jmp1209_慧藏集疏.珠寶鬘.g2.0f
局米旁大師教言集MP185慧藏集疏.珠寶鬘 12-9-1a 慧藏集疏.珠寶鬘 序分 ༄༅། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མཆན་འགྲེལ་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 12-9-1b ཨོཾ་སྭ་སྟི། གང་ཞིག་སྤྲོས་མཚན་ཀུན་བྲལ་བའི། །ཟབ་མོ་དབུ་མའི་དེ་ཁོ་ན། །སྟོན་མཛད་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་དང་། །དབྱེར་མེད་བླ་མ་མཆོག་གིས་སྐྱོངས། །འདིར་ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་ཤིང་རྟའི་རིང་ལུགས་གསལ་མཛད་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ལྷས་མཛད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་གཞུང་འདི་ཉིད་འཆད་པ་ལ་གསུམ། ཀླད་དོན། གཞུང་དོན། མཇུག་གི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་སྨོས་པ་དང་། འགྱུར་ཕྱག་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱ་གར༷་སྐ༷ད་དུ༷། ཛྙཱ༷་ན༷་སཱ༷་ར༷་ས༷་མུ༷ཙྪ༷་ཡ༷་ནཱ༷་མ༷། བོ༷ད་སྐ༷ད་དུ༷། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཐའ་དག་གི་སྙིང༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ༷ས་བཏུས༷་པ༷་ཞེས༷་བྱ༷་བ༷། གཉིས་པ་ནི། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སང༷ས་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ༷་ཕྱག༷་འཚལ༷་ལོ༷་ཞེས་ལོ་ཙཱ་བས་བཀོད་པའོ། ། 正文 གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་ 12-9-2a འཇུག་པའི་ཡན་ལག རྩོམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་བཤད་པ། རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། ། 諸論序分 དང་པོ་ལ་གཉིས། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དཔ༷ལ་དང་ལྡན༷་ཞིང་དམ་པའི་གནས་སུ་ཁྲིད་པའི་མགོ༷ན་དང་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་བླ༷་མ༷་ལ༷་བཏུད༷་ན༷ས། ཅེས་བླ་མ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་སྟེ་དེ་ནི་སྤྲིན་ཆེན་པོའི་མདོ་སོགས་ནས་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་སྒྲ་གཅན་ཞེས་པར་ཐུགས་བསྐྱེད་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་དུས་སུ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་དེས་མ་འོངས་པ་ན་ད་ལྟའི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་སངས་རྒྱས་སྟོང་བྱོན་རྗེས་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདས་ནས་རང་སངས་རྒྱས་འབུམ་དང་། མགོན་པོ་བརྒྱད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཞིང་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་ 12-9-2b འོད་ཅེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན། ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་སྔར་ལི་ཙྪ་བཱི་གཞོན་ནུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་ན་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གྱུར་པ་དེ་ལ། རྒྱལ་བས་ང་འདས་ནས་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ན་ངའི་མིང་འཛིན་པའི་དགེ་སློང་དུ་གྱུར་ནས་ལོ་བརྒྱར་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བྱེད། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྒྲུབས་ནས་ཕྱིས་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། སྤྲུལ་པའི་ལུས་ཀྱིས་བྱམས་པ་ལས། ཆོས་ཉན་པར་ལུང་བསྟན། གཞན་ཡང་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །ལྷོ་ཕྱོགས་བྷེ་ཏའི་ཡུལ་དུ་ནི། །དགེ་སློང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་གྲགས་པ། །དེ་མིང་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་སྟེ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་འཇིག་པ
【現代漢語翻譯】 慧藏集疏·珠寶鬘 序分 《從一切智慧精要中選集之註釋·珠寶鬘》 嗡 索斯地！ 祈願斷絕一切戲論之 甚深中觀之真實義， 開示聖父聖子（指龍樹菩薩和聖天論師）及 無別上師（喇嘛）垂護佑！ 此處，為闡釋開顯甚深見之車軌的論師聖天所著之《從一切智慧精要中選集》之論典，分三部分：首義、正義、末義。 首先，首義分二：標明題目和敬禮譯師。 首先是標明題目：梵語：Jnanasarasamuccaya-nama。 藏語：Sherab Nyingpo Kunle Dütpa Sheja Wa（རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཐའ་དག་གི་སྙིང༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ༷ས་བཏུས༷་པ༷་ཞེས༷་བྱ༷་བ༷）。 第二是敬禮譯師：頂禮斷證究竟之佛陀薄伽梵（Sangye），此為譯師所作。 正文 第二，正義分三：入于論著之支分、闡述所著論典之正文、迴向著作圓滿之善根。 諸論序分 首先，入于論著之支分分二：讚頌和立誓造論。 首先是讚頌：頂禮具足二資糧之光輝，引向聖地之怙主與救護者上師（喇嘛）。 此處上師指的是聖龍樹，如《大云經》等所說，往昔于無數劫前，曾為轉輪王時，于名為佛陀食日（Sgra Gechen）處發菩提心，于燃燈佛時期，為轉輪王之子時，彼佛授記未來於現在賢劫千佛之後，六十二劫后，於該剎土，在十萬自生佛和八大怙主涅槃后，將示現如來名智慧光（Yeshe Ö）。 在釋迦國王（Shakya）面前，名為離車毗（Lichavi）童子世間一切樂見者（Jikten Tamche Kyi Tongna Gawa），世尊授記我涅槃后八十年，你將成為持我名之比丘，一百年間弘揚佛法，修持極喜地（Saraptu Gawa），之後獲得八地，往生極樂世界，以化身於慈氏（Jampa）前聽聞佛法。 此外，《楞伽經》中雲：南印度貝達地方，有德比丘聲名揚，其名龍樹世人稱，摧毀有無邊見幢。
【English Translation】 The Jewel Garland, A Commentary on the Compendium of Wisdom Preface The Jewel Garland, A Commentary on the Compendium of Wisdom Extracted from All Essential Wisdom Om Svasti! May we be protected by the supreme lama, Inseparable from the noble fathers and sons, Who reveal the profound, unique truth of the Madhyamaka, Free from all elaborations! Here, to explain the text 'Compendium of Wisdom Extracted from All Essential Wisdom' composed by the teacher Noble Deva, who clarifies the lineage of the profound view's chariot, there are three parts: the initial meaning, the main meaning, and the concluding meaning. Firstly, the initial meaning has two parts: stating the title and showing homage by the translator. Firstly, the title is stated: In Sanskrit: Jnanasarasamuccaya-nama. In Tibetan: Sherab Nyingpo Kunle Dütpa Sheja Wa (རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཐའ་དག་གི་སྙིང༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ༷ས་བཏུས༷་པ༷་ཞེས༷་བྱ༷་བ༷). Secondly, the translator pays homage: Homage to the Bhagavan Buddha who has perfected abandonment and realization, as composed by the translator. Main Text Secondly, the main meaning has three parts: the preliminaries for composing the treatise, explaining the actual body of the treatise to be composed, and dedicating the merit of completing the composition. Prefaces to Various Treatises Firstly, the preliminaries for composing the treatise have two parts: praise and the pledge to compose. Firstly, the praise: Having bowed to the lama, the lord and refuge who possesses the glory of the two accumulations and leads to the sacred place. Here, the lama refers to the noble Nagarjuna, as stated in the Great Cloud Sutra and others, in the past, countless eons ago, when he was a Chakravartin king, he generated the mind of enlightenment at the place called Buddha Sgra Gechen, and during the time of Dipamkara Buddha, when he was the son of a Chakravartin king, that Buddha prophesied that in the future, after the thousand Buddhas of the current Fortunate Aeon, after sixty-two eons have passed, in that Buddha-field, after one hundred thousand self-born Buddhas and the eight protectors have passed into nirvana, he will be prophesied as the Tathagata named Jnana-aloka (Yeshe Ö). In the presence of King Shakya, the youth Lichavi named 'Joyful to See by All the World' (Jikten Tamche Kyi Tongna Gawa), the Victorious One prophesied, 'Eighty years after my passing, you will become a monk holding my name, and for one hundred years you will expand the teachings. Having accomplished the Extremely Joyful Ground (Saraptu Gawa), later after obtaining the eighth ground, you will be born in the Pure Land of Sukhavati, and with an emanation body, you will listen to the Dharma from Maitreya (Jampa).' Furthermore, in the Lankavatara Sutra, it says: 'In the southern region of Bheta, a monk with glory is renowned, his name is called Naga, he destroys the banner of views of existence and non-existence.'
། །ང་ཡི་ཐེག་པ་འཇིག་རྟེན་དུ། །བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་རབ་བཤད་ནས། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་བསྒྲུབས་ཏེ། །བདེ་བ་ཅན་དུ་དེ་འགྲོའོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན། དེ་ཉིད་ལ་གཞུང་རྩོམ་པ་པོས་ཕྱག་མཛད་པ་སྟེ། ནས་ནི་ལྷག་མ་འདྲེན་པའི་ཚིག་གོ། གཉིས་པ་ནི། གྲུབ་མཐའ་རབ་འབྱམས་མི་ཤེས་པའི་བྱིས༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་གསུམ་དང་བརྒྱད་སོགས་ཞི༷་བྱའི༷་ཕྱིར༷། རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཐའ་དག་གི་སྙིང༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ༷ས་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ངན་པ་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲ་ཡི་དཔུང་བཅོམས་པས་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་བཏུས༷་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདི་ནི། ཁོ་བོ་འཕག༷ས་པ༷་ལྷ༷་ཡི༷ས་སྦྱར༷་བ༷འོ་ཏེ་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འཕགས་པ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ཐོབ་པ་དང་སྐུ་ལུས་ལྷ་ལྟར་ 12-9-3a མཛེས་པས་མཚན་དེ་ལྟར་གྲགས་ལ། གང་ཚེ་མཆོག་སྲེད་སོགས་བཏུལ་ནས་དཔལ་གྱི་རི་ལ། བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་གཤེགས་པའི་ལམ་དུ་སྐྱེས་བུ་ཞིག་འདིའི་སྤྱན་ལ་ཆགས་པས་བསྟོད་པ་ན་དེའི་སྲིད་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་སོར་མོའི་གཅེས་སྤྱན་གཡས་པ་ཕྱུང་ནས་དེ་ལ་གནང་བ་ལ་སློབ་དཔོན་མ་དགྱེས་ནས། ཁྱེད་ནི་ཞར་བ་གླེན་པའོ་ཞེས་སྤྱོས་པར་གྲགས་ས་འདི་ཉིད་མཐོ་ཡང་འོག་མའི་སློབ་མར་གནས་པ་ནི་མ་འོངས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་བླ་མ་ལ་གུས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་།གང་གི་དང་པོར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་པས་ཀྱང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་བདག་ཀྱང་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་གསུམ་ལན་གསུམ་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་བསྐོར་བ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་མཐར་འགྲོ་ཞོན་གྱི་བུའི་ཕྱིར་སྐུ་ཚེ་བཏང་བ་ན། འཕགས་པ་ལྷས་ཀྱང་སྐུ་ཚེ་བཏང་སྟེ་གཉིས་ཀ་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་སོ། ། 所著論典正文 གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་སམ་གཞུང་དངོས་བཀོད་པ་ལ་གསུམ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཆོག་དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ། བྱེ་བྲག་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་འམ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བསླབ་པར་གདམས་པའོ། ། 總說如何修勝慧藏分法 དང་པོ་ལ། བསྒོམ་ཚུལ་དངོས་དང་། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཤད་པ།རྟོགས་བྱའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ། དེ་ཉིད་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་འཐད་པ་བསྟན་པ། དེ་བླ་མའི་ལུང་གིས་འཁྲུལ་པ་སེལ་ཚུལ། རྟོགས་པའི་ 12-9-3b བདག་ཉིད་དེའི་ཆེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟག་པ་དང་བདེན་གྲུབ་སོགས་དངོ༷ས་པོ་དང༷་རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟར་ཆད་པའི་དངོ༷ས་པོ་མེད་པ་ལ༷ས་གྲོལ་ཞི༷ང་། དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བམ་ཐ་སྙད་དུ་སྒྱུ་མ་ལ
【現代漢語翻譯】 『我於世間之教法， 宣說無上大乘法， 證得極喜之勝地， 彼將往生極樂剎。』（此為授記） 因此，論作者作禮讚：乃至於爲了不瞭解各種宗派的孩童們，平息三苦八難等等，從解脫道的所有智慧精華中，以具有勝義諦的無分別智，摧毀邪見和分別念之敵軍，爲了徹底平息煩惱和痛苦，我——聖天（Āryadeva）將撰寫或應當撰寫這部名為《集學論》的論著。聖天之所以被稱為聖天，是因為他獲得了八地菩薩的果位，並且身形如天神般俊美。 當他降伏了妙欲等，前往功德山時，一位男子因愛慕上師面前的聖天，而讚頌他。爲了平息那人的貪慾，聖天挖出了自己的右眼並贈予了他。據說他的上師對此並不高興，斥責他為『瞎子、傻瓜』。儘管如此，他仍然作為下屬的弟子，這是爲了向未來的菩薩們展示對上師的尊敬。最初使他完全成熟的善知識，即使是佛陀，也爲了（尊重上師）每天三次頂禮和繞行於凡夫俗子的上師。 最終，龍樹（Nāgārjuna）爲了末法王的兒子而捨棄了生命，聖天也同樣捨棄了生命，兩人都往生到了極樂世界（Sukhāvatī）。 所著論典正文 第二部分是論著的主體或實際內容，分為三個部分：普遍地闡述如何修習殊勝的智慧精華；詳細地解釋內外宗派或智慧本身；勸誡努力學習。 總說如何修勝慧藏分法 第一部分包括：實際的修習方法；闡述與修習不符之處；確定所要證悟的智慧。其中第一部分又分為四個方面：如何修習具有功德的智慧；論證證悟智慧的困難之處；通過上師的教導消除疑惑的方法；闡述證悟者的偉大之處。 第一點是：從常、實有等事物以及像斷見論者一樣否定事物的存在中解脫出來。因此，在世俗或名言上，如幻如...
【English Translation】 'In my teachings in this world, I will expound the unsurpassed Mahāyāna, Having attained the joyous grounds, They will go to Sukhāvatī.' (This is a prophecy) Therefore, the author of the treatise pays homage: In order to pacify the three sufferings and eight difficulties, etc., of children who do not understand the various tenets, from the essence of all the wisdom of the path of liberation, with the non-conceptual wisdom that possesses the ultimate truth, destroying the evil views and the army of conceptualization, in order to completely pacify the aggregates of afflictions and sufferings, I, Āryadeva, will compose or should compose this treatise called 'Compendium of Learnings'. Āryadeva is so named because he attained the eighth bhūmi of a Bodhisattva and his body is as beautiful as a god. When he subdued sensual desire, etc., and went to the Mountain of Merit, a man praised Āryadeva in front of his guru because he was in love with him. In order to pacify that man's desire, Āryadeva gouged out his right eye and gave it to him. It is said that his guru was not pleased with this and scolded him as 'blind, idiot'. Nevertheless, he remained as a disciple of his subordinate, which was to show respect for the guru to future Bodhisattvas. The virtuous friend who first brought him to complete maturity, even the Buddha, would prostrate and circumambulate his ordinary guru three times a day and three times a night (in order to respect the guru). Eventually, Nāgārjuna gave up his life for the son of King Final Journey, and Āryadeva also gave up his life, and both went to Sukhāvatī. The Main Text of the Treatise The second part is the main body or actual content of the treatise, which is divided into three parts: generally explaining how to practice the supreme essence of wisdom; explaining in detail the internal and external tenets or wisdom itself; and exhorting to study diligently. General Explanation of How to Cultivate the Supreme Essence of Wisdom The first part includes: the actual method of practice; explaining what is inconsistent with the practice; and identifying the wisdom to be realized. The first part is further divided into four aspects: how to practice wisdom with its qualities; arguing the difficulty of realizing wisdom; the method of eliminating doubts through the teachings of the guru; and explaining the greatness of the realized one. The first point is: to be liberated from things such as permanence and true existence, and from denying the existence of things like annihilationists. Therefore, in conventional or nominal terms, like illusion...
ྟ་བུའི་དངོ༷ས་པོ་དང༷་དོན་དམ་པར་བདེན་པའི་དངོ༷ས་པོ་མེ༷ད་པ་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དང་རབ༷་ཏུ་ལྡན༷་པ༷་སྟེ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཉིད་འགྱུར༷་བ༷་མེ༷ད་པ༷་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་ན་གྲོལ་བའི༷་མཆོ༷ག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ནི། ཡི༷ད་ཀྱི༷་རང༷་བཞི༷ན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་གིས་རང་གི་སེམས་ལས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པར་གྲོལ༷་བའི༷་གན༷ས། ག༷ང་ཡི༷ན་པ་དེ༷་ལ༷་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་བས༷མ་གཏན༷་གྱིས༷། རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་རྟོག༷་བཅས་ཀྱི་སེམ༷ས་གང་ཞིག་འཇུག་ལྡོག་འཁོར༷་ལོ༷་ལྟར་བར་མེད་པ་དེ་འཛི༷ན་པར་བྱེད་པ༷་ནི། ནང་བཅུད་ཀྱི་འགྲོ༷་བ་དང༷་ཕྱི་རོལ་སྣོད་ཀྱི་དངོ༷ས་པོ༷འི་ངོ༷་བོ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། རྟོགས་པའམ་རིག༷་པ༷འི་མིང༷་དུ་དེ༷་བརྗོ༷ད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ་དུས་གསུམ་ཡང་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པས། རང་གི་སེམས་ཤེས་པས་མ་ལུས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་ནི། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་འདི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་དངོ༷ས་པོ་མེ༷ད་པའི་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་ནམ་མཁ༷འ་དང་འདྲ༷་ 12-9-4a བ༷་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོ༷ད་པ༷་དང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མཐའ་དག་རྣམ༷་པར༷་སྤོང༷ས་པ༷་ནི༷། ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་སམ་དེ༷་ཁོ་ན་ཉི༷ད་ཀྱི་མཆོ༷ག་ཡིན་པར་འདོད་དེ༷་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཆོས་འདི་བ་པ་འཁོར་བ་ལས་ཐར༷་བར་འདོ༷ད་པ་རྣམ༷ས་ནི། དེའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་དང༷་དེ་ལ་མངོན་ཞེན་གྱི་རྨོ༷ངས་པ་ཆེན༷་པོ་སྐྱེ་བའི་གན༷ས་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བ་ཡི༷ན་ནོ༷། །དེའི་འཐད་པ་ནི། རེ༷་ཞི༷ག་ཅེས་དང་པོར་དངོས༷་པོ་གང༷་ཞིག་བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ལྟར་ཡོ༷ད་པར་གྱུར་ན༷་ནི། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་པར༷་སྐྱེ་ཞིང་འཇི༷ག་པའི༷་མཐར་རྒྱུན་ཆད་པའི། གན༷ས་ལ༷་གན༷ས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གལ་ཏེ་དངོ༷ས་པོ༷་རྣམ༷ས་ནི༷་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མེ༷ད་ན༷་ཡ༷ང་། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་ལ༷ས་སྐྱེ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོག༷ས་ནི༷་གཉི༷ས་པོ༷་གང་དུ་ཡང༷་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སྙེམས༷་ཤིང༷་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡོ༷ངས་སུ༷་
【現代漢語翻譯】 就像現象和究竟真實中沒有真實的現象一樣，它完全具備兩種真理的方式。自性光明的心性不變，在因、道、果的階段都是解脫的至高狀態。正如所說，意識的自性，即一切智智，應當從自己的心中完全尋求，這就是解脫的境界。對於安住於此境界的專注禪定，任何陷入生滅輪迴的概念或有念之識，都應把握其內在要素的執行和外在器物現象的實相。這被稱為證悟或智慧。 在世俗諦中，如經中所說：『諸位勝者之子，這三界唯是心，三時亦唯是心。』因此，瞭解自己的心，即瞭解一切。在勝義諦中，如經中所說：『一法即是萬法之體性，萬法即是一法之體性。誰能如實見一法，彼亦如實見萬法。』因此，這才是合理的。 第二，有和無兩種現象都不存在的空性，如同虛空般，自性光明。在世俗諦中執著于有，在勝義諦中執著于無等，所有具有能取所取相的行境都應完全捨棄。這被認為是甚深之處或究竟真實的至高境界。那些外道和自詡為佛教徒卻渴望從輪迴中解脫的人們，對它的意義顛倒錯亂，並因此產生極大的無明和執著，因此極難證悟。 其合理性是：首先，如果任何事物像孩子觀察的那樣存在，那麼它就會在每一剎那生滅，最終走向斷滅。如果現象沒有因果的體性，那麼它也會無因無緣地從空性中產生，如果是這樣，它就會恒常存在或不存在，因為它不依賴於因緣。 第三，因此，不應執著于有和無的任何一方，既不應偏袒有，也不應完全偏袒無。
【English Translation】 Just as there are no truly existent phenomena in relative and ultimate truth, it is fully endowed with the ways of the two truths. The unchanging nature of the self-luminous mind, which is the supreme state of liberation in the stages of cause, path, and result. As it is said, the nature of consciousness, which is omniscient wisdom, should be fully sought from one's own mind, and this is the state of liberation. For the focused meditation that abides in this state, any conceptual or discursive consciousness that falls into the cycle of arising and ceasing should grasp the reality of the inner essence's movement and the outer phenomena of objects. This is called realization or wisdom. In conventional truth, as it is said in the scriptures: 'O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind, and the three times are also only mind.' Therefore, knowing one's own mind is knowing everything. In ultimate truth, as it is said: 'One phenomenon is the essence of all phenomena, and all phenomena are the essence of one phenomenon. Whoever sees one phenomenon as it is, also sees all phenomena as they are.' Therefore, this is reasonable. Secondly, the emptiness in which both existence and non-existence do not exist, like the sky, is naturally luminous. In conventional truth, clinging to existence, and in ultimate truth, clinging to non-existence, all objects of perception with characteristics of grasper and grasped should be completely abandoned. This is considered the profound state or the supreme of ultimate reality. Those non-Buddhists and those who claim to be Buddhists but desire liberation from samsara are confused about its meaning and thus generate great ignorance and attachment, making it extremely difficult to realize. Its rationale is: First, if anything exists as a child observes, then it arises and ceases in every moment, eventually leading to cessation. If phenomena do not have the nature of cause and effect, then they will also arise from emptiness without cause or condition, and if so, they will either always exist or not exist, because they do not depend on causes. Third, therefore, one should not cling to either side of existence or non-existence, neither favoring existence nor completely favoring non-existence.
སྙེམས༷་པ༷་ནི། བློ་ལྡན༷་མཁ༷ས་པ༷འི་ལམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་གོ༷་འཕ༷ང་གི་ཆོས་མཆོ༷ག་ཏུ་ཟབ་ཅིང་ཆེས་ཕྲ༷་བ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷། དེ་ནི་བདག་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནམ་བླ༷་མ༷འི་ཞལ༷་ལ༷་གན༷ས་པ༷འོ༷་སྟེ་དེའི་ཞལ་ལུང་གིས་ཤེས་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གང༷་ཡོ༷ད་པ་དེ༷་ཀུན༷་འདི༷་རྣམ༷ས་ནི་སྐྱེ་ཞིང་འཇི༷ག་ལ། གང༷་མེ༷ད་པ་དེ༷་ཡ༷ང་འབྲས༷་ 12-9-4b བུ༷་མེ༷ད་པས་དེ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་དོ། །དེས༷་ན༷་དེ་གཉིས་ཀྱི༷་དབུ༷ས་ན་ཐ་སྙད་དུ་གནས་པ་དང་དོན་དམ་པར་དབུས་ཙམ་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི༷་གནས་པའི་དོན། ར༷བ་ཏུ་ཕྲ༷་བ་དེ་མཁ༷ས་པ༷་གང༷་གི༷ས་རྟོག༷ས་པ་ནི། དེ༷་ཁོ༷་ན༷་ཉི༷ད་རི༷ན་ཆེན༷་གྱི་མཆོ༷ག་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ཅེས་མེད་ཅེས་གཉིས་ཀ་མཐའ། །དག་དང་མ་དག་འདི་ཡང་མཐའ། །དེ་བས་མཐའ་གཉིས་རབ་སྤངས་ཏེ། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་མི་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཉེས་པ་དང་། དངོས་པོར་འཁྲུལ་བའི་ཉེས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོ༷ས་པོ༷་མེ༷ད་པ༷་ཉི༷་ཚེ༷་བ་གསུམ་ལ༷། བླུན་པོའམ་རྨོང༷ས་པ༷་རྣམ༷ས་ནི༷་ཉེ༷་བར༷་གན༷ས་ཏེ། དངོས་མེད་ཉི་ཚེ་ལ་གནས་པ་གསུམ་ནི། འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་འདོད་པ་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་པ་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་སྡིག་པ་སྤྱོད་ཀྱང་མི་གནོད་ཅེས་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མི་འཐད་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དང་རྟག་ཏུ་ཡོད་མེད་དུ་ཐལ་བས་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་མི་འཐད་དེ། །ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་དགེ་སློང་གི། འཁོར་བ་གལ་ཏེ་རྣམ་ལྡོག་ན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཅི་ཕྱིར་དེ་མི་རྩོམ་མི་བཤད། །རྩོམ་པ་ཡོད་ན་ངེས་པར་ཡང་། །ལྟ་བར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །ཅེས་བརྗོད་པའི་ཉེས་པ་གནས་ལ། གལ་ཏེ་བདག་གཅིག་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞི་བ་སྟོང་ 12-9-5a པ་མེད། །རང་བྱུང་རྡུལ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བསལ་བ་ནི། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དང་། འདིར་བདག་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་བར་ངེས་སོ། །གསུམ་པར་ཡང་མེ་སོགས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཚ་བ་སོགས་ཡོད་པ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །དེས་ན། རི་རབ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ཡི། །བདག་ཏུ་ལྟ་བས་མི་གནོད་ཀྱི། །སྟོད་ཉིད་ལྟ་བས་གནོད་པ་ནི། །ང་རྒྱལ་མི་བདེན་བརྟགས་པས་སོ། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་འགྱུར་ཏེ། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་བཟུང་ཉེས་པ་དང
【現代漢語翻譯】 甚深（藏文：སྙེམས，漢語拼音：nyems）之法，是智者以智慧之路所應行之果位之殊勝法，極其深奧且精微，需依止善知識或上師（藏文：བླ༷་མ༷，漢語拼音：la ma）之教導，方能領悟。此乃上師之口訣所指示。 第四點是：凡是存在的，都會生起和壞滅；凡是不存在的，也不會產生結果。因此，存在和不存在兩者皆不合理。所以，存在和不存在兩者之間，既沒有名言安立之處，也沒有勝義中真實成立的中間狀態，因此，不執著于任何法。如此甚深微妙之理，唯有智者方能證悟。證悟此理者，乃是珍寶中的至寶。正如經中所說：『有與無是邊，凈與不凈亦是邊，智者捨棄二邊，不住于中』。 第二，闡述與此（中觀）不符的觀點，分為兩部分：執著斷滅見的過患，以及執著實有的過患。 首先，對於不存在之法的三種執著，愚者會執著於此。這三種對不存在之法的執著是：外道認為沒有前後世，斷滅論者；佛教徒認為沒有不可思議的智慧，誹謗果報者；以及認為空性之故，即使造惡業也無妨礙，對佛法進行字面解釋者。 首先，認為沒有前後世是不合理的，因為既沒有成立的理由，又有破斥的理由，並且會陷入恒常存在或恒常不存在的過失。其次，認為沒有不可思議的智慧是不合理的。如經中所說：『若諸漏盡諸比丘，能令輪迴顛倒轉，一切圓滿正覺者，何不最初作是說？若有造作必生見，是故不應受持彼。』如果輪迴可以被斷盡煩惱的比丘顛倒，那麼一切圓滿正覺者為什麼不一開始就這麼說呢？如果可以造作，那必然會產生見解，因此不應該接受這種觀點。如果說沒有自性，那麼寂滅的行境就成了虛空，自生微塵也無法存在，那麼諸佛的色身又如何產生呢？』這裡所說的『自性』，應理解為不可思議的智慧。第三，對於火等，雖然勝義中不存在，但在名言中卻有熱等作用，因果不虛，為量所成立。 因此，如經中所說：『如須彌山之我執，不能損害於自性，若執著于空性見，則為自性所損害，我慢不實考察故。』又說：『若人邪觀空性理，是則自毀墮落者，如捉毒蛇反受害。』
【English Translation】 The profound (Tibetan: སྙེམས, Romanization: nyems) Dharma is the supreme Dharma of the fruition to be traversed by the wise through the path of wisdom, being extremely profound and subtle, it must rely on the instructions of a virtuous friend or Lama (Tibetan: བླ༷་མ༷, Romanization: la ma) to be understood. This is shown by the oral instructions of the Lama. The fourth point is: Whatever exists arises and ceases; whatever does not exist will not produce results. Therefore, both existence and non-existence are unreasonable. Therefore, between existence and non-existence, there is neither a place for nominal designation nor a truly established middle ground in the ultimate sense, thus, not clinging to any dharma. Such a profound and subtle principle can only be realized by the wise. One who realizes this principle is the best of jewels. As it is said in the scriptures: 'Existence and non-existence are extremes, purity and impurity are also extremes, the wise abandon both extremes and do not abide in the middle'. Second, to explain the views that are inconsistent with this (Madhyamaka), it is divided into two parts: the fault of clinging to nihilistic views, and the fault of clinging to substantial existence. First, for the three attachments to non-existent dharmas, fools will cling to them. These three attachments to non-existent dharmas are: non-Buddhists who believe that there is no past or future life, nihilists; Buddhists who believe that there is no inconceivable wisdom, slanderers of karmic results; and those who believe that because of emptiness, it does not matter even if they commit evil deeds, those who interpret the Dharma literally. First, it is unreasonable to believe that there is no past or future life, because there is neither a reason to establish it, nor a reason to refute it, and it will fall into the fault of being either eternally existent or eternally non-existent. Secondly, it is unreasonable to believe that there is no inconceivable wisdom. As it is said in the scriptures: 'If monks who have exhausted their defilements could reverse the cycle of rebirth, why did all the perfectly enlightened ones not say so from the beginning? If there is creation, there will inevitably be views, therefore one should not accept this view.' If the cycle of rebirth could be reversed by monks who have exhausted their defilements, why did all the perfectly enlightened ones not say so from the beginning? If it can be created, then views will inevitably arise, therefore this view should not be accepted. If it is said that there is no self-nature, then the realm of peace becomes empty, and self-generated dust cannot exist, then how do the bodies of the Buddhas arise?' Here, 'self-nature' should be understood as inconceivable wisdom. Thirdly, for fire and so on, although they do not exist in the ultimate sense, they have effects such as heat in the nominal sense, and the cause and effect are not deceptive, as established by valid cognition. Therefore, as it is said in the scriptures: 'The ego-clinging like Mount Meru cannot harm self-nature, but if one clings to the view of emptiness, then it is harmed by self-nature, because of the examination of false pride.' It is also said: 'If a person views emptiness incorrectly, then they will destroy themselves and fall, like grasping a poisonous snake and being harmed instead.'
་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་པ་ལ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དེ་དག་ནི་ས་བོན་རུལ་བ་དང་འདྲ་བས། ཁོང༷་མྱག༷ས་ཏེ་རུལ་པ་དམ༷ན་པ༷འི་གན༷ས་ལ༷་ནི༷། བླུན༷་པོ༷་གསུམ་པོ་དེ༷་དག༷་ཚུལ༷་འདི༷་ནར༷་གན༷ས་པ་ཡིན་ཏེ།གང་ཟག་ལོག་པར་བལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་ཟད་ལྡན། །ཞེས་པས་ལྟ་བ་ལོག་པ་དེ་ཉིད་དམན་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བཟུང་ངམ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ༷་ཁོ༷་ན་ཉི༷ད་དམ༷་ནམ་མཁ༷འ་དང་འདྲ་བར་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ལ༷། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སེམས་ཙམ་པའི་བར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང༷་དག༷་སེམ༷ས་ནི༷་རབ༷་ཏུ་རྨོངས༷་པ༷་སྟེ། དེ༷་དག༷་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་ཟད་ཆོ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ནམ༷་མཁའ༷་ལ༷་ཡང་། མཆོག༷་ཏུ༷་རྨོངས༷་པ༷་དག༷་ 12-9-5b ཏུ༷་འགྱུར༷་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟག་ན་ཤེས་པས་བཟུང་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་གོ་འབྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱར་རུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་ཅི་ཡང་མེད་པའམ་ཡང་ན་ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་དབང་གིས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁོར་བའི་བདེ་བའི་དངོས༷་པོ༷་ཉ༷མས་སུ་མྱོང༷་བ༷་ཡང༷་། ཟག༷་བཅས་ཀྱི་གན༷ས་ཡི༷ན་པས༷་གཏན་དུ་ཕན་པའི་རྟེན༷་མེ༷ད་དེ༷། དེ་དག་ཅུང༷་ཟད་དུས༷་ཀྱི༷་ཆ་ལ་བདེ༷་བ་ཐོབ༷་ཀྱི༷། འཁོར་བའམ་ལས་ཉོན་ལས་རྣམ༷་པ༷ར་གྲོལ༷་བར༷་མི༷་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བརྒྱ་བྱིན་འཇིག་རྟེན་མཆོད་འོས་གྱུར་ནས་ནི། །ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སླར་ཡང་ས་སྟེང་ལྟུང་། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་ནི། །འཁོར་བ་ཉིད་དུ་ཡང་བྲན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ཅི་ཞིག་གིས་གྲོལ་སྙམ་ན། སྔར་མཐར་འཛིན་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྟན་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར་དངོ༷ས་པོ་ཡོ༷ད་ཅེས་མི༷་བྱ༷་ཞི༷ང་། དངོ༷ས་པོ༷་མེ༷ད་པར་འདོད་པ༷འི་ཡི༷ད་ཀྱང༷་སྤང༷ས་ཏེ། ཀུན༷་མཁྱེན༷་ཀྱི་གོ༷་འཕ༷ང་ཐོབ་པར་འདོ༷ད་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷་ནི། མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པ་དེ༷་བཞི༷ན་དུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སམ་བར༷་དུ༷་འང་གན༷ས་པར་མི༷་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་གང་ལའང་མི་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བའོ། ། 分別廣說內外宗派及智慧 གཉིས་པ་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། གང་ཞིག་ཤེས་ནས་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། བླང་བྱ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གསུམ། ལྟ་བའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ། དེ་དག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་བསྒོམ་པ་བསྟན་པ། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འཁྲུལ་བར་བསྟན་ནས་སུན་དབྱུང་ 12-9-6a བའོ། །དང་པོ་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ན
【現代漢語翻譯】 如修持顛倒真言。』如是說。此外，于大乘中，如菩薩於法執著于字面意義，則會產生二十八種墮落，這些如同腐爛的種子。因此，被其腐蝕，處於低劣之境。愚笨的三者，以此方式安住。以邪見行善，一切皆具足未盡之果報。』因此，邪見本身即是低劣之境。第二，若認為事物存在，則不然。如前所示，其本身如同虛空。宗義立者中，心識論者之間的瑜伽士，心識極為愚昧。彼等不僅於法性，亦於法相之虛空，極其愚昧。如何于虛空觀察，雖知無所執，然于名言中，可作詮釋等之名言。此外，別無他物，或如執虛空為實有。因此，佈施等之果報，體驗輪迴之樂，亦是具漏之境，終無利益之依處。彼等僅于短暫之時獲得安樂，然不言從輪迴或業惑中解脫。如龍樹所言：『帝釋天成為世間應供，因業力故，復墮于地。轉輪王亦如是，于輪迴中，亦成奴僕。』如是說。第三，若問何者解脫？如前所示，執著邊見的過患，因此不應說事物存在。亦應捨棄認為事物不存在之念。欲得一切智智之位者，不應住於二邊，亦不應住於二者之中間，如是不住于任何處，即是解脫。 分別廣說內外宗派及智慧 第二，分別解說內外宗派，其中，爲了瞭解而應捨棄的外道宗派，以及應採納的內道宗派，分為兩種解說。首先，分為三部分：陳述其見解主張；闡述其行爲準則和禪修方式；揭示其顛倒錯謬之處，從而進行駁斥。 首先，分為常見和斷見兩種。首先是常見。
【English Translation】 Like practicing perverse mantras.』 Thus it is said. Furthermore, in the Mahayana, if a Bodhisattva clings to the Dharma according to the literal meaning of the words, twenty-eight kinds of downfalls will occur, which are like rotten seeds. Therefore, being corrupted by them, they dwell in a state of inferiority. The three foolish ones abide in this way. Even if one practices virtue with wrong views, all will be endowed with inexhaustible karmic results.』 Therefore, wrong views themselves are the state of inferiority. Secondly, if one thinks that things exist, it is not so. As shown before, it itself is like space. Among the proponents of philosophical tenets, the yogis among the Mind-Only school are extremely deluded in their minds. Not only in the nature of phenomena, but also in the space of the characteristics of phenomena, they are extremely deluded. How can one examine space? Although one knows that there is nothing to grasp with knowledge, one can still use terms such as explanation in conventional language. Besides, there is nothing else, or it is like grasping space as something real. Therefore, the fruits of generosity and so on, experiencing the happiness of samsara, are also contaminated states, and there is ultimately no basis for benefit. They only obtain happiness for a short period of time, but they do not speak of liberation from samsara or afflictions of karma. As Nagarjuna said: 『Indra, having become worthy of offerings in the world, falls to the ground again due to the power of karma. The Chakravartin also becomes a slave in samsara.』 Thus it is said. Thirdly, if one asks what liberates, as shown before, the fault of clinging to extremes, therefore one should not say that things exist. One should also abandon the thought that things do not exist. Those who wish to attain the state of omniscience should not abide in either extreme, nor should they abide in the middle of the two. Not abiding in any way is liberation. Detailed Explanation of Internal and External Schools and Wisdom Secondly, in the detailed explanation of internal and external schools, there are two explanations: the external schools that should be abandoned after understanding, and the internal schools that should be adopted. First, it is divided into three parts: stating their doctrinal assertions; explaining their behavioral codes and meditation methods; revealing their inverted errors, thereby refuting them. First, it is divided into two types: the view of permanence and the view of annihilation. The first is the view of permanence.
ི། ལྷ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་པ་ལྷར་འཛིན་པས་ཞི་བ་པའམ་དབ༷ང་ཕྱུ༷ག་པ༷་དང་དུས་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོག༷ས་པ༷ས་རང་རང་གི་ཡོ༷ན་ཏན༷་སྣ་ཚོགས་པར་འདོ༷ད་དེ། དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་པས་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན། སྣ་ཚོགས་སུ་བྱེད་པས་ཕྲ་བ་དང་། འབྱུང་བ་རྣམས་སྡུད་རྒྱས་གནས་པར་བྱེད་པར་ཡང་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པས་མཆོད་པར་བྱ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེ་བོའི་བདག་པོར་གྱུར་པ་དང་ཐམས་ཅད་དེའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཡིད་ཀྱིས་བསམ་པ་ལྟར་གར་ཡང་ཕྱིན་པ་དང་། གང་འདོད་མིག་ཕྱེ་ཙམ་གྱིས་བྱེད་པས་འདོད་དགུར་ལྡན་པ་དང་། ཇི་འདོད་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པས་དགའ་མགུར་གནས་པ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་འདོད་དེ། གང་ཞིག་ཕྲར་གྱུར་གཅིག་པུ་སྐྱེ་གནས་འདུག །དེ་ཡིས་འདི་ཀུན་སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དབང་ལྡན་ལྷ་མཆོག་ལྷ་མཆོད་བྱ། །ཡོན་ཏན་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བ་འཐོབ། །སྐྱེ་བ་པོ་འདི་ཤེས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བདག་གི་བདེ་སྡུག་བདག་ལ་རང་དབང་མེད། །དབང་ཕྱུག་གིས་བཏང་ཡང་ན་གཡང་སའམ། །མཐོ་རིས་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲ། དུས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྨྲ་བས། འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དུས་ཀྱིས་འབྱིན། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་སྡུད་དུས་ཀྱིས་བྱེད། །དུས་ཀྱིས་གཉིད་ལོག་སད་བྱེད་པས། །དུས་ནི་འདའ་བར་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེ༷ས་དུས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པས་དུས་ལས་འདའ་དཀའ་བར་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་ལྷ་དང་། རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ 12-9-6b ཡོན་ཏན་བརྟག་པར་བྱེད་དོ། །གྲང༷ས་ཅ༷ན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལྷའི་ཡོན༷་ཏན༷་དུ་ཁས་བླང་བ་མེད་ཀྱང་གཙོ་བོ་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་འབྱུང་བས། རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲ་བ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་གྲངས་ངེས་པར་སྨྲ་ཞིང་འདི་ཉིད་མ་ཤེས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་ཤེས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་དོ། །ཚང༷ས་པ༷་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་རྟག་པར་འདོ༷ད་པ༷་ནི་བྲམ༷་ཟེ༷་རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་རྣམ༷ས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཞིག་རྗེས་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་སིལ་བུ་པ་ཆ་མེད་རྟག་པ་དེ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་འབྱིན་པར་འདོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐུས། རླུང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་གསུམ་འབྱར་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཉིས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ནས་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་ཙམ་གྱིས་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཕྲད་དེ་ཚོགས་ནས་རླུང་དཀྱིལ་གྲུབ་ཅིང་། ཚུལ་དེས་ཆུ་དང་ས་དང་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུབ་ཅིང་། དེའི་དབུས་སུ་ཚངས་པའི་སྒོང་ཆེན་པོ་འོད་འབར་བ་རྡོལ་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མེས་པོ་ཚངས་པ་པདྨའི་མངལ་ལས་བྱུང་ཞེས་པདྨ་ལ་འདུག་པ་གདོང་བཞི་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེས
【現代漢語翻譯】 那些將大自在天（Maheśvara）視為至高神的人，如自在天派（Maheśvara）或自在天（Īśvara），以及時論派（Kālika）等，都各自宣稱其神祇具有各種功德。例如，自在天派認為自在天具有各種功德：能變現微細之物，能聚集和擴充套件諸元素，能輕而易舉地做到，能被一切事物讚頌，是所有事物之主的擁有者，一切都在其掌控之下，能隨心所欲地到達任何地方，只需眨眼就能實現任何願望，只需思考就能獲得滿足，擁有這八種功德，並認為一切都是由他所創造。他們說： 『唯一且微細的存在，存在於所有生靈之中；他創造並毀滅一切。他是至高無上的神，值得敬拜。通過行善，可以獲得極大的平靜。』 『這個創造者是否具有意識？我無法自主決定自己的苦樂。無論自在天將我拋向懸崖還是送往天堂，我都只能隨之而去。』 時論派則宣稱時間的功德：『時間消解萬物，時間聚集眾生，時間使人入睡和覺醒，因此時間難以超越。』他們認為時間創造一切，因此難以超越。 同樣，我們也應考察水神、多聞天之子（Vaiśravaṇa）、愛神之子（Kāmadeva）、太陽和月亮等神祇的功德。 數論派（Sāṃkhya）的信徒不承認神祇的功德，但他們認為萬物都源於自性（Prakṛti），因此他們認為自性是萬物的根源。他們認為所有知識都可以歸結為二十五個範疇，不瞭解這些範疇的人就會受輪迴之苦，而瞭解它們就能獲得解脫。 那些渴望獲得大梵天（Brahmā）永恒地位的人是婆羅門（Brāhmaṇa）和吠陀經（Veda）的信徒。勝論派（Vaiśeṣika）認為，世界毀滅后，四大元素（地、水、火、風）的微小、不可分割的原子是永恒的，大自在天用它們來創造世界。由於眾生的業力，風將兩個原子結合在一起，三個原子結合在一起形成『二合微塵』。當物體被撞擊時，原子會聚集在一起，形成風輪。同樣，水、土和火的輪也形成了。在這些輪的中心，一個巨大的、閃耀的梵卵破裂，世界的始祖梵天從蓮花中誕生，他有四張臉，坐在蓮花上。
【English Translation】 Those who regard Maheśvara (the Great Lord) as the supreme deity, such as the Maheśvaras or Īśvaras (the Lords), and the Kālikas (those who speak of time), each claim various merits for their respective deities. For example, the Īśvaras claim that Īśvara has various merits: the ability to become subtle, the ability to gather and expand the elements, the ability to be light, the ability to be praised by all, the ownership of all lords, everything being under his control, the ability to go anywhere as desired, the ability to fulfill any wish with a mere blink of an eye, and the ability to be content with whatever is desired, possessing these eight merits, and believing that he creates everything. They say: 'The one and subtle being, residing in all beings; he creates and destroys everything. He is the supreme god, worthy of worship. By doing good, one can attain great peace.' 'Does this creator have consciousness? I cannot independently decide my own happiness and suffering. Whether Īśvara throws me off a cliff or sends me to heaven, I can only go along with it.' The Kālikas, on the other hand, proclaim the merits of time: 'Time dissolves all things, time gathers beings, time makes people sleep and awaken, therefore time is difficult to surpass.' They believe that time creates everything, and therefore it is difficult to surpass. Similarly, we should also examine the merits of the water god, Vaiśravaṇa's son, Kāmadeva's son, the sun, and the moon, etc. The followers of the Sāṃkhya school do not acknowledge the merits of deities, but they believe that everything originates from Prakṛti (nature), therefore they consider nature to be the root of everything. They believe that all knowledge can be reduced to twenty-five categories, and those who do not understand these categories suffer in saṃsāra (cyclic existence), while those who understand them attain liberation. Those who aspire to attain the eternal status of Brahmā (the Great Brahma) are the Brāhmaṇas (Brahmins) and the followers of the Vedas. The Vaiśeṣikas (Particularists) believe that after the destruction of the world, the minute, indivisible atoms of the four elements (earth, water, fire, and wind) are eternal, and the great Īśvara uses them to create the world. Due to the karma of sentient beings, the wind combines two atoms together, and three atoms combine to form a 'binary aggregate'. When an object is struck, the atoms gather together, forming a wind wheel. Similarly, the wheels of water, earth, and fire are also formed. In the center of these wheels, a huge, radiant Brahma egg bursts open, and Brahmā, the progenitor of the world, is born from a lotus, with four faces, sitting on the lotus.
་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དག་འདི༷་རྣམ༷ས་ནི་དེ༷་ཉི༷ད་རྣམ༷་པ་གསུམ༷་དུ་གན༷ས་ཏེ། ཚངས་པ་ཉིད་ན་འཇིག་རྟེན་འབྱིན། །སྐྱེ་དགུ་སྡུད་པ་དྲག་པོ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་ཉིད་ན་བཏང་སྙོམས་སོ། །རང་འབྱུང་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་གནས། །ཞེས་བཤད། གཞན་དག་ནི་དང་པོ་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་། གཉིས་པ་གཙོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་། གསུམ་པ་རང་བྱུང་གི་གནས་སྐབས་གསུམ་ནི་དེ་ཉིད་གསུམ་ཞེས་འདོད། ཡང་ན་བཤད་མ་ཐག་པ་ 12-9-7a འདི་གསུམ་གྱིས་ཕྱི་རོལ་པ༷་ཀུན་བསྡུས་པར་འདོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སེར་སྐྱའི་སློབ་མ་སེར་སྐྱ༷་པ༷་རྣམས་ནི༷་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི༷་ཚུལ༷་ལས་འབྱུང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་བྱེད་པ་པོར་འདོད་དོ། །ཡུལ་ལས་དབ༷ང་པོ༷་སྡོམ་པའི་ཐུབ༷་རྣམ༷ས་ནི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི༷་ཡོན་ཏན་དུ་འདོད་པས་ནམ་མཁའི་ཚུལ༷་ཏེ་འདི་དག་ནི་བྱེ་བྲག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་རང་གི་སྐྲ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཟད་པར་བྱེད་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ཟད་བྱེ༷ད་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་ཆེན་པོ་རྒྱལ༷་བའི་གཟུགས་བརྙན༷་རྣམ༷ས་བྱས་ནས། དེ་ལ་ད༷ད་པ༷ས་འབ༷ད་དེ༷་མཆོད་པའི་ལས་ལ་གཞོ༷ལ་བ༷འོ༷། །མིག་སོགས་དབ༷ང་པོ༷་ལྔ༷་དང༷་ཉེར༷་ལྡན༷་ཏེ་ཉེར་བར་ལྡན་པའི༷། བད༷ག་ཡོ༷ད་པར་འདོད་པ་བྲམ༷་ཟེ༷་མཆོ༷ག་རྣམ༷ས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོ་ཅག་མཆོག་གོ་ཞེས་རློམ་པས་སོ། །འདི་དག་གིས། རིག་བྱེད་འདྲ་བའི་ཐོས་པ་མེད། ཅེས་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་ཅིང་། དེ་ཉིད་ལས། ཆེན་པོ་གཉིས་མདོག་མུན་མདུན་གནས། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཁོ་བོས་རིག །དེ་རྟོགས་འཆི་བའི་འཇིགས་མེད་དེ། །ཐར་ཕྱིར་དེ་ལས་ལམ་གཞན་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པའི་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྐྲ་རྩེ་འབུམ་གྱི་ཆ་ཙམ་དང་། ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟ་བུའི་བདག་མཐེ་བོང་ཙམ་དང་། ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ནས། རི་རབ་ཙམ་གྱི་བར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྡུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲང་སྲོང་འཇིག་རྟེན་མིག་ཅེས་བྱ་བས་ཆད་ལྟའི་གཞུང་འབུམ་ཕྲག་བྱས་ཏེ། དེའི་བརྒྱུད་འཛིན་རྣམས་ལ་རྒྱང་འཕེན་པ་སྟེ། 12-9-7b ཨ་ཡོ་ཏི་ནི་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལས་གུད་དུ་སོང་བའམ་བྲལ་བ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་གིས། ལ༷ས་མེ༷ད་ཅེས་རྒྱུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་ངན་སོང་ལས་ཐར་པའི་མཐོ་རིས་སམ་འཁོར་བ་ལས་གཏན་དུ་ཐར༷་པ་མེ༷ད་ཅེས་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་ཀྱང༷་རུང༷་། དེ་དག་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་ལས་དམན་པའི་གཞུང༷་ང༷ན་རྒྱང༷་འཕེན་པ༷་ཡི༷་གཞུ༷ང་ཡིན་ནོ༷། །གཞན་ཡང་ཚུར་མཐོང་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་དུ་བཤད་དེ། ཇི་སྲིད་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་བར། །དེ་སྲིད་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ། །ཞེ
{ "translations": [ "他們認為『一切世界都是幻化』。他們認為這些存在三種形式：『梵天創造世界，暴怒者聚集眾生，而聖人保持平靜。自生者存在於三種狀態中。』另一些人則認為，第一種是自在天的八種功德，第二種是主宰的三種功德，第三種是自生者的三種狀態，這三種就是自在天本身。或者說，正如剛才所說的，這三種包含了所有的外道。", "大仙人迦毗羅的弟子，即數論派，認為一切事物都從空性的狀態中產生，因此空性是創造者。那些通過控制感官來修行的人，認為所有的感官都是虛空的屬性，因此是虛空的狀態，這些是勝論派的特點。那些通過每天消耗自己的頭發來獲得解脫的苦行者，他們塑造偉大的神祇的形象，並通過信仰和努力來崇拜他們。", "那些認為眼等五根和二十種事物（指二十諦）與『我』同在的婆羅門至上者，自詡為『我們婆羅門是至上的』。他們認為吠陀是可靠的，並說『沒有像吠陀一樣的知識』。並且從吠陀中引出，『兩個偉大的存在，顏色黑暗，位於前方。我知道那個人。瞭解他，就沒有死亡的恐懼。爲了解脫，沒有其他道路。』他們認為五根和二十種事物與『我』同在。此外，那些認為『我』小如頭髮的百萬分之一，像清澈的水晶球，小如芥菜籽，甚至大如須彌山的人，也被包括在內。", "第二種是，被稱為『世間眼』的仙人創造了十萬部斷見論典，他們的傳承者被稱為順世外道，意為遠離或脫離世間正確的觀點。他們誹謗因果，說『沒有業』，並且誹謗果報，說『沒有從惡道解脫的天堂，也沒有從輪迴中徹底解脫』。他們是所有觀點中最差的，是順世外道的論典。此外，所有隻關注現世的行為都被稱為世間順世外道，正如所說：『只要心還在活動，世間順世外道就存在。』" ], "english_translations": [ 'They believe that \'all worlds are emanations\'. They consider these to exist in three forms: \'Brahma creates the world, the wrathful one gathers beings, and the sage remains in equanimity. The self-born exists in three states.\' Others believe that the first is the eight qualities of Ishvara (自在天), the second is the three qualities of the Lord, and the third is the three states of the self-born, these three being Ishvara himself. Or, as just stated, these three encompass all the non-Buddhists.', 'The disciples of the great sage Kapila (迦毗羅), the Samkhyas (數論派), believe that all things arise from the state of emptiness, therefore emptiness is the creator. Those ascetics who practice controlling the senses believe that all the senses are attributes of space, therefore it is the state of space; these are the characteristics of the Vaisheshikas (勝論派). Those who believe that liberation is attained by consuming their hair day by day, make images of the great god Shiva (濕婆), and devote themselves to the act of worship with faith and effort.', 'Those Brahmins (婆羅門) who consider the five senses, such as the eye, and the twenty categories (二十諦) to be associated with the self, boast, \'We Brahmins are supreme.\' They consider the Vedas (吠陀) to be authoritative, saying, \'There is no knowledge like the Vedas.\' And from the Vedas they quote, \'Two great beings, dark in color, are situated in front. I know that person. Knowing him, there is no fear of death. For liberation, there is no other path.\' They believe that the five senses and the twenty categories are associated with the self. Furthermore, those who believe the self to be as small as a millionth part of a hair, like a clear crystal ball, as small as a mustard seed, or even as large as Mount Meru (須彌山), are also included.', 'The second is that the sage called \'World-Eye\' created a hundred thousand treatises of nihilistic views, and their followers are called Ajivikas (順世外道), meaning those who have gone astray or are separate from the correct worldly view. They slander cause and effect, saying, \'There is no karma,\' and they slander the result, saying, \'There is no heaven that is liberation from the lower realms, nor is there complete liberation from samsara.\' They are the worst of all views, the treatises of the Ajivikas. Furthermore, all actions that focus on immediate experience are called worldly Ajivikas, as it is said: \'As long as the mind is engaged, the worldly Ajivika exists.\''" ] }
ས་གསུངས། འཇིག་རྟེན་གསང་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་དགེ་སློང་དག་འཁོར་གྱི་དབུས་ན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་གཞུང་འཆད་ཅིང་དེའི་བསྔགས་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཞུང་གང་དག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར། ཡིད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། ནམ་ཡང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལས་མི་འབྲལ་བ་གཅིག་པུའི་གསང་ཚིག་རྣམས་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་གང་དག་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པའི་གཏམ་ལྷུར་ལེན་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་སྤངས་ནས་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གསང་ཚིག་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་དང་པོ་ནས་དེ་དག་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་འཁོར་དགའ་བར་བྱེད་དེ། སྐྱེས་བུ་དེ་དག་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་དགེ་སློང་རུལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་བཀག་པས་སོ། །འདི་དག་ཀྱང་ཆད་པར་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འདིར་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་དང་སྒོམ་པ་བསྟན་པ་ནི། གང་དག་ 12-9-8a དབ༷ང་ཕྱུག༷་པ༷་སྟེ་ཕྱུགས་བདག་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཛིན་པའམ་བསྟན༷་པ༷་ལ༷་སྤྱོད་པ་རྣམས། ལྷོ༷་དང་བྱང༷་དང་ནུབ༷་ཏུ༷་ཁ་བལྟས་ནས་གན༷ས་པ༷་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་སྟེ༷། དེ༷་ཡ༷ང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལྷ་མོ་ཨུ་མ་སོགས་ཆགས་པ་བསྐྱེད་ནུས༷་པ་ཅ༷ན་དང་མཁའ་གསང་མཉམ༷་པར་སྦྱོར༷་བར༷་བྱེ༷ད་ཅིང་ཕན་ཚུན་སྲེག་པའི་མིག་ལྟར་མིག༷་ནི༷་འཛུམ༷་པར་ལྟ༷་བ༷འོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དབང་ཕྱུག་སྒྲ་བསྒྲགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །དབང་ཕྱུག་ནུས་ཅན་མཉམ་སྦྱོར་ལས། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བ་སྐྱེ། །གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་དངོས་པོ་མེད། །ནུས་ཅན་ཡང་ནི་སྟོད་ཉིད་ལྟ། །སྒྲོ་འདོགས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའོ། །ཞེས་དེ་དག་འཁྲིག་པའི་བདེ་བ་དངོས་དང་དངོས་མེད་ལྷན་ཅིག་བསྒོམ་པའོ། །གང་དག་བླ་མ་ཟླ༷་བའི༷་གྲུབ༷་མཐ༷འ་འཛིན་པ༷་རྣམས་ནི་རྟག༷་ཏུ༷། ལྷ་ཆེན་པོ་འཕྲོག༷་བྱེད་པ༷་ལ༷་ནི༷་གུས༷་ཤིང་མཆོད་པར་གཞོ༷ལ་བ༷་ཡང་དབང་པོ་ཏུལ་ཏེ། ཨོཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ན་མཐོ་རིས་ཐོབ་ཅེས་ཟེར། ལྷ་དེ་ཉིད་ལྷ་ཀུན་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་། ཁ་ཅིག་འཕྲོག་པོ་དབང་ཕྱུག་ལ་འདོད་ནས་དེ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་། སྙིང༷་གའི༷་པ༷དྨའི༷་ང༷་གིས༷་ནི༷།བསྐལ་བར་མི་འཆི་བའི་རྣལ༷་འབྱོར༷་ལྡན༷་པ༷འ༷ང་སྒོམ༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་དེ། བདག་ཉིད་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པའི་སྙིང་གི་དབུས་སུ་པདྨ་བསམས་ལ། དེའི་དབུས་ནས་བྱུང་བའི་རླུང་སྣ་བུག་དང་ཁ་ནས་བྱུང་བ་ཐུར་དུ་རྐང་པའི་མཐིལ་ 12-9-8b ནས་དགང་བའི་བུམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་མན་ངག་སྒོམ་པས། དབུགས་འགག་པ་གྲུབ་ནས་བསྐལ་བར་མི་འཆི་བའི་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་བསྒ
【現代漢語翻譯】 世尊說：『以世俗的秘密教言來說，未來的時候，比丘們會在僧團的中央，坐在獅子座上，宣講世間遠見者的教義，並且讚美他們。』世尊說，『哪些教義不能使人脫離貪慾，不能使人厭離，永遠不能脫離對事物的執著，那些唯一的秘密教言。』舍利子，哪些比丘熱衷於談論世間遠見者的言論，拋棄佛陀的教誨，宣說外道的秘密教言，那些人在僧團中，一開始就用佛法的名義使僧團感到高興，那些不是聖者的人，被稱為腐敗的比丘。』世尊這樣說，是爲了阻止他們。這些也是以斷見為出發點而在此陳述的。 第二，宣說苦行和禪修：哪些人信奉或實踐自在天（Maheśvara，大自在天）的教義，面向南方、北方和西方而住，這就是苦行。他們也能生起令人愉悅的天女烏摩等，將天空和秘密結合在一起，像相互燃燒的眼睛一樣，眼睛是閉著的。就像自在天發聲的續部中所說：『捨棄言語的表達，自在天與有能力者結合，產生奇妙的快樂，以恭敬的方式禪修，實際上沒有事物存在，有能力者也像虛空一樣，摧毀一切虛妄。』他們將性愛的快樂與有和無一起禪修。哪些人信奉月亮上師的宗派，總是恭敬和供養大天掠奪者，他們也調伏根門，唸誦『嗡』（Oṃ，種子字，唵，具身、語、意），憶念無慾之子，說可以獲得天界。他們認為那位神是眾神之首，有些人認為掠奪者是自在天，因此供養他。那些人中的瑜伽士也以『心間蓮花的我』（藏文：སྙིང༷་གའི༷་པ༷དྨའི༷་ང༷་གིས༷་ནི༷，梵文天城體：हृदयपद्मस्य अहम्，梵文羅馬擬音：hṛdayapadmasya aham，漢語字面意思：心蓮的我）來禪修，擁有永不死亡的瑜伽，他們也禪修。觀想自己處於天神的瑜伽中，在心的中央觀想蓮花，從那蓮花的中央生起的風，從鼻孔和口中出來，向下從腳底進入，禪脩名為充滿的寶瓶的口訣，從而成就氣息停止，禪修永不死亡的風瑜伽。
【English Translation】 The Blessed One said: 'In terms of the secret words of the world, in the future, monks will sit on lion thrones in the center of the Saṅgha, expounding the doctrines of the world's seers and praising them.' The Blessed One said, 'Which doctrines do not cause detachment from desire, do not cause aversion, and never depart from clinging to things, those unique secret words.' Śāriputra, those monks who are enthusiastic about discussing the words of the world's seers, abandoning the Buddha's teachings, and speaking the secret words of other heretics, those people in the Saṅgha, from the beginning, make the Saṅgha happy with the name of the Dharma, those people who are not noble are called corrupt monks.' The Blessed One said this in order to prevent them. These are also stated here from the point of view of annihilationism. Second, explaining asceticism and meditation: Those who adhere to or practice the doctrine of Maheśvara (the Great Lord), dwelling facing south, north, and west, this is asceticism. They can also generate pleasing goddesses such as Umā, uniting the sky and secrets together, like eyes burning each other, the eyes are closed. Just as it is said in the Tantra of the Sound of Maheśvara: 'Abandoning verbal expression, Maheśvara unites with the capable one, producing wonderful bliss, meditating with reverence, in reality there is no thing, the capable one is also like the sky itself, destroying all fabrications.' They meditate on the bliss of sexual union together with existence and non-existence. Those who adhere to the sect of the Moon Guru, always revering and offering to the Great God the Robber, they also subdue the senses, reciting 'Oṃ' (seed syllable, embodying body, speech, and mind), remembering the son of the desireless one, saying that one can attain heaven. They consider that god to be the best of all gods, and some consider the robber to be Maheśvara, therefore offering to him. The yogis among them also meditate with 'I of the lotus in the heart' (Tibetan: སྙིང༷་གའི༷་པ༷དྨའི༷་ང༷་གིས༷་ནི༷, Sanskrit Devanagari: हृदयपद्मस्य अहम्, Sanskrit Romanization: hṛdayapadmasya aham, literal meaning: I of the heart lotus), possessing yoga of immortality, they also meditate. Visualizing oneself in the yoga of the deity, visualizing a lotus in the center of the heart, the wind arising from the center of that lotus, coming out from the nostrils and mouth, going downwards from the soles of the feet, meditating on the mantra called the filled vase, thereby accomplishing the cessation of breath, meditating on the wind yoga of immortality.
ོམ་པར་བྱེད་དོ། །དབུགས་འགག་པ་ཙམ་ལས་གཞན་མན་ངག་ནི་མེད་དོ། །དེ་དག་ཏུ་མ་ཟད་རླུང་བཀག་ནས་འཇུག་ཤེས་ཆད་པ་འདི་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཆོས་འདི་བ་པ་ཐོས་པ་མེད་པའི་རྣལ༷་འབྱོར༷་ལྡན༷་པ༷་གཞ༷ན་འག༷ས་ཀྱང༷་། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཟུང་ནས་དེ༷་ཁོ༷་ན༷་ཞེ༷ས་རྟོག༷ས་ཤི༷ང་གན༷ས་ལ། དེར་མ་ཟད་གཞན་ལའང་བདེ༷ན་པ༷་གང༷་ཡི༷ན་དེ༷་ཉོ༷ན་ཞེས༷། སྒྲུབ༷་བོ༷་སློབ༷་མ༷་གཞན་ལ༷་སྨྲ༷་སྟེ༷། ཅི་ལྟར་སྨྲ་ན་དབུག༷ས་རྒྱུ༷་བ༷་དང༷་སེམས་ཀྱི་རབ༷་ཏུ་རྟོག༷་པ་མེ༷ད་པ་གང་ཞིག ཡི༷ད་ནི༷་ཡུལ་དུས་གར༷་སོང་མེད་པར་རང་ཤི༷་བ་འདི་ནི་བདེ༷ན་པ༷འོ༷་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་དེ་དག་གིས་བསྟན་པའི་དེ༷་ཉི༷ད་མཆོ༷ག་དེའ༷ང་སུན་དབྱུང་བར་གསུ༷ངས་པ༷་ནི༷། དེ་ལྟའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ངམ་བད༷ག་ཉིད་ནི༷་དངོ༷ས་པོའི་དོན་ལ༷་རྗེས༷་སུ་རྨོ༷ངས་པ༷་དེ་དག་གིས། གལ༷་ཏེ༷་མི་གནས་པའི་ཡེ༷་ཤེ༷ས་ཀྱི་སྤྱོ༷ད་ཡུལ་དེ་མི༷་ཤེས༷་པ་ཡིན་ན༷། དེ་འདྲའི་ཡེ༷་ཤེས༷་ནི༷་ཤི༷ང་དུ་ཐ༷ལ་བ༷ར་འགྱུར༷་ཏེ་སེམས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདེ༷ན་པ༷་དང༷་ཏིང༷་ངེ་འཛི༷ན་གྱི་ལམ༷་འདི༷་ནི༷། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ཏེ་སྲི༷ད་པ་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་དེར་སླར༷་འཆིང༷་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ༷་། །དེ་བས་ན། ཐོས་པ་ཆུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བ་འདི་དག་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ལ་དེ་བཟློག་པར་བྱ་ཡི་རྣམ་པར་སྡང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་ 12-9-9a པ་སོར་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྤྱོད་པ་དང་བྱ་བའི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་དག་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཕྱིར་ལོག་པར་བསྟན་པ་ཡི། །གྲུབ་མཐའ་འཆལ་བའི་བློ་ཅན་ལ། །དེ་ལུགས་རྗེས་འཇུག་བློ་ཅན་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེས། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ལ་གཉིས།མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནང་པ་སང༷ས་རྒྱས༷་པའི་ཆོ༷ས་ནི༷་གྲུབ་མཐའ་རྣམ༷་པ༷་བཞི༷ར། ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་མི་གྲོལ་བར་ཡིད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འདོ༷ད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གསུངས་པ་དང་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་གཞུང་ལས་མཐོ༷ང་སྟེ༷། བྱེ༷་བྲག༷་སྨྲ་བ་ལ༷་སོ༷གས་ཏེ་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་དབུ་མ་པ༷འི་ལམ༷་བཞི་པོ། ལུང་གིས་བཤ༷ད་པ༷ས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རང་རང་གི་འབྲས་བུ་དེ༷་ཁོ་ན་ཉི༷ད་སྒྲུབ༷་པར་བྱེད་པ༷འོ༷། །གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བཞི། བྱེ་བྲག་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག
【現代漢語翻譯】 僅是停止呼吸，沒有其他的訣竅。不僅如此，那些通過屏住呼吸來切斷內外聯繫的人，外道和其他自稱修行者的人，他們沒有聽聞過這些，卻也認為這是智慧，並執著於此。他們告訴其他人：『聽著，這就是真相！』他們這樣教導弟子：『有什麼能比得上停止呼吸和失去所有念頭呢？當心識消失，無處可去時，這就是真相！』 第三點是，駁斥他們所宣稱的最高境界。那些瑜伽士或自詡為瑜伽士的人，他們對事物的真相一無所知。如果他們不瞭解無所住的智慧的境界，那麼這種智慧就會像木頭一樣僵硬，因為他們只是沒有心識。這種所謂的真理和禪定之路，並不是解脫之道，而是將他們束縛在輪迴之中。因此，追求微小的禪定是魔鬼的行為。』 佛陀說，『要理解這些外道的觀點，並反駁它們，而不是憎恨它們。』在《勝鬘經》中，佛陀說：『文殊，所有世俗的戒律、行為和儀式，都是佛陀的化現。』因為他們是慈悲的對象。因此，對於那些誤導的、心懷邪見的宗派，以及那些盲目追隨他們的人，我們應該生起強烈的慈悲心。 第二部分是關於佛教宗派的討論，分為兩個部分：簡要介紹和詳細解釋。首先是簡要介紹：佛教的宗派有四種，他們認為僅憑身語的行為無法獲得解脫，而需要通過心識來解脫。這些觀點都可以在佛陀的教義中找到，包括：分別說部（Vaibhashika），經量部（Sautrantika），唯識宗（Yogachara）和中觀宗（Madhyamika）這四種道路。通過學習經文來理解它們，並各自追求自己的果報。 第二是詳細解釋，分為四個部分：分別說部，經量部，唯識宗和中觀宗。首先是分別說部：
【English Translation】 It is only stopping the breath; there is no other trick. Not only that, but those who cut off inner and outer connections by holding their breath, outsiders and others who call themselves practitioners, who have not heard of these, also consider this to be wisdom and cling to it. They tell others, 'Listen, this is the truth!' They teach their disciples, 'What is better than stopping the breath and losing all thoughts? When the mind disappears and has nowhere to go, this is the truth!' The third point is to refute the highest state they claim. Those yogis or self-proclaimed yogis who are ignorant of the truth of things. If they do not understand the state of non-abiding wisdom, then such wisdom becomes as stiff as wood, because they simply have no mind. This so-called truth and path of meditation is not the path to liberation, but binds them in samsara. Therefore, the pursuit of small samadhi is the work of the devil.' The Buddha said, 'Understand these outsider views and refute them, not hate them.' In the Sutra of Angulimala, the Buddha said, 'Manjushri, all worldly disciplines, behaviors, and rituals are also manifestations of the Buddha.' Because they are objects of compassion. Therefore, for those misleading, heretical sects and those who blindly follow them, we should generate strong compassion. The second part is the discussion of Buddhist schools, divided into two parts: a brief introduction and a detailed explanation. First is a brief introduction: There are four Buddhist schools, who believe that liberation cannot be achieved by physical and verbal actions alone, but requires liberation through the mind. These views can all be found in the Buddha's teachings, including: Vaibhashika, Sautrantika, Yogachara, and Madhyamika these four paths. Understand them by studying the scriptures and pursue their own fruits respectively. The second is a detailed explanation, divided into four parts: Vaibhashika, Sautrantika, Yogachara, and Madhyamika. First is Vaibhashika:
་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་དང་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་གཉིས་དག་སྟེ།དེ་ལྟར་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་གསུ༷མ་པོ༷་ནི༷་རྟག༷་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་སྨྲ་དག་གིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྣན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་བཞིར་འདོད་པས། དེ་དག་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ 12-9-9b འབྱུང་གི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་ཉིད་ཡོད་པར་འདོད་དེ་བཞི་པོ་དེ་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་པ་འདུས་བྱས་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་འབྲས་བུ་ལྔར་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །འདི་དག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྒྱུ་ཁས་ལེ༷ན་ཅིང་། དུས་གསུམ་པོ་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའམ། ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ན་མིང་དེ་སྐད་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་ལ་འདུས༷་བྱས༷་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་ཞིང་ཆོས་དེ་དག་བད༷ག་གི༷ས་ཀུན༷་ནས་སྟོང༷་ལ༷། དེའི་ཕྱིར་བྱེ༷ད་པ༷་པོ༷་གཞན་མེད་དེ་ལས་ལས་བྱུང་བའམ་འདུས་བྱས་པ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་སྐ༷ད་ཅི༷ག་མ༷་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ། །ལས་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཏེ། །དེས་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མིག༷་སོགས་དབང་པོ༷་དག༷་ལ༷ས་སྐྱེ་བའི༷་བློ་རྣམ༷ས་མེ༷ད་ཅི༷ང་རྡུལ་བསག༷ས་པ་མེད་ལ། དེས་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་རྣམ་མེད་ལྗན་ཅེར་དུ་མངོ༷ན་སུམ་རིག༷་པ༷་ཡིན་ལ་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ནི་རྡུལ༷་གྱི༷་ཚོ༷གས་བསྐོར་བ་བར་བཅས་ཏེ། འདི་དག་ཕྱི་རོལ་པ་ལས་འཕགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས༷་བྱ༷་བ༷ར་བརྗོད་ཅི༷ང་ནུབ་ཕྱོགས་ཁ་ཆེ་ཡི། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་དུ་བཤད་དེ་ཡུལ་དབུས་ཀྱི་བྱེ་སྨྲ་དག་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བས་ལོགས་སུ་མ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་སྡེ་པ་དག་གཟུགས་སོགས་མངོན་སུམ་མཐོ༷ང་བ༷་ནི་དབང་པོའི་དངོས་ཡུལ་མིན་ཏེ། ཡུལ༷་དབང་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པས་ཤེས༷་པ༷་ཡུལ་གྱི་རྣམ༷་པ༷་དང་ 12-9-10a བཅ༷ས་པ༷་སྐྱེ་བ༷་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བེམ་པོ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་བར་མེད་པར་མ་རེག་པའམ་རེག་ལ་མ་འབྱར་བར་འདོད། དེ་ཡང་ཤེལ་ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་མིག་གིས་མཐོང་བའི་ཚེ་ཤེལ་མངོན་སུམ། ཚོན་གཟུགས་བརྙན་བཟུང་བ་ཡིན་པ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོགས་སྣང་བའི་གཞི་ནི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོར་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་ནམ༷་མཁ༷འ་ནི་མེད་པ་མིང་ཙམ་སྟེ་དཔེར་ན་མོ༷་གཤམ༷་གྱི་བུ༷་དང་འདྲ༷་ལ༷། འགོ༷ག་པ༷་ཡང་ནམ༷་མཁ༷འ་དང༷་འདྲ༷འོ༷་སྟེ་བརྟགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད
【現代漢語翻譯】 如是宣說等同虛空，以及有擇滅和非擇滅二者。如是，『聚』(འདུས，Samskrta，梵文，聚合)，『非』(མ，a，否定)，『作』(བྱས，krta，行為)三者，被認為是常恒的。而位於中央地區的說一切有部論師則加上『真如』，認為有四種『非作』。按照他們的觀點，具備無生等特性的緣起之自性，即是『非作』，這四者被認為是實有。 除了『非作』之外，其餘皆是『有作』，即由因緣聚合而生，屬於五果。這些宗派承認過去和未來的因，並將三時視為實體的差別，或者因為他們遵循《大毗婆沙論》，所以才有了這個名稱。 其中，『有作』是從因緣而生，這些法自性皆空，因此沒有其他的作者，從業產生業，或者說是『有作』，這些也被認為是剎那生滅的。如經中所說：『業生種種世間，業即是心與心所，心是意之業，由此生起身語之業。』 眼等諸根所生的智慧，既沒有聚集微塵，也沒有聚集微塵的作用，因此，對於外境的顯現，是無間斷的直接認知。而外境的顯現，是微塵的集合，是有間隔的。這些觀點被稱為超越外道之智慧，在西方克什米爾的說一切有部論典中有所闡述，而中央地區的說一切有部論師的觀點也大體相同，所以不再單獨闡述。 第二種觀點是，經部師認為，直接見到色等並非根的直接對境，而是根、境、識三者聚合，產生具有外境形象的識。他們認為外境的實體，微塵之間沒有間隔，既不互相接觸，也不互相粘連。例如，當眼睛看到被水晶染色的物體時，直接看到的是水晶，而顏色則是影像。因此，直接顯現的現象只是識的形象，而顏色和形狀等顯現的基礎，則是識之外的隱藏的外境。 對於『非作』，經部師認為，『虛空』只是一個名稱，並不存在，就像『石女之子』一樣。『滅』也和『虛空』一樣，只是假立安立，沒有自性。同樣，『不相應行』也是如此。
【English Translation】 Thus, speaking of things like space, and the two cessations, selective and non-selective. Thus, 『Samskrta』 (འདུས，Samskrta，梵文，Aggregation), 『a』 (མ，a，Non-), 『krta』 (བྱས，krta，Action) these three are considered to be permanent. However, the Vaibhashikas (བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ，bye brag smra ba，Specific speaker) of the central region add 『Tathata』 (དེ་བཞིན་ཉིད，de bzhin nyid，Suchness), considering there to be four 『non-created』 (འདུས་མ་བྱས，'dus ma byas，Asamskrta). According to them, the nature of dependent origination, possessing characteristics such as non-arising, is itself 『non-created』, and these four are considered to be substantially existent. Apart from the 『non-created』, all else is 『created』 (འདུས་བྱས，'dus byas，Samskrta), arising from the aggregation of causes and conditions, belonging to the five fruits. These schools accept the causes of the past and future, and speak of the three times as distinctions of substance, or because they follow the Great Vaibhasha Shastra, hence the name. Among these, 『created』 arises from causes and conditions, and the nature of these dharmas is empty, therefore there is no other agent. From actions, actions arise, or they are 『created』, and these are also considered to be momentary. As it is taught: 『Actions give rise to various worlds, actions are mind and mental factors, mind is the action of thought, from which arise the actions of body and speech.』 The wisdom arising from the senses such as the eye, neither accumulates particles nor has the function of accumulating particles, therefore, the appearance of objects is direct and uninterrupted cognition. And the appearance of objects is a collection of particles, with intervals. These views are said to possess wisdom surpassing that of the outsiders, and are explained in the Vaibhashika texts of Kashmir in the west, and the views of the Vaibhashikas of the central region are mostly similar, so they are not explained separately. The second view is that the Sautrantikas (མདོ་སྡེ་པ，mdo sde pa，Sutra school) consider that directly seeing forms etc. is not the direct object of the senses, but rather the aggregation of sense, object, and consciousness, which gives rise to consciousness possessing the image of the object. They believe that the entities of objects have no intervals between particles, neither touching nor adhering to each other. For example, when the eye sees an object colored by crystal, it directly sees the crystal, and the color is an image. Therefore, the direct appearance is only the image of consciousness, and the basis of the appearance of color and shape etc. is a hidden external object other than consciousness. Regarding the 『non-created』, the Sautrantikas believe that 『space』 is merely a name, it does not exist, like the 『son of a barren woman』. 『Cessation』 is also like 『space』, it is merely imputed, without inherent existence. Similarly, 『non-associated formations』 are also like this.
་རྣམས་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །གང་འདུས་བྱས༷་པའི་བེམ༷་པོ༷་ཡོ༷ད་པ་མིན༷་པ༷་སྟེ༷། སེམས་དང་བེམ་པོ་འདུས་ནས་གཟུགས་དང་ཤེས་པ་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་གི་རེ་རེ་བཞིན་དཔྲལ་ཏེ་སྣང་མི་སྲིད་དེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་ཀྱང་བེམ་པོ་སེམས་རང་དང་འདུས་ནས་བྱས་པར་མི་འཐད་དེ་དེ་དག་ལ་འདུ་བའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྡུལ་དང་རྡུལ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་དང་གཞན་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདས་མ་འོངས་སོགས་དུས༷་གསུམ༷་པོ་དག༷་ཀྱང༷་རྫས༷་ཡོད་དུ་ཁས༷་མི༷་ལེ༷ན་ནོ༷། །ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྐྱེ་ན་སེམས་ཙམ་པ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཁྱད་པར་རྣམ་ཤེས་ལས་གུ༷ད་ན་རྡུལ་ཕྲན་བས༷གས་པའི༷་གཟུག༷ས་ལྐོག་ན་མོ་མེ༷ད་པ་མིན༷་ཞེས༷་ཡོད་པར་འདོད་པ༷་སྟེ། འདི་དག་ནི་སྒོ་དྲུག་པ་དང་། བཟང་སྤྱོད་སོགས་མདོ་སྡེ་རྣམས་ 12-9-10b སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ཁས་ལེན་ཞིང་། མདོ་སྡེ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་མདོ་སྡེ་པ་སྟེ། མིང་གཞན་དཔེས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པས་དཔེས་སྟོན་པའོ། །དགེ་བ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཉན་ཐོས་ཡིན་པས་ལོ་བརྒྱད་ཁྲིས་སླར་ལྡང་བའི་ཕྱིར་མཁས་པའོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་དེར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མར་འདའ་བར་བྱེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ཐོབ་ནས། །བསྐལ་པའི་བར་དུ་འདི་མི་སད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་མདོ༷་སྡེ༷་པ༷་ནི༷་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལས་མཁ༷ས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི་ལུགས་སོ༷་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལྟ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་གོང་བུ་ཆ༷་ཤ༷ས་ཅ༷ན་ཞེས༷་བྱ༷་བ་མེ༷ད་ཅིང༷་།དེའི་རྒྱུ་རྩོམ་གཞི་ཕྲ༷་རབ༷་རྡུལ༷་རྣམ༷ས་ཀྱང་མེ༷ད་པ༷་དང༷་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་སྲ་གཤེར་དྲོ་སོགས་སོ༷་སོ༷ར་སྣང༷་བ༷་རྣམས་རིགས་པས་བརྟགས་ན་སོ་སོར་དམི༷གས་སུ་མེ༷ད་པ་དང༷་སྟེ། བུད་མེད་གཅིག་གི་ལུས་གཅིག་ལ། །ཀུན་ཏུ་འདོད་ལྡན་ཁྱི་རྣམས་ཀྱིས། །རོ་དང་འདོད་བྱ་བཟའ་བ་ཞེས། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས༷་པའི་རིགས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཉམ༷ས་སུ༷་མྱོང༷་བ༷་འདི་རྨི༷་ལམ༷་དང་འདྲ༷་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ 12-9-11a ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་གཟུང༷་བ་དང༷་འཛི༷ན་པ༷་ལ༷ས་གྲོལ༷་བའི༷། རྣམ༷་པར་ཤེས༷་པ་ནི་དམ༷་པའི༷་དོན༷་དུ༷་ཡོ༷ད་ཅེས་འདོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་
【現代漢語翻譯】 他們也僅僅認為這是一種推測。任何由組合而成的物質都不是真實存在的，心和物質結合后，看起來像是色和識的混合，但實際上它們無法被單獨區分。即使同時觀察，物質也不可能與心結合而產生，因為它們之間沒有結合的概念。例如，就像灰塵和灰塵一樣，其他情況也應以此類推。過去、現在和未來這三種時間，他們也不承認是真實存在的。 如果意識以具有形象的方式產生，那麼這與唯識宗（Cittamatra）有什麼區別呢？區別在於，他們認為在識之外，存在由微塵聚集而成的色，即使是隱藏的，也不是不存在的。這些人如實地接受《六門經》（Saddharmasmṛtyupasthāna Sūtra）、《善行經》（Bhadrakalpika Sūtra）等經部，並遵循這些經部的教義，因此被稱為經部宗（Sautrāntika）。他們擅長用例子來說明，因此也被稱為譬喻師（Dṛṣṭāntika）。他們通過將善根迴向給無上菩提和發願，認為已經從涅槃中解脫的聲聞（Śrāvaka）會在八萬劫后再次復甦，因此是聰明的。 而分別說部（Vaibhāṣika）則認為，在寂靜的境界中，會度過無數億劫的時間，因為經中說：『獲得三摩地之身，直到劫末都不會醒來。』因此，經部宗比分別說部更加聰明。 第三，爲了闡述瑜伽行派（Yogācāra）的觀點：由微塵聚集而成的整體是不存在的，組成它的基本微塵也是不存在的。為什麼呢？因為如果六個微塵同時結合，那麼微塵就會分裂成六個部分。如果這六個部分佔據同一個位置，那麼整體就會變得像微塵一樣小。諸如此類的論證會產生矛盾。分別觀察到的不同特徵，如堅硬、液體、溫暖等，如果用理性來分析，就會發現它們無法被單獨確定。例如：『對於同一個女人的身體，充滿慾望的狗會認為是肉、是慾望的對象、是食物，從而產生三種不同的認知。』以及『因為同一個事物在不同的心中產生不同的認知，所以認為事物不是真實存在的。』 因此，所經歷的各種境界就像夢境一樣，只是意識以不同的方式顯現而已。即使如此，他們也認為存在一種從能取和所取中解脫出來的意識，那是真實的意義。世尊（Bhagavan）……
【English Translation】 They also merely consider this to be a speculation. Any material that is assembled is not truly existent. When mind and matter combine, it appears like a mixture of form and consciousness, but in reality, they cannot be distinguished separately. Even when observed simultaneously, matter cannot combine with mind to produce something, because there is no concept of combination between them. For example, like dust and dust, other situations should be inferred similarly. The three times—past, present, and future—they also do not acknowledge as truly existent. If consciousness arises with an image, then what is the difference between this and the Cittamatra (Mind-Only) school? The difference is that they believe that apart from consciousness, there exists form composed of aggregates of atoms, and even if it is hidden, it is not non-existent. These people accept the Saddharmasmṛtyupasthāna Sūtra (The Sutra on the Foundations of Mindfulness) and the Bhadrakalpika Sūtra (The Sutra of the Fortunate Aeon) and other sutras as they are, and follow the teachings of these sutras, therefore they are called Sautrāntikas (Sutra Followers). They are skilled in illustrating with examples, so they are also called Dṛṣṭāntikas (Exemplifiers). They believe that Śrāvakas (Hearers) who have been liberated from Nirvana through dedicating merit to unsurpassed Bodhi and making aspirations will revive after eighty thousand kalpas, therefore they are wise. The Vaibhāṣikas (Particularists) believe that in the realm of peace, countless billions of kalpas will pass, because it is said in the scriptures: 'Having obtained the body of Samadhi, one will not awaken until the end of the kalpa.' Therefore, the Sautrāntikas are wiser than the Vaibhāṣikas. Third, to explain the view of the Yogācāra (Practice of Yoga) school: A whole composed of aggregated atoms does not exist, and the fundamental atoms that compose it also do not exist. Why? Because if six atoms combine simultaneously, then the atom will split into six parts. If these six parts occupy the same position, then the whole will become as small as an atom. Such arguments create contradictions. The different characteristics observed separately, such as hardness, liquid, warmth, etc., if analyzed with reason, will be found to be impossible to determine separately. For example: 'For the same woman's body, dogs full of desire will think of it as meat, as an object of desire, as food, thus producing three different cognitions.' And 'Because the same thing produces different cognitions in different minds, it is believed that things are not truly existent.' Therefore, the various realms experienced are like dreams, and it is only consciousness that appears in different ways. Even so, they believe that there exists a consciousness that is liberated from the grasper and the grasped, which is the true meaning. The Bhagavan (Blessed One)...
འདས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་ཕྱི་དོན་ལ་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་བློ༷་མཚོ༷འི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ཡི༷། སེམས་ཙམ་པའམ་རྣལ༷་འབྱོར༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་གཞུ༷ང་དུ༷་བསྒྲགས༷་པའོ། །དེ་ཡང་། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། དུས་གསུམ་ཡང་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ལུང་གི་དོན་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་ལའང་རྣམ་བཅས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་སོགས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །རྣམ་མེད་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སོགས་ཏེ། དོན་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར། །དོན་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད། ཁ་ཅིག་གཅིག་བུར་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་མེད་དུ་མ་ཟད་རྣམ་བཅས་པ་ལའང་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་རྣམ༷་ཤེ༷ས་རིགས་པས་མི་གནོད་པས་དམ༷་པའི༷་དོན༷་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན༷་པ༷འམ་གྲུབ་པར་འདོད་པ། དེ༷་ཡ༷ང་དེ་ཁོ་ 12-9-11b ན་དཔྱོད་པའི་བློ་རབ་ཏུ་བརྟན༷་པ་དབུ་མ་པ་རྣམ༷ས་མི༷་འདོ༷ད་དེ༷། ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཤེས་དེ་གཅི༷ག་དང༷་དུ༷་མའི༷་རང༷་བཞི༷ན་དང༷་། བྲལ༷་བའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ནམ༷་མཁ༷འི་པ༷དྨ་བཞི༷ན་ནོ། །འོ་ན་དབུ་མ་པས་ཅི་ཞིག་ཁས་ལེན་ཞེ་ན། ཅི་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ་དངོས་སྨྲ་ལྟར་ཡོ༷ད་པ་མི༷ན་ལ་རྒྱང་འཕེན་པ་ལྟར་མེ༷ད་པའང་མིན༷་ཞིང་གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཡོད་མེ༷ད་གཉིས་ཀ་མི༷ན་ཏེ་ཕུང་གསུམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་ཀ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་གཉི༷ས་ཀ༷འི་བད༷ག་ཉི༷ད་ཀྱང༷་མི༷ན་པས༷། །དེ་ལྟར་མཐའ༷་བཞི༷་ལ༷ས་རྣམ་པར་གྲོལ༷་བ་ནི་དབུ༷་མ༷་པ༷་སྟེ། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་ནན་ཏན་ལྡན་པས་ཀྱང་། །ཅིར་ཡང་ཀླན་ཀ་བྱ་མི་ནུས། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དེ༷་ཁོ༷་ན༷་ཉི༷ད་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་དོན་འདོད་པ་སློབ་དཔོན་བྷ་བྱ་སོགས་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞི་འཚོ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་སོ། ། 以此勸修學處 གསུམ་པ་དེ་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་བསླབ་པར་གདམས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ། དེའི་ཐབས་བསྟན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔར་བསྟན་
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『如同孩童的分別，外境實無有，由習氣擾動之心，顯現為外境。』此乃爲了捨棄對外境的執著，而宣說的甚深道理，是唯識宗或瑜伽行宗的觀點。正如經中所說：『諸佛子，三界唯是心，三世亦唯心。』這與經文的意義相符。其中，有相派如陳那論師等，主張六識；無相派如無著菩薩等，認為『若境真實存在，則無分別智便不成立；因無外境之故，證得佛果方為合理。』又說：『于無分別智之行境中，因無一切外境顯現之故，應了知外境本無；無外境故，亦無能知之心。』他們主張八識。有些人則主張唯有阿賴耶識，此觀點不僅存在於無相派中，也存在於有相派中。 第四種觀點認為，如前所述，心識以理智無法否定，因此主張心識具有『真實』的體性或成立。然而，對於這種觀點，精通思辨的 中觀 應成派 並不認可。為什麼呢？因為這種『識』，無論是『一』還是『多』，都與其自性相分離，如同虛空中不存在蓮花一般。那麼，中觀派 究竟主張什麼呢？他們不主張任何事物，既不像實在論者那樣認為『有』，也不像虛無主義者那樣認為『無』。如果認為它與『有』和『無』二者相分離，那就會落入既非『有』也非『無』的第三種狀態。如果這樣，那『有』和『無』豈不變成一體了嗎？並非如此，因為它也並非『有』和『無』的結合體。因此，從這四種邊見中解脫出來的才是中觀派，正如經中所說：『對於那些不執著于有、無、亦有亦無之人，即使是最嚴厲的批評也無法動搖他們。』 這種觀點是精通真實義者所獨有的，其他宗派並不具備。這些中觀派又分為兩種安立世俗諦的方式：主張外境存在的如寂天論師等，以及主張唯識的如寂護論師等。 以下是勸勉精進修學之處： 第三部分是勸勉精進修學，分為三個方面：實義、如何修學之理、以及修學之方便。首先是實義，如前所述。
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Like the discriminations of children, external objects do not exist; the mind, disturbed by habitual tendencies, appears as objects.' This is to abandon attachment to external objects, and it is the view of the Mind-Only school or the Yogacara school. As it is said in the scriptures: 'Oh, sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind, and the three times are also only mind.' This is in accordance with the meaning of the scriptures. Among them, the aspectarians, such as Acharya Dignāga, advocate the six consciousnesses; the non-aspectarians, such as Arya Asanga, believe that 'If objects truly exist, then non-conceptual wisdom would not be established; because there are no external objects, it is reasonable to attain Buddhahood.' It also says: 'In the realm of non-conceptual wisdom, because there is no appearance of all external objects, one should understand that external objects are non-existent; because there are no external objects, there is no knowing mind.' They advocate the eight consciousnesses. Some people advocate only the Alaya consciousness, which exists not only in the non-aspectarian school but also in the aspectarian school. The fourth view is that, as mentioned earlier, consciousness cannot be denied by reason, so it is argued that consciousness has the nature of 'reality' or is established. However, this view is not recognized by the Prasangika Madhyamaka, who are proficient in reasoning. Why? Because this 'consciousness', whether 'one' or 'many', is separated from its own nature, just as there is no lotus in the sky. So, what does the Madhyamaka school advocate? They do not advocate anything, neither 'existence' like the realists, nor 'non-existence' like the nihilists. If it is considered to be separate from both 'existence' and 'non-existence', then it would fall into a third state that is neither 'existence' nor 'non-existence'. If so, wouldn't 'existence' and 'non-existence' become one? Not so, because it is not a combination of 'existence' and 'non-existence'. Therefore, it is the Madhyamaka that is liberated from these four extremes, as it is said in the scriptures: 'Those who do not cling to existence, non-existence, or both existence and non-existence, cannot be shaken by even the most severe criticism.' This view is unique to those who are proficient in the true meaning, and is not possessed by other schools. These Madhyamikas are further divided into two ways of establishing conventional truth: those who advocate the existence of external objects, such as Acharya Bhāviveka, and those who advocate Mind-Only, such as Shantarakshita. The following is an exhortation to diligently study the practice: The third part is to exhort diligent study, which is divided into three aspects: the actual meaning, the reason for how to study, and the means of studying. First is the actual meaning, as mentioned earlier.
པ་ལྟར་གྱི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པས་གཟིང་པ་དག་ཡང་དག་པའི་ཆོ༷ས་ལ༷་ཐོས་བསམ་གྱིས་འབད༷་པ༷་མེ༷ད་པ༷་ནི༷། ག༷ང་ཕྱིར༷་དེ༷་ཁོ་ན་ཉི༷ད་ཤེས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་མི༷་འགྲུབ༷་པ༷། དེ༷་ཕྱིར༷་དོན་ལ་མཁས༷་པས༷་ནན༷་ཏན༷་གྱིས༷། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་ 12-9-12a པ་འམ་དམ་པའི་ཆོས༷་ལ༷་ལེག༷ས་པ༷ར་བལྟ༷་བར༷་བྱ༷འོ། །གཉིས་པ་ནི། འཇི༷ག་རྟེན༷་གསུམ་གྱི་མགོན༷་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང༷ས་པ༷་ལ༷་ཡང༷་། དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་ཞིང་མཆོ༷ག་ཏུ་ཟ༷བ་པས་གང་ཟག་ཕལ་གྱིས་འཇུག་པའམ་བརྩམ༷་པར་བྱ་ནུ༷ས་པ་མི༷ན་པ༷་ལ༷། ཐོག་མར་གུས་པས་ཕྱག༷་བྱས༷་ན༷ས་ནི༷་འབད་པས་བརྩམ༷ས་པར་བྱ་བ་ལ༷་འཇུག༷་སྟེ། དེ་ཡང༷་གང༷་དང་གང༷་ཉན༷་པ༷་དེ་ལ་ཡིད་གུས༷་པས༷་ཉན༷་ཞིང་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱ་དགོས༷་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་མགར་བ་མཁས་པས་བསྲེག༷ས་བཅ༷ད་བད༷ར་བའི༷་གསེ༷ར་བཟང་པོ་བཞི༷ན་དུ། དགེ༷་སློང༷་དག༷་གམ༷་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡང་མཁ༷ས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོ༷ངས་སུ༷་བརྟགས་ལ༷་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ང༷་ཡི༷་བཀ༷འ། བླང༷་བར༷་བྱ༷་ཡི༷ས་གང་ཟག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཙམ་གྱིས་གུས༷་པའི་ཕྱིར༷་མི༷ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས། དོན་གང་ལུང་དང་རིགས་པ་ཡིས། །ལེགས་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་མེད་པ་དེ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟུངས། །ཞེས་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། བདག་རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་བརྟེན་ཚུལ། ཐབས་དེའི་གདམས་ངག་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ། དེ་ལྟར་གོམས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དེ་ཡང་བདག་རྐྱེན་བླ་མ་ལ་རག་ལས་པས། དེས༷་ན༷་རང་གི་འབ༷ད་པ༷ས་བདེན་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལེ་ལོ་སྤངས་ 12-9-12b པ་སྟེ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བླ༷་མ༷་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི༷། ཡང༷་དང༷་ཡང༷་དུ༷་གུས་པས་མཆོ༷ད་པར་བྱ༷་ཞི༷ང་། གང༷་ཕྱིར༷་སེམ༷ས་ནི༷་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚོལ་བ་ལ་བློ་བརྟན་པར་གྱུར་པས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་གདམས་ངག་ཉེ༷་བར༷་བསྟན༷་པ༷་ཡོ༷ངས་སུ༷་དྲི༷་ཞིང་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་གང༷་གི་ཚེ༷་སེམ༷ས་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེ༷ད་པ། རྣམ་པར་རྟོག༷་པ༷་ཐམས་ཅད་ཀུན༷་ནས༷་བསལ༷་བར་བྱེ༷ད་པ༷། དེ༷་ཚེ༷་སེམ༷ས་ནི་ཕྱོགས་གར༷་སོང༷་བ་དང༷་། གར༷་གན༷ས་པའང་མཐོ༷ང་བར༷་མི༷་འགྱུར༷་རོ༷། །དེ་ལྟར་སེམ༷ས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི༷་ཡོང༷ས་སུ༷་ཤེས༷་པ༷་ལ༷ས། འགྲོ༷་བ༷་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་བ༷འང༷་ཡི༷ན། དེ༷་ཕྱིར༷་འབ༷ད་པའི༷་ཚུལ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོ༷གས་སུ་སྣང་བ་སྟོན་པ༷་ཡི་སེ༷མས་འདི་ལ་གོམ༷ས་པར་བྱའོ། །ཡི༷ད་འདི་ནི༷་
【現代漢語翻譯】 那些被各種內外宗派觀點所迷惑的人，他們不努力通過聽聞和思考來學習正確的佛法，因為他們無法僅僅通過那樣來證悟真諦。因此，精通佛法的人應該認真地，通過三種方式檢驗，從而正確地看待純凈的佛法。第二點是，即使是世間三界之主佛陀所說的話，也因為有直說、隱喻和密意的區分，非常深奧，普通人難以理解或開始修習。因此，首先要恭敬地頂禮，然後才能開始努力修習。並且，無論聽聞什麼，都要以恭敬心聽聞，並用智慧進行分析。就像熟練的鐵匠燒、割、打磨好的黃金一樣，比丘或其他智者，也應該通過三種方式徹底檢驗后，才能接受佛陀的教誨，而不是僅僅因為恭敬而盲目追隨他人。因此，導師本人說：'任何符合經文和理性的意義，表達清晰，前後一致，都應被聖者們接受。'這就是所要展示的。第三部分分為三個方面：依靠自身和善知識的方式，熟悉這種方法的訣竅，以及展示如此熟悉的果實。第一點是，這種分析也依賴於自身和上師。因此，要反覆恭敬地供養具備四種品質的上師——即通過自己的努力，擁有對真俗二諦毫不顛倒的見解、慈悲心、精通方法、遠離懶惰——這樣的善知識。因為當心堅定地尋求解脫的真諦時，要徹底詢問和探究關於認識心性的訣竅。第二點是，當心性本無自性，所有念頭都被消除時，心往何處去，又住在何處，都無法看見。因此，一旦完全瞭解了心性，也將瞭解一切現象的自性。因此，要熟悉這個顯現各種努力方式的心。這個心... 那些被各種內外宗派觀點所迷惑的人，他們不努力通過聽聞和思考來學習正確的佛法，因為他們無法僅僅通過那樣來證悟真諦。因此，精通佛法的人應該認真地，通過三種方式檢驗，從而正確地看待純凈的佛法。第二點是，即使是世間三界之主佛陀所說的話，也因為有直說、隱喻和密意的區分，非常深奧，普通人難以理解或開始修習。因此，首先要恭敬地頂禮，然後才能開始努力修習。並且，無論聽聞什麼，都要以恭敬心聽聞，並用智慧進行分析。就像熟練的鐵匠燒、割、打磨好的黃金一樣，比丘或其他智者，也應該通過三種方式徹底檢驗后，才能接受佛陀的教誨，而不是僅僅因為恭敬而盲目追隨他人。因此，導師本人說：'任何符合經文和理性的意義，表達清晰，前後一致，都應被聖者們接受。'這就是所要展示的。第三部分分為三個方面：依靠自身和善知識的方式，熟悉這種方法的訣竅，以及展示如此熟悉的果實。第一點是，這種分析也依賴於自身和上師。因此，要反覆恭敬地供養具備四種品質的上師——即通過自己的努力，擁有對真俗二諦毫不顛倒的見解、慈悲心、精通方法、遠離懶惰——這樣的善知識。因為當心堅定地尋求解脫的真諦時，要徹底詢問和探究關於認識心性的訣竅。第二點是，當心性本無自性，所有念頭都被消除時，心往何處去，又住在何處，都無法看見。因此，一旦完全瞭解了心性，也將瞭解一切現象的自性。因此，要熟悉這個顯現各種努力方式的心。這個心...
【English Translation】 Those who are deceived by various internal and external sectarian views do not strive to learn the correct Dharma through hearing and thinking, because they cannot realize the truth simply by doing so. Therefore, those who are proficient in the Dharma should carefully examine it in three ways, so as to correctly view the pure Dharma. The second point is that even the words spoken by the Buddha, the lord of the three realms, are very profound because of the distinctions between direct, metaphorical, and intentional meanings, and are difficult for ordinary people to understand or begin to practice. Therefore, one must first prostrate with respect before beginning to strive to practice. And whatever one hears, one must listen with respect and analyze with wisdom. Just as a skilled blacksmith smelts, cuts, and polishes good gold, so too should monks or other wise people thoroughly examine the teachings in three ways before accepting the words of the Buddha, the Bhagavan, and not simply follow others out of respect. Therefore, the teacher himself said: 'Any meaning that accords with scripture and reason, is clearly expressed, and is consistent from beginning to end, should be accepted by the noble ones.' This is what is to be shown. The third part is divided into three aspects: the way to rely on oneself and a virtuous friend, to become familiar with the key points of this method, and to show the fruit of such familiarity. The first point is that this analysis also depends on oneself and the lama. Therefore, one should repeatedly and respectfully offer to the guru who possesses four qualities—that is, through one's own efforts, having an undeluded view of the two truths, compassion, skill in means, and freedom from laziness—such a virtuous friend. Because when the mind is firmly seeking the truth of liberation, one should thoroughly inquire and investigate the key points about knowing the nature of mind. The second point is that when the nature of mind is without self-nature, and all thoughts are eliminated, where the mind goes and where it abides cannot be seen. Therefore, once the nature of mind is fully understood, the nature of all phenomena will also be understood. Therefore, one should become familiar with this mind that shows various ways of striving. This mind... Those who are deceived by various internal and external sectarian views do not strive to learn the correct Dharma through hearing and thinking, because they cannot realize the truth simply by doing so. Therefore, those who are proficient in the Dharma should carefully examine it in three ways, so as to correctly view the pure Dharma. The second point is that even the words spoken by the Buddha, the lord of the three realms, are very profound because of the distinctions between direct, metaphorical, and intentional meanings, and are difficult for ordinary people to understand or begin to practice. Therefore, one must first prostrate with respect before beginning to strive to practice. And whatever one hears, one must listen with respect and analyze with wisdom. Just as a skilled blacksmith smelts, cuts, and polishes good gold, so too should monks or other wise people thoroughly examine the teachings in three ways before accepting the words of the Buddha, the Bhagavan, and not simply follow others out of respect. Therefore, the teacher himself said: 'Any meaning that accords with scripture and reason, is clearly expressed, and is consistent from beginning to end, should be accepted by the noble ones.' This is what is to be shown. The third part is divided into three aspects: the way to rely on oneself and a virtuous friend, to become familiar with the key points of this method, and to show the fruit of such familiarity. The first point is that this analysis also depends on oneself and the lama. Therefore, one should repeatedly and respectfully offer to the guru who possesses four qualities—that is, through one's own efforts, having an undeluded view of the two truths, compassion, skill in means, and freedom from laziness—such a virtuous friend. Because when the mind is firmly seeking the truth of liberation, one should thoroughly inquire and investigate the key points about knowing the nature of mind. The second point is that when the nature of mind is without self-nature, and all thoughts are eliminated, where the mind goes and where it abides cannot be seen. Therefore, once the nature of mind is fully understood, the nature of all phenomena will also be understood. Therefore, one should become familiar with this mind that shows various ways of striving. This mind...
ཡུལ་གང༷་དང༷་གར༷་འགྲོ༷་བ༷་སྟེ། འགྲོ་ཞིང་དམིགས་པ༷་དེ་དག༷་དེ་ལྟར་སེམས་ལ་དམིགས་ཤིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དུ་སྦྱར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་གང༷་དུ༷་གཡོ༷་ཞི༷ང་འགྲོ་བར་བྱེ༷ད་པ༷། །ཐམས་ཅ༷ད་སེམ༷ས་ཉི༷ད་དེ༷་ཡི༷་རང་བཞི༷ན་ནོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་རྣམ་མེད་པ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་འདི༷་ནི་ཐོས་ཏེ་རྟོག་པའི་བག་ཆ༷གས་བཅ༷ས་པ༷་ཡིས༷། བག༷་ཆ༷གས་ཀྱིས༷་ནི༷་འཁོར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཁྲིད་ཅིང་ཁྱེར༷་བར་བྱེད་ལ། སེམ༷ས་ཀྱི༷་རྣམ་རྟོག་ཐ་མལ་པ་འཇུག༷་པ༷་འགོག༷་པ༷་ཡི༷ས། བག༷་ཆ༷གས་ལུས༷་ནི༷་རྣམ༷་པར་གྲོལ་བར་བཀྲི་ཞིང༷་བཀྱེར༷་ཏེ་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ན། སྣང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲག་ཏེ་ 12-9-13a དེ་དག་བསལ་བར་མི་བྱ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནའང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྣང་བ་རབ་འབྱམས་འབྱུང་བས་རྣམ་མེད་པ་ལྟར་སྤངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། གསུམ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི། རྐྱེན་གང༷་དང༷་གང༷་གིས༷་མི༷་རྣམས་ཀྱི། ཡི༷ད་ནི༷་ཡ༷ང་དག༷་པར་སྦྱོར༷་པར་གྱུར་པ༷་དེ་དང་དེ་བཞིན་དུ། སྣ༷་ཚོ༷གས་པའི་ཚོན་དང་ལྡན་པའི་གཟུག༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ནོ༷ར་བུ༷་ཆུ་ཤེལ་དག་པ་དེ་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བའི་ཁ་དོག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞི༷ན། སེམས་ཀྱི་རང༷་བཞི༷ན་ཡང་རྐྱེན་བཟང་ངན་གང་དང་འཕྲད་པ་དེ༷་དང༷་དེར༷་འགྱུར༷་རོ༷། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཐབས་མཁས་སོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བར་བྱའོ། ། 迴向著作圓滿之功德 གསུམ་པ་མཇུག་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དགེ་བ་བསྔོ་བ། གཞུང༷་འདི༷་ཉིད་བྱས༷་པ༷ས་བསོ༷ད་ནམས་གང༷་ཞིག་བསམ་ཡས་ཤིང་། དེ་ཉིད་རྟོན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་གཉིས་ཁྱད་འཕགས་སུ་གྱུར་པས་བཟང༷་པོ༷་བདག༷་གིས་བསྐྱེ༷ད་པ༷་དེ༷ས། འཇིག༷་རྟེན༷་མ༷་ལུས༷་པས་སང༷ས་རྒྱས༷་ཀྱི། ཡེ༷་ཤེས༷་བཞིའམ་ལྔ་པོ་ལ༷་ནི༷་གཞོལ༷་བར༷་ཤོག༷་ཅིག་པའོ། ། 竟義 རྩ་བའི་གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ་གཉིས། མཛད་བྱང་སྨོས་པ་དང་། འགྱུར་བྱང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡེ༷་ཤེས༷་སྙིང༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ༷ས་བཏུས༷་པ༷་ཞེས༷་བྱ༷་བ༷། སློབ༷་དཔོ༷ན་ཆེན༷་པོ༷་འཕག༷ས་པ་ལྷའི༷་ཞལ༷་སྔ༷་ནས་ཀྱི་མཛ༷ད་པ༷་རྫོ༷གས་སོ༷། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱ༷་གར༷་གྱི༷་མཁ༷ན་པོ༷་ཀྲི༷་ཥྞ་པ་དང༷་། ལོ༷་ཙ༷་བ༷་དགེ༷་སློང༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་བསྒྱུར༷་ཞི༷ང་ཞུས༷་ཏེ་གཏན༷་ལ༷་ཕབ༷་པའོ༷།། །།འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཉི་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཡོངས་ལ་གསལ་ 12-9-13b བ་ཟབ་མོ་ལྟ་བའི་གཞུང་། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་འཕགས་པའི་བཞེད་གཞུང་མཆོག །འཇམ་མགོན་བླ་མས་མཆན་གྱིས་གསལ་བར་མཛད། །དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་དགའ་དང་དྭངས་པའི་བློས། །ལེགས་པར་བཤུས་ལས་བསོད་ནམས་གང་ཐོབ་པ། །དེ་ཡིས་འགྲོ་ཀུན་ཟབ་མོ་དེ་ཁོ་ན། །ལེགས་རྟོགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གྱུར་ཅིག །ཡ
【現代漢語翻譯】 無論去哪個地方，無論去哪裡，都要這樣在心中專注于所去的方向和目標，並練習完全凈化。如果這樣做，那麼無論移動到哪裡，無論做什麼，一切都將是心的本性。因此，上師在名言上宣說唯心無境的道理。 因此，這個心，通過聽聞和思考所形成的習氣，會被習氣引導和帶向輪迴的各種顯現。通過阻止平凡的心識活動，習氣之身將被引導、提升並從中解脫。因此，不要害怕各種顯現，不要試圖消除它們。即使在佛的境界中，也會出現無量的加持顯現，如果像對待無境一樣拋棄它們，又有什麼意義呢？ 第三個結果是：無論什麼因緣，使人們的心變得愉悅，就像具有各種顏色的珍貴水晶，會隨著因緣而改變顏色一樣，心的本性也會隨著遇到的好壞因緣而改變。因此，應該用真如、慈悲和善巧方便來轉化它。 迴向著作圓滿之功德 第三，迴向圓滿的功德。通過撰寫這部論著所獲得的無量功德，以及依靠具有信心的殊勝二資糧所產生的善，愿一切眾生都能趨向于佛的四種或五種智慧。 竟義 根本的第三部分，結尾的意義有二：說明作者和說明譯者。 第一：這部名為《耶謝寧波昆類杜巴》（智慧藏總集）的著作，由偉大的上師帕巴拉（聖天）所著，圓滿完成。 第二：由印度學者克里希納巴（梵文：कृष्णपाद，Kṛṣṇapāda，黑足）和譯師比丘秋吉謝饒翻譯、校對並最終確定。愿此世間如太陽般，照亮一切，甚深見解之論著，完全顯現。愿開顯聖者意趣之殊勝論著，由蔣貢喇嘛以註釋清晰闡明。我以極大的喜悅和清凈之心，抄寫此論著所獲得的功德，愿一切眾生都能徹底領悟這甚深之義，成就一切智智。
【English Translation】 Wherever one goes, wherever one travels, one should focus one's mind on the direction and goal of the journey, and practice complete purification. If one does so, then wherever one moves, whatever one does, everything will be the nature of mind. Therefore, the master teaches in conventional terms the principle of mind-only without objects. Therefore, this mind, through the habits formed by hearing and thinking, is led and carried by habits to the various appearances of samsara. By stopping ordinary mental activities, the body of habits will be guided, elevated, and liberated from them. Therefore, do not be afraid of various appearances, and do not try to eliminate them. Even in the realm of the Buddha, there will be countless appearances of blessings, and what is the point of abandoning them as if they were without objects? The third result is: whatever causes people's minds to be joyful, just as a precious crystal with various colors changes color according to the cause, the nature of the mind also changes according to the good or bad causes it encounters. Therefore, it should be transformed by suchness, compassion, and skillful means. Dedication of the Merit of Completing the Work Third, dedicating the merit of completion. Through the immeasurable merit gained by writing this treatise, and the goodness generated by relying on the excellent two accumulations of faith, may all beings be able to turn to the four or five wisdoms of the Buddha. Concluding Meaning The fundamental third part, the meaning of the conclusion, has two aspects: stating the author and stating the translator. First: This work, called 'Yeshe Nyingpo Kunle Dupa' (Compendium of the Essence of Wisdom), was written by the great master Paba Lha (Aryadeva), and is completely finished. Second: Translated, proofread, and finalized by the Indian scholar Kṛṣṇapāda and the translator Bhikṣu Chökyi Sherab. May this world, like the sun, illuminate everything, and may the treatise of profound view be fully revealed. May the excellent treatise that reveals the intention of the Holy Ones be clearly explained by Jamyang Lama with commentary. With great joy and pure mind, whatever merit I have gained from copying this treatise, may all beings thoroughly understand this profound meaning and attain omniscience.
ེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མཆན་འགྲེལ་གངས་ཅན་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་བྲིས་ལས། ལྕགས་སྤྲེལ་ལོར་ཞེ་ཆེན་རི་ཁྲོད་དུ་གུས་འབངས་འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞལ་བཤུས་བགྱིས་ཤིང་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོའི་འགྲེལ་བ་དང་བསྟུན་ཏེ་ཞུས་དག་བགྱིས་པའོ། །འདིའི་གྲུབ་མཐའ་རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན་སློབ་དཔོན་དགྲ་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱིས་མཛད་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བཤད་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ།། ༈ །།
【現代漢語翻譯】 《般若心要總集註釋·雪域語獅文殊歡喜金剛手稿》，鐵猴年由恭敬弟子蔣揚·洛哲嘉措于協慶寂靜處手抄，並參照導師菩提賢的釋論進行了校對。若欲詳細瞭解其宗義，當從導師達拉南嘉所著的《善逝論典辨析》中領會。 ༈ །།
【English Translation】 From the handwritten notes of 'Commentary on the Essence of Wisdom, Collected from All: The Lion of Speech of the Snowy Land, Vajra Pleasing to Manjushri,' copied in the Iron Monkey year at Dzogchen hermitage by the respectful disciple Jamyang Lodro Gyatso, and proofread in accordance with the commentary of the teacher Jangchub Zangpo. If you wish to understand its philosophical tenets in detail, you should understand it from 'An Explanation Differentiating the Teachings of the Sugata' composed by the teacher Drala Namgyal. ༈ །།