jmp0901_隨念三寶經疏.無盡吉祥妙音.g2.0f

局米旁大師教言集MP149隨念三寶經疏.無盡吉祥妙音 9-1-1a 隨念三寶經疏.無盡吉祥妙音 名義 ༄༅། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་བཀྲ་ཤིས་མི་ཟད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 9-1-1b ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། སྲིད་ལ་དབུགས་འབྱིན་ཞི་བའི་ཕྱག་ན་ནི། །སྲིད་པ་སླུ་བྱེད་བདུད་བཞིའི་གཡུལ་གྱི་དཔུང་། །འཇོམས་པ་ཤེས་རབ་རལ་གྲིའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཅན། །དཔའ་བོ་གང་གི་ཞབས་པད་གཙུག་ན་མཛེས། །མཁྱེན་བརྩེའི་ཆ་རྫོགས་རྒྱལ་བའི་ཟླ་བ་གང་། །འཕགས་ཚོགས་རྒྱུ་སྐར་ཕྲེང་བས་ཡོངས་མཛེས་ཤིང་། །སྲིད་པའི་རིམས་ནད་མཐར་བྱེད་དམ་ཆོས་ཀྱི། །བདུད་རྩིའི་འོད་བཟང་འཕྲོ་བས་ཤིས་གྱུར་ཅིག །དེ་ལ་འདིར་ཕ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདི་ན། རང་གཞན་སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཞེ་འདོད་ལ་བདེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཡང་། སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་ལས་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་པའི་བར་དུ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་སྣ་ 9-1-2a ཚོགས་པ་ཚོན་གྱི་རི་མོ་བཞིན་དུ་བཀྲ་བ་འདི་དག་ལ་ལེགས་པར་བརྟགས། ལེགས་པར་གཞིག་ན་ཆུ་ཁོལ་མར་འབྲས་ཆན་འཚེད་པ་བཞིན་དུ་མཐོ་དམན་དང་། དར་རྒུད་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མའི་ཟློས་གར་གློག་བཞིན་བསྐྱོད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་ཤིང་། དེར་ཡང་རྨོངས་པས་གཅིག་ཏུ་བསླུས་པའི་སེམས་བསོད་ནམས་དགེ་བའི་ལས་ལ་དྲངས་ཀྱང་མི་འཇུག མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ནི་གོམས་པའི་དབང་གིས་ངང་པ་མཚོ་དང་། བྱ་རྒོད་དུར་ཁྲོད་ལ་རྒྱུ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདེ་བའི་འབྱོར་པ་ནི་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་དོས་དྲག་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་དང་བྲལ་ན་མཐའ་ནམ་ 9-1-2b ཡང་མི་མངོན་པ་སྲིད་དུ་འཁྱམས་པ་འདི་ལ་ལེགས་པར་བསམས་ནས། འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ཡུན་རིང་བ་ལ་སྤྱོད་པ་བདག་དང་བདག་གི་མར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་འདི་ཀུན་སྐྱབས་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ན་རྒུད་པ་ལས་གཏན་དུ་སྐྱོབ་པར་ནུས་སྙམ་དུ་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ནས། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁྱེན་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཀུན་བསྐྱབ་པར་འདོད་པའི་བརྩེ་བ་དང་། སྐྱོབ་པར་ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་མངའ་བ་དེ་ནི་སུ་ཞིག་གོ་ཞེས་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཚེ། ཚངས་དང་དབང་པོ་དང་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བར་ཡང་མ་བྱས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེན་པར་ཡང་མ་བྱས་པར་སུ་ཞིག་གིས་གཏན་དུ་སྐྱོབ་ནུས་པ་དེ་སྐྱབས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གཞལ་བ་ན། སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ད་ལྟ་བདག་ཅག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་ནའང་། དེས་བསྟན་པའི་ལམ་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུ

【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP149 隨念三寶經疏.無盡吉祥妙音 9-1-1a 隨念三寶經疏.無盡吉祥妙音 名義 ༄༅། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་བཀྲ་ཤིས་མི་ཟད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 9-1-1b 那摩 咕嚕 曼殊廓喀雅。 于輪迴中吐納，寂靜之持手。 摧毀輪迴欺惑，四魔之戰陣。 以智慧寶劍之輪，斬滅敵軍。 英雄之足蓮，頂戴為莊嚴。 圓滿智悲之月，諸佛之化身。 聖眾星辰環繞，莊嚴無比。 斷除輪迴瘟疫，正法之甘露。 愿其妙光普照，吉祥如意！ 於此無邊無際之輪迴大海中，無論自他，一切有情眾生皆欲離苦得樂。然因宿業所牽，從有頂天至無間地獄，種種苦樂參半之顯現，如彩繪般紛繁。若能善加觀察，則如沸水煮飯，高低起伏，盛衰苦樂，皆無常而瞬息萬變，如閃電般流逝。又因愚昧所惑，心雖被引向善業功德，卻難以趨入；反之，于不善之行，則自然而然地趨之若鶩，猶如天鵝戀湖，禿鷲喜墳場。是故，安樂之境實難得，痛苦卻如影隨形。若離解脫之道，則永無出頭之日，長久漂泊于輪迴之中。深思此理，我與如母有情，遍佈虛空，皆受此無盡苦難。究竟依於何者，方能永脫輪迴之苦？具足智慧者應善加思量：於此世間，誰能知曉斷除痛苦之法？誰又具足慈悲，欲救度一切眾生？誰又能以無礙之事業，真正救拔眾生？ 此時，不應嗔恨梵天、帝釋天或數論外道等，亦不應執著于佛陀世尊。當以正理衡量，尋求究竟能救護者，而皈依之。縱然導師釋迦王佛已不在吾等所見之處，然其所宣講之三法印教法， （三法印：一切行無常，一切法無我，涅槃寂靜）

【English Translation】 Collected Teachings of Jamyang Khyentse Wangpo MP149 Commentary on the Sutra of Recollecting the Three Jewels. The Melodious Sound of Endless Auspiciousness 9-1-1a Commentary on the Sutra of Recollecting the Three Jewels. The Melodious Sound of Endless Auspiciousness Meaning of the Title ༄༅། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་བཀྲ་ཤིས་མི་ཟད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 9-1-1b Namo Guru Manjughoshaya. Breathing in existence, with a hand of peace. Destroying the deception of existence, the army in the battle against the four maras. Possessing the wheel of illusion of the sword of wisdom. Whose lotus feet of the hero adorn the crown. The moon of the Victorious One, complete with knowledge and compassion. Adorned with a garland of stars of the noble assembly. May it be auspicious with the excellent light of the nectar of the Dharma, which ends the epidemic of existence! Here, in this vast ocean of existence, which is without beginning or end, all beings in existence, both self and others, desire happiness and seek only benefit. However, due to the power of past causes, from the peak of existence to the depths of torment, the various appearances of pleasure, pain, and indifference, like the colors of a painting, are carefully examined. If examined well, like cooking rice in boiling water, all things such as high and low, prosperity and decline, pleasure and pain, are not certain in any way, but are only moving like the fleeting dance of lightning. Moreover, the mind, deceived by ignorance, even if led to meritorious and virtuous actions, does not engage in them. It naturally engages in non-virtuous actions, just as a swan goes to a lake and a vulture goes to a charnel ground. Therefore, happiness is difficult to find, and suffering is intense. If one is separated from the noble path, one will never be seen again, wandering in existence. Having carefully considered this, I and all beings who have been my mothers, equal to space, rely on what refuge that can permanently save us from decline? Those who are endowed with intelligence should carefully examine this. Who in this world knows the means to end suffering, has compassion to protect all beings, and has the ability to protect? When one carefully considers this, one should not hate Brahma, Indra, or Kapila, nor should one be attached to the Blessed One Buddha. One should take refuge in whoever can permanently save us, measured by the logic of reality. Even though the teacher, King Shakya, is not currently within our reach, the path he taught, purified by the three examinations, (Three marks of existence: impermanence, no-self, nirvana)

---

གས་ནི་སྲིད་པ་ཟློག་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཡང་དག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཚེ་ན། དེ་ལ་དཔགས་ནས་ཐབས་དེ་སྟོན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། དེ་གཞན་ལ་སྟོན་པའི་བརྩེ་བ་དང་། ཐབས་དེ་འདྲ་བས་སྲིད་པའི་རྒུད་པ་ལས་གཏན་དུ་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་མངའ་བ་ནི་ 9-1-3a སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་པུའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་། སྐྱོབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལུང་གི་སྣང་བ་དང་འགྲོགས་པའི་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པས་བསམ་པར་བྱས་ན། འདི་ལྟ་བུའི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་ཀྱང་། རྒྱུ་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བ་དང་། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མིན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལས་མ་བྱུང་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚད་མའི་ངེས་པ་བརྟན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡོད་པར་ཤེས་ཤིང་། དེའང་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའི་ལམ་ལོག་པ་དང་། ལས་ཟད་པའི་ཕྱིར་དུ་མེ་ལྔ་བརྟེན་པ་སོགས་ལམ་མིན་པ་དག་ནི་སྲིད་པའི་རྒྱུ་དང་མི་འགལ་ལ། སྲིད་པ་མཐའ་དག་གི་རྩ་བ་རྨོངས་བའི་ས་བོན་འབྱིན་པའི་བདག་མེད་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པ་འདི་ནི་ལམ་ཡང་དག་སྟེ། མདོ་ལས། འཇིགས་པས་སྐྲག་པའི་མི་རྣམས་ནི། །ཕལ་ཆེར་རི་དང་ནགས་ཚལ་དང་། །ཀུན་དགའ་དང་ནི་མཆོད་གནས་ཀྱི། །ལྗོན་ཤིང་ཆེ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ། །སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཞིང་། །སྐྱབས་དེ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་མ་ཡིན། །སྐྱབས་དེ་ལ་ནི་བརྟེན་ 9-1-3b ནས་སུ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་མི་གྲོལ་གྱི། །གང་ཚེ་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་ལ། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་འདས་པ་དང་། །འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་བདེ་བ། །མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ་འགྱུར་དང་། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ལྟ་བྱེད་པ། །སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་སྟེ། །སྐྱབས་དེ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ན་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་གཅིག་པུ་དང་། དེའི་བསྟན་པ་ནི་འཇུག་ངོགས་གཅིག་པུ་དང་། དེའི་དགེ་འདུན་ནི་སྦྱིན་གནས་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་ལམ་གྱི་གྲོགས་ཡིན་པར་ངེས་པའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས། སྐྱབས་གནས་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ལས། གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནི། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་རྣམ་པར་གནས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་བཟད་པའི། །ཆུ་སྲིན་གྱིས་ནི་ལུས་ཟོས་པས།

【現代漢語翻譯】 當以正確的方式看待斷除輪迴的方法時，基於此，相信只有佛陀薄伽梵（Bhagavan，世尊）才具有導師親自證悟的智慧，以及向他人展示此法的慈悲，並且有能力通過這種方法永遠從輪迴的苦難中解救出來。 並通過與救度者所教導的經文之光明相伴的無垢智慧來思考。那麼，像這樣的輪迴痛苦，並非無因無緣，也不是自性而生，因為那樣會陷入常有或常無的極端，也不是從自在天等非因所生，因為那樣會導致因果關係無法成立。因此，這一切都只是因緣和合的顯現。如果不是從因緣和合而生，那麼就像石女的兒子一樣，不會出現在顯現的道路上。通過堅定的量（pramana， प्रमाण， pramāṇa，量）的確定，知道有終結痛苦的道路。並且，像那些聲稱殺戮是正法的邪道，以及爲了耗盡業力而依賴五火等非道，與輪迴的因並不矛盾。只有揭示斷除一切輪迴之根本——無明種子的無我之理，才是正確的道路。如經中所說：『人們因恐懼而驚慌，大多奔向山林、園林和聖地，以及高大的樹木尋求庇護。但那不是真正的庇護，不是至上的庇護，依靠那樣的庇護，無法從一切痛苦中解脫。無論何時，當有人皈依佛、法、僧時，以智慧觀照痛苦、痛苦的根源、痛苦的止息，以及帶來安樂的八支聖道，從而走向涅槃。了知這四聖諦，以智慧觀照，那才是真正的庇護，依靠那樣的庇護，才能從一切痛苦中解脫。』因此，確信只有佛陀薄伽梵是渴望解脫者的唯一皈依處，他的教法是唯一的入口，他的僧伽是無與倫比的佈施處和道路的同伴，以此信念為因，應當憶念這些皈依處的功德。如《讚頌集》中所說：『無邊無際的輪迴，存在於大海之中，貪慾等令人厭惡的鱷魚吞噬著身體。』

【English Translation】 When one sees the means of reversing existence as the correct method, based on that, one believes that only the Buddha Bhagavan (Bhagavan, 世尊) possesses the wisdom directly realized by the teacher himself, the compassion to show it to others, and the power to permanently save from the suffering of existence through such a method. And contemplates with immaculate wisdom accompanied by the light of the scriptures taught by that savior. Then, such sufferings of existence are not without cause and condition, nor are they self-existent, for that would lead to the extreme of permanence or annihilation, nor are they born from non-causes such as Ishvara (自在天), for that would lead to the impossibility of cause and effect. Therefore, all these are merely appearances of dependent origination. If they do not arise from cause and condition, then like the son of a barren woman, they will not appear on the path of appearance. Through the firm certainty of valid cognition (pramana, प्रमाण, pramāṇa, 量), one knows that there is a path to end suffering. And, like those who claim violence as dharma, and non-paths such as relying on the five fires to exhaust karma, do not contradict the cause of existence. Only revealing the truth of selflessness, which uproots the seed of ignorance, the root of all existence, is the correct path. As it is said in the sutra: 'People frightened by fear mostly go to mountains, forests, gardens, and sacred places, and to tall trees for refuge. But that is not the main refuge, not the supreme refuge, and relying on that refuge, one cannot be liberated from all suffering. Whenever one goes for refuge to the Buddha, Dharma, and Sangha, one contemplates with wisdom suffering, the origin of suffering, the cessation of suffering, and the eightfold noble path that brings happiness, thereby going to Nirvana. Knowing these Four Noble Truths, contemplating with wisdom, that is the main refuge, and relying on that refuge, one will be liberated from all suffering.' Therefore, believing that only the Buddha Bhagavan is the sole refuge for those who desire liberation, his teachings are the only entrance, and his Sangha is the incomparable place of giving and the companion on the path, one should remember the qualities of these refuges. As it is said in the 'Collection of Praises': 'The boundless cycle of existence exists in the ocean, where terrible crocodiles such as desire devour the body.'

---

།དེ་རིང་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང་། །གང་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ 9-1-4a ཅད་གནས་གྱུར་པ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང་། །དེ་བསྟོད་དེ་ནི་བཀུར་བ་དང་། །དེ་ཡི་བསྟན་ལ་གནས་པའི་རིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྩ་ནི་སྐྱབས་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡིད་ཆེས་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་འཆད་པ་ལ། མཚན་དོན། འགྱུར་ཕྱག གཞུང་དོན། མཇུག་དོན་བཞི། དང་པོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྱ་རཏྣ་ཏྲ་ཡ་ཨ་ནུ་སྨྲྀ་ཏི་སཱུ་ཏྲ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་ཨཱཪྱ་འཕགས་པ། རཏྣ་དཀོན་མཆོག ཏྲ་ཡ་གསུམ། ཨ་ནུ་རྗེས་སུ། སྨྲྀ་ཏི་དྲན་པ། སཱུ་ཏྲ་མདོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཞེས་པ་གང་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཇུག་བྱ་ཐ་དད་ཀྱང་། འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ལ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རཏྣའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། དེའང་འབྱུང་བར་དཀོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དྲུག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཚུངས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ལ། བོད་སྐད་དུ་རིན་ཆེན་ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཙམ་ནུས་པ་མི་ཐོན་པས། དོན་ 9-1-4b འགྱུར་དུ་བྱས་ནས་དཀོན་པ་དང་མཆོག་གི་སྒྲ་དངོས་སུ་བླངས་པའི་ཕལ་པ་བཞི་པོ་དོན་གྱིས་གོ་བའི་བརྡ་དེ་སྐད་མཛད་པའོ། །གསུམ་ཞེས་པ། སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་དང་དེ་ལ་སློབ་པ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་པའོ། །ཡོན་ཏན་ནི་བསྔགས་འོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞུང་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་སོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཞེས་པ། སྐྱབས་ཡུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བར་གནས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པའོ། །མདོ་ནི་རྩ་བའམ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པའོ། ། 譯敬 གཉིས་པ་འགྱུར་ཕྱག ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་མ་འདྲེས་སྒྲིབ་མེད་དུ་མཁྱེན་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ལོ་ཙཱ་བས་འགྱུར་གྱི་སྔ་ལོགས་ཕྱག་མཛད་པའོ། ། 正文 གསུམ་པ་གཞུང་དོན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་གསུམ། 隨唸佛寶功德 དང་པོ་ལ་གསུམ། ཁྱད་གཞི་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་བཤད། དེའི་སྐབས་བསྡུ་བའོ། ། 略說差別事佛寶功德 དང་པོ་འདི་ལྟར་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། དེ་ལ་འདི་ལྟར་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་

【現代漢語翻譯】 今日我應皈依誰？ 于誰一切過失皆 永時永世皆不具， 于誰一切諸品德， 一切功德悉安住？ 若有如是心識者， 即當皈依于彼尊， 贊彼敬彼恒供養， 安住于彼之教法。 如是說也。 因此，一切道之根本，乃是憶念皈依處功德之信心。為此，略述憶念聖三寶之方式，分為四部分：名稱釋義、譯文敬禮、正文釋義、結尾釋義。 首先，梵語：Ārya Ratna Traya Anusmṛti Sūtra。 藏語：འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ། （聖三寶隨唸經） 梵語意為：Ārya（聖），Ratna（寶），Traya（三），Anu（隨），Smṛti（念），Sūtra（經）。 其中，『聖』是指超勝之處，雖依所對之境而有不同，但此處『聖』指一切超離世間的法理。 『寶』字，若從梵語Ratna翻譯，即為『珍寶』。因其具有『難得』等六種與珍寶相似的特質，故稱之為『寶』。藏語僅用『珍寶』一詞，不足以表達其全部含義，故採用意譯，直接取『稀有』和『殊勝』之義，以使聽者能領會其中深意。 『三』，即指導師、教法和依教奉行者這三者之定數。 『功德』，是指值得讚頌的殊勝之處，將在下文詳細闡述。 『隨念』，是指對於皈依境的功德，原本就真實不虛存在，以不顛倒之心憶念之。 『經』，是指如同根本或核心般的存在。 第二，譯文敬禮： 向一切智者敬禮！ 譯者于翻譯之初，向遍知一切如所有及盡所有之智，無有錯亂與遮蔽之佛陀，致以敬禮。 第三，正文釋義：分為憶念佛寶功德、憶念法寶功德、憶念僧寶功德三部分。 隨唸佛寶功德： 首先分為三部分：簡略闡述作為差別之基礎的功德，詳細闡述作為差別的因和果，以及總結。 略說差別事佛寶功德： 首先，從『如是』至『世尊』之間進行闡述。其中，『如是』是指名稱的差別，即『佛』、『世尊』。

【English Translation】 To whom shall I take refuge today? In whom are all faults Never, ever present, In whom, in every way, Do all virtues reside? If there is such a mind, Then take refuge in that one, Praise, honor, and always serve them, Abiding in their teachings. As it is said. Therefore, the foundation of all paths is the faith of remembering the qualities of the refuge. Therefore, to explain the method of remembering the noble Three Jewels, it is divided into four parts: title explanation, translation prostration, text explanation, and conclusion explanation. First, in Sanskrit: Ārya Ratna Traya Anusmṛti Sūtra. In Tibetan: འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ། (The Sutra of Remembering the Noble Three Jewels) The Sanskrit means: Ārya (Noble), Ratna (Jewel), Traya (Three), Anu (Following), Smṛti (Remembering), Sūtra (Sutra). Among them, 'Noble' refers to the surpassing place, although it varies depending on the object it refers to, here 'Noble' refers to all the Dharma principles that transcend the world. 'Jewel', if translated from the Sanskrit word Ratna, means 'precious jewel'. Because it has six qualities similar to precious jewels, such as 'rare to find', it is called 'Jewel'. The Tibetan word 'precious' alone is not enough to express its full meaning, so a semantic translation is used, directly taking the meanings of 'rare' and 'supreme', so that the listener can understand the deep meaning. 'Three' refers to the definite number of the teacher, the teachings, and those who follow the teachings. 'Virtues' refers to the praiseworthy distinctions, which will be explained in detail below. 'Remembering' refers to the fact that the qualities of the refuge object are originally true and unwavering, and remembering them with an undeluded mind. 'Sutra' refers to something that is like a root or core. Second, Translation Prostration: Homage to the All-Knowing! At the beginning of the translation, the translator pays homage to the Buddha, who knows all aspects of knowledge as they are and in their entirety, without confusion or obscuration. Third, Explanation of the Text: Divided into three parts: Remembering the Qualities of the Buddha Jewel, Remembering the Qualities of the Dharma Jewel, and Remembering the Qualities of the Sangha Jewel. Remembering the Qualities of the Buddha Jewel: First, it is divided into three parts: briefly explaining the qualities that are the basis of distinction, explaining in detail the causes and results of the distinction, and summarizing. Briefly Explaining the Qualities of the Buddha Jewel as a Distinctive Thing: First, it is explained from 'Thus' to 'Bhagavan'. Among them, 'Thus' refers to the distinction of the name, that is, 'Buddha' and 'Bhagavan'.

---

9-1-5a ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་ནི་སྟོན་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། རང་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་རྟོགས་སུ་འཇུག་པའང་བསྟན་ཏོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ནི། སྤྱིར་དགྲ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་ལེགས་འཕྲོག་ཅིང་མི་མཐུན་པ་སྦྱིན་པའི་མིང་དུ་གྲགས་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དགྲ་ཡིན་ལ། དེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དྲུང་ནས་ཕྱུང་བ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི། བུདྡྷའི་སྒྲ་གཙོ་བོར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེའང་སྒྲའི་ངོ་བོ་གཉིད་སད་པ་དང་། པདྨོ་རྒྱས་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པས། འདིར་ཡང་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་ཤིང་ཤེས་བྱ་ལ་བློ་རྒྱས་པ་འདམ་ལས་གྲོལ་བའི་པདྨ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་ཚུལ་གྱི་བརྗོད་བྱ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། བོད་སྐད་དུ་སྒྲའི་ནུས་པ་ཐོན་ཕྱིར་འཇུག་ཡུལ་སོ་སོ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་ཉེ་སྒྱུར་སཾ་སོགས་བཞག་པ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བུདྡྷའི་སྒྲ་ཙམ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རང་རྒྱལ་དང་། ས་བཅུ་པ་པ་ 9-1-5b ལའང་འཇུག་པས། དེ་ལས་ཁྱད་ཕྱེ་བའི་དོན་དུ་རྫོགས་པར་ཞེས་དང་། སྒྲ་དེའང་བདུད་སྡིག་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་དང་། ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་པས། དེ་ལས་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའི་དོན་དུ་ཡང་དག་པ་ཞེས་སྨྲས་པ་སྟེ། མདོར་ན་རྟོགས་པ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་དག་པ་དང་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་བླ་ན་མེད་པ་བརྙེས་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དགོངས་པ་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་། རྟོགས་བྱ་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པའི་ཆ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་ལྡོག་ཆའི་དབྱེ་བས་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་གཅིག་གིས་གཞན་མཚོན་ནུས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་ན། དང་པོ་རྒྱུ། རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱུ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་འདུ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་འཕགས་པའི་ས་ན་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དུ་བཞག་པའི་ནང་ཚན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་རིག་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་བདུན་ནི་ཞབས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྐབས་ 9-1-6a འདིར་རིག་པ་དང་མཐོང་བ་དོན་གཅིག་སྟེ

【現代漢語翻譯】 被普遍稱頌的那位，被認為是無與倫比的導師。這體現在自利和利他兩方面的圓滿。首先，如實地領悟諸法實相，即為如來（Tathāgata），這表明自己無誤地證悟了真如，並教導他人證悟。阿羅漢（Arhat）的含義是，世間通常將那些剝奪善妙、施予不悅的事物稱為『敵人』。同樣，在這裡，一切過患的根源——煩惱本身就是敵人。徹底斷除這些煩惱及其習氣，即稱為阿羅漢。正等覺佛（Samyaksaṃbuddha）的含義是，『佛』（Buddha）這個詞主要指證悟。這個詞的本質類似於從睡眠中醒來或蓮花盛開。因此，在這裡，它象徵著從無明的沉睡中覺醒，智慧在所知境上擴充套件，如同從泥濘中解脫的蓮花完全綻放。爲了在藏語中充分表達這個詞的力量，我們將不同的含義合併爲一個詞——『佛』。並在其前加上『正等』等字首，即為『正等覺』。如果僅從『佛』這個詞的含義出發，那麼它也適用於自證佛和十地菩薩。爲了將他們區分開來，我們使用了『圓滿』一詞。而且，『佛』這個詞也可能指惡魔化現為佛，或十地菩薩各自圓滿的智慧。爲了將這些情況區分開來，我們使用了『正確』一詞。簡而言之，證悟的智慧既非不凈，也非不圓滿，而是獲得了無與倫比的究竟圓滿，因此稱為正等覺佛。 因此，如來是與一切法之真如融為一體的自性。從斷除一切應斷之物的角度來說，稱為阿羅漢；從證悟一切應證之物的角度來說，稱為正等覺佛。這些都是從不同側面進行區分，但本質上，一個方面必須能夠代表其他方面。如果從因果的角度來區分這樣的佛陀，那麼首先是因，即『具足明行』。其中，雖然因道的形態是無限的，但可以概括為三學。而這三學在聖者的階段，又可以歸納為八正道，其中的正見是『明』，其餘七支稱為『行』。在這裡，『明』和『見』的含義相同。

【English Translation】 That which is universally renowned is asserted to be the unsurpassed teacher. This is demonstrated by the perfection of both self-benefit and the benefit of others. Firstly, the complete understanding of the nature of all phenomena as they are, is the Tathāgata (Thus-Gone), indicating that one has realized Suchness (Tathātā) without error and teaches others to realize it as well. The Arhat (Foe Destroyer) is so-called because, in general, in the world, whatever steals virtue and bestows unpleasantness is known as an 'enemy'. Similarly, here, the root of all faults, afflictions themselves, are the enemy. The complete eradication of these afflictions along with their imprints is called an Arhat. The Samyaksaṃbuddha (Perfectly Complete Buddha) is so-called because the term 'Buddha' primarily signifies realization. The essence of this term is akin to awakening from sleep or the blooming of a lotus. Therefore, here, it symbolizes awakening from the sleep of ignorance, the expansion of wisdom upon the knowable, like a lotus fully blooming, freed from the mud. To fully express the power of this term in Tibetan, we have combined the different meanings into one word—'Buddha'. And by placing prefixes such as 'Samyak' (Perfectly Complete) before it, it becomes 'Samyaksaṃbuddha'. If we consider only the meaning of the term 'Buddha', it also applies to the Pratyekabuddha (Self-Realized Buddha) and the Bodhisattvas on the ten bhūmis (grounds). To differentiate them, we use the term 'complete'. Moreover, the term 'Buddha' can also refer to demons transforming into Buddhas, or the individually perfected wisdom of the ten bhūmis. To distinguish these cases, we use the term 'correct'. In short, the wisdom of realization is neither impure nor incomplete, but has attained unsurpassed ultimate perfection, hence it is called Samyaksaṃbuddha. Therefore, the Tathāgata is the nature that has become one with the Suchness of all dharmas. From the perspective of abandoning all that should be abandoned, it is called Arhat; from the perspective of realizing all that should be realized, it is called Samyaksaṃbuddha. These are distinctions made from different aspects, but in essence, one aspect must be able to represent the others. If we distinguish such a Buddha from the perspective of cause and effect, the first is the cause, which is stated as 'endowed with knowledge and conduct'. Among these, although the forms of the causal path are infinite, they can be summarized into the three trainings. And these three trainings, in the stage of the noble ones, can be summarized into the eightfold noble path, where right view is 'knowledge', and the remaining seven branches are called 'conduct'. Here, in this context, 'knowledge' and 'view' have the same meaning.

---

། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ན་མིག་གིས་མཐོང་བའི་གནས་སུ་རྐང་པས་བགྲོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། སྤྱིར་རིག་པ་དང་རྐང་པ་འདི་ལ་སློབ་པའི་སྐབས་སུ་ལྷག་མཐོང་དང་ཞི་གནས་ལ་སྦྱར་བ་དང་། མི་སློབ་པའི་སྐབས་སུ་སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་སོགས་རིག་པ་གསུམ་དང་། ཞབས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞི་སོགས་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་མང་ཡང་། དོན་གྱི་གནད་གཅིག་སྟེ། དོན་མཐོང་བ་དང་། དོན་ལ་འཇུག་པ་གཉིས་ནམ་ཡང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་དགོས་པས་ན་སྐབས་སོ་སོར་གོ་བ་ཕྱེ་སྟེ་ལེན་པ་ནི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དང་། ཁྱད་པར་དུ་མདོ་འཆད་པ་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ནི་མིག་དང་འདྲ་སྟེ་རིག་པའམ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་འཚོ་བ་སོགས་ལྷག་མ་རྣམས་བསླབ་པ་གཞན་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཅིང་། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་བར་གྱི་ཆ་ལ་རྨོངས་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་དགོས་པའི་དབང་གིས་མི་སློབ་པའི་རིག་པ་གསུམ་ཞེས་བཞག་པའང་ཤེས་རབ་ལས་མ་འདས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལའང་ལམ་ཇི་ལྟར་བདེ་ཞེ་ན། ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། །དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་འཐོབ་ 9-1-6b བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག །དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐབས་སྙིང་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་བསམ་གཏན་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཚད་མེད་པས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་སྟོབས་བརྫི་བ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུའི་མཆོག་ལ་ལེགས་པར་གཤེགས་པ། སླར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པ། མ་ལུས་པར་གཤེགས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་གི་ཉེས་པའི་དྲི་ཕྲ་མོ་ཡང་མེད་པར་གཤེགས་པ་ནི་ལེགས་པའམ་མཛེས་པར་གཤེགས་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གཟུགས་མཛེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ནི་འཁོར་བ་ལས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་སྟེ། སྲིད་པ་བ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པ་ནི་བདག་ལྟའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པ་སླར་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་གནས་སུ་སླར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ། རིམས་ནད་ལེགས་པར་བྱང་བ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རིམས་ནད་ཅེས་པ་རིམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་འབྲུམ་པའི་ནད་ལས་གྲོལ་ཟིན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ལ་ཚེ་དེ་ཉིད་དུ་ནད་དེས་མིན་པར་དཔེར་མཛད་པའོ། །གཤེགས་ཚུལ་དེས་ནི་བདག་ལྟའི་ས་བོན་མ་སྤངས་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ལས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་སྲིད་རྩེ་ 9-1-7a བར་དུ་སོང་ནའང་སྲིད་པའི་ར་བ་ལས་འདའ་མི་ནུས་པའོ། །མ་ལུས་པར་གཤེགས་པའམ་རྫོགས་པར་གཤེགས་པ་ནི་སྤངས

【現代漢語翻譯】 例如，就像一個人在路上行走，用腳踩在眼睛看到的地方一樣。一般來說，在學習智慧和禪定的過程中，要結合勝觀和止觀；在不學習的時候，要結合憶念過去、追憶未來等三種智慧，以及神足通的四種足和四種圓滿等。雖然結合的方式有很多，但其核心要點只有一個：即見其義和入其義兩者必須始終結合在一起。因此，在不同的情況下區分理解是非常必要的，這對所有的經論，特別是對講解經部來說，是不可或缺的。因此，正確的見解——智慧，就像眼睛一樣，是覺知或看見；而正確的行為等其餘部分則包含在其他兩種學處中。通過消除對過去、未來和現在的無知，根據需要而設立的三種非學智慧，也沒有超出智慧的範疇。像這樣依靠安樂的道路，獲得安樂的無上果位，被稱為『善逝』（梵文：Sugata，含義：善於逝去的人）。那麼，這條道路如何安樂呢？這個法門就像虛空一樣，是無量的大殿，是獲得喜樂安樂的殊勝法門。乘坐它，可以消除所有眾生的痛苦。』正如經文所說，通過智慧——空性，以及方便——慈悲和祈願、禪定、神通等無量的方式，依靠毫不費力的力量來成就二利，從而善妙地趨向最勝的果位，即不復返回地趨向，以及完全地趨向。其中，第一種是指完全地從一切煩惱、輪迴的痛苦之因——苦集的過患中解脫，甚至連細微的垢染都沒有，這就是善妙或美麗地趨向，就像一個人擁有美麗的容貌一樣。這與輪迴有本質的區別，因為輪迴中的眾生無法擺脫痛苦的因果。不復返回地趨向，是指從根源上拔除我執的種子，就像燒燬的木柴不會再生長一樣，不會再返回輪迴的狀態，就像徹底治癒瘟疫一樣。這裡所說的瘟疫，是指從天花等主要傳染病中痊癒的人，在同一世中不會再感染該疾病的例子。這種趨向方式與那些沒有斷除我執種子的外道之路有本質的區別，因為即使他們到達了有頂天，也無法超越輪迴的範圍。完全地趨向或圓滿地趨向，是指斷除…… For example, it is like a person walking on a road, stepping with their feet where their eyes see. In general, when learning wisdom and samadhi, one should combine vipassanā (insight) and śamatha (calm abiding); when not learning, one should combine the three types of awareness—remembering the past, recollecting the future, etc.—with the four legs of miraculous power (ṛddhipāda) and the four perfections, etc. Although there are many ways to combine them, the essential point is one: seeing the meaning and entering into the meaning must always be linked together. Therefore, it is necessary to distinguish understanding in each situation, which is indispensable for all scriptures, especially for explaining the sutras. Therefore, right view—wisdom—is like the eye, which is awareness or seeing; and right livelihood and the rest are included in the other two trainings. By eliminating ignorance about the past, future, and present, the three non-learning awarenesses established according to need do not go beyond the scope of wisdom. Relying on such a path of ease, attaining the supreme state of ease, is called a 'Sugata' (meaning: one who has gone well). So, how is this path easy? 'This vehicle is like the sky, a great immeasurable palace, the supreme vehicle that manifestly obtains joy and happiness. Riding on it, one can avert all sentient beings from sorrow.' As the text says, through wisdom—emptiness, and skillful means—compassion and aspiration, meditation, supernormal powers, etc., in immeasurable ways, relying on effortless power to accomplish the two benefits, one goes well to the supreme fruit, that is, going without returning, and going completely. The first refers to completely freeing oneself from all afflictions, the cause of suffering in samsara—the faults of suffering and its origin—without even the slightest stain. This is going well or beautifully, like a person with a beautiful appearance. This is distinct from samsara, because beings in samsara cannot escape the cause and effect of suffering. Going without returning means uprooting the seed of self-grasping, just as burned firewood does not grow again, not returning to the state of samsara, like being completely cured of a plague. Here, the plague refers to the example of a person who has recovered from a major infectious disease such as smallpox, who will not be infected by that disease in the same lifetime. This way of going is essentially different from the paths of non-Buddhists who have not abandoned the seed of self-grasping, because even if they reach the peak of existence, they cannot transcend the realm of samsara. Going completely or perfectly means abandoning...

【English Translation】 For example, it is like a person walking on a road, stepping with their feet where their eyes see. In general, when learning wisdom and samadhi, one should combine vipassanā (insight) and śamatha (calm abiding); when not learning, one should combine the three types of awareness—remembering the past, recollecting the future, etc.—with the four legs of miraculous power (ṛddhipāda) and the four perfections, etc. Although there are many ways to combine them, the essential point is one: seeing the meaning and entering into the meaning must always be linked together. Therefore, it is necessary to distinguish understanding in each situation, which is indispensable for all scriptures, especially for explaining the sutras. Therefore, right view—wisdom—is like the eye, which is awareness or seeing; and right livelihood and the rest are included in the other two trainings. By eliminating ignorance about the past, future, and present, the three non-learning awarenesses established according to need do not go beyond the scope of wisdom. Relying on such a path of ease, attaining the supreme state of ease, is called a 'Sugata' (meaning: one who has gone well). So, how is this path easy? 'This vehicle is like the sky, a great immeasurable palace, the supreme vehicle that manifestly obtains joy and happiness. Riding on it, one can avert all sentient beings from sorrow.' As the text says, through wisdom—emptiness, and skillful means—compassion and aspiration, meditation, supernormal powers, etc., in immeasurable ways, relying on effortless power to accomplish the two benefits, one goes well to the supreme fruit, that is, going without returning, and going completely. The first refers to completely freeing oneself from all afflictions, the cause of suffering in samsara—the faults of suffering and its origin—without even the slightest stain. This is going well or beautifully, like a person with a beautiful appearance. This is distinct from samsara, because beings in samsara cannot escape the cause and effect of suffering. Going without returning means uprooting the seed of self-grasping, just as burned firewood does not grow again, not returning to the state of samsara, like being completely cured of a plague. Here, the plague refers to the example of a person who has recovered from a major infectious disease such as smallpox, who will not be infected by that disease in the same lifetime. This way of going is essentially different from the paths of non-Buddhists who have not abandoned the seed of self-grasping, because even if they reach the peak of existence, they cannot transcend the realm of samsara. Going completely or perfectly means abandoning...

---

་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མ་བརྙེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཅུད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ཉན་རང་ལས་ཁྱད་ཕྱེ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སྤངས་རྟོགས་མ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་ཡང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཞིང་། དྲི་མ་དྲུང་འབྱིན་གྱི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་དང་། ལམ་དེའང་ཐབས་ཀྱིས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤངས་རྟོགས་རྫོགས་པར་ནུས་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རྒྱས་པར་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྒྱ་གཞུང་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་རང་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ནས། ད་ནི་གཞན་དོན་དུ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན། འཇིག་རྟེན་ཞེས་པའི་སྒྲ་སྣོད་དང་བཅུད་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་འཇུག་བྱ་མང་ཡང་། སྐབས་འདིར་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་མེད་དུ་འཇུག་པས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ 9-1-7b ལ་མངའ་མཛད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སུ་ནི་རྒུད། སུ་ནི་ཉམ་ཐག མུ་ནི་གདུལ་བར་བྱ་ཞེས་ཉིན་མཚན་དུས་ཀུན་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་གཟིགས་ཤིང་ཀུན་ནས་མཁྱེན་པས་གདུལ་བྱ་ལ་དུས་ལས་ཡོལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དེ་ནི་གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ། བླ་ན་མེད་པ། ཞེས་སྐྱེས་བུ་ནི་གདུལ་བྱ་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ལ། འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་ཤིང་རྟ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་གང་དུ་དྲང་བ་པོ་དེ་ལ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཞེས་གྲགས་པ་བཞིན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྲིད་པ་ཉམ་ང་བའི་གཡང་ས་ལས་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཐར་བའི་གནས་སུ་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་པོ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདུལ་ཚུལ་ཡང་། རྒྱལ་པོས་ཁྲིམས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྦྱོར་བ་མིན་པར། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་ལམ་གང་ལ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་བདེ་བ་མི་ཟད་པའི་འབྱུང་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་པར་དཀྲི་ཞིང་། ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བ་ཆགས་ཅན་གཅུང་དགའ་བོ་དང་། སྡང་བ་དྲག་པོ་སོར་ཕྲེང་ཅན་དང་། ཁེངས་བ་ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུང་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་བ་ལམ་ཆུང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པས་གདོན་མི་ཟ་བར་འདུལ་བར་ 9-1-8a མཛད་པ་དང་། གང་གིས་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཁོངས་ན་ཡལ་བར་བོར་བའི་གདུལ་བྱ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་གང་འདུལ་གྱི་ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའ་སྲིད་དུ་འཇུག་པས་ན་བླ་ན་མེད

【現代漢語翻譯】 未獲得圓滿證悟功德之法，一絲一毫也不存在。譬如盛滿精華的寶瓶。這與聲聞、緣覺乘有所區別，他們雖然僅僅具有不退轉的境界，但與佛陀相比，存在斷證未圓滿的差別。這些道理是，心的自性是光明，客塵是暫時的，具有斷除客塵的對治——證悟無我的殊勝智慧，並且通過以方便道串習至究竟的力量，能夠圓滿斷證。重要的是要相信通過因果規律所成立的道理。詳細內容可以從法稱論師的論著等處瞭解。以上闡述了自利圓滿。 現在爲了他利，闡述『世間知』等的含義。『世間』一詞包含器世界、有情眾生和痛苦等多種含義。但在此處，是指對遍佈虛空的眾生，以無礙的智慧照見，如其所應地示現種種幻化游舞。具有如此大悲和智慧的佛陀，被稱為『世間知』。『誰衰敗，誰困頓，誰應被調伏』，日夜時時觀照世間一切眾生，無所不知，對於應調伏的眾生，沒有絲毫延誤，這是他利圓滿的根本原因。依靠如此偉大的悲心，被稱為『調御丈夫無上士』。『丈夫』是指具有進入解脫道能力的應調伏者。『調御』如同世間駕馭車馬等使其行駛到想要去的地方一樣，佛陀是將眾生從輪迴險境中解脫，引導至安樂之地的調御者。如何調伏呢？不像國王用刑罰來調伏那樣帶來痛苦，而是引導眾生進入遠離二邊的中道，在進入此道的同時，依靠無盡安樂之源而獲得解脫。對於極難調伏的貪慾熾盛的難陀，嗔恨強烈的鴦掘摩羅，傲慢自大的迦葉三兄弟，以及根器遲鈍的周利槃陀伽等，也以無量方便善巧，無一遺漏地進行調伏。佛陀調伏眾生的事業，遍及一切方所和時間，乃至虛空邊際，因此是無上的。

【English Translation】 There is not even a tiny bit of the qualities of perfected realization that has not been attained. It is like a vase completely filled with essence. This differentiates it from the Shravakas and Pratyekabuddhas (Self-realized Buddhas), who, although they only have the state of non-retrogression, have the distinction of incomplete abandonment and realization. The way these things are is that the nature of the mind is luminosity, and defilements are adventitious. There is an antidote to eradicate defilements—the special wisdom that realizes selflessness. And the path is also the power of perfecting familiarity with skillful means, which is able to perfect abandonment and realization. It is important to have faith in the way it is established by the logic of reality. For details, one should learn from the extensive treatises of Dharmakirti and others. Having shown the perfection of one's own benefit, now for the benefit of others, the meaning of 'Knower of the World' and so on. The term 'world' has many meanings, such as container and contents, and suffering, but in this context, it refers to all sentient beings pervading space. The unobstructed vision of wisdom enters into them, and according to how the disciples should be tamed, he possesses the great compassion and wisdom to manifest various magical displays. He is called 'Knower of the World'. 'Who is declining, who is distressed, who should be tamed?' Day and night, at all times, he sees and knows all beings in the world, and there is not even a slight delay in taming those who should be tamed. This is the cause of the perfection of benefiting others. Relying on such great compassion, he is called 'Supreme Guide of Men'. 'Men' refers to those who should be tamed and have the ability to enter the path. 'Guiding' is like in the world, the one who directs the chariot and horses to where they should go is called the guide. The Bhagavan (Blessed One) is the one who guides beings from the dangerous abyss of existence to the state of liberation, so he is called that. How does he tame them? Not like a king taming with laws, which inflicts suffering, but by relying on the source of inexhaustible bliss when entering the path that abandons the two extremes, he liberates them. Even those who are very difficult to tame, such as Nanda, who was attached to desire, Angulimala, who was fiercely hateful, the Kashyapa brothers, who were full of pride, and Chudapanthaka, who had dull faculties, he tames them without fail with endless skillful means. And because his activity of taming pervades all directions and times, without leaving behind a single disciple who has been lost in the realms, it is supreme.

---

་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་དངོས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་འདུལ་ན། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འགྲོ་བ་ཡོད་དོ་ཅོག་གི་སྟོན་པ་ཡིན་ཡང་། ཐུབ་པ་ལས་དངོས་སུ་ཆོས་ཉན་ཅིང་འཕགས་ལམ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་པས། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྟན་པས་རྒྱུད་གྲོལ་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་གིས་སྤངས་རྟོགས་རྫོགས་པར་མཛད་ནས་གཞན་ལ་བརྩེ་བས་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ནི་སྟོན་པ་ཟླ་མེད་པ་ཞེས་རང་གཞན་གྱི་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་ནས་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གི་མཇུག་སྡུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་ཞེས། དེ་ལྟར་དོན་གཉིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཞེས་པས་ཀྱང་སྤངས་རྟོགས་གཉིས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པས་ཀྱང་སྤངས་རྟོགས་གཉིས་ཀ་མཚོན་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་བྷ་གའི་སྒྲ་བཅོམ་པའམ་སྐལ་བ་དང་ལེགས་པ་ལ་འཇུག་པས། 9-1-8b བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ཡོན་ཏན་འདི་ལ་མངའ་བའམ། ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་ལ། དེའང་སྒྲ་འཇུག་པ་ཙམ་གཙོ་བོར་མི་བྱ་བར། ངེས་ཚིག་གི་བཤད་པ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ནུས་པ་སྒྲའི་ཁོང་ནས་བཏོན་ཏེ། འདས་ཞེས་པའི་ཚིག་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་ཕྱི་རོལ་བའི་ལྷ་ཆེན་པོ་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་སངས་རྒྱས་ཞེས་པའི་སྒྲས་དོན་གྱིས་ན་གོང་གི་སྤངས་རྟོགས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པ་ལ་ལར་འདི་ཁྱད་གཞི་དང་གོང་མ་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྦྱར་ཡང་དོན་གྱིས་གང་ལྟར་ཡང་ཁྱད་མེད་མོད། དང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་ཞེས་པའི་ཚིག་གི་ནུས་པས་ཁྱད་གཞིར་སོང་བ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་བདེའོ། ། 廣說差別法因果 གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གཞན་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་བའི་ཚུལ་དང་། རང་དོན་དུ་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གཉིས། 為利他降生世間分法 དང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དང་། སྣང་ནས་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་གཉིས། 如何示現 དང་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་ནས། མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་དོན། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། 9-1-9a མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟག་མེད་དགེ་བ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་དེའང་སོ་སྐྱེའི་དགེ་བ་ལྟར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་ཟད་པ་དང་།

【現代漢語翻譯】 名為『調伏』。那麼，如何調伏呢？用什麼方法調伏呢？（佛）被稱為『天人導師』，雖然是所有眾生的導師，但由於他是從釋迦牟尼佛那裡親自聽聞佛法，並生起殊勝證悟之道的所依，因此被稱為『天人導師』，通過以天人和人類這二者為代表的主要所化眾生，宣說四聖諦，使他們的相續解脫。如此，自己圓滿了斷證，又以慈悲為懷為他人說法，因此被稱為無與倫比的導師，認識到自他導師的差別后，應當生起恭敬心。 以總結這些內容的方式說，『佛陀薄伽梵』，像這樣，圓滿了二利的佛陀被稱為『薄伽梵』，『佛陀』一詞也表示斷證二者，『薄伽梵』一詞也能表示斷證二者。其中，『佛陀』一詞已在前文解釋過，『薄伽梵』一詞，梵語『Bha ga』，意為摧毀或具有福德和吉祥。具有摧毀四魔的功德，或者具有自在等六種吉祥功德，被稱為『薄伽』。但不僅僅是字面意思，而是要從詞語中提取出獨特的定義解釋，加上『已逝』一詞，成為『薄伽梵』，從而區別于外道的偉大神祇等。因此，『薄伽梵』和『佛陀』這兩個詞實際上概括了上述的斷證二者。有些註釋將此解釋為本體，將前者解釋為屬性，但實際上無論如何解釋都沒有區別。最初，『薄伽梵是』這句話的力量使其成為本體，因此這樣解釋更為妥當。 廣說差別法因果 第二，廣說部分，分為爲了他利而在世間示現之相，以及爲了自利而圓滿斷證之相兩種。 為利他降生世間分法 第一部分，分為如何示現，以及示現后利益眾生之相兩種。 如何示現 第一，從『如來是』到『所見皆無相違』之間的內容。如前所述的如來，是僅僅以利他大悲心，從圓滿無量福德資糧的因中產生的，因此被稱為『福德之因』。正如經中所說：『如來是無漏善法的影像。』 這樣的福德，不像凡夫的善業那樣會耗盡。

【English Translation】 It is called 'Taming'. So, how to tame? By what method to tame? (The Buddha) is called 'Teacher of Gods and Humans', although he is the teacher of all beings, but because he personally heard the Dharma from Shakyamuni Buddha and arose as the basis for the special path of realization, he is called 'Teacher of Gods and Humans'. By representing the main beings to be tamed with these two, gods and humans, he proclaimed the Four Noble Truths, liberating their continuums. Thus, having perfected his own abandonment and realization, and teaching the Dharma to others with compassion, he is called the incomparable teacher. After recognizing the difference between self and other teachers, one should generate respect. In order to summarize these contents, 'Buddha Bhagavan', like this, the Buddha who has perfected the two benefits is called 'Bhagavan'. The word 'Buddha' also represents both abandonment and realization, and the word 'Bhagavan' can also represent both abandonment and realization. Among them, the word 'Buddha' has been explained earlier, the word 'Bhagavan', the Sanskrit word 'Bhaga', means to destroy or possess merit and auspiciousness. Having the merit of destroying the four maras, or possessing the six auspicious qualities such as freedom, is called 'Bhaga'. But it is not just the literal meaning, but to extract the unique definition explanation from the words, adding the word 'passed away' to become 'Bhagavan', thereby distinguishing it from the great gods of external paths, etc. Therefore, the words 'Bhagavan' and 'Buddha' actually summarize the above-mentioned abandonment and realization. Some commentaries explain this as the entity and the former as the attribute, but in fact, there is no difference in how it is explained. Initially, the power of the sentence 'Bhagavan is' makes it the entity, so it is more appropriate to explain it this way. Extensive Explanation of the Causes and Effects of Differentiated Dharmas Second, in the extensive explanation section, there are two aspects: the aspect of appearing in the world for the benefit of others, and the aspect of perfecting abandonment and realization for one's own benefit. Dividing the Method of Manifesting in the World for the Benefit of Others The first part is divided into how to manifest and how to benefit beings after manifestation. How to Manifest First, the meaning from 'The Tathagata is' to 'There is no disagreement in what is seen'. The Tathagata as mentioned above is produced from the cause of perfecting immeasurable collections of merit solely with the great compassion of benefiting others, so it is called 'the cause of merit'. As the sutra says: 'The Tathagata is the image of uncontaminated virtuous Dharma.' Such merit does not diminish like the virtuous deeds of ordinary beings that produce results.

---

ཉན་རང་གི་དགེ་རྩ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུའང་མི་ཟད་དེ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དམིགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རོ་མཉམ་པར་གཟིགས་ཤིང་། ཡང་དག་པར་ན་བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་བརྙེས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་སོ། །གཞན་ཡང་འདིའི་གཟུགས་སྐུ་སོགས་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་ཡིན་ཞིང་། བསོད་ནམས་དེའང་འབྲས་བུ་ལན་གཅིག་སྨིན་ནས་ཟད་པ་ཙམ་མིན་པར་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། འདི་ལ་བསྐྲུན་པའི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཐོས་མཐོང་མཆོད་པ་བྱས་པས་ཀྱང་། །ཚད་མེད་པ་ཡི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་གྱུར་དུ། །འདུས་བྱས་འདི་ནང་བར་མ་དོར་ནི་ཟད་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས་ཆུ་ཐིགས་གཏམས་པའི་དཔེ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ལྟར་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁར་ཞུགས་པ་བཞིན་འཛིན་ 9-1-9b ཡང་མི་གཏོང་བ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་བརྙེས་པ་ལ་ལན་གཅིག་མོས་པ་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཆུ་ཐིགས་འཐོར་བ་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པས་བརྒྱན་པ་ཞེས། གཟུགས་སྐུ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བཟོད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བཟོད་པས་གཟུགས་བཟང་དམ་པ་རྒྱ་ཆེན་འཐོབ་འགྱུར་ཏེ། །གསེར་མདོག་སྡུག་ཅིང་འགྲོ་བས་བལྟ་བའི་འོས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་བཟོད་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བས་ན། བཟོད་པས་བརྒྱན་པ་ཞེས་རྒྱུའི་ཆ་ནས་སམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ལྟར་འཁྲེགས་པ་སྟོབས་ཚད་མེད་པའི་སྐུ་འདི་རྐྱེན་ལ་རག་མི་ལུས་པས་འདི་བཟོད་པས་བརྒྱན་པ་སྟེ། སྟོང་གསུམ་གྲངས་མེད་པ་ཕྱག་གིས་འདེགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕངས་ཀྱང་འགྲོ་ལ་མི་གནོད་པ་སོགས་དང་། བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཀྱང་མ་གསོལ་བཞིན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་བར་དུ་བཞུགས་ཀྱང་སྐྱོ་དུབ་དང་ངལ་བ་མེད་པ་སོགས་སྐུ་ཡིས་མི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ལའང་སྦྱར་རོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་གཏེར་རྣམས་ཀྱི་གཞི། ཞེས་གཏེར་ནི་མི་ཟད་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཕ་མཐའ་གཟུང་དུ་མེད་པས་ན། སྐུ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པའི་གཞི་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེའང་རྡོ་འཕང་བའི་མདོ་ལས། འཛམ་གླིང་གི་ 9-1-10a སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་བསྡོམས་པས་གླིང་གཅིག་གི་བདག་པོ་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང་མི་བཟོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་གླིང་གཉིས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་གླིང་གཉིས་པ་

【現代漢語翻譯】 就像聲聞緣覺的善根一樣，如來佛的色身也不會耗盡，直至虛空存在都不會窮盡。這是因為在世俗諦中，以善巧方便完全迴向于利他，在勝義諦中，以無所緣而視其與法界同味。真實而言，這是證得雙運二諦之智金剛身的加持所致。此外，此佛的色身等是福德的同類因，而此福德並非一次成熟便耗盡，而是永不窮盡。不僅如此，對此佛所作的任何善根也永不窮盡。如《華嚴經》云：『諸佛如來若聞若見若供養，無量福德聚增長。煩惱輪迴諸苦皆已斷，此有為法中無中夭。』又如經中以水滴充滿之喻等多種方式反覆宣說，如同進入鱷魚口中一般，一旦抓住便不再放開。如來證得四時平等之金剛身，即使一次生起信心，也如大海中落入一滴水。『以忍辱莊嚴』，若見色身，則無不悅意，其主要原因為忍辱。如雲：『忍辱能獲殊勝妙色身，金色悅意眾生樂瞻仰。』如是，由忍辱波羅蜜多所生，故云『以忍辱莊嚴』，從因的角度而言；或者，此如金剛般堅硬、具無量力量之身，不依賴於任何因緣，故云『以忍辱莊嚴』。即使以手舉起無量三千大千世界，拋向無量世界之外，亦不會對眾生造成損害等；即使未曾乞食，安住無量劫，亦無疲厭等，此身無所不能。『福德之寶藏之基』，寶藏乃不盡之義。如來一毛孔之福德亦無邊無際，故此身乃無量福德之所依。 又如《投石經》云：『集贍部洲一切眾生之福德，亦不及一贍部洲之轉輪王的福德的百分之一，千分之一。』如是，二洲之福德不及二洲之轉輪王

【English Translation】 Just like the merits of Shravakas and Pratyekabuddhas, the Rupakaya (form body) of the Tathagata (Buddha) will not be exhausted, and will not be depleted as long as space exists. This is because, in the relative truth, it is skillfully dedicated to benefiting others, and in the ultimate truth, it is viewed as being of the same taste as the Dharmadhatu (realm of reality) due to non-objectification. In truth, it is due to the blessings of attaining the wisdom Vajra body that unites the two truths. Furthermore, this Buddha's Rupakaya (form body) and so on are the homogeneous causes of merit, and this merit is not exhausted after maturing once, but is inexhaustible. Moreover, all the merits created for this Buddha are also inexhaustible. As the Gandavyuha Sutra says: 'The Buddhas, if heard, seen, or offered to, will increase immeasurable accumulations of merit. All the sufferings of afflictions and samsara (cyclic existence) are cut off, and there is no premature death in this conditioned existence.' Moreover, as the Sutra repeatedly proclaims in various ways, such as the analogy of filling with water droplets, once grasped, it is like entering the mouth of a crocodile and never letting go. The Tathagata has attained the Vajra body of equality in all four times, and even a single instance of faith is like a drop of water falling into the ocean. 'Adorned with patience', if the Rupakaya (form body) is seen, there is no displeasure, and the main cause is patience. As it is said: 'Patience can obtain an excellent and beautiful Rupakaya (form body), golden in color, pleasing, and worthy of being gazed upon by beings.' Thus, it is said to be 'adorned with patience' because it arises from the Paramita (perfection) of patience; or, this body, which is as hard as a Vajra and has immeasurable strength, does not depend on any conditions, so it is said to be 'adorned with patience'. Even if countless three thousand great thousand worlds are lifted with the hand and thrown beyond countless worlds, it will not cause harm to beings, etc.; even if one does not beg for alms, and abides for countless kalpas (eons), there is no fatigue, etc., and there is nothing that this body cannot do. 'The basis of the treasures of merit', a treasure means inexhaustible. Even a single pore of the Tathagata's hair has immeasurable merit, so this body is the basis of immeasurable merit. Moreover, as the 'Throwing Stone Sutra' says: 'The combined merit of all beings in Jambudvipa (the continent where we live) is not even one percent or one thousandth of the merit of a Chakravartin (universal monarch) of one continent.' Likewise, the merit of two continents is not equal to that of a Chakravartin (universal monarch) of two continents.

---

སོགས་ཀྱི་འཁོར་སྒྱུར་གྱི་བསོད་ནམས་ལ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་ལ། གླིང་བཞི་པའི་འཁོར་སྒྱུར་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱི་བསོད་ནམས་དེས་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་མི་ཕོད་ལ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་། རྒྱལ་པོ་བཞིའི་བསོད་ནམས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་། རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་བསོད་ནམས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་བརྒྱ་བྱིན་དང་། དེ་ནས་འཐབ་བྲལ་དང་། ལྷའི་བུ་རབ་འཐབ་བྲལ། དགའ་ལྡན་དང་། ལྷའི་བུ་ཡོངས་སུ་དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། ལྷའི་བུ་རབ་འཕྲུལ་དགའ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང་། ལྷའི་བུ་དབང་སྒྱུར་དང་། ཚངས་རིས། ཚངས་པ་སོགས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་གོང་དུ་བསྒྲེས་པ་དང་། འོག་མིན་པའི་ལྷ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་རང་རྒྱལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་གི་བསོད་ནམས་དང་། དེ་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་གཅིག་གི་བསོད་ནམས་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་བསྒྲེ་ཞིང་། བྱང་སེམས་སྲིད་པ་ཐ་མ་ 9-1-10b པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པ་སྙེད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་དང་། དཔེ་དང་གྲངས་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་འགྲུབ་ལ། བ་སྤུ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱ་འགྱུར་གྱིས་དཔེ་བྱད་གཅིག་དང་། དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་སྟོང་འགྱུར་གྱིས་མཛོད་སྤུ་གཙུག་ཏོར་ཆོས་དུང་གསུམ་མ་གཏོགས་པའི་མཚན་རེ་རེ་འགྲུབ་ལ། མཚན་ཉེར་དགུ་པོ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་ཁྲི་འགྱུར་གྱིས་མཛོད་སྤུ། མཛོད་སྤུ་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་གཙུག་ཏོར། གཙུག་ཏོར་འགྲུབ་པའི་བསོད་ནམས་ཕུང་པོ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འགྱུར་གྱིས་གསུང་ཆོས་ཀྱི་དུང་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྦྱིན་སོགས་ཚད་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། དེ་ཡང་བློ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སྨིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་འོག་མར་ཇི་ཙམ་སྤྱད་པ་གོང་མའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགྲུབ་པ་དང་། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེབའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྣམས་དང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདི་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པའི་གཞི་ཡིན་པར་མ་ཟད། གཞི་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ 9-1-11a ཚད་མེད་པ་འཕེལ་བ་ཡིན་ཏེ། ང་ལས་ནུ་དང་གཞོན་ནུ་གསེར་མདོག་གི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

【現代漢語翻譯】 甚至連轉輪聖王的福德都無法比擬。四大部洲的轉輪聖王，即使有千百萬之多，他們的福德也比不上四大天王天眾的百分之一，千分之一。四大天王天的天眾，即使有千百萬之多，他們的福德也比不上四大天王。四大天王的福德，即使有千百萬之多，也比不上三十三天天的天眾。三十三天天的天眾的福德，即使有千百萬之多，也比不上帝釋天（因陀羅）。之後是不爭天（夜摩天），以及不爭天的天子。兜率天，以及兜率天的天子。樂變化天，以及樂變化天的天子。他化自在天，以及他化自在天的天子。從梵天，梵眾天等，直到色究竟天，即使增加千百萬倍，也比不上。色究竟天的天眾，即使有千百萬之多，也比不上一個獨覺聖者的福德。之後，彌勒菩薩，以及最後有者的福德，即使增加千百萬倍。菩薩最後有者，如同恒河沙數般的菩薩的福德，也比不上如來福德聚的百分之一，千分之一，甚至無法用比喻、數字和原因來衡量。世尊如是說。 此外，所有眾生的福德增加十倍，才能成就如來身上的一個毛孔。成就所有毛孔的福德增加百倍，才能成就一個隨形好。成就所有隨形好的福德增加千倍，才能成就除了白毫相、頂髻相、法螺聲之外的任何一個相。成就所有二十九相的福德增加萬倍，才能成就白毫相。成就白毫相的福德增加百萬倍，才能成就頂髻相。成就頂髻相的福德聚增加千百萬倍，才能成就佛的法螺聲。 此外，在道位時，行持佈施等無量行，並且憑藉智慧和神通成熟的力量，在下方的土地上行持多少，上方的每一剎那都能成就。兩種諦實的行境深廣，如何示現圓滿的因，應通過經部和《普賢行愿品》等來了解。 因此，這不僅是無量福德的基礎，而且依靠這個基礎，無量福德也會增長，如我之子和金色童子的證悟功德傳一樣。 Even the merit of a Chakravartin (轉輪聖王，wheel-turning king) cannot compare. The Chakravartins of the four continents, even if there are billions, their merit cannot compare to even one percent or one thousandth of the merit of the gods of the Four Great Kings (四大天王). The gods of the Four Great Kings, even if there are billions, their merit cannot compare to the Four Great Kings. The merit of the Four Great Kings, even if there are billions, cannot compare to the gods of the Thirty-Three (三十三天). The merit of the gods of the Thirty-Three, even if there are billions, cannot compare to Indra (帝釋天). Then there is the Yama Heaven (不爭天), and the sons of the gods of the Yama Heaven. Tushita Heaven (兜率天), and the sons of the gods of Tushita Heaven. Nirmanarati Heaven (樂變化天), and the sons of the gods of Nirmanarati Heaven. Paranirmita-vasavartin Heaven (他化自在天), and the sons of the gods of Paranirmita-vasavartin Heaven. From Brahma (梵天), Brahma-parisadya, etc., up to Akanistha (色究竟天), even if increased by billions of times, it cannot compare. The gods of Akanistha, even if there are billions, cannot compare to the merit of one Pratyekabuddha (獨覺聖者). After that, Maitreya Bodhisattva (彌勒菩薩), and the merit of the last existence, even if increased by billions of times. The Bodhisattvas of the last existence, the merit of Bodhisattvas as numerous as the sands of the Ganges, cannot compare to even one percent or one thousandth of the accumulation of merit of the Tathagata (如來), and cannot be measured by analogy, numbers, or reasons. Thus spoke the Blessed One. Furthermore, if the merit of all sentient beings is increased tenfold, it can accomplish one pore of the Tathagata's body. If the merit of accomplishing all the pores is increased a hundredfold, it can accomplish one minor mark. If the merit of accomplishing all the minor marks is increased a thousandfold, it can accomplish each of the major marks except for the urna (白毫相), ushnisha (頂髻相), and the conch of Dharma. If the merit of accomplishing all twenty-nine major marks is increased ten thousandfold, it can accomplish the urna. If the merit of accomplishing the urna is increased a hundred thousandfold, it can accomplish the ushnisha. If the accumulation of merit of accomplishing the ushnisha is increased by billions of times, it can accomplish the Dharma conch of the Buddha's speech. Moreover, during the path, one engages in immeasurable practices such as generosity, and by the power of the maturation of wisdom and miraculous abilities, however much one practices in the lower realms, it is accomplished in each moment of the upper realms. The sphere of activity of the two truths is profound and vast, and how the perfect cause is demonstrated in the form of the body should be understood through the sutras and the Aspiration Prayer of Samantabhadra (普賢行愿品), etc. Therefore, this is not only the basis of immeasurable merit, but also, relying on this basis, immeasurable merit increases, as in the Jataka tales of my son and the golden youth's realization.

【English Translation】 Even the merit of a Chakravartin (wheel-turning king) cannot compare. The Chakravartins of the four continents, even if there are billions, their merit cannot compare to even one percent or one thousandth of the merit of the gods of the Four Great Kings. The gods of the Four Great Kings, even if there are billions, their merit cannot compare to the Four Great Kings. The merit of the Four Great Kings, even if there are billions, cannot compare to the gods of the Thirty-Three. The merit of the gods of the Thirty-Three, even if there are billions, cannot compare to Indra. Then there is the Yama Heaven, and the sons of the gods of the Yama Heaven. Tushita Heaven, and the sons of the gods of Tushita Heaven. Nirmanarati Heaven, and the sons of the gods of Nirmanarati Heaven. Paranirmita-vasavartin Heaven, and the sons of the gods of Paranirmita-vasavartin Heaven. From Brahma, Brahma-parisadya, etc., up to Akanistha, even if increased by billions of times, it cannot compare. The gods of Akanistha, even if there are billions, cannot compare to the merit of one Pratyekabuddha. After that, Maitreya Bodhisattva, and the merit of the last existence, even if increased by billions of times. The Bodhisattvas of the last existence, the merit of Bodhisattvas as numerous as the sands of the Ganges, cannot compare to even one percent or one thousandth of the accumulation of merit of the Tathagata, and cannot be measured by analogy, numbers, or reasons. Thus spoke the Blessed One. Furthermore, if the merit of all sentient beings is increased tenfold, it can accomplish one pore of the Tathagata's body. If the merit of accomplishing all the pores is increased a hundredfold, it can accomplish one minor mark. If the merit of accomplishing all the minor marks is increased a thousandfold, it can accomplish each of the major marks except for the urna, ushnisha, and the conch of Dharma. If the merit of accomplishing all twenty-nine major marks is increased ten thousandfold, it can accomplish the urna. If the merit of accomplishing the urna is increased a hundred thousandfold, it can accomplish the ushnisha. If the accumulation of merit of accomplishing the ushnisha is increased by billions of times, it can accomplish the Dharma conch of the Buddha's speech. Moreover, during the path, one engages in immeasurable practices such as generosity, and by the power of the maturation of wisdom and miraculous abilities, however much one practices in the lower realms, it is accomplished in each moment of the upper realms. The sphere of activity of the two truths is profound and vast, and how the perfect cause is demonstrated in the form of the body should be understood through the sutras and the Aspiration Prayer of Samantabhadra, etc. Therefore, this is not only the basis of immeasurable merit, but also, relying on this basis, immeasurable merit increases, as in the Jataka tales of my son and the golden youth's realization.

---

།མདོ་ལས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་བརྒྱ་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པས་ན། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་ནང་ན་བསོད་ནམས་གཏེར། །མཐོང་དང་ཐོས་དང་བཞད་པ་མཛད་པས་ཀྱང་། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་རང་གི་ཡོན་ཏན་ཡང་སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་བཀྲ་བས་ན། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ཞེས་དང་། ཡང་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་གི་རི་མོ་གསལ་བས་མཚན་པ་སོགས་མཚན་སོ་གཉིས་ཀྱིས་མཛེས་པ་ལ། མཚན་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ཞེས། ཡིད་དུ་འོང་བའི་མེ་ཏོག་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་བཞིན་དུ་མཚན་གྱི་མེ་ཏོག་ལ། དེའི་ཆ་ཤས་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ཟེ་འབྲུ་གསར་པས་མཛེས་པས་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་དགའ་བ་འཕེལ་བའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྐུ་དེ་ནི་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་གང་མཛད་ཀྱང་བ་སྤུའི་གཡོ་བ་ཕྲ་མོ་ཚུན་ཆད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་མེད་པས། གང་སུ་ཞིག་གིས་མཐོང་བ་དེའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་རན་པར་མཐུན་པ་ཞེས། སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དང་། རན་པ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་དང་། མཐུན་པ་ཞེས་ 9-1-11b འཕྲོད་པའོ། །དེ་ནི་ཡིད་དུ་འབབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་ཡིན་ལ། ཡང་མཐོང་བ་པོ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བའི་ཚེ་ན་ཡིད་ལ་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས་སྐྱོན་སྤངས་པའི་ཆ་ནས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞེས་སོ། ། 現己利益分法 གཉིས་པ་སྣང་ནས་དོན་མཛད་ཚུལ་ལ། གང་གི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིར་བསྟན་པ་གཉིས། 於何者與會各別說 དང་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བ་ནི་དད་པས་འགྲོ་བའམ། བརྒལ་བར་འདོད་པས་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས། དང་པོ་ལྟད་མོའི་ཕྱིར་རམ་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩས་བསྐུལ་བའམ། ཡིད་ཆེས་ནས་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ན་སེམས་ཀྱི་རྙོགས་པ་ཞི་བའི་དད་པ་ངང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་། དེར་དད་པས་རྒྱུ་བྱས་ནས་དུས་དེར་མོས་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པའི་བདེ་བས་ཀྱང་མི་མཚོན་པ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བ་འཕེལ་བས་ན་དད་པས་མོས་པ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་བརྒལ་བའི་བསམ་པས་འོང་བ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་ན་ཟིལ་མི་བཟོད་པར་ཉི་མས་རྒྱུ་སྐར་བཞིན་དུ་མོག་མོག་པོར་གྱུར་ནས་ཁེངས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ནི་ཅི་ལའང་ཆགས་ཐོགས་མེད་པས་ན་དེའི་ 9-1-12a ཤེས་རབ་ནམ་ཡང་སུས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར

【現代漢語翻譯】 正如經文所說：'具備百福之相，是天人世間的福德之源。僅僅是見到、聽到和微笑，也能利益一切眾生。' 因此，佛陀的果報身，其功德體現在如紅銅色指甲等八十種隨形好，因此被稱為'以妙好莊嚴'。又如手足掌心有千輻輪相，以此為代表的三十二相莊嚴佛身，被稱為'諸相之花盛開'。如同令人愉悅的花朵盛開一般，相好之花，以其組成部分——隨形好的新花蕊來莊嚴，從而增進一切眾生的喜悅。如此殊勝的因果功德圓滿之身，無論行住坐臥四種威儀中的任何一種，乃至極細微的毛孔動搖，無不利益眾生。因此，無論誰見到佛陀，都能與其根器、能力和思想相契合，故稱'行境如其分'，意為行境與佛相應，如其分與所化眾生的根器相應，相應即是相合。這是從令人愉悅的功德方面來說的。此外，當見到如來之身時，心中絕不會產生絲毫的不悅之感，從斷除過失的角度來說，就是'見無不合意'。 二、從顯現而利益的方式：分為個別指示前往之處和 общей 指示兩種。 首先，前往佛陀之處，分為因信仰而前往和因辯論而前往兩種。第一種，無論是爲了看熱鬧、受過去善根的驅使，還是因為信任而爲了供養等目的而前往的人們，當他們見到如來時，心中自然生起平息煩惱的信仰。以信仰為因而在此期間生起渴望，那些觀看者會感到一種無法用禪定之樂來比擬的巨大喜悅，這種喜悅遠離煩惱，不斷增長，因此被稱為'信樂者生喜'。而那些抱著辯論的心態而來的人，當他們來到如來面前時，會感到無法忍受的光芒，如同太陽下的星星般黯然失色，從而消除傲慢，體驗到寂靜的喜悅。這是因為如來的智慧對一切都無所障礙，因此， 如來的智慧永遠不會被任何人所壓倒，例如

【English Translation】 As the sutra says, 'Endowed with the marks of a hundred blessings, he is a treasure of merit in the world with gods. Even seeing, hearing, and smiling, he benefits all sentient beings.' Therefore, the Fruition Body ( রূপকায়, rupakaya) of the Buddha, its qualities are manifested in the eighty minor marks (अनुव्यञ्जन, anuvyanjana) such as fingernails the color of red copper, hence it is called 'adorned with excellent marks.' Furthermore, like the wheel with a thousand spokes clearly marked on the soles of the hands and feet, the thirty-two major marks (द्वात्रिंशद्वर लक्षण, dvatrimshadvara lakshana) adorn the Buddha's body, and are called 'flowers of the marks bloom.' Just as delightful flowers bloom, the flowers of the marks, with their component parts—the new stamens of the minor marks—adorn, thereby increasing the joy of all beings. Such a body with perfect qualities of cause and effect, no matter which of the four postures (行住坐臥, chatuririyapatha) is adopted, even the slightest movement of the pores benefits sentient beings. Therefore, whoever sees the Buddha, it accords with their faculties, abilities, and thoughts, hence it is called 'conduct according to their share,' meaning conduct corresponds to the Buddha, according to their share corresponds to the faculties of the beings to be tamed, and correspondence means agreement. This is from the aspect of pleasing qualities. Moreover, when one sees the body of the Tathagata (Tathāgata), there will never arise even the slightest feeling of displeasure in the mind; from the aspect of abandoning faults, it is said, 'seeing is without disagreement.' Second, the way of benefiting from manifestation: divided into specifically indicating where to go and generally indicating two types. First, going to the Buddha's place is divided into going out of faith and going out of debate. The first type, whether it is for sightseeing, driven by past merits, or going for the purpose of offering due to trust, when these people see the Tathagata, faith that pacifies the disturbances of the mind arises naturally. Taking faith as the cause, during that time, desire arises, and those viewers feel a great joy that cannot be compared to the bliss of a meditating monk, this joy is free from disturbances and constantly increases, hence it is called 'joy manifestly arises for those who have faith and desire.' And those who come with the intention of debating, when they arrive in front of the Tathagata, they feel an unbearable light, becoming dim like stars under the sun, thereby eliminating arrogance and experiencing the joy of peace. This is because the wisdom of the Tathagata is unobstructed to everything, therefore, The wisdom of the Tathagata can never be overwhelmed by anyone, for example

---

་ན་ལྷས་བྱིན་གྱིས་ཤིང་གི་སོལ་བ་དུ་མའི་ཕུར་མ་དང་། ཤཱཀྱ་མིང་ཆེན་གྱིས་སེར་སྐྱའི་གྲོང་གི་ཁྱིམ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཕུར་མ་རེ་རེ་བླངས་པ་སོ་སོའི་ནང་དུ་གང་ལ་བླངས་པའི་མིང་བྲིས་ཏེ་བཅུག་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁལ་ལོངས་པ་སོ་སོ་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་གང་དང་གང་དྲིས་པ་ལ་མི་མཁྱེན་པ་དང་མི་གཟིགས་པའི་ཀླན་ཀ་གདགས་སུ་རུང་བ་གཞི་མི་སྲིད་པས་ཤེས་རབ་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་འཕང་བའི་མདོ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཟབས་སུ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་ཡོད་པ། རྒྱར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་སྣག་ཚའི་ཉིང་ཁུས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་ཅིང་། རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་ཆུ་ནང་དུ་ནུབ་ལ་བརྒྱད་ཁྲི་ཆུའི་ནང་ནས་འཕགས་ཏེ། ངོས་བཞི་རིན་པོ་ཆེ་བཞི་ལས་བྱས་པ། ཕྱོགས་བཞིར་གླིང་བཞི་ཡོད་པ་དེ་གྲོ་གའི་ཤོག་ཤོག་ཙམ་དུ་གྱུར་ཅིང་། གླིང་བཞིའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གང་སུ་ཡོད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ཡི་གེ་པར་གྱུར་ལ། ས་སྟེང་ན་རྩྭ་ཤིང་གི་རིགས་ཅི་ཡོད་པ་སྨྱུ་གུར་བྱས་ཏེ་བྲིས་ན་སྣག་ཤོག་སྨྱུ་གུ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཟད་པར་འགྱུར་གྱི། དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུའི་ཤེས་རབ་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་འཛད་ལ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་འདི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་ཅན་དག་གིས་གང་བར་གྱུར་ཀྱང་། དེས་དེ་བཞིན་ 9-1-12b གཤེགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆ་དང་། དཔེ་དང་གྲངས་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྲོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐུགས་ལ་ཤེས་རབ་ཕ་མཐའ་མེད་པ་མངའ་བ་དེ་བཞིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་སྟོབས་སོགས་སྟོབས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གོང་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་ན། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཁོངས་ན་གང་གིས་ཀྱང་བརྫི་བར་མི་ནུས་པས་སྟོབས་རྣམས་ལ་བརྫི་བ་མེད་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འདི་སྐབས་འགྲེལ་པ་ལ་ལ་ན། སྟོབས་འདི་ཐུགས་ཀྱི་སྟོབས་བཅུ་ལ་བཤད་པ་དང་། སྐུའི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལ་བཤད་པར་འདུག་ཀྱང་། དོན་དུ་སྟོབས་བཅུ་ནི་ཡུལ་གྱིས་བཅུར་ཕྱེ་བ་མ་གཏོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ལ། སྟོབས་རྣམས་ཞེས་སྐུ་ཁོ་ནར་མ་ཟད། རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱང་བསྡུ་དགོས་པ་ཡང་དག་པའི་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་སྟོབས་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། རེ་ཞིག་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་བཤད་ན། སྔོན་བཅོམ་འདས་སྡིག་པའི་སྲིན་བུ་པད་པའི་ནགས་ཁྲོད་ན་བཞུགས་ཚེ། ཡུལ་དེའི་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་སྙོམས་ལ་སྤྱན་དྲང་བ་ན། ཀུ་ཤའི་གྲོང་དང་ཆུ་ཀླུང་དབྱིག་ལྡན་གྱི་བར་ན་ལམ་དེར་རྡོ་ཆེན་པོ་གྱེན་དུ་འདོམ་བཅོ་ལྔ། རྒྱར་འདོམ་ཕྱེད་བརྒྱད་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག་པ་ལ་གྱད་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ། རྡོ་འདི་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཞག་ན་ལམ་བསལ་བས་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། 9-1-13a བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱང་གྲགས

【現代漢語翻譯】 譬如，那拉達塔（Nalada，人名）用許多木炭灰燼，釋迦名欽（Śākya mingqin，人名）從塞斯凱（Serkya，地名）村莊的每戶人家取一捧米，並在每一捧米上寫上取米之人的名字，然後裝滿一頭大象的負重。像這樣通過預言來證明，無論問什麼，都不會出現不知道或看不見的情況，因為不可能提出這樣的指責，所以佛陀的智慧是不可戰勝的。正如《投石經》中所說：『大海深達八萬由旬（Yojana，長度單位），廣闊無邊，如果用墨水填滿，須彌山（Sumeru，山名）高八萬由旬，一半浸在水中，一半露出水面，由四種珍寶構成，四面有四大部洲（four continents），如果將須彌山變成一片小小的紙，四大部洲所有眾生的數量變成文字，用地上所有的草木做筆來書寫，那麼墨水、紙和筆都會用盡，但舍利子（Śāriputra，人名）的智慧卻不會耗盡。即使三千大千世界（Trisahasra-Mahā-Sahasra-Loka，佛教宇宙觀）都充滿像舍利子一樣有智慧的人，他們也無法達到如來（Tathāgata，佛的稱號）智慧的百分之一，甚至無法用比喻、數字和原因來衡量。』 如上所述，佛陀的智慧是無邊無際的。同樣，如來的身力等一切力量都是至高無上的，因此，在任何時空範圍內，沒有任何事物可以被摧毀，所以一切力量都是不可摧毀的。對此，一些註釋者認為，這裡的『力量』指的是佛陀的十力（ten powers of the Buddha）或僅僅是身力。但實際上，十力是智慧的力量在不同對像上的體現。而且，『力量』不僅僅指身力，還包括神通等力量，這才是正確的理解。如來的身力是無限的，但爲了略作說明，舉例來說，過去，當世尊（Bhagavan，佛的稱號）住在罪惡魔鬼的蓮花林中時，當地的巨人邀請佛陀接受供養。在拘舍（Kusha，地名）村和雅克丹（Yakdan，地名）河之間的路上，有一塊巨大的石頭，高十五尋（fathom，長度單位），寬八尋半。巨人們心想：『如果把這塊石頭移到別處，清理道路，就可以供養佛陀，我們也會因此出名。』

【English Translation】 For example, Nalada (person's name) used many ashes of charcoal, and Śākya mingqin (person's name) took a handful of rice from each household in the village of Serkya (place name), and wrote the name of the person who took the rice on each handful, and then filled an elephant's load. Like this, by prophesying, it proves that no matter what is asked, there will be no situation of not knowing or not seeing, because it is impossible to raise such accusations, so the Buddha's wisdom is invincible. As it is said in the 'Stone Throwing Sutra': 'The great sea is eighty thousand yojanas (unit of length) deep and immeasurable in width. If it is filled with ink, Mount Sumeru (mountain name) is eighty thousand yojanas high, half submerged in water and half protruding from the water, made of four kinds of treasures, with four continents (four continents) on four sides. If Mount Sumeru is turned into a small piece of paper, and the number of all beings in the four continents is turned into letters, and the grass and trees on the earth are used as pens to write, then the ink, paper, and pens will be exhausted, but Śāriputra's (person's name) wisdom will not be exhausted. Even if the Trisahasra-Mahā-Sahasra-Loka (Buddhist cosmology) is filled with people as wise as Śāriputra, they cannot reach one hundredth of the Tathāgata's (title of the Buddha) wisdom, and cannot even be measured by metaphors, numbers, and reasons.' As mentioned above, the Buddha's wisdom is boundless. Similarly, the Tathāgata's physical strength and all other powers are supreme, so nothing can be destroyed in any space-time range, so all powers are indestructible. In this regard, some commentators believe that the 'power' here refers to the Buddha's ten powers (ten powers of the Buddha) or just physical strength. But in fact, the ten powers are the manifestation of the power of wisdom in different objects. Moreover, 'power' not only refers to physical strength, but also includes supernatural powers, etc., which is the correct understanding. The Tathāgata's physical strength is infinite, but to briefly illustrate, for example, in the past, when the Bhagavan (title of the Buddha) lived in the lotus forest of the sinful demon, the local giants invited the Buddha to receive offerings. On the road between the village of Kusha (place name) and the Yakdan (place name) River, there was a huge stone, fifteen fathoms (unit of length) high and eight and a half fathoms wide. The giants thought: 'If we move this stone to another place and clear the road, we can offer it to the Buddha, and we will become famous.'

---

་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཀུ་ཤའི་གྲོང་གི་གྱད་སྟོབས་པོ་ཆེ་རྣམས་འདུས་ནས། རྟ་བ་ལང་རྔ་མོ་གླང་པོ་ཁྱུ་མཆོག་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཁྲིད་ནས་རྡོ་དེ་ལ་ཐག་པས་དཀྲིས་ནས། ཁ་ཅིག་སྐས་བཅས་ཏེ་རྩྭ་བལ་བ་ཛའི་ཐག་པ་སོགས་ཀྱིས་དཀྲི་ནས་འཐེན། ཁ་ཅིག་ཐོང་ལྕགས་བརྒྱས་གཞི་ནས་འབྱིན། ཁ་ཅིག་གིས་དགྲ་སྟྭས་གཅོད། ཁ་ཅིག་རྡོ་རྗེའི་གདབ་པ་དག་གིས་ཕྱེ་མར་འདོད་ཅིང་། མི་དང་ཕྱུགས་དུ་མས་བསྐྱིལ་ཞིང་། ཁ་ཅིག་སྨན་དང་སྔགས་ཀྱིས་གཞིག་པར་བརྩམས་ཀྱང་། རྡོ་དེ་བསྒུལ་ཀྱང་མ་ནུས་པས་སྒྱིད་ལུག་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེར་གཤེགས་པ་ན་དགའ་བས་མདུན་བསུས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་དག་ཅི་འདི་ངལ་བར་བྱེད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། དེ་དག་གི་ལོ་རྒྱུས་ཞིབ་པར་གསོལ་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུར་བརྩོན་པ་བྱས་ཀྱང་རྡོ་ཆེན་པོ་བསྒུལ་ཀྱང་མ་ནུས་པས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འཕང་བ་ལྟ་ག་ལ་སྟེ་སྒྱིད་ལུག་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྡོ་དེ་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འཕང་བར་འདོད་དམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོག་ཏུ་འཚལ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོང་གཡས་པས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ཞིང་ 9-1-13b གཞི་ནས་མ་ལུས་པར་ཕྱུང་སྟེ། ཕྱག་གཡོན་པས་བླངས་ནས་ཕྱག་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་བཞག་སྟེ་ཡུད་ཙམ་ཞིག་དགོངས་ནས་གྱེན་དུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་འཕངས་ཏེ་མིག་ལམ་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་སྒྲས་གྱད་དག་དངངས་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འཇིགས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། གྱེན་དུ་འཕངས་ཙམ་གྱིས་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་། མྱང་འདས་ཞི་བའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །སླར་འཁོར་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་མཐིལ་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞལ་གྱི་དབུགས་ཀྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་མཛད་དོ། །ཕྱེ་མར་བྱས་ནས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ཕྱེ་མའི་ཆར་བབས་པ་དང་། རྡོ་ཆེན་པོ་དེ་མེད་པས་གྱད་རྣམས་ཡིད་མ་བདེ་བ་མཁྱེན་ནས། རྡོའི་རྡུལ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་བསྡུས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་མཛད་ནས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་གནས་པར་མཛད་པ་དང་། གྱད་རྣམས་ངོ་མཚར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡབ་དང་ཡུམ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོབས་སམ། རྫུ་འཕྲུལ་ལམ། སྒོམ་པའི་སྟོབས་གང་ལགས་ཞུས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ནི་ཡབ་ཡུམ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོབས་ཏེ། འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པའི་སྒྲ་སོགས་འབྱུང་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཡིན་ལ། ཞལ་གྱི་དབུགས་ཀྱིས་ཕྱེ་མར་མཛད་ནས་སླར་བསྡུས་ཏེ་གནས་ 9-1-14a གཞན་དུ་བཞག་པ་འདི་ནི་སྒོམ་པའི་སྟོབས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཡབ་ཡུམ་ལས

【現代漢語翻譯】 庫薩城（Kusha）的大力士們聚集在一起，心想：『我們一定要移動這塊石頭！』他們牽來了許多馬、牛、牦牛、象，特別是成百上千只香象，用繩子將石頭捆住。有些人架起梯子，用草繩、麻繩等纏繞后拉動；有些人用犁鏵從底部挖掘；有些人用戰斧劈砍；有些人用金剛杵（藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛）的樁子將石頭搗成粉末；許多人和牲畜都精疲力盡。有些人試圖用藥物和咒語來摧毀它，但都無法撼動那塊石頭，最終都灰心喪氣了。當世尊（Bhagavan）到達那裡時，他們高興地迎接了他，並在一旁坐下。 世尊問道：『年輕人，你們在做什麼這麼辛苦？』他們詳細地講述了事情的經過，說道：『我們努力了二十九天，但連這塊大石頭都無法移動，更別說把它扔到別處了，我們都灰心喪氣了。』世尊問道：『你們想把這塊石頭扔到別處嗎？』他們回答說：『世尊，我們非常想！』世尊用右腳的大腳趾輕輕一推，就將石頭完全拔了出來，然後用左手拿起，放在右手掌心，沉思片刻后，向上拋向梵天世界，直到消失在視線中。那聲音讓大力士們驚恐萬分。世尊安慰他們說：『不要害怕！』 石頭被拋向空中的同時，傳來了『諸行無常』、『諸法無我』和『涅槃寂靜』的聲音。之後，石頭又落回到瞭如來（Tathagata）的手掌中。然後，世尊用口中的氣息將石頭化為微塵，變成粉末的雨降落在四面八方。看到巨大的石頭消失了，大力士們感到不安。世尊知道他們的心思，便將所有的石塵聚集起來，恢復成原來的樣子，並將其放置在一個僻靜的地方。大力士們感到非常驚奇，問道：『這到底是如來從父母那裡繼承來的力量，還是神通，還是禪定的力量呢？』 如來回答說：『這是從父母那裡繼承來的力量。』『諸行無常』等聲音是神通的力量，而用口中的氣息將石頭化為粉末，然後又重新聚集並放置在其他地方，這是禪定的力量。』大力士們問道：『從父母那裡……』

【English Translation】 The strong men of the town of Kusha gathered together, thinking, 'We must move this stone!' They led many horses, cows, yaks, elephants, especially hundreds of fragrant elephants, and tied the stone with ropes. Some erected ladders and pulled with ropes of grass, hemp, etc.; some dug from the base with iron plows; some chopped with battle-axes; some desired to grind the stone into powder with vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：diamond scepter) stakes; many people and livestock were exhausted. Some tried to destroy it with medicine and mantras, but they could not move the stone, and eventually became discouraged. When the Bhagavan arrived there, they greeted him with joy and sat down to one side. The Bhagavan asked, 'Young men, what are you doing so laboriously?' They told the story in detail, saying, 'We have worked hard for twenty-nine days, but we cannot even move this large stone, let alone throw it elsewhere; we have become discouraged.' The Bhagavan asked, 'Do you want to throw this stone elsewhere?' They replied, 'Bhagavan, we very much want to!' The Bhagavan gently pushed with the right toe of his foot and completely uprooted the stone, then picked it up with his left hand, placed it in the palm of his right hand, and after contemplating for a moment, threw it upwards to the world of Brahma, until it disappeared from sight. The sound startled the strong men. The Bhagavan reassured them, saying, 'Do not be afraid!' As the stone was thrown upwards, the sounds of 'All conditioned things are impermanent,' 'All dharmas are without self,' and 'Nirvana is peace' arose. Afterwards, the stone returned and remained in the palm of the Tathagata's hand. Then, the Bhagavan turned the stone into fine dust with the breath of his mouth, and a rain of powder fell in all directions. Knowing that the strong men were uneasy because the large stone had disappeared, the Bhagavan gathered all the stone dust without missing any, restored it to its original form, and placed it in a secluded place. The strong men were amazed and asked, 'Is this the power that the Tathagata inherited from his parents, or is it神通 (supernatural power), or the power of meditation?' The Tathagata replied, 'This is the power inherited from my parents. The sounds of 'All conditioned things are impermanent,' etc., are the power of神通 (supernatural power), and turning the stone into powder with the breath of my mouth, then gathering it again and placing it elsewhere, this is the power of meditation.' The strong men asked, 'From parents...'

---

་བྱུང་བའི་སྟོབས་ཇི་ལྟ་བུ་ལྡན་ལགས་ཞུས་པས། བཀའ་སྩལ་པ། མི་བཅུའི་སྟོབས་བ་ལང་ཕལ་པ་གཅིག་གི་སྟོབས་ཡིན་ལ། དེ་བཅུའི་བ་ལང་སྔོན་པོ། དེ་ནས་རེ་རེ་བཞིན་ཁྱུ་མཆོག་དང་། བསེ་དང་། གླང་པོ་ཕལ་པ། མི་ཕྱེད་པའི་གླང་པོ། སྒྲ་ཆེན་པོར་བྱེད་པའི་གླང་པོ། མཆེ་བ་གཙིགས་པའི་གླང་པོ། རི་སྔོན་པོའི་གླང་པོ། དེ་བཞིན་དུ་རི་སེར་པོ། དམར་པོ། དཀར་པོ། དྲི་མཆོག་ལྡན་པ་དང་། དྲི་ངད་འཇམ་པ་དང་ལྡན་པ། དྲི་ཨུཏྤལ་དང་ལྡན་པ། དྲི་ཀུ་མུད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་། པདྨའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་ཆེན་པོའི་དང་། གངས་ཁྲོད་དུ་སྐྱེས་པའི་དང་། བལ་གླང་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་སྟོབས་ཆེ་ལ། བལ་གླང་བཅུའི་སྟོབས་ཚན་པོ་ཆེའི་སྟོབས་ཕྱེད་ཡིན་ལ། ཕྱེད་གཉིས་བསྡོམས་པའི་ཚན་པོ་ཆེ་གཅིག་གི་སྟོབས་བཅུའི་རབ་གནོན་གྱི་སྟོབས་ཕྱེད། དེ་གཉིས་ཀྱི་རབ་གནོན་གཅིག་གི་སྟོབས། རབ་གནོན་བཅུའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྟོབས་མཆོག་གི་སྟོབས་གཅིག སྟོབས་མཆོག་བཅུའི་སྟོབས་ཡན་ལག་མཆོག་གི་སྟོབས། ཡན་ལག་མཆོག་གི་སྟོབས་བཅུ་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུའི་སྟོབས་ཕྱེད། དེ་གཉིས་སྲེད་མེད་བུའི་སྟོབས་གཅིག སྲེད་མེད་བུའི་སྟོབས་སུམ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་དེ་བཞིན་ 9-1-14b གཤེགས་པའི་ཡབ་དང་ཡུམ་ལས་བྱུང་བའི་སྟོབས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་གནས་ཀྱི་གནས་རེ་རེ་ལའང་སྲེད་མེད་བུའི་སྟོབས་འཆང་བར་མཛད་པའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས་སྒྱུ་རྩལ་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ། ལྷུན་པོ་རི་རབ་རྡོ་རྗེའི་ཁོར་ཡུག་ཅན། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་རི་གཞན་གང་ཡོད་པ། །ལག་པས་མཉེས་ཤིང་རྨིག་མེད་བྱེར་རློག་ན། །མི་ལུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་མཚར་ཅི་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཚད་མེད་པ་མངའ་སྟེ། མདོ་དེ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྩྭ་བི་ར་ན་དང་ལྡན་པར་གནོད་སྦྱིན་འདམ་བུ་དང་འདྲ་བར་རྩུབ་པའི་དོང་ཀའི་ཤིང་དྲུང་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་སློང་མོས་བསོད་སྙོམས་རྙེད་དཀའ་བའི་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ། མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་པ། ས་ཆེན་པོའི་འོག་ན་རོའི་ཁམས་གྱ་ནོམ་པ་གནས་པས་བདག་གིས་ས་ཆེན་པོ་འདི་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་ལྡན་གྱིས་ཆུ་ཤིང་འདབ་མ་བསྒྱུར་བ་ཙམ་དུ་དཀའ་བ་མེད་པར་བསྒྱུར་ཏེ། ས་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ལག་པ་གཡོན་པས་བཟུང་ནས། གཡས་པས་ས་ཆེན་པོ་ཁོར་ཡུག་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་སྒྱུར་བར་འཚལ་ཞུས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་ནའང་། སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་ཁ་ཟས་ཀྱི་རོ་ལ་ཆགས་ཤིང་རྨོངས་པར་འགྱུར་ལ། རོའི་ཁམས་གྱ་ནོམ་པ་དེའང་རིང་དུ་མི་གནས་པར་ 9-1-15a ནུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མ་གནང་བ་ཡིན་ཞིང་། མཽའུ་འགལ་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་ར

【現代漢語翻譯】 有人問：『佛陀的化身具有什麼樣的力量？』 佛陀回答說：『十個人的力量等於一頭普通牛的力量。十頭普通牛的力量等於一頭青牛的力量。然後，依次是健牛、犀牛、普通象、不馴服的象、發出巨響的象、長著獠牙的象、青山的象，以及黃山、紅山、白山的象，還有具有妙香、柔和香氣、蓮花香氣、睡蓮香氣的象，以及蓮花象、大蓮花象、雪地裡生長的象和牦牛象，它們的力量都比前一種大十倍。十頭牦牛象的力量等於一個強力士力量的一半。兩個一半加起來的一個強力士的力量等於十分之一降伏者的力量。兩個十分之一降伏者的力量等於一個降伏者的力量。十個降伏者的力量等於一個力量至尊的力量。十個力量至尊的力量等於一個肢體至尊的力量。十個肢體至尊的力量等於阿那律陀力量的一半。兩個一半阿那律陀的力量等於一個阿那律陀的力量。三百二十個阿那律陀的力量，是如來從父母那裡獲得的力量。』 佛陀還說：『如來身體的每一個部位都具有阿那律陀的力量。』《大乘莊嚴經論》中，在講述技藝時說：『須彌山（lhun po ri rab，梵文：Sumeru，世界的中心）具有金剛（rdo rje，梵文：vajra，堅固）外圍，十方世界還有其他的山嗎？如果能用手捏碎，用腳踢飛，那麼沒有人生意義的人又有什麼可驚奇的呢？』 正如經文所說，佛陀還具有無限的神通力。經中記載：『世尊（bcom ldan 'das，梵文：Bhagavan，有德者）住在長滿維柔那草（bi ra na）的地方，在一棵粗糙的棟樹下，像夜叉（gnod sbyin，梵文：yaksha，能咬鬼）丹布一樣。當時，正值饑荒，乞討難以獲得食物。大目犍連（mou 'u 'gal gyi bu chen po）向佛陀稟告：『大地之下蘊藏著豐富的美味食物，我能像一個強壯的人毫不費力地翻轉樹葉一樣翻轉大地，用左手抓住所有依賴大地的眾生，用右手在一瞬間翻轉整個大地。』 如來回答說：『即使你那樣做了，大多數眾生仍然會貪戀食物的味道而變得愚癡，而且那些豐富的美味食物也不會長久存在，終將消失。』因此，佛陀沒有允許。像大目犍連這樣的人...

【English Translation】 Someone asked: 'What kind of power does the emanation of the Buddha possess?' The Buddha replied: 'The power of ten people is equal to the power of one ordinary ox. The power of ten ordinary oxen is equal to the power of one blue ox. Then, in order, are the strong ox, the rhinoceros, the ordinary elephant, the untamed elephant, the loud-sounding elephant, the tusked elephant, the elephant of the blue mountain, and similarly the elephants of the yellow, red, and white mountains, as well as those with excellent fragrance, gentle aroma, lotus fragrance, and water lily fragrance, and the lotus elephant, the great lotus elephant, the elephant born in the snowy mountains, and the yak elephant, each being ten times stronger than the previous one. The power of ten yak elephants is half the power of a great strongman. The power of one great strongman, which is the sum of two halves, is half the power of ten subduers. The power of two halves of subduers is equal to the power of one subduer. The power of ten subduers is equal to one supreme power. The power of ten supreme powers is the power of a supreme limb. The power of ten supreme limbs is half the power of Aniruddha. Two halves of Aniruddha's power equal one Aniruddha's power. Three hundred and twenty Aniruddha's powers are the power that the Tathagata (de bzhin gshegs pa,梵文：Tathāgata, 梵文羅馬擬音：Tathāgata, 如來) obtained from his parents.' The Buddha also said, 'Each part of the Tathagata's body possesses the power of Aniruddha.' In the Mahāvyutpatti, when discussing skills, it says: 'Mount Sumeru (lhun po ri rab, Sanskrit: Sumeru, the center of the world) has a vajra (rdo rje, Sanskrit: vajra, diamond) perimeter. Are there other mountains in the ten directions? If one can crush them with their hands and kick them away with their feet, what is so amazing about a human body without essence?' As the sutra says, the Buddha also possesses immeasurable miraculous powers. The sutra records: 'The Bhagavan (bcom ldan 'das, Sanskrit: Bhagavan, Blessed One) was dwelling in a place full of vīraṇa grass, under a rough Tonga tree, like the yaksha (gnod sbyin, Sanskrit: yaksha, a type of spirit) Dambu. At that time, there was a famine, and it was difficult to obtain alms. Mahāmaudgalyāyana (mou 'u 'gal gyi bu chen po) reported to the Buddha: 'Beneath the great earth lies a wealth of delicious food. I can turn over the great earth as easily as a strong person turns over a leaf, and with my left hand I can grasp all the beings who depend on the earth, and with my right hand I can turn over the entire earth in an instant.' The Tathagata replied, 'Even if you did that, most beings would still be attached to the taste of food and become foolish, and that wealth of delicious food would not last long and would eventually disappear.' Therefore, the Buddha did not allow it. Someone like Mahāmaudgalyāyana...

---

ྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་པ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་གང་བར་གྱུར་ཀྱང་། དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་མི་འགྲོ་བ་ནས། རྒྱུར་ཡང་མི་འགྲོ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་དང་། ཡང་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱང་། མདོ་ལས། གླིང་བཞིར་དུས་ཀྱི་སྤྲིན་ཆེན་པོའི་ཆར་ཕབ་པ་ལས། གླིང་བཞིའི་ཆུ་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་རྒྱ་མཚོར་བབས་པ་ན། དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ་རེ་ནས་འདི་ནི་གླིང་འདིའི་གྲོང་དང་ལྗོངས་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྗོན་པ་དང་ཡལ་འདབ་མེ་འབྲས་སོགས་ཆེ་གེ་མོ་ནས་བབས་སོ་ཞེས་ཆུའི་ཐིགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སྐད་ཅིག་ལ་གཟིགས་པ་འཇུག་ནུས་པར་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ཏེ་མདོ་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མི་རྣམས་ཆེས་ཉུང་གི། ཕྱི་རོལ་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་འདོད་པ་ལས་ཆགས་བྲལ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་འདུག་པའི་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ཆེས་མང་བ་དང་། ཆགས་བྲལ་དེས་སྟོང་ཆེན་གྱི་ཁམས་ན་མཐོང་ངོ་ཅོག་གི་སེམས་ཅན་ཆེས་ཉུང་གི། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལྷའི་མིག་གིས་ས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ན་འདུག་པར་མཐོང་བའི་སེམས་ 9-1-15b ཅན་ཆེས་མང་། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་དེས་སྟོང་ཆེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ཆེས་ཉུང་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྷའི་མིག་གིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཁྱོན་ན་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་སྟོང་ཆེན་ན་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷའི་མིག་གིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཁྱོན་ཙམ་ན་མཐོང་བ་མང་ལ། དེའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་ཁྱོན་ན་སེམས་ཅན་ཇི་ཙམ་མཐོང་བ་དེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྷའི་སྤྱན་གྱིས་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་ཁྱོན་ན་གནས་པར་གཟིགས་པའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་ཞིང་གྲངས་མེད་ཅིང་། དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་རབ་འབྱམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོད་དོ་ཅོག་གི་སེམས་སེམས་བྱུང་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་རྣམས་ནི་རྣམ་ཐར་བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ་བགྲང་བའམ་བསམ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ཡང་། དེ་འདྲ་བར་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་རེ་རེ་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་པར་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ལས་བྱུང་བ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེའི་བྱམས་པའི་སྟོབས་ནི་སེམས་ 9-1-16a ཅན་གྱི་གྲངས་དང་ཁམས་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་དེ། འདི་ལྟར་

【現代漢語翻譯】 即使以神通充滿三千大千世界，那也比不上如來百種神通的百分之一，乃至無法比擬。此外，關於禪定的力量，經中說：『如果從四大部洲降下大時雨，四大部洲的巨大水流匯入大海，如來能分辨每一滴水，知道這是從哪個部洲的哪個城鎮和鄉村降下的，以及從哪棵樹的哪個枝葉、花朵或果實降下的。』如來能在一瞬間分辨並觀察到極其微小的水滴。諸如此類的例子可以從經典中得知。因此，三千大千世界的眾生非常少。外道仙人擁有五種神通，且遠離慾望，他們能看到一個車輪大小範圍內的大部分眾生，但他們所能看到的整個大千世界中的眾生卻非常少。聲聞阿羅漢的天眼能看到一個車輪大小範圍內的大部分眾生。 但聲聞阿羅漢所能看到的大千世界中的眾生卻非常少。緣覺的天眼能看到一個車輪大小範圍內的大部分眾生。緣覺所能看到的大千世界中的所有眾生，比不上菩薩的天眼在一個車輪大小範圍內所能看到的眾生。菩薩在三千大千世界中所能看到的眾生，比不上如來的天眼在一個車輪大小範圍內所能看到的眾生，如來所見的眾生更多，數量也更多。同樣，十方世界中所有眾生的心念、生起的心念和將要生起的心念，即使安住于不可思議解脫的菩薩們，也難以在恒河沙數劫中數清或思量。如來能在一瞬間毫不混淆地了知過去、現在、未來一切眾生的所有心念。此外，如來是從慈悲心中產生的，其自性是大慈悲，因此，他的慈愛之力如同眾生的數量和界限一樣，是無量的。就像這樣

【English Translation】 Even if one were to fill the entire three-thousand-great-thousand world system with miraculous powers, it would not amount to even a hundredth part of the Tathagata's (如來，Tathagata, Thus-Gone One) miraculous powers, not even up to the point of comparison. Furthermore, regarding the power of meditation, the sutra states: 'If a great seasonal rain were to fall on the four continents, and the great streams of the four continents were to flow into the ocean, the Tathagata could distinguish each drop of water, knowing that this one fell from this town and region of this continent, and from which tree, branch, flower, or fruit it fell.' The Tathagata can distinguish and observe even the tiniest particle of water in an instant. Such examples can be known from the sutras. Therefore, the beings in the three-thousand-great-thousand world system are very few. Non-Buddhist hermits with five supernormal powers, detached from desire, can see most of the beings within the range of a chariot wheel, but they can see very few of the beings in the entire great-thousand world. Shravaka Arhats (聲聞阿羅漢，Shravaka Arhat, Hearer Arhat) with divine eyes can see most of the beings within the range of a chariot wheel. But the Shravaka Arhat can see very few beings in the great-thousand world. Pratyekabuddhas (緣覺，Pratyekabuddha, Solitary Realizer) with divine eyes can see most of the beings within the range of a chariot wheel. Compared to all the beings a Pratyekabuddha can see in the great-thousand world, Bodhisattvas (菩薩，Bodhisattva, Enlightenment Being) with divine eyes can see more beings within the range of a chariot wheel. In that way, the number of beings a Bodhisattva can see in the three-thousand realms is less than the number of beings the Tathagata's divine eye sees within the range of a chariot wheel, and the Tathagata sees countless more beings. Similarly, the thoughts, arising thoughts, and future thoughts of all beings in the ten directions of the universe, even Bodhisattvas abiding in inconceivable liberation cannot easily count or conceive of them in as many kalpas (劫，kalpa, eon) as there are grains of sand in the Ganges. In that way, the Tathagata knows all the thoughts and mental events of all beings in the three times, each one distinctly and spontaneously, in an instant. Furthermore, the Tathagata arises from the cause of compassion, and his nature is great compassion, therefore, his power of love is immeasurable, like the number and realms of beings. Like this

---

སློབ་པ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུའང་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་བ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། དེ་དག་མཐར་ཕྱིན་ནས་སྟོང་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་མི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མཛད་པ་ན་དེའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ནི་ཚད་ནམ་ཡང་དཔག་པར་ག་ལ་ནུས་ཏེ། ཕྱོགས་ཇི་ཙམ་པ་དང་དུས་ཇི་ཙམ་པའི་མཐར་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དགེ་སྦྱོང་གོའུ་ཏ་མ་དེ་ནི་བྱམས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་མ་མཆིས་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་བྱམས་པ་དེ་ཡང་མ་ཆགས་ལ་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་ཤིང་། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། རྒྱས་པར་འགེངས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཞེས་དང་། དུས་རྣམས་ཀུན་དང་ཞིང་ཀུན་དང་། །འཇིག་རྟེན་བྱམས་པས་ཁྱབ་པར་མཛད། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བསམ་པ་ཡང་། །ཁྱབ་མཛད་ཀུན་མཁྱེན་བྱམས་དང་ལྡན། །ཟླ་མེད་ཐུབ་པའི་བྱམས་པ་ཡིས། །མ་ཁྱབ་ཕྱོགས་འགའ་མ་མཆིས་ཏེ། །ཁམས་དང་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱབ། །དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་སྐྱོན་མ་མཆིས། །དཔེར་ན་ནོར་བུ་ 9-1-16b ཆུ་དྭངས་བ། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཆབ་འདང་བགྱིད། །དེ་བཞིན་དྲང་སྲོང་ཐུགས་དག་པ། །སྐྱེ་བོའི་རྙོག་པ་དྭངས་བར་མཛད། །ཅེས་དང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། འདི་ནི་ཤིང་དབང་མཆོག་དྲུང་སྡང་བའི་གྱད། །དཔུང་བཅས་བདུད་རྣམས་རྒྱལ་མཚན་སྡེར་བཅས་པ། །ནག་པོའི་རྩ་ལག་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇོམས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཞི་བར་འཚང་ཡང་རྒྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྐུའི་བ་སྤུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཁྱོན་ཙམ་ལ། ཕྱོགས་བཅུ་དང་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྲིད་དང་ཞི་བའི་ཆོས་སོ་ཅོག་མ་ལུས་པ་སོ་སོ་ནས་མ་འདྲེས་སྒྲིབ་མེད་དུ་སྟོན་པར་ནུས་པ་དང་། ནམ་མཁའི་མཐས་གཏུགས་པའི་སྣོད་བཅུད་མ་ལུས་པ་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་གི་ཁྱོན་དུ་བཙུད་ཀྱང་། རྡུལ་རགས་པར་མི་འགྱུར། འཇིག་རྟེན་ཕྲ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་། དུས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གྲངས་སྙེད་ཀྱི་མཛད་པའི་རོལ་མོ་སྟོན་པར་ནུས་པའང་མདོ་ལས་མཚོན་བྱེད་དུ་གསུངས་པ། རྫིང་དཔག་ཚད་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཆུས་གང་བ་པདྨས་ཁེབས་པ་ཞིག་ལ་མི་ལ་ལ་ཞིག་གིས་རླུང་གི་ཤུགས་ལས་འདས་པའི་རྟ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ལྕགས་ཀྱི་ 9-1-17a ཤིང་རྟ་ཞོན་ཏེ། དེའང་རྟ་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པ་དང་ཤིང་རྟའི་མུ་ཁྱུད་ཆུ་ལ་མི་རེག པདྨའི་ལོ་མ་རྣམས་ཀྱང་རྟའི་རྨིག་པས་མི་བརྟོལ་བ་ཙམ་གྱི་སྟོབས་ཤུ

【現代漢語翻譯】 在修學道位時，所有的成熟、引導和修習，都完全是受到利他大悲心的影響。當這些修習達到究竟，證悟空性與大悲無二無別的無學智慧時，其大慈愛的力量是無法估量的，因為它遍及一切方所和時間。正如經中所說：『偉大的國王，沙門喬達摩（梵文：Śramaṇa Gautama，指釋迦牟尼佛）具有大慈愛的力量，他對一切眾生都沒有嗔恨之心。他的慈愛沒有執著，沒有障礙，恒常生起，自然成就，廣大圓滿，遍佈一切世間，隨順一切眾生的心念。』又說：『一切時和一切處，以慈愛遍佈世間。遍知一切眾生的心念，具足慈愛的全知者。無與倫比的能仁（梵文：Śākyamuni，釋迦牟尼佛的稱號）之慈愛，沒有不遍及之處，遍及一切界和心念。因此，全知者沒有過失。』例如寶珠，清水般清澈，非常純凈，能使水澄清。同樣，正直者的心清凈，能使眾生的煩惱得以澄清。』還有《廣大游舞經》中說：『此乃樹王（指菩提樹）之下，戰勝嗔恨的魔軍，以及所有旗幟和利爪的眷屬。以慈愛的力量摧毀黑色之根本，圓滿無上菩提之寂靜。』 如上所述，應知如來（梵文：Tathāgata，佛的稱號）在道位和果位的一切事業，都是受到大悲心的影響而展開的。這樣的如來，即使是他身上一毛孔中的微塵，也能毫不混雜、毫無遮蔽地顯現十方三世所攝的一切寂靜和輪迴之法。即使將遍及虛空的一切有情和無情事物都放入一粒微塵之中，微塵也不會變大，世界也不會變小。即使在一剎那間，也能示現無量無數的三世所知境的游舞。經中用一個比喻來說明：一個八千由旬（梵文：yojana，古印度長度單位）的池塘，盛滿了水，長滿了蓮花。有一個人乘坐著一輛具有超越風力的駿馬的鐵車，馬蹄和車輪都不接觸水面，蓮花的葉子也不被馬蹄踩破，具有這樣的力量。

【English Translation】 In the stage of learning the path, all the perfections, ripenings, and trainings are solely under the influence of great compassion for the benefit of others. When these are perfected and the non-learning wisdom that is inseparable from emptiness and compassion is realized, the power of that great love cannot be measured, for it pervades all directions and times. As it is said in the sutra: 'The great king, the ascetic Gautama (Śramaṇa Gautama, referring to Shakyamuni Buddha) is endowed with the power of great love, and his mind is without anger towards all sentient beings. His love is without attachment, without obscuration, constantly arising, spontaneously accomplished, vast and complete, pervading all realms of the world, and following the thoughts of all sentient beings.' It also says: 'All times and all places, He pervades the world with love. Knowing the thoughts of all beings, The all-knowing one is endowed with love. The love of the incomparable Sage (Śākyamuni, the title of Shakyamuni Buddha), There is no place that it does not pervade, It pervades all realms and thoughts. Therefore, the all-knowing one is without fault.' For example, a jewel, Clear as pure water, Very pure, making the water clear. Similarly, the mind of the righteous one is pure, Making the turbidity of beings clear.' Furthermore, in the Extensive Play Sutra it says: 'This is beneath the supreme King of Trees (referring to the Bodhi tree), defeating the hordes of Mara (demon) with hatred, and all the retinues with banners and claws. With the power of love, he destroys the root of darkness, and perfects the peace of unsurpassed Bodhi.' As mentioned above, it should be known that all the activities of the Thus-Gone One (Tathāgata, the title of the Buddha) in the stage of the path and the result are unfolded under the influence of great compassion. Such a Thus-Gone One, even a tiny dust particle in his hair follicle, can, without mixing or obscuring, show all the phenomena of peace and samsara (cyclic existence) gathered by the ten directions and three times. Even if all sentient and insentient things pervading the sky are placed in a single dust particle, the dust particle will not become larger, and the world will not become smaller. Even in a single moment, he can show the play of activities of countless knowable objects of the three times. The sutra uses a metaphor to illustrate this: a pond of eight thousand yojanas (yojana, an ancient Indian unit of length), filled with water and covered with lotuses. A person rides an iron chariot with a steed that surpasses the power of the wind, the hooves of the horses and the circumference of the chariot do not touch the water, and the lotus leaves are not pierced by the hooves of the horses, possessing such power.

---

གས་མགྱོགས་པ་དེ་ལྟ་བུས་རྒྱུག་ལ། རྫིང་དེའི་ནང་ནས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཤིང་རྟ་ཕྱིར་མ་ལོག་པ་དེའི་སྐབས་སུ་ཤིང་རྟ་ལ་ལན་བརྒྱད་བསྐོར་ན། དེས་ལན་གཅིག་བསྐོར་བའི་ཡུན་ལ་ཀུན་དགའ་བོས་ཆོས་བསྟན་པ་བརྒྱད་སྟོན་ཞིང་དོན་གོ་བར་བྱེད། ཀུན་དགའ་བོས་ཚིག་གཅིག་ཙམ་སྨྲ་བའི་ཡུན་དེའི་བར་སྐབས་སུ་མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་སྟོན་ཞིང་དོན་གོ་བར་བྱེད། མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་ཚིག་གཅིག་སྨྲ་བའི་ཡུན་ལ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་བརྒྱད་སྟོན་ཞིང་དོན་གོ་བར་བྱེད། ཤཱ་རིའི་བུས་ཚིག་གཅིག་སྨྲ་བའི་ཡུན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམ་པ་གྲངས་མེད་པ་སྟོན། རང་སངས་རྒྱས་ཚིག་གཅིག་སྨྲ་བའི་ཡུན་ཙམ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་གྲངས་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟོན། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཚིག་གཅིག་སྨྲ་བའི་ཡུན་ལ་མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྒྱད་ཁྲི་འདའོ། །མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་རེ་རེ་འདའ་བའི་ཡུན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་གྱི་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མུ་མེད་པའི་ཞིང་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ནུས་ 9-1-17b པ་དང་། གཞན་ཡང་མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཕྱོགས་བཅུ་སོ་སོར་རེ་རེ་ཞིང་ཉིན་མཚན་བདུན་གྱི་བར་དུ་ངལ་མི་གསོ་བར་སོང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཇི་ཙམ་བགྲོད་པ་དེ་དག་ར་བ་གཅིག་ཏུ་བསྐོར་ནས་ས་གཞི་མཉམ་པར་བྱས་ཏེ་ཡུངས་འབྲུས་ཕྱུར་བུར་བཀང་བ་དེ་བས་ཀྱང་མང་བའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ན། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སོ་སོར་སྟོན་པ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་གྱིས་མཐོང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་དང་གདུང་མཐུན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ན། མཚན་དང་གདུང་མི་མཐུན་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དེ་བས་ཀྱང་མང་བ་དག་གཟིགས་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དག་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཞིང་ནི་རྒྱ་མཚོའི་བྱེ་མ་དང་། གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མའི་ནང་ན་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་དཀོན་པ་བཞིན་དུ་ཆེས་ཉུང་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཚད་མེད་པའི་ཞིང་མཁའ་ཁྱབ་མ་འདྲེས་པར་གཟིགས་པ་དེ་དག་ཏུ། རྫུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་སྐུ་དང་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་ཞིང་། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཕན་བདེའི་མཛད་པ་རྟག་ཁྱབ་ཏུ་འཇུག་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་བདེན་སྟོང་དུ་གནས་པ་དེ་དེ་བཞིན་མངོན་དུ་མཛད་དེ། ནམ་ 9-1-18a མཁའ་དང་ལག་མཐིལ་མཉམ། སྐད་ཅིག་དང་བསྐལ་པ་མཉམ་ནས་ཆོས་དབྱིངས་གློ་བུར

【現代漢語翻譯】 以那樣的速度奔跑，當一毒蛇從池塘里出來，使馬車無法返回時，馬車繞了八圈。在那一圈的時間裡，阿難陀（Ananda）示現八種教法並使人理解其含義。阿難陀說一個詞的瞬間，大目犍連（Maha Maudgalyayana）示現八種教法並使人理解其含義。大目犍連說一個詞的瞬間，舍利弗（Sariputra）示現八種教法並使人理解其含義。舍利弗說一個詞的瞬間，獨覺佛（Pratyekabuddha）示現無數種教法。獨覺佛說一個詞的瞬間，菩薩（Bodhisattva）示現無數不可思議、無法言說的教法。菩薩說一個詞的瞬間，大目犍連以神通力超越八萬個世界。大目犍連每一次超越神通的瞬間，如來（Tathagata）從發菩提心到涅槃（Nirvana）之間的所有事業，都能在無量無邊的剎土中示現。 此外，大目犍連以那樣的神通力向十個方向各自連續七天不休息地行走，將所經過的世界圍成一圈，使土地平整，即使充滿芥菜籽的世界也比不上。在那些世界中，眾生進入菩提，修行，示現十二種事業，如來以佛眼都能看見。所有這些眾生的名號和種姓都相同。更何況看見名號和種姓不同的佛和菩薩呢？在那些世界中，佛陀出現，菩薩修行的剎土，就像恒河沙數中的金沙一樣稀少。以這樣的方式，在無量無邊的剎土中，不混雜地看見一切，隨順所應調伏的對象示現神通，以身語示現一切形象，如如意寶珠般恒常普及利益和安樂的事業，無分別念而自然成就。就像這樣，將一切時空的所知法都如實顯現為自性本空， 如同虛空和手掌一樣平等，一瞬間和一劫一樣平等，法界（Dharmadhatu）是突發的。

【English Translation】 Running at such a speed, when a venomous snake emerged from the pond, preventing the chariot from returning, the chariot circled eight times. In the time of that one circle, Ananda showed eight kinds of teachings and made people understand their meaning. In the instant Ananda spoke one word, Maha Maudgalyayana showed eight kinds of teachings and made people understand their meaning. In the instant Maha Maudgalyayana spoke one word, Sariputra showed eight kinds of teachings and made people understand their meaning. In the instant Sariputra spoke one word, the Pratyekabuddha showed countless kinds of teachings. In the instant the Pratyekabuddha spoke one word, the Bodhisattva showed countless inconceivable and inexpressible teachings. In the instant the Bodhisattva spoke one word, Maha Maudgalyayana transcended eighty thousand worlds with his miraculous power. In the instant Maha Maudgalyayana transcended each miracle, the Tathagata, from the arising of Bodhicitta to Nirvana, could show all his deeds in immeasurable and boundless Buddha-fields. Furthermore, Maha Maudgalyayana, with such miraculous power, walked continuously in each of the ten directions for seven days without rest, encircling the worlds he had passed through, making the land flat, even worlds filled with mustard seeds could not compare. In those worlds, beings entered Bodhi, practiced, and showed the twelve deeds, all of which the Tathagata could see with his Buddha-eye. All of these beings had the same names and lineages. How much more so to see Buddhas and Bodhisattvas with different names and lineages? In those worlds, the lands where Buddhas appear and Bodhisattvas practice are as rare as gold dust in the sands of the Ganges. In this way, in immeasurable and boundless Buddha-fields, seeing everything without confusion, showing miracles according to what needs to be tamed, showing all forms with body and speech, like a wish-fulfilling jewel, constantly spreading the work of benefit and happiness, naturally accomplished without conceptual thought. Just like this, all knowable things of time and space are truly manifested as being empty in their own nature, like the sky and the palm of the hand being equal, an instant and an eon being equal, the Dharmadhatu is sudden.

---

་གྱི་དྲི་མས་དག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྲིད་ཞི་གཉིས་སུ་མེད་པ་མི་ཕྱེད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པ། དོན་དམ་པར་བརྗོད་དུ་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གཞལ་ན་སྐྱོན་ཀུན་ཟད། ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་ཕ་མཐའ་མེད་པ། རྟག་བརྟན་ཞི་བ་གཡུང་དྲུང་གི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། གསང་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་མི་ཟད་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་གྲངས་སྙེད་དུ་འཕྲོ་བས་བློས་ཇི་ཙམ་ཕྱེ་ཡང་མཐའ་མི་མངོན་པ་ནམ་མཁའ་འདོམ་ལ་གཞལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཚད་མེད་པར་ཤེས་དགོས་ཤིང་། དེའང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཚད་མེད་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཐ་དད་པའི་ཆོས་དང་། སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གང་འདུལ་གྱི་རོལ་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་གཅིག་བདེན་གྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ་སྣང་སྟོང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། སྐུའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་དང་། འོད་ཟེར་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཡང་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཁྱབ་པས་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་མུ་ 9-1-18b མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་པ་མེད་པ་ལ་ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤུགས་འཆང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཚད་བརྟགས་པ་དང་། མཽའུ་འགལ་གྱི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་མཐའ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 總說 གཉིས་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལ། སྐྱེ་རྒུའི་སྟོན་པར་གྱུར་པ་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས་སྟོན་པར་མཛད་པ་གཉིས། 為眾生導師 དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས། ཕྱོགས་དུས་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ལམ་བཟང་སྣང་བར་མཛད་པ་སྟེ། མདོ་ལས། གཏི་མུག་མུན་པ་མུན་ནག་གིས་རྟག་ཏུ། །སེམས་ནི་བསྒྲིབས་པར་གྱུར་བའི་སྐྱེ་རྒུ་དང་། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་ཆུད་པ་རྣམས་གཟིགས་ན། །དྲང་སྲོང་དམ་པ་དེ་ནི་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་ལམ་སྟོན་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ་ཅེས་སོགས་ཚིག་གསུམ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་སྙིང་སྟོབས་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། རྒྱལ་བའི་གདུང་འཛིན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ལ་དབང་བ་དང་། གདུལ་བྱའི་ལྷག་མ་སྐྱོང་བ། བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱལ་ཐབས་ལ་དབང་བསྒྱུར་དུ་རུང་བས། འཁོར་སྒྱུར་གྱི་སྲས་མཚན་དང་ལྡན་པ་ 9-1-1

【現代漢語翻譯】 如來清凈一切垢染，是遠離輪涅二元對立、不可分割之智慧金剛身。超越塵埃與剎那生滅之法，雖于勝義諦中不可言說，然以世俗諦衡量，則諸過皆盡，諸功德圓滿，智悲力三者無有邊際，成就常恒寂靜不變之自性。於此不動搖之際，三密之顯現無有窮盡，如所知之數量般無盡散發，無論以心識如何分辨亦不可見其邊際，猶如以臂丈量虛空一般，故當知其無量。並且，一切佛之幻化無量，亦安住於一佛之自性中，此乃各別之法；一佛周遍一切方所與時間，隨所應化現種種不同之遊舞，此乃遠離一真之邊。如是等等不可思議之智慧身，即是為此之故，佛地所攝一切法，無不皆是空性與顯現平等之智慧自性。故一毛孔、一道光芒之功德亦周遍虛空界，故諸佛縱於後際究竟之間宣說亦無有窮盡，當於此生起堅定之信解。譬如菩薩勢持曾衡量如來之身量，目犍連之子曾探究佛陀言教之邊際等，以此為例當可知曉。 總說 第二，總的闡述。分為：成為眾生的導師，以及以何種方式引導。 為眾生導師 第一部分，分為簡述和詳述。首先是簡述：『一切有情之導師』，意為：于無有方所與時間限制，為一切有情眾生照亮通往利益與安樂之善道。如經中所言：『愚癡黑暗常覆蔽，心識昏昧諸有情，沉溺輪迴苦難獄，見此聖者生大悲。』如是，以大悲心恒常指引道路。第二部分，詳細闡述：『菩薩之父』等三句，意為：對於追求無上菩提、具有不可動搖之勇猛精進之菩薩們而言：乃是繼承佛陀血脈之人，是掌握殊勝佛法寶藏之人，是教養剩餘所化之人，是能夠自在掌控不可思議之智慧王權之人，猶如轉輪聖王之具相之子。

【English Translation】 The Tathagata, purified of all defilements, is the indivisible wisdom vajra body, free from the duality of samsara and nirvana. Transcending the realms of dust and momentary phenomena, though inexpressible in ultimate truth, when measured by conventional standards, all faults are exhausted, all virtues are perfected, and wisdom, compassion, and power are limitless. Remaining unmoving in the nature of permanence, stability, peace, and immutability, the inexhaustible manifestations of the three secrets radiate in countless forms of knowledge. No matter how much the mind tries to discern, the end cannot be found, like measuring the sky with an arm span. Therefore, it must be understood as immeasurable. Moreover, the immeasurable emanations of all Buddhas abide in the nature of a single Buddha, as distinct dharmas. The single Buddha pervades all directions and times, appearing in various playful manifestations according to what needs to be tamed, free from the extreme of a single truth. Such inconceivable wisdom bodies, and for that very reason, all the dharmas included in the Buddha-ground are solely the nature of wisdom, the equality of appearance and emptiness. Therefore, the qualities of even a single pore or a single ray of light pervade the expanse of space. Thus, even if the Victorious Ones were to speak until the ultimate end of time, it would not be exhausted. One must generate deep conviction in this. For example, Bodhisattva Strong Holder measured the body of the Tathagata, and Maudgalyayana's son investigated the end of the Buddha's speech. Know this through such examples. General Explanation Second, the general explanation. It is divided into: becoming the teacher of beings, and in what manner does he teach. As the Teacher of Beings The first part is divided into a brief explanation and a detailed explanation. First, the brief explanation: 'The teacher of all sentient beings,' meaning: without limitations of direction and time, illuminating the good path to benefit and happiness for all sentient beings. As it is said in the sutra: 'The darkness of ignorance constantly obscures, the minds of sentient beings are darkened, trapped in the prison of samsara, seeing this, the holy one generates great compassion.' Thus, with great compassion, he constantly guides the way. The second part, detailed explanation: 'The father of Bodhisattvas,' etc., three sentences, meaning: for those Bodhisattvas who seek unsurpassed enlightenment and have unwavering courage: they are the ones who inherit the lineage of the Buddhas, the ones who possess the treasury of the supreme Dharma, the ones who nurture the remaining to-be-tamed, the ones who can freely control the inconceivable sovereignty of wisdom, like the qualified son of a Chakravartin.

---

9a ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་གི་མཚན་དུ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། དང་པོ་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྲུན་པ་དང་། བར་དུ་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་སྐྱེད་བསྲིང་བ་དང་། ཐ་མར་བཅུ་པའི་ས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་དབང་སྐུར་བར་བྱེད་པ་པོ་སངས་རྒྱས་ནི་ཡབ་ཅེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུའང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅས་པའི་བསླབ་པ་ཕྲ་མོ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ནས་རང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་དགོས་པས་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་སོ། །ཡང་སྐུ་དངོས་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཇི་རིགས་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་། ལམ་དང་། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་འགོད་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་གྲོང་ཁྱེར་ཉམས་དགའ་བར་ཕྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་དོན་མཐུན་རྣམས་སྒྲོལ་བའི་དེད་དཔོན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ཞེས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན་ནོ། ། 如何利益分法 གཉིས་པ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས་སྟོན་པ་ལ། ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་དང་། གསུང་གི་དང་། སྐུའི་མཛད་པ་གསུམ། དང་པོ། ཚིག་གཉིས་ལས། 9-1-19b ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས། གདུལ་བྱའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་སྟོབས་བཅུར་བཞག་པ་དང་། ཆོས་སྟོན་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཡང་དག་རིག་པ་བཞིར་བཞག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་། དུས་གསུམ་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་དང་། བསྡུས་ན་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་། དེའང་བསྡུས་ན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་ཏུ་འདུ་ལ། ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པའི་གྲངས་བཞིན་ཏུ་ཚད་མེད་པ་སྟེ། དཔེ་དང་གྲངས་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་ནམ་ཡང་ཕ་མཐའ་གཞལ་མི་ནུས་པས་བློས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པས་ན། ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྙེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན། ཚིག་གཅིག་གམ་དངོས་པོ་གཅིག་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་དུ་བརྗོད་ཀྱང་སྤོབས་པ་གཏུགས་པ་མེད་པས་ན། སྤོབས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལས། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱིས་ངེས་པའི་ཚིག །མང་པོ་དག་གིས་དུས་གཅིག་ཞུ་ཞུས་ན། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གསུང་དབྱངས་གཅིག་གིས་སོ་སོར་ལན་ཡང་འདེབས། །ཞེས་མི་འཇིགས་པ་བཞིས་འཁོར་གྱི་ན

【現代漢語翻譯】 因此，他們的名字被稱為『佛子』（རྒྱལ་བའི་སྲས，rgyal ba'i sras，Buddha's offspring）。佛是他們的父親，因為佛首先創造了種姓的種子，中間培育了斷證，最後在第十地為他們灌頂為法王。因此，佛被稱為『父親』。如同聖者阿羅漢等人的國王一樣，例如尊者舍利弗（ཤཱ་རིའི་བུ，shā ri'i bu，Śāriputra）和大目犍連（མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ，mཽ'u 'gal gyi bu，Maudgalyāyana）等，即使爲了生命，也不會放棄世尊所制定的微細戒律，僅僅安住於世尊法王的教令中，就必須獲得自己道路的果實。因此，被稱為『聖者之王』。此外，根據身和事業的各種方式，引導眾生走向道路的所依、道路和道路的究竟，最終引導他們到達三種菩提（བྱང་ཆུབ，byang chub，bodhi）中任何一種令人愉悅的城市，並從輪迴的苦海中解脫出來，如同將意義相同的人們從苦海中救度的船伕一樣。因此，被稱為『涅槃之城的引路人』，即引導眾生走向城市的人們的引路人。 如何利益分法 第二，以何種方式宣說？有身的事業、語的事業和意的事業三種。首先，從兩個詞開始： 『智慧不可估量』（ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་，ye shes dpag tu med pa，immeasurable wisdom）。爲了成辦所化眾生的利益，將十力（སྟོབས་བཅུ，stobs bcu，ten powers）作為主要方法，將說法時的四無礙解（ཡང་དག་རིག་པ་བཞི，yang dag rig pa bzhi，fourfold perfect knowledge）作為主要方法，將智慧的自性以反體區分的五種智慧（ཡེ་ཤེས་ལྔ，ye shes lnga，five wisdoms），以及無礙地進入三時的三種智慧（ཡེ་ཤེས་གསུམ，ye shes gsum，three wisdoms）。總而言之，歸納為如所有智（ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད，ji lta ji snyed，as it is and as many as there are）和盡所有智（མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས，mkhyen pa'i ye shes，knowledge of all that exists）兩種智慧。如果再歸納，則一切自生智慧都包含在唯一的全知（རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ，rnam pa thams cad mkhyen pa，omniscient）之中。這種智慧如同被方和時所包含的所知事物一樣，是無數的，因為無論用比喻、數字或推理等方式，都無法衡量其邊際，所以是不可思議的。因此，稱為『智慧不可估量』。僅僅因為獲得瞭如此不可思議的智慧，即使從一個詞或一個事物開始，在無數劫中宣說，也不會有窮盡，所以被稱為『辯才不可思議』。如經中所說：『如此，一切有情以確定的語言，眾多同時請求，在一念之間領會，以一個音聲分別回答。』以四無畏（མི་འཇིགས་པ་བཞི，mi 'jigs pa bzhi，four fearlessnesses）圍繞。

【English Translation】 Therefore, their names are called 'Sons of the Conquerors' (རྒྱལ་བའི་སྲས，rgyal ba'i sras, Buddha's offspring). The Buddha is their father, because the Buddha first creates the seed of the lineage, cultivates the abandonment and realization in the middle, and finally empowers them as Dharma kings on the tenth ground. Therefore, the Buddha is called 'father'. Like the king of noble beings, Arhats, etc., such as Venerable Śāriputra (ཤཱ་རིའི་བུ，shā ri'i bu, Śāriputra) and the great Maudgalyāyana (མཽའུ་འགལ་གྱི་བུ，mཽ'u 'gal gyi bu, Maudgalyāyana), even for the sake of life, they would not abandon the subtle precepts established by the Bhagavan, and only by abiding in the command of the Bhagavan, the Dharma king, must they attain the fruit of their own path. Therefore, they are called 'kings of noble beings'. Furthermore, according to the various ways of body and activity, they lead beings to the support of the path, the path, and the completion of the path, and ultimately lead them to a delightful city of any of the three Bodhis (བྱང་ཆུབ，byang chub, bodhi), and liberate them from the ocean of suffering of samsara, like a captain who rescues those of the same meaning from the ocean of suffering. Therefore, they are called 'guides to the city of Nirvana', that is, guides to those who go to the city. How to benefit from the division of Dharma Second, in what way is it taught? There are three activities: the activity of mind, the activity of speech, and the activity of body. First, starting with two words: 'Immeasurable Wisdom' (ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་，ye shes dpag tu med pa, immeasurable wisdom). In order to accomplish the benefit of those to be tamed, the ten powers (སྟོབས་བཅུ，stobs bcu, ten powers) are established as the main method, the fourfold perfect knowledge (ཡང་དག་རིག་པ་བཞི，yang dag rig pa bzhi, fourfold perfect knowledge) at the time of teaching the Dharma is established as the main method, the five wisdoms (ཡེ་ཤེས་ལྔ，ye shes lnga, five wisdoms) that distinguish the nature of wisdom by its opposite, and the three wisdoms (ཡེ་ཤེས་གསུམ，ye shes gsum, three wisdoms) that enter the three times without obstruction. In short, they are summarized as the two wisdoms of knowing as it is (ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད，ji lta ji snyed, as it is and as many as there are) and knowing all that exists (མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས，mkhyen pa'i ye shes, knowledge of all that exists). If summarized further, all self-arisen wisdom is included in the single omniscient (རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ，rnam pa thams cad mkhyen pa, omniscient). This wisdom, like the knowable things contained by direction and time, is immeasurable, because no matter what method is used, such as metaphor, number, or reasoning, its boundary cannot be measured, so it is inconceivable. Therefore, it is called 'Immeasurable Wisdom'. Just because such inconceivable wisdom is attained, even if one starts from a single word or a single thing, and speaks for countless eons, there will be no exhaustion of eloquence, so it is called 'Inconceivable Eloquence'. As it is said in the sutra: 'Thus, all sentient beings with definite words, many request at the same time, comprehend in a single moment of thought, and answer separately with a single voice.' Surrounded by the four fearlessnesses (མི་འཇིགས་པ་བཞི，mi 'jigs pa bzhi, four fearlessnesses).

---

ང་དུ་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་ལ་ 9-1-20a བཤད་པ་སྣང་ཡང་གསུང་གི་རྒྱུ་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གསུང་ལའང་ཚིག་གཉིས་ལས། གསུང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་ཏེ། ཚིག་གི་ཆ་དང་དོན་གྱི་ཆ་གང་ནས་ཀྱང་ལེ་ལོ་སོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མེད་པ། གསུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་དང་རབ་རིབ་ཆགས་པ་ཉེ་བར་སེལ་བ་སྨག་ལ་ཟླ་འོད་ལྟར་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་འཕེལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དབྱངས་སྙན་པ་ཞེས་པ། གསུང་མཉེན་ཞིང་འཇམ་པ་ལ་སོགས་པ་དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྒྱ་མཚོ་དང་ལྡན་པས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་གནས་སྐབས་དགའ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་ཕན་བདེའི་འབྲས་བུ་སྩོལ་བ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། མདོར་ན་མ་ལུས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་སུ་ཡང་། །ལྷ་དང་ས་གནས་བདེ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན། །དེ་ནི་མ་ལུས་འཇིག་རྟེན་ཁྱབ་སྣང་བ། །དབྱངས་ཉིད་ལ་ནི་རབ་ཏུ་བརྟེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྐུ་བྱད་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ནི། སྐུའི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རེ་རེའི་མཛེས་སྡུག་ལའང་ཇི་ཙམ་བལྟས་ན་མིག་སུན་པ་མེད་པར་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་གྱ་ནོམ་པ་གསར་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་ཡིད་འོང་གི་དགའ་སྟོན་རྟག་ཏུ་མི་ཉམས་པ་ནི། སྐུའི་བྱད་དམ་བཞིན་ལྟ་བས་ངོམས་པའམ་ཆོག་མི་ཤེས་པ་ཞེས་སོ། །སྐུ་མཚུངས་ 9-1-20b པ་མེད་པ་ནི། བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་དང་འོད་ཟེར་ཕྲ་མོ་གཅིག་གི་མཛེས་སྡུག་གིས་སྲིད་པའི་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པས། དེ་དང་མཚུངས་པ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དང་། གང་འདུལ་དུ་སྣང་ཞིང་། ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱི་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་པའོ། །གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་བ་ན། ལུས་སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་སད་པའི་མཐའ་བཞིན་འགོག་ནུས་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཞིབ་པར་མདོའི་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ་འཆད་པར་བྱའོ། ། 自利斷證圓滿分法 གཉིས་པ་རང་དོན་སྤངས་རྟོགས་ཕུན་ཚོགས་ལ། སྤངས་བ་དང་། རྟོགས་པ་གཉིས། 已斷 དང་པོ་ལ། སྲིད་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་ཀྱང་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པར་སྟོན་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་སྲིད་པ་ལས་འདས་པར་སྟོན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཚིག་གསུམ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་བཞུགས་ཤིང་མངལ་ནས་བལྟམས་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་རོལ་པ་མཛད་ཀྱང་། འདོད་པའི་ཆོས་འདོད་ལ་འདུན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གོས་པ་འདམ་ལས་སྐྱེས་པའི་པདྨ་གཞོན་ནུ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ། འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ཀྱང་། དེའི་རོ་མྱང་བ་སོགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་རམ་ལྷག་པར་མ་གོས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། གཟུག

【現代漢語翻譯】 我稱其為獅子吼。（Singge'i Dra，獅子吼）這裡雖然顯現的是語的利生事業，但語的根本是意的利生事業。 第二，關於語，也有兩個詞。語的完全清凈，是從遠離過患的角度來說的，無論是詞的方面還是義的方面，都沒有以懈怠等八種過患為代表的過患之聚，哪怕是極微小的塵埃也沒有。語本身就像月光碟機散黑暗一樣，能夠消除之前和模糊不清的狀態，只會增長一切喜悅。被稱為『音聲悅耳』，是指語柔軟而溫和，具備音聲的無量功德，能使所化眾生暫時獲得喜悅，最終賜予利益和安樂的果實。如《寶性論》所說：『總之，在所有世間界中，天神和安樂之地的因是什麼？那就是遍佈所有世間的音聲，被認為是完全依賴於音聲。』等等。 第三，身的利生事業也用兩個詞來表示。『身相百看不厭』，是指身體的每一個細微部分的莊嚴，無論看多久都不會厭倦，就像看到未曾見過的珍奇事物一樣，令人心曠神怡的喜宴永不衰減，這就是所謂的『身相』或『容貌百看不厭』。 『身無等比』，是指一根毫毛孔和一道細微光芒的莊嚴，就能壓倒世間的一切財富，沒有能與之相比的，隨所應化而顯現，無法衡量其方位和時間。無論誰見到如來（Tathāgata）的身相，都能像從夢中醒來一樣，止息身心的劇烈痛苦，這些道理都將通過經典的故事來詳細闡述。 自利斷證圓滿分法 第二，關於自利斷證圓滿，分為斷和證兩種。 已斷 第一，分為安住于有，卻不被有的過患所染污，以及顯示自己的本體超越于有。第一點有三個詞：雖然安住在欲界，示現從胎中降生等與世間相符的行為，但對於欲界的法，如貪慾等，絲毫沒有染著，就像從淤泥中生出的嬌嫩蓮花一樣安住，這被稱為『不為諸欲所染』。同樣，雖然現證一切禪定，但並沒有品嚐其滋味等染污，因此，色...

【English Translation】 It is called the Lion's Roar. (Singge'i Dra) Although this appears to be the activity of speech, the root of speech is the activity of mind. Second, regarding speech, there are also two terms. The complete purity of speech is from the perspective of being free from faults, whether in terms of words or meaning, there is not even a tiny speck of the collection of faults represented by the eight faults such as laziness. The speech itself, like moonlight dispelling darkness, can eliminate the previous and blurred states, and only increases all joy. It is called 'pleasant sound', which means that the speech is soft and gentle, possessing the immeasurable qualities of sound, which can bring temporary joy to the disciples and ultimately bestow the fruit of benefit and happiness. As stated in the Ratnagotravibhāga: 'In short, in all the realms of the world, what is the cause of the gods and the land of bliss? That is the sound that pervades all the worlds, which is said to be completely dependent on sound.' and so on. Third, the activity of body is also indicated by two terms. 'The form of the body is never satisfied by looking', which means that the beauty of each tiny part of the body, no matter how long you look at it, you will not get tired of it, just like seeing a rare and precious thing that you have never seen before, the delightful feast that makes people feel happy is always undiminished, this is what is called 'the form of the body' or 'the appearance is never satisfied'. 'The body is incomparable', which means that the beauty of a single pore and a single ray of light can overwhelm all the wealth of the world, and there is nothing that can be compared to it, appearing as it should be tamed, and it is impossible to measure its direction and time. Whoever sees the body of the Tathāgata can stop the intense suffering of body and mind like waking up from a dream, these principles will be explained in detail through the stories of the sutras. The Division of Complete Self-Benefit of Cessation and Realization Second, regarding the complete self-benefit of cessation and realization, it is divided into two: cessation and realization. Already Ceased First, it is divided into dwelling in existence but not being contaminated by the faults of existence, and showing that one's own essence transcends existence. The first point has three terms: Although dwelling in the desire realm, showing actions that are in accordance with the world, such as being born from the womb, one is not contaminated in the slightest by the dharmas of the desire realm, such as desire, dwelling like a tender lotus flower born from mud, this is called 'not being contaminated by desires'. Similarly, although directly realizing all meditations, one is not contaminated by tasting its flavor, therefore, form...

---

ས་དག་གིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་ཞེས་སོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་རོ་མྱང་མེད་ཅིང་། དེ་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ 9-1-21a སོགས་མེད་པས་དེར་བཞུགས་པའང་མེད་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་པ་དག་དང་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་པ་དང་། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལས་འདས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྲིད་པའི་ས་བོན་དྲུང་ནས་ཕྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་ན། སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་མདོར་བསྟན་ནས། རྒྱས་བཤད་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ནི། ཕུང་པོ་དག་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་དུའོ། །ཁམས་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་འཛིན་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་འཇིག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཁམས་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡམས་པ་ཞེས། ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དམིགས་རྐྱེན་དང་། ནང་གི་དྲུག་བདག་རྐྱེན་བྱས་ནས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཞིང་མཆེད་པ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ན། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འཕོ་ཞིང་གཡོ་བ་མེད་པས་ན་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་མ་བསྡམས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན་མཛེས་པ་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་པས་ཆགས། མི་མཛེས་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པས་སྡང་། བར་མ་ལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བས་རྨོངས་ 9-1-21b པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མདོར་ན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་ཡང་། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་ཕུང་སོགས་ཐ་མལ་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བ་ལ་ཚིག་བཞི་སྟེ། དེའང་སྤྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་དུ་མདུད་པ། ཡོངས་གདུང་། ཆུ་བོ། སྦྱོར་བ། ཐ་བ་སོགས་རྣམ་པ་དུ་མར་གསུངས་པ་ལས། འདིར་དང་པོ་གཉིས་བྱེད་ལས་དང་། ཐ་མ་གཉིས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། སྤྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ལ་མདུད་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྲེད་པ་ཉིད་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བ་དེ་ལ་མདུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་བྱེད་ལས་ཅན་མདུད་པ་དམ་པོ་དང་འདྲ་བ་དེ་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་བཅད་པ་དེས་ན་སྲེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བ་དང་མ་རིག་པ་སོགས་དབང་མེད་དུ་འཁྱེར་བའི་ཤུགས་ཅན་ཆུ་བོ་ལྟ་བུའང་སྤངས་པས་ན་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་བ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྲེད་པས་མདུད་པ་

【現代漢語翻譯】 被稱為『不為塵垢所染』。因為證得無色定者沒有品嚐（禪定之）滋味，並且那裡沒有說法等事，因此也沒有安住于彼處。所以說『不與無色者相混』。第二，（從）果（上講是）超越痛苦，（從）因（上講是）超越集起。首先，從根源上拔除了有之種子，捨棄了一切痛苦，因此簡要地說『從痛苦中完全解脫』。詳細解釋是：從痛苦之基礎——蘊、界、處中解脫的方式是，『從蘊中完全解脫』，因為從作為近取之蘊的五蘊生滅之法中完全解脫，所以這樣說。界是指持有各自種姓之種子的意義。如來遠離生滅之戲論，因此不與界相應。『諸處被束縛』，外六處以對境為緣，內六處以自我為緣，識向外境散佈和擴充套件，這被稱為處。如來以戲論寂滅之自性，諸處沒有變動和搖動，因此被稱為『被束縛』。沒有束縛諸處的眾生，當眼睛看到事物時，對於美的事物以快樂的方式執著，對於不美的事物以痛苦的方式憎恨，對於不好不壞的事物以舍的方式愚昧，從而產生（新的）生命等等。總之，雖然顯現為蘊、界、處的形態，但因為是超越蘊、界、處的智慧，是具有一切相的身體，所以蘊等平凡的自性是永遠不會有的。第二，斷除因——集起，有四個詞。一般來說，煩惱的名稱有結、熱惱、河流、結合、渴愛等等多種說法。這裡，前兩個從作用方面，后兩個從本體方面進行闡述。一般來說，所有的煩惱都可以用『結』這個詞來表達，但這裡特別將導致輪迴的主要原因——貪愛單獨分開，稱之為結。具有束縛三界輪迴之作用，如同堅固的結一樣，用無我智慧的寶劍斬斷它，因此是從貪愛中解脫。『完全的熱惱』，也就是帶來痛苦的煩惱，如見和無明等，也因為捨棄了不由自主地被捲入的強大力量，如同河流一樣，所以是從完全的熱惱中解脫，是『超越河流』。這樣，貪愛是結 It is called 'not contaminated by dust'. Because those who have attained the formless concentration do not taste (the flavor of meditation), and there are no teachings etc. there, therefore there is no dwelling there either. Therefore it is said 'not mixed with the formless ones'. Secondly, (from the) result (perspective, it is) transcendence of suffering, (from the) cause (perspective, it is) transcendence of arising. First, having uprooted the seeds of existence from their source, and having abandoned all suffering, therefore it is briefly stated 'completely liberated from suffering'. The detailed explanation is: the way to be liberated from the basis of suffering - aggregates, realms, and sources - is, 'completely liberated from the aggregates', because one is completely liberated from the five aggregates, which are the nature of arising and ceasing, which are the aggregates of clinging. Therefore it is said that way. Realms refer to the meaning of holding the seeds of their respective lineages. The Thus-Gone-One is free from the proliferation of arising and ceasing, therefore he is not associated with the realms. 'The sources are bound', the six external sources take objects as conditions, and the six internal sources take self as conditions, and consciousness spreads and expands to the object, which is called a source. The Thus-Gone-One, with the nature of the pacification of proliferation, the sources do not move or shake, therefore they are called 'bound'. Beings who have not bound the sources, when the eyes see forms, they cling to beautiful things with a sense of pleasure, hate ugly things with a sense of suffering, and are deluded by neutral feelings, thus generating (new) life and so on. In short, although they appear in the form of aggregates, realms, and sources, because it is the wisdom that transcends aggregates, realms, and sources, it is the body with all aspects, so the ordinary nature of aggregates etc. will never exist. Secondly, to abandon the cause - arising, there are four words. Generally speaking, the names of afflictions include knots, torments, rivers, unions, cravings, etc. Here, the first two are explained from the aspect of function, and the last two from the aspect of essence. In general, all afflictions can be expressed by the word 'knot', but here the main cause of entering into cyclic existence - craving - is separated and called a knot. Having the function of binding the three realms into cyclic existence, like a strong knot, it is cut off by the sword of wisdom of selflessness, therefore it is liberation from craving. 'Complete torment', that is, the afflictions that cause suffering, such as views and ignorance, are also abandoned because of the powerful force that is involuntarily carried away, like a river, so it is liberation from complete torment, it is 'crossing the river'. Thus, craving is a knot

【English Translation】 It is called 'not contaminated by dust'. Because those who have attained the formless concentration do not taste (the flavor of meditation), and there are no teachings etc. there, therefore there is no dwelling there either. Therefore it is said 'not mixed with the formless ones'. Secondly, (from the) result (perspective, it is) transcendence of suffering, (from the) cause (perspective, it is) transcendence of arising. First, having uprooted the seeds of existence from their source, and having abandoned all suffering, therefore it is briefly stated 'completely liberated from suffering'. The detailed explanation is: the way to be liberated from the basis of suffering - aggregates, realms, and sources - is, 'completely liberated from the aggregates', because one is completely liberated from the five aggregates, which are the nature of arising and ceasing, which are the aggregates of clinging. Therefore it is said that way. Realms refer to the meaning of holding the seeds of their respective lineages. The Thus-Gone-One is free from the proliferation of arising and ceasing, therefore he is not associated with the realms. 'The sources are bound', the six external sources take objects as conditions, and the six internal sources take self as conditions, and consciousness spreads and expands to the object, which is called a source. The Thus-Gone-One, with the nature of the pacification of proliferation, the sources do not move or shake, therefore they are called 'bound'. Beings who have not bound the sources, when the eyes see forms, they cling to beautiful things with a sense of pleasure, hate ugly things with a sense of suffering, and are deluded by neutral feelings, thus generating (new) life and so on. In short, although they appear in the form of aggregates, realms, and sources, because it is the wisdom that transcends aggregates, realms, and sources, it is the body with all aspects, so the ordinary nature of aggregates etc. will never exist. Secondly, to abandon the cause - arising, there are four words. Generally speaking, the names of afflictions include knots, torments, rivers, unions, cravings, etc. Here, the first two are explained from the aspect of function, and the last two from the aspect of essence. In general, all afflictions can be expressed by the word 'knot', but here the main cause of entering into cyclic existence - craving - is separated and called a knot. Having the function of binding the three realms into cyclic existence, like a strong knot, it is cut off by the sword of wisdom of selflessness, therefore it is liberation from craving. 'Complete torment', that is, the afflictions that cause suffering, such as views and ignorance, are also abandoned because of the powerful force that is involuntarily carried away, like a river, so it is liberation from complete torment, it is 'crossing the river'. Thus, craving is a knot

---

བཞིན་དུ་བསྡམས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཆུ་བོས་ཁྱེར་ནས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲུགས་བཞི་པོ་ལས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་སོ། ། 已證 གཉིས་པ་རྟོགས་པ་ལ། ངོ་བོ། ཡོན་ཏན། 9-1-22a བྱེད་ལས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཟབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་སྡེ་ཚན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ། དུས་གསུམ་དུ་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་དགོངས་པ་མི་གཉིས་ཤིང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པའི་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ནི། འདས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཞེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་ཡོན་ཏན་ནི། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་བའི་དབྱིངས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་མི་གནས་པར་ཕྱོགས་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཤིང་ཕན་བདེའི་རྒྱུར་གྱུར་ནའང་། རང་གི་ངོ་བོ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལས་གཡོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ཞེས་སོ། །བྱེད་ལས་ནི། དེ་ལྟར་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་གནས་པའི་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ 9-1-22b ཉིད་ངེས་པ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའམ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་བའི་སྐུ་གཉིས་སམ་གསུམ་དང་བཞི་ལ་སོགས་པས་དབྱེ་བས། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་ཕན་བདེ་མི་ཟད་པའི་རྒྱུར་གཞོམ་གཞིག་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཏེ། འགྲོ་བ་ཕལ་པ་རྣམས་ནས་རྒྱུན་མཐའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པའི་ས་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཚིག་ལྔ་པོ་འདི་དག་གིས་ཆོས་དབྱིངས་མེ་ལོང་མཉམ་ཉིད་སོར་རྟོག་བྱ་གྲུབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་འང་མཚོན་ནོ། །གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐུ་དང་ལུས་ཞེས་པའང་ཚོགས་པ་སོགས་ལ་འཇུག་པས། འདི་སྐབས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་འཇུག་གི་གསང་གསུམ་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྐུ་ཁོ་ན་ལ་མི་གཟུང་ངོ་། །ཡང་དག་པ་ནི་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་ཡིན་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་དག་གོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 如同被束縛，被煩惱的波浪席捲而備受煎熬，從四種因果的束縛中解脫出來。 已證 第二，關於證悟，分為本體、功德和作用三個方面。第一方面又分為廣大和甚深兩種。首先，廣大是指如無漏的二十一種法蘊那樣，智慧的各個方面沒有絲毫欠缺，這被稱為『智慧圓滿』。第二，過去、現在、未來三世諸佛的意趣沒有差別，不是各自獨立的，而是無二無別的法界和智慧無二無別，安住于平等性自生智慧中，這就是安住於過去、未來和現在諸佛世尊的智慧中。這種智慧的功德是：證悟輪迴與涅槃的平等性，與大悲心和自性本體不可分離，因此不住于寂滅的片面，所以稱為『不住涅槃』，因此說涅槃是不住的。像這樣不住于寂滅的片面，而是恒常安住于遍及一切方位的世間，成為利益和安樂的根源，但其自性卻絲毫不會動搖，始終安住於三時平等性的法界或真實的邊際，所以稱為『安住于真實的邊際』。作用是：像這樣不住于輪迴和涅槃兩端的輪迴與涅槃平等性的智慧， 就是真實意義上的佛陀世尊的智慧之身或金剛身。通過對它進行區分，可以分為二身、三身、四身等，從而在世間和出世間的一切壇城中，無盡地帶來利益和安樂，並且遠離毀壞，這就是常、遍、任運成就的如來之相，安住于從凡夫到常續大菩薩的一切有情的觀照之地。這五個詞也象徵著法界智、鏡智、平等性智、妙觀察智和成所作智這五種智慧。第三，總結。以上所說的是諸佛世尊的法身大功德，『身』和『體』也包括集合等含義，因此這裡指的是佛陀本身，而不是指通過身語意三密來區分的身。『真實』是指遠離增損的本來面目。像這樣的佛陀

【English Translation】 Like being bound and swept away by the waves of afflictions, suffering intensely, one is liberated from the fourfold causal chains. Attested Second, regarding realization, it is divided into three aspects: essence, qualities, and function. The first aspect is further divided into vastness and profundity. First, vastness refers to the completeness of wisdom, such that, like the twenty-one categories of undefiled Dharma, there is no aspect of wisdom lacking in any way, which is called 'complete wisdom.' Second, the intentions of all Buddhas who have gone to the three times are not different, not separate, but inseparable from the indivisible realm and wisdom, abiding in the self-arisen wisdom of equality. This is abiding in the wisdom of the Buddhas, the Bhagavat, who have gone to the past, have not yet come, and are presently arising. The qualities of this wisdom are: realizing the equality of samsara and nirvana, being inseparable from great compassion and the essence of self-nature, therefore not abiding in the one-sidedness of peace, hence called 'non-abiding nirvana,' thus it is said that nirvana is non-abiding. Thus, not abiding in the one-sidedness of the peaceful realm, but constantly abiding in all the realms of the world, encompassing all directions and times, becoming the cause of benefit and happiness, yet one's own essence does not waver in the slightest from the equality of the three times, the realm of Dharma, or the ultimate reality, hence it is called 'abiding in the ultimate reality.' The function is: thus, the wisdom of the equality of samsara and nirvana, not abiding in the extremes of samsara and nirvana, is the wisdom body or vajra body of the Buddha, the Bhagavat, in the true sense. By distinguishing it, it can be divided into two bodies, three bodies, four bodies, etc., thereby endlessly bringing benefit and happiness to all mandalas of the world and beyond, and abiding without destruction. This is the aspect of the Tathagata, which is permanent, pervasive, and spontaneously accomplished, abiding in the place of observation for all sentient beings, from ordinary beings to the great Bodhisattvas of continuous existence. These five words also symbolize the five wisdoms: Dharmadhatu wisdom, mirror-like wisdom, equality wisdom, discriminating wisdom, and accomplishing wisdom. Third, conclusion. What has been said above is called the great qualities of the Dharmakaya of the Buddhas, the Bhagavat. 'Body' and 'form' also include meanings such as assembly, therefore here it refers to the Buddha himself, not just the body distinguished by the three secrets of body, speech, and mind. 'Truth' refers to the way things are, free from exaggeration and denigration. Such a Buddha

---

ས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གཞལ་ན་ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་ན་རྟག་བརྟན་གཞོམ་གཞིག་དང་བྲལ་བའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན། ལྷུན་གྲུབ་ཕན་དང་བདེ་བ་མི་ཟད་པའི་གཏེར་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་ཚད་ 9-1-23a མས་གཞལ་ན་རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དེ། ཡང་དག་པར་ན་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྲུབ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་འདི་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པའི་ལམ་ནས་ཡིད་ཆེས་པར་འདོད་པས། དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ནའི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྩ་བ་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར། ཤེས་བྱ་འདི་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་ན། དུས་ཚད་མེད་དང་ཕྱོགས་ཚད་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱོན་དུ་མི་ཤོང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་མཛད་པ་དེ་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ངེས་པ་དོན་གྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་བྱིན་རླབས་རང་སྣང་ལས་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཕྲིན་ལས་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ལའང་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་འདས་ཤིང་། །ཟད་པ་མེད་ལ་སྤྲོས་བྱེད་པ། །སྤྲོས་པས་ཉམས་པ་དེ་ཀུན་གྱིས། ། 9-1-23b དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གང་། །དེ་ནི་འགྲོ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་གསོལ་འདེབས་གཅིག་ཙམ་དང་། ཕྱག་གཅིག་འཚལ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གཅིག་ཕུལ་བ་དང་། གཡེང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་མཚན་ལན་གཅིག་བརྗོད་པ་དང་། འཁྲུགས་བཞིན་དུ་རྩིག་ངོས་ལ་བྲིས་པའི་སྐུ་གཟུགས་མཐོང་བ་ཚུན་ཆད་ཀྱང་དགེ་རྩ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་ཡུལ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མཐར་སོན་པའི་དབང་གིས་བསླུ་བ་མེད་ཅིང་འདའ་བ་མེད་པར་ངེས་ཏེ། འགུགས་བྱེད་ཀྱི་རིག་སྔགས་རྣོན་པོས་དང་། སྦྲུལ་གོམ་པ་བདུན་པས་ཟིན་པ་དང་། ལྕགས་ཀྱུས་ཟིན་པའི་ཉ་རྣམས་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་རྩོལ་མི་དགོས་པར་དབང་མེད་དུ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་མའི་ལ་དུའི་ཚིག་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉིད་བས

【現代漢語翻譯】 那不可思議智慧之身的佛陀，若以世俗諦的衡量標準來衡量，則在所有方位和時間中，都是恒常、穩固、不可摧毀的金剛自性，是自然成就、利益和安樂無盡的寶藏。若以勝義諦的衡量標準來衡量，則超越了恒常與無常等一切戲論。真實而言，正因為其超越一切戲論，所以如來（Tathāgata）的秘密——恒常、遍在、自然成就、不可思議——是通過實力的推理而成立的。否則，這是不可能的。因為想要通過實力的推理之路來確信如來無量的功德，正如吉祥的龍樹（Nāgārjuna）在《中觀根本慧論》中所說的那樣：如果確定一切所知之法皆無自性，那麼無論時間還是空間，也都不以自己的體性而成立，因此，沒有絲毫不能容納于微塵和剎那之間的事物。所有方位和時間的顯現，都顯現為無時無刻的平等性。要知道，這就是從四邊解脫的智慧之身，與一切佛陀無別的大平等性。因此，要皈依具有真實意義的皈依境，並且要獲得對其加持——自顯光明中，佛陀三身事業永不間斷的功德——毫不動搖的信心。務必如此確定。如《中觀根本慧論》所說：『若人于佛離戲論，及於斷滅而生戲，由彼一切戲論故，不能得見如來身。如來之性即世間，世間之性即如來。』如果以這樣的方式理解，那就是隨念如來的法身，是所有隨念之王。 如此憶念佛陀，即使只作一次祈請，或行一次頂禮，或獻一朵鮮花，或以散亂之心念誦一次佛名，甚至只是看到在墻上隨意畫出的佛像，其善根也不會被浪費。因為所緣境是佛陀本身，憑藉其圓滿證悟三時平等性的智慧，必定是真實不虛、不可逾越的。正如憑藉鋒利的勾召明咒，以及被七步蛇咬住，或被鐵鉤鉤住的魚，無需憑藉自身的力量，也會不由自主地被牽引一樣。這些並非只是老婦人的話語，而是因果的法性。

【English Translation】 That Buddha, the embodiment of inconceivable wisdom, if measured by the standard of conventional truth, is the vajra nature that is constant, stable, and indestructible in all directions and times, a spontaneously accomplished treasure of inexhaustible benefit and bliss. If measured by the standard of ultimate truth, it transcends all elaborations such as permanence and impermanence. In truth, precisely because it transcends all elaborations, the secret of the Tathāgata—constant, pervasive, spontaneously accomplished, inconceivable—is established through the reasoning of the power of reality. Otherwise, it is impossible. Because one wishes to have faith in the immeasurable qualities of the Tathāgata through the path of the reasoning of the power of reality, as the glorious Nāgārjuna said in his Root Verses on the Middle Way: 'If all knowable things are determined to be without inherent existence, then neither time nor space is established by its own nature. Therefore, there is nothing that cannot be contained within the space of atoms and moments. All appearances of directions and times are manifested as timeless equality.' Know that this is the body of wisdom liberated from the four extremes, the great equality that is inseparable from all Buddhas. Therefore, take refuge in the refuge that has true meaning, and gain unwavering faith in its blessings—the qualities of the three kāyas of the Buddha's activity, which are never interrupted from the self-arisen light. Be sure to determine it in this way. As it says in the Root Verses on the Middle Way: 'Those who elaborate on the Buddha who is beyond elaboration, and on the absence of cessation, all those who are diminished by elaboration do not see the Tathāgata. The nature of the Tathāgata is the nature of this world, and the nature of this world is the Tathāgata.' If one understands in this way, it is recollecting the dharmakāya of the Tathāgata, the king of all recollections. Having thus brought the Buddha to mind, even a single prayer, a single prostration, a single flower offering, a single utterance of the Buddha's name with a distracted mind, or even seeing an image of the Buddha casually drawn on a wall, will not waste its merit. Because the object of focus is the Buddha himself, it is certain to be unfailing and unsurpassable by virtue of his perfect wisdom of the equality of the three times. Just as fish caught by a sharp hook of an attracting mantra, or seized by a seven-step snake, or hooked by an iron hook, are involuntarily drawn without having to exert their own strength. These are not just the words of an old woman, but the nature of cause and effect.

---

ླུ་བ་མེད་པ་ལ་རིགས་པས་ངེས་པ་འདྲོངས་པ་དག་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྨག་དང་བྲལ་བ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིན་མཚན་ནམ་རུང་རུང་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ 9-1-24a པའི་མཚན་གྱི་ཡི་གེ་རྣ་བར་གྲགས་པ་དང་། དེ་ལ་མོས་པ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ནི་ཚད་མེད་པའི་བསོད་ནམས་མི་ཟད་པའི་འབྱུང་གནས་ཆོས་ཉིད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྨོན་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དགེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཐུ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་གྱི་འདུ་བྱེད་སྲིད་པ་ན་ཕན་བདེའི་གཞིར་གྲགས་ཤིང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་འཇོ་བའི་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་བུམ་པ་བཟང་པོ་བདུད་རྩིའི་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་དག་མདུན་དུ་རྙེད་པར་དཀའ་ན་འདི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། ནོར་བུ་སོགས་ཀྱིས་ནི་ཐར་ལམ་གསལ་བར་མི་ནུས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་གྱིས་ནི་ནམ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་འཁྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་སྣང་བའི་མཚན་གྱིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདེ་བ་སྟེར་བར་བྱེད་པའང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ནུས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ནམ་ཡང་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ནོར་བུ་སོགས་བེམ་པོ་རྡུལ་དུ་མ་ཚོགས་པ་དང་། གྲུབ་པའི་རིགས་སྔགས་དག་ཀྱང་ངག་གི་སྒྲ་སྐད་ཅིག་དུ་མའི་ཕྲེང་བ་ལས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་། བསྟེན་པ་པོ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དཔལ་སྟེར་བ་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་བཞིན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་དངོས་པོའི་ནུས་པ་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ན་ 9-1-24b སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ལྷ་ཡི་ཟས་གོས་བྱིན་པ་བས། །དགེ་བསྙེན་གཅིག་ལ་ཟན་གཅིག་བྱིན། །དེ་བས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་བསྐྱེད། །དགེ་སློང་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དང་། །རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བར་དུ་སྦྱར། །ལ་ལས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ལྷ་ཡི་ཟས་གོས་བྱིན་པའམ། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་སྒྲ་ཐོས་སམ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གཟུགས་བྲིས་པའམ། །འཇིམ་པ་ལས་བྱས་མཐོང་བ་ཡང་། །དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་ན། །སྐུ་མཐོང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའམ། །བསྔགས་པ་ཚིག་གཅིག་ཙམ་བརྗོད་དམ། །མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་མཚན་བཟུང་སྟེ། །ཡིད་ཆེས་མོས་ཤིང་མི་སྤོང་ན། །ཞིང་བཅུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིས་བཀང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ། །ཕུལ་བའི་དག

【現代漢語翻譯】 對於那些通過推理獲得確定性認識的人來說，會生起一種遠離疑惑黑暗的確定性智慧。因此，應該日夜憶念具有無量利益的如來（Tathāgata）。 聽到如來的名號，對其產生極大的信心是非常難得的。因為佛的名號是無量功德、無盡的來源，是法性、緣起、願力和三摩地以及不可思議的善行之力的體現。因此，佛的名號在世間流傳，是利益和安樂的根本。就像今生滿足願望的如意寶、如意樹、寶瓶和甘露等都難以獲得，更何況是佛的名號呢？寶珠等無法照亮解脫之路，而如來的名號則能引導我們走向菩提（bodhi）。 因此，憑藉如來不可思議的秘密加持力，顯現的名號能帶來圓滿的安樂，這是事物自有的法性，是緣起不虛的不可思議之力。仔細觀察，寶珠等無情之物是眾多微塵的集合，而成就的真言（mantra）也只是語言的聲音，是剎那生滅的音聲之流，並沒有真實的自性。然而，它們卻能賜予供養者圓滿的榮耀，這是不可否認的。同樣，通過對空性（śūnyatā）的信任，對事物緣起不虛的力量深信不疑，那麼所有的修行都將具有意義。 經中也說：『每日對眾生布施，如恒河沙數劫，以天人的飲食衣服供養。不如對一位善男子（dge bsnyen）佈施一口食物，所生的功德無量。』 『對具有信心的比丘（dge slong），以及須陀洹（Srotaāpanna）、斯陀含（Sakrdāgāmin）、阿那含（Anāgāmin）、阿羅漢（Arhat）、辟支佛（Pratyekabuddha）等聖者，乃至對遍佈十方世界如微塵數般的辟支佛，每日以天人的飲食衣服供養恒河沙數劫。不如聽聞到佛的名號，或者繪製佛的畫像，或者見到泥塑的佛像，所獲得的功德更為殊勝。』 『更何況是見到佛像后合掌，或者僅僅說一句讚頌的話語，或者進行供養呢？如果有人受持佛的名號，深信不疑且不捨棄，那麼用十個充滿珍寶的世界，每日供養如來恒河沙數劫，所獲得的功德……』

【English Translation】 For those who gain certainty through reasoning, a definitive wisdom arises, free from the darkness of doubt. Therefore, the Tathāgata (如來，one who has thus gone), who possesses immeasurable benefits, should be remembered day and night. Hearing the name of the Tathāgata and having great faith in it is very rare. Because the name of the Buddha is an inexhaustible source of immeasurable merit, it is the embodiment of Dharma-nature, dependent origination, aspiration, samādhi, and the power of inconceivable virtuous deeds. Therefore, the name of the Buddha is known and clear as the basis of benefit and happiness when it exists in the world. Just as wish-fulfilling jewels, wish-fulfilling trees, treasure vases, and nectar drinks that fulfill desires in this life are difficult to obtain, what more needs to be said about the name of the Buddha? Jewels and the like cannot illuminate the path to liberation, but the name of the Tathāgata will surely lead us to enlightenment (bodhi) someday. Therefore, by the inconceivable blessing of the Tathāgata, the manifested name bestows perfect happiness. This is the inherent Dharma-nature of things, the inconceivable power of dependent origination that is never deceptive. Upon careful examination, jewels and other inanimate objects are collections of numerous particles, and even accomplished mantras (mantra) are merely sounds of speech, a stream of momentary sounds, without any real inherent existence. However, they undeniably bestow perfect glory upon the practitioner. Similarly, by trusting in emptiness (śūnyatā) and deeply believing in the infallible power of dependent origination, all practices will be meaningful. Also, in the sutra it says: 'Giving to sentient beings every day, for as many kalpas as there are sands in the Ganges, offering them the food and clothing of gods, is less meritorious than giving a mouthful of food to a virtuous man (dge bsnyen). The merit generated from that is immeasurable.' 'To a bhikshu (dge slong) with faith, and to those who are Srotaāpanna (須陀洹，stream-enterer), Sakrdāgāmin (斯陀含，once-returner), Anāgāmin (阿那含，non-returner), Arhat (阿羅漢，worthy one), Pratyekabuddha (辟支佛，solitary buddha), and even to as many Pratyekabuddhas as there are dust particles in the ten directions, offering them the food and clothing of gods for as many kalpas as there are sands in the Ganges, is less meritorious than hearing the name of the Buddha, or drawing an image of the Buddha, or seeing a clay image of the Buddha.' 'What more needs to be said about folding one's palms after seeing the Buddha's image, or merely uttering a word of praise, or making offerings? If someone holds the name of the Buddha, has deep faith and does not abandon it, then offering to the Tathāgatas every day for as many kalpas as there are sands in the Ganges, with ten worlds filled with precious jewels, the merit obtained is...'

---

ེ་བས་དཔེར་མི་ཕོད། །གཞན་ཡང་མཚན་ཙམ་བཟུང་བ་ལའང་། །ཚེ་འདི་ཉིད་དང་ཕྱི་མར་ཡང་། །ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་གསུངས་གྱུར་ན། །རྒྱལ་བའི་བསྔགས་པ་འདི་ལྟ་བུ། །ཀློག་དང་ཡིད་བྱེད་སྨྲོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་རྒྱས་པར་མདོ་རྣམས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 9-1-25a 隨念法寶功德 གཉིས་པ་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ། མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། 略說 དང་པོ། དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཞེས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སྤྱིར་ཌུ་དྷ་ཉ་འཛིན་པའི་བྱིངས་ལས་བསྒྲུབས་པའི་དྷརྨཱའི་སྒྲ་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ལམ་སོགས་བཅུ་ལ་འཇུག་སྟེ། ཆོས་ཤེས་བྱ་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང་། དགེ་བཅུ་སོགས་ངན་སོང་ལས་འཛིན་པ་དང་། ལམ་མཐའ་གཉིས་ལས་འཛིན་པ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱིས་སྐབས་སོ་སོར་གོ་བ་ལེན་དགོས་ཀྱང་། འདི་སྐབས་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་དམ་པ་དང་། རབ་དང་། ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱུ་ལམ་དང་། འབྲས་བུ་འགོག་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་གཉིས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་ལུང་གི་ཆོས་དང་བཅས་པ་སྟེ། མདོར་ན་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དམ་ཆོས་དེ་ནི། ཐོག་མར་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་སྐྱེ་བས་ཐོག་མར་དགེ་བ་དང་། བར་དུ་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་པས་དོན་མྱོང་ན་གཏན་བདེའི་ལམ་གྱི་ངེས་པས་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་བར་དུ་དགེ་བའམ་ལེགས་པ་དང་། མཐར་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བས་སྲིད་པ་གཏན་དུ་ལྡོག་པས་ན་ཐ་མར་དགེ་བ་སྟེ་གསུམ་ཡིན་ལ་ཡང་ན་རིམ་པ་ལྟར་བརྗོད་བྱ་བསླབ་པ་གསུམ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་འཛིན། ཤེས་རབ་གསུམ་སྟོན་ 9-1-25b པས་ན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་ཞེས་བཤད་དེ། སྐབས་དེ་དང་དེ་ན་གཙོ་ཆེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །དོན་བཟང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས། དོན་མེད་པ་བྱ་རོག་སོ་བརྟག་གི་བསྟན་བཅོས་ལྟ་བུ་དང་། དོན་ཆུང་བ་ཤིང་གི་ལོ་མའི་གྲངས་དང་ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུའི་གྲངས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའི་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་ནུས་བའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པས་སོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ནི། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་འདུ་བྱེད་ཡུལ་དེ་ལ་མ་གྲགས་པ་དང་སྡེབ་སྦྱོར་དཀྲུགས་པ་སོགས་དང་། བརྗོད་ཚུལ་མི་ལེགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཁ་ཅིག་ལྟར། ཆེད་དུ་ངག་འཁྱོག་པོས་གོ་དཀའ་བར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་མིན་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམས་པར་གོ་བདེ་ཞིང་འཛིན་སླ་ལ་དོན་གསལ་ཞིང་རྣ་བར་སྙན་པའོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡ

【現代漢語翻譯】 譬如說，僅僅是持誦佛的名號， 今生來世， 都有無量的利益。 更何況是讀誦、作意如來這樣的讚頌呢？ 因此，詳細的內容可以從經部中瞭解。 隨念法寶功德 第二，關於隨念正法，分為略說和廣說兩部分。 略說 首先，從『殊勝之法』到『完全調伏』之間進行闡述。一般來說，dharma（法）這個詞源於『dhri』，意為『執持』，有十種含義，包括所知和道路等。法，執持所知事物的自性；善業十事等，執持于惡趣；道路，執持於二邊。因此，需要根據不同的情況來理解。這裡所說的殊勝之法，在所知之法中，殊勝、 श्रेष्ठ （梵文，śreṣṭha，最勝的）和 उत्कृष्ट （梵文，utkṛṣṭa，卓越的）的是作為因的道和作為果的滅諦涅槃，以及與此相應的聖教之法。簡而言之，就是聖教和證悟的殊勝之法。 這樣的殊勝之法，最初聽聞時，會生起信解的信心，所以最初是善的；中間通過思所成慧體驗其意義，會對獲得究竟安樂之道生起特別的歡喜，所以中間是善的或好的；最後在修習時，會生起正確的智慧，從而徹底斷絕輪迴，所以最終是善的。或者，按照次第，所詮釋的是三學，即戒律、禪定和智慧，因此與道的次第相符，所以說是最初、中間和最終是善的。這是因為在不同的階段，修行的重點不同。 意義殊勝，是因為它以不顛倒的方式揭示了世俗諦和勝義諦這兩種真諦的自性。因此，它不是像烏鴉尋食之類的無意義的論典，也不是像數樹葉或數身體里的蟲子那樣的小意義，而是能夠消除對一切所知事物的無明，從而確定究竟的意義。 詞句殊勝，是因為它沒有名稱、詞語、字母的組合不為人知、語序顛倒等過失，也沒有表達方式不好的缺陷。不像某些外道的論典那樣，故意用隱晦的語言讓人難以理解。而是如來以慈悲之心，爲了適應所化眾生的根器，使其易於理解、容易掌握、意義清晰、悅耳動聽。從本質上講，它是梵行之法。

【English Translation】 For example, even just holding the name, In this life and the next, There are immeasurable benefits. What need is there to mention reading and contemplating such praises of the Victorious One? Therefore, detailed content can be understood from the sutras. Remembering the Qualities of the Dharma Jewel Second, regarding remembering the Dharma, there are two parts: a brief explanation and a detailed explanation. Brief Explanation First, it is explained from 'the sacred Dharma' to 'completely subdued'. In general, the word 'dharma', derived from the root 'dhri' which means 'to hold', has ten meanings, including knowable objects and paths. Dharma holds the self-nature of knowable things; the ten virtues, etc., hold from the lower realms; the path holds from the two extremes. Therefore, it is necessary to understand according to different situations. In this case, the sacred Dharma, among the knowable dharmas, what is sacred, श्रेष्ठ (Sanskrit, śreṣṭha, most excellent) and उत्कृष्ट (Sanskrit, utkr̥ṣṭa, outstanding) are the path as the cause and the cessation of nirvana as the result, along with the scriptural Dharma that corresponds to it. In short, it is called the sacred Dharma of scripture and realization. Such a sacred Dharma, initially when hearing it, gives rise to faith and belief, so it is initially good; in the middle, through the wisdom of contemplation, experiencing its meaning, one will have a special joy due to the certainty of the path to ultimate happiness, so it is good or excellent in the middle; finally, during practice, correct wisdom will arise, thus completely reversing samsara, so it is ultimately good. Or, in order, what is expressed are the three trainings, namely discipline, concentration, and wisdom, so it is said to be initially, intermediately, and ultimately good, in accordance with the order of the path. This is because the focus of practice is different at different stages. The meaning is excellent because it reveals the nature of the two truths, conventional and ultimate, without inversion. Therefore, it is not like meaningless treatises such as crows seeking food, nor is it like small meanings such as counting the leaves of trees or the number of insects in the body, but it is able to dispel ignorance of all knowable objects, thus establishing the ultimate meaning. The words and phrases are excellent because they are free from faults such as unfamiliar combinations of names, words, and letters, disordered syntax, and poor expression. Unlike some non-Buddhist treatises, which deliberately use obscure language to make it difficult to understand, the Tathagata, with his compassionate heart, adapts to the minds of those to be tamed, making it easy to understand, easy to grasp, clear in meaning, and pleasing to the ear. In essence, it is the Dharma of pure conduct.

---

ོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའང་མ་འདྲེས་པ་ནི། གཞན་མུ་སྟེགས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། བདག་མེད་པ་སོགས་སྟོན་པ་དེས་ན་གཞན་དང་མ་འདྲེས་བ་ཐུན་མིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་ལས་ 9-1-26a སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱོགས་རེ་དང་། ནད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྨན་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཕྱོགས་རེ་ཞི་བའི་ཐབས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། རྒྱལ་ཚབ་དམ་པས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་ལྡོག་པ་གཞན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་པ་ཤེས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཉིད་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྤྲོས་པས་དབེན་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཞེས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་ཆ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཤིས་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་ལམ་གྱིས་སྦྱངས་ཏེ་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་ཆ་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ 9-1-26b ཚངས་པ་ཞེས་པ་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེའི་ལམ་མམ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་གསུམ་དང་། བཟང་པོ་གཉིས་དང་། ཚངས་སྤྱོད་བཞི་བོ་འདི་དག་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། དད་དང་དགའ་དང་བློ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དགེ་བ་ཡིན། །དོན་རྣམ་གཉིས་ལྡན་གཟུང་སླ་དང་། །ཡོན་ཏན་བཞི་ཅན་ཚངས་སྤྱོད་སྟོན། །ཞེས་དང་། ཚངས་སྤྱོད་བཞི་ཡང་། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལྡན་པ་དང་། །ཁམས་གསུམ་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་རྫོགས་བྱེད་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་དག་དྲི་མས་དག་པ་སྟེ། །ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། 廣說 གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། བླང་བྱའི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། གཏན་གྱི་ཡིད་བརྟན་དུ་བསྟན་པའོ། ། 說最勝所取 དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་མེད་དུ་འཇུག་

【現代漢語翻譯】 具備四種功德，即不混雜，也就是指它所揭示的細微無常、行苦、無我等，是其他外道等所不共有的，因此是不混雜的獨特功德。正如所說：『能調伏一切煩惱怨敵，能從惡趣的生存中救護，因為具有調伏和救護的功德，所以是論典。這二者在其他宗派中是沒有的。』這就是例證。圓滿，是指它不是像滿足慾望那樣只針對一部分煩惱，也不是像藥物那樣只針對一部分痛苦，而是能從根本上斷除三界一切煩惱的圓滿對治。如勝幢菩薩所說：『凡是具有意義、與正法緊密相連，能從三界中捨棄煩惱的言語，能開示寂滅的利益，那就是真實語，反之則不然。』完全清凈，是指它所揭示的所知法界自性本凈的體性，本來就是清凈的。而且，以它為對境的智慧也與法界相符，遠離了顛倒的戲論。完全解脫，是指法界自性本凈，但對於沒有證悟到這一點的眾生來說，還存在著由忽然出現的垢染所造成的習氣。通過不顛倒地如實認識實相的道，可以去除這些習氣，從而顯現本來的面目，這就是從忽然出現的垢染中解脫的方面來說的。 因此，『梵』是指涅槃，而作為涅槃之路或行為的『法』，就具備了這四種梵行功德。如上所述，這三種善、兩種好和四種梵行，在《經莊嚴論》中也有提到：『以信心、歡喜和智慧為因，此法是善的。具有兩種意義，容易理解，並開示具有四種功德的梵行。』四種梵行是：『不與他宗共有，具有（功德），能捨棄三界煩惱，是圓滿的，自性清凈，遠離垢染，被認為是具有四種功德的梵行。』 廣說 第二，廣說分為：宣說最殊勝的所取和宣說究竟的信賴。 說最勝所取 第一部分分為：略說和廣說。首先是略說：『世尊善說之法』，是指以智慧的眼光毫無阻礙地照見一切所知。

【English Translation】 It possesses four qualities: unmixed, which means that it reveals the subtle impermanence, the suffering of conditioned existence, and selflessness, which are not shared by other non-Buddhist schools. Therefore, it is an unmixed and unique quality. As it is said: 'It subdues all the enemies of afflictions, and it protects from the states of woe. Because it has the qualities of subduing and protecting, it is a treatise. These two are not found in other systems.' This is an example. Complete, which means that it is not like satisfying desires, which only addresses a portion of afflictions, nor like medicine, which only addresses a portion of suffering, but it is a complete antidote that eradicates all afflictions of the three realms from their roots. As the noble Regent said: 'Whatever speech is meaningful, closely connected with the Dharma, abandons afflictions from all three realms, and reveals the benefits of peace, that is the speech of a true sage, and the opposite is not.' Completely pure, which means that it reveals the nature of the knowable Dharmadhatu as being inherently pure, and its essence is pure from the beginning. Moreover, the wisdom that focuses on it as its object is also in accordance with the Dharmadhatu, and it is free from the elaborations of perversion. Completely liberated, which means that the Dharmadhatu is inherently pure, but for beings who have not realized this, there are still habitual tendencies caused by adventitious defilements. By practicing the path of non-erroneous and accurate understanding of reality, these habitual tendencies can be removed, thereby revealing the original face. This is in terms of liberation from adventitious defilements. Therefore, 'Brahma' refers to Nirvana, and the 'Dharma' that is the path or conduct of Nirvana possesses these four qualities of Brahmacarya. As mentioned above, these three virtues, two goodnesses, and four Brahmacaryas are also mentioned in the Ornament of the Sutras: 'Because of faith, joy, and intelligence, this Dharma is virtuous. It has two meanings, is easy to understand, and teaches Brahmacarya with four qualities.' The four Brahmacaryas are: 'Not shared with other schools, possessing (qualities), able to abandon the afflictions of the three realms, being complete, inherently pure, and free from defilements, it is considered to be Brahmacarya with four qualities.' Extensive Explanation Second, the extensive explanation is divided into: declaring the most excellent object to be taken and declaring the ultimate reliance. Explaining the Most Excellent Object to Be Taken The first part is divided into: brief explanation and extensive explanation. First is the brief explanation: 'The Dharma well-spoken by the Bhagavan,' which means seeing all knowable things with the unobstructed vision of wisdom.

---

པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་སྐྱོན་ཀུན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་རྨོངས་པས་བསླད་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་ལ་འགལ་པའི་གནོད་པ་དུ་མའི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པས་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་མེད་དོ། །ཅེས་སོ། ། 9-1-27a གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། སྐྱོན་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་དང་། ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཡང་དག་པར་མཐོང་སོགས་ཚིག་གསུམ་གྱི་དོན། ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ན། ཡང་དག་པར་མཐོང་བའམ། དཔེ་ལ་ལར་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་མ་ནོར་བར་མིག་གསལ་བས་གཟུགས་ལ་བལྟས་པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་ནས། དོན་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བར་མཐོང་ནུས་པས་ན་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཀའ་ཆེན་གྱི་འགྲེལ་པ་ན་ཚིག་ཙམ་མིན་པར་དོན་ལ་དཔྱད་ནས་ངེས་པ་ཐོབ་དགོས་པའི་དོན་དུ་འཆད་ཀྱང་། འདི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའི་ལྡོག་ཆར་མ་སོང་བར་གང་ཟག་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚིག་གཅིག་བར་དུ་སྟོན་པ་མི་འབྲེལ་ལོ། །ནད་མེད་པ་ཞེས་པ། ནད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་བཅས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་འདིའི་ངོ་བོ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མུན་པའི་སྐབས་མི་ཐོབ་པ་བཞིན་དུ་ཟག་པའམ་ནད་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རིགས་ཐམས་ཅད་ཟག་པ་ཉོན་མོངས་དང་མི་འགལ་བར་མཚུངས་ 9-1-27b ལྡན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །དུས་ཆད་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི། འདི་སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འདི་ལ་ཡིད་བརྟན་དུ་བྱས་ནའང་ནམ་ཞིག་འདིའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མི་སྐྱོབ་པའི་དུས་ཤིག་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་དེ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ནོར་བུ་དང་བུམ་བཟང་སོགས་ཕན་པའི་དངོས་པོ་བཟང་པོ་ཡང་དུས་ཆད་པ་མེད་པར་ཕན་འདོགས་པ་མིན་ནའང་། འདིས་ནི་སྤང་བྱ་སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་ཅིང་། འཕགས་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྟོགས་རིགས་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པས་ན། འདི་ནི་དུས་རྒྱུན་ཆད་པའམ་ཟད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་ཡི་གེ་མང་གིས་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་རྗེས་སུ་དྲན་ཚུལ་ལ་ཚིག་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཞེས་པ་སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་གཏན་དུ་བ་འདིས་རང་རྒྱུད་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྒྱུ་འདི་ལས་གཞན་དུ་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བདེ་

【現代漢語翻譯】 至尊量士夫佛陀薄伽梵（Buddha Bhagavan，佛）所宣說的法，是圓滿具足無垢無染功德的自性，是善說中的善說。因為其他被愚昧染污的外道宗義，具有諸多與正理相違的過失，所以不是善說。 第二，詳細解釋。從無垢無染的方面和具足功德的方面來闡述，分為兩個部分。第一部分，『如實見』等三個詞的含義。如何才是善說呢？『如實見』，或者有些版本中說是『如實示』，就像眼明之人觀看事物一樣，如實地照見事物的實相，並如實地開示，因此，所化眾生也能依靠它如實地見到實相，所以是『如實見』，這是『沒有錯謬』的同義詞。大論師的註釋中說，不僅僅是文字，還要深入研究其含義，從而獲得定解。但這並沒有成為憶念佛法功德的對境，而是將修行者的個人修證穿插其中，顯得格格不入。『無疾病』，疾病是煩惱的別稱，能從根本上斷除包括煩惱習氣在內的所有煩惱的無漏之法，其自性就像太陽的光芒不會被黑暗所侵蝕一樣，是沒有煩惱或疾病的。因此，世間的工藝等論典，以及所有學問，都與煩惱並不相違，而是可以並存的，而此（佛法）則遠遠勝過它們。 『無時效』，即使這個法是無垢無染、具足功德的，但如果對其產生信任，是否會有它的功德無法救護的時候呢？並非如此。就像珍寶和如意寶瓶等有益之物，雖然不能永遠地利益眾生，但此法能使所斷之物永不復返，並且從聖道中獲得的證悟也不會退失，因此，它是永不間斷或窮盡的。這些都可以通過現勢理來證明，應當對此深信不疑，因為擔心文字過多，所以在此不再贅述。 第二部分，從具足功德的方面來憶念，有三個詞。也就是，『引導』，此法能將斷除一切痛苦的無漏之樂，恒常地引導到自相續中，除了此法之外，在所知境中沒有解脫之樂。

【English Translation】 The Dharma taught by the Transcendent Victorious One, the Buddha (Buddha Bhagavan, the Buddha), is the very essence of being perfectly spoken, possessing all qualities and being free from all faults. Because other non-Buddhist systems, corrupted by ignorance, are accompanied by numerous faults that contradict reason, they are not well-spoken. Second, the detailed explanation. The teaching is presented from the aspect of being free from faults and from the aspect of possessing qualities, in two parts. First, the meaning of the three words 'correctly seeing' etc. How is it well-spoken? 'Correctly seeing,' or in some versions 'correctly showing,' is like someone with clear eyes looking at an object, seeing the reality of things without error, and showing it as it is. Therefore, those to be tamed can also rely on it to see the reality without error, so it is 'correctly seeing,' which is synonymous with 'without error.' The commentary of the great master explains that it is necessary to examine the meaning and gain certainty, not just the words. However, this does not become an object for remembering the qualities of the Dharma, but rather interjects the personal practice of the practitioner, which seems out of place. 'Without disease' means that disease is a category of afflictions. This uncontaminated Dharma, which eradicates all afflictions, including latent tendencies, is like the orb of the sun, which cannot be overtaken by darkness, and is without contamination or disease. Therefore, treatises on worldly arts and all kinds of knowledge are not contradictory to afflictions, but can coexist, while this (the Dharma) is far superior to them. 'Timeless' means that even if this Dharma is faultless and possesses qualities, if one trusts in it, is there a time when its qualities will not protect one? It is not so. Just as jewels and wish-fulfilling vases, although they are beneficial things, do not always benefit beings, this Dharma ensures that what has been abandoned will never return, and the realizations attained through the Noble Path will never be lost. Therefore, it is said to be continuous or inexhaustible. These can be proven by the power of reality, and should be believed with deep conviction. I have not written them here for fear of too many words. Second, from the aspect of possessing qualities, there are three words for remembering. That is, 'leading,' this Dharma constantly leads the uncontaminated bliss of abandoning all sufferings into one's own mindstream. Apart from this Dharma, there is no bliss of liberation in the realm of knowable objects.

---

བ་ཉེ་བར་གཏོད་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་གཏོད་ན་འདི་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་ཞུགས་པ་དེ། རིམ་གྱིས་སྲིད་པའི་གནས་ནས་དྲངས་ཏེ་ཟག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེའང་རྒྱ་དཔེར་ཨུ་པན་ཡི་ཀ་ 9-1-28a ཞེས་ཉེ་བར་གཏོད་པའམ། ཉེ་བར་འདྲེན་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ་ཞེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ན་འཁྱམ་པ་རྣམས། ད་རུང་དུ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་དང་མ་འཕྲད་ཉམས་སུ་མ་བླངས་ན་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་དཀའ་བའི་འདམ་དུ་དབང་མེད་དུ་འཕྱན་པར་འདུག་པ་ལ། འདི་དང་འཕྲད་ན་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་གྲུ་དང་འཕྲད་པ་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆུ་གཏེར་ཆེན་པོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སླར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་མཐོང་བའམ་ཤེས་པ་ལ་འདི་ལས་དོན་ཆེ་བ་གཞན་མེད་ཅིང་། དོན་གྱི་མཆོག་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ལ་ཡོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་ཆོས་ཁོ་ནར་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྲབ་པར་བྱས་པས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་མིག་ཅན་དག་གིས་ནི་ཀྱེ་མའོ་གསུང་འདི་ནི་ཆེས་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་རྨོངས་པ་གང་དག་དམ་ཆོས་ལག་ཏུ་མཆིས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཚིག་ཙམ་དུ་སྣང་གི་དོན་མི་མྱོང་ངོ་། །རྒྱ་དཔེ་ལ་ལར་ཨེ་ཧི་པ་ཤྲཱི་ཀཿ ཞེས་འབྱུང་བ་འདིར་ལྟོས་ཤིག་ཏུ་བསྒྱུར་བའང་འདི་ལས་དོན་ཆེན་པོ་འབྱུང་བས་ན་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་པ་ཡིན་ཡང་གོང་ལྟར་བསྒྱུར་བ་ལེགས་སོ། །མཁས་པ་ 9-1-28b རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྟོག་གེ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་ཕལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་གཟིགས་པའི་མཁས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འདི་མངོན་སུམ་འགྱུར་ལ། འོན་ཀྱང་རྫོགས་པར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མཁས་པ་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཡུལ་ལོ། །དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་འཇལ་བའང་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་མོའི་བློ་ཅན་མཁས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཞེས་སོ་སོ་ནི་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། རང་ཞེས་པ་ཡུལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་མ་ནོར་བ་དང་། རིག་པ་ཞེས་མཐོང་བ་སྟེ་སྒྲ་བསྡོམས་ན་གཞན་བུམ་སོགས་ཤེས་པའི་མིག་ཤེས་ལྟ་བུ་ཚུར་མཐོང་གིས་འདི་མི་ཤེས་ཀྱི། འདི་རང་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་སྟེ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་བློ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཡིན་པའོ། །དེས་ན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཐུན་མོང་མིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་དག བསྒོམས་པའི་མྱོང་བས

【現代漢語翻譯】 不能靠近，這是因為，如果通過聞思修來進入這個（境界），就能逐漸地從有為之境引導至無漏之界。正如藏文的對音梵文的底本中說「upanīka」意為「靠近」或「引導」。（經）中說，見到此（境界）是有意義的，這是因為，從無始以來在輪迴的痛苦大海中漂泊的眾生，如果仍然不能遇到正法並修持，那麼將無止境地在難以忍受的痛苦泥潭中不由自主地沉淪。如果遇到此（境界），就像在大海中遇到船隻一樣，智者們依靠此（境界）就能不再退轉地到達痛苦深淵的彼岸。因此，在所知的範疇內，沒有比見到或了知此（境界）更重要的，因為此（境界）具有最究竟的意義。因此才這樣說。因此，要知道輪迴的自性是痛苦，而對治它的唯一方法是佛法。依靠佛法來減輕輪迴的痛苦，那麼具有信心之眼的人們會非常肯定地說：『唉！這些話確實是真實的。』而那些愚昧的人，即使擁有正法，也會捨棄它，他們只是聽到文字，而無法體驗其意義。在一些藏文的對音梵文的底本中，有「ehipaśrīkaḥ」意為『看這裡！』，意思是說，因為從此（境界）會產生巨大的利益，所以才說『看這裡！』，但還是按照上面的翻譯比較好。智者們各自自己才能證悟，這表明此（境界）非常深奧，不是思辨和世俗凡夫之心的境界。證悟實相的聖者智者們，能以各自的自證智慧親身體驗此（境界），然而，完全地將此（境界）作為對境，只有最究竟的智者——佛陀才能做到。以普遍的方式來衡量此（境界），也是具有非常精細之心的智者的境界。因此，所謂『各自自證』，『各自』是指與他者不混雜，『自』是指不顛倒這些對境的體性，『證』是指見到。總而言之，就像眼識了知瓶子等外物一樣，不能通過向外看的方式來了解此（境界），只有自己才能瞭解自己的覺知，這是不共的智慧的對境。因此，具有各自自證智慧的人們的境界，是不共的、超越世間的功德，是通過修習的體驗而獲得的。

【English Translation】 It cannot be approached, because if one enters this (state) through hearing, contemplation, and meditation, one can gradually lead from the realm of existence to the realm of non-outflow. Just as the Tibetan transliteration of the Sanskrit original says 'upanīka', meaning 'to approach' or 'to lead'. (The sutra) says that seeing this (state) is meaningful, because sentient beings who have been wandering in the great ocean of suffering in samsara since beginningless time, if they still cannot encounter the Dharma and practice it, will endlessly sink involuntarily into the unbearable mud of suffering. If one encounters this (state), it is like encountering a boat in the middle of the ocean. Wise people rely on this (state) to reach the other shore of the great abyss of suffering without turning back. Therefore, within the scope of what is knowable, there is nothing more important than seeing or knowing this (state), because this (state) has the most ultimate meaning. That's why it is said. Therefore, one should know that the nature of samsara is suffering, and the only way to counteract it is the Dharma. Relying on the Dharma to alleviate the suffering of samsara, then those with the eyes of faith will say with great certainty: 'Alas! These words are indeed true.' But those ignorant people, even if they have the Dharma in their hands, will abandon it. They only hear the words, but cannot experience their meaning. In some Tibetan transliterations of Sanskrit originals, there is 'ehipaśrīkaḥ' meaning 'look here!', meaning that because great benefits will arise from this (state), it is said 'look here!', but it is better to translate it as above. Wise people realize it individually by themselves, which shows that this (state) is very profound and not the realm of speculation and ordinary worldly minds. The wise noble ones who see the reality of things can personally experience this (state) as the object of their own self-awareness wisdom, however, only the most ultimate wise one—the Buddha—can fully make this (state) an object. Measuring this (state) in a general way is also the realm of wise people with very subtle minds. Therefore, 'self-awareness' means that 'self' is not mixed with others, 'self' means not reversing the nature of these objects, and 'awareness' means seeing. In short, just as eye consciousness knows external objects such as vases, one cannot know this (state) by looking outward. Only one's own awareness can know oneself, which is the object of uncommon wisdom. Therefore, the realm of those who possess self-awareness wisdom is uncommon, transcendent qualities, which are obtained through the experience of meditation.

---

་རེག་ན་མི་འགྱུར་བའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་བླང་བའམ་བཅང་བར་བྱ་བའི་མཆོག་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། 說常信處 ད་ནི་གཉིས་པ་དེ་ལ་བླང་ཞིང་བཟུང་ན་གཏན་དུ་ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་ 9-1-29a བརྟེན་པ་ཞེས། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལ་ལར་ཕུང་སོགས་ཡོད་པར་བསྟན། ལ་ལར་མེད་པར་བསྟན། ལ་ལར་གཉིས་ཀར་བསྟན། ལ་ལར་གཉིས་མིན་དུ་བསྟན་པ་སོགས་མཐའ་ཡས་པས་ཡིད་བརྟན་དུ་དཀའ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་ལེགས་པར་མཁྱེན་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱི་དོར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་ཆོས་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དང་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་རྣམས་ཅི་ཙམ་བཟོད་པར་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གདུལ་བ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་གྱི། དོན་སོ་སོ་དང་འགལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མི་སྟོན་པ་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་གཅིག་ལ་འགལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དཔེ་ལ་ལར་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་འབྱུང་བའང་དོན་དེ་འདྲའོ། །འགྲེལ་པ་ཁ་ཅིག་ན་ཡིད་རྟོན་གྱི་སྒྲར་བྱས་ནས་དེའང་འདུལ་བའི་བཅས་མཚམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་བགྱིད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ནི་སྐད་དོད་དང་དོན་གྱི་འབྲེལ་གཉིས་ཆར་བརྟགས་པས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་མིན་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ། ཞེས་དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐར་ 9-1-29b ཐུག་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཀུན་ཉོན་རགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པ་ན་དེ་ཉིད་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་བྱའི་མཐར་ཐུག་པའང་བརྙེས་པ་ཡིན་པས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་། རྟོགས་བྱ་མཐའ་དག་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་འབབ་ཅིང་གཞོལ་པས་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བྱ་མཐའ་དག་གཅིག་ཡིན་ན་གཅིག་སྤང་དགོས་པའི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པས། གདུལ་བྱའི

【現代漢語翻譯】 意思是說，這是一個不會改變的信仰之地。因此，在所有應知的範疇中，最應該接受和持守的就是神聖的佛法。 說常信處 現在，第二部分講述了接受和持守佛法后，可以永遠信賴的方式，分為教義和解釋兩部分。第一部分是，『圓滿者（Bhagavan）所說的佛法和戒律要好好地依賴』。有些人會想，佛陀的教法有時說有蘊等，有時說沒有，有時說兩者都有，有時說兩者都不是等等，內容浩瀚，難以信賴。但事實並非如此，因為量士夫（pramana purusa）佛陀圓滿者（Bhagavan）非常瞭解所化眾生的根器、能力和想法，就像丟棄外面的珍寶一樣，從二諦出發，根據眾生能承受的程度，宣說了粗、細、極細和究竟的道理。所有這些都是爲了調伏所化眾生相續中的煩惱，並最終趨向圓滿的菩提，沒有一句與意義相悖，也沒有一句不顯示正確的意義，一切都毫無矛盾地趨向究竟的菩提。因此，要這樣理解。例如，『在某些情況下，善巧地展示』也具有類似的含義。有些註釋將『信賴』解釋為珍視戒律的界限，但通過考察詞語的來源和意義之間的聯繫，可以知道這是否符合經文的意圖。第二部分是詳細解釋，包含六個方面。前兩個方面是：『必然解脫』，『趨向圓滿菩提』。如果認為所有神聖的佛法最終都趨向于唯一的究竟真理，這是如何實現的呢？從粗大的煩惱開始，直到無明習氣的層面，具備各種從所有應斷除的事物中必然解脫的方法，從促成圓滿斷除的角度來說，是『必然解脫』。當二障的垢染完全消除時，立即證得無上圓滿菩提，也因此獲得了所證的究竟，所以說是『趨向圓滿菩提』。因此，斷除一切應斷除的，證悟一切應證悟的，匯入並趨向偉大的菩提，最終展示的是一乘。因此，如果神聖佛法所要展示的一切都是唯一的，那麼就不會有任何必須捨棄的矛盾，一切都圓滿地成為無矛盾之道的助緣。所化眾生

【English Translation】 It means that it is a place of unwavering faith. Therefore, among all that should be known, the most worthy of acceptance and adherence is the sacred Dharma. Saying the place of constant faith Now, the second part explains how, by accepting and holding onto it, one can have eternal confidence, which is divided into teaching and explanation. The first part is, 'Rely well on the Dharma and Discipline spoken by the Bhagavan (The Blessed One)'. Some might think that the Buddha's teachings sometimes state that there are aggregates (skandhas) etc., sometimes state that there are not, sometimes state that there are both, and sometimes state that neither exists, etc., which are vast and difficult to trust. But this is not the case, because the pramana purusa (person of authority), the Bhagavan (The Blessed One) Buddha, knows well the faculties, abilities, and thoughts of those to be tamed, and like discarding outer jewels, starting from the two truths, according to the extent to which beings can bear it, he has taught the gross, subtle, very subtle, and ultimate meanings. All of these go towards taming the afflictions in the minds of those to be tamed, and ultimately incline towards perfect enlightenment, without a single word that contradicts the meaning, nor does it fail to show the correct meaning, all of which lead without contradiction to the ultimate enlightenment. Therefore, it should be understood in this way. For example, 'skillfully showing in some cases' also has a similar meaning. Some commentaries interpret 'trust' as cherishing the boundaries of the Vinaya (discipline), but by examining the connection between the source of the word and its meaning, one can know whether this is in accordance with the intention of the text. The second part is a detailed explanation, containing six aspects. The first two aspects are: 'Definitely emerging', 'Going to perfect enlightenment'. If it is thought that all sacred Dharmas ultimately tend towards the single ultimate truth, how is this achieved? Starting from gross afflictions, up to the level of the habitual tendencies of ignorance, possessing various methods of definitely emerging from all that should be abandoned, from the perspective of causing the perfection of abandonment, it is 'definitely emerging'. When the stains of the two obscurations are completely eliminated, one immediately attains unsurpassed perfect enlightenment, and thus also obtains the ultimate object of attainment, so it is said to be 'going to perfect enlightenment'. Therefore, abandoning all that should be abandoned, realizing all that should be realized, converging and tending towards the great enlightenment, ultimately showing the one vehicle (ekayana). Therefore, if all that the sacred Dharma is to show is unique, then there will not be any contradiction that requires abandonment, and all will be completely fulfilled as a single condition for the path without contradiction. Those to be tamed

---

་བསམ་པའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པའང་མི་མཐུན་པ་མེད་ཅིང་། མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། འོག་མའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་གོང་མར་འདུ་ཞིང་མི་ཕྱེད་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གནད་གཅིག་ཏུ་ཚང་བ་ལ་འདུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དོན་སོ་སོ་བ་འགལ་བ་ཡང་ཡིན། གཅིག་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བ་ཡིན་ན་མཐར་ཐུག་གི་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ཡང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཆེ་ཆུང་རང་གིས་ཇི་ཙམ་བཟོད་པ་དེ་ལའང་གཏན་དུ་ཡིད་བརྟན་ 9-1-30a རུང་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནད་མ་རྟོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དམན་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་ཡིད་ངོར་མ་ཤོང་ནས་ཆོས་སྤོང་བའི་ཕུང་ཀྲོལ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟེན་པ་ཡོད་པ། རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཞེས། སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་མི་འཇིག་པ་མེད་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་ཚངས་དབང་སོགས་ཀྱི་སྲིད་ཐོབ་ནའང་། དེ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཐོབ་པ་པོ་དེ་ལ་འདུན་ཞིང་མ་གཏོང་ན་ཡང་། ཐོབ་བྱའི་ངོས་ནས་བརྟེན་པ་མེད་པའམ་གཟུང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་པོ་རང་གིས་ཆོས་མ་བཏང་ན་ཆོས་ལ་བརྟན་པའམ་གཏད་སོ་འཆའ་མི་ནུས་པ་ཞིག་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཆ་གང་ནའང་མི་སྲིད་པས་སོ། །འདི་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པ་ཆོས་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་སྟེང་ན་བརྟེན་པ་པོས་བརྟེན་པ་དེ་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་གོ་དགོས་ཏེ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བརྟེན་པ་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ཙམ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་གཞུང་འགའ་ཞིག་གི་དོན་སློང་མ་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་མི་བསླུ་བའི་ཡིད་བརྟན་རུང་བར་གྱུར་ཀྱང་། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བྱ་བ་བཟང་པོ་དང་འབྲས་བུ་བཟང་ 9-1-30b པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟང་པོར་ཟད་ཀྱང་། བཟང་པོ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། ད་ནི་བགྱི་བ་ཅིའང་མེད་དེ་ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་བརྟན་རུང་བ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། ཆོས་ལ་བརྟེན་ན་བཟང་པོ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་བྱ་བ་བྱས་པ་དང་། ཁུར་བོར་བ་མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་སླར་ཡང་བྱ་བ་གཞན་དང་གཞན་ལ་སྦྱོར་བའམ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་ཆད་པས་ན་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཞེས་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། གོང་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཆེས་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་རྒྱུ་བའོ། །དེ་འདིར་ཡང་དག་པར་ཆད་པས་

【現代漢語翻譯】 由於意樂的殊勝，佛陀的無量教法不僅沒有矛盾，而且下層的功德全部包含在上層中，不可分割，因此所有這些都彙集在一個要點中，具備圓滿的含義。因此，各種聖法雖然意義各異，看似矛盾，但如果不能歸於一體，就不能成為究竟的信賴之處。然而，事實並非如此，無論大小乘佛法，只要自己能夠接受，都可以永遠信賴。 如果不理解這樣的要點，認為聲聞乘的教法低劣，那就是因為他們的心無法容納如來甚深廣大的教法，從而陷入了捨棄佛法的深淵。『具有所依，斷絕流轉』，一般來說，所有有為法、有漏法，無論依賴什麼，最終都無法避免壞滅。即使獲得了轉輪王或梵天等地位，也不能說具有所依，因為即使自己貪戀不捨，從所獲得之物的角度來看，也是沒有依賴或者無法把握的。但佛法並非如此，只要修行者不捨棄佛法，佛法就永遠是可靠的，無論在任何時處都不可能失去。所謂『具有所依』，是指以佛法為依靠，修行者依止於此，永遠不會改變。這是因為佛陀親證諸法實相后所宣說的，所以才說『具有所依』。 有些人將『佛法依賴於佛』或『依賴於如來藏』等說法，是未能理解某些經論的真實含義。對此，有人會想：即使佛法是可靠的，但世間的一切善行和善果最終都會耗盡，無法達到圓滿的境地，因此也不值得完全信賴，佛法是否也一樣呢？並非如此。依賴佛法，就能達到善的究竟，獲得已作、已辦、不受後有的果位。那時，所有其他的行為和流轉都將徹底斷絕，所以稱為『斷絕流轉』。如《成唯識論》所說：『無上即是斷絕流轉，最極殊勝的行進即是流轉，在此徹底斷絕。』

【English Translation】 Due to the power of intention, the immeasurable teachings of the Buddha are not contradictory. Not only are they not contradictory, but all the qualities of the lower levels are included in the higher levels and are indivisible. Therefore, all of these are gathered into one essential point, possessing completeness. Thus, various holy teachings, although different in meaning and seemingly contradictory, if they cannot be integrated into one, cannot be a final source of reliance. However, this is not the case. Whether it is the Dharma of the Great Vehicle or the Small Vehicle, one can always rely on it as much as one can tolerate. If one does not understand such a key point and thinks that the teachings of the Hearers are inferior, it is because their minds cannot accommodate the profound and vast teachings of the Thus-Gone One, and they have entered the pitfall of abandoning the Dharma. 'Having a support, cutting off the stream.' In general, all conditioned and defiled dharmas, whatever they rely on, will inevitably perish in the end. Even if one obtains the power of a Wheel-Turning King or Brahma, one cannot say that they have a support, because even if one desires and does not give up, from the perspective of what is obtained, it becomes without support or cannot be grasped. But the Dharma is not like that. If the practitioner does not give up the Dharma, the Dharma is always reliable, and it is impossible to lose it in any direction or time. 'Having a support' means that by making the Dharma the support, the practitioner relies on it, and that reliance will never change. This is because the Teacher himself directly realized the nature of phenomena and spoke about it, so 'having a support' is applied as the reason. Some people say that the Dharma relies on the Buddha or relies on the Essence of the Thus-Gone One, which is not being able to elicit the meaning of some texts. Then, one might think: Even if the Dharma is reliable, all the good deeds and good fruits in the world are exhausted by goodness, and there is no ultimate perfection, so there is nothing to do. If one cannot completely rely on it, is the Dharma the same? It is not so. If one relies on the Dharma, there is a place for the ultimate perfection of goodness, the fruit of having done what needs to be done, having carried the burden, and not needing further learning. At that time, engaging in other activities or passing from one to another is completely cut off, so it is called 'cutting off the stream.' As the Science of Elaboration says: 'The state of having nothing above is precisely the cutting off of the stream, and going to the most supreme is the stream. It is completely cut off here.'

---

ན་རྒྱུ་བ་བཅད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་དང་། འཁོར་བར་འགྲོ་བ་བཅད་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཞིག་འགྲེལ་པ་སོ་སོ་ན་བཤད་ཀྱང་ཕྱོགས་རེ་བ་སྟེ་ཟུར་མ་ཕྱིན་པའོ། །ཚིག་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་དོན་བརླིང་པས་གསལ་པོར་འདི་ན་ཕྱེ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་ཁོངས་འདི་ན་ཡིད་བརྟན་འགྱུར་མེད་དུ་རུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་ཤིང་། འདས་དང་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་དང་། འགྲོ་བའི་བདེ་སྐྱིད་ལེགས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བར་ཡིད་ཆེས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པའི་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཚད་མེད་པའང་འདུ་བར་མདོ་ 9-1-31a ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་ད་ལྟ་དམ་པའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བ་འདི་དང་འཕྲད་པ་རེ་དགའ་སྙམ་དུ་རང་ནུས་དང་བསྟུན་པའི་ཆོས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལའང་བྱམས་པས། ཡི་གེ་འབྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་སྒོམ་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པས་མི་ཚེ་དོན་ཡོད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཐོས་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཆད་པ་དང་། དོན་སེམས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་ཚད་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 隨念僧寶功德 གསུམ་པ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་ཚུལ་ལ། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དེ་དང་ལྡན་པ་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་གཉིས། 說僧寶功德 དང་པོ་ལ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཞིང་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་འདུན་ནི། ཞེས་པ་ནས། མཐུན་པར་ཞུགས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། དེ་ལ་དགེ་འདུན་ཞེས་པ་བདུད་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་གིས་ཀྱང་ལམ་ལས་དབྲལ་བར་མི་ནུས་པས་ན་མི་ཕྱེད་པའི་འདུན་པ་ལྡན་པའི་མིང་སྟེ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡིན་ 9-1-31b པའམ། ཡང་ན་དམིགས་པ་སོགས་ཆེན་པོ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ནི། ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་རྒྱུད་བསྡམས་པས་ལེགས་པར་ཞུགས་པ། དོན་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་རིགས་པར་ཞུགས་པ། རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྒྱུད་གྲོལ་བས་དྲང་པོར་ཞུགས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འགྲོ་དོན་སོགས་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་མྱང་འདས་ལ་ཞུགས་པ་ལ

【現代漢語翻譯】 如是說。對此，關於心與心所的相續斷絕，以及輪迴的止息等，各種不同的解釋在各自的論述中都有所闡述，但都只是片面的，不夠完整。後面這兩句話意義深遠，只有在這裡才清楚地剖析。這樣，在所知法的範疇中，可以知道唯一值得信賴、永恒不變的事物就是法。並且要堅信，過去、現在和未來的諸佛菩薩及其弟子們，以及眾生的安樂和一切善道，都只是法的顯現。因此，要發起受持正法的願望，因為經中說，其中也包含了諸佛之子的無量願望。 如是憶念法的功德后，現在能遇到這珍貴正法的顯現，真是令人歡喜。要盡己所能地受持佛法。對此，慈氏菩薩說：『書寫、供養、佈施，聽聞、讀誦、受持，講說、背誦，思惟和禪修。』如是，以修持十種法行的方式來實踐，努力使人生有意義。如是，僅僅聽聞、受持、講說、思惟一句『正法』的功德，也是無量無邊，應當從經中廣爲了知。 隨念僧寶功德 第三，憶念僧眾功德的方式：分為宣說僧眾的功德和讚歎具足功德者為應供養之最勝兩部分。 說僧寶功德 第一部分，分為相續完全清凈和殊勝福田的功德兩方面。首先，大乘僧眾，從『是』開始，到『和諧相處』為止進行闡述。其中，『僧』的意思是，即使百千萬億的魔軍也無法使其偏離正道，因此具有不可動搖的意願，是指聖者的意思。這裡，佛陀的乘是超越世間的，所以是『大』，或者安住于具有七種廣大之標的的乘中的聖者們，以遠離一切過失之垢染的戒律約束身心，故善入；以具足決定義之三摩地心之學約束內心，故合理入；以不落常斷等邊之正見智慧解脫相續，故正直入；一切見解、戒律、利他等皆無有不合，而趣入寂滅涅槃，故和諧相處。

【English Translation】 Thus it is said. Regarding this, various explanations about the cessation of the continuum of mind and mental factors, and the cessation of samsara, are explained in their respective treatises, but they are only one-sided and not complete. These last two sentences are profound in meaning and are only clearly analyzed here. In this way, within the scope of knowable things, one can know that the only trustworthy and immutable thing is the Dharma. And one must firmly believe that the Buddhas, Bodhisattvas, and their disciples of the past, present, and future, as well as the happiness and all the good paths of sentient beings, all arise only from the manifestation of the Dharma. Therefore, one should generate the aspiration to uphold the sacred Dharma, because the sutras say that it also includes the immeasurable aspirations of the sons of the Buddhas. Having thus recollected the virtues of the Dharma, one should now rejoice in encountering this precious manifestation of the sacred Dharma. One should uphold the Dharma according to one's ability. Regarding this, Maitreya says: 'Writing, offering, giving, listening, reading, receiving, teaching, reciting, contemplating, and meditating.' Thus, one should strive to make life meaningful by practicing the ten modes of Dharma practice. Thus, even the merit of merely hearing, upholding, teaching, and contemplating a single verse of 'sacred Dharma' is immeasurable and boundless, and should be fully understood from the sutras. Following Recollection of the Qualities of the Sangha Third, the way to recollect the qualities of the Sangha: divided into two parts: explaining the qualities of the Sangha and praising those who possess the qualities as the supreme object of offering. Saying the Qualities of the Sangha The first part is divided into two aspects: the complete purification of the continuum and the merit of the supreme field of merit. First, the Mahayana Sangha, from 'is' to 'live in harmony' is explained. Among them, 'Sangha' means that even hundreds of millions of demons cannot divert it from the path, so it has an unwavering intention, which means the noble person. Here, the Buddha's vehicle is beyond the world, so it is 'great', or the noble ones who abide in the vehicle with seven great marks, restrain the mind with the discipline of morality that is free from all faults, so they enter well; restrain the mind with the discipline of samadhi that is decisive in meaning, so they enter reasonably; liberate the continuum with the wisdom of right view that does not abide in the extremes of permanence and annihilation, so they enter uprightly; all views, disciplines, altruism, etc. are in harmony, and they enter into peaceful nirvana, so they live in harmony.

---

་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡང་ན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་འདི་མདོར་བསྟན་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་ན། རྒུད་པ་མཐའ་དག་ཟློག་པའི་ལམ་ཡང་དག་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་དག་ལ་ལམ་ཡང་དག་མེད་པས་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་མིན་ཞེས་སྟོན་ལ། རྒྱས་བཤད་དུ་རིགས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས། རིགས་པ་ནི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཆ་ནས་དང་། དྲང་པོ་འཕགས་པའི་ལམ་སྟེ། མདོ་ལས། དྲང་པོ་གང་ཡིན་འཕགས་པའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལམ་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྟན། མཐུན་པ་ནི་འཕགས་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བ་ལ་མཐུན་པས། མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཞེས་ཞུགས་པ་པོ་གང་ཟག་གི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྟན། ཡང་ན་རིམ་པ་བཞིན་ལམ་ 9-1-32a སྟོར་བ་དང་། ནོར་བ་དང་། གོལ་བ། ལྡོག་པ་བཞི་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དུ་མི་ལེགས་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་བྲལ་བའི་ཡང་དག་པ་མ་ནོར་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱུད་དག་པའི་གང་ཟག་གོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་ཞེས་སོགས་ནས་ཡོན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་བསྟན་དོན་ནི། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་དག་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པས་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་གུས་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལག་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་འགྲོ་བའི་འདྲེན་པ་དམ་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དོན་ཆེ་བས་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཡོན་ཏན་མཆོག་གིས་རྒྱུད་མཛེས་པ་གང་བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔལ་གྱི་ཞིང་སྟེ། དཔལ་ནི་བཟང་པོའམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱིའི་མིང་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་དཔལ་ཡང་དེ་ཡིན་པས། བསོད་ནམས་ཀྱི་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བས་དེའི་གཞི་ཞེས་བྱ་ཞིང་། སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་འདི་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་འབྱོར་བས་མཆོད་ཀྱང་རང་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་བས། འདི་ལ་ཕུལ་བའི་ཡོན་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་གཞན་གྱི་ཚོགས་རླབས་པོ་ཆེ་རྫོགས་པར་མཛད་པའི་ཡོན་སྦྱོང་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པའི་བཀུར་སྟི་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་ 9-1-32b སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་བརྟེན་པའི་འོས་ཡིན་པ་དང་། གཞན་ཕན་མི་ཟད་པའི་དཔལ་གྱི་ཞིང་ཡིན་པ་དང་། ཡོན་གྱིས་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ། བཀུར་འོས་བརྗེད་པར་བྱ་བའི་མཆོག །ཕྱག་བྱར་འོས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དགེ་འདུན་རྣམས་རང་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དབང་གིས་ན། གཞན་གྱིས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་ཞེས་སོ། ། 讚歎其功德主 གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་དེ་ལྡན་སྦྱིན་གནས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ་ཚིག་གཉིས་ཏེ། སྦྱིན་པའི་

【現代漢語翻譯】 名為『入于和諧』，或者說『善入』，正如概要中所說，進入消除一切衰敗的正道就是『善入』。這表明外道沒有正道，因此不是『善入』。在詳細解釋中，『入于理性』，理性即是涅槃（藏文：མྱང་འདས།），入于涅槃是從果的角度來說的。正直的聖道，如經中所說：『正直為何？聖道是也。』這是從道的反面來闡述的。和諧是指所有進入聖道的人都與涅槃之城相符，不再退轉，因此沒有不和諧，這是從進入者的角度來闡述的。或者說，從次第上來說，遠離迷失、錯誤、偏離、退轉這四種情況，才可稱為『入』。實際上，進入遠離不善等四種顛倒的正確無誤之道，就是世間血統純正之人。 第二，從『合掌』到『功德完全清凈』之間所闡述的意義是：因為是通達甚深法性的血統純正之人，所以值得他人以合掌的姿勢來尊敬；因為是眾生的殊勝引導者，所以對此人頂禮意義重大，值得頂禮；因為殊勝的功德莊嚴自身，所以是福德之財富的田地。財富是美好或圓滿的總稱，既是福德，也是財富，因此，一切福德之財富都依賴於此而生，是其基礎。此人無過失且具功德，即使以三千世界的財富來供養，也不會對自己造成障礙。因此，供養此人的財物都能完全享用，不僅沒有享用供養的過失，還能圓滿他人廣大的福德資糧，是功德的偉大清凈者。總之，通過合掌等尊敬和頂禮等方式，表明此人值得依靠，是利益他人無盡的財富之田，不會被供養所染污。正如所說：『值得尊敬，不應遺忘，值得頂禮。』因此，僧眾們因為自身完全清凈，所以值得他人的供養等。 讚歎其功德主 第二，以兩個詞語來表明具備功德者是佈施處之殊勝：

【English Translation】 It is called 'Entering into Harmony,' or 'Entering Well.' As stated in the summary, entering the correct path that eliminates all decay is 'Entering Well.' This indicates that outsiders do not have the correct path, so it is not 'Entering Well.' In the detailed explanation, 'Entering into Reason,' reason is Nirvana (Tibetan: མྱང་འདས།). Entering into it is from the perspective of the result. The upright noble path, as stated in the sutra: 'What is upright? It is the noble path.' This is explained from the opposite aspect of the path. Harmony means that all who enter the noble path are in accordance with the city of Nirvana, without turning back, so there is no disharmony. This is explained from the perspective of the entrant. Or, sequentially, being free from the four: loss, error, deviation, and turning back, is called 'Entering.' In essence, entering the correct and unerring path that is free from the four inversions such as non-virtue, is a person of pure lineage in the world. Secondly, the meaning explained from 'Joining palms' to 'Great purification of merit' is: Because one is a person of pure lineage who understands the profound nature of reality, one is worthy of being respected by others with the gesture of joining palms; because one is the supreme guide of beings, it is meaningful to prostrate to this person, and one is worthy of prostration; because one's being is adorned with supreme qualities, one is a field of the splendor of merit. Splendor is a general name for goodness or perfection, it is both merit and splendor, therefore, all the splendor of merit arises in dependence on this, it is its basis. This person is without fault and possesses qualities, even if offered the wealth of three thousand worlds, it will not become an obscuration for oneself. Therefore, the offerings made to this person can be fully utilized, not only is there no fault in utilizing the offerings, but one also perfects the vast accumulation of merit for others, one is a great purifier of merit. In short, through respect such as joining palms and prostrations, it is shown that this person is worthy of reliance, is a field of inexhaustible splendor for the benefit of others, and will not be obscured by offerings. As it is said: 'Worthy of respect, not to be forgotten, worthy of prostration.' Therefore, the Sangha, due to the complete purity of their own being, become worthy of offerings and so on from others. Praising the merit of the benefactor Secondly, using two words to show that the one with merit is supreme among the places of giving:

---

གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་པ། ཞིང་བཟང་པོ་ལ་ལོ་ཏོག་ལྟར་གང་ལ་ཕུལ་ན་དོན་ཆེ་བས། ཕན་བདེའི་འབྲས་བུ་རབ་དང་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་ཚད་མེད་པ་འབྱིན་པས་སོ། །ཀུན་ཏུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆེན་པོ་ཞེས། ཕྱོགས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ཡང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁྱོན་ཀུན་ཏུ་ཡང་སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། འདི་དང་མཚུངས་པའི་སྦྱིན་གནས་གཞན་མེད་ཅེས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པས་རྒྱུད་བསླད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དེ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ན་ནོར་བུ་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚིག་ཕྱི་མ་དྲུག་པོ་འདི་ཚོགས་ལམ་པ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་འོས་ནས། སྦྱོར་ལམ་ཕྱག་བྱ་བའི་འོས། ཕྱི་མ་བཞི་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་མི་སློབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པའང་ཡོད་དོ། །མདོར་ན་ལམ་དམ་པའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིགས་པས་གྲུབ་ན། དེ་ལ་སློབ་ 9-1-33a པ་དགེ་འདུན་དང་། སློབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་ལམ་ལ་ཡང་དག་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་འབད་ན་མཆོག་གསུམ་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དགེ་འདུན་དངོས་དང་། རྟགས་ཙམ་འཆང་བ་ལའང་དམ་པའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེའི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བཀུར་སྟི་དང་མཆོད་པ་ཅི་ནུས་བྱ་སྟེ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུའང་མདོ་ལས། གང་ཞིག་ཟླ་བ་རེ་རེ་ལ། །མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་སྟོང་མཉམ་བྱས་པས། །དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་དད་བྱས་པ། །དེ་ཡི་བཅུ་དྲུག་ཆར་མི་ཕོད། །ཅེས་གསུངས་པས་མཚོན་ཏེ་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 竟義 བཞི་པ་མཇུག་དོན་གཞུང་ཆ་ཚང་བར་སྟོན་པའི་ཚིག འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་རྫོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་ཀུན་ན་ཕན་བདེ་མཐའ་དག་གི་འབྱུང་གནས་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་གྲགས་པའི་གདུགས་དཀར་པོ། མཁའ་དང་སྲིད་པའི་མཐའ་ནམ་དུའང་འཇིག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན། དགེ་མཚན་བཀྲ་ཤིས་བྱེ་བའི་འབྱུང་གནས་འདི་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་རྒུད་པ་མ་ལུས་པ་ལས་དབུགས་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་མདོ་རྒྱལ་མཚན་དམ་པ་ནས་ 9-1-33b འཇིགས་པའམ་བག་ཚ་བའམ་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག གལ་ཏེ་མི་དྲན་ན་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག གལ་ཏེ་མི་དྲན་ན་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག དེས་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་མིན་གྱི་གཡུལ་ཉེ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་གཡུལ་དུ་འཇིགས་པའི་ཚེ་ངའི་རྒྱལ་མཚན་མཆོག་རྣམ་པར་རྒྱལ་བྱ

{ "translations": [ "所謂『成為處所』，就像在良田中播種一樣，無論供養給誰，都意義重大，因為能產生無量無邊的殊勝利益和安樂果報。『恒常成為佈施的大處所』，意即無論在任何地方、任何時候，乃至整個世界，都是佈施的大處所，沒有其他佈施處所能與之相比。世間之人被煩惱染污，而僧眾則從中解脫，如同無垢的如意寶王。後面的六句（指僧眾的功德）應與資糧道上的合掌者相應，中間的（四句）與加行道上的禮拜者相應，後面的四句則與從預流果到無學阿羅漢果的聖者相應。總之，如果以正理成立了殊勝的解脫之道，那麼就會對學習者僧眾和學習圓滿的佛陀生起信心。因此，如果努力對如來所說的四聖諦和甚深的緣起正理生起正確的認識，就能對三寶生起不退轉的信心。因此，對於真實的僧眾和僅僅持有僧相者，都應瞭解聖法的功德，盡力恭敬供養，從而獲得無量的福德。", "如經中所說：『若人每月恒時作，百千供養諸佈施，于僧眾所生信心，不及彼之十六分。』這只是一個例子，更詳細的內容可以從經中瞭解。", "第四部分是總結全文意義的結尾語：『聖三寶隨唸經』圓滿結束。", "因此，在十方三世一切世界中，被稱為一切利益和安樂之源的三寶，其名聲猶如白傘般廣為人知，其自性在天空和世間永不磨滅，是吉祥功德的無盡之源。僅僅憶念三寶，就能從一切衰敗中解脫出來。如經《勝幢經》所說：『如果感到恐懼、害怕或毛骨悚然，就應當憶念佛陀。如果不能憶念佛陀，就應當憶念佛法。如果不能憶念佛法，就應當憶念僧伽。這樣就能從一切恐懼中解脫出來。』當阿修羅的戰場逼近時，帝釋天對諸天說道：『你們在戰場上感到恐懼時，就看著我的勝幢，』」 ], "english_translations": [ "The term 'becoming a place' means that just like sowing seeds in a good field, offering to it is very meaningful because it produces immeasurable and supreme fruits of benefit and happiness. 'Always becoming a great place of giving' means that in all directions and at all times, even in the entire world, it is a great place of giving, and there is no other place of giving that can compare to it. Worldly people are defiled by afflictions, while the Sangha is liberated from them, like a flawless wish-fulfilling jewel king. The latter six sentences (referring to the qualities of the Sangha) should correspond to those who join their palms on the path of accumulation, the middle (four sentences) to those who prostrate on the path of preparation, and the latter four sentences to those from the stream-enterer to the non-learner Arhat. In short, if the supreme path of Dharma is rightly established by reason, then faith will arise in the Sangha of learners and the Buddhas who have completed their learning. Therefore, if one strives to generate correct understanding of the Four Noble Truths and the profound doctrine of dependent origination taught by the Tathagata, one will generate unwavering faith in the Three Jewels. Therefore, one should understand the qualities of the precious Dharma and offer respect and offerings as much as possible to both the actual Sangha and those who merely hold the appearance of the Sangha, in order to generate immeasurable merit.", "As it is said in the sutra: 'If one constantly makes hundreds of thousands of offerings and alms every month, the faith generated in the Sangha is not even one-sixteenth of that.' This is just an example, and more details can be learned from the sutras.", "The fourth part is the concluding remarks that show the complete meaning of the text: 'The Sutra on the Recollection of the Holy Three Jewels' is complete.", "Therefore, in all the worlds of the ten directions and three times, the Three Jewels, known as the source of all benefits and happiness, are as famous as a white umbrella. Their nature never perishes in the sky and the world, and they are the inexhaustible source of auspicious qualities. Merely remembering the Three Jewels can liberate one from all downfalls. As the Sutra 'Supreme Banner' says: 'If you feel fear, fright, or hair-raising, you should remember the Buddha. If you cannot remember the Buddha, you should remember the Dharma. If you cannot remember the Dharma, you should remember the Sangha. By doing so, you will be liberated from all fears.' When the battlefield of the Asuras was near, Indra said to the gods: 'When you feel fear on the battlefield, look at my supreme banner of victory,'" ] }

---

ེད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག དེ་མི་དྲན་ན་ལྷའི་བུ་དབང་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་མཚན་མཆོག་དྲན་པར་གྱིས་ཤིག གལ་ཏེ་མི་དྲན་ན་ལྷའི་བུ་ཆུ་ལྷའི་རྒྱལ་མཚན་མཆོག་དྲན་པར་བགྱིས་ན་དེས་འཇིགས་པ་སེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དྲན་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་དང་། དེ་ལས་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ་རྡོ་འཕང་བའི་མདོ་ལས། གནས་འཇོག་གི་རྒྱུད་དག་འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་འཁོར་བར་ཟད་པར་མི་འགྱུར། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཟད་པའང་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་དགེ་རྩ་སྐྱེད་པ་ནི་འཁོར་བར་ཟད་བར་མི་འགྱུར། ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་ཟད་པའང་འཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་འཛམ་གླིང་ཆུ་ཞེང་དུ་དཔག་ཚད་ 9-1-34a བདུན་སྟོང་པ། ལུས་འཕགས་པོ་ཆུ་ཞེང་བརྒྱད་སྟོང་། ནུབ་གླིང་དགུ་སྟོང་། བྱང་གླིང་དཔག་ཚད་ཁྲི་ཡོད་པ་གོམ་པས་གཞལ་ནུས་ཀྱི། མཆོག་གསུམ་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་གཞལ་མི་ནུས་པ་དང་། དེ་བཞིན་རི་རབ་ཁོར་ཡུག་དང་བཅས་པ་སྲང་ལ་གཞལ་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བུམ་པས་གཞལ་ནུས་ཀྱང་མཆོག་གསུམ་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་གཞལ་མི་ནུས་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དག་ནི་རེ་ཞིག་མཚོན་པའི་སྒོ་ཙམ་སྟེ། དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའི་གཏོས་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་མཆོག་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་མོས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ཡང་དེ་ཙམ་དུ་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱབས་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་མཆོག་གསུམ་པོ་འདི་ལ་མ་འདུས་པ་མེད་པས། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་འདི་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་ནས་གཏན་གྱི་སྐྱབས་ཡང་དག་ཏུ་ཁས་བླངས་ན་དུས་དེ་ཙམ་ནས་སྲིད་པ་མཐར་བྱེད་པའི་མགོ་བརྩམ་ཞིང་གཏན་དུ་བདེ་བའི་མགོ་ཚུགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དགོངས་པ་རོ་མཉམ་ཡང་། ཐུགས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པས་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་རེ་རེའི་བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་དང་། སྐུའི་འོད་ཟེར་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནམ་མཁའ་སྲིད་དུ་བརྗོད་ཀྱང་མི་འཛད་པ་མངའ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཅར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ 9-1-34b དང་། དམ་པའི་ཆོས་ལུང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་ཐོས་ཀློག་གི་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་བཞིན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་ལམ་ཡང་དག་ཏུ་མཐོང་ནས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་འདུན་འཕགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཞུགས་པ་ལས། དེ་གཅིག་གི་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ལས་བསྐྲུན་པའི་དགེ་རྩ་ཡང་ཚད་མེད་ན། ཐམས་ཅད་མོས་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཚད་མེ

【現代漢語翻譯】 請憶念他！如果不能憶念，就憶念自在天子的勝幢！如果仍然不能憶念，就憶念水天子的勝幢，這樣就能消除恐懼。』正如世尊教導的那樣，應當憶念三寶，這樣就能獲得無量的福德。《投石經》中說：『安住的傳承中，即使是向佛陀種下善根，在輪迴中也不會窮盡，不會耗盡，也能獲得不滅的涅槃。』向法種下善根，向僧眾種下善根，在輪迴中也不會窮盡，不會耗盡，也能獲得不滅的涅槃。』同樣，贍洲（Jambudvipa，人世間）的寬度是七千由旬（Yojana，古印度長度單位），身洲（Videha，東勝身洲）的寬度是八千由旬，西洲（Aparagodaniya，西牛賀洲）是九千由旬，北洲（Uttarakuru，北俱盧洲）有一萬由旬，這些都可以用腳步來測量，但是向三寶種下善根卻無法測量。同樣，須彌山（Mount Meru，佛教宇宙觀中的聖山）及其周圍的一切都可以用秤來測量，大海也可以用瓶子來測量，但是向三寶種下善根卻無法測量。』這些都只是一種象徵性的說法，實際上，三寶的功德比天空還要廣闊，是清凈、殊勝和無上的。因此，對三寶的信仰等所帶來的利益也是無法估量的。 因此，所有真正的皈依都包含在這三寶之中。有智慧的人如果能憶念這三寶的功德，並將其視為究竟的皈依，那麼從那一刻起，就開啟了終結輪迴的開端，並開始了永久的安樂。正如所有佛陀的意趣都是同一味道，但由於發心和願力的無量作用，三世諸佛的數量是無法計算的。每一尊佛的每一個毛孔，每一道光芒的功德，即使是如來用盡虛空也無法說盡。如果能同時憶念這一切，以及聽聞、讀誦一句聖法的功德都是無量的，那麼如果能將所有時空的聖法都視為正確的道路並憶念，以及十方三世的無量聖賢僧眾，僅僅是憶念其中一位安住于慈愛的禪定中所產生的善根也是無量的，那麼如果將所有這些都作為信仰的對象，其利益更是無法估量的。

【English Translation】 Remember him! If you cannot remember him, then remember the supreme banner of the son of the gods, the powerful one! If you still cannot remember, then remember the supreme banner of the son of the gods, the water deity, and that will dispel fear.' Just as the Teacher taught, one should remember the Three Jewels, and by doing so, one obtains immeasurable merit. From the 'Throwing Stones Sutra': 'In the lineage of abiding, even planting a root of virtue in the Buddha will not be exhausted in samsara, will not be depleted, and will also obtain the inexhaustible nirvana.' Planting a root of virtue in the Dharma, and planting a root of virtue in the Sangha will not be exhausted in samsara, will not be depleted, and will also obtain the inexhaustible nirvana.' Similarly, Jambudvipa (the human world) is seven thousand yojanas (an ancient Indian unit of distance) in width, Videha (Eastern Continent) is eight thousand in width, Aparagodaniya (Western Continent) is nine thousand, and Uttarakuru (Northern Continent) is ten thousand yojanas, which can be measured by steps, but planting a root of virtue in the Three Jewels cannot be measured. Similarly, Mount Meru (the sacred mountain in Buddhist cosmology) and its surroundings can be measured by a scale, and the great ocean can be measured by a pot, but planting a root of virtue in the Three Jewels cannot be measured.' These are just symbolic expressions. In reality, the qualities of the Three Jewels are even wider than the expanse of the sky, being immaculate, supreme, and unsurpassed. Therefore, the benefits of devotion to them are also immeasurable. Therefore, all true refuges are contained within these Three Jewels. Wise individuals, remembering the qualities of these three and accepting them as their ultimate refuge, from that moment on, begin the process of ending samsara and initiating lasting happiness. Although all Buddhas share the same essence of realization, due to the immeasurable play of their aspirations and vows, the number of victorious ones of the three times is countless. The qualities of a single pore of hair and a single ray of light from each of them, even if described by the Thus-Gone One for as long as the sky exists, would not be exhausted. Simultaneously contemplating all of that, and the immeasurable benefits of hearing and reciting a single verse of the sacred Dharma, if one sees all the sacred Dharma of all directions and times as the true path and contemplates it, and the immeasurable noble Sangha residing in the ten directions and three times, even the merit generated from one of them abiding in the samadhi of loving-kindness is immeasurable, then the benefits of making all of them the object of devotion are beyond measure.

---

ད་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། གནས་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་མདོ་འདི་ལན་གཅིག་འདོན་པ་ཡང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་བརྩམས་པའི་དགེ་རྩ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཀའ་སྩལ་པ་མ་ལུས་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་ན། འཆད་པ་སོགས་ལ་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། མདོ་འདི་ལན་གཅིག་ལེགས་པར་མཉན་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དཔལ་ལྡན་བཀྲ་ཤིས་བྱེ་བའི་འབྱུང་གནས་མཆོག །རིན་ཆེན་གསུམ་གྱི་སྙན་པའི་བ་དན་གང་། །ལེགས་བཤད་དྲི་ཡི་བཞོན་པས་ཉེར་བསྐྱོད་ཚེ། །བཀྲ་ཤིས་འཛད་པ་མེད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་རྒུད་པ་མཐར་བྱེད་ཅིང་། །ཕུན་ཚོགས་དཔལ་ལ་རྟག་ཏུ་རོལ་པ་ཡི། །རྟེན་འབྱུང་ལེགས་ལམ་སྣང་བའི་སྒོ་འཕར་ཉིད། །བཀྲ་ཤིས་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ལྡན་དེ་ཡིས་ཕྱེས། །ལྷག་བསམ་ཟླ་བ་གསར་པའི་ལང་ཚོ་ནི། །བློ་མཆོག་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟག་གནས་ཤིང་། ། 9-1-35a ཕན་བདེའི་འོད་ཟེར་དཀར་པོས་འཇིག་རྟེན་ཁྱོན། །ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་བཀྲ་ཤིས་འཕེལ་གྱུར་ཅིག །བཀྲ་ཤིས་ལྷ་རྩེར་གྲགས་པའི་གནས་ཀྱི་ཆར། །བཀྲ་ཤིས་ཕུན་ཚོགས་སྟོན་འཁོར་འདུས་པའི་སྐབས། །བཀྲ་ཤིས་དགེ་མཚན་དུ་མའི་རྐྱེན་དབང་གིས། །བཀྲ་ཤིས་མི་ནུབ་གཏམ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས། །ལེགས་བྱས་འདི་ཡིས་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་མཆོག །ཡུན་རིང་ཞབས་བརྟན་དགེ་འདུན་སྡེ་འཕེལ་ཞིང་། །མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་སྐྱེ་རྒུའི་ཕན་བདེའི་དཔལ། །ནམ་ཡང་མི་ཉམས་རྟག་ཏུ་འཕེལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བླ་མ་དམ་པ་བཀྲ་ཤིས་ནས་ནན་ཏན་བསྐུལ་བའི་གསུང་སྤྱི་བོར་བླངས་ཏེ། འབྱུང་འཁྲུགས་ཉེས་པའི་རེག་བྱ་ལུས་ལ་ཆུ་ལྟར་ཁོལ་ནའང་། མཆོག་གསུམ་བདུད་རྩིའི་ཟླ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་ཚིག་གི་སྡེབ་སྦྱོར་ལྷུར་མ་བླངས་པར་དོན་གྱི་འགངས་ལེགས་པར་གཅོད་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་ཐ་སྐར་ཉ་བའི་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་གཉིས་ལ་རྫོགས་པར་བགྱིས་པ་འདིས་སྐྱེ་རྒུའི་ཆོས་མཐུན་གྱི་བསམ་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག སྟོན་པ་བདེ་གཤེགས་སྐྱོབ་ཀྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་། །མཛད་པ་སྨོན་ལམ་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཚུལ། །བླ་མེད་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཇི་འདྲ་བ། །དེ་འདྲ་ཁོ་ནར་འབྲེལ་ཐོགས་འགྱུར་བར་ཤོག། །།

【現代漢語翻譯】 更何況，如果對這個地方有信心，僅僅唸誦一遍此經，就是所有從三寶（dKon mchog gsum）而來的功德之源，更不用說講解等所帶來的無量利益了。僅僅是好好聽一遍此經，就應該知道獲得人身變得非常有意義。 吉祥賢善之源至高無上， 珍寶三者美名傳揚四方。 妙語甘露乘著香風而來時， 吉祥無盡之音聲啊！ 平息世間一切衰敗， 恒常享受圓滿興盛， 緣起正道光明之門啊！ 開啟吉祥佛法寶藏之門。 殊勝意樂新月之青春， 恒常安住于至高智慧之虛空。 利益安樂之白色光芒照耀世間， 愿一切時處增吉祥喜樂！ 在名為吉祥天頂之處所， 吉祥圓滿法會聚集之時， 吉祥眾多善妙因緣力， 樹立吉祥不朽之勝幢。 以此善行愿尊貴上師（Bla ma）長久住世， 僧團興盛， 事業圓滿，眾生利樂之光輝， 永不衰減，恒常增長！ 如是，雖為學識淵博、持戒精嚴、品行賢善之功德令人驚歎的上師（Bla ma）丹巴扎西（bKra shis）殷切勸請之語，亦頂戴于頭。雖因地、水、火、風四大不調之苦如水沸騰于身，然心中憶念三寶（dKon mchog gsum）甘露之月，未注重詞句之華麗，而以善巧剖析義理之釋論，米龐南嘉（Mi pham rNam par rGyal ba）于星宿吉祥之月的初八和初九兩日圓滿完成。愿以此成為眾生如意成就佛法心願之因！ 祈願導師、善逝、救護者之發心， 事業、願力、智慧、慈悲與能力， 無上智慧、幻化之功德如何， 亦能如是無礙成就！

【English Translation】 Moreover, if one has faith in this place, merely reciting this sutra once is the source of all the merits arising from the Three Jewels (dKon mchog gsum), what need is there to mention the immeasurable benefits of explaining it and so on? Just by listening to this sutra well once, one should know that obtaining a human body becomes very meaningful. Supreme source of auspicious virtue, Precious Three's fame spreads everywhere. When the nectar of eloquent speech comes on the fragrant wind, O auspicious endless sound! Pacifying all the decay of the world, Constantly enjoying perfect prosperity, The door of the enlightened path of dependent origination! Open the door to the treasure of auspicious Dharma. The youth of the excellent intention's new moon, Always abides in the realm of supreme wisdom's sky. The white light of benefit and happiness illuminates the world, May auspicious joy increase everywhere and always! In the place called the Auspicious Peak, At the time of the gathering of the auspicious perfect Dharma assembly, By the power of the auspicious many virtuous causes, Raise the victory banner of auspicious imperishable words. By this good deed, may the venerable Lama (Bla ma) live long, May the Sangha flourish, May the activities be completed, and the glory of the benefit and happiness of beings, Never diminish, but always increase! Thus, although the qualities of the learned, disciplined, and virtuous Lama (Bla ma) Dampa Tashi (bKra shis) are amazing, I took his earnest request upon my head. Although the suffering of the imbalance of the four elements of earth, water, fire, and wind boils in the body like water, I remember the moon of the nectar of the Three Jewels (dKon mchog gsum) in my mind, and without focusing on the beauty of the words, but with a skillful analysis of the meaning of the doctrine, Mipham Namgyal (Mi pham rNam par rGyal ba) completed it on the eighth and ninth days of the auspicious month of the star. May this become the cause for the wishes of beings to be fulfilled as desired! May the aspiration of the guide, the Sugata, the protector, The activities, vows, wisdom, compassion, and abilities, The unsurpassed wisdom, how are the merits of illusion, May it be achieved without hindrance!

---