jmp1208_緣起要義.g2.0f
局米旁大師教言集MP184緣起要義 12-8-1a 緣起要義 ༄༅། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོ་བཞུགས་སོ། ། 12-8-1b རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་ཏཱི་ཏྱ་ས་མུ་ཏྶཱ་ད་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཀཱ་རི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་བཅུ་གཉིས་གང་། །ཐུབ་པས་རྟེན་འབྱུང་གསུང་དེ་དག །ཉོན་མོངས་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་། །གསུམ་པོ་དག་དུ་ཟད་པར་འདུས། །དང་པོ་བརྒྱད་དང་དགུ་ཉོན་མོངས། །གཉིས་དང་བཅུ་བ་ལས་ཡིན་ཏེ། །ལྷག་མ་བདུན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །བཅུ་གཉིས་ཆོས་ནི་གསུམ་དུ་འདུས། །གསུམ་པོ་དག་ལས་གཉིས་འབྱུང་སྟེ། །གཉིས་ལས་བདུན་འབྱུང་བདུན་ལས་ཀྱང་། །གསུམ་འབྱུང་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་དེ། །ཉིད་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར། །འགྲོ་ཀུན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། །འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཅི་ཡང་མེད། །སྟོང་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་རྣམས་ལས། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་ཟད། །བདག་དང་བདག་གི་མེད་པའི་ཆོས། །ཁ་ཐོན་མར་མེ་མེ་ལོང་རྒྱ། །མེ་ཤེལ་ས་བོན་སྒྱུར་དང་སྒྲས། །ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡང་། །མི་འཕོ་བར་ཡང་མཁས་རྟོགས་བྱ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དངོས་ལ་ཡང་། །གང་གིས་ཆད་པར་རྣམ་བརྟགས་པ། །རྣམ་པར་མི་མཁས་དེ་ཡིས་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་དོན་མ་མཐོང་། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་གང་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། ། 12-8-2a མངྒ་ལཾ། ༈ །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ། ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏཱིཀྵ་ཡ། ཐ་གྲུ་མི་མངོན་སྲིད་པའི་ཁམས་ཀུན་ཏུ། །རབ་འཁྱུད་རྟེན་འབྱུང་དྲྭ་བས་ཉེར་བཅིངས་འགྲོ། །དཀྲོལ་བའི་ལམ་འདི་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོས་ཏེ། །ཚངས་བཅས་འཇིག་རྟེན་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་སླད་སྙིང་ནས་གུས་པས་སྟོན་པ་ནི། །མཚུངས་མེད་དེ་དང་དེ་ཡི་རྗེས་ཞུགས་སྲས། །སྤྱི་བོས་མཆོད་དེ་དེ་ཡི་བསྟན་པའི་ལམ། །བླ་ན་མེད་པ་བདག་གིས་གསལ་བར་བྱ། །དེ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི། རྒྱལ་བ་ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་འདི་རྒྱལ་བ་ཡི། །གསུང་གི་མཛོད་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་སྟེ། །གང་གིས་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་མཐོང་བ་དེས། །སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣམ་མཆོག་མཐོང་། །ཞེས། སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ལུང་དོན་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཅིང༷་། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཀྱི་བཀའ་ཡི་དགོངས
【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP184 緣起要義 緣起要義 在印度語中：Pratītyasamutpāda Hṛdaya Kārikā。 在藏語中：རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། （tendzhing drelwar jungwai nyingpoi tsikliur jepa） 禮敬妙吉祥童子！ 世尊所說的十二緣起支，可歸納為煩惱、業和痛苦三者。 前八支和第九支是煩惱，第二支和第十支是業，其餘七支是痛苦。 這十二法可歸納為三者。 從這三者生出二者，從二者生出七者，從七者又生出三者，如此輪迴之輪，自身不斷地循環。 一切眾生皆是因和果，其中沒有所謂的『有情』存在。 僅僅是從空性的法中，生出空性的法而已。 無我且無我所之法，如唾、燈、鏡、幻、火鏡、種子、變化和聲音。 諸蘊相續，亦當了知，不作轉移。 對於極其微細的事物，若有人以『斷滅』作分別，此乃不智，彼未見緣起之真義。 於此無須遮破任何事物，亦無須安立任何事物。以如實之智慧觀照如實之境，若能如實見，即可得解脫。 《緣起心要頌》由聖者龍樹（Nāgārjuna）所著，至此圓滿。 吉祥！ 《緣起心要頌釋·甚深顯現》 頂禮上師蓮花妙吉祥金剛銳利智！ 于不可見的邊際，周遍存在的所有世間，皆被緣起之網緊密束縛。 能解脫此縛之道，唯有大德（佛陀）具有，于梵天等其他世界亦不可得。 因此，我從內心深處恭敬頂禮無與倫比的導師及其追隨的聖子們。 我將清晰闡明這至高無上的教法之路。 其中，緣起是釋迦牟尼佛所有教法的核心。 正如龍樹菩薩所說：『緣起是勝者（佛陀）甚深教言之寶藏，誰能如實見此緣起，即能證悟無上正等覺。』 這與佛陀親自在經藏中所說的意義相符。如此殊勝的緣起之教義……
【English Translation】 Collection of Instructions by Ju Mipham Rinpoche MP184: The Essence of Dependent Arising The Essence of Dependent Arising In Sanskrit: Pratītyasamutpāda Hṛdaya Kārikā. In Tibetan: རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། (tendzhing drelwar jungwai nyingpoi tsikliur jepa) Homage to youthful Mañjuśrī! The twelve branches, in particular, which the Thubpa (Buddha) spoke of as dependent arising, are completely included in the three: afflictions, karma, and suffering. The first eight and the ninth are afflictions; the second and tenth are karma; the remaining seven are also suffering. The twelve dharmas are included in the three. From the three, two arise; from the two, seven arise; and from the seven, three arise; that wheel of existence revolves again and again. All beings are cause and effect; in this, there is no sentient being whatsoever. Merely from empty dharmas, empty dharmas arise. The dharmas that are without self and what belongs to self, like spittle, a lamp, a mirror, a mirage, a burning glass, a seed, transformation, and sound. Also, the joining of aggregates should be understood by the wise as not transferring. Even for an extremely subtle thing, whoever conceptually analyzes it as ceasing is not wise; that one does not see the meaning of what arises from conditions. In this, there is nothing to be eliminated, and there is nothing to be established. Look correctly at what is correct; seeing correctly is complete liberation. The Essence of Dependent Arising Verses, composed by the teacher, the noble Nāgārjuna, is complete. May there be auspiciousness! Commentary on the Essence of Dependent Arising Verses, Called 'Profound Vision' Namo Guru Padma Mañjuśrī Vajra Tīkṣaṇa ya! In all realms of existence, visible and invisible, beings are closely bound by the net of dependently arising. The path to liberation from this is possessed by the great ascetic (Buddha); it is not found in other worlds, even those with Brahmā. Therefore, from the depths of my heart, I respectfully bow to the incomparable teacher and his spiritual sons who follow him. I will clearly illuminate this supreme path of his teachings. Here, dependent arising is the essence of all the teachings of the Victorious Śākyasiṃha (Buddha). As the teacher Nāgārjuna said: 'This dependent arising is the precious, profound treasure of the Victorious One's (Buddha's) treasury of speech; whoever sees this completely sees the supreme mode of knowledge of that Buddha himself.' This is in accordance with the meaning of the sūtras spoken by the Buddha himself. Such a teaching on dependent arising...
་པ་འགྲེལ་བ་ལ་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་གསལ་བའི་བྱེད་པོར་ལུང་བསྟན་པ། དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་དྲི་མ་མེད་པ་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཀླད་དོན། གཞུང་དོན། མཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་དང་འགྱུར་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། རྒྱ༷་ག༷ར་སྐ༷ད་དུ༷། པྲ༷་ཏཱི༷་ཏྱ་ས༷་མུ༷ཏྤ་ད༷་ཧྲཱྀ༷་ད༷་ཡ༷་ཀཱ༷་རི༷་ཀཱ༷། བོ༷ད་སྐ༷ད་དུ༷། རྟེན༷་ཅི༷ང་འབྲེ༷ལ་བ༷ར་འབྱུང༷་བའི༷་སྙིང༷་པོའི༷་ཚིག༷་ལེའུར༷་ 12-8-2b བྱས༷་པ༷། དེ་གཉིས་ཤན་སྦྱར་ན། པྲ༷་ཏཱི༷་ཏྱ༷་ས༷་མུ༷ཏྤཱ༷་ད༷། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི། ཧྲཱྀ༷་ད༷་ཡ༷་སྙིང་པོ། ཀཱ༷་རི༷་ཀཱ༷་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །དེའི་དོན་ནི། འོ་མ་ལས་མར་ལྟར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི། རྟེན༷་ཅི༷ང་འབྲེལ༷་བར༷་འབྱུ༷ང་བའི༷་མདོ༷་ཤིན༷་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པ་འདུས་ཤིང་། དེ་དག་གི་ཟབ་གནད་ཟད་པར་རྟོགས་པས་ན་སྙིང༷་པོ༷་སྟེ། རྒྱ་ཆེ་བ་འདུས་ཤིང་ཟབ་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཚིག༷་ལེ༷འུར་བྱས༷་པས༷་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་རྩུབ་རེག་དང་བྲལ་པས་འཇ༷མ་ཞིང་ཤེས་སྒྲིབ་ཟད་པས་མཁྱེན་གཉིས་ཀྱི་དཔ༷ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་སྲས་གཞོ༷ན་ནུ༷ར་གྱུར༷་པ༷་དེ་ལ༷་ཕྱག༷་འཚ༷ལ་ལོ༷་ཞེས་ལོ་ཙཱ་བས་འགྱུར་ཕྱག་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་སྤྱིར་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཀུན་དང་ས་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་མེད་པར་བདེན་པ་བཞིའི་ཆིང་གིས་བཅིང་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་བཀའ་སྩལ་པ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩ་གཅོད་པ་དང་མྱང་འདས་ལ་གཞུག་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་ཅིང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་ནང་གསེས་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པས་སོ། །དེས་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་གསུང་གི་ཐོག་མར་དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྨང་གཞིར་བདེན་པ་བཞི་བཤད་དེ། འདི་ནི་སྲིད་པ་གང་གིས་ལྡོག་པ་ཤེས་པའི་རང་ལུགས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་འདི། རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་ཞིང་འདི་ལས། ཐབས་གང་གིས་ཐར་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ 12-8-3a བསམས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚངས་དབང་བདག་སོགས་ལས་བྱུང་ཞིང་བདག་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཐར་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་མུན་སྤྲུལ་གྱི་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་རྣམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་ལ།རྒྱལ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་སྣང་སྟེ་འདི་ལྟར་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ནི་ལས་ཉོན་དུ་ག
【現代漢語翻譯】 在對《般若經》的解釋中，佛陀本人曾預言他將成為闡明無上乘的導師。現在，我將清晰地解釋尊貴的龍樹菩薩所著的無垢之作——《緣起心要偈》。解釋分為三個部分：開頭、正文和結尾。 第一部分包括題目和譯者的禮敬。首先是題目：梵文：Pratītyasamutpāda-hrdaya-kārikā。藏文：རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིགས་ལེའུར་བྱས་པ།（Tendzhing Drelwar Jungwai Nyingpoi Tsig Leur Jepa）。將兩者結合：Pratītyasamutpāda（རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་，Tendzhing Drelwar Jungwai，緣起）; Hrdaya（སྙིང་པོ།，Nyingpo，心要）; Kārikā（ཚིགས་ལེའུར་བྱས་པ།，Tsig Leur Jepa，偈頌）。 其含義是：如同從牛奶中提取酥油一樣，佛陀所說的眾多緣起經的精髓都彙集於此，並且完全理解了這些經文的深刻含義，因此稱為『心要』。這是因為彙集了廣大的內容並理解了深刻的含義。因此，這樣的含義以偈頌的形式表達，故稱其為『緣起心要偈』。 第二部分是譯者的禮敬：『向遠離煩惱粗重，智慧圓滿，具足二智之榮耀的童子聖者頂禮』。這是譯者所作的禮敬。 接下來是正文：一般來說，緣起在佛陀的所有教義中都有廣泛的闡述，尤其是在《稻稈經》等經典中。一般來說，所有佛陀的教誨，無論大乘或小乘，都必須以四聖諦的原則為基礎。因為佛陀所說的所有教誨都旨在斷除輪迴的根源，並引導眾生進入涅槃。而且，每一個教誨都可以明確地分為因和果兩個部分。 因此，在佛陀的教誨中，首先闡述了四聖諦，作為所有神聖佛法的基石。這是瞭解如何從輪迴中解脫出來的無上方法。例如，當我們思考這個充滿痛苦的輪迴的本質時，會想：『它從何而來？我們如何從中解脫？』 外道們認為，輪迴是從梵天、自在天或『我』等產生的，通過冥想『我』等可以獲得解脫。他們以錯誤的觀念扭曲了真理，陷入了黑暗之中。然而，圓滿正等覺的佛陀指出，一切內外之法都依賴於因緣和合而生起。因此，不清凈的器世間和有情世間，其產生的根本原因是業和煩惱。
【English Translation】 In the commentary on the Prajñāpāramitā, the Buddha himself prophesied that he would be a revealer of the unsurpassed vehicle. Now, I will clearly explain this immaculate work by the venerable Nāgārjuna, the 'Essence of Dependent Origination in Verse'. The explanation is in three parts: the introduction, the main body, and the conclusion. The first part consists of the title and the translator's homage. First, the title: In Sanskrit: Pratītyasamutpāda-hrdaya-kārikā. In Tibetan: རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་ཚིགས་ལེའུར་བྱས་པ། (Tendzhing Drelwar Jungwai Nyingpoi Tsig Leur Jepa). Combining the two: Pratītyasamutpāda (རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་, Tendzhing Drelwar Jungwai, Dependent Origination); Hrdaya (སྙིང་པོ།, Nyingpo, Essence); Kārikā (ཚིགས་ལེའུར་བྱས་པ།, Tsig Leur Jepa, Verse). Its meaning is: Just as butter is extracted from milk, the essence of the many sutras on dependent origination spoken by the Buddha are gathered here, and because the profound meaning of these sutras is fully understood, it is called 'Essence'. This is because it gathers the vast and understands the profound. Therefore, such meaning is expressed in verse, hence it is called 'Essence of Dependent Origination in Verse'. The second part is the translator's homage: 'Homage to the youthful prince who is free from the coarse touch of afflictions, whose obscurations of knowledge are exhausted, and who is endowed with the glorious abundance of the two wisdoms.' This is the homage made by the translator. Next is the main body: In general, dependent origination is extensively explained in all the Buddha's teachings, especially in sutras such as the Rice Seedling Sutra. In general, all the Buddha's teachings, whether Mahayana or Hinayana, must be bound by the principles of the Four Noble Truths. Because all the teachings spoken by the Buddha aim to cut off the root of samsara and lead beings to nirvana. Moreover, each teaching can be clearly divided into two parts: cause and effect. Therefore, in the Buddha's teachings, the Four Noble Truths are first explained as the foundation of all sacred Dharma. This is the unsurpassed method for understanding how to liberate oneself from samsara. For example, when we contemplate the nature of this samsara, which is full of suffering, we think: 'Where does it come from? How can we be liberated from it?' The non-Buddhists believe that samsara arises from Brahma, Ishvara, or 'self', and that liberation can be attained by meditating on 'self', etc. They distort the truth with false notions and fall into darkness. However, the fully enlightened Buddha pointed out that all internal and external phenomena arise due to the power of dependent origination. Therefore, the root cause of the impure vessel-world and sentient-world is karma and afflictions.
སུངས་ཤིང་། དེ་ལྡོག་པའི་ཐབས་ནི་སྲིད་པ་འགག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི། ཚངས་པ་སོགས་སུས་ཀྱང་མ་ཤེས་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་སྔ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དོན་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་གསུངས་པ་ལེགས་སྦྱར་དུ། ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷ་ཝཱ་ཧེ་ཏུནྟེ་ཥཱཉྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བ་ད་ཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་བཾ་བཱ་དཱི་མ་ཧཱ་ཤྲ་མ་ཎཿཞེས་པ་འདི་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུང་། །རྒྱུ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་གསུངས། །ཞེས་པ་འདིར་འདུ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱུང་བར། རང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ལས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་ལྟར། དུས་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་མིན་པར་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མདོ་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་དེ་གང་གིས་ 12-8-3b ལྡོག་པའམ། དེ་འགོག་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་བསྟན་པས། འབྲས་བུ་འགོག་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་གནས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་གསུངས་པའི་ལམ་འདི་ནི། དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་ཀྱི། གཞན་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ལམ་སྨྲ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་བཤད་པ་ལ་དྲུག །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཉིད་གསུམ་དུ་འདུ་བའི་ཚུལ་བཤད་པ། ཇི་ལྟར་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་བསྟན་པ། རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ། དེ་ཉིད་དཔེས་བསྒྲུབ་པ། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་འབྱུང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་གྲོལ་བར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་ནས་གསུང་གི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ།དེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མང་ཉུང་གི་མཐའ་ཁེགས་པའི་ཡན༷་ལ༷ག་བྱེ༷་བྲག༷་སོ་སོ་བ་བཅུ༷་གཉི༷ས་སུ་གང༷་འགྱུར་བ་ཐུབ༷་པ༷་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་རྟེན༷་ནས་འབྱུང༷་བས་དེ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་དོན་དུ་གསུ༷ངས་ཏེ། འདི་ལྟར། འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་འབྱུང་སྟེ། གང་ཞེ་ན་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རེག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བདག་དང་གཞན་དུ་བཟུང་སྟེ་ཆགས་སྡང་ལ་སོ
【現代漢語翻譯】 因此，佛陀所說的『斷絕輪迴的方法就是斷滅緣起』，是梵天等眾生都未曾知曉的偉大道路，是前所未有的法輪。 那麼，這種深奧的緣起是什麼呢？簡而言之，用梵文來說就是：『ye dharmā hetuprabhavā hetuṅ teṣāṃ tathāgato hy avadat, teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ』。翻譯成藏文就是：『ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུང་། །རྒྱུ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་གསུངས། །』（諸法因緣生，如來說是因，彼滅大沙門，如是說）。 這裡的意思是，一切諸法並非無因而生，也不是自然而有，而是從各自的因緣和合而生。這樣的『因』，並非如外道所說，是由時間和自在天等所造，而是『此有故彼有，此無故彼無』，是基於這樣的因緣而生。因此，如來宣說了緣起之理。那麼，如何斷滅煩惱之因呢？ 佛陀開示了斷滅煩惱之因的正確方法，從而證得涅槃之果。這條道路，唯有偉大的沙門——佛陀世尊才能宣說，其他包括天神在內的世間眾生，都無法宣說這樣的道路。因此，要闡述這樣的緣起之義，需要六個方面： 一、確定十二緣起的體性；二、闡述其歸納為三的道理；三、揭示如何依緣而生；四、闡述緣起的空性；五、用比喻來論證；六、勸誡通過證悟遠離二邊的緣起，從而獲得解脫。 首先，從支分到開示，都說明了這一點。也就是說，爲了斷滅煩惱方面的因果，佛陀世尊以不增不減的方式，開示了十二個不同的支分，說明它們是相互依存、相互聯繫的，這就是緣起的含義。例如，『此有故彼有』，即無明緣行等。所謂『無明』，就是對一切諸法的真實狀態，即無垢的實相，產生違背的認知，也就是錯誤的分別念。由此執著于『我』和『他』，產生貪嗔等煩惱。
【English Translation】 Therefore, what the Buddha said, 'The method to reverse samsara is the path to cease dependent origination,' is a great path unknown to Brahma and other beings, and it is an unprecedented Dharma wheel. So, what is this profound dependent origination? In essence, in Sanskrit, it is: 'ye dharmā hetuprabhavā hetuṅ teṣāṃ tathāgato hy avadat, teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ.' Translated into Tibetan, it is: 'ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུང་། །རྒྱུ་ལ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ། །དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་གསུངས། །' (All dharmas arise from causes; the Tathagata has told the cause; and also what their cessation is; this the Great Ascetic declares). The meaning here is that all dharmas do not arise without cause or naturally, but arise from their respective causes and conditions in interdependence. Such a 'cause' is not created by time or Ishvara, as the non-Buddhists say, but 'this arises because of that, and that does not arise because of this,' arising from such causes and conditions. Therefore, the Tathagata taught the Sutra of Dependent Origination. So, how to reverse the cause of affliction? The Buddha taught the correct method to reverse the cause of affliction, thereby attaining the state of Nirvana. This path can only be taught by the Great Ascetic, the Buddha Bhagavan, and no other beings in the world, including gods, can speak of such a path. Therefore, to explain the meaning of such dependent origination, six aspects are needed: 1. Identifying the nature of the twelve links of dependent origination; 2. Explaining the way they are grouped into three; 3. Revealing how they arise in dependence; 4. Explaining the emptiness of dependent origination; 5. Proving it with examples; 6. Advising that liberation is attained by seeing the reality of dependent origination, which is free from the two extremes. First, from the limbs to the teachings, this is explained. That is, in order to reverse the cause and effect of the afflicted side, the Buddha Bhagavan taught twelve different limbs in a way that neither increases nor decreases, explaining that they are interdependent and interconnected, which is the meaning of dependent origination. For example, 'this arises because of that,' that is, ignorance conditions action, and so on. 'Ignorance' is the opposite of perceiving the true state of all dharmas, that is, the stainless reality, and it is a false conceptualization. From this, grasping 'self' and 'other' arises, leading to afflictions such as attachment and aversion.
གས་པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་འདུ་བྱེད་ཅེས་གཏགས་སོ། །འདུ་བྱེད་པ་དེས་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་བྱེད་པོ་རྣམ་པར་ 12-8-4a ཤེས་པ་འབྱུང་བར་བྱེད་དོ། །དེས་འབྲས་བུ་གང་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁོར་བཅས་མིང་དང་ཕུང་པོ་གཞན་གཟུགས་སུ་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་མིང་གཟུགས་ཞེས་སོ། །མིང་གཟུགས་དེ་ལས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡིད་དེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགྲུབ་པའི་སྐབས་དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །སྐྱེ་མཆེད་རང་ཡུལ་དྲུག་པོ་དང་མངོན་པར་སྦྱར་བའི་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཕྲད་པའི་དོན་ཏོ། །ཕྲད་པ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་ཚོར་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འབྱུང་བ་དེ་ལ་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཚོར་བ་དེ་བྱུང་བ་ན་ཅི་མི་སྙམ་དུ་མི་བཞག་པར་འདོར་ལེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལ་ཞེན་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་སྲེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲེད་པ་ཙམ་དུ་མི་སྡོད་པར་དེ་དང་དུ་ལེན་པར་གྱུར་པའམ། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ལ་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ལ་བླངས་ཟིན་པའི་སྐབས་ན་འབྲས་བུ་ཞིག་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་སོང་བས་བསག་པའི་ལས་དེ་ལ་སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱི་མའི་སྲིད་པ་འགྲུབ་པའི་ལས་ཡིན་པས་སོ། །ལས་དེས་སྲིད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་གྲུབ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྱི་རྒ་བ་དང་། མཐར་ཞིག་པའི་ཤི་བ་གཉིས་གྲུབ་སྟེ། དེ་གཉིས་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་མི་རྟག་པར་སྟོན་པ་ལ་འདྲ་བས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བཞག་གོ། དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པས་ལས་བསགས། ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད་མི་རྟག་པ་དང་ 12-8-4b འདུ་བྱེད་པས་བཅིང་བ་དེས་མཚོན་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་དག་གི་རྟེན་དུ་ཡང་གྲུབ་པས་འཁོར་བ་འདི་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ། སྔ་མའི་རྒྱུས་འཕང་བའི་འབྲས་བུ་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། རྒྱུ་དེ་ཡོད་ཕྱིན་ཆད་འབྲས་བུ་མི་ལྡོག་པས་འབྲས་བུ་གྲུབ། གྲུབ་ནས་ཕྱི་མའི་རྒྱུར་གྱུར་བའི། རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་དུ་སྔ་མ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཚུལ། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས། རྒྱུ་འབྲས་ཚར་གཉིས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་འདི་ནི། ད་ལྟའི་སྐྱེ་བ་བར་མ་ལ་མཚོན་ཏེ་བརྗོད་པས་གཞན་དུ་ཡང་ཁ་སྤོས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཕར་ཡིན་ཚུར་ཡིན་གྱི་བར་མེད་འགལ་མེ་ལྟར་འཁོར་བའི་གནད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གོ། དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་འདོད་ཚུལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར་དང་། སྐད་ཅིག་མའི་རྟ
{ "translations": [ "積聚行為的業被稱為『行』（འདུ་བྱེད།，Karma）。這些行為會導致識（རྣམ་པར་ཤེས་པ།，Vijnana）在何處受生。由於這些行為，識在受生之處與名色（མིང་གཟུགས།，Nama-rupa）——即其他蘊（ཕུང་པོ།，Skandha），可以被表達為色（གཟུགས།，Rupa）——一同流轉。這種成就的狀態被稱為『名色』。從名色中，生出眼等五根（དབང་པོ་ལྔ།，Five sense organs）和意（ཡིད།，Mind），這六處（སྐྱེ་མཆེད།，Ayatana）成就的階段被稱為『六處』。六處與其各自的六個對境（ཡུལ།，Objects）相結合的狀態被稱為『觸』（རེག་པ།，Sparsha），即內外之境與根相遇。相遇時，從那裡生起的任何心所（སེམས་བྱུང།，Mental factors）感受（ཚོར་བ།，Vedana）被稱為『受』。當受生起時，不會無動於衷，而是以取捨和控制的方式執著於它，這種狀態被稱為『愛』（སྲེད་པ།，Trishna）。不僅僅停留在愛上，而是接受它或完全投入其中被稱為『取』（ལེན་པ།，Upadana）。如此這般，在自相續中已經取受的狀態，會成為成就果的因，這種積累的業被稱為『有』（སྲིད་པ།，Bhava），因為它能成就來世的有。此業顯現為有，這被稱為『生』（སྐྱེ་བ།，Jati），因為這是業之果的成就。如此生已成就，由於是有為法（འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས།，Conditioned phenomena），所以會經歷變異的衰老（རྒ་བ།，Jara），最終會壞滅的死亡（ཤི་བ།，Marana）也隨之成就。這兩個實際上顯示了生的無常（མི་རྟག་པ།，Impermanence），因此被放在一個支分中。如此，煩惱（ཉོན་མོངས་པ།，Klesha）積聚了業，業所拋出的生，既然是無常且被行所束縛，這也象徵著痛苦（སྡུག་བསྔལ།，Dukkha）也成爲了痛苦的所依，因此輪迴（འཁོར་བ།，Samsara）就像一個循環一樣，以緣起（རྟེན་ནས་འབྱུང་བ།，Dependent origination）的方式存在。", "這十二緣起（རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས།，Twelve links of dependent origination），只要有前因所拋出的果，就會成為後來的因；只要有因，果就不會逆轉，果就會成就。成就之後，又成為後來的因。這種因果之間沒有間斷，像之前一樣循環的方式。十二緣起，以兩輪因果而圓滿，這以現在的中間生來象徵說明，也可以轉移到其他地方，要知道像火花一樣因果往復循環的要點，是所有智慧中最殊勝的。其中，關於因果緣起在各個階段的五蘊（ཕུང་པོ་ལྔ།，Five aggregates）上的安立方式，是聲聞乘（ཉན་ཐོས།，Shravaka）的觀點，以及剎那生滅的緣起……" ], "english_translations": [ "The karma of accumulating actions is called 'Action' (འདུ་བྱེད།, Karma). These actions cause consciousness (རྣམ་པར་ཤེས་པ།, Vijnana) to arise in whatever place it takes birth. Because of these actions, consciousness, in the place of birth, revolves together with name and form (མིང་གཟུགས།, Nama-rupa)—that is, other aggregates (ཕུང་པོ།, Skandha), which can be expressed as form (གཟུགས།, Rupa). This state of accomplishment is called 'Name and Form'. From name and form, the five sense organs (དབང་པོ་ལྔ།, Five sense organs) such as the eye and the mind (ཡིད།, Mind) arise, and the stage of accomplishment of these six sources (སྐྱེ་མཆེད།, Ayatana) is called 'Six Sources'. The state of the six sources being manifestly joined with their respective six objects (ཡུལ།, Objects) is called 'Contact' (རེག་པ།, Sparsha), which is the meaning of the meeting of inner and outer objects and faculties. When there is contact, whatever mental feeling (སེམས་བྱུང།, Mental factors) arises from that is called 'Feeling' (ཚོར་བ།, Vedana). When that feeling arises, one does not remain indifferent, but rather clings to it in a manner of accepting and rejecting and controlling it; that state is called 'Craving' (སྲེད་པ།, Trishna). Not just staying with craving, but taking it to heart or fully engaging in it is called 'Grasping' (ལེན་པ།, Upadana). Thus, the state of having already grasped in one's own continuum becomes the cause for accomplishing a result, and that accumulated karma is called 'Becoming' (སྲིད་པ།, Bhava), because it accomplishes the becoming of the future life. When that karma manifests as becoming, it is called 'Birth' (སྐྱེ་བ།, Jati), because it is the accomplishment of the fruit of karma. Thus, once birth is accomplished, since it is a conditioned phenomenon (འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས།, Conditioned phenomena), aging (རྒ་བ།, Jara) which is the change of state, and ultimately death (ཤི་བ།, Marana) which is destruction, are also accomplished. These two actually show the impermanence (མི་རྟག་པ།, Impermanence) of birth, and therefore they are placed in one limb. Thus, afflictions (ཉོན་མོངས་པ།, Klesha) accumulate karma, and the birth thrown by karma, since it is impermanent and bound by actions, also symbolizes that suffering (སྡུག་བསྔལ།, Dukkha) also becomes the basis of suffering, therefore samsara (འཁོར་བ།, Samsara) exists like a cycle, in the manner of dependent origination (རྟེན་ནས་འབྱུང་བ།, Dependent origination)." "These twelve links of dependent origination (རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས།, Twelve links of dependent origination), as long as there is a result thrown by the previous cause, it will become the cause for the later; as long as there is a cause, the result will not reverse, and the result will be accomplished. After being accomplished, it becomes the later cause. There is no interruption between this cause and effect, and it cycles in the same way as before. The twelve links of dependent origination, completed by two rounds of cause and effect, are symbolized and explained by the present intermediate birth, and can also be transferred to other places. Knowing the key point of the cause and effect cycling back and forth like sparks is the most supreme of all wisdoms. Among them, the way of establishing the cause and effect of dependent origination on the five aggregates (ཕུང་པོ་ལྔ།, Five aggregates) at each stage is according to the view of the Shravakas (ཉན་ཐོས།, Shravaka), and the dependent origination of momentary arising and ceasing..." ] }
ེན་འབྲེལ་སོགས་མང་ཡང་། འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་ཅིང་། གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་གནད་རྟོགས་ན། ལུགས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་གཅིག་ཅིང་། རྟེན་འབྲེལ་འདི་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནད་ཤེས་ནས་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་དཀའ་ཞིང་རྟོགས་ན་དོན་ཆེ་བ། སྐྱེས་བུའི་ལུས་ལ་གཅེས་པའི་སྲོག་ལྟར། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཉན་པར་འདོད་ནས་དྲིས་པ། བཅུ་གཉིས་པོ་དོན་བསྡུས་ན་གང་དུ་འདུ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནས་གསུམ་དུ་འདུས་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐུབ་པས་གསུངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ༷་ད༷ག 12-8-5a ཉོ༷ན་མོ༷ངས་དང་ལ༷ས་དང༷་སྡུག༷་བསྔལ༷་དང༷་གསུམ༷་པོ༷་དེ་དག༷་ཏུ༷་ཟ༷ད་པ༷ར་ཏེ་མ་ལུས་པར་འདུ༷ས་ཞེས་སོ། །བཅུ་གཉིས་པོ་གསུམ་དུ་འདུ་བའི་ཚུལ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ལ་བཅུ་གཉིས་པོའི་ནང་ནས། ད༷ང་པོ༷་མ་རིག་པ། བརྒྱ༷ད་པ༷་སྲེད་པ། དགུ༷་པ་ལེན་པ་གསུམ་ནི་ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ༷། །གཉི༷ས་པ་འདུ་བྱེད་དང༷་བ༷ཅུ་པ༷་སྲིད་པ་གཉིས་ནི་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལ༷ས་ཡི༷ན་ཏེ༷། དེ་ལྔའི་ལྷག༷་མ༷་འཕང་འབྲས། རྣམ་ཤེས། མིང་གཟུགས། སྐྱེ་མཆེད། རེག་པ།ཚོར་བ། སྐྱེ་བ། རྒ་ཤི་བདུན༷་པོ་ཡ༷ང་ནི་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཡི༷ན་ནོ༷། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་སྡུད་པ་སྟེ། མི་འདོད་པ་ཕྲད་པ། འདོད་པ་ཕོང་བ་རྣམས་དེར་སྡུད་པའོ། །ཡང་ན་ཡང་གི་སྒྲས་འདི་རང་བདུན་པོར་མ་ཟད་ལས་ཉོན་གྱི་གནས་སྐབས་དག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བཅུ༷་གཉི༷ས་པོ་དེ་དག་ཆོ༷ས་ནི༷་རྣམ་པ་གསུམ་དུ༷་འདུ༷་སྟེ། མི་འདུ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་འདུས་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་དེ་གང་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གསུམ་པོ་དག་ལས་ནས། འཁོར་ཞེས་པའི་བར་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གིས་སྟོན། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ༷་པོ༷་ད༷ག་ལ༷ས་ལ༷ས་གཉིས་པོ་འབྱུང༷་སྟེ༷། མ་རིག་ལས་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་ལེན་ལས་སྲིད་པ་མངོན་པར་སྐྱེ་བས་སོ། །འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པ་གཉི༷ས་ལ༷ས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཞི་བདུན༷་འབྱུང༷་སྟེ། འདུ་བྱེད་བས་རྣམ་ཤེས་ནས། ཚོར་བའི་བར་དང་། སྲིད་པས་སྐྱེ་རྒ་གཉིས་འབྱུང་བས་སོ། །བདུ༷ན་པོ་དེ་ལ༷ས་ཀྱང༷་སླར་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། གཞི་དེ་དག་ལ་བསྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་ 12-8-5b གསུམ༷་པོ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་འབྱུང༷་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་གཅིག་ལྟ་བུ་ལའང་སྔ་མའི་འབྲས་བུ་དང་། ཕྱི་མའི་རྒྱུར་གྱུར་པས། རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆད་དུ་སྲི༷ད་པ༷འི་འཁོར༷་ལོ༷་དེ༷་ཉི༷ད་ནི༷། འགལ་མེ་འཁོར་བ་ལྟར་བར་མེད་པར་ཡང༷་དང༷་ཡ༷ང་དུ༷་འཁོ༷ར་ཞེས༷། སྲིད་པ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་ནི་གང་དུ་འཁོར་བའི་གནས་སོ།
【現代漢語翻譯】 雖然有許多其他的緣起，但如果理解了「此有故彼生」的因果不間斷，以及數量確定的常續緣起的深刻要點，那麼所有這些體系的意義都是相同的。認識到緣起難以理解的要點，就會變得非常恭敬。第二，就像身體珍視生命一樣，對於如此難以理解且理解后意義重大的緣起，在所有佛陀的教法和道路中，最珍貴的緣起，因為想要聽聞而提問：如果將十二緣起歸納起來，會歸納到哪裡呢？從『它們歸納為三』之間進行了闡述。佛陀所說的十二緣起，都完全包含在煩惱、業和痛苦這三者之中。 如果想知道十二緣起如何歸納為三者，那麼在十二緣起中，第一個無明（藏文：མ་རིག་པ།），第八個愛（藏文：སྲེད་པ།），第九個取（藏文：ལེན་པ་）這三者是煩惱之法。第二個行（藏文：འདུ་བྱེད་），第十個有（藏文：སྲིད་པ་）這兩者是能引生的業。除了這五者之外，其餘的果，即識（藏文：རྣམ་ཤེས།），名色（藏文：མིང་གཟུགས།），六入（藏文：སྐྱེ་མཆེད།），觸（藏文：རེག་པ།），受（藏文：ཚོར་བ།），生（藏文：སྐྱེ་བ།），老死（藏文：རྒ་ཤི་）這七者也是痛苦。『也』這個詞是 جمع的意思，不想要的相遇，想要的分離都包含在其中。或者，『也』這個詞不僅指這七者本身，也指業和煩惱的狀態也離不開痛苦。這樣，十二緣起就歸納為三種法，沒有絲毫遺漏地完全包含在其中。 第三，業、煩惱和痛苦是如何產生的呢？從『三者之中，業』到『輪轉』之間用一個偈頌來闡述。從三個煩惱產生兩個業，即從無明產生行，從愛和取產生有。從兩個業產生七個痛苦的基礎，即從行產生識到受，從有產生生和老。從七個痛苦的基礎也再次產生三個煩惱，即依靠這些基礎，通過直接和間接的方式產生三個煩惱。即使對於一個基礎來說，也是前者的結果和後者的原因，因此，因果不間斷，輪迴的輪轉就像旋轉的火輪一樣，沒有間斷地反覆輪轉。有，即三界，是輪轉的地方。
【English Translation】 Although there are many other dependent originations, if one understands the key point of the uninterrupted cause and effect of 'this arising, that arises' and the profound point of the continuous dependent origination with a definite number, then all those systems have the same meaning. Recognizing the key point that dependent origination is difficult to understand will lead to great respect. Secondly, just as the body cherishes life, regarding such a difficult-to-understand and meaningful dependent origination, among all the Buddha's teachings and paths, the most precious dependent origination, wanting to hear it, one asks: If the twelve links of dependent origination are summarized, where will they be summarized? It is explained from 'they are summarized into three.' The twelve links of dependent origination spoken by the Buddha are completely contained within the three: afflictions, karma, and suffering. If one wonders how the twelve links are summarized into three, then among the twelve links, the first, ignorance (Tibetan: མ་རིག་པ།), the eighth, craving (Tibetan: སྲེད་པ།), and the ninth, grasping (Tibetan: ལེན་པ་), these three are the dharmas of affliction. The second, formation (Tibetan: འདུ་བྱེད་), and the tenth, existence (Tibetan: སྲིད་པ་), these two are the karma that propels. Apart from these five, the remaining results, namely, consciousness (Tibetan: རྣམ་ཤེས།), name and form (Tibetan: མིང་གཟུགས།), six sense sources (Tibetan: སྐྱེ་མཆེད།), contact (Tibetan: རེག་པ།), feeling (Tibetan: ཚོར་བ།), birth (Tibetan: སྐྱེ་བ།), old age and death (Tibetan: རྒ་ཤི་), these seven are also suffering. The word 'also' is جمع, meaning that unwanted encounters and desired separations are included therein. Alternatively, the word 'also' refers not only to these seven themselves, but also to the states of karma and affliction, which are also inseparable from suffering. Thus, the twelve links are summarized into three types of dharmas, completely contained therein without the slightest omission. Thirdly, how do karma, afflictions, and suffering arise? From 'among the three, karma' to 'revolving' is explained in one verse. From the three afflictions arise the two karmas, that is, from ignorance arises formation, and from craving and grasping arises existence. From the two karmas arise the seven bases of suffering, that is, from formation arises consciousness to feeling, and from existence arises birth and old age. From the seven bases of suffering, the three afflictions also arise again, that is, relying on these bases, the three afflictions arise through direct and indirect means. Even for one base, it is the result of the former and the cause of the latter. Therefore, the cause and effect are uninterrupted, and the wheel of samsara, like a revolving wheel of fire, revolves repeatedly without interruption. Existence, that is, the three realms, is the place where one revolves.
།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་གང་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་ནོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཁོར་ཚུལ་ནི་འཁོར་ལོ་ལྟར་བར་མེད་དུ་འཁོར་རོ། །དེ་ཡང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པ་མིན་ཏེ། འཁོར་ལོ་རིམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལྟར། འཁོར་བ་ཡང་རིམ་གྱིས་འཁོར་བའི་ངེས་པ་མེད་པར། མཐོ་དམན་སྣ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་དུ་འཕྱན་པ་ཡིན་པས་ན། འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པ་སོ་སྐྱེ་དགར་བའི་དོན་གྱིས་ནི་སྒྲ་སྨོས་ཏེ་ངེས་མེད་དུ་འཁོར་བ་སྟོན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་ལུས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམ། དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས། དེའི་བྱ་བའམ་བགྱི་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འགྲོ་ཀུན་རྒྱུ་དང་ནས། མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་རོ། །དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་སྲིད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཛིན་པའི་གནས་སྐབས་ན། བྱེད་པོའམ་འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འགྲོ༷་བ་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན༷་ནི། སྔ་མ་རྒྱུ༷་དང༷་ཕྱི་མ་འབྲས༷་བུ༷་སྟེ༷་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་ལ་རིལ་བོ་དང་གཅིག་དང་རྟག་སོགས་ཉིད་དུ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་པ་སྟེ། གང་བཏགས་པ་དེ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་རུང་བས་ན་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་སྔ་མའི་རྒྱུ་ལ་བསྟེན་ཏེ་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཅོས་མ་གློ་བུར་གྱི་ཆོས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་གནས་སྐབས་ 12-8-6a འདི༷་ལ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཞེས༷་བྱ་རང་ཚུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཅི༷་ཡང༷་མེ༷ད་ཅེས་སོ། །མེད་ཚུལ་ནི། རྒྱུ་དུས༷་ན་ཕྱི་མའི་གང་ཟག་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་མེད་ཅིང་། སྔ་མའི་རྒྱུ་མེད་ན་ཕྱིས་ཀྱི་དེ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་རིགས་ལ། སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་སྔར་གྱི་རྒྱུ་ཟད་པར་འགགས་པས་སྔ་ཕྱིའི་གནས་སྐབས་སོ་སོ་བ་དེ་ནི་གཅིག་ཡིན་པར་མི་རིགས་བས་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་རྟག་གཅིག་རང་དབང་གི་བདག་དེ་ནི་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་བས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན། ལྟོས་པ་མེད་ན་མ་སྐྱེས་པ་ནམ་མཁའི་པདྨོ་ལྟར་འགྱུར་ངེས་པས། ཡོད་ན་ལྟོས་ཏེ་བྱུང་བའམ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཕྱིན་ཆད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གྲུབ་སྟེ། སྔར་མེད་པ་རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་དང་མི་ཚུངས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །མདོར་ན་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་སྟོང་པའི་རྟགས་སུ་སོང་བའི་གོ་བ་ཆགས་པ་དང་དངོས་རྣམས་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་བདག་གཞན་སོགས་བཞི་པོ་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་རིགས་པ་ལས། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མཐའ་བཞི་ལས་མི་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཁོ་ནར་ཤེས་ཤིང་། རྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དོན་གྱིས་རང་བཞིན་མི་རྙེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་སུ་ཞིག་མཆི། འགྲོ་འོང་གི་ཆོས་འདི་དག་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། སྲིད་པ་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་པའི་སྟོ
【現代漢語翻譯】 什麼是凡夫俗子？就是輪迴的眾生。 他們如何輪迴？就像輪子一樣不停地旋轉。 雖然相似，但並非完全相同。就像輪子有順序地轉動一樣，輪迴也不一定有順序，而是以各種高低不同的方式漂移。因此，用『輪迴之輪』來形容凡夫俗子，是爲了說明其不確定性。 第四個問題是：如此在輪迴中產生各種各樣的身體，那麼，作為這一切的主宰或自在者，所謂的『眾生』是什麼？ 他們的行為或職責是什麼呢？是從一切的『因』到『無有之法』之間。 在這種執持各種輪迴的狀態中，作為造作者或行者，一切眾生，前一刻是『因』，后一刻是『果』，在那個狀態下，只是以分別念假立為整體、為一、為常等。因為所假立的並非真實存在，所以一切眾生都是依賴於前一刻的因而產生的果，是虛假的、暫時的法，只是假立的狀態。 因此，所謂的『眾生』，並沒有獨立存在的自性。 沒有自性的方式是：在因位時，後來的那個補特伽羅尚未產生，所以不存在；如果沒有先前的因，後來的果也不可能產生；在產生時，先前的因已經滅盡，所以前後兩個狀態不可能是一體的。因此，眾生所執著的常、一、自在的『我』是不成立的。 所以，這樣分析之後，如果沒有依賴，就會像虛空中的蓮花一樣不可能存在。如果存在，就一定是依賴而產生的，或者說是從因產生的。 既然是從因產生的，就不可能有自己的自性，因為原本不存在的事物是被因緣所造作的，與影像沒有什麼不同。 總而言之，從因緣產生的事物，本身就是空性的標誌。如果事物有自性，就應該從自、他等四種方式中的任何一種產生。但是，這樣分析之後，發現事物不是從這四種方式產生的，因此要知道一切都是依賴而產生的。通過依賴產生的道理，就知道事物沒有自性，是空性。 那麼，誰從這裡到那裡去呢？這些來來往往的法又是怎麼回事呢？ 這些輪迴的法，以及作為其根本的五種煩惱，如果分析其自性，也是無法找到的空性。
【English Translation】 What is an ordinary being? It is a sentient being in samsara (cyclic existence). How do they revolve? They revolve continuously like a wheel. Although similar, they are not entirely the same. Just as a wheel turns in sequence, samsara does not necessarily turn in sequence, but drifts in various high and low ways. Therefore, describing ordinary beings as the 'wheel of samsara' is to illustrate its uncertainty. The fourth question is: Having thus produced various bodies in samsara, what is the so-called 'sentient being' that is the master or sovereign of all this? What are their actions or responsibilities? It is from all 'causes' to 'non-existent dharmas'. In this state of holding various samsaras, as the maker or goer, all sentient beings, the former moment is the 'cause' and the latter moment is the 'effect'. In that state, it is merely conceptually established as a whole, as one, as permanent, and so on. Because what is conceptually established is not truly existent, all sentient beings are the result of relying on the cause of the previous moment, a false, temporary dharma, merely a conceptually established state. Therefore, the so-called 'sentient being' has no independently existing self-nature. The way of having no self-nature is: in the causal stage, that later person has not yet been born, so it does not exist; if there is no previous cause, the later effect cannot be produced; when it is produced, the previous cause has ceased, so the previous and subsequent states cannot be one. Therefore, the permanent, single, independent 'self' that sentient beings cling to is not established. Therefore, after analyzing in this way, if there is no dependence, it will certainly become like a lotus in the sky, impossible to exist. If it exists, it must be produced dependently, or from a cause. Since it is produced from a cause, it cannot have its own self-nature, because what did not exist before is fabricated by conditions, and there is no difference from an image. In short, what arises from conditions is itself a sign of emptiness. If things have self-nature, they should arise from one of the four ways: self, other, etc. However, after analyzing in this way, it is found that things do not arise from these four ways, so it should be known that everything arises dependently. Through the reason of arising dependently, it is known that things do not have self-nature, and are empty. Then, who goes from here to there? And what are these dharmas of coming and going? These dharmas of samsara, and the five afflictions that are their root, if their self-nature is analyzed, are also empty and cannot be found.
ང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན། མི་སྟོང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་སྟོང༷་པ༷་ཁོ༷་ན༷འི་ཆོ༷ས་རྒྱུ་རྣམ༷ས་ལ༷ས། རང་བཞིན་བརྟགས་ན་སྟོང༷་པའི༷་ཆོས༷་འབྲས་བུ་རྣམ༷ས་འབྱུང༷་བ༷ར་ཟ༷ད་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ 12-8-6b གཉིས་ཆར་ཡང་མི་སྟོང་པ་མེད་པས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་མི་འགྲོ་སྟེ། འགྲོ་བར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བསྟེན་དེ་བཏགས་པ་འབའ་ཞིག་གོ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་བད༷ག་དང༷་བད༷ག་གི༷་མེ༷ད་པའི༷་ཆོ༷ས་ཁོ་ནར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ལས། རང་བཞིན་གྱི་བདག་མེད་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་དཔེ་ཅི་མཆིས་སྙམ་ན། ཁ་ཐོན་མར་མེ་ནས་རྟོགས་བྱ། ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་བདག་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྲུབ་པའི་དཔེ་ནི། འདི་ལྟར་བླ་མའི་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་དེ། སློབ་མ་ལ་འཕོ་བ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྟག་ཅིང་ཆད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་གང་གཞན་ཞིག་གི་ཁ་ནས་བརྗོད་པའི་ཁ༷་ཏོན༷་ཡེ་དྷརྨཱ་ལྟ་བུ་ཞིག །གཞན་ཞིག་གིས་བློར་ཆུབ་པར་གྱུར་ན། ཁ་ཏོན་བདག་པོའི་ཡེ་དྷརྨཱ་ལྟ་བུ་རྟག་པ་ཞིག་ཅིག་ཤོས་ལ་དངོས་སུ་འཕོས་པ་མིན་ཏེ། འཕོས་ན་སྔ་མའི་གང་ཟག་དེས་དེ་ཕྱིན་ཆད་ཡེ་དྷར་འདོན་མི་ཤེས་པ་དང་། ཡེ་དྷར་གྱི་སྒྲ་སོགས་རྟག་པར་འགྱུར་བ་སོགས་རིགས་པ་དུ་མས་འཕོར་མི་རིགས་པར་ཤེས་སོ། །སློབ་བུའི་ཡེ་དྷར་ཤེས་རྒྱུ་དེ་ཡང་རྒྱུ་སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྒྱུ་མེད་དུ་མི་འབྱུང་སྟེ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མའི་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་འཆི་སེམས་ཀྱང་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་མི་འགྲོའོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ཕུང་པོ་སྔ་མའི་རིགས་འདྲ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། 12-8-7a ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་དང་། གཞན་དུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར། འཆི་བའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་དང་དེ་ལས་གཞན་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གིས་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་ན་ནི་སྔ་མ་ལ་བསྟེན་ཅི་ལ་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མར༷་མེ༷་ལས་མར་མེ་མཆེད་པ་དང་། བཞིན་ལ༷ས་མེ༷་ལོ༷ང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་དང་། རྒྱ༷་སྟེ་སྐུ་སྤར་དང་ཐེ་ལ་དམ་ཡིག་སྤར་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱའི་འབུར་སོགས་འབྱུང་བ་དང་། མེ༷་ཤེལ༷་ལས་མེ་འབྱུང་བ་དང་། ས༷་བོན༷་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང༷་བ་དང་། ཤིང་ཏོག་སྐྱུར༷་པོ་ཟོས་པའམ་མཐོང་བ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ལས་འགྲམ་ཆུ་ལྡང་བ་དང༷་། སྒྲ
【現代漢語翻譯】 因為我就是那個，在沒有絲毫空性的空性之法中，如果考察自性，只會產生空性的果，因為因和果兩者都沒有非空性。因此，在來世，即使是微塵也無法真實存在，所有顯現的存在都依賴於因果的階段而安立，僅僅是假立而已。因此，應當通達一切法皆無我與我所。第五，如果有人認為從自性無我的法中，如何能產生自性無我的法呢？這可以通過燈火的例子來理解。雖然是無我，但來世是成立的，例如，上師口中說出的話語，傳遞給弟子，這僅僅是緣起，並非恒常或斷滅。例如，如果某人唸誦'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，諸法）'這樣的詞句，另一個人理解了，那麼唸誦者所念誦的'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，諸法）'並非真實地轉移到另一個人身上，如果轉移了，那麼前者將無法再念誦'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，諸法）'，並且'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，諸法）'的聲音等將變成恒常，因此通過多種理由可知，轉移是不合理的。弟子所理解的'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，諸法）'也不是不依賴於先前的因，否則將成為無因，因為這與現量和比量相違背。與上師口中說出的話語相似，死亡的心識也會變成恒常的過失，因此不會前往來世。來世也不會從前世的蘊的同類中無因而生，否則將成為無因的過失。 正如按照順序唸誦的因和果，其自性既不能說是相同，也不能說是不同一樣，依賴於死亡的心識而產生的屬於生有的心識也是如此，既不能說是相同，也不能說是不同。如果自性成立的他者，那麼又何必依賴於前者呢？不需要依賴。同樣，燈火傳遞燈火，鏡子等之中顯現影像，印章（རྒྱ༷་，梵文：mudrā，梵文羅馬擬音：mudrā，印章）產生印章的凸起，火石產生火，種子產生幼芽，食用酸澀的水果或僅僅是想像，都會引起口水，以及聲音等。
【English Translation】 Because I am that, in the emptiness of no emptiness at all, if one examines the nature, only the fruits of emptiness will arise, because both cause and effect are without non-emptiness. Therefore, in the next world, even a mote of dust cannot truly exist, and all apparent existences are established in dependence on the stages of cause and effect, being merely imputed. Therefore, one should understand that all phenomena are without self and without what belongs to self. Fifth, if one wonders how a phenomenon without inherent self can arise from a phenomenon without inherent self, this can be understood through the example of a lamp. Although it is without self, the next world is established. For example, the words spoken from the mouth of a lama are transferred to a disciple, which is merely dependent arising, not permanent or annihilated. For example, if someone recites a phrase like 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，all dharmas）', and another person understands it, the 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，all dharmas）' recited by the reciter is not truly transferred to the other person. If it were transferred, the former person would no longer be able to recite 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，all dharmas）', and the sound of 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，all dharmas）' would become permanent. Therefore, through various reasons, it is known that transfer is unreasonable. The disciple's understanding of 'ཡེ་དྷརྨཱ་（梵文：ye dharma，梵文羅馬擬音：ye dharma，all dharmas）' also does not arise without relying on the previous cause, otherwise it would be without cause, because this contradicts direct perception and inference. Similar to the words spoken from the mouth of a lama, the mind of death would also become a fault of permanence, therefore it does not go to the next world. The next world also does not arise from the same kind of aggregates of the previous life without a cause, otherwise it would become a fault of being without cause. Just as the cause and effect recited in order cannot be said to be the same or different in nature, the mind belonging to existence that arises in dependence on the mind of death is also the same, and cannot be said to be the same or different. If it were another established by its own nature, then why would it need to rely on the former? It would not need to rely on it. Similarly, a lamp transmits a lamp, images appear in mirrors and so on, a seal (རྒྱ༷་，梵文：mudrā，梵文羅馬擬音：mudrā，seal) produces the raised part of the seal, a flint produces fire, a seed produces a sprout, and eating or even imagining sour fruit causes saliva to flow, as well as sounds and so on.
་ལས་བྲག་ཆ་འབྱུང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་དོ་སྙམ་པ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུ་ཚོགས་ན་འབྲས་བུ་ཇི་སྲིད་དུ་འབྱུང་བ་དེ་རྣམས་ནི། བྱིས་པའི་ངོར་མི་ཞིག་ཁང་པ་ནས་ཁང་པ་གཞན་ཞིག་དུ་འགྲོ་བ་མཐོང་བ་ལྟར། རྒྱུ་དེ་མ་འགག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་གོ་སར་འཕོ་བ་མེད་པས། དེ་གཉིས་གཅིག་གོ་ཞེས་མི་བརྟགས་ལ། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཉིད་དུ་བྱས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པར་མི་རིགས་པས་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་བརྒྱད་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས། གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང༷་པོ༷་རྣམས་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་དེའི་འགགས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཉིང༷་མཚ༷མས་སྦྱོར༷་བ༷་དེ་ཡ༷ང་། 12-8-7b གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཕོ་བ་མིན་པའམ། མི༷་འཕོ༷་བར༷་ཡང༷་མཁས༷་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག༷ས་པར་བྱའོ༷་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན། ཕྱི་དང་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་ལ། གང་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་ཀྱང་། འདི་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ནང་གི་བློ་རྨོངས་པས་བསླད་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་གོམས་པ་མི་གསལ་བ་དང་། ཕྱིའི་རྐྱེན་འདྲ་བ་གཞན་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་བ་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་བྱས་ཏེ། སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ནི་ད་ལྟའི་འདིའོ། །ད་ལྟའི་འདི་ནི་ཕྱིས་སུ་འདིར་འགྲོའོ་ཞེས། སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་སེམས་ཤིང་རྟོག་པས་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། ཆུ་བོ་འདི་སྔར་བདག་གི་ལན་གཅིག་བརྒལ་ལོ། །སང་གི་དུས་སུ་ཡང་འདི་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྐད་ཅིག་གིས་རྒྱུན་སོ་སོར་འཇུག་པའི་ཆུ་ལ་རིལ་པོ་གཅིག་དུ་ཞེན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་སྲིད་པ་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་རྟག་པར་ཞེན་པ་སོགས་ཀྱིས་བདག་རྒྱུད་སྲིད་པར་དམ་དུ་བཅིངས་པར་འགྱུར་ལ། གང་གནས་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་གོམས་པ་རྣམས་ནི་འཆིང་བ་དེ་ལྷོད་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་སྡུག་བསྔལ་ནི་སུ་ཞིག་གིས་མི་སྦྱིན་ལ་མི་འཕྲོག་ཅིང་རང་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་ནི། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་མོད་དེ། འོན་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ 12-8-8a འདི་ནི་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྣང་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་མས་ཁྱབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕོ་བས་རྟག་པའི་བདག་ཉམས། རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་བ་མེད་པས་ད་ལྟའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཉམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རང་དབང་མེད་པར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྲིད་པ་གཅིག་ནས་གཅི
【現代漢語翻譯】 就像從巖石中流出的水流，它們之間沒有相互產生或助長的想法，而是自發地聚集在一起，產生各種結果。就像孩子看到一個人從一個房間走到另一個房間一樣。原因沒有停止，也沒有本質上的轉移到結果的位置，所以不要認為它們是相同的，而是將它們視為無關的獨立事物，並認為原因和結果各自獨立存在。因此，這八個不同的例子表明，色蘊（梵文：Rūpaskandha，形態蘊）、受蘊（梵文：Vedanāskandha，感受蘊）、想蘊（梵文：Saṃjñāskandha，知覺蘊）、行蘊（梵文：Saṃskāraskandha，意志蘊）和識蘊（梵文：Vijñānaskandha，意識蘊）這些蘊，前一個階段產生后一個階段，並通過停止和產生的過程連線， 這種連線不是從一個轉移到另一個，智者應該理解這種不轉移的道理。因此，就事物的本質而言，所有這些由內外組成的有為法，在因緣聚合時產生，不聚合時不產生。任何產生的事物，都必然是不會在第二剎那停留的。雖然這在邏輯上是成立的，但眾生由於內心的愚癡而受到矇蔽，不清楚正確的道理，並且由於外部相似的條件不斷出現而產生錯覺，認為之前的物體就是現在的這個，現在的這個將會去到未來。他們認為前後是一體的，並執著于永恒和單一。就像這條河，我以前渡過一次，明天我還要渡過它一樣，他們執著於一個整體，而實際上水流是不斷變化的。由於這種分別念，他們執著于不穩定的輪迴，從而將自己緊緊地束縛在輪迴之中。那些瞭解事物本質並習慣於此的人，他們的束縛會放鬆，因為輪迴的痛苦不是由任何人給予或剝奪的，而僅僅是自己分別念造成的。對於正確的實相來說，雖然沒有永恒的存在， 但是，有為法的顯現是不會欺騙人的，所以應該知道，在現象的層面上，能夠發揮作用的事物都是剎那生滅的。因此，從這裡轉移到彼岸，永恒的自我就消失了；由於沒有不從因產生的，所以現在的自我的本質也消失了。眾生（梵文：Sattva，有情）被稱為不由自主地被業和煩惱從一個存在帶到另一個存在。
【English Translation】 Like streams flowing from a rock, there is no thought that they mutually generate or aid each other, but they spontaneously gather and produce various results. Just as a child sees a person going from one room to another. The cause does not cease, nor does it essentially transfer to the position of the result, so do not think they are the same, but regard them as unrelated, independent things, and consider that cause and result exist independently. Therefore, these eight different examples show that the aggregates of form (Skt: Rūpaskandha), feeling (Skt: Vedanāskandha), perception (Skt: Saṃjñāskandha), mental formations (Skt: Saṃskāraskandha), and consciousness (Skt: Vijñānaskandha), the previous stage generates the next stage, and the connection through the process of cessation and arising, this connection is not a transfer from one to another, and the wise should understand this principle of non-transfer. Therefore, in terms of the nature of things, all these conditioned phenomena, composed of inner and outer, arise when causes and conditions come together, and do not arise when they do not come together. Whatever arises is necessarily of a nature that does not remain for a second moment. Although this is logically established, beings are deluded by the ignorance of their minds, are not clear about the correct principle, and are mistaken by the continuous appearance of similar external conditions, thinking that the previous object is the present one, and the present one will go to the future. They think that the past and future are one, and cling to permanence and singularity. Just like this river, I have crossed it once before, and tomorrow I will cross it again, they cling to a whole, while in reality the flow of water is constantly changing. Due to such discrimination, they cling to the impermanent cycle of existence, thus tightly binding themselves to it. Those who understand the nature of things and are accustomed to it, their bonds will loosen, because the suffering of samsara is not given or taken away by anyone, but is merely created by their own discrimination. For the correct reality, although there is no permanent existence, however, the appearance of conditioned phenomena is not deceptive, so it should be known that on the level of phenomena, things that can function are all momentary. Therefore, by transferring from here to the other shore, the eternal self disappears; since there is nothing that does not arise from a cause, the essence of the present self also disappears. Sentient beings (Skt: Sattva) are said to be involuntarily carried by karma and afflictions from one existence to another.
ག་ཏུ་ཟོ་ཆུའི་རྒྱུད་མོ་ལྟར་འཕྱན་པ་དང་། མི་རྟག་ཅིང་ཕུང་པོ་ལས་དེར་བརྟགས་པར་ཙམ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པར་ཤེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་གསུམ་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེའོ། །དཔེ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མའི་དོགས་པ་ཕྱི་མས་གཅོད་པའི་ཚུལ་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཕྱི་དང་ནང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཚུལ་འདིས་འཁོར་བ་ནི་ནོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་རྨོངས་པའི་རྟོག་པ་ལས་བཟློག་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་མི་རྟག་པ། སྡུག་བསྔལ་བ། སྟོང་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་ལ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྨོངས་པ་མེད་ན་མི་ཆགས་སོ། །མ་ཆགས་ན་ཞེ་སྡང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེ་སྡང་མེད་ན་ལས་མི་བྱེད་དོ། །ལས་མེད་ན་དངོས་པོ་མི་ལེན་ནོ། །ལེན་པ་མེད་ན་སྲིད་པ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །སྲིད་པ་མེད་ན་མི་སྐྱེའོ། །མ་སྐྱེས་ན་ལུས་དང་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ 12-8-8b མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་འདིར་རྒྱུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་མ་བསགས་པས་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ། འདི་ན་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་ལས་ཉོན་བརྒྱུད་པར་འཕྱན་པ་སྲིད་པའི་འཁོར་ལོ་གང་གིས་ལྡོག་པའི་ལམ་གཅིག་པུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འགགས་ཤིང་ལུགས་ལས་ལྡོག་པའི་ལམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཐར་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་གཉིས་ཏེ། བདེན་པ་བཞིས་བསྟན་ཏོ། །དྲུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དངོས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྟེ། བརྟག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་ན། ཤིན༷་ཏུ༷་ཕྲ༷་བའི༷་དངོ༷ས་ལ༷་ཞེས་སྨྲོས་པའོ། །ཡང༷་ན་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བར་མ་ཟད་ཅེས་པའི་སྡུད་སྒྲའོ། །གང་ཟག་གང༷་གི༷ས་ཆ༷ད་པར༷་རྣམ༷་པར་བརྟག༷་པའ༷མ་བལྟ་བ་སྟེ། ཚེ་ཕྱི་མ་མེད་པའི་ལྟ་བ་དང་།རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་སྣང་ཚུལ་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པར། དོན་དམ་པར་ཅི་མེད་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ནི་རྣམ༷་པ༷ར་མི༷་མཁ༷ས་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ༷་ཡིས༷་ནི༷། དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན༷་ལ༷ས་བྱུང༷་ཞིང་རྐྱེན་མ་ཟད་པར་འབྲས་བུ་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི༷་དོན༷་མ༷་མཐོ༷ང་བ་དེས་ལན་ནོ། །ཡང་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དངོས་པོ་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མ་ལྟ་བུ་ལའང་། དང་པོ་བདེན་གྲུབ་ཅིག་སྐྱེས་ནས་ཡོད། མཐར་འགོག་སྟེ་ཆད་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དེས་ནི། དངོ
【現代漢語翻譯】 就像水上的氣泡一樣漂浮不定，要知道一切事物都是無常的，僅僅是五蘊的聚合，並且其自性本空。因此，基於此的慈悲心也應如此生起。這八個比喻，正如經中所說，應理解為後者消除前者的疑慮。因此，對於以這種方式存在的緣起，以及所有內外之法，都應像幻覺和夢境一樣去理解。通過這種方式，輪迴僅僅是由對錯誤表象的習氣所產生的。'又'這個詞可以阻止愚癡的念頭，如果認識到事物是無常的、痛苦的、空性的、無我的，就不會對事物感到迷惑。不迷惑就不會執著。不執著就不會嗔恨。不嗔恨就不會造業。不造業就不會取受。不取受就不會顯現存在。沒有存在就不會出生。不出生，身心就不會有痛苦。 因此，如果在這裡沒有積累這五個因，就不會在其他地方產生結果，這被稱為解脫。因此，痛苦的自性，即輪迴的因，從煩惱中流轉，是什麼阻止了存在的輪轉？唯一的方法是通過空性之門來止息，通過逆轉因果之道的途徑來獲得解脫的果實。從煩惱到清凈，因果各有兩種，這由四聖諦所揭示。第六個是通過極微細的事物到完全解脫之間來揭示的。因此，一切法都是由因緣所生的，所有這些事物都極其微細，難以辨別，所以才說'極微細的事物'。'又'，持有事物存在的觀念不僅是錯誤的，而且是一個累贅。有些人認為事物是斷滅的，或者認為沒有來世，或者不瞭解緣起顯現的深刻性，像兔子角一樣看待勝義諦，這些不聰明的人啊！事物是由因緣產生的，如果因緣不滅，果就不會停止，他們沒有看到這個道理。或者，對於極微細的事物，如微塵和剎那，首先認為存在一個真實存在的生起，最終又認為它會滅盡，斷滅。
【English Translation】 Like bubbles floating on water, one should know that all things are impermanent, merely aggregates of the five skandhas, and empty of inherent existence. Therefore, the three kinds of compassion based on this should arise in the same way. These eight similes, as stated in the sutras, should be understood as the latter dispelling the doubts of the former. Thus, one should comprehend all phenomena, both internal and external, encompassed by such dependent origination, as being like illusions and dreams. In this way, samsara is merely generated by the habitual patterns of mistaken appearances. The word 'again' prevents deluded thoughts; if one recognizes that things are impermanent, suffering, empty, and selfless, one will not be deluded about things. Without delusion, there will be no attachment. Without attachment, there will be no hatred. Without hatred, there will be no karma. Without karma, there will be no grasping. Without grasping, there will be no manifestation of existence. Without existence, there will be no birth. Without birth, there will be no suffering for body and mind. Therefore, if these five causes are not accumulated here, no result will arise elsewhere; this is called liberation. Thus, the nature of suffering, the cause of samsara, flows from afflictions. What stops the wheel of existence? The only path is to cease through the gate of emptiness, and the path of reversing the causal order leads to the fruit of liberation. From affliction to purification, there are two causes and two effects, which are shown by the Four Noble Truths. The sixth is revealed through the progression from extremely subtle things to complete liberation. Therefore, all phenomena arise from causes and conditions, and all these things are extremely subtle and difficult to discern; hence the phrase 'extremely subtle things' is used. 'Again,' the idea that holding onto the existence of things is not only wrong but also a burden. Some people think that things are annihilated, or that there is no future life, or do not understand the profound appearance of dependent origination, and see ultimate truth as being like a rabbit's horn. These unwise people! Things arise from causes and conditions, and if the causes and conditions do not cease, the result will not stop; they do not see this truth. Or, even for extremely subtle things, like dust particles and moments, they first think that a truly existent arising exists, and ultimately think that it will cease and be annihilated.
ས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་ལས་ 12-8-9a བྱུང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་གང་ནས་མ་སྐྱེས་ཏེ། མཐར་འགགས་པ་མེད་པའི་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བའི་དོན་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །རྐྱེན་ལ་བྱུང་བའི་དོན་མཐོང་ན་ཆད་པའང་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པའི་དོན་མཐོང་ན་དངོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་གནད་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་འགལ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་འགྲོ་བས་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་ནས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་བསྟན་པས་ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ། རང་བཞིན་འདི༷་ལ༷་བློ་གྲོས་དྲི་མ་མེད་པས་དཔྱད་ཚེ། དམིགས་བྱའི་ཆོས་མ་རྙེད་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་བས༷ལ་བྱ༷་གང༷་ཡ༷ང་མེ༷ད་ལ། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་སླར་བཞག༷་པ༷ར་བྱ༷་བ༷འམ་བཅད་དུ་རུང་བའི་དམིགས་གཏད་ཅི༷ག་ཅི༷་ཡང༷་མེ༷ད་དོ། །འོ་ན་སྲིད་པ་ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་འཁྲུལ་བའམ་མ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བ་འདི་གྲུབ་ན། དེ་ཡང་ཡང༷་དག༷་པ་སྟེ་གནས་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་ཉིད་ཐོས་བསམ་དྲི་མ་མེད་པས་སྒྲོ་འདོག་བཅད་ནས་ཆོད་པའི་དོན་ཉི༷ད་ལ༷། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཡ༷ང་དག༷་པར་རིག་པ་དྲི་མེད་ཀྱིས་བལྟ༷་བར་བྱ་སྟེ། ཡང༷་ད༷ག་པའི་དོན་མཐོང༷་ན༷་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། དེ་ཕྱིར་ཐར་བ་ནོར་ཙམ་ཟད་པ་ཡིན། །ཞེ༷ས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། 12-8-9b རྟེན༷་ཅིང༷་འབྲེལ༷་བར༷་འབྱུང༷་བ༷འི་སྙིང༷་པོའི༷་ཚིག༷་ལེ༷འུར་བྱས༷་པ༷། སློབ༷་དཔོ༷ན་འཕ༷གས་པ༷་ཀླུ༷་སྒྲུབ༷་ཀྱིས༷་མཛ༷ད་པ༷་རྫོགས༷་སོ༷།། །།ཞེས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་རང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་བཤད་ལ་གཞིར་བྱས་ཏེ་སམ་ཊ་ལ་མ་བརྟེན་པར་གང་ཤར་ཡི་གེའི་ལམ་དུ་རང་ཉིད་ཀྱི་སུག་རིས་བགྱིས་པའོ། །གང་གིས་རྒྱལ་བར་འགྱུར་བའི་ལམ་བཟང་དེ། །ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་འདོམས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས། །གང་ལ་དད་ནས་རྣམ་དཔྱོད་དག་གིས་བཀྲལ། །དེ་ཡི་དགེ་བས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་བར། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཐོགས་པ་མེད་བློ་དང་། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལ་དད་པའི་ཤུགས། །ཟབ་མོ་བླ་ན་མེད་པའི་རྟེན་འབྱུང་དོན། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་སྐལ་བཟང་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །ཕན་མཛད་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲིན་ལན་དུ། །མཐའ་ཡས་ཞིང་བཟང་ཀུན་ཏུ་རྟག་པར་ཡང་། །ཟབ་མོའི་རྟེན་འབྱུང་སྟོན་པའི་གཏམ་གྱིས་ནི། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་རྣམ་པར་དགྲོལ་གྱུར་ཅིག །འདི་ལྟར་འབད་པས་རབ་དགེའི་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས
【現代漢語翻譯】 因為諸法由因緣而生。最初從何處生起？最終又沒有止息，沒有見到這種脫離來去的意義。如果見到由因緣而生的意義，也不會有斷滅。像這樣，如果見到因果、緣起之義，就會明白諸法並非由自性所成立的空性，並且因果、緣起的兩個關鍵不僅互不矛盾，而且互相幫助，從而獲得堅定的信念，進入到顯空不二的智慧中。像這樣，通過宣說脫離常斷二邊的道路，就能消除各種邪見。因此，當以清凈的智慧來觀察諸法的法性或自性時，因為沒有找到可執著的對境，所以也沒有任何需要去除的自性成立的煩惱法，也沒有任何需要保留或斷除的對境。那麼，如何從輪迴中解脫呢？如前所述，如果僅僅因為錯覺或無知而成立了輪迴，那麼通過反覆地聽聞和思考清凈的真如，斷除增益和損減，就能證悟決定的意義。並且，要以與此相符的清凈智慧來觀察，如果見到真實的意義，就能獲得解脫。慈氏菩薩（梵文：Maitreya，含義：慈愛）曾說：『因此，解脫僅僅是耗盡錯誤。』 這是《緣起心要偈》（梵文：Pratītyasamutpādahṛdayakārikā，含義：緣起心要偈）的結尾，由聖龍樹（梵文：Ārya Nāgārjuna）論師所著。這句話很容易理解。因此，他們以龍樹論師自己的論述為基礎，而不是依賴 Samata，以文字的形式記錄了自己所理解的緣起心要。愿憑藉這通過何者能獲得勝利的殊勝之道，即親自為他人開示的緣起之法，以及對之生起信心並通過清凈的智慧進行辨析的功德，直至證得菩提心要，都能對一切所知無礙的智慧和對佛陀及其教法的信心，以及證悟甚深無上的緣起之義的幸運。爲了報答利益和救護者們的恩德，愿在無邊清凈的剎土中，永遠以宣說甚深緣起的言語，使一切眾生獲得解脫。像這樣，通過努力所產生的極大善妙之風的力量……
【English Translation】 Because all phenomena arise from conditions. Where does it originate from in the beginning? And ultimately, there is no cessation, not seeing the meaning of being free from coming and going. If you see the meaning of arising from conditions, there will be no annihilation either. Like this, if you see the meaning of cause and effect, dependent origination, you will understand that all phenomena are emptiness, not established by their own nature, and the two keys of cause and effect, dependent origination, are not only not contradictory to each other, but also help each other, thereby gaining firm conviction and entering into the wisdom of the inseparability of appearance and emptiness. Like this, by explaining the path that is free from the two extremes of permanence and annihilation, all wrong views can be eliminated. Therefore, when examining the Dharma nature or self-nature of all phenomena with pure wisdom, because no object of attachment can be found, there is no inherently established afflictive Dharma to be removed, and no object to be retained or cut off. Then, how to be liberated from samsara? As mentioned earlier, if samsara is established merely by delusion or ignorance, then by repeatedly hearing and thinking about the pure suchness, cutting off addition and subtraction, one can realize the determined meaning. And, one should observe with pure wisdom that is in accordance with this, and if one sees the true meaning, one can obtain liberation. Lord Maitreya said: 'Therefore, liberation is merely the exhaustion of error.' This is the end of 'The Essence of Dependent Origination' (Sanskrit: Pratītyasamutpādahṛdayakārikā), written by the venerable Nāgārjuna. This sentence is easy to understand. Therefore, they based their explanation of the essence of dependent origination on Nāgārjuna's own commentary, and without relying on Samata, they recorded their understanding of the essence of dependent origination in written form. May the merit of this excellent path by which one can gain victory, that is, the Dharma of dependent origination personally taught to others, and the faith that arises in it and the discernment through pure wisdom, until the essence of enlightenment is attained, may all be endowed with unobstructed wisdom of all knowable objects and faith in the Buddha and his teachings, and the good fortune to realize the profound and unsurpassed meaning of dependent origination. In order to repay the kindness of the benefactors and protectors, may all beings in the boundless pure lands always be liberated by the words that explain the profound dependent origination. Like this, by the power of the great virtuous wind generated by effort...
། །འཇམ་མགོན་ཟླ་བ་དྲང་བའི་འོད་དཀར་རྒྱུན། །སྙིང་དབུས་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ལ་སིམ་པའི་མོད། །འགྲོ་ཀུན་སྐྱོབ་པའི་དཔལ་དུ་བདག་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བློ་གྲོས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ས་བོན་དུ་དམིགས་ཤིང་གཞན་ཕན་བློ་ཡིས་བསྐུལ་ཏེ་སྙན་པར་རེ་བའི་ཚིག་གི་སྤྲོས་པ་སྐྱུངས་ནས་རང་ལོ་ཉེར་ 12-8-10a དྲུག་པ་རབ་ཚེས་ལྕགས་ལུག་རྒྱལ་ཟླའི་ཚེས་གསུམ་ལ་བན་དྷེ་བློ་གྲོས་དྲི་མེད་དམ་མིང་གཞན་ལྔ་རིག་སྨྲ་བ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རང་མདངས་མཚོ་བྱུང་བཞད་པའི་གེ་སར་དུ་འབོད་པའི་ཕྱི་ཐུན་གཅིག་ལ་བྲིས་པ་འདིས་རང་གཞན་གྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་གེགས་མཐའ་དག་ལྷག་མེད་དུ་ཞི་ནས་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་འོད་ཟེར་སྙིང་ལ་རྟག་ཏུ་སིམ་ཞིང་རེ་བ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཅིག་གུ། དགེའོ།།
【現代漢語翻譯】 愿文殊怙主那正直皎潔的光芒， 融入我心深處的巨大水海。 愿我成為救護一切眾生的榮耀！ 以此作為增長智慧的種子，以利他之心策動，我抑制住華麗的辭藻，以期盼之心懇切祈願。在二十六歲時，于繞迥鐵羊年藏曆新年之初三，班智達 洛哲哲美（Blo gros dri med），或名五明論師 蔣貝嘉衛讓當（'Jam dpal dgyes pa'i rang mdangs），又名 海生蓮花（Mtsho byung bzhad pa'i ge sar），於一次外修時寫下此文，愿自他修法的一切障礙完全平息，愿文殊喜悅的光芒永恒地融入心中，愿一切願望圓滿實現。吉祥！ （譯者註：繞迥，藏曆紀年法，每六十年一輪迴。鐵羊年為藏曆的一個年份。）
【English Translation】 May the pure white light of Manjushri, the protector, Penetrate the great ocean in the depths of my heart. May I become the glory that protects all beings! With this as the seed for increasing wisdom, motivated by altruism, I restrain from ornate words and earnestly pray with a hopeful heart. At the age of twenty-six, on the third day of the first month of the Iron Sheep year of the Rabjung cycle, the Pandit Lodrö Drime (Blo gros dri med), also known as Jampe Gyewei Rangdang ('Jam dpal dgyes pa'i rang mdangs), the master of the five sciences, and also known as Tsochung Zhäpai Gesar (Mtsho byung bzhad pa'i ge sar), the lotus blooming from the ocean, wrote this during one external practice session. May all obstacles to the Dharma practice of myself and others be completely pacified, may the light of Manjushri's joy eternally penetrate my heart, and may all aspirations be fulfilled. May it be auspicious! (Translator's note: Rabjung is the Tibetan calendrical system, with a cycle of sixty years. The Iron Sheep year is a year in the Tibetan calendar.)