jmp0903_吉祥薩迦派見解要義解惑.g2.0f
局米旁大師教言集MP151吉祥薩迦派見解要義解惑 9-3-1a 吉祥薩迦派見解要義解惑 所問八題逐一作答 第一題.眾所言,見為所表及辨別謂何 ༄༅། །རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པའི་ལྟ་གྲུབ་ཀྱི་གནད་འགའ་ཞིག་ལ་དྲི་བ་བྱུང་བའི་དོགས་སེལ་བཞུགས་སོ།། ༈ །། ཨོཾ་སྭ་སྟི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་ཆོས་སྐུའི་མཁའ་དབྱིངས་སུ། །གྲངས་མེད་གཟུགས་སྐུའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཉི་ཟླའི་གར། །འགོག་མེད་བསྒྱུར་བས་འགྲོ་བློའི་ཆུ་སྣོད་དུ། །གང་འདུལ་སྟོན་མཛད་ཤཱཀྱ་སེང་གེར་འདུད། །རིགས་ཅན་རྣམ་གསུམ་སྣ་ཚོགས་ཐེག་པས་བརྟུལ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་བསྟན། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པས་སྐལ་བཟང་སྨིན་པར་མཛད། །བདེན་གཉིས་དོན་སྟོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འདུད། །འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་ལ་སོགས་རིགས་སོ་སོར། །ངེས་པའི་ལམ་ཞུགས་ཟག་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ། །ཉན་རང་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། །གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་རྣམས་གཙུག་གིས་མཆོད། །ཟང་ཟིང་ཙམ་མིན་ཆོས་ཀྱི་འབེལ་གཏམ་ལ། །འཇུག་འདོད་བློ་གསལ་དགའ་བསྐྱེད་མང་ངམ་ཉུང་། །ཚིག་དོན་སྙིང་པོའི་ལྕིད་དག་དབེན་ན་ཡང་། །སྔོན་བྱོན་མཁས་པའི་གསུང་དེར་དྲན་པར་བྱོས་སོ། །ཞེས་མཆོད་བརྗོད་དང་དམ་བཅའི་ཚིག་གི་མེ་ཏོག་སྔོན་དུ་འཐོར་ནས་སྐབས་སུ་བབས་པའི་བརྗོད་བྱ་ནི། གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་མཁས་པ་ཞིག་གི་དྲི་བ་ཚན་བརྒྱད་བྱས་པའི་ཡིག་དུམ་ཞིག་མཐོང་བ་དེ་ལ་དྲིས་ལན་མདོར་བསྡུས་ 9-3-1b འགོད་པ་ལ། དྲི་བ་དོན་ཚན་བརྒྱད་པོ་སོ་སོར་བཀོད་ནས་ལན་ཡང་སོ་སོར་བྱས་ན་གོ་སླ་བས་དེ་ལྟར་བགྱིད་པ་ལ། དྲི་བ་དང་པོ་ལྟ་བ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒྲོག་པའི་མཚན་གཞི་འམ་ངོས་འཛིན་གང་ཡིན། ལྟ་བ་དེ་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ལམ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་གམ། དེ་རྟོགས་པའི་རྟོག་པ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི། དེ་ལ་སྤྱིར་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ལ། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་བློའི་བྱེ་བྲག་གི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་བྱུང་གི་ནང་གསེས། རྩ་ཉོན་དྲུག་གི་ཡ་གྱལ་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱེ་ན་འཇིག་ལྟ་སོགས་ལྔ་ཡོད་ཅིང་གཞན་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞི་དང་། ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་སུམ་བརྒྱ་སོགས་དབྱེ་བ་མང་ཡང་བསྡུ་ན་ལྔ་པོ་དེར་འདུ་ཞིང་། དེ་དག་ཀྱང་འཇིག་ལྟ་ཁོ་ན་ལ་འདུས་སོ། །ལྟ་བ་འདི་དག་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ཤེས་ནས་སྤང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་སོ་སོའི་བློ་ཡི་སྣོད་དང་གྲུབ་མཐའི་ཁྱད་པར་རམ། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལྟ་བ་ལ་འཇོག་ཚུལ་མང་སྟེ། ལྟ་བ་བཀར་བཏགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ 9-3-2a དང་། གང་ཟག་དང་ཆ
【現代漢語翻譯】 吉祥薩迦派見解要義解惑 所問八題逐一作答 第一題. 眾所言，見為所表及辨別謂何 頂禮曼殊室利童子！ 于斷證究竟法身之虛空， 無數色身幻化如日月之舞。 以無礙之變現，于眾生心之容器中， 示現調伏者，頂禮釋迦獅子！ 以三種姓，適應各種乘之根器， 于究竟真實義，宣示唯一之乘。 以密咒之乘，成熟具善緣之眾生， 頂禮開示二諦之神聖正法！ 于少欲知足等各種根器， 引導進入決定之路，獲得無漏之果。 聲聞、緣覺、菩薩之聖眾， 以及成就自在之諸聖尊，以頭頂禮敬！ 對於非僅物質之法的開示， 欲入者，無論智者喜悅與否，多或少。 縱然詞句意義之精髓略顯簡略， 亦請憶念先前賢者之教言。 如是，于供養讚頌與立誓之語之鮮花先行散佈后，當下所應講述之主題是：見到一份其他宗派智者所作的八個問題的文稿，故而略作解答。 爲了便於理解，將這八個問題逐一列出，並分別作答。首先是第一個問題：所謂『見』，是大家所稱揚的名稱之基礎或識別？『見』是需要確定的對境，還是確立的依據——經教與理證？或者是證悟它的覺識——這三者中的哪一個？回答是：一般來說，『見』是指事物的實相。雖然事物的實相是離戲的，但由於心識的差別，有錯謬的認識和正確的認識兩種。第一種情況，屬於心所法中的根本煩惱，是六根本煩惱之一的『見』，也就是智慧性的煩惱。細分之下，有身見等五種。此外，還有未被記別的十四種見，以及六十二見、三百見等，雖然分類繁多，但歸納起來都屬於五種見，而這五種見又都可歸於身見。這些見是輪迴的根本，所以應當瞭解，瞭解之後要努力斷除。第二種情況，是指進入內道佛教宗派的修行者，根據各自心識的器量和宗派的差別，或者道路和果位的差別，對『見』有多種安立方式。例如，『見』的四法印
【English Translation】 A Clarification of Key Points of the View of the Auspicious Sakya School Answering Eight Questions One by One Question 1: What is meant by 'View' as commonly stated, and what is its identification? Homage to Mañjuśrī Kumārabhūta! In the sky-like expanse of the Dharmakāya, which has exhausted abandonment and realization, The magical dance of countless Nirmāṇakāyas is like the sun and moon. With unobstructed transformations, in the water-receptacle of beings' minds, He who teaches whatever tames them, I bow to Śākyasiṃha! With three types of lineages, he subdues beings with various vehicles, In the definitive meaning, he teaches the ultimate one vehicle. With the vehicle of mantra, he ripens the fortunate ones, I bow to the sacred Dharma that shows the meaning of the two truths! For those with little desire and contentment, and so on, according to their lineages, He leads them onto the definitive path and they attain the unpolluted fruit. The Śrāvakas, Pratyekabuddhas, Bodhisattvas, and all the noble assemblies, And the supreme masters of accomplishment, I venerate with my crown. Not just for material gain, but for the Dharma's eloquent discourse, Whether few or many, may the clear-minded who wish to enter rejoice! Although the weight of the words' meaning may be slight, Remember the words of the wise ones of the past. Thus, after scattering the flowers of homage and vows, the subject at hand is: Having seen a document with eight questions from a scholar of another tradition, I will provide brief answers. To make it easier to understand, I will list the eight questions separately and answer them individually. First question: What is the basis or identification of what everyone proclaims as 'View'? Is the 'View' the object to be determined, or the scriptures and reasoning that establish it? Or is it the cognition that realizes it—which of these three? The answer is: Generally, 'View' refers to the nature of reality. Although the nature of reality is free from elaboration, there are two types of cognition due to the difference in minds: mistaken cognition and correct cognition. The first case belongs to the mental factors, specifically the root afflictions. It is one of the six root afflictions, 'View,' which is a wisdom-like affliction. It can be divided into five types, such as the view of self. Furthermore, there are the fourteen unclassified views, as well as the sixty-two views, three hundred views, and so on. Although the classifications are numerous, they can all be grouped into the five views, and these five views can all be reduced to the view of self. These views are the root of saṃsāra, so they should be understood, and after understanding, one should strive to abandon them. The second case refers to how individuals who have entered the Buddhist schools of thought establish 'View' based on the capacity of their minds and the differences in schools, or the differences in paths and results. For example, the four seals of the 'View'
ོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་བཞི་དང་། སྐྱེ་འགགས་སོགས་མཐའ་བརྒྱད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སོགས་བཤད་ལ། རྟོགས་བྱ་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་པས་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་སོ་སྐྱེའི་གནས་སྐབས་སུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་ལས་མི་རྟོགས་ལ། སྔགས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཕབ་པ་དང་དབང་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྐྱེ་སྲིད་པས་སོ། །སྤྱིར་ལྟ་བ་ལ་རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་ལ་ལྟ་བར་བྱས་པ་དང་། རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟ་བར་བྱས་པ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ལ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་དེ་ལ་དགོངས་ནས་རབ་དབྱེ་ལས། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལས། །ལྷག་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ནི། །ལྟ་དེ་སྤྲོས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་མ་རྟོགས་བྱེད་ཡུལ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞིང་གཞུང་རྣམས་ནས་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི། ཡུལ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། 第二題.顯密何宗,見修二者須順應否 དྲི་བ་གཉིས་པ་མདོ་སྔགས་གང་གི་ལུགས་ 9-3-2b ལ་ལྟ་སྒོམ་གཉིས་མཐུན་དགོས་སམ་མི་དགོས། དེ་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་བྱེད་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་གཞུང་འགའ་ལས། ལྟ་བས་སྤྲོས་པ་བཅད་ལ་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལོངས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། མདོ་ལུགས་ལ་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་གཟུགས་སོགས་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རྩིས་ཟིན་དགོས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་བརྩོན་འགྲུས་བསམ་གཏན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པར་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་ན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི། །དམིག་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པས། མདོ་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྒོམ་ཐམས་ཅད་གཉིས་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེས་རྗེས་འདེབས་དགོས་པ་བཤད་ལ། བསླབ་བཏུས་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་སམ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ཡང་ལྟ་སྒོམ་ཟུང་འབྲེལ་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། དང་པོར་སྟོང་ཉིད་བསམས་ 9-3-3a ནས་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་བཀྲུ། །ལུས་སོགས་སྟོང་པའི་ཞིང་ས་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་ས་བོན་གདབ། །ཅེ
【現代漢語翻譯】 關於認識到人無我的觀點，以及有無等四邊，生滅等八邊的戲論，以及遠離這些戲論的中觀觀點等進行了闡述。所要證悟的實相，即離戲論的法界，真如，在顯宗和密宗之間沒有差別。但在證悟的方法上存在差別。顯宗是通過比喻和推理等方式來確定，並且在凡夫階段無法證悟其總相。而在密宗中，通過降伏智慧，以及在第三灌頂等時候，象徵性的比喻智慧在相續中產生，依靠它，象徵的意義智慧也可能產生。一般來說，對於觀點，可以把所要證悟的對境作為觀點，也可以把證悟的智慧作為觀點。前者顯密沒有差別，並且考慮到這一點，在《辨別勝劣論》中說：『如果存在勝於般若波羅蜜多的離戲論的觀點，那麼那個觀點就會變成戲論。』後者，即以證悟對境為目標的觀點，存在很大差別，並且經典中對觀點的差別進行闡述，是因為以對境為目標的觀點產生了差別。 第二題. 顯密何宗，見修二者須順應否 問題二：顯宗和密宗哪個宗派的見解和修行需要一致？這兩者各自的區別是什麼？有些經典中說：『以見解斷除戲論，以修行體驗。』顯宗需要修持四無量心，修持菩提心，以及修持止觀等，所有這些都需要以見解，即智慧的般若波羅蜜多來統攝。《攝頌》中說：『佈施以佈施為先導的是智慧，同樣，持戒、忍辱、精進、禪定也是如此。』又說：『盲人沒有嚮導，即使有成千上萬的人，也無法知道道路，怎麼能進入城市呢？如果沒有智慧，這五個沒有眼睛的般若波羅蜜多，就像沒有嚮導的盲人一樣，無法證得菩提。』因此，顯宗的所有修行都需要以遠離二取執著的見解為先導，並且需要以見解來指導修行。《學集論》中說：『以空性和大悲為核心所產生的福德會變得清凈。』以及『道路是中觀，雙運二資糧』或者說『方便智慧雙運』，這些都意味著見解和修行需要結合。金剛帳續中說：『首先思維空性，洗凈有情眾生的垢染，在身體等空性的田地上，有智慧的人播下種子。』
【English Translation】 It explains the view of realizing the selflessness of phenomena, the four extremes such as existence and non-existence, and the Madhyamaka (Middle Way) view that is free from the elaborations of the eight extremes such as arising and ceasing. There is no difference between Sutra and Tantra regarding the reality to be realized, the Dharmadhatu (realm of phenomena) that is free from elaborations, suchness. However, there is a difference in the methods of realization. The Paramitayana (Perfection Vehicle) establishes it through examples and reasoning, and in the state of ordinary beings, it cannot be realized in the general sense. In Tantra, at the time of invoking wisdom and the third empowerment, the wisdom of symbolic examples arises in the mindstream, and based on that, the wisdom of the meaning of the symbol can also arise. In general, regarding the view, there are two ways of viewing it: viewing the object to be realized and viewing the wisdom of realization. There is no difference between Sutra and Tantra in the former, and with that in mind, the 'Distinguishing the Superior and the Inferior' states: 'If there is a view superior to the freedom from elaboration of the Paramita, then that view will become elaborate.' There is a great difference in the latter, the view that focuses on the object of realization, and the difference in the view explained in the texts is due to the difference in the view that focuses on the object. Question 2: Which of the Sutra or Tantra traditions requires that view and practice be in accordance? What distinguishes the two? Question two: In which of the Sutra or Tantra systems is it necessary for view and practice to be in harmony? What distinguishes the two? Some texts say, 'Cut off elaborations with view, and experience with practice.' In the Sutra system, all practices such as cultivating the four immeasurables, cultivating Bodhicitta (the mind of enlightenment), and cultivating Samatha-Vipassana (calm abiding and insight) must be included in the view, the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom). The 'Compendium' states: 'Generosity preceded by generosity is wisdom, so are ethics, patience, diligence, and meditation.' It also says: 'Without a guide, even hundreds of millions of blind people cannot know the path, how can they enter the city? Without wisdom, these five Paramitas without eyes, like blind people without a guide, cannot attain enlightenment.' Therefore, all practices of the Sutra tradition must be preceded by a view that is free from dualistic grasping, and practice must follow that view. The 'Compendium of Trainings' states: 'Merit generated with emptiness and compassion as its essence will become pure.' And 'The path is Madhyamaka, the union of the two accumulations' or 'the union of skillful means and wisdom' also means that view and practice must be combined. The Vajraghanta Tantra states: 'First contemplate emptiness, cleanse the defilements of sentient beings, on the field of emptiness such as the body, the wise plant the seed.'
ས་དང་། བརྟག་གཉིས་ལས། སྲིད་གསུམ་ཡོངས་གྱུར་ཐམས་ཅད་ནི། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཡང་ན་ཐབས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་ནི་བརྟགས། །ཞེས་དང་། ལམ་འབྲས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་དབང་གི་རྗེས་དེ་མ་ཐག་རིམ་གཉིས་བསྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་འགྲོ་དགོས་ཚུལ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་ལམ་ཚད་ལྡན་རྣམས་ལས་ལྟ་བའི་ངང་ལས་བསྒོམ་བཙལ་ཚུལ་དང་། བསྒོམ་ལ་ལྟ་བས་རྗེས་འདེབས་ཚུལ་དུ་མ་བཤད་པས་ལྟ་སྒོམ་གཉིས་མཐུན་དགོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་བཅས་ལ་བསྒོམ་པ་འཇོག་པར་ཡིན་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག ། 第三題.新譯續部中蘊界為本尊之說,應宗慧立否 དྲི་བ་གསུམ་པ་གསར་མའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་ཕུང་ཁམས་ལྷར་གསུངས་པ་དེ། ཡིན་ལུགས་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐག་ཆོད་པ་ཡིན་ནམ། དོན་ལ་མིན་པ་གནས་སྐབས་བསྒོམ་པས་གསལ་འདེབས་པའམ། གཞི་འབྲས་ལྟོ་སྦྱོར་གྱི་དག་བྱ་དག་བྱེད་བཤད་པ་གསུམ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ལས་ཕུང་ཁམས་ལྷར་གསུངས་པ་དེ་ནི། བརྟག་ 9-3-3b གཉིས་ལས། ངེས་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བརྗོད། །ཕྱི་ནས་རེ་རེའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བརྗོད་པ་བྱ། །ཞེས་དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ལྷ་ཡིན་མིན་གྱི་དབྱེ་བར་མེད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕུང་ཁམས་ལྷར་བསྒོམ་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། གཞན་སྟོང་པ་སོགས་སྣོད་བཅུད་ལྷར་བཤད་པ་ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་ལ་དགོངས་ཞེས་དང་། ཡང་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་དགོངས་ཞེས་བཞེད་པ་རྣམས་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གནོད་ཅིང་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་སོགས་ས་སྐྱ་པའི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་ཏེ། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་གནས་སྐབས། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་གནས་སྐབས། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཏེ་གསུམ་ལས་སྣོད་བཅུད་དམ་སྣང་སྲིད་ལྷར་བཤད་པ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཡིན་ལ། དེའང་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་དབང་གིས་རྒྱུད་སྨིན་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ཞིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། ། 第四題.傳授道果時瓶罐頂輪涅無別以及,顯宗中輪涅二者皆為空性之說,二者異或一作答 དྲི་བ་བཞི་པ་གསུང་ངག་ལམ་འབྲས་འཆད་བའི་སྐབས་སུ་བུམ་དབང་གི་གྲུབ་མཐའ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་བཤད་པ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་མཉམ་གསུངས་པ་དེ་ 9-3-4a དང་གཅིག་ཡིན་ནམ་གཞན་ཞིག་བཤད་རྒྱུ་ཡོད། ཡང་ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སྣང་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་པའི་མཚན་གཞི་གང་ལ་ངོས་འཛིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་ལམ་འབྲས་ཀྱི་
【現代漢語翻譯】 如《二觀察續》所說：『三有完全轉變，皆是能取與所取分離。』或者通過一切方法，觀察諸法之自性。』此外，在《道果》的論著中，關於在灌頂之後立即修習二次第之前，必須經歷輪迴涅槃無別的見解等，在顯密經續的論釋以及合格的論著中，都曾多次闡述從見解中尋求修習，以及用修習來印證見解的方法，因此見解與修習必須一致。區分二者的不同之處在於，見解是觀察勝義諦的離戲，而修習是安住於世俗諦的有戲，務必瞭解這種區別。 第三題. 新譯續部中蘊界為本尊之說，應宗慧立否？ 答：在無上續部中，關於蘊界被視為本尊的說法，如《二觀察續》所說：『必須將一切事物，宣說為清凈之如是。從外在的各個差別，宣說諸佛之體性。』勝義諦離戲中，沒有本尊是否存在的分別。在世俗諦中，有將蘊界觀想為本尊的傳統。此外，關於他空宗等將器情世界視為本尊，是指圓成實相的勝義諦。還有一些智者認為，這是指自性清凈的法性，但這些觀點都經不起理證的推敲，因此不予採納。全知法王等薩迦派的智者和成就者的觀點是這樣的：在未經觀察和分析的情況下，在名言概念的層面，以及在勝義諦分析的層面這三種情況下，將器情世界或顯現存在視為本尊，是在名言概念的層面。而且，這僅僅是對於那些根器敏銳、進入無上瑜伽之道，並通過灌頂使相續成熟，從而進行密宗修習的人，才承認這種見解是可靠的。 第四題. 傳授道果時瓶罐頂輪涅無別以及，顯宗中輪涅二者皆為空性之說，二者異或一作答 答：在講解《道果》時，關於瓶灌頂的觀點，即輪迴涅槃無別，這與因明乘中輪迴涅槃皆為空性離戲的說法，是一致還是不同？還有，什麼是『從見解自性中顯現的現象方面之自性』的依據？
【English Translation】 As stated in the 'Two Examinations Tantra': 'All of the three realms are completely transformed, all are separated from the apprehended and the apprehender.' Or, through all methods, examine the nature of phenomena.' Furthermore, in the treatises of 'Lamdre' (Path and Result), regarding the necessity of experiencing the view of non-duality of samsara and nirvana before immediately practicing the two stages after empowerment, it has been repeatedly explained in the commentaries on the sutras and tantras, as well as in qualified treatises, how to seek practice from the view, and how to validate the view with practice. Therefore, view and practice must be in harmony. The distinction between separating the two is that the view observes the non-elaborate ultimate truth, while practice dwells in the elaborate conventional truth. Be sure to understand this distinction. Question 3: In the newly translated tantras, is the statement that the aggregates and elements are deities based on definitive wisdom, or is it a temporary clarification through meditation on what is not ultimately true, or is it one of the three explanations of purification of the basis, result, and union? Answer: In the highest yoga tantras, the statement that the aggregates and elements are deities is as follows, according to the 'Two Examinations Tantra': 'Certainly, all things are spoken of as the pure suchness. From the external individual distinctions, the nature of the deities is spoken of.' In the non-elaborate ultimate truth, there is no distinction between whether a deity exists or not. In the conventional truth, there is a tradition of meditating on the aggregates and elements as deities. Furthermore, the statement by the Shentongpas (other-emptiness school) and others that the environment and beings are deities refers to the perfect reality of the ultimate truth. Some scholars also believe that this refers to the nature of self-existing purity, but these views cannot withstand logical scrutiny and are therefore not accepted. The view of the omniscient Dharma Lord and other Sakya scholars and accomplished masters is as follows: In the three situations of unexamined and unanalyzed, the level of conceptual analysis, and the level of ultimate truth analysis, the statement that the environment and beings or existence and appearance are deities is at the level of conceptual analysis. Moreover, this is only for those who are sharp-witted, enter the path of highest yoga, and whose minds are matured by empowerment, so that they engage in the practice of secret mantra, and only then is this view accepted as valid. Question 4: When transmitting the 'Path and Result,' is the view of non-duality of samsara and nirvana in the vase empowerment the same as or different from the statement in the exoteric teachings that both samsara and nirvana are emptiness and free from elaboration? Also, what is the basis for 'the nature of the appearance aspect that arises from the nature of the view'?
གཞུང་ལས་བཤད་པའི་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ནི། རྒྱུ་དུས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་ལུས་སེམས་གཉིས་ལས་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་ཅིང་། བརྟག་གཉིས་ལས། འདི་ཉིད་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །འདི་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་པ་ཉིད། །འཁོར་བ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་ནི། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་མི་འགྱུར། །འཁོར་བ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས། །འཁོར་བ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ། །འཁོར་བ་དབང་པོ་རྣམས་ཉིད་དེ། །འཁོར་བ་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ། །འདི་རྣམས་ཆོས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །རྟོགས་ཕྱིར་འཁོར་བའི་གཟུགས་ཅན་ཉིད། །རྨོངས་མེད་འཁོར་བ་དག་པས་ནི། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཚུལ་ཅན་ནོ། །ཞེས་སོགས་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་མན་ངག་ཟབ་མོ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གསུམ་གྱིས་མདོར་བསྟན། ཉམས་སུ་བླང་བའི་གནད་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད། རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་ 9-3-4b རྒྱས་པར་བཤད་ཅིང་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླངས་བས་རྟོགས་པ་མྱུར་དུ་འཆར་ཞིང་སྔགས་དང་འབྲེལ་བའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཀའ་བབ་ཆེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་གཞུང་ལས་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པར་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་སྦྲོས་བྲལ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཅིང་དེ་དང་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་དག་ས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཏེ། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་རྟོགས་པ་སོགས་དག་ས་གསུམ་གྱི་སྐབས་ན་བཤད་པས་སོ། །ལྟ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ནི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གསུམ་སོ་སོར་བཞག་པ་སྟེ་དེ་རེ་རེ་ལ་ཆོས་ཅན། ཆོས་ཉིད། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཚུལ་ཐ་དད་ཅེས་གསུམ་རེ་ཡོད་ལ་སྣང་ཕྱོགས་ཀྱི་གསུམ་ནི་དཔེར་ན་ལྷ་གང་བསྒོམས་ཀྱང་སྤྱན་དབུ་མ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ། རིག་པ་གསལ་བ་ཟིན་ན་སྤྱན་དབུ་མ་རིག་ཅིང་གསལ་བར་མྱོང་བའི་མ་རིག་པ་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་ཅན་དེའི་ཚེ་སྤྱན་དབུ་མ་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་རྟོག་འགགས་པས་ཡིད་ཀུན་བརྟགས་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཚུལ་ཐ་དད་པ་སྟེ་དེས་ན་སྣང་ཕྱོགས་ཞེས་པ་འདི་ལ་སྔོན་དང་བར་སོགས་འགའ་ཞིག་དོགས་པ་ཞུགས་ཀྱང་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱི་སྣང་སྟོང་གཉིས་འགོ་མཉམ་པར་ 9-3-5a སྒྲོ་སྐུར་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཏིང་འཛིན་སྐྱོན་ཅན་དུ་བཞེད་ལ་དེ་བྱུང་རྒྱལ་དུ་བསྐྱངས་པས་སྐྱོན་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་ཏིང་འཛིན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མན་ངག་གི་ལམ་ཞེས་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་ཅིང་གདམས་ངག་ཞུ་བ་ལས་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི་དཔེ་མཐོང་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་གེའི་ཤེས་འདོད་ཀྱིས། སྐྱོན་འཚོལ་བ་ནི་མཁས་པའི་བྱ་བ་མ
【現代漢語翻譯】 關於經論中所說的輪迴涅槃無二的見解，即所謂的原因時間的見解，重點在於身心二者中的心，並進行禪修，這與中觀的見解相符。如《二觀察》中所說：『此即名為輪迴，此即涅槃。捨棄輪迴，於他處，不能證得涅槃。輪迴即是色聲等，輪迴即是受等，輪迴即是諸根，輪迴即是嗔恚等。此等法即是涅槃，為證悟故，輪迴之有形者，無明輪迴清凈故，輪迴即成涅槃。菩提心即是涅槃，具世俗勝義之相。』等等，依據簡要指示和詳細解釋的方式所說，依靠瑜伽自在的甚深口訣，即俱生三法進行簡要指示，以修持的三個要點進行詳細解釋，通過三續之門進行極其詳細的解釋，並通過上師的口訣，以觀察和安住交替的方式進行修持，證悟迅速生起，與密咒相關的加持力巨大，並且遠遠勝過從般若乘經論中所說的見解。般若乘中也有關於輪迴涅槃平等無別的說法，而顯現證悟則是三清凈地的特點，如證悟有寂平等等等，在三清凈地的章節中有所闡述。見解的自性三者，即顯現、空性、雙運三者各自安立，每一個都有法相、法性、本體相同而側重點不同的三個方面。顯現方面的三個方面，例如，無論觀修任何本尊，都像中脈之眼一樣。如果覺性清晰，那麼中脈之眼就會體驗到覺性和清晰，在那個時候，與未覺悟的法相相反，中脈之眼僅僅是顯現，除此之外，所有的分別念都停止了，因此，遠離了所有概念的法性，這兩者本體相同而側重點不同，因此，對於顯現方面，有些人會有先後的疑問，但按照此處的觀點，顯現和空性兩者同時進行，以虛構和誹謗所概括的禪定被認為是錯誤的，如果將此發展爲自然生起，那麼就會成為產生無誤雙運禪定的原因。金剛乘是口訣之道，依靠上師並請求口訣，才能證悟意義，僅僅依靠閱讀範例，通過思辨的求知慾望來尋找過失，不是智者的行為。 Regarding the view of Saṃsāra (輪迴) and Nirvāṇa (涅槃) being inseparable as explained in the scriptures, it is the so-called view of cause and time, focusing on the mind among the body and mind, and meditating, which is in accordance with the view of Madhyamaka (中觀). As it is said in 'Two Examinations': 'This is called Saṃsāra (輪迴), this is Nirvāṇa (涅槃). Having abandoned Saṃsāra (輪迴), in another place, one will not realize Nirvāṇa (涅槃). Saṃsāra (輪迴) is form, sound, etc., Saṃsāra (輪迴) is feeling, etc., Saṃsāra (輪迴) is the senses themselves, Saṃsāra (輪迴) is hatred, etc. These dharmas are Nirvāṇa (涅槃). For the sake of realization, the formed of Saṃsāra (輪迴), because of the purity of the non-ignorance Saṃsāra (輪迴), Saṃsāra (輪迴) becomes Nirvāṇa (涅槃). Bodhicitta (菩提心) is Nirvāṇa (涅槃), having the aspect of conventional and ultimate truth.' And so on, based on what is said in the manner of brief instruction and detailed explanation, relying on the profound instructions of the Lord of Yoga, that is, the three co-emergent dharmas, for brief instruction, and explaining in detail with the three key points of practice, explaining very extensively through the door of the three Tantras, and practicing with the instructions of the holy Lama (上師), in the manner of alternating examination and placement, realization arises quickly, the blessings associated with mantra are great, and it is far superior to the view explained in the scriptures of the Pāramitāyāna (般若乘). In the Pāramitāyāna (般若乘), there is also the teaching of the equality of Saṃsāra (輪迴) and Nirvāṇa (涅槃), and the manifestation of realization is the characteristic of the three pure lands, such as the realization of the equality of existence and peace, etc., which is explained in the context of the three pure lands. The three natures of the view, that is, appearance, emptiness, and union, are established separately, and each has three aspects: the subject, the nature, and the essence being the same but the aspects being different. The three aspects of the appearance side, for example, no matter which deity is meditated upon, it is like the central channel eye. If awareness is clear, then the central channel eye will experience awareness and clarity, and at that time, contrary to the non-awareness of the subject, the central channel eye is merely appearance, and apart from that, all conceptual thoughts cease, therefore, the nature of dharma is free from all concepts, these two are the same in essence but different in aspect, therefore, for the appearance side, some people have doubts about the order, but according to this view, the appearance and emptiness are simultaneous, and the Samādhi (禪定) summarized by fabrication and slander is considered to be flawed, if this is developed into spontaneous arising, then it will become the cause of generating the flawless union Samādhi (禪定). Vajrayana (金剛乘) is the path of oral instructions, relying on the holy Lama (上師) and requesting oral instructions, one will realize the meaning, merely relying on reading examples, seeking faults through speculative desire for knowledge is not the action of the wise.
【English Translation】 Regarding the view of Saṃsāra (輪迴) and Nirvāṇa (涅槃) being inseparable as explained in the scriptures, it is the so-called view of cause and time, focusing on the mind among the body and mind, and meditating, which is in accordance with the view of Madhyamaka (中觀). As it is said in 'Two Examinations': 'This is called Saṃsāra (輪迴), this is Nirvāṇa (涅槃). Having abandoned Saṃsāra (輪迴), in another place, one will not realize Nirvāṇa (涅槃). Saṃsāra (輪迴) is form, sound, etc., Saṃsāra (輪迴) is feeling, etc., Saṃsāra (輪迴) is the senses themselves, Saṃsāra (輪迴) is hatred, etc. These dharmas are Nirvāṇa (涅槃). For the sake of realization, the formed of Saṃsāra (輪迴), because of the purity of the non-ignorance Saṃsāra (輪迴), Saṃsāra (輪迴) becomes Nirvāṇa (涅槃). Bodhicitta (菩提心) is Nirvāṇa (涅槃), having the aspect of conventional and ultimate truth.' And so on, based on what is said in the manner of brief instruction and detailed explanation, relying on the profound instructions of the Lord of Yoga, that is, the three co-emergent dharmas, for brief instruction, and explaining in detail with the three key points of practice, explaining very extensively through the door of the three Tantras, and practicing with the instructions of the holy Lama (上師), in the manner of alternating examination and placement, realization arises quickly, the blessings associated with mantra are great, and it is far superior to the view explained in the scriptures of the Pāramitāyāna (般若乘). In the Pāramitāyāna (般若乘), there is also the teaching of the equality of Saṃsāra (輪迴) and Nirvāṇa (涅槃), and the manifestation of realization is the characteristic of the three pure lands, such as the realization of the equality of existence and peace, etc., which is explained in the context of the three pure lands. The three natures of the view, that is, appearance, emptiness, and union, are established separately, and each has three aspects: the subject, the nature, and the essence being the same but the aspects being different. The three aspects of the appearance side, for example, no matter which deity is meditated upon, it is like the central channel eye. If awareness is clear, then the central channel eye will experience awareness and clarity, and at that time, contrary to the non-awareness of the subject, the central channel eye is merely appearance, and apart from that, all conceptual thoughts cease, therefore, the nature of dharma is free from all concepts, these two are the same in essence but different in aspect, therefore, for the appearance side, some people have doubts about the order, but according to this view, the appearance and emptiness are simultaneous, and the Samādhi (禪定) summarized by fabrication and slander is considered to be flawed, if this is developed into spontaneous arising, then it will become the cause of generating the flawless union Samādhi (禪定). Vajrayana (金剛乘) is the path of oral instructions, relying on the holy Lama (上師) and requesting oral instructions, one will realize the meaning, merely relying on reading examples, seeking faults through speculative desire for knowledge is not the action of the wise.
་ཡིན་ནོ། ། 第五題.龍樹菩薩六部理聚論中,所立實有及能立即眾論者共許為細研磨輪所破的詞義十六之說,出自何論 དྲི་བ་ལྔ་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་རིག་ཚོགས་དྲུག་གསུངས་པའི་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་བདེན་དངོས་སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ན་ཡོངས་གྲགས་ལ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་གི་དགག་བྱར་གྱུར་པའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་གཞུང་གང་གི་ཆོས་སྐད་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་སྔ་རབས་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིག་ཚོགས་དྲུག་འདོད་པ་དང་ལྔ་འདོད་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་ལྔ་བཞེད་པ་དོན་ལ་གནས་ཤིང་དེ་ལ་དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་དགག་པ། རང་ལུགས་དབུ་མའི་ལུས་རྣམ་པར་བཞག་པ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྩོད་པ་སྤང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཞིབ་མོར་རྣམ་འཐག་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། རྟོག་གེ་ཤེས་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས། །གང་ཞིག་རྩོད་པ་མངོན་འདོད་པ། །དེ་ཡི་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར། །ཞིབ་མོར་རྣམ་འཐག་བཤད་པར་ 9-3-5b བྱ། །ཞེས་རྒོལ་བའི་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འགོག་པ་སྟེ། གཞུང་དུ་རིག་པ་ཅན་པའི་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བཅུ་དྲུག་ཙམ་ཞིག་དགག་པ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་སྤྱི་བོར་ལོངས་ཤིག གཉིས་པ་རྩ་ཤེར་དང་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་གསུམ་པ་རྩོད་ཟློག་དང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ཡིན་པའང་གོ་བར་གནད་དུ་ཆེའོ། ། 第六題.佛教三乘,各許三乘之要為何 དྲི་བ་དྲུག་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་གསུམ་པོ་དེ་སོ་སོར་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་གནད་ཐུན་མིན་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཁམས་དབང་སོགས་རིགས་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། ཐེག་གསུམ་གྱི་ལམ་སོ་སོར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ལམ་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དང་ལམ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དང་། ལམ་གསུམ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་འདོད་པ་དང་། ལམ་གཅིག་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་འདོད་པ་སྟེ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་བཞེད་ཚུལ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་སྔ་མ་གཉིས་དྲང་དོན་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ངེས་དོན་དུ་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་དང་ཐེག་གསུམ་འདོད་པ་སོགས་འདི་སྐོར་ཞིབ་ཆ་ཤེས་པར་འདོད་ན་དབུ་སེམས་ཀྱི་གཞུང་བཟང་ལ་གོམ་པར་གྱིས་ཤིག་དང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། ། 第七題.佛教說因果取捨之義,其初是否先有信解因果之清凈見 དྲི་བ་བདུན་པ་ 9-3-6a སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་དེའི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འགྲོ་དགོས་སམ་མི་དགོས་ཞེས་པའི་ལན་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བར་འགྲོ་དགོས་ཏེ་འདུལ་བ་ལུང་ལས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པར་བརྒྱ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཉིད
【現代漢語翻譯】 第五題：龍樹菩薩所著的六部理聚論中，所建立的實有以及能立即被眾論者公認為細研磨輪所破的詞義十六之說，出自哪部論典？ 答：關於這個問題，古代的學者們對於龍樹菩薩的六部理聚論有認為是六部和五部兩種觀點，但認為五部更符合實際。這五部論典具有以下三個特點：一是駁斥其他宗派所考察的極端觀點；二是確立自身中觀宗的體系；三是以此為基礎，通過辯論來避免爭端。其中，第一點就體現在《細研磨輪》中。該論典中寫道：『由於通曉論辯而生傲慢，如果有人想要通過辯論來顯露自己，爲了消除他的傲慢，因此宣說《細研磨輪》。』 這是爲了消除辯論者的傲慢，駁斥他們的宗派觀點。經文中似乎駁斥了智者的十六種論辯詞義。全知者（藏文：ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ，字面意思：偉大的全知者）曾這樣說過，請將此謹記於心。第二部是《根本慧論》和《六十正理論》，第三部是《回諍論》和《七十空性論》，理解這些至關重要。 第六題：佛教的三乘，各自認為三乘的要義是什麼？ 答：由於所化眾生的根器、能力等各有不同，因此分別宣說了三乘的道路。對於這三條道路，有的認為對應三種果位，有的認為一條道路對應三種果位，有的認為三條道路對應一個果位，有的認為一條道路對應一個果位。印度智者們對此有四種不同的觀點，但通常認為前兩種是方便說（藏文：དྲང་དོན，字面意思：引導的意義），后兩種是究竟說（藏文：ངེས་དོན，字面意思：確定的意義）。 此外，還有最終歸於一乘或三乘等觀點。如果想詳細瞭解這方面的內容，請深入學習中觀和唯識宗的經典，自然會有所領悟。 第七題：佛教所說的因果取捨之義，最初是否需要先有信解因果的清凈見？ 答：在進行因果取捨之前，必須先具備正確的見解。如《律藏》中說：『有情眾生的業，即使經過百千劫也不會消失，一旦因緣成熟，果報自然會顯現。』
【English Translation】 Question 5: Among the six treatises on reasoning by Nāgārjuna (龍樹菩薩), which treatise contains the sixteen terms that are established as truly existent and immediately accepted by debaters, but are refuted by the 'Fine Wheel of Analysis'? Answer: Regarding this question, ancient scholars held two views on Nāgārjuna's six collections of reasoning: some considered them to be six treatises, while others considered them to be five. The view of five treatises is considered more accurate. These five treatises have three characteristics: first, they refute the extreme views examined by other schools; second, they establish the system of the Madhyamaka (中觀) school; and third, based on this, they avoid disputes through debate. The first point is reflected in the 'Fine Wheel of Analysis'. It states: 'Due to arrogance from understanding debate, if someone wants to reveal themselves through debate, in order to eliminate their arrogance, the 'Fine Wheel of Analysis' is explained.' This is to eliminate the arrogance of debaters and refute their sectarian views. The scripture seems to refute about sixteen terms of debate of the wise. The Omniscient One (Kunchen Chenpo) said this, please keep this in mind. The second is the 'Root Wisdom Treatise' (Mūlamadhyamakakārikā) and the 'Sixty Stanzas on Reasoning', and the third is the 'Refutation of Objections' (Vigrahavyāvartanī) and the 'Seventy Stanzas on Emptiness' (Śūnyatāsaptati). Understanding these is crucial. Question 6: What are the essential unique points of the Three Vehicles (三乘) in Buddhism, according to each of the Three Vehicles? Answer: Because the dispositions, abilities, etc., of those to be tamed are different, the paths of the Three Vehicles are taught separately. Regarding these three paths, some believe they correspond to three fruits, some believe one path corresponds to three fruits, some believe three paths correspond to one fruit, and some believe one path corresponds to one fruit. Indian scholars have four different views on this, but it is generally believed that the first two are provisional meanings (drang don), and the latter two are definitive meanings (ngedon). In addition, there are views such as ultimately returning to One Vehicle or Three Vehicles. If you want to know more about this, please study the classics of Madhyamaka and Yogācāra in depth, and you will naturally understand. Question 7: In Buddhism, regarding the meaning of adopting and abandoning based on cause and effect, is it necessary to first have a pure view of believing and understanding cause and effect? Answer: Before adopting and abandoning based on cause and effect, it is necessary to have a correct view. As stated in the Vinaya Sutra: 'The actions of sentient beings, even after hundreds of thousands of kalpas, will not disappear; once the conditions are ripe, the results will naturally manifest.'
་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྒྱུ་དགེ་བ་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་སོགས་གནས་དང་གནས་མིན་གྱི་རྣམ་གཞག་དང་། གཞན་ཡང་ལས་འབྲས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཇི་སྙེད་བཤད་པ་རྣམས་ཤེས་ནས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་ལྷས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་བསྐལ་པར་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་དང་། ལེགས་བཤད་ལས། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཏེ། །མ་བསླབ་པ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་དུ། །འགྲོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ག་ལ་བདེན། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། 第八題.諸菩薩住于輪迴而不被所染之要何在 དྲི་བ་བརྒྱད་པ། ཇི་ལྟར་པདྨོ་ཆུས་མི་ཆགས་པ་བཞིན། །ཉི་ཟླ་ནམ་མཁར་ཐོགས་པ་མེད་ལྟར་སྤྱད། །ཅེས་བྱང་སེམས་རྣམས་འཁོར་བ་ 9-3-6b ལ་གནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་སྤྱོད་ནུས་པའི་གནད་ཐུན་མིན་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེས་པའི་ལན་ནི་སྤྱིར་བྱང་སེམས་ལ་མོས་སྤྱོད་ས་ལ་གནས་པ་དང་། མ་དག་ས་བདུན་ལ་གནས་པ་དང་། དག་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་སྟེ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། ལུང་འདིའི་དོན་གཙོ་བོར་ཕྱི་མ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེའང་སྡུད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རི་དྭགས་རྒྱར་ཆུད་འདྲར་ཤེས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྡན་པ་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་རྣམ་པར་རྒྱུ། །ཞེས་འདབ་ཆགས་ཀྱི་དཔེས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་འཁོར་བས་མི་འཆིང་པར་བསྟན། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དཔེར་ན་མཉན་པ་མཁས་པ་ཕར་འགྲོ་ཚུར་འགྲོ་ཡང་། །མཐའ་གཉིས་མི་གནས་རྒྱ་མཚོར་གནས་པ་མེད་པ་བཞིན། །ཞེས་མཉན་པ་མཁས་པ་རྒྱ་མཚོ་དང་ཆུ་བོ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ལུས་སྲོག་ལ་མི་གནོད་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་གནས་པའི་དཔེས་བྱང་སེམས་རྣམས་སྲིད་ན་གནས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང་། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་བསྟན། མངོན་རྒྱན་ལས། ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་། །སྙིང་རྗེས་ཞི་ལ་མི་གནས་པ། །ཞེས་པས་མཐའ་གཉིས་གང་ལ་མི་གནས་ཤིང་སྲིད་ཞི་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ནུས་མཐུ་ཡིན་པར་བསྟན། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པས་འཆི་དང་ན་བ་དང་། །རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྩད་ 9-3-7a ནས་སྤངས། །ཞེས་པས་ས་དང་པོ་ཐོབ་ཕྱིན་ཆད་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱེ་འཆི་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པར་བསྟན། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བདག་སྲེད་མ་ལུས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་དེ། །སེམས་ཅན་སྲེད་ཕྱིར་བརྩེ་ལྡན་ཞི་ཐོབ་མིན། །དེ་ལྟར་བློ་བརྩེ་བྱང་ཆུབ་ཐབས་བསྟེན་ནས། །འཕགས་པ་འཁོར་བའམ་མྱ་ངན་འདས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། སྐྱེ་རྒུ་ཡོད་དོ་ཅོག་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་བརྩེ་བ་གཉིས་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུ་བསམ་བཞིན་སྲིད་པ
【現代漢語翻譯】 『成為』等等。要知道從善因產生樂果，從不善因產生痛苦等，關於處與非處的區分，以及其他關於業果的安立方式的各種說法，從而取捨。如果這樣做，聖天（Āryadeva）說：『世間人的正確見解，無論多麼偉大，即使經過一千個劫，也不可能墮入惡趣。』此外，《善說》中說：『因果不虛是遍知者的特點，如果未經學習就能遍知，那麼因果又怎麼會真實呢？』等等經文的意義，將會產生定解。 第八題：諸菩薩住于輪迴而不被所染之要何在？ 『如蓮花不為水所染，如日月行於虛空無所障礙。』正如菩薩們安住于輪迴，卻能行持而不被輪迴的過患所染，這獨特的要點是什麼？回答是：一般來說，菩薩有安住于信解行地者、安住于不清凈七地者和安住于清凈三地者三種。其中，此處的經文主要指後兩者。對此，《攝頌》中說：『了知眾生如迷途之鹿落入陷阱，具慧者如鳥飛翔于空中般自在。』以飛鳥為喻，說明安住于般若波羅蜜多的菩薩不會被輪迴束縛。又如經中所說：『譬如熟練的船伕來回航行，不住兩岸，亦不住于海中。』如同熟練的船伕在海洋和河流中航行，不會危及生命，也不會停留在任何一邊。以此比喻說明菩薩們雖然安住于輪迴，卻不被過患所染，也不停留在兩邊。《現觀莊嚴論》中說：『以智慧不住于有，以慈悲不住于寂滅。』說明不住于任何一邊，平等安住于有寂，是方便與智慧二者的力量。 《寶性論》中說：『聖者已斷盡死亡、疾病和衰老的痛苦。』說明從獲得初地開始，就從根本上斷除了業和煩惱的生死。又如經中所說：『以智慧斷除一切我執，為眾生之貪愛，慈悲者不證寂滅。如是依止智慧與慈悲的菩提方便，聖者不轉為輪迴或寂滅。』如是所說，通達一切所知的智慧，以及接納一切眾生的無緣大慈悲，二者獲得自在，爲了圓滿成熟和清凈三事，而有意識地安住于輪迴。
【English Translation】 『To become,』 etc. One should know the distinctions between what is appropriate and inappropriate, such as happiness arising from virtuous causes and suffering arising from non-virtuous causes, as well as the various ways in which karma and its effects are established, and thereby engage in acceptance and rejection. If one does so, Āryadeva said: 『The correct view of worldly people, no matter how great, even after a thousand kalpas, is impossible to fall into the lower realms.』 Furthermore, the 『Good Sayings』 state: 『The infallibility of cause and effect is the characteristic of the omniscient one. If one could be omniscient without learning, then how could cause and effect be true?』 Understanding the meaning of these and other scriptures will give rise to certainty. Question 8: What is the key for Bodhisattvas to dwell in Samsara without being tainted by it? 『Just as a lotus is not stained by water, just as the sun and moon move in the sky without obstruction.』 Just as Bodhisattvas dwell in Samsara, yet can practice without being tainted by the faults of Samsara, what is the unique key to this? The answer is: Generally, there are three types of Bodhisattvas: those who dwell on the grounds of faith and practice, those who dwell on the seven impure grounds, and those who dwell on the three pure grounds. Among these, the main meaning of this scripture refers to the latter two. Regarding this, the 『Compendium』 states: 『Knowing beings to be like bewildered deer caught in a trap, the wise ones roam freely like birds in the sky.』 Using the analogy of birds, it shows that Bodhisattvas who dwell in Prajñāpāramitā are not bound by Samsara. Also, as it says in the same text: 『For example, a skilled boatman goes back and forth, not dwelling on either shore, nor dwelling in the ocean.』 Just as a skilled boatman navigates the ocean and rivers without endangering his life and without staying on one side, this analogy illustrates that Bodhisattvas, although dwelling in Samsara, are not tainted by faults and do not dwell on either extreme. The 『Ornament of Clear Realization』 states: 『With wisdom, they do not dwell in existence; with compassion, they do not dwell in peace.』 It shows that not dwelling on either extreme, and equally abiding in existence and peace, is the power of the two, skillful means and wisdom. The 『Uttaratantra』 states: 『The noble ones have completely abandoned the suffering of death, disease, and old age from the root.』 It shows that from the attainment of the first ground onwards, the cycle of birth and death caused by karma and afflictions is fundamentally abandoned. Furthermore, as it says in the same text: 『Having cut off all self-grasping with wisdom, out of love for sentient beings, the compassionate ones do not attain peace. Thus, by relying on the means of wisdom and compassion for enlightenment, the noble ones do not transform into Samsara or Nirvana.』 As it is said, having mastered the wisdom that sees all that can be known, and the impartial great compassion that embraces all beings, they consciously dwell in Samsara in order to perfect the three: completion, maturation, and purification.
་ཉེ་བར་བཟུང་ཀྱང་། ཆུ་སྐྱེས་འདམ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་ལས་ཉོན་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་ནམ་ཡང་རེག་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། མདོ་སྔགས་རྒྱ་མཚོའི་ལུང་དོན་མ་ཎི་ཀཿ །མཁས་དབང་ལེགས་བཤད་གྲུ་གཟིངས་ལ་བརྟེན་ནས། །ལུང་རིགས་བྱི་དོར་ཅུང་ཟད་བགྱིས་པའི་མཐུས། །མཐའ་ཡས་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་གསལ་གྱུར་ཅིག །དྲིས་ལན་འདིའི་ཕྱོགས་སྔ་གནང་བ་པོ་ལབ་མཁན་ཆེན་བློ་བཟང་མདོ་རྒྱུད་ཡིན་ནམ་སྙམས་ཞིབ་བཅའ་མ་ངེས་ཤིང་། འདི་མཛད་པ་པོ་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་བྲིས་འཁྲུལ་མེད་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་ཕྱག་དཔེ་སྡོམ་གསུམ་རབ་དབྱེའི་ལེགས་ 9-3-7b བཤད་གཅེས་བཏུས་ཀྱི་པོད་ནང་བཞུགས་པ་འདི་ས་སྐྱ་པའི་ལྟ་གྲུབ་ཀྱི་གནད་གསལ་བར་སྟོན་པའི་ལེགས་བཤད་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །ཅེས་པའང་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་པས་སོ།། །། 9-4-1a
【現代漢語翻譯】 雖然已經接受，但就像蓮花從泥中生出而不被污染，又如無因之果，它表明從未被業和煩惱的過失所觸及。 偈曰：憑藉著如摩尼寶般的顯密經論大海的教證要義，依靠著智者善說的舟船，略微進行聞思的清掃，愿能明晰無邊所知的事物真相！ 提問者是拉然巴格西洛桑多杰嗎？尚不確定。作者是麥彭仁波切的親筆無誤之作，宗薩欽哲仁波切的著作《三律儀差別善說精選》中收錄的這篇，是清晰闡釋薩迦派見解要點的殊勝善說。 這是秋吉洛珠所說。
【English Translation】 Although it has been accepted, it is like a lotus born from mud that is not contaminated, and like a causeless fruit, it shows that it is never touched by the faults of karma and afflictions. Verse: By relying on the essential meaning of the ocean of Sutra and Tantra, like a Mani jewel, and depending on the boat of the wise's good explanations, through slightly sweeping with study and reflection, may the reality of limitless knowable things become clear! Is the questioner Lharampa Geshe Lobsang Dorje? It is not yet certain. This work, written in the unmistakable handwriting of Mipham Rinpoche, and included in Jamyang Khyentse Wangpo's book 'A Collection of Excellent Explanations Differentiating the Three Vows,' is a particularly excellent explanation that clearly shows the key points of the Sakya school's view. This was said by Chökyi Lodrö.