jmp1303_蓮花生大師所著竅訣見鬘疏寶藏.g2.0f

局米旁大師教言集MP202蓮花生大師所著竅訣見鬘疏寶藏 13-2-1a 蓮花生大師所著竅訣見鬘疏寶藏序分 སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་པའི་མན་ངག་ལྟ་བའི་ཕྲེང་བའི་མཆན་འགྲེལ་ནོར་བུའི་བང་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 13-2-1b ན་མོ་གུ་རུ་པདྨ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་པདྨ་སྐྱེས། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མཛོད་འཛིན་པ། །ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་པོ། །ཨོ་རྒྱན་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པས་སྐྱོངས། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྩལ་བའི་བསྟན་བཅོས་རྩོད་པ་དང་བྲལ་བ་མན་ངག་ལྟ་བའི་ཕྲེང་བ་ཉིད་འཆད་པ་ལ་གསུམ། ཀླད་ཀྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་བསྟན་པ་དང་། མཆོད་པར་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་རྒྱུད་དང་ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག །ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས། །འདུལ་བ་དགོངས་པ་གསང་བ་དང་། །རང་བཞིན་གསང་བའི་དོན་རྣམས་ནི། །ཡི་གེ་སྒྲས་བཏགས་མིང་ཚོགས་ལ། །བརྟེན་པའི་ཚིག་གིས་རབ་ 13-2-2a མཚོན་ཏེ། །ཁོང་ནས་གབ་སྦས་དོན་འབྱིན་པ། །སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ལ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ཟག་གི་བློ་རིམ་དང་མཐུན་པར། །མ་རྟོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱལ་པ་དང་རྒྱང་འཕེན་གཉིས། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཕྱི་རོལ་མུར་རྟུག་པ་དང་མུ་སྟེགས་གཉིས། ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་བ་གཉིས། ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས། འདུལ་བ་བྱ་བའི་རྒྱུད། དགོངས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད། གསང་བ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཚུལ་སྔགས་ནང་པ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས། རང་བཞིན་གསང་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་དང་། བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་ཏེ་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་ཏེ་ནང་པ་གསུམ་བཅས་ 13-2-2b རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ། ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུ་ལ་སྩོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་སྟོན་པའི། རྣམ་པ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མཐའ་དག་གཞུང་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ཏེ་སྔོན་གྱི་ལས་ཅན་རྒྱལ་འབངས་ཉེར་ལྔ་སོགས་ཀྱིས་བརྗེད་པར་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་བསྐྱུད་བྱང་དུ་གུ་རུ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པ་སྟེ་དོན་དང་མཐུན་པར་མཚན་བཏགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བཅོམས་ཤིང་རྒྱུ་འབྲས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དྲུག་དང་ལྡན་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་པ་ཐུགས་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པའི་ཟུག་རྔུ་དང་བྲལ་བས་འཇམ་ཞིང་དོན་གཉིས་ཀྱི་འབྱོར་པའི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་རྒྱལ་སྲས་ག

【現代漢語翻譯】蓮花生大師所著竅訣見鬘疏寶藏序分蓮花生大師所著竅訣見鬘疏寶藏那摩咕嚕貝瑪曼殊師利耶。具德蓮花生佛陀，全知智慧寶藏之持有者，示現各種乘之導師，鄔金（梵文：Oḍḍiyāna，烏仗那）三時知者請護佑。此處，為闡釋蓮花生大師親口所說的、無諍論的論典《竅訣見鬘》，分為三部分：開端之義、正文之義、結尾之義。第一部分又分為二：標明題目和致敬。第一，關於題目：一切法本自圓滿於大圓滿中，爲了闡釋自然成就之理，總集一切續部和教言之精華的《秘密藏續》中說：『未證悟與顛倒證悟，片面證悟未證悟真實，調伏意、秘密與自性，秘密之義皆是依于，文字言語名相之積聚，以能表達之詞句來表示，從內心深處揭示隱藏之義，導師安住于金剛之意中。』如是，爲了與眾生的根器相符，未證悟者，即世間凡夫和斷見者；顛倒證悟者，即外道苦行者和常見外道；片面證悟者，即聲聞和緣覺；未證悟真實者，即安住于波羅蜜多乘的菩薩；調伏者，即事續；意者，即瑜伽續；秘密者，即大瑜伽之行者，內續生起次第和圓滿次第；自性秘密者，即大圓滿之行者。即世間和出世間的見解，特別是聲聞、緣覺、菩薩，即三乘顯宗；事部、行部、瑜伽部，即三部外密；生起次第、圓滿次第、大圓滿，即三部內密，這些都是解脫道，以及九乘次第等，也宣說了它們的果。將所有不同種類的差別，都彙集于簡短的論典中，爲了遣除往昔具緣的二十五弟子等，對於遺忘的怖畏，由蓮師親自寫成伏藏品，因此題目與內容相符。第二，致敬：斷除二障及其習氣，具有六度萬行的功德，超越輪迴和涅槃二邊，心性遠離戲論之苦，寂靜且具足二利之財富，頂禮諸佛之子！

【English Translation】 The Quintessential Instructions 'Garland of Views' with Commentary 'Treasury of Jewels' by Guru Padmasambhava Preface The Quintessential Instructions 'Garland of Views' with Commentary 'Treasury of Jewels' by Guru Padmasambhava Namo Guru Padma Manjushriye. Glorious Buddha, Lotus Born, Holder of the treasury of all-knowing wisdom, Teacher who shows various vehicles, May Orgyen (Sanskrit: Oḍḍiyāna) protect with knowledge of the three times. Here, to explain the treatise 'Garland of Views', free from disputes, spoken by the great teacher Padmasambhava himself, there are three parts: the meaning of the introduction, the meaning of the main text, and the meaning of the conclusion. The first part has two aspects: stating the title and paying homage. First, regarding the title: All dharmas are spontaneously accomplished as the Great Perfection from the beginning. To explain the way of natural accomplishment, from the Secret Essence Tantra, which is the general glory of all tantras and agamas: 'Non-understanding and wrong understanding, partial understanding, not understanding the true nature, the meaning of discipline, intention, secret, and nature, are all based on letters, sounds, and collections of names, expressed by words that can represent them, revealing the hidden meaning from within, the teacher abides in the vajra mind.' Thus, to be in accordance with the gradual intelligence of individuals, non-understanding refers to ordinary worldly people and nihilists; wrong understanding refers to externalist ascetics and eternalists; partial understanding refers to Shravakas and Pratyekabuddhas; not understanding the true nature refers to Bodhisattvas who abide in the way of the Paramita Vehicle; discipline refers to the Action Tantra; intention refers to the Yoga Tantra; secret refers to the Mahayoga practitioners, the inner tantras of generation and completion stages; nature secret refers to the Great Perfection practitioners. These are the views of the world and beyond, and especially the Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, the three vehicles of characteristics; the Action, Performance, and Yoga, the three outer tantras; the generation stage, completion stage, and Great Perfection, the three inner tantras, These are all paths of liberation, and the nine vehicles in sequence, etc., also showing their results. All the different kinds of distinctions are gathered into a short treatise, to dispel the fear of forgetting for the twenty-five disciples and others who had karma from the past, it was composed as a terma by Guru himself, thus the title is in accordance with the meaning. Second, homage: Having destroyed the two obscurations and their habitual tendencies, possessing the six perfections of cause and effect, transcending the two extremes of samsara and nirvana, the mind is free from the pain of conceptual elaboration, peaceful and possessing the wealth of the two benefits, I prostrate to the sons of the Buddhas!

ཞོན་ནུ་ཡི་ཚུལ་ཅན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་སྒོ་བསྟུན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་དང་། གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སྤྲོས་མཚན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་ཅིང་ཐུགས་རྗེ་མ་འགགས་པའམ་གསུང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་སྒོ་མཐུན་པར་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་མཛད་པའོ། ། 正文 གཉིས་པ་ལ། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། 見差別 དང་པོ་ལའང་། ཕྱི་རོལ་པ་དང་། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཤད་པ་གཉིས། 說外道見 དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འཇིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སམ་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་རིས་ན། ནང་ཕུང་ལྔའི་རྒྱུན་བློས་མ་ཕྱེ་ཙམ་ལ་བཏགས་པའི་སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལས་གོལ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ 13-2-3a གི་ཤེས་རབ་དང་མོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྟ་བ་གྲངས་མེད་པ་ཡོད་དེ་ལོག་རྟོག་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་མདོ་རྣམ་པ་བཞིར་འདུས་ཏེ་དེ་ལ་རྣམ་པའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་བྱེ་བྲག་འདྲ་བ་སྣང་བ་གྲངས་རྐྱེན་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་ལས་འདིར་གྲངས་ཉིད་བཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གྲུབ་མཐའ་དང་ཐེག་པ་མེད་པས་སམ། དོན་ལ་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གཏད་སོ་མེད་པས་ཕྱལ་བ་དང་བསམ་སྦྱོར་གྱི་སྟེང་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་རྩིས་མི་འཇོག་པར་རྒྱང་རིང་དུ་འཕེན་པ་ལྟར་བྱེད་པས་ན་རྒྱང་འཕེན་ནམ་ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་ཇི་ཙམ་ཞེས་ཚེ་འདིར་སྣང་རྒྱང་རྒྱང་ངམ་བྲེང་བྲེང་པོའི་ངོར་ཕན་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ལས་དོན་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བས་ན་རྒྱང་ཕན་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱ་མཚོར་འབབ་པའི་ལམ་གྱི་ཆུ་རྒྱུན་གྱི་མུ་ལ་སྟེགས་བཅས་ཤིང་རྟེན་པ་སྐད་དུ་འཆད་པས་མུ་སྟེགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱང་ཕན་ཞེས་པ་སྒྲ་མ་འདོམ་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་པ་མིན་པའི་ཕྱི་རོལ་པ་ཐུན་མོང་ལ་འཇུག་སྟེ། མྱང་འདས་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ན་ཞེའམ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པའི་ལྟར་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། འདིར་ལྟ་བ་རྣམ་པ་བཞི་འདོམ་པའི་སྐབས་སུ་སྤྱིའི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པར་སྦྱར་ཏེ། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལྟ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་རོ། །ཡང་རྒྱན་འཕེན་ཞེས་ཕུར་བུའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ཆད་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་ལོག་རྟོག་སྟེ། མུར་ཐུག་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། འདི་དང་ཕྱལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་འདྲ་ཡང་། འདི་ལ་ཚེ་འདིའི་དོན་ལ་འཇུག་ 13-2-3b པའི་བློ་གྲོས་ཅུང་གསལ། ཅིག་ཤོས་མི་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཕྱི་མ་ནི་བདེ་འགྲོ་ཕལ་ཆེ་བའོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕན་ཅེས་པའི་སྒྲ་སྐབས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་

【現代漢語翻譯】向秘密主（藏文：གསང་བའི་བདག་པོ།）敬禮！他以童子的形象示現，與因明的宗義和方便之門相合，是智慧之神；其法性空性（梵文：śūnyatā，漢語：空性）的金剛，任何戲論都無法分割，慈悲永不間斷，或示現為法教之自性。這是以果乘密咒的方式，對殊勝本尊的禮敬。正文第二部分包括：見解的差別和行為的差別。現在先說見解的差別。見差別第一部分又分為：對外道（藏文：ཕྱི་རོལ་པ་）的見解和對佛教內部各派見解的闡述。說外道見第一部分包括建立和闡述兩個方面。首先，在具有壞滅之法的世間界，或者說外器世間中，對於內五蘊（梵文：pañca-skandha，漢語：五蘊）的相續，在沒有以智慧區分之前，假名為有情（梵文：sattva，漢語：有情）或補特伽羅（梵文：pudgala，漢語：補特伽羅），他們與無明（梵文：avidyā，漢語：無明）相應，因此偏離了真實之義，產生了顛倒的智慧和意樂的差別，從而產生了無數的見解，因為邪分別（藏文：ལོག་རྟོག་）是無邊無際的。然而，這些見解可以歸納為四種宗派，這裡的『四種』是指導致差別的原因，如現象、數量等。在此應理解為數量。這些宗派或者因為沒有宗義和乘，或者因為對意義沒有確定的意願，因此在言語和思想行為上，不重視來世，像拋向遠方一樣，所以稱為『遠投派』（藏文：རྒྱང་འཕེན་）；或者認為世界就是今生所見，只追求眼前的利益，而遠離了偉大的意義，所以稱為『遠利派』（藏文：རྒྱང་ཕན་པ་）；或者說，他們以階梯或依靠來解釋流入涅槃（梵文：nirvāṇa，漢語：涅槃）大海之路的河流的延續，所以稱為『順世外道』（藏文：མུ་སྟེགས་པ）。當不區分『遠利』這個詞時，它通常指所有非佛教的外道。如《涅槃經》中說：『按照世尊（梵文：bhagavat，漢語：薄伽梵）的觀點』或『按照世間遠利派的觀點』。這裡，在闡述四種見解時，應將一般性的詞語用於特殊情況，即將上述見解歸為一類。此外，那些追隨星宿論的斷見者（藏文：ཆད་པར་ལྟ་བ་）並非真正的邪分別，如『窮途末路』等並非真正的無知。雖然『此世論』（藏文：འདི་）和『虛無論』（藏文：ཕྱལ་བ་）在不辨析因果方面相似，但此世論者對今生的利益有較為清晰的智慧，而虛無論者則不然，後者多為善趣（藏文：བདེ་འགྲོ་）。因此，『利益今生』這個詞需要根據具體情況來理解，不能一概而論。

【English Translation】 Homage to the Lord of Secrets (Tibetan: གསང་བའི་བདག་པོ།)! He manifests in the form of a youth, in accordance with the tenets and means of epistemology, is the deity of wisdom; whose vajra of emptiness (Sanskrit: śūnyatā) of reality is indivisible by any elaboration, whose compassion is unceasing, or who manifests as the essence of the Dharma teachings. This is the homage to the supreme deity in accordance with the way of the resultant secret mantra. Text The second part includes: the difference in views and the difference in conduct. Now, let's first discuss the difference in views. Difference in Views The first part is further divided into: the explanation of the views of outsiders (Tibetan: ཕྱི་རོལ་པ་) and the explanation of the views of various schools within Buddhism. Explaining Outsider Views The first part includes establishment and explanation. Firstly, in the world realm that possesses the nature of destruction, or the external vessel world, regarding the continuum of the inner five aggregates (Sanskrit: pañca-skandha), before being distinguished by wisdom, labeled as sentient beings (Sanskrit: sattva) or individuals (Sanskrit: pudgala), they are in accordance with ignorance (Sanskrit: avidyā), thus deviating from the true meaning, giving rise to inverted wisdom and differences in inclinations, thereby producing countless views, because wrong discriminations (Tibetan: ལོག་རྟོག་) are boundless. However, these views can be summarized into four schools, where 'four' refers to the causes that lead to differences, such as phenomena, quantity, etc. Here, it should be understood as quantity. These schools either lack tenets and vehicles, or because they do not have a definite intention towards meaning, therefore in speech and thought behavior, they do not value the afterlife, acting as if throwing into the distance, hence called 'Far-Throwers' (Tibetan: རྒྱང་འཕེན་); or they believe that the world is what is seen in this life, only pursuing immediate benefits, and staying away from great meaning, hence called 'Far-Benefiters' (Tibetan: རྒྱང་ཕན་པ་); or they explain the continuation of the river flowing into the ocean of nirvana (Sanskrit: nirvāṇa) with steps or reliance, hence called 'Materialists' (Tibetan: མུ་སྟེགས་པ). When the term 'far-benefiting' is not distinguished, it generally refers to all non-Buddhist outsiders. As the Nirvana Sutra says: 'According to the view of the Blessed One (Sanskrit: bhagavat)' or 'According to the view of the worldly far-benefiters'. Here, when explaining the four views, the general term should be applied to specific situations, that is, the above views should be classified into one category. In addition, those annihilationists (Tibetan: ཆད་པར་ལྟ་བ་) who follow astrology are not true wrong discriminations, such as 'dead end' and so on are not true ignorance. Although 'this-worldism' (Tibetan: འདི་) and 'nihilism' (Tibetan: ཕྱལ་བ་) are similar in not distinguishing cause and effect, this-worldists have clearer wisdom about the benefits of this life, while nihilists do not, the latter being mostly in good realms (Tibetan: བདེ་འགྲོ་). Therefore, the term 'benefiting this life' needs to be understood according to the specific situation, and cannot be generalized.

ཏུ་ཕུར་བུ་པ་སོགས་ལ་བཟུང་ན་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་པ་སྟེ། དེས་ན་སེནྡྷ་པའི་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཚིག་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་གོ་བ་ལེན་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་འཆད་པ་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་མུར་ཐུག་ཀྱང་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འོད་སྲུང་ངའི་བསྟན་པ་ནི་མུ་ཐུག་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་ནི་འཇིག་པར་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། ངའི་དགེ་སློང་ང་དང་འདྲ་བས་འཇིག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཕྱི་རོལ་པ་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ཀྱང་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་པ་སྤྱི་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་དེ་གཉིས་རིམ་པ་ལྟར་ཆད་པ་དང་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་པ་སྤྱི་མིང་དུ་སྦྱར་བར་བྱས་ན་སྒྲ་དོན་ལེགས་པར་འཕྲོད་ཅིང་གཞུང་འདིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ལམ་གྱི་གཞི་མདོར་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གཅིག་གནས་པ་ལ། ལ་ལས་གཞི་ནས་མ་མཐོང་། ཁ་ཅིག་གིས་འཆིང་བུར་མཐོང་། ཁ་ཅིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་ཕལ་པར་མཐོང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་ན། གཞི་ནས་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱང་། མཐོང་སྟངས་ཀྱི་མདོ་རིས་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱང་ཕྱལ་གཉིས་ཡང་དག་པའི་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པས་གཅིག་ཏུ་བཞག་ལ། དེ་དག་ནི་ངན་སོང་གསུམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འགྲོ་བ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་ཡང་མི་ཤེས་པའི་རང་གར་བླུན་པ་ཕྱུགས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནི་ལྟ་བའི་དམའ་ 13-2-4a ཤོས་ཏེ་དེ་ལས་དམན་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བར་མི་རུང་སྙམ་ན་མ་རིག་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྐབས་སུ་སྤང་བྱར་ཤེས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཕལ་མོ་ཆེ་དེ་དག །དངོས་པོ་ལ་ཞེན་ཅིང་འཇིགས་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདུ་ཤེས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཞན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མཚན་མར་བཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་མ་ཕྱེད་པའི་ལྟ་བའི་འཐིབ་པོས་ནོན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱལ་རྒྱང་གཉིས་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་ཕྱལ་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གང་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་གང་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་འདི་དག་ཡོད་པའམ་མེད་པ་དག་ཏུ་ཡང་མ་རྟོགས་ཏེ་རང་གར་གནས་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །རྒྱང་འཕེན་ནམ་རྒྱང་ཕན་པ་ནི། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པའམ་མེད་པ་དག་ཏུ་མ་རྟོགས་ཤིང་ཚེ་གཅིག་ལ་བཙན་ཕྱུགས་དང་མཐུ་སྟོབས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་འབད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྒོར་མ་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་པས་བཤད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་འཚོ་རྩིས་དང་སྲིད་སྐྱོང་དཔྱད་སོགས་དང་། གར་ཤིའི་ངན་སྔགས་དང་མོ་བོན་འད

【現代漢語翻譯】如果將這些觀點強加於如杜普爾布巴（Tuphurbupa）等人，那是不瞭解宗喀巴大師著作的本意。因此，就像理解『森達巴』（Sendhapa）這個詞一樣，根據語境來理解詞義對於解釋所有論著來說是必不可少的。同樣，關於『穆圖』（Murtuk），在《光明守護者請問經》中說：『光明守護者，我的教法不會被九十六種穆圖所摧毀，而是會被像我一樣的比丘所摧毀。』這裡將外道普遍地稱為『穆圖』。而『穆斯鐵格』（Musteg）也指稱那些主張常斷見的外道。如果在這裡將這兩個詞分別用來指稱主張斷見和常見的外道，那麼詞義就能很好地對應，並且符合這部論著的本意。其中，對於作為道路基礎的珍寶，有些人根本沒有看見，有些人將其視為束縛，有些人將其視為普通的寶石，有些人則如實地看見。那些根本沒有看見的人，就像將所有看見的方式都歸結為一種一樣，因為他們沒有領悟到偏見和極端這二者的究竟實相，所以將它們視為一體。這些人主要是指那些連惡趣三道的眾生，他們甚至不瞭解前後世的思辨，就像愚蠢的牲畜一樣。這是最低劣的見解，沒有比這更低的了。如果認為這沒有進入正道，因此不能算作見解，那麼這是因為與無明相應的內心沒有領悟到見解。因此，在確立見解時，必須認識到這是應該斷除的。大多數眾生執著於事物，安住于恐懼的集合中，但由於他們的認知和智慧不足，他們執著于因果的事物，並且被無法區分差別的見解之迷霧所籠罩，所以才這樣說。關於第二點，分為兩部分。首先，解釋偏見和極端這二者。什麼是偏見呢？就像這樣，對於內外的一切事物，無論是其產生的因，還是其產生的結果，都無法理解它們的存在與否，而是任其自然。這些人與對因果完全無知的無明相應。什麼是極端或偏執呢？他們不理解前後世的存在與否，而是努力追求今生的財富和力量的各種方法。這些方法沒有成為解脫之門，而是世俗之人所說的，追求世俗事務的生存之道、政治統治等，以及噶爾西（Garshi）的邪惡咒語和占卜等。

【English Translation】 If these views are imposed on people like Tuphurbupa, it is not understanding the intention of Tsongkhapa's writings. Therefore, just like understanding the word 'Sendhapa', understanding the meaning of words according to the context is essential for explaining all treatises. Similarly, regarding 'Murtuk', in the 'Sutra Requested by Light Protector' it says: 'Light Protector, my teachings will not be destroyed by the ninety-six types of Murtuk, but will be destroyed by monks like me.' Here, outsiders are generally referred to as 'Murtuk'. And 'Musteg' also refers to those outsiders who advocate eternalism and nihilism. If these two words are used here to refer to outsiders who advocate nihilism and eternalism respectively, then the meaning of the words can correspond well, and it is in accordance with the intention of this treatise. Among them, for the precious jewel that is the basis of the path, some people do not see it at all, some regard it as a bondage, some regard it as an ordinary gem, and some see it as it is. Those who do not see it at all are like reducing all ways of seeing to one, because they have not realized the ultimate reality of prejudice and extremes, so they regard them as one. These people mainly refer to those sentient beings in the three lower realms, who do not even understand the speculation of past and future lives, like stupid livestock. This is the lowest view, and there is nothing lower than this. If it is thought that this has not entered the right path, therefore it cannot be regarded as a view, then this is because the mind corresponding to ignorance has not realized the view. Therefore, when establishing a view, it must be recognized that this is what should be abandoned. Most sentient beings are attached to things and dwell in the collection of fears, but because their cognition and wisdom are insufficient, they are attached to the things of cause and effect, and are shrouded in the fog of views that cannot distinguish differences, so it is said. Regarding the second point, it is divided into two parts. First, explain prejudice and extremes. What is prejudice? Like this, for all internal and external things, whether it is the cause of their arising or the result of their arising, they cannot understand their existence or non-existence, but let them be natural. These people are associated with ignorance that is completely ignorant of cause and effect. What is extreme or fanaticism? They do not understand the existence or non-existence of past and future lives, but strive to pursue various methods of wealth and power in this life. These methods have not become the gate of liberation, but are said by worldly people, the ways of survival, political rule, etc. to pursue worldly affairs, as well as the evil spells and divination of Garshi.

ྲེ་མནན་ས་བདག་མཆོད་པ་གཡང་ལེན་སོགས་རང་ངམ་གཞན་ལ་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་པའི་གསང་ཚིག་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་མུར་ཐུག་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པ་ནི། མུར་ཐུག་པ་ནི། ལྟ་ཡུལ་ 13-2-4b ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚེ་གཅིག་ལ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚེ་སྔ་མའི་ལས་ཀྱིས་མ་འཕང་བར་སྤང་ལ་ཤྭ་མོ་དང་ཆུ་ལ་ཆུ་བུར་བཞིན་གློ་བུར་དུ་སྐྱེས་ལ་མཐའ་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར་ཆད་པར་བལྟ་བའོ། །མུ་སྟེགས་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པའི་བདག་ནི་རྟག་པ་ཞིག་ཡོད་པར་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ལའང་རང་བཞིན་རྒྱུར་ལྟ་བས། རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོར་ཆོས་ཀུན་གྱུར་པས་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་པས་བདག་གཅིག་པུ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཡེ་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་མེད་པར་བལྟ་བས་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ན་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་འབྲས་བུའམ་གྲུབ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་གདོད་ནས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་དམིགས་པ་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཞེས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བའི་གང་ཟག་གདོད་ནས་གྲུབ་པ། རྟག་པ་དེས། གཡོ་མི་གཡོའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དབང་ཕྱུག་མཉེས་པའི་སླད་དུ་སྲོག་ཆགས་དུ་མའི་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་བྱེད་ལ། འདི་ནི་དམིགས་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་སྤྲུལ་པ་མི་རྟག་ཅེས་འདོད་པའོ། །འདིས་མི་དགེའི་ལས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་སྒྲུབ་པས་སམ། རྒྱུ་རྟག་པས་འབྲས་བུ་མི་རྟག་པ་བསྐྱེད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །རྒྱུ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ལྟ་བ་སྟེ་ཞེས། 13-2-5a འདིས་ནི་བྱེད་པ་པོ་རྒྱུར་ལྟ་བ་སྟེ། བདག་རྟག་པ་མཐེ་བོང་ཙམ་སོགས་རྫ་བཅག་བྱེའུ་འཕུར་བཞིན་དུ་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དམིགས་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། བདག་རྟག་པ་རྒྱུའི་བྱ་བ་ཁོ་ན་བྱེད་པར་འདོད་པ་དང་། དེས་བྱས་འབྲས་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་མི་རྟག་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་འདོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་དེ་ཡང་ཐེབས་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་ཙམ་སྟེ་དེས་ཕུང་པོ་གཞན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་ཅིང་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་ཕྱི་རོལ་བའི་འདོད་པའི་རྟག་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པར་འདུའོ། །གོང་བསྟན་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་རིག་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྟ་བའི་སྐབས་འདིར་ནི་ལྟ་བ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། ལམ་དང་འབྲས་བུ་མ་བསྟན་པ་ནི་དོ

【現代漢語翻譯】例如，依靠世俗的秘密語，為自己或他人進行壓地神祭祀、招財引福等活動。第二部分是解釋穆爾圖格（Murthug）和外道（Muteg）的宗義。穆爾圖格派認為：所觀察的一切知識對象，都沒有原因和結果。也就是說，一生中所產生的一切事物，並非由前世的業力所推動，而是像草地上的蘑菇和水中的氣泡一樣，突然產生，最終像火熄滅一樣消失。外道派認為：在所有因果事物中，實際上並不存在，卻普遍認為存在一個永恒的『我』。他們認為自性是原因，因為自性沒有原因和條件，一切事物都變成了它的本質，所以自性沒有不同的形式，認為只有一個完整的『我』。他們認為顯現的事物本來就存在，沒有其他原因產生它，因此認為沒有原因卻有結果。也就是說，如果不依賴原因，結果又如何成立呢？存在本身就是結果或成就，就像天空本來就存在一樣。這是一種觀點。『顛倒地看待因果』，是指自在天（梵文：Īśvara，自在天，英語：Lord）這個存在本來就存在，是永恒的。他控制和變化一切動與不動的事物。爲了取悅自在天，他們會進行各種祭祀，包括犧牲許多動物。這包含兩種觀點：認為自在天是永恒的，而他的變化是不永恒的。這是因為他們通過不善業來獲得天界，或者因為永恒的原因產生不永恒的結果。『認為有原因卻沒有結果』，是指他們認為作者是原因。他們認為『我』是永恒的，像拇指一樣大小，就像打破陶器和鳥兒飛翔一樣。這包含三種觀點：認為永恒的『我』只是在製造原因；認為『我』所製造的結果，其蘊的本質是不永恒且變化的；並且認為這個結果只是暫時的，無法產生其他蘊，最終會消失。所有外道關於常斷的觀點，都包含在這兩種常斷見之中。以上四種觀點，都與無明相似，是與智慧相違背的觀點。在關於世俗觀點的這一部分，只展示了觀點本身，沒有展示道路和結果，這是因為...

【English Translation】 For example, relying on worldly secret languages, such as performing earth god offerings and wealth-attracting rituals for oneself or others. The second part is explaining the tenets of Murthug and Muteg (外道). The Murthug believe that all objects of knowledge have no cause and effect. That is, all things born in one life are not driven by the karma of previous lives, but arise suddenly like mushrooms on the grass and bubbles in the water, and eventually disappear like a fire extinguished. The Muteg believe that in all causal things, there is actually nothing, but it is generally believed that there is an eternal 'self'. They consider nature as the cause, because nature has no cause and condition, and all things become its essence, so nature has no different forms, and it is believed that there is only one complete 'self'. They believe that the manifested things originally exist and there is no other cause to produce them, so they believe that there is a result without a cause. That is, if you do not rely on the cause, how can the result be established? Existence itself is the result or achievement, just like the sky originally exists. This is one point of view. 'Perversely viewing cause and effect' means that Īśvara (梵文：Īśvara，自在天，English: Lord), this being originally exists and is eternal. He controls and transforms all moving and non-moving things. In order to please Īśvara, they perform various sacrifices, including sacrificing many animals. This contains two points of view: believing that Īśvara is eternal, and his changes are impermanent. This is because they attain the heavenly realm through unwholesome deeds, or because an eternal cause produces an impermanent result. 'Thinking that there is a cause but no result' means that they consider the author as the cause. They believe that the 'self' is eternal, the size of a thumb, like breaking pottery and birds flying. This contains three points of view: believing that the eternal 'self' is only creating causes; believing that the result produced by the 'self', the essence of its skandhas, is impermanent and changing; and believing that this result is only temporary, cannot produce other skandhas, and will eventually disappear. All externalist views on permanence and annihilation are contained in these two views of permanence and annihilation. The above four views are all similar to ignorance and are views that contradict wisdom. In this part about worldly views, only the views themselves are shown, and the path and results are not shown, because...

ན་མེད་པར་དགོངས་པར་ཟད་དོ། ། 說此諸法見解 གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། 略說 དང་པོ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལའང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱི་དང་ཀུན་བྱང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་སྟོན་ཅིང་དེ་ལ་སྤང་བླང་དུ་སྟོན་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཀུན་བྱང་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མི་ཕྱེད་པར་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའོ། ། 廣說 གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྣམ་གཞག་གཉིས། 正理乘 དང་པོ་ལའང་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལའང་སྐལ་པ་དང་མོས་པ་དབང་པོའི་བྱེ་ 13-2-5b བྲག་གིས་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་མ་ཞེན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་གདམས་ངག་གཞན་ལས་ཉན་ཅིང་གཞན་ལ་ཐོས་པར་བྱེད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མའི་དུས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་འབྲས་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསམ་པ་བརྟན་པའམ་བྱང་ཆུབ་དང་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཉན་ཐོས། རང་རྒྱལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་རང་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཅད་པ་ལྟར་མོས་པས་ངེས་པའོ། །འདིར་ལྟ་སྒོམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟ་བ་ཡང་། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སོགས་པས་མེད་པ་ལ་རྟག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་། ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྐུར་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པ་ཡེ་མེད་པའམ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཆད་པའི་ལྟ་བ་དང་། རྟག་པ་ལ་སྩོགས་པའི་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ནི་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བ་ཡི་སྦྲུལ་བཞིན་དུ་མེད་དེ། སྣང་གཞི་ཐག་པ་ལྟ་བུའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སོགས་བེམ་པོ་ནི་རགས་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། ནང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དོན་དམ་པར་རམ་བདེན་པར་ཡོད་པར་ལྟ་ཞིང་། འདི་ལ་བྱེ་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་པོ་སྔ་མས་ 13-2-6a འདུས་མ་བྱས་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ཕྱི་མས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་གཏན་མེད་དུ་འདོད་པ་སོགས་ནང་ཅུང་མི་མཐུན་ཞིང་བྱེ་སྨྲ་ལའང་སོ་སོའི་འདོད་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་པ་མང་ཡང་། དོན་དུ་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་བདེན་པར་ཁས་ལེན་པ་འདྲ་བས་གཅིག་ཏུ་བཞག་གོ། བསྒོམ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པ་དང་། སྡུག་ཀུན་འགོག་ལམ་སྟེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྒ

【現代漢語翻譯】無需其他見解。宣說諸法見解第二部分分為略說和廣說。略說第一部分是：無漏道與相連的出世間道，如果區分，也有兩種：分別顯示諸法的自相和共相，以及總相和別相的體性，並顯示對此應舍應取的是體性乘；總相和別相二者本體無別，不分地顯示為身語意的壇城的是金剛乘。廣說第二部分分為體性乘和密咒乘的分類。正理乘第一部分也有兩種，略說如下：體性乘也因根器、意樂和根性的差別，以及對體性的執著與不執著，而有三種：自己從他人處聽聞教誨，並使他人聽聞的是聲聞乘；在有生之年的最後時刻，自己領悟真諦之果的是緣覺乘；爲了菩提而具有堅定意念，或者具有對菩提和眾生的專注的是菩薩乘。第二部分分為聲聞、緣覺、菩薩乘的解說，共三部分。第一部分是：能獲得聲聞果位，進入自身道乘的補特伽羅（梵文：Pudgala，人）的見解是勝義諦，即以智慧斷除后所確定的。此處宣說見、修、果三者。其中，見解是：對於包含蘊、界、處的諸法，外道等妄立不存在的事物為常有，或者否定存在的事物，這種遍計所執完全不存在，或者根本不存在的斷見，以及執著常有等存在的見解，就像將繩子誤認為蛇一樣，並不存在。作為顯現基礎的繩子一般的蘊、界、處等的自性，即外境的色等物質，是粗顯的四大種的極微；內在的剎那識，則被認為是實有。對此，毗婆沙宗（梵文：Vaibhashika）和經部（梵文：Sautrantika）二者，前者認為無為法是常有的，後者則認為如石女兒般根本不存在，內部存在些許不一致。毗婆沙宗內部也有各自細微的觀點差異，但實際上，他們都承認極微和剎那是實有的，因此被歸為一類。修是禪定的次第，以及苦、集、滅、道四聖諦的修習。

【English Translation】 No need for other views. Explaining the views on all dharmas The second part is divided into brief explanation and detailed explanation. Brief explanation The first part is: If the unpolluted path is connected to the transcendental path, there are two types: the characteristic vehicle, which shows the self and common characteristics of all dharmas, as well as the nature of the general and specific characteristics, without mixing them, and shows what should be abandoned and adopted; and the Vajra Vehicle, which shows the general and specific characteristics as inseparable in the mandala of body, speech, and mind. Detailed explanation The second part is divided into the classification of the characteristic vehicle and the mantra vehicle. The Vehicle of Reason The first part also has two parts, the brief explanation is as follows: The characteristic vehicle also has three types due to the differences in capacity, inclination, and faculties, and due to the attachment or non-attachment to the characteristics: the Hearer Vehicle, where one listens to teachings from others and makes others hear; the Solitary Realizer Vehicle, where one realizes the fruit of truth at the end of life; and the Bodhisattva Vehicle, where one has a firm intention for enlightenment or has a focus on enlightenment and sentient beings. The second part is divided into the explanation of the Hearer, Solitary Realizer, and Bodhisattva Vehicles, a total of three parts. The first part is: The view of the individuals who enter the path of their own vehicle to attain the fruit of the Hearer is the established truth, which is determined by wisdom after cutting off. Here, the three aspects of view, practice, and result are explained. Among them, the view is: For all dharmas included in the aggregates, elements, and sense bases, the completely fabricated perceptions of externalists and others who falsely attribute permanence to non-existent things, or deny existent things, do not exist at all, or the nihilistic view that does not exist at all, and the view that clings to existence such as permanence, are like a snake seen in a rope, and do not exist. The nature of the aggregates, elements, and sense bases, which are like the rope that is the basis of appearance, that is, the external form and other material objects, is the subtle particles of the four great elements that appear coarsely; the internal momentary consciousness is regarded as truly existent. In this regard, the Vaibhashika and Sautrantika schools, the former believes that the unconditioned is permanent, and the latter believes that it is completely non-existent like the child of a barren woman, and there are some internal inconsistencies. Even within the Vaibhashika school, there are many subtle differences in their respective views, but in reality, they all acknowledge that particles and moments are truly existent, so they are classified as one. Practice is the order of meditation and the practice of the Four Noble Truths of suffering, origin, cessation, and path.

ོམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པས་བདེན་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའམ་འཕགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཀྱང་ངོ་། །བདེན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གྱི་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ཚུལ་ཅན་དུ་གོམས་པ་དང་། ནམ་ཞིག་ཤེས་བཟོད་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ས་དགུའི་ཉོན་མོངས་པ་སྒོམ་སྤང་རྣམས་རིམ་པར་སྤང་སྟེ། དེ་ཡང་འདོད་ཉོན་དགུའི་རྣམ་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་ཡན་ཆད་ལས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་ཞུགས། དྲུག་པ་སྤང་པ་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་། དགུ་པ་སྤང་པ་ཕྱིར་མི་འོང་། སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་སྤང་བ་དགྲ་བཅོམ་སྟེ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་དང་སྐུར་པའི་ཀུན་ཏུ་བརྟག་པའི་བདག་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ལྟ་བ་ཉན་ཐོས་དང་མཐུན་ཞིང་། དེ་ལས་ 13-2-6b ཁྱད་པར་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ལས་གཟུགས་ཅན་བཅུ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་ཏེ་མདོར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་དེ་གོམས་པས་ནམ་ཞིག་སྲིད་པ་ཐ་མར་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ནའང་ཉན་ཐོས་ལྟར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་མི་ལྟོས་པར། ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་ཚུལ། སྔོན་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བའི་ས་སོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟེན་ཅིང་སྦྱངས་པ་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བདེན་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བདུན་སྡུག་བདེན་ཉོན་མོངས་གསུམ་དང་ལས་གཉིས་ཀུན་འབྱུང་། ཀུན་ཉོན་དེ་དག་བྲལ་བ་འགོག་བདེན། དེར་འགྲོ་བའི་ལམ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་རྟོགས་ནས་གོམས་པ་ལམ་མོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རེ་རེ་ལའང་བཞི་བཞི་ལྡན་ཏེ། དེ་དག་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་སྡུག་བདེན། དེ་དག་གཅིག་རྐྱེན་གཅིག་གིས་འགྲུབ་པ་ཀུན་འབྱུང་། གཅིག་འགག་པས་གཅིག་འགོག་པ་འགོག་བདེན། དེ་དག་འགོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྒོམ་པ་ལམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བདེན་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཀྱང་། ཡན་ལག་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བས། །ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས། སྟན་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སྐྱེས་ནས་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། དེ

【現代漢語翻譯】是寂靜。因為它的自性如實不虛妄，故為真諦。又因聖者們已證悟或為聖者的自性。這些真諦也以觀三界之四諦，而習慣於十六種行相。何時生起具足十六剎那之自性的智慧見道，之後次第斷除三界九地之修所斷煩惱。即從欲界九品煩惱中解脫前三品者為預流果，斷除第六品者為一來果，斷除第九品者為不還果，斷除有頂天之所有煩惱者為阿羅漢果，如是成就四種果位。第二是獲得獨覺果位的自性，即無為法的體性。進入此道乘者之見解為：對於一切法，如同外道等所作的增益和損減之遍計執，視其無有常斷等我，此與聲聞乘相同。但與聲聞乘不同的是，他們了悟五蘊中之色蘊，十二處和十八界中之十色處，以及法界之一部分的無表色，總而言之，對於屬於色蘊之法，了悟其無我，並對此串習。何時于最後有位獲得自生菩提之果位時，也如聲聞乘一般不依賴善知識。如何修持之理？往昔于白顯見地等處依止佛陀，由於串習之力，而了悟具足四諦自性的十二緣起之義。即七苦為苦諦，三煩惱和二業為集諦，斷除彼等煩惱為滅諦，趨入彼滅之道為道諦。另一種解釋是，十二緣起支每一支皆具足四諦。即彼等獲得自性為苦諦，彼等一因生一果為集諦，一滅則一滅為滅諦，為滅彼等如實修持為道諦。如是，緣於四諦之十六剎那智慧，于每一緣起支皆生起，故有一百九十二剎那智慧，於一座之上生起，而獲得自生菩提之果位。如是通達如幻之甚深法性之義。

【English Translation】 It is also true because its essence is not false, and it is also true because it is understood by the noble ones or is the nature of the noble ones. Those truths are also accustomed to the sixteen aspects by focusing on the four truths of the three realms. When the wisdom of the path of seeing, which has the nature of sixteen moments of knowledge and tolerance, arises, then gradually abandon the afflictions to be abandoned by meditation in the nine grounds of the three realms. That is, one who is liberated from the first three aspects of the nine afflictions of desire is a stream-enterer. Abandoning the sixth is a once-returner. Abandoning the ninth is a non-returner. Abandoning all the afflictions of the peak of existence is an Arhat, thus accomplishing the four fruits. The second is the nature of the fruit of the solitary Buddha, the characteristic of the unconditioned, which is attained by those who have entered the vehicle of the path. Their view is that all phenomena are in accordance with the Shravakas, seeing that there is no eternal or discontinuous self, which is the imputation of exaggeration and denial by the heretics and others. But it is different from the Shravakas in that they realize that there is no self in the form aggregate of the five aggregates, the ten form elements of the sense bases and elements, and one aspect of the formless form of the Dharma element. In short, they realize that there is no self in the phenomena belonging to the form aggregate, and when they are accustomed to it, they will attain the fruit of self-enlightenment in the last existence. Like the Shravakas, they do not rely on a virtuous friend. How to meditate? In the past, they relied on the Buddha in places such as the White Manifest Vision Ground, and by the force of habit, they realized the meaning of the twelve links of dependent origination, which are the nature of the four truths. That is, the seven sufferings are the truth of suffering, the three afflictions and the two actions are the origin, the separation from those afflictions is the cessation, and the path to that is the path of understanding the meaning of dependent origination. In one way, each of the twelve links has four aspects. That is, the attainment of their own nature is the truth of suffering, the accomplishment of one by one cause is the origin, the cessation of one by one is the cessation, and the practice of not deviating from that for the sake of cessation is the path. Thus, the sixteen moments of wisdom focused on the four truths also arise in each link. Thus, one hundred and ninety-two moments of wisdom arise on one seat, and the fruit of self-enlightenment is attained. In this way, the meaning of the profound Dharma nature, which is like an illusion, is realized.

་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངག་ཤིན་ཏུ་ 13-2-7a འགོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཀྱང་། བརྗོད་དུ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་འཇུག་སྟེ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མ་སྤངས་བས་སོ། །དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ནི་ཀུན་གྱི་ལམ་ཐུན་མོང་སྟེ། ཉན་ཐོས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཕྱི་རོལ་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ། རང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ལས་ཟབ་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་དེ་བས་ཀྱང་ཟབ་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་འཛིན་པའི་བདག་ཏུ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས། དབུ་མ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་སྒོམ་ཚུལ་བསྟན་ནས། འབྲས་བུ་ནི། ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཞེས་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་སྨོས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་ནི་གསང་སྔགས་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པས་སྔགས་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ཀ་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་གཅིག་ཀྱང་། ལམ་གྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་མྱང་འདས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ནི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་དམ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། སྒྲ་དོན་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སམ་ཐོབ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་ 13-2-7b བརྗོད་དེ། འདི་ལ་དབྱེ་ན་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ཆད་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་སྒྲིབ་པས་སམ་གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་བློས་བརྫབས་ཤིང་བརྟགས་ཏེ་རྣམ་པར་བཞག་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། དབྱེ་ན་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཡོད། ཀུན་རྫོབ་དེའི་དབང་དུ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་སྟེ། འདིར་ཙམ་སྒྲས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་གཅོད་དོ། །སྣང་ཙམ་པོ་དེའི་ངོར་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་མ་དག་སོགས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དེ་རང་གཞལ་བྱེད་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མའི་ངོར་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་སྐབས་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ངོར་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ན

【現代漢語翻譯】即使安住于不可言說的甚深止定中，仍然會有『不可言說』的念頭生起，這是因為沒有捨棄執取的分別念。而且，緣起是所有道的共同之處：聲聞乘人執著于因果的體性，以此遣除外道對因果的邪見；緣覺乘人對此有更深的體悟，了悟到因果的自性在勝義中也是不存在的；瑜伽行者對此有更深的體悟，了悟到因果的實有在勝義中也是無我的；中觀行者了悟到因果的實有在自證的體性中也是不存在的，從而使戲論寂滅。如是宣說了修道之法后，其果為：在資糧位時，獲得如孔雀石般的自生菩提之果。第三個是菩薩乘，這是從因的角度來說的，其果與密咒乘沒有差別，因此密咒和波羅蜜多二者都可歸為大乘，但爲了在道上有所區別，進入法相乘的人們的見解是：所有染污的輪迴，包括因果，以及所有清凈的涅槃，包括因果，這些在勝義中都不存在真實的自性。勝義的自性是指遠離戲論，因為它是語、義、智慧、聖境，或者因為它是所證得的一切法中最殊勝的，所以才這樣說。如果對此進行區分，則有斷滅部分戲論的名言勝義，以及完全寂滅一切戲論的非名言勝義兩種。世俗是指具有顯現的錯亂之識，因為它遮蔽了真實義，或者因為它被突發的錯亂心所欺騙、臆測和安立，所以才這樣說。如果對此進行區分，則有正確和錯誤的世俗兩種。在世俗的層面，無自性的顯現如幻象般顯現，這裡的『僅僅』一詞是爲了斷除真實成立。對於僅僅顯現的事物，不能妄加誹謗說它沒有各自的作用等能力，因此清凈與不清凈等各自的體性不會混淆，在能衡量各自的標準名言量前是成立的。如是，在暫時的兩種量前需要確定，最終則要善加確定顯空雙運、二諦無別、離戲大平等的道理。

【English Translation】 Even when abiding in the inexpressible profound Samadhi, the thought of 'inexpressible' still arises, because the discriminating mind that grasps has not been abandoned. Moreover, dependent origination is the common path for all: the Shravakas cling to the nature of cause and effect, thereby dispelling the wrong views of outsiders regarding cause and effect; the Pratyekabuddhas have a deeper understanding of this, realizing that the nature of cause and effect does not exist even in the ultimate sense; the Yogacharas have an even deeper understanding of this, realizing that the substance of cause and effect is also without self in the ultimate sense; the Madhyamikas realize that the substance of cause and effect does not exist even in the nature of self-awareness, thus pacifying all elaborations. Having thus explained the method of practicing the path, the result is: in the accumulation stage, one obtains the fruit of self-arisen Bodhi, like lapis lazuli. The third is the Bodhisattva Vehicle, which is spoken of from the perspective of the cause, and its result is no different from the Mantra Vehicle. Therefore, both Mantra and Paramita are classified as the Great Vehicle, but in order to differentiate them on the path, the view of those who enter the Characteristics Vehicle is that all defiled Samsara, including cause and effect, and all purified Nirvana, including cause and effect, do not have a truly established nature in the ultimate sense. The nature of the ultimate is said to be free from elaboration, because it is the object of speech, meaning, wisdom, and the sacred realm, or because it is the most supreme among all that is attained, hence it is spoken of in this way. If one were to differentiate this, there are two types: the conventional ultimate that partially cuts off elaboration, and the non-conventional ultimate that completely pacifies all elaboration. Conventional truth refers to deluded consciousness together with appearances, because it obscures the true meaning, or because it is fabricated, speculated, and established by sudden deluded minds, hence it is spoken of in this way. If one were to differentiate this, there are two types: correct and incorrect conventional truths. On the level of conventional truth, the appearance of non-self-existence appears merely like an illusion, and here the word 'merely' is to cut off true establishment. One should not falsely accuse that merely appearing things do not have the ability to perform their respective functions, etc. Therefore, the characteristics of purity and impurity, etc., are not mixed, and are established in the presence of the valid cognition of conventional terms that measures them individually. Thus, it is necessary to ascertain in the presence of the two temporary valid cognitions, and ultimately to well establish the principle of the union of appearance and emptiness, the inseparability of the two truths, and the great equality of freedom from elaboration.

ས་སྒོམ་པའི་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་དམ་པར་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་བཅུ་ལ་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྒྲ་ཤེས་རབ་ལས་འདས་ཏེ་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ལ་བྱ་སྟེ་འདི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་དང་། འདིར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ་ལམ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ 13-2-8a གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ས་བཅུ་པོ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པའི་མཐར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཉན་རང་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། 安立密乘 གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དེ་ལའང་དབྱེ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཕྱིའི་གཙང་སྦྲ་དང་དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་གིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བྱ་རྒྱུད། སྤྱོད་རྒྱུད། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་སྒོམ་ཞིང་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྣོད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་ནི། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་གསུམ་གྱིས་རིམ་པར་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་སྒྲུབ་ 13-2-8b པའི་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕུང་ལྔའི་དོན་བློས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་ཙམ་ནི་བདག་ཡིན་ལ། དེའི་དེ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་དང་སྒོ་བསྟུན་ན། མུ་སྟེགས་པས་བརྟགས་པའི་བདག་དང་བདག་གི་དང་རྟག་ཆད་སོགས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་སྟོང་པ། ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་བ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བརྟགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རང་རིག་པ་ཙམ་མེད་པར་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་

【現代漢語翻譯】爲了闡述修習菩薩地的道路，在一切智慧中最為殊勝和究竟的是無二智慧。由它所攝持的佈施等十種善法被稱為十度（Paramita，到達彼岸）。在此，『度』（Paramita）這個詞超越了智慧，未成為對境，指的是離戲論的法性。因此，稱其為『度』（Paramita，到達彼岸）。這裡，由於到達了輪迴大海的彼岸，所以這樣稱呼，這是將『道』（marga）應用於實踐的兩種方式。如此修行，在修行階段的果報是依次經歷十地（Bhumi）的終點，最終獲得超越聲聞、緣覺等，圓滿具備力量、無畏等一切功德聚的無上菩提（Anuttara-samyak-sambodhi），這就是所期望的。安立密乘第二部分分為教和釋兩部分。首先是教：金剛乘（Vajrayana）如果細分，有三種。雖然內在的禪定（Dhyana）是主要原因，但如果對外在的潔凈和苦行等行為不依賴，就認為無法獲得成就（Siddhi），這是事部（Kriya Tantra）的乘。認為外在行為和內在禪定兩者都能成就的是行部（Carya Tantra）的乘。認為不依賴外在行為，僅憑內在禪定就能成就的是瑜伽部（Yoga Tantra）的乘。第二部分是關於事部、行部、瑜伽部的分類。首先是事部：進入事部乘的人的見解是，勝義諦上，一切法（Dharma）的自性無生滅，但在世俗諦上，觀想為本尊（Devata）的形象，具備菩提心（Bodhicitta）和三『如』（Tathata），這被認為是成就的容器。所謂三『如』（Tathata）是：自我的『如』（Tathata），本尊的『如』（Tathata），和唸誦的『如』（Tathata）。這三者依次概括了輪迴之法的自性、涅槃（Nirvana）的特徵，以及成就涅槃的方法的特徵。其中，自我的『如』（Tathata）是指五蘊（Skandha）的意義，在未被分別念所區分時，就是『我』。它的『如』（Tathata）如果按照聲聞乘（Shravakayana）的觀點，就是空性（Sunyata），遠離外道（Tirthika）所臆測的『我』（Atman）和『我所』（Atmiya），以及常斷等各種臆測，不能否定五蘊等法的存在。按照瑜伽行派（Yogacara）的觀點，就是空性，遠離聲聞乘所臆測的主客二取，不能否定唯識（Cittamatra）的存在。

【English Translation】 In order to elucidate the path of cultivating the Bodhisattva grounds, the most supreme and ultimate among all wisdoms is non-dual wisdom. The ten virtuous dharmas such as generosity, which are encompassed by it, are called the Ten Perfections (Paramita, arriving at the other shore). Here, the term 'Perfection' (Paramita) transcends wisdom and does not become an object, referring to the nature of reality free from elaboration. Therefore, it is called 'Perfection' (Paramita, arriving at the other shore). Here, it is so called because it reaches the other shore of the ocean of samsara, and these are the two ways of applying the 'path' (marga) to practice. Practicing in this way, the result of the stage of practice is the end of sequentially traversing the ten grounds (Bhumi), and ultimately attaining the unsurpassed Bodhi (Anuttara-samyak-sambodhi), which surpasses the Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., and is characterized by the complete perfection of all collections of qualities such as strength and fearlessness, which is what is desired. Establishing the Secret Mantra The second part is divided into teaching and explanation. The first is the teaching: Vajrayana, if subdivided, has three types. Although inner meditation (Dhyana) is the main cause, it is believed that without relying on external cleanliness and asceticism, etc., accomplishment (Siddhi) cannot be attained, this is the vehicle of the Action Tantra (Kriya Tantra). Believing that both external actions and inner meditation can accomplish is the vehicle of the Performance Tantra (Carya Tantra). Believing that without relying on external actions, only inner meditation can accomplish is the vehicle of the Yoga Tantra. The second part is about the classification of Action Tantra, Performance Tantra, and Yoga Tantra. The first is Action Tantra: The view of those who enter the vehicle of Action Tantra is that, in the ultimate truth, the self-nature of all dharmas (Dharma) is without arising or ceasing, but in the conventional truth, they are visualized as the form of a deity (Devata), possessing Bodhicitta and the three 'Suchness' (Tathata), which is said to be the vessel for accomplishment. The so-called three 'Suchness' (Tathata) are: the 'Suchness' (Tathata) of oneself, the 'Suchness' (Tathata) of the deity, and the 'Suchness' (Tathata) of recitation. These three successively summarize the self-nature of the dharmas of samsara, the characteristics of Nirvana, and the characteristics of the method for achieving Nirvana. Among them, the 'Suchness' (Tathata) of oneself refers to the meaning of the five aggregates (Skandha), which, when not distinguished by conceptual thought, is 'self'. Its 'Suchness' (Tathata), if according to the view of the Shravakayana, is emptiness (Sunyata), free from the 'self' (Atman) and 'what belongs to self' (Atmiya) conjectured by the Tirthikas, and various conjectures such as permanence and annihilation, and the existence of dharmas such as the five aggregates cannot be denied. According to the Yogacara school, it is emptiness, free from the duality of subject and object conjectured by the Shravakayana, and the existence of Mind-Only (Cittamatra) cannot be denied.

བ་ཙམ་མོ། །དབུ་མ་པས་ནི། སེམས་ཙམ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བརྟགས་པས་ཀྱང་སྟོང་སྟེ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པའོ། །ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་ལྷ་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསེར་གྱི་གླེགས་མ་ལྟ་བུ་ལ། ལྷའི་དེ་ཉིད་དངུལ་ཆུ་ཞུན་མ་ལྟ་བུས་བགོས་ཏེ་སླར་བསྒོམ་པར་བཞེད་དོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་གསུམ། གཟུགས་བརྙན་ཆེན་པོ་གསུམ། དམིགས་པ་གསུམ། ཡན་ལག་བཞི་ལྡན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ཉིད་གསུམ་ནི་ཡེ་ཤེས་མིང་གཟུགས་གསུམ་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ལྷའི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་དང་བདག་གི་ཆོས་ཉིད་མ་དག་པ་གཉིས་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་མེད་པར་རྟོགས་ནས། དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་སྟེ། ལྷའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་དག་པ་དང་བདག་གི་ཤེས་པ་རང་རིག་མ་དག་པ་གཉིས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་སྐུ་དང་གསུང་ཁྱད་ 13-2-9a པར་དུ་འཕགས་པར་སྣང་བ་དང་། རང་གི་ལུས་དང་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་མིན་པར་སྣང་བའང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ལྷར་བསྒྱུར་ཞིང་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམས་པས། འཁྲུལ་པ་དག་པ་ཉིད་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་ལྷར་གྲུབ་པར་ལྟ་བའོ། །གཟུགས་བརྙན་ཆེན་པོ་གསུམ་ནི། ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ་སྐུ་མཚན་དཔེར་གསལ་བ་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན། དེའི་ཐུགས་ཀར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྟགས་ཟླ་དཀྱིལ་བསྒོམ་པ་ཐུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན། དེ་ལ་སྙིང་པོ་བཀོད་པ་གསུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །དམིགས་པ་གསུམ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་མདུན་དུ་དམིགས་པ་ལ། གཟུགས་བརྙན་གསུམ་པོ་དེ་ཀུན་ཀྱང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དམིགས་པ་གསུམ་མོ། །ཡན་ལག་བཞི་ནི། དམིགས་པ་གསུམ་བདག་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཟློས་པ་པོ་དང་བཞི་ཆར་ཡང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་རེ་རེ་ཡིན་པས་བཞིའོ། དམིགས་པ་གཉིས་དང་ཡན་ལག་གསུམ་སོགས་དེ་ཡིས་བསྡུས་པར་ཟད་དོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ལྷར་མིན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་ནམ་ཞིག་འགྱུར་སྣང་བས་རྒྱུད་དེ་ལྷར་ལྟ་བའོ། །དེའི་གྲོགས་སུ་རིགས་གསུམ་གང་ལ་མོས་པའི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་བྲིས་སམ་བླུགས་མ་དང་། རིགས་གསུམ་ཐུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་མཚན་མ་དང་སྟེ། འཆིང་བ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། འཛིན་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། བསམ་པ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་རྡོར་དྲིལ། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་མཚན་པདྨ་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་སོགས། གསུམ་པ་དམ་ཡེའི་ཐུགས་མཚན་ 13-2-9b བསྒོམ་པ་ལ་བྱའོ། །གསུང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཟླས་བརྗོད་དང་སྟེ། འདི་ལ་ངེས་པ། བར་མ་ཆད་པ། ཚང་བ་གསུམ། དང་པོ་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ

【現代漢語翻譯】總之，中觀派認為，唯識派所設想的不分別之智慧作為勝義諦而存在也是空性的，因為一切戲論之相皆已寂滅。所謂『天之真如』，指的是法性以及聲音等密咒的事物，即所謂的六尊天。他們認為，將『我之真如』比作金板，再以『天之真如』，如同熔化的水銀般分割，然後重新觀修。所謂『唸誦之真如』，指的是三種真如、三種大影像、三種所緣和四支。其中，三種真如指的是智慧、名、色三種。具體而言，就是證悟到勝義諦中，天之法性清凈與我之法性不清凈二者，在自性上沒有差別，並如是修持。同樣，天的清凈自證智慧與我的不清凈自證之識，二者在自性上沒有差別。同樣，天之身與語顯現殊勝，而自己的身與語則顯現並不殊勝，了知這些也沒有差別。在此基礎上，於世俗中也轉化為天，生起並修習，從而視錯覺的清凈本身為果的自性，成就為天。三種大影像是指，以與之相應的方式進行修習：身體的相好清晰顯現是身之影像；在其心中觀想菩提心之象徵——月輪是心之影像；于其上佈置心咒是語之影像。三種所緣是指，在念誦時，將智慧勇識作為所緣，由於所有這三種影像都應作為所緣，因此稱為三種所緣。四支是指，所緣三種、自、誓句勇識、唸誦者，四者都是念誦的支分，因此稱為四支。兩種所緣和三種支分等都已包含在其中。因此，即使自己並非天，但由於因緣的作用，總有一天會顯現轉變，因此視相續為天。作為其助伴，可以繪製或塑造自己所喜好的三族姓尊的身之影像，以及三族姓尊之心之影像或標誌。束縛是誓句手印，執取是誓句手印，思維是誓句手印。其中，第一種是瑜伽士所持的金剛鈴；第二種是智慧勇識的心之標誌，如蓮花、金剛、寶劍等；第三種是對誓句與智慧尊的心之標誌進行觀想。語之影像是念誦，對此有三種確定：不間斷、完整。第一種是按照誓言…… The Madhyamaka (中觀派) school, in short, considers that even the Mind-Only school's (唯識派) concept of non-conceptual wisdom as the ultimate truth is empty, because all the characteristics of elaboration are completely pacified. The 'Suchness of the Deities' refers to the nature of phenomena (法性), and the objects of secret mantras such as sounds, which are known as the six deities. It is held that the 'Suchness of the Self' is like a golden tablet, which is then divided by the 'Suchness of the Deities', like molten mercury, and then meditated upon again. The 'Suchness of Recitation' refers to the three suchnesses, the three great images, the three objects of focus, and the four limbs. Among these, the three suchnesses are the three: wisdom, name, and form. Specifically, it is to realize that in the ultimate truth, the pure nature of phenomena of the deities and the impure nature of phenomena of the self are not different in essence, and to meditate accordingly. Similarly, the pure self-aware wisdom of the deities and the impure self-aware consciousness of the self are not different in essence. Similarly, the body and speech of the deities appear superior, while one's own body and speech appear not to be special, knowing that these are also without difference. Based on this, one also transforms into a deity in conventional truth, generating and meditating, thereby viewing the purification of illusion itself as the nature of the result, accomplished as a deity. The three great images are to meditate in accordance with that manner: the clear manifestation of the body's marks and signs is the image of the body; meditating on the moon disc as the symbol of Bodhicitta (菩提心) in its heart is the image of the heart; arranging the essence mantra (心咒) on it is the image of speech. The three objects of focus are, during recitation, to focus on the wisdom being (智慧勇識) in front, and since all three of these images should be the object of focus, they are called the three objects of focus. The four limbs are the three objects of focus, self, Samaya being (誓句勇識), and the reciter, all four are individual limbs of recitation, hence called four limbs. The two objects of focus and three limbs, etc., are all included within these. Therefore, even if one is not a deity, due to the influence of causes and conditions, it will appear to transform someday, therefore viewing the continuum as a deity. As an aid to this, one can draw or sculpt the image of the body of the three family lords (三族姓尊) that one favors, and the image or symbol of the heart of the three family lords. The binding is the Samaya mudra (誓句手印), the grasping is the Samaya mudra, and the thinking is the Samaya mudra. Among these, the first is the Vajra bell (金剛鈴) held by the yogi; the second is the heart symbol of the wisdom being, such as the lotus, Vajra, sword, etc.; the third is to meditate on the heart symbol of the Samaya and wisdom deities. The image of speech is recitation, and there are three certainties about this: uninterrupted, complete. The first is according to the vow...

【English Translation】 In short, the Madhyamaka school considers that even the Mind-Only school's concept of non-conceptual wisdom as the ultimate truth is empty, because all the characteristics of elaboration are completely pacified. The 'Suchness of the Deities' refers to the nature of phenomena, and the objects of secret mantras such as sounds, which are known as the six deities. It is held that the 'Suchness of the Self' is like a golden tablet, which is then divided by the 'Suchness of the Deities', like molten mercury, and then meditated upon again. The 'Suchness of Recitation' refers to the three suchnesses, the three great images, the three objects of focus, and the four limbs. Among these, the three suchnesses are the three: wisdom, name, and form. Specifically, it is to realize that in the ultimate truth, the pure nature of phenomena of the deities and the impure nature of phenomena of the self are not different in essence, and to meditate accordingly. Similarly, the pure self-aware wisdom of the deities and the impure self-aware consciousness of the self are not different in essence. Similarly, the body and speech of the deities appear superior, while one's own body and speech appear not to be special, knowing that these are also without difference. Based on this, one also transforms into a deity in conventional truth, generating and meditating, thereby viewing the purification of illusion itself as the nature of the result, accomplished as a deity. The three great images are to meditate in accordance with that manner: the clear manifestation of the body's marks and signs is the image of the body; meditating on the moon disc as the symbol of Bodhicitta in its heart is the image of the heart; arranging the essence mantra on it is the image of speech. The three objects of focus are, during recitation, to focus on the wisdom being in front, and since all three of these images should be the object of focus, they are called the three objects of focus. The four limbs are the three objects of focus, self, Samaya being, and the reciter, all four are individual limbs of recitation, hence called four limbs. The two objects of focus and three limbs, etc., are all included within these. Therefore, even if one is not a deity, due to the influence of causes and conditions, it will appear to transform someday, therefore viewing the continuum as a deity. As an aid to this, one can draw or sculpt the image of the body of the three family lords that one favors, and the image or symbol of the heart of the three family lords. The binding is the Samaya mudra, the grasping is the Samaya mudra, and the thinking is the Samaya mudra. Among these, the first is the Vajra bell held by the yogi; the second is the heart symbol of the wisdom being, such as the lotus, Vajra, sword, etc.; the third is to meditate on the heart symbol of the Samaya and wisdom deities. The image of speech is recitation, and there are three certainties about this: uninterrupted, complete. The first is according to the vow...

་ལྟར། གཉིས་པ་བཟླ་ཚེ་གཡལ་ལུ་མི་ཚིག་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ། གསུམ་པ་གྲངས་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །ཕྱིའི་སྤྱོད་ལམ་ཕྱི་ནང་གི་ཁྲུས་སོགས་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པའི་གཙང་སྦྲ་དང་། བྱ་བ་དང་འཇུག་པའི་དུས་ཚིག་དང་། གཟའ་ཕུར་བུ་སོགས་དང་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ་ལ་སོགས་རྩིས་ཀྱི་ལ་ཉེ་ཐམས་ཅད་པ་གཙོ་བོར་ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་དང་།རྒྱུ་ལྟ་བ་དང་རྐྱེན་ཕྱི་ནང་གི་ཡོ་བྱད་སོགས་ཚོགས་པའི་མཐུ་ལས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །འདིར་དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་སོ་སོ་ཙམ་བསྟན་གྱིས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་དག་མ་དག་ཇི་ལྟར་བལྟ་བའི་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་མ་གསུངས་ཏེ། འདིའི་དགོངས་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷར་བསྒོམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷར་བལྟའོ་ཞེས་སྨོས་མི་དགོས་ཏེ། ལྟ་བས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་སྒོམ་པ་ནི་འགལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཐུན་མོང་གི་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་དག་མི་མཐུན་ཡང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མཚུངས་པས་གུད་དུ་མ་སྨོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ 13-2-10a ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། བཟླས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི། དང་པོ་ནི་བདག་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་སྨིན་ཐད་བཞུགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ན་ཟླ་བ་དང་ཡིག་འབྲུ་བཀླག་སྔགས་བཀོད་པའོ། །བཞི་པ་ནི་དབུགས་དང་སྤྲད་དེ་ཕར་འཕྲོས་ཐུགས་དམ་བསྐུལ། ཚུར་བྱུང་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་དམིགས་པ་དང་བཅས་སྐྱོན་བཅུ་སྤང་ལ་བཟླས་པའོ། །ནང་གི་ཏིང་འཛིན་དེ་དང་། ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་དང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པ་ལ་སྩོགས་པ་གཉིས་ཀ་བསྟེན་པ་ལས་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་དང་མཆོག་གི་རིགས་བཞི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རེག་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་དང་སངས་རྒྱས་མཉམ་པར་མི་ལྟ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་མཉམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དུ་མི་ལེན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་པ་སྟེ་བསྲུང་མེད་ཀྱི་དམ་

【現代漢語翻譯】如是。第二，唸誦時，沒有口誤等過失。第三，數量圓滿。外在行為方面，內外沐浴等，行為處所清凈的潔凈，以及行事和開始的時辰，還有星宿吉日等，所有歷算相關的，主要指外在的資具，以及觀察徵兆和內外緣起等，認為依靠這些集合的力量可以成就悉地。此處僅僅分別展示了勝義中無生滅，以及世俗中觀想為本尊的方式。至於世俗行為處所如何看待清凈與不清凈，以及果位的差別等，則未作說明。此處的意圖是，僅僅說了『世俗中觀想為本尊』，就不必再說『世俗中視為本尊』，因為如同見解所決定的那樣，就用三摩地去串習。因為見解和修行不可違背，必須具備智慧和行動，而且密宗的根本是具有完全清凈的對境。成就的果位方面，雖然共同的事業和悉地各不相同，但最勝的悉地無上菩提是相同的，所以沒有單獨說明。第二種觀點是：進入二續（父續和母續）的 13-2-10a 乘的人，他們的見解是勝義中無生滅，但在世俗中觀想為本尊的形象，並且觀想其具有四種形象的三摩地，即我之自性、本尊之自性、三摩地之自性、唸誦之自性四種。第一種是將自己生起為誓言尊。第二種是迎請智慧尊降臨並安住于面前。第三種是觀想自身和對面的心間有月亮和種子字（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）。第四種是與氣息結合，向外放射，激發本誓尊；向內收回，賜予悉地，伴隨著這種觀想，捨棄十種過失而唸誦。依靠內在的三摩地和外在的資具、緣起集合，以及不違越誓言等二者，可以成就共同的成就和殊勝的四種族性金剛持的果位。第三種分為教理和實修兩方面。第一方面是：觸及法性之義的瑜伽續部的乘的行者，他們的見解有兩種：世俗中不將自己和佛陀視為平等，行為上不接受平等的行為和誓言，這是外瑜伽士，即無守護的誓言。

【English Translation】 Thus. Secondly, when reciting, there should be no faults such as mispronunciation. Thirdly, the number should be complete. In terms of external conduct, cleanliness of bathing inside and outside, and cleanliness of the place of conduct, as well as the time of action and commencement, and auspicious days such as Jupiter, and all calculations related to astrology, mainly referring to external equipment, and observing omens and internal and external conditions, it is believed that the power of these collections can achieve siddhi. Here, only the absence of arising and ceasing in the ultimate sense, and the way of visualizing as a deity in the conventional sense are shown separately. As for how to view purity and impurity in the conventional realm of conduct, and the differences in results, etc., they are not explained. The intention here is that just saying 'visualize as a deity in the conventional sense', there is no need to say 'regard as a deity in the conventional sense', because just as the view determines, one should practice with samadhi. Because view and practice cannot be contradictory, they must have wisdom and action, and the basis of tantra is to have a completely pure object. In terms of the fruit of accomplishment, although common activities and siddhis are different, the supreme siddhi, unsurpassed bodhi, is the same, so it is not mentioned separately. The second view is: those who have entered the vehicle of the two tantras (father and mother tantras) 13-2-10a Their view is that there is no arising or ceasing in the ultimate sense, but in the conventional sense, they visualize the form of the deity, and visualize the samadhi with four aspects, namely the self-nature of myself, the self-nature of the deity, the self-nature of samadhi, and the four self-natures of recitation. The first is to generate oneself as the Samaya Being. The second is to invite the Wisdom Being to descend and reside in front. The third is to visualize the moon and seed syllables (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning in Chinese) in the heart of oneself and the opposite person. The fourth is to combine with the breath, radiate outwards, stimulate the Samaya Being; withdraw inwards, bestow siddhis, and recite with this visualization, abandoning the ten faults. Relying on both the inner samadhi and the collection of external equipment and conditions, and not violating the vows, one can achieve common achievements and the supreme result of the four families of Vajradhara. The third is divided into two aspects: doctrine and practice. The first aspect is: practitioners of the Yoga Tantra vehicle who touch the meaning of Dharma-nature, their view is twofold: in the conventional sense, they do not regard themselves and the Buddha as equal, and in behavior, they do not accept equal behavior and vows, this is the outer yogi, that is, the vow without protection.

ཚིག་ཉམས་སུ་ལེན་མི་ནུས་པར་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་རྣམས་དང་མ་བྲལ་བས་སམ་སྒོ་གསུམ་གསང་གསུམ་དུ་སྒོམ་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བས་ན་ཐུབ་པ་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། གོང་ལས་བཟློག་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་ནང་པ་ཅིར་སྣང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ 13-2-10b དབང་སྒྱུར་བའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་རྒྱུད་དང་། བླ་མེད་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཕྱི་བ་ཐུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། ཀྲི་ཡ་ལྟར་ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་ལ་གཙོ་བོར་མི་འཛིན་པར་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྣང་ཆར་ཤར་བ་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་དང་། སྒོམ་པ་ལྟ་བ་དེ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་འཕགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས། དོན་དམ་པའི་ལྷ་དང་།སེམས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ལྷ་གཉིས་ནི། དོན་དམ་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་ཆའི་ལྷ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེའི་ཆར་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ལྷར་བསྒོམ་པ་དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོས་བཏགས་པའི་ལྷ་སྟེ། དེ་ལྟར་གོམས་ན་བདེན་གཉིས་ལྷའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཚུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་མངོན་བྱང་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐུ་དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཡིག་འབྲུ་དང་ཕྱག་མཚན་སོགས་སོ། །གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྗགས་སྟེང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་སོགས་བསྒོམ་པ། ཐུགས་དམ་རྒྱ་ལ་འཛིན་འཆང་གཉིས་ལས། འཛིན་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་རྟགས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་སོགས་རྣམ་པ་དང་། འཆང་བ་རྡོར་དྲིལ། ཕྲིན་ལས་ལས་རྒྱ་ཐུགས་ཀར་ཟླ་སྟེང་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོ་འདུས་འཕགས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པ་སོགས་ཏེ་དེ་དག་གིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པའི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་འདའ་ཞིང་བརྩོན་པར་བྱེད་ 13-2-11a པའམ། དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པར་རྒྱས་འདེབས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམས་པའི་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་བྱས་པ་ལས་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྣལ་འབྱོར་ནང་པ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐབས་བསྐྱེད་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་དང་། ཤེས་རབ་རྫོགས་རིམ་ཤས་ཆེར་སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་དང་། གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ཨ་ཏི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། བསྐྱེད་པ་

【現代漢語翻譯】由於沒有違背誓言，沒有脫離共同的戒律，或者通過身語意三門修持三密，不被相違的方面所左右，所以是能仁續部的乘。與此相反，瑜伽行者以內在覺受，將一切顯現轉化為大樂，以善巧方便駕馭，是方便續部的乘。第二部分包括外瑜伽續和無上瑜伽續兩種分類。首先，外瑜伽行者進入能仁續部的乘，他們的見解是：不像克里亞瑜伽那樣主要執著于外在的物品，而是將勝義諦中無生無滅的自性顯現，視為本尊和本母，修持與此見解相似的、完全清凈的等持，稱為殊勝色身，即勝義諦的本尊。本尊和心識的差別本尊有兩種：勝義諦的本尊和世俗諦的顯現本尊。屬於此類的，觀想為具有相同本質的本尊，是由具有誓言的補特伽羅所命名的本尊。如此串習，就能證悟真假二諦皆是本尊自性的道理。這種等持，要通過五種現觀和四種大神通來生起，並且要具備四種手印：身手印大手印，即真實的身，以及其因——字句和手幟等；語手印法手印，觀想舌頭上的五股金剛杵等；意手印三昧耶手印，包括執持和受持兩種，執持是通達五智的象徵——五股金剛杵等形象，受持是金剛鈴杵；事業手印業手印，在心間月輪上觀想金剛交杵，從其放射和收攝光芒，迎請聖眾，利益有情等等。通過這些，不離大士們的身語意事業，並且精進修持，或者以和其本體無二無別的形式來增廣，主要修持內在瑜伽，從而希望成就共同和殊勝的悉地。第二部分包括教義和解釋兩方面。首先，進入內瑜伽方便續部的乘的行者，他們的見解有三種：主要宣說方便生起次第的是生起次第的大瑜伽；主要宣說智慧圓滿次第的是圓滿次第的阿努瑜伽；主要宣說無二雙運的是阿底大圓滿。第二部分包括總體闡述三種次第和分別闡述進入這些次第的門徑兩方面。首先是生起次第。

【English Translation】 Because one does not violate the vows, does not depart from the common precepts, or cultivates the three secrets of body, speech, and mind, and is not swayed by opposing forces, it is the vehicle of the Tantras of the Thubpa (Buddha). Conversely, the yogi transforms all appearances into great bliss through inner experience, skillfully mastering the means, which is the vehicle of the Tantras of Means. The second part includes two categories: Outer Yoga Tantra and Unsurpassed Yoga Tantra. First, the Outer Yoga practitioners who enter the vehicle of the Tantras of the Thubpa (Buddha), their view is: unlike Kriya Yoga, they do not primarily cling to external objects, but regard the naturally arising appearances in the ultimate truth, which are without birth or cessation, as deities and consorts. They cultivate a Samadhi (concentration) that is similar to this view and is completely pure, which is called the Supreme Form Body, i.e., the deity of ultimate truth. There are two types of deities: the deity of ultimate truth and the deity of conventional appearance. Belonging to this category, one visualizes deities of similar essence, deities named by beings with vows. By familiarizing oneself in this way, one realizes that both the two truths are the nature of the deity. This Samadhi is generated through the five Abhisambodhis (manifest enlightenments) and the four great miracles, and should possess the four Mudras (seals): the Body Mudra Mahamudra, which is the actual body and its causes—syllables and symbols, etc.; the Speech Mudra Dharma Mudra, visualizing the five-pronged Vajra on the tongue, etc.; the Mind Mudra Samaya Mudra, including holding and maintaining, where holding is the symbol of comprehending the five wisdoms—the five-pronged Vajra, etc., and maintaining is the Vajra and Bell; the Action Mudra Karma Mudra, visualizing a crossed Vajra on a moon disc at the heart, from which light radiates and converges, inviting the noble ones, benefiting sentient beings, etc. Through these, one does not deviate from the conduct of the great beings' body, speech, mind, and action, and strives diligently, or expands in a manner that is inseparable from their essence, primarily cultivating inner yoga, thereby hoping to achieve common and supreme Siddhis (accomplishments). The second part includes doctrine and explanation. First, the practitioners who enter the vehicle of the Tantras of Means of Inner Yoga, their views are of three types: the Generation Stage of Maha Yoga, which mainly demonstrates the means of generation; the Completion Stage of Anu Yoga, which mainly demonstrates the wisdom of the completion stage; and the Ati Maha Completion, which mainly demonstrates non-duality and union. The second part includes a general explanation of the three stages and a separate explanation of the gateways to enter these stages. First is the Generation Stage.

དང་། རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། ནང་རྒྱུད་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་བསྐྱེད་ན་ནི་ལྷ་ཡིན་ལ། མ་བསྐྱེད་ན་ལྷར་མི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྟ་བར་མཐུན་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩལ་སྦྱང་བ་ལ་རིམ་གྱིས་སྦྱང་བར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་རྒྱས་པར་ལྟ་བ་ལ། རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་། རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ། དང་པོ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཏེ། དེ་ལའང་། སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་སངས་རྒྱས། སྐྱེ་བ་རྟེན་པའི་སངས་རྒྱས། སྐྱེ་བ་མངོན་པར་གྲུབ་ 13-2-11b པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་དང་པོ་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཁུ་རྡུལ་སེམས་གསུམ། གཉིས་པ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད། གསུམ་པ་རང་གི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་སྐབས་ཏེ། དེ་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའོ། །གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གཟིགས་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོད་དོ། །དེས་ན་སངས་མ་རྒྱས་པའི་ཆོས་མ་དམིགས་ཀྱང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། མ་གོམས་པ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གསུམ་ལ་བློ་སྦྱང་བར་འདོད་དེ། དེ་ཡང་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་བློ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྒོམ་པ་དང་། པདྨ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་འབྲེལ་བ་དང་། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིག་འབྲུ་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་དེ། དེ་གོམས་པ་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་གྱིས་བཀོད་ཅིང་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་ཚུལ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལས་གྲགས་པའི་སྒོམ་ཞིང་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཐམས་ཅད། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྫོགས་པར་གསལ་བར་སྒོམ་ནུས་པའི་དབང་ 13-2-12a དུ་གསུངས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གཉིས་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་གསལ། གཅིག་ཏུ་དབྱེར་མེད་བཞིན་དུ་གསུམ་དུ་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་ཤར་བའམ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་བཞི་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་

【現代漢語翻譯】此外，關於圓滿（Dzog），以及大圓滿（Dzogchen）的三種方式：首先，關於生起的方式：如果通過這三個內續（Nanggyü）生起，那就是本尊（Lha）；如果不生起，就不是不視為本尊，因為在無有因果差別中，與任運成就的壇城（Kyilkhor）中觀想相一致。然而，只是通過三摩地（Tingngezin）來練習，逐漸地進行練習。其中，所有法都觀想為影像的壇城中成佛，有自性佛（Rangzhin gyi Sangye）、證悟佛（Tokpai Sangye）和成就佛（Drubpai Sangye）三種。第一種是眾生，其中也有：生為因的佛（Kyewa Gyüi Sangye）、生為所依的佛（Kyewa Tenpai Sangye）、生為顯現成就的佛（Kyewa Ngönpar Drubpai Sangye）。第一種是身體成就之因，即精、血、心三種；第二種是父母二者的身心界（Kham）全部；第三種是自己身體顯現成就之時，這三種都是自性成佛。第二種是證悟佛，是指安住于持明（Rigdzin）地者。第三種是成就佛，是指親眼見到彼者。這些也被認為是自性和暫時的差別。因此，即使沒有見到未成佛之法，爲了使未證悟者證悟，未熟悉者熟悉，想要在佛的三地（Sa）上修習，也就是爲了在普光地（Kuntü Ö kyi Sa）上修習，修習如是性（Dezhinnyid）的不分別三摩地；爲了在蓮花者地（Pema Chen gyi Sa）上熟悉，修習普照三摩地（Kuntü Nangwai Tingngezin），智慧和慈悲相結合；爲了在字母輪大集地（Yige Khorlo Tsokchen gyi Sa）上熟悉，修習因的三摩地，觀想字（Yikdru），即依次生起三種三摩地，當熟悉之後，認為通過依次佈置和觀想所依和能依的壇城就能成就。第二種是圓滿的方式，阿努瑜伽（Anuyoga）：瑜伽續（Naljor Gyü）的論典中著名的所有應該修習和實修的意義，都能夠在菩提心（Jangchub Sem）的自性覺性（Rigpa）一剎那間圓滿顯現地觀修，是這樣說的。也就是在不離二（Nyis）的同時，顯現為一（Chik）；在一體無別（Yerme）的同時，不混雜為三（Sum），就像大海中出現星辰，或者像神通者同時示現四種行為一樣。其中，在勝義諦（Döndampa）中，在無生無滅的自性中，任運成就的影像壇城，本尊和本尊母（Lhamo）。 Furthermore, regarding Dzog and the three ways of Dzogchen: Firstly, regarding the way of arising: if arising through these three Inner Tantras (Nanggyü), then it is a deity (Lha); if not arising, it is not that it is not regarded as a deity, because it is in accordance with contemplating the spontaneously accomplished mandala (Kyilkhor) in the inseparability of cause and effect. However, it is merely to gradually practice by training in samadhi (Tingngezin). Among these, all dharmas are contemplated as becoming enlightened in the mandala of images, with three types of Buddhas: the Buddha of Suchness (Rangzhin gyi Sangye), the Buddha of Realization (Tokpai Sangye), and the Buddha of Accomplishment (Drubpai Sangye). The first is sentient beings, among which there are also: the Buddha of birth as cause (Kyewa Gyüi Sangye), the Buddha of birth as support (Kyewa Tenpai Sangye), and the Buddha of birth as manifest accomplishment (Kyewa Ngönpar Drubpai Sangye). The first is the cause of accomplishing the body, namely the three: essence, blood, and mind; the second is all the elements of body and mind of both parents; the third is the time when one's own body manifestly accomplishes, these three are all naturally enlightened. The second is the Buddha of Realization, referring to those who abide on the level of Vidyadhara (Rigdzin). The third is the Buddha of Accomplishment, referring to directly seeing that very one. These are also considered to be differences of nature and circumstance. Therefore, even though one has not perceived a non-enlightened dharma, in order to cause the un-realized to realize and the unfamiliar to become familiar, one wishes to train the mind on the three levels (Sa) of the Buddha, that is, in order to train the mind on the level of the All-Illuminating Ground (Kuntü Ö kyi Sa), one meditates on the non-conceptual samadhi of Suchness (Dezhinnyid); in order to become familiar on the level of the Lotus-Possessing Ground (Pema Chen gyi Sa), one cultivates the All-Appearing Samadhi (Kuntü Nangwai Tingngezin), which combines wisdom and compassion; in order to become familiar on the level of the Great Assembly of the Wheel of Letters (Yige Khorlo Tsokchen gyi Sa), one cultivates the samadhi of the cause, meditating on syllables (Yikdru), thus gradually generating the three types of samadhi, and when one is familiar with them, one believes that one will accomplish by gradually arranging and meditating on the mandala of the support and the supported. The second is the way of completion, Anuyoga: all the meanings that are famous in the treatises of the Yoga Tantras (Naljor Gyü) and that should be practiced and experienced, are said to be able to be meditated upon in a way that they are completely clear in a single instant of the self-nature of Bodhicitta (Jangchub Sem), awareness (Rigpa). That is, while not moving from the two (Nyis), it appears as one (Chik); while being one and indivisible (Yerme), it is not mixed as three (Sum), just like stars appearing in the ocean, or like a magician simultaneously showing four kinds of behavior. Among these, in the ultimate truth (Döndampa), in the nature of no birth and no death, the spontaneously accomplished mandala of images, deities and consorts (Lhamo).

【English Translation】 Furthermore, regarding Dzog, and the three ways of Dzogchen: Firstly, regarding the way of arising: if arising through these three Inner Tantras (Nanggyü), then it is a deity (Lha); if not arising, it is not that it is not regarded as a deity, because it is in accordance with contemplating the spontaneously accomplished mandala (Kyilkhor) in the inseparability of cause and effect. However, it is merely to gradually practice by training in samadhi (Tingngezin). Among these, all dharmas are contemplated as becoming enlightened in the mandala of images, with three types of Buddhas: the Buddha of Suchness (Rangzhin gyi Sangye), the Buddha of Realization (Tokpai Sangye), and the Buddha of Accomplishment (Drubpai Sangye). The first is sentient beings, among which there are also: the Buddha of birth as cause (Kyewa Gyüi Sangye), the Buddha of birth as support (Kyewa Tenpai Sangye), and the Buddha of birth as manifest accomplishment (Kyewa Ngönpar Drubpai Sangye). The first is the cause of accomplishing the body, namely the three: essence, blood, and mind; the second is all the elements of body and mind of both parents; the third is the time when one's own body manifestly accomplishes, these three are all naturally enlightened. The second is the Buddha of Realization, referring to those who abide on the level of Vidyadhara (Rigdzin). The third is the Buddha of Accomplishment, referring to directly seeing that very one. These are also considered to be differences of nature and circumstance. Therefore, even though one has not perceived a non-enlightened dharma, in order to cause the un-realized to realize and the unfamiliar to become familiar, one wishes to train the mind on the three levels (Sa) of the Buddha, that is, in order to train the mind on the level of the All-Illuminating Ground (Kuntü Ö kyi Sa), one meditates on the non-conceptual samadhi of Suchness (Dezhinnyid); in order to become familiar on the level of the Lotus-Possessing Ground (Pema Chen gyi Sa), one cultivates the All-Appearing Samadhi (Kuntü Nangwai Tingngezin), which combines wisdom and compassion; in order to become familiar on the level of the Great Assembly of the Wheel of Letters (Yige Khorlo Tsokchen gyi Sa), one cultivates the samadhi of the cause, meditating on syllables (Yikdru), thus gradually generating the three types of samadhi, and when one is familiar with them, one believes that one will accomplish by gradually arranging and meditating on the mandala of the support and the supported. The second is the way of completion, Anuyoga: all the meanings that are famous in the treatises of the Yoga Tantras (Naljor Gyü) and that should be practiced and experienced, are said to be able to be meditated upon in a way that they are completely clear in a single instant of the self-nature of Bodhicitta (Jangchub Sem), awareness (Rigpa). That is, while not moving from the two (Nyis), it appears as one (Chik); while being one and indivisible (Yerme), it is not mixed as three (Sum), just like stars appearing in the ocean, or like a magician simultaneously showing four kinds of behavior. Among these, in the ultimate truth (Döndampa), in the nature of no birth and no death, the spontaneously accomplished mandala of images, deities and consorts (Lhamo).

ཡི་རང་བཞིན་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་པའི་དགོངས་དོན་ལས་མ་གཡོས་པ་དང་གཅིག །མཐའ་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་དབུ་མ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཀྱང་མ་གཡོས་པ་གཉིས་ནི་མ་གཡོས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་འཕགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའང་གསལ་བར་བསྒོམས་པ་ནི། གསལ་བ་གཅིག་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཅིར་སྣང་ཅི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དབྱེར་མེད་ཞེས་བྱ་ལ། མ་འདྲེས་པ་གསུམ་ནི། ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་དང་མ་འདྲེས། ལྷག་ཏིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་སོགས་གསལ་བ་ཡང་གཞན་དང་མ་འདྲེས། གཙོ་གཟུངས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒོམ་པས་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་བཙལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་ 13-2-12b གྲུབ་པར་སྦྱོར་ནུས་ཤིང་། ཕྱོགས་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་ནུས་ན་ནི་རྫོགས་ཆེན་དང་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། འདིར་སྦྱོར་བ་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། རིག་པ་ཕྱོགས་སུ་སྦྱོར། སྐད་ཅིག་མ་དུས་སུ་སྦྱོར་ཏེ་སྐད་ཅིག་ལ་དོན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་སྦྱར་རོ། །བསྐྱེད་རྫོགས་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལམ་སྒོམ་ཚུལ་ཙམ་ལས། སྤྱིའི་ལྟ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་མ་གསུངས་པ་ནི། དགོངས་པ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྟ་བ་དང་། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་། འབྲས་བུ་བླ་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་མེད་པས་དབྱེ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གསུམ་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་དོན་དང་ཚུལ་གཉིས་ལས། དོན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་ནི་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་དང་སྒོ་སྟེ། དེ་གཉིས་མདོར་བསྟན་པར་དགོངས་ནས། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་རང་མཚན་དང་སྤྱི་མཚན། དཀར་པོ་དང་ནག་པོ་སོགས་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་དབྱེར་མེད་པར་ཏེ་གང་དུ་དབྱེར་མེད་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་དེ་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་། གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ 13-2-13a ཐམས་ཅད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་སུ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དབྱེར་མེད་ན་དེའི་རང་བ

【現代漢語翻譯】一切現象和存在本質上不離成佛的意圖，這是第一點。在任何方面都不作分別念，不離中觀法界，這是第二點，稱為『不離二』。雖然不離這些，但在世俗層面，所有蘊、界、處都以殊勝的禪定，清楚地觀想為壇城聖尊之身，這稱為『一明』。無論顯現什麼，觀想什麼，一切都平等於法性菩提心無生滅的法界中，這稱為『一體無別』。三種不混雜是：觀想一切為任運成就的壇城，不與其他的禪定混雜；在殊勝禪定的壇城中，清楚地觀想身色、手印等，不與其他的混雜；本尊、明咒、眷屬的壇城等，各自不混雜，在菩提心的自性覺性中，一剎那間清楚地顯現。這樣觀修就能成就。這也能與無勤任運成就相結合，也能與同時同地相結合，如果這樣，就與大圓滿無別。但在這裡，結合是帶有勤作的，覺性是與方向結合，剎那是與時間結合，即在一剎那間將一切意義圓滿結合。這生起次第和圓滿次第的場合，只是講了修道的方法，沒有講共同的見解和果位的差別，是因為如上所說，在勝義諦中無生無滅，在世俗中觀一切為清凈的幻化本尊壇城，以及觀二諦無別，並且果位是無上菩提，所有大乘都沒有差別，所以不需要區分。第三個是大圓滿的修法，大圓滿分為意義和修法兩種。意義是指一切法都顯現為自生智慧菩提心的自性。修法是指進入這種狀態的方法和門徑。爲了簡要地說明這兩點，無論是世間還是出世間的法，無論是世俗還是勝義，無論是自相還是共相，無論是善還是惡，所有這些『是這個，是那個』的區分，都無分別地，即在哪裡無分別呢？在身語意的壇城自性中無分別。例如，世俗之人以及外道徒所安立的一切名言概念，以及一切補特伽羅的概念，都包含在成佛的法中而加以闡述。如何才能無分別呢？它的自性是…… All phenomena and existence, in essence, do not deviate from the intention of becoming a Buddha, this is the first point. In any aspect, without making any discriminating thoughts, not deviating from the Madhyamaka Dharmadhatu, this is the second point, called 'non-deviation of two'. Although not deviating from these, in the conventional level, all skandhas, realms, and sources are clearly visualized as the mandala of the sacred deity with excellent samadhi, this is called 'one clarity'. Whatever appears, whatever is visualized, everything is equal in the Dharmata Bodhicitta's Dharmadhatu without arising or ceasing, this is called 'inseparability of one'. The three non-mixtures are: visualizing everything as a spontaneously accomplished mandala, not mixing with other samadhis; in the mandala of excellent samadhi, clearly visualizing the body color, hand gestures, etc., not mixing with others; the mandala of the main deity, mantra, and retinue, each not mixing separately, clearly appearing in the nature of Bodhicitta's awareness in a single moment. By practicing like this, one can achieve it. This can also be combined with effortless spontaneous accomplishment, and can also be combined with simultaneous time and place, if so, it is no different from Dzogchen. But here, the combination is with effort, awareness is combined with direction, the moment is combined with time, that is, in a moment, all meanings are completely combined. In the occasion of these two, the generation stage and the completion stage, only the method of practicing the path is discussed, without discussing the common view and the difference of the result, because as mentioned above, in the ultimate truth, there is no arising or ceasing, in the conventional truth, viewing everything as the pure illusory deity mandala, and viewing the two truths as inseparable, and the result is the supreme Bodhi, all Mahayana have no difference, so there is no need to distinguish. The third is the practice of Dzogchen, which is divided into meaning and practice. The meaning is that all dharmas appear as the nature of self-born wisdom Bodhicitta. The practice refers to the methods and gateways to enter this state. In order to briefly explain these two points, whether it is worldly or transcendental dharma, whether it is conventional or ultimate, whether it is self-characteristic or common characteristic, whether it is good or evil, all these distinctions of 'this is this, that is that', are without distinction, that is, where is there no distinction? In the nature of the mandala of body, speech, and mind, there is no distinction. For example, all the conceptual definitions established by ordinary people and non-Buddhist heretics, and all the concepts of individuals, are included in the dharma of becoming a Buddha and explained. How can there be no distinction? Its nature is...

【English Translation】 All phenomena and existence, in essence, do not deviate from the intention of becoming a Buddha, this is the first point. In any aspect, without making any discriminating thoughts, not deviating from the Madhyamaka Dharmadhatu, this is the second point, called 'non-deviation of two'. Although not deviating from these, in the conventional level, all skandhas, realms, and sources are clearly visualized as the mandala of the sacred deity with excellent samadhi, this is called 'one clarity'. Whatever appears, whatever is visualized, everything is equal in the Dharmata Bodhicitta's Dharmadhatu without arising or ceasing, this is called 'inseparability of one'. The three non-mixtures are: visualizing everything as a spontaneously accomplished mandala, not mixing with other samadhis; in the mandala of excellent samadhi, clearly visualizing the body color, hand gestures, etc., not mixing with others; the mandala of the main deity, mantra, and retinue, each not mixing separately, clearly appearing in the nature of Bodhicitta's awareness in a single moment. By practicing like this, one can achieve it. This can also be combined with effortless spontaneous accomplishment, and can also be combined with simultaneous time and place, if so, it is no different from Dzogchen. But here, the combination is with effort, awareness is combined with direction, the moment is combined with time, that is, in a moment, all meanings are completely combined. In the occasion of these two, the generation stage and the completion stage, only the method of practicing the path is discussed, without discussing the common view and the difference of the result, because as mentioned above, in the ultimate truth, there is no arising or ceasing, in the conventional truth, viewing everything as the pure illusory deity mandala, and viewing the two truths as inseparable, and the result is the supreme Bodhi, all Mahayana have no difference, so there is no need to distinguish. The third is the practice of Dzogchen, which is divided into meaning and practice. The meaning is that all dharmas appear as the nature of self-born wisdom Bodhicitta. The practice refers to the methods and gateways to enter this state. In order to briefly explain these two points, whether it is worldly or transcendental dharma, whether it is conventional or ultimate, whether it is self-characteristic or common characteristic, whether it is good or evil, all these distinctions of 'this is this, that is that', are without distinction, that is, where is there no distinction? In the nature of the mandala of body, speech, and mind, there is no distinction. For example, all the conceptual definitions established by ordinary people and non-Buddhist heretics, and all the concepts of individuals, are included in the dharma of becoming a Buddha and explained. How can there be no distinction? Its nature is...

ཞིན་ཡེ་ནས་ཡིན་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་ཚུལ་མདོར་བསྟན་ནས། དེ་ཡང་རྒྱུད་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་བསྟན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས། །སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་མང་པོ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། །ས་ཆུ་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི། །མེ་རླུང་གོས་དཀར་སྒྲོལ་མ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ། །སྲིད་གསུམ་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དོན་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྣམ་པར་སྦྱར་བར་མཛད་པ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་ལ་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པ་ཆེན་པོར་གནས་བཞིན་སྣང་ཆ་རྣམས་འགགས་མེད་དུ་ཤར་བའི་ས་སོགས་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་སྒྱུ་མ་རྣམས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡབ་ཡུམ་བཅུ་དང་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་ལ་སྩོགས་པའི་རང་བཞིན་ལམ་གྱིས་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་ནི་ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཏེ་ས་སངས་རྒྱས་སྤྱན་མ། ཆུ་མཱ་མ་ཀཱི། མེ་གོས་དཀར་མོ། རླུང་དམ་ཚིག་སྒྲོལ་མ། ནམ་མཁའ་དབྱིངས་ཕྱུག་མའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། 13-2-13b རྣམ་ཤེས་མི་བསྐྱོད་པ། ཚོར་བ་རིན་འབྱུང་། འདུ་ཤེས་སྣང་མཐའ། འདུ་བྱེད་དོན་གྲུབ། གཟུགས་རྣམ་སྣང་ངོ་། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། མིག་ཤེས་ས་སྙིང་། རྣ་ཤེས་ཕྱག་རྡོར། སྣ་ཤེས་ནམ་སྙིང་། ལྕེ་ཤེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོ། །ཡུལ་བཞི་ནི་ཤེས་བཞིར་དགྱེས་བསྐྱེད་མཛེས་པའི་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། གཟུགས་སྒེག་མོ། སྒྲ་གླུ་མ། དྲི་ཕྲེང་བ་མ། རོ་གར་མའོ། །དབང་པོ་བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། མིག་དབང་བྱམས་པ། རྣ་དབང་སྒྲིབ་སེལ། སྣ་དབང་ཀུན་བཟང་། ལྕེ་དབང་འཇམ་དཔལ་ལོ། །དུས་བཞི་ནི་མཆོད་པའི་ལྷ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། དུས་འདས་པ་ནི་བདུག་སྤོས་མ། ད་ལྟ་ནི་པུཥྤེ་མ། མ་འོངས་པ་ནི་སྣང་གསལ་མ། འབྱུང་བར་མ་ངེས་པ་ནི་དྲི་ཆབ་མའོ། །ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡུལ་རེག་བྱ་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རེག་པ་སྟེ། བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཡང་ལུས་དབང་གི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡུལ་དང་ཕྲད་པས་དབང་ཤེས་གཞན་བཅོམས་ཤིང་མི་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཆེན་ཁྲོ་བོ་བཞིར་བཞག་སྟེ། རེག་པ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ། རེག་བྱེད་ཀྱི་ལུས་དབང་རྟ་མགྲིན། རེག་ཡུལ་སྟོབས་ཆེན། རེག་ཤེས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དོ། །རྟག་ཆད་

【現代漢語翻譯】因為認識到本性而禪修，所以簡要地展示了方式。正如密宗根本續中所說：『身語意是金剛的自性，因此用金剛的詞語來表示。金剛蘊的支分，被稱為五圓滿正覺。諸多的生處和界，實際上是菩提薩埵的壇城。地、水、佛眼和嘛嘛ki（藏文：མཱ་མ་ཀཱི，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：嘛嘛ki）。火、風、白衣度母。虛空是自在母。三有本來就是清凈的。』其含義是，導師將輪迴和涅槃的一切法都與覺性菩提心的自性結合起來，因為本來沒有產生，處於無生大空的狀態，但顯現的現象卻無礙地生起，能夠各自發揮作用的幻化，是安樂逝者父母等十尊和菩薩等自性，不是通過道路來調整和改變，而是因為本來就是如此。一切法都是自性的涅槃，地等五大是五佛母的自性，即地是佛眼佛母，水是嘛嘛ki（藏文：མཱ་མ་ཀཱི，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：嘛嘛ki），火是白衣佛母，風是誓言度母，虛空是法界自在母。同樣，五蘊是五部佛，識是不動佛，受是寶生佛，想是無量光佛，行是不空成就佛，色是毗盧遮那佛。四識是四菩薩的自性，眼識是地藏菩薩，耳識是金剛手菩薩，鼻識是虛空藏菩薩，舌識是觀世音菩薩。四境是四識所喜悅的嬉女，色是嬉女，聲是歌女，香是鬘女，味是舞女。四根是四菩薩的自性，眼根是慈氏菩薩，耳根是除蓋障菩薩，鼻根是普賢菩薩，舌根是文殊菩薩。四時是四供養天女的自性，過去是香女，現在是花女，未來是明燈女，不確定出現的是涂香女。身體的根和識，以及境觸和由此產生的觸，大樂菩提心是四忿怒尊的自性，身體根的秘密金剛與境相遇，使根識摧毀其他並不安住，因此安立為大力忿怒尊，觸是甘露漩，所觸的身體根是馬頭明王，所觸境是大威力，觸識是閻魔敵。常斷

【English Translation】 Because of meditating by realizing the nature, the way is briefly shown. As it is said in the root tantra of the secret essence: 'Body, speech, and mind are the nature of Vajra, therefore it is indicated by the word Vajra. The limbs of the Vajra aggregates are known as the five complete Buddhas. All the many birthplaces and realms are actually the mandala of Bodhisattvas. Earth, water, Buddha-eye, and Mamaki (藏文：མཱ་མ་ཀཱི，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：Mamaki). Fire, wind, White-clad Tara. Space is the sovereign mother. The three existences are originally pure.' Its meaning is that the teacher combines all the dharmas of samsara and nirvana with the nature of awareness Bodhicitta, because it is originally unborn, and remains in the state of uncreated great emptiness, but the appearing phenomena arise unhindered, and the illusions that can perform their respective functions are the nature of the Sugata parents and the ten deities and Bodhisattvas, etc., not adjusted and changed by the path, but because it is originally so. All dharmas are the nirvana of nature, the five great elements such as earth are the nature of the five mothers, that is, earth is Buddha-eye, water is Mamaki (藏文：མཱ་མ་ཀཱི，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：Mamaki), fire is White-clad, wind is Samaya Tara, and space is Dharmadhatu sovereign mother. Similarly, the five aggregates are the five Buddha families, consciousness is Akshobhya, feeling is Ratnasambhava, perception is Amitabha, volition is Amoghasiddhi, and form is Vairocana. The four consciousnesses are the nature of the four Bodhisattvas, eye consciousness is Kshitigarbha, ear consciousness is Vajrapani, nose consciousness is Akashagarbha, and tongue consciousness is Avalokiteshvara. The four objects are the four delighting goddesses who please the four consciousnesses, form is the alluring woman, sound is the singing woman, smell is the garland woman, and taste is the dancing woman. The four faculties are the nature of the four Bodhisattvas, the eye faculty is Maitreya, the ear faculty is Nivarana-Vishkambhin, the nose faculty is Samantabhadra, and the tongue faculty is Manjushri. The four times are the nature of the four offering goddesses, the past is the incense woman, the present is the flower woman, the future is the light woman, and the uncertain future is the perfume woman. The body faculty and consciousness, and the tangible object and the touch arising from it, the great bliss Bodhicitta is the nature of the four wrathful deities, the secret Vajra of the body faculty meets the object, causing the faculty consciousness to destroy others and not abide, therefore it is established as the powerful wrathful deities, touch is the nectar swirl, the body faculty touched is Hayagriva, the touched object is Mahabala, and the touch consciousness is Yamantaka. Eternal cessation

མུ་བཞི་ནི་ཁྲོ་མོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཏེ། རྟག་པར་ལྟ་བ་གནས་སུ་དག་པ་ལྕགས་ཀྱུ་མ། དེ་བཞིན་དུ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཞགས་པ་མ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལྕགས་སྒྲོགས་མ། མཚན་མར་ལྟ་བ་དྲིལ་བུ་མའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ 13-2-14a པར་ཤེས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་མི་ཕྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་དུ་དོར་བྱའི་ཆོས་མེད་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན། ཡིད་དེའི་ཡུལ་ཆོས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ནི་ཆོས་བྱ་བ་མོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡེ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། དེ་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་དྲངས་ནས། དེ་དང་མཐུན་པའི་ལུང་གཞན་དག་དྲངས་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་སྣང་བའང་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ལས་གུད་ན་མེད་དེ་ཇི་སྐད་དུ། ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་རྟོགས་པ་ལས། རང་སེམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའམ། བློའི་རྩལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་དེ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་སྐད་དུ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་ཅིར་སྣང་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སོ། །ནམ་མཁའ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཅི་ལའང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་ 13-2-14b བ་དང་། ལུང་གཞན་ལས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བས་འདི་ལ་འདིས་སྟོང་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྲལ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཉིད་ཡེ་ནས་གྲུབ་མ་མྱོང་བས་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲིབ་པའི་མུན་པ་ཉིད་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པས་ཡོངས་ཀྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་བྲི་བ་དང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་པ་བྲལ་བས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །སྐབས་འདིར་རྩ་བའི་མཆན་རྙིང་གྲུབ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ནི། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པ། འབྲས་བུའི་ཆོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་།

【現代漢語翻譯】四種束縛是四位忿怒母的自性：常執的對境是持鐵鉤母，斷見的對境是持絹索母，我執的對境是持鐵鏈母，相執的對境是持鈴母。意識的顯現是菩提自性的不壞金剛心，是無須捨棄任何法的普賢王如來之自性。意識的對境，即有為法和無為法，是法自在母，是普賢王如來佛母的自性。這些本來就是圓滿證悟的自性，不是通過修行新獲得的。因此，引用自己傳承的經文，並引用其他與之相符的經文。在三界壇城中所顯現的，也只是根本菩提心的自生智慧明點。因此，十方三世和三界等一切有為法和無為法，都離不開自己的心。正如《三界勝者》的證悟中所說：『不顛倒地認識自心，或者按照智慧的力量分別認識，就是佛和菩薩等。』如果證悟了，就是佛；如果未證悟，就顯現為輪迴的器情世界，也就是三界。四大也是如此。正如《密集金剛》中所說：『一切法都存在於心中。』無論顯現什麼，都只是自心的顯現。心存在於虛空中。』心的自性如同無生的虛空。虛空沒有任何特徵，因此不住于任何事物。』還有其他經文說：『一切法都遠離了法相和法性的建立，因此無法用「此以彼空」來描述，其自性是空性。一切法都從未被煩惱垢染所染污，因此從原始以來就是清凈的。一切法都從未被無明的黑暗所遮蔽，因此完全是光明。一切法都沒有不相容和對立，因此自性是涅槃。一切法都遠離了二障的減少和二資糧的積累，因此是圓滿證悟。』這就是大圓滿。此處根本註釋已完成。大圓滿的法則是：圓滿福德和智慧資糧，果位的法自然成就，這就是趨入實義。也如是說。

【English Translation】 The four bondages are the nature of the four wrathful mothers: the object of permanence is the Iron Hook Mother, the object of nihilism is the Noose Mother, the object of ego is the Iron Chain Mother, and the object of signs is the Bell Mother. The manifestation of consciousness is the indestructible vajra mind of the nature of bodhi, the nature of Samantabhadra in which there are no dharmas to be abandoned. The object of that consciousness, namely conditioned and unconditioned dharmas, is Dharma-Free Mother, the nature of Samantabhadri. These are naturally the nature of perfect enlightenment; they are not newly attained through practice. Therefore, quoting the scriptures of one's own lineage, and quoting other scriptures that are in accordance with it. What appears in the three mandalas is also the single bindu of self-born wisdom of the root bodhicitta. Therefore, all conditioned and unconditioned dharmas, such as the ten directions, three times, and three realms, are inseparable from one's own mind. As it is said in the realization of 'Victorious Over the Three Realms': 'To recognize one's own mind without distortion, or to recognize it separately according to the power of intelligence, is the same as the Buddhas and Bodhisattvas.' If one realizes it, it is Buddhahood; if one does not realize it, it appears as the vessel and contents of samsara, which is the three realms. The great elements are also the same. As it is said in the Guhyasamaja Tantra: 'All dharmas abide in the mind.' Whatever appears is merely the appearance of one's own mind. 'The mind abides in space.' The nature of the mind is like unborn space. Space is devoid of all characteristics, therefore it does not abide in anything. And other scriptures say: 'All dharmas are devoid of the establishment of characteristics and nature, therefore there is no designation of 'this is empty of that', and its essence is emptiness. All dharmas have never been stained by the defilement of afflictions, therefore they are primordially pure. All dharmas have never been obscured by the darkness of obscurations, therefore they are completely luminous. All dharmas are without incompatibility and opposition, therefore their nature is nirvana. All dharmas are free from the decrease of the two obscurations and the accumulation of the two accumulations, therefore they are perfectly enlightened.' This is the Great Perfection. Here the root commentary is completed. The principle of the Great Perfection is: the perfection of the accumulation of merit and wisdom, and the spontaneous accomplishment of the dharmas of the fruit, which is the way to enter into the meaning. It is also said.

།གཉིས་པ་ལའང་། རྟོགས་པ་བཞི་དང་། མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་བཞི་དང་།དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ཚུལ་བཞིས་བཤད་དེ། དེ་ཡང་རྟོགས་པ་བཞི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ་ཏེ་མཚན་གཞིར་བཞག་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་ཏེ་དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག །བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ཏེ་ལ་བཟླ་བའི་མན་ངག་ཏུ་བཞག །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི་འཇུག་རིམ་དུ་བཞག་གོ། དེ་ལའང་རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གཉིས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ། མངོན་སུམ་པར་རྟོགས་ 13-2-15a པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་ཡང་། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ། འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལོ། །བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ལ་ཡང་། བསྙེན་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ། ཉེ་བར་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་རིམ་གསུམ་ལ་ཡང་། ཐོས་པས་མིག་ཕྱེ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཚུལ། གོམས་པར་བྱེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ། གོམས་པའི་མཐུས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་ནས། དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པས་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་འོག་མ་ལྟར་བགྲོད་ཅིང་སྦྱང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཆེན་པོའི་སྟེ་དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་དང་སྒོ་ནི་ཚུལ་ཏེ། དེ་ནི་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ལམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། རྟོགས་པ་བཞི་ནི། རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ་ལས། །རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ། །བྱིན་གྱིས་རླབས་དང་མངོན་སུམ་པ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་དང་། ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་། མངོན་སུམ་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་བཞི་འདི་ལ་རིམ་ཅིག་ཅར་གཉིས་ 13-2-15b ཀྱི་བཤད་པ་འབྱུང་ཡང་འདིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་ཅིག་ཆར་བ་ལྟར་དུ་བཤད་དེ། དེ་ལ་རྒྱུ་སྟེ་རང་བཞིན་ནམ་གཞི་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པས་ཞེས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མའི་མཚན་ཉིད་དུ་སོ་སོ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་མ་སྐྱེས་བཞིན་དུ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྒྱུ་དག་མ་དག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་

【現代漢語翻譯】其次，關於第二種方式，通過四種證悟、三種特徵、四種支分以及進入壇城的次第這四種方式來闡述。也就是說，四種證悟是作為所緣的方面，被視為基礎；三種特徵是作為方便的方面，被視為它的特徵；四種修持是作為果的方面，被視為口耳相傳的訣竅；自然成就的壇城的進入方式被視為進入的次第。其中，認識到因是唯一的和認識到字句的方面是所緣的方面；認識到加持是方便的方面；現量認識是果的方面。同樣，對於三種特徵，認識的特徵是所緣的方面；進入的特徵是方便的方面；果的特徵是果的方面。對於四種修持，近修是所緣的方面；近成就和成就是方便的方面；大成就是果的方面。同樣，對於三種進入次第，通過聽聞開啟眼是所緣的方面；通過習慣進入壇城是方便的方面；通過習慣的力量顯現而獲得大成就則是果的方面。如此確定之後，首先，通過圓滿二資糧而稱為圓滿。這並非像下乘那樣需要修行和凈化，而是因為身語意果的法從一開始就自然成就，所以是偉大的。進入其意義的方便和門徑就是方式。這需要通過四種證悟的道路來確信。四種證悟是：如根本續第十一章所說：『因是唯一的和字句的方面，加持和現量，通過四種完全的證悟，一切都是圓滿的偉大國王。』如是，認識到因是唯一的，認識到字句的方面，認識到加持，以及現量認識。對於這四種證悟，有次第和同時兩種解釋，但在這裡，由於大圓滿的自生智慧已經確定為唯一的明點，所以按照同時的方式來解釋。其中，認識到因，即自性或基礎是唯一的，意思是諸法在勝義中不生，因此在不生的自性中不是各自獨立的；在世俗中，顯現為空性幻化的特徵也不是各自獨立的，這是大乘共同的觀點。雖然不生，但在不生的狀態下，卻像水中的月亮一樣，顯現為清凈與不清凈的各種現象。

【English Translation】 Secondly, regarding the second method, it is explained through four types of realization, three characteristics, four branches, and the order of entering the mandala, these four methods. That is, the four realizations are the aspect of the object, regarded as the basis; the three characteristics are the aspect of the method, regarded as its characteristics; the four practices are the aspect of the result, regarded as the oral instructions; and the method of entering the spontaneously accomplished mandala is regarded as the order of entry. Among them, recognizing that the cause is one and recognizing the aspect of syllables are the aspects of the object; recognizing the blessing is the aspect of the method; direct realization is the aspect of the result. Similarly, for the three characteristics, the characteristic of knowledge is the aspect of the object; the characteristic of entry is the aspect of the method; the characteristic of the result is the aspect of the result. For the four practices, approaching is the aspect of the object; near attainment and attainment are the aspects of the method; great attainment is the aspect of the result. Similarly, for the three stages of entry, opening the eyes through hearing is the aspect of the object; entering the mandala through habituation is the aspect of the method; obtaining great accomplishment through the power of habituation is the aspect of the result. Having thus ascertained, first, it is called perfection by perfecting the two accumulations. This does not depend on traversing and purifying like the lower vehicles, but because the body, speech, and mind, the qualities of the fruit, are spontaneously accomplished from the beginning, it is great. The method and gate for entering its meaning is the way. This must be believed through the path of the four realizations. The four realizations are: as stated in the eleventh chapter of the root tantra: 'The cause is one and the aspect of syllables, blessing and directness, through four complete realizations, all is the perfect great king.' Thus, recognizing that the cause is one, recognizing the aspect of syllables, recognizing the blessing, and direct realization. For these four realizations, there are two explanations, sequential and simultaneous, but here, because the self-born wisdom of the Great Perfection has been determined as the single bindu, it is explained as simultaneous. Among them, recognizing that the cause, that is, the nature or basis, is one, means that all phenomena are unborn in the ultimate sense, therefore they are not separate in the unborn nature; in the relative sense, the characteristics of appearance, emptiness, and illusion are not separate, which is a common view of the Great Vehicle. Although unborn, in the state of being unborn, it appears like the moon in water, as various phenomena, pure and impure.

ཞིང་རང་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་སྣང་བཞིན་དུའང་ངོ་བོ་མེད་དེ་མ་སྐྱེས་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་དབྱེར་མེད་པས་ཟུང་འཇུག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་ནི་ལུང་ཟབ་མོ་ལས་གྲགས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །མདོར་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེའི་ཚུལ་གཅིག་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་རྒྱུ་གཅིག་པའོ། །ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱང་གདོད་མ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འབྲས་བུའི་ཆོས་སུ་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཨ་ཡིས་མཚོན་ཏེ་གསུང་གི་རང་བཞིན། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མར་སྣང་ཞིང་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་ནི་ཨོ་ཡིས་མཚོན་ཏེ་སྐུའི་རང་བཞིན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རིག་པ་སྒྱུ་མའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་མེད་པ་ནི་ཨོཾ་གྱིས་མཚོན་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ 13-2-16a པའོ། །དེ་ཡང་གདོད་ནས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་བསལ་བཞག་གི་བྲི་གང་ནམ་ཡང་མེད་ཅིང་། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པས་འཁོར་བ་ཡེ་སངས་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པ་ནི་གདོད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་གནས་པ་ཡིན་པར་ནི་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པའོ། །བྱིན་གྱིས་རླབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེའི་མཐུ་དང་བྱིན་རླབས་ཤེས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རས་དཀར་པོ་ལ་དམར་པོར་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་མཐུ་བཙོད་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་མཐུ་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱི་མཐུས་བྱིན་གྱིས་རློབས་པར་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ། དེས་ཕན་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་གཉིས་དང་ལྡན་ན་ནི་ཕན་ཐོགས་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བས། རྟོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་བྱིན་གྱིས་རློབས་པ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་པས་བྱིན་གྱིས་རློབས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། མངོན་སུམ་པར་རྟོགས་པ་ནི། སྤྱིར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སོགས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་སྟེ། དེ་ཡང་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་ལ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་གནས་པ་དེ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་དང་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་འགལ་བའང་མ་ཡིན་ལ་སྟེ། དཔེར་ན་བསྲེག་བཅད་བརྡར་ 13-2-16b བས་གསེར་ཡིན་མིན། སྐྱོན་ཡོད་མེད་གསེར་བཟང་ངན་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། ལུང་གིས་སྤྱི་ལ་མི་འཁྲུལ། ལུང་ལ་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་མན་

【現代漢語翻譯】各自領域的行為能力，以及如幻覺般顯現，雖顯現卻無自性，因其不生，故勝義諦與世俗諦無別，證悟此二諦雙運自生智慧為一，是深奧教言中著名的不共之處。簡言之，自生智慧菩提心的體性是顯空不二的自性，輪迴與涅槃的一切都不能超出這一體性，此為一體性。以文字的方式證悟，即是說，那樣的顯空不二的自性，從原始以來就已顯現為身語意果的法，對此的解釋是：一切法不生，以阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）字代表，是語的自性；不生而能如幻顯現並起作用，以奧（藏文：ཨོ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：o，漢語字面意思：啊）字代表，是身的自性；如此證悟的覺性，如幻智慧無邊無際，以嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）字代表，證悟為意的自性。而且，從原始以來，對於顯空雙運的智慧，沒有任何揚棄或取捨，它本身就是自性清凈，因此輪迴即是大圓滿，而它的顯現從原始以來就存在於三壇城中，這是以文字的方式證悟。以加持的方式證悟，即是瞭解兩種證悟的力量和加持。例如，就像白色布料被紅色加持，其力量在於茜草一樣，一切法從原始以來就被加持為成佛，其力量也來自於一體性和文字的方式的加持，對此要了解和證悟。雖然一切法本來就是成佛的，但對於不具備兩種證悟的人來說，它不會帶來利益；如果具備這兩種證悟，那麼它就會顯現出利益。因此，通過兩種證悟的力量，一切法似乎被加持為從原始以來就已成佛，因此稱為以加持的方式證悟。以現量的方式證悟，一般來說，有根識的現量等，但這裡指的是智慧根識的現量，也就是要理解各自證悟的智慧。一切法本來就存在於成佛的狀態，這與可信的教言和上師傳承的口訣並不矛盾。例如，就像通過燒、割、磨來辨別黃金的真假、好壞一樣，通過教言不會對整體產生誤解，對於教言中直接、間接、隱喻等各種含義，要依靠口訣。

【English Translation】 The ability to act in one's own field, and the appearance of illusion, although appearing, has no essence, because it is unborn, so there is no difference between Saṃvṛti (conventional truth) and Paramārtha (ultimate truth), realizing that this union of two truths, self-born wisdom, is one, is the uncommon point famous in the profound teachings. In short, the nature of self-born wisdom Bodhicitta (enlightenment mind) is the nature of indivisible appearance and emptiness, and all of Saṃsāra (cyclic existence) and Nirvāṇa (liberation) cannot go beyond this one nature, this is the one nature. To realize in the form of letters, that is to say, that nature of indivisible appearance and emptiness, from the beginning, has appeared as the Dharma of body, speech, and mind fruit, the explanation for this is: all Dharmas are unborn, represented by the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, literal meaning: without), is the nature of speech; unborn but able to appear like an illusion and function, represented by the letter O (Tibetan: ཨོ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: o, literal meaning: oh), is the nature of body; the awareness of such realization, the illusory wisdom is boundless, represented by the letter Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, literal meaning: Om), is realized as the nature of mind. Moreover, from the beginning, for the wisdom of the union of appearance and emptiness, there is no rejection or acceptance, it itself is self-nature pure, so Saṃsāra is the great perfection, and its manifestation has existed in the three Maṇḍalas (sacred space) from the beginning, this is realized in the form of letters. To realize through blessing, is to know the power and blessing of the two realizations. For example, just as white cloth is blessed with red, its power lies in the madder, all Dharmas are blessed with Buddhahood from the beginning, its power also comes from the blessing of one nature and the form of letters, this must be understood and realized. Although all Dharmas are originally Buddhas, for those who do not have the two realizations, it will not bring benefits; if they have these two realizations, then it will appear to be beneficial. Therefore, through the power of the two realizations, all Dharmas seem to be blessed with Buddhahood from the beginning, so it is called realization through blessing. To realize directly, in general, there are sense consciousnesses, etc., but here it refers to the direct perception of the wisdom sense consciousness, that is, to understand the wisdom of individual realization. All Dharmas originally exist in the state of Buddhahood, which is not contradictory to the credible teachings and the oral instructions of the Guru lineage. For example, just as gold is distinguished by burning, cutting, and grinding to know whether it is genuine, flawed, good, or bad, through the teachings, there will be no misunderstanding of the whole, and for the various meanings of direct, indirect, metaphorical, etc. in the teachings, one must rely on oral instructions.

ངག་གིས་དེའི་སྐྱོན་བསལ་བས་ཡིད་ཆེས། ལུང་དང་མན་ངག་ཡོད་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་གྱི་སྒྲ་ཕྱིར་འབྲང་བས་བློའི་གཏིང་དུ་ཉམས་སུ་མ་ལོན་པ་ཡང་ཡོད་པས། ལུང་དང་མན་ངག་གི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའང་མ་ཡིན་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བམ་རང་གི་རིག་པས་བློའི་གཏིང་དུ་ཡིད་ཆེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་འདིས་ནི་ལུང་གི་དོན་སྤྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། མན་ངག་གིས་ལུང་གི་དགོངས་པ་གཞན་དུ་འདྲེན་པ་གཅོད་ཅིང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་སེལ་ཞིང་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ནི། རྟོགས་པ་རྣམ་བཞིའི་དོན་དེ་ཉིད་ཤེས་ཤིང་རིག་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལམ་སྟེ། དེའང་མཚན་ཉིད་ཐེག་པར་རྒྱུ་སྔོན་དུ་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཕྱིས་ནམ་ཞིག་ན་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཤེས་པ་དང་འཇུག་པ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་། རྟོགས་པ་བཞིའི་ཚུལ་རིག་པ་ནི་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ 13-2-17a གོམས་པའི་མཐུས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བ་དང་། རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གསུམ་པོ་འདིས་དོན་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་འདི་དང་མི་ལྡན་དུ་མི་རུང་བས་ན། མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་འབྲེལ་བ་དང་། དགོས་པ་དང་། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་འབྲེལ་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་ཡེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་། རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་དབྱིངས་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་རྟོགས་པ་དང་མངོན་སུམ་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་རྒྱུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ནི་གང་དང་འབྲེལ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་འབྲེལ་བའོ། །དགོས་པ་ནི་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་དང་། སྨན་ལྔ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་གཉེན་པོ་ལྔ་དང་དུག་ལྔ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་གཙང་མི་གཙང་དང་དག་མ་དག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ལ་བླང་དོར

【現代漢語翻譯】通過口頭辯解來建立信念。即使有經文（lung，agama，阿含，傳承）和口訣（man ngag，upadesha，教導），也可能因為只追隨字面意思的聲音，而沒有在內心深處體驗到。因此，不應僅僅依賴經文和口訣的字面意思，而應通過各自的辨別智慧或自己的覺性，在內心深處建立信念，從而直接證悟。這能使人正確理解經文的總體意義，口訣能阻止經文的意義被引向其他地方，而智慧能直接證悟，從而消除對僅僅聽聞等的執著。因此，通過道來建立信念是：瞭解四種證悟的意義，並且覺性本身就是瑜伽士的道。這不像在名相乘（mtshan nyid theg pa）中，需要等待未來某個時刻才能獲得通過先前努力而獲得的果——佛陀，而是當下就通過智慧的力量，自己直接證悟並建立信念。第二，通過知、行、現，這三種特徵如何圓滿究竟大圓滿的意義？也就是說，認識四種證悟的方式是瞭解需要確定的事物之特徵。反覆地練習它是進入因之特徵。像這樣，通過練習的力量，如實地顯現意義是究竟果之特徵。因此，瞭解因之特徵是見（lta ba，dṛṣṭi，見地），進入緣之特徵是修（sgom pa，bhāvanā，禪修），顯現是果之三種方式，通過這三種方式使意義達到究竟，因此不能不具備這些。因此，通過三種特徵來展示關聯、必要和必要的必要。關聯是：所有被認為是雜染和清凈的法，從一開始就以文字的形式存在，是法身（sku，kaya，身）、語（gsung，vak，語）、意（thugs，citta，意）的自性，並且認識到它們是同一個因，從而認識到自性本自清凈的法界（dbyings，dhatu，界）和加持，以及直接證悟加持的意義，這是瞭解因之特徵。因為它與成就無上佛陀的因相關聯，所以是意義上的關聯。必要是進入之特徵：所有被認為是雜染和清凈的法，以及五種藥、五種甘露、五種對治和五種毒等等，所有被認為是清凈與不清凈、清凈與不凈的，從一開始就是佛的自性，因此在大平等中沒有取捨。

【English Translation】 Belief is established by verbally refuting its faults. Even with scriptures (lung, agama) and instructions (man ngag, upadesha), there may be a failure to experience them deeply because one only follows the sound of the words. Therefore, one should not rely solely on the words of scriptures and instructions, but should establish belief deep within one's mind through individual discriminating wisdom or one's own awareness, thereby directly realizing it. This enables one to understand the general meaning of the scriptures without distortion, instructions prevent the meaning of the scriptures from being diverted elsewhere, and wisdom directly realizes, thereby eliminating attachment to mere hearing and so forth. Therefore, establishing belief through the path is: knowing the meaning of the four realizations, and awareness itself is the path of the yogi. This is not like in the Characteristic Vehicle (mtshan nyid theg pa), where one waits for a future time when the fruit—Buddhahood—will arise from previously accumulated causes, but rather one directly realizes and establishes belief through the power of wisdom in the present moment. Secondly, how do the three characteristics—knowing, entering, and manifesting—perfectly and completely fulfill the meaning of the Great Perfection? That is, knowing the manner of the four realizations is the characteristic of knowing what needs to be determined. Repeatedly familiarizing oneself with it is the characteristic of entering the condition. In this way, through the power of familiarization, the meaning manifests as it is, which is the characteristic of the ultimate fruit. Therefore, knowing the characteristic of the cause is the view (lta ba, dṛṣṭi), entering the characteristic of the condition is meditation (sgom pa, bhāvanā), and manifestation is the three ways of the fruit. Through these three ways, the meaning is brought to completion, so it is indispensable. Therefore, the three characteristics demonstrate the connection, the necessity, and the necessity of the necessity. The connection is: all phenomena that are labeled as defiled and purified, from the beginning, exist in the form of letters, are the nature of the Body (sku, kaya), Speech (gsung, vak), and Mind (thugs, citta), and recognizing that they are the same cause, thereby recognizing the naturally pure realm (dbyings, dhatu) and blessing, and directly realizing the meaning of the blessing, which is the characteristic of knowing the cause. Because it is connected to the cause of achieving unsurpassed Buddhahood, it is a connection in terms of meaning. The necessity is the characteristic of entering: all phenomena that are labeled as defiled and purified, as well as the five medicines, the five nectars, the five antidotes, and the five poisons, etc., all that are considered pure and impure, clean and unclean, are from the beginning the nature of the Buddha, so there is no acceptance or rejection in the Great Equality.

་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དགོས་ཤེ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཐུན་མིན་ཏེ་བླང་དོར་མཉམ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ 13-2-17b དགོས་པའོ། །དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སྤྱི་དང་། སྨན་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་སྤྱོད་བྱར་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བླང་དོར་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པའི་འཁོར་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་བླ་ན་མེད་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་དུས་རྟག་ཁྱབ་ཏུ་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་བར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ཚད་མེད་པ་སྟེ། དཔེ་གསེར་མིག་གཡུས་སྤྲས་པ་ལྟར་དང་། འཁོར་ལོ་ཞེས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་ཅིང་སྒྲིབ་པ་རྣམས་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུར་བཞག་པ་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཧཱ་སོགས་ཐེག་པ་འོག་མའི་གཞུང་གིས་ལམ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་ལ། སྐབས་འདིར་ནི་དེ་ལྟར་བྱ་མི་དགོས་ཏེ། བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྫོགས་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དངོས་པོར་དངོས་སུ་ན་མེད་དོ་ཞེས་ལ་བཟླ་བའི་མན་ངག་དུ་སྦྱར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་དང་། དེ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་གསུམ་ནི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་གཞི་འབྲས་ 13-2-18a དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལ་བསྙེན་པ་དང་། ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཏེ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་ཡང་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ལས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་བའི་ཚུལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་དང་ཕུང་པོའམ། རྣམ་ཐར་གསུམ་མམ། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གམ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་སོགས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཆར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྦྱོར་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་བསྙེན་པ་ནི། གཞི་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས

【現代漢語翻譯】無所作為的行持是進入的特徵。那麼，如此進入是爲了什麼呢？爲了成就無上佛果的獨特因緣，因為如果不能證悟取捨平等，就沒有成佛的方法，所以這是必要的。必要的必要是果的特徵：一切煩惱和清凈之法，總的來說，以及五肉和五甘露等，所有被特別標記為行持之物，都原本就在成佛的大平等性中，無取無舍，自然成就。輪迴本身原本就是無上的，自然成就為涅槃的自性，顯現出來就是果的特徵：身語意恒時周遍，無盡莊嚴，法界充滿，無量智慧的游舞。例如，用綠松石裝飾金眼，法輪象徵著調伏眾生的根器，斷除他們的障礙。如此顯現就是必要的必要。那麼，大圓滿原本成佛，設立因、緣、果不矛盾嗎？正如摩訶瑜伽等下部續典認為通過道之近修、修持四支來成就果位，而此處則不需要這樣做，因為近修四支也圓滿於無勤任運的瑜伽中，所以因、緣、果的實有並不存在，這是拉孜瓦的口訣。因此，所知之境、進入其中以及顯現這三者，與法性、菩提心的自性沒有差別，因此基果無別，是自性任運大圓滿。第三，關於近修、近邊近修、修持和修持大的意義，即近修四支，應當勤奮于無勤任運成就的瑜伽。這是總的開示。其中，摩訶瑜伽的近修四支中，大圓滿拉孜瓦的宗派，將因果的生起和蘊、三解脫門、方便智慧雙運、顯空無別等一切父續母續的顯現，都必須結合于自性無勤任運成就之理。其中，近修是了知基位本凈和任運雙運的菩提心，也就是一切俱生本凈之法原本成佛。

【English Translation】 Acting without effort is the characteristic of entering. So, what is the purpose of entering in this way? It is for the unique cause of accomplishing the unsurpassed Buddhahood, because if one cannot realize the equality of acceptance and rejection, there is no way to become a Buddha, so it is necessary. The necessity of necessity is the characteristic of the fruit: all afflictions and pure dharmas, in general, as well as the five meats and five ambrosias, etc., all that are specially marked as objects of practice, are originally in the great equality of Buddhahood, without acceptance or rejection, naturally accomplished. Samsara itself is originally unsurpassed, naturally accomplished as the nature of nirvana, and manifesting it is the characteristic of the fruit: body, speech, and mind are constantly pervasive, with endless adornments, filling the dharmadhatu, and immeasurable play of wisdom. For example, decorating a golden eye with turquoise, the wheel symbolizes taming the beings' faculties and cutting off their obstacles. Such manifestation is the necessity of necessity. So, is it contradictory to establish cause, condition, and fruit in the Great Perfection, which is originally enlightened? Just as the lower tantras such as Mahayoga believe that the fruit is accomplished through the four branches of approach and accomplishment, here it is not necessary to do so, because the four aspects of approach and accomplishment are also perfected in the effortless and spontaneous yoga, so the reality of cause, condition, and fruit does not exist, this is the instruction of La-zi-wa. Therefore, the object of knowledge, entering into it, and manifesting it, these three have no difference from the nature of dharmata and bodhicitta, so the base and fruit are inseparable, it is the great spontaneous perfection of nature. Third, regarding the meaning of approach, near approach, accomplishment, and great accomplishment, that is, the four branches of approach and accomplishment, one should diligently practice the yoga of effortless and spontaneous accomplishment. This is the general teaching. Among them, in the four approaches of Mahayoga, the tradition of the Great Perfection La-zi-wa, all manifestations of the father and mother tantras, such as the arising of cause and effect and the skandhas, the three doors of liberation, the union of skillful means and wisdom, the inseparability of appearance and emptiness, etc., must be combined with the principle of self-nature effortless spontaneous accomplishment. Among them, approach is knowing the bodhicitta of the base of original purity and spontaneous union, that is, all co-emergent original purity dharmas are originally enlightened.

་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་ཅིང་གཉེན་པོས་བཅོས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་ནི། ལྟ་བ་དེའི་ངང་ནས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་བདག་ཉིད་ལྷར་ཤེས་པ་སྟེ། དེའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ནས་ལྷའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། མ་ཧཱ་སོགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་ངང་ནས་བདག་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལྟར་ད་ལྟ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་ཡུམ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེའང་མ་ཧཱ་སོགས་ཀྱི་ཡུམ་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་མིན་གྱི་ཡུམ་ཆེན་མོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལས། ནམ་མཁའ་ཉིད་ཡུམ་ཆེན་མོ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞིར་སྣང་ཞིང་། དེ་ཡང་གོ་འབྱེད་པ་དང་། རྟེན་བྱེད་པ་དང་། སྡུད་པ་དང་། 13-2-18b སྨིན་པ་དང་། གཡོ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཡུམ་ཡེ་ནས་ཡིན་པར་རྟོགས་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བ་སྟེ། དེའང་ཅི་ལྟར་འབྲེལ་ན། ཡུམ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡུམ་གྱི་མཁའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས། མ་འགགས་པར་སྣང་བའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཐབས་ཀྱི་ཡབ་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ད་ལྟ་ལམ་གྱིས་ཟུང་དུ་སྦྲེལ་བ་ལྟ་བུ་མིན་པར་ཡེ་ནས་ཟུང་དུ་གྱུར་པའི་འབྲེལ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་སྲས་སྤྲུལ་པ་ལྕམ་དྲལ་དུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ནི། མ་ཧཱ་སོགས་ཀྱི་ཡབ་ཡུམ་འབྲེལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་སྲས་ལྕམ་དྲལ་འཕྲོ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡུམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རོལ་ཅིང་དེ་ལ་མ་འགགས་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱོགས་ཞེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་རོལ་མོ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། གཉིས་འཛིན་གྱི་ཞེན་པ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་ཡང་མེད་པས་ཡེ་ཤེས་དགྱེས་པ་དེ་ནི་བདེ་བའི་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བའི་སྒྱུ་མའི་རྒྱུན་ལ་རོལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །བདེ་བའི་དུས་ཉིད་ན་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་ཐར་གྱི་དོན་མཐའ་གང་དུའང་མི་དམིགས་ཤིང་མཁའ་དང་སྙོམས་པ། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་ར་བ་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ 13-2-19a ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་བྱེད་སྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཟག་པའི་རྒྱུ་གཟུང་འཛིན་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ཅིང་མི་འགག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་སྣང་བ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། དེ་ཡང་སྤྲོས་མཚན་འཛིན་ཞེན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གཉིས་ལྷུན་ག

【現代漢語翻譯】證悟到，增長的自性無法通過道新近成就，也無法通過對治來修正。近取（Nye bahi nyen pa）：從那個見地的角度，將五蘊的自性認知為本尊。因為一切法原本就是佛的自性，所以自身也原本就是本尊的自性。證悟到，不像從摩訶（MaHa）等的見地中生起本尊那樣，現在才去成就。成就（Drub pa）：生起佛母。不像摩訶（MaHa）等生起佛母那樣，而是從虛空界中，虛空本身顯現為地、水、火、風四大，並且證悟到，那是原本就具有開啟、作為所依、聚集、成熟和運動作用的佛母。大成就（Drub pa chen po）：方便與智慧結合。如何結合呢？從不具有五大自性的智慧，以及佛母的虛空空性解脫中，不間斷顯現的五蘊之佛，是方便之父，從無愿解脫中，不像現在才通過道來結合，而是證悟到原本就是結合的狀態。從結合中，在菩提心中，從無分別的自性中，一切生起都是子、化身、兄妹的自性。不像摩訶（MaHa）等的父母結合的菩提心中，散發出子、兄妹那樣，而是在原本就是成佛的意義上，在境法界，佛母如幻，在覺性智慧，佛父如幻中嬉戲，並且在那不間斷、無所緣、無分別、遠離一切偏執的安樂智慧中，體驗到任何顯現都如遊戲般的意境。因為沒有絲毫二取執著，所以智慧的喜悅是至上的安樂，以那樣如幻的相續嬉戲和體驗的方式。那也是與剎那分離的，自性相續如虛空一般。在安樂的時刻，遠離一切戲論，在無相解脫的意義中，不緣于任何邊，與虛空平等，不超出大中舍的範圍，成為法性自生智慧唯一的境界，從而無作任運成就。在那裡，染污之因，能取所取，都清凈為自生智慧，並且不間斷地，自性相續顯現為福德資糧。而且，沒有絲毫的戲論、相、執著，是智慧資糧。像那樣，二資糧任運自成。

【English Translation】 Realizing that the nature of increase cannot be newly accomplished through the path, nor can it be corrected through antidotes. Near attainment (Nye bahi nyen pa): From the perspective of that view, recognizing the nature of the five aggregates as the deity. Because all dharmas are originally the nature of the Buddha, so oneself is also originally the nature of the deity. Realizing that, unlike generating the deity from the view of Maha (MaHa) etc., it is not like achieving it now. Accomplishment (Drub pa): Generating the Mother. Not like Maha (MaHa) etc. generating the Mother, but from the realm of space, space itself appears as the four great elements of earth, water, fire, and wind, and realizing that it is originally the Mother who has the functions of opening, being a support, gathering, maturing, and moving. Great accomplishment (Drub pa chen po): The union of skillful means and wisdom. How to unite? From the wisdom that does not have the nature of the five great elements, and the liberation of the emptiness of the Mother's space, the uninterrupted manifestation of the five aggregates of the Buddha, is the Father of skillful means, from the liberation of no aspiration, not like uniting through the path now, but realizing that it is originally a state of union. From the union, in the Bodhicitta, from the nature of non-duality, all arising is the nature of children, emanations, and siblings. Not like the children and siblings emanating from the Bodhicitta of the union of Father and Mother of Maha (MaHa) etc., but in the meaning of originally becoming a Buddha, in the realm of objects and dharmas, the Mother is like illusion, in the awareness of wisdom, the Father is like illusion, playing in it, and in that uninterrupted, unobjectified, non-dual, free from all biases, blissful wisdom, experiencing the state of mind where any manifestation is like a game. Because there is not the slightest clinging to dualistic grasping, the joy of wisdom is the supreme bliss, in the manner of playing and experiencing in such an illusory continuum. That is also a continuum of self-nature separated from the moment, like space. At the moment of bliss, away from all elaboration, in the meaning of signless liberation, not focusing on any side, equal to space, not exceeding the scope of great equanimity, becoming the only realm of the wisdom of the self-arisen nature of Dharma, thereby spontaneously accomplishing without action. There, the cause of defilement, the grasper and the grasped, are purified into self-arisen wisdom, and uninterruptedly, the continuum of self-nature manifests as the accumulation of merit. Moreover, without the slightest elaboration, sign, clinging, it is the accumulation of wisdom. Like that, the two accumulations are spontaneously accomplished.

ྱིས་གྲུབ་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པ་དེས་བདུད་རྣམ་པ་བཞིའང་བརྟུལ་ནས་མཐར་ཕྱིན་པའི་དོན་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་བདུད་བཞི་བརྟུལ་ཚུལ་ནི། བསྙེན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ། ཉེར་བསྙེན་བདག་ཉིད་ལྷར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་ཕུང་པོའི་བདུད་བཅོམ། སྒྲུབ་པ་ཡུམ་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་བཅོམ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་མཁའ་དང་སྙོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ལྷའི་བུའི་བདུད་བར་ཆད་གཡེང་པའི་བདུད་བཅོམ། དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་བདུད་རྣམ་པ་བཞི་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་མཐུ་ཡོད་པའི་ལམ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལམ་ཆེན་པོའོ། །བཞི་པ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་འོག་མ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་བཀོད་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་འདོད་དགུར་འཇོ་བ་ 13-2-19b ཡིད་བཞིན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་རྣམ་པས་རྒྱ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་འཁོར་ལོ་ཡེ་ནས་བླ་ན་མེད་པའི་སྟེ་རྡུལ་ཚོན་སོགས་དང་གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའང་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་རྟོགས་བྱེད་གསང་སྙིང་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་མན་ངག་དང་བཅས་པ་རྫོགས་ཆེན་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཞུང་རྣམས་ཐོག་མར་ཉན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བླ་མ་ལས་ཐོས་པ་ནི་མིག་ཕྱེ་བའོ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེའི་དོན་རྟོགས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའོ། །སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞུགས་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའོ། །ད་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་འདི་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ཚུལ་འདི་ནི་མཉམ་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ་དེ་ལས་གོང་དུ་བགྲོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །ལམ་འདིའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་སྤྱི་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་འོད་ཟེར་མང་པོ་བཀྱེ་བས་འདུལ་བའི་འགྲོ་བ་སྣོད་དུ་རུང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་གྲགས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྤྱི་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གསུམ་དུ་གྲགས་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་འོད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་

【現代漢語翻譯】由自然本智成就，能降伏四魔，最終成就究竟之義。降伏四魔之法如下：通過修習知曉菩提心的近修，以未生之定降伏死魔；通過修習視自身為本尊的近成就，以如幻之定降伏蘊魔；通過修習生起佛母的成就，以離塵之定降伏煩惱魔；通過修習雙運方便與智慧的大成就，以無所緣、等同虛空之定降伏天子魔，即障礙散亂之魔。因此，具有調伏四魔之力的道路，是清凈之道，也是不費力氣、自然成就的大道。第四，進入大圓滿壇城的次第：不像下乘那樣依賴壇城建造等作為，而是安住於一切法本初清凈的幻化，如意自在，如同充滿一切方位的如意寶宮殿，是超越微塵、色彩等一切形象的無上壇城。進入此壇城，即是證悟本初成佛之義。此乃《秘密藏續》第十三章及其口訣，為大圓滿等方便乘之根本。首先以聽聞之慧從上師處聽聞，是為開眼；以思惟之慧領悟其義，是為見壇城；以修習之慧于證悟后串習，是為入壇城，獲得灌頂；如此入壇城后現前，是為獲得大成就。現在爲了展示此大圓滿之法不同於其他一切法，故宣說：此法乃平等性大圓滿，是因果一切乘之究竟，是無有更高之義。此道之果是不費力氣、自然進入文字輪、薈供輪之地。一般而言，在共同的特徵乘中，佛地被稱為普光，意為放射眾多光芒，調伏可調伏之眾生，使之成為法器。在共同的金剛乘中，佛地被稱為三地。其中，普光是法身，無相，自性光明。

【English Translation】 Accomplishing the ultimate meaning by subduing the four maras through the great innate wisdom that is naturally accomplished. The method of subduing the four maras is as follows: Subduing the Mara of Death through the Samadhi of non-arising, which is the characteristic of knowing the mind of Bodhicitta (Enlightenment-mind) in the stage of Approach; Subduing the Mara of Aggregates through the Samadhi of illusion-like, which is the characteristic of knowing oneself as the deity in the stage of Close Approach; Subduing the Mara of Defilements through the Samadhi of being free from dust, which is the characteristic of generating the Mother Tantra in the stage of Accomplishment; Subduing the Mara of the Sons of Gods, the Mara of Obstacles and Distractions, through the Samadhi of being non-objective and equal to space, which is the characteristic of the union of skillful means and wisdom in the stage of Great Accomplishment. Therefore, the path that has the power to subdue the four maras is the path of complete purity, and it is also the great path of spontaneous accomplishment without effort. Fourth, the order of entering the Mandala of the Great Perfection: It does not depend on efforts such as constructing the Mandala like the lower vehicles, but abides in the illusion of all phenomena being primordially pure, freely granting desires, like a wish-fulfilling palace that is not limited in all directions and times, it is the supreme Mandala that transcends all forms such as dust, colors, and images. Entering this Mandala is also realizing the meaning of primordial Buddhahood. This is the Thirteenth Chapter of the Secret Essence Tantra and its oral instructions, which are the basis of the Great Perfection and other skillful means vehicles. First, hearing from the Lama with the wisdom of listening is like opening the eyes; understanding its meaning with the wisdom of thinking is like seeing the Mandala; practicing and becoming familiar with it after realization with the wisdom of meditation is like entering the Mandala, obtaining empowerment; becoming manifest after entering in this way is like obtaining great accomplishment. Now, in order to show that this way of the Great Perfection is unique to all, it is said: This way is the Great Perfection of Equality, the ultimate of all vehicles of cause and effect, and there is no higher meaning than that. The result of this path is spontaneous entry into the ground of the Letter Wheel and the Great Assembly Wheel without effort. In general, in the common characteristic vehicle, the Buddha-ground is called Kuntu Od (ཀུན་ཏུ་འོད།), meaning 'All-Pervading Light', because it radiates many rays of light, taming beings to be vessels.

ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའོ། །པདྨ་ཅན་ 13-2-20a ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དོན་ཅིར་ཡང་མ་གཟིགས་པ་ཉིད་མ་ཆགས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་གཞི་ཡིན་པའོ། །ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་དང་མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་ཉིད་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡི་གེ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དང་མཚན་མའོ། །མཚན་མ་ལའང་གཉིས་ཏེ་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཆ་ཤས་སུ་སྣང་བའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཅུ་གསུམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་བློ་རྩལ་རབ་ཀྱིས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་རིག་ནས་ལམ་གྱི་བྱ་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐད་ཅིག་གིས་གོམས་པ་དྲག་བརྡལ་ཏེ་ཅིག་ཆར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། གང་ཟག་ཕལ་གྱི་བསམ་ཞིང་གོམས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་གྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་དོན་ཐོས་ཏེ་ནན་ཏན་དུ་ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་དོན་འདི་ནི་བདེན་ཞིང་ཆེས་ཟབ་པར་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པ་དང་ཕལ་གྱི་བློ་ལ་གོ་དཀའ་ཞིང་བདེན་པ་དང་ཟབ་པར་མ་ཤེས་པའི་དབང་གིས་རང་གི་ཉམས་དང་སྦྱར་ནས་གང་ཟག་གཞན་ཀུན་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ནས་ཡོངས་ཏེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་རྣམས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རྫུན་ཞེས་སྐྱེས་བུ་རབ་རྣམས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སུན་འབྱིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས་རབ་ཏུ་གསང་ 13-2-20b བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཡང་རང་བཞིན་གསང་བའི་ཐེག་པ་ཞེས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་ནུས་པའི་བློ་མ་སྐྱེས་བར་དུ་ཐེག་པ་འོག་མ་བས་ཞེས་ལྷ་མི་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཆུད་མི་ཟ་བས་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་བློ་དམན་རྣམས་ལ་འཁོར་བའི་སྐྱོན་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བསྔགས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིམ་པ་མཐའ་དག་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་དོན་སློབ་མའི་ཉམས་དང་སྦྱར་ལ་རིམ་པས་དྲང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཐེག་པའི་ཕྱོགས་འགའ་མི་ཤེས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཟུང་དུ་མི་རུང་བར་མདོ་རྒྱུད་དག་ན་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ་། ། 說凈行殊勝 གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡོན་ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་དང་རང་གི་ངང་ཚུལ་སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བའི་སྤྱོད་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་བྱེ

【現代漢語翻譯】周遍一切處啊！（Padma-can，蓮花者）蓮花者（Padma-can）以無緣之智慧，於法身之義無所見，此乃不著之大悲之基。文字輪大集會，即于彼時，智慧與相之壇城自性，不費力氣自然成就。其中，文字有二：智慧與相。相亦有二：名與色。色亦有二：圓滿顯現與部分顯現。如是果之法壇城大集會自然成就，亦名文字輪大集會之地，亦名第十三佛地。彼乃具極高智慧之人，從一開始就覺悟到本初成佛之義，無需依賴道之勤作，剎那間便能迅速習慣，一蹴而就。而非普通人所能思議和習慣。普通人聽聞此等意義，縱然努力思索，亦不會相信此義真實且甚深。由於不信，且普通人之智慧難以理解，不知其真實與甚深，便將之與自身之體驗相聯繫，認為他人亦是如此，從而否定大圓滿之證悟者，誹謗一切法本初成佛之說為虛妄，對殊勝之人加以誹謗，生起詆譭大乘之念，故應嚴加保密。因此，自性秘密之乘，乃是導師所宣說，因其必須嚴加保密。因此，在尚未生起如實證悟一切法本初成佛之義之智慧前，若以下乘之方式，即以天人、聲聞、緣覺等道行事，則無法調伏眾生。故導師應讚歎輪迴之過患與涅槃之功德，精通一切乘之次第，並將彼等意義與弟子之體驗相結合，循序漸進地引導。若是不通曉某些乘之導師，則不可依止，此于經續中廣為宣說。說凈行殊勝第二部分分為：總說和廣說。首先是總說：如此以見解之差別，爲了獲得功德之果，身體的苦行和改變自身先前的狀態，行為和苦行也各不相同。

【English Translation】 All-pervading one! (Padma-can, the one with the lotus) Padma-can (the one with the lotus) with the wisdom of no object, sees nothing in the meaning of Dharmakaya (法身, Dharma Body), which is the basis of unattached compassion. The great assembly of the wheel of letters is the spontaneous accomplishment of the nature of wisdom and the mandala of signs at that time. There are two letters: wisdom and signs. There are also two signs: name and form. There are also two forms: complete appearance and partial appearance. Such a great assembly of the mandala of the fruit's Dharma is also called the ground of the great assembly of the wheel of letters, and also called the thirteenth Buddha ground. That is, a person with great intelligence, from the beginning, realizes the meaning of primordial Buddhahood as primordial Buddhahood, and does not rely on the efforts of the path, but quickly becomes accustomed in an instant, and goes all at once. It is not something that ordinary people can think about and become accustomed to. Ordinary people hear such meanings, and even if they try to think about them, they will not believe that this meaning is true and profound. Because of disbelief, and because the wisdom of ordinary people is difficult to understand, and they do not know its truth and profundity, they connect it with their own experience, thinking that others are the same, thus denying the realization of Dzogchen (大圓滿), slandering the statement that all Dharmas are primordially enlightened as false, slandering the superior people, and giving rise to the idea of defaming the Mahayana (大乘), so it should be kept strictly secret. Therefore, the Tantra of Natural Secrecy is taught by the teacher himself, because it must be kept strictly secret. Therefore, before the wisdom of truly realizing the meaning of the primordial enlightenment of all Dharmas has arisen, if one acts in the manner of the lower vehicle, that is, by the paths of gods, humans, Shravakas (聲聞), Pratyekabuddhas (緣覺), etc., then sentient beings cannot be tamed. Therefore, the teacher should praise the faults of Samsara (輪迴) and the merits of Nirvana (涅槃), be proficient in the order of all vehicles, and combine those meanings with the experience of the disciples, and guide them gradually. If a teacher who does not understand some vehicles, then one should not rely on him, which is widely stated in the Sutras and Tantras. Explaining the Excellence of Pure Conduct The second part is divided into: a summary and a detailed explanation. First is the summary: Thus, with the difference of views, in order to obtain the fruit of merit, the asceticism of the body and changing one's previous state, the behavior and asceticism are also different.

་བྲག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་ལྟ་བ་མིག་དང་འདྲ་བས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་བཞིན་དུ། དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་རྐང་པ་དང་འདྲ་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྟ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་མེད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཕྱལ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་མུར་ཐུག་གོ། གང་ལྟ་བ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དང་ 13-2-21a ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་སྟེ་ཐར་པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མ་འབྲེལ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་ཐུབ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་གོང་དུ་ལྟ་བའི་སྐབས་སུ་སྨོས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕྱལ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་གྱི་གནས་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པས་དཀའ་ཐུབ་མེད་པའོ། །ཕྱི་རོལ་མུར་ཐུག་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཆད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕན་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བས་དཀའ་ཐུབ་མེད་པའོ། །དེ་གཉིས་ནི་དཀའ་ཐུབ་མེད་པ་སྟེ། དཀའ་ཐུབ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ལ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་ནི་ཚེ་འདིའི་བཙན་ཕྱུགས་སོགས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་གཙང་སྦྲ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ནི། བདག་རྟག་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱིས་ལུས་སུན་འབྱིན་ཅིང་ཕྱོགས་བཞིར་མེ་དང་སྟེང་ནས་ཉི་མ་སྟེ་མེ་ལྔ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་། ཁྱི་ཕག་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དམན་པ་ངལ་བ་དོན་མེད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་སྤྱོད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ནི་འདུལ་བ་ལས། བསླབ་པ་གསུམ་མདོར་བསྡུས་ཏེ། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཀྱང་། ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ། སྲོག་གཅོད། མ་བྱིན་ལེན། མི་ཚངས་སྤྱོད། རྫུན་སྨྲ་ལྟ་བུ་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་བཞི་སོགས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའོ། ། 13-2-21b དགེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱད། ཅེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བདེན་པ་བཞིའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ། འཕགས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྤྱད་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །རང་གི་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་གདུལ། །ཞེས་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སེམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཡེངས་བ་ལས་བཟློག་སྟེ་རྩེ་གཅིག་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བསླབ་པའོ། །ཚུལ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། ཞེས་ཚད་མར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཀུ

【現代漢語翻譯】就像眼睛一樣，見解一旦被切斷就會變成巖石。苦行和禁行就像腳一樣，會跟隨見解。因此，根據見解的差異，苦行分為有和無兩種。無苦行有兩種情況：由於見解沒有要實現的，所以是世俗的散亂和外道的極端主義。由於見解有要實現的，所以有苦行有四種情況：順世論者和外道，他們的苦行與解脫之道無關，是世俗的苦行；成為超越世間之道的聲聞的苦行和菩薩的苦行；以及無上的苦行。第二，關於上述見解中提到的世俗散亂，由於他們對因果感到困惑，所以什麼都不知道該取捨，因此沒有苦行。外道的極端主義者，因為他們認為因果斷滅，所以不追求來世的利益，因此沒有苦行。這兩種情況是沒有苦行的。在有苦行的一方，順世論者爲了實現今生的權勢和財富等超越他人的目標，所以有潔凈等苦行。外道爲了凈化常恒的『我』，用冷熱等折磨身體，四面點火，頭頂太陽，行五火供等苦行；以及像狗和豬一樣的低劣禁行，徒勞無益地顛倒行事。聲聞的苦行在《律藏》中，總攝為三學：『不做任何惡事』，這是從戒律的角度來說的，遠離殺生、不予取、邪淫、妄語等十不善業，以及像四根本罪這樣的墮罪。『行持一切善事』，這是從智慧的角度來說的，以如實證悟四諦的智慧所攝持，行持和獲得聖道和果位的法。『調伏自心』，這是從心的角度來說的，使心從外在的散亂中返回，專注於一境性的禪定。『此乃諸佛之教』，這是作為衡量標準的言辭，不同於外道自在天等的教義，因為一切都是...

【English Translation】 Just as the eyes, once the view is cut off, it turns into a rock. Asceticism and vows are like feet, following after the view. Therefore, according to the differences in view, asceticism is divided into two: with and without. There are two cases of no asceticism: because the view has nothing to be accomplished, it is worldly distraction and the extreme of outsiders. Because the view has something to be accomplished, there are four cases of asceticism: the materialists and outsiders, whose asceticism is not related to the path of liberation, are worldly asceticism; the asceticism of the Shravakas and Bodhisattvas who have become the path beyond the world; and the unsurpassed asceticism. Second, regarding the worldly distraction mentioned in the above view, because they are confused about cause and effect, they do not know what to take or abandon, so there is no asceticism. The extremists of outsiders, because they see the cause and effect as cut off, do not seek the benefit of the next life, so there is no asceticism. These two cases are without asceticism. On the side of having asceticism, the materialists, in order to achieve power and wealth in this life that surpasses others, have asceticism such as cleanliness. Outsiders, in order to purify the permanent 'self', torment the body with cold and heat, light fires on all four sides, and support the five fires with the sun on top; and inferior vows like dogs and pigs, acting perversely in vain. The asceticism of the Shravakas is summarized in the Vinaya as the three trainings: 'Do no evil', which is from the perspective of discipline, abstaining from the ten non-virtuous actions such as killing, stealing, adultery, and lying, as well as the four root downfalls. 'Practice all good', which is from the perspective of wisdom, encompassed by the wisdom that truly realizes the four noble truths, practicing and attaining the Dharma of the noble path and its fruits. 'Tame your own mind', which is from the perspective of mind, turning the mind away from external distractions and focusing on one-pointed samadhi. 'This is the teaching of the Buddhas', which is a word of measurement, different from the doctrines of outsiders such as Ishvara, because everything is...

ན་གྱིས་ཡིད་བརྟན་དུ་རུང་བའི་ཚད་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པ། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པར་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དང་ཞེས་འདི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་གང་དག །དོན་དམ་པའི་ཤེས་པ་ལའང་སྣང་སྟེ། དེ་བས་ན་གཉིས་ཀར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་དབང་གིས་ལུས་ངག་གིས་དགེ་བ་ནི་སྤྱོད། མི་དགེ་བ་ནི་སྤོང་པའི་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །གོང་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བའི་སྐབས་སུ་གུད་དུ་བཞག་ནས། འདིར་དཀའ་ཐུབ་མ་སྨོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་ཐུབ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སྡོམ་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ 13-2-22a དེ་མ་ཐོབ་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་ན་རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ། མཐར་ཕྱིན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། འདི་གསུམ་ནི་མི་ཚང་མི་རུང་ངོ་། །དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། བྱང་སེམས་ལ་ཕམ་པ་བཞི་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་ནི་བྱང་སེམས་ཡོངས་གཟུང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། སེར་སྣའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་མི་སྐྱོབ་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་གཉིས་ནི་སྙིང་རྗེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ནི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཏེ། དེ་བཞིས་མ་ཟིན་པར་སྙིང་རྗེས་ཟིན་ན་ལུས་ངག་གིས་ཚར་གཅོད་པ་ཡང་བྱ་དགོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚར་བཅད་པའི་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་རྐྱེན་དུ་འཚམས་པར་འགྱུར་ཡང་། ཚར་གཅོད་པའི་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མི་བྱེད་ན་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་བྲིད་པ་དང་སྤྱོ་བ་དང་བསྡིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བ་དམ་པ་མིན་པས་འདུལ་ཀྱང་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་ན་ཡང་ཉམས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། བསམ་པ་སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་རྩུབ་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད།ཅེས་འབྱུང་སྟེ། ཀུན་སློང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཟིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་དང་། ལྟར་སྣང་མི་དགེ་བ་གང་སྤྱད་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་མདོར་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞི་ 13-2-22b བཟུང་ནས་སྤྱོད་དོ། །གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ནི། དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་མདོ་ཉིད་ལས། ཐབས་ཤེས་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པར་བློ་རབ་ཏུ་ངེས་པའམ་གདེང་དུ་གྱུར་ན། ཉོན་མོང

【現代漢語翻譯】因此，可以信賴的量（pramana）由佛陀所教導，並且已經很好地闡述了神聖的律藏（Vinaya）。正如經文所說，由於這個原因，所有善與非善的法都存在於世俗諦（kunrdzob，conventional truth）和勝義諦（dondampa，ultimate truth）中。也就是說，在世俗諦的意識中所顯現的法，也會在勝義諦的意識中顯現，因此被稱為兩者都存在。由於這個原因，身體和語言上的善行應該實行，非善行應該避免，並且應該實踐苦行（dka' thub，asceticism）和戒律（brtul zhugs，vows）。在前面討論自證佛（rang sangs rgyas，pratyekabuddha）的觀點時，苦行被單獨列出，而在這裡沒有提到苦行，是因為它與聲聞（nyan thos，shravaka）的觀點一致。菩薩（byang chub sems dpa'，bodhisattva）的苦行是爲了將一切眾生從輪迴的海洋中解脫出來。發起希求一切智智（thams cad mkhyen pa'i ye shes，omniscient wisdom）的心是戒律的基礎。如果不能獲得一切智智，就無法利益眾生，因此必須獲得它。其因是菩提心（byang chub kyi sems，bodhicitta），其根是大悲心（snying rje chen po，great compassion），其究竟是善巧方便（thabs la mkhas pa，skillful means）。這三者是不可或缺的。與此不相容的是自性罪（rang bzhin gyi kha na ma tho ba，inherent transgressions）。菩薩有四種根本墮（pham pa，defeat）：捨棄菩提心是與菩薩戒完全相悖的；由於吝嗇而不救助眾生，以及由於嗔恨心而傷害眾生，這兩種行為都與大悲心相悖；捨棄正法（dam pa'i chos，holy dharma）是與善巧方便相悖的。如果沒有被這四種墮罪所控制，並且被大悲心所控制，那麼即使是身體和語言上的懲罰也是必要的。正如菩薩二十戒經（Byang chub sems dpa'i sdom pa nyi shu pa）中所說：『菩薩以懲罰的行為來調伏眾生，這也會成為利益眾生的因緣。但是，如果懲罰的行為不能利益眾生，那麼也會導致墮落。如果通過展示神通、欺騙、責罵和恐嚇等不正當手段來調伏眾生，也會導致墮落。』為什麼呢？因為他們的意念充滿了慈悲和愛心，並且他們的心專注于善行，即使行為粗暴也沒有過錯。正如經文所說，如果動機被大悲心所控制，那麼一切行為都是善的，無論表面上看起來多麼不善，都不會導致菩薩戒的墮落。總之，菩薩戒是建立在大悲心的基礎上而實行的。無上密（gsang ba bla na med pa，anuttara-tantra）的苦行是，正如大誓言續（Dam tshig chen po'i mdo）中所說：『如果對方便與智慧（thabs shes，upaya-prajna）的偉大平等（mnyam pa chen po，great equality）有了堅定的信念或確信，認為它是無上佛乘（sangs rgyas kyi theg pa，buddha-yana），那麼煩惱（nyon mong）……』

【English Translation】 Therefore, the reliable pramana (means of valid cognition) is taught by the Buddha, and the sacred Vinaya (discipline) has been well explained. As it is said in the scriptures, due to this reason, all virtuous and non-virtuous dharmas exist in both the conventional truth (kunrdzob) and the ultimate truth (dondampa). That is to say, whatever dharmas appear to the consciousness of conventional truth also appear to the consciousness of ultimate truth, and therefore it is said that both exist. Due to this reason, virtuous actions of body and speech should be practiced, non-virtuous actions should be avoided, and asceticism (dka' thub) and vows (brtul zhugs) should be practiced. In the previous discussion of the view of the Pratyekabuddha (rang sangs rgyas), asceticism was listed separately, but here it is not mentioned because it is in accordance with the view of the Shravakas (nyan thos). The asceticism of the Bodhisattva (byang chub sems dpa') is for the sake of liberating all sentient beings from the ocean of samsara. Generating the mind of omniscient wisdom (thams cad mkhyen pa'i ye shes) is the basis of the precepts. If one cannot attain omniscient wisdom, one cannot benefit sentient beings, therefore one must attain it. Its cause is Bodhicitta (byang chub kyi sems), its root is great compassion (snying rje chen po), and its ultimate is skillful means (thabs la mkhas pa). These three are indispensable. Incompatible with this are the inherent transgressions (rang bzhin gyi kha na ma tho ba). A Bodhisattva has four root downfalls (pham pa): Abandoning Bodhicitta is completely contrary to the Bodhisattva vow; not helping sentient beings due to stinginess, and harming sentient beings due to hatred, both of these actions are contrary to great compassion; abandoning the holy Dharma (dam pa'i chos) is contrary to skillful means. If one is not controlled by these four downfalls, and is controlled by great compassion, then even physical and verbal punishments are necessary. As it is said in the Twenty Precepts of the Bodhisattva (Byang chub sems dpa'i sdom pa nyi shu pa): 'The Bodhisattva's act of disciplining beings through punishment will also become a cause for benefiting beings. However, if the act of punishment does not benefit beings, then it will also lead to downfall. If one disciplines beings through improper means such as displaying miracles, deceiving, scolding, and threatening, then it will also lead to downfall.' Why? Because their minds are filled with compassion and love, and their minds are focused on virtuous actions, even if the actions are harsh, there is no fault. As the scriptures say, if the motivation is controlled by great compassion, then all actions are virtuous, and no matter how non-virtuous they may appear, they will not lead to the downfall of the Bodhisattva vow. In short, the Bodhisattva vow is practiced based on great compassion. The asceticism of the Unsurpassed Secret (gsang ba bla na med pa) is, as it is said in the Great Vow Tantra (Dam tshig chen po'i mdo): 'If one has firm faith or conviction in the great equality (mnyam pa chen po) of skillful means and wisdom (thabs shes), considering it to be the unsurpassed Buddha-yana (sangs rgyas kyi theg pa), then afflictions (nyon mong)...'

ས་པ་ལྔ་དང་། འདོད་ཡོན་ལྔ་ཀུན་ལ་སྤྱད་ཀྱང་། པདྨ་ལ་ནི་འདམ་གྱིས་མི་གོས་པ་བཞིན་ཏེ། གང་ཟག་མཆོག་དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ནི་ཡེ་ལྡན་ཡིན་པས་འབྲལ་དུ་མི་རུང་བས་བསྟེན་དུ་མེད་ལ། ཞེ་སྡང་ནི་རང་མཚན་པ་མེད་པས་སྤང་དུ་མེད་དེ་ཡེ་ནས་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་བློས་ཟིན་ན་ཅི་ཡང་མི་འགལ་ལོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མདོར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་སྦྱོར་ལས་ལོག་པའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། དེའི་སྟེང་དུ་ཕན་འདོགས་ལ་ཞུགས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་སྤྱོད་ཉམས་སུ་བླང་སྟེ་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་ཡང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་འདུ་ཤེས་དང་དངོས་གཞིའི་སྒོ་ནས་ལས་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ནི་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། གསང་སྔགས་ནི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི། སྔོན་གྱི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་ཅིང་། བྱང་སེམས་ནི་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་འཕགས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་ལ། གསང་སྔགས་ཀྱིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 13-2-23a པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་ཀྱང་དེ་ལྟར་གཏན་ནས་མ་རྟོགས་པ་དང་ཕྱོགས་རེ་ལས་མ་རྟོགས་པ་ཐེག་བརྒྱད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལྷུན་འགྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །མདོར་ན་གསང་སྔགས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་ལྟ་བས་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་གསང་སྔགས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གི་སླར་སྡུད་པའི་ཚིག་ཏུ་སྦྱར་བར་མཛད་དེ་ཐེག་པ་འོག་མའི་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པར་བསྟན་པའོ། ། 竟義 གསུམ་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ། གདམས་ངག་གང་ལ་གཏད་པའི་སྣོད་དང་། བརྩམས་ཟིན་པའི་མཐའ་བྱང་གདགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལྟ་བ་མཐོ་དམན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བཀོད་ཅིང་དགོས་པ་བསྡུས་པས་ན། ལྟ་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གསང་བ་ནི་ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་དོན་ཚིག་ཉུང་ངུར་བསྡུས་ནས་བློ་ལ་འཆང་བའི་མན་ངག་བཞག་པ་ཡིན་པ་དང་། ཚིག་ཉུང་ངུ་འདིས་དོན་མང་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོན་མ་ཡིན་པས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་དུ་སྦས་ཤིང་བཅང་བར་བྱ་བའམ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི

【現代漢語翻譯】即使享用五種妙欲和五種慾望，就像蓮花不會被淤泥沾染一樣，對於那個殊勝的人來說，聲聞（梵文：Śrāvakayāna， श्रवकयान，śravakayāna，聽聞乘）的戒律和菩薩（梵文：Bodhisattva， बोधिसत्त्व，bodhisattva，覺有情）的戒律都將圓滿具足。正如經文所說，一切法（梵文：Dharma， धर्म，dharma，法）本來就是平等性（梵文：Samatā， समता，samatā，平等）的緣故。對於他來說，慈悲（梵文：Karuṇā， करुणा，karuṇā，悲）是本自具足的，所以不能分離，也無需刻意修持；嗔恨（梵文：Dveṣa， द्वेष，dveṣa，嗔）沒有自性，所以無法斷除，因為本來就是平等性。如果以這樣的平等心來攝持，就不會有任何衝突。這是他的意圖。總而言之，聲聞的戒律是斷除對眾生的損害；菩薩的戒律是在此基礎上進一步利益眾生；密咒（梵文：Mantra， मन्त्र，mantra，真言）的戒律是在前兩者的基礎上，效仿如來（梵文：Tathāgata， तथागत，tathāgata，如來）的行持。此外，聲聞的戒律以意識和行為為主要，菩薩以慈悲為主要，密咒則以智慧為主要。還有，聲聞是學習過去阿羅漢（梵文：Arhat， अर्हत्，arhat，阿羅漢）的行為，菩薩是學習安住于大地的聖者菩薩的行為，而密咒則是學習如來本身的行為。如此，即使證悟了法的平等性，對於那些完全沒有證悟或只證悟了一部分，安住於八乘（梵文：Aṣṭayāna， अष्टयान，aṣṭayāna，八乘）的人們，也不會沒有慈悲，因為無緣的慈悲會自然而然地生起。總而言之，在密咒大平等（梵文：Mahāsamatā， महासमता，mahāsamatā，大平等）的誓言中，一切行為在任何情況下都沒有不凈，正如通過見地了悟到本來清凈一樣，苦行和行為也同樣以清凈的方式來實踐。這是密咒大平等誓言的總結，它表明了密咒超越了下乘的苦行和行為。第三部分是結尾的意義。包括了交付口訣的法器，以及已完成之作的結尾題記。首先，如同念珠般連貫地闡述了見地高低的差別，並總結了要點，因此命名為『見地之念珠』。秘密在於，它將所有乘的意義都濃縮為簡短的文字，作為可以牢記於心的口訣。這些簡短的文字就像燈一樣，能夠領悟許多意義，因此應該像珍寶一樣隱藏和珍藏。或者，另一方面，大圓滿（藏文：རྫོགས་པ་ཆེན་པོ，羅馬音：Dzogchen，梵文：Atiyoga，अतियोग，atiyoga，無上瑜伽）的……

【English Translation】 Even when enjoying the five sense pleasures and the five desires, just as a lotus is not stained by mud, for that supreme person, the precepts of the Śrāvakayāna and the Bodhisattva will be fully complete. As the scripture says, because all Dharmas are inherently Samatā. For him, Karuṇā is inherently present, so it cannot be separated and does not need to be cultivated; Dveṣa has no self-nature, so it cannot be abandoned, because it is inherently Samatā. If one is grasped by such a Samatā mind, there will be no conflict. This is his intention. In short, the precepts of the Śrāvakayāna are to refrain from harming sentient beings; the precepts of the Bodhisattva are to further benefit sentient beings on top of that; the precepts of Mantra are to emulate the actions of the Tathāgata on top of the previous two. Furthermore, the precepts of the Śrāvakayāna are mainly based on consciousness and action, the Bodhisattva is mainly based on Karuṇā, and Mantra is considered to be mainly based on wisdom. Also, the Śrāvakayāna learns from the actions of past Arhats, the Bodhisattva learns from the actions of the Bodhisattvas who reside on the great earth, and Mantra learns from the actions of the Tathāgata himself. Thus, even if one realizes the Samatā of Dharma, compassion will still arise for those who have not realized it at all or have only realized a part of it, who abide in the eight vehicles, because aimless compassion arises naturally as its essence. In short, in the Mahāsamatā vow of Mantra, all actions are completely free from impurity in all circumstances, just as one realizes inherent purity through the view, so too, asceticism and behavior are practiced in a pure way. This is the summary of the Mahāsamatā vow of Mantra, which shows that it surpasses the asceticism and behavior of the lower vehicles. The third part is the meaning of the conclusion. It includes the vessel to which the instructions are entrusted, and the final inscription of the completed work. First, the differences in the high and low views are arranged continuously like a rosary, and the essentials are summarized, so it is named 'Rosary of Views'. The secret is that it condenses the meaning of all vehicles into concise words, placing them as instructions to be held in the mind. These concise words are like a lamp, capable of understanding many meanings, so they should be hidden and treasured like a precious jewel. Or, on the other hand, the Dzogchen…

་དོན་ནི་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ནི། ཇི་ལྟར་དམུས་ལོང་གཟུགས་མི་མཐོང་བ་དག་ནམ་ཞིག་རང་གི་ 13-2-23b བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་པའམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱེ་ནས་མིག་རྙེད་པ་ལྟར། ཐོག་མེད་མ་རིག་གིས་མདོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་མ་མྱོང་བ་ལས་ནམ་ཞིག་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ནས། དེའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་མིག་རྙེད་དེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རྩལ་རྙེད་པའམ་འཆང་བའི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་མཆོག་ཡོད་ན་དེའི་དོན་དུ་གྱུར་པའི་གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དེ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨོན་ལམ་དུ་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མན་ངག་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་བོད་ཡུལ་ནས་སླར་གཤེགས་ཀར་བྲག་དམར་མཚོ་མོ་འགུལ་གྱི་ནེ་ཐང་དུ་དགུང་གསུམ་བཞེས་ནས་ལྷ་སྲས་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་དང་རྗེ་འབངས་ལ་འགྱེས་ཕྱག་གི་དུས་སུ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །ཞེས་པའོ། །འདི་བྲིས་དགེ་བས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ། །པདྨ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་ལ་ཞུགས། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་ཟབ་གནད་ཀུན་རྟོགས་ནས། །འགྲོ་ལ་རྒྱལ་བའི་ལམ་བཟང་སྣང་གྱུར་ཅིག །མི་ཕམ་པས་ཐུན་བར་གཅིག་ལ་བྲིས་པ་མངྒ་ལཾ། །ཞེས་འཇམ་མགོན་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་མི་ཕམ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་མཆན་སོར་བཞག་ལ་གསང་བའི་བདག་པོ་བློ་གྲོས་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་བའི་ས་བཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ་རབ་ཚེས་དོན་འགྲུབ་ཅེས་པ་ས་མོ་ལུག་གི་ལོར་ཞེ་ཆེན་རི་ཁྲོད་དུ་ཞལ་བཤུས་ཤིང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་མཁན་ཆེན་བླ་མ་ཀུན་བཟང་དཔལ་ལྡན་ནས་ཞུས་ཆེན་མཛད་དེ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་བཅུད། །རྒྱལ་དབང་ 13-2-24a པདྨའི་ཐུགས་མཚོར་བསྐྱིལ་བ་ལས། །རྒྱལ་བློན་ལས་ཅན་འཁོར་ལ་གདམས་པའི་ཕུལ། །རྒྱལ་བསྟན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཅེས་ནོར་ལགས། །དུས་ཀྱི་མཐར་ཡང་སྐྱོབ་པ་མཆོག་དེ་ཡི། །ཐུགས་བསྐྱེད་སྨོན་པའི་རེ་ཁཱ་མ་རྨས་པས། །ཉེ་བརྒྱུད་བྱིན་རླབས་ངད་ལྡན་བདུད་རྩིའི་ཆབ། །ལོངས་སུ་སྤྱོད་འདི་སྐལ་བ་ཅིས་མི་བཟང་། །དེ་སླད་འཇམ་མགོན་བླ་མའི་ཕྱག་མཆན་གཞུང་། །གུས་པས་བཤུས་ལ་རང་བློས་མ་བསླད་སྙམ། །འོན་ཀྱང་ནོངས་གྱུར་གང་མཆིས་བདག་བློའི་སྐྱོན། །ཆོས་སྤྱན་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རབ་དགེ་དྲི་མེད་ཀྱིས། །ཐེག་མཆོག་བསྟན་པའི་པད་ཚལ་རྒྱས་པ་དང་། །བདག་ཀྱང་སྐྱེ་ཀུན་པདྨའི་བྲན་གྱུར་ཏེ། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་ལམ་བཟང་སྣང་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་འཇམ་དབྱངས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་སྨྲས་པ་དགེ། །།

【現代漢語翻譯】因此，由於其非凡的意義，這個需要以大悲方便來保密的甚深之法，就像盲人無法看見事物，但某天因自己的福報而找到珍寶，或者自然睜開眼睛一樣。同樣，被無始以來的無明所矇蔽的眾生，從未見過真實的意義，但某天因往昔的福報而遇到善知識。依靠善知識的力量，獲得聞、思、修三種智慧之眼，獲得智慧和方便的才能，或者成為具備持有智慧和方便之自性的大圓滿之器。如果有這樣的殊勝之人，愿這個珍貴的口訣能與他相遇。這是發願文。第二部分是名為『見之鬘』的口訣，由蓮花生大師（Padmasambhava）在離開西藏時，于卡拉（Karag）紅巖湖（Tsomo Gug）的內塘（Nethang）住了三年後，在與王子赤松德贊（Trisong Detsen）和臣民告別時所作。至此圓滿。書寫此文的善業，愿生生世世，蓮師金剛（Padmajam）融入心中，完全證悟正確的見地之深奧精髓，為眾生照亮通往勝利的道路。米龐（Mipham）於一坐之間寫成。吉祥！文殊語獅子米龐·光明金剛（Jamgon Mipham Odsal Dorje）的手跡保持原樣，由秘密主智慧無邊（Lodro Thaye）所著的註釋大綱加以修飾，于繞迥（Rapjung）『成就意義』（Dondup）之土羊年，在協慶（Shechen）靜修地重新抄寫，並由偉大的持藏者堪布喇嘛根桑華丹（Khenchen Kunsang Palden）校對並最終確定。勝者持明傳承的口訣精華，從勝者蓮師（Padma）的心海中涌出，是勝者君臣有緣之人的殊勝教誨，是所有持有勝者教法者的珍寶。即使在末法時代，那至高無上的救護者的發心和願望之線也沒有受損。近傳承加持的甘露之水，能夠享用是多麼幸運啊！因此，恭敬地抄寫了文殊怙主（Jamgon）上師的手跡原文，希望沒有被自己的想法所玷污。然而，如有任何錯誤，那是我的智慧不足所致，請具法眼者寬恕。愿由此產生的無垢善業，使殊勝大乘教法的蓮園得以擴充套件，愿我也生生世世成為蓮師的僕人，照亮通往正確見地的道路。這是蔣揚·智慧海（Jamyang Lodro Gyatso）所說，愿吉祥！

【English Translation】 Therefore, due to its extraordinary meaning, this profound Dharma that needs to be kept secret through the means of great compassion is like a blind person who cannot see objects, but one day finds a precious jewel due to their own merit, or naturally opens their eyes. Similarly, beings obscured by beginningless ignorance have never seen the true meaning, but one day, due to past merit, they meet a virtuous friend (spiritual mentor). Relying on the power of that virtuous friend, they obtain the eyes of the three wisdoms of hearing, contemplation, and meditation, and acquire the ability of wisdom and skillful means, or become a supreme being who is a vessel of the Great Perfection, complete with the nature of holding wisdom and skillful means. If there is such a supreme person, may this precious instruction that is for their sake meet with them. This is a prayer. The second part is the instruction called 'Garland of Views,' composed by the great master Padmasambhava when he left Tibet, after residing for three years in Nethang of Tsomo Gug at Karag Red Rock Lake, during the farewell to the prince Trisong Detsen and his subjects. Thus it is completed. By the virtue of writing this, may Padmajam (Padma Jampe Dorje) enter my heart in all lifetimes, may I fully realize all the profound essentials of the correct view, and may I illuminate the excellent path of the Victorious Ones for beings. Mipham wrote this in one sitting. May it be auspicious! The handwriting of Jamgon Mipham Odsal Dorje, the Lion of Speech of Manjushri, is kept as it is, adorned with the outline of the commentary written by the Lord of Secrets, Lodro Thaye. It was re-copied in the Earth Sheep year of the Rabjung 'Accomplishing Meaning' (Dondup) at Shechen retreat place, and was proofread and finalized by the great holder of the scriptures, Khenchen Lama Kunsang Palden. The essence of the instructions of the Victorious Ones, the Vidyadhara lineage, emerging from the heart-ocean of the Victorious Padma, is the supreme teaching for the fortunate king and subjects, and the precious treasure of all those who uphold the Victorious Ones' teachings. Even at the end of time, the line of intention and aspiration of that supreme protector is not damaged. How fortunate it is to enjoy the nectar of the near lineage's blessings! Therefore, I have respectfully copied the original text of the handwriting of the Jamgon Lama, hoping that it has not been defiled by my own thoughts. However, if there are any errors, it is due to the shortcomings of my intellect, and I ask those with Dharma eyes to forgive me. May the pure virtue arising from this cause the lotus garden of the supreme vehicle's teachings to flourish, and may I also become a servant of Padma in all lifetimes, illuminating the excellent path of the correct view. This was spoken by Jamyang Lodro Gyatso, may it be auspicious!