jmp1214_安立他空獅子吼.g2.0f
局米旁大師教言集MP190安立他空獅子吼 12-12-1a 安立他空獅子吼 甚深中觀承許 ༄༅། །གཞན་སྟོང་ཁས་ལེན་སེང་གེའི་ང་རོ་བཞུགས་སོ། ། 12-12-1b ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། རྒྱལ་བ་མི་ཡི་སེང་གེ་ཉི་མའི་གཉེན། །བྱམས་ཆེན་བྱམས་བ་ཐོགས་མེད་བརྒྱུད་པ་དང་། །གངས་ཅན་འཇིགས་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། །དེ་དག་ཀུན་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རབ་འབྱམས་སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་གསང་བའི་མཛོད། །ངེས་དོན་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་སྙིང་པོའི་བཅུད། །འཕགས་བོད་མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་དགོངས་ཉམས་ཕུལ། །ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ཁས་ལེན་མདོ་ཙམ་བཤད། །དེ་ལ་འདིར་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ངེས་དོན་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཇིགས་མེད་རྟག་པའི་ལམ་བསྟན་པ་རྣམས་དང་། རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་གསུང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་དང་། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཟབ་དོན་རྣམས་དང་། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བསྟོད་ཚོགས་སོགས་མདོ་ཡི་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་རྣམས་དང་། དཔལ་དུས་ 12-12-2a ཀྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་དང་། དེའི་དགོངས་འགྲེལ་གསལ་བྱེད་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་སོགས་དགོངས་པའི་གནད་གཅིག་པར། ཟབ་མོ་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་དགོངས་གནད་ཅན་ཡིན་ཀྱང་། དེང་སང་ནི་གཞུང་སྨྲ་བའི་ཁུར་འཛིན་པ་ཤེས་མི་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁ་ཐོ་མཆུ་ཐོ་ཅི་ཕོག་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། དེའི་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་ན། གཞན་སྟོང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངེས་པར་གཏན་ལ་འབེབ་ན། དང་པོ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་ཏེ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཀུན་རྫོབ་རང་ངོ་ནས་སྟོང་ཚུལ་དང་། དོན་དམ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ཚུལ་གཏན་ལ་མི་ཕེབ་པས། ཐོག་མར་སྤྲོས་བྲལ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་དོན་དམ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡུལ་ཅན་མི་རྟོག་ 12-12-2b ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་གནས་སྣང་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་དཔྱད་ན་བསླུ་བ་དང་མི་བསླུ་བ། འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས། གང་མི་བསླུ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་དེ་དོན་དམ་དང་། ཅིག་ཤོས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དེ། བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་སྟོང་པ་དང་སྣང་བ་ལ་བཞག་པ་ཡོངས་གྲགས་ལྟར་དང་། གནས་སྣང་མཐུན་མི་མཐུན་ལ་བཞག་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་གཉིས་པོ་འདི་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་གདོད་ནས་བསྟན་གྱི། གཞན་སྟོང་སྨྲ་བས་གསར་དུ་རྣམ་བཞག་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དང
【現代漢語翻譯】 安立他空獅子吼 甚深中觀承許 頂禮 गुरुमञ्जुश्री (藏文，梵文天城體，guru mañjuśrī，上師文殊)！ 勝王人獅日之親，大慈慈氏無著傳，雪域無畏獅吼聲，于彼等前敬頂禮。 無邊聖子勝王之密藏， 真實義經續竅訣之精華， 聖藏智成諸多之妙悟， 略述甚深中觀之宗承。 於此，言說他空者，以勝王之教言，真實義法輪，不退轉，開示無畏常恒之道者，以及勝王補處，十地自在之語，大乘《寶性論》，聖者無著昆仲所說之甚深義，怙主龍樹之讚頌等經部之真實義理，以及吉祥時輪等密續，及其釋疏《光明釋》、《心釋》三部等，于見解之要義上一致，建立甚深真實義中觀之論典，此乃甚深且廣大的見解要義。然而，如今執持論典之名者，無論知與不知，皆隨意評判，實乃大謬。略述其理如下： 若欲確立他空之宗義，首先須如怙主龍樹之論典般，確立諸法皆無自性。若不通達此理，則無法確立世俗自性空之理，以及勝義為他所空之理。故首先應確立離戲、各自內證之義。 其後，如是勝義離戲之義，乃由有境無分別智證悟，于安立與顯現相符之時，則于能境與所境二者皆稱之為勝義；于安立與顯現不符之時，則稱之為世俗。以名言量衡量之，則有欺惑與不欺惑、迷亂與不迷亂之別。故凡不欺惑、不迷亂者，即為勝義，另一者則安立為世俗。二諦之安立方式，如於空性與顯現上安立，此為普遍共知；如於安立與顯現相符與否上安立，則如前述。此二者皆為經部及大論典中原本即有之開示，並非他空論者新立之宗承。諸法...
【English Translation】 Establishing the Other-Empty Lion's Roar Profound Madhyamaka Acceptance Namo Guru Manjushri! Victorious King, Lion of Men, Kinsman of the Sun, Great Compassion, Maitreya, Unobstructed Lineage, and the Fearless Lion's Roar of the Land of Snows, to all of these, I prostrate with reverence. The secret treasury of the boundless Victorious Ones and their sons, The essence of definitive sutras, tantras, and pith instructions, The supreme insights of numerous accomplished scholars of India and Tibet, I will briefly explain the acceptance of the profound Madhyamaka. Here, those who speak of Other-Empty assert that the definitive teachings of the Victorious One, the final turning of the wheel of Dharma, which teaches the irreversible, fearless, and eternal path, along with the words of the Regent, the lord of the ten bhumis, the Great Vehicle's 'Uttaratantra', the profound meanings spoken by the noble Asanga and his brother, and the definitive sutras such as the collections of praises by the Protector Nagarjuna, as well as the tantras such as the glorious Kalachakra, and their commentaries such as the 'Illuminating Commentary' and the three cycles of 'Mind Commentary', all agree on the essential point of view. They establish the profound definitive Madhyamaka teachings, which are extremely profound and vast in their essential meaning. However, nowadays, those who bear the burden of speaking about the teachings, whether they know or do not know, all speak carelessly, which is a great mistake. I will briefly explain this: If you want to establish the Other-Empty view, you must first establish that all phenomena are without inherent existence, as in the teachings of the Protector Nagarjuna. If you do not understand this, you will not be able to establish how the conventional is empty of its own nature, and how the ultimate is empty of other. Therefore, you must first establish the meaning of freedom from elaboration, which is to be known individually by oneself. After that, such an ultimate meaning that is free from elaboration is realized by the non-conceptual wisdom of the subject, and when the abiding and appearing are in harmony, both the object and the subject are called ultimate. When the abiding and appearing are not in harmony, it is called conventional. If you examine it with the valid cognition of terminology, there is a difference between deceiving and not deceiving, confusing and not confusing. Therefore, whatever does not deceive and is not confusing is the ultimate, and the other is established as conventional. The way of establishing the two truths, such as establishing them on emptiness and appearance, is well known. Establishing them on whether the abiding and appearing are in harmony or not is as explained above. Both of these have been taught from the beginning in the sutras and great treatises, and it is not a new establishment made by the Other-Empty speakers. Phenomena...
་ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་ལས་གསུངས་པ་དང་། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། རྣམ་དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གི་ཁམས་སྟོང་གི། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་བར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ། བྲལ་ཤེས་པ།ཉོན་མོངས་པའི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པ། བྲལ་མི་ཤེས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེད་མ་ལས་འདས་པ་ནི་མི་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་དག་པའི་གོས། །སྣ་ཚོགས་དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡི་ནང་བཅུག་ན། །དྲི་མ་ཚིག་འགྱུར་གོས་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཅན། །ཡེ་ 12-12-3a ཤེས་མེ་ཡིས་དྲི་མ་བསྲེགས། །དེ་ཉིད་འོད་གསལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོན་པའི་མདོ། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་གང་། །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་ཉོན་མོངས་ལྡོག །ཁམས་དེ་ཉམས་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རིགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །སྟོང་ཉིད་དེ་དང་འདྲ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ཞེས་ཟེར་བ་འདི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདེན་གཉིས་ཕྱི་མའི་འཇོག་ཚུལ་ལྟར་བྱས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་པོ་གཅིག་བཀག་པའི་ཐ་དད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་གོ་དགོས་ཀྱི། སྣང་སྟོང་གི་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ལྟར་གོ་བ་དེ་གཏན་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་མ་འཁྲུལ་བའི་གཟིགས་ངོར་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྟོང་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་སྣང་བ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་མི་དགོས་ཏེ། དང་པོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཟིན་ནས། དེ་ལྟ་བུ་གནས་ལུགས་དོན་དམ་བདེན་པར་ཁས་བླངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲའི་དོན་དམ་དེ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་དཔེར་བྱ་ན་ཐག་ཁྲ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་བདེན་པ། སྦྲུལ་ 12-12-3b ལྟ་བུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཞག་དགོས་ཏེ། གཅིག་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། གཅིག་མ་གྲུབ་པའི་ཁྱད་ཕྱེད་དགོས་ཀྱི་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ་བ་དང་། གཉིས་ཀ་བདེན་པ་ཡིན་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་སྟེ་དོ
【現代漢語翻譯】 正如在《法性差別論》中所說，以及在《寶性論》中也提到：『具有可區分的體性，空性是暫時的客塵所空。具有不可區分的體性，非空是無上佛法所不空。』 在其註釋中說：『如來藏具有可區分性，可以去除，空性是所有煩惱的覆蓋所空。不可區分性，不可去除的是不可思議的如來功德，多如恒河沙。』 偉大的車乘論師聖龍樹菩薩說：『如同被火凈化的布，沾染了各種污垢。當放入火中時，污垢被燒盡，但布不會改變。』 『同樣，光明的心，沾染了貪慾等污垢。以智慧之火燒盡污垢，那光明本身不會被燒燬。』 『宣說空性的經，佛陀所說的所有教法，都能使煩惱止息，但不會使那個（如來藏）自性毀滅。』 法王持種者妙吉祥稱說：『對五蘊進行分析是空性，如同水中的樹木，沒有實義。與具有一切殊勝功德的空性，是不同的。』 如果是這樣，說勝義諦自性不空，這完全是按照二諦中後者的安立方式，將二諦承認為互相排斥的兩個不同實體來理解的。絕不是按照顯空二諦體性一，反體各異的方式來理解的。 如果是這樣，對於不一致的顯現，那些錯覺的顯現，雖然在錯覺的層面是顯現的，但實際上並沒有那樣成立，所以稱為世俗諦。另一方面，對於未錯覺的顯現，如其所顯現般成立，並且不被正量所妨害，所以稱為勝義諦，是真實存在的。 這並不意味著與空性不同的顯現一定是真實成立的。因為從一開始，法界的體性就已經成立為顯空雙運、具足一切殊勝功德的空性。因此，我們已經承認了這樣的實相是勝義諦。 因此，這樣的勝義諦自性不空。在名言上，可以比喻為花布是勝義諦，蛇是世俗諦。必須區分一個在名言上成立，一個不成立的差別。不可能兩者都是錯覺，或者兩者都是真實的。 因此，勝義諦的自性是不空的。
【English Translation】 As stated in the 'Distinguishing Dharma and Dharmata' and also in the 'Uttaratantra': 'Having characteristics that can be distinguished, emptiness is empty of adventitious defilements. Having characteristics that cannot be distinguished, non-emptiness is not empty of the supreme Dharma.' In its commentary, it says: 'The Tathagatagarbha (Essence of the Thus-Gone) has distinctions, can be separated, and is empty of all coverings of afflictions. Non-distinction, inseparable, is the inconceivable Buddha qualities, more numerous than the sands of the Ganges.' The great chariot master, Arya Nagarjuna (Noble One Nagarjuna), said: 'Like a cloth purified by fire, stained with various impurities. When put into the fire, the impurities are burned away, but the cloth does not change.' 'Similarly, the mind of clear light, stained with desires and other impurities. The fire of wisdom burns away the impurities, but that clear light itself is not burned.' 'The sutras that teach emptiness, whatever the Victorious Ones have spoken, all of them stop afflictions, but do not destroy that (Tathagatagarbha) essence.' The Dharma King, the Holder of Lineage, Manjushri Kirti (Glorious Manjushri), said: 'Analyzing the aggregates is emptiness, like a tree in water, without essence. It is not the same as emptiness that possesses all kinds of excellence.' If that is the case, saying that ultimate reality is not empty in its own nature is entirely based on the way of establishing the latter of the two truths, acknowledging the two truths as two different entities that are mutually exclusive. It is definitely not understood according to the way of establishing the unity of the nature of appearance and emptiness, the two truths, with different aspects. If that is the case, the inconsistent appearances, those illusory appearances, although they appear on the level of illusion, are not actually established as such, therefore they are called conventional truth. On the other hand, for the non-illusory appearances, established as they appear to the non-deluded perception, and not harmed by valid cognition, therefore they are called ultimate truth, existing and truly established. This does not mean that an appearance different from emptiness must be truly established. Because from the beginning, the nature of reality has already been established as the union of appearance and emptiness, the emptiness that possesses all kinds of excellence. Therefore, we have already acknowledged such a reality as the ultimate truth. Therefore, such an ultimate reality is not empty in its own nature. In conventional terms, for example, a patterned cloth is like the ultimate truth, and a snake is like the conventional truth. It is necessary to distinguish the difference between one being established in conventional terms and one not being established. It is impossible for both to be illusions, or both to be true. Therefore, the nature of ultimate reality is not empty.
ན་དམ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པའི་ཚད་མས་གནོད་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བས་གྲུབ་དོན་ཡིན་པ་དང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་དཔྱོད་པའི་ཚང་མ་ཡང་དག་པས་གྲུབ་པ་ལ། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་སུས་ཀྱང་ཆོས་བཞིན་རྒོལ་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་བདེན་པ་དང་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་མི་སྟོང་སྟེ། སྟོང་ན་མི་བདེན་པ་དང་འཁྲུལ་བར་འཇོག་པའི་ཚད་མ་ཡོད་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་ན་ཞི་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ནི་ཡིད་བརྟན་གྱི་གནས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་པ་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྨྲ་བ་ཅན་རྣམས་ལས་བསྟན་པ་འདི་ལ་གུས་པ་དག་གིས་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་ལུགས་དོན་དམ་དེ་ལྟར་ཡེ་ནས་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་གང་ཞིག་མི་བདེན་པ་དང་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་ཅན་ནི་སྐབས་འདིར་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་སྒྲིབ་པའི་དོན་ཅན་གྱི་མིང་གི་དོན་དང་མཐུན་པའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དེས་སྟོང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་མིང་ཅན་འཁྲུལ་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ 12-12-4a བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། གཞན་སྟོང་དགག་པ་སྐད་བྱེད་པའི་གྲུབ་མཐའ་གཞན་མའི་ལུགས་ལྟར་ན། བདེན་མེད་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་གྱི་དགག་བྱར་ཁས་ལེན་མི་རུང་བ་ལྟར།སྤྲོས་བྲལ་ནི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་གྱི་དགག་བྱ་མ་ཡིན་པའི། བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཁས་ལེན་མེད་ན་རང་ལུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འདི་ཡིན་ཞེས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དོན་དམ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་འདྲ་བར་རང་སྟོང་ཡིན་ན་དོན་དམ་མ་འཁྲུལ་བ་དང་གནས་ལུགས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བ་དང་དེའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པར་བཞག་མི་ཤེས་ཏེ། འདིའི་སྐབས་ཀྱི་སྟོང་ཞེས་པ་སྟོང་གཞི་གང་ལ་ཆོས་གང་གིས་སྟོང་དཔྱད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་རང་ངོ་ནས་སྟོང་ན་འཁྲུལ་སྣང་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ལ་བདེན་རྫུན་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་ཁེགས་མ་ཁེགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཐག་པ་དང་སྦྲུལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེས་སྟོང་གོ་ངེས་པར་ཆོད་དེ། བདེན་གྲུབ་དེ་མ་གྲུབ་པས་བདེན་འཛིན་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ཡིན་པས་བསླུ་ཞིང་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་པས། དེ་འདྲའི་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་དེས་སྟ
【現代漢語翻譯】 因為存在著不迷惑的真實現象和現象的持有者（能認知的主體）兩者，並且對於存在的事物，不可能有非此（存在）的量（ प्रमाण ，pramāṇa，有效認知方式）來損害它。通過預先確立證成空性的理智，可以成立究竟的真理。通過對世俗諦的辨析，一切皆能成立，因此，天神和世人，無人能如法反駁。 因此，勝義諦（ परमार्थसत्य ，paramārthasatya，最終真理）從其自身角度來說是真實的、不虛妄的。因此，具有這種性質的法永遠不會是空性的。如果它是空性的，那麼就必須存在一個量來證明它是不真實的和虛妄的，但這是不可能的。如果存在這樣的量，那麼寂滅涅槃（ निर्वाण ，nirvāṇa，解脫）就不能成為可信賴的歸宿。只有惡魔和不具足正見的謬論者才會接受這種觀點，而對佛法懷有敬意的人們不會這樣說。 雖然實相勝義諦原本就是如此，但任何未能如實證悟的錯覺，都具有能證明其不真實和虛妄的量，在這種情況下，被稱為世俗諦（ संवृतिसत्य ，saṃvṛtisatya，相對真理），這與『遮蔽』之義的名稱相符。因此，勝義諦是空性的，因為世俗諦是空性的。被名為世俗諦的錯覺所包含的境和有境（能認知的主體）都自性本空，例如繩子是空于蛇的。 因此，這一點必須非常明確地承認。按照聲稱駁斥他空（ परतंत्र ，paratantra，其他空性）的其他宗派的觀點，無實有（ निस्स्वभाव ，nissvabhāva，無自性）是勝義諦辨析所要成立的，而不是要否定的。同樣，離戲（ निष्प्रपंच ，niṣprapañca，無戲論）是最終辨析的理智所要成立的，而不是要否定的。如果沒有對無實有和離戲的承認，就無法建立這是自宗的宗義。同樣，如果勝義諦像世俗諦一樣是自空（ स्वशून्यता ，svaśūnyatā，自性空），那麼就無法確立勝義諦是不迷惑的、是實相，而世俗諦是迷惑的、不是實相的自性。因為這裡所說的『空』，是指在分析什麼事物空于什麼法的時候所說的。 如果勝義諦從其自身角度來說是空性的，那麼在辨別錯覺和非錯覺的顯現時，就不會有量來區分真實與虛假，就像繩子和蛇一樣，兩者都會變成既存在又不存在的狀態。世俗諦的空性必須被確定無疑地理解，因為由於沒有成立真實存在，所以執著于真實存在的想法是錯誤的認知，因此會受到欺騙並在輪迴中漂泊。因此，在這種情況下，作為錯覺的境和有境兩者都是世俗諦，因此它是空性的。
【English Translation】 Because there exist both the non-delusive reality and the subject possessing that reality, and because for what exists, it is impossible for a प्रमाण (pramāṇa, valid means of cognition) that is not so to harm it. By prioritizing the reasoning that establishes emptiness, the ultimate truth is established. By examining the conventional truth, everything is established, therefore, no one in the world, including the gods, can refute it according to the Dharma. Therefore, the परमार्थसत्य (paramārthasatya, ultimate truth) is true and non-deceptive from its own side. Therefore, the Dharma that is so will never be empty. If it were empty, then there must be a प्रमाण to establish it as untrue and deceptive, but that is impossible. If such a प्रमाण existed, then निर्वाण (nirvāṇa, liberation) would have to become an unreliable refuge. Only demons and non-Buddhist extremists with flawed प्रमाणs would accept such a view, not those who respect this teaching. Although the nature of reality, the ultimate truth, is inherently so, any illusion that does not realize it as such has a प्रमाण that establishes it as untrue and deceptive. In this case, it is called संवृतिसत्य (saṃvṛtisatya, conventional truth), which aligns with the meaning of the name as 'obscuration'. Therefore, the ultimate truth is empty because the conventional truth is empty. The object and subject included in the illusion called conventional truth are empty of their own nature, just as a rope is empty of a snake. Therefore, this must be very clearly acknowledged. According to the views of other schools that claim to refute परतंत्र (paratantra, other-emptiness), निस्स्वभाव (nissvabhāva, absence of inherent existence) is what is to be established by the analysis of the ultimate truth, not what is to be refuted. Similarly, निष्प्रपंच (niṣprapañca, absence of elaboration) is what is to be established by the reasoning of ultimate analysis, not what is to be refuted. Without the acceptance of absence of inherent existence and absence of elaboration, it is impossible to establish that this is one's own school's tenet. Similarly, if the ultimate truth is स्वशून्यता (svaśūnyatā, self-empty) like the conventional truth, then it is impossible to establish that the ultimate truth is non-delusive and is the nature of reality, while the conventional truth is delusive and is not established as its nature. Because the 'emptiness' here refers to the context of analyzing what is empty of what. If the ultimate truth is empty from its own side, then in distinguishing between the appearance of illusion and non-illusion, there would be no प्रमाण to differentiate between truth and falsehood, just as the rope and the snake would both become both existent and non-existent. The emptiness of the conventional truth must be determined with certainty, because since true existence is not established, the idea of clinging to true existence is a false cognition, and therefore one is deceived and wanders in samsara. Therefore, in this case, both the object and subject of illusion are the conventional truth, and therefore it is empty.
ོང་པར་གྱུར་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན་བདེན་གྲུབ་མེད་པས་ཀྱང་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། བདེན་འཛིན་ཁེགས་པས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་ 12-12-4b ཡུལ་ཅན་ཁེགས་པའི་དབང་གིས་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ལུགས་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་པ་དེས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན། སྤྲོས་བྲལ་གྱིས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་པ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་པའི་བློ་དེས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དོན་དམ་དེ་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དོན་དམ་ཀྱང་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་སྐབས་འདིའི་ཀུན་རྫོབ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་དོན་དམ་བདེན་མེད་དང་སྟོང་པ་ཡིན་ན། བདེན་གྲུབ་དང་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་ཅེས་སྨྲ་སྙམ་ན། སྐབས་འདིའི་བདེན་གྲུབ་དང་མི་སྟོང་བ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་ངོར་གྲུབ་པ་དང་ཡོད་པ་ལ་བརྗོད་པའི་དོན་ཁྱེད་ཅག་གིས་གཏན་མ་གོ་བར་རྒོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །འོ་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་ཡིན་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའང་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་མི་སྟོང་བའང་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་སྣང་བ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྟོང་པ་ལ་དོན་དམ་དུ་བཞག་པའི་ཡ་གྱལ་གྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ན་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དགག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ལྟར། ངེད་འཁྲུལ་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལའང་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དམ་དང་། དེ་མ་འཁྲུལ་བའི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དགག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞལ་ནས། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་ 12-12-5a དེས་སྟོང་ངོ་། །འདི་ལ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཚེ་རིགས་པས་མ་གྲུབ་པ་བཀག་དགོས་ཀྱང་། རིགས་པས་གྲུབ་པའི་དོན་མི་དགག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་བཀག་ན་རྗོད་བྱེད་ཆོས་དང་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཡང་དག་ཡིན་པ་དང་མིན་པའི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་ངེས་ཤེས་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་། །འོ་ན་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཁས་མི་ལེན་ནམ་སྙམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཁོ་རང་ལ་འདྲི་བར་བྱའོ། །ཁྱོད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགག་བྱ་འགོག་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པའི་གཞུང་བཙུགས་ནས་ཐམས་ཅད་དགག་པར་མི་འདོད་པའི་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུ
【現代漢語翻譯】 如果因為成為空性而不能理解空性，那麼因為沒有真實成立，也不能理解空性。如果執著于真實被遮止，那麼修習空性也將變得沒有意義。同樣，由於所破的對境和有境被遮止，在這種體系中，無有能取所取的空性也完全成立。因為所有能取所取的二取顯現的戲論，都包含在錯誤的對境和有境之中。因此，如果此時所安立的世俗，不能通過勝義諦的空性來理解空性，那麼就不能通過離戲來理解空性，並且修習離戲的心也不能理解空性。那麼，勝義諦不是無自性和離戲嗎？如果不是無自性和離戲，那怎麼能是勝義諦呢？就像此時的世俗一樣。那麼，勝義諦是無自性和空性嗎？難道要說真實成立和自性不空嗎？此時所說的真實成立和不空，是指在名言理智的量面前成立和存在的事物，你們根本不理解這個意義，只是在爭論而已。那麼，是承認既是真實成立，又不是真實成立；既是空性，又不是空性嗎？怎麼會呢？就像你們認為在顯現上安立為世俗，在空性上安立為勝義，在分析勝義時，不能否定無自性和離戲一樣。同樣，在我們認為迷惑是世俗，不迷惑是勝義的體系中，也不能否定不迷惑的勝義，以及在真理上成立的不迷惑，也是一樣的道理。因此，大車論師無著菩薩說：『在什麼上沒有什麼，那就是空性。在這上面剩下什麼，那就是存在。』因此，在建立一切否定和肯定之宗義時，必須遮止理智不能成立的事物，但必須承認理智成立的意義。如果全部都同樣遮止，那麼能詮之法和所詮之義，以及正確與不正確的差別，都會因為成立的量顛倒而無法產生任何定解。那麼，難道不承認超越否定和肯定的法界是各自自證的對境嗎？為什麼要這樣問他呢？你已經建立了完全遮止所破，並且肯定所立的宗義，並且安住在不希望全部遮止的意向上，所以才這樣說嗎？各自自證的對境…… If one cannot understand emptiness by becoming empty, then because there is no true establishment, one cannot understand emptiness either. If the clinging to truth is blocked, then meditating on emptiness will also become meaningless. Similarly, due to the blocking of the object and subject of elaboration, in this system, the emptiness of no grasper and grasped is also completely established. Because all the elaborations of the dualistic appearance of grasper and grasped are included in the mistaken object and subject. Therefore, if the conventional established at this time cannot understand emptiness through the emptiness of the ultimate truth, then it cannot understand emptiness through non-elaboration, and the mind that meditates on non-elaboration cannot understand emptiness either. Then, is the ultimate truth not without self-nature and non-elaboration? If it is not without self-nature and non-elaboration, then how can it be the ultimate truth? Just like the conventional at this time. Then, is the ultimate truth without self-nature and emptiness? Do you want to say that true establishment and self-nature are not empty? The true establishment and non-emptiness mentioned at this time refer to things that are established and exist in the face of nominal intelligence. You do not understand this meaning at all, you are just arguing. Then, do you admit that it is both truly established and not truly established; both emptiness and not emptiness? How could it be? Just as you think that appearance is established as conventional, and emptiness is established as ultimate truth, and when analyzing ultimate truth, one cannot deny no self-nature and non-elaboration. Similarly, in our system of thinking that delusion is conventional and non-delusion is ultimate truth, it is also the same reason that one cannot deny the non-delusive ultimate truth, and the non-delusion established in truth. Therefore, the great chariot master Asanga said: 'What is not in what, that is emptiness. What remains on this, that is existence.' Therefore, when establishing all kinds of negation and affirmation, one must block things that cannot be established by reason, but one must admit the meaning established by reason. If all are blocked in the same way, then the difference between the expressing dharma and the expressed meaning, and the difference between correct and incorrect, will be reversed due to the establishment of the measure, and no definite understanding can arise. Then, do you not admit that the Dharmadhatu beyond negation and affirmation is the object of individual self-awareness? Why do you ask him that? You have established a doctrine that completely blocks what is to be negated, and affirms what is to be established, and you are staying in a position with the intention of not wanting to negate everything, so you say this? The object of individual self-awareness...
【English Translation】 If one cannot understand emptiness by becoming empty, then because there is no true establishment, one cannot understand emptiness either. If the clinging to truth is blocked, then meditating on emptiness will also become meaningless. Similarly, due to the blocking of the object and subject of elaboration, in this system, the emptiness of no grasper and grasped is also completely established. Because all the elaborations of the dualistic appearance of grasper and grasped are included in the mistaken object and subject. Therefore, if the conventional established at this time cannot understand emptiness through the emptiness of the ultimate truth, then it cannot understand emptiness through non-elaboration, and the mind that meditates on non-elaboration cannot understand emptiness either. Then, is the ultimate truth not without self-nature and non-elaboration? If it is not without self-nature and non-elaboration, then how can it be the ultimate truth? Just like the conventional at this time. Then, is the ultimate truth without self-nature and emptiness? Do you want to say that true establishment and self-nature are not empty? The true establishment and non-emptiness mentioned at this time refer to things that are established and exist in the face of nominal intelligence. You do not understand this meaning at all, you are just arguing. Then, do you admit that it is both truly established and not truly established; both emptiness and not emptiness? How could it be? Just as you think that appearance is established as conventional, and emptiness is established as ultimate truth, and when analyzing ultimate truth, one cannot deny no self-nature and non-elaboration. Similarly, in our system of thinking that delusion is conventional and non-delusion is ultimate truth, it is also the same reason that one cannot deny the non-delusive ultimate truth, and the non-delusion established in truth. Therefore, the great chariot master Asanga said: 'What is not in what, that is emptiness. What remains on this, that is existence.' Therefore, when establishing all kinds of negation and affirmation, one must block things that cannot be established by reason, but one must admit the meaning established by reason. If all are blocked in the same way, then the difference between the expressing dharma and the expressed meaning, and the difference between correct and incorrect, will be reversed due to the establishment of the measure, and no definite understanding can arise. Then, do you not admit that the Dharmadhatu beyond negation and affirmation is the object of individual self-awareness? Why do you ask him that? You have established a doctrine that completely blocks what is to be negated, and affirms what is to be established, and you are staying in a position with the intention of not wanting to negate everything, so you say this? The object of individual self-awareness...
ལ་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་བུ་ལ་བདག་ཅག་གིས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་དོན་དམ་གྲུབ་ཟིན་དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་འདིར་དགག་སྒྲུབ་ཅན་དུ་བྱས་པ་འདི་གཉིས་འགལ་མེད་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ངོས་མི་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་འདི་མེད་ན། དགག་སྒྲུབ་བྲལ་བའི་དོན་དམ་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཁས་ལེན་ལོག་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་སྟེ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་གྱུར་ན། དོན་དམ་དེ་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་ 12-12-5b ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་རང་གི་ངོས་ནས་བདེན་གྲུབ་དང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཟིན་དེས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་མ་ཆོད་པར་དོན་དམ་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇོག་མཚམས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་དེས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་མིན་པར་དོན་དམ་རྐྱང་པ་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གྱུར་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་སྙམ་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་ཆེན་པོ་འདིའི་ཕྱོགས་མགོ་ཙམ་ཡང་མ་གོ་བ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཁས་བླང་བཞིན་དེ་ལ་བདེན་གྲུབ་དང་སྤྲོས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད། དོན་དམ་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པར་བརྗོད་ཙམ་དེ་ཀུན་རྫོབ་མིན་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་མི་སྟོང་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་སྐབས་འདིའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། བདེན་མེད་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོར་མེད་པའི་མཚན་མར་ཞེན་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་ཉིད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་མཚུངས་སོ། །མདོར་ན་སྐབས་འདིའི་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གདགས་གཞི་ནི། འཁྲུལ་བ་མེད་པ་དང་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོ་སོ་ལ་འཛིན་ཅིང་། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དམ་དེ་བློ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པ་དང་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་རང་ངོས་ནི་མི་སྟོང་སྟེ་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དོན་དམ་རང་ངོས་ནས་སྟོང་ན་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྟོང་ 12-12-6a གཞིར་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་དུ་ཆོས་གང་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བཞག་མི་ཤེས་པས། དོན་དམ་དོན་དམ་མིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀུན་རྫོབ་མིན་པར་དོན་དམ་དང་མགོ་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཁས་ལེན་འདི་ལྟར་མ་བྱས་ན་མི་རུང་ཞ
【現代漢語翻譯】 由於勝義諦超越了正反兩方面的論證，因此我們認為它是究竟的。當用名言來證明已經成立的勝義諦時，進行正反兩方面的論證是沒有矛盾的。如果否認在名言中勝義諦不是自性空，那麼無有正反論證的勝義諦也將不復存在。因此，如果否定了名言中無自性的觀點，就會變成成立自性有的觀點一樣。如果勝義諦自性空，並且沒有如此成立，那麼勝義諦就會變成世俗諦。 如果勝義諦已經成立為自性上無有真實成立和一切戲論，但仍然沒有理解空性的含義，僅僅因為一句『勝義諦自性不空』的名言，就變成了執著空性為實有的不可救藥的見解，並且認為勝義諦是恒常不變的，而不是輪迴和涅槃的平等性等等過失，那麼這就是根本沒有理解這個偉大宗派的絲毫要義。既然已經承認空性是無有真實和遠離戲論的，怎麼還會有真實成立和戲論呢？僅僅是說勝義諦成立為勝義諦，通過顯示它不是世俗諦的方式來建立空與不空的名言，這才是此處的要證明的內容。如果在名言中這樣承認，就會變成執著空性為實有的見解，那麼承認無有真實，就會變成執著空性為無有的相的不可救藥的見解；承認遠離戲論，就會變成執著空性為不可言說的實有的不可救藥的見解，這都是一樣的。 總而言之，此處勝義諦和世俗諦的安立基礎是：對於無錯亂和錯亂的對境和有境分別執著，並且承認無錯亂的勝義諦存在於無錯亂的對境中，是真諦，並且勝義諦遠離世俗諦錯亂的方面。但在名言中，勝義諦不是自性空，而是存在於聖者的證悟境界中。如果勝義諦自性空，那麼它就不能作為世俗諦的空性基礎。如果這樣，就無法區分聖者入定境界中存在和不存在的法，勝義諦就會變成非勝義諦，世俗諦也會變成非世俗諦，與勝義諦等同。因此，無論如何都必須這樣承認。
【English Translation】 Because the Dharmadhatu (ཆོས་དབྱིངས་, dharmadhātu, 法界) of ultimate reality transcends affirmation and negation, we consider it to be the ultimate truth. When using conventional language to establish the already established ultimate truth, there is no contradiction in engaging in affirmation and negation. If we do not accept that the ultimate truth is not empty of inherent existence in conventional terms, then the ultimate truth, which is free from affirmation and negation, will also cease to exist. Therefore, just as denying the absence of inherent existence in conventional terms would lead to the establishment of inherent existence, if the ultimate truth were empty of inherent existence and not established as such, then the ultimate truth would become the conventional truth. If the ultimate truth has already been established as devoid of true existence and all elaborations, but the meaning of emptiness is still not understood, and merely the statement 'the ultimate truth is not empty of inherent existence' becomes an incurable view that clings to emptiness as a real entity, and if one thinks that the ultimate truth becomes a permanent, unchanging entity rather than the equality of samsara and nirvana, then one has not understood even the slightest aspect of this great philosophical system. Since we acknowledge that emptiness is without true existence and free from elaborations, how could it have true existence and elaborations? Merely stating that the ultimate truth is established as the ultimate truth, and establishing the terms 'empty' and 'not empty' by showing that it is not the conventional truth, is what needs to be proven here. If acknowledging this in conventional terms leads to a view that clings to emptiness as a real entity, then acknowledging the absence of true existence would lead to an incurable view that clings to the characteristic of emptiness as non-existent; acknowledging freedom from elaborations would lead to an incurable view that clings to emptiness as an inexpressible entity. These are all the same. In short, the basis for designating the ultimate truth and the conventional truth here is to separately grasp the objects and subjects of non-delusion and delusion, and to acknowledge that the non-delusive ultimate truth exists in the non-delusive object, is the truth, and that the ultimate truth is devoid of the aspects of conventional delusion. However, in conventional terms, it is not empty of inherent existence, but is considered to exist in the perception of the noble ones (འཕགས་པ་, ārya, 聖者). If the ultimate truth were empty of inherent existence, then it could not serve as the basis for the emptiness of the conventional truth. If that were the case, one would not be able to distinguish between what exists and does not exist in the meditative state of the noble ones, and the ultimate truth would become non-ultimate truth, and the conventional truth would become non-conventional truth, becoming equal to the ultimate truth. Therefore, it is necessary to make this acknowledgment in every way.
ིང་། དེ་ལ་སྐྱོན་ཅི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་བདེན་མེད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་མཚུངས་པར་སྐྱོན་འབབ་བོ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་སོང་བའི་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་འཁོར་བ་དང་མ་འཁྲུལ་བའི་མྱང་འདས་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་ལ། འཁོར་བར་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར།འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་དོན་དམ་མྱང་འདས་ཆེན་པོར་གནས་པ་ཉིད་སྐབས་འདིའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། སུའི་ལུགས་ལའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ལ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། འཁོར་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཁས་ལེན་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་དོན་དམ་པ་དོན་དམ་པས་མི་སྟོང་སྟེ་དོན་དམ་པ་དོན་དམ་པ་རང་གིས་སྟོང་ན་དོན་དམ་དེ་དོན་དམ་མིན་པར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བར་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྒོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཉོན་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་གིས་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྟོང་མིན་པར་གཞན་བདེན་ 12-12-6b གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་རིགས་ན། དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བ་འཐད་པ་དང་བཅས་པར་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁས་བླངས་སོ། །དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མ་སྟོང་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་སོགས་ལའང་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་ངེད་ཀྱི་དོན་དམ་དོན་དམ་གྱིས་མི་སྟོང་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་རྫུན་པ་བདེན་པ་གྲུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པས་སྟོང་གོ་མ་ཆོད་ན། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་སྟོང་པར་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁེགས་པས་སྟོང་གོ་ཇི་ལྟར་ཆོད། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ཀྱང་བདེན་མེད་མི་ཁེགས་མི་འགོག་བཀག་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ལྟར། ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཁེགས་ཀྱང་དོན་དམ་མ་འཁྲུལ་བ་མི་ཁེགས་མི་འགོག་བཀག་མི་རུང་བར་མཚུངས་སོ། །མདོར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་མེད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་མ་བཀག་པས་སྟོང་གཞི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོང་བས་དོན་དམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་མ་སྟོང་བར་ཁས་བླང་། བདག་ཅག་གིས་སྟོང་གཞི་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བས། སྟོང་གཞི་བདེན་མེད་མེད་དགག་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དང་། རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཕྱང་ཆད་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བས་སྟོང་པའི། སྟོང་གཞི་སྣང་སྟོང་གཉིས་ཟུང་དུ་ནམ་ཡང་འདྲེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོས་ནས
【現代漢語翻譯】 因此，對於那些宣稱一切所說的過失皆為空性、無實、離戲論的人來說，只要情況相同，過失就會降臨到他們身上。輪迴（'khor ba，指流轉的生死輪迴）和涅槃（myang 'das，指解脫的境界）並非通過存在與不存在的區分而成為不同的，也並非沒有輪涅平等（srid zhi mnyam nyid，指輪迴與涅槃的平等性）。因為將迷惑的輪迴和不迷惑的涅槃都視為實有，這在名言上是絕不可能的。雖然顯現為輪迴，但實際上並非如此成立，輪迴的自性本來清凈，安住于勝義涅槃之中，這才是此處所要證成的。因此，才稱之為輪涅平等。無論在誰的宗派中，都認為一切法本來就安住于勝義法界（dbyings，指法界），因此才稱之為輪涅平等。沒有任何宗派會承認輪迴和涅槃有共同的基礎。 此外，勝義諦（don dam pa，指勝義諦）不會被勝義諦所空，如果勝義諦被勝義諦自身所空，那麼這個勝義諦就不是勝義諦，而是世俗（kun rdzob，指世俗諦）迷惑的顯現了。對於那些想要強烈反駁這種說法的人，請聽好！你們不是說過瓶子不會被瓶子所空，而是被真實成立所空嗎？如果這樣，那麼就應該承認所有名言上存在的法都不是自空，而是被他者真實成立所空。那麼，你們也必須承認勝義諦不被勝義諦所空是合理的。如果勝義諦不被勝義諦所空，就會變成不被真實成立所空嗎？瓶子等也是同樣的道理。因此，我們所說的勝義諦雖然不被勝義諦所空，但卻被世俗所空，更不用說虛假的迷惑顯現是真實成立的了。如果連世俗的二取顯現（gnyis snang，指二元對立的顯現）都不能空掉，那麼又如何能斷除空性呢？因為如果不能空掉世俗的二取顯現，那麼就會變成真實成立的遍計所執（kun btags，指遍計所執），成為分別念（spod yul，指分別念）的對境。就像你們認為即使斷除了真實成立，也不能斷除無實一樣，即使斷除了世俗的迷惑，也不能斷除不迷惑的勝義諦，這是相同的道理。 總而言之，你們用以成立無實的理證並沒有遮止世俗，因此空的所依變成了世俗，所以你們承認勝義諦不被世俗所空。而我們則承認空的所依是勝義諦，它被世俗所空。因此，空的所依是無實，是無遮（med dgag，指無遮），是被真實成立所空的空性。並且，從自身角度來說，沒有空掉的世俗顯現，是被真實成立的遍計所執所空的。空的所依，即顯現和空性二者，永遠不會混雜在一起，而是安住于輪涅平等的境界中，這是從二諦（bden pa gnyis，指二諦，即勝義諦和世俗諦）的角度來說的。
【English Translation】 Therefore, as long as the situation is the same, faults will befall those who claim that all the faults mentioned are emptiness, non-reality, and freedom from elaboration. Saṃsāra ( 'khor ba, refers to the cycle of birth and death) and Nirvāṇa (myang 'das, refers to the state of liberation) are not differentiated by the existence or non-existence, nor is there an absence of equality between Saṃsāra and Nirvāṇa (srid zhi mnyam nyid, refers to the equality of Saṃsāra and Nirvāṇa). Because it is impossible in conventional terms to regard both the deluded Saṃsāra and the non-deluded Nirvāṇa as real. Although it appears as Saṃsāra, it is not actually established as such. The nature of Saṃsāra is primordially pure, abiding in the great ultimate Nirvāṇa, which is what is to be proven here. Therefore, it is called the equality of Saṃsāra and Nirvāṇa. In whatever school, it is said that all dharmas inherently abide in the ultimate realm of reality (dbyings, refers to Dharmadhatu), hence it is called the equality of Saṃsāra and Nirvāṇa. No school acknowledges a common basis for Saṃsāra and Nirvāṇa. Furthermore, the ultimate truth (don dam pa, refers to ultimate truth) is not empty of the ultimate truth. If the ultimate truth were empty of itself, then that ultimate truth would not be the ultimate truth, but rather a conventional (kun rdzob, refers to conventional truth) deluded appearance. For those who wish to strongly refute this statement, listen! Have you not said that a vase is not empty of a vase, but empty of true establishment? If so, then it should be acknowledged that all phenomena that exist conventionally are not self-empty, but empty of true establishment by others. Then, you must also acknowledge that it is reasonable to acknowledge that the ultimate truth is not empty of the ultimate truth. If the ultimate truth is not empty of the ultimate truth, will it become not empty of true establishment? The same applies to vases and so on. Therefore, although our ultimate truth is not empty of the ultimate truth, it is empty of the conventional. Let alone that false deluded appearances are truly established. If even the conventional dualistic appearances (gnyis snang, refers to dualistic appearances) cannot be emptied, then how can emptiness be cut off? Because if the conventional dualistic appearances cannot be emptied, then it will become the truly established imputed (kun btags, refers to imputed), becoming the object of conceptual thought (spod yul, refers to conceptual thought). Just as you believe that even if true establishment is cut off, non-reality cannot be cut off, similarly, even if conventional delusion is cut off, non-deluded ultimate truth cannot be cut off. The same applies. In short, because your reasoning for establishing non-reality does not negate the conventional, the basis of emptiness becomes the conventional, so you acknowledge that the ultimate truth is not empty of the conventional. We, on the other hand, acknowledge that the basis of emptiness is the ultimate truth, which is empty of the conventional. Therefore, the basis of emptiness is non-reality, which is a non-affirming negation (med dgag, refers to non-affirming negation), the emptiness that is empty of true establishment. And, from its own perspective, the conventional appearance that is not empty is empty of the truly established imputed. The basis of emptiness, that is, appearance and emptiness, never mix together, but abide in the state of equality between Saṃsāra and Nirvāṇa, from the perspective of the two truths (bden pa gnyis, refers to the two truths, namely ultimate truth and conventional truth).
་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་སྤྲོས་ལ་གནད་དུ་ཁེལ་བར་གྱིས་ཤིག །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཡུལ་ 12-12-7a ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་ཡིན་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་སྣང་སྟོང་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་གནས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་མེད་དགག་ཕྱང་ཆད་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་མེད་ཡིན་ལ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཙམ་ཡང་སྔར་མེད་ཕྱིས་མེད་ནམ་ཡང་མེད། དེ་དང་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཡོད་ཀྱང་དེས་སྟོང་པ་ལ་མི་ཕན་ཏེ་རང་རང་སོ་སོ་ནམ་ཡང་མི་འདྲེ་འདྲེ་མི་རུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟ་ན་འཁོར་རྩ་བདེན་འཛིན་དེའི་ཡུལ་མེད་པས། དེ་འདྲེའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པས། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ནི་བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་འཛིན་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་དགོས་སོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པ་མིན་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་མིན་ཏེ་མ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བའམ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་གྲུབ་ཏུ་དཔྱད་བཟོད་མིན་ཡང་ཐ་སྙད་རང་ངོས་མི་སྟོང་བའི་དཔྱད་བཟོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་བདེན་མེད་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །བདེན་འཛིན་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པས་བུམ་སོགས་དང་འདྲའོ། །ཡུལ་བདེན་སྣང་དང་ཡུལ་ཅན་བདེན་འཛིན་གཉིས་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་ཀུན་རྫོབ། བདེན་མེད་དང་བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་དོན་དམ་དུ་འདོད་རིགས་ཀྱི། གཉིས་སྣང་མེད་ 12-12-7b པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་དོན་དམ་དང་། དེ་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་ཁས་ལེན་མི་རིགས་ཏེ། བུམ་སོགས་རང་ངོ་ནས་མི་སྟོང་ན་གཉིས་སྣང་ཡོད་པ་དང་གཉིས་འཛིན་གྱི་བློ་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ།གཉིས་སྣང་མེད་པ་དང་གཉིས་འཛིན་མེད་པ་གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རིགས་པས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ནི་བདེན་སྣང་དང་བདེན་འཛིན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་གང་ཡང་མིན་ན། འཕགས་སློབ་ཀྱི་མཉམ་བཞག་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཅིས་མི་སྣང་། རིགས་པས་དགག་བྱ་མིན་ཡང་ལམ་གྱིས་བཀག་སྟེ་མི་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། སྒྲིབ་ཤིང་འདྲ་བའི་ལམ་དེས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས། མེད་པའི་དོན་སྣང་ན་གང་ཕྱིར་ཡོད་པ་མི་མཐོང་མེད་མཐོང་བས། འདི་འདྲའི་མུན་ན
【現代漢語翻譯】 絕無可能！因此，要詳細闡述並抓住要點。按照我們的觀點，空性（Śūnyatā）之境和具境智慧（Jñāna）二者皆為勝義諦（paramārtha-satya），並且二者在證悟真諦時，顯現與空性、世俗與勝義無二無別。因此，勝義諦的法界（dharmadhātu）並非徹底的空無，而是以無分別的法身（kāya）和智慧不空，本自具足的自性身（svabhāva-kāya）而存在。你的勝義諦是無遮破的徹底空無，是與名言顯現相異的無實有，甚至連法身和智慧的一點點都不曾有、未來也不會有、永遠不會有。雖然與此相異的世俗諦（saṃvṛti-satya）存在，但對空性無益，因為它們各自永遠不會混淆，也不應該混淆。這樣一來，輪迴的根本——實執（satya-graha）就沒有了對境。因此，實執的對境和有境二者都是世俗的錯覺。按照你的觀點，世俗諦只能安立在實有和實執上。名言的顯現並非勝義諦，因為它們不是空性；也不是世俗諦，因為它們不是錯覺的顯現，或者說是勝義諦的觀察所能容忍的。雖然它們不能容忍對實有的觀察，但它們能夠容忍對名言自性的不空的觀察。這樣一來，一切無實有和名言都將變成勝義諦，而唯有實有會變成世俗諦。實執是實有的，所以類似於瓶子等事物。對境的實有顯現和有境的實執二者是存在顯現不一致的世俗諦。無實有和執持無實有二者，如果認為是存在顯現一致的勝義諦，那麼不應認可對境和有境二者無二元顯現時，將二者都安立為勝義諦，而將二者的存在安立為世俗諦的觀點。如果瓶子等事物自性不空，那麼二元顯現的存在和二元執著的智慧將變成存在顯現一致的對境和有境。二元顯現的缺失和二元執著的缺失將變成存在顯現不一致的錯覺。總之，按照你的觀點，理智所破的對境唯有實有，因此，修習空性所要斷除的唯有實有顯現和實執，除此之外別無其他。那麼，聖者和學者的等持（samāhita）中，為何不會顯現空性的實有的一切世俗諦呢？如果說，雖然理智不能破除，但會被道所遮蔽而不顯現，那麼，這種如同遮蔽物的道，在使存在的實有事物不顯現之後，如果顯現不存在的事物，那麼為何會看不到存在的事物，卻看到不存在的事物呢？這種黑暗 It is never possible! Therefore, elaborate and grasp the key points. According to our view, both the realm of emptiness (Śūnyatā) and the realm of wisdom (Jñāna) are ultimate truths (paramārtha-satya), and when realizing the truth, appearance and emptiness, conventional and ultimate, are inseparable. Therefore, the dharmadhātu of ultimate truth is not a complete void, but exists as the spontaneously accomplished svabhāva-kāya, not empty with indivisible kāya and wisdom. Your ultimate truth is a complete negation without any obscuration, an unreal that is different from nominal appearances, and there is not even a bit of kāya and wisdom, never has been, and never will be. Although the conventional truths (saṃvṛti-satya) that are different from this exist, they are of no benefit to emptiness, because they will never be confused with each other, nor should they be. In this way, the root of saṃsāra—the clinging to reality (satya-graha)—has no object. Therefore, both the object and subject of clinging to reality are conventional illusions. According to your view, conventional truth can only be established on what is real and the clinging to reality. Nominal appearances are not ultimate truth because they are not emptiness; nor are they conventional truth because they are not illusory appearances, or because they can withstand the scrutiny of ultimate truth. Although they cannot withstand the scrutiny of reality, they can withstand the scrutiny of the non-emptiness of nominal self-nature. In this way, all unrealities and names become ultimate truth, and only reality becomes conventional truth. Clinging to reality is real, so it is similar to things like a vase. The appearance of a real object and the clinging to reality as a subject are conventional truths with inconsistent existence and appearance. If both unreality and the clinging to unreality are considered ultimate truths with consistent existence and appearance, then it is not appropriate to accept the view that when there is no dualistic appearance of object and subject, both are established as ultimate truth, and the existence of both is established as conventional truth. If things like vases are not empty in their own nature, then the existence of dualistic appearance and the wisdom of dualistic clinging will become object and subject with consistent existence and appearance. The absence of dualistic appearance and the absence of dualistic clinging will become illusions with inconsistent existence and appearance. In short, according to your view, the only object to be refuted by reason is reality, so the only things to be abandoned by meditating on emptiness are the appearance of reality and the clinging to reality, and nothing else. Then, why do all the conventional truths of reality not appear in the samāhita of noble ones and scholars? If you say that although reason cannot refute them, they are obscured by the path and do not appear, then if this path, like a screen, makes existing real things not appear, and then makes non-existent things appear, then why can't one see what exists but sees what does not exist? This darkness
【English Translation】 It is never possible! Therefore, elaborate and grasp the key points. According to our view, both the realm of emptiness (Śūnyatā) and the realm of wisdom (Jñāna) are ultimate truths (paramārtha-satya), and when realizing the truth, appearance and emptiness, conventional and ultimate, are inseparable. Therefore, the dharmadhātu of ultimate truth is not a complete void, but exists as the spontaneously accomplished svabhāva-kāya, not empty with indivisible kāya and wisdom. Your ultimate truth is a complete negation without any obscuration, an unreal that is different from nominal appearances, and there is not even a bit of kāya and wisdom, never has been, and never will be. Although the conventional truths (saṃvṛti-satya) that are different from this exist, they are of no benefit to emptiness, because they will never be confused with each other, nor should they be. In this way, the root of saṃsāra—the clinging to reality (satya-graha)—has no object. Therefore, both the object and subject of clinging to reality are conventional illusions. According to your view, conventional truth can only be established on what is real and the clinging to reality. Nominal appearances are not ultimate truth because they are not emptiness; nor are they conventional truth because they are not illusory appearances, or because they can withstand the scrutiny of ultimate truth. Although they cannot withstand the scrutiny of reality, they can withstand the scrutiny of the non-emptiness of nominal self-nature. In this way, all unrealities and names become ultimate truth, and only reality becomes conventional truth. Clinging to reality is real, so it is similar to things like a vase. The appearance of a real object and the clinging to reality as a subject are conventional truths with inconsistent existence and appearance. If both unreality and the clinging to unreality are considered ultimate truths with consistent existence and appearance, then it is not appropriate to accept the view that when there is no dualistic appearance of object and subject, both are established as ultimate truth, and the existence of both is established as conventional truth. If things like vases are not empty in their own nature, then the existence of dualistic appearance and the wisdom of dualistic clinging will become object and subject with consistent existence and appearance. The absence of dualistic appearance and the absence of dualistic clinging will become illusions with inconsistent existence and appearance. In short, according to your view, the only object to be refuted by reason is reality, so the only things to be abandoned by meditating on emptiness are the appearance of reality and the clinging to reality, and nothing else. Then, why do all the conventional truths of reality not appear in the samāhita of noble ones and scholars? If you say that although reason cannot refute them, they are obscured by the path and do not appear, then if this path, like a screen, makes existing real things not appear, and then makes non-existent things appear, then why can't one see what exists but sees what does not exist? This darkness
ག་རྣམ་པ་དེ་གང་ཞིག །ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་ཡ་མཚན་ནོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་པ་མངོན་དུ་གཟིགས་པའི་ཚེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས། དེ་ལ་བདེན་སྣང་དང་བདེན་འཛིན་ཇི་ལྟར་མངའ། སྤྲོས་པའི་ཡུལ་དང་སྤྲོས་པ་ཇི་ལྟར་མངའ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་དོན་དམ་དུ་གདགས་པར་བྱས་ནས། མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་དམ་དེ་སྟོང་གཞིར་བཟུང་ནས། དེ་ལ་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་ཀྱང་། །དོན་དམ་སྒྲུབ་ཚེ་དོན་དམ་གང་ཡིན་དང་། །ཀུན་རྫོབ་ཕྱེས་ནས་འཁྲུལ་ 12-12-8a དང་མ་འཁྲུལ་བའི། །ཁས་ལེན་འདི་ལྟར་མ་བྱས་ཅིར་མི་རུང་། །རང་བཞིན་མེད་པས་ཆོས་ཀུན་སྤྲོས་བྲལ་ཀྱང་། །སྤྲོས་བྲལ་བཀག་ནས་མེད་དགག་ནན་སྒྲུབ་རྣམས། །རང་བཞིན་མེད་པ་མཐའ་གཅིག་ཁས་ལེན་ཞེས། །ཚིག་འདི་ཙམ་ཞིག་གྲུབ་མཐའི་སྐྱབས་སུ་བཟུང་། །དེ་ལྟར་བཟུང་ཚེ་དོན་དམ་རང་ངོས་ནས། །མི་སྟོང་ཞེས་པའི་ཁས་ལེན་དེ་དག་ཀྱང་། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་བདེན་མེད་ཁས་བླངས་པའི། །ཚུལ་དེས་ཁས་ལེན་མ་བྱས་རང་དབང་མེད། །དོན་དམ་རང་ངོས་མི་སྟོང་སྨྲས་པ་ན། །དོན་དམ་དོན་དམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་ལེགས། །བུམ་པ་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་སྨྲས་ན། །ཆོས་ཀུན་མི་སྟོང་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་དངོས་མེད་པོ། །ཆ་གཉིས་འཛིན་པའི་རྟག་ཆད་ལྟ་གཞི་སྒྲུབས། །དོན་དམ་རྟག་དང་བདེན་དང་མི་སྟོང་ཞེས། །ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་ཅིང་དེ་ཤེས་ན། །ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་འཛིན་རྟག་ཆད་ཀྱི། །མཐའ་ལ་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ངན་པ་འགོག །རྟག་ཆད་རྟག་ལྟ་ཆད་ཚད་ཆད་ལྟ་མིན། །ཡོད་ཚད་ཡོད་མཐའ་མེད་ཚད་མེད་མཐའ་མིན། །ཞེས་སུ་གངས་ཅན་མཁས་པར་གྲགས་རྣམས་བཞེད། །དེ་བཞིན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་ལེགས་དཔྱད་ན། །རྟག་དང་མི་རྟག་སྟོང་དང་མི་སྟོང་དང་། །བདེན་དང་མི་བདེན་ཡོད་མེད་ཁྱད་ཡོད་པ། །དེ་དག་མཐའ་མིན་ཤན་འབྱེད་བློ་ཡིས་རྟོགས། །མཐར་ཐུག་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་བར། །གཞན་སྟོང་སྨྲ་བའི་མཁས་གྲུབ་ཀུན་གྱིས་བཞེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་ 12-12-8b དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་ངོར་ཡང་། །བདེན་མེད་སྤྲོས་པ་ཡོད་ཅེས་ཁས་ལེན་མཛད། །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་ངོར་ཡོད་གྱུར་ཅིང་། །དོན་དམ་གཟིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གང་ཡོད་པ། །དེ་དག་མི་སྟོང་པ་དང་བདེན་གྲུབ་དང་། །དེ་ལྟར་དམིགས་པར་བཤད་ན་འགལ་བ་ཅི། །བདེན་མེད་གཟིགས་ངོར་བདེན་མེད་སྟོང་གྱུར་ན། །བདེན་མེད་མ་གཟིགས་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི། །བདེན་མེད་དེ་ཡང་སྟོང་པར་གཟིགས་སྙམ་ན། །བུམ་སོགས་སྟོང་པར་གཟིགས་ན་མི་རུང་ཅི། །བུམ་སོགས་བདེན་པས་སྟོང་གི་རང་མི་སྟོང་། །ས
【現代漢語翻譯】 『那麼，那種狀態是什麼呢？』像這樣，道路真是奇妙啊！按照我們的觀點，當真正證悟實相時，在無分別智慧的境界中，能見的主體和所見的客體二者都不顯現。那麼，怎麼會有對真實的執著和真實的顯現呢？又怎麼會有戲論的客體和戲論呢？如果像這樣安立為實相，並且將無謬的實相執著為『空性之基』，然後說：『在此基礎上，一切虛妄顯現的輪迴，都是世俗諦的客體和主體所空』，這又有什麼意義呢？ 實相的本體超越戲論，但在證悟實相時，什麼是實相呢？如果區分世俗諦，並且不作『虛妄和非虛妄』這樣的區分，那又怎麼行呢？因為自性本空，一切法皆離戲論，但如果遮止離戲論，並且強調不存在的否定，那麼，僅僅一句『自性本空』，就成了宗派的庇護。如果這樣執著，那麼，從實相自身來說，『不空』的這種說法，即使不情願，也只能承認是承認了『無自性』。如果說實相自身不空，那麼，實相就成了實相本身，這很好。如果說瓶子自身不空，那麼，一切法都不空，這就會導致常恒的觀點，並且會建立一種執著於二元對立的斷滅論的基礎，即認為空性只是暫時的，是虛無的。 如果說實相是常恒的、真實的、不空的，並且通過名言量成立，也瞭解了這一點，那麼，就能阻止執著于常斷二邊的惡見，這種惡見會執著一切道的功德。不是常斷，不是常的觀點，不是斷的觀點。不是有邊，不是無邊。正如雪域的智者們所說的那樣。同樣，如果通過名言量仔細分析，就能通過智慧分辨常與無常、空與不空、真與不真、有與無之間的差異，並且不會落入任何一邊。 對於究竟實相的智慧來說，沒有有無等戲論，這是所有持『他空』觀點的智者和成就者們所贊同的。然而，你卻承認在分析實相時，存在『無自性』的戲論。如果在分析實相時存在戲論，並且在證悟實相的境界中存在任何事物，那麼，如果說這些事物是不空的、真實存在的，並且以這種方式去執著，那又有什麼矛盾呢？如果在證悟『無自性』時，『無自性』也空了，那麼，這與沒有證悟『無自性』又有什麼區別呢？如果你認為『無自性』也是空性的，那麼，證悟瓶子等是空性的又有什麼不可呢？瓶子等雖然是空性的，但它們的自性卻不是空性的。
【English Translation】 『What is that state then?』 Like this, the path is truly wondrous! According to our view, when truly realizing the ultimate truth, in the realm of non-conceptual wisdom, neither the subject that sees nor the object that is seen appear. So, how can there be clinging to truth and the appearance of truth? And how can there be objects of elaboration and elaboration? If we establish it as the ultimate truth in this way, and then cling to the unerring ultimate truth as the 『basis of emptiness,』 and then say, 『On this basis, all the samsara of illusory appearances is empty of the objects and subjects of the relative truth,』 what is the point of that? The essence of the ultimate truth transcends elaboration, but when realizing the ultimate truth, what is the ultimate truth? If we distinguish the relative truth, and do not make distinctions such as 『illusory and non-illusory,』 how can that work? Because all phenomena are free from elaboration due to being empty of inherent existence, but if we block freedom from elaboration, and emphasize the negation of non-existence, then just the phrase 『empty of inherent existence』 becomes the refuge of a philosophical system. If we cling in this way, then, from the perspective of the ultimate truth itself, the statement that it is 『not empty』 can only be admitted as an admission of 『no inherent existence,』 even unwillingly. If we say that the ultimate truth itself is not empty, then it is good that the ultimate truth becomes the ultimate truth itself. If we say that a pot itself is not empty, then all phenomena are not empty, which leads to the view of permanence, and establishes a basis for the view of permanence and annihilation, which clings to the duality of emptiness being temporary and non-existent. If we say that the ultimate truth is permanent, true, and not empty, and it is established by valid conventional cognition, and we also understand this, then we can prevent the evil view of clinging to the extremes of permanence and annihilation, which clings to all the qualities of the path. It is not permanence and annihilation, not the view of permanence, not the view of annihilation. It is not the extreme of existence, not the extreme of non-existence. As the scholars of the snowy land have said. Similarly, if we analyze carefully through valid conventional cognition, we can discern the differences between permanence and impermanence, emptiness and non-emptiness, truth and untruth, existence and non-existence through wisdom, and we will not fall into any extreme. For the wisdom that investigates the ultimate truth, there is no elaboration of existence and non-existence, etc., which is agreed upon by all the scholars and accomplished ones who hold the 『other-empty』 view. However, you admit that there is the elaboration of 『no inherent existence』 even in the face of analyzing the ultimate truth. If there is elaboration in the face of analyzing the ultimate truth, and if there is anything in the realm of realizing the ultimate truth, then what contradiction is there in saying that these things are not empty, truly existent, and clinging to them in this way? If 『no inherent existence』 becomes empty in the face of realizing 『no inherent existence,』 then what difference is there from not realizing 『no inherent existence』? If you think that 『no inherent existence』 is also empty, then what is wrong with realizing that pots, etc., are empty? Although pots, etc., are empty, their own nature is not empty.
ྟོང་ན་བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ན། །དོན་དམ་གཟིགས་ངོར་དོན་དམ་མི་སྟོང་བ། །དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །མདོར་ན་དོན་དམ་རང་ངོས་མི་སྟོང་ཞེས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེས་འདྲི་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པས་མི་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ན་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བསྒྲེའོ། །བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་ན་བུམ་པ་དེ་བུམ་པ་མིན་པར་འགྱུར་བས་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། འགྱུར་དུ་ཆུག་སྟེ། དེ་ལྟ་ན། དོམ་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པས་སྟོང་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དོན་དམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་བ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་རིགས་ཤེས་ལ་བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་དང་སྟོང་ཉིད་དང་དོན་དམ་རྣམས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་ལེན་གྱི་དགག་བྱར་ཁས་ལེན་མི་ 12-12-9a རིགས་པས་ན། བདེན་མེད་སོགས་དེ་དག་ཡིན་ཅེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི། མིན་ཞེས་ཁས་མི་ལེན་པ་དེས། དོན་དམ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདེན་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མི་སྟོང་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཀྱི། མི་བདེན་པ་དང་མེད་པ་དང་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །དོན་དམ་གཟིགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། བདེན་མེད་སོགས་གོང་གི་དེ་རྣམས་གཟིགས་པ་དང་འཛིན་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དེས་ན། ཡེ་ཤེས་དེས་དེ་དག་མི་གཟིགས་མི་འཛིན་དེའི་ཡུལ་དུ་མེད་དེའི་ངོར་མི་བདེན་ཅེས་ཁས་ལེན་མི་རུང་བ་ལྟར། དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར། ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སོགས་སུའང་ཁས་ལེན་ནོ། །བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླང་ན་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེན་ཞེན་མི་འགོག་གོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བདེན་ཞེན་བཀག་མི་རུང་སྟེ་བདེན་དོན་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་བོ་སྙམ་པ་རིགས་པ་དང་ལམ་གྱིས་འགོག་རྒྱུའི་བདེན་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ་བདེན་མེད་ལ་བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དགག་བྱ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་ནི་འདིའི་སྐབས་སུ་དཔྱད་དགོས་པ་མིན་ཏེ། དོན་དམ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་སྔར་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པར་བཤད་པའི་ཁོངས་སུ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་འདུས་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་བདེན་མེད་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་བདེན་མེད་དུ་འཛིན་པ་ནམ་ཡང་བཀག་མི་རུང་བར་སྨྲས་པ་ལྟར། དོན་དམ་པ་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་ཡང་། དོན་དམ་པ་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་། རང་གི་ 12-12-9b ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་འཛིན་པ་བཀག་མི་རུང་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་དཔྱད་བ
【現代漢語翻譯】 如果瓶子等在名言中不存在，那麼在勝義諦的視角中，勝義諦不是空性。這也會變得和它一樣嗎？總之，如果有人問，『勝義諦自性不空』是什麼意思？』我會說，勝義諦的真理不是勝義諦所空的意思。對此，有人反駁說：『如果是這樣，勝義諦就會變成實有成立。』那麼，瓶子不是瓶子所空，瓶子就會變成實有成立。』可以這樣類比。如果瓶子被瓶子所空，那麼這個瓶子就會變成不是瓶子，那麼瓶子在名言中不就不存在了嗎？』可以允許它存在。如果是這樣，那麼勝義諦的真理如果被勝義諦的真理所空，那麼勝義諦的真理就會變成不是勝義諦的真理，而且勝義諦在名言中也會不存在，這也是一樣的道理。因此，如果用勝義諦的理智來分析，就必須承認無實有等是需要成立的，而不是需要否定的。 因為理智不允許，所以必須完全承認無實有等是那些，而不能否認。這樣，就必須承認勝義諦和空性是真理、存在和不空，而不能否認它們是不真、不存在和空性。在勝義諦視角的等持智慧中，必須承認無實有等以上那些是被看見、被執持的，並且存在於它的對境中，是真實的。同樣，不能否認智慧不看、不執持那些，它們不存在於它的對境中，在它的視角中是不真實的。因此，勝義諦的空性在聖者的視角中，也被承認為存在和真實成立等。如果承認實有成立，那麼就不能阻止對空性的實有執著嗎？對此，不能阻止名言中的實有執著，認為真理在真理中成立的想法，不是理智和道路需要阻止的實有執著，就像對無實有執著為無實有不是需要否定的那樣。勝義諦的經得起分析的實有成立，不是這個時候需要分析的，因為勝義諦本身已經被成立的理智預先確定了，而且在世俗諦所說的空性範圍內，包含了實有成立的空性。 因此，正如你們所說，即使無實有不具有實有成立，也永遠不能阻止執著于無實有一樣，對於勝義諦，即使它空于勝義諦理智所分析的法，也不能阻止勝義諦本身成立為真實，以及執著於它的自性不空，在任何情況下都是一樣的。如果用勝義諦的理智來分析，那麼經得起分析的...
【English Translation】 If vases, etc., do not exist in name, then in the view of ultimate truth, the ultimate truth is not emptiness. Would that not become the same as it? In short, if one asks, 'What does it mean that the ultimate truth is not empty in its own nature?' I would say that the truth of the ultimate truth is not empty by the ultimate truth. To that, one retorts: 'If that is the case, then the ultimate truth will become truly established.' Then, 'If a vase is not empty by a vase, then the vase will become truly established.' It can be compared in this way. If a vase is emptied by a vase, then that vase will become not a vase, then would the vase not cease to exist in name?' It can be allowed to exist. If that is the case, then if the truth of the ultimate truth is emptied by the truth of the ultimate truth, then the truth of the ultimate truth will become not the truth of the ultimate truth, and the ultimate truth will also cease to exist in name, which is the same principle. Therefore, if one analyzes with the intellect of the ultimate truth, one must acknowledge that non-reality, etc., are to be established, not to be negated. Because reason does not allow it, one must fully acknowledge that non-reality, etc., are those, and one cannot deny it. In this way, one must acknowledge that the ultimate truth and emptiness are truth, existence, and non-emptiness, and one cannot deny that they are untruth, non-existence, and emptiness. In the samadhi wisdom of the view of the ultimate truth, one must acknowledge that non-reality, etc., above are seen, held, and exist in its object, and are true. Similarly, one cannot deny that wisdom does not see, does not hold those, they do not exist in its object, and are not true in its view. Therefore, the emptiness of the ultimate truth is also acknowledged as existence and truly established, etc., in the view of the noble ones. If one acknowledges true establishment, then can one not prevent the clinging to true existence in emptiness? To this, one cannot prevent the clinging to true existence in name, the idea that truth is established in truth is not the clinging to true existence that reason and the path need to prevent, just as clinging to non-reality as non-reality is not to be negated. The truly established that can withstand analysis of the ultimate truth is not what needs to be analyzed at this time, because the ultimate truth itself has been predetermined by the reason for establishing it, and the emptiness of true establishment is included in the scope of emptiness spoken of by conventional truth. Therefore, just as you say that even if non-reality does not have true establishment, one can never prevent clinging to non-reality, for the ultimate truth, even if it is empty of the dharma analyzed by the intellect of the ultimate truth, one cannot prevent the ultimate truth itself from being established as true, and clinging to its own nature as non-empty, which is the same in all cases. If one analyzes with the intellect of the ultimate truth, then the one that can withstand analysis...
ཟོད་པ་དང་། དེས་མི་ཁེགས་པའི་ཆོས་དོན་དམ་པ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་བཞིན་དུ། བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དགག་བྱ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། ཆོས་སུ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་ཀས་དགག་བྱ་དང་སྤང་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་ན་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་བར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན། རིགས་ཤེས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀས་གཉིས་སྣང་གི་ཀུན་རྫོབ་དགག་པ་དང་སྤང་བར་བྱེད་ཀྱི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡུལ་དོན་དམ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཆོས་གང་ཞིག་དོན་དམ་དུ་འགྱུར་བ་རྣམས་མི་དགག་མི་སྤོང་བར་གྱུར་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་འགྲུབ་སྟེ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དགག་བྱ་དང་སྤང་བྱར་བཟུང་ན། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིགས་པ་དང་ལམ་གྱི་དགག་བྱར་སོང་བས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཆད་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བས་བཞག་པའི་ཁས་ལེན་འདི་དག་ལ་ཐན་དུ་ལྟ་བའི་གངས་ཅན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་། རང་གི་ཁས་བླང་དེ་དག་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གཞན་སྟོང་གི་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་རང་གྲུབ་ཏུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཡོད་ཚད་དང་མེད་ཚད།བདེན་ཚད་དང་མི་སྟོང་ཚད་མཐའ་ཡིན་པ་དང་། དེ་འཛིན་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་མཐར་འཛིན་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡོད་པའང་ཡོད་པར། མེད་པའང་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྗེས་ཐོབ་ 12-12-10a ཤན་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། ཡོད་ཚུལ་མེད་ཚུལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་སོགས་ལེགས་པར་ཤན་ཕྱེས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་འདི་དག །ཐ་སྙད་མ་འདྲེས་སོར་འབྱེད་པའི་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས་དགག་པར་བྱར་མེད་དོ། །མི་མཆོག་སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། མི་བསྙེངས་འཁོར་ལ་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པའི། །ངེས་དོན་སྙིང་པོ་མཐར་ཐུག་འདི་ཁོ་ནར། །ངེས་པ་སྙེད་རྣམས་མི་ལྡོག་ལུང་བསྟན་འཚེངས། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་ཚབ་མ་ཕམ་དང་། །འཕགས་པའི་སར་བཞུགས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཐོགས་མེད་ཀྱི། །དགོངས་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་གཅིག །འགལ་འདུར་མཐོང་བ་རང་བློའི་སྐྱོན་དུ་ཟད། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁམས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་གནས། །སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ཚུལ། །འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར་མི་བསླུ་དོན་དམ་བདེན། །ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བ་རྫུན་པ་སྟེ། གནས་སྣང་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་མིག་སྦྱིན་པའི། །ལེགས་བཤད་མཆོག་འདི་ནོར་བུའི་སྒྲོན་མེ་འདྲ། །དེ་སླད་གཟུར་གནས་སྐལ་བཟང་བློ་ལྡན་རྣམས།
【現代漢語翻譯】 那些人認為，忍耐，以及不違背它的究竟法，都不應被承認。僅僅是真實成立（satya-siddhi），才是以勝義諦的理智進行破斥的對象，以及以無分別智進行斷除的對象。如果認為所有對法的執著，都是這兩者破斥和斷除的對象，那麼就像和尚（Hashang）的觀點一樣，是非常不合適的。按照這些人的觀點，理智和智慧兩者，破斥和斷除的是二取（gnyis snang）的世俗諦，而對於空性的世俗諦，以及具有智慧的覺悟者，以及智慧所見的法，這些成為勝義諦的事物，都不會被破斥和斷除，這也能很好地成立。如果將所有的執著，在所有的時間都視為破斥和斷除的對象，那麼所有如所有性（ji lta ba）和盡所有性（ji snyed pa）的法，都會成為理智和道路所破斥的對象，最終會變成一無所有的斷滅空，就像虛空一樣。 因此，所有看待他人空性論者所提出的這些主張，都應該謹慎對待。所有雪域的人們，即使不情願，也會因為自己的主張，而使所有他人空性的主張都變成自生自滅。因此，存在和不存在，真實和不空，都是極端，而執著于這些的念頭，都不會走向極端執著。正如薄伽梵（Bhagavan）所說：『存在即存在，不存在即不存在，如實了知。』因此，后得（rearguard）的分別智慧，能夠很好地區分存在的方式和不存在的方式，真實成立和不真實成立，空性和不空性等等，這些都是通過區分概念，來辨別盡所有性的事物，並通過衡量來成立的，因此不應該被破斥。 最殊勝的救護者，釋迦獅子（Shakya Sengge），在無畏的眷屬中發出了獅子吼。這才是究竟的、精華的、最終的意義。所有確定的事物，都不會退轉，預言將會實現。十地（sa bcu'i）自在的佛子彌勒（ma pham）和，處於聖位的龍樹（Klu grub）、無著（Thogs med），他們的意趣之河流，都匯入智慧的海洋。認為他們之間有矛盾，只是自己智慧的缺陷。所有法的自性都是空性，但自性光明（rang bzhin 'od gsal）的法身（sku）和智慧（ye shes）的界（khams），從一開始就自然成就，就像太陽和光芒一樣存在。顯現和空性雙運（snang stong zung 'jug）的中觀（dbu ma）大道的法，在聖者的眼中，是不會欺騙的勝義諦真理。世俗諦的二取顯現是虛假的，賜予辨別處所和顯現的智慧之眼，這殊勝的教言就像如意寶珠的明燈一樣。因此，公正且有福報的智者們啊！
【English Translation】 Those who believe that tolerance, and the ultimate Dharma that does not contradict it, should not be acknowledged. Only true establishment (satya-siddhi) is the object of refutation by the wisdom that examines the ultimate truth, and the object of abandonment by non-conceptual wisdom. If all attachments to Dharma are considered to be objects of refutation and abandonment by these two, then, like the view of Hashang, it is very inappropriate. According to these people, both intellect and wisdom refute and abandon the conventional truth of dualistic appearance (gnyis snang), but the ultimate truth of emptiness, the enlightened being with wisdom, and the Dharma seen by wisdom, which become the ultimate truth, are not refuted or abandoned. This is also well established. If all attachments are regarded as objects of refutation and abandonment at all times, then all the Dharmas of 'as it is' (ji lta ba) and 'as many as there are' (ji snyed pa) will become objects of refutation by reason and path, and will eventually become a nihilistic emptiness like the sky. Therefore, all these claims made by those who speak of other-emptiness should be treated with caution. All the people of the snowy land, even unwillingly, will, because of their own claims, make all the claims of other-emptiness self-established. Therefore, existence and non-existence, truth and non-emptiness, are extremes, and the thoughts that cling to these will not go to extreme clinging. As the Bhagavan said: 'Existence is existence, non-existence is non-existence, know it as it is.' Therefore, the discriminating wisdom of the subsequent attainment (rearguard) can well distinguish the way of existence and the way of non-existence, true establishment and non-true establishment, emptiness and non-emptiness, etc. These are established by measuring to distinguish all things of 'as many as there are' by distinguishing concepts, so they should not be refuted. The most supreme protector, Shakya Sengge, roared like a lion in the fearless retinue. This is the ultimate, essential, and final meaning. All certain things will not regress, and the prophecies will be fulfilled. The bodhisattva Maitreya (ma pham), the lord of the ten bhumis (sa bcu'i), and Nagarjuna (Klu grub) and Asanga (Thogs med), who are in the holy position, their rivers of intention all converge into the ocean of wisdom. To think that there is contradiction between them is only a defect of one's own wisdom. The nature of all Dharmas is emptiness, but the nature of clear light (rang bzhin 'od gsal), the Dharmakaya (sku) and the realm of wisdom (ye shes) are naturally accomplished from the beginning, like the sun and its rays. The way of the Great Madhyamaka (dbu ma) of the union of appearance and emptiness (snang stong zung 'jug) is the ultimate truth that does not deceive in the eyes of the saints. The dualistic appearance of conventional truth is false, and the eye of wisdom that bestows the distinction between place and appearance, this supreme teaching is like a jewel lamp. Therefore, impartial and fortunate wise ones!
།ཟབ་མོའི་ཚུལ་འདིར་ལྟ་བའི་མིག་སྒྲུབ་སྟེ། །ངེས་དོན་སྙིང་པོའི་ཁང་བཟང་ལ་ཞུགས་ནས། །རང་གཞན་དོན་གཉིས་འབྱོར་བས་ཕྱུག་པར་མཛོད། །འདིར་འབད་དགེ་འབྲས་སྟོན་ཟླ་གསར་བའི་གཟིགས། །སྙིགས་ལྔའི་རྒུད་པའི་ཚ་གདུང་གཏན་བཅིལ་ཞིང་། །ཐུབ་དབང་ལུང་རྟོགས་བསྟན་པའི་ཀུ་མུཏ་ 12-12-10b ཆལ། །རབ་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་ཆུ་གཏེར་འཕེལ་གྱུར་ཅིག །བདག་ཀྱང་སྐྱེ་ཀུན་འཇམ་མགོན་བླ་མ་ཡིས། །རྗེས་བཟུང་ལུང་རིགས་མན་ངག་རྩལ་རྫོགས་ནས། །ཐེག་མཆོག་གངས་རིའི་སྤོ་ལ་གནས་བཅས་ཏེ། །འཇིགས་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་དབྱངས་སྒོགས་བྱེད་ཤོག །ཅེས་པའང་གངས་ཁྲོད་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གཅིག་པུར་གྱུར་པ་རྗེ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་ཕམ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྩོམ་གཞིའི་ས་བོན་ཙམ་མདོར་བསྡུས་གནད་འདུག་པ་ལ། །ཐོག་ཐའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་རང་ཚིག་གིས་གསར་དུ་བསྣན་ཏེ། འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་རང་གནས་དཔལ་ཞེ་ཆེན་བསྟན་གཉིས་པར་རྒྱས་གླིང་གི་ཆོས་གྲྭ་ཞལ་བཤུས་བགྱིས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་ངེས་དོན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་རིང་ལུགས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ཡུར་རིང་དུ་གནས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག། །། ༈ ། 對雪域及寧瑪派教言 གངས་ཅན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྙིང་མ་བ་རྣམས་ལ་གདམས་པ་བཞུགས། གངས་ཅན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྙིང་མ་བ་རྣམས་ཉོན་ཅིག །གང་ཟག་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དུ་མ་འདོམས་པར་མཛད་པ་ཡོད་ཅིང་། རྗེ་འབངས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་ཅན་ཁྱད་འཕགས་འགའ་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུས་དངོས་སུ་གདམས་པའམ། ས་གཏེར་དགོངས་གཏེར་ཟེར་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་དུས་སུ་སྣང་བ་ཡོད་པ་ནི་སུས་མི་ཁེགས་མོད་ཀྱི། འདི་འདྲའི་གང་ཟག་དེ་ཨུ་དུམྦཱ་ར་ལྟར་དཀོན་ལ་ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་མི་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་རྣམ་ཐར་ཕུལ་བྱུང་མངའ་ 12-12-11a བ་ཞིག་ཡིན་གྱི་སུ་རུང་རུང་ལ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་སྔར་མེད་གསར་ཆོས་རྙེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཚད་ལྡན་ཞིག་ཡིན་ན། མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་གདེང་ཚད་ཡོད་པ་འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་འདྲི་ཞིང་བརྩད་པས་རྟོགས་དགོས་ལ། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་བསམ། འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་རྗེ་འབྱུང་བས་ཀུན་ལ་ཅི་ཕན་མཛད་པ་ལས། ཆགས་སྡང་དང་ཕྲག་དོག་རང་བསྟོད་གཞན་སྨོད་སོགས་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་བའི་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱི་དྲི་མ་མི་མངའ་བས། མ་གྲུབ་གྲུབ་བརྫུ། མི་ཤེས་ཤེས་བརྫུའི་ཟོག་པོའི་རྣམ་ཐར་གྱིས་འགྲོ་ལ་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད་པ་དང་། བདེ་གཤེགས་ཀྱི་བཀའ་དང་། བླ་མ་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ཚད་མ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ལ་རབ་ཐོས་བ
【現代漢語翻譯】 於此甚深之法，修持觀視之眼，進入究竟實義之寶殿，愿你因自他二利之成就而富足。於此精進之善果，如秋月般皎潔，徹底平息五濁惡世之熱惱，愿能仁（釋迦牟尼佛）之教證如睡蓮般盛開，解脫之水如海般增長。愿我生生世世皆為文殊怙主（文殊菩薩）所攝受，圓滿具足教理、證悟之才華，安住于殊勝之大乘雪山之巔，發出無畏之獅吼之聲！此乃雪域雄獅——遍知米旁蔣巴嘉衛多杰（不敗文殊喜金剛）尊前，略述根本之要義。初學者所作之偈頌，由蔣揚洛哲嘉措（文殊慧海）于吉祥協慶丹尼寺增補繕寫，愿此舉能使究竟實義之大中觀宗風，於一切方所弘揚光大，源遠流長。 對雪域及寧瑪派教言 致雪域大眾，特別是寧瑪派的教言。 致雪域大眾，特別是寧瑪派的弟子們，請諦聽！凡是獲得法性相續之禪定者，每一剎那皆能領受十方諸佛菩薩所傳授的無量法門。而對於如君臣般的化身大德，尤其是少數具殊勝因緣者，蓮花生大士以智慧身親自傳授教言，或於適當時機顯現伏藏、意藏等甚深教法，此乃無可否認之事實。然而，此等賢才如優曇花般稀有難得，其功德遠勝于常人，堪為眾生之導師。若有人自稱獲得前所未有之新法，若其為具格之士，則需考察其是否具備通達甚深教法之智慧與證悟之境界，是否已臻至聖者之行境。若其具備慈悲之德，則必對佛法充滿熱忱，對眾生懷有悲憫之心，所作所為皆以利益大眾為出發點，而不會心懷貪嗔嫉妒，亦不會自讚毀他。因此，其人必不具凡夫俗子之習氣。切勿以虛偽不實的言行欺騙眾生，亦不可違背如來之教誨，以及上師、智者、成就者們如意寶般的可靠之教證。
【English Translation】 In this profound way, cultivate the eye of observation, enter the palace of definitive meaning, and may you be enriched by the attainment of both self and other benefits. May the virtuous result of this endeavor, like the newly risen autumn moon, completely quell the heat of the degeneration of the five defilements, and may the teachings and realizations of the Thubwang (Shakyamuni Buddha) flourish like a field of lotuses, and may the ocean of liberation increase abundantly. May I, in all my lives, be embraced by the gentle protector (Manjushri), perfect the skills of scripture, reason, and oral instruction, establish myself on the summit of the supreme vehicle's snow mountain, and proclaim the fearless lion's roar! This was also spoken by Je Lama Thamtad Mkhyenpa Mipham Jampal Gyepe Dorje (Unconquerable Manjushri, the Delightful Vajra), who has become the sole lion speaking in the snowy mountains, briefly summarizing the essence of the root text. The verses composed by the beginner were newly added by Jamyang Lodro Gyatso (Manjushri Wisdom Ocean) at his own residence, the glorious Shechen Tanni Monastery. May this also cause the great definitive meaning of the Madhyamaka tradition to flourish and spread in all directions, and may it remain for a long time. Advice to the People of the Snowy Land and the Nyingma School Advice to the general population of the snowy lands, and in particular to the Nyingma school. Listen, all you people of the snowy lands, especially the Nyingma followers! Those who have attained the samadhi of the Dharma lineage receive numerous teachings from the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions in every instant. Some extraordinary individuals with karmic connections, such as rulers and their retinues who are emanations, receive direct instructions from the wisdom body of Padmasambhava, the embodiment of all Buddhas, or profound Dharma such as earth treasures and mind treasures appear at the appropriate time. No one can deny this. However, such individuals are as rare as the Udumbara flower, and their qualities are greater than those of ordinary people, making them outstanding examples of teachers. They are not just anyone. Therefore, if someone claims to have discovered a new Dharma that did not exist before, if that person is qualified, it is necessary to investigate whether they possess the wisdom and realization to understand the profound Dharma that has become the domain of the noble ones, by questioning and examining them. If they possess the quality of compassion, they will have enthusiasm for the teachings and compassion for beings, doing whatever benefits all, without attachment, hatred, jealousy, self-praise, or disparagement of others. Therefore, they will not possess the defilements of the minds of ordinary people. Do not deceive beings with false and deceptive behavior, and do not contradict the teachings of the Sugatas and the reliable teachings of the lamas, scholars, and accomplished ones, which are like wish-fulfilling jewels.
སམ་བསྒོམ་པ། འབྲིང་བསྙེན་སྒྲུབ་རེའི་འབྲེལ་པ། ཐ་མའང་གསར་རྙིང་གི་ཆོས་བཀའ་སླད་མེད་རེ་ཁ་ཐོན་བྱེད་པ་རྣམས་སྐྱུར་བཅུག་ནས་མི་ལུགས་ཆོས་ལུགས་ཀྱི་གང་མཐོ་གང་གཉན་གྱི་སར་ཕྱིན་ནས་བདག་མཁས་པར་གྲགས་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་རང་གི་ཟོག་ཆོས་འདི་དུས་བབས་ཡིན་ཟབ་ཅེས་འདོམས་ཤིང་། ཚུལ་ལྡན་བསླབ་གནས་པ་དག་ལ་ཁྱོད་སྔགས་པ་མ་བྱས་ན་ཚེ་ཐུང་ཞེས་སྡོམ་པ་འཆལ་དུ་གཞུག་པ་སོགས་འགྱོད་མེད་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང་།རང་གི་ཆོས་དེའི་ཁུངས་པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ་བཅོལ་ཏེ་རྫུན་ལུང་གིས། ག་གེ་མོ་ཞིག་ནི་བདུད་དོ། །ག་གེ་མོ་ཞིག་ནི་འདྲེའོ། །བུད་མེད་རང་ལ་འདུ་ན་མཁའ་འགྲོ། མི་འདུ་ན་བདུད་མོ། །བླ་མ་བཟང་པོ་ཕལ་ཆེ་ཕྲག་དོག་གིས་བདུད་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །རང་དང་ཉེ་ 12-12-11b བར་ཡོད་པའི་ཆོས་བྱེད་ཕལ་མོ་ཆེ་རང་ལ་བརྩི་ན་རྗེ་འབངས་སོགས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ། མི་བརྩི་ན་བདུད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ། རང་ཆོས་དང་རང་ལ་བསྔགས་པ་གནམ་ས་ཙམ། གཞན་གཏེར་སྟོན་ཟེར་བའི་ཟོག་ཆོས་རྫུན་གཏེར་ཡོད་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་འོས་རིག་འཛིན་པདྨ་དང་། གཞན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་བསླུ་བ་སྟེ་དམ་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་པོའི་སྐྱོན་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ན་བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ནུས་ཤིང་ནུས་པ་ནི་གང་འབྲེལ་བློ་སྣ་ཆོས་ལ་འགྱུར་བ། སུ་འཕྲད་དག་སྣང་འཆར་བ། ཡུན་དུ་བརྟན་ན་དད་པ་ཇེ་ཆེར་འགྲོ་བ། བསྟན་འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེ་ཆུང་ཅི་རིགས་འབྱུང་བ། དུས་མིན་དུ་མཐུ་དང་དུག་དང་ངན་སྨྲས་ཀྱི་མཚོན་ཆ་རེ་བ་མེད་ཀྱང་། ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་གདོན་འདུལ་ནུས་ཤིང་བཀའ་བཙན་བྱིན་ཆེ། ཕྱག་ཞབས་ཚུད་པ་ཙམ་གྱིས་ནད་སོགས་ལ་ཕན་པ་དང་། ཡུལ་དུ་བཞུགས་པ་དང་གང་དང་འབྲེལ་བ་ལ་རང་སྐལ་དང་བསྟུན་པའི་དགེ་བཤེས་ཅི་རིགས་འབྱུང་བ་ཡོད་ན་དེ་ལས་ནུས་པ་རྟོགས་དགོས་ཀྱི། དེ་འདྲའི་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་མངའ་བའི་མཁས་བཙུན་བཟང་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཁྱད་འཕགས་སམ། ཐ་ནའང་རྗེས་མཐུན་ཙམ་རིག་རྒྱུ་མེད་པར། རང་གར་གཏེར་སྟོན་དུ་འགྱུར་ན་ནི་བོན་པོའི་རྡོལ་ཆོས་ལྟ་བུ་དེ་ཚིག་ལེགས་ཀྱང་རུང་ཡིད་བརྟན་མི་སྣང་ལ། དེར་མ་ཟད་ཡོན་ཏན་གྱི་གཙོ་བོ་མཁྱེན་བརྩེ་གཉིས་མི་མངོན་ན། གྲུབ་རྟགས་སུ་རློམ་པའི་ཞབས་རྗེས་ལྕགས་མདུད་བྲག་བརྐོ། གཏེར་རྫས་ཆ་མ་ཆོ་མིག་སྔར་སྟོན་པ་བྱུང་ཡང་ལྷ་འདྲེའི་བརྫུ་བག་ཅན་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་ཅི་ཡོད་དེ། སྔོན་གྱི་གཏེར་ཆེན་མཆོག་གཉིས་གླིང་བརྒྱད་སོགས་གཏེར་ཆེན་སྔ་མ་དག་གི་གསུངས་འདི་ 12-12-12a གཏེར་སྟོན་བདག་གིས་ཁས་ལེན་དགོས་པས། དེ་ལྟ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཟབ་མོའི་ཆོས་གཏེར་འབྱིན་པ་དང་། ཟོག་པོ་བདུད་སྤྲུལ་གྱིས་གཏེར་རྫུན་སྤེལ་བ་འདྲ་འདྲེས་སུ་འོང་བར་བཤད་ལ།
【現代漢語翻譯】 有些人沉迷於禪修，有些人則專注于中等程度的唸誦和修持。還有些人，無論是新派還是舊派的教法，都將那些沒有摻雜任何個人見解的純正教誨拋諸腦後，轉而去追求世俗和宗教中的高位和權力，渴望被譽為智者。他們認為自己創造的這些虛假'佛法'既應時又深刻，並以此來教導他人。他們還勸誘那些遵守戒律的人放棄出家身份，聲稱'如果你不做密宗修行者，就會短命'，從而破壞他們的誓言。這些行為無異於讓人追悔莫及。他們將自己'佛法'的源頭歸於蓮花生大師（Padmasambhava），並以虛假的預言欺騙他人，例如：'某某是魔鬼！某某是鬼魂！'他們宣稱：'親近女人的就是空行母，不親近的就是女魔！'他們還嫉妒那些優秀的上師，說他們是魔鬼。他們吹噓說，那些尊重自己和親近自己的人是君臣的化身，而那些不尊重自己的人則是魔鬼的化身。他們對自己的'佛法'和自己極盡讚美之詞，彷彿自己是天，他人是地。他們還宣揚其他伏藏師的'佛法'是虛假的伏藏等等。他們欺騙那些本應受到供養的持明者蓮花生大師（Padmasambhava）和三寶，誹謗聖者。這些人犯下了四種黑色行為的罪過，他們沒有絲毫的慈悲。而真正有價值的人，其功德是無法估量的，其能力體現在：凡是與他結緣的人，心念都會轉向佛法；凡是見到他的人，都會生起清凈的覺受；他的事業會持久穩固，人們的信心也會日益增長；他能以各種方式利益佛教和眾生。即使在不恰當的時候，他也能降伏邪惡勢力，他的加持強大而威嚴。僅僅是接觸他的手或腳，就能治癒疾病。他居住的地方，以及與他有緣的人，都能獲得各自相應的善知識。我們應該從這些方面來認識他的能力。那些沒有像上述那樣具備智慧、慈悲和能力等卓越品質，甚至連與之相符的品質都沒有的人，卻自詡為伏藏師，這就像苯教的'石頭法'一樣，即使言辭華麗，也難以令人信服。此外，如果一個人不具備智慧和慈悲這兩種最重要的品質，那麼即使他展現出所謂的成就徵象，如腳印、鐵結、巖石上的雕刻，或者展示出所謂的伏藏品，這些也只會讓人懷疑是神靈或惡魔的把戲。早期的伏藏大師，如寧瑪派的五王和八林等，他們的教言都必須得到伏藏師的認可。如果真是這樣，那麼所有的伏藏師都會挖掘出比他們更深奧的'佛法'，而那些虛假的、由惡魔化身所傳播的虛假伏藏，就會與真正的伏藏混淆在一起。 Samgompa: Some are immersed in meditation. Dringnyendrup: Some focus on moderate recitation and practice. Tamaang: And some, whether of the new or old schools, abandon those pure teachings that are free from any personal admixture, and instead pursue high positions and power in both secular and religious affairs, desiring to be renowned as wise. They teach that their own fabricated 'Dharma' is both timely and profound. They also entice those who uphold vows to abandon their monastic status, claiming, 'If you do not practice tantra, you will have a short life,' thereby breaking their vows. These actions are akin to causing regret where there was none. They attribute the source of their 'Dharma' to Padmasambhava and deceive others with false prophecies, such as: 'So-and-so is a demon! So-and-so is a ghost!' They proclaim: 'Those who associate with women are dakinis, and those who do not are demonesses!' They are jealous of those excellent lamas, saying they are demons. They boast that those who respect them and are close to them are emanations of kings and ministers, while those who do not respect them are emanations of demons. They lavish praise on their own 'Dharma' and themselves, as if they were heaven and others were earth. They also proclaim that the 'Dharma' of other treasure revealers is false treasure, and so on. They deceive those who should be offered to, such as the vidyadhara Padmasambhava and the Three Jewels, and slander the holy ones. These individuals commit the sins of the four black dharmas, and they have no compassion whatsoever. Those who are truly virtuous, their merits are immeasurable, and their abilities are manifested in that whoever is connected to them, their minds will turn to the Dharma; whoever sees them, pure perceptions will arise; their activities will be enduring and stable, and people's faith will increase; they will benefit Buddhism and sentient beings in various ways. Even at inappropriate times, they can subdue evil forces, and their blessings are powerful and majestic. Merely touching their hands or feet can heal illnesses. In the place where they reside, and those who are connected to them, will receive various kinds of virtuous friends according to their own merit. We should recognize their abilities from these aspects. Those who do not possess the extraordinary qualities of wisdom, compassion, and ability as described above, or even qualities that are in accordance with them, yet claim to be treasure revealers, are like the Bonpo's 'stone Dharma,' which, even if the words are beautiful, is difficult to trust. Furthermore, if one does not possess the two most important qualities of wisdom and compassion, then even if they display so-called signs of accomplishment, such as footprints, iron knots, carvings on rocks, or show so-called treasures, these will only cause doubt as to whether they are the tricks of gods or demons. The teachings of the early great treasure revealers, such as the Five Kings of Nyingma and the Eight Lingpas, must be acknowledged by the treasure revealer. If this is the case, then all treasure revealers will extract 'Dharma' that is more profound than them, and the false treasures propagated by false demon emanations will be mixed with the true treasures.
【English Translation】 Some are immersed in Samgompa (meditation), some focus on Dringnyendrup (moderate recitation and practice). And some, whether of the new or old schools, abandon those pure teachings that are free from any personal admixture, and instead pursue high positions and power in both secular and religious affairs, desiring to be renowned as wise. They teach that their own fabricated 'Dharma' is both timely and profound, and they instruct others with it. They also entice those who uphold vows to abandon their monastic status, claiming, 'If you do not practice tantra, you will have a short life,' thereby breaking their vows. These actions are akin to causing regret where there was none. They attribute the source of their 'Dharma' to Padmasambhava (蓮花生大師) and deceive others with false prophecies, such as: 'So-and-so is a demon! So-and-so is a ghost!' They proclaim: 'Those who associate with women are dakinis, and those who do not are demonesses!' They are jealous of those excellent lamas, saying they are demons. They boast that those who respect them and are close to them are emanations of kings and ministers, while those who do not respect them are emanations of demons. They lavish praise on their own 'Dharma' and themselves, as if they were heaven and others were earth. They also proclaim that the 'Dharma' of other treasure revealers is false treasure, and so on. They deceive those who should be offered to, such as the vidyadhara Padmasambhava (蓮花生大師) and the Three Jewels, and slander the holy ones. These individuals commit the sins of the four black dharmas, and they have no compassion whatsoever. Those who are truly virtuous, their merits are immeasurable, and their abilities are manifested in that whoever is connected to them, their minds will turn to the Dharma; whoever sees them, pure perceptions will arise; their activities will be enduring and stable, and people's faith will increase; they will benefit Buddhism and sentient beings in various ways. Even at inappropriate times, they can subdue evil forces, and their blessings are powerful and majestic. Merely touching their hands or feet can heal illnesses. In the place where they reside, and those who are connected to them, will receive various kinds of virtuous friends according to their own merit. We should recognize their abilities from these aspects. Those who do not possess the extraordinary qualities of wisdom, compassion, and ability as described above, or even qualities that are in accordance with them, yet claim to be treasure revealers, are like the Bonpo's 'stone Dharma,' which, even if the words are beautiful, is difficult to trust. Furthermore, if one does not possess the two most important qualities of wisdom and compassion, then even if they display so-called signs of accomplishment, such as footprints, iron knots, carvings on rocks, or show so-called treasures, these will only cause doubt as to whether they are the tricks of gods or demons. The teachings of the early great treasure revealers, such as the Five Kings of Nyingma and the Eight Lingpas, must be acknowledged by the treasure revealer. If this is the case, then all treasure revealers will extract 'Dharma' that is more profound than them, and the false treasures propagated by false demon emanations will be mixed with the true treasures.
རྫུན་གཏེར་གང་ཞིག་བདུད་བློན་སྨོན་ལོག་རྣམས་དང་། བར་སྣང་གློག་མ་སྤྲིན་སོགས་བདུད་རིགས་མི་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱིས་ཟབ་མོ་ཆོས་ལ་ཐོ་བརྩམས་པའི་ས་གཏེར་ཤོག་སེར་སོགས་དང་དམ་རྫས་མྱོང་གྲོལ་དུ་བཏགས་པའི་རྫས་ངན་ཁར་སོང་ཚད་ངན་སོང་དུ་འཕེན་པ་དང་། དེ་གའི་ཆོས་དེ་འཕྲལ་གྲུབ་རྟགས་མངོན་རྟགས་ཡོད་ཀྱང་མཐར་བཀྲ་མི་ཤིས་ལ་བྱིན་རླབས་མེད་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་གཏེར་སྟོན་བརྟག་དགོས་ཚུལ་པདྨ་བཀའ་ཐང་སོགས་ལས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་སྙིང་པོ། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་གིས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བམ། གཏན་ཚིག་གི་རྒྱས་ཐེབས་མ་ཐེབ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གནད་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་རེ་ཟུང་ཙམ་ལས་མང་པོ་མི་འབྱུང་བར། པདྨ་བཀའ་ཐང་ལས། ཡུལ་གཅིག་དུས་གཅིག་གཏེར་སྟོན་གཉིས་མི་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས། དེས་ན་ད་ལྟ་དུས་ནི་ཇེ་ངན། མི་རྣམས་ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་ཇེ་རྒོད། མདོ་སྔགས་ཀྱི་བཤད་སྒྲུབ་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདེ་སྐྱིད་ནི་ཇེ་འགྲིབ་སོང་བ་འདིའི་དུས་ན། ཐོས་པ་མི་དགོས། ལོ་གཅིག་གི་བསྙེན་སྒྲུབ་མ་བྱས། མཚན་ལྡན་བླ་མའི་མན་ངག་མ་བརྟེན། རིག་པ་ངོ་མ་འཕྲོད། བསྟན་འགྲོ་ལ་ཕན་སེམས་དང་འདུལ་སྡོམ་དམ་ཚིག་གཙང་བ་ཕར་ཞོག །དང་པོ་ནས་བུད་མེད་ཡིད་ལ་བཅག་སྟེ་ཕལ་ཆེར་དེའི་ཆེད་དུ་གཏེར་སྟོན་དུ་ཁས་འཆེ་བ་དང་། ཕལ་ཆེར་ལྷ་འདྲེས་བསླུས་པའི་རྨི་ཉམས་སོགས་སུ་གཏེར་སྟོན་གྱི་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་བྱུང་བས། དེ་ཐབས་རྙེད་དོ་ 12-12-12b སྙམ་དུ་མངོན་རློམས་ཀྱིས་ང་གཏེར་སྟོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཞལ་གཟིགས་དག་སྣང་ཡིད་ཆེས་ཅི་ཡང་མེད་པར་ལྷ་འདྲེས་རྒྱུད་རློམ་པའི་ཁ་ནས་ཅི་དྲན་འབོད་རྩོམ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་འབད་མེད་འོང་བ་དང་། ལུང་བསྟན་ཡིན་ཁུལ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལྷ་འདྲེས་གཟུགས་སྣང་བླ་མ་དང་ཌཱ་ཀི་རུ་བརྫུན་ནས་ལུང་སྟོན་པ་ལྟ་བུས་ཡིད་བསླུས་ནས་རང་རློམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་གཏེར་སྟོན་གྱི་རེ་བ་བཟུང་པས། དེང་སང་གི་མི་ཕྱེད་གཏེར་སྟོན་ཡིན་པ་འདི་ཅི་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ། དཔྱོད་ལྡན་དག་གིས་བརྟག་པར་འོས་ལ། འདི་འདྲའི་གཏེར་ཆོས་སྣ་ཚོགས་མང་བ་འདིས་བསྟན་འགྲོ་ལ་ཕན་ཆེན་ཕར་ཞོག འདོན་བ་པོ་རྣམས་ལ་མཆོག་ཐུན་གྲུབ་པ་ཕར་ཞོག །ཁ་དགེ་བཀྲ་ཤིས་ཞིག་བྱུང་ན་ལེགས་ཏེ་དེ་ཡང་དཀའ་ཙམ་གདའ་བ་མ་མཐོང་ངམ། ལུང་བསྟན་སྣ་ཚོགས་སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་། ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ། སྔགས་ཀྱི་སྲུང་མ་རལ་གཅིག་མ། ཚེ་རིང་མ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་རྟག་ཏུ་མི་དང་མི་ལབ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་བཤད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་སྣ་ཚོགས་གདའ་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་པའི་དགའ་མི་དགའི་གཏམ་ཙམ་ལས། སྙིང་པོ་འདི་ཤེས་འདི་གོ་དང་ཇི་བཞིན་དེ་ཐིག་འདི་ཐིག་ངོ་མཚར་ཅན་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བ་མི་ཤེས་སམ། འདྲ་འདྲ་གབ་གབ་ཁ་འབོད
【現代漢語翻譯】 關於假伏藏，那些被魔臣（བདུད་བློན，demon minister）和魔類非人（བདུད་རིགས་མི་མ་ཡིན་，demonic beings and non-humans），如虛空閃電云等，在深奧的佛法上製造障礙的伏藏地書頁等，以及被冠以解脫之名的毒物，都會被扔進惡道。那裡的法，即使有即時成就的徵兆，最終也是不吉祥和沒有加持的。因此，蓮花生大師的教言等廣泛地講述瞭如何檢驗伏藏師的要點：經續的教證是否成立？理性的依據是否充分？是否具備信心的關鍵？等等。而且，這種情況不會很多，蓮花生大師的教言中說：『一個地方一個時期不會出現兩個伏藏師。』 因此，現在時代越來越差，人們的貪嗔癡煩惱越來越強烈，經咒的講修和眾生的安樂越來越衰減。在這個時代，不需要博學，沒有做過一年的閉關實修，沒有依止具相上師的口訣，沒有認識到覺性，更不用說對佛法和眾生有利益之心，以及清凈的戒律和誓言了。一開始就想著女人，幾乎都是爲了這個目的而自稱是伏藏師。或者，大多數是由於被鬼神迷惑的夢境等，出現了類似伏藏師的形象，他們認為找到了方法，傲慢地自稱是伏藏師。有些人沒有任何真實的證悟和清凈的顯現，只是被鬼神控制，口中隨意說出各種各樣的東西，還自稱是預言。有些人被鬼神偽裝成上師和空行母來欺騙，從而產生自負，並抱有成為伏藏師的期望。因此，現在很多自稱是伏藏師的人，這是怎麼回事呢？有智慧的人應該進行考察。像這樣眾多的伏藏法，對佛法和眾生沒有很大的利益，更不用說取出這些法的人獲得共同和殊勝的成就了。如果能出現一些吉祥的事情就好了，但這也很困難，難道沒有看到嗎？各種各樣的預言，總是像人與人說話一樣地說，是蓮花生大師、益西措嘉（ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ，Yeshe Tsogyal）、咒語的護法一髻母（རལ་གཅིག་མ，Ekajati）、長壽五姐妹等說的。各種各樣的預言很多，但除了城市居民喜歡或不喜歡的話題之外，沒有什麼核心的內容，不明白嗎？都是相似的、隱藏的、口頭的。
【English Translation】 Regarding false termas, those terma land pages, etc., where obstacles to the profound Dharma are created by demon ministers (བདུད་བློན, demon minister) and demonic beings and non-humans (བདུད་རིགས་མི་མ་ཡིན་, demonic beings and non-humans), such as space lightning clouds, etc., and poisons labeled as liberation, will be thrown into the lower realms. The Dharma there, even if there are signs of immediate accomplishment, is ultimately inauspicious and without blessings. Therefore, the essence of how to examine a tertön is extensively taught in the Padma Kathang, etc.: Are the scriptural authorities of the sutras and tantras established? Are the rational bases sufficient? Does it possess the key to faith? And so on. Moreover, this situation will not be many, as the Padma Kathang says: 'Two tertöns will not appear in one place at one time.' Therefore, now the times are getting worse, people's afflictions of attachment, hatred, and ignorance are getting stronger, and the teaching, practice, and happiness of beings are decreasing. In this time, there is no need for erudition, no one-year retreat has been done, the instructions of a qualified lama have not been relied upon, awareness has not been met, let alone the mind of benefiting the Dharma and beings, and pure vows and samaya. From the beginning, they think of women, and almost all of them claim to be tertöns for this purpose. Or, most of them are due to dreams, etc., deluded by ghosts and spirits, and an image similar to a tertön appears, and they think they have found a way, and arrogantly claim to be tertöns. Some people have no real realization or pure appearances, but are controlled by ghosts and spirits, and say all kinds of things from their mouths at will, and also claim to be prophecies. Some people are deceived by ghosts and spirits disguised as lamas and dakinis, thereby generating arrogance and holding the expectation of becoming a tertön. Therefore, what is going on with so many people claiming to be tertöns these days? Those with wisdom should investigate. Such numerous terma teachings do not have great benefits for the Dharma and beings, let alone those who extract these teachings obtaining common and supreme accomplishments. It would be good if some auspicious things could happen, but it is difficult, don't you see? Various prophecies are always said to be spoken by Padmasambhava, Yeshe Tsogyal (ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ, Yeshe Tsogyal), the mantra protector Ekajati (རལ་གཅིག་མ, Ekajati), the Five Sisters of Longevity, etc., as if people are talking to each other. There are many kinds of prophecies, but apart from the topics that city dwellers like or dislike, there is no core content, don't you understand? They are all similar, hidden, and verbal.
་སྣ་ཚོགས་བྱས་ན་རྗེས་སུ་ཆ་འདྲ་ཆ་འདྲ་ཐིག་པ་ལྟ་བུ་སུས་སྨྲས་ཀྱང་འོང་བས། དེ་འདྲ་ལ་ལྷ་དང་བླ་མ་མཁའ་འགྲོས་ལུང་བསྟན་གྱི་མིང་ཐོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་གདའ། ལུང་སྟོན་པ་པོ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱང་རང་དོན་ཧུ་ཐུག་གི་འགགས་ལ་ཐུག་དུས། གཞན་སྤྲང་ལོང་མོ་མ་ཡན་ཆོད་ལ་ཅི་དགོས་དྲི་བ་ལས། རང་གི་ཚེ་ཚད་སྐྱིད་སྡུག་ཅི་འགྱུར་སོགས་ 12-12-13a ཤེས་པའི་གདེང་ཚད་ཕྲ་མོའང་མི་གདའ་བ་དེས་བློ་ལྡན་གྱིས་དཔྱད་ན་ལུང་སྟོན་པ་པོའི་མི་རྐུབ་བུད་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱོད། ལྷག་པར་ལུང་སྟོན་པ་ཁོ་རང་གི་སྣང་བ་གང་བབ་ཀྱི་དགའ་ན་བཟང་ལུང་། ངན་ན་ངན་ལུང་སོགས་སྨྲ་བ་མང་པོ་འདིའི་ལུང་བསྟན་གྱི་མཚང་གསལ་ལམ་སྙམ་སྟེ། དེང་སང་སྙིགས་དུས་བློ་གྲོས་ཅན་ཉུང་བས་དཔྱོད་མཁན་མི་འདུག །གཏེར་སྟོན་དེ་དག་གི་ཆོས་དེ་ཚད་ལྡན་ཞིག་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀུན་འདུས་ཨོ་རྒྱན་པདྨས། སྣོད་ལྡན་གཏེར་སྟོན་དེ་ལ་དངོས་སུ་གདམས་པས་ན། དེ་ལ་སྣོད་ཀྱིས་མི་ཐུབ་པར་ཟག་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མི་རིགས་པས། དང་པོར་རང་གིས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་གསང་ནས་རབ་མཆོག །འབྲིང་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ། ཐ་ནའང་རྫུན་ལུང་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐབས་མཁས་ལ་རེ་མི་དགོས་པའི། རིག་མ་དང་ཟས་ནོར་འདུས་པ་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་རང་ལག་གཟུང་འོས་པ་ལ། དེང་སང་ནི་དེ་རིང་ཆོས་བབ་དུས་སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་གཞན་ལ་འདི་ཐོན་ཞེས་ཟོང་དུ་བྲིམ་ནས། འདོན་མི་དང་སྤེལ་ས་ཞིག་མ་རྙེད་པས་བསྐམ་ཆགས་འབར་བ་འདིའང་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ལུགས་དང་མཐུན་མི་མཐུན་དཔྱད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་དེས་གཏེར་སྟོན་ཁོ་རང་ཡང་ཚེ་རིང་ནད་མེད་སོགས་དངོས་གྲུབ་འདི་ཐོབ་དང་། གཞན་ཆོས་བདག་དང་ཆོས་རྒྱུན་འཛིན་པ་ལའང་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་། འབྲིང་པོ་ཕར་ཞོག སེམས་སྤྲོ་བའི་མངོན་རྟགས་ཕྲ་མོའང་འདི་བྱུང་ནི་དཀའ་མོ་ཞིག་ལས་སུས་མཐོང་མྱོང་མཁན་དཀོན་འདྲ། དེས་ན་ད་ལྟ་གསར་རྙིང་གཉིས་ཀ་ལ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། འཕགས་པའི་ལུང་། བླ་མ་གོང་མའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་མདོ་སྔགས་ 12-12-13b ཀྱི་ཉམས་ལེན། ལྷ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྒྲུབས་ཐབས། ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཅི་འདོད་དུ་གདའ་བས། ཆོས་ཀྱི་མུ་གེ་ནི་སུ་ལའང་མི་འདུག་སྟེ། ཆོས་ཉམས་སུ་མི་ལོན་པ་འདི་འདྲ་བའི་དུས་ན། གལ་ཏེ་ཉམས་ལེན་རེ་འདོད་ན་གསར་ཆོས་ཞིག་མེད་ཐབས་ཆག་ཅི་མི་གདའ་ན་སྙམ། ལྷག་པར་རྙིང་མ་པ་ལ་འདོན་རྒྱུ་སྒྲུབ་རྒྱུ་ཡང་། དེ་སྔ་འདི་ལས་ལྷག་ཐོས་བསམ་གྱིས་གོ་རྒྱུ། བསྒྲུབས་པས་འཚོངས་རྒྱུ། བསྒོམས་པས་མྱོང་རྒྱུ་གསར་པ་ཅི་ཞིག་འདུག །རྙིང་པས་མི་ཕན་གསར་པས་ཕན་ན་གསར་ཆོས་ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་ཚོས་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་འཕགས་རེ་བརྙེས་པར་མཛད་ན་ལེགས་ཀྱང་། སྔ་རབས་པའི་དམ་པ་གོང་མའི་རྣམ་ཐར་དེ་འདྲའི་ཕྱོགས་སུ་
【現代漢語翻譯】 如果做各種各樣的事情，之後無論誰說出類似『滴』的聲音，都會發生。像那樣的事情，沒有任何神、上師、空行母會給予預言的名號。那些預言者們，當他們遇到自身利益的困境時，除了向乞丐、瞎子詢問需要什麼之外，對於自己的壽命、幸福會變成什麼樣等， 稍微知道一些的自信都沒有。有頭腦的人如果思考，就會覺得預言者就像屁股著火一樣。特別是預言者自己高興就說好預言，不高興就說壞預言等等，說了這麼多，預言的缺點就暴露出來了吧。現在末法時代，有智慧的人少，所以沒有人去思考。如果那些伏藏師的法是合格的，那麼蓮花生大士（Padmasambhava）將所有佛都聚集在一起，親自傳授給有資格的伏藏師，那麼他不可能因為沒有資格而泄露，首先自己應該非常珍惜地保密，最好能獲得共同的成就，最差也不需要依靠虛假的預言和世俗的手段，僅僅是獲得明妃和食物財富的成就，自己就應該掌握在手中。現在的情況是，今天法降臨的時候，不需要修行，而是像商品一樣賣給別人，如果沒有找到施主和傳播的地方，就讓它乾枯燃燒，這也需要思考是否符合密宗的修行方法。如果那樣，那個法，伏藏師自己也能獲得長壽無病等等的成就嗎？對於施主和傳承者來說，不要說大的成就，就連讓他們心情愉悅的微小徵兆也很難出現，很少有人見過。因此，現在新舊 दोनों（梵文：ubhe，二者）都有佛陀的教言、聖者的教證、上師的口訣，具備顯密 的修行、各種本尊的修法、各種事業的儀軌，想要什麼都有，所以沒有人缺少法，在這種不修法的時代，如果想要修行，難道沒有必要尋找新的法嗎？特別是對於寧瑪派來說，要念誦、要修行的，以前已經有了，通過聞思可以理解，通過修行可以獲得，通過禪修可以體驗，還有什麼新的呢？如果舊的沒有用，新的有用，那麼修行新法的人如果能夠獲得卓越的成就，那就好了，但是像古代聖者的傳記那樣的事情，
【English Translation】 If various things are done, afterwards whoever says something like 'drip,' it will happen. Such things, no deity, lama, or dakini would give the name of prophecy. Those prophets, when they encounter difficulties for their own benefit, besides asking beggars and blind people what they need, regarding their own lifespan, happiness, what will become of them, etc., they don't even have a slight confidence in knowing. If intelligent people think about it, they will feel that the prophet is like having their butt on fire. Especially the prophet himself, if he is happy, he says good prophecies, if he is unhappy, he says bad prophecies, etc. Having said so much, the shortcomings of the prophecy are exposed, right? Now in the degenerate age, there are few wise people, so no one thinks about it. If the Dharma of those treasure revealers is qualified, then Padmasambhava, who gathers all the Buddhas, personally transmits it to the qualified treasure revealer, then it is impossible for him to leak it because he is not qualified. First, he should keep it secret with great care, it is best to obtain common achievements, at worst, he does not need to rely on false prophecies and worldly means, just obtaining the achievement of consort and food and wealth, he should grasp it in his own hands. The current situation is that when the Dharma descends today, there is no need to practice, but it is sold to others like a commodity. If a patron and a place to spread it are not found, let it dry and burn. It is also necessary to consider whether this is in accordance with the practice methods of secret mantra. If so, can that Dharma, the treasure revealer himself, also obtain achievements such as longevity and freedom from illness? For the patron and the lineage holder, let alone great achievements, it is difficult for even a small sign that makes them happy to appear, and few people have seen it. Therefore, now both the new and old have the Buddha's words, the scriptures of the saints, the oral instructions of the lamas, possessing the Sutra and Tantra practice, the practice methods of various deities, and the rituals of various activities, whatever you want is available, so no one lacks Dharma. In this era of not practicing Dharma, if you want to practice, isn't it necessary to find a new Dharma? Especially for the Nyingma school, what needs to be recited and practiced, there was already more than this before, what can be understood through study and reflection, what can be obtained through practice, what new things can be experienced through meditation? If the old is useless and the new is useful, then it would be good if those who practice the new Dharma could obtain outstanding achievements, but things like the biographies of the noble predecessors,
ཕྱིན་པ་ཡང་དེང་སང་སུ་ཡང་དཀའ། ཡོད་ན་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་དགའ་ཞིང་ཡི་རང་བ་ལས་ཅི་ཡོད། ལར་ཆོས་དེས་དངོས་སུ་འདི་ཕན་ཞིག་བྱུང་ན་དེས་དུས་ཀྱི་འཚུབ་འགྱུར་སོགས་ཞི་བར་སྨྲས་པ་ལྐོག་གྱུར་པ་སོགས་རིགས་ཀྱི། གཞན་དངོས་སུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་ཕན་ཆེན་པོ་ཐོགས་ཟེར་བའང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་སོ། །མདོར་ན་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་དང་སྔོན་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའི་བར་དུ་མི་མཛད་པས་དེར་སོང་གཏེར་སྟོན་མི་འབྱུང་ཟེར་བ་དང་། སྐལ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་མི་སྲིད་ཅེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ནི་ནམ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་བདག་གཏེར་སྟོན་དང་གཏེར་ཆོས་ལ་དད་མོད་ཀྱིས། གཏེར་ཆོས་ཟེར་བ་ཉབ་ཉོབ་མང་པོ་དར་ཆེས་ན་ཆོས་རྙིང་བྱིན་རླབས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་སྒྲིབ་པ་དང་། གཏེར་སྟོན་ཟེར་བའི་འཆལ་སྤྱོད་ཅན་མང་ཆེས་ན། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་གཙང་མ་ལ་གནོད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་ཟེར་བའི་འཆལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས་འཕེལ་ན་ཆགས་ 12-12-14a སྡང་དང་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྐུར་འདེབས་ལོག་ལྟའི་འཚུབ་མ་མང་བ་སོགས་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ལས། རྒྱལ་དབང་པདྨའི་བསྟན་པ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལ་ཕན་ཆ་དཀའ་བར་མཐོང་ནས་ཆགས་སྡང་གི་ཚིག་ཅུང་ཟད་མིན་པར་དྲང་པོར་བརྗོད་པ་འདི། རང་ཉིད་གཏེར་སྟོན་པར་ཁས་འཆེ་བ་དང་། གཞན་ཐོས་བསམ་ཅན་དང་། བསམ་གནས་ཀྱི་མི་སྐྱ་ཕོ་མོ་ཚུན་ཆད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག །དེས་ན་གཏེར་སྟོན་པར་ཁས་འཆེ་བ་དག་གིས། བདག་རྒྱལ་དབང་པདྨའི་ཟབ་ཆོས་འབྱིན་པ་པོ་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་རང་དོན་ཚགས་སུ་ཚུད་པ་དགོས་བསམས་ནས། གཏེར་ཆོས་དེ་དང་པོར་རང་གིས་ཉམས་སུ་ལོངས། དེས་རང་དོན་གྲུབ་ན་འགྲོ་དོན་མ་བྱུང་ཡང་ཡིད་ཚིམ། འགྲོ་དོན་བྱ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱིས་དབུལ་མི་འདུག །ཤིན་ཏུ་གསང་སྟེ་སྤྱོད། ཁར་འཆལ་ན་དེང་སང་ཟོག་པོས་རྒྱལ་ཁམས་གང་དུས་རེད་པས་དད་པ་བབ་ཀྱང་ཁ་ཟེར་མང་བ་ཙམ་འོང་བ་ལོས་ཤེས། རང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཞན་གྲུབ་དཀའ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་མ་ཐོགས་ཀྱང་བསླུ་བའི་གནོད་པ་བྱས་ན་ཨ་ཙ་མ་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེས་ཟུང་། གཞན་པ་གཏེར་སྟོན་གྱི་ཆོས་འདོན་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་ཚོད་གང་ཟག་གིས་མི་ཟིན་པས་སྐུར་བ་མི་གདབ། དང་དུ་མི་ལེན། མ་རེད་བསམས་ཀྱང་སྨད་ར་མི་བྱེད། དེ་བདག་གིས་སྨད་པས་དུས་ངན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་སྣང་མི་ཁེགས། རེད་བསམས་ཀྱང་བསྟོད་ཤེས་དཀའ་སྟེ་མངོན་ཤེས་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་བྱིན་རླབས་ཅན། གུ་རུ་མཁའ་འགྲོའི་ཞལ་ལུང་ཨེ་ཡིན་ག་ལ་ཤེས། དེས་ན་བཏང་སྙོམས་བཞག་ལེགས་ཤེས་པ་མེད་ཅེས་པ་ལྟར་གདའ། མདོར་ན་གུ་ 12-12-14b རུའི་གཏེར་ཆོས་ཟེར་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་རྒྱུ་རེད་མོད། དེ་ངོ་མ་ཡིན་མིན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་རྙེད་དཀའ་སྟེ་གཏེར་སྟོན་པ་པོ་ཐོག་བབ་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 如今要找到真正符合標準的人也很難。如果真有這樣的人，那真是令人驚歎，除了高興和讚賞還能做什麼呢？一般來說，如果某種佛法真的能帶來實際的利益，比如平息時局的動盪等等，那還可以說是有些隱秘的益處。否則，如果實際上什麼好處都沒有，卻說有巨大的隱秘利益，那就令人懷疑了。總而言之，不要因為蓮花生大師（Padmasambhava）的事業和有宿世因緣的眾生沒有遍及到所有地方，就說那裡不會出現伏藏師（Tertön），或者否定有具足善緣的人存在。我雖然對伏藏師和伏藏法（Terma）有信心，但如果出現太多粗製濫造的伏藏法，就會遮蔽舊譯寧瑪派（Nyingma）具有加持力的佛法事業；如果出現太多行為不端的伏藏師，就會損害清凈的僧團；如果出現太多荒謬的預言，就會增加貪嗔癡，以及對聖者的誹謗和邪見等等危害。因此，我認為這對蓮花生大師的教法，以及顯密教法的珍貴學修，並沒有什麼益處，所以我才說了這些並非出於貪嗔癡的正直之言。希望自詡為伏藏師的人，以及其他聞思修行者，甚至包括在家男女信徒，都能好好思考這些話。因此，那些自詡為伏藏師的人，應該這樣想：『我既然是蓮花生大師甚深教法的發掘者，無論如何都要首先讓自己獲得成就。』首先自己修持伏藏法，如果能讓自己獲得成就，即使不能利益他人，也心滿意足了。利益眾生的佛法並不缺乏，所以要非常隱秘地修行。如果行為不檢點，現在這個時代到處都是騙子，即使有人相信你，也會有很多閒言碎語。自己沒有證悟的佛法很難利益他人，如果不能利益眾生，反而造成欺騙的危害，那就太可悲了，要生起慈悲心。其他想要弘揚伏藏師佛法的人，也要量力而行，不要妄加誹謗，也不要輕易接受。即使認為不對，也不要詆譭。因為我的詆譭並不能阻止惡劣時代眾生的業力顯現。即使認為是對的，也很難讚歎，因為沒有神通，無法知道這些佛法是否真的具有加持力，是否真的是蓮師和空行母（Dakini）的授記。因此，最好保持中立，就像『不知道就保持沉默』說的那樣。總而言之，據說確實存在蓮花生大師的伏藏法，但很難找到判斷真偽的理由，因為伏藏師如雨後春筍般涌現。 Nowadays, it is difficult to find someone who truly meets the standards. If there is such a person, it is truly amazing, and what else can one do but rejoice and admire? Generally speaking, if a certain Dharma can really bring practical benefits, such as pacifying the turmoil of the times, etc., then it can be said that there are some hidden benefits. Otherwise, if there are actually no benefits, but it is said that there are huge hidden benefits, then it is doubtful. In short, do not say that Tertöns (treasure revealers) will not appear there, or deny the existence of people with good karma, just because the activities of Padmasambhava (Lotus-Born) and sentient beings with past karmic connections have not spread to all places. Although I have faith in Tertöns and Termas (treasure teachings), if too many shoddy Termas appear, they will obscure the blessed Dharma activities of the ancient Nyingma school; if too many immoral Tertöns appear, they will harm the pure Sangha; if too many absurd prophecies appear, they will increase greed, hatred, and delusion, as well as slander and wrong views towards the saints. Therefore, I think this is not beneficial to the teachings of Padmasambhava, as well as the precious study and practice of Sutra and Tantra, so I have spoken these honest words that are not out of greed, hatred, or delusion. I hope that those who claim to be Tertöns, as well as other practitioners of study, contemplation, and meditation, and even lay male and female devotees, can all think carefully about these words. Therefore, those who claim to be Tertöns should think like this: 'Since I am the discoverer of the profound teachings of Padmasambhava, I must first achieve accomplishment myself no matter what.' First practice the Terma yourself, and if you can achieve accomplishment yourself, even if you cannot benefit others, you will be satisfied. There is no shortage of Dharma to benefit sentient beings, so practice very secretly. If you behave improperly, now that this era is full of swindlers, even if someone believes in you, there will be a lot of gossip. It is difficult to benefit others with Dharma that you have not realized yourself. If you cannot benefit sentient beings, but instead cause the harm of deception, then it is too sad, and you should generate compassion. Others who want to promote the Dharma of Tertöns should also act according to their ability, do not slander rashly, and do not easily accept. Even if you think it is wrong, do not denigrate it. Because my denigration cannot prevent the karmic appearances of sentient beings in the evil age. Even if you think it is right, it is difficult to praise, because without clairvoyance, you cannot know whether these Dharmas are truly blessed, whether they are truly the prophecies of Guru Rinpoche and the Dakinis. Therefore, it is best to remain neutral, just as the saying goes, 'If you don't know, keep silent.' In short, it is said that there are indeed the Termas of Guru Rinpoche, but it is difficult to find reasons to judge whether they are genuine or not, because Tertöns are springing up like mushrooms after rain.
【English Translation】 It is difficult to find someone who truly meets the standards these days. If there is such a person, it would be wonderful, and what else can one do but rejoice and admire? Generally, if a Dharma truly brings practical benefits, such as pacifying the turmoil of the times, it could be said to have some hidden benefits. Otherwise, if there are no actual benefits but it is claimed that there are huge hidden benefits, it is doubtful. In short, do not say that Tertöns (treasure revealers) will not appear or deny the existence of fortunate individuals just because the activities of Padmasambhava (Lotus-Born) and sentient beings with past karmic connections have not spread everywhere. Although I have faith in Tertöns and Termas (treasure teachings), if too many shoddy Termas appear, they will obscure the blessed Dharma activities of the ancient Nyingma school; if too many immoral Tertöns appear, they will harm the pure Sangha; if too many absurd prophecies appear, they will increase greed, hatred, and delusion, as well as slander and wrong views towards the saints. Therefore, I think this is not beneficial to the teachings of Padmasambhava and the precious study and practice of Sutra and Tantra, so I speak these honest words without greed, hatred, or delusion. I hope that those who claim to be Tertöns, as well as other practitioners of study, contemplation, and meditation, and even lay male and female devotees, can all think carefully about these words. Therefore, those who claim to be Tertöns should think, 'Since I am the discoverer of the profound teachings of Padmasambhava, I must first achieve accomplishment myself no matter what.' First practice the Terma yourself, and if you can achieve accomplishment, even if you cannot benefit others, you will be satisfied. There is no shortage of Dharma to benefit sentient beings, so practice very secretly. If you behave improperly, in this era full of swindlers, even if someone believes you, there will be a lot of gossip. It is difficult to benefit others with Dharma that you have not realized yourself. If you cannot benefit sentient beings but instead cause the harm of deception, it is too sad, and you should generate compassion. Others who want to promote the Dharma of Tertöns should act according to their ability, do not slander rashly, and do not easily accept. Even if you think it is wrong, do not denigrate it. My denigration cannot prevent the karmic appearances of sentient beings in the evil age. Even if you think it is right, it is difficult to praise, because without clairvoyance, you cannot know whether these Dharmas are truly blessed, whether they are truly the prophecies of Guru Rinpoche and the Dakinis. Therefore, it is best to remain neutral, as the saying goes, 'If you don't know, keep silent.' In short, it is said that there are indeed the Termas of Guru Rinpoche, but it is difficult to find reasons to judge whether they are genuine, because Tertöns are springing up like mushrooms after rain.
རྙེད་པ་ཡིན་པས་ན། གཏེར་སྟོན་པ་པོ་དེ་གོང་བཤད་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཚད་ལྡན་འདི་ལ་སེམས་ཅན་བསླུ་བའི་ཟོག་ཆོས་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་དུ་ངེས་པ་བརྟན་པ་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་ཡིན་ན། གང་ཟག་དེ་ལ་མི་རྟེན་པའི་སྒོ་ནས་དེའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་དགོས་རྒྱུ་རེད་ཀྱང་། དེང་སོང་གི་གང་ཟག་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་གོང་གི་དམ་པའི་ཡོན་ཏན་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་མཚོན་ཙམ་བཤད་པ་དེ་ལས་གོ་ལྡོག་ལྟ་བུར་མཐོང་ན་དེས་རྙེད་པའི་ཆོས་ལ་གུ་རུའི་གསུང་དུ་ཡིད་ཆེས་དཀའ་བར་སྣང་། གཞན་ཡང་རང་གི་རྫུན་ཟོག་མིན་ཡང་བདུད་དང་ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐུས་རྫུན་གཏེར་ཡོད་ཅེས་གུ་རུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དཔང་པོར་བྱས་ན། གཏེར་ཆོས་ཟེར་ཚད་རྣམ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་དཀའ་བས་རང་གིས་ཆོས་སྒྲུབ་ནུས་ན། སྒྲུབ་རྒྱུའི་ཆོས་ཀྱིས་དབུལ་བའི་མུ་གེ་སུ་ལ་བྱུང་མི་འདུག་པས། ཁྱི་དང་གློ་བ་འཕྲད་པ་ལྟར་གང་བྱུང་ལེན་དགོས་པའི་གལ་འགག་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གནད་ཞིབ་པ་དང་། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཉམས་རྟོགས་ཀྱི་གདེང་ཚད་ཅི་རིགས་ལྡན་པ་ལས་ཆོས་ཉན་ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་ན་འཚེང་བ་ལས་ཕུང་བ་ཅི་ཡང་མེད་ངེས་རེད་པས་དེ་ལྟར་གདམས་པ་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ལ་ཞོག །བླང་དོར་དཔྱད་པ་མེད་ན་ལམ་གོལ་འཁྱམས། །ནོར་ལ་དཔྱད་ར་སྙིགས་མའི་སྐྱེ་བོ་མཁས། །ཆོས་ལ་དཔྱད་ར་མ་ཤེས་གང་བྱུང་ལེན། །བདག་གིས་གང་ཟག་གཞན་ལ་སྨད་འདོད་མིན། །ཟབ་གཏེར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་རྙེད་དཀའ་ལ། །ཆོས་ཟབ་པ་ལ་བདུད་ཀྱང་ཟབ་གསུངས་ལྟར། །གཏེར་ལ་ཁུངས་བཟུང་འཆོལ་ 12-12-15a ཉོག་བསྟོད་སྨད་ཀྱིས། །ཆོས་བརྒྱད་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་དེང་སོང་བདོ། །འཆལ་སྤྱོད་གྲུབ་བརྫུ་ནག་ཆང་ནོར་རྫས་སོགས། །འདོད་པས་རྒྱལ་དབང་པདྨར་ཁ་གཡར་ནས། །ཐོས་བསམ་མི་དགོས་རྒྱུ་འབྲས་མི་གཟབ་ཞིང་། །བསྙེན་སྒྲུབ་བསྒོམ་པ་གང་ཡང་མི་དགོས་པར། །རང་ཡང་ཉི་མ་གཅིག་གིས་རྗེ་འབངས་ཀྱི། །གྲལ་བསྙེགས་མཐུན་ཕྱོགས་ཕལ་ཆེར་དེར་བཏགས་པའི། །ཐབས་འདིས་སྔ་འགྱུར་པ་ཡི་བསྟན་པ་ལ། །གཞན་དག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་གཏེར་སྟོན་ཡིན་སྲིད་ན། །འདོན་ཆ་མི་དགོས་རང་ལུགས་ལྟ་གྲུབ་ཀྱིས། །གནད་སློང་བཤད་སྒྲུབ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེངས། །རིས་མེད་བསྟན་འགྲོར་ཕན་ན་གཏེར་ལགས་ཀྱི། །རང་བསྔགས་མི་དགོས་སྙན་པས་ས་སྟེང་ཁྱབ། །གཏེར་འདོན་མི་དགོས་དམ་ཆོས་བསྟན་པ་ཚུགས། །གལ་ཏེ་བཏོན་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བར་འདོན། །ཟོང་འགྲིམ་མི་དགོས་ཀུན་གྱིས་ཐོབ་ཤ་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་དབང་པདྨའི་བསྟན་པ་འདིས། །གཏེར་སྟོན་རྣམས་ལ་གཅེས་པའི་ནོར་བུ་ཡིན། །དེ་སླད་དེ་ལ་སྨ་འབེབས་མ་སོང་བར། །ཅི་ནས་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་སོམས་ཤིག །བསྟན་ལ་མ་བསམ་རང་གི་ལོག་འཚོ་དག །སྒྲུབ་ཕྱིར་
【現代漢語翻譯】 如果發現某人是伏藏師（藏文：གཏེར་སྟོན་པ་པོ།，Treasure Revealer），並且如前所述非常合格，那麼我們應該確信他不會用虛假的佛法來欺騙眾生。即使如此，我們仍然需要通過不依賴於個人的方式來信任他的佛法。然而，現在大多數人看到那些僅僅是口頭上表達了聖者的功德——知識、慈悲和能力——的人，就覺得很難相信他們所發現的佛法是蓮花生大師（Guru Rinpoche）的教導。此外，蓮花生大師本人也多次說過，即使不是自己造假，也可能因為惡魔和黑暗勢力的影響而出現虛假的伏藏。因此，很難證明所有的伏藏法都是純正的。如果我們自己能夠修行佛法，而且沒有人因為缺乏可修行的佛法而感到匱乏，那麼就沒有必要像狗遇到肝臟一樣，隨便抓取任何東西。因此，我們應該從那些精通因果關係，精通經續的意義，並且具備足夠證悟的善知識那裡聽聞佛法並加以實踐。這樣做肯定會帶來進步，而不會導致毀滅。請將這些建議銘記於心！如果不加辨別地接受或拒絕，就會迷失方向。對於財富的辨別，世俗之人很擅長；而對於佛法的辨別，卻常常一無所知，隨便抓取。我無意貶低任何人。正如所說，找到珍貴的伏藏如意寶非常困難，而且越是深奧的佛法，惡魔的干擾也越深。因此，不要對伏藏進行毫無根據的讚美或批評，因為現在大多數人都在追求世俗的八法（藏文：ཆོས་བརྒྱད་，eight worldly concerns）。他們假借蓮花生大師的名義，追求邪淫、偽裝成就、飲酒、財富等。他們不需要聞思，不注重因果，也不需要修持禪定。他們通過這種方式，讓許多追隨者在一天之內就躋身於上師和弟子的行列，從而導致其他人對寧瑪派（Nyingma）的教法產生懷疑。因此，如果確實是真正的伏藏師，就不需要展示伏藏品，而應該通過自己的見解和修持來樹立佛法的旗幟。如果對所有教派的眾生都有益，那麼伏藏自然會聲名遠揚，無需自我吹噓。不需要取出伏藏品，佛法也能得以確立。如果取出伏藏品，也應該取出那些能夠讓人產生信任的伏藏品。不需要進行交易，每個人都會爭相獲取。因此，蓮花生大師的教法將伏藏師視為珍寶。因此，不要詆譭他們，而要想方設法使他們成為莊嚴。不要只想著自己的邪命，爲了修行…… If one discovers a Tertön (藏文：གཏེར་སྟོན་པ་པོ།，Treasure Revealer), and if that person is as highly qualified as described above, then one should be certain that they would not use false Dharma to deceive sentient beings. Even so, one still needs to trust their Dharma by not relying on the person. However, most people nowadays, seeing those who merely express the qualities of a holy being—knowledge, compassion, and ability—find it difficult to believe that the Dharma they have discovered is the teaching of Guru Rinpoche. Furthermore, Guru Rinpoche himself has repeatedly said that even if one is not fabricating oneself, there may be false treasures due to the influence of demons and dark forces. Therefore, it is difficult to prove that all treasure teachings are pure. If we ourselves are able to practice the Dharma, and no one is suffering from a famine of Dharma to practice, then there is no need to grab whatever comes along like a dog encountering a liver. Therefore, we should listen to the Dharma and practice it from a virtuous spiritual friend who is well-versed in the details of cause and effect, who is knowledgeable in the meaning of the Sutras and Tantras, and who possesses a sufficient level of realization. Doing so will surely lead to progress and not to ruin. Please keep these advices in mind! If one accepts or rejects without discrimination, one will lose one's way. Worldly people are skilled at discerning wealth, but when it comes to discerning Dharma, they often know nothing and grab whatever comes along. I have no intention of disparaging anyone. As it is said, it is very difficult to find a precious treasure wish-fulfilling jewel, and the deeper the Dharma, the deeper the demonic interference. Therefore, do not engage in unfounded praise or criticism of treasures, because most people nowadays are pursuing the eight worldly concerns (藏文：ཆོས་བརྒྱད་, chos brgyad). They are pursuing sexual misconduct, pretending to be accomplished, drinking alcohol, wealth, and so on, under the guise of Guru Rinpoche. They do not need to hear or contemplate, do not pay attention to cause and effect, and do not need to practice meditation. Through this method, they elevate many followers to the ranks of guru and disciple in a single day, causing others to doubt the teachings of the Nyingma school. Therefore, if one is truly a genuine Tertön, one does not need to display treasure items, but should raise the banner of the Dharma through one's own view and practice. If it benefits beings of all schools, then the treasure will naturally spread its fame without the need for self-praise. There is no need to extract treasures; the Dharma will be established. If one does extract treasures, one should extract those that inspire trust. There is no need for trading; everyone will rush to obtain them. Therefore, the teachings of Guru Rinpoche regard Tertöns as precious jewels. Therefore, do not slander them, but think of ways to make them an adornment. Do not only think of your own wrong livelihood, for the sake of practice...
【English Translation】 If it is found that the treasure revealer is as qualified as mentioned above, then one should be certain that there is no false Dharma to deceive sentient beings. Even so, one still needs to trust his Dharma by not relying on the person. However, most people nowadays, seeing those who merely express the qualities of a holy being—knowledge, compassion, and ability—find it difficult to believe that the Dharma they have discovered is the teaching of Guru Rinpoche. Furthermore, Guru Rinpoche himself has repeatedly said that even if one is not fabricating oneself, there may be false treasures due to the influence of demons and dark forces. Therefore, it is difficult to prove that all treasure teachings are pure. If we ourselves are able to practice the Dharma, and no one is suffering from a famine of Dharma to practice, then there is no need to grab whatever comes along like a dog encountering a liver. Therefore, we should listen to the Dharma and practice it from a virtuous spiritual friend who is well-versed in the details of cause and effect, who is knowledgeable in the meaning of the Sutras and Tantras, and who possesses a sufficient level of realization. Doing so will surely lead to progress and not to ruin. Please keep these advices in mind! If one accepts or rejects without discrimination, one will lose one's way. Worldly people are skilled at discerning wealth, but when it comes to discerning Dharma, they often know nothing and grab whatever comes along. I have no intention of disparaging anyone. As it is said, it is very difficult to find a precious treasure wish-fulfilling jewel, and the deeper the Dharma, the deeper the demonic interference. Therefore, do not engage in unfounded praise or criticism of treasures, because most people nowadays are pursuing the eight worldly concerns (Tibetan: ཆོས་བརྒྱད་, chos brgyad). They are pursuing sexual misconduct, pretending to be accomplished, drinking alcohol, wealth, and so on, under the guise of Guru Rinpoche. They do not need to hear or contemplate, do not pay attention to cause and effect, and do not need to practice meditation. Through this method, they elevate many followers to the ranks of guru and disciple in a single day, causing others to doubt the teachings of the Nyingma school. Therefore, if one is truly a genuine Tertön, one does not need to display treasure items, but should raise the banner of the Dharma through one's own view and practice. If it benefits beings of all schools, then the treasure will naturally spread its fame without the need for self-praise. There is no need to extract treasures; the Dharma will be established. If one does extract treasures, one should extract those that inspire trust. There is no need for trading; everyone will rush to obtain them. Therefore, the teachings of Guru Rinpoche regard Tertöns as precious jewels. Therefore, do not slander them, but think of ways to make them an adornment. Do not only think of your own wrong livelihood, for the sake of practice...
བླུན་པོ་མགོ་སྐོར་གསར་ཆོས་ཀྱིས། །འཆད་སྤེལ་གང་ནུས་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་དག །པདྨའི་ཐ་ཚིག་ཡལ་བར་བོར་བས་ནོངས། །ལྷ་དང་རིག་འཛིན་ཌཱ་ཀིའི་སྤྱན་སྔ་རུ། །རྒྱལ་དབང་པདྨའི་བསྟན་ལ་བསམ་དཀར་ཅན། །དོན་མེད་ཐ་སྙད་ཚིག་གི་མཁས་པ་དེས། །ཀྱེ་མ་རྒྱལ་བསྟན་རིན་ཆེན་བསམས་ཞིང་སྐྱོ། །སྐྱོ་ཡང་དུས་ཀྱི་ 12-12-15b སྙིགས་མར་བདག་འདྲ་བས། །ཕན་པའི་ནུས་པ་ཅུང་ཟད་མི་འབྱུང་མོད། །བདེན་པའི་ཚིག་ལ་དཔྱོད་ཤེས་གཞན་ཡོད་ན། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཕན་གྱུར་ཅིག །དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་མུན་ལྟར་བདོ་ན་ཡང་། །རྒྱལ་དབང་པདྨའི་ཕྲིན་ལས་ཟླ་ལྟར་གསལ། །གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་འོད་ཟེར་ཉི་མ་ལྟར། །གསལ་བས་ས་གསུམ་བཀྲ་ཤིས་འབྱུང་བར་ཤོག །ཅེས་པའང་མེ་རྟ་ཟླ་༢ ཚེས་༡༠ ལ་འཕྲལ་དྲན་ལྟར་མི་ཕམ་པས་སོ། །དགེའོ།། ༈ །། 略說密乘深義 རིག་འཛིན་ཀློང་གསལ་སྙིང་པོའི་ཟབ་གཏེར་ལས། བསྟན་པའི་རུ་ཏྲའི་སྙིང་ཁྲག་ས་དང་བསྲེས།༔ རྣམ་ཤེས་མནར་མེད་གནས་སུ་མཱ་ར་ཡ༔ ཞེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ལ་སྔགས་མཐའ་དྲུག་གིས་བཤད་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་ཡང་ཐོས་མ་མྱོང་བའི་བློ་ཆུང་འགའ་ཞིག་གིས་ཅལ་སྒྲོགས་བྱུང་བར་བརྟེན། གནས་ལྔ་རིག་པ་ཀཿཐོག་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོའི་གསུང་རྗེས་སུ་བརྒྱུད་པ་ལས་འདི་ལྟར་ཐོས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རྐང་གཅིག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ལའང་མཐའ་དྲུག་གིས་བཤད་དུ་རུང་བའི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་དེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མནན་བྱ་བསྟན་པའི་རུ་ཏྲ་ལྟ་བུ་དེ་འོག་ཕྱོགས་སུ་རྒྱས་འདེབས་པ་སྔགས་ཆོག་སྤྱིའི་ལུགས་ཡིན་པས་འོག་ཕྱོགས་གཤིན་རྗེའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཏད་ནས་ཁོ་རང་གི་ལས་ངན་སྨིན་པ་མྱུར་དུ་ཟད་དེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་ཤེས་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་གསོད་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་མིན་པའི་དབང་དུ་ན། སྒྲ་འཇུག་པ་དམྱལ་བ་མནར་མེད་ལ་གྲགས་ཀྱང་། བཤད་ན་མནར་བ་གང་ཡང་མེད་པ་འོག་མིན་གྱི་གནས་སུ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་གསོད་པའི་དོན་ 12-12-16a ཏེ། ཕ་དང་མ་ནི་བསད་བྱ་ཞིང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་དམྱལ་བ་མནར་མེད་དུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་པ་ཁོ་ནའི་དོན་ཡིན་ན། མཱ་ར་ཡ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དེ། མནར་མེད་སྐྱེས་བའི་རྣམ་ཤེས་བསོད་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་མཁན་དེ་བཞད་གད་ཀྱི་གནས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པས། །སུས་ཀྱང་གང་དུ་གསོད་མི་ནུས། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན། རྡོ་རྗེ་མཚོན་གྱིས་གང་བསད་པ། །སྲོག་ནི་ལོག་རྟོག་རྡོ་རྗེར་ཤི། སླར་སྐྱེ་བ་དག་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་བཞིན་ནོ། །ཡང་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ན། བསྟན་དགྲའི་ལས་ངན་དང་དུག་གསུམ་གྱི་རང་མདངས་དྲག་པོའི་ཨེ་ཁང་ལ་མནར་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ་འདྲ་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ
【現代漢語翻譯】 愚者被新奇的教法所迷惑，那些盡力講解和傳播的人啊，他們犯了錯誤，因為他們忘記了蓮師（Padma，蓮花生大師）的誓言。 在諸神、持明（Rigdzin，明咒持有者）和空行母（Dakini）面前，那些對蓮師的教法懷有惡意的人，那些只會空談辭藻的學者啊，可悲啊，他們玷污了珍貴的教法。 可悲的是，在末法時代，像我這樣的人，可能無法提供任何幫助。但如果其他人有辨別真偽的能力，愿這對他們有所幫助。 即使末法時代像黑暗一樣蔓延，蓮師的事業也像月亮一樣明亮。秘密真言的精髓的光芒像太陽一樣，照亮三界，帶來吉祥。 這是在火馬年二月十日，米龐（Mipham）即興寫下的。吉祥！ 略說密乘深義 從持明（Rigdzin，明咒持有者）朗色（Longsal）心髓的甚深寶藏中：『將教法的魯特拉（Rudra）的心血與大地混合，將意識送往無間地獄（Avici）。』 對於這句金剛語，有些人甚至沒有聽說過可以用六種方式來解釋，因此妄加評論。我從噶陀（Kathog）大班智達（Pandita）的傳承中聽到了這樣的解釋： 僅僅這一句金剛語，就具有可以用六種方式來解釋的特殊要點。如果按照字面意思來理解，那麼被鎮壓的教法魯特拉，就像在下方進行壓制一樣，這是普遍的真言儀軌。將其送往地獄之城，使其惡業迅速成熟，從而具備獲得至高菩提的資格，並將執著於二元對立的意識，消滅在無分別的法界中。 如果不按照字面意思來理解，雖然『無間』這個詞通常指地獄，但實際上指的是沒有痛苦的色究竟天（Akanistha），在那裡消滅執著於二元對立的意識。正如所說：『父親和母親應該被殺死。』 如果僅僅理解為『愿他墮入無間地獄』，那麼說『瑪拉雅（Maraya）』就不合適了。認為可以殺死墮入無間地獄的意識，那是可笑的，因為『意識不是有形之物，所以沒有人可以在任何地方殺死它。』 因此，正如所說：『用金剛武器殺死的是，生命是錯誤的觀念，死於金剛。怎麼可能再次出生呢？』 如果從不了義的角度來解釋，那麼『無間』指的是教敵的惡業和三種毒素的自性光芒所形成的猛烈『埃康』（E-khang），之所以這樣稱呼是因為相似的原因。
【English Translation】 Fools are deceived by new doctrines, and those who strive to explain and spread them err, having forgotten the oath of Padma (Padmasambhava). Before the gods, Vidyadharas (Rigdzins, knowledge holders), and Dakinis, those who harbor ill will towards the teachings of Padma, those scholars who only engage in empty rhetoric, alas, they defile the precious teachings. Sadly, in this degenerate age, someone like me may not be able to offer much help. But if others have the ability to discern truth, may it benefit them. Even though the degenerate age spreads like darkness, the activities of Padma are as clear as the moon. The rays of the essence of secret mantra are like the sun, illuminating the three realms and bringing auspiciousness. This was written impromptu by Mipham on the tenth day of the second month of the Fire Horse year. May it be virtuous! A Brief Explanation of the Profound Meaning of Secret Mantra From the profound treasure of the Heart Essence of Clear Space of the Vidyadharas (Rigdzins, knowledge holders): 'Mix the heart blood of the Rudra of the teachings with the earth, send the consciousness to the Avici hell.' Regarding this Vajra statement, some, having never even heard that it can be explained in six ways, make reckless comments. I heard this explanation from the lineage of the great Kathog (Kathog) Pandit: This single Vajra statement has special points that can be explained in six ways. If understood literally, then the Rudra of the teachings to be suppressed, like suppressing downwards, is the general practice of mantra rituals. Directing it to the city of Yama in the lower direction, may its evil karma quickly ripen, thereby possessing the potential to attain supreme enlightenment, and may the consciousness clinging to duality be killed in the realm of non-discrimination. If not understood literally, although the word 'Avici' usually refers to hell, it actually refers to Akanistha, the place without suffering, where the consciousness clinging to duality is killed. As it is said: 'The father and mother should be killed.' If it is understood only as 'May he be born in the Avici hell,' then it is inappropriate to say 'Maraya.' Those who think that the consciousness born in the Avici hell can be killed are a laughingstock, because 'Consciousness is not a physical entity, so no one can kill it anywhere.' Therefore, as it is said: 'What is killed by the Vajra weapon is, life is the wrong concept, dying in the Vajra. How is it possible to be born again?' If explained from the provisional meaning, then 'Avici' refers to the fierce 'E-khang' formed by the evil karma of the enemies of the teachings and the self-nature radiance of the three poisons, which is called so because of the similarity.
་བྱས་པའི་མིང་ངོ་། །དེར་ཚེ་ཁྲུས་གནས་གསུམ་གྱི་ཐབས་ཟབ་མོས་ལས་ངན་བསྟན་དགྲའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་བསད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ངེས་དོན་དུ་བཤད་ན། དབུ་མའི་མར་སྣ་བདེ་ཆེན་ནོར་བུའི་ཁྱིམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མནར་མེད་དེ། དེར་རླུང་ཞུགས་ན་འཁོར་བའི་ཟུག་རྡུ་འཕྲོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ཀུན་རྟོག་གི་བཞོན་པའི་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དབྱིངས་སུ་བསྟིམས་ནས། སྣང་གསུམ་འཕོ་བས་བསྐྱེད་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་འགོག་པའམ་གསོད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་བཤད་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དགོངས་པས་བཤད་ན། དགོངས་གཞིར་རང་སྣང་འོག་མིན་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཀོད་པ་ལ་དགོངས་ནས། དངོས་སུ་མཚམས་མེད་དང་ཆོས་སྤོང་གི་ཀུན་རྟོག་སྐྱེད་པའི་ལས་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་རྣམ་ཤེས་འདི། 12-12-16b ཁོ་རང་གི་ལས་སྣང་དང་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་བརྒྱུ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་དྲག་པོའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གནས་སྐབས་དེ་ལས་མནར་དུ་མེད་པ་ལྟར་སྟོན་ཀྱང་མཐར་ཐུག་མནར་བ་གཏན་དུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སོད་ཅེས་སོ། །དགོངས་མིན་གྱི་དབང་དུ་ན། ཐེག་མཆོག་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །མནར་མེད་གནས་ཀྱང་འོག་མིན་དགའ་ལྡན་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལྟར་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ལྟ་དགོངས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་སྔགས་པས་གནས་སྐབས་དྲག་ཤུལ་གྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་མཛད་ཀྱང་འཁོར་བའི་ས་བོན་འཛིན་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྲོག་རྒྱུན་གཅོད་པའི་ཐབས་མཁས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མི་འགྲོ་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་སོ། །དེ་རྣམས་རྒྱུད་སྡེའི་ལུང་དང་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངག་དབང་ཞེས་པས་དྲིས་པ་ལ། འཇམ་དབྱངས་ཞེས་པས་འཕྲལ་མར་བྲིས། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་གསང་གནད་འདི། །སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་ཡིན་ཕྱིར་གསང་། །ཟབ་དོན་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་དགེ་བ་ཡིན། །ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཆོས་ལ་གཤེ་བྱེད་པའི། །བསྟན་པའི་རུ་ཏྲའི་སྙིང་ཁྲག་ས་དང་སྲེས། །རྣམ་ཤེས་མནར་མེད་གནས་སུ་མཱ་ར་ཡ། །ཕྱི་ནག་ནང་ནག་སྙིང་ནག་དེས་ཆོས་གྲྭར་བྲིས་པ་དགེ། །། ༈ ། 與友言之奇談 གྲོགས་དང་གཏམ་གླེང་བའི་རྐྱེན་ལས་མཚར་གཏམ་དུ་བྱས་པ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དང་། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལས། །རྒྱལ་བསྟན་གསར་རྙིང་ཐ་སྙད་བཞིའི། །རྒྱལ་ཐབས་ལེགས་མཛད་ཆེ་རྣམས་རྒྱལ། །དེ་ལ་མདོ་ཡི་བཀའ་བབ་དགེ་ལྡན་པ། །སྔགས་ཀྱི་བཀའ་བབ་རྙིང་མ་བ། །བཤད་པའི་བཀའ་བབ་ས་སྐྱ་བ། །བསྒྲུབ་པའི་ 12-12-17a བཀའ་བབ་བཀའ་བརྒྱུད་པ། །མཁྱེན་པའི་དབང་ཕྱུག་ས་སྐྱ་བ། །སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དགེ་ལྡན་པ། །རྟོགས་པའི་དབང་ཕྱུག་བཀའ་བརྒྱུད་པ། །ནུས་པའི་དབང་ཕ
【現代漢語翻譯】 因此得名。在那裡，通過三處生命沐浴之地的甚深方法，殺死業障和敵對勢力的執取意識，使其無法返回。究竟而言，『中脈的燈芯是大樂寶珠之家』指的是無間地獄，因為風進入那裡會奪走輪迴的痛苦。在那裡，將由分別念驅動的業風融入法界，從而阻止或殺死由三現（顯現、增長、得成）產生的執取意識。正如密續中所說，殺生是不動佛的誓言，這有內外兩種解釋。從意境上講，考慮到將自顯光明安置於本來清凈的法界中使其無法返回，實際上，即使暫時顯現出如無間罪和捨棄佛法等分別念所生的業風相伴的意識，通過密咒的特殊方法，也能將其從看似無間地獄的狀態中解脫出來，最終使其不再受苦。從非意境的角度來看，正如『證悟至高無上的平等性，即使身處無間地獄，也是本來清凈的法界或兜率天』所說的那樣，具有殊勝的清凈平等見地的密咒士，無論暫時採取何種激烈手段，都能以其特殊的方便法門，斬斷執持輪迴種子的意識之命脈。這些都應結合續部的教證來理解。『阿旺』提問，『蔣揚』立即寫下。這金剛語的秘密要點，因是密咒的甚深意義故保密。略述甚深意義的功德是，將誹謗至高無上乘之法的，教法的羅剎之血與土混合，將意識送入無間地獄。外黑內黑心黑者在寺廟寫下，善哉！ 與友人的奇談：頂禮文殊師利！諸佛的事業，以及菩薩們的善巧方便，新舊教派的四種名稱，善於治理國家的大人物們，勝利！其中，講經的傳承是格魯派，密法的傳承是寧瑪派，論述的傳承是薩迦派，修行的傳承是噶舉派。智慧的自在是薩迦派，言說的自在是格魯派，證悟的自在是噶舉派，力量的自在是寧。
【English Translation】 Thus it is named. There, through the profound method of the three places of life ablution, the grasping consciousness of karma and hostile forces is killed, making it impossible to return. In ultimate terms, 'The wick of the central channel is the home of the great bliss jewel' refers to Avici Hell, because when wind enters there, it takes away the suffering of samsara. There, the karmic wind driven by conceptual thought is integrated into the Dharmadhatu, thereby preventing or killing the grasping consciousness generated by the three appearances (appearance, increase, attainment). As it is said in the tantras, killing is the vow of Akshobhya, which has inner and outer explanations. From the perspective of intention, considering that the self-appearing luminosity is placed in the originally pure Dharmadhatu, making it impossible to return, in reality, even if the consciousness accompanied by the karmic wind generated by conceptual thoughts such as the five heinous crimes and abandoning the Dharma temporarily appears, through the special method of mantra, it can be liberated from the state of seemingly Avici Hell, and ultimately make it no longer suffer. From the perspective of non-intention, just as 'Realizing the supreme equality, even if one is in Avici Hell, it is the originally pure Dharmadhatu or Tushita Heaven' says, the mantra practitioner with the supreme pure and equal view, no matter what intense means are temporarily taken, can use his special skillful means to cut off the lifeblood of the consciousness that holds the seeds of samsara. These should be understood in conjunction with the scriptural evidence of the tantras. 'Ngawang' asked, 'Jamyang' immediately wrote down. This secret key of Vajra speech, because it is the profound meaning of mantra, is kept secret. The merit of briefly describing the profound meaning is to mix the blood of the Rakshasa of the doctrine who slanders the supreme vehicle Dharma with the soil, and send the consciousness to Avici Hell. The one who is black outside, black inside, and black in heart wrote in the temple, may it be auspicious! Strange Tales with Friends: Homage to Manjushri! The activities of the Buddhas, and the skillful means of the Bodhisattvas, the four names of the new and old schools, the great figures who are good at governing the country, victory! Among them, the lineage of teaching is the Gelug school, the lineage of tantra is the Nyingma school, the lineage of discourse is the Sakya school, the lineage of practice is the Kagyu school. The sovereign of wisdom is the Sakya school, the sovereign of speech is the Gelug school, the sovereign of realization is the Kagyu school, the sovereign of power is the Ka.
ྱུག་རྙིང་མ་པ། །ངོ་མཚར་ཆེའོ་བཀའ་བབ་བཞི། །ལྟ་བ་མཐའ་བྲལ་རྙིང་མ་བ། །སྒོམ་པ་ནན་ཏན་བཀའ་བརྒྱུད་པ། །སྤྱོད་པ་ཕུན་ཚོགས་དགེ་ལྡན་པ། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཆོས་སྤྱོད་ས་སྐྱ་པ། །ཀུན་ལའང་ཐམས་ཅད་ཚང་མོད་ཀྱི། །རང་རང་བརྟུལ་ཞུགས་རྩལ་དུ་འདོན། །རྙིང་མའི་འདོན་པ་སྣ་ནས་འདོན། །ས་སྐྱ་བ་རྣམས་མཆུ་ནས་བསྒྲགས། །དགེ་ལྡན་མགྲིན་པའི་སྒྲ་གདངས་གཙོ། །བཀའ་བརྒྱུད་གྲེ་ཕུག་བསྒྲིམས་ནས་འདོན། །དགེ་ལྡན་པ་རྣམས་གཞུང་ལམ་རྫོགས་པའི་བསྟན་པའི་ལུས་དང་འདྲ། །ས་སྐྱ་བ་རྣམས་མདོ་སྔགས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་བསྟན་པའི་མིག་དང་འདྲ། །བཀའ་བརྒྱུད་པ་མོས་གུས་ཉམས་ལེན་ལ་ཚིག་དྲིལ་ཕྱེད་པའི་བསྟན་པའི་སྙིང་དང་འདྲ། །རྙིང་མ་པ་རྒྱུད་སྡེ་དང་སྒྲུབ་སྡེའི་ཟབ་གནད་ཡོད་པས་བསྟན་པའི་སྲོག་དང་འདྲ། །བཞད་གད་ཀྱི་གཏམ་བྱས་ན། རྙིང་མ་པ་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཕྱིའི་ལས་རྒྱ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་བཞིན། བླ་མ་སྐུ་ཚེ་རིང་བ་དང་། སྤྱན་གསལ་བ། བསྙུན་མེད་པ། གཏེར་སྟོན་གྱི་འགྲོ་ཕན། བསྟན་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་ཆེད། བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བུད་མེད་བརྟེན་དགོས་ཟེར། བསྟན་དོན་དུ་བཤད་སྒྲུབ་བྱེད་དགོས་ནི་མི་ཟེར། བསྟན་འགྲོའི་དོན་སྒྲུབ་པ་དང་། བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་གོ་དེས་ཆོད་པ་དང་། སྤྱན་གསལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་ 12-12-17b སྙམ། དགེ་ལྡན་པ་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་འདོད་བཞིན་བདག་མེད་རྟོགས་ལ་ཁད་ཀྱི་དུས་བདག་ཆད་དུ་དོགས་པས་འཇིགས་སྐྲག་སྟན་གྱི་སྟེང་དུ་སྡོད་མི་ཚུགས་པ་ཞིག་འོང་ཟེར། སྔར་ནི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་དུས་དང་། དེའི་སྔར་བདག་མེད་ལ་གསལ་སྣང་སྐྱེ་བར་ཕྱོགས་ཚེ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རེ་སྐྱེ་བའི་ཚོད་རེད། ད་ལྟ་དུས་ངན་པས་ཡིན་ནམ་མཚར་སྙམ། ས་སྐྱ་པ་རྣམས་ཀུན་སྤྱོད་ལ་མི་ལྟོས་པར་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོར་འདོད་པའི་བླ་མེད་ཁས་ལེན་བཞིན། ལམ་དུས་ཁོ་ན་འདོན་སྐབས་སྟན་ལས་ལྡང་ན་དམ་ལས་འདས་པས་མི་ལྡངས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་ཅིང་ཆེད་དུ་ལངས་དགོས་ན་སྟན་དང་མ་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་རྒུར་རྒུར་དང་གོག་གོག་བྱེད་སྣང་། དེ་འདྲ་དུས་དང་ལུས་ཀྱི་འདག་གྲོལ་འགའ་ཞིག་ཡོད། གལ་ཏེ་ཡར་བཞེངས་ན་ཅིར་འགྱུར་སྙམ། བཀའ་བརྒྱུད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཁོར་འདས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་འདོད་བཞིན་ཕྱག་རྒྱའི་སྒྲ་རྐང་ལག་གི་ཟླས་ཕྱེས་པའི་ལག་པ་ལ་སྒྲ་བཤད་མཛད། དེ་འདྲའི་ལག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡོད། གཅིག་མཐོང་ན་ཡ་མཚན་སྙམ། ཨ་ཧི། དེ་དག་རྩེད་མོ་ཡིན། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུངས་ལ་དོན་ཆེན་པོ། གསར་རྙིང་སོ་སོའི་དགོངས་པ་ལ་གནད་རེ་ཡོད་པར་འདུག །ཡང་རྙིང་མ་ཕལ་ཆེར་ནི། སྲོག་གཅོད
【現代漢語翻譯】 舊寧瑪派啊！太神奇了，有四大傳承。（寧瑪派）的見解是離斷邊見的。（噶舉派）的修行是精進的。（格魯派）的行為是圓滿的。（薩迦派）的唸誦修持是如法的。雖然一切都具備，但各自的苦行卻展現出獨特的風格。寧瑪派的唸誦是從鼻子里發出的，薩迦派是從嘴裡發出的，格魯派注重喉嚨的音調，噶舉派則是收緊喉嚨發出的。格魯派就像是具備了經論完整道路的教法之身。薩迦派就像是結合了顯密二道的教法之眼。噶舉派就像是對上師的虔誠和實修相結合，言簡意賅的教法之心。寧瑪派擁有續部和修部的甚深要訣，就像是教法之命。如果開玩笑地說，寧瑪派認為光明大圓滿不需要外在的儀軌，就能證得金剛持果位。爲了上師長壽、眼睛明亮、無病無災、伏藏師利益眾生、教法利益有情，上師們需要依靠女性。他們不說是爲了教法而聞思修行，而是說成是爲了利益教法和眾生，聞思修行就能達到目的，眼睛明亮等都是這個原因，真是太神奇了！ 格魯派認為，斷除輪迴痛苦的對治法是證悟無我的智慧。但在即將證悟無我時，卻因為害怕落入斷滅空而嚇得坐不住。以前，在獲得見道時，或者在證悟無我時，會生起一種特殊的喜悅。現在是因為末法時代的原因嗎？真是奇怪。薩迦派認為，不注重外在行為，而注重內在的智慧，這是無上的。但在念誦時，如果起身就會違背誓言，所以不敢起身。如果一定要起身，就只能彎著腰，慢慢地挪動。這其中有一些時間和身體的限制。如果真的站起來，又會怎麼樣呢？噶舉派認為，大手印是遍佈輪迴涅槃的智慧。但他們卻用手腳的比喻來解釋『手印』這個詞。這樣的大手印又是什麼樣的呢？如果能見到一個，真是太好了！啊哈！這些都是玩笑話。聖者們的話語中蘊含著深刻的意義，新舊各派的觀點都有其精髓。而且，大多數寧瑪派，會殺生。
【English Translation】 Oh, the wondrous Nyingma! Amazing are the four transmissions. The view of the Nyingma is free from extremes. The meditation of the Kagyu is diligent. The conduct of the Gelug is excellent. The recitation and practice of the Sakya are righteous. Although all possess everything, each displays their asceticism in their own way. The Nyingma's recitation comes from the nose. The Sakyas proclaim from the lips. The Gelug emphasizes the tone of the throat. The Kagyu tightens the throat to recite. The Gelugpas are like the body of the doctrine, complete with the path of scripture and reasoning. The Sakyapas are like the eyes of the doctrine, uniting sutra and tantra. The Kagyupas are like the heart of the doctrine, combining devotion and practice with concise words. The Nyingmapas are like the life of the doctrine, possessing the profound essence of the tantras and practice lineages. If we speak in jest, the Nyingmapas, who uphold the Dzogchen Atiyoga, assert that one can attain the state of Vajradhara without relying on external activities. For the sake of the long life of the lamas, clear vision, freedom from illness, the benefit of tertöns (treasure revealers), and the accomplishment of the doctrine and sentient beings, the lamas need to rely on women. They don't say that one needs to study and practice for the sake of the doctrine, but rather that benefiting the doctrine and beings, studying and practicing will achieve the purpose, and that clear vision is the cause. How amazing! The Gelugpas believe that the antidote to all the sufferings of samsara is the wisdom that realizes selflessness. However, when about to realize selflessness, they fear falling into nihilism and become so frightened that they cannot sit still on their cushions. Previously, when attaining the path of seeing, or even before that, when clear appearances of selflessness arose, one would experience a special kind of joy. Is it because of these degenerate times? How strange. The Sakyapas, who uphold the unsurpassed, believe that inner wisdom is more important than outward conduct. However, when reciting during the path, they hold the ascetic practice of not rising from the cushion, fearing that rising would break their vows. If they must rise, they hunch over and crawl without separating from the cushion. There are some limitations of time and body. What would happen if they actually stood up? The Kagyupas believe that Mahamudra is the wisdom that pervades samsara and nirvana. However, they explain the word 'mudra' by dividing it into hands and feet. What kind of great hand is that? It would be amazing to see one! Aha! These are all jokes. The words of the holy ones contain profound meaning, and the views of the old and new schools each have their essence. Moreover, most Nyingmapas kill living beings.
་ལ་འཛེམ་པ་ཡོད་ཀྱང་། བུད་མེད་ནི་ལར་སྤང་བྱ་མིན་པར་རློམས། སྔགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །སྤྱིར་ནི་འདོད་ཆགས་འདིས་རྙིང་བསྟན་ལ་འཚེ་བས་གཟབ་འཚལ། བཀའ་བརྒྱུད་པ་ཕལ་ཆེར་བཤད་པ་དང་ཚད་མ་ལ་སྡང་། 12-12-18a སེམས་རྐྱང་ཆིག་དེད་ལ་དགའ། རྟོགས་གྲོལ་དུས་མཉམ་རྣམས་ནི་སྐྱབས་སུ་མཆི། སྤྱིར་ནི་གཏི་མུག་འདི་བཀའ་བསྟན་ལ་འཚེ་བས་སྤང་། དགེ་ལྡན་པ་ཕལ་ཆེར་ཆང་ནག་སོགས་འཛེམ་པས་བསྟན་པའི་མིག་ལྟོས་ལེགས་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་གསོད་གཅོད་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བས། ཞེ་སྡང་འདི་དགྲ་ཆེ་བས་གཟབ་འཚལ། ས་སྐྱ་པ་ཕལ་ཆེ་དབང་ཁྲིད་ཐོབ་ཙམ་དང་ས་ངོར་སོགས་རང་ལུགས་བྱེ་བྲག་པ་རེ་ལ་མཆོག་འཛིན་ཆེ་བས། ཆོག་འཛིན་དང་མཆོག་འཛིན་འདི་དགྲ་རུ་ཆེ་བས་སྤང་འཚལ། བསྟན་པ་སྤྱི་ལ་རང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ཀྱང་། གཞན་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བ་མེད་པ་ཞིག་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ཕྱོགས་ལ་བསམས་ན། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནའི་རྗེས་འཇུག་ཡིན་པས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྙིང་ཉེ་བའི་འདུ་ཤེས་དང་། བསྟན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་མཁན་སློབ་ཆོས་གསུམ་གྱི་དུས་ནས་བརྩམས། སྔོན་གྱི་ཕྱག་རྗེས་བཟང་པོ་ལས། བོད་འདིར་ནི་ལྟ་བ་བཀར་བཏགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཁས་ལེན་པར་མཚུངས་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོར་ཁས་ལེན་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཁས་འཆེ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས། དོན་དུ་ལྟ་གྲུབ་མཚུངས་པས་ཆེས་ཉེ་བ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་ལ་བསམས་ན། ཕྱི་རོལ་དང་ཀླ་ཀློ་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཙམ་ཡང་མི་མཐུན་པ་མཚན་སྐར་ལྟ་བུའི་ནང་ན། རང་རེ་ནང་པ་ཉིན་སྐར་ལྟ་བུའི་ཉུང་ཤེས་འདི་ཡང་། བསྟན་པ་རྫོགས་ལ་ཁད་པའི་ལྷག་ཞབས་སུ། །བསྟན་པའི་གནས་ལ་དོན་མཐུན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས། །ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། ཕན་ཚུན་སྡང་བ་ནི་ཕུང་ 12-12-18b དཀྲོལ་ཆེ་བས། གཅིག་ལ་གཅིག །མས་བུ་མཐོང་བ་དང་། དབུལ་པོས་གཏེར་མཐོང་བ་ལྟར་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །སྟོན་པ་གཅིག་གི་རྗེས་ཞུགས་ནས། །བསྟན་པ་གཅིག་ལ་སློབ་པ་ཀུན། །ཞེན་ལྟའི་སྡང་མིག་སྤངས་བྱས་ནས། །དགའ་བའི་འཛུམ་གྱིས་འགྲོགས་གྱུར་ཅིག །བསྟན་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་པའི་ཆ། །རང་གཞན་སུ་ལ་སྣང་ཡང་སྤོངས། །བསྟན་པའི་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཆ། །རང་གཞན་སུ་ལ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲུབས། །དེ་མཐུས་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་རུ། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་རྒྱལ་ཐབས་ཆེན་པོ་བཞི། །ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པས་མཛེས་འབར་ཞིང་། །ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ས་རྙིང་བཀའ་དགེ་བཞིའི་ཡིན་པ་ཡོད་པའི་མ་ཏིས། །གྲོགས་ཀྱི་ངོར་རྩེད་མོར་བྲིས། མངྒ་ལཾ།། ༈ །། 奇哉!貝瑪登德大師融入虹身法界 རབ་བྱུང་བཅོ་ལྔ་པ་ཤིང་ཕག་ལོའི་ཁྲུམས་ཟླའི་དམར་ཕྱོགས་རྒྱལ་
【現代漢語翻譯】 雖然對某些事物有所顧忌，但卻自認為女性並非完全應該拋棄。向所有密宗行者和邏輯學家們致敬！總的來說，這種貪慾會損害舊有的教法，所以要小心謹慎。大多數噶舉派人士厭惡教理和因明學。 他們喜歡單線思維，向那些同時獲得證悟和解脫的人致敬！總的來說，這種愚癡會損害佛陀的教誨，所以要拋棄它。大多數格魯派人士因為避免飲用黑酒等而保持了良好的教法形象，但他們大多熱衷於殺戮，卻不認為這是過錯，所以這種嗔恨是最大的敵人，要小心謹慎。大多數薩迦派人士僅僅滿足於獲得灌頂和傳承，並且對薩迦、哦等自己的宗派持有極大的優越感，所以這種自滿和優越感是最大的敵人，要拋棄它。雖然各個宗派對自己的教派有所偏愛，但不憎恨其他宗派至關重要。因為考慮到自己的宗派，我們都是釋迦牟尼佛的追隨者，所以應該彼此友愛。而且，從堪布、阿阇黎和法王三尊的時代開始，教法的宗派就遵循著前人的良好傳統。在西藏，不僅在見地上都承認四法印，而且都承認離戲的大空性，甚至都自稱是樂空雙運的密宗行者。實際上，見地和宗派是相同的，所以非常親近。考慮到其他宗派，在外道和野蠻人與我們格格不入的情況下，我們這些像夜空中星星一樣稀少的佛教徒，也像是即將消失的教法的殘餘。因此，那些在教法領域中持有共同目標的人，應該培養極其親近的觀念，因為互相憎恨會帶來巨大的破壞。 彼此之間，要像母親見到孩子，窮人見到寶藏一樣，培養喜悅的觀念。追隨同一位導師，學習同一種教法，拋棄偏執的仇恨，以喜悅的微笑相伴。凡是與教法相悖的事物，無論出現在自己還是他人身上，都要拋棄。凡是與教法相符的事物，無論出現在自己還是他人身上，都要實踐。憑藉這種力量，愿這雪域之中，四大傳承的修持和政權，以佛法的繁榮而光彩奪目，並戰勝一切障礙！這是寧瑪、薩迦、噶舉和格魯四派的信徒，以朋友的身份遊戲般地寫下的。吉祥圓滿！ 奇哉！貝瑪登德大師融入虹身法界 第十五勝生週期木豬年仲夏月白方吉日
【English Translation】 Although there are reservations about certain things, there is a presumption that women should not be completely abandoned. Homage to all tantric practitioners and logicians! In general, this attachment harms the old teachings, so be careful. Most Kagyu followers hate doctrine and epistemology. They like single-mindedness, homage to those who attain enlightenment and liberation simultaneously! In general, this ignorance harms the Buddha's teachings, so abandon it. Most Gelug followers maintain a good image of the teachings by avoiding black alcohol, etc., but they mostly indulge in killing and do not see it as a fault, so this hatred is the greatest enemy, be careful. Most Sakya followers are content with just receiving empowerments and transmissions, and hold great superiority over their own Sakya, Ngor, and other sects, so this complacency and superiority are the greatest enemies, abandon them. Although each sect has a preference for its own teachings, it is important not to hate other sects. Because considering our own sect, we are all followers of Shakyamuni Buddha, so we should be friendly to each other. Moreover, from the time of Khenpo, Acharya, and Dharma King, the sects of the teachings have followed the good traditions of the past. In Tibet, not only do they all acknowledge the four seals in their views, but they also acknowledge the great emptiness free from elaboration, and even claim to be practitioners of the union of bliss and emptiness tantra. In reality, the views and sects are the same, so they are very close. Considering other sects, in a situation where outsiders and barbarians are incompatible with us, we Buddhists, who are as few as the stars in the night sky, are also like the remnants of the teachings that are about to disappear. Therefore, those who share a common goal in the field of teachings should cultivate an extremely close concept, because mutual hatred brings great destruction. Between each other, cultivate a joyful concept like a mother seeing her child, a poor person seeing a treasure. Following the same teacher, learning the same teachings, abandon prejudiced hatred, and accompany each other with joyful smiles. Abandon whatever is contrary to the teachings, whether it appears in oneself or others. Practice whatever is in accordance with the teachings, whether it appears in oneself or others. By this power, may the practice and power of the four great lineages in this snowy land be adorned with the prosperity of the Dharma, and may they be victorious in all directions! This was written playfully by a follower of the Nyingma, Sakya, Kagyu, and Gelug schools, as a friend. May there be auspiciousness! Amazing! Master Pema Tendel merges into the rainbow body realm The auspicious day of the white side of the waxing moon in the middle summer month of the Wood Pig year of the fifteenth cycle.
བ་དང་པོ་ལ་རང་གནས་སུ། རང་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་མཆེད་པོ་འགའ་ཞིག་ནས། སྔ་ནས་ཡང་ཡང་དྲིས་པ། སླར་ཡང་འདིར་ནན་ཏན་དུ་བསྐུལ་ནས། འདི་སྐད་དུ། འདི་ན་རྣམ་དཔྱོད་དང་རྟོགས་པ་ལྡན་པ་ཁ་ཅིག་དང་ཁོ་བོ་གཏམ་གླེང་བར། ཀྱེ་མ་པདྨ་བདུད་འདུལ་ཞེས་བྱ་བ་འཇའ་ལུས་ཆོས་སྐུར་གཤེགས་པ་རྫུན་ཡིན། དེ་ལ་སྤྱི་དུས་ངན་འདི་ལ་འཇའ་ལུས་མི་སྲིད། གལ་ཏེ་རྫོགས་ཆེན་རང་ལམ་ཀྱི་དབང་དུ་ནའང་། སྣང་བཞི་རིམ་གྱིས་རྫོགས་པར་གསུངས་ཤིང་། མཐར་ངག་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ་རྗེས་ཟློས་ཙམ་ལས་མེད་པར་གསུངས་ན། ཁོ་རང་སང་འཆི་བའི་དེ་རིང་གཏམ་མང་དུ་ལབ་པ་དང་། ཡང་ཕྱི་ནང་གི་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་གཏོང་དགོས་ན། ཁོ་རང་འཁོར་སློབ་ 12-12-19a སྐྱོང་བཞིན་པ་དང་། དེ་དང་དེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་ད་ལྟ་རང་གཞན་གྱི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས། དེ་ལ་ཡིད་ནེམ་ནུར་དུ་མཆིས་པ་དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཅུང་ཟད་སྨྲོས་དང་ཟེར། ཕྲན་གྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་འདྲ་བ་ནི། སྐྱེ་བོའི་ལོག་རྟོག་མཐའ་མེད་པས། དེ་དག་སྤྲོ་བྱ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་མི་སྨྲ་ཞེས་བཟློག་ཀྱང་། ནན་ཏན་དུ་འདྲི་འདུག་པ་ལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། ཀྱེ་མ་དམ་པ་མིན་རྣམས་དམ་པ་ལ། །ལྷག་པར་སྔགས་ཏེ་ཆུ་ལ་རྩྭ་བཞིན་འཕྱོ། །དེ་རྒྱ་གཉིས་ཏེ་ཕྲག་དོག་ཟུག་རྔུ་དང་། །ཐོས་དང་རྣམ་དཔྱོད་དམན་པའི་རྨོངས་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྲག་དོག་ཟུག་རྔུའི་དབང་གིས་ནི། །མུ་སྟེགས་རྣམས་དང་ལྷས་བྱིན་དག་གིས་ཀྱང་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ངན་པའི་ཚིག་གིས་སྨད། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཆེ་བ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་ན། །ས་དག་རྣམ་དྲུག་གཡོས་གྱུར་ཅིང་། །བདུད་ཡིད་མི་བདེ་གྱུར་པ་ཞེས། །ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་གྲུབ་མཐའི་ཆགས་སྡང་གིས། །རང་ལ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ། །བཟུང་ནས་གཞན་ལའང་གཤེ་བ་ན། །ངོ་ཚ་བས་ཀྱང་དེ་ངོ་ཚ། །གསར་རྙིང་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ན། །རགས་ལུས་དྭངས་མའི་འོད་སྐུ་རུ། །གྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་རྒྱ་བོད་ཀྱི། །པཎ་གྲུབ་མང་ཞིག་དེར་གྱུར་པ། །དེ་ཀུན་ཅི་ཡང་མིན་ནོ་ཞེས། །རྒྱུད་སྡེའི་ཆེ་བ་ཉམས་བྱེད་པ། །ཁ་ནས་ཚིག་གི་སྟ་རེ་དེས། །དགེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་གཅོད་མིན་ནམ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོད་མོད་ཀྱི། །པདྨ་བདུད་འདུལ་དེ་འདྲ་བ། །མིན་ཟེར་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སངས་རྒྱས་དང་ནི་དེ་འདྲ་བ། །མ་གཏོགས་གང་ཟག་ཚོད་མི་ཟིན། །གལ་ཏེ་ 12-12-19b ལྐོག་དུ་གྱུར་པ་ལ། །རྗེས་དཔག་ཚད་མས་གཞལ་ཟེར་ན། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་རྟོགས། །ད་ལྟ་སྙིགས་མའི་དུས་ཡིན་ཀྱང་། །ཉོན་མོངས་ཇི་ཙམ་བདོ་གྱུར་པ། །སྨག་ལ་མར་མེའི་འོད་བཞིན་དུ། །སྔགས་དེ་དེ་ལྟར་ཟབ་མིན་ནམ། །དཔེར་ན་བལྟ་དགོད་ལག་བཅང་འཁྱུད། །རིམ་པས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིར་གསུངས་བཞིན།
【現代漢語翻譯】 在最初的地方，我的一些與我同住的道友們，先前屢次詢問，現在又再三敦促，這樣說道：『如今，有些具有智慧和證悟的人，以及我和他們談論時，說：『唉呀，所謂的蓮花生降魔（Padma Dudul）虹化成就法身是假的。』因為在這個末法時代，虹化是不可能的。即使按照大圓滿自解脫道來說，也說顯現四相是逐漸圓滿的，最終就像鸚鵡學舌一樣只有重複而已。他明天要死，今天卻說了很多話，又要處理內外各種事務。他還在培養眷屬弟子等等。』基於這些理由，現在無論自己還是他人的分別念者們，都對他心存疑慮，這是為什麼呢？稍微說一下吧。』我多次拒絕說：『因為眾生的邪見是無止境的，做這些沒有絲毫意義，所以我不說。』但他們再三詢問，所以我簡要地說：『唉呀，不具德者誹謗具德者，尤其像水上浮草一樣吹捧自己。這有兩個原因：一是嫉妒的刺痛，二是聞思不足的愚昧。』如果是因為嫉妒的刺痛，那麼外道和提婆達多也曾用惡語誹謗薄伽梵（Bhagavan）。這也是法性的偉大之處，當他前往菩提樹時，大地六種震動，魔眾心懷不悅，正如經中所說。如果因為宗派的執著和嗔恨，抓住自己沒有的理由來誹謗他人，那真是可恥至極。新舊密續各自都有成就粗身、凈身、光明身的方法，而且在藏地和印度的許多班智達和成就者都已成就。如果說這一切都不是真的，那就是在貶低密續的偉大之處。用口中的言語之斧，難道不是在砍伐善行的樹木嗎？』如果說情況確實如此，但蓮花生降魔不是那樣的，那又有什麼理由呢？除了佛陀和與佛陀相似的人，誰又能衡量他人呢？如果說可以通過比量來衡量隱蔽的事物，我認為這非常合理。即使現在是末法時代，煩惱越是強烈，就像黑暗中的明燈一樣，密咒不是越發深奧嗎？例如，觀視、微笑、拉手、擁抱，就像次第宣說的四部密續一樣。 在最初的地方，我的一些與我同住的道友們，先前屢次詢問，現在又再三敦促，這樣說道：『如今，有些具有智慧和證悟的人，以及我和他們談論時，說：『唉呀，所謂的蓮花生降魔（Padma Dudul）虹化成就法身是假的。』因為在這個末法時代，虹化是不可能的。即使按照大圓滿自解脫道來說，也說顯現四相是逐漸圓滿的，最終就像鸚鵡學舌一樣只有重複而已。他明天要死，今天卻說了很多話，又要處理內外各種事務。他還在培養眷屬弟子等等。』基於這些理由，現在無論自己還是他人的分別念者們，都對他心存疑慮，這是為什麼呢？稍微說一下吧。』我多次拒絕說：『因為眾生的邪見是無止境的，做這些沒有絲毫意義，所以我不說。』但他們再三詢問，所以我簡要地說：『唉呀，不具德者誹謗具德者，尤其像水上浮草一樣吹捧自己。這有兩個原因：一是嫉妒的刺痛，二是聞思不足的愚昧。』如果是因為嫉妒的刺痛，那麼外道和提婆達多也曾用惡語誹謗薄伽梵（Bhagavan）。這也是法性的偉大之處，當他前往菩提樹時，大地六種震動，魔眾心懷不悅，正如經中所說。如果因為宗派的執著和嗔恨，抓住自己沒有的理由來誹謗他人，那真是可恥至極。新舊密續各自都有成就粗身、凈身、光明身的方法，而且在藏地和印度的許多班智達和成就者都已成就。如果說這一切都不是真的，那就是在貶低密續的偉大之處。用口中的言語之斧，難道不是在砍伐善行的樹木嗎？』如果說情況確實如此，但蓮花生降魔不是那樣的人，那又有什麼理由呢？除了佛陀和與佛陀相似的人，誰又能衡量他人呢？如果說可以通過比量來衡量隱蔽的事物，我認為這非常合理。即使現在是末法時代，煩惱越是強烈，就像黑暗中的明燈一樣，密咒不是越發深奧嗎？例如，觀視、微笑、拉手、擁抱，就像次第宣說的四部密續一樣。 在最初的地方，我的一些與我同住的道友們，先前屢次詢問，現在又再三敦促，這樣說道：『如今，有些具有智慧和證悟的人，以及我和他們談論時，說：『唉呀，所謂的蓮花生降魔（Padma Dudul）虹化成就法身是假的。』因為在這個末法時代，虹化是不可能的。即使按照大圓滿自解脫道來說，也說顯現四相是逐漸圓滿的，最終就像鸚鵡學舌一樣只有重複而已。他明天要死，今天卻說了很多話，又要處理內外各種事務。他還在培養眷屬弟子等等。』基於這些理由，現在無論自己還是他人的分別念者們，都對他心存疑慮，這是為什麼呢？稍微說一下吧。』我多次拒絕說：『因為眾生的邪見是無止境的，做這些沒有絲毫意義，所以我不說。』但他們再三詢問，所以我簡要地說：『唉呀，不具德者誹謗具德者，尤其像水上浮草一樣吹捧自己。這有兩個原因：一是嫉妒的刺痛，二是聞思不足的愚昧。』如果是因為嫉妒的刺痛，那麼外道和提婆達多也曾用惡語誹謗薄伽梵（Bhagavan）。這也是法性的偉大之處，當他前往菩提樹時，大地六種震動，魔眾心懷不悅，正如經中所說。如果因為宗派的執著和嗔恨，抓住自己沒有的理由來誹謗他人，那真是可恥至極。新舊密續各自都有成就粗身、凈身、光明身的方法，而且在藏地和印度的許多班智達和成就者都已成就。如果說這一切都不是真的，那就是在貶低密續的偉大之處。用口中的言語之斧，難道不是在砍伐善行的樹木嗎？』如果說情況確實如此，但蓮花生降魔不是那樣的人，那又有什麼理由呢？除了佛陀和與佛陀相似的人，誰又能衡量他人呢？如果說可以通過比量來衡量隱蔽的事物，我認為這非常合理。即使現在是末法時代，煩惱越是強烈，就像黑暗中的明燈一樣，密咒不是越發深奧嗎？例如，觀視、微笑、拉手、擁抱，就像次第宣說的四部密續一樣。 在最初的地方，我的一些與我同住的道友們，先前屢次詢問，現在又再三敦促，這樣說道：『如今，有些具有智慧和證悟的人，以及我和他們談論時，說：『唉呀，所謂的蓮花生降魔（Padma Dudul）虹化成就法身是假的。』因為在這個末法時代，虹化是不可能的。即使按照大圓滿自解脫道來說，也說顯現四相是逐漸圓滿的，最終就像鸚鵡學舌一樣只有重複而已。他明天要死，今天卻說了很多話，又要處理內外各種事務。他還在培養眷屬弟子等等。』基於這些理由，現在無論自己還是他人的分別念者們，都對他心存疑慮，這是為什麼呢？稍微說一下吧。』我多次拒絕說：『因為眾生的邪見是無止境的，做這些沒有絲毫意義，所以我不說。』但他們再三詢問，所以我簡要地說：『唉呀，不具德者誹謗具德者，尤其像水上浮草一樣吹捧自己。這有兩個原因：一是嫉妒的刺痛，二是聞思不足的愚昧。』如果是因為嫉妒的刺痛，那麼外道和提婆達多也曾用惡語誹謗薄伽梵（Bhagavan）。這也是法性的偉大之處，當他前往菩提樹時，大地六種震動，魔眾心懷不悅，正如經中所說。如果因為宗派的執著和嗔恨，抓住自己沒有的理由來誹謗他人，那真是可恥至極。新舊密續各自都有成就粗身、凈身、光明身的方法，而且在藏地和印度的許多班智達和成就者都已成就。如果說這一切都不是真的，那就是在貶低密續的偉大之處。用口中的言語之斧，難道不是在砍伐善行的樹木嗎？』如果說情況確實如此，但蓮花生降魔不是那樣的人，那又有什麼理由呢？除了佛陀和與佛陀相似的人，誰又能衡量他人呢？如果說可以通過比量來衡量隱蔽的事物，我認為這非常合理。即使現在是末法時代，煩惱越是強烈，就像黑暗中的明燈一樣，密咒不是越發深奧嗎？例如，觀視、微笑、拉手、擁抱，就像次第宣說的四部密續一樣。
【English Translation】 In the beginning, some of my fellow practitioners who live with me had repeatedly asked before, and now they urge me again and again, saying: 'Now, some people with wisdom and realization, and I, when talking with them, say: 'Alas, the so-called Padma Dudul (Lotus Subduer of Demons) attaining the rainbow body of Dharmakaya is false.' Because in this degenerate age, rainbow body is impossible. Even according to the Great Perfection self-liberation path, it is said that the manifestation of the four visions is gradually perfected, and in the end, it is only repetition like a parrot. He is going to die tomorrow, but he talks a lot today, and he has to deal with various internal and external affairs. He is also cultivating his retinue of disciples, and so on.' Based on these reasons, now whether it is oneself or others with conceptual minds, they are suspicious of him. What is the reason for this? Please say something.' I repeatedly refused, saying: 'Because the wrong views of sentient beings are endless, doing these things has no meaning at all, so I will not say.' But they asked again and again, so I briefly said: 'Alas, those without virtue slander those with virtue, especially praising themselves like floating grass on water. There are two reasons for this: one is the sting of jealousy, and the other is the ignorance of insufficient learning and thinking.' If it is because of the sting of jealousy, then heretics and Devadatta also slandered the Bhagavan (Blessed One) with evil words. This is also the greatness of Dharmata (the nature of reality). When he went to the Bodhi tree, the earth shook in six ways, and the demons were displeased, as it is said in the scriptures. If, because of sectarian attachment and hatred, one grasps reasons that one does not have to slander others, then it is extremely shameful. In the old and new tantras, there are methods for achieving the gross body, the pure body, and the light body, and many pandits and siddhas in Tibet and India have achieved them. If you say that all of this is not true, then you are belittling the greatness of the tantras. With the axe of words from your mouth, are you not cutting down the trees of virtue?' If the situation is indeed like this, but Padma Dudul is not like that, then what is the reason? Who can measure others except the Buddha and those similar to the Buddha? If it is said that hidden things can be measured by inference, I think this is very reasonable. Even though it is now the degenerate age, the more intense the afflictions, the more profound the mantras, like a lamp in the darkness, isn't it? For example, looking, smiling, holding hands, and embracing, are like the four tantras that are taught in sequence. In the beginning, some of my fellow practitioners who live with me had repeatedly asked before, and now they urge me again and again, saying: 'Now, some people with wisdom and realization, and I, when talking with them, say: 'Alas, the so-called Padma Dudul (Lotus Subduer of Demons) attaining the rainbow body of Dharmakaya is false.' Because in this degenerate age, rainbow body is impossible. Even according to the Great Perfection self-liberation path, it is said that the manifestation of the four visions is gradually perfected, and in the end, it is only repetition like a parrot. He is going to die tomorrow, but he talks a lot today, and he has to deal with various internal and external affairs. He is also cultivating his retinue of disciples, and so on.' Based on these reasons, now whether it is oneself or others with conceptual minds, they are suspicious of him. What is the reason for this? Please say something.' I repeatedly refused, saying: 'Because the wrong views of sentient beings are endless, doing these things has no meaning at all, so I will not say.' But they asked again and again, so I briefly said: 'Alas, those without virtue slander those with virtue, especially praising themselves like floating grass on water. There are two reasons for this: one is the sting of jealousy, and the other is the ignorance of insufficient learning and thinking.' If it is because of the sting of jealousy, then heretics and Devadatta also slandered the Bhagavan (Blessed One) with evil words. This is also the greatness of Dharmata (the nature of reality). When he went to the Bodhi tree, the earth shook in six ways, and the demons were displeased, as it is said in the scriptures. If, because of sectarian attachment and hatred, one grasps reasons that one does not have to slander others, then it is extremely shameful. In the old and new tantras, there are methods for achieving the gross body, the pure body, and the light body, and many pandits and siddhas in Tibet and India have achieved them. If you say that all of this is not true, then you are belittling the greatness of the tantras. With the axe of words from your mouth, are you not cutting down the trees of virtue?' If the situation is indeed like this, but Padma Dudul is not like that, then what is the reason? Who can measure others except the Buddha and those similar to the Buddha? If it is said that hidden things can be measured by inference, I think this is very reasonable. Even though it is now the degenerate age, the more intense the afflictions, the more profound the mantras, like a lamp in the darkness, isn't it? For example, looking, smiling, holding hands, and embracing, are like the four tantras that are taught in sequence. In the beginning, some of my fellow practitioners who live with me had repeatedly asked before, and now they urge me again and again, saying: 'Now, some people with wisdom and realization, and I, when talking with them, say: 'Alas, the so-called Padma Dudul (Lotus Subduer of Demons) attaining the rainbow body of Dharmakaya is false.' Because in this degenerate age, rainbow body is impossible. Even according to the Great Perfection self-liberation path, it is said that the manifestation of the four visions is gradually perfected, and in the end, it is only repetition like a parrot. He is going to die tomorrow, but he talks a lot today, and he has to deal with various internal and external affairs. He is also cultivating his retinue of disciples, and so on.' Based on these reasons, now whether it is oneself or others with conceptual minds, they are suspicious of him. What is the reason for this? Please say something.' I repeatedly refused, saying: 'Because the wrong views of sentient beings are endless, doing these things has no meaning at all, so I will not say.' But they asked again and again, so I briefly said: 'Alas, those without virtue slander those with virtue, especially praising themselves like floating grass on water. There are two reasons for this: one is the sting of jealousy, and the other is the ignorance of insufficient learning and thinking.' If it is because of the sting of jealousy, then heretics and Devadatta also slandered the Bhagavan (Blessed One) with evil words. This is also the greatness of Dharmata (the nature of reality). When he went to the Bodhi tree, the earth shook in six ways, and the demons were displeased, as it is said in the scriptures. If, because of sectarian attachment and hatred, one grasps reasons that one does not have to slander others, then it is extremely shameful. In the old and new tantras, there are methods for achieving the gross body, the pure body, and the light body, and many pandits and siddhas in Tibet and India have achieved them. If you say that all of this is not true, then you are belittling the greatness of the tantras. With the axe of words from your mouth, are you not cutting down the trees of virtue?' If the situation is indeed like this, but Padma Dudul is not like that, then what is the reason? Who can measure others except the Buddha and those similar to the Buddha? If it is said that hidden things can be measured by inference, I think this is very reasonable. Even though it is now the degenerate age, the more intense the afflictions, the more profound the mantras, like a lamp in the darkness, isn't it? For example, looking, smiling, holding hands, and embracing, are like the four tantras that are taught in sequence.
།གལ་ཏེ་སྙིགས་དུས་སུ་ལའང་། །དེ་འདྲ་འབྱུང་མ་མཐོང་ཟེར་ན། །གང་ཟག་ལ་བརྟེན་ཆོས་སྤངས་ཏེ། །དེང་སང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་ན། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ནི། །མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ལེན་ནམ། །ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞིང་ཉུང་བ་དེས། །ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་འདིའི་ཆེ་བ། །གསལ་པོར་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དེས་ན་ཕྱི་ནང་དག་འགྲིགས་པའི། །སྟོང་ཆེན་ཉི་མ་སྒྲིབ་པའི་ཉིན། །འཇའ་ཟེར་འོད་ཕུང་ཞག་བདུན་རིང་། །ཕན་ཚུན་སྣང་བ་མི་མངོན་པར། །དཀྲིགས་བཞིན་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་ལ། །བསྙོན་འདིང་བ་འདི་མྱོས་མིན་ནམ། །དེ་ཚེ་གློ་བུར་ལྷགས་པའི་མགྲོན། །ཀཿཐོག་འཛར་ཀ་སྤྲུལ་སྐུ་སོགས། །མཁྱེན་དཔྱོད་མཚུངས་མེད་དུ་མ་དང་། །ཕལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཀྱང་། །དང་པོ་གཤེགས་ཟེར་ཐོས་ནས་སུ། །དེར་འཚོགས་པ་ཡི་དབང་མངོན་ཀུན། །མ་འཁྲུལ་མངོན་དུ་མཐོང་བ་ལ། །ཉི་མ་ཤར་བ་ལག་པ་ཡིས། །བསྒྲིབས་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་མི་ནུས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་རང་གི་གཞུང་ན་ཡང་། །སྣང་བཞི་རིམ་དང་ཅིག་ཆར་དུ། །རྫོགས་པ་གཉིས་ནི་ཡོད་ཅེས་སུ། །རྒྱུད་དང་ཐེག་མཆོག་མཛོད་དུའང་བཤད། །སྤྱིར་བཏང་འོག་མ་མ་རྫོགས་པར། །གོང་མ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། །དེ་དག་ནང་དུ་མི་རུང་ཕྱིར། །དེས་མ་ཐོབ་ཅེས་ཅི་སྐད་ཟེར། །སྒོ་ 12-12-20a གསུམ་གཡོ་བ་ཟད་པ་ཡང་། །མ་དག་ལས་རླུང་གིས་བསྡུས་པའི། །བག་ཆག་བཅས་པ་སྤངས་པའི་དོན། །ཡིན་གྱི་མཐའ་གཅིག་ལྐུགས་པ་ལྟར། །འདོད་པ་ཀྱེ་མ་བླུན་པོའི་ལུགས། །དབང་ཐོབ་གང་ཟག་ཡིན་ཕྱིར་དང་། །གཞན་དོན་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཟིན་ཕྱིར། །འབད་རྩོལ་མེད་ཀྱང་གཞན་སྣང་ལ། །གསུང་བྱུང་བ་སོགས་ཅི་ཕྱིར་མེད། །རྗེ་འདི་སྐུ་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་ཡང་། །བྱ་བཏང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མཛད། །ཁྱད་པར་ཕྱི་ནང་བྱ་བ་ཀུན། །འདི་ཡིས་སྤངས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ། །ཤང་ན་བྲག་དཀར་ཞེས་བྱ་བར། །མི་ལོ་བཅུ་ཕྲག་ལྷག་བཅས་པར། །ཆུ་དང་ལོ་མའི་བཅུད་ལེན་ལ། །བརྟེན་ནས་ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ། །ལམ་ཟབ་བསྒོམས་པས་ལམ་བགྲོད་དེ། །དབང་བཅུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་དུས་གང་ཟག་ལ། །དགོས་པའི་དབང་གིས་དམ་པ་འདིས། །བསྟན་པའི་ཆེ་བ་མཚོན་པ་དང་། །སྐལ་ལྡན་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །བདེན་དོན་སེང་གེའི་སྒྲ་ཡིས་ཀྱང་། །ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དབང་ཐོབ་བས། །བདག་ནི་མྱ་ངན་འདའོ་ཞེས། །ཕྱོགས་སུ་བསྒྲགས་པ་སྔོན་གྱི་ཚེ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེ་ཚེ་གཟིམས་མལ་དེ་ནང་ནས། །རགས་ལུས་འཇའ་ཡི་ཕུང་པོར་གྱུར། །རིམ་པས་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ཙམ། །ལྷག་མར་ལུས་པའང་དགོས་པས་ཏེ། །གལ་ཏེ་དགོས་པ་མེད་ན་ནི། །སྐྲ་སེན་ཙམ་ཡང་སྣང་མི་འགྱུར། །དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་སྐལ་དང་། །འདི་ཙམ་ཞིག་ལས་སྐུའི་ཆ་ཤས། །དྭངས་པའི་འཇའ་རུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས། །ཐམས་ཅད་ཡིད་ཆ
【現代漢語翻譯】 如果有人說，即使在末法時代，也沒有見過這樣的事情。 那麼你是否承認，因為個人的緣故而捨棄了佛法，如今在這雪山之中，金剛乘的教法已經不存在了呢？ 極其稀有和罕見的事物，不就像珍寶一樣，更能清楚地彰顯它的偉大嗎？ 因此，在外在和內在都和諧一致，如同巨大的太陽被遮蔽的日子裡，彩虹光芒持續七天之久，彼此的光芒清晰可見。 對於這種顯而易見的事實，否認它難道不是一種瘋狂嗎？ 當時，突然到來的客人，如噶陀·扎嘎的轉世活佛等，以及無數具有無與倫比的智慧和學識的人，還有成百上千的普通人， 在聽到最初圓寂的訊息后，聚集在那裡的人們都親眼目睹了這一切，沒有絲毫的錯謬。 就像太陽升起，即使想用手遮擋也無法遮蔽一樣。 在佐欽（རྫོགས་ཆེན།，rdzogs chen）自己的教義中也說，四種顯現次第和頓悟，這兩種圓滿是存在的。 在續部和至高乘的寶藏中也有記載。 一般來說，沒有完成較低的階段，就不可能獲得較高的階段。 但因為在這些情況中並非如此，為何還要說沒有獲得呢？ 三門（སྒོ་གསུམ།，sgo gsum）（身語意）的動搖止息，也是指清凈了被不凈業風所攝持的習氣。 這並非意味著像啞巴一樣完全沉默，這種想法真是愚蠢。 因為是獲得灌頂（དབང་།，dbang）之人，又被利益他人的願望所攝持。 即使沒有努力，為何在其他人的顯現中，還會出現聲音等等呢？ 這位仁波切一生都以放下世俗事務，專注于修行作為核心。 特別是，他完全放棄了外在和內在的一切活動，一心專注于名為香那扎嘎的地方。 在那裡，他依靠水和樹葉的精華，日夜不停地修持甚深之道，從而證悟了道，顯現了十自在。 因此，根據地點、時間和人物的需要，這位聖者爲了彰顯佛法的偉大，爲了讓有緣者生起信心。 以真實的獅子吼聲宣告：無論如何，獲得灌頂之人，我將進入涅槃。 這就像昔日的釋迦牟尼佛一樣。 當時，從他的寢室裡，粗大的身體變成了彩虹的光芒。 逐漸地，只剩下頭髮和指甲，這也是有必要的。 如果不需要的話，即使頭髮和指甲也不會顯現。 爲了讓信徒們有一個可以依止的聖物，也僅僅是這些，身體的其他部分都化爲了清凈的彩虹，所有人都對此深信不疑。
【English Translation】 If someone says that even in the degenerate age, they have not seen such a thing, Then do you admit that because of individuals abandoning the Dharma, the teachings of Vajrayana do not exist in these snowy mountains today? Isn't it true that extremely rare and scarce things, like jewels, clearly demonstrate their greatness? Therefore, in a day when the outer and inner are in harmony, like a great sun being obscured, rainbow rays shine for seven days, with each other's light clearly visible. To deny such an obvious fact, isn't that madness? At that time, sudden guests, such as the reincarnation of Kathok Tzarika, and countless others with unparalleled wisdom and knowledge, as well as hundreds of ordinary people, After hearing the initial news of his passing, all those gathered there witnessed it without any error. It is like the sun rising, even if you try to block it with your hand, you cannot. In the Dzogchen (རྫོགས་ཆེན།, rdzogs chen) own teachings, it is said that the four visions, gradual and simultaneous, these two perfections exist. It is also stated in the tantras and the treasury of the supreme vehicle. Generally, it is impossible to obtain the higher stage without completing the lower stage. But since this is not the case in these situations, why say that it has not been obtained? The cessation of the movement of the three doors (སྒོ་གསུམ།, sgo gsum) (body, speech, and mind) also refers to purifying the habitual tendencies gathered by impure karmic winds. It does not mean being completely silent like a mute person; such an idea is foolish. Because he is a person who has received empowerment (དབང་།, dbang), and is held by the aspiration to benefit others, Even without effort, why would there not be sounds and so on in the appearances of others? This Rinpoche dedicated his entire life to abandoning worldly affairs and focusing on practice as the core. In particular, he completely abandoned all outer and inner activities and focused single-mindedly on a place called Shangna Drakkar. There, he relied on the essence of water and leaves, day and night, continuously practicing the profound path, thereby realizing the path and manifesting the ten powers. Therefore, according to the needs of place, time, and person, this holy one, in order to demonstrate the greatness of the Dharma and to generate faith in fortunate ones, Declared with the true lion's roar: 'In any case, having received empowerment, I shall enter Nirvana.' This is just like the Buddha Shakyamuni of the past. At that time, from within his sleeping chamber, the coarse body transformed into a mass of rainbow light. Gradually, only hair and nails remained, and this was necessary. If it were not necessary, even hair and nails would not appear. In order for the faithful to have a sacred object to rely on, and only these, the rest of the body transformed into pure rainbow light, and everyone believed in this.
ེས་སྐྱེད་ཕྱིར་ཏེ། །ཇི་ལྟར་མི་མཐོང་གྱུར་པ་ཙམ། །སྡེ་བརྒྱད་ 12-12-20b སོགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་ལའང་། །ཡོད་ཕྱིར་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ། །ཡིད་ཆེས་ལ་སོགས་དགོས་པས་ཡིན། །ཉམས་ལེན་གནད་དང་མི་འགལ་བའི། །འཁོར་སློབ་འཇའ་ལུས་གེགས་མིན་ཏེ། །ཚོམ་བུ་དང་བཅས་རིག་འཛིན་སར། །གཤེགས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་མྱོང་ངམ། །ཀྱེ་མ་ལམ་བསྒོམས་འབྲས་བུ་ནི། །ཉོན་མོངས་ཟད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །དེང་སང་ལམ་ལ་བསླབ་རྣམས་ཀྱང་། །ཕྱི་ཕྱིར་ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་འཕེལ། །དམ་པ་འདི་ལ་ཚེ་གཅིག་ཏུ། །ཆགས་སྡང་རང་མཚན་འདྲ་བ་ཞིག །འབད་དེ་བརྟགས་ཀྱང་མི་རྙེད་ཅེས། །རྒྱུས་ཡོད་ཐམས་ཅད་མགྲིན་གཅིག་སྨྲ། །དེ་ལྟར་འདི་ཡི་དཀའ་སྤྱད་དང་། །འདི་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཚུལ། །གཉིས་པོ་དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ན། །བདེ་སྐྱིད་སོས་དལ་ཆོས་བྱེད་མཁན། །ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་བཅས་རྣམས་ལས། །གོང་མར་གྱུར་པའི་རྣམ་ཐར་ཀྱང་། །རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པར་ངེས། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ལམ་དང་ནི། །གྲུབ་འབྲས་ཕན་ཚུན་མི་འགལ་བས། །ཡིད་ཆེས་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ། །ཚད་མས་གནོད་པ་ནམ་ཡང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ལམ་ཞུགས་སྐལ་བཟང་རྣམས། །ཀྱེ་མ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནི། །ངོ་མཚར་ཆེ་ཞེས་གུས་བཅས་ཀྱིས། །བསྟོད་སྔགས་མགྲིན་པའི་རོལ་མོ་འཁྲོལ། །དེ་ཡི་གྲགས་པ་མཁའ་ལྟར་དུ། །འགོག་མེད་ཡངས་པ་ཉིད་གྱུར་ལ། །སྐྲགས་གྱུར་ན་ཡང་དེ་མིན་ཞེས། །བརྗོད་པ་བདག་ཉིད་ཉམས་པའི་རྒྱུ། །ཅི་ཕྱིར་ལམ་འབྲས་ཕུན་ཚོགས་པ། །དེ་ལ་སྨོད་པར་གྱུར་གང་དེ། །བདག་ཉིད་དེ་འདྲའི་ལམ་འབྲས་ལ། །རིང་དུ་གྱུར་པ་མཚོན་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་སྲས་བཅས་ཐུབ་པ་ཡིས། །ཚུལ་གྱིས་རིགས་པས་བཀག་ན་ཡང་། ། 12-12-21a འདི་ནི་ཐུབ་མིན་བདུད་དོ་ཞེས། །ད་ནི་ས་གསུམ་ཐེ་ཚོམ་ཟད། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྟོག་ངན་པ་ཡིས། །བསམ་དང་བརྗོད་ལ་ཟད་པའི་མཐའ། །མེད་ཀྱང་དེ་སྙེད་སུ་ཞིག་གིས། །བསལ་ཞིང་བཟློག་པའང་རྩོམ་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་གིས། །གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་འོད་བཟང་ནི། །འཛམ་གླིང་ཐ་གྲུ་ཁྱབ་པའི་ཚེ། །ཁ་ཅིག་སྨོད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །དེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་བརྟགས་པ་ན། །ཚད་མའི་དག་ནི་མི་སྲིད་དེ། །འདི་ཡི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཞེས་སུ། །རྟོགས་ནས་མཁས་རྣམས་འཛུམ་དམུལ་མཛོད། །དེ་ལ་ལན་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་ཚིག་གཅིག་ཙམ། །སྨྲ་བར་མི་འོས་སྨྲ་མི་དགོས། །ཨེ་མ་འཛམ་གླིང་ཉི་ཟླའི་འོད། །ཞེས་པ་འདིའང་ངག་སྙན་པས་མ་བཅིངས་པར་ཐ་མར་གོ་བདེར་བྲིས་ཚེ། ཁོ་རང་རྣམས་མི་སྨྲའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟུང་ངོ་། །འདི་ཡང་འགྱུར་མེད་བསྟན་དར་གྱིས་རྩེད་མོར་བྲིས། །
【現代漢語翻譯】 爲了增長見識的緣故。 為什麼會看不見呢？ 即使是被部多等遮蔽， 因為存在，所以與那不同， 需要信心等。 與修行要點不相違背的， 眷屬弟子虹身無有阻礙， 與眷屬一同前往持明者之地， 你可曾聽聞？ 唉呀！修習道的果實是， 煩惱止息而獲得菩提。 如今學習道的人們， 反而增長貪嗔煩惱。 對於這位聖者，一生中， 貪嗔的自性相似之處， 即使努力探尋也無法找到， 所有知情者都異口同聲地說。 因此，對於此人的苦行， 以及此人沒有煩惱之相， 如果對這兩者進行推斷， 那麼安樂閒適地修法者， 與那些帶著貪嗔煩惱的人相比， 成為更勝一籌的解脫， 因果不虛是確定的。 因此，成就之道與， 成就之果互不相違背， 對於信心的力量本身， 量是永遠不會損害的。 因此，進入道的幸運者們， 唉呀！金剛乘是， 如此奇妙，帶著恭敬， 讚頌之歌在喉嚨中奏響。 他的名聲如天空般， 無礙寬廣， 即使感到害怕，但說不是那樣， 是自身衰敗的原因。 為什麼對於道果圓滿者， 會加以誹謗呢？ 那個人對於那樣的道果， 表明已經遠離了。 因此，即使被具諸佛子之能仁， 以正理遮止， 說：『此非能仁乃是魔』， 現在三界疑慮盡除。 因此，以惡劣的分別念， 思考和言說沒有窮盡， 但又有誰， 會去消除和遣返呢？ 因此，以現量和比量， 名聲遠揚且成就的光明， 當遍佈整個世界時， 有些人誹謗也是常態， 如果探究那其中的原因， 以量來衡量是不可能的， 因為領悟到『此乃是此之原因』， 智者們會露出微笑。 對此的迴應也是如此， 除此之外，哪怕只說一個字， 也是不應該說的，也不需要說。 唉瑪！『世間日月之光』， 如果不用優美的語言束縛，而是用通俗易懂的文字書寫， 他們自己也會保持沉默。 這也是由不變的丹達以玩笑的方式寫下的。
【English Translation】 For the sake of increasing knowledge. How can it not be seen? Even if obscured by the eight classes of beings, etc., Because it exists, it is different from that, Faith and so on are needed. Retinue disciples with rainbow bodies, without obstacles, Together with their retinue, they go to the place of Vidyadharas, Have you ever heard of it? Alas! The fruit of practicing the path is, The exhaustion of afflictions and the attainment of enlightenment. Nowadays, those who study the path, Increase their attachment, hatred, and afflictions. For this holy being, in one lifetime, A similar nature of attachment and hatred, Even if one tries hard to find it, it cannot be found, All those who know the story say with one voice. Therefore, regarding this person's asceticism, And the manner in which this person is without afflictions, If one infers from these two, Then those who practice Dharma in ease and comfort, Compared to those with attachment, hatred, and afflictions, Becoming a liberation that is even more superior, The cause and effect are certain and not deceiving. Therefore, the accomplished path and, The accomplished result do not contradict each other, For the power of faith itself, Measurement will never harm it. Therefore, those fortunate ones who have entered the path, Alas! The Vajrayana is, So wonderful, with reverence, Songs of praise resound in the throat. His fame is like the sky, Unobstructed and vast, Even if one is afraid, but says it is not so, Is the cause of one's own decline. Why is it that for those with the perfect path and fruit, They are slandered? That person, for such a path and fruit, Shows that they have become distant. Therefore, even if the Sugata with all his sons, Were to prevent it with proper reasoning, Saying, 'This is not the Sugata but a demon,' Now the doubts of the three realms are exhausted. Therefore, with evil thoughts, Thinking and speaking have no end, But who, Will try to eliminate and repel them? Therefore, with direct perception and inference, The light that is famous and accomplished, When it spreads throughout the world, It is natural for some to slander, If one investigates the reasons for that, It is impossible to measure with validity, Because one understands 'This is the reason for this,' The wise will smile. The response to that is also the same, Other than that, not even a single word, Should be said, there is no need to say. Alas! 'The light of the sun and moon in the world,' If it is not bound by beautiful language, but written in easy-to-understand words, They themselves will remain silent. This was also written as a joke by the immutable Tendhar.