jmp1502_能仁加持寶藏白蓮花.g2.0f
局米旁大師教言集MP218能仁加持寶藏白蓮花 15-2-1a 能仁加持寶藏白蓮花 略說修行隨唸佛陀瑜伽 ༄༅། །ཨ དྷི ཥྛི ཏ ནི དྷི ཀོ ཥ སྱ མུ ནི བི དྷི་པ དྨ གཽ ར པ རྵྞི ཎ དྷཱ རྨྨ བི ཧ ར ཏི སྨ།༄༅། །ཐུབ་ཆོག་བྱིན་རླབ་གཏེར་མཛོད་ཀྱི་རྒྱབ་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 15-2-1b ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཀུ་མཱ་ར་བྷཱུ་ཏཱ་ཡ། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་པ་ཉིད་བརྙེས་པ། །མཚུངས་མེད་སྟོན་པ་མཆོག་དེའི་ཡོན་ཏན་དང་། །བཀའ་དྲིན་དྲན་པས་དད་པའི་ཆུ་སྐྱེས་དག །ནམ་མཁའི་མུ་ཁྱུད་མཉམ་པར་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས། །འདི་ན་ཉི་མའི་གཉེན་གྱི་བསྟན་པ་ལ། །ཆེད་ཆེར་འཛིན་པ་བསྐལ་བཟང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས། །དགའ་བའི་འཇུག་ངོགས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཚལ། །དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞད་པ་འདི་ལ་ལྟོས། །འདིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བར་འདོད་པས། རྒྱུ་མཚན་ཤེས་པའི་དད་པ་བརྟན་པོ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་ 15-2-2a པའི་ཞི་ལྷག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པས་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་ན། དེ་ཡང་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་འདིར་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་འཆིང་བ་དང་མ་བྲལ་བས་བདེ་བའི་གནས་མཐར་ཕྱིན་པ་མི་འཐོབ་ཅིང་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་རབས་བརྒྱུད་པ་མང་པོར་ཡང་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་ཆོས་ཐོས་པ་དང་དལ་བའི་རྟེན་ཐོབ་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བརྒྱ་ལམ་རེས་འགའ་ཙམ་ལས་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཀྱང་། བདག་ཅག་རྣམས་ནི་ད་ལན་གྱི་དུས་འདི་ལ་དལ་འབྱོར་གྱི་ལུས་རྟེན་ཐོབ་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཇལ་ 15-2-2b དུ་ཟིན་ན་ཡང་། སྙིགས་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་ཐུང་ཞིང་། ནད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཚེ་བ་ཡང་མང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྙིགས་མ་དྲག་པོས་མནར་ཏེ། སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡང་དཀོན། ཚེ་རབས་གཏན་སྲིད་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བ་དོན་ཡོད་པར་བགྱིད་མི་ནུས་པར། ཚེ་འདིའི་སོ་ཚིས་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་གཡེང་བ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་གློག་གི་ཟློས་གར་ལྟ་བུ་ལ་ཡིད་བརྟན་ཅི་ཡང་མེད་བཞིན། ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། རང་གི་ལུས་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་སྙིང་པོ་མེད་པ་དང་། དགྲ་གཉེན་དང་ཡོ་བྱད་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ཅིས་ཀྱང་སྙིང་པོ་མེད་པ་མི་བརྟན་པ། ངེས་པ་མེད་པ། འགྱེས་པའི་ཆོས་ཅན། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན། སླུ་བའི་ཆོས་ཅན། སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིད་རྟོན་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་བར་གནས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པར་བདེ་བ་དང་རྟག་
【現代漢語翻譯】 能仁加持寶藏白蓮花 略說修行隨唸佛陀瑜伽 頂禮 गुरु（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，上師）मञ्जुश्री（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，文殊）कुमारभूत（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，童子）ాయ（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，向）！ 證悟與諸佛無別之境界， 無與倫比導師之功德， 憶念恩德，生起虔誠之蓮花， 愿如虛空般無垠增長廣大。 於此太陽親族之教法中， 殊勝之善劫有情眾， 歡喜趣入白蓮花之苑囿， 觀此花開時節正當時。 於此，欲修持隨念世尊之瑜伽，故先以具理之堅定信心為基礎，精勤于觀想佛身之止觀瑜伽，則一切所愿皆能成就。故略述其法： 總而言之，於三界輪迴之處，受業與煩惱之支配而生滅流轉之眾生，未脫離三苦之束縛，故不得究竟安樂之境。于輪迴中，縱經無數世代，然佛陀出世、聽聞佛法、獲得暇滿人身等，實乃百千劫中偶有之事，甚為難得。然我等今生得此暇滿人身，且有幸值遇珍貴之佛法。 然末法時期壽命短促，復為疾病等痛苦所逼惱，為猛烈之煩惱垢所折磨，故能調伏自心、如理精進修持佛法者甚少。未能將值遇佛法之此生，這一關乎生生世世之大事，修持有意義，反為今生之瑣事及世間八法所牽引，今生如閃電般之景象，實無絲毫可信之處。然仍執著于長久之念想，自身如水中浮漚，毫無實義。若能善加觀察，則知怨親、資具等如夢幻泡影，皆無實義，不可靠，無常，具壞滅之法，具欺騙之法，乃領受痛苦之法，實不可信賴。然世人不明此理，反執著于安樂與常
【English Translation】 The White Lotus: A Treasure of Blessings from the Muni A Brief Explanation of the Yoga of Recollecting the Buddha Namo Guru Manjughoshakumarabhutaya! Having attained the state of being equal to all Buddhas, By remembering the qualities and kindness of that peerless teacher, May the lotus of faith grow and expand equally to the expanse of the sky. Here, in the teachings of the kinsman of the sun, A gathering of fortunate beings who especially uphold it, Behold this garden of white lotuses, a delightful entrance, Blooming in its time. Here, desiring to engage in the yoga of recollecting the Bhagavan Buddha, first, by placing firm faith based on understanding, and striving in the yoga of calm abiding and insight focused on the body of the Buddha, all purposes will be accomplished. Therefore, I will briefly explain its method: In general, here in the three realms of samsara, beings who are born and wander under the power of karma and afflictions are not free from the bonds of the three sufferings, and therefore do not attain the ultimate state of happiness. In samsara, even through many lifetimes of wandering, the appearance of Buddhas, hearing the Dharma, and obtaining leisure and endowments are very rare, found only occasionally in hundreds of kalpas. However, we have now obtained a body of leisure and endowments in this present time, and have met the precious teachings of the Buddha. However, in this degenerate age, life is very short, and suffering from diseases and other afflictions is abundant. Tormented by the intense dregs of afflictions, it is rare to be able to tame the mind and diligently practice the Buddha's Dharma properly. Unable to make meaningful the meeting with the Buddha's teachings, which is the great purpose of lifetimes and future existences, one is instead dominated by the concerns of this life and the distractions of the eight worldly dharmas. Although the appearances of this life are like a flash of lightning and have no reliability whatsoever, one clings to the notion of permanence and that one's own body is like a bubble in water, without essence. If one examines well, enemies, friends, possessions, and dreams are all without essence, unreliable, impermanent, subject to decay, subject to destruction, deceptive, and the cause of suffering. Although they are extremely unreliable, without knowing this, one clings to happiness and permanence.
པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བསླུས་ཏེ། དལ་འབྱོར་ཆུད་གཟན་ཞིང་། སྡིག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྲེལ་བ་རྒྱུན་མར་མྱོང་བའི་བར་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ཅིས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་འཆི་བ་ཀླད་པར་གནམ་ལྕགས་བབ་པ་ལྟ་བུས་འཇོམས་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། འཆི་བ་དེའང་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ནམ་འབྱུང་གི་ཆ་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་ལ། ཤི་བའི་རྗེས་སུ་ལས་དཀར་ནག་གིས་འཕེན་པ་ཇི་ཡོད་པ་དང་མཐུན་པར་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་གང་རུང་དུ་སྐྱེ་བར་ངེས་ཤིང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་ 15-2-3a བ་མེད་པའི་ཚུལ་འདི་ལས་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་སུ་ཡང་འདའ་མི་ནུས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་ལྷག་མ་རང་གིར་མཛད་དགོས་ན་ཕལ་བས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ལས་དཀར་ནག་གི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་བསླུ་བ་མེད་པར་སྨིན་པར་ངེས་ལ། སེམས་ཅན་ལས་ཉོན་གྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཕལ་མོ་ཆེས། དགེ་བའི་ལས་ནི་བགྱིད་པ་ཉུང་། མི་དགེ་བའི་ལས་ནི་མང་པོ་ཞིག་ངང་གིས་འགྲུབ་པས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་གཞོལ་བ་མང་ངོ་། །དེ་ཡང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེས་ན་དམྱལ་བར་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་དཀའ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་བས་མནར་བ་དང་། ཡི་དྭགས་ན་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དུད་འགྲོ་རྣམས་བླུན་རྨོངས་དང་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་དང་བཀོལ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འཁྲུགས་པ་ཡིན་པས། ད་ལྟ་མཐོ་རིས་མིའི་གནས་ན་ཉིན་གཅིག་གི་ཚ་གྲང་ངལ་དུབ་བཀྲེས་སྐོམ་དག་ཀྱང་མི་བཟོད་པ་རྣམས། གནས་དེར་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་བཟོད། མི་བཟོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལས་མ་ཟད་པའི་བར་དུ་གནས་གཞན་དུ་འཕོ་བའི་གོ་སྐབས་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་པའི་གནས་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟ་ནས་བསམ་གཞིག་བྱེད་པ་ནི་ཉུང་། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་ན་ཡང་། མི་ལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། འདོད་པས་ཕོངས་པ། མི་འདོད་པ་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་ལ། ལྷ་མིན་ལ་འཐབ་རྩོད་དང་། ལྷ་ལ་འཆི་འཕོ་ལྟུང་བས་མཚོན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་གནས་ 15-2-3b རིས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་དབང་མེད་པར་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་འཁོར་བའི་གནས་མེའི་འོབས་དང་སྲིན་མོའི་གླིང་ལྟ་བུ་འདིར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་འགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི། གནས་དེ་ལས་ཐར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་མ་གཏོགས་པའི་སྐྱབས་གཞན་མེད་པར་བློས་ཁོ་ཐག་བཅད་དེ། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སོགས་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོ
【現代漢語翻譯】 被存在的概念所欺騙，虛度了閑暇時光，不斷地體驗罪惡和痛苦的忙碌，在這期間，沒有什麼能阻止死亡像晴天霹靂一樣擊中頭部。死亡也不可能如願地知道何時到來。死後，根據善惡業的牽引，必定會轉生到天界或惡道。這種因果不虛的規律，即使是天神也無法超越。即使是阿羅漢（梵文：Arhat，不再輪迴者）也必須承受前世的業力，更何況是普通人呢？因此，善惡業的果報必定成熟，帶來快樂和痛苦。大多數受業力和煩惱控制的眾生，行善少，作惡多，自然而然地墮入三惡道。如果轉生到惡道，在地獄中要忍受寒熱的劇烈痛苦，而且時間漫長，備受煎熬；在餓鬼道中，要忍受極度的飢渴等痛苦；在畜生道中，要忍受愚癡、互相殘殺和被役使等各種痛苦。現在在天界或人間，連一天的寒熱、疲勞、飢渴都難以忍受的人們，如果轉生到惡道，又該如何忍受那些痛苦呢？即使無法忍受，在業力耗盡之前，也無法找到轉生到其他地方的機會，因此那裡是極其恐怖的地方。但是，現在就思考這些的人卻很少。即使轉生到天界，也要面臨生老病死、求不得苦、不欲臨頭等諸多痛苦。阿修羅（梵文：Asura，非天）有爭鬥，天神有死亡和墮落。無論轉生到三界中的哪一道，都無法擺脫苦苦、壞苦和行苦的壓迫。輪迴的處境就像火坑和羅剎女的島嶼一樣，無始無終地像火輪一樣旋轉。這些眾生，除了佛、法、僧三寶之外，沒有其他的救護者。因此，要下定決心，努力憶念佛陀等，這非常重要。所以，首先要修習對佛陀的信心。所謂'世間的佛陀'，是指... 被存在的概念所欺騙， 虛度了閑暇時光， 罪惡和痛苦的忙碌， 死亡如雷霆擊頂。
善惡業的牽引， 轉生天界或惡道， 因果不虛的規律， 天神也無法超越。
阿羅漢亦受業力， 何況是普通人呢？ 善惡業的果報成熟， 快樂和痛苦相隨。
眾生受業力煩惱， 行善少而作惡多， 墮入三惡道之中， 備受煎熬和折磨。
地獄寒熱之苦， 餓鬼飢渴之痛， 畜生愚癡殘殺， 天界亦有衰落。
三界輪迴不息， 苦苦壞苦行苦逼， 火坑羅剎女島， 無始無終旋轉。
脫離輪迴之苦， 唯有佛法僧寶， 憶念佛陀之功， 信心是首要。
【English Translation】 Deceived by the notion of existence, wasting precious leisure, and constantly experiencing the busyness of sin and suffering, there is nothing that can prevent death from striking the head like a thunderbolt from the sky. Nor is there any certainty as to when this unwanted death will occur. After death, according to the pull of white and black karma, one is certain to be born in either heaven or hell. No one in the world, including the gods, can escape this infallible law of cause and effect. Even Arhats (Sanskrit: Arhat, 'one who is worthy') who are in their final existence must experience the remainder of their previous karma, so what need is there to mention ordinary beings? Therefore, the fruits of white and black karma are certain to ripen into happiness and suffering without fail. Most sentient beings, who are under the control of karma and afflictions, do little virtuous deeds and accomplish many non-virtuous deeds, naturally falling into the three lower realms. If one is born in the lower realms, in hell one must endure unbearable and extremely long-lasting suffering of heat and cold; in the realm of hungry ghosts, one experiences vast suffering of hunger and thirst; and in the animal realm, one experiences various sufferings such as ignorance, mutual devouring, and being exploited. Those who cannot bear even a day's heat, cold, fatigue, hunger, and thirst in the current heavenly or human realm, how will they endure such suffering if they are born in those realms? Even if it is unbearable, one will not find the opportunity to move to another place until the karma is exhausted, so it is a place of great fear. However, few people contemplate this now. Even if one is born in heaven, there are many sufferings such as birth, aging, sickness, death, not getting what one wants, and unwanted things befalling one. Asuras (Sanskrit: Asura, 'demigods') have battles, and gods have death and falling. No matter where one is born in the three realms, one is helplessly oppressed by the three sufferings of the suffering of suffering, the suffering of change, and the all-pervasive suffering of conditioned existence. This cycle of existence, like a pit of fire and an island of ogresses, revolves again and again without beginning or end like a wheel of fire. For these sentient beings, there is no refuge other than the Buddha, Dharma, and Sangha to escape from that state. Therefore, one should make a firm decision and strive to remember the Buddha, etc., which is very important. So, one should first cultivate faith in the Buddha. The term 'Buddha' in the world refers to...
ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་དོན་བཞིན་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་ཚད་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྐུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་སྐྱབས་དང་མགོན་དང་དཔུང་གཉེན་གྱི་དམ་པར་གྱུར་པ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པ། དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅན། ཡན་ལག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྡན་པའི་གསུང་གི་དབྱངས་ཚད་མེད་པས་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟོན་པ། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ 15-2-4a དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུས་སྤྲས་པའི་སྐུ་མཐོང་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཉི་མ་བཞིན་དུ་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་ལྷམ་མེར་གསལ་བ་གང་གི བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་དང་འོད་ཟེར་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་། ཞིང་རབ་འབྱམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་རྒྱ་མཚོར་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་མི་ནུས་ན་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་སྐུ་དངོས་སུ་མཐོང་བ་དང་གསུང་ཐོས་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲན་པ་དང་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཅིང་མཆོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི། ཐ་ན་སྐུ་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པ་ཙམ་མཐོང་བ་དང་། མཚན་གྱི་སྒྲ་རྣ་བའི་ལམ་དུ་ཐོས་པ་དག་ཀྱང་མཐར་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བའི་ས་བོན་མི་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་བར་དུ་བདེ་འགྲོའི་བདེ་བ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་ནམ་མཁར་དོར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་དྭངས་བ་གཅིག་བསྐྱེད་པ་དང་། ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པ་ཙམ་རྙེད་པ་དེ་དག་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ང་སྨྲའོ་ཞེས་དང་། གང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ 15-2-4b གིས་འབྲས་ཀྱི་ཞིང་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ། རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་གང་གིས་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་བསྟི་སྟང་དང་རིམ་གྲོར་བྱས་ཏེ། བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐལ་མོ་ལན་གཅིག་སྦྱར་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ལན་གཅིག་སྨྲས་པའི་བསོད་ནམས་དེའི་བརྒྱ་སྟོང་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་གྲངས་དང་བགྲང་བར་ཡང་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་དང་། སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ད
【現代漢語翻譯】 從無數劫以來，爲了所有眾生的利益而發起菩提心，如其所愿，圓滿、成熟、凈化的功德無量無邊，達到了究竟的彼岸。遠離一切障礙，擁有大智慧之身，成為所有眾生直至輪迴終結的怙主、救護者、依靠和神聖的助伴。證得了十力、四無畏等無漏的如大海般的法身。具有能現量照見過去、現在、未來三時一切所知之事的智慧。以具足六十支分之語，發出無量妙音，于無邊世界中示現佛法之光明。具有三十二相和八十隨好莊嚴之身，一見便心生歡喜，在天人世間如太陽般清晰明亮。僅僅一個毛孔和一道光芒的功德，即使住于無量佛土的諸佛世尊于無數劫中宣說也無法窮盡，更何況是全部的功德呢？因此，對於這不可思議的功德之自性，親自見到佛身、聽聞佛語、一心憶念、親近承侍供養等等，就更不用說了。甚至僅僅見到佛像畫像，或者聽到佛的名號，也都會逐漸成為趨向菩提的不竭之因。在此期間，還會成為體驗各種善趣安樂之因。《大悲白蓮經》中說：『以對佛陀的憶念，向空中拋撒一朵花，或者對佛陀生起一念清凈心，甚至墮入畜生道的眾生，僅僅憶念佛陀，這些善根的果報就是涅槃。我宣說涅槃。』如果有人用恒常居住的比丘、預流果、一來果、不來果、阿羅漢充滿三千大千世界，如同稻田般密集，然後有具善男子或善女子，經過一劫或更長的時間，以各種安樂的資具供養承侍他們，其所獲得的福德，不如僅僅向如來合掌一次，說一聲『頂禮』所獲得的福德的百千萬分之一，甚至無法計數。充滿三千大千世界…… （藏文：ན་，梵文天城體：नमः，梵文羅馬擬音：namaḥ，漢語字面意思：敬禮）
【English Translation】 From countless eons, having generated the mind of enlightenment for the sake of all sentient beings, and as wished, the merits of completion, maturation, and purification are immeasurable and boundless, reaching the ultimate shore. Separated from all obscurations, possessing the body of great wisdom, becoming the protector, savior, refuge, and sacred companion of all sentient beings until the end of samsara. Having attained the Dharmakaya (法身，body of dharma) of the ten powers, the four fearlessnesses, and other uncontaminated, ocean-like qualities. Possessing the wisdom to directly perceive all knowable things of the past, present, and future. With the speech possessing sixty branches, emitting immeasurable melodious sounds, manifesting the light of Dharma in boundless worlds. Having a body adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks, pleasing to behold, shining clearly and brightly like the sun in the world of gods and humans. Even the qualities of a single pore and a single ray of light, even if all the Buddhas and Bhagawans (世尊，the blessed ones) residing in countless Buddha-fields were to proclaim for countless eons, they could not exhaust them, let alone all the qualities. Therefore, for such a nature of inconceivable supreme qualities, what need is there to say about personally seeing the Buddha's body, hearing the Buddha's speech, single-mindedly remembering, approaching and serving with offerings, and so on? Even merely seeing a painted image of the Buddha, or hearing the sound of the Buddha's name, will gradually become an inexhaustible cause for tending towards enlightenment. In the meantime, it will also become a cause for experiencing various pleasures of the higher realms. The Great Compassionate White Lotus Sutra says: 'With the remembrance of the Buddha, scattering a single flower into the sky, or generating a single thought of pure mind towards the Buddha, even sentient beings who have fallen into the animal realm, merely remembering the Buddha, the fruit of those roots of virtue is Nirvana (涅槃，liberation). I proclaim Nirvana.' If someone were to fill the three thousand great thousand worlds with permanently dwelling monks, Stream-enterers, Once-returners, Non-returners, Arhats (阿羅漢，one who has attained nirvana), as densely as rice fields, and then a virtuous son or virtuous daughter, for an eon or longer, were to offer and serve them with various means of comfort, the merit they would obtain would not equal one hundred thousandth part of the merit of merely folding their palms once towards the Tathagata (如來，the thus-gone one) and saying 'Homage' once, it would even be impossible to count. Filling the three thousand great thousand worlds... (Tibetan: ན་, Sanskrit Devanagari: नमः, Sanskrit Romanization: namaḥ, Chinese literal meaning: Homage)
གྲ་བཅོམ་པས་གང་བ་ལྟ་ཞོག་གི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གང་བ་ལ་གོང་བཞིན་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་རྟེན་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་བཀུར་སྟིར་བྱས་པ་དེ་བས། སངས་རྒྱས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གཅིག་ཙམ་གྱི་སེམས་དྭངས་བས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཙམ་གྱི་བསོད་ནམས་ཆེས་འཕགས་ཏེ། དཔེ་དང་རྒྱུ་ཙམ་དུ་འགྲན་དུ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེ་ལ་དད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ 15-2-5a ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་སེམས་ཅན་གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཐོས་སམ། མཚན་གྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་དེ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱི་བར་དུ་དོན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང་། སྔོན་གྱི་དུས་ན་ཚོང་པའི་ཚོགས་མང་པོ་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་མཚོའི་དབུས་སུ་གྲུ་ཆུ་སྲིན་གྱིས་ཟིན་པར་གྱུར་པ་ན་ཚོང་པ་དེ་དག་སྐྲག་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་པ་དང་ལྷ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་འབོད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་དེད་དཔོན་མཁས་པ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་ཅིང་ལྷ་གཞན་སྐྱབས་སུ་མི་འཛིན་པ་དེས་ཚོང་པའི་ཚོགས་དེ་དག་ལ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་ཞེ་ས་དང་བཅས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོང་པ་དེ་དག་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཕྱུང་བ་དང་། སྒྲ་དེ་ཆུ་སྲིན་དེས་ཐོས་ནས་དགའ་བ་དང་མི་འཚེ་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ་ཁ་སླར་བཙུམ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་བདེ་བར་དོན་གྲུབ་སྟེ་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སླེབས་སོ། །ཆུ་སྲིན་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དེ་ཐོས་པས་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ཆགས་མ་ཟོས་པས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མིར་སྐྱེས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་དད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་སྟེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སོང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་དེས་མིར་གྱུར་ནས་མྱ་ངན་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ 15-2-5b ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་པ་དང་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་
【現代漢語翻譯】 更何況是供養阿羅漢呢？如果有人像前面一樣，對每一位圓滿的獨覺佛進行供養和服侍，用七寶建造佛塔，終生以鮮花、焚香、花環等各種供品進行供養和尊敬。但這與僅僅生起對佛陀的憶念，以清凈之心憶念佛陀，並以對佛陀功德的信心說出『如來（Tathagata）的智慧不可思議』相比，後者的福德更為殊勝，無法比擬。佛陀還說，如來（Tathagata）具有慈悲、戒律等無量功德，因此，對佛陀不可思議的智慧生起信心的果報也是不可思議的。 此外，任何眾生聽到佛陀的教言或佛號，都不會毫無意義地直到涅槃。過去，有一群商人出海，船在海中被摩竭魚（Makara）抓住。商人們驚恐萬分，發出各種哀嚎，向各種神靈祈禱。當時，一位信仰三寶、不皈依其他神靈的聰明船長安慰商人們，恭敬地引導他們一起以向佛陀致敬的心念誦佛號。摩竭魚聽到佛號后，心生歡喜，不再加害，閉上嘴巴，商人們平安脫險，返回贍部洲（Jambudvipa）。摩竭魚也因聽到佛號而感到快樂，此後不再吞食其他生命。死後立即轉生為人，對如來（Tathagata）所說的法和律產生信心，出家並依止善知識，最終證得阿羅漢果位，獲得六神通，進入無餘涅槃。 由此可見，即使轉生為旁生，僅僅聽到佛號也能轉生為人並獲得涅槃的果報。因此，聽聞和唸誦如來（Tathagata）的名號具有巨大的力量和神變。如是佛之名。
【English Translation】 What to say of offering to Arhats? If one were to offer and attend to each and every Pratyekabuddha in the same manner as before, constructing stupas of the seven precious substances and offering various offerings such as flowers, incense, and garlands for as long as they live, the merit of merely generating a single thought of mindfulness towards the Buddha with a pure mind, and with faith in the qualities of the Buddha, uttering the words 'The wisdom of the Tathagatas is inconceivable,' far surpasses it, being incomparable by example or reason. The Buddha also stated that since the Buddhas, the Bhagavat, possess immeasurable qualities such as loving-kindness, compassion, and discipline, the ripening of faith in the inconceivable wisdom of the Buddhas is also inconceivable. Furthermore, any sentient being who hears the teachings of the Buddha or hears the sound of the name of the Buddha, it will not be in vain for them until they attain Nirvana. In the past, a large group of merchants entered the ocean, and their ship was seized by a Makara in the middle of the sea. The merchants were terrified and uttered various cries, paying homage and calling upon various deities. At that time, a wise captain who had faith in the Three Jewels and did not take refuge in other deities comforted the group of merchants and respectfully led them to pay homage to the Buddhas with a single-pointed mind. When the Makara heard the sound, it became joyful and ceased to be harmful, closing its mouth, and the merchants safely escaped and returned to Jambudvipa. The Makara also experienced happiness upon hearing the sound of the Buddha, and thereafter did not consume any more living beings. Immediately after death, it was reborn as a human, developed faith in the Dharma and Vinaya spoken by the Tathagata, took ordination, and relied upon and attended to virtuous friends, ultimately attaining Arhatship, manifesting the six superknowledges, and passing into Nirvana without remainder. Thus, even having been born in the animal realm, merely hearing the sound of the Buddha resulted in being reborn as a human and attaining the fruit of Nirvana. Therefore, hearing and reciting the names of the Buddhas, the Bhagavat, has great power and miraculous abilities. Thus is the name of the Buddha.
ཐོས་པ་སོགས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་འདུན་པའི་དབང་གིས་ཁ་ཅིག་ལ་ཉན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཉི་ཚེ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཀུན་དགའ་བོ་ང་ནི་སེམས་ཅན་ཆུད་ཟོས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་སོ། །མགོན་ནོ། །དཔུང་གཉེན་ནོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ང་ནི་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྟོན་པའོ། །འཆོས་པ་པོའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་ཕྱི་མའི་དུས་ཟད་པའི་དུས། དམ་པའི་ཆོས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་དུས་ན་གང་དག་ངའི་བསྟན་པ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བུའི་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆང་སྐྱོགས་གང་གི་ཕྱིར་ཆང་མའི་ཁྱིམ་དུ་འཁྱམས་པ། ངའི་དམ་པའི་ཆོས་འདིའི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་དགའ་བོ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཅི་ལྟ་བུའི་དགེ་སྦྱོང་ལྟར་བཅོས་པ་མ་རུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྐལ་པ་འདིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་སྟེ། དགེ་སློང་གཅིག་ཀྱང་ལྷག་མར་མི་ལུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ཤིང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་སེམས་དྭངས་བ་གཅིག་སྐྱེད་པ་དང་ཕྱག་ 15-2-6a འཚལ་ལོ། །ཞེས་ལན་གཅིག་བརྗོད་པ་ཚུན་ཆད་མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བསམ་མི་ཁྱབ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་དད་བྱས་ན། །དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཞེས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་དཔེར། ཆུའི་ཐིགས་པ་ཕྲ་མོ་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་མི་ཟད་པའི་དཔེའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡང་ནམ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་སྟེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ངན་སོང་ངན་འགྲོར་ལྷུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། སྔར་སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་ནས་དེ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དྲན་པར་བྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཤིང་། ཡང་ཀུན་དགའ་བོ་ང་ལྟ་བུ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཇི་ཙམ་ཆུང་ངུ་བྱས་པ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་སེམས་གཅིག་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་མ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་དཔེར་མཆིལ་པས་ཟིན་པའི་ཉ་དེ་ཆུའི་ནང་ན་འདུག་ཀྱང་སྐམ་ལ་འདོན་ངེས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་སྔོན་གྱི་ཉེས་པས་ལོག་པར
【現代漢語翻譯】 據說，聽聞佛法等善行，也會因各自內心的願望，而成為獲得小乘菩提的因，或成為圓滿無上大菩提的因。又說：『阿難陀（Ananda），我是墮落眾生的救護者、怙主、依怙。』等等。『我是天人世間的導師、調御者，對一切眾生充滿慈愛。』為什麼呢？阿難陀，在未來末法時期，當正法衰敗之際，那些出家加入我教法的人，即使是抱著孩子，與孩子一起在酒館裡遊蕩，追隨我的正法，阿難陀，他們都將在這個賢劫中獲得涅槃。』又說：『那些行為惡劣，偽裝成苦行者的僧人，也能在這個賢劫的佛法中獲得涅槃，沒有一個僧人會留下。』為什麼呢？因為如來（Tathagata）證悟並隨順證悟法界（Dharmadhatu），即使生起一念清凈心，甚至只說一句『頂禮』，最終也會獲得涅槃。』又說：『佛不可思議，佛法也不可思議，對不可思議的事物生起信心，其果報也不可思議。』等等。 對於向佛生起的善根不會浪費的比喻：就像一滴水落入大海也不會乾涸一樣，僅僅是向佛生起一念，也永遠不會浪費。即使這些眾生因過去的業力而墮入惡道，但過去向佛生起的善根，會被諸佛所見，從而從惡道中解脫出來，憶起那善根，並獲得涅槃。』又說：『阿難陀，即使像我這樣，做了多麼微小的善根也不會浪費，生起一念善心的果報就是涅槃，最終我也會說獲得涅槃。』就像被魚鷹抓住的魚，即使在水中，也必定會被抓到岸上一樣，對佛生起善根的人，即使因過去的罪業而墮落...
【English Translation】 It is said that virtuous deeds such as listening to the Dharma can, according to the aspiration of one's mind, become the cause for attaining the limited enlightenment of a Shravaka (one who attains enlightenment by hearing the teachings), or the cause for fully perfecting the unsurpassed great Bodhi (enlightenment). It is also said: 'Ananda, I am the refuge, protector, and support of sentient beings who have fallen.' And so on. 'I am the teacher and tamer of the world with gods, full of loving-kindness towards all sentient beings.' Why is that? Ananda, in the future time of decline, when the sacred Dharma is decaying, those who ordain into my teachings, even if they hold a child, wander with the child in taverns, and follow my sacred Dharma, Ananda, all of them will attain Nirvana in this fortunate eon.' It is also said: 'Even those who are wicked and pretend to be ascetic monks will attain Nirvana in the Buddha's teachings of this eon, and not a single monk will be left behind.' Why is that? Because the Tathagata (Thus Gone One) realizes and follows the realization of the Dharmadhatu (the realm of Dharma), even generating a single pure thought, or even saying just once 'I prostrate,' will ultimately lead to Nirvana.' It is also said: 'The Buddha is inconceivable, the Dharma of the Buddha is also inconceivable, and if one has faith in the inconceivable, the result will also be inconceivable.' And so on. As an example of how the root of virtue generated towards the Buddha is not wasted: just as a small drop of water falling into the ocean does not dry up, so too, merely generating a single thought directed towards the Buddha is never wasted. Even if these sentient beings fall into evil destinies due to past karma, the root of virtue they generated towards the Buddha in the past will be seen by the Buddhas who appear in the world, and they will be liberated from falling into evil destinies, remembering that root of virtue, and attaining Nirvana.' It is also said: 'Ananda, even the smallest root of virtue done towards someone like me is not wasted, and the fruit of generating a single thought of virtue is Nirvana, and ultimately I will say that Nirvana is attained.' Just as a fish caught by an osprey, even if it is in the water, will surely be taken to the shore, so too, those who generate a root of virtue towards the Buddha, even if they fall due to past misdeeds...
་ལྟུང་བའི་གནས་སུ་སྐྱེས་ཀྱང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་གཟིགས་ 15-2-6b ནས་ལོག་པར་ལྟུང་བ་དེ་ལས་འདོན་ཅིང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཞག་པར་འགྱུར་པ་དང་། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོན་ཕུལ་བ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་གཅིག་ཏུ་ཆགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྨོན་པ་མི་བྱེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་དག་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་གནས་མེད་དེ། ཡུལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་ཞིང་ཡིན་པས། ཇི་ལྟར་ཞིང་ས་བཟང་པོ་ལ་ལོ་ཐོག་བཏབ་སྟེ། ས་བོན་ཁྱོད་མ་སྐྱེ་ཞིག་ཅེས་བརྗོད་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་དཔེར་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་སྡིག་སྤྱོད་དང་ཀླ་ཀློ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་དང་། སྐུ་གཟུགས་མཐོང་ནས་སེམས་དྭངས་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་སྔོན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་བསྡུ་བར་བྱས་པའི་འབྲེལ་པ་ལས་དེ་དག་སེམས་དྭངས་བ་རྙེད་དོ། །སེམས་དྭངས་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་པ་མཆོད་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ནས་བཀའ་བཞིན་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོས་བསྡུས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་སྣ་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་མི་ཕྱེད་པ་བརྙེས་པའི་ཕྱིར། 15-2-7a རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དང་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྡོ་རྗེ་ལྟར་སྲ་བར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབུ་སྐྲ་གཅིག་ཀྱང་སྣད་པ་ཙམ་དང་དབྱུང་བ་ཙམ་ཡང་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། དེས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ལ། གང་རིང་བསྲེལ་དེ་དག་མཆོད་ཅིང་བསྟི་སྟང་བྱེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བར་གསུངས་ཤིང་། ཡང་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་བཞུགས་པ་ལ་བསྟི་སྟང་བྱེད་པ་དང་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལྟ་ཞོག་གི། གང་དག་ཅིག་ཐ་ན་རྨི་ལམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་མཐོང་ནས་སེམས་དང་བར་བྱེད་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོན་ཕུལ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་མཐར་གྱུར་པ་མེད་དེ།
【現代漢語翻譯】 即使投生於墮落之處，當諸佛出現在世間時，他們也能以無礙的智慧看到這些善根，並將他們從墮落中解脫出來，安置於解脫的果位。如果眾生因供養佛等善行而緊密相連於輪迴，即使他們不希求涅槃，也沒有他們不能證得涅槃的道理。因為佛陀世尊本身就是無上的福田，就像在肥沃的土地上播種，即使你說『種子啊，你不要發芽』，它還是會發芽一樣。佛陀以這個比喻來說明。未來，會出現惡行的國王和野蠻人，即使屬於他們陣營的各種人不知道佛法和佛的功德，但當他們看到如來的佛塔和佛像時，如果心生歡喜，那是因為他們過去曾被佛陀以四攝法所攝受，因此他們才能獲得歡喜心。這歡喜心的善根，最終會帶來涅槃的果報。如來在過去行菩薩道時，曾供養無量如來，依止善知識並如教奉行，以四攝法攝受眾生，圓滿了無數不可思議的善根，因此獲得了金剛般堅不可摧的身體。 即使須彌山王和巨大的外圍山脈變得像金剛一樣堅硬，它們也無法觸碰或移動如來涅槃后的哪怕一根頭髮。然而，如來以對眾生的慈悲和過去的願力，將舍利加持成芥子般大小，以此來利益所化眾生。供養和尊敬這些舍利的人，也將獲得涅槃的果報。更何況是供養和尊敬住世的佛陀，以及供養佛陀的舍利呢？即使有人在夢中看到如來的佛塔而心生歡喜，這善根最終也會帶來涅槃。此外，供養佛陀的功德是無盡無邊的。
【English Translation】 Even if born in a place of downfall, when the Buddhas appear in the world, they can see these roots of virtue with unobstructed wisdom, and liberate them from that downfall, placing them in the fruit of liberation. If sentient beings are closely connected to samsara through offerings to the Buddha and other virtuous deeds, even if they do not aspire to Nirvana, there is no reason why they cannot attain Nirvana. Because the Buddha, the Bhagavan himself, is the supreme field of merit, just like planting crops in fertile land, even if you say, 'Seed, do not sprout,' it will still sprout. The Buddha spoke using this analogy. In the future, there will be evil kings and barbarians, and even if various people belonging to their factions do not know the Dharma and the qualities of the Buddha, if they see the stupa and images of the Tathagata and their minds become clear, it is because they were previously gathered by the Buddha through the four objects of gathering, and therefore they can obtain a clear mind. The fruit of that root of virtue of a clear mind will become Nirvana. It is said that when the Tathagata practiced the conduct of a Bodhisattva in the past, he made offerings to immeasurable Tathagatas, relied on virtuous friends and acted according to their teachings, gathered sentient beings with the four objects of gathering, and perfected countless inconceivable roots of virtue, and therefore attained an indestructible body like a vajra. Even if Mount Sumeru, the king of mountains, and the great surrounding mountains become as hard as vajra, they cannot even touch or move a single hair of the Tathagata after his complete Nirvana. However, the Tathagata, with compassion for sentient beings and the power of past aspirations, blesses the relics to be as small as mustard seeds, in order to benefit the sentient beings to be tamed. Those who make offerings and respect those relics will also attain the fruit of Nirvana. What more to say about making offerings and respecting the Buddha who is actually present, and making offerings to the relics of the Buddha? Even if someone sees the stupa of the Tathagata in a dream and their mind becomes clear, that root of virtue will ultimately lead to Nirvana. Furthermore, the merit of making offerings to the Buddha is endless and boundless.
སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གཅིག་ནམ་མཁར་དོར་ན་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚད་བཟུང་བའམ་བསྟན་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་བཟུང་ན། སེམས་ཅན་དེ་སྔོན་གྱི་མཐའ་མི་མངོན་པའི་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་འཁོར་བ་ན་འཁོར་ཞིང་རྒྱུ་ཡང་། དགེ་རྩ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཚངས་པའམ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་སླ་བ་མ་ཡིན་གྱི། མྱ་ངན་ལས་ 15-2-7b འདས་པ་ལ་གཞོལ་ཞིང་མཐར་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དེས་ན། རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའམ་ཚངས་པའམ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའམ། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་ཐོབ་པར་འདོད་པའམ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འདོད་པ་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟི་སྟང་དང་རིམ་གྲོ་དང་མཆོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་།ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་ལྟ་ཞོག་ལ། ང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྣམས་བྱུང་བ་དེ་ནི་ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཡང་མེད་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། རྒྱལ་སྲིད་དང་བུ་དང་བུ་མོ་དང་ཆུང་མ་དང་བདག་གི་སྲོག་དང་ཤ་དང་རུས་པ་སོགས་བཏང་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དུ་མ་བརྗོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་དཀའ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཁྱེད་གཅིག་གི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བདག་ཅག་གི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད་དོ་ཞེས་གལ་ཏེ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དག་ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་གིས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རིགས་དང་རུས་དང་གཟུགས་དང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ཀྱི་ 15-2-8a སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་ཕར་ཕྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་སོགས་དང་སྤྱོད་ལམ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱས་ན། རྣམ་པ་དེ་དང་དེ་དག་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་རྒྱ་ཆེ་བདུད་རྩི་དང་མཚུངས་ཏེ། བདུད་རྩིས་ཀླས་ཤིང་བདུད་རྩིས་མཐས་གཏུགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་དང་། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ནས། ཤུགས་རིང་འབྱིན་པ་དང་། སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་མཆི་མ་འབྱིན་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་
【現代漢語翻譯】 如果以向佛陀致敬的心，向空中拋撒一朵花，那麼這種善行的根本，即使是佛陀的智慧也難以衡量或完全揭示。如果進行全面的考察，那麼這個有情眾生在無始劫以來輪迴，其善根的成熟，即使是獲得梵天、帝釋天或轉輪王的統治地位也難以達到究竟。然而，通過趨向涅槃，最終達到涅槃的方式，善家子或善家女，無論是渴望獲得轉輪王、梵天、帝釋天，還是四大天王，亦或是天、龍、夜叉等世間一切的統治權，還是渴望獲得聲聞、緣覺或無上菩提，都應當對佛陀、薄伽梵（Bhagavan， भगवन्，bhagavan，世尊）進行敬奉、侍奉和供養。 此外，薄伽梵（Bhagavan， भगवन्，bhagavan，世尊）對阿難陀說：'且不說我獲得菩提的功德利益，即使是我在行菩薩行時所產生的功德，也是聲聞和緣覺所沒有的，更何況其他的有情眾生呢？菩薩在行菩薩行時，佈施王位、兒女、妻子，甚至自己的生命、血肉和骨骼等，所遭受的難以忍受的痛苦，多得難以置信，這一切都是爲了你們這些有情眾生。聽聞這些后，如果那些幼稚的凡夫俗子，僅僅因為一句四句偈而生起慈悲心，那麼其果報就是涅槃。' 此外，可以通過種姓、血統、形貌、相好、力量、無畏，以及往昔作為菩薩時的圓滿修行，願力、波羅蜜多、戒律等功德之聚，大慈悲等，以及行為舉止等方面來憶念如來。通過這些方式，如來具有偉大的神變、偉大的威嚴、廣大的功德，如同甘露一般，被甘露所浸潤，被甘露所充滿。一切眾生終將死亡，一切有為法皆是無常，因此要精進于善法。 此外，阿難陀，那些憶念如來，發出嘆息，汗毛豎立，因佛法的力量而流下眼淚的有情眾生……
【English Translation】 If one throws a flower into the sky with a mind devoted to the Buddha, even the wisdom of the Buddha cannot easily measure or fully reveal the root of that virtue. If one were to fully examine it, that sentient being, revolving in samsara for as many beginningless kalpas, the maturation of that virtue, even attaining the ultimate dominion of Brahma, Indra, or a Chakravartin (universal monarch) would not be easy. However, through the manner of inclining towards nirvana and ultimately attaining nirvana, a son or daughter of good family, whether desiring to obtain the dominion of a Chakravartin, Brahma, Indra, or the Four Great Kings, or even the lordship of all the worlds of gods, nagas, yakshas, etc., or desiring to attain the state of a Shravaka (hearer), Pratyekabuddha (solitary realizer), or unsurpassed Bodhi (enlightenment), should pay homage, serve, and make offerings to the Buddha, the Bhagavan. Furthermore, the Bhagavan said to Ananda: 'Let alone the benefits of the qualities I attained upon achieving Bodhi, even the qualities that arose when I was practicing the conduct of a Bodhisattva are not possessed even by the Shravakas and Pratyekabuddhas, let alone other sentient beings. When a Bodhisattva practices the conduct of a Bodhisattva, the unbearable sufferings of giving away kingdoms, sons and daughters, wives, and even one's own life, flesh, and bones, are so numerous that it is difficult to believe. All of this is for the sake of you sentient beings. Having heard this, if those childish ordinary people generate compassion even with a single four-line verse, then the result of that is nirvana.' Furthermore, the Tathagata (如來) can be recollected through lineage, clan, form, marks and signs, strength, fearlessness, and the perfect practice of the past as a Bodhisattva, aspirations, Paramitas (波羅蜜多), the accumulation of precepts, great love, and conduct. Through these various aspects, the Tathagata is great in miraculous power, great in splendor, vast, and like nectar, saturated with nectar, and filled with nectar. All beings will die, and all conditioned phenomena are impermanent, therefore be diligent in the aspects of virtue. Furthermore, Ananda, those sentient beings who, upon recollecting the Tathagata, sigh deeply, have their hair stand on end, and shed tears due to the power of the Dharma...
ནི་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེ་བས་ན་བག་ཡོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པས་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་རྣམས། །འདས་ནས་བསྐལ་པ་དུ་མ་ན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་འདི་ན་བཞུགས། །ཞེས་དང་། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་འདྲ་དང་། །དེ་བཞིན་སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་འདྲ། །འོང་བ་དང་ནི་འགྲོ་བ་ཡང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟོན་པར་མཛད། །མཆོད་རྟེན་དང་ནི་རི་མོ་དང་། །སྐུ་གཟུགས་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་། །མཆོད་དང་བཀུར་བསྟི་བྱ་བའི་ཕྱིར། ། 15-2-8b གང་དག་མཚན་ནི་དྲན་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་ནི་གནས་པ་རྣམས། །ཐམས་ཅད་ཐར་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་མཉན་པ་དང་། །མཆོད་ཅིང་འཛིན་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་པའི་དོན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ལྷ་ཡི་ཟས་གོས་བྱིན་པ་བས། །དགེ་བསྙེན་གཅིག་ལ་ཟན་གཅིག་བྱིན། །དེ་བས་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་བསྐྱེད། །དགེ་སློང་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དང་། །རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་བར་དུ་སྦྱར། །ལ་ལས་ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །བསྐལ་པ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད། །ལྷ་ཡི་ཟས་གོས་བྱིན་པ་བས། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་སྒྲ་ཐོས་སམ། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གཟུགས་བྲིས་པའམ། །འཇིམ་པ་ལས་བྱས་མཐོང་བ་ཡང་། །དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་ལྷག་ན། །སྐུ་མཐོང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའམ། །བསྔགས་པ་ཚིག་གཅིག་ཙམ་བརྗོད་དམ། །མཆོད་པ་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་མཚན་བཟུང་སྟེ། །ཡིད་ཆེས་མོས་ཤིང་མི་སྤོང་ན། །ཞིང་བཅུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིས་བཀང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་བཞིན། །ཕུལ་བའི་དགེ་བས་དཔེར་མི་ཕོད། །གཞན་ཡང་མཚན་ཙམ་བཟུང་བ་ལའང་། །ཚེ་འདི་ཉིད་དང་ཕྱི་མར་ཡང་། །ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་གསུངས་གྱུར་ན། །རྒྱལ་བའི་བསྔགས་པ་འདི་ལྟ་བུ། །ཀློག་དང་ 15-2-9a ཡིད་ཆེས་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་དང་། འདུལ་བ་གཞིའི་ལུང་ལས། གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྒྱལ་ལ། །བྱ་བ་ཅུང་ཟད་བྱེད་ནའང་དེ། །མཐོ་རིས་སྣ་ཚོགས་བགྲོད་ནས་ནི། །བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལས། ནམ་མཁའ་དག་ནི་ཚད་དག་བཟུང་བ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་མཐར་གྱིས་བགྲང་ནུས་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་དག་ལ་དད་པ་ཤས་ཙམ་གྱི། །བསོད་ནམས་ཚད་བཟུང་བར་ནི་ནུས་པར་དཀའ།
【現代漢語翻譯】 因此，不會墮入一切惡趣。所以，要精進于謹慎。諸佛世尊的菩提，以及其他一切善根，都是通過謹慎獲得的。』佛陀在《示現佛陀力量所生的神變幻化經》中說：『如同世間明燈，過去無數劫，爲了利益眾生，大雄在此安住。』又說：『如同月亮的圓滿，也像幻術的變幻。如來示現來去。爲了供奉和尊敬，製作佛塔、畫像和佛像。』 『凡是憶念佛名者，爲了菩提而安住者，一切都將獲得解脫。向如來頂禮，聽聞聖法，供養和受持，同樣能從一切痛苦中解脫。』此外，其他經典中所說的意義是：『每天向眾生布施恒河沙數劫的諸天飲食，不如向一位居士佈施一口食物，這樣能產生無量的福德。』比丘要追隨信心，包括入流果、一來果、不來果，直到阿羅漢和獨覺。有些人每天向十方微塵數目的獨覺，佈施恒河沙數劫的諸天飲食，不如聽聞佛號，或者書寫佛像，或者見到泥塑的佛像，這樣獲得的福德更為殊勝。見到佛像合掌，或者僅僅說一句讚頌的話，更不用說進行供養了。凡是受持佛名，深信不疑而不捨棄，即使以十個充滿珍寶的世界供養諸佛，每天供養，也無法比擬受持佛名的功德。』此外，僅僅受持佛名，今生來世也有無量的利益。更何況是讀誦和深信如來的讚頌呢？ 在《毗奈耶根本律》中說：『凡是對如來有所作為，即使是微小的善行，也能經歷各種天界，最終獲得甘露的果位。』在《賢劫經》中說：『虛空可以測量，大海可以窮盡，但對諸佛的些許信心所產生的福德，卻難以測量。』
【English Translation】 Therefore, one will not fall into all evil destinies. So, strive in diligence. The Bodhi of the Buddhas, the Bhagavan, and all other virtuous roots are attained through diligence.' The Buddha said in the 'Sutra of Manifesting the Miraculous Transformations Born from the Power of the Buddhas': 'Like the lamps of the world, after countless eons, for the benefit of sentient beings, the great hero dwells here.' It also says: 'Like the fullness of the moon, and like the illusion of magic. The Tathagata shows coming and going. For the sake of offering and reverence, making stupas, images, and statues.' 'Whoever remembers the name, those who abide for Bodhi, all will attain liberation. Having prostrated to the Tathagata, listening to the holy Dharma, offering and upholding it, likewise, one will be liberated from all suffering.' Furthermore, the meaning spoken in other sutras is: 'Each day, giving the food and clothing of the gods for as many eons as there are sands in the Ganges to sentient beings, is less than giving a single morsel of food to a layperson; this generates immeasurable merit.' A Bhikshu should follow faith, including Stream-enterers, Once-returners, Non-returners, up to Arhats and Pratyekabuddhas. Some, each day, give the food and clothing of the gods for as many eons as there are sands in the Ganges to as many Pratyekabuddhas as there are dust particles in the ten directions, but hearing the name of the Buddha, or writing an image of the Buddha, or seeing a clay image of the Buddha, the merit obtained is even more superior. What need is there to say about making offerings, when seeing the image and joining palms, or merely uttering a single word of praise? Whoever holds the name of the Buddha, believes and does not abandon it, even if offering ten worlds filled with jewels to the Buddhas each day, cannot compare to the merit of holding the name.' Furthermore, merely holding the name also has immeasurable benefits in this life and the next. What need is there to say about reading and deeply believing the praise of the Victorious Ones? In the 'Vinaya-mula-sutra', it says: 'Whoever does even a small deed for the Tathagata, the Victorious One, will traverse various heavens and ultimately attain the state of nectar.' In the 'Bhadrakalpika Sutra', it says: 'The sky can be measured, and the great ocean can be exhausted, but the merit generated from even a fraction of faith in the Buddhas is difficult to measure.'
།ཇི་སྲིད་མྱ་ངན་འདས་དེ་མ་རེག་པར། །དེ་སྲིད་མི་ཁོམས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་མི་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱལ་བ་བསོད་ནམས་ཞིང་ཐོབ་ནས། །བག་ཡོད་མི་ཡིས་བཀུར་སྟི་མཆོད་པ་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འགྲོ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འཇུག་པའི་མདོ་ལས། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་བཅུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ། འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་གསེར་ལས་བྱས་པའི་ཁང་བཟང་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་གློག་གི་སྒྲོན་མ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་གནས་འབུལ་ཞིང་། ལྷའི་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྷའི་གོས་རྣམས་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བྱིན་པ་པས། གཞན་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ཞེས་སམ། འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཐོས་སམ། རི་མོར་བྲིས་པ་མཐོང་ངམ། གཟུགས་སུ་བྱས་པ་མཐོང་ན་འདི་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་སྐྱེད་པར་ 15-2-9b འགྱུར་ན། གང་སོར་བཅུའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་དང་། བདུག་སྤོས་དང་། མེ་ཏོག་དང་། མར་མེ་འབུལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཐ་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་བསྔགས་པ་གཅིག་ཙམ་བརྗོད་ན་ཡང་འདི་ནི་དེ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་སྐྱེད་དོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་མཐར་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆུའི་ཐིགས་པ་ཆུང་ངུ་རྒྱ་མཚོར་སོང་བ་བསྐལ་པའི་མེ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་མི་ཟད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ཇི་ལྟར་ཆུང་བ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་ཟད་པའམ་མཐར་ཐུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུང་ཡང་སྐར་མའི་ཚོགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་ལྷང་ངེར་འདུག་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ཆུང་ཡང་མཐོ་བ་དང་ཡངས་པ་དང་ཆེ་བས། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནས་ལྷང་ངེར་འདུག་གོ ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་མདོ་དེ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས། དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་། དེ་དག་དང་འགྲོགས་པའི་དགེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མི་ཟད་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་བློས་དོན་ཡོད་པ་དང་། བགེགས་མེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་ 15-2-10a མཐར་ཐུག་པར་གྲུབ་པ་དང་། མི་བསླུ་བ་དང་། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུན་མི་ཟད་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཕྱི་མའི་མུ་མཐའ
【現代漢語翻譯】 如若未證得那寂滅之境， 便會恒常體驗這無暇之苦。 因此，于勝者福田之中， 智者當以虔敬供養之行。 如《入定與不定印經》所說：以三千大千世界十俱胝微塵數之獨覺（Pratyekabuddha）為對境，以閻浮洲之金所造之樓閣，珍寶電燈等莊嚴，以及種種鮮花妙香供養，並以天界百味飲食及天衣，于恒河沙數劫中供養。何人若聞『佛』、『世間怙主』、『一切智』之名號，或見畫像，或見塑像，其所生福德亦遠勝於前者，何況合掌、焚香、獻花、供燈？乃至僅讚歎其功德一偈，亦能積聚無量福德，終能成就廣大受用，漸次證得一切智智。猶如微小水滴入于大海，直至劫末之火亦不枯竭，如是，于佛所種之善根，無論何等微小，直至一切智智之火未生起前，亦不會於中陰界中耗盡或終結。又如小小的月亮，也能掩蓋群星的光輝而獨自閃耀，同樣，于佛所種之善根，無論多麼微小，因其高廣博大，亦能壓倒一切其他善根而獨自閃耀。如是，佛陀具有不可思議之功德。以上乃是經文之撮要，欲知詳情，當閱彼經。于《華嚴經》中，佛言：『諸佛如來（Tathāgata）阿羅漢（Arhat）正等覺者（Samyak-saṃbuddha），若能見聞、親近，所生之善，菩薩以無盡現證之智，能成辦有義、無礙、極究竟之果，能圓滿一切心願，能使有為法之行相無盡，能證得無為之智慧，乃至后際無盡。』
【English Translation】 As long as one has not attained that state of Nirvana, One will constantly experience the suffering of imperfection. Therefore, in the field of merit of the Victorious Ones, The wise should engage in acts of reverence and offering. As stated in the 'Sūtra on Entering the Definite and Indefinite Seals': If one were to make offerings to as many solitary realizers (Pratyekabuddhas) as there are dust motes in ten sets of three-thousand great-thousand worlds, offering them palaces made of Jambudvipa gold, adorned with jewels and electric lights, as well as various flowers and incense, and providing them with hundreds of flavors of divine food and divine garments for as many kalpas as there are grains of sand in the Ganges River, then if someone hears the name 'Buddha,' 'Protector of the World,' or 'Omniscient One,' or sees a painted image or a statue, the merit generated would be far greater than the former. What need is there to mention joining one's palms, burning incense, offering flowers, or lighting lamps? Even merely praising one verse of their qualities would generate far more merit than that. It leads to the accomplishment of great enjoyment and gradually progresses to omniscience. Just as a small drop of water entering the ocean will not dry up until the fire at the end of the kalpa arises, similarly, any root of virtue planted in relation to the Buddha, no matter how small, will not be exhausted or terminated in the intermediate state before the fire of omniscient wisdom arises. And just as a small moon can overwhelm the multitude of stars and stand out clearly, similarly, any root of virtue planted in relation to the Buddha, no matter how small, because of its height, breadth, and greatness, will overwhelm all other roots of virtue and stand out clearly. Thus, the Buddha possesses inconceivable qualities. The above is a summary of the meaning of the sutra; for details, one should consult the sutra itself. In the Avataṃsaka Sūtra, the Buddha said: 'O sons of the Victorious Ones, the Tathāgatas, Arhats, and Samyak-saṃbuddhas, if one can see, hear, and associate with them, the virtue that arises will enable the Bodhisattva, with the wisdom of inexhaustible manifestation, to accomplish meaningful, unobstructed, and ultimately perfect results, to fulfill all wishes, to make the continuum of conditioned phenomena inexhaustible, to attain the wisdom of the unconditioned, and even to the endless future.'
་ཡས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་བྱུང་གི་རྣམ་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་དཔེར་མི་ཞིག་གིས་རྡོ་རྗེའི་ཁམས་ཟོས་ན་དེ་བར་མ་དོར་ཞུ་མི་ནུས་པས་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་། རྩ་ཡི་ནང་དུ་མེ་ཕྲ་མོ་ལྷུང་བའི་དཔེ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་ནང་དུ་ཆུད་ཟ་བ་མེད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་པའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡང་མདོ་དེ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། ཁོང་དུ་ཆུད་པ་བྱ་ན། སེམས་ཅན་ལ་ལ་ཞིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་ངམ་ཐོས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མ་དད་པ་ཞིག་བྱས་ན་ཡང་དེ་དག་གིས་མཐོང་བའི་དགེ་པའི་རྩ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བདག་སྨྲའོ། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་ལོན་ནའང་མཚན་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ན་དངོས་སུ་བཞུགས་པ་དང་འདྲ་བར་ 15-2-10b ཡོན་སྦྱོང་ཞིང་དགེ་རྩ་མི་ཟད་པར་མཛད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་མཐའ་ཡས་པ་ན་བཞུགས་ཀྱང་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་འདིར་བཞུགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གསུངས་ཤིང་། ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་མཉམ་པའི་བསོད་ནམས་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་ཟད་པའི་བསོད་ནམས་མངའ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ཁང་བུ་བརྩེགས་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་གང་ལ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱེད་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ངས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ལ་ང་ནི་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡང་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་གསུམ་པོ་འདི་ནི་འཁོར་བར་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཟད་མི་ཤེས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས
【現代漢語翻譯】 應當理解，這將成為最終的超越，並將獲得具有所有自生形態之卓越的身體。例如，如果有人吃了金剛的精華，它不會在中陰（Bardo）中被消化，因此不會被浪費。又如，一小團火掉入根中。同樣，對於佛陀所積累的所有善根，都不會在輪迴中被浪費，而將成為如來（Tathagata）無為智慧的最終超越。為什麼呢？因為如來所積累的善根之法是純凈無染的。還有，在那部經中說：『嘉拉瓦之子（Gyalwai Sras），如果你想相信和理解，即使有些眾生看到或聽到如來，但由於業障的遮蔽，對如來不敬，他們所見的善根也將一直有意義，直到涅槃。』我這樣說。即使佛陀涅槃后經歷了無數劫，僅僅聽到他的名字，就像他真的在那裡一樣，也能積累功德，善根永不耗盡。同樣，經中說，即使他住在無邊的地方，僅僅憶念他，他就會出現在這裡。此外，佛陀世尊們擁有無盡的福德，這些福德存在於過去和未來的法界中，是平等的。佛陀世尊的偉大本質在任何方面都是無可指責和完全純凈的。』等等。《樓閣經》（Khang Bu Tseg Pai Do）中說：『阿難陀（Kungawo），如果有人合掌向如來、阿羅漢、正等覺佛頂禮，我將完全接納和完全度化這些眾生。我對這些眾生幾乎沒有擔憂。為什麼呢？阿難陀，如來的法界是極其穩固的。既然如此穩固，即使只是合掌也不會被浪費，更不用說佈施等行爲了。』阿難陀，對佛、法、僧三寶積累的善根，不會在輪迴中耗盡或窮盡，而是會導致獲得無盡的涅槃。」 應當理解，這將成為最終的超越，並將獲得具有所有自生形態之卓越的身體。例如，如果有人吃了金剛的精華，它不會在中陰中被消化，因此不會被浪費。又如，一小團火掉入根中。同樣，對於佛陀所積累的所有善根，都不會在輪迴中被浪費，而將成為如來無為智慧的最終超越。為什麼呢？因為如來所積累的善根之法是純凈無染的。還有，在那部經中說：『嘉拉瓦之子，如果你想相信和理解，即使有些眾生看到或聽到如來，但由於業障的遮蔽，對如來不敬，他們所見的善根也將一直有意義，直到涅槃。』我這樣說。即使佛陀涅槃后經歷了無數劫，僅僅聽到他的名字，就像他真的在那裡一樣，也能積累功德，善根永不耗盡。同樣，經中說，即使他住在無邊的地方，僅僅憶念他，他就會出現在這裡。此外，佛陀世尊們擁有無盡的福德，這些福德存在於過去和未來的法界中，是平等的。佛陀世尊的偉大本質在任何方面都是無可指責和完全純凈的。』等等。《樓閣經》中說：『阿難陀，如果有人合掌向如來、阿羅漢、正等覺佛頂禮，我將完全接納和完全度化這些眾生。我對這些眾生幾乎沒有擔憂。為什麼呢？阿難陀，如來的法界是極其穩固的。既然如此穩固，即使只是合掌也不會被浪費，更不用說佈施等行爲了。』阿難陀，對佛、法、僧三寶積累的善根，不會在輪迴中耗盡或窮盡，而是會導致獲得無盡的涅槃。
【English Translation】 It should be understood that this will become the ultimate transcendence and will attain a body endowed with all the excellence of self-origination. For example, if someone eats the essence of a vajra, it will not be digested in the Bardo, so it will not be wasted. Or, for example, a small spark of fire falls into a root. Likewise, for all the roots of virtue accumulated for the Buddha, they will not be wasted in samsara, but will become the ultimate transcendence of the unconditioned wisdom of the Tathagata. Why? Because the Dharma of the roots of virtue accumulated for the Tathagata is unmixed. Also, in that sutra it says: 'Son of Gyalwa (Gyalwai Sras), if you want to believe and understand, even if some sentient beings see or hear the Tathagata, but due to being completely surrounded by the obscuration of karma, they are disrespectful to the Tathagata, the root of virtue they see will still be meaningful until nirvana.' I say this. Even after the Buddha has passed into nirvana for countless eons, just hearing his name is like he is actually there, accumulating merit and the roots of virtue never being exhausted. Similarly, it is said that even if he dwells in limitless directions, just remembering him, he will appear here. Furthermore, the Buddhas, the Bhagavat, possess inexhaustible merit, which abides in the Dharmadhatu of the past and future, and is equal. The great essence of the Buddhas, the Bhagavat, is in every way irreproachable and utterly pure.' And so on. In the Sutra of the Tiered Pavilion (Khang Bu Tseg Pai Do), it says: 'Ananda (Kungawo), if anyone joins their palms and pays homage to the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened Buddha, I will completely accept and completely liberate those sentient beings. I have little concern for those sentient beings. Why? Ananda, the Dharmadhatu of the Tathagata is extremely stable. Since it is so stable, even just joining the palms will not be wasted, let alone performing acts of generosity and so on.' Ananda, the three roots of virtue accumulated for the Buddha, the Dharma, and the Sangha will not be exhausted or depleted in samsara, but will lead to the attainment of inexhaustible nirvana. It should be understood that this will become the ultimate transcendence and will attain a body endowed with all the excellence of self-origination. For example, if someone eats the essence of a vajra, it will not be digested in the Bardo, so it will not be wasted. Or, for example, a small spark of fire falls into a root. Likewise, for all the roots of virtue accumulated for the Buddha, they will not be wasted in samsara, but will become the ultimate transcendence of the unconditioned wisdom of the Tathagata. Why? Because the Dharma of the roots of virtue accumulated for the Tathagata is unmixed. Also, in that sutra it says: 'Son of Gyalwa, if you want to believe and understand, even if some sentient beings see or hear the Tathagata, but due to being completely surrounded by the obscuration of karma, they are disrespectful to the Tathagata, the root of virtue they see will still be meaningful until nirvana.' I say this. Even after the Buddha has passed into nirvana for countless eons, just hearing his name is like he is actually there, accumulating merit and the roots of virtue never being exhausted. Similarly, it is said that even if he dwells in limitless directions, just remembering him, he will appear here. Furthermore, the Buddhas, the Bhagavat, possess inexhaustible merit, which abides in the Dharmadhatu of the past and future, and is equal. The great essence of the Buddhas, the Bhagavat, is in every way irreproachable and utterly pure.' And so on. In the Sutra of the Tiered Pavilion, it says: 'Ananda, if anyone joins their palms and pays homage to the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Awakened Buddha, I will completely accept and completely liberate those sentient beings. I have little concern for those sentient beings. Why? Ananda, the Dharmadhatu of the Tathagata is extremely stable. Since it is so stable, even just joining the palms will not be wasted, let alone performing acts of generosity and so on.' Ananda, the three roots of virtue accumulated for the Buddha, the Dharma, and the Sangha will not be exhausted or depleted in samsara, but will lead to the attainment of inexhaustible nirvana.
་དང་། 15-2-11a དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པའི་གཟུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ངེས་པར་བསྲེག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་པ་དེ་ཡང་དེ་དག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་པ་ཡང་མུན་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་པ་ཡང་མུན་པ་དང་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་དང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་སོགས་ལས། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་འདིའི་མཚན་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་རིང་སྲེལ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་མེ་ཏོག་གཅིག་འཐོར་བ་སོགས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་གྱུར་པས་མཚན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པའི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་ཏེ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདིའི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་ཆེ་ཕྲ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ཅིང་མི་ཟད་པ་ཡིན་ཞིང་། འཁོར་བར་འཁོར་བའི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་མཐོ་རིས་ 15-2-11b ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། དེ་ཙམ་གྱིས་བར་མ་དོར་ཆུད་མི་ཟ་བར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པར་ངེས་པའི་ཚུལ་དུ་མདོ་རྣམས་ལས་ཡང་ཡང་བསྔགས་པའི་དོན་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཟུང་གི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། སྔོན་མི་ཞིག་མཆོད་སྦྱིན་ལ་བསད་པའི་ཚེ། དེས་འཆི་ཁར་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ལན་གཅིག་སྨྲས་པའི་དགེ་རྩ་དེ་དག་གིས་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུའི་བར་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེས། བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་དུ་ཚེ་རབས་དྲན། སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྔུ་ཐམས་ཅད་བྲལ་ལ། སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྲིན་གདུག་པའི་ཁ་གདངས་པས་འཇིགས་ནས་ཚོང་པ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པས་ཆུ་སྲིན་དེ་ཁ་ཟུམ་ནས་བདེ་བར་ཚེ་འཕོས་ཏེ། མིར་སྐྱེས་ནས་བསྟན་པ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ཆོས་སྲིད་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཐོས་ནས་དད་བཞིན་པའི་བྲན་མོ་བས་བརྡུངས་ཏེ་ཤི་བ་སིངྒ་ལའི་གླིང་དུ་བུ་མོ་མུ་ཏིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེས་ནས་ལུ
【現代漢語翻譯】 《積聚供養無量門陀羅尼經》中說：『向諸佛頂禮』，這也是大明燈，能必定焚燒諸煩惱。凡是聽到如來名號的，這也將成為他們涅槃的大因。稱念如來的名號，也將遠離黑暗；聽聞如來的名號，也將遠離黑暗。 《華嚴經》中說：諸佛也為眾生作佛事。《不退轉法輪經》等中說：『如果聽聞我等本師釋迦牟尼佛的名號，一切都將不退轉于菩提，更何況是向具有如來舍利的佛塔散一朵花等等呢？』即使轉生為旁生，僅僅聽到名號的聲音，也將成為無上菩提的種子，並逐漸成佛。這是如來往昔的願力，也是諸佛的法性啊！ 如是，緣于佛而生起的善根，無論大小，都具有無量無盡的利益，在輪迴中流轉的生世中，一次又一次地成為體驗天界安樂之因，不僅如此，也不會白白浪費，最終必定成為達到究竟果位——大菩提之因。對於經部中屢屢讚歎的意義，應當生起信心。 《雜阿含經》中說：往昔，有人在祭祀中被宰殺時，他在臨死之際，以對佛的信心頂禮，僅憑這一善根，就在六十劫中轉生為三十三天之神。八十劫中能憶念前世，生生世世遠離一切憂惱之苦，剛一出生就能遣除一切痛苦。 又如，商人們因懼怕海中兇猛的鱷魚張口，僅僅聽到稱念佛號的聲音，那鱷魚就閉上了嘴，安樂地死去，轉生為人後，在此教法中出家，獲得阿羅漢果，成為治理政教之人。還有，聽聞佛法後心生信心的婢女，被主人毆打致死，轉生到僧伽羅洲，名為『寶女』，
【English Translation】 In the chapter of 'Limitless Dharani of Accumulating Offerings,' it says: 'Prostrating to all Buddhas' is also a great lamp, which will surely burn away all defilements. Those who hear the names of the Tathagatas will also have a great cause for their Nirvana. Reciting the names of the Tathagatas will also be separated from darkness; hearing the names of the Tathagatas will also be separated from darkness. The Avatamsaka Sutra says: 'The Buddhas also perform the deeds of the Buddhas for sentient beings.' The Sutra of the Wheel of Non-Retrogression and others say: 'If all who hear the name of our teacher Shakyamuni Buddha will not regress from Bodhi, what more to say of scattering a flower to a stupa with the relics of the Tathagata? Even those who are born as animals, merely hearing the sound of the name, will become the seeds of unsurpassed Bodhi and gradually become Buddhas. This is the former aspiration of the Tathagata, and also the Dharma nature of the Buddhas!' Thus, all the roots of virtue generated by focusing on the Buddha, whether large or small, have immeasurable and inexhaustible benefits, and in the lifetimes of wandering in samsara, they repeatedly become the cause of experiencing the bliss of the heavens. Not only that, but they will not be wasted in vain, and will ultimately become the cause of reaching the ultimate fruit of great Bodhi. One should develop faith in the meaning repeatedly praised in the sutras. The Samyukta Agama Sutra says: 'In the past, when a person was killed in a sacrifice, at the time of his death, he prostrated with faith in the Buddha. With that root of virtue alone, he was born as a god of the Thirty-Three Heavens for sixty kalpas. For eighty kalpas, he could remember his past lives, and in every birth, he was free from all the suffering of sorrow, and as soon as he was born, he could avert all suffering.' Furthermore, when merchants were frightened by the opening mouths of fierce crocodiles in the sea, merely hearing the sound of reciting the Buddha's name, the crocodile closed its mouth and died peacefully, and was reborn as a human being. After being reborn as a human, he renounced in this Dharma, attained the Arhatship, and became a person who governed politics and religion. Also, a maidservant who heard the Dharma and developed faith was beaten to death by her master, and was reborn on the island of Simhala, named 'Pearl Girl,'
ས་དང་འབྱོར་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྟེན་དེ་ལ་བདེན་པ་མཐོང་བ་སོགས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་རྣམས་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ད་ལྟ་རང་ཅག་རྣམས་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོས་རང་དབང་མེད་པར་མ་གྱུར་པའི་དུས་འདིར་བག་ཡོད་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་ཤིང་། དེ་ 15-2-12a ཡང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་པ་ལས། གང་དང་གང་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ཁྱད་མེད་མོད་ཀྱང་། རང་ཅག་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་འདིའི་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱིས་ཡལ་བར་བོར་བ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི། བྱས་པ་ཤེས་ཤིང་དྲིན་གཟོ་བ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ནི་གཞན་དོན་ཁོ་ནའི་ཆེད་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཕན་ཐོག་ཀྱང་། དེའི་རང་ངོས་ནས་སངས་རྒྱས་བྱོན་པ་དོན་ཡོད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་ཡང་ཡིན་ཞིང་། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་ཤེས་ཤིང་གསོལ་བ་བཏབ་ན། སྟོན་པ་འདིས་ཀྱང་བདག་ཅག་ཐུགས་རྗེས་བཟུང་བའི་ཞིང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ལྷག་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ། དགེ་སློང་དྲུག་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་ཡ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་། མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་དག་གིས་ 15-2-12b ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་དང་མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་སེང་གེའི་བློ་གྲོས་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྲི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། ཤར་ལྷོའི་ཕྱོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་དང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དག་བསྟན་ནས། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་ཅིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཀོད་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཀྱིས་གུས་པས་བཏུད་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། སངས་རྒ
【現代漢語翻譯】 如同經部所說，土地和財富是極好的所依，從中可以生起證悟空性等功德。如是瞭解之後，現在我們還沒有被死亡等巨大恐懼所控制的這段時間裡，應當以謹慎的態度進入憶念佛陀的瑜伽。並且， 從過去、現在、未來無量諸佛中，無論憶念哪一尊佛，所有佛的法身都是平等一味的，證悟和斷證都已達到究竟圓滿，所以沒有差別。然而，我們這個娑婆世界的眾生難以調伏，其他佛陀都已捨棄，唯有本師大悲世尊以大悲心攝受他們。因此，憶念佛陀薄伽梵本師，就是知恩報恩。佛陀降臨世間，完全是爲了利益他人，即使只利益了一個眾生，也使佛陀的降生具有了意義。所以，這也是對佛陀的報恩。如果我們知道本師的恩德並祈禱，本師也會以慈悲攝受我們，這自然會帶來慈悲和加持。正如《悲華經》中所說：佛陀薄伽梵在王舍城鷲峰山，與六萬二千比丘的大僧團，以及慈氏等八百萬不退轉菩薩，還有娑婆世界之主梵天等天人、夜叉、龍等大乘眷屬圍繞，並瞻仰著佛陀。當時，慈氏菩薩、見義菩薩、師子慧菩薩等一萬菩薩同時從座位上站起來，面向東南方，合掌，以極大的歡喜和虔誠之心說：『如來、應供、正等覺蓮華勝佛成佛后不久，就示現了巨大的神變，使無數眾生的善根得以成熟，並使他們安立於無上菩提的不退轉之地，真是太稀奇了！頂禮！頂禮！』 之後，寶積菩薩以恭敬之心頂禮薄伽梵，問道：
【English Translation】 As it is said in the sutras, land and wealth are excellent supports from which virtues such as realizing emptiness can arise. Having understood this, now, in this time when we are not yet controlled by great fears such as death, we should enter into the yoga of mindfulness of the Buddha with a cautious attitude. Moreover, Among the immeasurable Buddhas of the past, present, and future, no matter which Buddha one remembers, all Buddhas' Dharmakaya is equally one taste, and their realization and cessation have reached ultimate perfection, so there is no difference. However, the sentient beings of this Saha world are difficult to tame, and other Buddhas have abandoned them, only the compassionate Teacher, the Bhagavan, accepts them with great compassion. Therefore, remembering the Buddha, the Bhagavan Teacher, is knowing and repaying kindness. The Buddha's descent into the world is entirely for the benefit of others, and even if only one sentient being is benefited, it makes the Buddha's birth meaningful. Therefore, this is also repaying the Buddha's kindness. If we know the kindness of the Teacher and pray, the Teacher will also accept us with compassion, which will naturally bring compassion and blessings. As it is said in the Karunapundarika Sutra: The Buddha, the Bhagavan, was on Vulture Peak in Rajagriha, surrounded by a great Sangha of sixty-two thousand monks, as well as eight million non-retrogressing Bodhisattvas such as Maitreya, and the great vehicle retinue of gods, yakshas, and nagas such as Brahma, the lord of the Saha world, and gazing at the Buddha. At that time, Bodhisattva Maitreya, Bodhisattva Meaningful Vision, Bodhisattva Lion's Wisdom, and ten thousand other Bodhisattvas simultaneously rose from their seats, faced southeast, joined their palms, and with great joy and devotion said: 'The Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha Lotus Supreme Buddha, not long after attaining Buddhahood, manifested great miracles, matured the roots of virtue of countless sentient beings, and established them in the non-retrogressing state of unsurpassed Bodhi, it is truly wonderful! Homage! Homage!' After that, Bodhisattva Ratnakara, with reverence, prostrated to the Bhagavan and asked:
ྱས་དེ་ཕྱོགས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ན་བཞུགས། དེ་སངས་རྒྱས་ནས་ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཡིན་པ་སོགས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དགེ་རྩ་སྨིན་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་ཞིང་གི་བཀོད་པ་དྲིས་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཞུས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྤོབས་པ་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ་ལེགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནས་ཤར་ལྷོའི་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་ཀྱི་ཁམས་པདྨ་ཞེས་བྱ་ 15-2-13a བ་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་དང་རིན་པོ་ཆེའི་པདྨ་དག་གིས་གང་བ། ས་གཞི་བཻཌཱུཪྻ་སྔོན་པོ་ལས་གྲུབ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་གང་བ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་ཁྱབ་པ་སོགས་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པའི་བཀོད་པ་བསྟན་ནས། ཞིང་དེར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་མདང་གི་ནམ་གྱི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ནས་ད་ནང་ནངས་པར་གྱི་དུས་ཀྱི་ཚེ་འདི་ལྟ་བུའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་དེ། བདག་ཉིད་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དབུའི་གཙུག་ཏོར་ནས་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་རབ་ཏུ་བཀྱེ་བས་སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་སྣང་བས་ཁྱབ་པར་མཛད་ཅིང་། སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་ཐུར་དུ་བལྟས་ན། རི་རབ་དང་ཁོར་ཡུག་རི་ནག་པོ་སོགས་མི་སྣང་བར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ལུང་བསྟན་པ་དང་། གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་དང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་དང་། ས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྣང་བ་དེས་ཁྱབ་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་དེའི་སྐུ་དང་འཁོར་དང་ཞིང་གི་བཀོད་པ་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨ་ཅན་དེར་ལྷགས་སོ། ། 15-2-13b ཡང་སངས་རྒྱས་དེ་བཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པ་དང་འཆག་བཞིན་དུ་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཕྱུང་སྟེ། གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོས་ཁེབས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་སེམས་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨ་དམ་པ་འཁོར་བཅས་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་བསྡུས་ནས། སྐུའི་བ་སྤུའི་སྒོ་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ཕ
【現代漢語翻譯】 當被問及那位（指佛陀）住在哪個方向，成佛多久時，他回答說：『善男子，你爲了使無量眾生的善根成熟，詢問蓮花勝佛（Padma Dampa，蓮花至上）證得菩提的奇蹟和凈土的莊嚴，你向如來詢問這樣的問題，你的勇氣是善的，太好了！善男子，從這裡向東南方向，經過無數億恒河沙數般的佛土之後，有一個世界名為蓮花（Padma，蓮花），它以各種功德莊嚴，充滿鮮花、香、珍寶樹和珍寶蓮花，地面由青金石（Vaiḍūrya，吠琉璃）構成，充滿菩薩，遍佈佛法之聲等等，展示了凈土無量功德的莊嚴。』 然後（佛陀）展示了那個凈土無量功德的莊嚴，在那凈土中，圓滿正等覺蓮花勝佛（Padma Dampa，蓮花至上）在昨晚的最後一個時辰證得了無上圓滿菩提，從今天早上開始顯現這樣的神變，親自化現到梵天世界，從頭頂的肉髻中放射出無數億的光芒，照亮了上方世界的無數佛土，上方世界的菩薩們向下看時，須彌山和周圍的黑山等都無法看見，那些世界中得到授記的菩薩，以及獲得陀羅尼（dhāraṇī，總持）、三摩地（samādhi，禪定）和忍辱（kṣānti，安忍），超越了（十地），以及一生補處的菩薩們，也被光明照耀，合掌，看到蓮花勝佛（Padma Dampa，蓮花至上）的身體、眷屬和凈土的莊嚴，生起極大的歡喜，爲了供養佛陀，以神變來到了蓮花世界。 此外，當佛陀站立、行走時，從口中伸出舌頭，用舌頭覆蓋了四大部洲的世界。然後，進入禪定的菩薩們也從禪定中起身，供養蓮花勝佛（Padma Dampa，蓮花至上）及其眷屬。像這樣，當他收攝舌頭所顯現的神變后，身體的每個毛孔中也放射出六十億的光芒。
【English Translation】 When asked in which direction that one (referring to the Buddha) resides and how long it has been since he attained Buddhahood, he replied: 'Son of good family, you are asking about the miracles of the Buddha Padma Dampa (蓮花勝佛，Lotus Supreme), who attained enlightenment for the sake of maturing the roots of virtue of immeasurable beings, and the splendor of the pure land. It is good that you have the courage to ask the Tathagata about such matters. Son of good family, from here in the southeast direction, after passing countless billions of Buddha fields as numerous as the sands of the Ganges River, there is a world called Padma (蓮花，Lotus), adorned with various qualities, filled with flowers, incense, jewel trees, and jewel lotuses, the ground made of blue lapis lazuli (Vaiḍūrya，吠琉璃), filled with Bodhisattvas, pervaded by the sound of Dharma, and so on,' showing the immeasurable qualities of the pure land. Then (the Buddha) demonstrated the immeasurable qualities of that pure land. In that pure land, the Fully Enlightened Buddha Padma Dampa (蓮花勝佛，Lotus Supreme) attained unsurpassed perfect enlightenment in the last watch of last night, and from this morning he manifested such miraculous powers, personally emanating to the Brahma world, radiating countless billions of rays of light from the crown of his head, illuminating countless Buddha fields in the upper direction, as numerous as atoms. When the Bodhisattvas of the upper realms looked down, Mount Meru and the surrounding Black Mountains were not visible. Those Bodhisattvas in those worlds who had received predictions, and those who had attained dhāraṇī (陀羅尼，總持), samādhi (三摩地，禪定), and kṣānti (忍辱，patience), who had transcended (the ten bhūmis), and those great Bodhisattvas who were one birth away from Buddhahood, were also illuminated by the light, and with their palms joined together, seeing the body, retinue, and pure land of the Buddha Padma Dampa (蓮花勝佛，Lotus Supreme), they arose with great joy, and in order to make offerings to the Buddha, they arrived at the Lotus world through miraculous powers. Furthermore, when the Buddha was standing and walking, he extended his tongue from his mouth, covering the world of the four continents with his tongue. Then, the Bodhisattvas who were in samādhi (三摩地，禪定) also arose from their samādhi (三摩地，禪定) and made offerings to the Buddha Padma Dampa (蓮花勝佛，Lotus Supreme) and his retinue. In this way, after he retracted the miraculous manifestations of his tongue, from each pore of his body also radiated sixty billion rays of light.
ྱུང་པས། ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱང་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་མཛད་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་དག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་ལུང་བསྟན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨ་དམ་པ་བལྟ་བ་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་བསྙེན་བསྐུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞིང་དེར་ལྷགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་པདྨ་དམ་པས་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་བསྡུས་ནས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་མེད་ཀྱང་། པདྨ་ཁ་ཟུམ་པ་དང་། བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་ཆུང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་དེ་དག་ཀྱང་བསམ་གཏན་དག་གིས་རོལ་ཞིང་རྣམ་གྲོལ་གྱི་དགའ་ 15-2-14a བདེ་མྱོང་བར་མཛད་པའི་ཚེ་མཚན་མོ་དང་། པདྨ་ཁ་ཕྱེས་ཞིང་བྱ་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་སྒྲོག་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབ་ཅིང་། ཕྱོགས་བཞི་ནས་དྲི་མཆོག་ཏུ་ཞིམ་པ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་འཇམ་ལ་རེག་ན་བདེ་བའི་རླུང་ལྡང་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བྱང་སེམས་དེ་དག་ཏིང་འཛིན་ལས་བཞེངས་ནས། སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པས་ཉན་རང་གི་གཏམ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་འཆད་པ་ཉིན་མོར་ཤེས་སོ། །ཞིང་དེར་སྐྱེས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་མཚན་སོ་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་འོད་དཔག་ཚད་བརྒྱ་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་རྣམ་པར་མི་ལྟུང་བའི་ཆོས་ཅན། བྱམས་པའི་སེམས་དང་། རྙོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་སེམས་དང་། དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚོལ་བའི་སེམས་སོགས་དང་ལྡན་པ། ཕར་ཕྱིན་དང་ཞི་ལྷག་དྲན་པ་སོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཅན། བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པའི་སྟོབས་ཅན། སངས་རྒྱས་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་ཅན་ཤ་སྟག་ལས། ཞིང་དེར་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད། མི་དགེ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། མུན་པ་དང་དྲི་ང་བ་དང་། ངན་སོང་གསུམ་དང་མི་ཁོམ་པ་དང་། ཚེར་མ་དང་རྡོ་བ་སོགས་མེད། ཉི་ཟླ་སྐར་མ་ཡང་མེད། མེ་དང་རླུང་དང་སྤྲིན་ 15-2-14b དང་ཆར་བ་ཡང་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འོད་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འོད་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་འོད་དང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་རྟག་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞིང་དེར་ཇི་ལྟར་ཚངས་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ་ཁམས་ཀྱི་ཟས་མེད་པ་བཞིན་དུ། བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཟས་དང་ད
ྲི་ཟ་བ་ལས། ཐ་མལ་གྱི་ཟས་མེད་དོ། །དེ་ན་བྱ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ངང་གི་སྒྲ་འཇམ་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བས་དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རབ་ཏུ་སྒྲོག་པར་བྱེད་དོ། །ཞིང་དེའི་རྒྱ་ཁྱོན་གྱི་ཚད་ནི་དཔེར་ན་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་ཡོད་ལ། རྒྱར་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པ་དེ་ཡུང་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་སྙེད་ཞིང་དེ་ན་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཅན་བཞིན་དུ་ཞིང་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གང་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་དེ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུར་བཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞིང་དེར་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེ་བར་གྱུར་བའི་བྱང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེའི་ཚད་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨ་དེ་སྔོན་ཙན་དན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་སྐབས་ན། ད་ལྟར་གྱི་ཞིང་པདྨ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པར་མ་གྱུར་ལ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དག་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གང་བར་ 15-2-15a མ་གྱུར་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཙན་དན་དེ་དག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུར་ཆོས་བསྟན་པ། དེ་མོད་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུར་གནས་ནས་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཞིང་དེའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཟླ་བ་དམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཆེན་པོས་མཆོད་ནས། བདག་ཅག་ནི་འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་བར་མ་བཅུ་པོ་དེ་འདའ་བར་བགྱིད་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བ་དམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ལ་འཇུག་པ་འདི་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་པའི་གཟུངས་འདི་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པའི་གཟུངས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོས་གསུངས་བའི་མོད་ལ། འཇིག་ 15-2-15b རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །ཞིང་ཚད་མེད་པ་ནས་གཟུངས་དེ་ཉན་པའི
【現代漢語翻譯】 除了喜悅的食物外，沒有其他的食物。在那裡，被稱為『帶有果實的鳥』，其鳴叫聲柔和悅耳，能極大地激發感官、力量和菩提分的各個方面。那個佛土的廣闊程度，比如山王須彌山，高度為六十八萬俱盧舍（梵文：kośa，漢語：量詞，古印度長度單位），寬度為八萬四千俱盧舍，如果將其縮小到芥菜籽的大小，那麼像這樣的四大部洲世界，在那個佛土中就有那麼多。就像極樂世界（梵文：Sukhāvatī，漢語：安樂）一樣，那個佛土也同樣充滿了菩薩。蓮花勝佛（梵文：Padmottama，漢語：蓮花殊勝）將住世三劫（梵文：kalpa，漢語：時量單位）說法。圓寂之後，他的正法也將住世十劫。所有出生或將要出生在那個佛土的菩薩的壽命將是四十劫。 當蓮花世界先前被稱為旃檀（梵文：candana，漢語：檀香）時，它不像現在的蓮花佛土一樣完全清凈，也沒有像現在這樣充滿清凈的眾生。在那個旃檀世界，如來月勝佛（梵文：Candrottama，漢語：月殊勝）成佛后，說法三十劫。當他在午夜涅槃時，對大菩薩虛空印（梵文：Ākāśamudrā，漢語：虛空印）預言說：『我涅槃后，正法將住世十劫，在午夜，正法在最後一個時辰消失時，蓮花勝如來將會出現。』當時，那個佛土的菩薩們也用菩薩的各種化身供養了月勝佛，並祈請說：『我們將以入于滅定的心度過那十劫。』 然後，如來月勝佛對菩薩虛空印說：『這個進入一切智智（梵文：sarvajñāna，漢語：一切智慧）之相的陀羅尼（梵文：dhāraṇī，漢語：總持）之門，是過去諸佛也為被授予王位繼承權的菩薩們宣說的，同樣，現在和未來的諸佛也將宣說這個陀羅尼，你受持它！』當世尊釋迦王（梵文：Śākyamuni，漢語：釋迦牟尼）宣說這個陀羅尼時，世界發生了六種震動等巨大的神變。從無量佛土聽聞那個陀羅尼...
【English Translation】 Besides the food of joy, there is no other food. There, what is called 'birds with fruits' with gentle and pleasing sounds, greatly stimulates the senses, powers, and aspects of enlightenment. The extent of that buddha-field is such that, for example, Mount Meru (Sumeru), the king of mountains, is six hundred and eighty thousand yojanas (Sanskrit: kośa, Chinese: unit of measurement, ancient Indian unit of length) in height and eighty-four thousand yojanas in width. If it were reduced to the size of a mustard seed, there would be as many such Jambudvipa (four continents) world systems in that buddha-field. Just like Sukhavati (Pure Land of Bliss), that buddha-field is also filled with Bodhisattvas. Buddha Padmottama (Supreme Lotus) will reside for thirty kalpas (aeons) teaching the Dharma. After passing into complete Nirvana, his sacred Dharma will also remain for ten kalpas. The lifespan of all Bodhisattvas born or to be born in that buddha-field will be forty kalpas. When the Padma (Lotus) world was previously called Candana (Sandalwood), it was not as completely pure as the current Padma field, nor was it as filled with pure beings as it is now. In that Candana world, after the Tathagata Candrottama (Supreme Moon) attained Buddhahood, he taught the Dharma for thirty kalpas. When he was about to pass into Nirvana at midnight, he prophesied to the great Bodhisattva Akashamudra (Sky Seal): 'After I pass into Nirvana, the sacred Dharma will remain for ten kalpas, and when the sacred Dharma disappears in the last watch of midnight, the Tathagata Padmottama (Supreme Lotus) will appear.' At that time, the Bodhisattvas of that buddha-field also offered various emanations of Bodhisattvas to Buddha Candrottama, and requested: 'We will pass those ten intermediate kalpas with minds absorbed in cessation.' Then, the Tathagata Candrottama said to the Bodhisattva Akashamudra: 'This entrance to the dharani (mantra) of the aspect of all-knowing wisdom (sarvajñāna), is what the Buddhas of the past also taught to the Bodhisattvas who were invested with the authority of the royal succession, and similarly, the Buddhas of the present and future will also teach this dharani, so hold it!' When the Bhagavan Shakyamuni (Sage of the Shakya clan) spoke this dharani, great miracles such as the sixfold shaking of the world occurred. From immeasurable buddha-fields, hearing that dharani...
་ཕྱིར་ལྷགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སོགས་ཕན་ཡོན་གྱི་བསྔགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། གཟུངས་འདི་དག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །འཁོར་དེའི་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སོ་སོ་རང་རང་གིས་སྔོན་གཟུངས་འདི་ཐོས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་གཞི་གཞན་དག་ཀྱང་བསྟན་ཏེ་ཆོ་འཕྲུལ་དག་ཀྱང་མངོན་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དོན་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཞི་བས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་གིས་སངས་རྒྱས་གཞན་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་བྲལ་ལ། ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཀྱང་མཆིས། ཞིང་དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་རྫོགས་པ་བདེ་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ལས། ཉན་རང་གི་མིང་ཡང་མེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནི་སྨད་པར་འཁྲུགས་ཤིང་ཚེའི་སྙིགས་མ་དང་། དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སྙིགས་མ་དང་། ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྙིགས་མ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་འཁོར་བཞི་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ལས་བརྩམ་སྟེ་ཆོས་སྟོན་པར་ 15-2-16a མཛད་ལགས། ཅིའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མ་བཟུང་ལགས། ཞེས་ཞུས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ན། རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཞིང་མ་དག་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཏེ། སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ ། གླིང་བཞི་པ་འདིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །དེའི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བུ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་མིང་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ལ་མཚན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་འཁོར་ཉན་ཐོས་མང་པོ་དང་བཅས་པ་རིམ་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་འཛམ་བུའི་ཚལ་ཞེས་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བཞུགས་པ། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ 1
【現代漢語翻譯】 此外，還廣泛讚揚了所有來到這裡的眾生都不會從無上圓滿菩提退轉的功德，並講述了獲得這些陀羅尼的原因。那個眷屬中的不退轉菩薩們也各自講述了自己過去聽聞此陀羅尼的情形。薄伽梵（Bhagavan，世尊）也展示了其他的密咒基礎，並顯現神通，利益了無量眾生。之後，大菩薩智慧寂（L мати Shanti，寂靜的智慧）向薄伽梵請問：『薄伽梵，以何種因緣，其他佛的佛土清凈，遠離五濁，且具有各種功德莊嚴？在那些佛土中，大菩薩們圓滿了各種功德，具足諸多安樂，甚至沒有聲聞、緣覺的名字。而薄伽梵的佛土卻充滿過失，出現了壽命濁、時代濁、眾生濁、見濁和煩惱濁，在成佛后，從四眾弟子開始，以三乘法門來開示佛法。為何不選擇一個遠離五濁且清凈的佛土呢？』 世尊開示的要義概括如下：『善男子，菩薩們以大悲心和願力的力量，攝取不清凈的佛土。在過去無量劫之前，經過恒河沙數劫時，在這個佛土中，有一個名為「持劫」的大劫。在這個贍部洲（Jambudvipa，南贍部洲）上，出現了一位名為「輪緣」的轉輪王（Chakravartin，統治世界的君王）。他的前導大臣是一位名叫「海塵」的婆羅門（Brahmin，印度教祭司種姓）。這位婆羅門生了一個具有三十二相的兒子，取名為「海藏」。這位海藏出家后，證得了圓滿菩提，成佛，號為如來寶藏（Tathagata Ratnagarbha，如來，珍寶之藏），將無數眾生安置於天界和解脫道。這位如來與眾多聲聞眷屬一起，次第游化于各個城市。當他住在輪緣王都城外不遠的閻浮園（Jambuvana，閻浮樹林）時，輪緣王聽聞此事後，'
【English Translation】 Furthermore, extensive praises were given to the merits of all beings who come here not regressing from unsurpassed perfect enlightenment, and the causes for obtaining these dharanis were also explained. The non-regressing Bodhisattvas in that assembly also each recounted how they had heard this dharani in the past. The Bhagavan (Bhagavan, The Blessed One) also revealed other bases of secret mantras and manifested miracles, benefiting immeasurable beings. Then, the great Bodhisattva L мати Shanti (L мати Shanti, Peaceful Wisdom) asked the Bhagavan: 'Bhagavan, by what cause and condition are the Buddha-fields of other Buddhas pure, free from the five degenerations, and possessing various qualities of adornment? In those Buddha-fields, great Bodhisattvas are endowed with various perfect qualities and many pleasures, and even the names of Shravakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Realizers) are absent. But this Buddha-field of the Bhagavan is filled with faults, and the degenerations of lifespan, time, beings, views, and afflictions have arisen. After attaining enlightenment, you teach the Dharma starting with the four assemblies and based on the three vehicles. Why did you not choose a Buddha-field that is free from the five degenerations and is pure?' The essence of the Bhagavan's teachings is summarized as follows: 'Noble son, Bodhisattvas, through the power of great compassion and aspiration, take hold of impure Buddha-fields. In the immeasurable past, after countless eons, as many as the sands of one Ganges River, in this Buddha-field, there was a great eon called 「Holding the Eon.」 On this Jambudvipa (Jambudvipa, Southern Continent), there appeared a Chakravartin (Chakravartin, Wheel-Turning King) named 「Wheel-Edge.」 His chief minister was a Brahmin (Brahmin, Hindu priestly caste) named 「Ocean Dust.」 This Brahmin had a son born with the thirty-two major marks, and he was named 「Ocean Essence.」 This Ocean Essence renounced the world and attained perfect enlightenment, becoming a Buddha named Tathagata Ratnagarbha (Tathagata Ratnagarbha, Thus-Gone One, Jewel Essence), placing countless beings in the heavens and on the path to liberation. This Tathagata, together with many Shravaka (Hearer) disciples, gradually wandered through cities. When he was residing in a pleasure garden called Jambuvana (Jambuvana, Rose-Apple Tree Garden), not far outside the city of King Wheel-Edge, King Wheel-Edge heard of this.'
5-2-16b རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་པ་དང་མཐུ་ཆེན་པོས་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་བསྐོར་ཏེ། འཛམ་བུའི་ཚལ་ག་ལ་བ་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ཉན་ནས། དགུང་ཟླ་གསུམ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་གནང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་བཞུགས་པའི་གནས་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཁང་བཟང་དང་རྒྱན་གྱི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་པས་བརྒྱན། འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་རྒྱལ་སྲིད་བདུན་པོ་དག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བཞག་སྟེ། འཁོར་ཉན་ཐོས་རེ་རེར་ཡང་ཙན་དན་ས་མཆོག་གི་ཕྱེ་མ་དང་། ནོར་བུ་བཻཌཱུཪྻ་དག་ཀྱང་བཞག་པ་སོགས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་བསྟི་སྟང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ལྷགས་ནས་ཞལ་ཟས་དང་ན་བཟའ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བསིལ་ཡབ་བླང་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱབས་སོ། །རྒྱལ་བུ་སྟོང་དང་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རེ་རེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། ཞལ་ཟས་བྲིམ་པ་རྫོགས་ཏེ་གདུགས་ཚོད་གྱུར་མ་ཐག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་ཆོས་ཉན་པར་ལྷགས་ཤིང་། ལྷའི་ཚོགས་ཀྱིས་རོལ་མོ་འཁྲོལ་ཞིང་མེ་ཏོག་གི་ 15-2-17a ཆར་སོགས་མཆོད་པ་བྱེད། གནོད་སྦྱིན་གོས་སྔོན་ཅན་ས་ཡ་ཕྲག་བཞིས་ཙན་དན་ས་མཆོག་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་སྲུང་ཞིང་མེལ་ཚེ་བྱེད། རྒྱལ་པོ་དེས་མཚན་མོར་སངས་རྒྱས་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་སྤྱན་སྔར་མར་མེ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་བུས། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས། རང་གི་མགོའི་སྟེང་དང་། ཕྲག་པ་གཉིས། ལག་པ་གཉིས། རྐང་པ་གཉིས་སུ་ཡང་མར་མེའི་ཀོང་བུ་རེ་རེ་བཞག་ནས་མཚན་མོ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་མར་མེ་བཏང་ཡང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ལུས་ལ་ངལ་བ་མེད་ཅིང་། དགེ་སློང་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་ཚོར་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་སྟོང་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་གྱིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རེ་རེ་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་ཡོ་བྱད་དེ་ལྟ་བུས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཙུན་མོ་དམ་པ་ལྷ་མོ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུ་མོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རེ་རེ་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ
【現代漢語翻譯】 國王以其財富和強大的力量，在成千上萬眷屬的簇擁下，前往瞻部洲的花園，來到如來寶生（Ratnasambhava）面前，頂禮膜拜，聽聞佛法。他請求供養世尊及其眷屬三個月，如來應允了他的請求。國王在全國各地宣告：『供養佛陀及其眷屬！』於是，佛陀及其眷屬居住的地方，裝飾著七寶樓閣和各種珍寶飾品。輪寶等七政寶也爲了供養世尊而陳設。對於每一位聲聞弟子，也供養上好的旃檀香粉和毗琉璃寶等供養品，以極好的待遇來款待。每天，國王都來到佛陀面前，以豐盛的食物和衣物供養。國王親自拿著扇子為世尊扇涼。一千位王子和一千位邊境小國的國王也同樣為每一位聲聞弟子服務。供齋完畢，當影子移動到一定位置時，成千上萬的眾生前來聽法。天人們演奏音樂，降下花雨等供養。四百萬夜叉身著藍色衣服，拿著上好的旃檀香，守護著佛陀及其眷屬，並提供服務。國王在夜晚於佛陀和僧眾面前點燃了成千上萬盞酥油燈。國王親自坐在佛陀面前，在自己的頭頂、雙肩、雙手和雙腳上都放上一個酥油燈碗，直到夜晚結束。由於佛陀的加持，他的身體沒有感到疲倦，反而感到像禪定三昧一樣的快樂。就這樣供養了三個月。同樣，一千位王子、八萬四千位邊境國王，以及其他成千上萬的眾生，也用同樣的物品供養每一位聲聞弟子三個月。正如國王一樣，王后聖母吉祥天女（Lakshmi）也用香和花供養了三個月。同樣，成千上萬的公主們也為每一位聲聞弟子供養了三個月。
【English Translation】 The king, with his wealth and great power, surrounded by hundreds of thousands of attendants, went to the garden in Jambudvipa (the continent where humans live), and prostrated before the Tathagata Ratnasambhava (the Jewel-Born One). He listened to the Dharma and requested to serve the Bhagavan (Blessed One) and his retinue for three months, which the Tathagata granted. The king proclaimed throughout the land: 'Make offerings to the Buddha and his retinue!' Thus, the place where the Buddha and his retinue resided was adorned with seven-jeweled mansions and various jeweled decorations. The precious wheel and other seven royal emblems were also placed for the purpose of serving the Bhagavan. For each Shravaka (listener) disciple, offerings such as the finest sandalwood powder and lapis lazuli jewels were also placed, and they were treated with excellent hospitality. Every day, the king came before the Buddha and served him with abundant food and clothing. The king himself held a fan and fanned the Bhagavan. A thousand princes and a thousand kings of border regions also served each Shravaka disciple in the same way. When the meal service was completed, as soon as the shadow moved to a certain position, hundreds of thousands of beings came to listen to the Dharma. The hosts of gods played music and offered flowers, etc., as offerings. Four million yakshas (nature spirits) dressed in blue clothes, holding the finest sandalwood, protected the Buddha and his retinue and provided service. At night, the king lit hundreds of thousands of butter lamps before the Buddha and the Sangha (community). The king himself sat before the Buddha, placing a butter lamp bowl on his head, both shoulders, both hands, and both feet, and kept the lamps burning until the end of the night. Due to the Buddha's power, his body felt no fatigue, but rather experienced a pleasure like being absorbed in the third dhyana (meditative state). In this way, he made offerings for three months. Similarly, a thousand princes, eighty-four thousand border kings, and other hundreds of thousands of beings also served each Shravaka disciple with such items for three months. Just like the king, the noble queen, the goddess Lakshmi (goddess of fortune), also made offerings of incense and flowers for three months. Similarly, many hundreds of thousands of daughters also made offerings to each Shravaka disciple for three months.
་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །ཟླ་བ་གསུམ་པོ་རྫོགས་ནས་རྒྱལ་པོས། འཛམ་བུའི་ཆུ་བོའི་གསེར་ལས་བྱས་པའི་ 15-2-17b རྒྱན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། དེ་བཞིན་དུ་གླང་པོ་དང་རྟ་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་ཐོག་དྲངས་པའི་ནོར་བུ་དང་། གླང་པོ་སོགས་རེ་རེ་ནས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བུ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རིན་པོ་ཆེའི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་གི་ཕོན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གདུགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རྒྱལ་པོ་ལ་འོས་པའི་གོས་རྒྱན་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རིན་པོ་ཆེའི་བྱ་དང་རི་དྭགས་དང་བསིལ་ཡབ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རྒྱན་དང་ཁྲིའུ་སྙན་ཆ་གདུབ་ཀོར། དོ་ཤལ། གཟིམ་ཆ། རྔ་རོལ་མོ། དུང་དྲིལ་བུ། རྒྱལ་མཚན་ཀུན་དགའ་ར་བ། མར་མེའི་ཀོང་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་ནས། བདག་ནི་བགྱི་བ་མང་བ་ལགས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ལ་བཟོད་པར་མཛད་དེ། སྐྱེད་ཚལ་འདི་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་དང་དགྱེས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལྟ་བ་དང་། 15-2-18a ཕྱག་དང་བསྙེན་བཀུར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་བདག་སླད་ཀྱིས་ཀྱང་མཆིའོ། །ཞེས་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་བུ་སྟོང་པོ་དག་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་ཞུས་ཤིང་གནང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་ཉུལ་ཞིང་མིར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཟས་སློང་བའི་ཚུལ་གྱིས། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བཀོད་དོ། །རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་མིག་མི་འཛུམ་པ་དང་། དབང་པོའི་ཚོགས་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་དང་། འཇིགས་མེད་དང་། ནམ་མཁའ་དང་། ཡན་ལག་སྐྱེས་དང་། གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པོ་དག་གིས་རེ་རེ་ནས་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་བསྙེན་བཀུར་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སོགས་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཕུལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྙེན་བཀུར་དང་ཡོན་དེ་ལས་མི་ཉུང་བ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་བྱས་ནས་དེ་དག་ཁ་ཅིག་བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྨོན། དེ་བཞིན་དུ་ཚངས་པ
【現代漢語翻譯】 用香和花供養。（世尊和眷屬）三個月圓滿后，國王用贍部洲河金製成的八萬四千種裝飾品，以及八萬四千個金輪，包括輪寶等。同樣，還有八萬四千頭大象、馬和以珍寶為首的財物，以及八萬四千位包括家主在內的王子，八萬四千位包括大臣在內的各邦國王，爲了供養佛陀及其眷屬的生活，還有八萬四千座包括妃嬪眷屬的城市，八萬四千棵珍寶如意樹，八萬四千束珍寶花朵，八萬四千把七寶傘，八萬四千件適合國王的大型服裝，八萬四千串珍寶項鍊，八萬四千只珍寶鳥獸和拂塵，八萬四千份藥物精華，以及裝飾品、小墊子、耳環、手鐲、項鍊、臥具、鼓樂、海螺、鈴鐺、勝幢、花園、酥油燈等，都供養給了佛陀。然後（國王）稟告說：『我有很多事務要處理，請世尊寬恕我，請您住在這片園林中，並心生歡喜。爲了能瞻仰世尊，頂禮和供養，我也會時常前來。』 國王輪匝的每一千個兒子，也都請求並獲準像國王一樣，用三個月的時間供養世尊及其眷屬。當時，婆羅門海塵（婆羅門的名字）周遊贍部洲各地，以乞討食物的方式，引導所有人都皈依（三寶）併發起無上菩提心。 不瞬王子、諸根、無惱、無畏、虛空、肢生、成所作等一千位王子，也都像輪匝國王一樣，用三個月的時間供養，並在之後供養了八萬四千金輪等所有物品，供養的物品和數量都不少於國王。在做了如此佈施之後，他們中的一些人發願成為帝釋天（佛教的護法神），同樣也有人發願成為梵天（印度教的創世神）。
【English Translation】 He offered incense and flowers. After three months, the king offered eighty-four thousand ornaments made of Jambudvipa river gold, eighty-four thousand gold wheels including the wheel jewel, and similarly, eighty-four thousand elephants, horses, and jewels headed by precious gems, eighty-four thousand princes including the householder jewel, eighty-four thousand kings of realms including the minister jewel, eighty-four thousand cities including the city of the harem for the livelihood of the Buddha and his retinue, eighty-four thousand wish-fulfilling trees of jewels, eighty-four thousand bouquets of jewel flowers, eighty-four thousand umbrellas of seven precious substances, eighty-four thousand large garments suitable for a king, eighty-four thousand jewel necklaces, eighty-four thousand jewel birds and wild animals and whisks, eighty-four thousand medicinal essences, and ornaments, small cushions, earrings, bracelets, necklaces, bedding, drums and musical instruments, conches, bells, victory banners, pleasure gardens, butter lamp bowls, etc., to the Buddha. Then (the king) reported, 'I have many affairs to attend to, please forgive me, O Bhagavan, and please reside in this garden and be pleased. I will also come from time to time to see the Bhagavan, to prostrate and to make offerings.' Each of the thousand sons of King Rimzhuk requested and was granted permission to offer to the Bhagavan and his retinue for three months in the same manner as the king. At that time, the Brahmin Ocean Dust (name of Brahmin) wandered throughout Jambudvipa, begging for food, and directed all beings to take refuge (in the Three Jewels) and generate the supreme mind of enlightenment. The thousand princes, including Prince Non-Winking Eyes, Faculties, Without Affliction, Fearless, Space, Limb-Born, Accomplished, etc., each offered in the same way as King Rimzhuk, offering for three months, and afterwards offering eighty-four thousand gold wheels and all the other items, offering no less than the king in terms of items and quantity. After making such donations, some of them wished to become Indra (Buddhist protector deity), and similarly, some wished to become Brahma (Hindu creator god).
་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་སྨོན་ཅིང་། ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུར་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཏེ་མཐར་བཟོད་པར་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་འོང་ 15-2-18b ནས་ན་བཟའ་དང་བཤོས་ལ་སོགས་པ་འཚོགས་ཆས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལོ་བདུན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་འཁོར་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་གནང་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོ་བྱད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ་བདག་གིས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དེ་ཉིད་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་འདི། ལྷ་དང་མིའི་རྒྱལ་སྲིད་དམ། ཉན་རང་གི་ཐེག་པའམ། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་དམ། ཅི་འདོད་པའི་སྨོན་ལམ་མི་ཤེས་ཏེ། བདག་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་ན། རྒྱལ་པོ་འདིའི་ཡིད་ལ་ཅི་ཞིག་འདོད་པ་དེ། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ནམ། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དང་བྲམ་ཟེ་འགའ་ཞིག་གིས་བདག་ལ་རྨི་ལམ་དུ་སྦྲོན་གྲང་སྙམ་མོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་དེའི་རྨི་ལམ་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་ཞིང་། སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ། འདབ་མ་གསེར། སྡོང་བུ་དངུལ། སྙིང་པོ་རྣམས་ནི་བཻཌཱུཪྻ། ཟེ་བ་རྣམས་ནི་རྡོའི་སྙིང་པོ་ལས་བྱས་པའི་པདྨ་དག་བསྐུར་ཏེ། པདྨ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ཀུན་ཏུ་སྣང་ཞིང་། ཉི་མ་དེ་དག་གི་སྟེང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ 15-2-19a སྣ་བདུན་གྱི་གདུགས་ཀུན་ནས་གནས་པ་དང་། ཉི་དཀྱིལ་རེ་རེ་ལས་ཀྱང་འོད་ཟེར་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་འོད་ཟེར་དེ་ཐམས་ཅད་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁར་ཞུགས་པ་དང་། རང་གི་ལུས་དཔག་ཚད་སྟོང་གི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་མེ་ལོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པར་མཐོང་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཁོང་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པདྨ་དག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་ཅིང་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་། ཉི་མའི་གཟུགས་དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་མགོ་ལ་ཕྲེང་བ་དང་ར་བར་མཐོང་ཞིང་གདུགས་རྣམས་ཀྱང་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་གནས་པ་མཐོང་ངོ་། །ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ན་ཡང་པདྨ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཅིང་དེ་དག་ལ་མིའི་ལས་འདས་པའི་ལྷའི་སིལ་སྙན་དག་བྱུང་སྟེ་སྒྲ་ཡང་གྲག་གོ ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལུས་ཁྲག་གིས་བ
【現代漢語翻譯】 以及轉輪王，擁有巨大財富，並渴望成為聲聞乘的修行者。他在兩百五十年間供養了佛陀及其僧團，最終請求寬恕。之後，前導者之首，婆羅門海塵前來，用衣服和食物等一切供養品，恭請如來寶藏及其比丘僧團七年。他像輪王的供養一樣，用一切豐盛的物品進行供養。然後，在另一個時候，婆羅門海塵生起了這樣的想法：『我雖然讓數百萬億的眾生證得了無上正等菩提，但我不知道輪王是否想要天人和人類的王位，或者聲聞乘或緣覺乘的果位，還是無上正等菩提。我渴望無上正等菩提，並度化一切眾生。那麼，我應該向天神、龍族、夜叉，或者佛陀、聲聞或某些婆羅門祈禱，讓他們在夢中告訴我這位國王的心願嗎？』於是，那位婆羅門在夢中見到了恒河沙數般的十方諸佛。諸佛賜予那位婆羅門蓮花，其花瓣是金子做的，莖是銀子做的，花蕊是琉璃做的，花須是寶石做的。每朵蓮花上都顯現著太陽的壇城，每個太陽上都豎立著七寶傘蓋。每個太陽壇城都發出六十億道光芒，所有光芒都融入了那位婆羅門的身體。他看到自己的身體變得像一面清凈的鏡子，大小相當於一千由旬。在他的身體里，有六十億菩薩結跏趺坐在蓮花上禪修。他還看到那些太陽的形象在他的頭上像花環和圍墻一樣，那些傘蓋則豎立在空中，直到色界的頂端。他的周圍有各種各樣的蓮花，從那些蓮花中發出了超凡脫俗的天樂之聲。然後，輪王用血肉之軀……
【English Translation】 and a Chakravartin (wheel-turning king), possessing great wealth, and aspiring to the Hearer Vehicle (Śrāvakayāna). He revered the Buddha and his retinue for two hundred and fifty years, and finally requested forbearance. Then, the chief of the guides, the Brahmin Ocean Dust (རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་, rgya mtsho'i rdul), came and, with all the requisites such as clothing and food, invited the Tathāgata (如來) Jewel Essence (རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་, rin chen snying po) along with the Sangha (僧團) of monks for seven years. He made offerings with all the abundant necessities, just as King Ribs of the Circumference (རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་, rtsibs kyi mu khyud) had done. Then, at another time, such a thought arose in the Brahmin Ocean Dust: 'Although I have caused billions upon trillions of beings to take hold of the Unsurpassed Perfect Enlightenment (Anuttarā-samyak-saṃbodhi), I do not know whether this King Ribs of the Circumference desires the kingdom of gods and humans, or the Hearer Vehicle or the Solitary Realizer Vehicle, or the Unsurpassed Perfect Enlightenment. I desire the Unsurpassed Perfect Enlightenment and liberate all sentient beings. Then, what does this king desire in his mind? Should I pray to gods, nāgas (龍族), yakshas (夜叉), or some Buddhas, Hearers, or Brahmins to reveal it to me in a dream?' There, in the Brahmin's dream, he saw Buddhas as numerous as the sands of the Ganges in the ten directions. Those Buddhas bestowed upon that Brahmin lotuses whose petals were made of gold, stems of silver, hearts of vaiḍūrya (琉璃), and filaments of gemstone essence. On each of those lotuses, mandalas (壇城) of the sun were fully visible, and upon each of those suns, umbrellas of the seven precious substances were fully present. From each sun mandala, sixty billion rays of light arose, and all those rays of light entered the Brahmin's mouth. He saw his own body become like a pure mirror mandala, the size of a thousand yojanas (由旬), and completely pure. Within his body, he also saw sixty billion Bodhisattvas (菩薩) sitting in the lotus posture on lotuses, meditating. He also saw those images of the sun as garlands and fences on his head, and the umbrellas standing in the sky above, reaching to the end of the Brahmā's world. All around him were various kinds of lotuses, and from them arose the celestial music of the gods, transcending human capabilities, and sounds were heard. Then, King Ribs of the Circumference, with a body of blood and flesh...
སྐུས་ཤིང་ཕག་གི་གདོང་དུ་གྱུར་ནས་རྒྱུག་ཅིང་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་ཟ་བ་དང་། ཟོས་ནས་ཀྱང་ཨེ་རཎྚའི་ཤིང་དྲུང་ན་སྙེལ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་དག་འོངས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཟོས་ཏེ་ཀེང་རུས་ལ་ཐུག་པར་བྱས་ཤིང་བོར་བ་དང་། ཡང་ཕྱིར་ཤ་སྐྱེས་ཏེ་ཕག་གི་གདོང་དུ་གྱུར་པས་གཞན་ཟ་བ་སོགས་གོང་བཞིན་དུ་ཡང་ཡང་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱལ་བུ་དག་ཀྱང་ལ་ལ་ནི་ཕག་གི་གདོང་། ལ་ལ་ནི་གླང་པོའི་གདོང་། དེ་བཞིན་དུ་མ་ཧེ་དང་སེང་གེ་སྤྱང་ཀི་ཝ་ཁྱི་སྤྲེའུའི་གདོང་དུ་གྱུར་པས་ལུས་ཁྲག་ 15-2-19b གིས་བསྒོས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་རྣམ་པ་མང་པོ་ཟོས་ནས་ཨེ་རཎྚའི་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་མང་པོས་ཀེང་རུས་ལ་ཐུག་པར་ཟ་བ་དང་། ཡང་སྔར་བཞིན་ཟ་རེས་བྱེད་པ་སོགས་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་ཁ་ཅིག་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་ནས་མ་ཧེའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ་ལམ་གོལ་བར་ཞུགས་ནས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཤིང་དོང་བར་མཐོང་ངོ་། །བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དག་ཀྱང་འོངས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ན་པདྨ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལས། དང་པོར་པདྨ་གཅིག་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐལ་བར་ཕུལ་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་འདི་དག་ལ་པདྨ་རེ་རེ་བྱིན་ཅིག །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བོ་གཞན་ལ་བྱིན་ཅིག །ཅེས་ཟེར་བ་ཐོས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་པདྨ་འགྱེད་བཞིན་པ་ལས་མནལ་སད་པ་དང་། དེ་མལ་ནས་ལངས་ཏེ་རྨི་ལམ་དེ་དྲན་ཞིང་འདུག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱལ་བུ་ཁ་ཅིག་དམན་པ་འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། མ་ཧེའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་པའི་ལམ་གོལ་བ་དེ་དག་རྒྱལ་བུ་ཁ་ཅིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདོད་པ་དང་། སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་བདག་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་བཀོད་པ་དེའི་མཚན་མ་དང་། བདག་གིས་འཛམ་གླིང་གི་སྐྱེ་བོ་དགེ་བ་ལ་བཀོད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་ལོ་བདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་པར་བྱས་པ་དེས་ 15-2-20a སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་ཞིང་། པདྨ་དག་བསྐུར་བ་དང་། བདག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་བདག་ལ་གདུགས་བསྐུར་བ་ཡིན་ན། བདག་གིས་པདྨ་དེ་དག་ལ་ཉི་མའི་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་། འོད་ཟེར་དེ་དག་རང་གི་ཁར་ཞུགས་པ་དང་། ལུས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། ཉི་མའི་གཟུགས་རྣམས་ཕྲེང་བར་དངར་བ་དང་། ཁོང་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པདྨ་ལ་འདུག་པ་དེ་དག་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཀྱིས་པདྨ་འདི་དག་བགོས་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཅི་ཡིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ནང་པར་
【現代漢語翻譯】 他變成豬頭，四處奔跑，吃掉許多生物。吃完后，他躺在蓖麻樹下。各種生物前來吞噬國王，直到只剩下骨架，然後離去。之後，他又長出肉，再次變成豬頭，像以前一樣不斷地吃其他生物。此外，一些王子也變成了豬頭，一些變成了象頭，還有一些變成了水牛、獅子、狼、狐貍、狗、猴子的頭。他們的身體被血浸透，吃掉許多生物后，他們躺在蓖麻樹下。許多生物吞噬他們直到只剩下骨架，然後像以前一樣輪流吃。我看到了這些。一些王子用那伽花裝飾，騎著水牛車，走在迷路上，向右邊看，看到了一個坑。 帝釋天（Indra，天神之王）和梵天（Brahma，創造之神）以及世間護法神也來了，對婆羅門說：『婆羅門，你周圍的蓮花中，首先將一朵獻給國王，然後給這些王子每人一朵蓮花，剩下的給各地的國王和其他人。』聽到這些后，他按照諸神的指示分發蓮花，然後從睡夢中醒來。他從床上起身，回憶起那個夢，心想：『一些國王和王子喜歡低劣的輪迴享樂，騎著水牛車走在迷路上，一些王子想要聲聞乘（Śrāvakayāna，小乘），看到大光明和諸佛，這象徵著我將贍部洲（Jambudvīpa，人世間）的眾生安置在三種福田（功德之本）中。我將贍部洲的人民安置在善行中，並迎請佛陀及其眷屬七年，這使我看到了大光明和十方諸佛，並供養蓮花。我發願證得無上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺），因此諸佛將傘蓋賜予我。我看到那些蓮花中有太陽的形象，那些光芒進入我的口中，我的身體變得巨大，太陽的形象像念珠一樣排列，我的腹中菩薩（Bodhisattva，菩提薩埵）坐在蓮花上禪定。帝釋天等人說，分發這些蓮花吧。』這一切的因緣是什麼呢？我要向薄伽梵（Bhagavan，世尊）請教。』 第二天早上
【English Translation】 He transformed into a pig's head, running around and devouring many creatures. After eating, he would lie down under a castor oil tree. Various creatures would come and devour the king until only a skeleton remained, and then they would leave. Afterward, he would grow flesh again, transform into a pig's head, and continue to eat other creatures as before. Furthermore, some princes also transformed into pig's heads, some into elephant heads, and others into buffalo, lion, wolf, fox, dog, and monkey heads. Their bodies were soaked in blood, and after eating many creatures, they would lie down under the castor oil tree. Many creatures would devour them until only skeletons remained, and then they would take turns eating as before. I saw these things. Some princes, adorned with Nāga flowers, rode on buffalo carts, straying onto a wrong path, looking to the right, and seeing a pit. Indra (king of gods), Brahma (creator god), and the protectors of the world also came and said to the Brahmin: 'O Brahmin, from the lotuses around you, first offer one lotus to the king, then give each of these princes one lotus, and give the remaining ones to the kings of the realms and other people.' Hearing this, he distributed the lotuses as instructed by the gods, and then awoke from his sleep. He arose from his bed, recalling the dream, and thought: 'Some kings and princes enjoy inferior pleasures of samsara (cyclic existence), riding on buffalo carts and straying onto a wrong path. Some princes desire the Śrāvakayāna (the path of hearers), and seeing the great light and the Buddhas, this symbolizes that I have placed the beings of Jambudvīpa (the human world) in the three fields of merit (sources of merit). I have placed the people of Jambudvīpa in virtuous conduct, and inviting the Buddha and his retinue for seven years has allowed me to see the great light and the Buddhas of the ten directions, and to offer lotuses. I have made aspirations to attain Anuttarā-samyak-saṃbodhi (unexcelled complete enlightenment), therefore the Buddhas have bestowed umbrellas upon me. I saw the images of the sun in those lotuses, and those rays entered my mouth, my body became enormous, the images of the sun were arranged like a rosary, and the Bodhisattvas (enlightenment beings) sitting on lotuses in my belly were meditating. Indra and others said, distribute these lotuses. What are the causes and conditions for all of this? I shall ask the Bhagavan (the Blessed One).' The next morning
བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ཞལ་ཟས་སྦྱར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་རང་གི་ལག་དར་ཏེ་བསྟབས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་ལ་བཤོས་གསོལ་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྟན་དམའ་བ་ལ་འདུག་གོ ། དེར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་བུ་སྟོང་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་བཅས་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འོངས་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྨི་ལམ་ཅི་རྨིས་པ་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་གང་ཁྱོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྣང་བ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ལ་པདྨ་བསྐུར་བ་དང་། པདྨ་དེ་དག་ལས་ 15-2-20b ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འབྱུང་བ་དང་། འོད་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱི་ཁར་ཞུགས་པར་མཐོང་བ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུར་འཛམ་གླིང་ཉུལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཉུལ་བ་དེས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་བཀོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བརྩམས་པར་བྱས་པ་དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི་སྔ་ལྟས་སོ། །སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་གདུགས་བསྐུར་ཞིང་དེ་དག་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་གནས་པ་ནི། གང་གི་ནུབ་མོ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་སྒྲ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་མངོན་པར་འཕགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱི་གཙུག་ཀྱང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་གྱེན་དུ་འཕགས་ཤིང་བལྟར་མི་མངོན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་སྔ་ལྟས་སོ། །གང་ཁྱོད་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ལུས་ཆེན་པོ་དང་། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྲེང་བ་མགོ་ལ་བཅིངས་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་ན། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དུ་མངོན་པར་ 15-2-21a འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་བདག་ཅག་ལ་སངས་རྒྱས་དེས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་དུ་བཅུག་པས་བདག་ཅག་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པས་ན། དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ལ་མཆོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱང་སེམས་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་
【現代漢語翻譯】 婆羅門海塵以食物混合，親自用手巾供養世尊及其眷屬，令其飽足。飯食完畢后，坐在佛陀面前的矮座上。當時，國王輪王（cakravartin，擁有輪寶的統治者）及其千子和無數眾生也來到佛陀面前聽法並坐下。然後，婆羅門海塵稟告他所做的夢。世尊開示道：『婆羅門，你所見的大景象，以及景象中你見到如恒河沙數佛土的諸佛，他們向你獻上蓮花，蓮花中發出日光，光芒進入你的口中。婆羅門，這是你二百五十年間遊歷贍部洲（Jambudvipa，人世間）的預兆，你令無數眾生安立於三種善行（身、語、意），使無數眾生證得無上正等菩提，並以此大乘為基礎。十方諸佛因此授記你將證得無上菩提。諸佛獻上七寶傘，懸于空中直至梵天世界，這是你證悟成佛之夜，十方世界如恒河沙數般，你的名聲、聲音和偈頌廣為流傳的預兆，你的頂髻也將高聳至梵天世界，令人無法仰視。你以巨大的身軀立於梵天世界，頭戴日輪之鬘，這是你令無數眾生證得無上圓滿菩提的預兆。當你成佛時，十方世界如佛土微塵數般的眾生將證悟成佛。他們會讚歎你，說：『是這位佛陀讓我們證得了大菩提，因此我們才得以成佛，他是我們的善知識。』爲了供養你，他們會派遣菩薩，這些菩薩會以各種菩薩化身來……』
【English Translation】 The Brahmin Ocean Dust mixed food and offered it with his own handkerchief to the Blessed One and his retinue, satisfying them. After the meal, he sat on a low seat in front of the Buddha. At that time, King Cakravartin (one who possesses the wheel) with his thousand sons and countless beings also came to the Buddha to listen to the Dharma and sat down. Then, the Brahmin Ocean Dust reported what dream he had dreamt. The Blessed One said: 'Brahmin, the great vision you saw, and in that vision you saw Buddhas as numerous as the sands of the Ganges in Buddha-fields, who offered you lotuses, and from those lotuses rays of sunlight emerged, and those rays entered your mouth. Brahmin, this is a sign that for two hundred and fifty years you will travel through Jambudvipa (the human realm), and by traveling you will establish countless beings in the three objects of merit (body, speech, and mind), cause countless beings to attain unsurpassed perfect enlightenment, and base yourself on this Mahayana. Therefore, the Buddhas of the ten directions have prophesied that you will attain unsurpassed enlightenment. Those Buddhas offered umbrellas of seven precious substances, which remained in the sky up to the Brahma world, which is a sign that on the very night you become a Buddha, your fame, sound, and verses will be widely spread in the ten directions of the world, as numerous as the sands of the Ganges, and your crown will also rise upwards to the Brahma world, becoming invisible to behold. That you stand in the Brahma world with a huge body and a garland of suns tied to your head is a sign that when you become a Buddha, those countless beings whom you have caused to attain unsurpassed perfect enlightenment will also manifest enlightenment in the ten directions of the world, as numerous as the dust particles in the Buddha-fields. They will praise you, saying: 'It is this Buddha who caused us to attain great enlightenment, and therefore we have become enlightened. He is our virtuous friend.' To make offerings to you, they will send Bodhisattvas, and those Bodhisattvas will...
མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། ཁྱོད་ལས་ཆོས་ཐོས་ནས་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་བཟོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཐོབ་སྟེ། སོ་སོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་དོང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་རྗེས་སུ་སྒྲོག་པའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ན་ཁོང་པར་པདྨ་ལ་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་དེ་ནི། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་ན། གང་དག་སྲོག་ཆགས་དེ་སྙེད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་ཅིང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ལ། ཁྱོད་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བསྐལ་པ་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་སྔར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདས་པ་ན་སངས་རྒྱས་འདིས་བདག་ཅག་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དེའི་སྔ་ལྟས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ན་ཕག་གི་གདོང་ 15-2-21b དང་ཁྱིའི་གདོང་གི་བར་དུ་གྱུར་ཅིང་ལུས་ཁྲག་གིས་བསྐུས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་ཟོས་ནས་ཨེ་རཎྚའི་ཤིང་ངན་པའི་དྲུང་ན་འདུག་པ་དང་། དེ་ཡང་སྲོག་ཆགས་གཞན་གྱིས་ཀེང་རུས་ལ་ཐུག་པར་ཟ་བ་དང་། ཡང་ལུས་ཕྱིར་སྐྱེས་ཤིང་སྔར་བཞིན་བྱེད་པ་མཐོང་བ་ནི། སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་གང་དག་ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དེ་དག །ལྷ་དང་མིའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་འདོད་པ་རྣམས། དེ་དག་དེར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁ་ཟས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། ལྷའི་ནང་དུ་འཕོ་ལྷུང་། མིར་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། མི་སྡུག་པ་དང་འཕྲད་པ། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ། དུད་འགྲོར་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་དང་མགོ་གཅོད་པ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡི་དྭགས་ན་བཀྲེས་སྐོམ། དམྱལ་བར་ཚ་གྲང་སོགས་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བས་སྐྱེས་བུ་བླུན་པོ་དེ་དག་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །གང་ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་ན་ཁ་ཅིག་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་མགོ་བརྒྱན་ཅིང་། མ་ཧེའི་ཤིང་རྟ་ཞོན་ཏེ་གཡས་སུ་ལྟ་ཞིང་ལམ་གོལ་བར་དོང་བར་མཐོང་བ་དེ་དག་ནི། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁ་ཅིག་བདག་དུལ་ 15-2-22a ཞིང་ཞི་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མིར་གྱུར་པ་དང་། དལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་ཡང་རེ་རེ་ནས་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་རྙེད་པར་དཀའ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་དང་ཡང
【現代漢語翻譯】 他們供養您，從您那裡聽聞佛法，獲得了各種陀羅尼、三摩地和忍辱，這是他們各自在佛土中傳頌您的讚歌的先兆啊。婆羅門，你在夢中看到的腹中思惟蓮花的六十億百千俱胝菩薩，那是婆羅門你成佛時，將引導如此眾多的眾生進入無上菩提，並且從圓滿菩提中永不退轉。在你涅槃后，經過如塵沙數劫的時間，他們將在十方其他佛土成佛，並讚頌您說：『過去無量劫前，這位佛陀曾引導我們趨向菩提。』這是他們讚頌您的先兆啊。婆羅門，你在夢中看到豬面 和狗面之間變化，身體塗滿鮮血，吞食各種眾生，棲息在惡劣的蓖麻樹旁，並且其他眾生啃食其骨，身體又重新生長，恢復如初，這是愚癡之人接受並如法安置您所行的三種福業，那些貪戀天人和人間的王位者，他們將在那裡被一切眾生享用，他們也將成為一切眾生的食物和享用之物，在天道中墮落和上升，在人間經歷生老病死，與不悅意的事物相遇，與悅意的事物分離，在畜生道中遭受愚癡的黑暗和被斬首等等的痛苦，在地獄道中遭受飢渴，在地獄中遭受寒熱等等各種損害的痛苦，因此，那些愚癡之人將長久地體驗痛苦的先兆啊。你在夢中看到有些人用鼻花的花環裝飾頭部，騎著水牛車向右看，迷失道路，那是婆羅門你如法安置三種福業的善男子們，爲了調伏 自心而進入寂靜的聲聞乘的先兆啊。』佛陀如是說。然後，婆羅門海塵對輪王的眷屬頂髻王說：『大國王，轉生為人，獲得閑暇圓滿，以及佛陀出現在世間，就像優曇婆羅花一樣難以獲得。對善法的渴望也是如此。
【English Translation】 They made offerings to you, heard the Dharma from you, and obtained various dharanis, samadhis, and kshantis (patience), which is a precursor to their respective praises of you in their Buddha-fields. Brahmin, the sixty billion hundred thousand kotis of Bodhisattvas meditating on the lotus in your dream, that is, when you, Brahmin, become a Buddha, you will lead so many beings to enter unsurpassed Bodhi (Enlightenment), and never regress from perfect Bodhi. After your Nirvana, after kalpas (aeons) as numerous as the sands of the Ganges, they will become Buddhas in other Buddha-fields in the ten directions, and praise you, saying, 'In the past, countless kalpas ago, this Buddha led us to Bodhi.' This is a precursor to their praise of you. Brahmin, in your dream, you saw a face between a pig's face and a dog's face, the body smeared with blood, devouring various beings, dwelling beside a bad castor tree, and other beings eating its bones, and the body growing again, returning to its original state. This is a sign that foolish people accept and properly arrange the three meritorious deeds you perform. Those who desire the kingdoms of gods and humans, they will be enjoyed by all beings there, and they will also become food and enjoyment for all beings, falling and rising in the realm of the gods, experiencing birth, old age, sickness, and death in the human realm, encountering unpleasant things, separating from pleasant things, suffering the darkness of ignorance and beheading in the animal realm, suffering hunger and thirst in the preta (hungry ghost) realm, and suffering various harms such as heat and cold in hell. Therefore, those foolish people will experience the precursor of suffering for a long time. In your dream, you saw some people adorning their heads with garlands of jasmine flowers, riding buffalo carts, looking to the right, and getting lost. That is a precursor to the fact that some of the sons of good families who properly arrange the three meritorious deeds of you, Brahmin, enter the Shravaka vehicle for the sake of taming their minds and attaining peace.』 Thus spoke the Buddha. Then, the Brahmin Ocean Dust said to King Crest Jewel of the Wheel: 『Great King, being born as a human, obtaining leisure and perfection, and the appearance of a Buddha in the world are as difficult to obtain as the Udumbara flower. So is the desire for virtuous Dharma.』
་དག་པའི་སྨོན་ལམ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལྷའི་རྒྱལ་སྲིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལགས་སོ། །གླིང་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལགས་ཏེ། ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ལྷ་མིའི་འབྱོར་པ་ནི་རླུང་གི་ཤུགས་བཞིན་དུ་གཡོ་ཞིང་མི་གནས་པ་ལགས་སོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ངོམས་པ་མི་མྱོང་ཞིང་ཡུལ་རྣམས་ལ་མྱོས་ནས་ལྷ་དང་མིའི་དཔལ་འཚལ་བར་བགྱིད་དེ་བྱིས་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བགྱི་བ་དང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་དང་། མངོན་ 15-2-22b སུམ་དུ་མ་བགྱིས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ཡང་དག་པའི་སྨོན་ལམ་མི་འདེབས་ཤིང་རྩོལ་བར་མི་བགྱི་བའི་སླད་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱིས་པ་གླེན་པ་དག་ནི་གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སྐྱོ་བར་བགྱིད་ཅིང་གང་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་འཁོར་བས་སྐྱོ་བར་མི་བགྱིད་ཅིང་ཡིད་འབྱུང་བར་མི་བགྱིད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ལགས་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་མཛད་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་པར་མཛད་པ་མཛད་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་བསྐྲུན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་བརྙེས། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དབུལ་བ་ནི་ཕུལ། མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བསྲུངས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཆོས་གསན་པས་ཁྱོད་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་ནི་གྱུར། མཆོད་སྦྱིན་ནི་མཛད་ལགས་ཀྱི། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་སྐྱེད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁོ་བོ་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་མི་འདོད་དེ། འཁོར་བ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་ཆོས་ཉན་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ནི་ཐོབ་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་མི་དགོས་སོ། །བྲམ་ 15-2-23a ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ལན་གཉིས་སུ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པ་ལགས་སོ་བསམ་ནས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བགྱི་བ་སྟེ། ལམ་དེ་ནི་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པས་རྫོགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དད་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་དྲང་པོ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས
【現代漢語翻譯】 獲得清凈的願望也很困難啊！大國王，天界的王位是痛苦產生的根源啊！一個、兩個、三個、四個大洲的王位也是痛苦產生的根源啊！因為會長期體驗輪迴的痛苦。天人的財富就像風的威力一樣搖擺不定，不會停留。孩子們就像水中的月亮一樣，不會滿足於五種慾望，沉迷於世俗，追求天人的榮耀，那些孩子們會一次又一次地在地獄、畜生、餓鬼、天人和人道中體驗各種痛苦。孩子們在輪迴中漂泊時，因為遠離善知識，所以不能獲得未獲得的，不能證悟未證悟的，不能現前未現前的，因此不發清凈的願望，也不努力。因此，那些愚蠢的孩子們厭倦了能使一切痛苦止息的菩提心，卻不厭倦也不會厭離那會一次又一次產生痛苦的輪迴。大國王，因此，輪迴是所有痛苦的容器，請仔細觀察。大國王，像您這樣，對世尊的教法格外用心，創造了善的根基，獲得了對三寶的信心，爲了獲得巨大的享受而向世尊供養，爲了獲得投生善趣而守護戒律，因為聽聞世尊的教法，您獲得了巨大的智慧。您做了供養佈施，大國王，請您發起無上圓滿正等覺之心！國王說：『婆羅門，我不想要無上圓滿正等覺，爲了現世的利益而行佈施，守護戒律，聽聞佛法。』婆羅門，無上圓滿正等覺是難以獲得的，所以不需要。婆羅門」， 婆羅門用大海中的微塵比喻，對國王說了兩次：『大國王，菩提之路是正確的，應該思考並立下誓願。這條道路沒有障礙，是圓滿且非常值得信賴的。這條道路具有卓越的清凈意樂，而且是正直的。這條道路能斷除煩惱。
【English Translation】 It is also difficult to obtain pure aspirations! Great King, the kingship of the gods is the cause of suffering! The kingship of one, two, three, or four continents is also the cause of suffering! Because one will experience the suffering of samsara for a long time. The wealth of gods and humans is as unstable as the power of the wind. Children, like the moon in the water, are not satisfied with the five desires, and are intoxicated with worldly pleasures, seeking the glory of gods and humans. Those children will experience various sufferings again and again in hell, as animals, as hungry ghosts, as gods, and as humans. When children wander in samsara, because they are separated from virtuous friends, they cannot obtain what has not been obtained, cannot realize what has not been realized, and cannot manifest what has not been manifested. Therefore, they do not make pure aspirations, nor do they strive. Therefore, those foolish children are weary of the Bodhicitta that can end all suffering, but they are not weary of or disgusted with samsara, which will produce suffering again and again. Great King, therefore, samsara is the container of all suffering, please observe carefully. Great King, like you, you are particularly diligent in the teachings of the Blessed One, creating the root of virtue, gaining faith in the Three Jewels, offering to the Blessed One for the sake of great enjoyment, and keeping the precepts in order to be born in higher realms. Because you have heard the teachings of the Blessed One, you have gained great wisdom. You have made offerings and donations, Great King, please generate the mind of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment!' The king said, 'Brahmin, I do not want unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, I give alms, keep the precepts, and listen to the Dharma for the sake of present benefits.' Brahmin, unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is difficult to obtain, so it is not necessary. Brahmin,' The Brahmin used the dust of the great ocean as a metaphor and said to the king twice: 'Great King, the path to enlightenment is correct, one should think and make vows. This path has no obstacles, it is complete and very trustworthy. This path has excellent pure intention and is upright. This path can cut off afflictions.
་པ་བསལ་བས་གཡོ་མེད་ཅིང་དག་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལམ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་པ་ལགས་སོ། །ལམ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་དང་མཐུན་པས་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོར་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ལམ་དེ་ནི་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་བདེ་འགྲོར་མཆི་བ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐུག་པས་བདེ་བ་འཐོབ་པ་ལགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་སྐྱེད་ཅིག །ཅེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་ནི་སྐྱེ་དགུ་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ངན་སོང་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་མཛད་པར་མི་སྤྱོད་དེ། སེམས་ཅན་རང་རང་གི་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ནས། ལ་ལས་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་བཟོད་པ་ 15-2-23b གྲུབ། དགེ་རྩ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར། སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལྷ་མིའི་དཔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་རང་གི་དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་ཀྱིས་འཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ལས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་མ་མཛད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཞིང་དུ་གྱུར་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དགེ་རྩ་མ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་ནི་མ་མཛད་དོ། །ཁོ་བོས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྤྱོད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་བསགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་འཇུག་པ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡང་བྱེད་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཉོན་མོངས་ཅན་འདི་ལྟ་བུར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འབའ་ཞིག་ནི་མི་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར། ཁོ་བོས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཞིག་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ན། དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡང་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཏིང་ངེ་ 15-2-24a འཛིན་མེ་ལོང་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེར་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་གི་ཡོན་
【現代漢語翻譯】 因此，這條道路清除了所有污垢，變得堅定不移且純凈。等等。這條道路受到所有如來（Tathagata，如來）的加持，因此充滿了喜悅。這條道路與一切智智（Sarvajnana，一切智智）的珍寶相符，因此必定能成就偉大的珍寶。等等。這條道路遠離所有不善，因此通往善趣（Sugati，善趣）。大王啊，這條菩提之路通向涅槃（Nirvana，涅槃）的終極，因此能獲得安樂。大王啊，請發起菩提心（Bodhicitta，菩提心）吧！』如此宣說了對菩提心的廣大讚頌。 國王說道：『婆羅門啊，這位如來出現在眾生壽命八萬歲的時代。因此，如來不會不平息所有的惡趣（Durgati，惡趣），而是讓眾生安住于各自積累善根的果報中。有些人成就了陀羅尼（Dharani，總持，咒文）、三摩地（Samadhi，禪定）和忍辱（Ksanti，忍辱），積累了殊勝善根的菩薩們，將永不從菩提中退轉。有些眾生享受著天人的榮耀。如此，眾生因各自的善與不善之業而受到影響。如果連一個眾生的痛苦都不能徹底平息，那麼世尊（Bhagavan，薄伽梵）的所化之機又是什麼呢？世尊的身體僅僅是化為凈土而已，並沒有讓那些沒有積累善根的眾生從痛苦中解脫出來。 我發起了菩提心，也在實踐菩薩的行持，積累了廣大的智慧，進入了不可思議的廣大法門，以此調伏眾生，也在行持佛的事業。但我不會僅僅爲了菩提而完全奉獻于像這樣充滿煩惱的佛土。如果我能獲得一個佛土，在那裡，我能夠徹底平息所有眾生的痛苦，並且我能夠證得無上菩提（Anuttara-samyak-sambodhi，無上正等正覺），那麼那時我才會發起菩提心，並實踐菩薩的行持。』他如此說道。 然後，當佛陀寶性（Ratnagarbha，寶性）立即進入名為『明鏡莊嚴三摩地』（Adarshavyuha-samadhi，明鏡莊嚴三摩地）時，巨大的光明照耀十方，每一方都有相當於千個佛土中微塵數的世間。
【English Translation】 Therefore, that path, having cleared away all defilements, is unwavering and pure. And so on. That path is blessed by all the Tathagatas, and therefore is filled with joy. That path is in accordance with the jewel of all-knowingness, and therefore it is certain to accomplish great jewels. And so on. That path is separated from all non-virtue, and therefore it goes to the happy realms. Great king, that path of enlightenment leads to the ultimate of Nirvana, and therefore obtains happiness. Great king, generate the mind of enlightenment! Thus, a vast praise of the mind of enlightenment was spoken. The king said: 'Brahmin, this Tathagata appeared in the world among beings with a lifespan of eighty thousand years. Therefore, the Tathagata does not fail to pacify all the bad destinies, but rather causes beings to abide in the fruits of their own roots of virtue. Some have accomplished dharanis, samadhi, and forbearance. Bodhisattvas who have become supreme in virtue will never turn back from enlightenment. Some beings experience the glory of gods and humans. Thus, beings are influenced by their own virtuous and non-virtuous actions. If even the suffering of a single being is not completely pacified, then what is the object of taming for the Bhagavan? The body of the Bhagavan is merely transformed into a pure land, but he has not liberated those beings who have not cultivated roots of virtue from suffering. I have generated the mind of enlightenment and also practice the conduct of a Bodhisattva, accumulating great wisdom and entering into inconceivable vast Dharma gates, thereby taming beings and also performing the deeds of a Buddha. But I do not solely dedicate myself to enlightenment in such a contaminated Buddha-field. If I were to obtain a Buddha-field where I could completely pacify all the sufferings of beings and where I could attain unsurpassed perfect enlightenment, then at that time I would generate the mind of enlightenment and also practice the conduct of a Bodhisattva.' Thus he spoke. Then, as soon as the Buddha Ratnagarbha entered into the samadhi called 'Mirror Arrangement,' a great light shone in each of the ten directions, with each direction having as many worlds as there are dust particles in a thousand Buddha-fields.
ཏན་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། ཞིང་ལ་ལ་དག་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ལ་ལ་དག་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལ་ལ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ནས་བདུད་ཕམ་པར་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སོགས་དང་། ཞིང་ལ་ལ་ན་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཅིང་ཉན་རང་མེད་པ་དང་། ལ་ལ་ན་ཉན་རང་ཡོད་པ་དང་། ལ་ལ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། ལ་ལ་ན་སྙིགས་མ་ལྔས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང་། ལ་ལ་ན་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་བྲལ་བས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཞིང་ཁ་ཅིག་ན་སེམས་ཅན་མཆོག་རྣམས་དང་། ཁ་ཅིག་ན་དམན་པ། ཁ་ཅིག་ན་ཚེ་རིང་བ། ཁ་ཅིག་ཚེ་ཐུང་བ་དང་། ཞིང་ཁ་ཅིག་ཆགས་པ། ཁ་ཅིག་གནས་པ། ཁ་ཅིག་མེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང་ཞིང་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དེ་དག་མཐོང་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་ 15-2-24b དེ་ལྟ་བུ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དག་ལ་གཟིགས་ནས། བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་སྐྱེད་ཅིག ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཟུང་བར་མཛོད་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གསོལ་པ། གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཛིན་པ་ནས། གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། གང་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་རིང་པོར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་གསོལ་བ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཛིན་ལ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཞིང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཡང་འཛིན་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་ཏེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཆིས་ནས་སྨོན་ལམ་ལ་བསམ་པར་བགྱི་ཞིང་། སྙིགས་མ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་དགའ་བ་དེར་དགེ་བའི་སྤྱོད་པ་འདི་དག་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་དུས་ལ་བབ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་སངས་ 15-2-25a རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འདོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དག་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་བུ་ཐུ་བ
【現代漢語翻譯】 所有莊嚴景象都顯現出來，在一些剎土中，有佛陀薄伽梵（梵文，Bhagavan，世尊）入滅，在另一些剎土中，有正要進入完全寂滅的佛陀，同樣地，在一些剎土中，菩薩（梵文，Bodhisattva，覺有情）坐在菩提樹下，降伏魔軍，成佛後轉法輪等等。在一些剎土中，遍佈著佛和菩薩，沒有聲聞（梵文，Śrāvaka，聞法者）和獨覺（梵文，Pratyekabuddha，緣覺），在另一些剎土中，有聲聞和獨覺，在另一些剎土中，空無佛、聲聞和菩薩，在另一些剎土中，被五濁（指劫濁、見濁、煩惱濁、眾生濁、命濁）所染污，在另一些剎土中，遠離五濁，完全清凈。在一些剎土中，眾生殊勝，在一些剎土中，眾生低劣，在一些剎土中，眾生長壽，在一些剎土中，眾生短命，一些剎土正在形成，一些剎土正在住留，一些剎土充滿著火等怖畏。所有這些剎土都被大光明所遍照，具足一切的眷屬眾親眼目睹了佛剎的功德莊嚴，展現瞭如此的奇妙神通。 之後，婆羅門（梵文，Brahmana，凈行者）海塵對國王說道：『大國王，您在看到佛剎的功德莊嚴后，請發起無上圓滿菩提心！請您攝取您所喜愛的佛剎！』之後，國王輪王（梵文，Cakravartin，轉輪聖王）向薄伽梵合掌祈請道：『以何因緣菩薩能夠攝取清凈的佛剎？以何因緣能夠使眾生的心完全清凈？又以何因緣能夠使眾生長壽？』世尊開示道：『大國王，菩薩摩訶薩（梵文，Mahāsattva，大菩薩）們，憑藉願力的力量，能夠攝取遠離五濁且完全清凈的佛剎，也能憑藉願力的力量，攝取不清凈的剎土。』國王問道：『尊者薄伽梵，我進入城市后，將一心一意地思維發願，並將這些善行迴向於我所喜愛的、遠離五濁的佛剎。』薄伽梵開示道：『大國王，要知道時機已經成熟了！』之後，國王輪王向佛陀及其眷屬頂禮，然後返回自己的住所，心中憶念著佛剎的功德莊嚴。之後，婆羅門海塵對王子圖布說道：
【English Translation】 All the arrangements became visible, and in some fields, there were Buddhas, the Bhagavan (Sanskrit, Bhagavan, The Blessed One), passing into Nirvana, and in others, those who were about to enter into complete Nirvana. Similarly, in some, Bodhisattvas (Sanskrit, Bodhisattva, Enlightenment Being) were sitting under the Bodhi tree, defeating the Maras (demons), and turning the wheel of Dharma after becoming Buddhas, and so on. In some fields, Buddhas and Bodhisattvas were pervasive, without Shravakas (Sanskrit, Śrāvaka, Hearer) and Pratyekabuddhas (Sanskrit, Pratyekabuddha, Solitary Realizer), and in others, there were Shravakas and Pratyekabuddhas. In some, there were no Buddhas, Shravakas, or Bodhisattvas, and in others, they were afflicted by the five degenerations (referring to the degeneration of the eon, views, afflictions, beings, and life). In some, they were completely pure, free from the five degenerations. In some fields, beings were superior, in some, they were inferior, in some, they were long-lived, and in some, they were short-lived. Some fields were forming, some were abiding, and some were filled with terrors such as fire. All these fields were pervaded by great light, and the assembly, complete with all, saw the qualities and arrangements of the Buddha-fields, manifesting such miraculous powers. Then, the Brahmin (Sanskrit, Brahmana, One who knows Brahman) Ocean Dust spoke to the king: 'Great King, upon seeing the qualities and arrangements of the Buddha-fields, please generate the unsurpassed, perfect Bodhicitta (Sanskrit, Bodhicitta, Mind of Enlightenment)! Please take hold of the Buddha-field that you desire!' Then, King Wheel-Circle, with palms joined, supplicated the Bhagavan: 'By what means does a Bodhisattva take hold of a pure Buddha-field? By what means does one purify the minds of beings? And by what means do beings become long-lived?' The Bhagavan replied: 'Great King, Bodhisattvas, great beings, by the power of their aspirations, take hold of Buddha-fields that are free from the five degenerations and completely pure, and by the power of their aspirations, they also take hold of impure fields.' The king asked: 'Venerable Bhagavan, after entering the city, I will single-mindedly contemplate aspirations, and I will dedicate these virtuous deeds to whatever Buddha-field I delight in that is free from the five degenerations.' The Bhagavan replied: 'Great King, know that the time has come!' Then, King Wheel-Circle prostrated to the Buddha and his retinue, and returned to his own home, desiring to contemplate the qualities and arrangements of the Buddha-fields. Then, the Brahmin Ocean Dust spoke to the prince Thubu:
ོ་མིག་མི་འཛུམ་པ་ལ་ཁྱོད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་སྐྱེད་ལ། བསོད་ནམས་བསྒྲུབས་པ་དེ་དག་དེར་བསྔོས་ཤིག །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་ཀྱང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། དབེན་པར་མཆིས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དག་བསམ་པར་བགྱི་སྟེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སླད་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྟ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སླར་མཆིས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དོང་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། རྒྱལ་བུ་གཉིས་པ་ནས། རིམ་བཞིན་རྒྱལ་བུ་སྟོང་རྫོགས་པའི་བར་དུ་རེ་རེ་བཞིན་བོས་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ ། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་སེམས་ཅན་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་། བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པའི་སྨོན་ལམ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་མང་པོ་དེ་སྙེད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་དུ་ 15-2-25b བཅུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་ལོ་བདུན་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་སྤྱན་དྲངས་པ་དེས། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བདག་གིས་བསམ་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་སྨོན་ལམ་འདི་ཡང་འགྲུབ་པ་ལྟ་ན། བདག་གིས་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དང་དྲི་ཟ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་དང་གྲུལ་བུམ་རྣམས་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་གཟུད་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་མཐོང་བར་འདོད་མ་ཐག །རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་གནོད་སྦྱིན་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་བསྐོར་བ་བྲམ་ཟེ་དེའི་མདུན་དུ་ལྷགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཁོ་བོ་ལས་ཅི་ཞིག་འདོད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། ང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་ཐོས་པ་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཡིན་པས། བསྒོ་བ་ཅི་ཡོད། ཅི་ཞིག་འགྱེད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱང་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་འདི་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཅི་འདོད་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ཁོ་བོའི་ཚིག་གིས་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་ཆུག་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོས་ཤིག་གལ་ཏེ་གནོད་སྦྱིན་ཁྱེད་ཅག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པ་ལྟ་ན། ཁྱེད་ཅག་སོང་ལ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ནས་ཙན་དན་ས་མཆོག་དང་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དག་ལོངས་ཤིག །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་སྤོས་སྣ་ཚོགས་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མེ་
【現代漢語翻譯】 哦，對於不眨眼的人，你應在無上圓滿菩提中發起心，並將所積之福德迴向於此。王子說道：『堪布（Khenpo， 尊稱，意為導師），我也將回到自己的家中，在僻靜之處思量諸佛剎土的功德莊嚴。如果爲了菩提而發心，我將再次前往世尊（Bhagavan）處，完全迴向于菩提。』說完便離去，思念佛剎的功德莊嚴。之後，婆羅門海塵（Brahmin Ocean Dust）從第二位王子開始，依次召喚直至圓滿一千位王子，如前一般令他們執持正等菩提。八萬四千個地方國王，以及其他九萬億俱胝（Dung phyi ur phrag dgu，數量單位）眾生，兩百萬俱胝（Bye ba phrag gnyis，數量單位）眾生，都同樣地回到自己的家中，思念佛剎功德莊嚴的願望。之後，在另一個時期，婆羅門海塵心想：『我已令如此眾多的眾生執持無上圓滿菩提，並且爲了供養佛陀及其眷屬七年，我迎請了他們，供養一切所需之物。如果我能以此圓滿無上菩提之愿，併成就此愿，我應當將天人（Deva）、非天（Asura）、乾闥婆（Gandharva）、夜叉（Yaksa）、羅剎（Rakshasa）和甕形鬼（Kumbhanda）都納入這偉大的供養之中。』之後，婆羅門想要見到多聞天王（Vaisravana），剛一生起此念，多聞天王便被無數夜叉圍繞著來到婆羅門面前，說道：『婆羅門，你想要從我這裡得到什麼？』婆羅門說道：『你是誰？』多聞天王說道：『我就是你聽說的夜叉之主多聞天王，有什麼吩咐？需要什麼佈施？』婆羅門說道：『大王，你也應歡喜于這偉大的供養。』多聞天王說道：『婆羅門，你想要什麼，我都照辦。』婆羅門說道：『大王，因此，你應以我的話語命令夜叉們執持無上正等覺，並這樣命令他們：如果夜叉們想要無上圓滿菩提，你們就去從大海的彼岸取來上等旃檀木和蛇心（Sbrul gyi snying po）。有些人取來各種香料，有些人取來火。
【English Translation】 Oh, to those who do not blink, you should generate the mind for unsurpassed perfect enlightenment and dedicate the merits you have accumulated to it. The prince said, 'Khenpo (title of respect, meaning teacher), I will also enter my own home and contemplate the qualities of the Buddha-fields in solitude. If I am to generate the mind for enlightenment, I will return to the presence of the Bhagavan (Blessed One) and completely dedicate myself to enlightenment.' Having said this, he departed and contemplated the qualities of the Buddha-fields. Then, the Brahmin Ocean Dust, from the second prince onwards, summoned each of the thousand princes in order, and as before, caused them to hold onto perfect enlightenment. Eighty-four thousand local kings, and other nine trillion kotis (Dung phyi ur phrag dgu, unit of measurement) of sentient beings, and two million kotis (Bye ba phrag gnyis, unit of measurement) of sentient beings, all likewise returned to their own homes, contemplating the aspiration for the qualities of the Buddha-fields. Then, at another time, the Brahmin Ocean Dust thought, 'I have caused so many sentient beings to hold onto unsurpassed perfect enlightenment, and for the sake of serving the Buddha and his retinue for seven years, I have invited them and offered all necessities. If I can fulfill my aspiration for unsurpassed enlightenment with this, and accomplish this aspiration, I should include the Devas (gods), Asuras (demigods), Gandharvas (celestial musicians), Yaksas (nature spirits), Rakshasas (demons), and Kumbhandas (dwarf demons) in this great offering.' Then, the Brahmin wanted to see Vaisravana (King of the North), and as soon as this thought arose, Vaisravana, surrounded by countless Yaksas, came before the Brahmin and said, 'Brahmin, what do you want from me?' The Brahmin said, 'Who are you?' Vaisravana said, 'I am the one you have heard of, the lord of the Yaksas, Vaisravana. What is your command? What do you need to be given?' The Brahmin said, 'Great King, you should also rejoice in this great offering.' Vaisravana said, 'Brahmin, I will do as you wish.' The Brahmin said, 'Great King, therefore, with my words, command the Yaksas to hold onto unsurpassed perfect enlightenment, and command them thus: If you Yaksas desire unsurpassed perfect enlightenment, you should go and bring excellent sandalwood and snake heart (Sbrul gyi snying po) from the other side of the ocean. Some should bring various incenses, and some should bring fire.'
15-2-26a ཏོག་སྣ་ཚོགས་དག་ལོངས་ཤིག །ཅེས་བསྒོ་བར་གྱིས་དང་། དེས་ཁོ་བོས་ཉིན་རེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་མཉན་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། རྔ་བོ་ཆེ་བརྡུངས་ནས་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་མདུན་ན་འདོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་ལོ་བདུན་དུ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གིས་དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཡི་རང་བྱ་ཞིང་དགེ་རྩ་དེས་ཁྱེད་ཅག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག །དེའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་ལ་བདག་ཅག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །དགེ་རྩ་དེ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་བསྔོ་བར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་རྣམ་ཐོས་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཉོན་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་སུ་དགེ་རྩ་དང་བསོད་ནམས་འདོད་པས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ལོ་ 15-2-26b བདུན་དུ་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པའི་ཙན་དན་ས་མཆོག་དང་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་དག་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ནས་ལོངས་ཤིག །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དགུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་ཚིག་མཐུན་པར་བདག་ཅག་གིས་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་དང་། གནོད་སྦྱིན་བཞི་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་གིས་བདག་ཅག་གིས་སྤོས་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། གནོད་སྦྱིན་ལྔ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་གིས་བདག་ཅག་གིས་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་བླང་བར་བྱའོ། །གནོད་སྦྱིན་ཉིས་ཁྲིས་བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཕྱིར་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་སྣ་ཚོགས་བླངས་ལ། ཞལ་ཟས་དང་། རླུང་ནན་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་དེར་མཐུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། གནོད་སྦྱིན་བདུན་ཁྲིས་བདག་ཅག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཞལ་ཟས་སྦྱར་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། རྒྱལ་པོ་འཕགས་སྐྱེས་པོ་དང་། མིག་མི་བཟང་དང་། ཡུལ་འཁོར་སྲུང་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། ཀླུ་དང་། དྲི་ཟ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་རྣམས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་དྲུང་དུ་འོངས་པ་ལ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ
【現代漢語翻譯】 『去獲取各種各樣的花朵！』這樣吩咐后，他（指brahman）會每天供養佛陀薄伽梵。多聞天王（Vaiśravaṇa，財神）聽了婆羅門的話后，立刻隱身不見，敲響大鼓，召集夜叉（Yakṣa）和羅剎（Rakshasa），說道：『朋友們，請知悉！在瞻部洲（Jambudvīpa，地球）的國王輪王的面前，有一位名叫海塵（Samudrareṇu）的婆羅門，他將用七年的時間，以一切資具供養如來（Tathāgata）、阿羅漢（Arhat）、正等覺者（Samyaksaṃbuddha）珍寶藏（Ratnagarbha）以及比丘僧團。因此，你們應當隨喜他的善根，並以這善根發起無上正等菩提心。』 當時，成千上萬的夜叉和羅剎合掌說道：『婆羅門海塵如此供養佛陀及其眷屬的功德之流，我們隨喜。愿將此善根迴向于無上圓滿菩提！』多聞天王說道：『你們聽著！你們中任何想要善根和功德的人，都去從大海的彼岸獲取旃檀（candana，檀香）聖地和蛇心，供婆羅門海塵七年供養佛陀及其眷屬。』 然後，九萬二千個夜叉一致說道：『我們會這樣做。』四萬六千個夜叉說道：『我們會取香。』五萬二千個夜叉說道：『我們會取各種各樣的花朵。』兩萬個夜叉說道：『我們會為薄伽梵及其眷屬取各種藥物精華，並對食物和風進行加持。』七萬個夜叉說道：『我們會為薄伽梵及其眷屬準備食物。』 之後，婆羅門海塵處，國王增長天（Virūḍhaka）、廣目天（Virūpākṣa）以及眾多眷屬，還有龍族（Nāga）和乾闥婆（Gandharva）成千上萬都來到婆羅門海塵處，直至發起圓滿菩提心，如前所述。之後，憑藉佛陀的威力……
【English Translation】 'Go and get all kinds of flowers!' After instructing thus, he (the brahman) would offer to the Buddha Bhagavan every day. King Vaiśravaṇa, having heard the brahman, immediately became invisible, struck the great drum, and gathered the Yakshas and Rakshasas, saying: 'Friends, be aware! In this Jambudvīpa, in front of the king Cakravartin, there is a brahman named Samudrareṇu, who will for seven years attend upon the Tathagata, Arhat, Samyaksaṃbuddha Ratnagarbha, together with the community of monks with all necessities. Therefore, you should rejoice in his root of virtue, and with that root of virtue, generate the mind for unsurpassed perfect complete enlightenment.' At that time, many hundreds of thousands of Yakshas and Rakshasas, with their palms joined together, said: 'We rejoice in whatever stream of merit the brahman Samudrareṇu has made by attending upon the Buddha and his retinue in that way. May that root of virtue be dedicated to unsurpassed perfect enlightenment!' King Vaiśravaṇa said: 'Listen, all of you! Whoever among you desires roots of virtue and merit, go and get the best sandalwood ground and the heart of snakes from beyond the ocean for the brahman Samudrareṇu to attend upon the Buddha and his retinue for seven years.' Then, ninety-two thousand Yakshas unanimously said: 'We will do so.' Forty-six thousand Yakshas said: 'We will take incense.' Fifty-two thousand Yakshas said: 'We will take all kinds of flowers.' Twenty thousand Yakshas said: 'We will take various medicinal essences for the Bhagavan and his retinue, and we will infuse power into the food and the wind.' Seventy thousand Yakshas said: 'We will prepare food for the Bhagavan and his retinue.' Then, at the Brahman Samudrareṇu's place, King Virūḍhaka, Virūpākṣa, and many entourages, as well as Nāgas and Gandharvas by the hundreds of thousands, came to the Brahman Samudrareṇu, up to the generation of the mind for perfect enlightenment, as before. Then, by the power of the Buddha...
ས། གླིང་བཞི་པ་གཉིས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་དང་། སྟོང་གསུམ་པའི་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཞིང་གི་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་སོགས་རྒྱལ་པོ་བཞི་ཐེར་འབུམ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ 15-2-27a ཡང་བྲམ་ཟེ་དེའི་གན་དུ་འོངས་པ་ལ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་རེ་བ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་ཅིང་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པ་ལྟ་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་སྦྱིན་དེའི་བགོ་བཤའ་བྱེད་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་བུ་རབ་འཐབ་བྲལ་དང་། ཡོངས་སུ་དགའ་ལྡན་དང་། རབ་འཕྲུལ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱང་བདག་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་འདིར་འོང་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མ་ཐག་ཏུ། དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་འོངས་པ་ལ་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སོ་སོའི་མིང་བསྟན་ནས་བྲམ་ཟེ་བསྒོ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཕྱིར་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་ལྷ་རྫས་ཀྱི་ཁང་བརྩེགས་དང་ལྗོན་ཤིང་སྤོས་དང་མེ་ཏོག །ལྷའི་ན་བཟའ་དང་། གདན་དང་རྒྱན་དང་། གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཚལ་ཐམས་ཅད་བརྒྱན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་པོ་དག་གིས་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སོང་སྟེ། ལྷའི་བུ་འཁྲི་བྱེད། འཁྱིལ་བྱེད། སྣ་མར་སེས། ས་རྩོམ་དགའ་རྣམས་བོས་ཏེ། འཛམ་བུའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་རྒྱན་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་དང་། གདན་དང་གདིང་བ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ལྷའི་ 15-2-27b འཇིག་རྟེན་འདི་བརྒྱན་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། ཁང་པ་བརྩེགས་པ་ཡང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཁང་བརྩེགས་འདི་ལྟ་བུ་རྩིགས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་པ་བཞིན་མཚན་གཅིག་གིས་དེ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་བྱས་ཏེ། ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དང་འཛམ་བུའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཆིས་པར་བསྒྲུབས་ནས་དེར་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་ཕྱིར་ཞིང་བྲམ་ཟེའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ། འཛམ་བུའི་ཚལ་ནི་བརྒྱན་ཟིན་ན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལྔ་ནི་ལྷའི་རིས་སོ་སོ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ན་ཁྱེད་ཅག་དབང་ཆེ་བས་སོ་སོའི་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ལྟ་བ་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཤོག་ལ་སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཉོན་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྔས་སོ་སོའི་རིས་ཀྱི་ལྷའི་འཁོར་བསྡུས་ཏེ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བར་བྱོས་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་བཞིན་
【現代漢語翻譯】 還有四大部洲（glīng bzhī pa，四個大洲）的第二洲的護世者們，以及三千大千世界（stong gsum pa'i stong chen po'i zhing，三千個大千世界）的毗沙門天子（rnam thos kyi bu，多聞之子）等四大天王（rgyal po bzhī，四大天王），與他們的眷屬百千俱胝一同前來。 此外，當婆羅門來到他面前時，讓他受持無上圓滿菩提心（bla med rdzogs pa'i byang chub kyi sems，無上正等覺之心）。之後，婆羅門海塵（rgya mtsho'i rdul，海洋之塵）心想：『我成就無上菩提（bla med byang chub，無上菩提）的願望已經完全實現，願望也已成就。現在，我將把這個功德迴向給欲界天神（'dod pa na spyod pa'i lha rnam，欲界諸天），並讓他們受持無上圓滿菩提心。愿天帝釋提桓因（lha'i dbang po brgya byin，百施），以及離諍天子（lha'i bu rab 'thab bral，極善離諍），兜率天（yongs su dga' ldan，完全歡喜），樂變化天（rab 'phrul，極變化），他化自在天（gzhan 'phrul dbang byed，自在化他）都爲了看我而來。』他剛這樣想完，他們就都來了。他問他們是誰，他們各自報上自己的名字，並問婆羅門有什麼吩咐。婆羅門說：『爲了世尊（bcom ldan 'das，薄伽梵）及其眷屬，在天界（lha'i 'jig rten，天界）建造特別殊勝的天物樓閣和樹木，裝飾香、花、天衣、坐墊、珍寶、傘、幢幡和音樂等，用所有這些來裝飾贍部洲（'dzam bu'i gling，閻浮提）的所有園林！』五位天王（lha'i rgyal po lnga po，五位天王）就按照他的吩咐，前往天界，召喚天子蔓生（lha'i bu 'khri byed，天子蔓生）、纏繞（'khyil byed，纏繞）、鼻飾（sna mar ses，鼻飾）、地喜（sa rtsom dga'，地喜）等人，吩咐他們：『用各種裝飾品和坐墊，像裝飾天界一樣裝飾贍部洲的園林，建造像帝釋天（brgya byin，百施）的樓閣一樣的樓閣！』他們一夜之間就完成了所有這些，使得天界和贍部洲的園林之間沒有任何差別。之後，五位天王回到婆羅門面前，說：『贍部洲的園林已經裝飾完畢，我們還有什麼可以做的嗎？』婆羅門說：『五位天王，你們各自在自己的天界執掌國政，在那裡你們擁有很大的權力。現在，召集你們各自的眷屬天神，爲了瞻仰、禮拜和供養世尊及其眷屬，來到贍部洲，並從佛陀那裡聽聞佛法（chos，達磨）！』五位天王就按照他的吩咐，召集了各自天界的眷屬，並說道：『隨喜婆羅門海塵的善根，併發起無上菩提心！』就這樣做了。
【English Translation】 Furthermore, the protectors of the world from the second of the four continents (glīng bzhī pa, four continents), and the Four Great Kings (rgyal po bzhī, Four Great Kings) such as Vaishravana's son (rnam thos kyi bu, son of Vaishravana) from the three-thousand great-thousand world (stong gsum pa'i stong chen po'i zhing, three-thousand great-thousand world), along with their retinues of hundreds of thousands of kotis, came. Moreover, when the Brahmin came to him, he made him hold the unsurpassed perfect Bodhicitta (bla med rdzogs pa'i byang chub kyi sems, unsurpassed perfect Bodhi mind). Then, the Brahmin Ocean Dust (rgya mtsho'i rdul, ocean dust) thought, 'My hope of attaining unsurpassed Bodhi (bla med byang chub, unsurpassed Bodhi) is completely fulfilled, and my aspiration is also accomplished. Now, I will share this merit with the gods of the desire realm ('dod pa na spyod pa'i lha rnam, gods who dwell in desire), and make them hold the unsurpassed perfect Bodhicitta. May Indra (lha'i dbang po brgya byin, hundred offerings), the son of the gods Free from Strife (lha'i bu rab 'thab bral, extremely good free from strife), Tushita (yongs su dga' ldan, completely joyful), Nirmanarati (rab 'phrul, extremely transforming), and Paranirmita-vasavartin (gzhan 'phrul dbang byed, controlling others' transformations) all come here to see me.' As soon as he thought this, they all came. He asked them who they were, and they each stated their names and asked the Brahmin what he commanded. The Brahmin said, 'For the sake of the Bhagavan (bcom ldan 'das, blessed one) and his retinue, build especially excellent celestial mansions and trees in the heavenly realms (lha'i 'jig rten, heavenly realms), decorate with incense, flowers, celestial garments, cushions, jewels, umbrellas, banners, and music, and use all of these to decorate all the gardens of Jambudvipa ('dzam bu'i gling, rose-apple continent)!' The five heavenly kings (lha'i rgyal po lnga po, five heavenly kings) then went to the heavenly realms according to his command, summoned the gods Creeper (lha'i bu 'khri byed, god creeper), Twining ('khyil byed, twining), Nose-Ornament (sna mar ses, nose-ornament), and Earth-Joy (sa rtsom dga', earth-joy), and commanded them, 'Decorate the gardens of Jambudvipa with various ornaments and cushions, just like decorating the heavenly realms, and build mansions like Indra's (brgya byin, hundred offerings) mansion!' They accomplished all of this in one night, making no difference between the heavenly realms and the gardens of Jambudvipa. Then, the five heavenly kings returned to the Brahmin and said, 'The gardens of Jambudvipa are decorated, is there anything else we can do?' The Brahmin said, 'Five heavenly kings, you each rule in your respective heavenly realms, where you have great power. Now, gather the gods of your respective retinues, come to Jambudvipa to see, worship, and serve the Bhagavan and his retinue, and listen to the Dharma (chos, Dharma) from the Buddha!' The five heavenly kings then gathered the retinues of their respective heavenly realms according to his command, and said, 'Rejoice in the merit of the Brahmin Ocean Dust and generate the unsurpassed Bodhicitta!' Thus it was done.
སོ་སོའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གིས་དེ་བཞིན་བགྱི་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་པོ་སོ་སོའི་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག །ནུབ་མོ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་འབབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཉན་ཅིང་ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་སྒྲོགས་ 15-2-28a པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་རྟོག་པ་སྔར་བཞིན་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་དབང་པོ་ལྔ་འོངས་ཏེ། དེའི་ཚིག་གིས་ལྷ་མ་ཡིན་མང་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདུད་གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་དུ་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་བྱེ་བ་མང་པོ་དང་། གླིང་བཞི་པ་གཉིས་པའི་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ལྔ་དང་། བདུད་དང་ཚངས་པ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གླིང་བཞི་པ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་ལྔ་པའི་བར་གྱི་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་བདུད་དང་ཚངས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་འཁོར་དུ་མ་དང་བཅས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་བར་དག་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ཐེར་འབུམ་ས་ཡ་སོགས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དང་ཚངས་པ་དང་བདུད་དང་ལྷ་མིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་སོ་སོའི་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་ཆོས་ཉན་པའི་སླད་དུ་བསྡུས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་འདི་སྙམ་དུ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ནས་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་གྱི་ཞིང་དེའི་མི་དང་དུད་འགྲོ་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་དམྱལ་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་རྒྱུན་ཆད་ནས་དེ་དག་གི་མདུན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་བཞུགས་ཤིང་དེ་དག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་འདུ་ 15-2-28b མཛད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་མོད་ལ། དེའི་རྟོག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་སྐུའི་བ་སྤུ་ནས་འོད་ཟེར་སྤྲོས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་དེ་སངས་རྒྱས་མཐོང་ཞིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཤིང་སེམས་ཅན་གཞན་མང་པོ་ཚད་མེད་པའི་དོན་ཀྱང་བྱས་སོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས།རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཡིད་འོང་འཛིན་གྱི་འཛམ་བུའི་ཚལ་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལྷའི་རྒྱན་དང་ལྷབ་ལྷུབ་དག་གིས་བརྒྱན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བདག་ཅག་དེར་དོང་སྟེ་ལྟ་ཞིང་སངས་རྒྱས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་བལྟས་ལ་ཆོས་ཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེར་འོང་ངོ་། །སྐྱེད
【現代漢語翻譯】 各自部族的無數神祇祈請道：『愿如是行。』爲了在瞻部洲供養佛陀、聽聞佛法，五位天王各自率領無數眷屬，于夜晚降臨瞻部洲。他們聽聞佛陀講法，天空中諸神降下花雨，奏響音樂。 之後，由於婆羅門海塵的念力如前生起的力量，非天之王、夜叉之主五位前來。以其言辭，眾多非天亦來。同樣，名為『遍入』的魔，也與眾多眷屬一同前來。大梵天與無數眷屬，以及二洲的天王帝釋等五位天王，魔和梵天等，同樣，三洲、四洲乃至五洲之間的天神、非天、魔和梵天，各自與眾多眷屬一同前來。從三千大千世界到佛土之間，無數的帝釋天等天王、梵天、魔和非天之王，各自與眾多眷屬一同聚集，如前發菩提心，爲了供養佛陀、聽聞佛法而聚集。 之後，那位婆羅門心想：『從這瞻部洲到大千世界之間的國土，愿那裡的眾生、旁生、閻羅世界和地獄眾生的痛苦感受止息，愿佛陀的化身顯現在他們面前，引導他們證得無上菩提。』就在他這樣想的瞬間，佛陀知曉了他的想法，入于禪定，從身體的毛孔中放出光芒，止息了眾生的痛苦，使他們見到佛陀，併發起無上菩提心，也為其他無數眾生做了無量利益。 瞻部洲的人們聽說諸神爲了供養佛陀及其眷屬，將『悅意執持』國王的王宮，以及瞻部洲的園林，用天界的裝飾和輕柔的幡幢裝飾起來，便想：『我們去那裡觀看，也瞻仰佛陀及其眷屬，並聽聞佛法。』於是，無數的人們在一天之內都來到了那裡。
【English Translation】 Numerous deities of their respective tribes prayed, 'May it be so.' To make offerings to the Buddha and listen to the Dharma in Jambudvipa (the continent where humans reside, also known as the Southern Continent), the five celestial kings, each accompanied by countless retinues, descended upon Jambudvipa at night. They listened to the Buddha's teachings, and the gods in the sky showered flowers and played music. Then, due to the power of the Brahmin Ocean Dust's thought arising as before, the five kings of the Asuras (demigods), the lords of the Yakshas (nature spirits), came. By their words, many Asuras also came. Likewise, the Mara (demon) named 'All-Pervading,' together with many retinues, and the Great Brahma (a high-ranking deity) with countless retinues, and the five celestial kings, including Indra (king of the gods) of the second continent, and the Maras and Brahmas, and similarly, the gods, Asuras, Maras, and Brahmas from the third, fourth, and up to the fifth continent, each with numerous retinues, and from the three thousand great thousand worlds to the Buddha-fields, countless Indras, etc., celestial kings, Brahmas, Maras, and kings of the Asuras, each with many retinues, all gathered to generate the mind of Bodhi (enlightenment) as before, and to make offerings to the Buddha and listen to the Dharma. Then, that Brahmin thought, 'From this Jambudvipa to the realm of the great thousand world system, may the suffering of beings, animals, the world of Yama (the lord of death), and the hell-beings cease, and may the emanations of the Buddha reside before them, leading them to attain unsurpassed Bodhi.' The moment he thought this, the Buddha, knowing his thought, entered into Samadhi (meditative absorption), and radiating light from the pores of his body, ceased the suffering of sentient beings, causing them to see the Buddha and generate the mind of unsurpassed Bodhi, and also did immeasurable benefit for many other sentient beings. The people of Jambudvipa, hearing that the gods, in order to make offerings to the Buddha and his retinue, had adorned the palace of King 'Delightful Holding' and the gardens of the Jambudvipa grove with celestial ornaments and fluttering banners, thought, 'Let us go there to see, and also behold the Buddha and his retinue, and listen to the Dharma.' Thus, countless people came there in a single day.
་ཚལ་དེར་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་སྒོ་ཉི་ཁྲི་ཡོད་པ། སྒོ་རེ་རེ་ཞིང་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲིའུ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་བཤམས་ནས། དེ་དག་ལ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་འཁོད་དེ། སེམས་ཅན་གང་དག་སྐྱེད་ཚལ་དེར་འཇུག་པ་དེ་དག་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ལོ་བདུན་པོ་དེར་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མིན་དང་གནོད་སྤྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་གྲུལ་བུམ་དང་། དྲི་ཟ་དང་ཡི་དྭགས་དང་། ཤ་ཟ་དང་། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་ནས་རེ་རེ་ནས་བགྲང་བ་ལས་ 15-2-29a འདས་པ་དག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། བཏུལ་ཞིང་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །ལོ་བདུན་པོ་དེ་སོང་ནས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་མ་གཏོགས་བར་འཁོར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་མ་གཏོགས་པར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་གླང་པོ་ཆེ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་ཤིང་རྟ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དག་ཀྱང་འབུལ་བར་འདོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱང་ལོ་བདུན་པོ་དེ་དག་འདས་པའི་བར་དུ་དུག་གསུམ་ལ་འདུན་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་དང་ནོར་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་ཟས་སྐོམ་གཉིད་སོགས་ལ་འདུན་པ་དང་། བདག་གཞན་གྱི་འདུན་པ་མ་སྐྱེས་པར། ལོ་བདུན་དུ་གློས་ཕབ་སྟེ་ཉལ་བར་མ་གྱུར་ལ། ཉིན་མཚན་དང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་སྐྱེས། ལུས་ལ་ངལ་བ་ཡང་མ་སྐྱེས་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་མཐོང་ཞིང་དེའི་མིག་ལམ་དུ། རི་དང་ཁོར་ཡུག་དང་ཉི་ཟླ་སོགས་གཞན་གང་ཡང་མི་སྣང་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་ཞིང་སྨོན་ལམ་ལ་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་བཞིན། རྒྱལ་བུ་སྟོང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། གཞན་སྲོག་ཆགས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་དབེན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་བཀོད་པ་ལྟ་ཞིང་། ཁ་ཅིག་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཁ་ཅིག་མ་དག་པ་སེམས་ 15-2-29b པར་གྱུར་ཏོ། །ལོ་བདུན་པོ་རྫོགས་པར་རིགས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་འབུལ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཞུས་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་དང་། བུ་སྟོང་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། སྲོག་ཆགས་གཞན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དེ་དག་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་མཆིས་ཏེ་དབེན་པར་ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་གནས་ནས་དེར་མི་སུ་ཡང་མཆིར་མི་སྟེར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནང
【現代漢語翻譯】 在那個花園裡，有兩萬個由七寶製成的門。每個門前都擺放著五百張珍寶座椅，上面坐著五百個婆羅門童子。凡是進入這個花園的眾生，都皈依三寶，並被引導發起無上圓滿菩提心。就這樣，無數的婆羅門，如海洋中的微塵一般，在那七年中，將天、龍、非天、藥叉、羅剎、鳩槃荼、乾闥婆、餓鬼、食肉鬼、地獄眾生和畜生等，一個個地引導發起無上圓滿菩提心，調伏並善加安置他們。七年過去後，除了天輪寶之外，他們還想供養八萬四千個副輪寶，以及除了象寶之外，八萬四千頭以七寶裝飾的大象，還有八萬四千輛車乘。國王輪緣王在那七年中，對三毒的貪戀，對王位、財富、子女、飲食、睡眠等的貪戀，以及對自我和他人的執著都沒有生起。七年中，他一直保持沉默，沒有躺下休息，日夜沒有生起對色、聲等的分別念，身體也沒有感到疲憊。他能看到十方如來剎土如微塵般眾多的功德莊嚴，在他的視線中，山川、環境、日月等任何事物都不顯現，而是像看到清凈的佛土一樣，如此觀想並專注于祈願。正如國王所經歷的那樣，一千個王子、八萬四千個地方國王，以及其他九萬億兩千億的眾生，也都如此在寂靜中觀看著佛土的莊嚴。有些人心中想著清凈的佛土，有些人則想著不清凈的佛土。七年圓滿后，那些如海洋微塵般的婆羅門，爲了供養七寶，向如來合掌祈請：『世尊，請允許我將國王輪緣王、一千個王子、各位地方國王，以及其他被我引導發起無上菩提心的眾生，帶回各自的住所，讓他們在寂靜中安住，不讓任何人去打擾他們。』世尊，請您允許國王輪緣王等回到自己的住所。' 在那個花園裡，有兩萬個由七寶製成的門。每個門前都擺放著五百張珍寶座椅，上面坐著五百個婆羅門童子。凡是進入這個花園的眾生，都皈依三寶，並被引導發起無上圓滿菩提心。就這樣，無數的婆羅門，如海洋中的微塵一般，在那七年中，將天、龍、非天、藥叉、羅剎、鳩槃荼、乾闥婆、餓鬼、食肉鬼、地獄眾生和畜生等，一個個地引導發起無上圓滿菩提心，調伏並善加安置他們。七年過去後，除了天輪寶之外，他們還想供養八萬四千個副輪寶，以及除了象寶之外，八萬四千頭以七寶裝飾的大象，還有八萬四千輛車乘。國王輪緣王在那七年中，對三毒的貪戀，對王位、財富、子女、飲食、睡眠等的貪戀，以及對自我和他人的執著都沒有生起。七年中，他一直保持沉默，沒有躺下休息，日夜沒有生起對色、聲等的分別念，身體也沒有感到疲憊。他能看到十方如來剎土如微塵般眾多的功德莊嚴，在他的視線中，山川、環境、日月等任何事物都不顯現，而是像看到清凈的佛土一樣，如此觀想並專注于祈願。正如國王所經歷的那樣，一千個王子、八萬四千個地方國王，以及其他九萬億兩千億的眾生，也都如此在寂靜中觀看著佛土的莊嚴。有些人心中想著清凈的佛土，有些人則想著不清凈的佛土。七年圓滿后，那些如海洋微塵般的婆羅門，爲了供養七寶，向如來合掌祈請：『世尊，請允許我將國王輪緣王、一千個王子、各位地方國王，以及其他被我引導發起無上菩提心的眾生，帶回各自的住所，讓他們在寂靜中安住，不讓任何人去打擾他們。』世尊，請您允許國王輪緣王等回到自己的住所。
【English Translation】 In that garden, there were twenty thousand gates made of the seven precious substances. In front of each gate, five hundred precious seats were arranged, and five hundred Brahmin boys were seated on them. Whichever sentient beings entered that garden were made to take refuge in the Three Jewels and were induced to generate unsurpassed perfect Bodhicitta (enlightenment mind). In this way, countless Brahmins, like dust motes in the ocean, during those seven years, led gods, nagas (serpents), asuras (demigods), yakshas (nature spirits), rakshasas (demons), kumbhandas (goblins), gandharvas (celestial musicians), pretas (hungry ghosts), flesh-eaters, hell beings, and animals, one by one, to generate unsurpassed perfect Bodhicitta, taming and thoroughly arranging them. After those seven years had passed, they desired to offer eighty-four thousand sub-wheel jewels, excluding the celestial wheel jewel, and eighty-four thousand elephants adorned with the seven precious substances, excluding the elephant jewel, and also eighty-four thousand chariots. King Ribs' Circumference (rtsibs kyi mu khyud) during those seven years, did not generate desire for the three poisons, desire for kingship, wealth, sons, daughters, food, drink, sleep, etc., nor did he generate attachment to self and others. For seven years, he remained silent, without lying down to rest, and did not generate perceptions of day and night, form, sound, etc. His body did not experience fatigue, and he saw the qualities of the Buddha fields of the ten directions as numerous as dust motes. In his vision, mountains, environments, sun, moon, etc., did not appear, but he saw pure Buddha fields, contemplating and focusing on aspirations in this way. Just as it happened to the king, so too did a thousand princes, eighty-four thousand regional kings, and other nine trillion two hundred billion beings, all likewise contemplate the splendor of the Buddha fields in solitude. Some thought of pure Buddha fields, while others thought of impure ones. After the seven years were completed, the Brahmins, like dust motes in the ocean, desiring to offer the seven precious substances, joined their palms and requested the Thus-Gone One (Tathagata): 'Venerable Bhagavan (Blessed One), may I take King Ribs' Circumference, the thousand princes, the regional kings, and the other beings whom I have induced to generate unsurpassed Bodhicitta, back to their own homes, and may they dwell in solitude, without allowing anyone to disturb them.' Bhagavan, please allow King Ribs' Circumference and the others to return to their own homes.
་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་འདིར་མཆིས་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་བློ་མི་གཡོ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ལུང་བསྟན་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བློ་གྲོས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། ཞལ་ནས་འོད་ཟེར་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ། དམར་པོ། དཀར་པོ། བཙོད་ཁ་དང་། ཤེལ་དང་དངུལ་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུ་བྱུང་བས་ནང་དུ་འཇོག་པ་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་ཚངས་པར་སྤྲུལ་ཏེ། གྲོགས་པོ་དག་ལོངས་ཤིག །བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ལོ་བདུན་དུ་མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བ་ནི་ཟིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་གཞན་དུ་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བཅས་ལ་ཕྱག་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ 15-2-30a དེངས་ཤིག །ཅེས་བསྐུལ་བས་དེ་དག་ལངས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ་བསྐུལ་ཞིང་། དེ་ཐམས་ཅད་ལངས་ཏེ་ཆས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆས་པ་དང་ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་བུ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལྷན་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཟླ་བ་གསུམ་དུ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་པ་དང་ཡོན་ཕུལ་བ་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱིས་ལ། གཏོང་བ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་བའི་བསོད་ནམས་དེ་དག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྔོས་ཤིག་ཅེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་གཞན་རྣམས་ལའང་རྗེས་སུ་གདམས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོས་བྲམ་ཟེ་འདིས་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཀོད་པའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་འཛུམ་པར་མཛད་དོ། །འཛུམ་པ་མཛད་པ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་སྣང་བར་མཛད་ནས། རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་སོགས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་ 15-2-30b བཀོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་དེ་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདུས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོས་པར་འདོད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ་དང་པོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས
【現代漢語翻譯】 那些堅定地安住于正念，前來此處，對無上菩提之心毫不動搖，並且將從世尊處獲得授記的人們，請您垂聽。』說完，如來 寶生藏（Ratna-garbha）進入名為『三摩地智慧成就』的禪定。從他的口中發出藍色、黃色、紅色、白色、茜色、水晶和銀色等光芒，在那些安住于正念的人們面前化現梵天形象，說道：『朋友們，起來吧！婆羅門 海塵（Samudra-dhuli）已經完成了七年的祭祀。世尊也將前往他處。爲了向世尊及其眷屬致敬和供養， 快起來吧！』在梵天的勸說下，他們起身去勸請輪王（Chakravarti Raja）。所有人都起身出發。國王出發時，天空中諸神奏響音樂。然後，國王和千子等所有人都一起向世尊頂禮並安坐。接著，婆羅門 海塵說道：『偉大的國王，您對世尊及其眷屬三個月來的供養和奉獻，請隨喜吧！並將佈施和隨喜的功德迴向于無上圓滿的菩提。』他也同樣教導千子等其他眾生。然後，如來 寶生藏心想：『這些被婆羅門引入菩提，安置於不退轉之地的眾生，應當授記，並且應當示現那些佛土。』於是，他進入名為『不忘菩提心三摩地』的禪定，並展現微笑。當他展現微笑時，無量無邊的佛土被巨大的光明照亮。輪王等也見到了佛土的功德莊嚴。 從十方無數佛土而來的菩薩們，看到光明后，爲了向世尊致敬和供養而聚集。他們以菩薩的化身供養世尊，因為他們渴望聽到菩薩的願望授記，所以在世尊面前安坐。然後，婆羅門 海塵首先對輪王說：『你對佛陀……』
【English Translation】 Those who are firmly established in mindfulness, who have come here, whose minds are unwavering from the supreme Bodhi, and who will receive predictions from the Bhagavan, please listen.』 Having said this, the Tathagata Ratna-garbha entered the Samadhi called 'Accomplishment of Wisdom in Samadhi'. From his mouth emanated blue, yellow, red, white, madder, crystal, and silver-colored rays of light, which manifested as Brahma before those who were abiding in mindfulness, saying: 'Friends, arise! The Brahmin Samudra-dhuli has completed seven years of sacrifice. The Bhagavan will also be going elsewhere. In order to pay homage and make offerings to the Bhagavan and his retinue, Hurry, arise!' Urged by Brahma, they arose and went to urge the Chakravarti Raja. Everyone arose and set off. As the king set off, the gods in the sky played music. Then, the king and the thousand sons, and all the others together prostrated before the Bhagavan and sat down. Then, the Brahmin Samudra-dhuli said: 'Great King, please rejoice in the offerings and dedications you have made to the Bhagavan and his retinue for three months! And dedicate the merit of generosity and rejoicing to the unsurpassed, perfect Bodhi.' He also similarly instructed the thousand sons and other beings. Then, the Tathagata Ratna-garbha thought: 'These beings who have been led into Bodhi by the Brahmin and placed in the state of non-retrogression should be prophesied, and those Buddha-fields should also be shown.' So, he entered the Samadhi called 'Unforgettable Bodhicitta Samadhi' and smiled. When he smiled, immeasurable and boundless Buddha-fields were illuminated by great light. The Chakravarti Raja and others also saw the qualities and adornments of the Buddha-fields. Bodhisattvas from countless Buddha-fields in the ten directions, seeing the light, gathered to pay homage and make offerings to the Bhagavan. They offered to the Bhagavan in the form of Bodhisattvas, because they desired to hear the prophecy of the Bodhisattva's aspirations, so they sat before the Bhagavan. Then, the Brahmin Samudra-dhuli first said to the Chakravarti Raja: 'You, towards the Buddha...'
་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིད་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ཤིང་། དགུང་ལོ་བདུན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་བསམས་ལགས་ན། བདག་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཞིང་དེར་ངན་སོང་གསུམ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་འཆི་འཕོ་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒྲ་ཡང་མེད་ཅིང་། ཚེ་དང་ལུས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་དང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་བཟུང་བར་མཛད་དེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །རྒྱས་པར་ནི་མདོ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་དེ་ལྟ་བུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་རྫོགས་ནས་ 15-2-31a སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པའི་བར་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། དུས་ལ་བབ་ཚེ་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཤིང་གི་དབང་པོའི་དྲུང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་དང་འཁོར་ཉན་ཐོས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་དང་། ཚེའི་ཚད་དང་། ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་སུས་ཀྱང་བགྲང་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་རྣམས་སུ་སངས་རྒྱས་དེ་དང་དེའི་ཞིང་གི་བསྔགས་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་ཤིང་གཞན་ནས་ཆོས་སྤོང་བ་དང་མཚམས་མེད་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་སུ་ཞིག་བདག་གི་མིང་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཞིང་དེར་འོང་བར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་བཏབ་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཟབ་བོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག ། འདི་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཕྲག་འབུམ་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དབང་པོ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབང་པོའི་དབྱངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། ། 15-2-31b ཞིང་དེར་ཉན་རང་དུ་གདགས་པ་མེད་ལ་དེའི་གཏམ་ཡང་མི་སྟོན་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་དོ། །དེར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་ཞིང་བུད་མེད་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ནས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུ་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ནི་ལྷུན
【現代漢語翻譯】 國王聽后說道：『請您講述佛土的功德莊嚴。』國王對世尊合掌說道：『世尊，我爲了菩提而精進，對於供養世尊等善根，也完全迴向于無上圓滿菩提。我曾用七年時間思惟佛土的功德莊嚴，愿我成佛之剎土，沒有三惡趣、沒有不善、沒有死亡等痛苦之聲，壽命、身體、三摩地、神通等以及器情世間的功德廣大清凈，請您加持我成就這樣的剎土，並立下誓願。』詳細內容見於經中，此處不再贅述。如是，爲了成就器情清凈的剎土，圓滿積聚資糧， 直至誓願圓滿，修持菩薩行。時機成熟時，在菩提樹下，以一念發心證得無上圓滿菩提而成佛。屆時，佛身的光芒、眷屬聲聞、菩薩僧眾的數量、壽命的長短、剎土的功德等，除了遍知智慧外，任何人都無法計數。在十方剎土中，讚頌這位佛和他的剎土，除了捨棄佛法和造作五無間罪的眾生外，凡是聽到我名字的眾生，都將來到我的剎土。』如是發下了殊勝的誓願。 於是，如來寶藏讚歎國王說：『善哉！大國王，您的誓願深遠！大國王，請看！從這裡向西方，經過無數億佛土，有一個名為極妙莊嚴的世界，其中有如來名為自在音自在王，正在說法。 該剎土沒有聲聞和緣覺的名稱，也不宣說他們的教法，只講大乘佛法。那裡的眾生都是化生，也沒有女人的名字。那位佛涅槃，正法滅盡后，經過六十中劫，那個世界將……』
【English Translation】 The king, upon hearing this, said, 'Please describe the qualities and adornments of a Buddha-field.' The king folded his palms towards the Bhagavan and said, 'Bhagavan, I strive for Bodhi, and I dedicate all the roots of virtue from honoring the Bhagavan and so forth entirely to unsurpassed, perfect Bodhi. For seven years, I contemplated the qualities and adornments of a Buddha-field, wishing that in the field where I attain Buddhahood, there would be no sounds of the three lower realms, no negativity, no death, and so forth. May my field be endowed with vast and pure qualities of life, body, samadhi, clairvoyance, and so forth, as well as the environment and its inhabitants. Please bless me to attain such a field, and I made this aspiration.' For details, refer to the sutra itself; I will not elaborate here. Thus, to accomplish such a field that is entirely pure in terms of environment and inhabitants, having completely gathered the accumulations, until the complete fulfillment of the aspiration, practicing the conduct of a Bodhisattva. When the time comes, under the Bodhi tree, with a single moment of generating the mind [of enlightenment], I will awaken to unsurpassed, perfect Bodhi and become a Buddha. At that time, the light of the Buddha's body, the retinue of Shravakas, the number of the Bodhisattva Sangha, the length of life, and the qualities of the field will be such that no one other than the wisdom of omniscience can count them. In the fields of the ten directions, the praises of that Buddha and his field will be proclaimed, and apart from beings who abandon the Dharma and commit the five heinous crimes, all beings who hear my name will come to my field.' Thus, he made extraordinary aspirations. Then, the Tathagata Ratnagarbha praised the king, saying, 'Well done, great king! Your aspiration is profound! Great king, look! To the west from here, passing hundreds of billions of Buddha-fields, there is a world called Extremely Wonderful Adornment, where the Tathagata named Independent Sound Sovereign King resides, teaching the Dharma. In that field, there is no designation of Shravakas or Pratyekabuddhas, nor is their doctrine taught; only the Mahayana is spoken. All beings there are born miraculously, and there is not even the name of woman. After that Buddha passes into Nirvana and the Holy Dharma declines, after sixty intermediate kalpas have passed, that world will...'
་པོའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བློ་གྲོས་བསམ་ཡས་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་ནི་སངས་རྒྱས་སྔ་མའི་ཞིང་བཞིན་ནོ། །སྐུ་ཚེའི་ཚད་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དྲུག་ཅུའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གནས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ནས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་སྟོང་འདས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དེའི་མིང་རྣམ་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྐུ་ཚེའི་ཚད་སངས་རྒྱས་སྔ་མ་དང་མཉམ་ལ། དེའི་ཆོས་ནུབ་པ་ན་འཇིག་རྟེན་དེ་ནི་རྩིབས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་དབང་ཕྱུག་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལྔར་བཞུགས་སོ། །ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་བདུན་དུ་གནས་སོ། །དེའི་དམ་ཆོས་ནུབ་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་བྱུང་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཀྱང་། འཇིག་ 15-2-32a རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ནི་འཇིག་པ་ཡང་མེད། ཆགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེར་མ་འོངས་པའི་དུས་ཀྱི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ནི་འདས། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཉིས་ལ་བབ་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ནི་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་དེར་བླ་ན་མེད་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞིང་དེར་བདག་བས་ཆེས་སྔར་སངས་རྒྱས་པའི་བྱང་སེམས་དེ་དག་གང་ནས་མཆིས།བཀའ་སྩལ་པ། ཞིང་གཞན་གྲངས་མེད་པ་ནས་ལྷགས་པའི་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་འདི་དག་སྟེ། འདི་དག་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། བདག་ཅག་རྣམས་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པའི་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་འདི་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ན་འཚང་རྒྱ། བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་པ། ཅི་ནས་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་དང་། བདག་གི་སྨོན་ལམ་དེ་འགྲུབ་པ་ལྟ་ན། བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ 15-2-32b ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བགྱིད་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཡོ་ཞིང་འགུལ་ལ། ཞིང་དེ་དག་ན་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ད
【現代漢語翻譯】 名為『光』的世界。在那裡，將出現一位如來，名為『智慧無量功德王』（bLo gros bSam yas Yon tan rGyal po）。其剎土的功德與之前的佛陀的剎土相同。壽命為六十個中劫。他圓寂后，正法將住世十六個中劫。正法衰敗后，經過一千個中劫，那個世界將變為名為『極喜』（rNam par dGa' ba）的世界。在那裡，將出現一位如來，名為『光芒』（'Od Zer）。其剎土的功德和壽命與之前的佛陀相同。他的法衰敗后，那個世界將變為名為『輪』（rTibs）的世界。在那裡，將出現一位如來，名為『寶自在音』（Rin chen dBang phyug dByangs），住世五個中劫。剎土的功德與之前相同。他圓寂后，正法將住世七個中劫。他的正法衰敗后，那個佛土中將出現無量無數的如來，他們圓寂后，那個世界也不會毀滅或形成。 在那裡，未來無數劫，如一條恒河沙數的劫數過去，當第二個恒河沙數的劫數到來時，那個世界將變為名為『極樂』（bDe ba can）的世界。大王，您將在那裡證得無上圓滿菩提，成為如來、應供、正遍知，名為『無量壽』（Tshe dpag med）。國王問道：『世尊，在那個剎土中，比我更早成佛的菩薩們從何而來？』佛陀回答說：『這些大菩薩是從無數其他剎土而來，他們都已得到過去和現在諸佛的無上菩提的授記。』國王問道：『我們這些爲了證得無上菩提而發心的婆羅門海塵，何時才能成佛？』佛陀回答說：『婆羅門海塵具有大悲心，當他發出獅子吼時，您也會聽到的。』國王問道：『如果我能得到世尊的授記，並且我的願望能夠實現，那麼當我以五體投地的方式頂禮世尊時，是否會有如恒河沙數的世界震動？那些世界中的佛陀是否也會……』
【English Translation】 The world will be transformed into one called 'Light'. There, a Tathagata named 'Wisdom Immeasurable Merit King' (bLo gros bSam yas Yon tan rGyal po) will appear. The qualities of his Buddha-field will be the same as those of the previous Buddha. His lifespan will be sixty intermediate kalpas. After he passes into complete nirvana, the sacred Dharma will remain for sixteen intermediate kalpas. After the sacred Dharma declines, and a thousand intermediate kalpas have passed, that world will be transformed into one called 'Joyful' (rNam par dGa' ba). There, a Tathagata named 'Rays of Light' ('Od Zer) will appear. The qualities of his Buddha-field and his lifespan will be the same as those of the previous Buddha. When his Dharma declines, that world will become known as 'Spoke' (rTibs). There, a Tathagata named 'Precious Empowerment Voice' (Rin chen dBang phyug dByangs) will reside for five intermediate kalpas. The qualities of his Buddha-field will be the same as before. After he passes into nirvana, the sacred Dharma will remain for seven intermediate kalpas. When his sacred Dharma declines, immeasurable and countless Tathagatas will appear in that Buddha-field, and although they will pass into complete nirvana, that world will neither be destroyed nor formed. There, in the future, countless kalpas will pass, as many as the sands of one Ganges River. When the number of kalpas equals the sands of two Ganges Rivers, that world will be transformed into one called 'Sukhavati' (bDe ba can). Great King, you will manifest perfect enlightenment there, becoming a Tathagata, Arhat, Perfectly Enlightened Buddha named 'Amitayus' (Tshe dpag med). The king asked, 'Bhagavan, from where do those Bodhisattvas who attained Buddhahood earlier than me in that field come?' The Buddha replied, 'These great Bodhisattvas have come from countless other fields, and they have all been prophesied to attain unsurpassed enlightenment by the Buddhas of the past and present.' The king asked, 'When will these Brahmin Ocean Dusts, who have set their minds on unsurpassed enlightenment, attain Buddhahood?' The Buddha replied, 'Brahmin Ocean Dust is endowed with great compassion, and you will hear when he roars the lion's roar.' The king asked, 'If I am to be prophesied by the Bhagavan, and if my aspirations are to be fulfilled, then when I prostrate to the Bhagavan with my five limbs, will as many worlds as there are grains of sand in the Ganges River shake and tremble? And will the Buddhas who live and dwell in those fields...'
ག་གིས་ཀྱང་བདག་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱ་བ་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་མཆོག་རབ་ལོངས། །སྟོབས་བཅུ་གངྒཱ་སྙེད་ཀྱིས་ཁྱོད་ལུང་བསྟན། །རི་དང་བཅས་པའི་ས་ཡང་གཡོས་གྱུར་ཏེ། །མི་མཆོག་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་མགུ་སྟེ། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཀྱི་བུ་ཐུ་བོ་མིག་མི་མཛུམ་ལ་བོས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་མིག་མི་འཛུམ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ནི་ངན་སོང་རྣམས་ལ་བལྟས་ན་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དང་། མཐོ་རིས་རྣམས་ལ་བལྟས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སླར་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟས་ན་མི་དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་མུ་གེའི་མུན་པར། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟད་ནས་ལྟ་བའི་ཆུ་སྲིན་འཛིན་ཁྲིས་ཟིན་ཅིང་ལམ་ངན་པ་གནས་པ་ལགས་ཏེ། བདག་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ 15-2-33a བསྔོ་ཞིང་། བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། སེམས་ཅན་གང་དག་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་འཇིགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པ། ཞུམ་པ་ཞན་པ་སྐྱབས་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་རྗེས་སུ་དྲན་ཅིང་མིང་ནས་བརྗོད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བདག་གི་ལྷའི་རྣ་བས་ཐོས་ཤིང་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་དག་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བ་མ་བགྱིས་པར་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་མི་རྒྱ་བར་གྱུ ར་ཅིག །བདག་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སླད་དུ་ཡུན་རིང་པོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་གི་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་སངས་རྒྱས་ཚེ་དཔག་མེད་པར་གྱུར་ནས། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་། སྲོད་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་ཐོ་རངས་ལ་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱིད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནི་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟས་ཏེ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱའོ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཁྱོད་ཀྱིས་ 15-2-33b ནི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་ཡང་སངས
【現代漢語翻譯】 當他這樣向佛陀的足部致敬，祈願得到授記時，諸佛如其所愿地給予了授記。世尊說道：『具有行事能力的眾生中最殊勝者，諦聽！十俱胝恒河沙數（gangga-snyed）的力量將為你授記。』 『即使是包括山脈在內的大地也會震動，你將成為調御丈夫的舵手。』之後，輪王（rtsibs-kyi-mu-khyud）歡喜踴躍，爲了聽法而毫不遲疑地坐在一旁。然後，婆羅門海塵（brahmane rgya-mtsho'i rdul）像之前一樣，呼喚輪王的兒子，也就是他的長子不瞬（mig mi mdzum），然後不瞬說道：『世尊，我若觀視惡趣，則見難忍之苦；若觀視天界，則因煩惱之心而復墮惡趣；若觀視一切眾生，則為惡友所持，處於正法饑饉的黑暗中，善根已盡，為邪見之鱷魚所吞噬，安住于惡道。' 『我為彼等之故，將諸善根迴向無上菩提（byang-chub）。我行菩薩行時，愿一切受苦、恐懼、匱乏正法、沮喪、軟弱、無依怙的眾生，皆能憶念我、稱念我的名字。愿我以天耳聽聞，以天眼見證。如是，若未將彼等眾生從諸苦中完全解脫，我誓不成證無上圓滿菩提。』 『愿我以願力之殊勝，為眾生之故，長久行菩薩行時，我的願望能夠圓滿。』輪王在無數佛陀面前發願，直至涅槃，正法隱沒之際，我皆行菩薩行，于夜晚正法隱沒，黎明將至之時成佛。祈請世尊和十方諸佛為我授記。』 如來（tathāgata）說道：『善男子，你觀視天界和惡趣的一切眾生，生起慈悲之心，因此你將被稱為觀世音（spyan-ras-gzigs-dbang-phyug）。觀世音，你將使無量眾生從痛苦中解脫，即使在菩薩時期也是如此。』
【English Translation】 When he paid homage to the Buddha's feet, wishing to be prophesied, the Buddhas prophesied as he wished. The Blessed One said: 'Supreme among sentient beings who know what to do, listen! Ten times a hundred million Ganges sands (gangga-snyed) of powers will prophesy you.' 'Even the earth, including the mountains, will shake, and you will become the helmsman who tames men.' Then, King Wheel-circle (rtsibs-kyi-mu-khyud) rejoiced and was very happy, and sat aside in one direction without delay to listen to the Dharma. Then, the Brahmin Ocean-dust (brahmane rgya-mtsho'i rdul) called Wheel-circle's son, his eldest son Unblinking-eye (mig mi mdzum), as before, and then Unblinking-eye said: 'Blessed One, when I look at the lower realms, I see unbearable suffering; when I look at the heavens, I fall back into the lower realms because of the mind of affliction; when I look at all sentient beings, they are seized by evil friends and are in the darkness of the famine of Dharma, their roots of virtue are exhausted, they are seized by the crocodile of wrong views, and they dwell on the evil path.' 'For the sake of those, I dedicate all the roots of virtue to unsurpassed enlightenment (byang-chub). When I practice the conduct of a Bodhisattva, may all sentient beings who are suffering, fearful, lacking in Dharma, discouraged, weak, and without refuge remember me and call my name. May I hear it with my divine ear and see it with my divine eye. Thus, unless I have completely liberated those sentient beings from suffering, may I not awaken to unsurpassed perfect enlightenment.' 'May I, by the excellence of my aspiration, fulfill my hopes when I practice the conduct of a Bodhisattva for a long time for the sake of sentient beings.' King Wheel-circle made a vow in front of countless Buddhas, until Nirvana, until the decline of the Holy Dharma, I will practice the conduct of a Bodhisattva, and when the Holy Dharma declines at night and dawn is approaching, I will awaken to Buddhahood. I pray that the Blessed One and the Buddhas of the ten directions will prophesy me. The Tathagata said: 'Son of good family, because you have looked at all sentient beings in the heavens and lower realms and have generated a mind of compassion, therefore you will be called Avalokiteshvara (spyan-ras-gzigs-dbang-phyug). Avalokiteshvara, you will liberate countless sentient beings from suffering, even in the time of a Bodhisattva.'
་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་དཔག་མེད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཉིས་པ་ལུས་པ་ན། ནམ་གང་གི་སྲོད་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོ་རངས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་བཀོད་པ་དུ་མའི་དྲུང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་འདུག་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འཕགས་པ་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཅིང་། སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་ཚེ་དང་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པའི་ཚད་དང་། རྒྱལ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གཡོས་ཤིང་སིལ་སྙན་གྱི་སྒྲ་སྒྲོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བྱུང་སྟེ་མདོ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་རྒྱལ་བུ་གཉིས་པ་མུ་ཁྱུད་སོགས་ལ་རིམ་པར་བསྐུལ་ཞིང་དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་སོ་སོའི་བསམ་པ་ལྟར་བཟུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་དམ་བཅས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་ཞིང་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་བྱུང་བ་རྣམས་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ 15-2-34a རྒྱལ་བུ་གཉིས་པ་མུ་ཁྱུད་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐུ་ཆེན་ཐོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཉིད་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེར། དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རབ་ཏུ་བརྟན་པ་ཡོན་ཏན་ནོར་བུ་བརྩེགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ། ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་ནི་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་བུ་གསུམ་པ་དབང་པོའི་ཚོགས་ཅེས་བྱ་བས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཞིང་གི་ཚད་དང་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བཟུང་བ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ལེགས་སོ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ནི་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་ཡིད་གཞུང་པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་བཏབ་བོ། །ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཞིང་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རབ་དང་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་རབ་མཆོག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་འཇམ་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ནས་གསུམ་པ་ལ་བབ་པ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་པ་རྡུལ་བྲལ་ཡང་དག་བསགས་པ་ཞེས་ 15-2-34b བྱ་བ། མི་མཇེད་
【現代漢語翻譯】 將行持諸佛的事業。善男子，你在如來無量光（Amitabha，阿彌陀佛）圓寂后，經過無數劫，如恒河沙數般的二倍之久，當夜晚聖法隱沒之時，就在黎明時分，于眾多菩提樹下，安坐金剛座，證得無上圓滿菩提。你將成為如來、應供、正遍知，名為光芒普照勝幢王（Jyotirvikirana-dhvaja-śrī-kūṭa-rāja）。』並授記。關於那位佛的壽命、正法住世的時間，以及王子以真誠語使十方世界震動、發出美妙聲音，以及諸佛授記等廣大之事，可在經中查閱。之後，婆羅門海塵（Sāgara-reṇu）依次勸請第二王子無垢（Vimala）等，他們各自按照自己的想法，受持清凈的佛土，併發誓行持菩薩行。如來授記以及出現奇妙的徵兆等，都可在經中詳細瞭解。其中， 第二王子無垢，名為菩薩大勢至（Mahāsthāmaprāpta）。觀世音（Avalokiteśvara）本人在名為一切珍寶圓滿積聚的光芒普照勝幢王佛土中，光芒普照勝幢王佛圓寂后成佛，名為如來善安住功德寶幢王（Supratiṣṭhita-guṇa-ratna-dhvaja-rāja）。其佛土的功德與光芒普照勝幢王佛土相同。第三王子具力（Balin）受持廣大的菩薩行，以及極其廣大的佛土的量和功德。世尊開示道：『善哉！善男子，你既賢善又聰慧，心懷正念，發下了非常美好的愿。你具足功德和智慧，爲了利益一切眾生，如此殊勝地發起了最上等的智慧，並受持了最殊勝的佛土功德。善男子，你將名為文殊（Mañjuśrī）。文殊，你在未來世，經過無數劫，如兩條恒河沙數之久，當第三個劫來臨時，在南方清凈的世界，名為離垢妙積（Vimala-vyūha）。'
【English Translation】 He will perform the deeds of the Buddhas. O son of good family, after the Tathāgata Amitābha (Infinite Light) has completely passed into nirvāṇa, after countless kalpas, as many as twice the sands of the Ganges, when the sacred Dharma is about to decline in the evening, at dawn of that very day, you will sit on the vajra seat under many Bodhi trees and attain unsurpassed complete enlightenment. You will become a Tathāgata, Arhat, Samyaksaṃbuddha, named Jyotirvikirana-dhvaja-śrī-kūṭa-rāja (King of the Glorious Array, Radiating Light Everywhere).』 And he prophesied. The Buddha's lifespan, the duration of the sacred Dharma, and the prince's declaration of truth causing the ten directions to shake and produce sweet sounds, and the prophecies of the Buddhas, etc., are extensively described in the sutra. Then, the Brahmin Sāgara-reṇu (Ocean of Dust) successively urged the second prince Vimala (Immaculate), etc., and they each upheld the pure Buddha-fields according to their own thoughts, and vowed to practice the bodhisattva conduct. The Tathāgata's prophecies and the occurrence of wonderful signs can be learned in detail from the sutra. Among them, The second prince, Vimala, is named the bodhisattva Mahāsthāmaprāpta (Great Strength). Avalokiteśvara (The one who looks down with compassion) himself, in the Buddha-field named All Jewels Perfectly Accumulated of the Buddha Jyotirvikirana-dhvaja-śrī-kūṭa-rāja, will attain Buddhahood after the passing of Jyotirvikirana-dhvaja-śrī-kūṭa-rāja, and will be named the Tathāgata Supratiṣṭhita-guṇa-ratna-dhvaja-rāja (King of the Well-Established Qualities, Jewel Banner). The qualities of his field will be the same as those of Jyotirvikirana-dhvaja-śrī-kūṭa-rāja. The third prince, Balin (Powerful Assembly), upheld the vast bodhisattva conduct, and the extremely vast measure and qualities of the Buddha-field. The Bhagavan said: 『Excellent, noble man! You are wise, clear, and mindful, and have made a very good aspiration. You are endowed with qualities and wisdom, and for the sake of all sentient beings, you have auspiciously generated such supreme wisdom and have fully upheld the supreme qualities of the Buddha-field. O son of good family, you will become Mañjuśrī (Gentle Glory). Mañjuśrī, in the future, after countless kalpas, as many as twice the sands of the Ganges, when the third kalpa arrives, in the pure world in the southern direction, named Vimala-vyūha (Immaculate Arrangement).'
འདི་ཡང་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། དེར་ཁྱོད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་བཞི་པ་ཉོན་མོངས་མེད་ཅེས་བྱ་བས་ནི། ཇི་ལྟར་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་ཞིང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བཟུང་བས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་ལ་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རི་འཇོམས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡང་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་མིང་ནི་རྡོ་རྗེས་གཅོད་པ་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱོད་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཅིག་འདས་ཏེ་གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན། ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་འདས་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མིག་མི་འཛུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཁྱོད་རང་གི་ཇི་ལྟར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དང་ལྡན་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་ལྔ་པ་འཇིགས་མེད་ཅེས་བྱ་བས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཉོན་མོངས་དང་ངན་སོང་མེད་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལྟ་བུར་བཟུང་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ 15-2-35a བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་བཟང་བ་དང་ཞིང་བཟང་པོ་ཡང་བཟུང་། ཏིང་འཛིན་ཀྱང་མྱུར་བར་ཐོབ། བདེན་པའི་ཚིག་གི་པདྨའི་ཆར་ཡང་རབ་ཏུ་བབ། ནམ་མཁའ་ལ་པདྨ་དག་གིས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྒྱས་བཏབ་པས་ཁྱོད་ནི་ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ནས་གཉིས་པར་བབ་པ་ན། ཤར་ལྷོའི་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་པདྨ་ཞེས་བྱ་བར། སངས་རྒྱས་པདྨ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་འབའ་ཞིག་གི་ཚད་ཀྱང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དྲུག་པ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱའི་སྨོན་ལམ་དང་ཞིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དེས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་མང་པོ་དག་ཚད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་དག་གིས་བསྐུལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་ཁྱོད་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་པར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་
【現代漢語翻譯】 這也包含在其中。在那裡，你將證得無上圓滿菩提，被預言為如來、應供、正等覺，名為普觀（Kuntuzig）。第四個王子，無煩惱（Nyönmong Me），如文殊（Jampal）的祈願一般，守護著凈土和菩薩的行持。如來對他說：『你成為菩薩時，將摧毀無量眾生的煩惱之山，併成就佛的事業，因此你的名字將是金剛斷除智慧光明吉祥（Dorje Chöpa Sherab Nangwai Pal）。你將在無數劫（kalpa），超過恒河沙數之後，到達第二個階段。在東方，越過十條恒河沙數世界的微塵數，有一個名為不眨眼（Mig Mi Dzumpa）的世界，具備如你所愿的功德莊嚴。你將被預言為如來普賢（Kuntuzangpo）。』第五個王子，無畏（Jigme），也守護著清凈的佛土，沒有煩惱和惡趣，如同蓮花佛（Padmai Sangye）的凈土一般。如來 說道：『種姓之子，你的祈願非常殊勝，凈土也非常美好，你將迅速獲得三摩地（tingdzin）。真諦之語的蓮花雨也將降下。蓮花將在虛空中迅速綻放，因此你將成為虛空手印（Namkhai Chagya）。你將在無數劫，超過一條恒河沙數之後，到達第二個階段。在東南方，在一個名為蓮花（Padma）的世界裡，將有一位名為蓮花勝（Padma Dampa）的佛，其壽命和菩薩僧眾的數量都將是不可估量的。』第六個王子，虛空（Namkha），如菩薩虛空手印的祈願和凈土一般守護著。如來說道：『善男子，太好了！你的祈願非常廣大，你的福德將使十方世界，如同恒河沙數般眾多，融為一體，並在充滿無數悅耳之聲的佛土中，你將成為普照（Nampar Nangje）。你將在未來無數劫，超過恒河沙數……』
【English Translation】 This is also included in that. There, you will attain unsurpassed perfect enlightenment, and it will be prophesied that you will become the Tathagata, Arhat, Samyaksaṃbuddha, named Kuntuzig (All-Seeing). The fourth prince, Nyönmong Me (Without Afflictions), just as Jampal's (Manjushri) aspiration, upholds such a pure land and the conduct of a Bodhisattva. The Tathagata said to him: 'When you become a Bodhisattva, you will destroy the mountain of afflictions of immeasurable beings and accomplish the deeds of a Buddha, therefore your name will be Dorje Chöpa Sherab Nangwai Pal (Vajra Cutter Wisdom Light Glorious). You will, in countless kalpas, after passing one like the sands of the Ganges, arrive at the second stage. In the eastern direction, beyond the dust particles of ten Ganges sands of world systems, there is a world system named Mig Mi Dzumpa (Unblinking Eye), endowed with the qualities and arrangements just as you have aspired. You will be prophesied as the Tathagata Kuntuzangpo (All-Good).』 The fifth prince, Jigme (Fearless), also upholds a completely pure land, without afflictions and lower realms, like the pure land of the Padma Buddha (Lotus Buddha). The Tathagata said: 'Son of noble family, your aspiration is extremely excellent, and the pure land is also very beautiful. You will quickly attain samadhi (tingdzin). The rain of lotus flowers of the words of truth will also fall abundantly. Lotuses will bloom very quickly in the sky, therefore you shall become Namkhai Chagya (Sky Mudra). You will, in countless kalpas, after passing one like the sands of the Ganges, arrive at the second stage. In the southeast direction, in a world system named Padma (Lotus), there will be a Buddha named Padma Dampa (Supreme Lotus), whose lifespan and the number of Bodhisattva sanghas will be immeasurable.』 The sixth prince, Namkha (Sky), upholds the aspiration and pure land of the Bodhisattva Sky Mudra as they are. The Tathagata said: 'Noble being, excellent! Your aspiration is vast, and with your merit, the world systems of the ten directions, as numerous as the sands of the Ganges, will become one, and in that Buddha field filled with countless pleasing sounds, you will become Nampar Nangje (Fully Manifest). You will, in the future, in countless kalpas, beyond the Ganges…'
གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ནས་གྲངས་མེད་གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན། ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བར་ 15-2-35b དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ལ་དབང་བསྒྱུར་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་བདུན་པ་ཡན་ལག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པ། ངན་སོང་གསུམ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་། རི་བྲག་དང་མཐོ་དམན་དང་རྡོ་གསེག་མཚེར་མ་སོགས་མེད་པ། གཤང་གཅི་སྣབ་སོགས་མི་གཙང་བ་མེད་པ། རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་དང་མེ་ཏོག་དང་། རོལ་མོའི་སྒྲ་སོགས་སྣ་ཚོགས་པའི་བཀོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་སོགས་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བཟུང་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་གནང་སྟེ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་སེང་གེ་སྤོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཉིས་པ་ལ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཞིང་འདི་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་འདས་པ་དེར། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དྲི་སྔོ་སྣང་བ་རྡུལ་བྲལ་ཞེས་བྱ་བ་དེར། ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྣང་བ་རྡུལ་བྲལ་སྤོས་མཐོང་དང་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་བརྒྱད་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བས། བདག་ནི་ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཞིང་ཁམས་དྲི་སྔོ་ 15-2-36a སྣང་བ་རྡུལ་བྲལ་ཇི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགོད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང་། བདག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣང་བ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་འཛིན་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་སྐྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་མུ་མེད་པ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། དུས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོའི་དཔུང་རྒྱན་ཞེས་བགྱི་བ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཏམས་པ་དེ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག །གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་བྱང་སེམས་མུ་མེད་པའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་མཐོང་བ་དང་། དེ་རྣམས་ལ་ཞིང་རྡུལ་དང་མཉམ་པ་མུ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་ཚད་མེད་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་སྨིན་པ་དང་། དྲི་སྔོ་སྣང་བ་རྡུལ་བྲལ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་བདེན་ཚིག་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ལྟས་དང་བཅས་པར་གྱུར་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་གནང་སྟེ། ཁྱོད་ནི་ཞིང་དག་པ་དང་། སེམ
【現代漢語翻譯】 當經過如恒河沙數般的劫數，到達第二個無數時，在東方，有一個名為『日月』的世界。 其中，一位如來會被預言為『法自在權王』（chos la dbang bsgyur dbang phyug rgyal po）。然後，第七個王子，名為『支生』（yan lag skyes），他設想了一個清凈的佛土，沒有煩惱，沒有三惡道和女性之身，沒有山石、高低不平，沒有砂礫瓦礫，沒有大小便等不凈之物，充滿了珍寶裝飾、鮮花和音樂等各種莊嚴，擁有圓滿的器世界，一切有情眾生都具有禪定，能夠見到十方諸佛等，具有廣大且極其稀有的佛土功德。對此，如來讚許道：『善哉！善哉！善男子，你將成為『獅子香』（seng ge spos）。』你將在經過第二個如恒河沙數般的無數劫后，從這個世界的東方，經過相當於四十二恒河沙數的佛土微塵數量的距離，到達一個名為『青香離塵』（dri sngo snang ba rdul bral）的世界。在那裡，你將成為如來『離塵香光權王』（snang ba rdul bral spos mthong dang dbang phyug rgyal po）。 第八個王子，名為『無損』（gnod pa med pa），他說：『我將使我的佛土完全清凈，就像清凈的『青香離塵』世界一樣，我將實踐這樣的行為。我將生起和修習一萬一千個菩薩禪定，如顯現莊嚴禪定等，我將見到居住在無邊十方世界的諸佛，以及過去、現在、未來三世的佛土，名為『勝幢頂莊嚴』（rgyal mtshan gyi rtse mo'i dpung rgyan）的諸佛所充滿的世界。』此外，我還將見到被無量聲聞和菩薩眷屬圍繞的諸佛，以與佛土微塵數量相同的無量身體向他們頂禮，進行無量供養，成熟眾生，併發愿和說真實語，如『青香離塵』般的佛土完全清凈，並伴隨著稀有的瑞相。對此，如來讚許道：『善哉！善哉！你將成為清凈佛土和有情之……』
【English Translation】 When as many kalpas as the sands of the Ganges have passed, and the second countless one arrives, in the eastern direction, in a world called 'Sun and Moon' (nyi zla), a Tathagata (de bzhin gshegs pa) will be prophesied to become 'Lord of Dharma, Powerful King' (chos la dbang bsgyur dbang phyug rgyal po). Then, the seventh prince, named 'Limb-born' (yan lag skyes), conceived of a pure Buddha-field, without defilements, without the three lower realms and the female form, without mountains and rocks, high and low places, without gravel and pebbles, without impure things like excrement and urine, filled with various adornments of precious jewels, flowers, and musical sounds, possessing a perfect vessel-world, and all sentient beings possessing samadhi (ting nge 'dzin), able to see the Buddhas of the ten directions, etc., possessing vast and exceedingly wondrous qualities of the Buddha-field. To this, the Tathagata approved, saying: 'Well done! Well done! Son of good family, you shall become 'Lion Fragrance' (seng ge spos).' After you have passed the second countless kalpas like the sands of the Ganges, from this land in the east, passing the number of dust particles equal to the dust particles of forty-two Ganges sands of Buddha-fields, there, in a world called 'Blue Fragrance, Dustless Appearance' (dri sngo snang ba rdul bral), you will become the Tathagata 'Dustless Appearance, Fragrance-seeing, Powerful King' (snang ba rdul bral spos mthong dang dbang phyug rgyal po). The eighth prince, named 'Harmless' (gnod pa med pa), said: 'I will make my Buddha-field completely pure, just like the pure 'Blue Fragrance, Dustless Appearance' world, and I will practice such conduct. I will generate and meditate on one trillion samadhis of Bodhisattvas, such as the samadhi of manifesting adornments, and I will see the Buddhas residing in the boundless ten directions, and the worlds filled with Buddhas of the past, present, and future, called 'Victorious Banner Peak Adornment' (rgyal mtshan gyi rtse mo'i dpung rgyan).』 Furthermore, I will see the Buddhas surrounded by countless Shravakas (nyan thos) and Bodhisattvas (byang sems), prostrate to them with countless bodies equal to the dust particles of the Buddha-fields, make immeasurable offerings, ripen sentient beings, and make aspirations and speak truthful words, just like the 'Blue Fragrance, Dustless Appearance' Buddha-field is completely purified, and accompanied by wondrous omens. To this, the Tathagata approved, saying: 'Well done! Well done! You will become a pure Buddha-field and sentient…'
ས་ཅན་གྲངས་མེད་པའི་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་ལ་མཆོད་པ་ཚད་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པ་དག་བྱེད་པར་སྤྲོ་བས། དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཁྱོད་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ཏེ། གཉིས་པ་ལ་བབ་ 15-2-36b པ་ན། བྱང་ཕྱོགས་སུ་ཞིང་འདི་ནས་གངྒཱའི་ཀླུང་དྲུག་ཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པ་དེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། ཞིང་དེར་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པར་བསྒྱེངས་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྲོག་ཆགས་ལེ་ལོ་ཅན་ཁྲིས་ཚིག་མཐུན་པར། བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་ཞིང་དེར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་ཞུས་པ་ལ། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁམས་དེའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་སྟེ། སྟོང་ཕྲག་རེ་མཚན་མཐུན་པ་དྲི་མེད་དབྱངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དགུ་པ་སྡིག་མེད་ཀྱིས་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པའི་བར་གྱི་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱོད་པ་དང་གཞན་སེམས་དཀྲུགས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་ཉན་རང་གི་སེམས་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པ་སོགས་དང་། དམ་བཅས་པ་བརྟན་ཞིང་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་བགྱིད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཅས་བདེན་ཚིག་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་བཞིན་ལག་པ་གཉིས་སུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ 15-2-37a རྩིབས་སྟོང་བྱུང་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་སོ་གནང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་བཏབ་སྟེ། ལྷའི་འཁོར་ལོ་འདིས་ཀྱང་སྙིགས་མ་ལྔ་ལྡན་གྱི་ཞིང་སྟོང་པ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྙོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་བཀོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་པས། ཁྱོད་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་གྱིས། ཞིང་གི་བཀོད་པ་དག་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ན། རྒྱལ་བུས། ས་གཞི་ཐམས་ཅད་གསེར་ལས་གྲུབ་ཅིང་ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་པ་ལ། ལྷའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲམ་པ་སོགས་སྣོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ངན་སོང་དང་རྒ་ན་འཆི་བ་མེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སོགས་དགེ་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་བདག་གིར་མེད་པ་སོགས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡོན་
【現代漢語翻譯】 以使無量世界的眾生相續完全清凈，並以無量無邊的供品供養無量無邊的佛陀的歡喜心，因此，你將成為名為普賢（Kuntuzangpo，梵文：Samantabhadra，一切賢）的人！普賢，你經過如恒河沙數般無量劫后，當進入第二劫時，在北方，越過此土如六十條恒河沙數般的世界之後，會出現一個名為『智慧之水極度清凈功德』的世界。在那裡，你將被授記為如來、應供、正等覺佛，名為『智慧金剛遍揚自在頂』。 那時，懶惰的眾生異口同聲地說：『當具有極度清凈之心的菩薩普賢行持菩薩行，並使世界完全清凈時，我們也將在那個世界成佛。』當他們這樣祈請時，他們也被授記將在那個世界的周圍成佛，每一千位都具有相同的名字，名為『無垢妙音自在王』等等。 第九王子無罪（Sdigmed）說：『當我行持菩薩行時，在獲得大菩提之前的所有生世中，我將捨棄後悔、擾亂他人之心、懷疑、聲聞和獨覺之心，以及所有不善之心，我將出家，恭敬說法者等等，並以堅定誓言和如實而行等誓言和真誠之語，示現雙手出現具有千輻的珍寶天輪等奇妙神變。』 如來讚許道：『善哉！你已發下了非常美好的願望，通過這個天輪，你將無數五濁惡世的眾生安置於無染的心中，並使他們受持菩提，因此，你將成為不動（Mi-akshubpa，梵文：Akshobhya，不動）！你將成佛，並攝取清凈的剎土！』王子說：『愿一切土地都由黃金構成，像手掌一樣平坦，遍佈天界的珍寶等等，具備器世界的功德；沒有五濁、惡趣、衰老和死亡；具備憶念佛陀等善法；沒有執著和佔有等等眾生世界的功德。』
【English Translation】 With the joy of completely purifying the continuum of countless realms and making limitless and countless offerings to limitless and countless Buddhas, therefore, may you become known as Kuntuzangpo (Samantabhadra, All Good)! Kuntuzangpo, after you have passed through countless kalpas like the sands of one Ganges river, when you enter the second, in the north, after passing sixty Ganges river sands worth of realms from this field, there will arise a world system called 'The Qualities of Extremely Pure Wisdom Water'. There, you will be prophesied to become a Tathagata, Arhat, Perfectly Complete Buddha named 'The Power of the Wisdom Vajra Fully Exalted Top'. At that time, lazy sentient beings unanimously said, 'When the Bodhisattva Kuntuzangpo with an extremely pure mind practices the conduct of a Bodhisattva and completely purifies the realm, we too will become Buddhas in that realm.' When they requested this, they were also prophesied to attain enlightenment in the vicinity of that world system, each thousand having the same name, such as 'Immaculate Melody Sovereign King'. The ninth prince, Sinless (Sdigmed), said, 'When I practice the conduct of a Bodhisattva, in all lifetimes until I attain great enlightenment, I will abandon regret, disturbing the minds of others, doubt, the minds of Hearers and Solitary Realizers, and all non-virtuous minds. I will ordain, respect those who speak the Dharma, and with firm vows and truthful words such as acting as I have spoken, I will show miraculous displays such as the appearance of a precious divine wheel with a thousand spokes in my two hands.' The Tathagata praised, 'Well done! You have made an extremely good aspiration. Through this divine wheel, you have placed countless sentient beings in the empty realms of the five degenerations in a mind free from turbidity and caused them to uphold enlightenment. Therefore, may you become Unmoving (Mi-akshubpa, Akshobhya)! You will become a Buddha, and take hold of a pure realm!' The prince said, 'May all the ground be made of gold, level like the palm of a hand, adorned with divine jewels, etc., possessing the qualities of the vessel world; may there be no five degenerations, evil destinies, old age, and death; may there be the recollection of the Buddha, etc., possessing virtuous qualities; and may there be no grasping or possessiveness, etc., possessing the qualities of the sentient being world.'
ཏན་དང་། ཁང་བརྩེགས་དང་གོས་རྒྱན་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལྡན་པའི་ཞིང་གི་བཀོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བཟུང་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་མི་འཁྲུགས་པ་ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་པར་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ཏེ། གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན། ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ཞིང་འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མངོན་པར་དགའ་ 15-2-37b བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་བཀོད་པར་ལྡན་པ་དེར། ཁྱོད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ཡང་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་བཅུ་པ་གངས་ཀྱི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བས་མི་འཁྲུགས་པའི་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཏབ་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་ལེགས་སོ། །གང་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལག་ཏུ་ཙན་དན་སྦྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་བཞག་པ་དང་། བསམ་པ་ཐག་པས་སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྐྱེད་པས་ན། ཁྱོད་ནི་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་འཁྲུགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་བཅུ་གཅིག་པ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བས་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོས་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཏབ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཁྱོད་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་པར་དགའ་བའི་ཞིང་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསེར་གྱི་མེ་ཏོག་འདས་པའི་འོག་ཏུ་དམ་ཆོས་ནུབ་ནས་བར་གྱི་བསྐལ་བ་གསུམ་འདས་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་རྒྱལ་བའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བར་མིང་འགྱུར་ཏེ། དེར་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 15-2-38a པ་གླང་པོ་རྣམ་པར་བསྒྲགས་པའི་དབང་ཕྱུག་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞིང་ཡང་མི་འཁྲུགས་པའི་ཞིང་གི་བཀོད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་མཉན་དེས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བརྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་མཁའི་ཕྱག་རྒྱས་སྨོན་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཟུང་བ་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཟུང་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཞིང་གཞན་དང་གཞན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་བཞི་བརྒྱས་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་དཔལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ལྟ་བུར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུ་དགུ་བཅུས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ་ལྟ
【現代漢語翻譯】 隨後，王子們擁有著宮殿、樓閣、華麗的服飾、音樂等所有令人愉悅的設施，他們各自構想出一個莊嚴的佛土。如來開示道：『善男子，不動（Akshobhya，不憤怒、不動搖），在未來，經過恒河沙數劫后，當第二個劫來臨時，從東方越過千佛土，有一個名為『現喜』（Abhirati，喜悅）的世界，正如你所發願的那樣，具備你所期望的功德和莊嚴。你將在那裡證得無上菩提，佛號也將被稱為不動如來。』 此後，第十位王子，名為雪山寶藏（Gangs kyi nor bu），如不動如來一樣發願。如來讚歎道：『善男子，你發下了廣大的誓願，很好！因為你將旃檀蛇心（Chandana sbrul gyi snying po）放在所有眾生的手中，並以堅定的信念憶念佛陀，你將成為香象（Spos kyi glang po che）。不動如來涅槃，正法泯滅七日後，你將於該世界證得圓滿正覺，佛號為金蓮（Gser gyi me tog）。』 第十一位王子，名為獅子（Seng ge），如香像一樣發願。如來開示道：『你將成為寶頂（Rin po che'i tog），在現喜世界，金蓮如來涅槃后，正法泯滅，經過三個中期劫后，該佛土的名字將變為勝月（Rgyal ba'i zla ba）。在那裡，你將證得如來果位，佛號為象吼自在音（Glang po rnam par bsgrags pa'i dbang phyug dbyangs），你的佛土將如不動佛土一樣莊嚴。』 此後，五百位以賢護（Mnyan des）為首的王子，如虛空藏菩薩（Nam mkha'i phyag rgyas）一樣發願並構想佛土，如來也授記他們在不同的佛土證得無上菩提。四百位王子發願擁有如金剛般若光輝莊嚴的佛土，如來也為他們一一授記成佛。同樣，九十位王子也如普賢菩薩（Kuntu bzang pos）一樣發願。
【English Translation】 Then, the princes, possessing palaces, mansions, splendid garments, music, and all delightful amenities, each conceived a magnificent Buddha-field. The Tathagata declared: 'Son of good family, Akshobhya (Immovable, Non-agitated), in the future, after as many kalpas as grains of sand in the Ganges have passed, when the second kalpa arrives, eastward, beyond a thousand Buddha-fields from this field, there will be a world called 'Abhirati' (Manifest Joy), possessing the qualities and splendor just as you have wished for. There, you will attain unsurpassed perfect enlightenment, and the name of the Tathagata will also be called Akshobhya.' Thereafter, the tenth prince, named Glacier Jewel (Gangs kyi nor bu), made aspirations just like Akshobhya. The Tathagata praised: 'Son of good family, it is excellent that you have made such vast aspirations! Because you have placed the heartwood of sandalwood snake (Chandana sbrul gyi snying po) in the hands of all sentient beings, and with unwavering resolve, you cultivate mindfulness of the Buddha, you shall become Elephant of Incense (Spos kyi glang po che). After the Tathagata Akshobhya passes into nirvana, and the sacred Dharma declines for seven days, you will attain complete Buddhahood in that world, and your Buddha-name will be Golden Flower (Gser gyi me tog).' The eleventh prince, named Lion (Seng ge), made aspirations just like Elephant of Incense. The Tathagata declared: 'You shall be Jewel Crest (Rin po che'i tog), and in the Abhirati field, after the Tathagata Golden Flower passes away, and the sacred Dharma declines, after three intermediate kalpas have passed, the name of that Buddha-field will change to Victorious Moon (Rgyal ba'i zla ba). There, you will attain the state of Tathagata, and your Buddha-name will be Elephant Roar Sovereign Voice (Glang po rnam par bsgrags pa'i dbang phyug dbyangs), and your field will be as splendid as the field of Akshobhya.' Thereafter, five hundred princes, led by Mnyan des, made aspirations and conceived Buddha-fields like the Bodhisattva Akashagarbha (Nam mkha'i phyag rgyas), and the Tathagata prophesied that they would attain unsurpassed perfect enlightenment in different Buddha-fields. Four hundred princes aspired to possess Buddha-fields as splendid as the Vajra Cutter Wisdom Light, and the Tathagata prophesied that they would all become Buddhas. Similarly, ninety princes also made aspirations just like Samantabhadra (Kuntu bzang pos).
ར་ཞིང་བཟུང་བས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་ནས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དག་བཟུང་ནས་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཏབ་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་། བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བཟུང་སྟེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་གཞན་དང་གཞན་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས། དེ་བཞིན་ 15-2-38b གཤེགས་པའི་གཅེན་དུ་གྱུར་པ་བཅུ་པོ་བརྒྱད་ཅུ་པོ་དག་གི་ཐུ་བོ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་བདག་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འཛིན་པར་བསྐུལ་བ་དང་། དེས་ཡབ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིག །རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་དང་པོར་སྨོན་ལམ་ཐོབ་དང་ཁོ་བོས་ཕྱིས་གདབ་པར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། དེས་ཡབ་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཛིན་ནམ། མ་དག་པ་འཛིན། ཡབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གང་དག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཞིང་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡོངས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་ཁྱོད་རང་གིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་དབང་ཕྱུག་ཁྱབ་བདག་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར། བདག་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཐོབ་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱ་སྟེ། དེ་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་སོགས་ཆུང་ཞིང་། འཁོར་བར་སྐྱོ་བའི་བསམ་པ་ཅན་མང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་སངས་རྒྱ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་འོངས་པའི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་འདས་པའི་རྗེས་སུ། བསྐལ་བ་ཨུཏྤལ་ཡང་དག་རྟོགས་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིའི་གླིང་བཞི་པ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བར། སྐྱེ་རྒུས་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་བརྩེགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ 15-2-39a ཟེའི་བུ་གཉིས་པ་ཡང་དག་འབྱུང་བ་སོགས་བུ་ཐ་ཆུང་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྐལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་ཐ་ཆུང་འཇིགས་པའི་གདུང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། གོང་གི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདུན་ཅུ་རྩ་དགུ་པོ་ལུང་བསྟན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུའི་ཚད་དང་། སེམས་ཅན་འདུལ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་དང་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་དང་འདུལ་བ་སོགས་བསྡོམས་པ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན། བསྐལ་བ་ཨུཏྤལ་དེ་ཟད་ཀར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡུལ་བྲལ་ཡང་དག་མངོན་འཕགས་ཞ
【現代漢語翻譯】 通過佔據佛土，他們全部都被授記為佛。同樣，八萬四千個地方統治者各自佔據了佛土的功德莊嚴，併發起了特殊的願望。還有九萬億和兩萬億的眾生也佔據了佛土，併發起了無上菩提的願望，所有這些都被如來授記，將在不同的世界獲得無上圓滿的菩提果位。然後，婆羅門海塵（Brahmin Ocean Dust）勸請如來的八十個兄弟中的長兄，婆羅門之子海自在主（Brahmin's son Ocean Empowerment Lord），去佔據佛土。他說：『父親，您應該發出獅子吼！』海塵說：『孩子，你先發愿，我稍後再發。』他說：『父親，您是想佔據清凈的佛土，還是不清凈的佛土？』父親說：『婆羅門之子，雖然那些具有大悲心的菩薩會完全接受不清凈的國土，但你自己應該知道。』然後，婆羅門之子海自在主在如來面前發願：『當衆生的壽命達到八萬歲時，我將獲得殊勝的菩提果位。那時，愿我在一個眾生貪慾等煩惱較少，且對輪迴生起厭離心的世界中成佛。』如來授記說：『在經過恒河沙數無量劫之後，在一個名為烏 উৎপལ་ཡང་དག་རྟོགས་（藏文），उत्पल सम्यग्बोधे（梵文天城體），Utpala samyagbodhe（梵文羅馬擬音），蓮花正覺（漢語字面意思）的劫中，在這個佛土名為殊勝四洲的世界裡，當衆生的壽命達到八萬歲時，你將成佛，名為如來寶積（Tathagata Jewel Heap）。』然後，第二個婆羅門之子，乃至最小的兒子，都被授記在同一個劫中成佛。前導者的最小的兒子，名為無畏離怖（Fearless, Free from Dread），他發願說：『愿我能像之前被授記的七十九位婆羅門之子所成就的佛陀那樣，擁有相同的身量、調伏眾生的能力、僧團的數量和教法的壽命。』在烏 उत्पལ་ཡང་དག་རྟོགས་（藏文），उत्पल सम्यग्बोधे（梵文天城體），Utpala samyagbodhe（梵文羅馬擬音），蓮花正覺（漢語字面意思）劫結束時，如來塵離正妙高（Tathagata Dustless Righteous Sublime）將……
【English Translation】 By taking hold of the Buddha-fields, all of them were prophesied to become Buddhas. Similarly, each of the eighty-four thousand rulers of realms, having taken hold of the qualities and arrangements of the Buddha-fields, made special aspirations. Also, nine trillion and two billion sentient beings took hold of the Buddha-fields and made aspirations for unsurpassed enlightenment, all of whom were prophesied by the Tathagata to attain unsurpassed perfect enlightenment in different worlds. Then, the Brahmin Ocean Dust urged the eldest of the ten brothers of the Tathagata, the eighty Brahmin boys, the Lord of the Ocean of the Brahmin boy, to take hold of the Buddha-field. He said, 'Father, you should roar the lion's roar!' Ocean Dust said, 'Son, you should first make an aspiration, and I will make it later.' He said, 'Father, do you want to take hold of a pure Buddha-field or an impure one?' The father said, 'Brahmin boy, although Bodhisattvas who possess great compassion will completely take hold of impure fields, you should know for yourself.' Then, the Brahmin boy, the Lord of the Ocean of Power, in front of the Tathagata, made the aspiration: 'When beings live to be eighty thousand years old, may I attain the supreme enlightenment in such a way that at that time, sentient beings will have little attachment and many will have the thought of being weary of samsara.' The Tathagata prophesied, 'After countless kalpas, one Ganges river of sand has passed, in a kalpa called Utpala Samyagbodhe, in this Buddha-field called the Excellent Fourth Continent, when beings live to be eighty thousand years old, you will become a Buddha called Tathagata Jewel Heap.' Then, the second Brahmin son, and so on down to the youngest son, were prophesied to become Buddhas in the same kalpa. The youngest son of the leader, named Fearless, Free from Dread, made the aspiration that 'May I become like the Buddhas prophesied by the previous seventy-nine Brahmin boys, with the same size of body, the same ability to tame sentient beings, the same number of Sangha, and the same lifespan of teaching the Dharma.' At the end of that Utpala kalpa, the Tathagata Dustless Righteous Sublime will...
ེས་སུ་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེའི་སློབ་མ་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་ཀུན་དགའ་ར་བའི་སྒོ་ན་འདུག་པ་ལ། རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ཅི་འདོད་པ་དག་ཀྱང་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་བ་ལ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མའི་ཁྱུ་མཆོག་གིས་སྨྲས་པ། ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་། ཚོགས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཇི་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལགས། མདུན་ན་འདོན་གྱིས། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་སྟེ་མི་ཟད་པའི་མཛོད་བཞི་པོ་ལམ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ཞིང་སྙིགས་མ་ཅན་འདིར་སངས་རྒྱ་བར་དམ་བཅས་ཤིང་ 15-2-39b བདེན་པའི་ཚིག་གིས་ལག་པ་གཉིས་སུ་གླང་པོའི་གཙོ་བོ་དག་བྱུང་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེན་པོའི་གདུགས་མངོན་པར་འཕགས་པའི་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྟོང་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་པོ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཐ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམ་གཟིགས་དང་། གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལུང་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་གང་དག་རིག་བྱེད་ཀློག་པའི་བྲམ་ཟེ་སྟོང་ཞིག་ཡོད་པའི་ཐུ་བོ་མང་པོས་བླ་མར་བཀུར་བ། ཁྱབ་འཇུག་ང་ཞེས་བྱ་བ་དེས་གསོལ་པ། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དུག་གསུམ་བདོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བས། ཀྱེ་མཁན་པོ་ཁྱབ་འཇུག་ང་འདིས་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ལགས། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་བྱེད་ཅིང་། སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྲོལ་བར་ 15-2-40a བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱབ་འཇུག་རླུང་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཤར་ཕྱོགས་ན་ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བའི་འཇིག་རྟེན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྟོང་གི་དང་པོར་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་སྐྱོང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་སྐྱེ་དགུས
【現代漢語翻譯】 被授記將證得菩提。然後，有三百萬俱胝婆羅門學童聚集在僧園的門口。海塵（婆羅門）勸說婆羅門童子們發起菩提心，並讓他們隨意取用佛土的功德莊嚴。婆羅門童子星宿之王（梵文：Nakṣatrarāja）問道：『以何種道路、何種資糧、何種行持、何種憶念才能證得菩提？』引導者（海塵）開示說，積累福德、智慧、般若的四種無盡藏是道路，並讚歎了成佛之道。於是，婆羅門童子在那如來面前發誓，要在這個穢土成佛，並以真實語顯現了雙手出現象王的神變。如來授記他為『大寶傘顯現殊勝光』佛（梵文：Ratna-mahācchatra-abhirbhūta-raśmi）。同樣，一千個婆羅門童子和三百萬俱胝婆羅門童子都發愿在這個佛土證得無上圓滿菩提，所有這些都被如來寶心（梵文：Ratnagarbha）授記，最後將成為毗婆尸佛（梵文：Vipaśyin）、有頂髻佛（梵文：Uṣṇīṣa）和一切救護佛（梵文：Sarvatrāṇa）。在所有被授記的婆羅門童子中，有一千個精通吠陀的婆羅門，其中一位名叫遍入我（梵文：Vyāpti-aham），受到許多人的尊敬，他祈請道：『愿我在五濁惡世成佛，併爲貪嗔癡熾盛的眾生宣說佛法。』婆羅門童子星宿守護（梵文：Nakṣatratrāṇa）問道：『遍入我導師，您看到了什麼意義，才發願在五濁惡世成佛？』婆羅門海塵答道：『凡是具有大悲心的菩薩，都會在五濁惡世證得菩提，並救度無依無靠的眾生。』如來開示道：『遍入風（梵文：Vyāpti-vāyu），你未來將在東方名為紺青幢（梵文：Indranīla-dhvaja）的世界中成佛，號為須彌王（梵文：Merurāja）如來。』然後，在一千個婆羅門童子之首的婆羅門童子星宿守護髮愿說，愿這個佛土的眾生……
【English Translation】 He was prophesied to attain enlightenment. Then, three million kotis of Brahmin students gathered at the gate of the monastery. Ocean Dust (the Brahmin) urged the Brahmin boys to generate the mind of enlightenment and encouraged them to enjoy whatever qualities they desired in the Buddha-field. The Brahmin boy Star Cluster Supreme (Nakṣatrarāja) asked: 'By what path, what accumulations, what conduct, and what mindfulness will enlightenment be attained?' The Guide (Ocean Dust) taught that the four inexhaustible treasuries of merit, wisdom, and prajna are the path, and praised the path to great enlightenment. Then, the Brahmin boy vowed in the presence of the Tathagata to attain Buddhahood in this impure land, and with a truth-speaking act, manifested the miracle of elephants appearing in his two hands. The Tathagata prophesied him to be the Buddha 'Great Jewel Umbrella Manifesting Supreme Light' (Ratna-mahācchatra-abhirbhūta-raśmi). Similarly, a thousand Brahmin boys and three million kotis of Brahmin boys all made aspirations to attain unsurpassed perfect enlightenment in this Buddha-field, and all of these were prophesied by the Tathagata Jewel Heart (Ratnagarbha), the last of whom will become Vipaśyin Buddha, Uṣṇīṣa Buddha, and Sarvatrāṇa Buddha. Among all the prophesied Brahmin boys, there was one named Vyāpti-aham, the eldest of a thousand Brahmins who were well-versed in the Vedas, and who was revered by many. He requested: 'May I attain Buddhahood in a Buddha-field with the five degenerations and teach the Dharma to sentient beings afflicted by the three poisons.' The Brahmin boy Star Protector (Nakṣatratrāṇa) asked: 'O Teacher Vyāpti-aham, what meaning have you seen that you aspire to attain Buddhahood in a Buddha-field with the five degenerations?' The Brahmin Ocean Dust replied: 'Any Bodhisattva who possesses great compassion will attain enlightenment in a Buddha-field with the five degenerations and liberate sentient beings who are without refuge or protection.' The Tathagata said: 'Vyāpti-vāyu, in the future, in a world in the east called Indranīla-dhvaja, you will become the Tathagata Merurāja.' Then, Star Protector (Nakṣatratrāṇa), the first of the thousand Brahmin boys, aspired that the beings in this Buddha-field...
་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་འཚང་རྒྱ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་འདིར་ཚེ་ལོ་བཞི་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན། སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཉིས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དགུ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་པོ་ཐམས་ཅད་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་སོ་སོའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་སུམ་ཁྲི་པའི་དུས་སུ་གསེར་ཐུབ་དང་། རྩོད་དུས་ཀྱི་མཚན་མ་བྱུང་བ་ཉི་ཁྲིའི་དུས་སུ་འོད་སྲུང་དང་། ཡར་འཕེལ་བའི་རྗེས་ཀྱི་བརྒྱད་ཁྲི་པའི་དུས་སུ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྟོང་གི་ནང་ནས་ཐ་ཆུང་སྟོབས་ཆེན་ཤུགས་འཆང་གིས་ནི་བསྐལ་བ་བཟང་པོ་འདིའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་ཆོས་བཟུང་ནས་ཆོས་ནུབ་པ་དང་བསྐལ་པའི་སྙིགས་མ་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་བཞི་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་བསྡོམས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་ 15-2-40b རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བསླབ་པ་འཆལ་བ་དང་། མ་གུས་པ་དང་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པ་སོགས་བགྱིས་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འདིས་འཁོར་བའི་འདམ་ལས་འབྱིན་ཅིང་མྱང་འདས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ། ཁྱེའུ་དེ་ལ་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྐར་མ་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་མིང་བཏགས་ཏེ། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐ་མར་མོས་པ་སྣང་མཛད་དམ་གསལ་མཛད་ཅེས་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་ད་ཕན་ཆད་ཁོ་བོའི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་མི་དགོས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་སྤྱོད་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་བསྙེན་བཀུར་བ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་པོ་ལ་སོ་སོར་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བྱིན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཅུག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སོ་སོ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་འདི་སྙམ་དུ། ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་འདིར། བདག་གིས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོ་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེ་རྒུ་བཏབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་དང་བ་ཤ་སྟག་བཟུང་སྟེ། ཁྱབ་འཇུག་རླུང་མ་གཏོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་དག་གིས་ནི་རྩོད་པའི་དུས་སྤངས་པས་ན། བདག་གིས་ནི་རྩོད་པའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། 15-2-41a སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་མགྲོན་དུ་གཉེར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པོར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་ཅི་ནས་འཁོར་འདི་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
【現代漢語翻譯】 當壽命達到四萬歲時，他們發願成佛。如來授記，當彌勒（Maitreya，慈氏）佛在娑婆世界壽命達到四萬歲時，將成佛名為拘留孫佛（Krakucchanda，音譯為拘留孫佛）。同樣，從第二個婆羅門之子開始，直到第九百九十九個，所有這些都在這個賢劫中，按照各自的願望，在三萬歲時授記為金寂佛（Kanakamuni，音譯為迦那迦牟尼佛），在爭鬥時期出現徵兆的兩萬歲時授記為迦葉佛（Kasyapa，音譯為迦葉佛），在之後壽命增長到八萬歲時授記為彌勒佛等。一千個婆羅門童子中最小的，即大力士，在賢劫中供養所有佛陀，守護佛法，在佛法衰敗和劫末時利益眾生，之後成為一千零四位佛陀的總集，包括他們的壽命和教法等事業。他們發願，賢劫的佛陀們對於教法的懈怠、不恭敬以及誹謗聖者等行為，都能被這位佛陀從輪迴的泥潭中救出，並引入涅槃之城。因此，這個童子被命名為藥王星（Bhaisajyaraja-naksatra，藥王星），並被授記為賢劫最後一位佛陀，名為愛樂能仁（Rucika，愛樂能仁）或光明能仁（Prabhasakara，光明能仁）。 之後，婆羅門海塵（Sagaramati，海塵）讚歎道：『從今以後，你們不必再侍奉我，可以隨意自便。』婆羅門海塵將珍寶飾品等分別贈予侍奉他的五個婆羅門童子，讓他們發起菩提心，如來也分別授記他們將成佛。之後，婆羅門海塵心想：『如何才能使這個具足一切的眷屬，以及無數的眾生髮起無上菩提心，使所有佛土清凈莊嚴，充滿喜悅呢？除了遍入風（Khaba-jug-rlung，一種風的名字）之外，其他的菩薩都捨棄了爭鬥的時代，我應該在爭鬥的時代到來時，堅定地努力引導眾產生為佛法的客人。我應該如何使這個眷屬以及包括天神在內的所有世間都向我頂禮膜拜，並供養諸佛世尊呢？』
【English Translation】 When their lifespan reached forty thousand years, they made aspirations to attain Buddhahood. The Tathagata prophesied that when Maitreya's lifespan in this Saha world reached forty thousand years, he would attain Buddhahood as Krakucchanda. Similarly, starting from the second son of the Brahmin, up to the nine hundred and ninety-ninth, all of them in this Fortunate Aeon were prophesied according to their respective aspirations: at the age of thirty thousand, Kanakamuni; at the age of twenty thousand, when the signs of the degenerate age appeared, Kasyapa; and later, when the lifespan increased to eighty thousand, Maitreya, and so on. The youngest of the thousand Brahmin children, the mighty one, having made offerings to all the Buddhas of this Fortunate Aeon, upheld the Dharma, and benefited sentient beings during the decline of the Dharma and the end of the aeon, would become the embodiment of all the activities of the thousand and four Buddhas, including their lifespans and teachings. They aspired that the Buddha would liberate those who were lax in the teachings, disrespectful, and blasphemed the noble ones from the cycle of existence and lead them into the city of Nirvana. Therefore, that child was named Bhaisajyaraja-naksatra (藥王星，Medicine King Star), and was prophesied to be the last Buddha of the Fortunate Aeon, named Rucika (愛樂能仁，Loving Light) or Prabhasakara (光明能仁，Radiant Light). Then, the Brahmin Sagaramati (海塵，Ocean of Wisdom) praised, 'From now on, you do not need to serve me anymore, you may do as you please.' The Brahmin Sagaramati gave precious ornaments and so on to each of the five Brahmin children who served him, and caused them to generate the mind of enlightenment, and the Tathagata prophesied that they would each become Buddhas. Then, the Brahmin Sagaramati thought, 'How can I cause this retinue, which is complete in every way, and countless beings to generate the unsurpassed mind of enlightenment, and make all Buddha-fields pure and joyful? Except for Khaba-jug-rlung (遍入風，All-pervading Wind), other Bodhisattvas abandon the age of strife, so when the age of strife arrives, I should steadfastly strive to guide sentient beings as guests of the Dharma. How should I make this retinue and all the worlds, including the gods, prostrate and make offerings to me and to the Buddhas, the Bhagavat?'
རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་ཅིང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཕྱི་མའི་དུས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཀྱང་། རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཞིང་སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་རྣམས་སྐྱོབ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པ་དང་། བདག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་བསྐལ་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་བར་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བདག་གི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚུལ་ཡང་བརྗོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། བདག་གིས་སྨོན་ལམ་གྱི་སེང་གེའི་སྒྲ་བསྒྲག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། མདུན་ན་འདོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དེ། ཆོས་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ག་ལ་བ་དེར་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་གིས་སིལ་སྙན་འཁྲོལ་ཞིང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་པ་དང་། 15-2-41b ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཚིག་མཐུན་པར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལེགས་སོ། །མཁས་པ་རབ་མཆོག་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བརྟན་པོར་ཐོབ་ཅིག་བདག་ཅག་ཀྱང་ཉན་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་པུས་མོའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་པའི་མོད་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་རྟོག་གི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཇི་ཙམ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཡོས་ཤིང་རབ་ཏུ་གཡོས་ལ། སིལ་སྙན་དག་ཀྱང་མ་དཀྲོལ་བར་འཁྲོལ། བྱ་དང་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་འཇམ་པའི་སྒྲ་སྒྲོགས། ལྗོན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་མེ་ཏོག་འབུལ། འཇིག་རྟེན་འདིའི་ངན་སོང་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བྱམས་པའི་སེམས་སུ་གྱུར། ནམ་མཁར་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱེད། འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་བྲམ་ཟེའི་སྨོན་ལམ་མཉན་པའི་ཕྱིར། འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བབ་སྟེ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ན་འཁོད་ཅིང་ལྷའི་སྤོས་དང་རས་བཅོས་བུའི་བར་དག་གིས་མཆོད་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ། བསམ་གཏན་དག་གིས་རྣམ་གྲོལ་ཚངས་པ་བཞིན། །གཟུགས་ཀྱི་འོད་གསལ་བརྒྱ་བྱིན་འདྲ་བ་སྟེ། །རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་ནོར་འབྲུ་རབ་གཏོང་ཞིང་། །རིན་ཆེན་མཆོག་མངའ་ཐུབ་པ་ཚོང་དཔོན་བཞིན། །ཞི་བ་སྒྲོགས་མཛད་རི་ལ་སེང་གེ་འདྲ། ། 15-2-42a མི་འགུལ་བརྟན་པ་ལྷུན་པོ་འདྲ་བ་སྟེ། །རྒྱ་མཚོ་བཞིན་དུ་འཁྲུགས་པ་མི་མངའ་ཞིང་། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་ལ་ས་བཞིན་མཚུངས་པ
【現代漢語翻譯】 他們都發出『善哉』的聲音，給予讚揚和讚歎。未來的時代，那些具有大慈悲心的菩薩們也會出現，在爭鬥的時代，他們會以清凈的願力來守護菩提，救助貧困的眾生，行持佛陀的事業。我圓寂之後，直到不可思議的劫數，在十方諸佛的剎土中，我都會被讚揚，並且在菩薩們面前講述我的願力。聽到這些后，他們會感到驚奇，並且爲了秉持如此大慈悲心的願力，我會發出願力的獅子吼。』於是，領誦師婆羅門海塵，將袈裟披在一肩，前往如來所在之處。 當時，百千俱胝的天神演奏著樂器，降下花雨，讚歎這位聖者『善哉』。所有具足功德的眷屬也都合掌，異口同聲地說：『聖者善哉！賢善無比的您為我們帶來了利益，愿您堅定地獲得願力，我們也願意聽聞。』 之後，領誦師在世尊面前雙膝跪地的那一刻，所有佛土，乃至三千大千世界的宇宙都震動起來。樂器無需演奏也發出聲音，所有的鳥獸都發出柔和的聲音，所有的樹木都開花，此世間的惡道中斷，轉為慈悲之心。在空中飛翔的天人們用鮮花等供養。下至無間地獄，上至色界頂端的天神們，爲了聽婆羅門的願力，降臨到閻浮提，在虛空中安坐，用天上的香和絲綢等供養。之後，那位婆羅門合掌對如來說： 『如禪定般解脫，如梵天般清凈，如帝釋天般光明，如國王般佈施財物，如商主般擁有珍寶，如獅子般寂靜，如須彌山般不動搖，如大海般不混濁，如大地般平等對待功過。』
【English Translation】 They all uttered 'Well done!' giving praise and commendation. In future times, Bodhisattvas endowed with great compassion will also arise. In times of strife, they will uphold Bodhi with pure aspirations in impure realms, rescuing impoverished sentient beings and performing the deeds of the Buddha. Even after my complete Nirvana, for countless eons, I will be praised in the Buddha-fields of the ten directions, and my vows will be recounted before the Bodhisattvas. Hearing this, they will be amazed, and in order to uphold such vows of great compassion, I will roar the lion's roar of aspiration.' Then, the chief reciter, the Brahmin Ocean Dust, draped his Dharma robe over one shoulder and went to where the Tathagata was. At that time, hundreds of thousands of kotis of gods played musical instruments and rained down flowers, praising the holy being with 'Well done!' All the retinue endowed with all virtues also joined their palms and unanimously said, 'Holy being, well done! O most excellent wise one, you who benefit us, may you firmly attain your aspiration, and we also wish to listen.' Then, as soon as the reciter knelt before the Bhagavan, all the Buddha-fields, even the extent of the three-thousand-great-thousand world system, shook and trembled. The musical instruments played without being struck. All the birds and animals made gentle sounds. All the trees blossomed. The evil destinies of this world ceased, and it turned into a mind of loving-kindness. Those who travel in the sky made offerings with flowers and so on. All the gods from Avici to the peak of existence descended to Jambudvipa to listen to the Brahmin's aspiration, seated in the middle of the sky, and diligently engaged in offering with divine incense and silk canopies. Then, that Brahmin joined his palms and said to the Tathagata: 'Like liberation from meditation, like purity from Brahma, like the brightness of Indra, like a king giving away wealth, like a merchant possessing precious jewels, like a lion proclaiming peace on a mountain, like Mount Meru unmoving and steadfast, like an ocean unperturbed, like the earth treating merit and demerit equally.'
ར་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་པོ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་སྩལ་ཏེ། དེ་དག་རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་རྒུ་དག་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཅན་ཀྱང་བསམ་པ་དག་པ། དགེ་རྩ་སྲུང་བ། གདུལ་སླ་བ་དག་བཟུང་ངོ་། །གང་དག་སྐར་མ་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རིག་བྱེད་ཀློག་པ་སྟོང་རྩ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྐལ་པ་བཟང་པོར་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སྤྱོད་པ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་འདུལ་བར་བགྱི་ལགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཤས་ཆེ་བ་དང་། རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་མཚམས་མ་མཆིས་པ་བགྱིད་པ་རྣམས་དང་། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་། འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ། ལོག་པར་ལྟ་བ། འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་དང་བྲལ་བ། ཕར་མི་འཛིན་པ། མར་མི་འཛིན་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་མི་འཛིན་པ། བགྱི་བ་མ་ལགས་པ་བགྱིད་པ། 15-2-42b བསོད་ནམས་མ་ལགས་པ་བགྱིད་པ། དགེ་བཅུའི་ལམ་དང་བྲལ་བ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་འཇིགས་པར་མི་ལྟ་བ། ལེགས་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་པོ་ལ་ཞུགས་པ། མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤངས་པ། སྲིད་པའི་བཙོན་རར་ཆུད་ཅིང་རྒྱུན་ཕྱོགས་སུ་འདས་པ། འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་བ། གཏི་མུག་གི་མུན་པས་བསྒྲིབས་པ། ལམ་ངན་པས་བཅོམ་པ། ཉམ་ང་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་རྣམས་སྤངས་ལགས་ཏེ། མི་མཇེད་འདིའི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདིར་ཚེ་ལོ་བཅུ་ཐུབ་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་སྤངས་པས། དེ་དག་ནི་སྲིད་པའི་དབའ་ཀློང་ན། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་དུ་ཆུད་དེ་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མེད་ལ། རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནི་བཟང་ཞིང་དག་ལ། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པའི་སེམས་ཅན་བསམ་པ་དག་ཅིང་འདུལ་སླ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་ལགས་སམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རང་རང་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞིང་བཀོད་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་ངས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །བྲམ་ཟེས་གསོལ་བ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་དཔེར་ན་ཤིང་ཀིང་ཤུ་ཀའི་འདབ་མ་བཞིན་དུ་སྙིང་འདར་ཞིང་བདག་གི་ཡིད་ནི་སྐྱོ་ལ་ལུས་ཐམས་ཅད་ 15-2-43a ཤ་ཐང་ཆད་པར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་། རྩོད་པ་ཆེན་པ
【現代漢語翻譯】 以『行為』等偈頌讚嘆后祈請：『尊者世尊，我將無數億的眾生安置於圓滿菩提中，並使他們各自的佛土廣大莊嚴，攝受那些心念清凈、守護善根、易於調伏的眾生。』那些如星宿調伏等一千零四位誦讀吠陀的婆羅門童子，如來已於賢劫中授記他們成佛。那些殊勝的補特伽羅，雖然以貪慾、嗔恚和傲慢行事，但可以通過三乘加以調伏。然而，他們已經完全捨棄了煩惱的障礙和爭鬥時代的污垢。因此，他們也捨棄了那些造作無間罪、捨棄正法、誹謗聖者、持邪見、遠離七聖財、不敬父母、不敬沙門和婆羅門、行非所行、作非福業、遠離十善道、不畏懼來世、不追求三種善行、沉溺於三種惡行、被所有智者和善知識所捨棄、囚禁于有為的牢獄中、沉溺於輪迴的泥潭中、被愚癡的黑暗所矇蔽、被惡道所摧毀、遭受巨大痛苦的人。在這個娑婆世界的賢劫中，當壽命達到十歲時，所有眾生都被這些殊勝的補特伽羅所捨棄。因此，他們在有為的巨浪中，沉溺於輪迴的迷宮中，沒有救護和依靠。他們各自的佛土美好而清凈，難道不是攝受了那些積累善根、心念清凈、易於調伏的眾生嗎？』如來開示道：『婆羅門，確實如此。眾生各自如其心念般發願，佛所莊嚴的佛土也被完全攝受，我也同樣授記了他們。』婆羅門稟告道：『尊者世尊，我像金樹的葉子一樣內心顫抖，我的心灰暗，身體疲憊不堪。世尊，如果那時菩薩們捨棄了，爭鬥劇烈……』 以『行為』等偈頌讚嘆后祈請：『尊者世尊，我將無數億的眾生安置於圓滿菩提中，並使他們各自的佛土廣大莊嚴，攝受那些心念清凈、守護善根、易於調伏的眾生。』那些如星宿調伏等一千零四位誦讀吠陀的婆羅門童子，如來已於賢劫中授記他們成佛。那些殊勝的補特伽羅，雖然以貪慾、嗔恚和傲慢行事，但可以通過三乘加以調伏。然而，他們已經完全捨棄了煩惱的障礙和爭鬥時代的污垢。因此，他們也捨棄了那些造作無間罪、捨棄正法、誹謗聖者、持邪見、遠離七聖財、不敬父母、不敬沙門和婆羅門、行非所行、作非福業、遠離十善道、不畏懼來世、不追求三種善行、沉溺於三種惡行、被所有智者和善知識所捨棄、囚禁于有為的牢獄中、沉溺於輪迴的泥潭中、被愚癡的黑暗所矇蔽、被惡道所摧毀、遭受巨大痛苦的人。在這個娑婆世界的賢劫中，當壽命達到十歲時，所有眾生都被這些殊勝的補特伽羅所捨棄。因此，他們在有為的巨浪中，沉溺於輪迴的迷宮中，沒有救護和依靠。他們各自的佛土美好而清凈，難道不是攝受了那些積累善根、心念清凈、易於調伏的眾生嗎？』如來開示道：『婆羅門，確實如此。眾生各自如其心念般發願，佛所莊嚴的佛土也被完全攝受，我也同樣授記了他們。』婆羅門稟告道：『尊者世尊，我像金樹的葉子一樣內心顫抖，我的心灰暗，身體疲憊不堪。世尊，如果那時菩薩們捨棄了，爭鬥劇烈……』
【English Translation】 Having praised with verses such as 'Behavior', he requested: 'Venerable Bhagavan, I will place countless billions of beings in complete enlightenment, and may their respective Buddha-fields be vast and magnificent, embracing those beings who are pure in mind, protect their roots of virtue, and are easy to tame.' Those one thousand and four Brahman children who recite the Vedas, such as Star Constellation Taming, the Tathagata has prophesied that they will become Buddhas in the Bhadrakalpa (Auspicious Aeon). Those excellent individuals, although they act with desire, hatred, and pride, can be tamed by the three vehicles. However, they have completely abandoned the obstacles of afflictions and the dregs of the age of strife. Therefore, they have also abandoned those who commit the five heinous crimes, abandon the Dharma, slander the noble ones, hold wrong views, are devoid of the seven noble riches, do not respect their parents, do not respect ascetics and Brahmins, do what should not be done, do non-virtuous deeds, are devoid of the ten virtuous paths, do not fear the next life, do not pursue the three good deeds, indulge in the three evil deeds, are abandoned by all wise people and virtuous friends, are imprisoned in the prison of existence, are immersed in the mire of samsara, are obscured by the darkness of ignorance, are destroyed by evil paths, and suffer great pain. In this Bhadrakalpa (Auspicious Aeon) of this Saha world, when the lifespan reaches ten years, all beings are abandoned by these excellent individuals. Therefore, they are in the great waves of existence, immersed in the maze of samsara, without refuge or support. Are not their respective Buddha-fields beautiful and pure, embracing those beings who have accumulated roots of virtue, are pure in mind, and are easy to tame?' The Tathagata said: 'Brahmin, it is indeed so. Beings make aspirations according to their own minds, and the Buddha-fields adorned by the Buddhas are also completely embraced, and I have also prophesied them.' The Brahmin reported: 'Venerable Bhagavan, I tremble like the leaves of a King Shuka tree, my heart is dim, and my body is exhausted. Bhagavan, if the Bodhisattvas abandon them at that time, and the strife is severe...' Having praised with verses such as 'Behavior', he requested: 'Venerable Bhagavan, I will place countless billions of beings in complete enlightenment, and may their respective Buddha-fields be vast and magnificent, embracing those beings who are pure in mind, protect their roots of virtue, and are easy to tame.' Those one thousand and four Brahman children who recite the Vedas, such as Star Constellation Taming, the Tathagata has prophesied that they will become Buddhas in the Bhadrakalpa (Auspicious Aeon). Those excellent individuals, although they act with desire, hatred, and pride, can be tamed by the three vehicles. However, they have completely abandoned the obstacles of afflictions and the dregs of the age of strife. Therefore, they have also abandoned those who commit the five heinous crimes, abandon the Dharma, slander the noble ones, hold wrong views, are devoid of the seven noble riches, do not respect their parents, do not respect ascetics and Brahmins, do what should not be done, do non-virtuous deeds, are devoid of the ten virtuous paths, do not fear the next life, do not pursue the three good deeds, indulge in the three evil deeds, are abandoned by all wise people and virtuous friends, are imprisoned in the prison of existence, are immersed in the mire of samsara, are obscured by the darkness of ignorance, are destroyed by evil paths, and suffer great pain. In this Bhadrakalpa (Auspicious Aeon) of this Saha world, when the lifespan reaches ten years, all beings are abandoned by these excellent individuals. Therefore, they are in the great waves of existence, immersed in the maze of samsara, without refuge or support. Are not their respective Buddha-fields beautiful and pure, embracing those beings who have accumulated roots of virtue, are pure in mind, and are easy to tame?' The Tathagata said: 'Brahmin, it is indeed so. Beings make aspirations according to their own minds, and the Buddha-fields adorned by the Buddhas are also completely embraced, and I have also prophesied them.' The Brahmin reported: 'Venerable Bhagavan, I tremble like the leaves of a King Shuka tree, my heart is dim, and my body is exhausted. Bhagavan, if the Bodhisattvas abandon them at that time, and the strife is severe...'
ོའི་དུས་ཀྱིས་མུན་པར་འཕངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་གི་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ལྟ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་ནས། གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོ་དེ་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་སྟོང་ཐུབ་པ་ན་སྡོད་ཅིང་བདག་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ན་སྨིན་ཅིང་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་མཐོང་ནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་སྤྲོ་ཞིང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བགྱི་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཚེ་རབས་གཞན་ན་སློང་མོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་མཆིས་ན། དེ་དག་ལ་ཟས་དང་སྐོམ་དང་གནས་དང་། སྨན་དང་གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འདོད་པ་གཏོང་བ་ན་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཞིང་སྙིང་རྗེའི་ཡིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མི་འདོད་པར་སེམས་ཅན་ལ་བསྩལ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བགྱི་བ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཕན་གདགས་པའི་སླད་དུ་བཏང་བའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་ 15-2-43b ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་ཡང་གཏོང་བར་དཀའ་བ་སློང་བ། བྲན་དང་གྲོང་དང་། རྒྱལ་སྲིད་དང་། མཆིས་བྲང་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་དང་། ཡན་ལག་དང་དབང་པོ་རྣམས་དང་། པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་དང་རུས་པ་དང་། མགོ་དང་ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྙིང་རྗེའི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་སླད་དུ་བྱིན་པར་གྱུར་ཅིག །གང་སྔོན་ཆད་སུས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་གཏོང་བ་མ་བྱས་པ་དང་། སླན་ཆད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་དུ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་དེ་ལྟ་བུ་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་ཚེ་རབས་གཞན་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པ་དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། གཞན་དེ་ལ་དགོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། ཡུལ་རྣམས་ལ་མི་བཟོད་པ་མ་མཆིས་པ་དང་། བདག་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ཞིང་། བླ་ན་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་སླར་མི་ལྡོག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པའི་སླད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྤྱོད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཏེ། སྔོན་
【現代漢語翻譯】 當看到那些被惡時期的黑暗所拋棄的眾生都成為我慈悲的對象時，世尊，我于未來之時，度過如恒河沙數般的無數劫后，當第二個劫來臨時，在那賢劫中，當衆生的壽命能活到一千歲時，我將安住於此，長久地修持菩提行，永不厭倦輪迴。我將以三摩地的力量，長久地成熟並看到需要調伏的眾生，樂於接納他們，並通過修持六度來接納他們。世尊所說的『完全放棄事物之相，即是佈施波羅蜜多』，我將修持這樣的佈施波羅蜜多。在其他生世中，如果有無數的乞討者，我將以極大的喜悅和慈悲之心，將他們所需要的食物、飲料、住所、醫藥、雨傘、旗幟、珍寶等施予他們，不求回報地將果報施予眾生，使眾生得以成熟。爲了利益這些眾生，我所佈施的一切都將完全施捨出去。如果有人乞討難以施捨之物，如奴僕、城鎮、王位、內宮、子女、肢體、器官、面板、血肉、骨骼、頭顱、身體乃至生命，我也將以極大的喜悅和慈悲之心，爲了利益眾生而施捨出去。過去從未有人做過這樣的佈施，未來也不會有菩薩爲了圓滿菩提而修持時，做出這樣的佈施，我將完全施捨出去。如此，在無數的生世中，爲了菩提，我將修持佈施波羅蜜多，並使他人也樂於行佈施。同樣地，我將以各種戒律和苦行來修持，對於任何境遇都能安忍，修持能分別認識的安忍波羅蜜多，精勤地修持一切有為法皆為空寂，一切無為法皆為寂靜，從無上行中永不退轉，爲了斷除對一切現象的顛倒執著，修持空性的禪定波羅蜜多，以及證悟自性不生的法性的智慧波羅蜜多。過去（སྔོན，पूर्व，pūrva，先前） 我所造的一切罪業，都將在一切佛菩薩面前懺悔。未來（སྔོན，पूर्व，pūrva，先前）我將守護一切律儀，永不違犯。現在（སྔོན，पूर्व，pūrva，先前）我將以三門恭敬地積累一切善根。我將以無上的喜悅和慈悲之心，將一切善根迴向給一切眾生，愿一切眾生都能獲得安樂。我將以無上的智慧，證悟一切法皆為空性，愿一切眾生都能從輪迴中解脫。我將以無上的慈悲，利益一切眾生，愿一切眾生都能獲得菩提。我將以無上的願力，成就一切佛果，愿一切眾生都能獲得佛果。我將以無上的精進，修持一切菩薩行，愿一切眾生都能成就菩薩道。我將以無上的智慧，證悟一切法皆為空性，愿一切眾生都能從輪迴中解脫。我將以無上的慈悲，利益一切眾生，愿一切眾生都能獲得菩提。我將以無上的願力，成就一切佛果，愿一切眾生都能獲得佛果。我將以無上的精進，修持一切菩薩行，愿一切眾生都能成就菩薩道。我將以無上的智慧，證悟一切法皆為空性，愿一切眾生都能從輪迴中解脫。我將以無上的慈悲，利益一切眾生，愿一切眾生都能獲得菩提。我將以無上的願力，成就一切佛果，愿一切眾生都能獲得佛果。我將以無上的精進，修持一切菩薩行，愿一切眾生都能成就菩薩道。我將以無上的智慧，證悟一切法皆為空性，愿一切眾生都能從輪迴中解脫。我將以無上的慈悲，利益一切眾生，愿一切眾生都能獲得菩提。我將以無上的願力，成就一切佛果，愿一切眾生都能獲得佛果。我將以無上的精進，修持一切菩薩行，愿一切眾生都能成就菩薩道。
【English Translation】 When I see that all sentient beings, cast into darkness by the age of strife, become the object of my compassion, O Bhagavan, in the future, after countless kalpas, as many as the sands of one Ganges River, have passed, when the second kalpa arrives, in that Bhadrakalpa (Auspicious Aeon), when beings live to be a thousand years old, may I abide there and practice the conduct of enlightenment for a long time, without ever tiring of samsara. May I, through the power of samadhi, mature for a long time and see the sentient beings to be tamed, be delighted to embrace them, and embrace them by practicing the six paramitas. The Bhagavan said, 'The complete abandonment of the characteristics of things is the perfection of generosity,' may I practice such a perfection of generosity. In other lifetimes, if there are countless beggars, may I give them whatever they desire, such as food, drink, shelter, medicine, umbrellas, banners, jewels, etc., with supreme joy and a compassionate mind, bestowing the fruits without desire upon sentient beings, and may I fully mature those sentient beings. And may all the collections of offerings that I give for the sake of benefiting those sentient beings be completely given away. If someone begs for something difficult to give, such as servants, towns, kingdoms, inner palaces, sons and daughters, limbs and organs, skin, flesh, blood, bones, head, body, and even life, may I give them away with supreme joy and a compassionate mind, for the sake of benefiting sentient beings. May I completely give away such generosity, which no one has ever done before, and which will not be done in the future by Bodhisattvas practicing for the sake of complete enlightenment. Thus, in countless other lifetimes, may I practice the perfection of generosity for the sake of enlightenment, and may I make others rejoice in it. Similarly, may I practice austerities with various disciplines and vows, may I be patient with all circumstances, may I cultivate the perfection of patience that individually discerns, and may I diligently meditate on all conditioned things as empty and all unconditioned things as peaceful, never turning back from the supreme conduct, and for the sake of abandoning all perverted views of all phenomena, may I practice the dhyana paramita (perfection of meditation) of emptiness, and the prajna paramita (perfection of wisdom) of knowing the dharma of unborn nature. In the past (སྔོན，पूर्व，pūrva，previously) May all the sins I have committed be confessed before all the Buddhas and Bodhisattvas. In the future (སྔོན，पूर्व，pūrva，previously) may I guard all vows and never transgress them. Now (སྔོན，पूर्व，pūrva，previously) may I accumulate all merits with reverence in the three doors. May I dedicate all merits to all sentient beings with supreme joy and compassion, may all sentient beings attain happiness. May I realize that all dharmas are empty with supreme wisdom, may all sentient beings be liberated from samsara. May I benefit all sentient beings with supreme compassion, may all sentient beings attain enlightenment. May I accomplish all Buddha-activities with supreme aspiration, may all sentient beings attain Buddhahood. May I practice all Bodhisattva deeds with supreme diligence, may all sentient beings accomplish the Bodhisattva path. May I realize that all dharmas are empty with supreme wisdom, may all sentient beings be liberated from samsara. May I benefit all sentient beings with supreme compassion, may all sentient beings attain enlightenment. May I accomplish all Buddha-activities with supreme aspiration, may all sentient beings attain Buddhahood. May I practice all Bodhisattva deeds with supreme diligence, may all sentient beings accomplish the Bodhisattva path. May I realize that all dharmas are empty with supreme wisdom, may all sentient beings be liberated from samsara. May I benefit all sentient beings with supreme compassion, may all sentient beings attain enlightenment. May I accomplish all Buddha-activities with supreme aspiration, may all sentient beings attain Buddhahood. May I practice all Bodhisattva deeds with supreme diligence, may all sentient beings accomplish the Bodhisattva path. May I realize that all dharmas are empty with supreme wisdom, may all sentient beings be liberated from samsara. May I benefit all sentient beings with supreme compassion, may all sentient beings attain enlightenment. May I accomplish all Buddha-activities with supreme aspiration, may all sentient beings attain Buddhahood. May I practice all Bodhisattva deeds with supreme diligence, may all sentient beings accomplish the Bodhisattva path.
ཆད་དང་སླད་ནས་ 15-2-44a ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་དེ་ལྟར་སྤྲོ་བ་བརྟན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པར་དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བདག་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག །སླད་མའི་བྱང་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཚུལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་དགོད་པ་དང་བདག་གིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་སླད་མའི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་བྱང་སེམས་རྣམས་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་པའི་སླད་དུ་བདག་སྤྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ལ་རློམས་སེམས་དང་གནས་སོགས་མ་མཆིས་པར་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་འཕགས་ནོར་དང་བྲལ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པར་བོར་བ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པའི་ཉམ་ང་བ་ཐོབ་པ། ལམ་ངན་པས་བཅོམ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་འབྲས་བུ་མི་འཚལ་བར་སྤྲོ་བ་བརྟན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་དུ་དེའི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ས་བོན་བཞག་པའི་སླད་དུ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བཅུར་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང་དུ་ལེན་པ་ལ་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། གནོད་སྦྱིན་དབུལ་པོ་རྣམས་དང་། མི་དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ལ་ཡང་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཅིག །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སེམས་ཀྱི་ 15-2-44b རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ས་བོན་འཇོག་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག །ཚངས་པ་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པའི་དུལ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་ཤིང་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་དུས་ལ་སྡོད་ཅིང་མཆིས་པ་མ་གཏོགས་པར། བསྐལ་པའི་མཐའི་བར་དུ་ཡང་ལྷའི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དག་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་བདག་གིས་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བ་འདིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་སྙེད་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་ནས། སངས་རྒྱས་རེ་རེ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྙེད་ཀྱི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་དག་བགྱིད་པར་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་རེ་རེ་ལས་ཀྱང་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག །ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་སྩོལ་བ་དང་། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་ལམ་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མ་མཆིས་པ་ན་བདག་གིས་དྲང་སྲོང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ
【現代漢語翻譯】 此後，菩薩們也應以如此堅定的歡喜力量行持般若波羅蜜多，愿我能行持如此難行之事！愿後來的菩薩們，具足大悲心，歡喜于戒律的功德，並且我發起最初的發心，也能成就後來菩薩們的大悲心！爲了讓菩薩們直到無上的涅槃都感到驚奇，愿我行持佈施和戒律等時，沒有驕慢和執著等，並如此行持！對於那些眾生，他們遠離了聖者的財富，佛土空虛，捨棄了正法，與不善的根本為伍，獲得了不幸，被惡道所摧毀，爲了這些眾生的利益，愿我不求果報，以堅定的歡喜力量行持波羅蜜多！爲了我能為每一個眾生的相續中種下善的種子，即使在十個大劫中，我也樂於接受眾生在地獄中無間斷的痛苦感受！同樣地，我也樂於接受畜生、餓鬼、貧窮的夜叉和貧窮的人們的痛苦感受！正如為一個眾生的心中 種下善的種子一樣，愿一切眾生都能如此！愿我能完全接受像空虛的梵天一樣，以及心中充滿嗔恨的調伏者！爲了我能在最後的有生之年證得菩提，除了只剩一生，住在兜率天，等待時機之外，即使直到劫末，我也不追求天人的快樂，愿我長久地在這個輪迴中，侍奉如佛陀世尊一般數量如佛土微塵的諸佛，並且對每一尊佛，我都供養如佛土微塵般數量的各種供品！愿我從每一尊佛那裡，都能證悟如微塵般數量的功德！愿我能讓如微塵般數量的眾生都持有無上菩提，並且讓聲聞和獨覺乘的眾生，都能如他們所愿地持有各自的道，在沒有佛陀出現的時候，愿我以苦行者的行為，引導眾生行持十善業。
【English Translation】 Thereafter, Bodhisattvas should also practice Prajna Paramita with such firm joy and strength, may I practice such difficult things! May the later Bodhisattvas, endowed with great compassion, rejoice in the merits of discipline, and may my initial aspiration also accomplish the great compassion of the later Bodhisattvas! In order to amaze the Bodhisattvas until the unsurpassed Nirvana, may I practice generosity and discipline, etc., without pride and attachment, and practice in this way! For those sentient beings who are separated from the wealth of the noble ones, whose Buddha-fields are empty, who have abandoned the Dharma, who are associated with the roots of non-virtue, who have obtained misfortune, and who are destroyed by evil paths, for the benefit of these sentient beings, may I not seek reward, but practice Paramita with firm joy! In order for me to plant the seeds of virtue in the continuum of each sentient being, even in ten great kalpas, I am willing to accept the uninterrupted suffering of sentient beings in hell! Similarly, I am also willing to accept the suffering of animals, hungry ghosts, poor Yakshas, and poor people! Just as in the heart of one sentient being, the seeds of virtue are planted, may all sentient beings be like this! May I fully accept those who are like the empty Brahma, and those who are tamed with hatred in their hearts! In order for me to attain enlightenment in my last life, except for remaining only one life, residing in Tushita Heaven, waiting for the time, even until the end of the kalpa, I do not pursue the happiness of the gods, may I serve the Buddhas, as numerous as the dust particles of the Buddha-fields, in this samsara for a long time, and to each Buddha, I offer various offerings as numerous as the dust particles of the Buddha-fields! May I realize merits as numerous as dust particles from each Buddha! May I enable sentient beings as numerous as dust particles to hold unsurpassed Bodhi, and may I enable sentient beings of the Shravaka and Pratyekabuddha vehicles to hold their respective paths as they wish, and when there is no Buddha appearing, may I guide sentient beings to practice the ten virtuous deeds with the behavior of an ascetic.
ར་བྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སྦྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་དང་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་དང་ཚངས་པ་དང་ 15-2-45a བརྒྱ་བྱིན་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་སོགས་པའི་བར་དག་ལ་དད་པ་རྣམས་ལ། བདག་གིས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་སོགས་རང་གང་ལ་དད་པའི་གཟུགས་དེས་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་ལྟོགས་པ་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བགྱིད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་གིས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་དུ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་ཅིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྟོབས་པོ་ཆེའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་གཏུམ་པ་དང་བ་རང་བ་དང་མི་བཟད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དག་ནོད་པར་གྱུར་ཅིག །གང་གི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་ཐུག་པ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་སྐྱོང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་བ་འཇིག་ཅེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ཚེ་ན་བདག་གིས་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་དག་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་སོགས་ཉམ་ང་བ་འཐོབ་པ་གང་དག་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལ་དགོད་པ་དང་། སེམས་ 15-2-45b ཅན་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འཇོག་ཅིང་ངན་སོང་ལས་ཐར་བར་བགྱིས་ལ། ཤེས་རབ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སྦྱར་ནས། སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཞིང་དུ་འབུལ་བར་བྱེད་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་བཟོད་པ་དག་ཀྱང་ཐོབ་ལ་ས་ནོན་པར་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་འཛིན་དུ་འཇུག་ཅིང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་འཇིག་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོར་མ་ལགས་པའི་དྲུང་དུ་མཆིས་ནས་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བགྱིས་ཤིང་ཞུ་བ་ཞུས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཉམ་ང་ཐོབ་པ་ལམ་ངན་པས་བཅོམ་པ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་འདུལ་བ་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་བའི་ཉི་མ་ནུབ་པ་དེའི་ཚེ་ན་བདག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བགྱི
【現代漢語翻譯】 愿我能精勤修行禪定和神通！對於那些執著于外道見解，信仰大自在天（Maheśvara，印度教主神之一，被認為是宇宙的創造者、保護者和破壞者）、塞拉摩之子（Śailaputra，印度教神祇）、月亮、太陽、梵天（Brahmā，印度教的創造神）、帝釋天（Indra，佛教中的天帝）和金翅鳥（Garuda，一種神鳥）等神祇的眾生，愿我能以他們各自信仰的神祇形象，引導他們行善！愿我能以自己的血肉滿足飢餓的眾生，並以我的身體和生命救護受苦的眾生！世尊，愿我以大精進力，爲了那些長期以來心懷惡念、善根衰敗的眾生而修行時，能長久地在輪迴中忍受各種殘酷、可怕和難以忍受的痛苦！當賢劫降臨時，當名為拘留孫佛（Krakucchanda Buddha）的如來出世時，愿我以聖慧之眼，在十方世界的無量佛土中，親見諸佛世尊轉法輪，安住世間！愿我能引導那些心懷惡念、與不善根為伍、捨棄正法等遭受苦難的眾生，趣入無上菩提，安住于佈施等波羅蜜多，並將他們的善根安置於無上涅槃，使他們脫離惡道，並將他們與智慧和福德的積聚相結合，在諸佛的凈土中供養，並獲得無上圓滿菩提的授記！愿我能獲得禪定、總持和忍辱，並證得菩薩地！愿我能引導眾生受持佛土的功德莊嚴，並使他們也能受持！愿我能在拘留孫佛成佛后不久，前往佛前，以各種供養和祈請，精進出家、持戒、聞法和修習禪定，宣說殊勝之法，併爲那些遭受苦難、被惡道所困、與不善根為伍的眾生宣說佛法！愿我能善巧地調伏這些眾生！當佛法之日西沉之時，愿我能成就自然而然的佛陀事業！ 愿我能精勤修行禪定和神通！對於那些執著于外道見解，信仰大自在天（Maheśvara，印度教主神之一，被認為是宇宙的創造者、保護者和破壞者）、塞拉摩之子（Śailaputra，印度教神祇）、月亮、太陽、梵天（Brahmā，印度教的創造神）、帝釋天（Indra，佛教中的天帝）和金翅鳥（Garuda，一種神鳥）等神祇的眾生，愿我能以他們各自信仰的神祇形象，引導他們行善！愿我能以自己的血肉滿足飢餓的眾生，並以我的身體和生命救護受苦的眾生！世尊，愿我以大精進力，爲了那些長期以來心懷惡念、善根衰敗的眾生而修行時，能長久地在輪迴中忍受各種殘酷、可怕和難以忍受的痛苦！當賢劫降臨時，當名為拘留孫佛（Krakucchanda Buddha）的如來出世時，愿我以聖慧之眼，在十方世界的無量佛土中，親見諸佛世尊轉法輪，安住世間！愿我能引導那些心懷惡念、與不善根為伍、捨棄正法等遭受苦難的眾生，趣入無上菩提，安住于佈施等波羅蜜多，並將他們的善根安置於無上涅槃，使他們脫離惡道，並將他們與智慧和福德的積聚相結合，在諸佛的凈土中供養，並獲得無上圓滿菩提的授記！愿我能獲得禪定、總持和忍辱，並證得菩薩地！愿我能引導眾生受持佛土的功德莊嚴，並使他們也能受持！愿我能在拘留孫佛成佛后不久，前往佛前，以各種供養和祈請，精進出家、持戒、聞法和修習禪定，宣說殊勝之法，併爲那些遭受苦難、被惡道所困、與不善根為伍的眾生宣說佛法！愿我能善巧地調伏這些眾生！當佛法之日西沉之時，愿我能成就自然而然的佛陀事業！
【English Translation】 May I diligently practice meditation and psychic powers! For those sentient beings who are attached to externalist views and believe in deities such as Maheśvara (a major Hindu deity, considered the creator, preserver, and destroyer of the universe), Śailaputra (a Hindu deity), the moon, the sun, Brahmā (the Hindu god of creation), Indra (the lord of the gods in Buddhism), and Garuda (a mythical bird), may I guide them to virtue through the forms of the deities they believe in! May I satisfy the hungry sentient beings with my own flesh and blood, and may I protect the suffering sentient beings with my body and life! Bhagavan, when I practice with great diligence for the sake of those sentient beings who have long harbored evil thoughts and whose roots of virtue have deteriorated, may I endure various cruel, terrible, and unbearable sufferings for a long time in samsara! When the Bhadrakalpa (Fortunate Aeon) arrives, when the Tathagata named Krakucchanda Buddha appears, may I, with the eye of noble wisdom, in the countless Buddha-fields of the ten directions, see the Buddhas, the Bhagavat, turning the wheel of Dharma and abiding in the world! May I lead those sentient beings who harbor evil thoughts, are associated with unwholesome roots, abandon the Dharma, and suffer, to enter unsurpassed Bodhi, abide in generosity and other paramitas, and place their roots of virtue in unsurpassed Nirvana, liberating them from the lower realms, and combining them with the accumulation of wisdom and merit, offering them in the pure lands of the Buddhas, and obtaining the prediction of unsurpassed perfect enlightenment! May I obtain samadhi, dharani, and patience, and attain the bhumis (stages of a Bodhisattva)! May I guide sentient beings to uphold the qualities and adornments of the Buddha-fields, and may they also uphold them! May I, soon after Krakucchanda Buddha attains Buddhahood, go before the Buddha, make various offerings and requests, diligently take ordination, uphold the precepts, listen to the teachings, and practice meditation, proclaim the supreme Dharma, and proclaim the Dharma to those sentient beings who suffer, are afflicted by evil paths, and are associated with unwholesome roots! May I skillfully subdue these sentient beings! When the sun of the Buddhas sets, may I accomplish the spontaneously accomplished deeds of the Buddha! May I diligently practice meditation and psychic powers! For those sentient beings who are attached to externalist views and believe in deities such as Maheśvara (a major Hindu deity, considered the creator, preserver, and destroyer of the universe), Śailaputra (a Hindu deity), the moon, the sun, Brahmā (the Hindu god of creation), Indra (the lord of the gods in Buddhism), and Garuda (a mythical bird), may I guide them to virtue through the forms of the deities they believe in! May I satisfy the hungry sentient beings with my own flesh and blood, and may I protect the suffering sentient beings with my body and life! Bhagavan, when I practice with great diligence for the sake of those sentient beings who have long harbored evil thoughts and whose roots of virtue have deteriorated, may I endure various cruel, terrible, and unbearable sufferings for a long time in samsara! When the Bhadrakalpa (Fortunate Aeon) arrives, when the Tathagata named Krakucchanda Buddha appears, may I, with the eye of noble wisdom, in the countless Buddha-fields of the ten directions, see the Buddhas, the Bhagavat, turning the wheel of Dharma and abiding in the world! May I lead those sentient beings who harbor evil thoughts, are associated with unwholesome roots, abandon the Dharma, and suffer, to enter unsurpassed Bodhi, abide in generosity and other paramitas, and place their roots of virtue in unsurpassed Nirvana, liberating them from the lower realms, and combining them with the accumulation of wisdom and merit, offering them in the pure lands of the Buddhas, and obtaining the prediction of unsurpassed perfect enlightenment! May I obtain samadhi, dharani, and patience, and attain the bhumis (stages of a Bodhisattva)! May I guide sentient beings to uphold the qualities and adornments of the Buddha-fields, and may they also uphold them! May I, soon after Krakucchanda Buddha attains Buddhahood, go before the Buddha, make various offerings and requests, diligently take ordination, uphold the precepts, listen to the teachings, and practice meditation, proclaim the supreme Dharma, and proclaim the Dharma to those sentient beings who suffer, are afflicted by evil paths, and are associated with unwholesome roots! May I skillfully subdue these sentient beings! When the sun of the Buddhas sets, may I accomplish the spontaneously accomplished deeds of the Buddha!
ད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །དུས་དེ་ལ་བབ་པ་ན་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཆིས་ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པས་འདུལ་བ་རབ་ཏུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པའི་བར་དུ་གྱུར་པ་ན། བདེ་བ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ 15-2-46a རིགས་དང་གཟུགས་ཀྱི་དྲེགས་པས་མྱོས་ཤིང་སེར་སྣ་ཅན་དུ་གྱུར་ཏེ། སྙིགས་མ་ལྔའི་མུན་པར་ཆུད་པའི་སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་ཤིན་ཏུ་བདོ་བ། ཕན་ཚུན་འཚེ་བ། འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་སོགས་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པ། ལེགས་སྤྱོད་དང་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པ། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ། ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེན་པ། མདོག་ངན་པ་མི་སྡུག་པ། ལྟ་བས་གཟེངས་པ་སོགས་ཉེས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏེ། དུས་དེར་ན་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་དང་གསོད་པ་དང་། དགྲ་དང་ཚ་གྲང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་ངལ་དུབ་ལ་སོགས་པའི་མི་སྙན་པའི་སྒྲ་ཕན་ཚུན་དུ་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་སེམས་ཅན་དགེ་རྩ་ཉམས་པ། དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་སྤངས་པ། སྡང་སེམས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཀུན་ཏུ་གཏམས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དག་གིས་སྟོང་པའི་ཞིང་དུ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བོར་ཞིང་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ཏེ་མུན་ཁྲོད་ནས་མུན་ཁྲོད་དུ་འཁྱམས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེའི་ཚེ་ན་ལས་ཀྱི་རྐྱེན་རབ་ཏུ་དམ་པོས་བསྐལ་བ་བཟང་པོ་དེར་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ལས་ཀྱིས་མི་མཇེད་ཀྱང་དགེ་རྩ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་། ས་གཞི་བ་ཚྭ་ཙན་དང་། གསེག་མ་དང་རྡུལ་དང་རད་རོད་ཅན་དུ་འགྱུར། ཤ་སྦྲང་སོགས་ 15-2-46b དང་སྦྲུལ་དང་གཅན་གཟན་གདུག་པས་གང་ཞིང་། དུས་མིན་པར་རྡུལ་གྱིས་ཁྲིགས་པའི་རླུང་ལྡང་བ་དང་། དུས་མིན་དུ་རོ་མ་མཆིས་པ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་འདྲེས་པ་དང་། མི་བསིལ་བའི་ཆར་འབེབས་པར་འགྱུར། ལོ་ཐོག་དང་སྨན་དང་རྩི་ཤིང་འབྲས་བུ་བཟའ་བཏུང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱང་ངན་པ་དང་། རྙོགས་པ་ཅན་དང་། རྩུབ་པ་དང་དུག་དང་འདྲེས་པར་འགྱུར། སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་སྤྱོད་པས་རྒྱུད་རྩུབ་ཅིང་ཁྲོ་བ་དང་འཇུངས་པ་དང་། གཤེ་བ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་བར་བྱེད་ཅིང་། ཤ་དང་ཁྲག་དང་རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་འདོད་པ་དང་། མཚོན་ཆ་ཐོགས་ནས་སྲོག་ཆགས་འགུམ་པ་ལ་བཙོན་ཞིང་། རྟེ་རྩལ་དང་མདའ་གཞུ་དང་མཚོན་ཆ་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྩོན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ན། བདག་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་སླད་དུ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་
【現代漢語翻譯】 再者，愿眾生直至壽命百歲之時，都能致力於三種積福之事業。當那個時代來臨時，愿他們前往天界，通過向諸天說法來善加調伏他們。當衆生的壽命達到一百二十歲時，他們會因安樂、權勢、 種姓和外貌的驕傲而變得傲慢，變得吝嗇。沉溺於五濁惡世的黑暗中，眾生的貪慾等煩惱極其強烈，互相殘害，誹謗聖者，捨棄正法等，與不善之行相伴隨，善行和功德衰退，不知羞恥，遭受各種疾病的侵擾，容貌醜陋，自視甚高，種種過失顯現。在那個時代，會聽到生病、衰老、死亡和殺戮，以及敵人、寒熱、飢渴疲勞等不悅耳的聲音。那個世界的眾生功德衰退，被善知識拋棄，充滿嗔恨之心。那些眾生在遠離一切智者的國土中，捨棄善行而與不善者為伍，從黑暗走向黑暗。那些眾生那時會因業力的強烈作用，在那賢劫中轉生為壽命一百二十歲的人。那些眾生的業力使得人間也失去了所有具有功德的眾生，土地變得鹽堿化，充滿瓦礫、塵土和粗糙之物。到處都是蒼蠅等 以及毒蛇和兇猛的野獸。不合時宜地颳起塵土飛揚的狂風，不合時宜地出現腐爛之物，降下與鹽混合且不涼爽的雨水。莊稼、藥物、樹木、果實、食物和享用品也變得惡劣、渾濁、粗糙且與毒物混合。那些眾生使用它們，使得心性變得粗暴、易怒、吝嗇、辱罵，互相殘害。他們渴望血肉和動物的皮毛，手持武器熱衷於殺害生靈。在那時，爲了調伏我之眾生，爲了讓他們圓滿功德之根，我將前往兜率天。
【English Translation】 Furthermore, may all beings until they reach the age of one hundred years, be engaged in the three objects of meritorious deeds. When that time comes, may they go to the realm of the gods and subdue the gods by teaching them the Dharma. When beings reach the age of one hundred and twenty years, they will become arrogant due to pride in happiness, power, lineage, and appearance, and become miserly. Immersed in the darkness of the five degenerations, the afflictions such as desire of beings will be extremely strong, harming each other, slandering the noble ones, abandoning the sacred Dharma, and so on, accompanied by non-virtuous actions. Virtuous conduct and merit will decline, they will be shameless, afflicted by various diseases, ugly in appearance, conceited, and many faults will appear. In that era, the unpleasant sounds of sickness, old age, death, and killing, as well as enemies, heat and cold, hunger, thirst, and fatigue, will be heard. The beings in that world will have diminished merit, be abandoned by virtuous friends, and be filled with hatred. Those beings, in a land devoid of all-knowing ones, will abandon virtuous deeds and associate with the non-virtuous, wandering from darkness to darkness. Those beings will then, due to the intense force of karma, be born in that fortunate eon as those with a lifespan of one hundred and twenty years. The karma of those beings will cause the human realm to be abandoned by all beings possessing merit, and the land will become saline, filled with rubble, dust, and rough things. Everywhere will be flies and other creatures, as well as snakes and fierce wild animals. Untimely dust-filled winds will rise, untimely rotten things will appear, and uncool rain mixed with salt will fall. Crops, medicines, trees, fruits, food, and enjoyments will also become bad, turbid, rough, and mixed with poison. Those beings will use them, causing their minds to become rough, irritable, miserly, abusive, and harming each other. They will desire flesh and blood and animal skins, and holding weapons, they will be keen on killing living beings. At that time, in order to tame the beings I am to tame, and in order to perfect the roots of their virtue, I will go to the abode of Tushita.
ནས་བབ་སྟེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རིགས་རྒྱུད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་བཙུན་མོ་དམ་པའི་ཁོང་དུ་མངལ་ན་གནས་པ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་འདི་འོག་མིན་ནས་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་བར་དུ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པར་བགྱིས་ཏེ། ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་མིར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྣང་བ་ཆེན་པོ་དེ་མཐོང་ཞིང་རེག་ལ་ཀུན་ཤེས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡིད་བྱུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་ 15-2-47a མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོད་ཅིང་། ཐ་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་བགྱི་བ་དེའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཏེ། དང་པོར་ལམ་མཆོག་གི་ས་བོན་འདི་ཡང་སྐྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གཅིག་གིས། བསྐལ་པ་ཕྱི་མའི་མཐར་སྟོན་ཅིང་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ནས་ཟླ་བ་བཅུར་མའི་མངལ་ན་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བགྱིད་པར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་བདག་ཟླ་བ་བཅུར་མའི་མངལ་ན་ནོར་བུའི་སྙིང་པོ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གིས་འདུག་པར་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག །ཟླ་བ་བཅུ་པོ་འདས་ནས་བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མི་མཇེད་འདི་འོག་མིན་ནས་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་བར་དུ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སད་པར་བགྱིད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་མའི་མཆན་ཁུང་གཡས་པ་ནས་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཡང་མི་མཇེད་འདི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྐུལ་བར་གྱུར་ཅིག །དགེ་རྩ་མ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ལ་མྱང་འདས་ཀྱི་ས་བོན་འདེབས་པ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །གང་ 15-2-47b གི་ཚེ་བདག་གི་རྐང་མཐིལ་ས་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་ཀྱི་གཞི་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོ་འགུལ་འཁྲུགས་ལ། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་གནས་བཞིར་གཏོགས་ཤིང་འགྲོ་བ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཅན། ཆུ་དང་ས་དང་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་ཅིང་། གང་གི་རྒྱུད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེད་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མྱུ་གུ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཞིང་མི་མཇེད་དེའི་ཚངས་ཆེན་དང་། བདུད་དང་བརྒྱ་བྱིན། ཉི་ཟླ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་རྣམས་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་། ལྷ་མིན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ། ཀླུ་དང་ལྷ་མིན་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་མཆོད་པའི་སླད
【現代漢語翻譯】 從兜率天降下後，愿我受生為轉輪王種姓中，尤其殊勝的自在王族之妻，並安住于母胎之中。屆時，愿此娑婆世界從阿迦尼吒天（梵文：Akaniṣṭha， सर्वोच्चの場所，色界頂天）直至金地都充滿大光明，所有三惡道和投生於天、人者，都能見到、觸及並了知此大光明，從而厭離輪迴之苦，希求寂滅，甚至生起平息煩惱之心，並首先生起殊勝道之種子。愿我以通達一切法之理的等持，以一法門示現一切等持，直至后劫之末，心懷平等，安住于母胎十月。愿我成佛后，那些將從輪迴中解脫的眾生，能見我于母胎十月中，以跏趺坐姿安住，並一心專注于如意寶珠之顯現。愿十個月過後，我以圓滿積聚一切福德之等持，令此娑婆世界從阿迦尼吒天直至金地，發生六種震動，並使一切眾生徹底覺醒。愿我從母親右脅降生之時，此娑婆世界充滿大光明，並真實地激勵眾生。對於未生善根者，播下涅槃之種子；對於已生涅槃種子之眾生，令其相續中生起等持之苗芽。當我的足底觸地之時，愿娑婆世界之基，直至金輪邊際，發生六種震動。屆時，愿屬於四生、依於五道之眾生，以及依於水、陸、空者，皆能徹底覺醒；對於相續中未生等持苗芽者，令其生起；對於等持苗芽已穩固者，則安置於不退轉之三乘道中。愿我降生之後，此娑婆世界之大梵天、魔、帝釋天（梵文：Śakra，Indra，能天主）、日月、護世者，以及龍王們、阿修羅王們、夜叉和羅剎、龍和阿修羅等一切大神通者，皆為供養我而前來。 Having descended from Tuṣita, may I be conceived in the womb of a noble consort of a Chakravartin (Sanskrit: cakravartin, 轉輪王, wheel-turning monarch) lineage, especially the powerful king's lineage. At that time, may this Saha world be filled with great light from Akaniṣṭha (Sanskrit: Akaniṣṭha, सर्वोच्चの場所, the highest pure abode) to the golden ground, and may all beings born in the three lower realms and as gods and humans see, touch, and know this great light, thereby becoming weary of the suffering of Samsara and desiring Nirvana, even generating the mind to pacify afflictions, and may they first generate the seed of the supreme path. May I, with the Samadhi that is skilled in the nature of all Dharmas, show all Samadhis with one Dharma gate, until the end of the future Kalpa, and with equanimity, remain in the mother's womb for ten months. After I attain Buddhahood, may those beings who will be liberated from Samsara see me in the mother's womb for ten months, abiding in the lotus position, and focusing on the perfect manifestation of the wish-fulfilling jewel. After the ten months have passed, may I, with the Samadhi that has perfectly accumulated all merits, cause this Saha world to shake in six ways from Akaniṣṭha to the golden ground, and may I awaken all beings thoroughly. When I emerge from my mother's right side, may this Saha world be filled with great light and truly inspire beings. For those who have not generated roots of virtue, may the seed of Nirvana be planted; for those beings who have generated the seed of Nirvana, may the sprout of Samadhi grow in their continuum. When my soles touch the ground, may the base of the Saha world, up to the edge of the golden wheel, shake and tremble in six ways. At that time, may all beings belonging to the four types of birth, relying on the five realms, and relying on water, land, and sky, be thoroughly awakened; for those who have not generated the sprout of Samadhi in their continuum, may it be generated; and for those whose sprout of Samadhi has become stable, may they be established in the irreversible three vehicles. Immediately after my birth, may the Great Brahma, Mara, Śakra (Sanskrit: Śakra, Indra, 能天主), the sun and moon, the world protectors, the Naga kings, the Asura kings, Yakshas and Rakshasas, Nagas and Asuras, all with great miraculous powers, come to worship me.
【English Translation】 Having descended from Tuṣita, may I be conceived in the womb of a noble consort of a Chakravartin (Sanskrit: cakravartin, 轉輪王, wheel-turning monarch) lineage, especially the powerful king's lineage. At that time, may this Saha world be filled with great light from Akaniṣṭha (Sanskrit: Akaniṣṭha, सर्वोच्चの場所, the highest pure abode) to the golden ground, and may all beings born in the three lower realms and as gods and humans see, touch, and know this great light, thereby becoming weary of the suffering of Samsara and desiring Nirvana, even generating the mind to pacify afflictions, and may they first generate the seed of the supreme path. May I, with the Samadhi that is skilled in the nature of all Dharmas, show all Samadhis with one Dharma gate, until the end of the future Kalpa, and with equanimity, remain in the mother's womb for ten months. After I attain Buddhahood, may those beings who will be liberated from Samsara see me in the mother's womb for ten months, abiding in the lotus position, and focusing on the perfect manifestation of the wish-fulfilling jewel. After the ten months have passed, may I, with the Samadhi that has perfectly accumulated all merits, cause this Saha world to shake in six ways from Akaniṣṭha to the golden ground, and may I awaken all beings thoroughly. When I emerge from my mother's right side, may this Saha world be filled with great light and truly inspire beings. For those who have not generated roots of virtue, may the seed of Nirvana be planted; for those beings who have generated the seed of Nirvana, may the sprout of Samadhi grow in their continuum. When my soles touch the ground, may the base of the Saha world, up to the edge of the golden wheel, shake and tremble in six ways. At that time, may all beings belonging to the four types of birth, relying on the five realms, and relying on water, land, and sky, be thoroughly awakened; for those who have not generated the sprout of Samadhi in their continuum, may it be generated; and for those whose sprout of Samadhi has become stable, may they be established in the irreversible three vehicles. Immediately after my birth, may the Great Brahma, Mara, Śakra (Sanskrit: Śakra, Indra, 能天主), the sun and moon, the world protectors, the Naga kings, the Asura kings, Yakshas and Rakshasas, Nagas and Asuras, all with great miraculous powers, come to worship me.
་དུ་ཉེ་བར་མཆི་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་གོམ་པ་བདུན་འདོར་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་གང་ལགས་པ་དེ་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་རབ་ཏུ་དང་བ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །འཁོར་དེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པའི་སེམས་ཅན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་བདག་གིས་འདུལ་བར་གྱུར་ཅིག །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་པར་གྱུར་ 15-2-48a པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་མེ་ཏོག་གི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་འཁྲུགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་ས་གསུམ་པོ་དག་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པར་གྱུར་ཅིག །གང་གི་ཚེ་བདག་ཁྲུས་བགྱིད་པར་འཚལ་ན། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གང་དག་མཆིས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ཁྲུས་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་བདག་འཁྲུ་བར་མཐོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་ཇི་སྐད་སྨྲོས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་གིས་བདག་ཤིང་རྟ་ལ་འདུག་པ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གཞོན་ནུ་རྩེ་བ་དང་། བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་དང་། སྐད་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་དང་། བསླབ་ཏུ་རུང་བ་དང་། བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་གན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་དགའ་བ་དང་། གང་དུ་རྩེད་མོས་ཡིད་བྱུང་ནས་ནམ་ཕྱེད་ན་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ། རྒྱན་དང་ལྷབ་ལྷུབ་སྤངས་ནས་གོས་དམར་པོ་དང་། ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་བགྲོད་པའི་སླད་དུ་མཆི་བ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འདུན་པ་དྲག་ཅིང་བརྩོན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ 15-2-48b སྟོན་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་མེ་ཏོག་ཐོབ་པ་སོགས་གོང་ན་སྨྲོས་པ་བཞིན་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟན་བཏིང་བ་བསྡུས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདན་བཤམས་པ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་སྒོམ་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གདུགས་ལ་ལན་གཅིག་བསམ་གཏན་ལས་ལྡང་བར་གྱུར་ཅིག །ལངས་ནས་ཀྱང་ཟས་སུ་ཏིལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཕྱེད་ཅིག་འཚལ་བ་ལ། ཕྱེད་ནི་སློང་མོ་པ་ལ་སྩོལ་བར་གྱུར་ཅིག །ཞིང་མི་མཇེད་འདིའི་འོག་མིན་པའི་བར་གྱི་ལྷ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཆི་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་དུ། བདག་ལྟ་བུའི་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ
【現代漢語翻譯】 愿我臨近於誕生！愿我一出生就能行走七步！愿我以圓滿積累一切功德的禪定，去宣說那具備一切功德的教法，那教法能使三乘行者皆大歡喜！愿我能調伏聲聞乘的眾生，使他們成為最後的有者！愿那些行持獨覺乘的眾生，獲得光明花忍！愿那些行持無上大乘的眾生，皆能獲得金剛禪定和海濤禪定！愿通過這些禪定，他們能徹底超越三界！當我沐浴時，愿那些卓越的龍王們為我沐浴！愿所有見到我沐浴的眾生，都能證悟如前所述的三乘功德！愿所有見到我乘坐馬車，以及我嬉戲玩樂、學習工藝和技能、展示各種語言、接受教導、在婦女面前享受五欲之樂、沉溺於娛樂直至深夜，然後覺醒，捨棄華麗的裝飾和飄逸的衣裳，尋求紅色袈裟和僧衣，併爲了趨近菩提樹而前行的眾生，都能對三乘生起強烈的嚮往和精進，並能宣說如是之法！愿他們能獲得光明花忍等如前所述的功德！愿我獨自鋪設坐墊，在菩提樹下安放金剛座，結跏趺坐，身軀正直，呼吸調和，修習那遍滿虛空的禪定！愿我一次禪定後起身！起身之後，愿我以半粒芝麻為食，另一半施予乞丐！愿此娑婆世界乃至色界之間的所有天神，都爲了供養我而前來！愿他們都能見證我所行的苦行！ 愿他們都能見證我所行的苦行！
【English Translation】 May I be close to birth! May I take seven steps immediately after birth! May I, with the Samadhi (定，samādhi，三摩地，concentration) of perfectly accumulating all merits, teach the Dharma (法，dharma，達磨，law/teachings) that possesses all qualities, that makes the three vehicles (乘，yāna，衍那，vehicle) rejoice! May I subdue the beings of the Śrāvakayāna (聲聞乘，śrāvakayāna，聲聞衍那，hearer vehicle), making them the last of existence! May those beings who practice the Pratyekabuddhayāna (緣覺乘，pratyekabuddhayāna，辟支佛衍那，solitary buddha vehicle) obtain the Kṣānti (忍，kṣānti，克忍底，patience) of the Illuminating Flower! May all those beings who practice the Anuttarayāna (無上乘，anuttarayāna，阿耨多羅衍那， unsurpassed vehicle) obtain the Vajra Samadhi (金剛定，vajrasamādhi，伐折羅三摩地，diamond concentration) and the Ocean-Turbulent Samadhi! May they, through these Samadhis, completely transcend the three realms! When I bathe, may those great and especially excellent Nāga Kings (龍王，nāgarāja，那伽羅惹，serpent king) bathe me! May all beings who see me bathing realize such qualities of the three vehicles as mentioned before! May all beings who see me riding in a chariot, as well as me playing, learning crafts and skills, displaying various languages, receiving teachings, enjoying the pleasures of the five senses in the presence of women, indulging in entertainment until midnight, and then awakening, abandoning gorgeous ornaments and flowing robes, seeking red robes and monastic garments, and proceeding to approach the Bodhi tree (菩提樹，bodhivṛkṣa，菩提瑞恰，enlightenment tree), develop a strong aspiration and diligence for the three vehicles and teach such Dharma! May they obtain the Illuminating Flower Kṣānti and other qualities as mentioned above! May I, having gathered my own seat, spread out the Vajra seat (金剛座，vajrāsana，伐折羅阿薩那，diamond seat) under the Bodhi tree, sit in the lotus position, straighten my body, harmonize my breathing, and meditate on such all-encompassing contemplation! May I rise from contemplation once! Having risen, may I eat half a sesame seed, and give the other half to a beggar! May all the gods of this Sahā world (娑婆世界，sahālokadhātu，娑訶路迦馱都，endurance world) up to the Akaniṣṭha (色究竟天，akaniṣṭha，阿迦尼師吒，highest form realm) heaven come near to make offerings to me! May they all witness the ascetic practices I perform! May they all witness the ascetic practices I perform!
ར་གྱུར་ཅིག །དེ་ན་གང་དག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་དག་ཀྱང་བདག་གིས་འདུལ་བའི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལྷ་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་དང་། མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱང་བདག་ལ་མཆོད་པའི་སླད་དུ་མཆི་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། ཐེག་པ་སོ་སོར་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །གླིང་བཞི་པ་འདི་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་ངན་པས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ 15-2-49a ལ་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཁྱེད་ཅག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་མིན་ཏེ། ཕྱོགས་འདི་ན་བྱང་སེམས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དཀའ་བ་འདི་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་མཐུ་ཆེ་ཞིང་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིད་མི་ཆེས་ན་དེངས་ལ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་གིས་ཀྱང་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་བཏང་སྟེ། བདག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་མཐོང་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སོགས་རང་རང་གི་སྐལ་བ་བཞིན་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །མིའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་དང་བཀྲབས་པ་རྣམས་དང་། གྲོང་ཁྱིམ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་བདག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དྲུང་དུ་མཆི་ཞིང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག །བུད་མེད་གང་བདག་ལྟ་བའི་སླད་དུ་མཆིས་པ་དེ་དག་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཐ་མར་གྱུར་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྐལ་བ་བཞིན་དུ་དགོད་པར་གྱུར་ཅིག །བྱ་དང་རི་དྭགས་སོགས་ཀྱིས་མཐོང་ན་དུད་འགྲོའི་ལུས་ཀྱི་ཐ་མར་གྱུར་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བགྱིའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་མང་པོས་བདག་དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་པ་དཔག་མེད་མཆིས་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐར་བའི་ས་བོན་བསྐྱེད་པའི་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གཅིག་གིས་དཀའ་བ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཏེ། སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་དུ་བགྲངས་པ་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་། ཉན་རང་བྱང་སེམས་ 15-2-49b སུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་སྤྱད་ལ། སླན་ཆད་ཀྱང་སུས་སྤྱད་པར་རྔོ་མི་ཐོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བཀའ་བ་བདག་གིས་སྤྱོད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་བགྱིད་ཅིང་བདུད་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཕམ་པར་བགྱིད་པར་གྱུར་ཅིག །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་ཞིང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག །ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་འཇོག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་ལ་ཡང་ཆོས་སྟོན་ཅིང་སེམས་རྒྱུད་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་འཇོག་པར་གྱུར་ཅིག །སེ
【現代漢語翻譯】 愿成為如此！愿那些聲聞乘的行者們，煩惱得以徹底平息！愿那些獨覺乘的行者們，成為我所調伏的最後有者！同樣地，愿龍族、夜叉、非天等，以及具有五神通的仙人們，爲了供養我而前來，愿他們都處於苦行的狀態，各自在相應的乘中成熟！在這四大部洲中，那些外道以邪行和惡劣的苦行來修持的人們，愿非人告訴他們：『你們所修的不是真正的苦行！在這個方向，有菩薩最後有者在修持如此的苦行，那才是強大且能證得菩提的！如果不相信，就睜眼看看吧！』愿他們因此放棄苦行，看到我所修的苦行后，各自按照聲聞乘等自己的根器而成熟！愿人間的國王們、婆羅門們，以及村落的居民們，都來到我苦行之處，並在三乘中成熟！愿那些爲了看我而來的女人們，成為她們女身的最後一生，並各自在三乘中獲得相應的果位！愿鳥類和野獸等看到我時，成為它們畜生道的最後一生，並在三乘中成熟！同樣地，也對餓鬼們這樣說！愿無數的眾生，成千上萬、數百萬計，都因我所修的苦行而感到驚奇，愿在他們的心中種下解脫的種子，愿我以一個跏趺坐的姿勢修持苦行，直到那漫長的時間！愿我修持如此的苦行，這是過去任何眾生，無論是外道、聲聞、獨覺還是菩薩，都未曾修持過的，未來也不會有人能夠修持的！愿我能修持如此的苦行！愿我在未獲得無上菩提之前，展現丈夫的勇猛，並戰勝魔軍及其眷屬！愿我戰勝煩惱魔，以及業果殘餘所帶來的魔障，並證得無上圓滿正等覺！無論如何，愿我能在一位眾生的心中種下阿羅漢的種子，同樣地，為第二位、第三位和第四位眾生宣說佛法，並在他們的心中種下阿羅漢的種子！ 愿成為如此！愿那些聲聞乘的行者們，煩惱得以徹底平息！愿那些獨覺乘的行者們，成為我所調伏的最後有者！同樣地，愿龍族、夜叉、非天等，以及具有五神通的仙人們，爲了供養我而前來，愿他們都處於苦行的狀態，各自在相應的乘中成熟！在這四大部洲中，那些外道以邪行和惡劣的苦行來修持的人們，愿非人告訴他們：『你們所修的不是真正的苦行！在這個方向，有菩薩最後有者在修持如此的苦行，那才是強大且能證得菩提的！如果不相信，就睜眼看看吧！』愿他們因此放棄苦行，看到我所修的苦行后，各自按照聲聞乘等自己的根器而成熟！愿人間的國王們、婆羅門們，以及村落的居民們，都來到我苦行之處，並在三乘中成熟！愿那些爲了看我而來的女人們，成為她們女身的最後一生，並各自在三乘中獲得相應的果位！愿鳥類和野獸等看到我時，成為它們畜生道的最後一生，並在三乘中成熟！同樣地，也對餓鬼們這樣說！愿無數的眾生，成千上萬、數百萬計，都因我所修的苦行而感到驚奇，愿在他們的心中種下解脫的種子，愿我以一個跏趺坐的姿勢修持苦行，直到那漫長的時間！愿我修持如此的苦行，這是過去任何眾生，無論是外道、聲聞、獨覺還是菩薩，都未曾修持過的，未來也不會有人能夠修持的！愿我能修持如此的苦行！愿我在未獲得無上菩提之前，展現丈夫的勇猛，並戰勝魔軍及其眷屬！愿我戰勝煩惱魔，以及業果殘餘所帶來的魔障，並證得無上圓滿正等覺！無論如何，愿我能在一位眾生的心中種下阿羅漢的種子，同樣地，為第二位、第三位和第四位眾生宣說佛法，並在他們的心中種下阿羅漢的種子！
【English Translation】 May it be so! May those practitioners of the Hearer Vehicle (Śrāvakayāna) completely pacify their afflictions! May those practitioners of the Solitary Realizer Vehicle (Pratyekabuddhayāna) become the last existence that I tame! Likewise, may the Nāgas (serpent beings), Yakshas (nature spirits), Asuras (demigods), and so forth, and the sages endowed with the five supernormal cognitions (abhijñā), come to me for the sake of offering, and may they all be in a state of asceticism, each maturing in their respective vehicle! In this Jambudvipa (the continent where we live), may non-humans tell those heretics who practice asceticism with perverse conduct and evil austerities: 'What you are practicing is not true asceticism! In this direction, there is a Bodhisattva, a last existence, practicing such asceticism, which is powerful and will lead to enlightenment! If you do not believe, then open your eyes and look!' May they therefore abandon their asceticism, and upon seeing my ascetic practice, may they each mature according to their own capacity in the Hearer Vehicle and so on! May the kings of humans, the Brahmins, and the people of the villages also come to my place of asceticism and mature in the three vehicles! May those women who come to see me have their last birth as women, and may they each attain their respective share in the three vehicles! May birds and wild animals, etc., upon seeing me, have their last birth in the animal realm, and may they mature in the three vehicles! Likewise, may this also be said to the pretas (hungry ghosts)! For as long as countless beings, hundreds of thousands, millions of billions, are amazed by my ascetic practice, may the seeds of liberation be planted in their minds, and may I practice asceticism in a single vajra posture (sitting cross-legged) for that long time! May I practice such asceticism, which no being in the past, whether heretic, Hearer, Solitary Realizer, or Bodhisattva, has ever practiced, and which no one will be able to practice in the future! May I practice such asceticism! Until I attain unsurpassed enlightenment, may I exert the strength of a man and defeat the armies of Mara (the demon) and their retinues! May I conquer the Mara of afflictions, as well as the obstacles caused by the remnants of karmic results, and may I awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment! In any case, may I plant the seed of Arhatship (liberation) in the mindstream of one being, and likewise, may I teach the Dharma to the second, third, and fourth beings, and plant the seed of Arhatship in their minds! May it be so! May those practitioners of the Hearer Vehicle (Śrāvakayāna) completely pacify their afflictions! May those practitioners of the Solitary Realizer Vehicle (Pratyekabuddhayāna) become the last existence that I tame! Likewise, may the Nāgas (serpent beings), Yakshas (nature spirits), Asuras (demigods), and so forth, and the sages endowed with the five supernormal cognitions (abhijñā), come to me for the sake of offering, and may they all be in a state of asceticism, each maturing in their respective vehicle! In this Jambudvipa (the continent where we live), may non-humans tell those heretics who practice asceticism with perverse conduct and evil austerities: 'What you are practicing is not true asceticism! In this direction, there is a Bodhisattva, a last existence, practicing such asceticism, which is powerful and will lead to enlightenment! If you do not believe, then open your eyes and look!' May they therefore abandon their asceticism, and upon seeing my ascetic practice, may they each mature according to their own capacity in the Hearer Vehicle and so on! May the kings of humans, the Brahmins, and the people of the villages also come to my place of asceticism and mature in the three vehicles! May those women who come to see me have their last birth as women, and may they each attain their respective share in the three vehicles! May birds and wild animals, etc., upon seeing me, have their last birth in the animal realm, and may they mature in the three vehicles! Likewise, may this also be said to the pretas (hungry ghosts)! For as long as countless beings, hundreds of thousands, millions of billions, are amazed by my ascetic practice, may the seeds of liberation be planted in their minds, and may I practice asceticism in a single vajra posture (sitting cross-legged) for that long time! May I practice such asceticism, which no being in the past, whether heretic, Hearer, Solitary Realizer, or Bodhisattva, has ever practiced, and which no one will be able to practice in the future! May I practice such asceticism! Until I attain unsurpassed enlightenment, may I exert the strength of a man and defeat the armies of Mara (the demon) and their retinues! May I conquer the Mara of afflictions, as well as the obstacles caused by the remnants of karmic results, and may I awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment!
མས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་སླད་དུ་ཡང་བདག་ཆོ་འཕྲུལ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་སྟོན་ཅིང་དེའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དོན་དང་ཚིག་འབྲུ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཀྱང་རྗོད་པར་གྱུར་ཅིག །ཇི་ལྟར་རྔོ་ཐོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འཇོག་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རི་བོ་དག་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེས་འཇོམས་པར་གྱུར་ཅིག །ཐེག་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དགོད་པས་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གཅིག་གི་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་མི་འཇིགས་པའི་གོ་འཕང་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པའི་སླད་དུ། དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དག་ཏུ་རྐང་བས་མཆི་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ 15-2-50a དག་དགག་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ཏེ། ཉམ་ཆུང་བ་དྲན་པ་ཉམས་པ་སེམས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བ། མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་སྤྱི་བརྟོལ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་བ། ཉོན་མོངས་མང་པོས་དཀྲུགས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་། བུད་མེད་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ལ་འཁོར་བཞི་པོ་དགེ་སློང་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་བསྙེན་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་དག་མཆིས་པར་གྱུར་ཅིག །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གིས་བདག་གི་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག །ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ཀྱང་འཕགས་པའི་གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པའི་བར་དག་ཀྱང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་ལ་རབ་ཏུ་སྡང་བའི་སེམས་ཀྱིས། མཚོན་ཆའམ་ཞུགས་སམ། མདུང་ངམ། ལག་ཆ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་འདེབས་སུ་མཆི་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། བརླང་པོ་དག་གིས་གཤེ་ཞིང་སྤྱོ་བར་འགྱུར་བ་དང་ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་མི་སྙན་པའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དུག་དང་འདྲེས་པའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་སྟོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་མ་ཟད་པ་ལ་གནས་ནས་བདག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་ 15-2-50b རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་སེམས་ཅན་སྔོན་གྱི་འཁོན་གྱིས་འགུམ་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་སྦྱོར་བས་བདག་ལ་ཚིག་རྩུབ་པ་དང་། མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་དང་། དུག་དང་འདྲེས་པའི་བཏུང་བ་དག་སྦྱིན་ཞིང་ཁྲག་ཀྱང་འབྱིན་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་བདག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་། ཏིང་འཛིན་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཚངས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཀྱི་རྔ་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་དེ་དག་གི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཅིང་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་དེ་དག་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་འཆག་པར་འགྱུར་ཞིང་སླན་ཆད་སྡོམ་པ་ལེན་པ་དང་། ལས་དེ་སེ
【現代漢語翻譯】 爲了一個有情眾生的利益，我將示現無數的神變，並使他們的心中生起正確的見解，宣說成千上萬的佛法要義和詞句。愿我能將他們安置於獲得利益的果位。愿有情眾生心中的煩惱之山，被智慧金剛摧毀。愿我通過三種乘的教法來開示佛法。爲了一個有情眾生的利益而說法，爲了將他們安置於無畏的境界，我將行走于無數百千的距離。愿我的教法中出家者不會受到阻礙，愿那些心智遲鈍、記憶力衰退、心神錯亂、胡言亂語、行為不檢、智慧淺薄、被眾多煩惱所困擾的人，以及婦女，都能獲得圓滿的出家資格。愿我擁有四眾眷屬：比丘、比丘尼、優婆塞和優婆夷。愿眾多的人弘揚我的教法。愿諸天能夠證悟真諦，愿夜叉、龍、非天等眾生，乃至投生於畜生道的眾生，都能安住于清凈的梵行之中。世尊，當我獲得菩提時，如果任何眾生因極端的憎恨之心，用武器、火焰、長矛或各種器具擊打我，或者用粗暴、惡劣的言語辱罵、誹謗我，在四面八方散佈我的惡名，或者給我餵食摻有毒藥的食物和飲料，愿我安住于尚未完全承受這些業果的狀態，直至我證得圓滿菩提。 當我獲得菩提時，對於那些因宿世的仇恨，使用致命的工具加害我，用粗暴的言語、各種武器，或摻有毒藥的飲料加害我，甚至讓我流血的眾生，愿我以持戒、聞法、禪定和修習大悲心的清凈梵音，使他們的心生起極大的歡喜，從而為他們開示佛法，引導他們行善。愿這些眾生的業障得以清除，此後能夠受持戒律，並停止作惡。
【English Translation】 For the sake of even one sentient being, may I show countless miracles, and may their minds generate correct views, and may I utter thousands upon thousands of Dharma meanings and words. May I place them in the fruit of benefit. May the mountain of afflictions in the minds of sentient beings be destroyed by the vajra of wisdom. May I teach the Dharma by expounding the three vehicles. For the sake of one sentient being, teaching the Dharma and placing them in the state of fearlessness, may I travel on foot for hundreds of thousands of leagues. May there be no obstruction to those who renounce in my teachings, and may those who are feeble-minded, with impaired memory, confused minds, speaking nonsense, of loose conduct, with corrupt wisdom, possessed of minds disturbed by many afflictions, and women, obtain the perfection of renunciation. May I have the fourfold assembly: monks, nuns, laymen, and laywomen. May many people spread my teachings. May the gods see the truth, and may yakshas, nagas, and asuras also abide in the eight-limbed noble Uposatha, and even those born in the animal realm abide in pure conduct. Bhagavan, when I attain enlightenment, if any sentient beings, with minds of extreme hatred, strike me with weapons, fire, spears, or various instruments, or revile and slander me with harsh and cruel words, spreading unpleasant sounds in all directions, or give me food and drink mixed with poison, may I remain in the state of not having fully exhausted the results of such actions until I awaken to complete enlightenment. When I attain enlightenment, for those sentient beings who, due to past enmity, harm me with preparations of deadly instruments, give me harsh words, various weapons, or drinks mixed with poison, and even draw my blood, may I, with the pure Brahma-like sound of morality, learning, samadhi, and the meditation of great compassion, cause their minds to be greatly pleased, and thus teach them the Dharma and lead them to virtue. May the karmic obscurations of those sentient beings be cleansed, and may they henceforth take vows and cease from evil deeds.
མས་ཅན་དེ་དག་གི་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ཆགས་བྲལ་དང་ཟག་ཟད་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཆོས་སུ་མ་གྱུར་ཅིག །དེར་བདག་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཟད་ཅིང་མཐར་ཐུག་པ་དང་བྱང་བར་གྱུར་ཅིག །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་གདུགས་རེ་རེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་བ་སྤུའི་ཁང་བུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟར་པོ་བརྒྱད་ཅུས་བརྒྱན་པ་དག་སྤྲུལ་ཞིང་། སྐུ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་དག་ཏུ་ཡང་འགྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གདུགས་གཅིག་ལ་ཞིང་དེ་དག་ན་སེམས་ཅན་ 15-2-51a གང་དག་མཚམས་མེད་བྱེད་པ། དམ་ཆོས་སྤོང་བ། འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ། མི་དགེ་བ་དང་འགྲོགས་པ་རྣམས་དང་། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་དག་བསླབ་པ་འདྲེན་མར་བགྱིད་པ། ཞིག་རལ་དུ་སྤྱོད་པ། ལྟུང་བའི་རྩ་བ་བྱུང་བ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པ། དགེ་བའི་ལམ་ཉམས་པ། འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པར་ཞུགས་ཤིང་ལམ་ངན་པས་རྣམ་པར་བཅོམ་སྟེ་ཉམ་ང་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་བྱེ་བ་དུ་མ་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །གང་དག་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་སོགས་ལ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་དང་དེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དུ་དེས་བདག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་ལ་སྨོན་ཞིང་། བདག་གི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་བདག་གི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅིང་སྨོན་ལམ་འདེབས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་འགུམ་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བདག་དེའི་མདུན་དུ་མ་མཆིས་སམ། ཆོས་མ་བསྟན་ཏམ། སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་མ་བགྱིས་ན་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གུམས་ནས་ངན་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་ན། བདག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉམས་པར་གྱུར་ཅིང་བདག་སླར་ཡང་སྣང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ 15-2-51b བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པར་ཡང་རྔོ་མི་ཐོགས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་དག་ན་མཚམས་མེད་བགྱིད་ཅིང་ལམ་ངན་པས་བཅོམ་པའི་སེམས་ཅན་དག་གུམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་ནི་འདི་དག་ལགས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁ་དོག་རྡུལ་ལྟ་བུ་དང་། ཤ་ཟའི་གདོང་འདྲ་བ་དང་། བསྐྱུད་ངས་དང་། དྲི་མི་བདའ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་དང་། ཚེ་ཐུང་བ་དང་། ནད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེན་པ་དང་། ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །སེ
【現代漢語翻譯】 愿這些（善根）不要成為那些有染污者的天界和解脫之果，以及遮蔽離貪和漏盡的法。愿我的業之果也完全耗盡並達到究竟和清凈。尊者世尊，愿我獲得菩提之後，在每一個傘蓋中，化現與我每一個毛孔數量相等的、具有三十二相和八十隨好莊嚴的佛身，愿這些佛身充滿佛土，遍佈于空性與非空性，以及五濁惡世的剎土中。愿如此之佛身，僅一尊佛，於一傘蓋之下，在那剎土中，對於那些造作五無間罪、捨棄正法、誹謗聖者、與不善為伍者，以及進入聲聞、緣覺、大乘者，作為引導教化的對境，對於那些行為放逸、產生墮落之根、心續焦灼、失壞善道、進入輪迴曠野並被惡道所摧毀而遭受巨大痛苦的無量眾生，宣說佛法。對於那些信仰大自在天和無貪子等的人，也以相應的形象宣說佛法。愿在娑婆世界，他們因讚頌我而渴望我，聽聞我的讚頌后，希望往生我的剎土並立下誓願。愿當這些眾生死亡之時，我若未曾出現在他們面前，未曾宣說佛法，未曾令他們心生歡喜，則我不得證得無上圓滿菩提。如果這些眾生死後將轉生於惡趣，或者未能在我的佛土獲得人身，愿我的所有功德都衰退，愿我不再顯現，愿我無法成辦一切佛陀的事業。在所有清凈的佛土中，那些造作五無間罪並被惡道所摧毀的眾生，死後將轉生到此佛土的徵兆是：這些眾生的顏色如塵土，面容如食肉鬼，令人厭惡，氣味難聞，戒律敗壞，壽命短促，遭受各種疾病的侵擾，資具也完全衰敗。 愿這些（善根）不要成為那些有染污者的天界和解脫之果，以及遮蔽離貪和漏盡的法。愿我的業之果也完全耗盡並達到究竟和清凈。尊者世尊，愿我獲得菩提之後，在每一個傘蓋中，化現與我每一個毛孔數量相等的、具有三十二相和八十隨好莊嚴的佛身，愿這些佛身充滿佛土，遍佈于空性與非空性，以及五濁惡世的剎土中。愿如此之佛身，僅一尊佛，於一傘蓋之下，在那剎土中，對於那些造作五無間罪、捨棄正法、誹謗聖者、與不善為伍者，以及進入聲聞、緣覺、大乘者，作為引導教化的對境，對於那些行為放逸、產生墮落之根、心續焦灼、失壞善道、進入輪迴曠野並被惡道所摧毀而遭受巨大痛苦的無量眾生，宣說佛法。對於那些信仰大自在天和無貪子等的人，也以相應的形象宣說佛法。愿在娑婆世界，他們因讚頌我而渴望我，聽聞我的讚頌后，希望往生我的剎土並立下誓願。愿當這些眾生死亡之時，我若未曾出現在他們面前，未曾宣說佛法，未曾令他們心生歡喜，則我不得證得無上圓滿菩提。如果這些眾生死後將轉生於惡趣，或者未能在我的佛土獲得人身，愿我的所有功德都衰退，愿我不再顯現，愿我無法成辦一切佛陀的事業。在所有清凈的佛土中，那些造作五無間罪並被惡道所摧毀的眾生，死後將轉生到此佛土的徵兆是：這些眾生的顏色如塵土，面容如食肉鬼，令人厭惡，氣味難聞，戒律敗壞，壽命短促，遭受各種疾病的侵擾，資具也完全衰敗。
【English Translation】 May these (roots of virtue) not become the fruits of heaven and liberation for those with defilements, nor a dharma that obscures detachment and the exhaustion of outflows. May the fruits of my actions also be completely exhausted and reach ultimate purity. Venerable Bhagavan, may I, after attaining Bodhi, in each umbrella, emanate Buddha bodies equal in number to the pores of my skin, adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks of excellence. May these bodies fill Buddha-fields, pervading emptiness and non-emptiness, as well as realms with the five degenerations. May such a Buddha body, even a single one, under one umbrella, in that realm, teach the Dharma to countless beings who commit the five heinous crimes, abandon the true Dharma, slander the noble ones, associate with the unwholesome, and those who have entered the Hearer, Solitary Realizer, and Great Vehicle paths, serving as objects of guidance and instruction. To those who act carelessly, generate the root of downfall, have tormented minds, lose the path of virtue, enter the wilderness of samsara, and are destroyed by evil paths, experiencing great suffering. To those who believe in the Great Powerful One and the Son of No Craving, may I also teach the Dharma in corresponding forms. May they, in the Saha world, long for me because of praising me, and after hearing my praise, wish to be born in my realm and make vows. May I not attain unsurpassed perfect Bodhi if, at the time of death of these beings, I have not appeared before them, have not taught the Dharma, and have not made their minds rejoice. If these beings, after death, are to be reborn in the lower realms, or if they do not obtain a human body in my Buddha-field, may all my merits decline, may I no longer appear, and may I not be able to accomplish all the deeds of the Buddhas. In all pure Buddha-fields, the signs that beings who commit the five heinous crimes and are destroyed by evil paths will be born in this Buddha-field after death are: the color of these beings is like dust, their faces resemble flesh-eating demons, they are repulsive, their smell is unpleasant, their discipline is corrupt, their lifespan is short, they are afflicted by various diseases, and their resources are completely diminished. May these (roots of virtue) not become the fruits of heaven and liberation for those with defilements, nor a dharma that obscures detachment and the exhaustion of outflows. May the fruits of my actions also be completely exhausted and reach ultimate purity. Venerable Bhagavan, may I, after attaining Bodhi, in each umbrella, emanate Buddha bodies equal in number to the pores of my skin, adorned with the thirty-two major marks and eighty minor marks of excellence. May these bodies fill Buddha-fields, pervading emptiness and non-emptiness, as well as realms with the five degenerations. May such a Buddha body, even a single one, under one umbrella, in that realm, teach the Dharma to countless beings who commit the five heinous crimes, abandon the true Dharma, slander the noble ones, associate with the unwholesome, and those who have entered the Hearer, Solitary Realizer, and Great Vehicle paths, serving as objects of guidance and instruction. To those who act carelessly, generate the root of downfall, have tormented minds, lose the path of virtue, enter the wilderness of samsara, and are destroyed by evil paths, experiencing great suffering. To those who believe in the Great Powerful One and the Son of No Craving, may I also teach the Dharma in corresponding forms. May they, in the Saha world, long for me because of praising me, and after hearing my praise, wish to be born in my realm and make vows. May I not attain unsurpassed perfect Bodhi if, at the time of death of these beings, I have not appeared before them, have not taught the Dharma, and have not made their minds rejoice. If these beings, after death, are to be reborn in the lower realms, or if they do not obtain a human body in my Buddha-field, may all my merits decline, may I no longer appear, and may I not be able to accomplish all the deeds of the Buddhas. In all pure Buddha-fields, the signs that beings who commit the five heinous crimes and are destroyed by evil paths will be born in this Buddha-field after death are: the color of these beings is like dust, their faces resemble flesh-eating demons, they are repulsive, their smell is unpleasant, their discipline is corrupt, their lifespan is short, they are afflicted by various diseases, and their resources are completely diminished.
མས་ཅན་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བདག་དེའི་ཚེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་ཀྱི་གླིང་བཞི་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་མཆིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ། ཡོངས་སུ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་འབབ་ཅིང་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བ་སྟོན་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་བགྱི་ན་གཞོན་ནུ་རྩེ་བ་དང་། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་དང་། དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་དང་། བདུད་འདུལ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་ཉེ་བར་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། སྐུ་གདུང་འགོད་པའི་བར་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཚིག་གཅིག་བརྗོད་པས་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ན། ཉན་རང་ཐེག་ཆེན་གྱིས་གདུལ་བའི་ 15-2-52a སེམས་ཅན་སོ་སོར་རང་རང་གི་ཐེག་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་འཚལ་བ་དང་། ཚོགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཅན་གྱིས་སྦྱིན་པའི་གཏམ་དང་། བསོད་ནམས་བྲལ་ཞིང་མཐོ་རིས་འདོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་དང་། ཕན་ཚུན་འཇིགས་སྡང་རྙོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་བྱམས་པ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེ་བསྟན་པ། ཕྲག་དོག་དང་སེར་སྣས་ནོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགའ་བ་བརྗོད་པ། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དྲེགས་པས་མྱོས་པས་བཏང་སྙོམས་བརྗོད་པ། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་པས་མྱོས་པས་ཡང་དག་པ་མ་ལགས་པ་བརྗོད་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་རྒོད་པས་སེམས་དཀྲུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དྲན་པ་བརྗོད་པ། ཤེས་རབ་འཆལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་བརྗོད་པ། ཐོས་པ་ཉུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗེད་པ་མེད་ཅིང་ཐོས་ཉེས་དམིགས་བརྗོད་པ། མཆན། པ་ཆུད་མི་ཟ་བ། ལྟ་བ་ངན་པས་ཉམ་ངར་གྱུར་པས་སྟོང་པ་ཉིད། རྣམ་རྟོག་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ། སྨོན་མེད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་པ་མེད་པ། བསམ་པ་མ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་བརྗོད་པ་བསྟན་པ། རྣམ་པར་འདྲེས་པར་སྤྱད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པ། ཟད་པའི་སྦྱོར་བ་དྲོད་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོས་མ་མིན་པའི་ཆོས་བརྗོད་པ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཉམས་པ་རྣམས་ 15-2-52b ཀྱིས་རྟེན་པ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་འཚལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཅིས་འདུལ་བའི་ཆོས་དེ་དང་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་ཤེས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་དགེ་བའི་སེམས་བརྗོད་པ། དགེ་བ་མི་བསྐྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་བརྗོད་པ། བདུད་ལས་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ། དོན་དམ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འཕགས་པ་བརྗོད་པ། ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སེམས་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྲལ་བ་བརྗོད་པ། ལམ་མི་མཉམ་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ
【現代漢語翻譯】 爲了那些有情眾生，愿我在那時，在所有彌勒凈土世界的四大部洲中，示現從兜率天降臨，示現入胎，廣行嬉戲少年之行，示現工巧技藝之所，示現苦行，示現降伏魔軍，示現圓滿正等覺成佛，以及示現轉法輪等一切佛陀事業。 愿我示現直至圓寂涅槃，以及安奉舍利。愿我證得菩提后，僅以一語說法，便能為聲聞、緣覺、大乘所調伏的眾生，分別宣說各自乘的法。對於遠離僧團的眾生，宣說佈施之語；對於福德淺薄而希求善趣者，宣說持戒之語；對於彼此恐懼憎恨纏縛的眾生，宣說慈愛之語；同樣地，對於殺生者，宣說悲憫；對於被嫉妒和吝嗇所壓迫者，宣說喜悅；對於沉醉於色界和無色界驕慢者，宣說舍；對於貪慾熾盛者，宣說不如理作意；對於因大乘的掉舉而擾亂心緒者，宣說出入息念；對於邪慧者，宣說緣起；對於少聞者，宣說不忘失和聽聞過患。 對於被惡見所困擾者，宣說空性；對於遍行分別念者，宣說無相；對於從無愿清凈中退失者，宣說無愿；對於不清凈的意樂者，宣說意樂清凈之法；對於行持雜染者，宣說不忘失菩提心；對於耗盡精進、暖相退失者，宣說無造作之法；對於殊勝意樂極度退失者，宣說無所依之法。愿我宣說這些能調伏眾生的法門，愿我了知如何對治眾生。 同樣地，對於具有煩惱心者，宣說善心；對於不捨棄善法者，宣說光明；對於勤于魔業者，宣說空性；對於趣入勝義者，宣說殊勝；對於被各種煩惱所損惱者，宣說寂靜；對於行於非正道者，宣說正道。
【English Translation】 For the sake of those sentient beings, may I, at that time, in all the four continents of the realms of the world of Maitreya, show descending from the Joyful Land of Tushita, show entering the womb, extensively perform the play of youth, show the place of crafts and works, show asceticism, show subduing the demons, show perfectly awakening to complete enlightenment, and show all the deeds of the Buddha, such as turning the wheel of Dharma. May I show even until passing into complete Nirvana and erecting the relics. May I, after attaining enlightenment, even by uttering a single word of Dharma, teach the Dharma of their respective vehicles to each of the sentient beings to be tamed by the Shravakas, Pratyekabuddhas, and the Great Vehicle. To sentient beings separated from the Sangha, speak of generosity; to those lacking merit and desiring higher realms, speak of morality; to sentient beings entangled in mutual fear and hatred, speak of loving-kindness; similarly, to those who kill, show compassion; to those oppressed by jealousy and miserliness, speak of joy; to those intoxicated by the pride of the form and formless realms, speak of equanimity; to those intoxicated by attachment to desire, speak of improper attention; to those whose minds are disturbed by the excitement of the Great Vehicle, speak of mindfulness of breathing in and out; to those with perverse wisdom, speak of dependent origination; to those with little learning, speak of non-forgetfulness and the faults of mishearing. To those distressed by evil views, speak of emptiness; to those who engage in all kinds of conceptualization, speak of signlessness; to those who have fallen from the purity of wishlessness, speak of wishlessness; to those with impure intentions, teach the Dharma of pure intention; to those who engage in mixed practices, speak of not forgetting the mind of enlightenment; to those whose efforts are exhausted and whose warmth has diminished, speak of non-artificial Dharma; to those whose excellent intentions have greatly diminished, speak of the Dharma of having no support. May I teach these Dharma doors that tame sentient beings, and may I know how to counteract sentient beings. Similarly, to those with afflicted minds, speak of virtuous minds; to those who do not abandon virtue, speak of illumination; to those who are diligent in the works of demons, speak of emptiness; to those who have entered the ultimate meaning, speak of the sublime; to those whose minds are afflicted by various afflictions, speak of detachment; to those who have entered uneven paths, speak of evenness.
་པར་ལྡོག་པ་བརྗོད་པ། ཐེག་ཆེན་ལ་ངོ་མཚར་དུ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་ལྡོག་པ་བརྗོད་པ། འཁོར་བས་སྐྱོ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་དགའ་བ་བརྗོད་པ། དགེ་བ་དང་ས་དང་ཡེ་ཤེས་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྨོངས་པ་བརྗོད་པ། དགེ་རྩ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་ཆོག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་བརྗོད་པ། གཅིག་ལ་གཅིག་སེམས་མི་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་ཐོགས་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ། ལས་དཀའ་བ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་བརྗོད་པ། འཁོར་གྱི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེང་གེའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ། བདུད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔའ་བ་བརྗོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣང་བར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་འོད་བཀོད་པ་བརྗོད་པ། རྗེས་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རི་བོའི་ཕུང་པོ་བརྗོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣང་བས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ 15-2-53a རྒྱལ་མཚན་རྩེ་མོའི་དཔུང་རྒྱན་བརྗོད་པ། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ། གཏི་མུག་གི་མུན་པར་མཆི་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཉི་མའི་སྒྲོན་མ་བརྗོད་པ། ཟད་པའི་ངེས་ཚིག་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་བརྗོད་པ། བདག་ལ་དཔུང་དོས་པ་ལྟ་བུར་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་བརྗོད་པ། བློ་གཡོ་ཞིང་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ། སྤྱི་གཙུག་ལྟར་གདའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུན་པོའི་རྒྱལ་མཚན་བརྗོད་པ། སྔོན་གྱི་དམ་བཅས་པ་བོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་པོ་ཅན་བརྗོད་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བརྗོད་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་མངོན་པར་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་བརྗོད་པ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ། དབང་པོ་མཆོག་དང་མཆོག་མིན་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་བརྗོད་པ། ཕན་ཚུན་དུ་ཚིག་བརྗོད་པ་མ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་ལ་འཇུག་པ་བརྗོད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་བསྒོམ་པ་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མིག་མི་འཛུམ་པ་བརྗོད་པ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགོན་པ་བརྗོད་པ། ཆོས་འཁོར་མངོན་པར་བསྐོར་བར་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་ལོ་དྲི་མ་མེད་པ་བརྗོད་པ། 15-2-53b རྒྱུ་མ་མཆིས་པའི་རིག་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། རིག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བརྗོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཅིག་པུར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བགྱིད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བརྗོད་པ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ས་བོན་བསྐྲུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་པ
【現代漢語翻譯】 對於顛倒的見解，應宣說逆轉；對於大乘感到驚奇的人，應宣說不退轉；對於厭倦輪迴的菩薩，應宣說歡喜；對於尚未證悟功德、地和智慧的人，應宣說不迷惑；對於滿足於其他善根的人，應宣說聽聞；對於彼此心意不一致的人，應宣說光明無礙；對於從事艱難事業的人，應宣說投入事業；對於輪迴的恐懼，應宣說獅子的證悟；對於被魔降伏的心，應宣說勇敢；對於尚未顯現佛土的人，應宣說光明莊嚴；對於貪戀和憤怒的人，應宣說山王；對於佛土顯現而感到壓倒性的人，應宣說勝幢頂端的軍隊莊嚴；對於缺乏大智慧的人，應宣說具備明燈；對於沉溺於愚癡黑暗的人，應宣說太陽明燈；對於致力於滅盡的定義的人，應宣說功德之源；對於尋求如自身支柱的人，應宣說無慾之子；對於心意動搖不定的人，應宣說具備精華；對於如同頂髻般存在的人，應宣說須彌山王；對於遺忘先前誓言的人，應宣說具心要者；對於思念神通的人，應宣說金剛之語；對於尋求證悟菩提心要的人，應宣說金剛心要；對於渴望一切法的人，應宣說如金剛；對於尋求眾生心行的人，應宣說具足行為；對於尋求殊勝和不殊勝根器的人，應宣說智慧明燈；對於不尋求彼此言辭的人，應宣說進入音聲；對於獲得法身的人，應宣說法之聚；對於遠離如來顯現的人，應宣說不眨眼；對於被一切所緣擾亂的人，應宣說寂靜處；對於尋求轉法輪的人，應宣說無垢法輪；對於進入無因之智慧的人，應宣說隨順智慧；對於只看到單一佛土的人，應宣說善行分別；對於創造妙相和隨好之種子的人，應宣說具足莊嚴。 對於顛倒的見解，應宣說逆轉；對於大乘感到驚奇的人，應宣說不退轉；對於厭倦輪迴的菩薩，應宣說歡喜；對於尚未證悟功德、地和智慧的人，應宣說不迷惑；對於滿足於其他善根的人，應宣說聽聞；對於彼此心意不一致的人，應宣說光明無礙；對於從事艱難事業的人，應宣說投入事業；對於輪迴的恐懼，應宣說獅子的證悟；對於被魔降伏的心，應宣說勇敢；對於尚未顯現佛土的人，應宣說光明莊嚴；對於貪戀和憤怒的人，應宣說山王；對於佛土顯現而感到壓倒性的人，應宣說勝幢頂端的軍隊莊嚴；對於缺乏大智慧的人，應宣說具備明燈；對於沉溺於愚癡黑暗的人，應宣說太陽明燈；對於致力於滅盡的定義的人，應宣說功德之源；對於尋求如自身支柱的人，應宣說無慾之子；對於心意動搖不定的人，應宣說具備精華；對於如同頂髻般存在的人，應宣說須彌山王；對於遺忘先前誓言的人，應宣說具心要者；對於思念神通的人，應宣說金剛之語；對於尋求證悟菩提心要的人，應宣說金剛心要；對於渴望一切法的人，應宣說如金剛；對於尋求眾生心行的人，應宣說具足行為；對於尋求殊勝和不殊勝根器的人，應宣說智慧明燈；對於不尋求彼此言辭的人，應宣說進入音聲；對於獲得法身的人，應宣說法之聚；對於遠離如來顯現的人，應宣說不眨眼；對於被一切所緣擾亂的人，應宣說寂靜處；對於尋求轉法輪的人，應宣說無垢法輪；對於進入無因之智慧的人，應宣說隨順智慧；對於只看到單一佛土的人，應宣說善行分別；對於創造妙相和隨好之種子的人，應宣說具足莊嚴。
【English Translation】 For reversed views, one should speak of reversal; for those who marvel at the Mahayana, one should speak of non-retrogression; for Bodhisattvas weary of samsara, one should speak of joy; for those who have not realized merit, grounds, and wisdom, one should speak of non-confusion; for those content with other roots of virtue, one should speak of hearing; for those whose minds are not in harmony with each other, one should speak of unobstructed light; for those engaged in difficult tasks, one should speak of engaging in activities; for the fears of samsara, one should speak of the realization of the lion; for those whose minds are subdued by Mara, one should speak of courage; for those whose Buddha-fields have not appeared, one should speak of light arrangement; for those with attachment and anger, one should speak of the mountain of heaps; for those overwhelmed by the appearance of Buddha-fields, one should speak of the army ornament of the victory banner's peak; for those devoid of great wisdom, one should speak of possessing a lamp; for those who dwell in the darkness of ignorance, one should speak of the sun lamp; for those who strive for the definition of exhaustion, one should speak of the source of qualities; for those who seek support as if relying on themselves, one should speak of the son of non-craving; for those whose minds are fickle and changeable, one should speak of possessing essence; for those who are like a crown jewel, one should speak of the victory banner of Mount Meru; for those who have forgotten their previous vows, one should speak of having essence; for those who contemplate supernormal knowledge, one should speak of vajra words; for those who seek to realize the essence of enlightenment, one should speak of the vajra essence; for those who aspire to all dharmas, one should speak of being like a vajra; for those who seek the conduct of sentient beings' minds, one should speak of possessing conduct; for those who seek superior and inferior faculties, one should speak of the lamp of wisdom; for those who do not seek to express words to each other, one should speak of entering sound; for those who have attained the Dharmakaya, one should speak of meditating on the assembly of the sacred Dharma; for those who are separated from seeing the Tathagata, one should speak of unblinking eyes; for those who are disturbed by all objects, one should speak of solitary places; for those who seek to turn the wheel of Dharma, one should speak of the stainless wheel; for those who have entered the wisdom without cause, one should speak of conforming to the path of wisdom; for those who only see a single Buddha-field, one should speak of distinguishing good deeds; for those who cultivate the seeds of marks and signs, one should speak of possessing ornaments. For reversed views, one should speak of reversal; for those who marvel at the Mahayana, one should speak of non-retrogression; for Bodhisattvas weary of samsara, one should speak of joy; for those who have not realized merit, grounds, and wisdom, one should speak of non-confusion; for those content with other roots of virtue, one should speak of hearing; for those whose minds are not in harmony with each other, one should speak of unobstructed light; for those engaged in difficult tasks, one should speak of engaging in activities; for the fears of samsara, one should speak of the realization of the lion; for those whose minds are subdued by Mara, one should speak of courage; for those whose Buddha-fields have not appeared, one should speak of light arrangement; for those with attachment and anger, one should speak of the mountain of heaps; for those overwhelmed by the appearance of Buddha-fields, one should speak of the army ornament of the victory banner's peak; for those devoid of great wisdom, one should speak of possessing a lamp; for those who dwell in the darkness of ignorance, one should speak of the sun lamp; for those who strive for the definition of exhaustion, one should speak of the source of qualities; for those who seek support as if relying on themselves, one should speak of the son of non-craving; for those whose minds are fickle and changeable, one should speak of possessing essence; for those who are like a crown jewel, one should speak of the victory banner of Mount Meru; for those who have forgotten their previous vows, one should speak of having essence; for those who contemplate supernormal knowledge, one should speak of vajra words; for those who seek to realize the essence of enlightenment, one should speak of the vajra essence; for those who aspire to all dharmas, one should speak of being like a vajra; for those who seek the conduct of sentient beings' minds, one should speak of possessing conduct; for those who seek superior and inferior faculties, one should speak of the lamp of wisdom; for those who do not seek to express words to each other, one should speak of entering sound; for those who have attained the Dharmakaya, one should speak of meditating on the assembly of the sacred Dharma; for those who are separated from seeing the Tathagata, one should speak of unblinking eyes; for those who are disturbed by all objects, one should speak of solitary places; for those who seek to turn the wheel of Dharma, one should speak of the stainless wheel; for those who have entered the wisdom without cause, one should speak of conforming to the path of wisdom; for those who only see a single Buddha-field, one should speak of distinguishing good deeds; for those who cultivate the seeds of marks and signs, one should speak of possessing ornaments.
། ཚིག་དང་སྒྲ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པར་རྔོ་མི་ཐོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། ད་ལྟར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་ཡང་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟན་པ་བརྗོད་པ། ཆོས་དབྱིངས་རབ་ཏུ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་ཤེས་བརྗོད་པ། ཤེས་རབ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་པ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། ལམ་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་འཚལ་བས་ཅི་ཡང་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པ་བརྗོད་པ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་པར་གཟུང་བ་བརྗོད་པ། ཚངས་པའི་གནས་པ་ཚོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་མཉམ་པ་བརྗོད་པ། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གནས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྗོད་པ། ཤེས་རབ་མ་བསྒོམས་ཤིང་རབ་ཏུ་སྡང་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱ་མཚོའི་ཕྱག་རྒྱ་བརྗོད་པ། མི་སྐྱེ་བའི་ 15-2-54a བཟོད་པ་ལ་ངོ་མཚར་དུ་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་མ་མཆིས་པར་བརྗོད་པ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་ཉམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱུད་པ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། ཕན་ཚུན་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་རིབ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་བརྗོད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཆར་རབ་ཏུ་འབབ་པས་ཆོག་མ་འཚལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་བརྗོད་པ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རིན་ཆེན་བཀོད་པ་བརྗོད་པ། ཤེས་པ་ཉམས་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔེ་མ་མཆིས་པར་བརྗོད་པ། ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་འཆིང་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་སྒོ་བརྗོད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞན་མེད་པར་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བགྱི་བའི་དངོས་པོ་བརྗོད་པ། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་བརྗོད་པ། ཕྱི་མའི་མཐའི་བསྐལ་པར་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གཅིག་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་བརྗོད་པ། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པ་བརྗོད་པ། རྙིང་པར་སྙིང་པོ་ཡིན་མཆན། འགྱུར་བ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་དྲུག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ 15-2-54b ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་བརྗོད་པ། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་
【現代漢語翻譯】 那些不能完全區分詞語和聲音的人，會各自陳述自己的成就；那些尋求完全智慧的人，會陳述法界的清凈無染；那些反覆沉溺於當下之法的人，會陳述穩固不變；那些尋求法界的人，會陳述神通；那些捨棄智慧的人，會陳述沒有退失；那些道路迷亂的人，會陳述沒有變化；那些尋求虛空般智慧的人，會陳述一無所有；那些圓滿了波羅蜜多的人，會陳述完全清凈；那些沒有圓滿四攝法的人，會陳述非常正確的把握；那些尋求梵天住處的人，會陳述平等的結合；那些沒有圓滿菩提分珍寶的人，會陳述通過解脫而獲得的出離；那些不修習智慧且懷有強烈嗔恨心的人，會陳述海洋的印記； 那些對無生法忍感到驚奇的人，會陳述沒有心；那些聽聞之法退失嚴重的人，會陳述沒有捨棄；那些不喜歡彼此善說的人，會陳述沒有昏暗；那些對三寶獲得極大信心的人，會陳述巨大的福德；那些對如雨般降下的法門不滿足的人，會陳述法的雲彩；那些視三寶為斷滅的人，會陳述珍寶的莊嚴；那些致力於衰退之業的人，會陳述沒有比喻；所有被束縛和捆綁的人，會陳述虛空的門；那些認為一切法無自性的人，會陳述智慧的印記；那些沒有圓滿如來功德的人，會陳述顯現世間知識的事物；那些過去對諸佛做過殊勝供養的人，會陳述種種變化的奇蹟；那些在後世末劫只展示一個法門的人，會陳述一切法的實相；那些對所有經藏都有確定理解的人，會陳述對法性平等性的確定理解；舊譯本的核心要點（註：此為旁註）；那些完全捨棄了與變化相符的六種法的人，會陳述一切法的實相；那些致力於解脫心之乘的人，會通過神通來...
【English Translation】 Those who cannot fully distinguish words and sounds will each state their own accomplishments; those who seek complete wisdom will state the purity and immaculateness of the Dharmadhatu; those who repeatedly indulge in the present dharmas will state steadfastness; those who seek the Dharmadhatu will state clairvoyance; those who abandon wisdom will state no regression; those whose paths are confused will state no change; those who seek wisdom like the sky will state nothingness; those who have perfected the Paramitas will state complete purification; those who have not perfected the four means of gathering will state very accurate grasping; those who seek the abode of Brahma will state equal union; those who have not perfected the jewels of the Bodhipakshika-dharmas will state the renunciation obtained through liberation; those who do not cultivate wisdom and possess a strong hateful mind will state the seal of the ocean; Those who are amazed by the tolerance of non-origination will state no mind; those whose heard teachings have severely deteriorated will state no abandonment; those who dislike each other's good speech will state no dimness; those who have gained great faith in the Three Jewels will state great merit; those who are not satisfied with the rain-like descent of the Dharma doors will state the clouds of Dharma; those who view the Three Jewels as extinct will state the adornment of jewels; those who are dedicated to the work of deterioration will state no analogy; all those who are bound and tied will state the door of the sky; those who think that all dharmas have no self-nature will state the seal of wisdom; those who have not perfected the qualities of the Tathagatas will state the things that manifest worldly knowledge; those who have made superior offerings to the Buddhas in the past will state the miracles of various transformations; those who only show one Dharma door in the final kalpa of the future will state the reality of all dharmas; those who have a definite understanding of all the Sutras will state a definite understanding of the equality of Dharma-nature; the core points of the old translation (note: this is a side note); those who have completely abandoned the six dharmas that conform to change will state the reality of all dharmas; those who are dedicated to the vehicle of the mind of liberation will through clairvoyance...
པར་རྩེ་བ་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པ་བརྗོད་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་བརྗོད་པ། ཉེ་དུ་ལ་ཡང་དག་པར་རྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བ་བརྗོད་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལྷག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་སྐུར་བ་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་ཆོམས་པ་བརྗོད་པ། མི་འཇིགས་པ་བཞི་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཟད་པ་བརྗོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོག་པ་བརྗོད་པ། མཉན་པ་དང་ལྟ་བ་དོན་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨོན་ལམ་བརྗོད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་རྒྱུན་འཁྲུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོ་དྲི་མ་མེད་པ་བརྗོད་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་བརྗོད་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་མ་མཆིས་པ་དང་ཐུག་པ་མ་མཆིས་པ་བརྗོད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་འཚལ་བར་གྱུར་ཅིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་གཡོ་དང་སྒྱུ་མ་མཆིས་ལ་དྲང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཐེག་ཆེན་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དཔག་ 15-2-55a མེད་གྲངས་མེད་མཆིས་པ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཚིག་གཅིག་གི་བརྗོད་པས་ཀྱང་། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། གཟུངས་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པོའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རབ་ཏུ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །དེས་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་འཚལ་བ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་མངོན་པར་འཕགས་པ་དང་། བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དམ་པས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་ལུས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་། ངག་ལེགས་པར་སྨྲས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་མགུ་བར་བྱེད་པས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚིག་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཐོས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། གཟུངས་བསྐྱུད་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་དྲན་པས་བརྒྱན་པ་དང་། འགྲོ་བ་ངན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་སླད་དུ་ཡིད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། དམ་བཅས་པ་བརྟན་པའི་སླད་དུ་བསམ་པས་བརྒྱན་པ་དང་། དམ་བཅས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སླད་དུ་སྦྱོར་བས་བརྒྱན་པ་དང་། ས་ནས་སར་འཕར་བའི་སླད་དུ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བརྒྱན་པ་དང་། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་སླད་དུ་སྤྱིན་པས་བརྒྱན་པ་དང་། ལེགས་པར་ཐོས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དྲི་མ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། སེམས་ཅ
【現代漢語翻譯】 宣說顛倒之見：對於追隨如來秘密教誨的人，那些執著于分別唸的人會宣說不依賴他人；對於不精進于菩薩行的人，會宣說獲得智慧；對於完全依賴親近之人的人，會宣說隨順一切；對於具有增上慢的菩薩行者，會宣說灌頂；對於沒有圓滿如來十力的人，會宣說不退轉；對於沒有獲得四無畏的人，會宣說不窮盡；對於沒有獲得佛不共法的人，會宣說不可奪；對於聽聞和見解毫無意義的人，會宣說願望；爲了現前證悟一切佛法，那些持續不斷努力的人會宣說無垢之海；對於具有殘餘的全知智慧的人，會宣說佛陀徹底圓滿成佛；對於沒有獲得一切如來密意的人，會宣說無邊無際。愿宣說此等法，愿那些具有正直本性、不懷欺誑、真實進入大乘的菩薩們，其無量無數的心續中，僅憑一句表達，也能充分闡述八萬四千法門、八萬四千三摩地門和七萬五千陀羅尼的功德。愿他們以之裝備偉大的菩薩，以不可思議的願力殊勝超拔，證見不可思議的智慧，並以殊勝的菩提功德莊嚴自身。愿他們以具足妙相、隨好之身，以善妙言語，如眾生所愿令其歡喜而莊嚴自身。愿他們以聽聞莊嚴自身，以便獲得無言三摩地；愿他們以憶念莊嚴自身，以便獲得不忘失陀羅尼；愿他們以智慧莊嚴自身，以便領悟惡趣，並以涅槃莊嚴自身；愿他們以決心莊嚴自身，以便堅定誓言；愿他們以行持莊嚴自身，以便實踐誓言；愿他們以增上意樂莊嚴自身，以便從地到地提升；愿他們以佈施莊嚴自身，以便完全捨棄一切事物；愿他們以戒律莊嚴自身，以便領悟清凈無垢的善妙聽聞；愿他們以忍辱莊嚴自身，以便 （藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：Om，漢語字面意思：嗡）
【English Translation】 Declaring Inverted Views: For those who follow the secret teachings of the Tathāgata (如來), those who cling to conceptualizations will declare non-reliance on others; for those who do not strive in the conduct of Bodhisattvas (菩薩), they will declare the attainment of wisdom; for those who completely rely on close ones, they will declare following after everything; for Bodhisattvas who possess excessive pride, they will declare empowerment; for those who have not perfected the ten powers of the Tathāgata, they will declare non-retrogression; for those who have not attained the four fearlessnesses, they will declare inexhaustibility; for those who have not attained the unmixed qualities of a Buddha, they will declare indestructibility; for those whose hearing and views are meaningless, they will declare aspirations; in order to directly realize all the Buddha's teachings, those who continuously strive will declare the stainless ocean; for those who possess residual omniscience, they will declare the Buddha's complete and perfect enlightenment; for those who have not attained the intention of all the Tathāgatas, they will declare boundlessness and endlessness. May these teachings be declared, and may those Bodhisattvas who possess honesty, are without deceit, and have genuinely entered the Mahāyāna (大乘), may even a single expression in their immeasurable and countless minds fully expound the qualities of the eighty-four thousand Dharma (法) doors, the eighty-four thousand Samādhi (三摩地) doors, and the seventy-five thousand Dhāraṇī (陀羅尼)s. May they equip the great Bodhisattvas with this, may they surpass others with inconceivable aspirations, may they see inconceivable wisdom, and may they adorn themselves with the sacred qualities of Bodhi (菩提). May they adorn themselves with bodies possessing excellent marks and characteristics, and with eloquent speech that delights sentient beings according to their wishes. May they adorn themselves with hearing, in order to attain wordless Samādhi; may they adorn themselves with mindfulness, in order to obtain unfailing Dhāraṇī; may they adorn themselves with wisdom, in order to comprehend the lower realms, and may they adorn themselves with Nirvāṇa (涅槃); may they adorn themselves with resolve, in order to strengthen their vows; may they adorn themselves with practice, in order to fulfill their vows; may they adorn themselves with heightened intention, in order to ascend from level to level; may they adorn themselves with generosity, in order to completely relinquish all things; may they adorn themselves with ethics, in order to comprehend the pure and stainless excellent hearing; may they adorn themselves with patience, in order to （藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：Om，漢語字面意思：Om）
ན་ཀུན་ལ་ཞེ་འགྲས་པའི་སེམས་མེད་པའི་སླད་དུ་བཟོད་ 15-2-55b པས་བརྒྱན་པ་དང་། ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསགས་པའི་སླད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་ཐམས་ཅད་དང་མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྩེ་བའི་སླད་དུ་བསམ་གཏན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འཚལ་བའི་སླད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྐྱབས་པའི་རྗེས་སུ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་བྱམས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ལ་གནས་པའི་སླད་དུ་སྙིང་རྗེས་བརྒྱན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པའི་སླད་དུ་དགའ་བས་བརྒྱན་པ་དང་། མཐོ་དམན་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སླད་དུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྩེ་བའི་སླད་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་མི་ཟད་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ལག་པ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མངོན་པར་འཚལ་པའི་སླད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པར་བགྱི་བ་ལ་མཁས་པའི་སླད་དུ་བློས་བརྒྱན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གི་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་སྣང་བས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཅིག །དོན་དང་ཆོས་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་བའི་སླད་དུ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་བརྒྱན་པ་དང་། བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ 15-2-56a ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སླད་དུ་མི་འཇིགས་པས་བརྒྱན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སྤོབས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་སླད་དུ་ཆོས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་སླད་དུ་སྣང་བས་བརྒྱན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་སླད་དུ་འོད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ལུང་སྟོན་པའི་སླད་དུ་ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་སླད་དུ་རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པའི་སླད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་། གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གིས་བརྒྱན་པ་དང་། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིད་ཅིང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཆོམ་པའི་སླད་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ནན་ཏན་སྙིང་
【現代漢語翻譯】 愿我以忍辱為莊嚴，爲了對一切眾生沒有嗔恨之心；愿我以精進為莊嚴，爲了積聚一切功德；愿我以禪定為莊嚴，爲了自在出入一切三摩地和神通；愿我以智慧為莊嚴，爲了徹底斷除煩惱的習氣；愿我以慈愛為莊嚴，爲了真實地守護一切眾生；愿我以悲憫為莊嚴，爲了安住于永不捨棄一切眾生；愿我以喜悅為莊嚴，爲了對一切法不再有疑惑；愿我以平等舍為莊嚴，爲了遠離高下之別；愿我以神通為莊嚴，爲了自在出入一切神通；愿我以福德為莊嚴，爲了獲得取之不盡的如意寶手；愿我以智慧為莊嚴，爲了明瞭一切眾生的心行；愿我以善巧方便為莊嚴，爲了善於使一切眾生覺悟佛法；愿我以光明為莊嚴，爲了獲得智慧之眼的照見。 愿我以四無礙解為莊嚴，爲了獲得通達義、法、詞、辯才的智慧；愿我以無畏為莊嚴，爲了降伏一切魔軍和外道；愿我以功德為莊嚴，爲了證得諸佛的功德；愿我以佛法為莊嚴，爲了恒常不斷地以無礙辯才為眾生說法；愿我以光明為莊嚴，爲了照亮一切佛法；愿我以光芒為莊嚴，爲了照亮一切佛土；愿我以示現神變（藏文：ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ།）為莊嚴，爲了特別地進行授記；愿我以隨順示現神變（藏文：རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ།）為莊嚴，爲了如實地隨順教導；愿我以神通神變（藏文：རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ།）為莊嚴，爲了圓滿四神足；愿我以諸佛加持為莊嚴，爲了隨入如來密意；愿我以法自在為莊嚴，爲了獲得不依賴他人的智慧；愿我精進於一切善法，爲了言行一致且不被一切所欺。
【English Translation】 May I be adorned with patience, in order to have no hatred towards all beings; may I be adorned with diligence, in order to accumulate all merits; may I be adorned with meditation, in order to freely enter and exit all samadhis and supernormal knowledges; may I be adorned with wisdom, in order to completely abandon the habits of afflictions; may I be adorned with loving-kindness, in order to truly protect all beings; may I be adorned with compassion, in order to abide in never abandoning all beings; may I be adorned with joy, in order to have no more doubts about all dharmas; may I be adorned with equanimity, in order to be free from the distinction of high and low; may I be adorned with supernormal knowledges, in order to freely enter and exit all supernormal knowledges; may I be adorned with merit, in order to obtain the inexhaustible wish-fulfilling jewel hand; may I be adorned with wisdom, in order to clearly understand the mental activities of all beings; may I be adorned with skillful means, in order to be skilled in enabling all beings to awaken to the Dharma; may I be adorned with light, in order to obtain the vision of the eye of wisdom. May I be adorned with the fourfold perfect knowledge, in order to obtain the wisdom of understanding meaning, Dharma, words, and eloquence; may I be adorned with fearlessness, in order to subdue all demons and non-Buddhists; may I be adorned with virtues, in order to attain the virtues of all Buddhas; may I be adorned with Dharma, in order to constantly and continuously teach the Dharma to beings with unobstructed eloquence; may I be adorned with light, in order to illuminate all Buddhist teachings; may I be adorned with rays, in order to illuminate all Buddha lands; may I be adorned with the miracle of comprehensive expression (Tibetan: ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ།), in order to especially give predictions; may I be adorned with the miracle of following demonstration (Tibetan: རྗེས་སུ་སྟོན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ།), in order to truly follow and teach; may I be adorned with the miracle of magical power (Tibetan: རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ།), in order to perfect the four bases of miraculous power; may I be adorned with the blessings of all Buddhas, in order to enter the secret intentions of the Tathagatas; may I be adorned with the sovereignty of Dharma, in order to obtain wisdom that does not depend on others; may I be diligent in all virtuous dharmas, in order to be consistent in word and deed and not be deceived by anything.
པོར་བགྱིད་པས་བརྒྱན་པར་གྱུར་ཅིག །ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་དཔག་དང་གྲངས་མེད་པ་ལ་བདག་གིས་ཚིག་གཅིག་བརྗོད་པས་དགེ་བ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་བསགས་པ་ཆེན་པོས་ཚིམ་པར་གྱུར་ཅིག །དེར་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས་ཆོས་ཐམས་ 15-2-56b ཅད་ལ་གཞན་དྲིང་ལ་མི་འཇོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་མྱུར་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ན། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་གང་དག་མཚམས་མེད་པ་དང་། ལྟུང་བའི་རྩ་བའི་བར་གྱིས་ནོངས་པར་གྱུར་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་འགྲོགས་པ། རྩུབ་པ། སྡིག་པ་འཆལ་བ། ཁྲ་ཁྲོ་དང་། རྨུ་རྒོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཅན། བློ་ལྡོག་པ། ཀུན་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དེ་དག་ལ་ཡང་བདག་གིས་སེམས་དང་སྐད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལེ་ལོ་ཅན་གྱི་བར་དག་ལ་བདག་གིས་ཆོས་ཕུང་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་ལ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་དང་། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་པའམ། དགེ་རྩ་མ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྟན་ཆོས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི་བ་ལ་འགོད་ཅིང་། སླད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ཡང་སྦྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་དང་། འདོད་པ་མི་བཟད་པས་ཟིན་པ་རྣམས་མ་བྱིན་ལེན་སྤོང་བ་དང་། ཆོས་མིན་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ལོག་གཡེམ་སྤོང་བ་དང་། ཕན་ཚུན་རྫུན་ཚིག་སྨྲ་བ་རྣམ་རྫུན་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་དང་། མྱོས་འགྱུར་ལ་དགའ་བ་རྣམས་མྱོས་པར་ 15-2-57a འགྱུར་བའི་ཆང་སྤོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཉེས་པ་ལྔ་པོ་བགྱིད་པ་རྣམས་ནོངས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་དགེ་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་དག་ཉིན་ཞག་གཅིག་ཙམ་ཡང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འགོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་དགེ་རྩ་ཆུང་ངུ་རྣམས་ལ་མོས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་སྦྱར་ཞིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསླབ་གཞི་བཅུའི་ཚངས་སྤྱོད་ལ་འགོད་པ་དང་། དགེ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ཚངས་པར་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ལ་འགོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་མཚམས་མེད་བྱེད་ཅིང་ཀུན་ནས་འཛིན་པའི་རྒྱུད་ཅན་གྱི་དོན་དུ། བདག་གིས་དོན་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དག་གི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དག་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། སྟོང་པར་བསྟན་ཅིང་། བདེ་དགེ་ཞི་བ་
【現代漢語翻譯】 愿以莊嚴之飾來裝飾（佛土）。對於進入大乘的無量無邊的眾生，我僅以一句話語，愿他們因圓滿積累的廣大善行而感到滿足。愿那些大菩薩們獲得不依賴他者的智慧，以及廣大的佛法光明，並迅速證得無上圓滿的菩提果位。尊者世尊，在其他世界中，那些進入三乘的眾生，無論他們因犯下五無間罪或根本墮罪而心生悔恨，愿他們也能憑藉此願力，往生到我的佛土。愿那些與不善根為伍、粗暴、邪惡、不貞、暴躁、心懷惡意、心生邪見、具有固執己見之心的眾生，我能為他們宣說八萬四千種心語和音聲。對於那些懈怠的眾生，我能為他們宣說八萬四千法蘊。對於那些大乘根器的眾生，我能為他們廣說六度波羅蜜。對於那些聲聞、緣覺根器，或者尚未種下善根、對佛法不感興趣的眾生，我也能引導他們皈依三寶，並逐漸引導他們修習六度波羅蜜。愿那些喜好損害他人者，能夠戒殺；愿那些被強烈慾望所控制者，能夠戒除不予而取；愿那些貪戀非法之樂者，能夠戒除邪淫；愿那些彼此說謊者，能夠戒除妄語；愿那些沉迷於酒精者，能夠戒除飲酒；愿那些造作五種惡行者，能夠受持居士戒，戒除五種罪過。愿那些不喜歡善法者，能夠受持一日一夜的八關齋戒；愿那些善根微薄者，能夠修習如來所善說的戒律，並受持沙彌十戒；愿那些尋求善法者，能夠修習一切善法，並安住于梵行之中。爲了那些造作五無間罪且具有固執己見之心的眾生，我將以種種方便，通過語言、文字等方式，宣說佛法。愿我能為他們開示五蘊、十二處、十八界等諸法皆是無常、痛苦、無我、空性，並最終獲得安樂、吉祥、寂靜。
【English Translation】 May (the Buddha-field) be adorned with ornaments of glory. May countless sentient beings who have entered the Great Vehicle be satisfied by the great accumulation of perfectly gathered virtuous actions through my utterance of a single word. There, may those great Bodhisattvas quickly attain unsurpassed perfect enlightenment, having obtained wisdom that does not rely on others regarding all phenomena, and great light of Dharma. Venerable Blessed One, in other world-systems, may those sentient beings who have entered the three vehicles, who have transgressed by the intermediate (karma) and the root of downfalls, whose minds have become distressed, be born in my Buddha-field by the power of aspiration. May those sentient beings who associate with roots of non-virtue, who are harsh, sinful, immoral, wrathful, and have minds of delusion, reversal, and clinging, to them may I teach eighty-four thousand minds and voices. And to those sentient beings who are lazy, may I teach eighty-four thousand collections of Dharma. And to those sentient beings of the Great Vehicle, may I extensively teach the six perfections. And those of the Hearer or Solitary Realizer vehicle, or those who have not created roots of virtue and have no manifest delight in the teachings, may they be established in taking refuge in the Three (Jewels), and later may they also be joined to the six perfections. May those who delight in harming others abandon taking life, may those seized by unbearable desire abandon taking what is not given, may those attached to non-Dharma abandon sexual misconduct, may those who speak lies to each other abandon speaking falsehood, may those who delight in intoxicants abandon intoxicating alcohol, and may those sentient beings who commit the five offenses be established in the vows of a lay follower, abandoning the five transgressions. May those sentient beings who do not delight in virtuous Dharma be established in the eight-branch precepts even for a single day and night, and may those sentient beings with small roots of virtue be applied to the well-spoken Dharma and Discipline, and be established in the celibate conduct of the ten precepts of ordination. May those who completely seek virtuous Dharma accomplish virtuous Dharmas and be established in all pure conduct. For the sake of sentient beings who commit the five heinous crimes and have minds of clinging, may I teach the Dharma with miracles of many kinds of meanings, words, and letters. May I teach that the aggregates, elements, and sources are impermanent, suffering, without self, and empty, and (ultimately lead to) bliss, virtue, and peace.
ཤེས་པ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་བདག་གིས་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞི་ལ་ཆོས་སྟོན་ཅིང་། གང་དག་རྩོད་པ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱིས་བརྩད་པའི་བསྟན་བཅོས་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང་། དགེ་ཆོས་ལ་མི་དགའ་བ་དེ་དག་ལ་ཞལ་ཏ་བགྱིད་པའི་ལས་སྟོན་པ་དང་། ཁ་ཏོན་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཆ་གཅིག་གིས་རྣམས་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་སྟོན་པ་དང་། 15-2-57b སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་དུ་ཡང་བདག་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་མང་པོར་སུག་པས་མཆི་ཞིང་། དོན་ཚིག་ཡི་གེ་ཐབས་དང་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་སྐྱོ་བ་མེད་པར་སྤྲོ་བར་འགྱུར་བ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་བར་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་གི་ཚེའི་འདུ་བྱེད་ཇི་ཙམ་པའི་ལྔ་ཆ་འདོར་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན། དང་པོར་སྐུ་གདུང་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡུངས་འབྲུའི་ཚད་ཙམ་དུ་གཅོག་པར་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེའི་སླད་དུ་བདག་ནི་སླད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ལོ་སྟོང་དུ་གནས་པ་དང་། ལོ་ལྔ་བརྒྱར་དམ་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་སྐུ་གདུང་རྣམས་ལ། རིན་པོ་ཆེ་དང་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་བ་དང་། ཐ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་གཅིག་ཙམ་དང་། ཕྱག་གཅིག་ཙམ་དང་། བསྐོར་བ་གཅིག་ཙམ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱོར་བ་གཅིག་དང་། མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་གྱི་རྒྱུས་མཆོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་སླར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཅིང་། སེམས་ཅན་གང་དག་བདག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསྟན་པ་ལ། ཐ་ན་བསླབ་པའི་གཞི་གཅིག་ཙམ་འཛིན་པར་འགྱུར་རམ། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས་སམ། ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་གྱི་ 15-2-58a བར་དག །ཀུན་ཆུབ་པ་དང་ཀློག་པ་དང་། གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་། གང་དག་གིས་ཐོས་ནས་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བ་དང་། ཐ་ན་དམ་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་མེ་ཏོག་གཅིག་ཙམ་དང་། ཕྱག་གཅིག་ཙམ་གྱིས་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གིས་སླར་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ནི་གུམས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི་འགྱེལ་བར་གྱུར་པ་ན། བདག་གི་སྐུ་གདུང་དེ་དག་ཀྱང་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོའི་མཐར་ཐུག་པའི་དགོས་པ་ལྷག་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཞིང་འདིར་རིན་པོ་ཆེས་ཕོངས་པའི་ཚེ་ན། དེ་དག་ནོར་བུ་བཻཌཱུཪྻ་ཏོག་གི་བློ་གྲོས་ཞེས་བགྱི་བར་གྱུར་ཏེ་མེ་ལྟར་གསལ་ཞིང་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ཡང་དེ་ནས་མངོན་པར་འཕགས་ཏེ། གོང་དུ
【現代漢語翻譯】 愿我能將覺知的智慧帶入無懼的城市，證得涅槃。如是，我將為比丘等四眾講法，對於那些尋求辯論者，我將充分展示以法辯論的論著；對於那些不喜歡善法者，我將展示勸誡之行；對於那些喜歡諷誦者，我將展示以空性禪定之一部分而得解脫之道。 爲了每一位眾生的利益，我將以足行走無數百千俱胝之遙，以意義、詞句、文字、方法和各種神變，不疲倦地歡喜行事，直至涅槃。愿我以三摩地之力，捨棄我壽命五分之一。當我要入涅槃時，首先我的遺體將被我自身粉碎成芥子般大小，爲了對眾生生起慈悲，我將逐漸入涅槃。我入涅槃后，愿正法住世千年，像法住世五百年。任何眾生，對於我的遺骸，以珍寶、音樂等供養而生起歡喜心，乃至僅僅稱念一聲佛名，或作一禮拜，或繞佛一匝，或合掌一次，或供養一朵鮮花，所有這些，都將如其所愿，以三乘之任何一乘而得不退轉。任何眾生，在我入涅槃的教法中，乃至僅僅受持一條戒律，或如所說般正確領受並安住，乃至僅僅一句四句偈—— 通達、讀誦、為他人宣說，以及聽聞後生起極大歡喜者，乃至僅僅以一朵鮮花或一次合掌供養說法者，所有這些，都將如其所愿，以三乘之任何一乘而得不退轉。何時正法隱沒，法之明燈熄滅，法之勝幢倒塌之時，我的遺骸將更具有達到黃金輪王之頂的必要。當此地缺乏珍寶時，愿這些遺骸化為名為'毗琉璃寶頂智慧'的寶珠，如火焰般明亮地存在。此後，它將更加顯赫，向上……
【English Translation】 May I fully establish the wisdom of awareness in the city of fearlessness, attaining Nirvana. Thus, I will teach the Dharma to the four assemblies, including monks; to those who seek debate, I will fully reveal treatises on debating through Dharma; to those who dislike virtuous Dharma, I will show the practice of admonishment; and to those who delight in recitation, I will show the path to liberation through a portion of emptiness meditation. For the benefit of each and every sentient being, I will travel countless hundreds of thousands of kotis of yojanas on foot, tirelessly and joyfully engaging in meaning, words, letters, methods, and various miracles, until Nirvana. May I, through the power of Samadhi, relinquish one-fifth of my lifespan. When I am about to enter Nirvana, may my body first be shattered by myself into the size of mustard seeds, and for the sake of compassion for sentient beings, may I gradually enter Nirvana. After I enter Nirvana, may the true Dharma remain for a thousand years, and the semblance of the Dharma remain for five hundred years. Any sentient being who, with joy, makes offerings to my relics with jewels, music, etc., or even just utters the name of a Buddha once, or makes one prostration, or circumambulates once, or joins their palms once, or offers one flower, all of these will, according to their wishes, attain irreversibility through any of the three vehicles. Any sentient being who, in the teachings of my complete Nirvana, even just upholds one precept, or correctly receives and abides as taught, even just one four-line verse— Understanding, reciting, proclaiming to others, and those who, upon hearing, generate great joy, even just offering one flower or joining their palms to the speaker of the Dharma, all of these will, according to their wishes, attain irreversibility through any of the three vehicles. When will the true Dharma decline, the lamp of Dharma be extinguished, and the victory banner of Dharma fall? My relics will then become even more necessary to reach the pinnacle of the golden wheel. When this land is lacking in jewels, may these relics transform into jewels called 'Vaiḍūrya Top Wisdom,' shining brightly like a flame. Thereafter, it will become even more prominent, upwards...
་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་གནས་ནས། མནྡ་ར་བ་དང་། མནྡཱ་ར་བ་ཆེན་པོ་དང་། ས་རི་ཡ་དྲ་ཀ་ལ་སོགས་པ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་དག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འཕེབ་ཅིང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་དེ་ལས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་དང་། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པའི་སྒྲ་དང་། ཀློག་པ་དང་ནང་དུ་འཇོག་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། མི་སྡུག་པ་དང་། དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་དང་། ཟིལ་གནོན་དང་། ཟད་པར་དང་། ཞི་ལྷག་དང་། རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག །དེས་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་ 15-2-58b རྣམས་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དག་དགེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོན་པ་མ་མཆིས་པར་གྱུར་ནས། དེ་དག་དེ་ནས་བབ་སྟེ་མི་མཇེད་ཀྱི་མི་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས། སྲིད་པའི་ཀུན་སྤྱོར་དང་། དགའ་བ་དེ་རྩེད་མོ་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྒྱུན་ཆད་དེ། སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་དྲན་ཞིང་། དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལྷ་ལས་བབས་ནས་མི་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུའི་ལམ་འཛིན་དུ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །མེ་ཏོག་དེ་དག་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ། དངུལ་དང་འགྲོན་བུ་དང་། གསེར་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དུ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག །མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ན་འཐབ་རྩོད་མུ་གེ་ནད་དང་ཕ་རོལ་གྱི་དམག་ཚོགས་དང་། ཚིག་རྩུབ་ཅིང་བརླང་བ་དང་། དུག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཞིང་དེ་དག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ནད་མེད་པ་དང་འཐབ་རྩོད་དང་འཆིང་བ་མེད་པ་དང་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་གིས་རིན་པོ་ཆེ་དེ་མཐོང་རེག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་ལས་སླར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཅིག །སྐུ་གདུང་དེ་དག་ཀྱང་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ས་གཞིའི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་བར་མའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ན་ཡང་སྐུ་གདུང་དེ་དག་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཨན་ད་རྙིལ་དག་ཏུ་ 15-2-59a གནས་པར་གྱུར་ཏེ། སྟེང་དུ་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་ནས་མནྡཱ་ར་སོགས་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་ཤིང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་དང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བར་བྱེད་ཅིང་སླར་འོག་ཏུ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོའི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་ཏུ་མུ་གེའི་བསྐལ་པ་བར་མའི་དུས་དང་ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་བར་མའི་དུས་སུ་ཡང་སྟེང་དུ་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་གནས་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་པ་སོགས་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག །སྐུ་གདུང་དེ་དག་གི
ས་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་གདུལ་བྱ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དག་ཀྱང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལྔའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་བྱུང་གི་བར་དུ་ཡང་། བདག་གི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་སླར་མི་ལྡོག་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་གིས་དང་པོར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བཀོད་པ་དེ་དག་སླད་ཀྱི་ཚེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་སྟོང་གི་བྱེ་མ་རྙེད་འདས་ནས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ་གཞན་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤ་སྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། བདག་མྱ་ངན་ 15-2-59b ལས་འདས་པའི་སྐུ་གདུང་གི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་བྱང་སེམས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སླད་ནས་ཞིང་ཐ་དད་དུ་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ན། འདི་སྐད་དུ་སྔོན་གྱི་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་བབ་པ་ན་རྒྱལ་བ་ཉི་མ་བཞི་པ་མཚན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེས། བདག་ཅག་དང་པོར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་བཙུད་དེ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །བདག་ཅག་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པ། མི་དགེ་བ་དང་འགྲོགས་པ། མཚམས་མེད་བྱེད་པ། ལོག་པར་ལྟ་བའི་བར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེས་བདག་ཅག་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་བཀོད་པས་ན། ད་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་གྱུར་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ལ། འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་བཟློག་ཅིང་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་མང་པོ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་སྒྲོག་ལ་དབྱངས་ཀྱང་བརྗོད་པར་གྱུར་ཅིག །བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལས་དེ་ལྟ་བུའི་བསྔགས་པ་དེ་ཐོས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་གཟིགས་ནས་དེ་ལྟར་རྩོད་པའི་དུས་སྙིགས་མ་ལྔ་བྱུང་བ་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཡོངས་སུ་ཞུ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་དེ་དག་ལ། བདག་གིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ 15-2-60a སྨོན་ལམ་གྱི་ཚུལ་འདི་ཡང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་ཅིང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་
【現代漢語翻譯】 愿于賢劫（bhadrakalpa）之中，我能行持佛陀的事業，並且將無數的應化眾生，以三乘之法安置於永不退轉之地！同樣地，直至大劫（mahākalpa）中，如五佛剎微塵數般的微塵劫盡頭，愿我的身軀舍利，皆能以三乘之法，將所調伏的眾生安置於永不退轉之地！當我成為菩薩，爲了菩提而行持時，愿我最初安置於無上菩提，並安住於六波羅蜜（ṣaṭ-pāramitā）之中的那些眾生，在歷經無數恒河沙劫之後，於十方無量世界中，皆能化生為佛陀世尊！愿我獲得菩提之後，安置於無上菩提，並且我從涅槃（nirvāṇa）之後，以身軀舍利的神變，令所有發心趨向無上菩提的菩薩們，在未來於不同的佛土成佛之時，都能讚頌並宣揚：『在往昔的賢劫之中，曾出現第四位名為…的如來（tathāgata），他最初引導我們進入無上菩提，並安置於其中。我們曾是心性頑劣、與惡行為伍、造作五無間罪（pañcānantarya）、持有邪見之人，但他卻將我們安置於六波羅蜜之中，因此我們現在才能成就一切智智（sarvajñāna），轉動法輪（dharma-cakra），扭轉輪迴之輪，並將無量眾生安置於天界和解脫之果位。』愿他們如此讚頌、宣揚並歌詠我！愿那些尋求菩提的眾生，從佛陀那裡聽到這樣的讚頌之後，向如來請問：『世尊，您是看到了什麼樣的深意，才會在五濁惡世（kaṣāya）出現時，如此讚歎一位成就無上菩提的佛陀？』愿那些如來也向那些尋求菩提的善男子、善女們，宣說我最初發起大悲心（mahākaruṇā），以及莊嚴佛土的功德，並示現往昔的願力！愿那些尋求菩提的善男子、善女們，對此感到驚奇和歡喜！
【English Translation】 May I, in this Fortunate Aeon (bhadrakalpa), perform the deeds of a Buddha, and may countless beings to be tamed be established in the Three Vehicles, never to regress! Likewise, until the end of great aeons (mahākalpa), as numerous as the dust particles in five Buddha-fields, may my bodily relics establish all sentient beings to be tamed in the Three Vehicles, never to regress! When I become a Bodhisattva and practice for enlightenment, may those whom I first placed in the Unsurpassed Enlightenment and established in the Six Perfections (ṣaṭ-pāramitā), after countless aeons like the sands of a thousand Ganges Rivers, be born as Buddhas, the Bhagavat, in countless other realms of the ten directions! After I attain enlightenment and place others in the Unsurpassed Enlightenment, and after my passing from sorrow, may the emanations of my bodily relics cause all Bodhisattvas who generate the mind for Unsurpassed Enlightenment to become Buddhas in different fields in the future, and may they proclaim: 'In the past, in the Fortunate Aeon, there appeared the fourth Victorious One, named thus and so, who first led us into the Unsurpassed Perfect Enlightenment and established us therein. We were those whose minds were corrupt, associated with negativity, committing the five heinous crimes (pañcānantarya), and holding wrong views. But he established us in the Six Perfections, and now we have attained omniscience, turn the Wheel of Dharma, reverse the wheel of existence, and place countless sentient beings in the fruits of higher realms and liberation.' May they praise, proclaim, and sing my praises! May those sentient beings seeking enlightenment, upon hearing such praise from the Buddhas, ask the Tathagatas: 'Bhagavan, what meaning did you see in praising a Buddha who attained Unsurpassed Enlightenment in the degenerate age of the five corruptions (kaṣāya)?' May those Tathagatas also show those sons or daughters of good family who seek enlightenment the initial generation of the mind of great compassion (mahākaruṇā), the arrangement of the qualities of the Buddha-field, and the manner of past aspirations! May those sons or daughters of good family who seek enlightenment hold it as wondrous and vast!
མོས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་རྩོད་དུས་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ན། མཚམས་མེད་བྱེད་པ་དང་། མི་དགེ་བས་ཉམས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་ཡང་འདེབས་པར་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལུང་བསྟན་པས་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་དེ་དག་ལ། རྒྱལ་བ་ཉི་མ་མཚན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་བ་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་དང་རྣམ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་པས་བདག་ཅག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྐུལ་ནས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། སྐུ་གདུང་གི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་སྔོན་གྱི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། དེ་ལྟར་འདུན་ན་འདོན་གྱི་གཙོ་བོ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་སྤྱན་སྔར་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་བཏབ་ནས་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་བདག་གིས་མ་འོངས་རྩོད་དུས་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བ་ན་འཇིག་རྟེན་ལྡོང་ཞིང་འདྲེན་པ་མ་མཆིས་པ་ལྟ་ 15-2-60b བུའི་མུན་པར་ཆུད་ཅིང་མཚམས་མེད་སོགས་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བདག་གིས་ཕན་པའི་རེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་། བདག་གིས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་རྔོ་ཐོགས་པ་ལྟ་ན། བདག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སླད་དུ་སྨོན་པ་སྤང་པར་མི་བགྱི་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་ཞིང་གཞན་དུ་བསྔོ་བར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ནི་བདག་གི་ངེས་པ་ལེགས་སོ། །ཡང་བདག་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་དང་། ལྷ་མིའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་དབང་ཕྱུག་དང་། འདོད་པ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལྷ་དང་དྲི་ཟ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་མི་འདོད་དེ། དགེ་རྩ་ཡང་གཞན་དུ་མི་བསྔོའོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ། ཐོས་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོར་འགྱུར། སྒོམ་པས་ནི་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ཡང་འདི་སྐད་དུ། སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་ནི་རེ་བའི་བསམ་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ན། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཐོས་པ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དག་བསྒྲུབ་པས་ན། གལ་ཏེ་བདག་གིས་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་བཏབ་པ་ལྟར་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོག
【現代漢語翻譯】 以虔誠之心，對眾生生起大慈悲心。如此，在這五濁惡世的末法時期，于佛土中，愿我能救助那些造作五逆重罪、被不善業所染污的眾生。愿我能立下這樣的誓願。愿諸佛如來也能如他們所愿地為他們授記，併成為授記者。此外，對於那些尋求菩提的善男子或善女子，愿出現一位名為『勝日』的如來，他的遺骸能爲了利益眾生，以各種神變和化現，激勵我們發起無上菩提之心，圓滿波羅蜜，並廣泛示現遺骸化現的往昔事蹟。如此祈願后，祈願之主婆羅門海塵，在那如來寶藏如來面前，爲了所有眾生的利益，以大慈悲心立下五百大愿，並如此祈請道：『尊者世尊，如果我能在未來五濁惡世的末法時期，在那沒有引導者的黑暗世界中，幫助那些造作五逆重罪的人們，圓滿我的願望，並且我所立下的誓願能夠成就諸佛的事業，那麼，我將不會放棄為菩提所立下的誓願，也不會將善根迴向到其他凈土。這是我的堅定決心。而且，我不希望通過這些善根獲得聲聞、緣覺的果位，也不希望獲得天人的王位和自在，以及五妙欲的功德，或者轉生為天、乾闥婆等。我不會將善根迴向到其他地方。』世尊曾說過：『佈施能帶來巨大的財富，持戒能轉生到天界，聽聞能增長大智慧，禪修能獲得解脫。』還說過：『眾生因具足福德，通過迴向善根，就能實現願望。』尊者世尊，我通過佈施、持戒、聽聞和禪修所獲得的福德，如果我所立下的誓願能夠圓滿成就…… 以虔誠之心，亦當于眾生，生起大悲心。如是於五濁熾盛之末世，于佛土中，愿能攝受造作五逆罪、為不善所染之有情。亦當立如是之誓願。愿諸如來亦如其所愿而授記之，併成為授記者。複次，對於為菩提而精進之善男子或善女子，愿出現名為『勝日』之如來，其遺骸能為利益有情，以種種神通及化現，策勵我等發起無上菩提之心，圓滿波羅蜜，並廣為示現遺骸化現之往昔事蹟。如是祈願后，祈願之主婆羅門海塵，于如來寶藏如來之前，為一切眾生之利益，以大悲心立下五百大愿，並如是祈請曰：『尊者世尊，若我能于未來五濁熾盛之末世，于無引導者之黑暗世界中，助益彼等造作五逆重罪者，圓滿我之願望，且我所立之誓願能成辦諸佛之事業，則我將不捨為菩提所立之誓願，亦不將善根迴向于其他凈土。此乃我之堅定決心。且我亦不欲以此善根獲得聲聞、緣覺之果位，亦不欲獲得天人之王位與自在，以及五妙欲之功德，或轉生為天、乾闥婆等。我亦不將善根迴向於他處。』世尊曾如是言：『佈施能致廣大之財富，持戒能轉生於天界，聽聞能增長大智慧，禪修能獲得解脫。』又如是言：『有情以具足福德，透過迴向善根，便能成就所愿。』尊者世尊，我亦透過佈施所生之福德，以及持戒、聽聞與禪修所生之福德，若我所立之誓願能如願圓滿成就……
【English Translation】 With devotion, may I generate great compassion for all sentient beings. Thus, in this degenerate age of the five defilements, in the Buddha-field, may I be able to help those sentient beings who commit the five heinous crimes and are defiled by unwholesome deeds. May I make such a vow. May the Buddhas also prophesy for them as they wish, and become the prophesiers. Furthermore, for those sons or daughters of good families who strive for enlightenment, may there appear a Tathagata named 『Victorious Sun (རྒྱལ་བ་ཉི་མ།)』 whose relics can, for the benefit of sentient beings, inspire us to generate the mind of unsurpassed enlightenment, perfect the pāramitās, and widely demonstrate the past deeds of the relics' manifestations through various miracles and transformations. After praying in this way, the chief of prayers, the Brahmin Ocean Dust, in front of that Tathagata Jewel Essence, for the benefit of all beings, with great compassion, made five hundred great vows, and prayed thus: 『Venerable Bhagavan, if I can, in the future degenerate age of the five defilements, in that dark world without a guide, help those who commit the five heinous crimes, fulfill my wishes, and if the vows I have made can accomplish the deeds of the Buddhas, then I will not abandon the vows made for enlightenment, nor will I dedicate the roots of virtue to other pure lands. This is my firm determination. Moreover, I do not wish to obtain the fruits of Śrāvakas or Pratyekabuddhas through these roots of virtue, nor do I wish to obtain the kingship and freedom of gods and humans, as well as the merits of the five desirable qualities, or be reborn as gods, Gandharvas, etc. I will not dedicate the roots of virtue elsewhere.』 The Bhagavan has said: 『Giving brings great wealth, discipline leads to rebirth in heaven, hearing increases great wisdom, and meditation leads to liberation.』 It is also said: 『Sentient beings, by possessing merit, can fulfill their wishes by dedicating the roots of virtue.』 Venerable Bhagavan, the merit I have obtained through giving, discipline, hearing, and meditation, if the vows I have made can be perfectly fulfilled as desired…… With devotion, may I also generate great compassion for all sentient beings. Thus, in this degenerate age of the five defilements, in the Buddha-field, may I be able to help those sentient beings who commit the five heinous crimes and are defiled by unwholesome deeds. May I make such a vow. May the Buddhas also prophesy for them as they wish, and become the prophesiers. Furthermore, for those sons or daughters of good families who strive for enlightenment, may there appear a Tathagata named 『Victorious Sun,』 whose relics can, for the benefit of sentient beings, inspire us to generate the mind of unsurpassed enlightenment, perfect the pāramitās, and widely demonstrate the past deeds of the relics' manifestations through various miracles and transformations. After praying in this way, the chief of prayers, the Brahmin Ocean Dust, in front of that Tathagata Jewel Essence, for the benefit of all beings, with great compassion, made five hundred great vows, and prayed thus: 『Venerable Bhagavan, if I can, in the future degenerate age of the five defilements, in that dark world without a guide, help those who commit the five heinous crimes, fulfill my wishes, and if the vows I have made can accomplish the deeds of the Buddhas, then I will not abandon the vows made for enlightenment, nor will I dedicate the roots of virtue to other pure lands. This is my firm determination. Moreover, I do not wish to obtain the fruits of Śrāvakas or Pratyekabuddhas through these roots of virtue, nor do I wish to obtain the kingship and freedom of gods and humans, as well as the merits of the five desirable qualities, or be reborn as gods, Gandharvas, etc. I will not dedicate the roots of virtue elsewhere.』 The Bhagavan has said: 『Giving brings great wealth, discipline leads to rebirth in heaven, hearing increases great wisdom, and meditation leads to liberation.』 It is also said: 『Sentient beings, by possessing merit, can fulfill their wishes by dedicating the roots of virtue.』 Venerable Bhagavan, the merit I have obtained through giving, discipline, hearing, and meditation, if the vows I have made can be perfectly fulfilled as desired……
ས་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ན། དེའི་སླད་དུ་བདག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གང་དག་དམྱལ་བ་མནར་མེད་པར་དྲག་ཅིང་རྩུབ་ 15-2-61a པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་འགྱིའོ། །དགེ་རྩ་དེས་དེ་དག་དེ་ནས་ལྡང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་མི་ཡི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཟད་ན། དེའི་སླད་དུ་བདག་གུམས་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། བདག་གི་ལུས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་མི་རྩོལ་བ་དག་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་ལུས་རེ་རེའི་ཚད་ཀྱང་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཙམ་དུ་ཆེ་བར་གྱུར་ལ། ལུས་རེ་རེས་ཀྱང་ད་ལྟར་གྱི་ལུས་འདིས་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་དེ་བཞིན་བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་འཚལ་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་ལུས་རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པ་རྩུབ་པ་མི་བཟད་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་མྱོང་བར་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་ན། སེམས་ཅན་གང་དག་མཚམས་མེད་བགྱིད་པ་དང་། ཆོས་སྤོང་བ་སོགས་མནར་མེད་པའི་བར་དག་ལ་གཞོལ་བའི་ལས་བསགས་པ་རྣམས་དང་། གང་དག་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དུ་མཚམས་མ་མཆིས་པའི་ལས་ཀྱིས་འཕེན་པའམ། ལས་ 15-2-61b དེ་ལྟ་བུ་ཀུན་ནས་སློང་བར་འགྱུར་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དོན་དུ་བདག་ལས་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་མནར་མེད་པར་གནས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ནས། བདག་གི་སེམས་ཅན་དག་ནི་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། དེ་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་ཀྱིས་བདག་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་དང་། འཕང་བ་དང་། མྱོང་བར་འགྱུར་བར་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ། རབ་ཏུ་ཚ་བ་དང་། ཚ་བ་དང་། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ་དང་། ངུ་འབོད་དང་། བསྡུས་གཞོམ་དང་། ཐིག་ནག་དང་། ཡང་སོས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་སྔར་བཞིན་སྨོས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་སྣ་ཚོགས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་། གནོད་སྦྱིན་དབུལ་བོའི་བར་དང་། གྲུལ་བུམ་ཤ
【現代漢語翻譯】 如果大地可以轉變，爲了這個目的，我將把我所有的善根完全迴向給那些在地獄中遭受劇烈和殘酷痛苦的眾生。愿這些善根使他們從那裡起身，並在這佛土獲得人身。愿他們修行如來所說的法和律，並完全從痛苦中解脫。如果這些眾生的業果沒有窮盡，爲了這個目的，我將死去並轉生到大地獄中，愿我的身體變得像佛土中極微塵的數量一樣多，即使通過禪定也無法減少。愿我每個身體的大小都像須彌山王一樣巨大，愿每個身體都像現在的身體一樣體驗苦樂感受。愿我每個這樣的身體都體驗到地獄眾生劇烈、殘酷和難以忍受的痛苦，其數量像佛土中極微塵的數量一樣多。同樣，在十方世界的佛土中，其數量像佛土中極微塵的數量一樣多，對於那些造作無間罪、捨棄正法等，沉溺於無間地獄的人，以及那些在無數大劫中，被十方佛土中極微塵數量的無間業所牽引，或者將要激起這樣業的眾生，愿我通過業力體驗到地獄眾生在大地獄無間地獄中的生活，愿我的眾生不再轉生到地獄中。愿他們都能使諸佛歡喜，並從輪迴中解脫，進入涅槃之城，愿我能從地獄中完全解脫，直到那漫長的時間。在十方佛土中，其數量像佛土中極微塵的數量一樣多，眾生的業力被激起、牽引和體驗，那些註定要墮入地獄的眾生，如極熱地獄、熱地獄、大號叫地獄、號叫地獄、壓榨地獄、黑繩地獄、復活地獄等，都如前所述地祈願，同樣，對於各種旁生、閻羅王的世間、貧窮的夜叉，以及餓鬼……
【English Translation】 If the earth could be transformed, for that purpose, I would completely dedicate all my roots of virtue to those beings who are experiencing intense and cruel suffering in the hells. May these roots of virtue cause them to rise from there and obtain a human body in this Buddha-field. May they practice the Dharma and Vinaya spoken by the Tathagata and completely pass beyond sorrow. If the karmic results of these beings are not exhausted, for that purpose, I will die and be reborn in the great hells, and may my body become as numerous as the motes of dust in the Buddha-fields, which cannot be diminished even by samadhi. May the size of each of my bodies be as great as Mount Meru, the king of mountains, and may each body experience the feelings of pleasure and pain just as this present body experiences them. May each such body of mine experience the intense, cruel, and unbearable suffering of the hell beings, as numerous as the motes of dust in the Buddha-fields. Likewise, in the ten directions of the world, in Buddha-fields as numerous as the motes of dust in the Buddha-fields, for those beings who commit the five heinous crimes, abandon the Dharma, and so forth, who are inclined towards the uninterrupted hells, and for those who, over countless great kalpas, are drawn by the uninterrupted karma of the number of motes of dust in the Buddha-fields of the ten directions, or who will arouse such karma, may I, through karma, experience the life of hell beings in the great uninterrupted hells, and may my beings not be reborn in the hells. May they all please the Buddhas and be liberated from samsara, entering the city of Nirvana, and may I be completely liberated from the hells for that long time. In the Buddha-fields of the ten directions, as numerous as the motes of dust in the Buddha-fields, the karma of beings is aroused, drawn, and destined to be experienced, those hell beings destined for the hot hells, the hot hells, the great wailing hells, the wailing hells, the crushing hells, the black line hells, the reviving hells, and so forth, are prayed for as before, and likewise, for the various animals, the world of Yama, the impoverished yakshas, and the hungry ghosts...
་ཟ་ལྷ་མིན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བགྱིའོ། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་། འོན་པ་དང་ལོང་བ། ལྕེ་མེད་པ། རྐང་ལག་མེད་པ། དྲན་པ་ཉམས་པ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་བའི་ལས་བསགས་པ་དང་། མི་གཙང་བ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་སྦྱར་ཏེ། བདག་གི་དགེ་བས་དེ་དག་སྐྱེ་གནས་དེ་ལས་ཐར་བ་དང་། དེའི་ལས་མ་ཟད་ན་བདག་མནར་མེད་པར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རེ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་ 15-2-62a མི་རྫོགས་ན། འཁོར་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་དུ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་བདག་སྔར་སྨྲོས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། ལྷ་མིན་དང་། སྲིན་པོ་རྣམས་དང་། མིའི་བར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཅིག །ཅི་སྟེ་བདག་གིས་སྔར་སྨོས་པའི་དོན་བཞིན་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རེ་བ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བར་གྱུར་ཅིག །ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱང་བདག་གི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་བར་ཤོག་ཅིག །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྒྲུབ་པར་རྔོ་ཐོགས་ཤིང་བདག་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཐུབ་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། བདག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་མོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེ་དང་། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ནམ་མཁའི་ངོས་ན་གནས་པ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཆི་མ་རབ་ 15-2-62b ཏུ་འཛག་ཅིང་ཡན་ལག་ལྔས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དྲན་པ་ཟབ་མོ་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་ཟབ་མོ་བཏབ་པ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ལྷག་བསམ་དེ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཀོད་ཅིང་། མཚམས་མེད་བྱེད་པ་སོགས་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་། བཟོད་པའི་སྨོན་ལམ་དེས་ན་ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྨན་དང་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དུ་གྱུར་པར་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན
【現代漢語翻譯】 即使是對於夜叉、阿修羅或迦樓羅，我也要這樣說。在人們當中，無論是聾子、瞎子、啞巴、殘疾人，還是失憶者，或者積累了導致這些不幸的業力，以及那些以不潔之物為食的人，愿我的善行能使他們從這些不幸的境地中解脫。如果他們的業力未盡，愿我墮入無間地獄。如果我不能圓滿成就無上菩提的期望，那麼在輪迴中，只要眾生還在執著於五蘊、十二處和十八界，我就像之前所說的那樣，在眾生地獄、畜生、餓鬼、夜叉、阿修羅、羅剎以及人間的各種痛苦中，體驗各種苦難。 如果我能像之前所說的那樣，圓滿成就對無上圓滿菩提的期望，愿諸佛世尊成為我的力量和智慧。愿十方無量世界的諸佛世尊也成為我的力量和智慧。尊者世尊，如果我能像我所承諾的那樣，完成佛的事業，並在賢劫中，當衆生的壽命達到一百二十歲時，成為一位如來、應供、正等覺的佛陀，請為我授記無上圓滿菩提。然後，就在那一刻，除了如來之外的所有眷屬，以及包括天、人、阿修羅在內的世間眾生，和居住在虛空中的眾生，都淚如雨下，以五體投地的方式向他致敬，說道：『大慈大悲者，您獲得了深刻的記憶，對深刻的眾生生起了偉大的慈悲，發下了深刻的偉大誓願，太好了，太好了！憑藉如此偉大的慈悲心，您已完全調伏了所有眾生，並完全接納了造作五無間罪等難以調伏的眾生。憑藉您忍耐的誓願，我們知道您已成為眾生的良藥、救護和助伴。愿您發下的使眾生從痛苦中解脫的誓願完全實現。』世尊為他授記了無上菩提。
【English Translation】 Even to Yakshas, Asuras, or Garudas, I would say this. Among humans, whether they are deaf, blind, mute, disabled, or have lost their memory, or have accumulated the karma that leads to these misfortunes, and those who feed on impure things, may my virtue liberate them from these unfortunate states. If their karma is not exhausted, may I be born in Avici Hell. If I cannot fully accomplish the hope for unsurpassed Bodhi, then in Samsara, as long as sentient beings are still attached to the five skandhas, the twelve ayatanas, and the eighteen dhatus, I, as previously stated, in the hells of sentient beings, animals, pretas, yakshas, asuras, rakshasas, and the various sufferings of the human realm, may I experience various sufferings. If I can, as previously stated, fully accomplish this hope for unsurpassed perfect Bodhi, may the Buddhas, the Bhagavat, become my power and wisdom. May the Buddhas, the Bhagavat, of the immeasurable realms of the ten directions also become my power and wisdom. Venerable Bhagavat, if I can, as I have vowed, accomplish the deeds of the Buddha, and in the Bhadrakalpa, when the lifespan of beings reaches one hundred and twenty years, become a Tathagata, Arhat, Samyaksambuddha, please prophesy my unsurpassed perfect Bodhi. Then, at that very moment, all the retinue except the Tathagata, and the world including gods, humans, and asuras, and those dwelling in the sky, all shed tears profusely, prostrated at his feet with five limbs, and said: 'Great compassionate one, you have attained profound memory, generated great compassion for profound beings, and made profound great vows, well done, well done! With such great compassion, you have completely subdued all sentient beings, and completely accepted the difficult-to-tame sentient beings who commit the five heinous crimes. By your vow of patience, we know that you have become the medicine, refuge, and helper of sentient beings. May your vow to liberate sentient beings from suffering be completely fulfilled.' The Bhagavat prophesied his unsurpassed Bodhi.
་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བདུད་རྩི་དག་པའམ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཉིད་ཀྱང་ངུ་ཞིང་བྲམ་ཟེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཨེ་མའོ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་པོ། །ཁྱོད་ནི་བདེ་ལ་མི་གནས་ཏེ། །ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེར་ལྡན། །ཁྱོད་ནི་བདག་གིས་མཚོན་མ་ཡིན། །སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་ཆགས་པ་དག་ལ་ཁྱོད་མ་ཆགས། །དབང་པོ་རྟ་ཐུལ་རྣམས་ལས་དབང་རྟ་ཐུལ། །དབང་པོ་འདི་རྣམས་ལ་ནི་དབང་མཛད་དེ། །གཟུངས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་མཛོད་དུ་གྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མཐུ་ཆེན་ཐོབ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྔགས་སོ། །ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ 15-2-63a དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཡན་ལག་ལྔས་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་དོན་དང་ཚིག་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་མངོན་པར་བསྟོད་ནས་འཁོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་སྤྱན་སྔར་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་པའི་མོད་ལ། ས་ཆེར་གཡོས་ཤིང་། ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་ཡང་། ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ཀྱི་ས་ཡང་གཡོས་ཤིང་ཀུན་ཏུ་འཁྲུགས་ཤིང་ལྡེག་ལ་འུར་རོ། །ཕྱོགས་བཅུར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པ་དང་མ་དག་པ་དེ་སྙེད་དུ་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པ་རྣམས་སུ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཅིང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་ཀྱང་རབ་ཏུ་བབས་པ་ན། ཞིང་དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུ་ཅི་ལས་བྱུང་ཞེས་སངས་རྒྱས་ལ་གསོལ་བ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡང་དག་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་དྲུང་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ཡོད་པ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བསྟན་པར་མཛད་པ་ན། གསོལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་ནི་ད་གདོད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་ 15-2-63b བཀའ་སྩལ་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་བསགས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཟླ་བ་བཞུགས་པའི་དྲུང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་དང་། ཟླ་བའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་མདོག་མཛེས་དྲི་མ་མེད་པ་བསྐུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཟླ་བས་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ལ་མེ་ཏོག་འདི་བསྐུར་ཞིང་ལེགས་སོ་ཞེ
【現代漢語翻譯】 如是說。國王甘露凈（藏文：རྒྱལ་པོ་བདུད་རྩི་དག་པ།，含義：國王名）或輪之周邊（藏文：རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད།，含義：輪的邊緣），亦啼哭並禮拜婆羅門之足，說道：『噫！極甚深者！汝不住于安樂，汝懷眾生之悲憫，我等不能測汝。』觀世音自在（藏文：སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག，含義：觀世音自在）說：『汝不著于眾生之貪慾，汝調伏諸根如調馬，汝能駕馭此諸根，汝乃陀羅尼與智慧之寶庫。』如是，大勢至（藏文：མཐུ་ཆེན་ཐོབ།，含義：大勢至）等菩薩們各自以偈頌讚嘆。具足一切之眷屬們，亦以五體投地禮拜其足，合掌並以具足種種意義與詞句之偈頌顯揚讚頌而安住。當婆羅門海塵（藏文：རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ།，含義：海塵）于如來寶心（藏文：རིན་ཆེན་སྙིང་པོ།，含義：珍寶之心）之前，右膝著地之時，大地震動，且於十方，如微塵數之佛剎，其土地亦震動、搖動、傾動、喧囂。於十方清凈與不清凈之佛土中，諸佛安住之處，大光普照，種種鮮花如雨般降下。彼等佛土之菩薩們請問諸佛：『此為何因？』佛告之：『于名為真實思擇之世界（藏文：འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡང་དག་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ།，含義：名為真實思擇的世界），如來寶心（藏文：རིན་ཆེན་སྙིང་པོ།，含義：珍寶之心）之前，有一具大悲之菩薩，彼發願並受菩提之記別，此乃其示現之神變。』菩薩們請問：『彼菩薩於何時發菩提心並修菩薩行？』佛告之：『善男子，彼具大悲者，今初發無上菩提心。』等等廣為宣說。從東方名為寶積之世界（藏文：རིན་པོ་ཆེ་བསགས་པ།，含義：珍寶堆積），如來寶月（藏文：རིན་ཆེན་ཟླ་བ།，含義：珍寶之月）所在之處，名為寶頂（藏文：རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག，含義：珍寶頂）與月頂（藏文：ཟླ་བའི་ཏོག，含義：月亮頂）之菩薩，如來以皎潔無垢之月色鮮花相贈，如來寶月（藏文：རིན་ཆེན་ཟླ་བ།，含義：珍寶之月）云：『聖士！我以此花贈汝，善哉！』
【English Translation】 Thus he spoke. King Amrita Pure (Tibetan: རྒྱལ་པོ་བདུད་རྩི་དག་པ།, meaning: King's name) or Circumference of the Ribs (Tibetan: རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད།, meaning: edge of the wheel), also wept and prostrated at the feet of the Brahmin, saying: 'Oh! Most profound one! You do not dwell in ease, You are full of compassion for sentient beings, We cannot fathom you.' Avalokiteśvara the Lord (Tibetan: སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག, meaning: Avalokiteśvara the Lord) said: 'You are not attached to the desires of sentient beings, You tame the senses like taming a horse, You have dominion over these senses, You are a treasury of Dharani and Wisdom.' Likewise, Mahāsthāmaprāpta (Tibetan: མཐུ་ཆེན་ཐོབ།, meaning: Great Strength Attained) and other Bodhisattvas praised with their respective verses. The retinue complete with all, also prostrated at his feet with five limbs, folded their palms and stood praising with verses full of various meanings and words. When the Brahmin Ocean Dust (Tibetan: རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ།, meaning: Ocean Dust) before the Tathāgata Jewel Heart (Tibetan: རིན་ཆེན་སྙིང་པོ།, meaning: Jewel Heart), at the moment his right knee touched the ground, the great earth shook, and in all ten directions, the lands of the Buddhas equal to the number of atoms in the fields also shook, trembled, quaked and roared. In the pure and impure Buddha fields in the ten directions, where the Buddhas resided, great light pervaded and rains of various flowers fell. The Bodhisattvas of those fields asked the Buddhas, 'What is the cause of this?' The Buddhas replied, 'In the world called Correct Contemplation (Tibetan: འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡང་དག་རྟོག་ཅེས་བྱ་བ།, meaning: world called Correct Contemplation), before the Tathāgata Jewel Heart (Tibetan: རིན་ཆེན་སྙིང་པོ།, meaning: Jewel Heart), there is a Bodhisattva with great compassion, who has made a vow and received the prediction of enlightenment, this is the manifestation of his miraculous power.' The Bodhisattvas asked, 'How long has that Bodhisattva been generating the mind of enlightenment and practicing the conduct of a Bodhisattva?' The Buddhas replied, 'Son of noble family, that one with great compassion, has just now generated the mind of unsurpassed enlightenment.' And so on, he spoke extensively. From the world in the east called Jewel Accumulation (Tibetan: རིན་པོ་ཆེ་བསགས་པ།, meaning: Jewel Accumulation), where the Tathāgata Jewel Moon (Tibetan: རིན་ཆེན་ཟླ་བ།, meaning: Jewel Moon) resides, the Bodhisattvas named Jewel Crest (Tibetan: རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག, meaning: Jewel Crest) and Moon Crest (Tibetan: ཟླ་བའི་ཏོག, meaning: Moon Crest), the Tathāgata himself sent a beautiful, immaculate flower of moon color, and the Tathāgata Jewel Moon (Tibetan: རིན་ཆེན་ཟླ་བ།, meaning: Jewel Moon) said, 'Noble being! I send you this flower, may it be auspicious!'
ས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ནི་ཐོག་མར་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་རྣམས་སུ་སྒྲས་གང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་རབ་ཏུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་པའི་བྱང་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱམས་པའི་རྒྱལ་མཚན་ལེགས་པར་འཛུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་འོངས་པའི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཚད་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱི་སྙན་པ་དང་གྲགས་པའི་སྒྲས་ཀུན་ཏུ་གང་བར་འགྱུར་ལ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་ཏུ་བཅུག་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཕྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ནས། ཞིང་གཞན་དང་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ལེགས་སོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་གསུང་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཉིས་ 15-2-64a དང་། གཞན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་། བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཞིང་འདིར་མཆིས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་ཟླ་བས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་བསྙད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་འོག་དང་སྟེང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་དང་གཞན་དག་གིས་འཁོར་བྱང་སེམས་མང་པོ་དང་། མེ་ཏོག་གི་སྐྱེས་དང་ལེགས་སོའི་བསྔགས་པ་ཡང་གོང་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་རྒྱས་པར་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཞིང་དེར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་ཀླུ་དག་གིས་འབྲས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱས་པ་བཞིན་དུ་གང་ཞིང་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། །མེ་ཏོག་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སངས་རྒྱས་མི་བཞུགས་པ་དག་ཏུ་ཆར་བཞིན་བབ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དང་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཞིང་བཀང་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱང་། སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་སྨོན་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞིང་འདིར་ལྷགས་ནས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་མདོག་མཛེས་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་དུ་གསོལ། 15-2-64b དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀློག་གི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུ
【現代漢語翻譯】 於是，地母加持道：『善男子，你從最初發心，以大悲心宣說，十方世界的佛土，如微塵般眾多，都充滿了你的聲音，你獲得了『具大悲者』的美名。』善男子，你將為未來具有大悲心的菩薩們，以大悲心的願力，一次又一次地豎立起慈愛的勝幢。在未來無數不可思議的劫中，無量佛土都將充滿你的美名和聲譽。凡是你令其發起大菩提心的眾生，他們後來獲得授記，並在其他佛土成佛時，也會讚頌你。因此，這三個原因，善男子，也請說『善哉』。』如是說后，兩位菩薩，以及其他九億二千萬菩薩，爲了瞻仰那位善男子，來到了這個佛土。那些善男子們，如如來寶月所說的那樣稱頌道。同樣，從南方、西方、北方、下方和上方的世界，其他的如來也帶著許多菩薩眷屬，以及鮮花供養和善哉的讚歎，如前所述，更加盛大地到來。那時，那個佛土充滿了三乘的眾生和龍族，如同稻田豐收一般。那些鮮花也像雨一樣，降落在沒有佛陀住世的佛土中，以三寶、波羅蜜多、十力和無畏等的音聲充滿佛土。那時，爲了使眾生完全成熟而來的菩薩們，聽到這些聲音后，以願力、佛陀的加持和三摩地的力量，來到這個佛土，坐下來聽法。然後，婆羅門海塵用月亮般美麗、無垢的鮮花供養如來寶心，並祈請道：『尊者世尊，請為我授記無上正等正覺。』 然後，如來寶心入于名為『陀羅尼燈』的三摩地。
【English Translation】 Then, the earth goddess blessed him, saying: 'Noble man, from the moment you first generated the mind of enlightenment (bodhicitta), by expressing great compassion, the Buddha-fields in the ten directions of the world, as numerous as dust motes, are filled with your voice, and you have obtained the name 'Possessor of Great Compassion'. Noble man, for the future Bodhisattvas who possess great compassion, you will, through the power of the aspiration of great compassion, again and again erect the victory banner of loving-kindness. In countless, immeasurable future kalpas, immeasurable Buddha-fields will be filled with the sound of your fame and renown. All those beings whom you cause to take up the great enlightenment, after they later receive predictions (of Buddhahood) and become Buddhas in other Buddha-fields, will also praise you. Therefore, for these three reasons, noble man, please also say 'Well done!'. As it was said, two Bodhisattvas, and nine hundred and twenty million other Bodhisattvas, came to this field to behold that noble man. Those noble men praised him as the Tathagata Jewel Moon had spoken. Similarly, from the realms of the south, west, north, below, and above, other Tathagatas came with many Bodhisattva retinues, flower offerings, and praises of 'Well done!', as described above, in even greater abundance. At that time, that field was filled and pervaded by beings of the three vehicles and nagas, like a field flourishing with crops. Those flowers also rained down like rain in Buddha-fields where Buddhas did not reside, filling the fields with the sounds of the Three Jewels, the Paramitas, the Ten Powers, and the Fearlessnesses. Then, the Bodhisattvas who had come to fully ripen sentient beings, hearing those sounds, came to this field through the power of aspiration, the blessing of the Buddhas, and the strength of samadhi, and sat down to listen to the Dharma. Then, the Brahmin Ocean Dust offered those beautiful, immaculate, moon-colored flowers to the Tathagata Jewel Essence and requested: 'Venerable Bhagavan, please grant me a prediction of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment.' Then, the Tathagata Jewel Essence entered into the samadhi called 'Dharani Lamp'.
གས་པ་དེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། རི་དང་ཤིང་དང་རྩྭ་དང་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་། སེམས་ཅན་གང་དག་ཆོས་མཉན་པར་འཁོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་རང་རང་གི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མཚུངས་པར། ཁ་ཅིག་གི་ལུས་ནི་སེར་པོ། ཁ་ཅིག་ནི་དཀར་པོ་སོགས་མདོག་སྣ་ཚོགས་དང་། ཁ་ཅིག་གི་ང་ལྟ་བུ། ཁ་ཅིག་གི་མེ་ལྟ་བུ། དེ་བཞིན་དུ། ནམ་མཁའ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་དང་། ཆུ་དང་། རི་དང་། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། མེ་ཏོག་དང་། མཁའ་ལྡིང་དང་། སེང་གེ་དང་། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་དང་། སྐར་མ་དང་། བྱ་རྒོད་དང་། ཝ་ལྟ་བུར་ཡང་མཐོང་ལ། རང་རང་གི་ལུས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡང་མཐོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱིས་ནི་རང་གི་མདུན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་པདྨ་འདབ་མ་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་ཟེ་བ་ལ་བཞུགས་པར་མཐོང་ངོ་། །ས་དང་ནམ་མཁར་འདུག་པའམ་འགྲེང་བའི་སེམས་ཅན་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཐོང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་གི་མདུན་ན་བཞུགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས་ཤིང་བདག་གཅིག་པུ་ལ་ཆོས་སྟོན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོས་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། 15-2-65a བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ལ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་དྲི་དང་རེག་པ། འདབ་མ་སྡོང་བུ་རྩ་བ་སྨན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་གནས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་མེ་ཏོག་ཁ་ཅིག་ནི་ཁ་དོག་དང་དྲིས་དཔག་ཚད་བརྒྱར། ཁ་ཅིག་གིས་ཉིས་བརྒྱར། དེ་བཞིན་དུ་སུམ་བརྒྱ་སོགས་ནས་སྦྱར་ཏེ། ཁ་ཅིག་གི་མདོག་དང་དྲིས་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེར་བྱེད་ལ། མེ་ཏོག་གི་དྲི་དེ་མིག་མེད་པས་བསྣོམས་ན་མིག་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར། འོན་པས་བསྣོམས་ན་རྣ་བ་ཐོབ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དག་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དྲི་བསྣོམས་པས་ནད་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞི་དག་གིས་གཙེས་པ་དག་ནད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་བ་དང་། སེམས་ཅན་གང་དག་མྱོས་པ་དང་། བརྒྱལ་བ་དང་། རྨུགས་པ་དང་། རེངས་པ་དང་། མྱོས་པ་དང་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་དྲན་པ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་བསྣོམས་པ་ན་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡོད་ལ། མེ་ཏོག་གི་ཤིང་དེའི་ནང་ནས་པདྨ་དཀར་པོ་མཁྲང་བ་སྲ་བ་རྡ
【現代漢語翻譯】 由於那力量，佛土轉變為七寶的自性，山、樹、草和大地都顯現為七寶的自性。所有前來聽法的眾生，都各自按照自己所想的善妙方面，有些人的身體是黃色，有些是白色等各種顏色；有些看到像我一樣，有些看到像火一樣。同樣地，也看到天空、海市蜃樓、水、山、梵天、帝釋天、花、迦樓羅、獅子、太陽、月亮、星星、鷲、狐貍等形象，並且如同自己所見到的身體一樣，也見到了佛的身相。婆羅門海塵看到如來坐在自己面前，坐在具有千瓣蓮花的七寶蓮座上。無論住在地上或空中的眾生，也都如此看到，他們心想：『如來就坐在我的面前，以慈悲心關照著一切，並且只為我一個人說法。』然後，如來寶心讚歎婆羅門海塵說： 『婆羅門，你具備偉大的慈悲心，利益著無數的眾生，照亮著世界，你真是太好了，太好了！婆羅門，這就像一棵盛開的花樹，具有各種顏色，以及香味、觸感，花瓣、樹幹、根和各種藥用價值。其中有些花朵的顏色和香味能傳到一百由旬，有些能傳到二百由旬，甚至三百由旬等，有些花朵的顏色和香味能充滿整個四洲世界。如果盲人聞到那花香，就能恢復視力；聾子聞到，就能恢復聽力；所有肢體殘缺的人，都能恢復肢體。聞到那花香，就能從四百零四種疾病中解脫。任何昏厥、暈倒、癡呆、僵硬、醉酒和精神渙散、失去記憶的眾生，聞到那花香，都能恢復所有的記憶。』在那花樹中，有一種白色蓮花，堅硬而牢固，
【English Translation】 By that power, the Buddha-field transformed into the nature of the seven precious jewels, and all the mountains, trees, grass, and earth appeared as the nature of the seven precious jewels. All sentient beings who gathered to listen to the Dharma, each according to how they conceived of their own virtuous aspects, some saw their bodies as yellow, some as white, and so on, in various colors; some saw like me, some saw like fire. Similarly, they also saw the sky, mirages, water, mountains, Brahma, Indra, flowers, Garudas, lions, the sun, the moon, stars, vultures, foxes, and so on. And just as they saw their own bodies, they also saw the body of the Buddha. The Brahmin Ocean Dust saw the Tathagata sitting in front of him, seated on a thousand-petaled lotus of the seven precious jewels. Every sentient being dwelling on the earth or in the sky saw it in the same way, thinking, 'The Tathagata is sitting in front of me, contemplating all with compassion, and teaching the Dharma to me alone.' Then, the Tathagata Jewel Heart praised the Brahmin Ocean Dust, saying: 'Brahmin, you possess great compassion, benefiting countless sentient beings, illuminating the world. Well done, well done! Brahmin, it is like a flourishing flower tree, possessing various colors, as well as fragrance, touch, petals, trunk, roots, and various medicinal properties. Some of its flowers have colors and fragrances that can reach a hundred yojanas, some can reach two hundred yojanas, and so on up to three hundred yojanas. Some flowers have colors and fragrances that fill the entire four-continent world. If a blind person smells that flower's fragrance, they will regain their sight; if a deaf person smells it, they will regain their hearing; all those with impaired limbs will regain all their limbs. By smelling that fragrance, those afflicted by the four hundred and four diseases will be liberated from their illnesses. Any sentient beings who are intoxicated, fainted, demented, stiff, drunk, or mentally distracted, and have lost their memory, will regain all their memory by smelling that fragrance.' Within that flower tree, there is a white lotus, hard and firm,
ོ་རྗེ་ལས་གྲུབ་པ་འཇམ་པ། སྡོང་བུ་ནི་བཻཌཱུཪྻ། འདབ་མ་ནི་གསེར། ཟེ་འབྲུ་ནི་རྡོའི་སྙིང་པོ། 15-2-65b ཟེ་བ་ནི་མུ་ཏིག་དམར་པོ། འཕང་དུ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་། རྒྱར་ནི་དཔག་ཚད་འབུམ་ཡོད་པ་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་ལ། པདྨ་དཀར་པོ་དེའི་ཁ་དོག་དང་དྲིས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེར་འགྱུར་ལ། དེས་ཁྱབ་པའི་ཞིང་རྣམས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་གང་དག་ལུས་མི་མཐུན་པ་དང་། ནད་ཀྱིས་ཉེན་པ། ཡན་ལག་ཉམས་པ། མྱོས་པ། བརྒྱལ་བ། གཉིད་ལོག་པ། མྱོས་པ། དྲན་པ་ཉམས་པ་དང་། སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་པདྨ་དཀར་པོ་དེའི་འོད་མཐོང་ཞིང་བྲི་བསྣོམས་ན་ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་། དྲན་པ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། སེམས་ཅན་གང་དག་ཤི་ནས་ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་ཞིང་ལུས་མ་ཞིག་པ་དེ་དག་ལ། པདྨ་དཀར་པོ་དེའི་འོད་ཟེར་ཕོག་གམ། དྲིས་རེག་ན་རོ་དེ་དག་ཀྱང་སྲོག་གི་དབང་པོ་ཐོབ་ཅིང་ལངས་ཏེ་མཛའ་བཤེས་གཉེན་མཚམས་མཐོང་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཞུགས་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དག་འབྱོར་ཞིང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ལ་གནས་པ་དང་། གང་དག་ཡང་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཚངས་པའི་གནས་དག་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེར་ཚེ་རབས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་། དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཀྱང་གཞན་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡོད་ན། བྲམ་ཟེ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་དེ་ཇི་ལྟ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འདུས་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། ། 15-2-66a ཇི་ལྟར་ཉི་མ་འཆར་བའི་དུས་ན་མེ་ཏོག་དེ་དག་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེར། ཤིང་ཁ་ཅིག་གི་འཕང་དུ་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱ། ཁ་ཅིག་གི་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་སྟོང་གི་བར་དུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོའི་ནད་སྣ་ཚོགས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉི་མ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱིས་མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་ལམ་མེར་གྱུར་ནས་ནད་སྣ་ཚོགས་ཞི་བ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ང་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་སྟེ། ཐུགས་རྗེའི་འོད་ཟེར་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པར་མཛད་ཅིང་ཁ་ཕྱེ་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་པོ་དག་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ་ང་ལ་ཕུལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངའི་དྲུང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་བཟུང་བ་ལྟར་སོ་སོའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་ངས་ཀྱང་ལུང་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་གང་དག་ངའི་ཐད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཟུང་བ་
【現代漢語翻譯】 其莖由如意寶珠製成，樹幹是毗琉璃（一種寶石），樹葉是黃金，花蕊是寶石的精華。 花萼是紅色珍珠，高八萬四千由旬（計量單位），寬一百萬由旬。這朵白蓮花的顏色和香味遍佈十方世界的佛土，如微塵般充滿，閃耀明亮。在這白蓮花光芒照耀的區域里，那些身體殘缺、受疾病困擾、肢體不全、神志不清、昏迷、睡眠、迷醉、失憶以及心神散亂的眾生，只要見到或聞到這白蓮花的光芒和香味，所有的疾病都會痊癒，恢復記憶。那些剛去世不久、身體尚未腐爛的眾生，只要被這白蓮花的光芒照射到或聞到香味，他們的屍體也會復活，見到親朋好友，然後一起進入花園，享受五種感官的快樂。如果他們之後再次死亡並轉世，將會往生到清凈的梵天界，在那裡住無數劫。即使從那裡去世后，也不會再墮落到其他惡道。婆羅門，這棵花樹就像這樣，我們也要如此看待這偉大的大乘集會。 就像太陽升起時，花朵綻放盛開，閃耀明亮。有些樹高一百由旬，有些樹高達一千由旬，能平息眾多眾生的各種疾病。同樣，世間的佛陀，如來（佛的稱號），聖者也會出現。就像太陽的光芒使花朵綻放，疾病平息一樣，聖者我出現在世間，以慈悲的光芒照耀眾生，使他們綻放，一次又一次地引導眾生行持三種善行（身善、語善、意善）。你引導了無量無邊的眾生證得圓滿菩提，並將他們獻給我。所有這些人，都像拿著清凈或不清凈的佛土來到我面前一樣，我也會根據他們各自的願望授記。聖者，那些從我這裡接受清凈佛土的人
【English Translation】 Its stem is made of wish-fulfilling jewels, the trunk is of beryl (a gemstone), the leaves are of gold, and the pistil is the essence of jewels. The calyx is of red pearl, it grows to a height of eighty-four thousand yojanas (a unit of measurement) and a width of one hundred thousand yojanas. The color and fragrance of this white lotus pervade the realms of the ten directions' worlds, as numerous as atoms in a Buddha-field, becoming bright and radiant. In the fields pervaded by it, whatever sentient beings are of dissimilar bodies, afflicted by disease, with impaired limbs, intoxicated, fainting, asleep, inebriated, with impaired memory, and those sentient beings whose minds are distracted, if they see the light of that white lotus and smell its fragrance, all their diseases will be completely pacified, and they will also regain their memory. Those sentient beings who have died not long ago and whose bodies have not decayed, if they are touched by the rays of light of that white lotus or smell its fragrance, those corpses will also regain the power of life and rise up, seeing their friends and relatives, and all of them will enter the pleasure garden, abiding in the enjoyment of the five desirable qualities. And those who die and transmigrate from there will be born in the pure realms of Brahma, where they will abide for countless eons. And even after dying and transmigrating from there, they will not be reborn elsewhere. Brahmin, just as that tree of flowers is, so too should this great assembly of the Great Vehicle be regarded. Just as when the sun rises, those flowers open and bloom, becoming bright and radiant. Some trees grow to a height of one hundred yojanas, and some grow to a height of one thousand yojanas, completely pacifying the various diseases of many sentient beings. Likewise, in the world, the Buddha, the Thus-Gone One (Tathagata, an epithet of the Buddha), the holy being, appears. Just as the sun's rays cause flowers to open and become radiant, pacifying various diseases, so too, the holy being, I, appear in the world, pervading sentient beings with the rays of compassion, causing them to open, and repeatedly engaging sentient beings in the three objects of meritorious action (good deeds of body, speech, and mind). And all those immeasurable and countless sentient beings whom you have caused to take hold of complete enlightenment and offered to me, just as they have taken hold of pure and impure Buddha-fields in my presence, so too, I have prophesied according to their respective aspirations. Holy being, those who have taken hold of pure Buddha-fields from me
དེ་དག་གིས་ནི་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་བསམ་པ་དང་། གདུལ་སླ་བ། དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་དག་བཟུང་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་ལ་འཇུག་པ་ 15-2-66b མིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་འཛིན་ཅིང་སྙིང་བརྩེ་བ་སྤངས་པ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དང་བསམ་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། བདག་གིས་ཉན་རང་དང་ངན་སོང་གསུམ་དང་། དགེ་རྩ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པ་དང་། ཚེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཤིང་། བསམ་པ་དག་ཅིང་འདུལ་སླ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དེས་ན། དེ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་བསམ་པ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་དེས་ཕྱག་བརྐྱངས་ཏེ་སོར་མོ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་རབ་ཏུ་བཀྱེ་སྟེ། འོད་ཟེར་དེ་དག་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་དོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ནས། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐེ་བོང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེའི་མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་མདོག་ངན་པ། མི་སྡུག་པ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཁྲུན་ནི་མཐེ་པོའི་ཚད་ཙམ་མོ། །དེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ། དེའི་སྐུའི་ཁྲུན་ཡང་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲུ་གང་དང་། མཐེ་བོང་ 15-2-67a ཙམ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲུ་གང་དང་སོར་བདུན་གྱི་ཚད་ཙམ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་བཞུགས་ཏེ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་འཁོར་བཞི་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེས་ཞིང་དེ་དང་མི་དེ་དག་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་མཐོང་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་དེས་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་གྲངས་མེད་འདས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་མངོན་པར་འཕགས་པར་སྣང་བའི་སྤྱན་སྔར་དང་པོར་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་པོ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་པ་ལ་བཀོད་པ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྤྱན་སྔར་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ན་སེམ
【現代漢語翻譯】 那些人執持著調伏的眾生，認為他們容易調伏，並且已經種下善根。因此，他們不應被稱為菩薩摩訶薩（bodhisattva-mahāsattva， महान्तः बोधिसत्त्वाः，mahāntaḥ bodhisattvāḥ，偉大的菩薩），因為他們沒有做大丈夫（mahāpuruṣa，महापुरुष，mahāpuruṣa，偉人）的事業。他們不以大悲心進入有情和有情所生之境，也不是爲了憐憫一切眾生而尋求無上菩提（anuttarā-samyak-saṃbodhi，अनुत्तरा-सम्यक्-संबोधि，anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）。他們執持清凈的佛土，捨棄憐憫之心，也不善於智慧和思考。為什麼呢？因為他們發願說：『愿我在捨棄聲聞、獨覺和三惡道，以及不具善根的佛土中成佛，只宣說大乘（mahāyāna，महायान，mahāyāna，大乘）之法，壽命長久，只為心清凈且易於調伏的眾生說法。』因此，他們不善於智慧和思考，也不應被稱為大菩薩。 然後，如來（tathāgata，तथागत，tathāgata，如來）寶藏（ratna-garbha，रत्नगर्भ，ratnagarbha，寶藏）伸出手，從五指中放出無數種顏色的光芒，照耀無量無數不可思議的方位，使諸佛剎土顯現光明。然後，有一個名為『拇指』的世界，那裡的人們壽命只有十年，相貌醜陋，不悅意，具足不善之根，身高只有一拇指高。在那裡，有一位如來、阿羅漢（arhat，अर्हत्，arhat，阿羅漢）、正等覺者（samyak-saṃbuddha，सम्यक्संबुद्ध，samyaksaṃbuddha，正等覺）名為『喜星』（nakṣatra-rāga，नक्षत्रराग，nakṣatrarāga，星宿喜愛），他的身高也只有諍時人們的一肘，以及拇指高人們的一肘和七指高。那位如來安住於世，為四眾弟子宣說三乘之法。 當具足一切功德的眷屬看到那個世界、那裡的人們以及那位如來時，如來寶藏說道：『如來喜星在無量無數劫之前，于如來寶傘顯現殊勝（ratna-chatra-prabhāsa-ketu，रत्नच्छत्रप्रभासकेतु，ratna-chatra-prabhāsa-ketu，寶傘光幢）之前，首次發起了無上圓滿菩提心（anuttarāṃ samyaksaṃbodhicittaṃ，अनुत्तरां सम्यक्संबोधिचित्तं，anuttarāṃ samyaksaṃbodhicittaṃ，無上正等菩提心），並使無數百千俱胝的眾生安立於執持無上圓滿菩提之中。那些眾生按照他們在那位如來面前的發願，執持著清凈和不清凈的佛土。』
【English Translation】 Those who hold onto sentient beings who are to be tamed, thinking they are easy to tame and have planted roots of virtue. Therefore, they should not be called Bodhisattva-Mahasattvas (great Bodhisattvas), because they do not perform the deeds of great beings (Mahapurushas). They do not enter into beings and what arises from beings with great compassion, nor do they seek unsurpassed Bodhi (perfect enlightenment) for the sake of compassion for all sentient beings. They hold onto pure Buddha-fields, abandoning compassion, and are not skilled in wisdom and thought. Why? Because they make aspirations, saying: 'May I attain Buddhahood in a Buddha-field that has abandoned Shravakas (hearers), Pratyekabuddhas (solitary realizers), and the three lower realms, as well as those who do not possess roots of virtue, teaching only the Mahayana (Great Vehicle), abiding for a long time, and teaching the Dharma to sentient beings who are pure in mind and easy to tame.' Therefore, they are not skilled in wisdom and thought, and should not be called great Bodhisattvas. Then, the Tathagata (Thus-Gone One) Ratna-garbha (Essence of Jewel) extended his hand, emitting hundreds of thousands of various colors of light from his five fingers, shining in immeasurable, countless, and inconceivable directions, illuminating the Buddha-fields. Then, there is a world called 'Thumb,' where the people have a lifespan of only ten years, are ugly in appearance, unpleasant, and possess roots of non-virtue, and their height is only the size of a thumb. There, a Tathagata, Arhat (Worthy One), Samyak-Sambuddha (Perfectly Enlightened One) named 'Delighted in Stars' (Nakshatra-raga) resides, and his body's height is also the height of one cubit of people in the age of strife, and one cubit and seven fingers of the people who are the size of a thumb. That Tathagata abides, lives, and teaches the Dharma of the three vehicles to the fourfold assembly. Then, when that assembly, complete with all qualities, saw that world, those people, and that Tathagata, the Tathagata Ratna-garbha spoke: 'The Tathagata Delighted in Stars, immeasurable and countless eons ago, before the Tathagata Ratna-chatra-prabhasa-ketu (Jewel Umbrella Manifesting Splendor Banner), first generated the unsurpassed perfect Bodhicitta (mind of enlightenment), and established many billions of sentient beings in holding onto unsurpassed perfect enlightenment. Those beings, according to their aspirations before that Tathagata, held onto pure and impure Buddha-fields.'
ས་ཅན་ཆེན་པོ་དེས་ང་ཡང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་། དེ་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས། དེར་ངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྤྱན་སྔར་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལེགས་སོ་བྱིན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཇུག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེས་སྙིགས་མ་ལྔ་ཤིན་ཏུ་བདོ་བ་ཤིན་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་མཚམས་མེད་བྱེད་པ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ། 15-2-67b སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིག་པ། འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ཉམ་ང་བར་ཞུགས་པ་རྣམས་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དེའི་ཚེ་ན། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ལེགས་སོ་ཞེས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་མིང་བཏགས་སོ། །ངའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཕན་པར་མཛད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཞི་བ་དེ་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐེ་འོང་ཅན་དུ་མཐེ་བོའི་ཚད་ཙམ་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲུ་གང་ཙམ་པོ་དེས་མཐེ་བོའི་ཚད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཁྲུ་གསུམ་གྱི་ཚད་ཙམ་གྱི་སྐྱེ་དགུ་ཚེ་ལོ་བཅུ་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ། དེས་དང་པོར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཛིན་ཏུ་བཅུག་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་གཏོང་ངོ་། །དེས་དང་པོར་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་རབ་ཏུ་བཀོད་པའི་སངས་རྒྱས་སྔོན་གྱི་བྱས་པ་བཟོ་ཞིང་རྗེས་སུ་དགོངས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་མཆོད་པའི་མེ་ཏོག་དག་བསྐུར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ཇི་ལྟར་ཞིང་དག་པ་ན་སེམས་ཅན་དག་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་དེ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རབ་ཏུ་ངན་པ་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བ་དེ་ལྟ་བུར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ 15-2-68a རྣམས་ལ་ཚེ་ཐུང་དུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མང་པོ་ལྷག་པར་མཛད་ཅིང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་མ་སྤངས་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ལྟོས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ངན་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་སྨོན་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཏབ་པས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་བཞི་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག །ཉན་ར
【現代漢語翻譯】 偉大的薩堅（藏語：ས་ཅན，含義：堅固的大地）也讓我進入了無上圓滿的菩提，並安住於此。在那裡，我在如來（梵語：Tathāgata）面前發願，要在具足五濁的剎土中成佛。如來讚許並授記我將證得菩提。然後，引導我進入菩提的善知識，那位殊勝的人，完全攝受了五濁熾盛、極度煩惱的佛土，以及調伏那些造作無間罪、具有不善根、內心痛苦、進入輪迴險惡荒野的眾生。當他以願力完全攝受他們時，十方無量世界的諸佛也發來使者讚歎道：『善哉！』並命名為『大悲遍照寂靜』。我的善知識，利益眾生的菩薩摩訶薩，大悲遍照寂靜，現在在名為『拇指』的世界中，在身高如拇指的人們之中成佛不久。那位身高一肘的如來，正在為身高如拇指的人們，以及壽命僅有十歲、身高三肘的眾生轉法輪。最初引導他們進入無上圓滿菩提的十方諸佛，爲了供養他而派遣使者。最初引導他們進入佈施等波羅蜜多，並善加引導的過去諸佛，也爲了供養那位如來而獻上鮮花。正如婆羅門在清凈的剎土中為清凈的眾生行持佛事一樣，如來星宿歡喜（梵語：Nakṣatrarāja-abhirata）在如此惡劣的佛土，五濁熾盛之地，獲得成佛，併爲不凈的眾生 在短暫的生命中做了許多殊勝的佛事，並且沒有捨棄聲聞和緣覺，而是為他們宣說佛法。殊勝的人啊，您也同樣在極其惡劣、具足五濁的佛土中，攝受具有不善根的眾生，並立下殊勝的誓願，因此，您壓倒了所有這四眾菩薩。哪些菩薩？聲聞
【English Translation】 The great Sācan (Tibetan: ས་ཅན, meaning: steadfast earth) also placed me in unsurpassed perfect enlightenment and caused me to abide therein. There, in the presence of that Tathāgata, I made the aspiration to attain enlightenment in a realm endowed with the five degenerations. The Tathāgata approved and prophesied my enlightenment. Then, that virtuous friend, that noble being who leads to enlightenment, fully embraced the Buddha-field where the five degenerations were extremely rampant and extremely afflicted, and the sentient beings who commit the five heinous crimes, possess roots of non-virtue, whose minds are afflicted, and who have entered the desolate wilderness of samsara. When he fully embraced them with his aspiration, the Buddhas living in the immeasurable realms of the ten directions also sent messengers, saying, 'Well done!' And he was named 'Great Compassion, All-Illuminating, Peaceful.' My virtuous friend, the helpful Bodhisattva Mahāsattva, Great Compassion, All-Illuminating, Peaceful, has recently attained Buddhahood in the world called 'Thumb,' among people the size of a thumb. That Tathāgata, who is one cubit tall, is turning the wheel of Dharma for people the size of a thumb and for beings who are three cubits tall with a lifespan of ten years. Those Buddhas, the Bhagavat who first placed them in unsurpassed perfect enlightenment, dwelling in the ten directions, send messengers to him for the sake of making offerings. Those Buddhas of the past who first placed them in generosity and other perfections and skillfully guided them, also send flowers to that Tathāgata for the sake of making offerings. Just as a Brahmin performs the deeds of a Buddha for pure beings in a pure field, so too, the Tathāgata Nakṣatrarāja-abhirata, having attained Buddhahood in such a terrible Buddha-field, a place rampant with the five degenerations, and for impure beings, performs many more excellent deeds of a Buddha in a short life, and without abandoning the Shravakas and Pratyekabuddhas, he teaches the Dharma. Noble being, since you have also embraced beings with roots of non-virtue in a Buddha-field that is extremely bad and endowed with the five degenerations, and have made special aspirations, you have overwhelmed all these four assemblies of Bodhisattvas. Which Bodhisattvas? The Shravakas
ང་དང་ངན་སོང་སྤངས་པའི་ཞིང་དག་པར་སེམས་ཅན་བསམ་པ་དག་ཅིང་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་དག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་སྨོན་ལམ་ནི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་དག་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ལེ་ལོའི་དངོས་པོ་ནི་བཞི་སྟེ། ཞིང་དག་པར་སྨོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་བསམ་པ་དག་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་སྨོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པའི་གཏམ་མི་སྟོན་པར་སྨོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཚེ་རིང་བར་སྨོན་པ་སྟེ། དེ་ནི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱའི། པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་འདི་ལས་ཁྱབ་འཇུག་ང་མ་གཏོགས་པ་གཞན་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ 15-2-68b རྣམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པའི་དངོས་པོ་བཞི་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མ་དག་པར་སྨོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་བསམ་པ་མ་དག་པ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པར་སྨོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པའི་གཏམ་སྟོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཚེ་ཧ་ཅང་མི་རིང་ཧ་ཅང་མི་ཐུང་བར་བར་མར་སྒྲུབ་པར་སྨོན་པ་སྟེ། དེས་ན་དེ་འདྲ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པདྨ་དཀར་པོ་རྣམས་ཞེས་སུ་བྱའི། མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་རྣམས་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ནི་ད་ལྟར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ནང་ནས་དཔེར་ན་སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་ལྟ་བུར་དགེ་བར་ལུང་བསྟན་པའི་ཞིང་དུ་སྐྱེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་མ་དག་པའི་ཞིང་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཚེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་གིས་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། ཕོ་ཉ་དག་བཏང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་མིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །འཁོར་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ནི་མ་འོངས་བའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཅིག་འདས་ནས། བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་གཉིས་པ་ལ་བབ་པ་ན། 15-2-69a བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དེར་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཐུབ་པ་ན། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ཉམ་ང་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ། མཚམས་མེད་བྱེད་པ། དམ་པའི་ཆོ
【現代漢語翻譯】 我與遠離惡趣的清凈剎土中，對於心懷善念且積累善根的眾生，以攝受他們的願望作為鮮花。那些極其調柔且積累善根者，在他們之中行持佛陀事業的人，他們不是如白蓮花般的菩薩摩訶薩。婆羅門，菩薩的懈怠之事物有四種：發願往生清凈剎土，發願為心懷善念的眾生行持佛陀事業，發願證得菩提后不宣說聲聞緣覺乘之法，發願證得菩提后長久住世。這些如同鮮花一般，但並非如白蓮花，也不能稱之為大菩薩。例如，除了我遍入天之外，這個菩薩眷屬如同其他人一樣。菩薩們 精進修持之事物有四種：發願往生不清凈的剎土，發願為心懷惡念的眾生行持佛陀事業，證得菩提后宣說聲聞緣覺乘之法，證得菩提后發願壽命不長不短，處於中等。因此，這樣的人可以被稱為白蓮花般的菩薩，而不能稱為如鮮花般的菩薩，也可以稱之為菩薩摩訶薩。婆羅門，你現在以願力之故，于如來面前，在無量菩薩之中，如同慈悲白蓮花般，被授記將在善妙之剎土出生。當你以大悲心攝受不清凈的剎土和眾生之時，十方諸佛世尊，如諸佛剎土微塵數般，也會讚歎你為大丈夫，並派遣使者，賜予你『具大悲者』之名。所有眷屬也會爲了供養你而精進。具大悲者，在未來無量無數恒河沙劫之後，當第二個恒河沙劫降臨時， 在賢劫中，于娑婆世界，眾生壽命一百二十歲時，對於具有不善根的眾生，獲得極大的痛苦，造作五無間罪，誹謗聖法。
【English Translation】 I, along with pure lands that are free from evil destinies, for sentient beings with pure thoughts and those who cultivate virtuous roots, the aspiration to embrace them is like a flower. Those who are extremely gentle and cultivate virtuous roots, among them, those who engage in the deeds of the Buddha, they are not Bodhisattva Mahasattvas like white lotuses. Brahmin, the objects of laziness for Bodhisattvas are four: aspiring to be born in pure lands, aspiring to perform the deeds of the Buddha for sentient beings with pure thoughts, aspiring not to teach the teachings of the Hearers and Solitary Realizers after attaining enlightenment, and aspiring to live long after attaining enlightenment. These are like flowers, but not like white lotuses, nor can they be called great Bodhisattvas. For example, apart from me, the All-Pervading One, this assembly of Bodhisattvas is like others. Bodhisattvas The objects of diligent effort are four: aspiring to be born in impure Buddha-fields, aspiring to perform the deeds of the Buddha for sentient beings with impure thoughts, teaching the teachings of the Hearers and Solitary Realizers after attaining enlightenment, and aspiring to have a lifespan that is neither too long nor too short, but moderate. Therefore, such beings are called white lotus Bodhisattvas, not flower-like ones, and they are also called Bodhisattva Mahasattvas. Brahmin, now, by the power of aspiration, in the presence of the Tathagata, among immeasurable Bodhisattvas, like a compassionate white lotus, you are prophesied to be born in a virtuous field. When you embrace impure fields and sentient beings with great compassion, the Buddhas, Bhagavan, of the ten directions, as many as the dust particles in the Buddha-fields, will praise you as a noble being and send messengers, bestowing upon you the name 'Possessor of Great Compassion.' All this assembly will also strive to make offerings to you. Possessor of Great Compassion, in the future, after countless eons like the sands of the Ganges have passed, when the second eon like the sands of the Ganges arrives, In the Good Aeon, in the world of endurance, when the lifespan of beings is one hundred and twenty years, for sentient beings possessing roots of non-virtue, obtaining great suffering, committing the five heinous crimes, and denigrating the sacred Dharma.
ས་སྤང་བ། འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སོགས་སྔར་སྨོས་པ་དེ་ལྟ་བུས་གང་བའི་འཇིག་རྟེན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་བཟློག ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་བསྐོར། དབང་བསྒྱུར་བའི་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ནི་བཅོམ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་དག་སྙན་པའི་སྒྲས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་འདུས་པ་ཆེན་པོ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་ལྷན་ཅིག་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ལོ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔར་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི་འོད་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཞིང་། བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ་དག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལོ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མང་པོ་དག་བྱེད་པར་ 15-2-69b འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ལོ་སྟོང་ལྷག་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ནུབ་ནས་ལུས་ལས་སྐྱེས་པའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཀྱང་རང་གིས་སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་བཏབ་པ་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མང་པོ་མཐའ་དག་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་སྔར་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུན་རིང་པོར་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་གནས་གྲོང་ཞེས་བྱ་བ་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བདག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་བསྙེན་བཀུར་བར་འགྱུར་ཞིང་། བྱམས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་སྦྱོར་བ་དང་གྲོགས་བྱེད་པས་ཁྱོད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ཁྱོད་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་ན་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ཕར་གྱུར་ཅིང་། ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྦྱིན་བདག་གི་མཆོག་ཏུ་བདག་འགྱུར་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །གཞན་དེ་ན་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་མོ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དེ་དང་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་གོང་བཞིན་ལ་ཁྱོད་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་བདག་ཁྱོད་སྐྱེད་པའི་མར་གྱུར་ཅིང་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ལྷ་མོ་ཆུ་ལྷ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་དུས་སུ་སྣུན་པའི་མ་མར་གྱུར་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུ
【現代漢語翻譯】 捨棄（ས་སྤང་བ།），誹謗聖者（འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་）等等，在充滿如前所述之事的世間，如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，tathāgata，如是來者）、應供（རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་，arhat，應受供養者）、正遍知（སངས་རྒྱས་，saṃbuddha，正等覺者）、薄伽梵（བཅོམ་ལྡན་འདས་，bhagavat，世尊）將出現，轉動法輪（འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་བཟློག），開啟正法之輪（ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་བསྐོར），摧毀自在天魔（དབང་བསྒྱུར་བའི་བདུད་）和煩惱魔（ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་），以美妙之聲遍佈十方無量佛土，你的大比丘僧團將會出現，如同與一千二百五十比丘一同發願一樣，在四十五年中逐漸圓滿所有佛陀的事業。那時，如同偉大的國王甘露（བདུད་རྩི་，amṛta，不死）清凈，被稱為無量光（འོད་དཔག་མེད་，amitābha，無量光）一樣，在無量劫中行持所有佛陀的事業，同樣，具有大悲心的你，在賢劫（བསྐལ་པ་བཟང་པོ་，bhadrakalpa，賢劫）的娑婆世界（འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་，lokadhātu sahā，堪忍世界）中，將被稱為如來釋迦牟尼（ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་，śākyamuni，釋迦能仁），在四十五年中行持眾多佛陀的事業。 你圓寂（ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་，parinirvāṇa，完全寂滅）后，正法（དམ་པའི་ཆོས་，saddharma，正法）將住世一千多年。正法衰敗后，由遺體所生的舍利（སྐུ་གདུང་，śarīra，遺骨）也將如你所發之愿，行持眾多佛陀的事業，如前所述，長久地調伏眾生。當時，在名為聚落（གནས་གྲོང་）的地方，有一位婆羅門（བྲམ་ཟེ་）說道：『聖士（སྐྱེས་བུ་དམ་པ་），你在無數劫中行持菩提行（བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་），我將恒常恭敬供養你，以慈愛和合的資具供養並做你的朋友，恭敬供養你，當你成為最後有者（སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་）時，我將成為你的施主，我將成為你獲得菩提的殊勝施主，愿你授記我證得無上菩提（བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་）！』另外，名為海女神（རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་མོ་）的極其調順者也說道，在無數劫中，如前所述，當你成為最後有者時，我將成為生育你的母親，愿你授記我證得無上菩提！同樣，名為星宿女神水天行（རྒྱུ་སྐར་གྱི་ལྷ་མོ་ཆུ་ལྷ་སྤྱོད་）者，在最後有者之時，將成為哺乳的母親，並授記無上菩提。
【English Translation】 Abandoning (ས་སྤང་བ།), slandering the noble ones (འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་), etc., in a world filled with such things as previously mentioned, the Tathagata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་, tathāgata, thus-gone), Arhat (རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ་, arhat, worthy of offering), Samyaksaṃbuddha (སངས་རྒྱས་, saṃbuddha, perfectly enlightened one), Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་, bhagavat, blessed one) will appear, turning the wheel of Dharma (འགྲོ་བའི་འཁོར་ལོ་ནི་བཟློག), setting in motion the wheel of Dharma (ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་བསྐོར), destroying the Mara of control (དབང་བསྒྱུར་བའི་བདུད་) and the Mara of afflictions (ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་), filling the boundless Buddha-fields of the ten directions with sweet sounds, your great assembly of monks will arise, just as you have made aspirations together with twelve hundred and fifty monks, gradually perfecting all the deeds of a Buddha in forty-five years. At that time, just as the great king of nectar (བདུད་རྩི་, amṛta, immortality) is pure, called Amitabha (འོད་དཔག་མེད་, amitābha, immeasurable light), performing all the deeds of a Buddha for immeasurable kalpas, likewise, you, endowed with great compassion, in the Sahā world (འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་, lokadhātu sahā, world of endurance) of the Bhadrakalpa (བསྐལ་པ་བཟང་པོ་, bhadrakalpa, fortunate aeon), will be called the Tathagata Shakyamuni (ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་, śākyamuni, sage of the Shakyas), performing many such deeds of a Buddha in forty-five years. After you pass into complete Nirvana (ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་, parinirvāṇa, complete extinction), the sacred Dharma (དམ་པའི་ཆོས་, saddharma, true dharma) will remain for more than a thousand years. After the Dharma declines, the relics (སྐུ་གདུང་, śarīra, body remains) born from the body will also perform many deeds of a Buddha as you have made aspirations, taming sentient beings for a long time as previously mentioned. At that time, in a place called Settlement (གནས་གྲོང་), there was a Brahmin (བྲམ་ཟེ་) who said: 'Noble one (སྐྱེས་བུ་དམ་པ་), as you practice the conduct of Bodhi (བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་) in countless kalpas, I will always honor and serve you, providing means of loving-kindness and being a friend, honoring and serving you, and when you become the last existence (སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་), I will become your patron, I will become the supreme patron for your attainment of Bodhi, may you prophesy my attainment of unsurpassed Bodhi (བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་)!' In addition, the extremely gentle goddess of the ocean (རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་མོ་) also said, in countless kalpas, as mentioned above, when you become the last existence, I will become the mother who gives birth to you, may you prophesy my attainment of unsurpassed Bodhi! Similarly, the constellation goddess Water God Conduct (རྒྱུ་སྐར་གྱི་ལྷ་མོ་ཆུ་ལྷ་སྤྱོད་) will become the nursing mother at the time of the last existence, and prophesy unsurpassed Bodhi.
ང་བསྟན་ཐོབ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་མུ་ཁྱུད་ཅན་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ཕ་རོལ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ 15-2-70a ཀྱིས་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བརྒྱ་བྱིན་སྤྱད་སྤྱོད་ལྟ་མཛེས་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བར་དུ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དང་། རི་རྩེའི་ལྷ་མོ་དེས་པ་ཀིང་ཤུ་ཀ་ཞེས་བྱ་བས་ཚེ་རབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་བཙུན་མོར་འགྱུར་ཞིང་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དང་། ལྷ་མིན་གྱི་དབང་པོ་མཛེས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བས་ཁྱོད་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བདག་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ལ་བྱམས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་གྲོགས་བྱེད་པའི་བྲན་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ། བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་བདག་གིས་དང་པོར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བཅུད་ཀྱང་འཐུངས་ལ་འཆི་བ་མེད་པ་རྟོགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཡང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་གིས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་སྤྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་འདུལ་བ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །དེ་ན་འཚོ་བ་པ་མི་འགྱུར་འཇིགས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་གཅིག་འདུག་པ་དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་ཡོ་བྱད་མང་པོ་དག་གིས་ 15-2-70b གྲོགས་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཏུ་ཁྱོད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་ཅིང་ཉེ་བར་འཚོ་བའི་ཉེ་དུར་གྱུར་ཅིག །རྟག་ཏུ་དངོས་པོ་བསླང་བའི་དོན་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་མལ་ཆ་དང་སྟན་དང་གོས་དང་གླང་པོ་ཆེ་སོགས་དང་། གྲོང་དང་ཁྱིམ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡན་ལག་དང་དབང་པོ་དང་མགོ་དག་སློང་བར་བྱེད་ཅིང་། བདག་དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་གྲོགས་སུ་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་ལྔའི་གྲོགས་སུ་ཡང་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་གྲོགས་སུ་གྱུར་ཅིང་། ནམ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན། བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གནས་ཐོབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །རྗེས་སུ་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བྲམ་ཟེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས
【現代漢語翻譯】 我和釋天（Indra），擁有光環者和名為『超越釋天之心』的兩位，以智慧和神通之最勝，立下了祈願。名為『釋天行儀莊嚴聚』者，愿直至最後有，皆成為您的兒子。山頂女神名為『德巴金舒卡』者，愿生生世世都成為您的妃子，您也為我授記無上菩提。非天之主名為『美行』者，當您于無數劫中行持菩薩行時，愿我成為侍奉您的僕人，以慈愛之心，以資具助您，供養您，乃至最後有也供養您。當您證得菩提后，我將祈請您轉法輪，您所宣講的法，我將首先證得果實，飲用法之精華，證悟不死，斷除一切煩惱，直至獲得阿羅漢果。如是結合，天、龍、非天等恒河沙數之眾，也爲了追隨大悲者的行跡，立下祈願，並陳述了調伏之法。當時，有一位名為『無變怖畏』的婆羅門說道：『偉大的婆羅門，愿我也以眾多資具助您。愿我于無數劫中，成為您證果的近親，常為求物而親近您，乞求臥具、坐墊、衣服、象等，以及村莊、房屋、城市，乃至兒女、血肉等，肢體、器官、頭顱等，愿我如此成為您佈施波羅蜜的助伴。』同樣，也成為其餘五度波羅蜜的助伴。如此，當您行持菩提之時，成為六度波羅蜜的助伴。當您證得菩提之時，愿我也獲得聲聞之位，持有八萬法蘊，隨後宣講佛法。愿您為我授記無上圓滿菩提。』這位婆羅門，具足大悲心。 我和釋天（Indra），擁有光環者和名為『超越釋天之心』的兩位，以智慧和神通之最勝，立下了祈願。名為『釋天行儀莊嚴聚』者，愿直至最後有，皆成為您的兒子。山頂女神名為『德巴金舒卡』者，愿生生世世都成為您的妃子，您也為我授記無上菩提。非天之主名為『美行』者，當您于無數劫中行持菩薩行時，愿我成為侍奉您的僕人，以慈愛之心，以資具助您，供養您，乃至最後有也供養您。當您證得菩提后，我將祈請您轉法輪，您所宣講的法，我將首先證得果實，飲用法之精華，證悟不死，斷除一切煩惱，直至獲得阿羅漢果。如是結合，天、龍、非天等恒河沙數之眾，也爲了追隨大悲者的行跡，立下祈願，並陳述了調伏之法。當時，有一位名為『無變怖畏』的婆羅門說道：『偉大的婆羅門，愿我也以眾多資具助您。愿我于無數劫中，成為您證果的近親，常為求物而親近您，乞求臥具、坐墊、衣服、象等，以及村莊、房屋、城市，乃至兒女、血肉等，肢體、器官、頭顱等，愿我如此成為您佈施波羅蜜的助伴。』同樣，也成為其餘五度波羅蜜的助伴。如此，當您行持菩提之時，成為六度波羅蜜的助伴。當您證得菩提之時，愿我也獲得聲聞之位，持有八萬法蘊，隨後宣講佛法。愿您為我授記無上圓滿菩提。』這位婆羅門，具足大悲心。
【English Translation】 I, along with Indra (釋天), the one with the halo, and the two named 'Beyond Indra's Mind,' with wisdom and supreme magical power, made aspirations. May the one named 'Indra's Conduct Adornment Assembly' become your son until the last existence. May the mountain peak goddess named 'Depakingśuka' become your consort in those lifetimes, and may you prophesy my supreme Bodhi. May the lord of the Asuras (非天) named 'Beautiful Conduct,' when you practice the Bodhisattva path for countless eons, become a servant who attends to you, assisting you with loving-kindness and resources, making offerings to you, and even in the last existence, making offerings to you. After you attain Bodhi, I will request you to turn the wheel of Dharma, and I will be the first to attain the fruit of the Dharma you preach, drink the essence of the Dharma, realize immortality, abandon all defilements, and even attain the state of Arhat. Similarly, combining, the gods, Nagas (龍), Asuras (非天), and beings as numerous as the sands of the Ganges River, also made aspirations to follow the conduct of the Great Compassionate One and described the methods of taming. At that time, a Brahmin named 'Unchanging Fear' said: 'Great Brahmin, may I also assist you with many resources. May I be a close relative who lives near you, bearing fruit for countless eons, always approaching you to ask for things, begging for bedding, cushions, clothes, elephants, etc., as well as villages, houses, cities, and even children, flesh, and blood, limbs, organs, and heads. May I thus become a companion in your perfection of giving.' Similarly, may I also be a companion in the other five perfections. Thus, when you practice Bodhi, may I be a companion in the six perfections. When you attain Bodhi, may I also attain the position of a Śrāvaka (聲聞), holding eighty thousand aggregates of Dharma, and then preach the Dharma. May you prophesy my supreme and perfect Bodhi.' This Brahmin was endowed with great compassion. I, along with Indra (釋天), the one with the halo, and the two named 'Beyond Indra's Mind,' with wisdom and supreme magical power, made aspirations. May the one named 'Indra's Conduct Adornment Assembly' become your son until the last existence. May the mountain peak goddess named 'Depakingśuka' become your consort in those lifetimes, and may you prophesy my supreme Bodhi. May the lord of the Asuras (非天) named 'Beautiful Conduct,' when you practice the Bodhisattva path for countless eons, become a servant who attends to you, assisting you with loving-kindness and resources, making offerings to you, and even in the last existence, making offerings to you. After you attain Bodhi, I will request you to turn the wheel of Dharma, and I will be the first to attain the fruit of the Dharma you preach, drink the essence of the Dharma, realize immortality, abandon all defilements, and even attain the state of Arhat. Similarly, combining, the gods, Nagas (龍), Asuras (非天), and beings as numerous as the sands of the Ganges River, also made aspirations to follow the conduct of the Great Compassionate One and described the methods of taming. At that time, a Brahmin named 'Unchanging Fear' said: 'Great Brahmin, may I also assist you with many resources. May I be a close relative who lives near you, bearing fruit for countless eons, always approaching you to ask for things, begging for bedding, cushions, clothes, elephants, etc., as well as villages, houses, cities, and even children, flesh, and blood, limbs, organs, and heads. May I thus become a companion in your perfection of giving.' Similarly, may I also be a companion in the other five perfections. Thus, when you practice Bodhi, may I be a companion in the six perfections. When you attain Bodhi, may I also attain the position of a Śrāvaka (聲聞), holding eighty thousand aggregates of Dharma, and then preach the Dharma. May you prophesy my supreme and perfect Bodhi.' This Brahmin was endowed with great compassion.
་ཐོས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་བྱས་ནས། འཚོ་བ་པ་མི་འགྱུར་འཇིགས་བྱེད་ལ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ནི་ངའི་བླ་ན་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ནི་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་ང་ལ་དངོས་པོ་སློང་བའི་ཕྱིར་ནམ་འོང་བ་དེའི་ཚེ་ངས་ཀྱང་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བས་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་ 15-2-71a པོ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བདག་གི་མདུན་དུ་སློང་མོ་བ་དག་མཆིས་ནས་ཟས་སློང་བར་བགྱིད་ཅིང་ཚིག་འཇམ་པོའམ་རྩུབ་མོའམ། བརྙས་པའི་ཚིག་གམ། ཚིག་གསལ་བས་སློང་བར་གྱུར་ན། བདག་གིས་སློང་མོ་བ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་ཞིག །ཁྲོ་བའམ་མ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའམ། སྦྱིན་པའི་རྣམ་སྨིན་འདོད་པས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བདག་གིས་བསླུས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་བདག་གིས་སློང་མོ་བ་ལ་མ་དད་པས་སྦྱིན་པ་སྩོལ་ཏམ། སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་ལེན་པ་པོ་ལ་མ་དད་པ་སྦྱིན་པས་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རམ། གལ་ཏེ་ཐ་ན་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ཞིག་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པར་གྱུར་ན་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསླུས་པར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ཞིག་ལེན་པ་པོའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བར་ཆད་བགྱིད་པར་གྱུར་ན་བདག་ཀྱང་མནར་མེད་པར་མཆི་བར་གྱུར་ཅིག །ཟས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གོས་དང་མགོའི་བར་དག་སློང་བ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནས་ཤེས་ 15-2-71b རབ་ཀྱི་བར་དག་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོས་བསྔགས་ཤིང་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་ལེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འཁོད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལེན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཚོ་བ་པ་མི་འགྱུར་འཇིགས་བྱེད་དེའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དག་གིས་ཀྱང་བཏབ་བོ། །དེ་ཐོས་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་འདི་སྐད་དུ། ཨ་ལ་ལ། བདག་ཆོས་ཀྱི་མུ་གེ་དང་ཟད་པའི་དུས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོས་དཀྲུགས་ཤིང་རྩོད་པའི་དུས་ན་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་མེད་པའི་དེད་དཔོན་དང་། སྣང་བ་དང་སྒྲོན་མ་བྱེད་
【現代漢語翻譯】 聽聞此事後，他向如來（Tathagata，佛陀的稱號）足下以五體投地的方式頂禮，並呼喚『不退轉施者』（Aparivartya-bhaya，菩薩名號）說道：『善男子，你成為我無上行持的同伴真是太好了。無論你何時爲了向我乞討財物而來，我都會以極大的喜悅佈施給你，愿你不要與非福德的部分相合。』 然後，具足大悲心的菩薩摩訶薩（Bodhisattva-mahasattva， महानसत्त्व，Mahāsattva，偉大的眾生）也向如來祈請道：『世尊（Bhagavan，薄伽梵， भगवान्，擁有財富、榮耀等六種功德者），我在無數劫中行持菩薩行時，如果我的面前有乞丐前來乞討食物，並以溫和、粗暴、輕蔑或清晰的言辭乞討，而我對那個乞丐生起哪怕一瞬間的嗔恨或不信任之心，或者爲了佈施的果報而佈施，那麼愿我欺騙了居住在十方無量無邊世界中的諸佛。愿我也無法證得無上圓滿菩提（Anuttara-samyak-sambodhi，無上正等正覺，अनुत्तरसम्यक्सम्बोधि，anuttara-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）。如果我以不信任之心給予乞丐佈施，或者佈施被不信任的接受者浪費，甚至哪怕像一根頭髮尖端那樣微小的善法被阻礙，那麼愿我欺騙了諸佛。如果哪怕像一根頭髮尖端那樣微小的接受者的善法被阻礙，那麼愿我墮入無間地獄（Avīci，阿鼻地獄，अवीचि，avīci，無間）。』 『對於食物是如此，對於衣服和床座的乞討也應同樣理解。』『對於佈施是如此，對於從戒律（Śīla，尸羅，शील，戒）到智慧（Prajñā，般若，प्रज्ञा，智慧）的完全施捨也應如此宣說。』 如來寶藏（Ratnagarbha， रत्नगर्भ，Ratnagarbha，寶藏）讚歎並給予『善哉』的嘉許，眷屬們也同樣說著『善哉』，合掌而坐。 正如佈施的接受者，不退轉施者菩薩的祈願一樣，八萬四千眾生也同樣發願。聽聞此事後，具足大悲心者極其歡喜，說道：『啊啦啦！我在饑荒、衰敗的時代，以及被大煩惱攪動和爭鬥的時代，在具足五濁（Pañcakaṣāya，五濁，पञ्चकषाय，pañcakaṣāya，五種污濁）的世界中，成為無依無靠者的導師和光明燈。』
【English Translation】 Having heard this, he prostrated to the Tathagata's (title of the Buddha) feet with five limbs and called out to 'Aparivartya-bhaya' (name of a Bodhisattva), the 'Non-Regressing Giver,' saying: 'Good man, it is excellent that you become my companion in unsurpassed conduct. Whenever you come to me to beg for possessions, I will give to you with great joy, and may you not be in accordance with the part that is non-meritorious.' Then, the Bodhisattva-mahasattva (Great Bodhisattva) endowed with great compassion also requested the Tathagata: 'Bhagavan (Blessed One), when I practice the conduct of Bodhisattvas in immeasurable eons, if beggars come before me to beg for food, and beg with gentle, harsh, contemptuous, or clear words, and if I generate even a single moment of anger or distrust towards that beggar, or if I give with the desire for the result of giving, then may I have deceived all the Buddhas residing in the countless, immeasurable realms of the ten directions. May I also not attain Anuttara-samyak-sambodhi (Unsurpassed Perfect Enlightenment). If I give alms to a beggar with distrust, or if the alms are wasted by a distrustful recipient, or if even something as small as the tip of a hair hinders virtuous dharmas, then may I have deceived the Buddhas. If even something as small as the tip of a hair hinders the virtuous dharmas of the recipient, then may I go to Avīci (the hell of incessant suffering).' 'Just as it is with food, so it should be understood similarly for begging for clothes and seats.' 'Just as it is with giving, so it should be declared for completely giving away from Śīla (discipline) to Prajñā (wisdom).' The Tathagata Ratnagarbha (Jewel Essence) praised and gave the approval of 'Good!,' and the retinue also said 'Good!' in the same way, and sat with their palms joined. Just as the prayer of the Bodhisattva Aparivartya-bhaya, the receiver of alms, so too did eighty-four thousand beings make the same aspiration. Having heard this, the one endowed with great compassion was exceedingly delighted and said: 'Alala! In times of famine and decay of the Dharma, and in times agitated by great afflictions and strife, in a world endowed with the five turbidities (Pañcakaṣāya), I will be a leader and a light for the protectorless.'
པ་དང་། བྱིས་པ་སྐྱབས་མེད་པ་དང་ལྡོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་དང་། འདི་ལྟར་བདག་གིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་བདག་གི་མགོ་ལེན་པ་དང་། མིག་དང་རྣ་བ་སོགས་ནས་ཁ་ཟས་ཀྱི་བར་དག་ལེན་པར་འགྱུར་ཞིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དག་རྙེད་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ། །བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚེ་རབས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ་དེ་དག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བདག་གི་དྲུང་དུ་སློང་མོ་པ་དག་གིས་ཡུན་རིང་པོ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ཟས་སྐོམ་བླངས་པ་དང་། བདག་གི་ལག་ནས་ཐ་ན་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པ་བླངས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་བདག་ 15-2-72a མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་མི་བགྱིད་དམ། ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ལུང་སྟོན་པར་མི་བགྱིད་ན། བདག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསླུས་པར་གྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་མི་རྒྱ་བའི་བར་དུ་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷུན་པོ་རྩེ་འཛིན་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་འོད་ཟེར་གྱི་སྤྱན་སྔར་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་བཏབ་སྟེ། དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས། འདི་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཕྲག་འབུམ་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འོད་ཟེར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བར། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པའི་ནང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་མེ་ཏོག་རྡུལ་བྲལ་བྱང་ཆུབ་དབང་ཕྱུག་ཡང་དག་མཐོ་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་ཤིང་། ལོ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་ནས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་སོ། །དེའི་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ལོ་སྟོང་དང་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་ལོ་སྟོང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པ་ན། དགེ་སློང་ཕ་མ་གང་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ། སྡིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ། མི་མཐུན་ 15-2-72b པར་སྤྱོད་པ། ངོ་ཚ་མེད་པ། ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་གཅོད་པ་མཆོད་རྟེན་གྱི་ནོར་དང་། ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་དང་། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ཟས་སོགས་ཡོ་བྱད་གཅོད་ཅིང་བདག་གིར་སྤྱོད་ལ་ཁྱིམ་པ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་རིམ་གྱིས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དེའི་བསྟན་པ་ལ་ངུར་སྨྲིག་དམར་པོ་བགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འཁོར་བཞི་པོ་གང་དག་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་བྱུང་བར་གྱུར
【現代漢語翻譯】 成為孤兒、無依無靠的孩子和盲人的嚮導。像這樣，我發起最初的發心，在其他世中，我的頭、眼睛、耳朵等，乃至食物，都會被取走，成為修持無上菩提的助緣，能獲得這樣的助緣真是太稀奇了！比丘，世尊，在過去無數劫中，直至證得菩提，那些長久以來向我乞討食物的人，以及從我手中，哪怕是頭髮絲般微小的佈施，凡是接受過佈施的眾生， 我證悟成佛后，如果不能讓他們從輪迴中解脫，如果不能為他們授記三乘，我就欺騙了十方諸佛，並且我將永遠無法證得無上圓滿菩提！』如來讚歎道：『善哉，善男子！正如過去菩薩蓮花頂髻在如來世間自在光芒面前初發菩提心時，你曾發下這樣的菩薩行愿。』 他如是發願並修持菩薩行后，從這裡向東方經過無數佛土，有一個世界名為光明各別覺，那裡的眾生死時壽命為百歲。在那裡，如來智慧花朵離塵菩提自在勝將證悟成佛，並在四十五年中行持佛的事業，然後進入無餘涅槃界。他的正法將住世一千年，教法形象也將住世一千年。 當他的教法和教法形象住世時，凡是破戒的比丘父母，具有罪惡之法，行為不端，不知羞恥，斷絕佛法供養，盜用佛塔財物，以及四方僧眾和現前僧眾的食物等資具，供養給在家人，所有這些人，如來都將依次為他們授記三乘。凡是在那位佛的教法中披著紅色僧衣的人，都將同樣得到授記。所有四眾弟子，凡是造下墮落之根本的，
【English Translation】 and become a guide for orphans, helpless children, and the blind. Like this, since I have generated the first thought [of enlightenment], in other lifetimes, my head, eyes, ears, etc., even food, will be taken, and it will become a helper in practicing the unexcelled Bodhi. It is wonderful to find such help! O Bhikshu, Bhagavan, in those immeasurable kalpas of the past, until the ultimate end of enlightenment, those beggars who have begged food from me for a long time, and those sentient beings who have taken even a portion of the size of a hair tip as alms from my hand, after I have manifestly become enlightened, if I do not completely liberate them from samsara, if I do not prophesy the three vehicles for them, then I have deceived the Buddhas of the ten directions, and may I not attain unexcelled perfect enlightenment! ' The Tathagata said, 'Excellent, noble being! Just as in the past, Bodhisattva Lotus Crest, in the presence of the Tathagata, Lord of the World, Light Rays, when he first generated the thought of enlightenment, you made such a prayer for the conduct of a Bodhisattva.' Having made that prayer and practiced the conduct of a Bodhisattva, from here, passing hundreds of thousands of Buddha-fields to the east, in a world called 'Distinct Discernment of Light Rays,' where beings live for a hundred years, the Tathagata Yeshe Metok Dhuldrel Jangchub Wangchuk Yangdak Thowo will awaken to Buddhahood, and after performing the deeds of a Buddha for forty-five years, will enter the realm of Nirvana without remainder. His sacred Dharma will remain for a thousand years, and the image of the Dharma will also remain for a thousand years. When his Dharma and the image of the Dharma remain, whatever monastic parents are immoral, endowed with sinful Dharma, behave discordantly, are shameless, cut off offerings to the Dharma, [steal] the wealth of stupas, and the food and other necessities of the Sangha of the four directions and the manifest Sangha, using them for themselves and giving them to householders, all those will be gradually prophesied by the Tathagata with the three vehicles. All those who wear red robes in that Buddha's teachings will likewise be prophesied. Whichever of the four assemblies becomes the root of downfall,
་ཀྱང་སྟོན་པར་འདུ་ཤེས་པའི་དགེ་རྩ་དེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལེགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་སྨོན་ལམ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་རབས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་གང་དག་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལ་བཀོད་པ་དང་། ཐ་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་བདག་གི་བསྟན་པ་ལ་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་པར་གྱུར་པ་ལས་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་བྱུང་ངམ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པའམ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འཁྲུལ་བར་གྱུར་ཅིང་ནོངས་པ་དང་བཅས་པར་གྱུར་བའི་འཁོར་བཞི་པོ་གང་དག་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཙམ་བདག་ལ་སྟོན་པའི་ 15-2-73a འདུ་ཤེས་སམ་གུས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལས། ཐ་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་ཞིག་སྤངས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་མ་བསྟན་ན་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསླུས་པར་གྱུར་ཅིང་བདག་འཚང་རྒྱ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །བདག་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་གུས་པས་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་ནས་ངུར་སྨྲིག་མགུལ་ན་ཐོགས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་གིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་བཟའ་བཏུང་དང་བྲལ་ཞིང་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་གནོད་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དབུལ་པོ་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཅན་གང་དག་ཐ་ན་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་སོར་བཞི་ཙམ་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟའ་བཏུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གང་དག་ཕན་ཚུན་ཞེ་འགྲས་ཤིང་འཁོན་གཅུགས་མང་པོར་གྱུར་པ་དང་ཕན་ཚུན་གཡུལ་འགྱེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་གྱུར་ན། སྙིང་རྗེ་ཞིང་འཇམ་པའི་སེམས་དང་འཁོན་མེད་པའི་སེམས་དང་། ལས་སུ་རུང་བའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཅིག །སེམས་ཅན་གང་དག་གཡུལ་ངོའི་འཐབ་རྩོད་འགྱེད་པའི་ནང་དུ་བསྲུང་བ་དང་། མཆོད་པ་དང་། གུས་པར་བགྱི་བའི་སླད་དུ་ངུར་སྨྲིག་གི་དུམ་བུ་འཆང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བར་ 15-2-73b འགྱུར་བ་དང་། འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །གཡུལ་དུ་འཐབ་རྩོད་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་བདག་གི་ཆོས་གོས་ངུར་སྨྲིག་དམར་པོ་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་མ་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསླུས་པ
【現代漢語翻譯】 那個意識到自己是導師的善根，也如先前一樣得到了授記。種姓之子，你發起菩提行愿也很好。具有大悲心的菩薩祈請道：『世尊，我的願望是這樣的：世尊，我行菩薩行的時候，從生生世世直到證得菩提，凡是引導眾生行佈施等波羅蜜多，乃至將善根與毛髮尖端極微小的部分結合起來，以及我證得菩提后，我的教法中，凡是披著袈裟的人，如果出現了墮落的根本，或者陷入了煩惱的見解，或者對三寶產生疑惑，以及犯了過失的四眾弟子，只要他們對我生起一瞬間的導師之想或恭敬心，乃至只要他們不捨棄一個眾生，沒有被三乘所攝受而得到不退轉的授記，我就算是欺騙了諸佛，我就不成佛。我證得菩提后，見到袈裟被天人恭敬供養，凡是頸間佩戴袈裟的眾生，都應被三乘所攝受而得到不退轉的授記。凡是缺乏食物和飲料，遭受飢渴折磨的眾生，以及貧窮的夜叉，和閻羅世界的眾生，乃至只要能得到四指寬的袈裟，都能得到豐盛的食物和飲料，心願圓滿。凡是天和夜叉等眾生，如果互相嫉妒，充滿仇恨，互相爭鬥的眾生，只要他們能憶念我的袈裟，就能生起慈悲柔和之心，沒有仇恨之心，成為堪能之器。凡是在戰場上爲了保護、供養和恭敬而佩戴袈裟碎片的眾生，也應恒常獲得勝利，沒有錯亂，沒有損害，從戰場上的爭鬥中解脫出來。如果我的紅色袈裟不具備那五種聖者的功德，我就算是欺騙了十方諸佛。』 世尊，如果我的紅色袈裟不具備五種聖者的功德，我就算是欺騙了十方諸佛。
【English Translation】 That root of virtue, recognizing itself as a teacher, was also prophesied as before. Son of good family, it is also good that you have made aspirations for Bodhisattva conduct. The Bodhisattva, endowed with great compassion, supplicated: 'Bhagavan, my aspiration is thus: Bhagavan, when I practice the conduct of a Bodhisattva, from lifetime to lifetime until the attainment of ultimate Bodhi, whatever sentient beings are directed towards generosity and other perfections, even connecting the root of virtue to the extent of a hair's tip, and after I attain Bodhi, in my teachings, if there arises a root of downfall from those who wear the ochre robe, or if they enter into views of affliction, or if they become confused about the Three Jewels and are accompanied by faults, whichever of the four assemblies, even for a single moment, develop a sense of me as a teacher or generate a mind of reverence, then if even a single sentient being is abandoned, and is not prophesied to be irreversible by the three vehicles, then I would have deceived the Buddhas and I would not attain Buddhahood. After I attain Bodhi, seeing the ochre robe being respectfully offered by gods and humans, may those sentient beings who wear the ochre robe around their necks become irreversible by the three vehicles. Whatever sentient beings are deprived of food and drink and afflicted by hunger and thirst, and impoverished yakshas, and sentient beings of the realm of Yama, even if they can obtain just four fingers' width of the ochre robe, may all of them have abundant food and drink and may their wishes be completely fulfilled. Whatever sentient beings, such as gods and yakshas, who are mutually jealous and full of hatred, and sentient beings who are fighting each other, if they remember my ochre robe, may they develop a compassionate and gentle mind, a mind without hatred, and become vessels of capability. Whatever sentient beings, in the midst of battles and conflicts, carry a piece of the ochre robe for the sake of protection, offering, and reverence, may those sentient beings always be victorious, without confusion, without harm, and may they be liberated from those battles and conflicts. If my red ochre robe does not possess those five qualities of the noble ones, then I would have deceived the Buddhas of the ten directions.' Bhagavan, if my red ochre robe does not possess the five qualities of the noble ones, then I would have deceived the Buddhas of the ten directions.
་དང་། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་རྔོ་མི་ཐོགས་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་བསྐྱུད་པར་འགྱུར་བ་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་རྔོ་མི་ཐོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་སངས་རྒྱས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་མཐར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་བླ་ན་མེད་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་ཕྱག་གཡས་པའི་ཕྱག་མཐིལ་གྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་མགོ་ལ་བྱུགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི་དགེ་བ། བཟང་བ། རབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ཏེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ངུར་སྨྲིག་དམར་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་གིས་བྱུགས་པ་དང་ལུང་བསྟན་ཅིང་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ 15-2-74a དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་དད་པ་སྐྱེས་ནས། ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ལྟ་བུའི་ཚད་ཙམ་དུ་གཞོན་ནུར་རེད་དོ། །ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དང་ལྷ་དང་དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བྱེད་ཅིང་མེ་ཏོག་དང་རོལ་མོས་མཆོད་ཅིང་། བསྔགས་པ་དང་ཚིགས་བཅད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟོད་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་བསྟན་པ་དང་། ཚོགས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཞུས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཚོགས་ཀྱི་སྒོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞབས་འབྲིང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་བདུད་རྩི་དག་པ་དེའང་བུ་སྟོང་དང་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། གཞན་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། དེས་བདག་གི་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་ཀྱང་། མཐར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐད་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་ 15-2-74b པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་།
【現代漢語翻譯】 並且我不能完全勝任佛陀的所有事業，不能捨棄諸法，不能降伏外道。愿我從成佛到涅槃之間，凡是口中唸誦並頂禮如來釋迦牟尼者，他們的業障都能消除，最終在佛土中獲得究竟涅槃。然後，如來寶心以右手掌心摩頂菩薩大悲者，並說道：『善男子，你的願望是善良的、美好的、完全確定的，太好了，太好了！善男子，你將以具有五種殊勝功德的紅色袈裟來利益眾生。』就這樣，如來以手摩頂，授記並讚歎『太好了』。 因此，菩薩大悲者生起歡喜和極大的信心，變得像二十歲左右的年輕人一樣年輕。一切具足的眷屬、天、乾闥婆等也對菩薩大悲者進行供養，以鮮花和音樂供養，並以讚歌和各種偈頌讚美，合掌而立。然後，菩薩大悲者向如來寶心頂禮，請問菩薩的道、三摩地的門和清凈眾的門之法相。如來開示了三摩地和眾之門的法相，菩薩成就了不可思議的利益。之後，菩薩大悲者成為如來的侍者。國王甘露凈也與一千個兒子、八萬個地方國王以及九十二億其他眾生一同出家，修持戒律、聽聞、三摩地，並精進修持自身。菩薩大悲者也逐漸地從如來處聽聞了聲聞乘的八萬四千法蘊。
【English Translation】 And may I not be fully capable of accomplishing all the deeds of the Buddha, nor of abandoning the dharmas, nor of subduing the Tirthikas (non-Buddhists). From the time I attain Buddhahood until I pass into Nirvana, may all those who utter the words and prostrate to the Tathagata Shakyamuni have their karmic obscurations exhausted, and ultimately attain complete Nirvana in the Buddha-field. Then, the Tathagata Ratna-garbha (Precious Essence) touched the head of the Bodhisattva Mahakaruna (Great Compassion) with the palm of his right hand and said: 'Noble being, your aspiration is virtuous, excellent, and thoroughly established. Well done, well done! Noble being, you will use the red kasaya (monastic robe) endowed with five excellent qualities to benefit sentient beings.' Thus, the Tathagata touched his head with his hand, prophesied, and gave the blessing 'Well done'. Therefore, the Bodhisattva Mahakaruna generated joy and great faith, and became as young as a youth of about twenty years old. All the complete retinue, gods, Gandharvas (celestial musicians), and others also made offerings to the Bodhisattva Mahakaruna, offering flowers and music, and praising him with hymns and various verses, standing with their palms joined. Then, the Bodhisattva Mahakaruna prostrated to the Tathagata Ratna-garbha and asked about the path of the Bodhisattvas, the door of Samadhi (meditative absorption), and the aspects of the Dharma of the door of the pure assembly. The Tathagata taught the aspects of the Dharma of the door of Samadhi and the assembly, and the Bodhisattva accomplished inconceivable benefits. After that, the Bodhisattva Mahakaruna became the attendant of the Tathagata. King Amrita-shuddha (Pure Nectar) also, together with a thousand sons, eighty thousand regional kings, and ninety-two billion other beings, renounced the world and practiced discipline, listening, Samadhi, and diligently striving for himself. The Bodhisattva Mahakaruna also gradually heard from the Tathagata eighty-four thousand aggregates of Dharma of the Shravaka-yana (Hearer Vehicle).
རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དགུ་ཁྲི་དང་། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་ལ་ཡང་། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་གཏམ་འབུམ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་གཅིག་གི་བར་དུ་བཟུང་ཞིང་ལུང་མ་ནོས་ཏེ་བཀླགས་ཤིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེས་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་མེ་ཏོག་དང་ཕྱེ་མ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱས་ནས་སྤོས་ཆུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀྲུས་ཏེ། སྐུ་གདུང་བཞག་པའི་མཆོད་རྟེན་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ། འཕང་དུ་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ། རྒྱར་ནི་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ཡོད་པ་ཡང་བརྩིགས། ཞག་བདུན་བར་དུ་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས་ནས་དེར་ཡང་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐེག་པ་གསུམ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཞག་བདུན་པོ་དེ་འདས་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་འབར་བར་བྱས། ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་དམ་པའི་ཆོས་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་ཏུ་བཅུག་ཅིང་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་དང་། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ལ་བཀོད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ 15-2-75a པར་གྱུར་པ་ལ། སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་དེའི་རུས་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་། ཇི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རུས་པ་མཆོད་པ་བཞིན་དུ་མཆོད་དོ། །གང་གི་ཉིན་མོ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སྦྱོང་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པ་དེའི་ཉིན་མོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་སྟེ། ཞིང་དེའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དང་གཞན་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སྦྱོང་ནི་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཞིང་འདི་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་ཞིང་ཁྲི་འདས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡང་དག་འགྲན་ཞེས་པ་དེར་མི་རྣམས་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཐུབ་ལ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པ། གཏུམ་པ། ལག་པ་ཁྲག་གིས་གོས་པ། སྡིག་པར་ཞེན་པ། ཕ་དང་མར་མི་འཛིན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་མེད་པར་ཞུགས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་མི་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་ཤ་སྟག་གིས་གང་བ་དེར་གདོལ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་ལུས་ཤིན་ཏུ་རིང་བ། སྟོབས་ཤུགས་དང་ཤིན་ཏུ་ལྡན་པ། ཤིན་ཏུ་དྲན་པ་དང་སྤོབས་པ་དང་མགྱོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། དེའི་ས
【現代漢語翻譯】 此外，對於獨覺乘的教法，有九萬法蘊；對於無上菩提的大乘教法，如身念住等，則有高達十一萬法蘊被受持、學習和完全理解。在另一個時期，當如來寶心（Ratna-hrdaya）（珍寶之心）進入無餘涅槃界時，那位具有大悲心的菩薩以音樂、鮮花、粉末和無數珍寶等供養，並用各種香水沐浴，建造了一座由七寶製成的舍利塔，高五百由旬，寬半由旬。七天之內，他以各種供品進行供養，並使無數眾生安住於三乘正道。七天過後，他與八萬四千生靈一同出家，使如來的教法得以弘揚。一萬年間，他守護正法，使無數眾生安住於三乘，並引導他們皈依、受持優婆塞戒等戒律，以及獲得神通和神變等成就。當那位菩薩示寂時，那些眾生也供養那位大修行者的遺骨，如同供養轉輪王的遺骨一般。在那位具有大悲心的修行者示寂之日，如來寶心（Ratna-hrdaya）的正法也隨之隱沒。那個佛土的其他大菩薩們，則因願力的緣故，轉生到其他不同的世界。而那位具有大悲心的修行者，在示寂后，因願力的緣故，從這個佛土向南經過十萬俱胝佛土，到達名為正勝（Yatharthavijaya）的世界，那裡的人們壽命八十歲，充滿著不善之根、殘暴、雙手沾滿鮮血、執著于罪惡、不敬父母、對一切眾生毫無慈悲、不畏懼來世的眾生。他在那裡投生於旃陀羅種姓，身體極其高大，力大無比，記憶力、勇氣和速度都非常驚人。他的...
【English Translation】 Furthermore, regarding the teachings of the Pratyekabuddha-yana, there were ninety thousand aggregates of Dharma; and regarding the teachings of the unsurpassed Mahayana, such as the discourse on mindfulness of the body, there were up to eleven hundred thousand aggregates of Dharma that were upheld, learned, and fully understood. At another time, when the Tathagata Ratna-hrdaya (Precious Heart) passed into the realm of Nirvana without remainder, that Bodhisattva, endowed with great compassion, made offerings with music, flowers, powders, and countless jewels, and bathed the relics with various scented waters. He erected a stupa made of the seven precious substances, five hundred yojanas in height and half a yojana in width. For seven days, he made offerings with various offerings, and caused countless beings to abide in the correct three vehicles. After those seven days had passed, he ordained together with eighty-four thousand beings, causing the teachings of the Tathagata to flourish. For ten thousand years, he upheld the sacred Dharma, causing countless beings to abide in the three vehicles, and guiding them to take refuge, observe the precepts of upasaka, and attain clairvoyance and miraculous powers. When that Bodhisattva passed away, those beings also venerated the bones of that great ascetic, just as they would venerate the bones of a Chakravartin king. On the day that the ascetic endowed with great compassion passed away, the sacred Dharma of the Tathagata Ratna-hrdaya also declined. The other great Bodhisattvas of that field, due to the power of their aspirations, took rebirth in other world realms. And that ascetic endowed with great compassion, having passed away, due to the power of his aspirations, from this field, after passing ten myriad kotis of fields to the south, was born in the world called Yatharthavijaya (True Victory), where the people live to be eighty years old, and are filled with roots of non-virtue, are violent, have hands stained with blood, are attached to sin, do not respect their parents, have no compassion for all beings, and fearlessly regard the next world. There, he was born into the Candala caste, with an extremely tall body, immense strength, and extraordinary memory, courage, and speed. His...
ྟོབས་ཀྱིས་ཤུགས་བརྟན་པས་སེམས་ཅན་དག་བཟུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་གལ་ཏེ་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལོག་ལྟའི་བར་དུ་སྤངས་ན་ངས་ཁྱེད་ཅག་གི་སྲོག་སྦྱིན་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་སྤོང་ན་ངས་སྲོག་དང་ཕྲལ་ཏེ་ 15-2-75b འགྲོའོ། །དེ་དག་གིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་གིས་བདག་ཅག་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བར་བགྱིད་དོ། །གདོལ་བ་སྟོབས་ཅན་དེ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱལ་པོས་བཀྲབས་པ་དག་ལ་བསྒོ་བ། ཁོ་བོའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་ཟས་དང་སྐོམ་དང་གོས་དང་མལ་ཆ་དང་། གསེར་དང་ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་ལ་སོགས་པ་དགོས་ཀྱི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་མང་པོ་དག་ཁོ་བོ་ལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། དེས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་མི་རྣམས་དགེ་བཅུ་ལ་བཀོད་པས་མི་རྣམས་ཚེ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ཐུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་དག་གིས་གདོལ་པ་སྟོབས་ཅན་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཡུལ་དེར་རྗེས་སུ་བསྟན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་ཞིང་རྟུལ་བས་ཡུལ་གཉིས་པར་ཡང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས། རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བཅུ་ལ་བཀོད་ནས། རང་རང་གི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཡང་བཀོད་ནས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། །དེར་འཛམ་གླིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལྷགས་པ་ལ་སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་འཚོ་བ་པ་རྡུལ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱོད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ཞིང་བདག་གི་བསམ་པ་རྫོགས་ 15-2-76a པར་མཛད་ན། ཁྱོད་རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོན་མར་འགྱུར་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཅི་ཞིག་འདོད། འཚོ་བ་པས་བདག་ནི་ལྷ་མིན་གྱི་གཡུལ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་ཉིད་འདོད་ན། ཆོ་ག་ཞིབ་མོ་སྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་མི་གསོན་པོའི་པགས་པ་ཡང་འདོད། མིག་ཀྱང་འདོད་པའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་འདི་སྙམ་ཏེ་བདག་གིས་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཀོད་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར། སྦྱིན་པ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བྱིན་ན། ད་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བདག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འདི་སྐད་དུ། ངས་ཁྱོད་ལ་ཤའི་མིག་ཐ་མལ་པ་འདི་སྦྱིན་པར་བྱ་ཡི་དགའ་བར་བྱོས་ཤིག །དེས་ནི་བདག་གིས་བླ་
【現代漢語翻譯】 憑藉力量穩固地抓住眾生說道：『諸位眾生，如果你們能戒除殺生等邪見，我將給予你們生命，並提供生活所需。如果你們不戒除，我將奪走你們的生命。』 他們合掌說道：『主啊，以您的話語，我們將在有生之年戒除殺生等十不善業。』 那個強大的旃陀羅離開后，告誡國王和受國王統治的人民：『我需要食物、飲料、衣服、臥具，以及黃金、寶石、珍珠等許多生活用品，請供養我。』 因此，在他有生之年，他使人們行持十善業，人們的壽命因此能活到五百歲。 之後，當那位國王去世后，國王的臣子們為那位強大的旃陀羅舉行灌頂，立他為國王，名為『國王福德力』。 不久之後，他征服了那個地方，以堅定的精進和勇猛，也征服了第二個地方。不久之後，他成爲了統治整個贍部洲的力量轉輪王。 他使眾生行持十善業，並根據他們各自的想法，將他們安置於三乘之中，並在各處宣告佈施。 在那裡，他向聚集的贍部洲所有眾生給予各種佈施。 之後，一位名叫『灰塵之音』的婆羅門來到國王面前說：『您爲了無上菩提而行佈施，如果能圓滿我的願望，您將成為照亮世間的勝者。』 國王問道：『你想要什麼？』婆羅門說：『我想要能徹底摧毀非天大軍的明咒，爲了完成詳細的儀式，我需要活人的面板，也需要眼睛，所以我向您祈求。』 然後國王心想：『我獲得了力量轉輪王的地位，使無數眾生行持十善業，並將他們安置於三乘之中，也給予了無量的佈施。現在，爲了從無意義的身體中獲取意義，這個人是我的善知識。』於是他說：『我將把這普通的血肉之眼佈施給你，你高興嗎？』他將要給予至高無上之物。
【English Translation】 Grasping beings firmly with his power, he said: 'O beings, if you abandon killing and other wrong views, I will give you life and provide for your livelihood. If you do not abandon them, I will take your life.' They joined their palms and said: 'Lord, by your words, we will abandon killing and other ten non-virtuous actions for as long as we live.' That powerful Candala left and instructed the king and those ruled by the king: 'I need food, drink, clothing, bedding, gold, jewels, pearls, and many other necessities for my livelihood, please offer them to me.' Therefore, for as long as he lived, he established people in the ten virtues, and people were able to live for five hundred years. Then, when that king passed away, the ministers of the king enthroned that powerful Candala as king, and he became known as 'King of the Power of Merit'. Before long, he conquered that land, and with steadfast diligence and bravery, he also conquered the second land. Before long, he became the powerful Chakravartin (Universal Ruler) of the entire Jambudvipa (Earth). He established beings in the ten virtues, and according to their individual thoughts, he placed them in the Three Vehicles, and proclaimed giving everywhere. There, he gave various kinds of charity to all the assembled beings of Jambudvipa. Then, a Brahmin named 'Dust Sound' went to the king and said: 'You are giving charity for the sake of unsurpassed Bodhi (Enlightenment), and if you fulfill my wish, you will become the Victorious One, the lamp of the world.' The king asked: 'What do you want?' The Brahmin said: 'I want the mantra that can completely destroy the great army of the Asuras (demi-gods), and in order to perform the detailed ritual, I also need the skin of a living person and also the eyes, so I beseech you.' Then the king thought: 'I have obtained the position of a powerful Chakravartin, and have established countless beings in the path of the ten virtues, and have placed them in the Three Vehicles, and have also given immeasurable charity. Now, in order to take essence from this meaningless body, this person is my spiritual friend.' So he said: 'I will give you this ordinary eye of flesh, are you happy?' He was about to give the supreme.
ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །ངས་ཁྱོད་ལ་རབ་ཏུ་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་པགས་པ་འདི་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱ། དེས་ནི་བདག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་ལག་པ་གཡས་པས། རང་གི་མིག་གཉིས་བྱིན་ཏེ་གདོང་ཁྲག་གིས་ཡོག་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ། འདི་ན་གང་དག་འདིར་ལྷགས་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དང་ས་ལ་གནས་པའི་ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་སོགས་དང་མི་གང་ཡིན་པ་བདག་ལ་ཉོན་ཅིག །བདག་གིས་སྦྱིན་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྡོས་པའི་དགེ་བས་ཞི་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། 15-2-76b སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་ཞིང་བླ་མེད་ཞི་བའི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ལྟ་ན་འཚོ་བ་པ་འདིས་རིག་སྔགས་དེ་གྲུབ་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་སྲོག་གི་དབང་པོ་མི་འགག་ལ་དྲན་པ་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིང་འགྱོད་པར་ཡང་མ་གྱུར་ཅིག །རྒྱལ་པོའི་པགས་པ་ཡང་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། འཚོ་བ་པ་རྡུལ་དབྱངས་དེས་མཚོན་རྣོན་པོས་ལུས་ལས་པགས་པ་བཤུས་ནས་ཁྱེར་ཏེ་རིག་སྔགས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞག་བདུན་དུ་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་སྲོག་གི་དབང་པོ་མ་འགགས། དྲན་པ་མ་ཉམས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ཡང་མ་མྱོང་། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །སྟོན་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོའི་ཡབ་བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེར་གྱུར་ཏེ་ངས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པའི་དང་པོ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ངས་དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ་ངས་དཔའ་བའི་དངོས་པོ་དང་དཔའ་བའི་བྱ་བ་དང་པོ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་དག་འདྲེན་དུ་གདོལ་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་ཞིང་སྟོབས་དང་རྟུལ་བས་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཉིད་ཐོབ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ 15-2-77a ཅད་དུ་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་རྙོགས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས་ཤིང་། ཚེ་ཡང་བསྲིངས་ཏེ་ངས་དང་པོར་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་ནི་ངས་དཔའ་བའི་དངོས་པོ་དང་དཔའ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངས་མིག་དང་པགས་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། ཞིང་དེ་ཉིད་དུ་གླིང་གཉིས་པར་གདོལ་བའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་ཞིང་རྟུལ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྦྱར་ནས་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཐོབ་སྟེ། གླིང་དེ་དག་ཏུ་འཐབ་རྩོད་འཁོན་འགྱོད་རྣམས་ཞི་བར་བྱས་
【現代漢語翻譯】 愿獲得無垢之法眼！我以極喜之心，將此身之皮也施捨。以此愿我獲得無上圓滿菩提！』 之後，國王以右手施捨了自己的雙眼，面帶血跡說道：『凡是來到這裡，以及居住在虛空和大地上的天神、夜叉等，以及任何人，請聽我說！我以佈施迴向菩提之善根，若能獲得寂靜之果位， 愿眾生從輪迴之苦海中解脫，並安置於無上寂靜的涅槃之中！如果我能獲得無上菩提，那麼在這個修行者未成就此明咒之前，愿我的生命力不衰竭，記憶不喪失，且不生後悔！』 國王還說：『把我的面板也拿走吧！』於是，修行者杜拉揚用鋒利的刀從國王身上剝下面板拿走，並修持明咒。 就這樣，七天里，國王以功德之力，生命力沒有衰竭，記憶沒有喪失，也沒有感受到痛苦，甚至連一瞬間的後悔都沒有產生。 釋迦王（Śākya，釋迦族）導師說道：『我那時那刻，就是如來寶藏之父，名為海塵（gya mtsho'i rdul），具有大悲心的婆羅門，我發起無上圓滿菩提心的最初因緣就是那次。』 『我最初發心，就使無數眾生安住于圓滿菩提，我所做的第一個勇敢之舉和勇敢之事就是那次。』 『我以願力，從那之後去世，轉生到清凈的佛土，在旃陀羅（gDol pa'i rigs）種姓中，那時，我使眾生行於善法，並通過力量和精進獲得了力量轉輪王的果位， 平息了整個贍部洲（'Dzam bu'i gling，Jambudvipa，南贍部洲）所有的爭鬥紛亂，並延長了壽命，我第一次完全佈施身體，這就是我所做的第二個勇敢之舉和勇敢之事。』 『就這樣，我完全佈施了眼睛和面板，從那之後去世，在同一個佛土的第二個洲，轉生到旃陀羅種姓中，像之前一樣，以堅定的精進和精進使眾生行於善法，獲得了力量轉輪王的果位，平息了那些洲的爭鬥和怨恨。
【English Translation】 May I obtain the immaculate Dharma eye! With utmost joy, I also give away this skin of my body. Through this, may I attain the unsurpassed, perfect Bodhi!' Thereafter, the king, with his right hand, gave away his two eyes, and with his face covered in blood, said: 'Whoever has come here, and the gods, yakshas, etc., residing in the sky and on the earth, and whoever is a person, listen to me! If I were to attain the state of peace through the merit of dedicating this giving to Bodhi, May sentient beings be liberated from the ocean of suffering of samsara and be placed in the unsurpassed, peaceful Nirvana! If I am to attain unsurpassed Bodhi, until this practitioner accomplishes this mantra, may my life force not diminish, may my memory not fail, and may I not have any regrets!' The king also said: 'Take my skin as well!' Then, the practitioner Dhulayang, with a sharp knife, peeled off the skin from the king's body and took it away, and practiced the mantra. Thus, for seven days, the king, through the power of merit, did not lose his life force, did not lose his memory, did not experience suffering, and did not have even a moment of regret. The Teacher, the King of the Shakyas (Śākya,釋迦族), said: 'At that time, at that moment, I was the father of the Tathagata Jewel Essence, named Ocean Dust (gya mtsho'i rdul), a Brahmin endowed with great compassion, and that was the first cause for me to generate the mind of unsurpassed, perfect Bodhi.' 'When I first generated the mind, I caused countless sentient beings to abide in perfect Bodhi, and that was the first courageous deed and courageous act that I did.' 'Through the power of aspiration, after I passed away from there, I was reborn in a pure Buddha-field, in the Chandala (gDol pa'i rigs) caste, at that time, I caused sentient beings to engage in virtuous deeds, and through strength and diligence, I attained the state of a powerful Chakravartin (轉輪王), Pacifying all the strife and turmoil in the entire Jambudvipa ('Dzam bu'i gling, 南贍部洲), and prolonging my life, my first complete giving away of my body, that was the second courageous deed and courageous act that I did.' 'In this way, I completely gave away my eyes and skin, and after I passed away from there, in the second continent of the same Buddha-field, I was reborn in the Chandala caste, and as before, with steadfast diligence and effort, I caused sentient beings to engage in virtuous deeds, and attained the state of a powerful Chakravartin, pacifying the strife and resentment in those continents.'
ཏེ། ཚེ་ཡང་བསྲིངས་ནས་དེར་ཡང་རང་གི་ལུས་ལས་ལྕེ་དང་རྣ་བ་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། ཞིང་ཡང་དག་འགྲན་དེའི་སྟོང་ཆེན་པོའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་ཞིང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་དག་པ་ལ་སྦྱར་ཏེ་ཐེག་གསུམ་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། འཐབ་རྩོད་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དག་གི་ཞིང་དག་པ་ནི་རྒྱུ་འདིས་བསྒྲུབས་ཏེ། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་གཞན་གྱི་ལྟུང་བ་གླེང་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། གཞན་ལ་འཇིགས་པར་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་འཛིན་དུ་མ་བཅུག་པས། དེ་དག་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཞིང་ན་ལྟུང་བའི་མིང་ཡང་མེད་ 15-2-77b ལ། བསླབ་པ་བཟུང་བ་མེད། ཚིག་རྩུབ་པོ་ཡང་མེད། མི་དགེ་བའི་སྒྲ་ཡང་མི་གྲགས་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་ལ། གཞན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མེད་པའི་སྒྲས་ཁྱབ་བོ། །དེ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་པར་གདགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །ངས་ནི་གང་གི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པས་སྟོང་པ། གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་འཇིགས་སུ་རུང་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་སོགས་དགེ་བ་བཅུ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་དག་ཀྱང་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། རབ་ཏུ་བཀོད་པ་དེའི་ལས་ཀྱི་འཕྲོས། ད་ལྟར་ང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་མི་དགེ་བའི་སྒྲས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ལ། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་ཞིང་འདི་ལྟ་བུར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ང་ནི་སྔོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་དག་བཟུང་སྟེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་འབད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས། ས་བོན་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐོབ་བོ། །ཇི་ལྟར་ངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དེ་ལྟ་བུ་སྔོན་ཆད་བྱུང་བ་དང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གཏོང་བར་མ་བྱས་མི་བྱེད་ལ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བརྒྱད་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། གང་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་དམ་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་ 15-2-78a རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་དབྱངས་ཞེས་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདྲེས་སྤོང་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་བ་རྣམས་ལ་ཆོས
【現代漢語翻譯】 而且，延長壽命后，在那裡也完全捨棄了自己的身體，如舌頭和耳朵等。在清凈的佛土中，像那樣的大千世界的所有區域里，都展現了大丈夫的功德。以堅定的精進和願力的力量，在五濁惡世的如恒河沙數般的佛土中，也使眾生趨向清凈，引導他們進入三乘，平息爭鬥等煩惱，展現了大丈夫的功德。其他佛土的清凈，是通過這樣的因緣成就的。當他們行持菩薩行時，不談論他人的過失，也不恐嚇他人，也不強迫眾生進入聲聞或緣覺乘。因此，他們圓滿了心願，在成佛的剎土中，連墮落的名字也沒有，沒有戒律的束縛，沒有粗暴的言語，也沒有不善的聲音，一切都是清凈的。只有佛法的聲音和悅耳的聲音遍佈。在那裡，眾生也如願以償地行事，沒有聲聞或緣覺乘的分別。 我曾在如恒河沙數般的大劫中，在五濁惡世的佛土中，沒有佛陀居住的地方，在如恒河沙數般的地方，以粗暴和恐怖的手段，使眾生避免殺生等十善業，並引導他們進入三乘。那是我過去所作事業的延續。現在，我身處充滿煩惱和不善之聲，充滿不善根的眾生所居住的這樣的世界裡，宣講三乘佛法。我過去是如何守護佛土和調伏的眾生，如何發願，以力量、精進和努力行持菩薩行，從而獲得了什麼樣的佛土啊！就像我行持菩薩行時，所作的佈施那樣，過去和未來其他的菩薩們都沒有做過，也不會做，除了八位大丈夫。哪八位呢？所謂的大丈夫佈施，在南方名為『一切音聲』的世界裡，如來名為『雜色光』，為壽命百歲的人們說法。
【English Translation】 Moreover, having extended his life, he completely relinquished his body, such as his tongue and ears, in those realms. In the pure Buddha-fields, throughout all the great chiliocosms, he manifested the prowess of a great being. With steadfast diligence and the power of aspiration, in Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges, filled with the five degenerations, he led beings towards purity, guided them into the three vehicles, pacified strife and other afflictions, and displayed the prowess of a great being. The purity of other Buddha-fields is accomplished through such causes. When they practice the conduct of a Bodhisattva, they do not speak of others' faults, nor do they frighten others, nor do they force beings to enter the Hearer or Solitary Realizer vehicles. Therefore, they fulfill their intentions completely, and in the Buddha-fields they create, there is not even the name of transgression, no holding of vows, no harsh words, and no sound of negativity; everything is completely pure. Only the sound of Dharma and pleasant sounds pervade. There, beings also act as they wish, and there is no designation of Hearer or Solitary Realizer vehicles. I, at the time of great eons as numerous as the sands of the Ganges, in Buddha-fields filled with the five degenerations, where Buddhas do not reside, in places as numerous as the sands of the Ganges, through harsh and terrifying means, caused beings to abandon killing and other of the ten virtues, and guided them into the three vehicles. That is the continuation of the work I did in the past. Now, I am in a world filled with afflictions and negative sounds, filled with beings possessing negative roots, teaching the Dharma of the three vehicles. How did I, in the past, protect the Buddha-fields and tame beings, how did I make aspirations, and through strength, diligence, and effort practice the conduct of a Bodhisattva, and thus obtain such a Buddha-field! Just as the giving I did when I practiced the conduct of a Bodhisattva, other Bodhisattvas in the past and future have not done, and will not do, except for eight great beings. Who are the eight? The so-called giving by a great being, in the southern world called 'All Sounds,' the Tathagata named 'Mixed Light,' teaches the Dharma to those who live for a hundred years.
་སྟོན་ཅིང་ཞག་བདུན་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་སྐུལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་འཕམ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་ནས་སྐྱེ་དགུ་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པ་རྣམས་ལ་བསྐལ་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་ལྷག་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །ད་དུང་དུ་ཡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྟོང་པ་དག་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡི་དམ་བརྟན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་སྟོབས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱད་པ་སྤྱོད་དེ། དེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པའི་འོག་ཏུ་འདི་ནས་བྱང་ཕྱོགས་སུ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱུར་བཅས་ཡང་དག་འདྲེན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྒྱུར་བཅས་ནག་པོ་རྣམ་པར་འཇོམས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འཁྲུགས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་ནི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གཅིག་འདས་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ 15-2-78b གྱི་ཁམས་འཇིགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འབྱུང་བ་དང་། སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་པའི་ནང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོའི་འོད་ཟེར་དྲི་མ་མེད་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ལེགས་དགའ་འདི་ཡང་བསྐལ་པ་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་སྙེད་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ། སྟེང་གི་ལོགས་སུ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་རྩོད་རྙོགས་མི་བཟད་ཡང་དག་འཁྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འགྱུར་བྱེད་མི་གཙང་བསགས་ཞེས་བྱ་བར། སྐྱེ་དགུ་ཚེ་ལོ་ལྔ་བཅུ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསམ་ཡས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། དེ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལོ་བཅུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་སངས་རྒྱས་དེའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ལོ་བཅུའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་ལག་བརྐྱངས་འདི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཞིང་དེར་སྐྱེ་དགུ་ཚེ་ལོ་སུམ་ཅུ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་འཚང་རྒྱ་སྟེ། ལོ་བཅུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མཛད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞིང་ལོ་བདུན
【現代漢語翻譯】 示現成佛，並在七日後入滅。同樣，名為精進勇猛的菩薩將在東方名為無怯界的剎土成佛，為壽命百歲的人們，行持多於恒河沙劫的佛事後入滅。現在仍然以大悲心，在那五濁熾盛的空曠佛土中行持佛事。同樣，名為蓮花盛開的菩薩，以精進、堅定誓願和佈施的力量行持菩薩行。在經過恒河沙十倍的大劫之後，從這裡向北方，在五濁熾盛的名為具根本清凈的佛土中，將成佛為如來具根本黑摧滅王。名為智慧光芒普照的菩薩，經過一大劫之後，在西方五濁熾盛的名為怖畏界的世間，在眾生壽命百歲之時，將成佛為如來無垢日藏光自在王。賢喜，此亦在圓滿了多於無數劫之後，在上方名為極難爭鬥的大劫中，在五濁熾盛的名為變異不凈積聚的世間，在眾生壽命五十歲之時，將成佛為如來無量遍照。以其往昔的願力，十年中行持一切佛事後入滅，並在其入滅之日，佛之正法也隱沒，十年間佛土空無。此後，名為善展臂膀的菩薩，以其往昔的願力，在那剎土眾生壽命三十歲之時，將成佛為如來法遍照，十年中行持一切佛事，入滅並在七年
【English Translation】 He will manifest enlightenment and pass into complete nirvana after seven days. Similarly, the Bodhisattva named 'Vigorous Exertion' will become enlightened in the eastern world called 'Fearless,' and for beings with a lifespan of one hundred years, he will perform the deeds of a Buddha for more kalpas than the sands of the Ganges River, and then pass into complete nirvana. Even now, with great compassion, he performs the deeds of a Buddha in those empty Buddha-fields filled with the five degenerations. Similarly, the Bodhisattva named 'Blooming Essence of Flowers,' through the power of diligence, steadfast commitment, and generosity, practices the conduct of a Bodhisattva. After ten Ganges-river-sands-worth of great kalpas have passed, from here to the north, in a Buddha-field called 'Possessing a Basis for Purity' filled with the five degenerations, he will become enlightened as the Tathagata 'King Who Completely Destroys the Basis of Darkness.' The noble being, the Bodhisattva named 'Wisdom Rays Completely Agitated,' after one great kalpa has passed, in the western world called 'Terrifying,' filled with the five degenerations, when beings have a lifespan of one hundred years, will become enlightened as the Tathagata 'Sun Essence's Rays, Immaculate Power.' Excellent Joy, after completing countless kalpas, in the upper direction, in a great kalpa called 'Unbearable Strife and Great Turmoil,' in a world called 'Changing Impure Accumulation' filled with the five degenerations, when beings have a lifespan of fifty years, will become enlightened as the Tathagata 'Immeasurable Illuminating Manifestation.' Due to his previous aspirations, he will perform all the deeds of a Buddha for ten years and then pass into complete nirvana, and on the very day of his passing, the sacred Dharma of that Buddha will also disappear, and the Buddha-field will be empty for ten years. After that, the Bodhisattva named 'Well-Extended Arms,' due to his previous aspirations, in that field when beings have a lifespan of thirty years, will become enlightened as the Tathagata 'Dharma Illuminating Manifestation,' and after performing all the deeds of a Buddha for ten years, he will pass into nirvana and for seven years
་དུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ཏཱ་ལ་བདུན་སྲིད་ཙམ་དུ་ 15-2-79a འཕགས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསོལ་བ། སངས་རྒྱས་ཉི་མ་བཞིན་དུ་ལྷང་ངེ་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་མངོན་འཕགས་ལྷུན་པོ་འདྲ། །རྣམ་འདྲེན་རྡུལ་བྲལ་རྣམ་དག་སྤྱན་མངའ་བ། །སྣང་འགྱུར་བདེ་གཤེགས་ཁྱེད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་ཅིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལེགས་དགའ་དང་། རབ་ཏུ་ལག་བརྐྱངས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་དང་། སས་བྱིན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་སྐུལ་དང་། སྙིང་པོ་མེ་ཏོག་རྒྱས་དང་། ཤེས་རབ་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འཁྲུགས་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས། ངས་དང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏུ་བཅུག་པ་དེ་ཉོན་ཅིག །རིགས་ཀྱི་བུ་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་རྡུལ་མེད་ལྷུན་པོ་སྤོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ན། སྐྱེ་དགུས་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤོས་ཀྱི་པདྨའི་བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ། དེའི་ཚེ་ན་ང་འཛམ་བུའི་གླིང་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ནོར་ངན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིང་བུ་ཡང་སྟོང་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ངས་དེ་དག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། དུས་གཞན་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་སྤོས་ཀྱི་པདྨའི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེར་འབར་བར་བྱས་སོ། ། 15-2-79b གང་དག་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་མི་འདོད་པ་བུ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་ལ། ངས་ཁྱོད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་བྱུང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་ཟད་པའི་དུས་དམ་པའི་ཆོས་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་དག་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པར་རྡོ་རྔོ་མི་ཐོགས་ལ། དེ་ནོར་བདུན་དང་བྲལ་ཞིང་འཁོར་བའི་འདམ་དུ་བྱིང་ནས། སླར་རེས་འགའ་ཙམ་ལྷ་དང་མིའི་དཔལ་ཐོབ་པར་ཟད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་ནི་ངན་སོང་དག་ཏུ་འཁྱམས་པར་འགྱུར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སླད་དུ་བདག་ཅག་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་ལགས་སོ། །ངས་ཡང་དེ་དག་ལ་དྲིས་པ་ཁྱེད་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་བསྩལ་ན། བདག་ཅག་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ཐོས་ནས་ང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའ
【現代漢語翻譯】 於是，神聖的佛法將會存在。然後，那兩位神聖的人得到了授記，向世尊的腳致敬，極其歡喜地升到七棵棕櫚樹的高度，用偈頌祈請道：'佛陀如太陽般閃耀，在這世間如同顯赫的高山。引導者無塵垢，具足清凈之眼，顯現光明的善逝，我向您致敬！'等等，用偈頌讚頌並祈願。世尊開示道：'這兩位神聖的人，名為樂善和極伸，以及施與、精進正勤、精華蓮花盛開、智慧光芒普照，名為持守的這四位，這六位神聖的人，從他們發起菩提心開始，聽我說我最初讓他們持守正等菩提。善男子，過去無量無數劫之前，那時，這個佛土變成了無塵妙香山。那時，大劫發生，眾生死到一百歲，如來妙香蓮花的教法變成了佛法的形象。那時，我作為閻浮提的勝力輪王，名為惡財，有一千個兒子，我讓他們持守無上菩提，在其他時候出家，使佛陀妙香蓮花的教法廣為興盛。' 那些沒有出家，也不想發起菩提心的六個兒子，我問他們：'你們為什麼不出家？'他們說：'當佛法衰敗，變成形象時，出家之人難以完全持守所有的戒律，他們會失去七寶，沉溺於輪迴的泥潭中，偶爾得到天人的榮耀，但經常在惡道中漂泊，不能正確地持守佛陀的教導，因此我們不出家。'我又問他們：'你們為什麼不發起菩提心？'他們說：'即使把整個閻浮提都給我們，我們也不會發起無上圓滿菩提心。'聽到這些，我非常高興。
【English Translation】 Then, the sacred Dharma will abide. Then, those two holy beings, having received the prophecy, prostrated at the feet of the Blessed One, and exceedingly joyful, rose to the height of seven tala trees in the sky, and requested in verse: 'The Buddha shines like the sun, like a manifest and lofty mountain in this world. The guide, free from dust, possessing pure eyes, the Sugata who manifests light, I pay homage to you!' and so forth, praising and making aspirations with verses. The Blessed One spoke, 'These two holy beings, named Lekga (good joy) and Rabtu Lakgyang (greatly outstretched hand), and Seschin (given by earth), Tröndrü Yangdak Kyelwa (exertion, perfect stimulation), Nyingpo Metok Gye (essence, flower blossom), and Sherab Özer Künne Tukdzin (wisdom, rays of light, holding from all directions), these four, these six holy beings, from when they generated the mind of enlightenment, listen to how I first caused them to hold perfect enlightenment. Son of good family, in the past, in a time that has passed immeasurable and countless eons ago, at that time, this Buddha-field became Dustless Meru Fragrance. At that time, a great eon occurred, beings lived to be a hundred years old, and the teachings of the Thus-Gone-One Fragrant Lotus became an image of the Dharma. At that time, I, as a Chakravartin (wheel-turning king) of Jambudvipa (rose-apple continent) with victorious power, named Norngen (bad wealth), having a thousand sons, I caused them to hold unsurpassed enlightenment, and at other times, having renounced, made the teachings of the Buddha Fragrant Lotus greatly blaze forth.' Those six sons who did not renounce and did not want to generate the mind of enlightenment, I asked them, 'Why do you not renounce?' They said, 'When the time of decline comes, when the sacred Dharma becomes an image, it is difficult for those who renounce to fully uphold all the precepts, they will be separated from the seven treasures, sink into the swamp of samsara, and only occasionally obtain the glory of gods and humans, but will always wander in the lower realms, and will not correctly uphold the Buddha's teachings, therefore we do not renounce.' I also asked them, 'Why do you not generate the mind of enlightenment?' They said, 'Even if all of Jambudvipa were given to us, we would not generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment.' Having heard that, I was exceedingly joyful.
ི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ། ངས་འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་སྐྱབས་འགྲོ་དང་། གསོ་སྦྱོང་དང་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་ཏུ་བཅུག་ཟིན་གྱིས། གང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཆ་དྲུག་ཏུ་བགོས་ཏེ། བུ་དྲུག་ལ་བྱིན་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང་། བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གོར་མ་ཆག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཆ་དྲུག་ཏུ་བགོས་ཏེ། བུ་དྲུག་པོ་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། འཛམ་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་འཐབ་པ་དང་། 15-2-80a རྩོད་པ་དང་། འགྱེད་ཅིང་འཁྲུགས་པ་དག་ཏུ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་མུ་གེ་བྱུང་སྟེ། ཆར་མི་འབབ། ལོ་ཏོག་དང་རྩི་ཤིང་མེ་འབྲས་མི་སྨིན་པས་བྱ་རྣམས་ཀྱང་བཀྲེས་པ་དང་བསྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་ང་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ངས་ད་ལྟར་གྱི་ལུས་འདི་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ། རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་དག་ཚིམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། གནས་སྤངས་ཏེ་ཡུལ་གྱི་དབུས་སུ་སོང་ནས་རི་ཆུ་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཛེགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་ལྟར་རང་གི་ལུས་སྲོག་གཏོང་བ་ནི། །སྙིང་རྗེའི་ཕྱིར་ཏེ་མཐོ་རིས་ཕྱིར་མ་ཡིན། །རི་འདིའི་འཕང་ཙམ་དག་ཏུ་གྱུར་ནས་ནི། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤོག ། འདི་ལྟར་གཟུགས་མཛེས་ཕུན་སུམ་གཏོང་བ་ནི། །བདུད་ཕྱིར་མ་ཡིན་བརྒྱ་བྱིན་ཚངས་ཕྱིར་མིན། །བདག་གི་ཤ་ཁྲག་མང་པོར་གྱུར་ནས་ནི། །ལྷར་བཅས་འཇིག་རྟེན་དོན་ནི་བྱེད་གྱུར་ཅིག ། གང་དག་རི་དང་བྲག་ལ་གནས་པ་ཡི། །ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་ཉོན། །སེམས་ཅན་ཕྱིར་ནི་བདག་གིས་བརྩེ་བསྐྱེད་དེ། །རང་གི་ཤ་ཁྲག་དག་གིས་ཚིམ་པར་བྱ། །གང་གི་ཚེ་ངའི་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུར་བཏབ་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་འཁྲུགས་ཤིང་ས་ཡང་གཡོས། ལྷུན་པོ་ཡང་འགུལ། ལྷའི་ཚོགས་ཀྱང་ངུའོ། །དེ་ནས་ངས་རང་གི་ལུས་རི་ཆུ་སྐྱོང་གི་ཁ་ནས་བོར་བ་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལུས་རི་ཡི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ཅིང་། མགོ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་པར་གྱུར་ 15-2-80b ལ། ཁྱོན་དུ་ནི་དཔག་ཚད་བརྒྱ། འཕང་དུ་ཡང་དཔག་ཚད་བརྒྱར་གྱུར་ནས་མི་དང་རི་དྭགས་དང་བྱའི་བར་དག་གིས་ཤ་དང་ཁྲག་བཟའ་བར་བརྩམས་སོ། །ངའི་ལུས་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཟོས་ན་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཕྱིར་སྐྱེ་ཞིང་ཁྱོན་དུ་དཔག་ཚད་འབུམ། འཕང་དུ་ཡང་འབུམ་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། ཐམས་ཅད་ནས་མིའི་མགོ་བོ་སྐྲ་དང་མིག་སོགས་ཚང་བར་གྱུར་པའི་ཁ་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་དག་བྱུང་བ་ནས་མིའི་སྐད་ཀྱིས་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་ཅི་འདོད་པ་ལོངས་ཤིག །ཤ་ཟོ་ཞིག །ཁྲག་འཐུངས་ཤིག །མིག་སོགས་གང་དང་ཅི་འདོད་པ་ཁྱེར་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་ཚིམ་ཞིང་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དག་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་ད
【現代漢語翻譯】 我心中這樣想：我已經讓贍部洲（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）的人們皈依、受持齋戒和三乘（Triyana，聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）。我將把這個贍部洲分成六份，給予六個兒子，讓他們發起無上菩提心，並且我自己也出家修行。我這樣想著，就把整個贍部洲分成了六份，給了六個兒子，而我自己則出家了。但是，這些贍部洲的國王們彼此不和，互相爭鬥、爭論、競爭和衝突，由於這些原因，整個贍部洲發生了饑荒，不下雨，莊稼和樹木不結果實，鳥類也因飢渴而變得虛弱。 那時，我心中這樣想：我現在要捨棄這個身體，用自己的血肉來滿足眾生。於是，我離開了住所，前往國家的中心，登上了一座名叫『滋養河流』的山，發願道：如此捨棄自己的生命，是爲了慈悲，而不是爲了高位。愿我變成這座山的高度，爲了包括天神在內的世界的利益。如此捨棄美麗的身體，不是爲了魔，也不是爲了帝釋天（Indra）或梵天（Brahma）。愿我的血肉變得眾多，爲了包括天神在內的世界的利益。所有居住在山和巖石上的天神、龍族（Naga）、夜叉（Yaksa）、阿修羅（Asura）和人們，請聽著。爲了眾生，我生起慈悲心，用自己的血肉來滿足他們。』 當我說出這樣的願望時，三界（Trailokya，欲界、色界、無色界）震動，大地也搖晃，須彌山（Sumeru）也搖動，天神們也哭泣。然後，我從『滋養河流』山的頂端捨棄了自己的身體，由於願力的作用，我的身體變得像山一樣大，長出了成千上萬個頭，周長一百由旬（Yojana，古印度長度單位），高度也是一百由旬，人和野獸以及鳥類開始吃我的血肉。如果眾生吃了我的身體，它就會在一天之內重新生長出來，周長達到十萬由旬，高度也是十萬由旬，從各個地方都長出成千上萬個完整的人頭，有頭髮和眼睛等等，從那些頭裡發出人聲，『喂，眾生們，盡情享受吧！吃肉吧！喝血吧！拿走眼睛等等，任何你們想要的！愿你們滿足，愿你們的願望完全實現，通過三乘（聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）……』
【English Translation】 I thought to myself: 'I have already caused the people of Jambudvipa (the world we live in) to take refuge, observe the Uposatha (days of fasting and observance), and embrace the Three Vehicles (Triyana, Sravakayana, Pratyekabuddhayana, Bodhisattvayana). I will divide this Jambudvipa into six parts, give them to my six sons, and have them generate the mind of unsurpassed Bodhi (enlightenment), and I myself will also become a renunciate.' Thinking this, I divided the entire Jambudvipa into six parts, gave them to my six sons, and I myself became a renunciate. However, these kings of Jambudvipa were not in harmony with each other, and there were fights, disputes, contentions, and conflicts. Due to these reasons, there was a famine throughout Jambudvipa, it did not rain, the crops and trees did not bear fruit, and the birds also became weak from hunger and thirst. At that time, I thought to myself: 'I will now give up this body and satisfy sentient beings with my own flesh and blood.' So, I left my dwelling and went to the center of the country, climbed a mountain called 'Nourishing River,' and made the following aspiration: 'This giving up of my own life is for the sake of compassion, not for the sake of high status. May I become as tall as this mountain, for the benefit of the world, including the gods. This giving up of a beautiful body is not for Mara (demon), nor for Indra (the king of gods) or Brahma (the creator god). May my flesh and blood become abundant, for the benefit of the world, including the gods. All you gods, Nagas (serpent beings), Yakshas (nature spirits), Asuras (demigods), and humans who dwell on the mountains and rocks, listen. For the sake of sentient beings, I generate compassion and satisfy them with my own flesh and blood.' When I made such a wish, the three realms (Trailokya, desire realm, form realm, formless realm) shook, and the earth also trembled, Mount Sumeru (the central world mountain) also shook, and the assembly of gods also wept. Then, I threw my body from the top of 'Nourishing River' mountain, and by the power of my aspiration, my body became as large as the mountain, grew hundreds of thousands of heads, with a circumference of one hundred Yojanas (an ancient Indian unit of distance) and a height of one hundred Yojanas, and humans, animals, and birds began to eat my flesh and blood. If sentient beings ate my body, it would grow back in a single day, with a circumference of one hundred thousand Yojanas and a height of one hundred thousand Yojanas, and from all places, hundreds of thousands of complete human heads would emerge, with hair and eyes, etc., and from those heads, human voices would proclaim, 'Hey, sentient beings, enjoy yourselves! Eat the flesh! Drink the blood! Take the eyes, etc., whatever you want! May you be satisfied, may your wishes be completely fulfilled, through the Three Vehicles (Sravakayana, Pratyekabuddhayana, Bodhisattvayana)...'
ུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག །ཁྱེད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་ཟད་པར་མི་འགྱུར་ལ་ཁྱེད་ལ་དད་པས་བྱིན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་གྱིས། ཁྱེད་ཅག་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་སྲོག་ཟད་པར་ཡང་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྒྲ་སྒྲོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ན་སེམས་ཅན་མཁས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་འདོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ལྷ་དང་མིར་སེམས་བསྐྱེད། ཤ་ཟ་ཞིང་ཁྲག་འཐུངས་ལ་མིག་སོགས་ཇི་འདོད་པ་ཁྱེར་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཤ་བྲི་བར་མ་གྱུར་ཟད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་བྱ་དང་རི་དྭགས་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ངས་ལོ་ཁྲི་པོ་དེའི་བར་དུ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་མིག་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །རྒྱ་མཚོ་བཞིའི་ཆུ་སྙེད་ཀྱི་ཁྲག་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །རི་རབ་སྟོང་ 15-2-81a སྙེད་ཙམ་གྱི་ཤ་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །རི་ཁོར་ཡུག་ཙམ་གྱི་ལྕེ་དང་། ལྷུན་པོ་གཉའ་ཤིང་འཛིན་ཙམ་གྱི་རྣ་བ་དང་། རི་རབ་ཙམ་གྱི་སྣ་དང་། བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདི་ཙམ་གྱི་སོ་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་ཀྱི་ས་གཞི་ཙམ་གྱིས་པགས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་སྲོག་གཅིག་གི་རང་གི་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏབ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་སེམས་ཅན་དཔག་མེད་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་ཚིམ་པར་བྱས་ཀྱང་། ངའི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས། དེར་ངས་སྨོན་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་བཏབ་སྟེ། གལ་ཏེ་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་ན་བདག་གི་བསམ་པ་འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །ཇི་ལྟར་བདག་གླིང་གཅིག་ཏུ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་མེད་ལྷུན་པོའི་སྤོས་འདིའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ལོ་སྟོང་ཕྲག་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་འབྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏུ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག །མི་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་དང་དུད་འགྲོའི་འགྲོ་བ་གང་གིས་ཤ་ཟ་ཞིང་ཁྲག་འཐུང་བ་དེ་དག་ཚིམ་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཐ་ན་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཅིག་ཏུ་རང་གི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 15-2-81b ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཡང་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་ལ་སོགས་པས་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཐོབ་ནས་ལུས་དང་སྲོག་གིས་སེམས་
【現代漢語翻譯】 生起菩提心吧！你們的享用不會窮盡，也不會因你們的信仰而施捨。你們要迅速地不耗盡生命地發出聲音。那麼，聰明的眾生各自按照自己的意願，在三種乘中的任何一種中生起心。有些人對天神和人類生起心。吃肉飲血，拿走眼睛等任何想要的東西，憑藉願力的加持，肉不會減少，不會耗盡。返回后出生，直到萬年，使贍部洲的所有人和夜叉、鳥類和野生動物都感到滿足。我將在那萬年之中，佈施恒河沙數量的眼睛，佈施四大海數量的血液，佈施須彌山數量的肉，佈施環繞山脈大小的舌頭，佈施雙持山大小的耳朵，佈施須彌山大小的鼻子，佈施像禿鷲屍體堆積如山般的牙齒，佈施像佛土娑婆世界的地基大小的面板。如此，在萬年之中，一次又一次地佈施自己的身體，無量無數不可思議地佈施，使無量無數不可思議的眾生感到滿足，但我的心連一瞬間也沒有後悔。在那裡，我也發下了這樣的愿：如果我證得無上菩提，愿我的這個想法也完全實現。正如我曾在一個世界中用自己的身體使眾生感到滿足一樣，在這無塵蓮花香世界的所有世界中，在恒河沙數千年中，愿出現那樣的身體，用自己的肉和血等使所有眾生感到滿足，並使他們正確地持有三種乘。愿所有吃肉飲血的人和夜叉、羅剎以及畜生道的眾生都感到滿足，甚至直到閻羅王的境界也感到滿足。正如我將在一個佛土中用自己的身體使眾生感到滿足一樣，在十方所有的恒河沙數佛土中，也愿以自己的肉和血等，在恒河沙數大劫中獲得那樣的身體，用身體和生命使眾生感到滿足。 生起菩提心吧！你們的享用不會窮盡，也不會因你們的信仰而施捨。你們要迅速地不耗盡生命地發出聲音。那麼，聰明的眾生各自按照自己的意願，在三種乘中的任何一種中生起心。有些人對天神和人類生起心。吃肉飲血，拿走眼睛等任何想要的東西，憑藉願力的加持，肉不會減少，不會耗盡。返回后出生，直到萬年，使贍部洲的所有人和夜叉、鳥類和野生動物都感到滿足。我將在那萬年之中，佈施恒河沙數量的眼睛，佈施四大海數量的血液，佈施須彌山數量的肉，佈施環繞山脈大小的舌頭，佈施雙持山大小的耳朵，佈施須彌山大小的鼻子，佈施像禿鷲屍體堆積如山般的牙齒，佈施像佛土娑婆世界（Buddha-kṣetra，佛所居住和教化的世界）的地基大小的面板。如此，在萬年之中，一次又一次地佈施自己的身體，無量無數不可思議地佈施，使無量無數不可思議的眾生感到滿足，但我的心連一瞬間也沒有後悔。在那裡，我也發下了這樣的愿：如果我證得無上菩提，愿我的這個想法也完全實現。正如我曾在一個世界中用自己的身體使眾生感到滿足一樣，在這無塵蓮花香世界的所有世界中，在恒河沙數千年中，愿出現那樣的身體，用自己的肉和血等使所有眾生感到滿足，並使他們正確地持有三種乘。愿所有吃肉飲血的人和夜叉（Yakṣa，一種守護神）、羅剎（Rakshasa，食人鬼）以及畜生道的眾生都感到滿足，甚至直到閻羅王（Yamarāja，掌管死亡的神）的境界也感到滿足。正如我將在一個佛土中用自己的身體使眾生感到滿足一樣，在十方所有的恒河沙數佛土中，也愿以自己的肉和血等，在恒河沙數大劫中獲得那樣的身體，用身體和生命使眾生感到滿足。
【English Translation】 Generate the mind of Bodhi! Your enjoyment will not be exhausted, nor will it be given by your faith. You should quickly make a sound without exhausting your life. Then, wise sentient beings, each according to their own wishes, generate the mind in any of the three vehicles. Some generate the mind for gods and humans. Eating meat and drinking blood, taking eyes and whatever else they want, by the power of the aspiration, the meat will not decrease, it will not be exhausted. Returning and being born, until ten thousand years, satisfying all the people of Jambudvipa (the continent where humans reside), as well as Yakshas, birds, and wild animals. I will, in those ten thousand years, give away eyes as numerous as the sands of the Ganges, give away blood as much as the four oceans, give away meat as much as Mount Sumeru, give away tongues as large as the surrounding mountains, give away ears as large as the Two Holding Mountains, give away noses as large as Mount Sumeru, give away teeth as numerous as a mountain of vulture corpses, and give away skin as large as the foundation of the Buddha-kṣetra (Buddha-field, the realm where a Buddha resides and teaches) of the Sahā world. Thus, in ten thousand years, again and again giving away my own body, giving immeasurably, countless, and inconceivably, satisfying immeasurable, countless, and inconceivable sentient beings, but my mind has not regretted even for a moment. There, I also made such a vow: If I attain unsurpassed Bodhi, may this thought of mine also be completely fulfilled. Just as I once satisfied sentient beings with my own body in one world, in all the worlds of this Dustless Lotus Fragrance world, in thousands of years as numerous as the sands of the Ganges, may such bodies appear, satisfying all sentient beings with my own flesh and blood, etc., and causing them to correctly hold the three vehicles. May all those who eat meat and drink blood, as well as Yakshas, Rakshasas, and beings of the animal realm, be satisfied, even until the realm of Yamarāja (the lord of death). Just as I will satisfy sentient beings with my own body in one Buddha-kṣetra, in all the Buddha-kṣetras of the ten directions as numerous as the sands of the Ganges, may I also obtain such bodies in great kalpas (aeons) as numerous as the sands of the Ganges, satisfying sentient beings with body and life. Generate the mind of Bodhi! Your enjoyment will not be exhausted, nor will it be given by your faith. You should quickly make a sound without exhausting your life. Then, wise sentient beings, each according to their own wishes, generate the mind in any of the three vehicles. Some generate the mind for gods and humans. Eating meat and drinking blood, taking eyes and whatever else they want, by the power of the aspiration, the meat will not decrease, it will not be exhausted. Returning and being born, until ten thousand years, satisfying all the people of Jambudvipa (the continent where humans reside), as well as Yakshas (a type of guardian deity), birds, and wild animals. I will, in those ten thousand years, give away eyes as numerous as the sands of the Ganges, give away blood as much as the four oceans, give away meat as much as Mount Sumeru, give away tongues as large as the surrounding mountains, give away ears as large as the Two Holding Mountains, give away noses as large as Mount Sumeru, give away teeth as numerous as a mountain of vulture corpses, and give away skin as large as the foundation of the Buddha-kṣetra (Buddha-field, the realm where a Buddha resides and teaches) of the Sahā world. Thus, in ten thousand years, again and again giving away my own body, giving immeasurably, countless, and inconceivably, satisfying immeasurable, countless, and inconceivable sentient beings, but my mind has not regretted even for a moment. There, I also made such a vow: If I attain unsurpassed Bodhi, may this thought of mine also be completely fulfilled. Just as I once satisfied sentient beings with my own body in one world, in all the worlds of this Dustless Lotus Fragrance world, in thousands of years as numerous as the sands of the Ganges, may such bodies appear, satisfying all sentient beings with my own flesh and blood, etc., and causing them to correctly hold the three vehicles. May all those who eat meat and drink blood, as well as Yakshas, Rakshasas (a type of demon), and beings of the animal realm, be satisfied, even until the realm of Yamarāja (the lord of death). Just as I will satisfy sentient beings with my own body in one Buddha-kṣetra, in all the Buddha-kṣetras of the ten directions as numerous as the sands of the Ganges, may I also obtain such bodies in great kalpas (aeons) as numerous as the sands of the Ganges, satisfying sentient beings with body and life.
ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་དེ་ལྟ་བུ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་དམ། བདག་རེ་ཞིང་སེམས་པའི་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་ན། བདག་གིས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དང་གཞན་ན་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་བསླུས་པར་གྱུར་ཅིང་། བདག་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་མི་ཐོབ་པ་དང་། འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་དང་། ཕར་ཕྱིན་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་མི་ཐོས་པར། རྟག་ཏུ་མནར་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ན་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་བཏབ་ལ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ལུས་བཏང་བ་དེ་བཞིན། ཕྱོགས་བཅུ་གཞན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་བཏང་སྟེ། རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ངས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་མིག་དག་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་ཕུང་པོ་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྟོས། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་དེའི་འོག་ཏུ་བསྐལ་པ་ 15-2-82a ཚད་མེད་འདས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ཟླ་བ་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ང་ཡང་འཛམ་བུའི་གླིང་དེར་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་སྒྲོན་མ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། ཇི་སྐད་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་རོ། །ཕྱིས་རང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ས་རྣམས་ལྟ་བའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་དང་། དེར་འཆིང་བ་དམ་པོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཅིངས་པའི་མི་ཞིག་མཐོང་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་ལགས་མི་འདི་ནི་ལོ་གཅིག་ཏུ་མི་རྣམས་ཀྱི་འབྲུ་དང་ལོ་ཏོག་ཅི་འཁྲུངས་པའི་དྲུག་ཆ་ལྷ་ལ་འབུལ་བ་ལགས་ན། ལྷའི་འབངས་ལས་ཀྱི་མཐས་འཚོ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བའི་སྒོ་འབུལ་བར་བགྱིད་པ་དེ་ལྟར་མི་འདིས་མི་བགྱིད་པ་ལགས་སོ། །ངས་སྨྲས་པ། མི་འདི་ཐོང་ལ་སུ་ལ་ཡང་མཐུས་ནོར་དང་འབྲུ་དག་མ་སྡུད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ལྷ་འགའ་ཡང་སེམས་ཤིན་ཏུ་དད་པས་འབུལ་བར་མི་བགྱིད་དོ། །གདུགས་གཅིག་བཞིན་དུ་ལྷའི་ཞལ་ཟས་སྐྱེམས་སོགས་དང་། བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་། སྲས་དང་སྲས་མོ་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་གང་ལགས་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དག་ལས་འདུ་བ་ལགས་ན། ཇི་ལྟར་བགྱི། དེ་ནས་ང་ཤིན་ཏུ་ཡིད་མ་བདེ་སྟེ་བསམས་པ། ངས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་
【現代漢語翻譯】 愿一切眾生皆得滿足。如果爲了滿足眾生，不捨棄自己的身體，又怎麼能實現我所期望的願望呢？如果我所希望的願望不能圓滿，我就欺騙了十方其他佛土中安住的諸佛世尊。我將無法獲得無上圓滿的菩提，並且在輪迴中流轉時，聽不到三寶的名號和波羅蜜多的聲音，將永遠處於無間地獄中。我發下了這樣的誓願。正如我在此佛土的所有洲部捨棄身體一樣，在其他十方如恒河沙數般的佛土中，我也同樣捨棄身體，用自己的血肉來滿足眾生。那時，我不斷捨棄的眼睛堆積如山，其高度達到了此閻浮提世界三十三天的高度。請看我捨棄身體的佈施波羅蜜多。這是如來對捨棄身體的佈施所作的簡要概述。善男子，在那之後，經過無數劫的時間，此佛土名為月亮顯現，並具足五濁。我也在此閻浮提成為轉輪聖王，名為燈光顯現，如前所述，我將閻浮提的所有眾生都安置於善法之中。後來，我爲了觀看自己的花園而外出，在那裡看到一個被枷鎖束縛、顛倒捆綁的人，於是詢問大臣們。大臣們回答說：『天神，這個人每年不向天神進貢人們所產糧食作物的六分之一。天神的臣民依靠勞作維持生計，而這個人沒有按照慣例進貢。』我說：『放了他吧，不要再強迫任何人進貢財物和糧食。』他們說：『天神，有些人非常虔誠地進貢。』就像一把傘一樣，天神的食物、飲料以及妃嬪、王子和公主們的享用，都來自於他人的進貢，我們該怎麼辦呢？』那時我非常不悅，心想：『我統治著整個閻浮提，' 愿一切有情皆得飽滿。倘若不為有情之飽滿而捨棄自身，又怎能成就我之希愿？若我所愿不能圓滿，我豈非欺誑了十方諸佛世尊？我亦不得無上圓滿菩提，且於輪迴中，三寶之聲、度彼岸之聲亦不得聞，恒常居於無間大地獄中。我亦如是發願。如我於此佛土一切洲渚捨身一般，於他方十方如恒河沙數之佛土，亦如是捨身，以自身血肉令有情飽滿。彼時，我曾無間斷捨棄之眼目，其堆積之量亦如閻浮提三十三天之頂端。請觀我捨身之佈施度。此乃如來略述之捨身佈施。種姓之子，復于其下，無量劫前，此佛土名為月亮顯現，彼亦具足五濁。我亦于閻浮提化身為力量之轉輪聖王，名為燈光顯現，如前所言，我將閻浮提之一切有情皆安置於善法之中。後於自身之花園中，為觀土地而出，見一被堅固束縛顛倒捆綁之人，遂問諸臣：『天神，此人一年之中，不將人們所產糧食作物之六分之一獻于天神。天神之臣民依靠勞作維生，而此人未行此供奉。』我言：『放了此人，勿再強迫任何人以勢力斂財斂糧。』彼等言：『天神，亦有人心懷虔誠而供奉。』如同一把傘蓋，天神之膳食飲品，以及妃嬪眷屬、王子公主之享用，皆來自他人之供奉，當如何是好？』彼時我心甚不悅，心想：『我乃閻浮提之王，'
【English Translation】 May all sentient beings be satisfied. If one does not give up one's body for the sake of satisfying sentient beings, how can one fulfill the wishes one hopes for? If the wishes I hope for are not fulfilled, then I have deceived the Buddhas, the Bhagavat, who dwell in the other Buddha-fields of the ten directions. I will not attain unsurpassed perfect enlightenment, and when I wander in samsara, I will not hear the sound of the Three Jewels or the Paramitas, and I will always dwell in the great hell of incessant suffering. I made such a vow. Just as I gave up my body in all the continents of this Buddha-field, in the other ten directions, in Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges, I also gave up my body in the same way, satisfying sentient beings with my own flesh and blood. At that time, the heap of eyes that I constantly gave up reached the height of the Thirty-Three Heavens in this Jambudvipa. Look at the Paramita of giving through giving up the body. This is a brief summary of the Tathagata's giving through giving up the body. Son of the family, furthermore, after countless eons, this Buddha-field became known as 'Moon Manifestation', and it was endowed with the five degenerations. I also became a Chakravartin king in Jambudvipa, known as 'Lamp Manifestation', and as mentioned before, I firmly placed all sentient beings of Jambudvipa in virtue. Later, when I went out to see the lands in my own garden, I saw a man bound upside down by strong fetters, and I asked the ministers. The ministers replied, 'O God, this man does not offer to the gods one-sixth of the grain and crops that people produce each year. The people of the god live by the end of their labor, and this man does not offer the gate of assembly in that way.' I said, 'Release this man and do not collect wealth and grain from anyone by force.' They said, 'O God, some also offer with very devoted minds.' Like a single umbrella, the god's food and drink, and the enjoyment of the consorts, princes, and princesses, all come from the collection of others, so what should we do? Then I was very unhappy and thought, 'I rule over all of Jambudvipa,' May all sentient beings be satisfied. If one does not relinquish one's body for the sake of sentient beings' satisfaction, how can one accomplish one's aspirations? If my aspirations cannot be fulfilled, would I not be deceiving the Buddhas, the Bhagavat, of the ten directions? I would also not attain unsurpassed perfect enlightenment, and in the cycle of rebirth, the sound of the Three Jewels and the sound of the Paramitas would not be heard, and I would perpetually reside in the Avici Great Hell. I also make such a vow. Just as I relinquish my body in all the continents of this Buddha-field, in the other ten directions, in Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges, I also relinquish my body in the same way, satisfying sentient beings with my own flesh and blood. At that time, the eyes that I continuously relinquished, their accumulated quantity was like the summit of the Thirty-Three Heavens of Jambudvipa. Behold my Paramita of giving through relinquishing the body. This is a brief account of the Tathagata's relinquishing of the body in giving. Son of the lineage, further below, countless eons ago, this Buddha-field was named Moon Manifestation, and it was endowed with the five degenerations. I also transformed into a Wheel-Turning King of Power in Jambudvipa, named Lamp Manifestation, and as previously stated, I placed all sentient beings of Jambudvipa in virtue. Later, in my own garden, to observe the land, I went out and saw a person bound upside down by strong fetters, and I asked the ministers: 'O God, this person does not offer one-sixth of the grain and crops produced by the people to the gods each year. The subjects of the gods live by labor, and this person has not made this offering.' I said: 'Release this person, do not force anyone to collect wealth and grain by force.' They said: 'O God, there are also those who offer with sincere devotion.' Like an umbrella, the gods' meals and drinks, as well as the enjoyment of the consorts, princes, and princesses, all come from the offerings of others, what should we do?' At that time, I was very displeased, thinking: 'I am the king of Jambudvipa,'
སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འདི་བུ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྙམ་དུ། ང་ལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཛིན་ཏུ་བཅུག་ཅིང་། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཆ་ལྔ་བརྒྱར་ 15-2-82b བགོས་ཏེ་བུ་རྣམས་ལ་བྱིན་ནས། ང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་དྲང་སྲོང་གི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བའི་ནགས་ཁྲོད་གཅིག་ན་ནགས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་ཞིང་། ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་རའི་དྲུང་དུ་བསམ་གཏན་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་འདུག་ནས་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་མང་དུ་རྙེད་དོ། །དེ་ན་དེད་དཔོན་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ། སྐྱེས་བུ་སྐལ་ལྡན་མཛངས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་ཀྱང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྙེད་ནས་ཕྱིར་འོངས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཡང་འཁྲུགས། ཀླུ་རྣམས་ཀྱང་ཁྲོས། དེ་ན་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་ངུའོ། །དེ་ན་དྲང་སྲོང་དབུགས་འབྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་དེར་སྐྱེས་ནས་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་དེས་མགྲོན་པོ་དེ་དག་བདེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་བསྒྲལ་ཏོ། །སྲིན་པོ་གདུག་པ་ཕྱིར་རྒོལ་ཞིང་གླགས་ལྟ་ལ་སྐབས་ཚོལ་བ་ཞིག་མགྲོན་པོ་དེ་དག་གི་ཕྱི་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གྱུར་ནས། དེར་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ང་དམར་དྲག་པོ་དང་། ཆར་པ་ཆེན་པོ་བབས་ནས། ཚོང་པ་དེ་དག་ལམ་རབ་ཏུ་སྟོར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྐྲག་ནས་སྒྲ་ཆེན་པོས་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེ་འདེབས་ལ། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཞིང་ལྷ་དང་། གུ་ལང་དང་། ཆུ་ལྷ་དང་། ལུས་ངན་སོགས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནས། ཕ་མ་དང་སྡུག་པའི་ 15-2-83a བུ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་ངུ་ཞིང་འབོད་པར་བྱེད་པ་ངའི་རྣ་བས་ཐོས་ནས། ང་ལམ་ཇི་སྲིད་པ་དེར་སོང་སྟེ། ཚོང་པ་དག་ལ་མ་འཇིགས་ཤིག །ངས་ཁྱེད་ཅག་ལ་ལམ་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པར་ཕྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་དབུགས་ཕྱུང་ནས། ངས་དེའི་ཚེ་རས་ཏིལ་མར་གྱིས་བསྐུས་ཏེ། རང་གི་ལག་པ་དཀྲིས་ནས་མེ་སྦར་ཏེ་བདེན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་ཕན་པའི་ཕྱིར་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་པོ་དག་གིས་ནགས་ཁྲོད་དུ་གནས་པས། ནགས་ཀྱི་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་ཞིང་། ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཀོད་པ་ལྟ་ན། བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དེས། བདག་གི་ལག་པ་འབར་བར་འགྱུར་ཞིང་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་རྙེད་པར་གྱུར་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་ཞི
【現代漢語翻譯】 我心想，應該把這統治的權力傳給兒子。我有五百個兒子，我讓他們都接受了正確的菩提心，並將瞻部洲（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）分成了五百份，分給我的兒子們。然後我進入苦行的森林，像一位禁慾的修行者一樣生活，在南方的大海附近，在一個不太遠的森林裡，以森林的根和果實為食。我在烏曇跋羅樹（Udumbara，一種樹的名字）下冥想，最終獲得了五種神通。當時，瞻部洲的五百名商人進入大海，找到了大量的珍寶。其中有一位名叫月亮的船長，他是一位有福報和智慧的人，他也找到了一顆如意寶珠，然後返回。接著，大海也變得洶涌，龍族（Naga）也憤怒了，居住在那裡的神靈也哭泣了。當時，一位名叫呼氣仙人（Drang Srong Dbug-sbin）的菩薩，由於過去的願力而生在那裡，這位偉大的有情眾生將這些客人從大海中安全地救了出來。一個惡毒的羅剎（Rakshasa，一種惡鬼）向他們發起攻擊，尋找機會，一直跟隨著這些客人。在那裡，下了七天的大雨和猛烈的冰雹，商人們完全迷失了方向，非常害怕，大聲哭泣和哀嚎，吟唱著悲傷的歌，向神靈、古郎、水神和惡靈等祈禱。我聽到父母和心愛的孩子們哭喊的聲音，我沿著路走去，對商人們說：『不要害怕！我會為你們指路，讓你們安全地到達瞻部洲。』我呼出一口氣，然後用麻油塗抹自己的手，點燃，說出真實的話：『如果我爲了眾生的利益，在二十六年裡以四梵住（Brahmavihara，慈、悲、喜、舍四種心境）住在森林裡，以森林的根和果實為食，成熟了八萬四千個天神和夜叉（Yaksa，一種守護神）的心續，並將他們安置在無上圓滿菩提的不退轉之地，那麼，憑藉這個真理和真實的話語，以及善根的圓滿成熟，我的手將會燃燒，商人們將會找到道路，安全地到達瞻部洲。』 Thinking that I should give this power of governance to my son, I made my five hundred sons embrace perfect enlightenment, divided the Jambudvipa (the world we live in) into five hundred parts, and gave them to my sons. Then I went into the forest of asceticism, living like an ascetic hermit, near the great southern ocean, in a forest not too far away, eating the roots and fruits of the forest. I meditated under the Udumbara tree (a type of tree), and eventually attained the five supernormal cognitions. At that time, five hundred merchants of Jambudvipa entered the great ocean and found many piles of jewels. There was a captain named Zla-ba (Moon), a fortunate and wise man, who also found a wish-fulfilling jewel and then returned. Then, the ocean also became turbulent, the Nagas (serpentine deities) also became angry, and the gods dwelling there also wept. At that time, a Bodhisattva named Drang Srong Dbug-sbin (Hermit Breath-giver), born there by virtue of past aspirations, safely rescued those guests from the great ocean. A cruel Rakshasa (a type of demon) counterattacked, seeking an opportunity, and followed those guests. There, for seven days, there was heavy rain and fierce hail, and the merchants completely lost their way, and being very frightened, they cried and wailed loudly, chanting mournful songs, and praying to gods, Gulang, water gods, and evil spirits, etc. I heard the crying and calling of parents and beloved children, and I went as far as the road, saying to the merchants, 'Do not be afraid! I will show you the way and lead you safely to Jambudvipa.' I breathed out, then smeared my hands with sesame oil, lit them, and spoke the words of truth: 'If I have lived in the forest for twenty-six years for the sake and benefit of sentient beings, with the four Brahmaviharas (four immeasurable minds of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity), eating the roots and fruits of the forest, and have ripened the minds of eighty-four thousand gods and Yakshas (a type of guardian spirit), and have placed them in the non-regression from unsurpassed perfect enlightenment, then, by this truth and true words, and by the complete maturation of virtuous roots, may my hands burn and may the merchants find the way and safely reach Jambudvipa.'
【English Translation】 I thought that I should give this power of governance to my son. I had five hundred sons, and I made them all embrace perfect enlightenment, and divided Jambudvipa (the world we live in) into five hundred parts, and gave them to my sons. Then I went into the forest of asceticism, living like an ascetic hermit, near the great southern ocean, in a forest not too far away, eating the roots and fruits of the forest. I meditated under the Udumbara tree (a type of tree), and eventually attained the five supernormal cognitions. At that time, five hundred merchants of Jambudvipa entered the great ocean and found many piles of jewels. There was a captain named Zla-ba (Moon), a fortunate and wise man, who also found a wish-fulfilling jewel and then returned. Then, the ocean also became turbulent, the Nagas (serpentine deities) also became angry, and the gods dwelling there also wept. At that time, a Bodhisattva named Drang Srong Dbug-sbin (Hermit Breath-giver), born there by virtue of past aspirations, safely rescued those guests from the great ocean. A cruel Rakshasa (a type of demon) counterattacked, seeking an opportunity, and followed those guests. There, for seven days, there was heavy rain and fierce hail, and the merchants completely lost their way, and being very frightened, they cried and wailed loudly, chanting mournful songs, and praying to gods, Gulang, water gods, and evil spirits, etc. I heard the crying and calling of parents and beloved children, and I went as far as the road, saying to the merchants, 'Do not be afraid! I will show you the way and lead you safely to Jambudvipa.' I breathed out, then smeared my hands with sesame oil, lit them, and spoke the words of truth: 'If I have lived in the forest for twenty-six years for the sake and benefit of sentient beings, with the four Brahmaviharas (four immeasurable minds of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity), eating the roots and fruits of the forest, and have ripened the minds of eighty-four thousand gods and Yakshas (a type of guardian spirit), and have placed them in the non-regression from unsurpassed perfect enlightenment, then, by this truth and true words, and by the complete maturation of virtuous roots, may my hands burn and may the merchants find the way and safely reach Jambudvipa.'
ང་བཀྲ་ཤིས་པར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པས། ཉིན་མཚན་བདུན་གྱི་བར་དུ་ངའི་ལག་པ་དེ་འབར་བར་གྱུར་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བཀོད་དོ། །དེར་ངས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། གང་གི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་རིན་པོ་ཆེ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ན། བདག་གི་བསམ་པ་འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་ལ། ལན་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བླངས་ 15-2-83b ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་རབ་ཏུ་འབེབས་པར་གྱུར་ཅིག །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་རབ་ཏུ་འབེབས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏེ། བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་འདས་པའི་བར་དུ་ང་དེད་དཔོན་དུ་གྱུར་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་སྙེད་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་རབ་ཏུ་ཕབ་སྟེ། གླིང་རེ་རེ་ཡང་ལན་བདུན་བདུན་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་རབ་ཏུ་ཕབ་བོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་དཔག་མེད་དག་རིན་པོ་ཆེ་དག་གིས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ལྟོས། གཞན་ཡང་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བསྐལ་པ་མགུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་རབ་རིབ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་ཅིང་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཚེ་ལོ་ལྔ་སྟོང་བར་གྱུར་པ་ན། ང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རིག་བྱེད་འདོན་པའི་བྲམ་ཟེ་ཉི་ཕྲེང་སྤོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་རྟག་པར་ལྟ་ཞིང་འཁོན་པ་དང་། འཐབ་པ་ལ་གནས་པ། ཕ་རོལ་གནོན་པ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ངས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཕ་རོལ་གནོན་པའི་སྟོབས་ཆེན་པོའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དགྲ་ལྟ་བུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གྲོང་སྟོང་པ་ 15-2-84a ལྟ་བུར་བརྟག་པ་དང་། རྐྱེན་གྱི་རྗེས་འབྲེལ་བ། སྐྱེ་འཇིག་དང་བཅས་པ་དང་། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ཏེ། དེ་དག་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སྦྱར་ནས། ང་ཉིད་ཀྱང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ངས་སེམས་ཅན་དཔག་མེད་གྲངས་མེད་ལ་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པས་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དཔག་མེད་གྲངས་མེད་དག་ཀྱང་འཐབ་རྩོད་དང་འཁོན་འཛིན་སྤངས་ཏེ། ནགས་ཁྲོད་
ན་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་ལ། བསམ་གཏན་སྒོམ་ཞིང་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་པོ་དག་གིས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བསྐལ་པ་དེ་ཟད་དུ་ཉེ་བ་ན་སྦྱིན་གནས་དེ་དག་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་མཐའ་དག་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། འཐབ་རྩོད་འགྱེད་པ་དག་ཀྱང་ཞི། དུས་མིན་གྱི་ཆར་དང་རླུང་དག་ཀྱང་ཞི། ས་ལ་བརྟེན་པའི་ལོ་ཐོག་རྣམས་སྨིན་ཞིང་མདངས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་། དུས་ཀྱི་ཉེན་པས་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཉེན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ངས་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་མ་ནུས་སོ་སྙམ་དུ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་བསགས་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྨན་སྦྱར་བའི་བསྟན་བཅོས་དག་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སོང་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པ་ནས་མིའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་བསྒོས་ནས་རི་ལན་ཚྭའི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་ཚྭ་སྤྱོད་པའི་རྩེ་མོར་ 15-2-84b ངེས་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བསྡུས་ནས། འབྱུང་པོ་རྣམས་བཟློག་ཅིང་བསྲུངས་ལ། རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ནད་རྣམས་ཀྱང་ཞི་བར་བྱས་སོ། །དེར་ངས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་གྲངས་མེད་དཔག་མེད་དག་ནད་སྣ་ཚོགས་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་། ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ལ་སྦྱར་ནས་ངན་སོང་གི་ལམ་བཅད་ཅིང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་བྱིན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་དགེ་རྩ་སྨིན་པ་དེས་ངའི་སྨོན་ལམ་གྱི་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་པ་དང་། ཞིང་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་དག་བྱས་ཏེ། རིག་པའི་གནས་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞིང་འདིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞིང་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ་ཡང་ངས་ཇི་ལྟར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་ཕན་གདགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ལེགས་སྤྱད་གསུམ་གྱི་དགེ་བའི་ས་བོན་བཞག་པ་དེ་ལ་ལྟོས། དེ་བཞིན་དུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པ་སྙེད་འདས་པ་ན། དུས་ངན་པའི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ལེགས་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་རྣམ་རྒྱལ་སྒྲ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ་སྙིགས་ 15-2-85a མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་གླིང་བཞི་པ་ལྔ་བཅུ་འདས་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང
【現代漢語翻譯】 食用植物的根和果實，禪定修行，以四梵住度日。之後，當劫末臨近時，這些佈施之處遍佈整個贍部洲，鬥爭爭吵也平息下來，不合時宜的雨和風也止息了，依賴於土地的莊稼成熟且充滿光澤。然而，由於時運不濟，各種疾病接踵而至。我心想：『我未能平息這些眾生的疾病。』於是，我召集了帝釋天（Śakra，天神之王），梵天（Brahmā，創造之神），世間守護神（Lokapāla，護世四天王）以及其他天神和仙人，心想：『爲了眾生的利益，我應該傳授關於藥物配製的論典。』於是，我以神通前往，告誡帝釋天和梵天，乃至人類的仙人，將他們聚集在一個名為『里蘭措的擁有者』的地方，這是一個專門食用鹽的頂端之地，名為『確定的處所』。我驅逐並守護著諸鬼神，創作並廣泛傳授了一部能夠徹底平息風、膽、痰的論典。就這樣，我配製藥物，平息了無數眾生的疾病。在那裡，我一天之內就讓無數眾生從各種疾病中解脫出來，並啓發了他們的智慧。我將他們與三乘（Triyāna，聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）聯繫起來，切斷了惡趣之路，引導他們走向善趣。我賜予他們智慧之光，使他們安樂，以此善根成熟，圓滿了我的願望。同樣，在這個佛土的所有洲，我都展現了這樣的力量。如同這個佛土一樣，在十方世界充滿五濁（kaṣāya，劫濁、見濁、煩惱濁、眾生濁、命濁）的如恒河沙數般的佛土中，我也展現了這樣的力量，並宣說了各種明處（vidyāsthāna，聲明、工巧明、醫方明、因明、內明）。 正如我在此佛土發願一樣，在如恒河沙數般的佛土中，我也如我所發之愿那樣，展現了利益眾生的力量。請看，這就是如來（Tathāgata，如實而來者）菩提（bodhi，覺悟）之行所展現的智慧之殊勝，以及我所播下的三善行（善身行、善語行、善意行）的功德種子。同樣，在無數劫之前，當惡世之時，出現了一個名為『善妙莊嚴大劫』的時代，這個佛土變成了名為『遍勝妙音』的國土，充滿了五濁。在東方，經過五十五個洲之後，就是贍部洲。
【English Translation】 Eating roots and fruits of plants, meditating, and spending days and nights with the four Brahmavihāras (四梵住, Four Immeasurables: loving-kindness, compassion, empathetic joy, and equanimity). Then, as that kalpa (劫波, eon) approached its end, those places of offering spread throughout Jambudvīpa (贍部洲, the continent where we live), and fighting and disputes also subsided. Untimely rain and wind also ceased. The crops that depended on the land ripened and became radiant. However, due to the dangers of the times, various diseases became the only threat. I thought to myself: 'I have not been able to pacify the diseases of these sentient beings.' So, I gathered Śakra (帝釋天, the king of gods), Brahmā (梵天, the creator god), Lokapāla (世間守護神, the guardians of the world), and other gods and sages, thinking: 'For the benefit of sentient beings, I should teach treatises on the preparation of medicines.' Then, I went by means of miraculous power, and after instructing Śakra and Brahmā, and even human sages, I gathered them in a place called 'The Owner of Rilantsha,' which is a place definitely at the peak of using salt, called 'The Determined Place.' I warded off and protected the bhūtas (भूत, spirits), and composed and widely taught a treatise that thoroughly pacifies wind, bile, and phlegm. In this way, I prepared medicines and pacified the diseases of countless sentient beings. There, in one day, I freed countless sentient beings from various diseases, and enlightened their wisdom. I connected them to the three yānas (三乘, vehicles: Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna), cut off the path of the lower realms, and placed them on the path of higher realms. I bestowed the light of wisdom and placed them in happiness. With the maturation of that root of virtue, the hope of my aspiration was completely fulfilled. Similarly, in all the continents of that Buddha-field, I performed such deeds of a person. Just like that field, in the ten directions, in Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges, which are filled with the five degenerations (五濁, kaṣāya: degeneration of the eon, views, afflictions, beings, and lifespan), I performed such deeds of a person, and also taught various branches of knowledge (vidyāsthāna). Just as I made aspirations in this field, in fields as numerous as the sands of the Ganges, just as I made aspirations, I performed such deeds of a person to benefit others. Look at the distinction of wisdom in practicing the conduct of enlightenment of the Tathāgata (如來, the Thus-Gone One), and the seeds of virtue of the three good conducts (三善行, good bodily conduct, good verbal conduct, and good mental conduct) that I have planted. Similarly, after countless kalpas (劫波, eons) had passed, in a time of evil, there arose an age called 'Well-Arranged Great Kalpa.' This Buddha-field became known as 'Completely Victorious Melodious Sound,' and became filled with the five degenerations (五濁, kaṣāya). To the east, after passing fifty-five continents, is Jambudvīpa (贍部洲).
་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་ང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་ནས། གླིང་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བཅུ་དང་ཐེག་གསུམ་འཛིན་དུ་བཅུག་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྦྱིན་ཞིང་ཀུན་ལ་སྦྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ངའི་གན་དུ་སློང་མོ་བ་དག་འོངས་ནས་གསེར་དང་ཨནྡ་རྙིལ་དང་མཐོན་ཀ་ཆེན་པོ་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་སློང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་དེ་སྙེད་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ངས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ། རིན་པོ་ཆེ་འདི་དག་གང་ལས་བྱུང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཏེར་དག་བསྟན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་གཏེར་བྱུང་བས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ལྷའི་ཞལ་སྔ་ན་སློང་བ་ཇི་ཙམ་མཆིས་པ་དེ་ཙམ་ཉི་ཚེ་ལས་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ངས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། གལ་ཏེ་བདག་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཞིང་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལྟ་ན། བདག་གི་རེ་བ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདིར་གླིང་རེ་རེར་ཡང་གཏེར་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལན་བདུན་བདུན་ལེན་པར་གྱུར་ལ། སྐྱེ་བ་རེ་རེར་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བའི་གཏེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་འབུམ་དག་སྟོན་ཅིང་གཏོང་བར་གྱུར་ཅིག་གསེར་དང་ཨནྡ་རྙིལ་ལ་སོགས་པ་ཆུ་འདང་གི་བར་དག་གི་གཏེར་ 15-2-85b རེ་རེ་ཞིང་རྒྱར་དཔག་ཚད་སྟོང་ཡོད་ལ། རིན་པོ་ཆེ་མང་པོས་གང་བ་དག་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོན་ཅིང་གཏོང་བར་གྱུར་ཅིག །ཇི་ལྟར་ཞིང་འདིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་ཕྱེ་མ་སྙེད་དུ་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་རེར་ཡང་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་བདུན་རེ་འཛིན་ཞིང་གཏེར་སྟོན་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གིས་ཆར་ཕབ་ཅིང་ང་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་རེ་བ་ཡང་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས། རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའི་མིང་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ཀྱང་བདག་ཅག་གིས་དེ་ལ་གང་ཡོངས་སུ་བཏང་དཀའ་བའི་སྦྱིན་པ་དག་བསླང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཏང་ན་འདིའི་མིང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ། མི་གཏོང་ན་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་དག་ཀྱང་བསླངས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བས་བྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་སྲིད་བསླངས་པ་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་བྱིན་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང་བདག་གིས་ད
【現代漢語翻譯】 在名為『喜悅』的地方，爲了使所有眾產生熟，我出生了，成爲了四大部洲的統治者，名為『虛空』的轉輪王。在那裡，我也讓眾生持有十善業和三乘法，一切都佈施，對一切都慷慨佈施。 在那裡，乞丐們來到我這裡，索要黃金、藍寶石和巨大的綠松石等各種珍寶，他們獲得瞭如此眾多的珍寶。 那時，我問大臣們：『這些珍寶從何而來？』他們說：『龍王們顯露了寶藏，因為世間出現了寶藏，所以出現了這些珍寶，他們僅僅像在天神面前乞討一樣顯露了一點點。』 那時，我發願道：『如果我註定要在五濁惡世中成佛，愿我的這個願望完全實現！愿我在這佛土的每一洲都七次轉生為顯露寶藏的龍王，每一次轉生都顯露和佈施充滿各種珍寶的千百萬億寶藏，黃金和藍寶石等寶藏如水流般連綿不絕，每一個寶藏的廣度都有一千由旬，充滿著眾多的珍寶，顯露並佈施給眾生！』 『正如在這片土地上一樣，在充滿五濁惡世的十方世界，如恒河沙數般的世界中，每一洲都如此轉生七次並顯露寶藏，』我發願后，虛空中的天神們降下花雨，並祝福我說：『善哉！愿你的願望如你所愿實現！』 天神們從虛空中宣佈：『國王的名字被命名為一切佈施』，大多數人都聽到了。聽到后，他們心想：『我們應該向他乞討最難佈施的東西，如果他佈施了，他的名字就會名副其實，如果不佈施，就不會名副其實。』於是，他們向國王乞討王妃、兒子和女兒，國王都以極大的喜悅佈施了。 一位名叫『喜愛星宿』的婆羅門乞討了王位，我親自為他加冕為國王，並將整個贍部洲都佈施給他，併發愿證得無上菩提，我自己也...
【English Translation】 In a place called 'Joy,' I was born to ripen all sentient beings, and became a universal monarch named 'Sky,' the ruler of the four continents. There, I also caused sentient beings to uphold the ten virtues and the three vehicles, giving everything away and bestowing generosity upon all. There, beggars came to me, asking for gold, sapphires, and large turquoise, etc., and they obtained so many precious jewels. At that time, I asked the ministers, 'Where did these jewels come from?' They said, 'The dragon kings have revealed treasures, and because treasures have appeared in the world, these jewels have come about. They have only revealed a little, as if begging before the gods.' At that time, I made a vow: 'If I am destined to attain enlightenment in a land filled with the five degenerations, may this wish of mine be completely fulfilled! May I be born seven times in each continent of this Buddha-field as a dragon king who reveals treasures, and in each lifetime, may I reveal and bestow billions of treasures filled with various jewels, treasures of gold and sapphires, etc., as continuous as a stream of water, each treasure measuring a thousand yojanas in width, filled with many jewels, revealing and bestowing them upon sentient beings!' 'Just as in this land, so too in the ten directions of the world filled with the five degenerations, in worlds as numerous as the sands of the Ganges, may I take seven births in each continent and reveal treasures,' I vowed. Then the gods in the sky rained down flowers and blessed me, saying, 'Excellent! May your wish be fulfilled as you desire!' The gods announced from the center of the sky: 'The king's name has been named 'Giver of All',' which most people heard. After hearing this, they thought, 'We should beg him for the most difficult thing to give away. If he gives it away, his name will be true, and if he does not give it away, it will not be true.' So, they begged the king for his queen, sons, and daughters, all of which he gave away with great joy. A Brahmin named 'Lover of Stars' begged for the kingdom, and I myself crowned him as king, gave him the entire Jambudvipa, and made a vow to attain unsurpassed enlightenment, and I myself...
་ལྟ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་པ་འདི་ཡང་འཛམ་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཚིག་གིས་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་ཚེ་རིང་བ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དང་། བདག་སངས་ 15-2-86a རྒྱས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་ཚབ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བྲམ་ཟེ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྐང་པ་གཉིས་བསླངས་བ་ལ། རང་གིས་མཚོན་རྣོན་པོས་བཅད་དེ་སེམས་དང་བས་བྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་ལྟ་བསྲུང་ཞེས་བྱ་བས་མིག་གཉིས་དང་། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་བཟང་ཞེས་བྱ་བས་རྣ་བ་གཉིས་དང་། འཚོ་བ་པ་ཡང་དག་འཚོ་ཞེས་བྱ་བས་ཕོ་མཚན་དང་། གཞན་དག་གིས་ཤ་དང་ཁྲག་བསླངས་པ་དག་ལ། རང་གིས་བཅད་ནས་བྱིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་འོ་མ་འཛག་ཅེས་བྱ་བས་ལག་པ་གཉིས་བསླངས་པ། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལག་པ་གཡས་པས་གཡོན་པ་བཅད་ནས། གཡས་པ་ཡང་གཅོད་དུ་བཅུག་སྟེ་བྱིན་ནས་དད་པའི་ཕྱག་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ལུས་ཁྲག་གིས་ཡོག་བཞིན་དུ། གཏོང་བ་འདིས་བདག་བླ་མེད་འཐོབ་པ་ལྟ་ན། བདག་གི་ལུས་འདི་ལེན་པ་ཞིག་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་པར་རྙེད་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་ན་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བློ་འཆལ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཆུང་བ་སྟེ། ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གཏུབས་ཤིང་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལས་ཉམས་པས་ན། ད་ཤ་སྣག་དགུ་འདིས་ཅི་བྱ་ཟེར་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེ་ཁྱེར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་སར་བོར་ཏེ་བཏང་ངོ་། །དེར་ཤ་སྦྲང་དང་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིང་དག་གིས་ཁྲག་ 15-2-86b འཇིབ་པར་བྱེད། ཁྱི་དང་ཝ་དང་། བྱ་རྒོད་དག་ཀྱང་ལྷགས་ནས་ཤ་འཐོག་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ངས་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་བཏང་བ་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་གི་རེ་བ་འདི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །བདག་གི་ལུས་འདི་ཤའི་རིར་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་གྱུར་ལ། སེམས་ཅན་གང་དག་ཤ་ཁྲག་ཟ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཟ་ཞིང་འཐུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་གི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ལུས་མཐར་གྱིས་སླར་སྐྱེ་ཞིང་འཕང་དུ་དཔག་ཚད་འབུམ་དང་། རྒྱར་དཔག་ཚད་ལྔ་སྟོང་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ལོ་སྟོང་གི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། དེར་ངས་ལྕེ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཏང་བ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདིའི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ལྗགས་རིང་བའི་མཚན་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་རྟག་ཏུ་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་ང་ཤི་འཕོས་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཤིང་བ་ཏ་སྐྱེ་བར་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་གཏེར་སྟོན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །གང་དུ་ཀླུར་སྐྱེས་པ་ད
【現代漢語翻譯】 我將他立為國王，遍及整個世界，以言辭統治，長壽，並長久地保有轉輪王的王位。當我自己證悟成佛時，愿他成為我的王位繼承人，並被預言證得圓滿菩提。』我這樣祈願。名為『慾望』的婆羅門乞討雙足，我用鋒利的刀刃砍下，歡喜地佈施。名為『守護』的婆羅門乞討雙眼，名為『美聲』的婆羅門乞討雙耳，名為『正命』的修行者乞討陰莖。其他人乞討血肉，我都砍下佈施，爲了菩提而祈願。名為『乳汁滴落』的遍行者乞討雙手，我用右手砍下左手，然後讓人砍下右手佈施，祈願獲得無上的信心。當時，我的身體浸泡在鮮血中，我想：『如果這樣的佈施能讓我獲得無上成就，那麼一定能找到人來取走我的身體。』我這樣祈願。 那時，國土的國王、大臣和眾生，毫無慈悲，行為醜陋，心智愚鈍，智慧低下。他們砍斷我的所有肢體，剝奪我統治王國的權力，說：『現在用這九堆肉做什麼呢？』他們將我帶到城外的墓地丟棄。在那裡，蒼蠅、蚊子和長喙的昆蟲吸食我的血液，狗、狐貍和禿鷲也來啄食我的肉。我以極大的信心祈願：『當我放棄王國的權力和所有肢體時，如果我沒有絲毫後悔，愿我的願望完全實現！愿我的身體化為肉山，眾生隨意取食血肉，在他們食用期間，我的身體在我的願力下不斷再生，高度達到十萬由旬，寬度達到五千由旬，持續一千年，讓眾生飽足。在那裡，我佈施了無數的舌頭，其數量如同禿鷲屍體的山丘一般，愿我獲得『長舌』之名。』我總是這樣祈願。 之後，我死去並轉世，在願力的作用下，在閻浮提洲的巴塔樹下，轉產生為名為『寶藏』的龍王。我出生為龍...
【English Translation】 I enthroned him as king, to rule the entire world with words, to be long-lived, and to possess the wheel-turning king's reign for a long time. When I myself attain Buddhahood, may he become my regent and be prophesied to attain perfect enlightenment.』 I prayed in this way. A Brahmin named 『Desire』 begged for two feet, which I cut off with a sharp knife and gave with joy. A Brahmin named 『Guardian』 begged for two eyes, a Brahmin named 『Good Sound』 begged for two ears, and a practitioner named 『Right Livelihood』 begged for the penis. Others begged for flesh and blood, which I cut off and gave, praying for enlightenment. A wandering ascetic named 『Milk Dropping』 begged for two hands. I cut off my left hand with my right hand, and then had my right hand cut off and given, praying to attain unsurpassed faith. At that time, my body was soaked in blood, and I thought: 『If this giving allows me to attain the unsurpassed, then surely someone will be found to take this body of mine.』 I prayed in this way. At that time, the kingdom's king, ministers, and sentient beings were without compassion, acted ugly, were dull-witted, and had little wisdom. They cut off all my limbs and deprived me of the power to rule the kingdom, saying: 『Now what shall we do with these nine piles of flesh?』 They took me and abandoned me in the charnel ground outside the city. There, flies, mosquitoes, and long-beaked insects sucked my blood, and dogs, foxes, and vultures also came to pick at the flesh. I prayed with great faith: 『When I gave up the power of the kingdom and all my limbs, if I did not feel any regret for even a moment, may this hope of mine be completely fulfilled! May this body of mine become a mountain of flesh, and may sentient beings eat and drink the flesh and blood as they please. As long as they eat, may my body, by the power of my prayer, be gradually reborn, reaching a height of one hundred thousand yojanas and a width of five thousand yojanas, and may it satisfy sentient beings for a thousand years. There, I gave away countless tongues, their number becoming like the size of this mountain of vulture corpses, and may I obtain the name 『Long Tongue.』 I always prayed in this way. Then, I died and was reborn, and by the power of my prayer, under a Bata tree in Jambudvipa, I was reborn as a Naga king named 『Treasure Giver.』 Where I was born as a Naga...
ེ་ཉིད་ཀྱི་ནུབ་མོ་ངས་གཏེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཀུན་ཏུ་བསྟན་ནས། ང་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་བསྒྲགས་ཏེ་ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་ཕྱོགས་འདི་ན་ནི་དབྱིག་དང་གསེར་དང་ཆུ་འདང་གི་བར་གྱི་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བའི་གཏེར་ཡོད་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་ལོངས་ལ་དགེ་བཅུའི་ལམ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་དེ་ལྟར་ཀླུའི་སྐྱེ་བ་ལན་བདུན་བརྗེས་པ་ན། ལོ་བྱེ་བ་ 15-2-87a ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་བར་དུ་གཏེར་གྲངས་མེད་པ་བསྟན་ཅིང་བྱིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ཐེག་གསུམ་དང་དགེ་བ་ལ་བཀོད་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་སོ་གཉིས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླིང་གཉིས་པ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིགས་མ་ལྔ་ལྡན་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ་ཡང་གླིང་རེ་རེར་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་ཀླུའི་སྐྱེ་བ་བདུན་བདུན་བླངས་ཏེ་སྔར་གྱི་ལོ་དེ་སྙེད་དུ་གཏེར་དཔག་མེད་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་མཚན་སོ་གཉིས་འཚོལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྔར་སྨོས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་བརྒྱད་པོ་མ་གཏོགས་བྱང་སེམས་གཞན་གྱིས་མ་སྤྱད་པ་དག་སྤྱད་དོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་ནས་དུས་ངན་པའི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་ཨུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་བྱེ་རུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། གླིང་བཞི་པ་དེར་ང་བརྒྱ་བྱིན་ལེགས་པར་རྣམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པར་མཐོང་ནས། ང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་འཇིགས་ལྟ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བབ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་བསྡད་དོ། །དེ་དག་གིས་ང་མཐོང་ནས་སྐྲག་སྟེ་ཁྱོད་ལ་ཅི་དགོས་པ་བདག་ཅག་གིས་དབུལ་ལོ། །ངས་སྨྲས་པ་ཁོ་བོ་ལ་ཁ་ 15-2-87b ཟས་དགོས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁ་ཟས་ཅི་ལྟ་བུ་ལགས། ངས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་མི་དག་བསད་ཅིང་ཟ་སྟེ། མི་གང་དག་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་སོགས། ལོག་ལྟའི་བར་དུ་སྤོང་པ་དེ་དག་དང་། ཐེག་གསུམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ང་མི་ཟའོ། །དེ་ན་ངས་སེམས་ཅན་དག་སྤྲུལ་ཞིང་ཟ་བ་དེ་མཐོང་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་འཇིགས་ནས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མི་དགེ་བཅུ་སྤངས་སོ། །ཐེག་པ་གསུམ་དུ་སེམས་ཀྱང་བསྐྱེད་དེ། གླིང་བཞི་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུའི་ལམ་དང་ཐེག་གསུམ་ལ་བཀོད་ནས། དེར་ངའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གླིང་བཞི་པ་འདིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞི
【現代漢語翻譯】 在您的夜晚，我展示了價值萬億的寶藏，我宣告：『諸位眾生，在這片土地上，有充滿黃金、白銀和各種珍寶的寶藏，供您享用，並生起十善道和三乘發心。』如此，我轉生為龍七次，在七十七萬億年中，展示並給予了無數寶藏，引導無量眾生進入三乘和善行，爲了獲得至上的三十二相，我發起了祈願。 同樣，從第二個洲開始，直到那個世界的各個洲，我都展現了這樣的英雄氣概。同樣，在十方佛土中，五濁熾盛如恒河沙數的世界裡，每個洲我都如前所述，轉生為龍七次，並在同樣的年歲里展示了無量的寶藏，利益眾生。如來以力量和精進，爲了尋求三十二相而修持菩提行，除了前面提到的八位聖者之外，其他菩薩都未能做到。 此外，那時，無數劫過去後，在惡世，出現了一個名為『烏 উৎপལ་』（藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城體：उत्पल，梵文羅馬擬音：utpala，漢語字面意思：青蓮花）的大劫。當這個佛土，名為『珊瑚出現』，變得充滿五濁時，在第四個洲，我變成了名為『善於調伏』的帝釋天。那時，我看到贍部洲的人們行持不善，我化現成一個極其恐怖的夜叉形象，降臨到贍部洲，坐在人們面前。他們看到我后，驚恐地問：『您需要什麼，我們供養您。』我說：『我需要食物。』他們說：『您需要什麼樣的食物？』我說：『我殺戮併吞食人類。我不吃那些終生戒殺生等，乃至邪見的人，以及那些發起三乘菩提心的人。』 那時，當衆生看到我化現併吞食眾生時，他們感到恐懼，併發誓終生放棄十不善業，並生起三乘菩提心。我將第四個洲的所有眾生都安置在十善道和三乘中。在那裡，憑藉我發願的力量，這個第四個洲就像現在這樣祥和。
【English Translation】 In your night, I revealed treasures worth trillions, and I proclaimed: 'O sentient beings, in this land, there are treasures filled with gold, silver, and various jewels for you to enjoy, and generate the mind of the ten virtues and the three vehicles.' Thus, I transformed into a Naga seven times, and for seventy-seven trillion years, I revealed and gave countless treasures, guiding immeasurable sentient beings into the three vehicles and virtuous deeds. In order to attain the supreme thirty-two marks, I made aspirations. Similarly, starting from the second continent, up to all the continents of that world, I displayed such heroism. Likewise, in the Buddha-fields of the ten directions, in worlds filled with the five degenerations like the sands of the Ganges, in each continent, as mentioned before, I took seven births as a Naga and for the same number of years, I revealed immeasurable treasures, benefiting sentient beings. The Tathagata, with strength and diligence, practiced the conduct of Bodhi in order to seek the thirty-two marks, which other Bodhisattvas besides the eight noble beings mentioned earlier could not accomplish. Furthermore, at that time, after countless eons had passed, in an evil age, a great eon called 'Utpala' (藏文：ཨུཏྤལ་，梵文天城體：उत्पल，梵文羅馬擬音：utpala，漢語字面意思：Blue Lotus) appeared. When this Buddha-field, called 'Coral Appearance,' became filled with the five degenerations, in the fourth continent, I became Indra named 'Well-Disciplined.' At that time, seeing the people of Jambudvipa engaging in non-virtue, I transformed into an extremely terrifying Yaksha form and descended to Jambudvipa, sitting in front of the people. Seeing me, they were frightened and asked, 'What do you need? We will offer it to you.' I said, 'I need food.' They said, 'What kind of food do you need?' I said, 'I kill and eat humans. I do not eat those who abstain from killing, etc., until the end of their lives, even from wrong views, and those who generate the mind of the three vehicles.' Then, when sentient beings saw me transform and devour sentient beings, they were terrified and vowed to abandon the ten non-virtuous actions for the rest of their lives and generate the mind of the three vehicles. I placed all the sentient beings of the fourth continent on the path of the ten virtues and the three vehicles. There, by the power of my aspiration, this fourth continent became as peaceful as it is now.
ང་དེའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་དུ་ཡང་གོང་དུ་སྨོས་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱིས་དགེ་བ་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟར་ངས་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡིགས་ཤིང་དགེ་བའི་ལས་ལ་བཀོད་པའི་ལས་ཀྱི་འཕྲོ་དེས། ང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་འདུག་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ང་བྱང་ཆུབ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འོངས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ན་སྤྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཐོབ་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ངས་བཟོད་པ་ཟབ་མོ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཡང་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པར་བྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པ་མཆོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་རེ་རེའི་དྲུང་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུའི་ཐིགས་པ་སྙེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བཟུང་། གཞན་ཉན་རང་དང་ཕ་མ་དང་། མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་ 15-2-88a པའི་དྲང་སྲོང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །ངས་སྔོན་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ད་ལྟར་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཟིགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་དང་པོར་ངས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེར་ཡང་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ངས་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞག་སྟེ། ཤར་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་གཟི་བརྗིད་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མངོན་པར་དགའ་བ་ན་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འཛམ་བུའི་ཆུ་ཀླུང་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲངས་མེད་དཔག་མེད་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་རྣམས་ངས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་ཕར་ཕྱིན་ལ་བཀོད་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་གཟི་བརྗིད་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་པོའི་གདན་གཡོས་པ་ན། འཁོར་གྱི་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཞུས་པའི་ཚེ། མི་མཇེད་ན་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་སྔོན་གྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བདག་སྔོན་ཆད་བྱང་ཆུབ་ལ་བཙུད་ཅིང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ 15-2-88b མཛད་པས། ཁྱེད་ཅག་ཞིང་དེར་དེང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ངའི་ཚི
【現代漢語翻譯】 並且，在那裡的所有世界，以及十方如恒河沙數的世界中，我也以如上所說的夜叉形象來引導眾生行善。如此，我以威懾眾生並引導他們行善的業力，當我坐在菩提樹下的金剛座上時，惡魔波旬及其軍隊前來阻止我證悟。善男子，我修菩薩行時，簡而言之，獲得了佈施波羅蜜多，那時我也獲得了甚深忍辱、陀羅尼、三摩地和五種世間神通，使無量眾生在三乘中成熟。我供養了無數的佛陀，並從每一位佛陀那裡接受了如海滴般多的功德。此外，我還供養了無數的聲聞、緣覺、父母以及具有神通的仙人。我過去曾以自己的血肉來滿足眾生，現在也以佛法來滿足他們。正如我以佛眼看到十方世界中如佛土微塵數般的佛陀已經入滅，我也是最初引導他們進入無上菩提，引導他們修持六波羅蜜多，並對他們進行教導的人。同樣，現在在十方世界中，有無數無量的佛陀住世並說法，我也是引導他們證悟菩提的人。在東方，于名為『花遍開』的世界中，有如來名為『無垢光榮功德王』，在『現喜』世界中有『不動佛』，在『贍部河』世界中有『日之精華』等等無數無量的如來住世說法，我也是最初引導他們證悟菩提，引導他們修持波羅蜜多，並獲得授記的人。』等等。當『花遍開』世界的如來『無垢光榮功德王』的座位搖動時，他的眷屬菩薩們詢問其原因。佛陀回答說：『在娑婆世界，釋迦牟尼佛正在講述他過去的故事，那位如來過去曾引導我證悟菩提，併成為我的善知識，所以你們現在應該去那個世界，向那位如來傳達我的問候。』 並且，在那裡的所有世界，以及十方如恒河沙數的世界中，我也以如上所說的夜叉形象來引導眾生行善。如此，我以威懾眾生並引導他們行善的業力，當我坐在菩提樹下的金剛座上時，惡魔波旬及其軍隊前來阻止我證悟。善男子，我修菩薩行時，簡而言之，獲得了佈施波羅蜜多，那時我也獲得了甚深忍辱、陀羅尼、三摩地和五種世間神通，使無量眾生在三乘中成熟。我供養了無數的佛陀，並從每一位佛陀那裡接受了如海滴般多的功德。此外，我還供養了無數的聲聞、緣覺、父母以及具有神通的仙人。我過去曾以自己的血肉來滿足眾生，現在也以佛法來滿足他們。正如我以佛眼看到十方世界中如佛土微塵數般的佛陀已經入滅，我也是最初引導他們進入無上菩提，引導他們修持六波羅蜜多，並對他們進行教導的人。同樣，現在在十方世界中，有無數無量的佛陀住世並說法，我也是引導他們證悟菩提的人。在東方，于名為『花遍開』的世界中，有如來名為『無垢光榮功德王』，在『現喜』世界中有『不動佛』，在『贍部河』世界中有『日之精華』等等無數無量的如來住世說法，我也是最初引導他們證悟菩提，引導他們修持波羅蜜多，並獲得授記的人。』等等。當『花遍開』世界的如來『無垢光榮功德王』的座位搖動時，他的眷屬菩薩們詢問其原因。佛陀回答說：『在娑婆世界，釋迦牟尼佛正在講述他過去的故事，那位如來過去曾引導我證悟菩提，併成為我的善知識，所以你們現在應該去那個世界，向那位如來傳達我的問候。』
【English Translation】 And, in all those realms, and in the ten directions as numerous as the sands of the Ganges, I also guided beings to virtue in the form of Yakshas as mentioned above. Thus, with the karma of intimidating beings and guiding them to virtue, when I sat on the Vajra seat under the Bodhi tree, Mara Papiyas and his army came to turn me away from enlightenment. Son of good family, when I practiced the Bodhisattva conduct, in brief, I obtained the Paramita of generosity. At that time, I also obtained profound patience, Dharani, Samadhi, and the five mundane Abhijñas, and matured immeasurable beings in the three vehicles. I offered to countless Buddhas, and from each Buddha, I received qualities as numerous as drops of water in the ocean. Furthermore, I also made offerings to countless Shravakas, Pratyekabuddhas, parents, and Rishis with Abhijña. I used to satisfy beings with my own flesh and blood, and now I satisfy them with the Dharma. Just as I, with the Buddha's eye, saw Buddhas as numerous as atoms in the Buddha-fields in the ten directions who had passed into Parinirvana, I was also the first to lead them to aspire to unsurpassed enlightenment, to lead them to practice the six Paramitas, and to instruct them. Similarly, now in each of the ten directions, there are countless immeasurable Buddhas living and teaching the Dharma, and I am the one who placed them on the path to enlightenment. In the eastern direction, in the world called 'Flower Blossoming Everywhere,' there is a Tathagata called 'Immaculate Glory Quality King,' in 'Abhirati' there is 'Akshobhya,' and in 'Jambudvipa River' there is 'Essence of the Sun,' and so on. These countless immeasurable Tathagatas live and teach the Dharma, and I was the first to lead them to aspire to enlightenment, to guide them in the Paramitas, and to receive predictions.' etc. When the seat of the Tathagata 'Immaculate Glory Quality King' in the world 'Flower Blossoming Everywhere' shook, the Bodhisattvas of his retinue asked for the reason. The Buddha replied: 'In the Saha world, Shakyamuni Buddha is telling the story of his past, and that Tathagata had previously led me to aspire to enlightenment and became my spiritual friend, so you should now go to that world and convey my greetings to that Tathagata.'
ག་གིས་སྙུན་གསོལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་དག་འགྲོ་བར་བརྩམས་པ་ན་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་ཕྱོགས་གང་དུ་ཡོད་པ་མ་ཤེས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དེས་ཕྱག་བརྐྱངས་ཏེ་སོར་མོ་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་བཀྱེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ས་ཡ་ཕྲག་དགུ་དང་ཆིག་འབུམ་དག་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་མཐོང་བ་དང་། དེའི་ཚེ་མི་མཇེད་ཀྱི་ཞིང་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པས་ས་དང་བར་སྣང་ནམ་མཁའི་གཏོས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་མཐོང་ནས་ཐ་ན་འཁར་བ་གཟུགས་པའི་གཏོས་ཙམ་ཡང་མ་ཁྱབ་པ་མེད་ལ། འཁོར་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་བདག་ཅག་ལ་གཟིགས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པར་མཐོང་བའི་ཚུལ་ཞུས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མཇེད་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ས་དང་བར་སྣང་ན་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རེ་རེས་ཀྱང་རང་རང་ལ་གཟིགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པར་མཐོང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་དེ་ནི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གཅིག་གིས་ཀྱང་དབྱིབས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་དང་། ཚངས་པ་དང་བདུད་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་གང་དང་གང་ལ་མོས་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་རྣམ་པ་དང་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་ཐོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་པ་མི་མཇེད་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་གསོལ་བ། མི་མཇེད་ 15-2-89a དེ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གིས་ཁྱབ་པས་ན། བདག་ཅག་གང་དུ་མཆི་བའི་གོ་སྐབས་མ་མཆིས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་གཟི་བརྗིད་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་མི་མཇེད་ན་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་གིས་གོ་སྐབས་ཡངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ཐེག་གསུམ་ལས་བརྩམ་སྟེ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་སྟོན་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ངན་སོང་གསུམ་ལས་འདྲེན་པ་དང་། ཞི་བའི་ལམ་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་ཐུགས་རྗེ་དང་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཡངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ནས་རིང་པོར་མ་ལོན་པའི་དུས་ཤིག་ན་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་གཟིགས་ཤིང་བདག་མི་མཉམ་པའི་དབུས་ན། གནོད་སྦྱིན་དབང་པོ་མིག་ཅེས་བྱ་བ་གནས་ཤིང་སཱ་ལའི་ཕུག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་གཅིག་གིས་ཞག་བདུན་འདའ་བར་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུས་སཱ་ལའི་
【現代漢語翻譯】 當被問及『以何種方式慰問』時，他們開始前往，但因不知娑婆世界（Mi-mjed，指我們所居住的這個世界）位於何處，便向如來（Tathāgata）請示。那位佛（Buddha）伸出手，從五指放出各種光芒，照亮了九億一千萬個佛土（Buddha-field），從而看到了娑婆世界。當時，他們看到娑婆世界充滿了菩薩（Bodhisattva）、天（Deva）、龍（Nāga）等，地上、空中、天空的所有空間都充滿了，甚至連針尖大小的地方都沒有空隙。那些眷屬也稟告說，他們看到釋迦牟尼（Śākyamuni）正在看著他們並宣講佛法。如來開示說：『如來釋迦牟尼是普見的，娑婆世界的所有眾生，無論住在地上還是空中，都能各自看到他在看著自己並宣講佛法。』那位佛以一種形象和顏色，也能以各種形象和顏色，以及梵天（Brahmā）、魔（Māra）、自在天（Īśvara）等，隨眾生所喜好的形象和聲音來聽聞佛法。然後，菩薩光明熾燃（Snang ba'i 'od zer）等準備前往娑婆世界，那些菩薩稟告說：『娑婆世界完全被菩薩們佔據了，我們沒有前往的機會了。』如來無垢光榮功德王（Dri med gzi brjid yon tan rgyal po）開示說：『善男子們，不要說娑婆世界沒有機會。』為什麼呢？因為如來釋迦牟尼以不可思議的佛陀功德，擁有廣闊的機會。由於往昔的願力，皈依三寶，從三乘（Triyāna）開始宣講佛法，宣講三學（Trīṇi śikṣāṇi）的戒律，宣講三解脫門（Trīṇi vimokṣamukhāni），將眾生從三惡道（Trīṇi apāyadurgati）中救度出來，並將他們安置在三寂靜道上。因此，進入如來的慈悲和教法是廣闊的。善男子們，如來釋迦牟尼成佛后不久，觀察到需要調伏的眾生，在不平等的人群中，有一位名叫眼（Mig）的夜叉（Yakṣa）王，他住在娑羅樹洞中，體驗著解脫的喜悅和安樂，以單跏趺坐的姿勢度過了七天。當時，如來的身體散發著娑羅樹的 香氣。
【English Translation】 When asked 'In what way to offer condolences,' as they set out to go, they did not know where the Saha world (Mi-mjed, referring to the world we live in) was located, so they asked the Tathāgata. That Buddha extended his hand, and from his five fingers emitted various rays of light, illuminating nine hundred million and one hundred thousand Buddha-fields, thereby seeing the Saha world. At that time, they saw that the Saha world was filled with Bodhisattvas, Devas, Nāgas, etc., and all the space on the ground, in the air, and in the sky was filled, with not even the space of a needle tip left empty. Those retinues also reported that they saw Śākyamuni looking at them and teaching the Dharma. The Tathāgata taught: 'The Tathāgata Śākyamuni is all-seeing, and all beings in the Saha world, whether living on the ground or in the air, can each see him looking at them and teaching the Dharma.' That Buddha, with one form and color, can also appear in various forms and colors, and as Brahmā, Māra, Īśvara, etc., according to the forms and sounds that beings prefer, to hear the Dharma. Then, the Bodhisattva Light Radiance (Snang ba'i 'od zer), etc., prepared to go to the Saha world, and those Bodhisattvas reported: 'The Saha world is completely occupied by Bodhisattvas, and we have no opportunity to go.' The Tathāgata Immaculate Glory Virtue King (Dri med gzi brjid yon tan rgyal po) taught: 'Noble sons, do not say that there is no opportunity in the Saha world.' Why? Because the Tathāgata Śākyamuni, with inconceivable Buddha qualities, has vast opportunities. Due to past aspirations, taking refuge in the Three Jewels, starting from the Three Vehicles (Triyāna) to teach the Dharma, teaching the precepts of the Three Learnings (Trīṇi śikṣāṇi), teaching the Three Doors of Liberation (Trīṇi vimokṣamukhāni), delivering beings from the Three Evil Realms (Trīṇi apāyadurgati), and establishing them on the Three Paths of Peace. Therefore, entering the Tathāgata's compassion and teachings is vast. Noble sons, not long after the Tathāgata Śākyamuni attained Buddhahood, observing the beings to be tamed, in the midst of an unequal crowd, there was a Yakṣa king named Eye (Mig), who lived in a Sal tree cave, experiencing the joy and bliss of liberation, spending seven days in a single lotus posture. At that time, the Tathāgata's body emitted the fragrance of Sal trees.
ཕུག་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ན་སྐུས་མ་ཁྱབ་པའི་གོ་སྐབས་སོར་བཞི་ཙམ་ 15-2-89b ཡང་མེད་དོ། །ཞག་བདུན་པོ་དེ་འདས་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ། ཕྱག་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་མི་མཇེད་ཀྱི་རི་གང་ཡིན་པ་དེར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་འཁོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་འཁོར་དེར་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་གིས་སཱ་ལའི་ཕུག་དེ་གོ་སྐབས་ཡངས་པར་མཐོང་ནས་དེར་ཞུགས་པ་དང་། ཕུག་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རེ་རེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བྱས་ནས། སོ་སོར་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཁྲི་སྟན་དག་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཞིང་དེ་ལ་འཁོད་ནས་ཆོས་ཉན་པར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཕྱིར་དོང་བའི་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་སཱ་ལའི་ཕུག་དེ་ཡང་སྔོན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །གླིང་བཞི་དེ་ན་བརྒྱ་བྱིན་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཚེ་ཟད་དེ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེ་བས་འཇིགས་ནས། དེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་བུ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་སཱ་ལའི་ཕུག་ག་ལ་བ་དེར་དོང་ནས་ཕུག་དེའི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྡད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་དེ་འདི་སྙམ་དུ། གང་བདག་གིས་དྲི་ཟའི་བུ་གཙུག་ཕུད་ལྔ་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། དེའི་དབྱངས་སྙན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟོད་ན། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བཞེངས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། དེ་ལྟར་དྲི་ཟའི་ 15-2-90a བུ་གཙུག་ཕུད་ལྔ་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུས་དྲི་ཟའི་པི་ཝང་བླངས་ཏེ། གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ཡིད་དུ་འོང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་ལྔ་བརྒྱས་བསྔགས་པ་མཛད་དོ། །དེས་བསྟོད་པར་བརྩམས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དབྱངས་སྙན་རྣམ་པར་སྣང་བྱེད་ཏོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཏིང་འཛིན་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་ན། གང་དག་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བའི་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། མིའམ་ཅི་རྣམས་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་དྲི་ཟ་རྣམས་དང་། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷའི་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ནས། གང་དག་དབྱངས་ལ་དད་པ་དེ་དག་དབྱངས་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དང་བར་གྱུར་ཏོ། །གང་བསྔགས་པ་དང་སྙན་པ་ལ་དགའ་བ་དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བའི་གུས་པ་སྐྱེས་སོ། །གང་གླིང་བུའི་སྒྲ་ལ་དགའ་བ་དེ་དག་གིས་ནི་གླིང་བུའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་རབ་ཏུ་དང་བར
【現代漢語翻譯】 當所有洞穴都被充滿時，甚至連四指寬的地方都沒有空隙了。 七天過後，從十方來的十二那由他百千俱胝的大菩薩爲了禮敬、供養釋迦牟尼佛和聽聞佛法，都顯現在娑婆世界聚集的山上。如來以神通力顯現，菩薩們看到娑羅樹的洞穴變得寬敞，於是進入其中。洞穴變得如此寬敞廣大，以至於每位菩薩都以各種菩薩化身供養如來，各自化現七寶座，坐在上面聽法。菩薩們離開后不久，娑羅樹的洞穴又恢復了原樣。 四大洲的主神帝釋天（梵文：Śakra，象徵：眾神之王），名叫 कौशिका (Kauśika)，因為壽命將盡，害怕墮入畜生道。他和三十二天的八萬四千天子一同來到娑羅樹的洞穴，坐在洞穴周圍。由於世尊的加持，他心想：『如果我祈請樂神之子五頂（梵文：Pañcaśikha，象徵：佛教中的音樂神），讓他用美妙的歌聲讚頌世尊，那時世尊就會從禪定中醒來。』於是，他祈請了樂神之子五頂。 樂神之子五頂也因世尊的加持，拿起樂神的琵琶，用美妙的歌聲和音樂，以五百頌讚頌世尊。當他開始讚頌時，世尊進入名為『妙音普現』的禪定。由於此禪定的力量，娑婆世界中所有具有大神通的夜叉、羅剎、阿修羅、迦樓羅、緊那羅、摩睺羅伽、樂神，以及所有在欲界和色界的天子都聚集於此。那些信仰音樂的人，聽到歌聲后都非常喜悅。那些喜歡讚頌和美妙聲音的人，聽到世尊的讚頌后，都生起了極大的恭敬心。那些喜歡笛聲的人，聽到笛聲后都非常喜悅。
【English Translation】 When all the caves were filled, there was not even a space of four fingers' width left. After those seven days had passed, twelve nayutas of hundreds of thousands of kotis of great Bodhisattvas from the ten directions, in order to pay homage to, venerate, and listen to the Dharma from the Tathāgata Śākyamuni, manifestly gathered on the mountain that is the Sahā world. As the Tathāgata manifested his miraculous powers to that assembly, those Bodhisattvas saw that the Sāla cave had become spacious and entered it. The cave became so wide and vast that each Bodhisattva offered various forms of emanated Bodhisattvas to the Tathāgata, and each manifestly conjured up thrones of the seven precious jewels and sat upon them to listen to the Dharma. Before those Bodhisattvas had been gone for long, the Sāla cave returned to its former state. In the four continents, the lord of gods Śakra (Śakra, meaning: Lord of Gods), named Kauśika (Kauśika), fearing that his life would end and he would be reborn in the animal realm, together with eighty-four thousand sons of the thirty-three gods, went to the Sāla cave and sat around the perimeter of the cave. Through the power of the Bhagavan, he thought to himself: 'If I were to request the Gandharva son Pañcaśikha (Pañcaśikha, meaning: Five Crests), and he were to manifestly praise the Bhagavan with his melodious voice, then the Bhagavan would arise from his samādhi.' Thus, he requested the Gandharva son Pañcaśikha. He, too, through the power of the Bhagavan, took up the Gandharva's lute and praised the Bhagavan with five hundred verses of delightful song and music. As he began to praise, the Bhagavan entered into the samādhi called 'Manifestation of Melodious Sounds'. By the power of that samādhi, all the Yakshas, Rakshasas, Asuras, Garudas, Kinnaras, Mahoragas, Gandharvas, and all the sons of gods who dwell in the desire and form realms in the Sahā world gathered there. Those who had faith in music were delighted upon hearing the song. Those who delighted in praise and sweet sounds, upon hearing the Bhagavan's praise, developed exceedingly joyful reverence. Those who delighted in the sound of the flute were delighted upon hearing the sound of the flute.
་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ་སཱ་ལའི་ཕུག་གི་སྒོར་གཟིགས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ཉེ་བར་སོང་སྟེ་ཞུས་པ། བདག་གང་དུ་མཆི་བར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། གནོད་སྦྱིན་དག་ཇི་སྙེད་ལྷགས་པ་རྣམས་འཁོད་ཅིག །དེ་ནས་སཱ་ལའི་ཕུག་དེར་གནོད་སྦྱིན་གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་འཁོད་པ་དེ་ལྟར་སཱ་ལའི་ཕུག་རྒྱ་ཆེ་བར་གྱུར་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་འཁོར་དེ་དག་ལ་ཆོས་བསྟན་ 15-2-90b ཏེ། འཁོར་དེ་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་ཐོས་ཏེ། དེ་དག་ལས་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་དང་། བྱེ་བ་ཕྲག་དགུས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །འཁོར་དེ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐེག་པ་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འབའ་ཞིག་ཐོས་སོ། །དེར་དྲི་ཟའི་བུ་གཙུག་ཕུད་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་ནི་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་དག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཉན་ཐོས་དང་། ཁ་ཅིག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པར་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ཡང་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་ཞིང་ཚེ་ལོ་སྟོང་དུ་ནུར་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་གོ་སྐབས་ཡངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱང་འདི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ནི་སུས་ཀྱང་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་སྟེ། དེའི་མཐའ་སུས་ཀྱང་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྐུ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་སྟེ། དེའི་སྤྱི་གཙུག་ལྟ་བའམ་སྐུའི་མཐའ་ནི་སུས་ཀྱང་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དེ་ནི། སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་འདུས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་ཁོང་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་། 15-2-91a དེ་ན་རྒྱུ་བར་གྱུར་ཏམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་བ་སྤུའི་སྒོ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཤིང་འབྱུང་བར་གྱུར་ཀྱང་། དེ་དག་གིས་ཆེར་ན་ལྷའི་མིག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་བ་སྤུའི་སྒོ་གཅིག་གི་མཐའ་ཡང་འབྲི་བའམ་གང་བར་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐུ་རྒྱ་ཆེའོ། །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་པོ་ཇི་སྙེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞི
【現代漢語翻譯】 然後，世尊從禪定中起身，看著娑羅樹洞的門口。帝釋天走近問道：『我該去哪裡？』佛陀回答說：『讓所有前來的夜叉都進來。』於是，娑羅樹洞里擠滿了相當於十二條恒河沙數的夜叉。娑羅樹洞變得如此寬廣。如來為他們說法，那些屬於聲聞乘的人聽聞了聲聞乘的教法，其中九億九千萬的人獲得了預流果。那些屬於大乘的人只聽聞了大乘的教法。在那裡，以持五髻的樂神之子為首的一千八百億人，都安住于不退轉的無上正等菩提。那些沒有發起三乘之心的人中，一些人發起了無上菩提之心，一些人發起了聲聞之心，一些人發起了獨覺之心。』 帝釋天 कौशिका (kauśika，考希卡，貓頭鷹) 也從恐懼中解脫出來，壽命延長至一千年，並安住于不退轉的無上正等菩提。善男子，如來釋迦牟尼就是這樣擁有廣闊的空間。如來的音聲輪圍也如此廣大，沒有人能夠測量其音聲輪圍的邊際。同樣，他善於成熟眾生的方便也極其廣大，沒有人能夠測量其邊際。如來的身體也極其廣大，沒有人能夠測量其頂髻或身體的邊際。如果這個娑婆世界的所有眾生都進入如來的體內，並在其中行走，或者進入如來的一毛孔並出來，即使是天眼也無法測量如來一毛孔的邊際是縮小還是擴大，他的身體就是如此廣大。』 此外，如來釋迦牟尼擁有廣大的佛土，十方如恒河沙數般的佛土，例如現在的佛土。
【English Translation】 Then, the Blessed One arose from that samadhi and looked at the entrance of the Sal grove. Indra approached and asked, 'Where should I go?' He replied, 'Let all the yakshas who have come gather.' Then, the Sal grove was filled with yakshas as numerous as the sands of twelve Ganges Rivers, and the Sal grove became vast. The Tathagata taught the Dharma to that assembly. Those who were followers of the Shravaka path heard the teachings of the Shravaka path, and nine hundred and ninety million of them attained the fruit of Stream-entry. Those in that assembly who were followers of the Mahayana path heard only the teachings of the Mahayana path. There, eighteen trillion, led by the Gandharva son with five crests, were established in irreversibility from unsurpassed perfect enlightenment. Of those who had not generated the mind for the three vehicles, some generated the mind for unsurpassed enlightenment, some for the Shravaka path, and some for the Pratyekabuddha path. Indra कौशिका (kauśika, Kaushika, Owl) also became completely liberated from fear, his lifespan extended to a thousand years, and he was established in irreversibility from unsurpassed perfect enlightenment. Son of good family, the Tathagata Shakyamuni is thus so vast in scope. The mandala of the Tathagata's voice is also so vast that no one can measure the extent of its mandala. Similarly, his skill in methods for completely maturing beings is also vast, and no one can measure its extent. The body of the Tathagata is also vast, and no one can measure the crown of his head or the extent of his body. If all the beings in the Buddha-field of Saha were to enter the Tathagata's body and move within it, or enter and exit through one pore of the Tathagata, even with divine eyes, they could not measure whether the extent of that one pore of the Tathagata was shrinking or expanding. His body is so vast. Furthermore, the Tathagata Shakyamuni possesses a vast Buddha-field, as do the Buddha-fields in the ten directions, as numerous as the sands of the Ganges River, such as the present Buddha-field.
ང་མི་མཇེད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དེ་ན་རྒྱུ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་སྔོན་དང་པོར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གངྒཱའི་ཀླུང་གཅིག་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཕར་ཞོག །གངྒཱའི་ཀླུང་སྟོང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་པོ་དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་དག །དཔེར་ན་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་ཞུགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་ན་རྒྱུ་བར་འགྱུར་རོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་སྔོན་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟ་བུ་བཏབ་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་ 15-2-91b པ་དེ་ནི་ཇི་སྐད་སྨྲོས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་མེ་ཏོག་ཟླ་བ་མཛེས་པ་འདི་ལོངས་ལ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་མི་མཇེད་དེར་དེངས་ཤིག །ངའི་ཚིག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ལ་སྙུན་མི་མངའ་འམ། ཐུགས་བདེ་འམ་ཞེས་ཀྱང་སྙུན་གསོལ་ཅིག །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་གཟི་བརྗིད་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་པོ་དེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་བསྒྲགས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྣང་བའི་འོད་ཟེར་ཕོ་ཉར་མངགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉི་ཁྲི་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མེ་ཏོག་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པ་ནས་འཕགས་ཏེ། མི་མཇེད་འདིར་ཕྱིན་ནས་ཇི་སྐད་བྱུང་བ་རྣམས་གསོལ་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་མི་འཁྲུགས་པའི་གདན་གཡོ་བ་སོགས་སྔར་ཇི་སྐད་སྨྲོས་པ་བཞིན་དུ། ཞིང་དེའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། གཞན་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་ནས་མངགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཕོ་ཉར་མངགས་པ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབས་པ་མཐར་ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། འདི་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་མེད་ 15-2-92a པའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ངས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་བཅུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་སངས
【現代漢語翻譯】 正如我（指釋迦牟尼佛）所在的娑婆世界一樣，如果所有充滿眾生的這些有情都進入到佛的凈土，他們都會在那裡活動。為什麼呢？因為如來最初發起無上菩提心時，就發了這樣的愿。善男子們，不要說一個恒河沙數的世間，即使是成千上萬個恒河沙數那樣廣大的世間，比如現在像我所在的娑婆世界一樣，所有充滿眾生的有情都進入到娑婆世界，所有這些廣大的有情都會在那裡活動。善男子們，如來最初發心時，爲了獲得無上智慧而發了這樣的愿，所以，如來具有如此廣大的凈土。如來釋迦牟尼佛之所以勝過其他如來，是因為前面所說的四種功德。善男子們，拿著這朵美麗的月亮花，前往西方，在你所能見到的佛的凈土。用我的話問候如來釋迦牟尼佛，是否安康，是否快樂。就這樣，如來無垢光榮功德王派遣菩薩秘密宣告和菩薩光明使者，與兩萬菩薩一起，以如來的神力，在一瞬間從花遍開的世界來到娑婆世界，稟告了所發生的一切。同樣，從極樂世界，不動佛的寶座搖動等等，如前所述。從該凈土派遣的菩薩，以及從東方諸佛處派遣的無數菩薩作為使者，當東方諸佛的名號和佛土完全圓滿時，世尊釋迦牟尼佛說：『從這裡向南，在沒有一切憂惱的世間，有如來名為無憂德，那也是我最初發起菩提心並投入實踐的地方。』等等。 。
【English Translation】 Just as this Sahā world of mine (referring to Śākyamuni Buddha), if all sentient beings filling it were to enter a Buddha-field, they would all move about there. Why? Because when the Tathāgata first generated the mind for unsurpassed Bodhi, he made such a vow. Sons of good family, not to mention one Ganges' sand-like world, even thousands upon thousands of Ganges' sand-like vast worlds, such as now, like my Sahā world, all sentient beings filling it were to enter the Sahā world, all these vast beings would move about there. Sons of good family, when the Tathāgata first generated the mind, he made such a vow to attain unsurpassed wisdom, therefore, the Tathāgata possesses such a vast field. The Tathāgata Śākyamuni is superior to other Tathāgatas because of the four qualities mentioned earlier. Sons of good family, take this beautiful moon-flower and go to the west, to the Buddha-field you can see. With my words, greet the Tathāgata Śākyamuni, asking if he is well and happy. Thus, the Tathāgata Immaculate Glory Qualities King sent the Bodhisattva Secret Proclamation and the Bodhisattva Light Messenger, along with twenty thousand Bodhisattvas, by the power of the Tathāgata, in a single moment from the world of Flower Blossoms Everywhere, arriving in this Sahā world, and reported all that had happened. Similarly, from the Land of Supreme Bliss, the shaking of the seat of the Buddha Akṣobhya, etc., as mentioned before. The Bodhisattvas sent from that field, and the countless Bodhisattvas sent as messengers from the presence of the Buddhas of the East, as soon as the names of the Buddhas of the East and the Buddha-fields were completely accomplished, the Bhagavan Śākyamuni said: 'From here to the south, in the world free from all sorrow, there is a Tathāgata named Aśokatejas (無憂德，Myān ngan med pa'i dpal), that is also where I first generated the mind of Bodhi and entered into practice.' etc. .
་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་ཞིང་བསྒྲགས་པ་ན། ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གི་གདན་གཡོས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་ཕོ་ཉར་མངགས་པ་སོགས་གོང་བཞིན་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་རྫོགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་འདི་ནས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བློ་གྲོས་ཉེར་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་རི་བོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་པ་དེ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་མཚན་དང་ཞིང་བསྒྲགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ལ་བཅུག་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བཀོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་གདན་གཡོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པ་ཞིང་འདིར་སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་ལྷགས་པ་གོང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་དང་སྟེང་དང་འོག་དང་ཤར་ལྷོ་ལ་སོགས་པ་ནས་བྱང་ཤར་གྱི་བར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་ཞིང་བསྒྲགས་ཏེ། དཔེར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་བྱང་ཤར་གྱི་ལོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དགུ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འདས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གདུགས་བྲལ་མངོན་པར་འཕགས་པ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་སཱ་ལའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོར་ངས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཛིན་ཏུ་བཅུག་ཅིང་ 15-2-92b ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བཀོད་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་བསྟན་ཐོབ་བོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་བསྒྲགས་པ་དེས་དེ་དག་གི་གདན་གཡོས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མངགས་པའི་བར་དུ་གོང་དུ་སྨོས་པ་བཞིན་ཏེ། མདོར་ན་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་དག་ནས་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གི་དྲུང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པ་ཞིང་འདིར་ལྷགས་ཏེ། ཞིང་དེ་དག་གི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་བསྐུར་ཞིང་སྙུན་དྲི་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་ནི་བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་ཕར་ཕྱིན་ལ་བཀོད་ནས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་སྟེ་ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཕྲིན་སྤྲིངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་བཅུ་ནས་ལྷགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚད་མེད་པ་འདུས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མི་མཇེད་དུ་འདུས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རེ་རེའི་ལུས་ཀྱང་དཔག་ཚད་ཀྱི་ཚད་ཙམ་དུ་གྱུར་ནས་ཞིང་འདིའི་ས་དང་བར་སྣང་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་དག་གིས་ཁྱབ་པར་མ་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་། སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་པར་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་མཐོང་བར་ཟད་ཀྱིས་གཅིག་གིས་ནི་གཅིག་མ་མཐོང་ངོ་།
【現代漢語翻譯】 當宣說諸佛的名號和佛土時，南方無數不可思議的佛陀的寶座震動，許多菩薩被派遣為使者，如前所述。結束后，世尊說道：『我從這裡向西方宣說名為『智慧寂靜』的佛土，其中有如來名為『珍寶山』等等許多佛的名號和佛土。所有這些都是我最初引入菩提，並安置於菩提行中。』世尊如此宣說后，諸佛的寶座震動，無量菩薩爲了供養和侍奉此佛土的佛陀而前來，如前所述。 同樣，從北方、上方、下方、東南等方向，直到東北方向，都宣說了諸佛的名號和佛土。例如，從這個佛土向東北方向，經過九十八俱胝那由他百千佛土之後，有一個名為『勝利』的佛土，其中有如來名為『無傘蓋殊勝妙音之子娑羅王』。這也是我最初引入其證得無上菩提，並安置於六波羅蜜多中，從而獲得無上圓滿菩提的授記。』如此等等宣說諸佛名號，導致他們的寶座震動，直到派遣菩薩，都如前所述。簡而言之，從十方無數佛陀處，無量菩薩來到此佛土。那些佛土的諸佛獻上鮮花並問候病情，並傳話說：『如來釋迦牟尼是我們的善知識，他最初引導我們進入菩提，並將我們安置於波羅蜜多中，從而獲得授記，現在成佛併爲眾生說法。』 如此，當從十方而來的無量菩薩聚集之時，如來釋迦牟尼以神通力，使娑婆世界聚集的所有眾生，每一個的身體都變得有量，大約一由旬大小，以至於此佛土的地面和虛空中，沒有一處不被這樣的眾生所佔據。然而，所有這些眾生只能看到如來釋迦牟尼，除此之外，只能看到空曠的虛空，彼此之間互不相見。
【English Translation】 When proclaiming the names and realms of the Buddhas, the thrones of countless immeasurable Buddhas in the southern direction shook, and many Bodhisattvas were sent as messengers, as before. After that was completed, the Bhagavan (Blessed One) said, 'From here, towards the west, there is a Buddha-field called 'Wisdom's Quiescence,' where dwells the Tathagata (Thus-Gone One) called 'Jewel Mountain,' and so forth, proclaiming the names and realms of many Buddhas. All of them were first brought into Bodhi (Enlightenment) by me, and placed in the practice of Bodhi.' When he had spoken, the thrones of those Buddhas shook, and immeasurable Bodhisattvas came to this realm to worship and attend to the Buddhas, as before. Similarly, from the north, above, below, and southeast, and so on, up to the northeast, the names and realms of the Buddhas were proclaimed. For example, from this Buddha-field, in the direction of the northeast, after passing ninety-eight kotis of nayutas of hundreds of thousands of Buddha-fields, there is a Buddha-field called 'Victory,' where dwells the Tathagata called 'Incomparably Exalted Son of Vaishravana, King of Sala.' He too was first brought by me to take hold of unsurpassed Bodhi, and placed in the six paramitas (perfections), and then obtained the prophecy of unsurpassed perfect enlightenment.' Thus, proclaiming the names of the Buddhas caused their thrones to shake, and up to the sending of Bodhisattvas, it was as mentioned before. In short, from the ten directions, from the presence of immeasurable Buddhas, immeasurable Bodhisattvas came to this realm. The Buddhas of those realms sent flowers and inquired about his health, and conveyed the message: 'The Tathagata Shakyamuni is our spiritual friend, who first brought us into Bodhi and placed us in the paramitas, and then we obtained the prophecy, and now he has become a Buddha and teaches the Dharma to sentient beings.' Thus, when the immeasurable Bodhisattvas who had come from the ten directions had gathered, the Tathagata Shakyamuni, by his miraculous power, caused the body of each of the sentient beings gathered in this world to become the size of a yojana (a unit of distance), so that there was no place in the ground and space of this realm that was not filled with such sentient beings. However, all those sentient beings could only see the Tathagata Shakyamuni, and apart from that, they could only see empty space, and none could see each other.
།དེ་དག་གི་མིག་ལམ་དུ་རི་རབ་དང་ཁོར་ཡུག་ལ་སོགས་པ་གཞན་གང་ཡང་མ་སྣང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཁའ་ཁྱབ་ 15-2-93a ཆོས་སེལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་དྲི་མ་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུའི་བ་སྤུའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞུགས་ཏེ། གང་དག་ཞིང་ཁམས་མི་མཇེད་འདིའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་ངོ་། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་སེམས་བྱུང་དག་ཀྱང་གཟུགས་ལ་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བའི་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་ནས་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤུའི་སྒོ་འབའ་ཞིག་ལ་ངེས་པར་རྟོག་སྟེ། དེར་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལྟ་བུར་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་ལྗོན་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་དང་། རས་བཅོས་བུ་སྣ་ཚོགས་དང་། གོས་དང་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་དཔུང་རྒྱན་དང་མུ་ཏིག་གི་ཆུན་པོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དེ་དག་མཐོང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཅག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེ་བལྟར་འདོང་ངོ་སྙམ་ནས། གང་དག་མི་མཇེད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པའི་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ལས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་པ་རྣམས་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་། དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་པ་རྣམས་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་སེམས་ཅན་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་བ་སྤུའི་སྒོ་དག་ནས་སྤུའི་ནང་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་དེ་དག་སླར་བསྡུས་ཏེ་བཞེངས་པ་དང་། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། དེ་ 15-2-93b བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ག་ལ་བཞུགས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཁོང་པར་ཞུགས་པར་ཤེས་བཞིན་གྱིས་སོམས་ཤིག །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཕྱི་ནང་བཅས་པར་མཐོང་ཞིང་ཇི་ལྟར་བདག་ཅག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཁོང་པར་ཞུགས་ཏེ་འདུས་པར་གྱུར་པ་རང་རང་གི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ནས་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། །བདག་ཅག་གང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཁོང་པར་ཞུགས་ཤིང་སུས་འདིར་བཅུག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་སྒྲས་མངོན་པར་གོ་བར་བྱས་ཏེ། སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཉོན་ཅིག །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པར་མཛད་པའི་སྟོན་པས། ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོམས་ཤིག །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ
【現代漢語翻譯】 在他們的視線中，須彌山（Sumeru，佛教宇宙觀中的中心山）和周圍環境等任何事物都不再顯現。 那時，如來（Tathagata，佛的稱號）釋迦牟尼（Shakyamuni，佛教創始人）進入名為『虛空遍滿凈除法』的甚深禪定。由於這個禪定，月亮般美麗無垢的鮮花進入了世尊（Bhagavan，佛的稱號）身體的每一個毛孔，所有屬於這個娑婆世界（Sahā，我們所居住的這個世界）的眾生都看到了這一景象。這些眾生的心和心所（mental events）都從對色相的普遍關注中解脫出來，他們僅僅專注於世尊的毛孔。例如，就像極樂世界（Sukhavati，阿彌陀佛的凈土）的樂園一樣，那裡有各種珍寶樹木、花果、絲綢裝飾、華蓋、旗幟、幡幢、臂釧和珍珠串等裝飾品。當他們看到這些時，這些眾生心想：『我們去參觀那個樂園吧。』除了地獄眾生、閻羅王的世界、畜生道的眾生和無色界的眾生之外，所有屬於娑婆世界的其餘眾生都從如來的毛孔進入了他的身體。 然後，世尊收回了他的神通，起身。之後，眾生互相看見，說道：『如來釋迦牟尼在哪裡？』慈氏菩薩（Maitreya Bodhisattva，未來佛）說道：『諸位眾生，你們要知道，我們都進入瞭如來的身體之中。』然後，眾生們看到了如來的身體內外，他們親眼目睹了自己是如何進入並聚集在如來的身體之中的，他們心想：『我們是從哪裡進入如來的身體的？是誰把我們帶到這裡的？』 然後，慈氏菩薩用清晰的聲音向所有在場的眷屬說道：『你們聽著！這是如來的神通和變化，是爲了利益我們而示現的導師所作的教法。因此，你們所有眾生都要思考！』然後，所有在場的眷屬合掌。
【English Translation】 In their sight, nothing else appeared, neither Mount Sumeru (Sumeru, the central mountain in Buddhist cosmology) nor the surrounding environment. At that time, the Tathagata (Tathagata, title of the Buddha) Shakyamuni (Shakyamuni, the founder of Buddhism) entered a profound samadhi (meditative state) called 'Extremely Purified Pervasion of Space Dharma.' Because of this samadhi, the moon-like beautiful and immaculate flowers entered every pore of the Bhagavan's (Bhagavan, title of the Buddha) body, and all beings belonging to this Saha world (Sahā, the world we live in) saw this sight. The minds and mental events of these beings were liberated from the universal attention to form, and they focused solely on the pores of the Bhagavan. For example, like the pleasure garden of Sukhavati (Sukhavati, the Pure Land of Amitabha Buddha), there were various jeweled trees, flowers and fruits, silk decorations, canopies, flags, banners, armlets, and strings of pearls. When they saw these, these beings thought: 'Let us go and visit that pleasure garden.' Except for the beings in hell, the world of Yama, the beings in the animal realm, and those who dwell in the formless realms, all the remaining beings belonging to the Saha world entered the body of the Tathagata through his pores. Then, the Bhagavan withdrew his miraculous powers and arose. After that, the beings saw each other and said: 'Where is the Tathagata Shakyamuni?' Maitreya Bodhisattva (Maitreya Bodhisattva, the future Buddha) said: 'O beings, you should know that we have all entered the body of the Tathagata.' Then, the beings saw the inside and outside of the Tathagata's body, and they witnessed for themselves how they had entered and gathered in the Tathagata's body, and they thought: 'From where did we enter the Tathagata's body? Who brought us here?' Then, Maitreya Bodhisattva made it clearly understood with a clear voice to all the assembled retinue: 'Listen! This is the miraculous power and transformation of the Tathagata, the teaching given by the Teacher who acts for our benefit. Therefore, all of you beings should contemplate!' Then, all the assembled retinue joined their palms together.
་སྦྱར་བས་བཏུད་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཏོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འཁོར་བའི་འདམ་ལས་བསྒྲལ་བ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལ་གཟུད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཟུད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་གཟུད་ 15-2-94a པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཕན་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པ་དང་ཞེས་སོགས། དེ་དག་ནི་བདེ་བ་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུད་པ་རྣམ་པ་བཅུའོ་ཞེས་པའི་བར་དང་། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྒོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཆད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། གདེག་པ་མེད་པ་དང་། བཞག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་ཁོང་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་གངྒཱའི་ཀླུང་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱིས་བྱེ་མ་སྙེད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་ཇི་སྙེད་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་གཟུངས་དང་བཟོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་སྤུ་སྒོ་དག་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པ་དང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྐུའི་ཚད་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུར་རང་རང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དག་ཏུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཤར་ཕྱོགས་ལོགས་སུ་དོང་བ་དེ་དག་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དཔག་མེད་གྲངས་མེད་པ་དག་འདས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 15-2-94b པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ཉམས་པ་མེད་ཅིང་དེར་ཡང་ཚིག་དང་དོན་དང་ཡིག་འབྲུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་སྔ་ན་འདུག་པས་ཐོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་སྐུ་སྐྱེ་བའམ་བྲི་བར་མི་མངོན་ཞིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དག་གིས་ཁྱབ་པར་སྣང་སྟེ། སྤུའི་སྒོ་གཅིག་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དཔག་ཏུ་མེད་ཅིང་གྲངས་མེད་པ་དག་འཇུག་ཅིང་འབྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་སྤུའི་སྒོ་གཉིས་པ་ནས་སྤུའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དག་ཏུ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་དེ་
【現代漢語翻譯】 以塗油供養，世尊開示了一切安樂之行。那是什麼呢？即：從輪迴的泥潭中解脫出來，進入八正道，進入一切智智，圓滿一切智智的自生智慧。於此，將發起禪定之心完全迴向，有十種方式，即：爲了真實生起利益之事物，以大慈悲心安住於一切眾生等等。這些是將一切安樂之行迴向的十種方式。完全了知無相之門，證悟之行，以及於一切法作無我之想，證悟心無生滅，這就是不退轉地，於此，入和出皆已斷絕，無有分別，無有執著，無有安立。當宣說此法門時，進入如來身中的恒河沙數八百億眾生，皆得無上圓滿菩提不退轉。在那裡，無數的菩薩們獲得了各種陀羅尼和忍辱，然後他們全部從如來的毛孔中出來，感到非常驚奇，向世尊頂禮，爲了衡量如來的音聲壇城和身量，各自向十方諸佛剎土而去。之後，那些向東方離去的菩薩們，雖然經過了無數無量的東方佛土，仍然覺得如來釋迦牟尼的音聲壇城沒有衰減，在那裡也同樣聽到了詞句、意義和各種文字的聲音，就像在如來面前聽到的一樣。如來釋迦牟尼的身軀既不生起也不衰減，如來的身軀顯現為被菩薩和聲聞所遍滿，即使在一個毛孔中，也顯現出無數無量的菩薩和聲聞出入。同樣，從第二個毛孔到所有毛孔之間，也都是如此顯現，就像東方菩薩們所看到的那樣。
【English Translation】 Having offered with ointment, the Bhagavan (Blessed One) taught all the practices of Sukhavati (blissful conduct). What are they? Namely: being liberated from the mire of Samsara (cyclic existence), entering the Noble Eightfold Path, entering Sarvajñāna (all-knowingness), and perfecting the self-arisen wisdom of Sarvajñāna. To that end, there are ten ways to completely dedicate the generation of the mind for Samadhi (meditative concentration), namely: for the sake of truly generating beneficial things, abiding in all sentient beings with the mind of great compassion, and so on. These are the ten ways of dedicating all the practices of Sukhavati. The practice of fully knowing the gate of signlessness, realizing it, and contemplating all Dharmas (phenomena) as without self, and realizing that the mind is without arising and without ceasing, is the stage of non-retrogression, where entry and exit are cut off, and there is no discrimination, no attachment, and no establishment. When this Dharma (teaching) was taught, eight hundred billion Ganges sands of sentient beings who had entered the body of the Tathagata (Thus-Gone One) became non-retrogressive from Anuttara-samyak-sambodhi ( unsurpassed, complete and perfect enlightenment). There, countless Bodhisattvas (enlightenment beings) obtained various Dharanis (incantations) and Kṣantis (patience), and then they all emerged from the pores of the Tathagata's body, feeling astonished, prostrated to the Bhagavan, and went to the Buddha-fields in the ten directions to measure the Mandala (circle) of the Tathagata's voice and the extent of his body. Then, those Bodhisattvas who departed to the eastern direction, even though they passed immeasurable and countless Buddha-fields in the east, still felt that the Mandala of the voice of the Tathagata Shakyamuni (Sage of the Shakya clan) had not diminished, and there they also heard the sounds of words, meanings, and various letters in the same way as they had heard them when they were in the presence of the Tathagata. The body of the Tathagata Shakyamuni does not appear to arise or diminish, and the body of the Tathagata appears to be pervaded by Bodhisattvas and Shravakas (listeners), and even in one pore, countless Bodhisattvas and Shravakas appear to enter and emerge. Similarly, from the second pore to all the pores, it appears in the same way, just as it appears to the Bodhisattvas of the east.
བཞིན་དུ་ལྷོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ཇི་སྙེད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུའི་ཁོང་པར་ཞུགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་། སྐུའི་སྤུའི་སྒོ་ལས་ཕྱིར་ཐོན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དོན་དང་ཡིག་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་ཅིང་སྤྱན་སྔ་ན་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཆར་ཕབ་སྟེ་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་གདུགས་དང་བ་དན་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཇིགས་མེད་ཡང་དག་འདྲེན་ཞེས་བྱ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཏུད་དེ། ལུང་བསྟན་པ་བ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་འདིའི་མིང་ཅི་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཐམས་ཅད་ 15-2-95a མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་མང་པོ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མང་པོ་འདུས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལུང་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མི་འཇིགས་པའི་ལམ་དུ་སྒྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡང་གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འཛིན་འཆང་ཀློག་པ་དང་། གཞན་དག་ལ་ཡང་ཐ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་བགྱིད་པ་དེ་བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ངས་དེའི་བསོད་ནམས་སྔར་ཡང་སྨྲས་ཏེ། ད་ཡང་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་ན། གང་ལ་ལ་ཞིག་ཆོས་འདི་ཉན་འཆང་ཀློག་པ་དང་། གཞན་ལ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཙམ་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང་། གང་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ན་ཐ་ན་བྲིས་ཏེ་འཆང་བར་བྱེད་ན་དེ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བཅུའི་བར་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྷ་དང་བདུད་དང་ཚངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེར་བཅས་པའི་སྐྱེ་དགུ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་ཀླུ་དང་། དྲི་ཟ་དང་གྲུལ་བུམ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡང་བའི་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱ་ 15-2-95b བ་དང་། ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། འཐབ་རྩོད་འགྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་རླུང་དང་ཆར་དང་འཆི་བ་དང་ནད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། མུ་གེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། བདེ་ཞིང་ལོ་ལེགས་པ་དང་ནད་མེད་པ་ཚོགས་པར་བྱ་བ་དང་། སྐྲག་པ་རྣམས་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་བདེ་བར་བྱ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། དགེ་རྩ་རྣམས་འཕེལ་བར་བྱ་བ་དང་།
【現代漢語翻譯】 同樣地，南方等所有方向的菩薩們也同樣顯現。所有具足的眷屬，有多少進入了世尊的身體里，他們也從世尊身體的毛孔中出來，向世尊頂禮，以各種意義和文字讚頌，並在世尊面前安住。然後，欲界和色界的天人們降下香和花等雨，以音樂聲、傘和幡等供養。之後，大菩薩無畏正引（一個菩薩的名字）合掌向世尊請問：『世尊，這部大預言經的名字是什麼？』 世尊回答說：『名為入於一切智智之相的總持之門，也名為諸佛眾多，也名為眾多集會，也名為菩薩授記，也名為度脫于無畏之道等等，也名為大悲白蓮。』又問：『尊者世尊，善男子或善女子，誰受持、讀誦這部法，甚至為他人廣說一句偈頌，會產生多少福德？』 世尊回答說：『我以前也說過他的福德，現在再簡略地說，無論是誰聽聞、受持、讀誦此法，為他人廣說一句偈頌，或者在未來五百年中，哪怕是書寫並受持，他所生的福德都非常多。那些菩薩在十個大劫中修持六波羅蜜多的福德聚也不是這樣。』 『為什麼呢？因為要使天、魔、梵天，以及沙門、婆羅門等一切眾生，還有夜叉、龍、乾闥婆、鳩槃荼、餓鬼、羅剎、非天等一切世間的嗔恨之心得以平息，一切疾病得以平息，一切爭鬥得以平息，一切非時風雨、死亡和疾病得以平息，一切饑荒得以平息，帶來安樂和豐收，使無病聚集，使恐懼者無懼安樂，使煩惱得以平息，使善根得以增長。
【English Translation】 Similarly, the Bodhisattvas in all directions, including the south, also appeared in the same way. All the complete retinues, as many as entered the Blessed One's body, also emerged from the pores of the Blessed One's body, prostrated to the Blessed One, praised him with various meanings and words, and remained in his presence. Then, the gods of the desire and form realms rained down showers of incense and flowers, and made offerings with musical sounds, umbrellas, banners, and so on. Then, the great Bodhisattva Fearless Right Guide (name of a Bodhisattva) folded his palms and asked the Blessed One: 'Blessed One, what is the name of this great prophecy sutra?' The Blessed One replied: 'It is called the Dharani Gate that Enters into the Aspect of Omniscience, and it is also called Many Buddhas, and it is also called Assembly of Many, and it is also called Prophecy of Bodhisattvas, and it is also called Deliverance on the Path of Fearlessness, and it is also called Great Compassion White Lotus.' He further asked: 'Venerable Blessed One, how much merit will a son or daughter of good family generate if they uphold, recite, and read this Dharma teaching, and even extensively explain even a single verse to others?' The Blessed One replied: 'I have spoken of his merit before, and now I will briefly say it again. Whoever listens to, upholds, recites, and reads this Dharma, and extensively explains even a single verse to others, or even writes and upholds it in the future five hundred years, will generate a great amount of merit. The accumulation of merit of those Bodhisattvas who practice the six perfections for ten great kalpas is not like that.' 'Why is that? Because it is to pacify the minds of hatred in the world, including gods, demons, Brahma, and all beings including ascetics and Brahmins, as well as yakshas, nagas, gandharvas, kumbhandas, pretas, rakshasas, and asuras, to pacify all diseases, to pacify all strife and contention, to pacify all untimely winds, rain, death, and diseases, to pacify all famines, to bring about happiness and good harvests, to gather together health, to make those who are afraid fearless and happy, to pacify afflictions, and to increase virtuous roots.'
ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བ་དང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱ་བ་དང་། རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་འདུག་པ་དང་། བདུད་བཞི་གཞོམ་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་དང་། འཁོར་མང་པོར་བྱ་བ་དང་། མི་འཇིགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གནས་སུ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ངས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་སུའི་ལག་ཏུ་གཏད་པར་བྱ། སུ་ཞིག་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་ངའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བསྲུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་རྣ་ལམ་དུ་ 15-2-96a སྒྲོགས་པར་འགྱུར། ཆོས་མིན་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དང་། འདོད་པ་མི་བཟད་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་རྣམས་དང་། ཆོས་ལོག་པས་དཀྲིས་པ་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བ་མེད་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས། འཁོར་དེ་ན་གནོད་སྦྱིན་གྱི་དྲང་སྲོང་བསོད་ནམས་ལྷུན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་དྲང་སྲོང་བསོད་ནམས་ལྷུན་པོ་དེ་ཁྲིད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐད་དུ་ཕུལ་བ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཟུང་ལ། ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུལ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སོང་བའི་བར་དག་གི་རྣ་ལམ་དུ་སྒྲོགས་ཤིག །དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སེམས་སྐྱེད་དུ་ཆུག་ཅིག །གསོལ་པ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱི་སྟེ། བདག་སྨོན་ལམ་གྱིས་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་འདས་པ་ནས། གནོད་སྦྱིན་གྱི་དྲང་སྲོང་གིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། བདག་གིས་སེམས་ཅན་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་དག་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་པོ་ལ་བཀོད་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་བཀོད་དོ། །བདག་གིས་སེམས་ཅན་གང་དག་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འཛིན་པར་བགྱིད་ 15-2-96b པ་དང་། གང་དག་འདི་ལས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཙམ་གྱི་བར་དག་འཛིན་པར་བགྱིད་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བགྱི་ལགས་སོ། །ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་སྙིང་རྗེ་པདྨ་དཀར་
【現代漢語翻譯】 爲了從三惡道的痛苦中解脫，爲了正確地展示三乘（梵文：Triyāna，指聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）的道路，爲了獲得總持（梵文：dhāraṇī，音譯陀羅尼，總攝憶持之意）、三摩地（梵文：samādhi，心定、等持之意）和忍辱，爲了使一切眾生得以安樂，爲了安坐于金剛座（梵文：Vajrāsana，佛陀成道之處），爲了摧伏四魔（指蘊魔、煩惱魔、死魔、天魔），爲了圓滿顯現菩提之分，爲了證得圓滿正覺，爲了轉法輪，爲了使遠離七聖財（信、戒、慚、愧、聞、舍、慧）的眾生具足菩提之分，爲了利益廣大的眷屬，爲了引導他們進入無畏的城市，我將宣說這神聖的法門。 我應該將這法門託付給誰？誰能在末法時代的五百年中守護我的法門？誰又能將這法門傳到那些沉溺於非法之徒和破戒比丘的耳中？誰能為那些貪戀世俗、被強烈慾望所控制、被邪見所纏繞以及尚未成熟的眾生，不知疲倦地宣講佛法呢？' 世尊思慮之際，具足一切功德的眷屬們以心領會了世尊的心意，看到眷屬中有一位名叫功德山（藏文：བསོད་ནམས་ལྷུན་པོ།）的夜叉仙人。於是，菩薩慈氏（梵文：Maitreya，彌勒菩薩）引領夜叉仙人功德山來到世尊面前，世尊開示道：'大仙，你應受持此法門，並在末法時代的五百年中，向那些不退轉菩薩傳揚，直至他們前往其他國土。愿他們也能生起不退轉之心。' 夜叉仙人回答說：'尊者世尊，我當如是奉行。我從八十四大劫前發願，作為夜叉仙人修持無上圓滿菩提行時，已安置無量眾生於四梵住（慈、悲、喜、舍），並使他們安住于不退轉地。在末法時代的五百年中，無論誰受持此法門，乃至僅僅受持其中四句偈，我都將親自引導他們走向成熟。' 如是，此乃《慈悲白蓮經》。
【English Translation】 To liberate beings from the suffering of the three lower realms, to correctly show the path of the three vehicles (Sanskrit: Triyāna, referring to the Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna), to obtain dhāraṇī (Sanskrit: dhāraṇī, meaning 'total retention'), samādhi (Sanskrit: samādhi, meaning 'mental concentration' or 'equanimity'), and forbearance, to provide sustenance for all sentient beings, to sit upon the Vajrāsana (the seat of enlightenment), to vanquish the four māras (the Skandha-māra, Kleśa-māra, Mṛtyu-māra, and Devaputra-māra), to manifestly perfect the aspects of enlightenment, to attain complete and perfect enlightenment, to turn the wheel of Dharma, to endow beings who are devoid of the seven noble riches (faith, discipline, shame, embarrassment, learning, generosity, and wisdom) with the aspects of enlightenment, to benefit a vast retinue, and to guide them into the state of the city of fearlessness, I shall expound this sacred Dharma. 'To whom should I entrust this Dharma? Who will protect my Dharma in the final five hundred years of the degenerate age? Who will proclaim this Dharma to those who are engrossed in non-Dharma and to monks who have broken their vows? Who will tirelessly teach the Dharma to those who are attached to worldly things, overwhelmed by intense desires, entangled in wrong views, and to beings who are not yet mature?' As the Bhagavan contemplated this, the retinue, endowed with all virtues, understood the Bhagavan's intention and saw that there was a Yaksha ascetic named Sonam Lhunpo (Tibetan: བསོད་ནམས་ལྷུན་པོ།, meaning 'Heap of Merit') in the assembly. Then, Bodhisattva Maitreya (Sanskrit: Maitreya, the future Buddha) led the Yaksha ascetic Sonam Lhunpo to the Bhagavan, and the Bhagavan said: 'Great ascetic, you should uphold this Dharma and, in the final five hundred years of the degenerate age, proclaim it to those non-returning Bodhisattvas until they have gone to other lands. May they also generate the non-returning mind.' The Yaksha ascetic replied: 'Venerable Bhagavan, I shall do as you say. From eighty-four great kalpas ago, when I made the aspiration to practice the supreme and perfect Bodhi as a Yaksha ascetic, I have placed countless beings in the four Brahmavihāras (loving-kindness, compassion, joy, and equanimity) and firmly established them on the ground of non-retrogression. In the final five hundred years of the degenerate age, whosoever upholds this Dharma, even if they only uphold a four-line verse from it, I myself will guide them to maturity.' Thus, this is the Sutra of the White Lotus of Compassion.
པོའི་སྔོན་གྱི་རབས་ལུང་བསྟན་པའི་ཚུལ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་བྱས་པ་འདིའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པ་མཆོག་གི་བཀའ་དྲིན་དང་ཡོན་ཏན་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཤེས་ནས་དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདིས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མདུན་དུ་བྱས་ནས་བདག་ཅག་སྙིགས་མ་ལྔའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ཆུང་བ་དང་། གཏི་མུག་ཆུང་བ་དང་། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། ཕྱིས་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་དེ་ལྟར་ཞིང་རྣམ་པར་སྦྱོང་ངོ་། །ཀུན་དགའ་བོ་དུས་དེ་དང་ཚོད་དེ་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཆུང་བ་དང་། ཞེ་སྡང་ཆུང་བ་དང་། གཏི་མུག་ཆུང་བ་དང་། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱམས་པ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ནི་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ 15-2-97a སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་སྙིགས་མ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་གནས་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་ཤས་ཆེ་བ་དང་། གཏི་མུག་གི་ཤས་ཆེ་བ་དང་། འདོད་ཆགས་བདོ་བ་དང་། ཞེ་སྡང་བདོ་བ་དང་། གཏི་མུག་བདོ་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་དང་། ཆགས་པ་ཡ་ང་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། ཆོས་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཕ་ལ་འཁུ་བ་དང་། མ་ལ་འཁུ་བ་དང་། སྤུན་ལ་འཁུ་བ་དང་། མིང་སྲིང་ལ་འཁུ་བ་དང་། ཁྱོ་ཤུག་ལ་འཁུ་བ་དང་། ཉེ་དུ་ལ་འཁུ་བ་དང་། འཕགས་པ་ལ་འཁུ་བ་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལ་འཁུ་བ་དང་། བདག་ལ་འཁུ་བ་དང་། མི་གཞན་ལ་འཁུ་བ་དང་། མི་དྲི་མ་ཅན་དང་། མི་དམུ་རྒོད་དང་། མི་ཅང་ཤེས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བདག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ། དུས་ཡ་ང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་གནས་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ངས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མདུན་དུ་བྱས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ང་ད་ལྟར་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང་ལྗོངས་དང་ཡུལ་འཁོར་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་རྣམས་སུ་ཞུགས་ཏེ་ཆོས་སྟོན་པ་ན། ང་ལ་ཁ་ངན་ཟེར་ཞེས་གཤེ་རྒྱ་སྟེ་ཚོགས་པར་མི་དབྱུང་བརྩུབ་པ་བརླང་པོ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོ། ང་ལ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་
【現代漢語翻譯】 通過彙集對過去佛陀時代預言的描述，並使其完整無缺，以此方式，我們應通過了解導師的恩德和功德的原因，從而生起信心。因此，我們的導師以大慈悲為先導，證悟成佛，成為我們五濁惡世眾生的怙主。《寶積經·慈氏菩薩請問品》中記載：『阿難，當大菩薩慈氏過去行菩薩行時，他清凈了他的佛土，使得眾生的貪慾減少，嗔恨減少，愚癡減少，並具足十善業道。他發願：『將來我證得無上圓滿菩提時，該有多好啊！』阿難，那個時間和時機將會到來。屆時，眾生的貪慾將會減少，嗔恨將會減少，愚癡將會減少，並具足十善業道。此後，大菩薩慈氏將憑藉願力的力量，證得無上正等正覺。阿難，我過去行菩薩行時，在五濁惡世中，眾生的貪慾熾盛，嗔恨熾盛，愚癡熾盛，貪戀世俗，被強烈的執著所控制，持有邪見，忤逆父親，忤逆母親，忤逆兄弟，忤逆姐妹，忤逆夫妻，忤逆親友，忤逆聖者，忤逆堪布和阿阇黎，互相爭鬥，與品行不端者、粗暴者和無知者為伍。我發願：『將來我在這險惡的時代證得無上圓滿菩提時，該有多好啊！』阿難，我以大慈悲為先導，安住于如此險惡的時代。憑藉大慈悲，我現在進入城鎮、鄉村、城市、地區、國家和王宮，宣講佛法。然而，他們卻惡語相向，辱罵我，不讓我進入集會，言語粗魯。阿難，他們還說我是斷滅論者，或者說我是常見論者。』
【English Translation】 By gathering the descriptions of the prophecies of the past Buddhas' times and making them complete, in this way, we should generate faith by understanding the reasons for the kindness and merits of the teacher. Therefore, our teacher, with great compassion as the forerunner, attained Buddhahood as the protector of us sentient beings in the five degenerations. In the chapter 'Requested by Maitreya' of the 'Ratnakuta Sutra': 'Ananda, when the great Bodhisattva Maitreya practiced the conduct of a Bodhisattva in the past, he purified his Buddha-field so that sentient beings would have less attachment, less hatred, less ignorance, and be endowed with the path of the ten virtuous actions. He vowed: 'How wonderful it would be if I were to attain unsurpassed perfect enlightenment in the future!' Ananda, that time and opportunity will come. At that time, sentient beings will have less attachment, less hatred, less ignorance, and be endowed with the path of the ten virtuous actions. After that, the Bodhisattva, the great being Maitreya, will, by the power of his vows, awaken to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. Ananda, when I practiced the conduct of a Bodhisattva in the past, in a world abiding in the five degenerations, sentient beings had much attachment, much hatred, much ignorance, attachment was rampant, hatred was rampant, ignorance was rampant, they were attached to and fixated on non- Dharma, overwhelmed by terrible attachment, held wrong views, were hostile to their fathers, hostile to their mothers, hostile to their brothers, hostile to their sisters, hostile to their spouses, hostile to their relatives, hostile to the noble ones, hostile to their Khenpos and Acharyas, hostile to themselves, hostile to others, and among impure people, rude people, and ignorant people, I vowed: 'How wonderful it would be if I were to attain unsurpassed perfect enlightenment in this terrible time!' Ananda, abiding in such a terrible time, I, with great compassion as the forerunner, and endowed with great compassion, now enter villages, towns, cities, regions, countries, and royal palaces, teaching the Dharma. However, they speak ill of me, scold me, do not allow me into assemblies, and speak rudely. Ananda, they also say that I am a nihilist, or that I am an eternalist.'
ཀྱང་ཟེར་རོ། །འཁོར་འདོད་པ་མང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་གླེང་ངོ་། །ཁྱིམ་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ན་ཡང་ང་ལས་ཀྱང་ 15-2-97b འཐོར་རོ། །དུག་དང་བསྲེས་པའི་ཟས་ཀྱང་སྦྱིན་ནོ། །མེའི་ཕུང་པོ་ཡང་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་སོ། །འདི་ལྟར་སྟེ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཀྱང་། མཛེས་ལྡན་མ་དང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་འཁྲིག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ང་ལ་སྐུར་པ་ཡང་བཏབ་བོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ང་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མདུན་དུ་བྱས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ད་ལྟར་སེམས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་དུལ་བ་འདུལ་བ་ཁུར་ཆེན་པོ་བསྣམས་པ། དཀའ་བ་མཛད་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ༈ 佛陀受生為大悲小生 གཞན་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ་དེའི་སྲས་ཐ་ཆུང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་ཏེ། དེས་སྟག་མོ་བུ་བྱུང་ནས་ཞག་དུ་མར་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ཉེན་པས་རང་གི་བུ་ཡང་ཟ་བ་ལ་ཐུག་པ་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་ཚལ་པས་རང་གི་ལུས་ལས་ཁྲག་ཕྱུང་ནས་སྟག་མོ་ལ་ལྡག་ཏུ་བཅུག་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཤ་མ་ལུས་པ་ཟ་བར་བྱས་ཏེ་ལུས་བཏང་བ་དང་། དགའ་ལྡན་ལྷའི་གནས་སུ་ 15-2-98a སྐྱེས་པ་དེས་ཡང་ཡུམ་གྱི་མྱ་ངན་བསང་བར་མཛད་པ་དང་། ༈ ། 受生為月光王 ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། ལུས་ལ་འོད་ཡོད་པ་དང་། ལྷ་དང་མཚུངས་པར་མཛེས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མངའ་དབང་དང་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན། སྔོན་གྱི་ལས་དགེ་བས་འདི་ལྟར་གྱུར་པས། ད་ཡང་དགེ་བ་བྱ་བར་བསམ་ནས་བང་མཛོད་ཅི་ཡོད་པ་སྦྱིན་པར་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ཟས་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པས་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་དང་འདྲ་བར་བྱས་ནས་བདེ་ཞིང་རྩེན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་སྙན་པས་སའི་སྟེང་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ན། དེར་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆུང་བ་བྱི་མ་སེ་ན་ཞེས་པ་ཕྲག་དོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་འདི་མེད་པར་མ་བྱས་ན་དེའི་གྲགས་པས་བདག་གི་མིང་དང་ཡོན་ཏན་མི་མངོན་པར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པས་དེ
【現代漢語翻譯】 也這樣說。還議論說隨從很多。即使進入我的房間，也會比我更放肆。還供奉摻有毒藥的食物。還準備了火堆。像這樣，即使我成了佛，那個名叫『美貌』的女人，也因為具有淫慾之法而誹謗我。阿難陀，我以大悲為先導，具有大悲心，所以現在為這樣的眾生說法。說完這些話后，具壽阿難陀對世尊這樣說道：世尊，您為這樣的眾生說法，如來、應供、正等覺能夠調伏未調伏者，承擔重任，行持苦行，真是太好了。 佛陀受生為大悲小生 此外，我們的導師爲了眾生的利益，爲了尋求無上智慧，在行持菩薩行時，在無數劫之前，在這個贍部洲，有一位名叫大車王的國王，統治著五千小國。世尊曾轉生為他的小兒子，名叫大悲。他看到一隻母虎產子后，因飢渴所迫，甚至要吃自己的孩子，便以慈悲心用樹枝劃破自己的身體，讓母虎舔舐自己的血，逐漸地讓它吃光了自己的肉，捨棄了身體，並轉生到兜率天。他在那裡也消除了母親的悲傷。 受生為月光王 此外，在過去的時候，世尊曾轉生為統治贍部洲的月光國王。他身體發光，美如天神，擁有國王的權勢和巨大的財富。因為過去善業的緣故，他才能如此。他心想現在也要行善，於是宣告將佈施所有的倉庫。凡是需要食物、衣服、珍寶和藥物等任何東西的人，都讓他們得到滿足，使所有人都像國王自己一樣快樂地嬉戲。當時，國王的名聲傳遍大地，邊境小國卑彌塞那王因此心生嫉妒，心想如果不除掉月光國王，他的名聲就會壓倒我的名字和功德。
【English Translation】 They also say that. They also discuss that there are many followers. Even if they enter my room, they are even more unrestrained than me. They also offer food mixed with poison. They also prepared a fire. Like this, even though I became a Buddha, that woman named 'Beautiful,' because she possesses the Dharma of lust, also slandered me. Ananda, I take great compassion as the guide, possessing great compassion, so now I teach the Dharma to such sentient beings. After saying these words, the venerable Ananda said to the Bhagavan: Bhagavan, you teach the Dharma to such sentient beings, the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha is able to tame the untamed, bear great burdens, and practice austerities, it is very good. Buddha's Birth as Great Compassion Little Being Furthermore, our teacher, for the sake of sentient beings, in order to seek unsurpassed wisdom, when practicing the conduct of a Bodhisattva, in the past beyond countless eons, in this Jambudvipa, there was a king named Great Chariot King, who ruled five thousand small kingdoms. The Bhagavan took birth as his youngest son, named Great Compassion. He saw a tigress who had given birth to cubs, and was threatened by hunger and thirst for many days, even to the point of eating her own cubs. With a compassionate heart, he used a branch to draw blood from his own body, and allowed the tigress to lick it, gradually allowing her to eat all of his flesh, abandoning his body, and was born in the Tushita Heaven. There, he also dispelled the sorrow of his mother. Born as King Moonlight Furthermore, in the past, the Bhagavan was born as King Moonlight, who ruled Jambudvipa. His body was radiant, beautiful like a god, and he possessed the power and great wealth of a king. Because of past virtuous deeds, he was able to be like this. Thinking that he should do good deeds now, he announced that he would give away all the treasures in his storehouses. He satisfied everyone with whatever they desired, such as food, clothing, jewels, and medicine, making everyone happy and playful like the king himself. At that time, the king's fame spread throughout the earth, and the small border king, Bimasena, became jealous, thinking that if he did not eliminate King Moonlight, his fame would overshadow my name and virtues.
་མེད་པའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་མཆོད་གནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕ་མ་ལྟར་བྱམས་པས་བདག་ཅག་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་དགའ་ནས་གང་སུ་དག་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱི་མགོ་བཅད་དེ་འོངས་ན་དེ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱེད་དང་བུ་མོ་ཡང་ཆུང་མར་སྦྱིན་ཅེས་བཀར་བཏགས་པ་དང་། རི་བྲག་ན་བྲམ་ཟེ་དྲག་པོའི་མིག་ཅེས་བྱ་བས་ཐོས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་ 15-2-98b ཅེས་སྨྲས་ནས་ཞག་བདུན་དུ་རང་གི་ལུས་བསྲུང་བའི་སྔགས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལས་ལམ་རྒྱགས་བླང་ཏེ་ལམ་དུ་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱི་ཡུལ་དུས་ས་གཡོ་བ་དང་། སྐར་མ་ལྷུང་བ་སོགས་ལྟས་ངན་པ་མང་པོ་བྱུང་ངོ་། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ངན་པ་རྨིས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་སྲུང་བའི་ལྷ་མོས་བྲམ་ཟེ་དེ་མྱོས་ཤིང་བསླད་པར་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་མ་ཆུད་དོ། །དེ་ནས་གནས་གཙང་མའི་ལྷས་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ལ་སྤྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པའི་ཆེད་དུ་རྨི་ལམ་དུ་དེ་སྦྲན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་ཟླ་བ་ཆེན་པོ་མངགས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་ནས་སུ་འོངས་པ་མ་བགག་པར་ནང་དུ་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །ཟླ་བ་ཆེན་པོ་སྒོར་སོང་བ་དང་སྒོ་སྲུང་བའི་ལྷས་ལུས་བསྟན་ཏེ། ཡུལ་གཞན་ནས་འོངས་པའི་བྲམ་ཟེ་འདིས་སྡིག་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་མགོ་སློང་དུ་འོངས་པས་ནང་དུ་མ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བདེན་ན་གནོད་པའི་ལྟས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཅག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་སྲུང་བའི་ལྷས་བྲམ་ཟེ་དེ་ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། བློན་པོ་ཟླ་བ་ཆེན་པོས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་མགོ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་མགོ་བསླུས་ཀྱང་མ་ཕན་པར་རྒྱལ་པོའི་དབུ་བསླངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཞག་བདུན་ན་བགྱི་བར་ཁས་བླངས་སོ། །དེར་བློན་པོ་ཟླ་བ་ཆེན་པོ་དང་ས་འཛིན་ཡང་མྱ་ངན་གྱིས་སྙིང་གས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་ 15-2-99a རྟེན་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་དབུ་སྦྱིན་པ་ལ་ལྟ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཤོག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་དབུ་མི་སྦྱིན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་ཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པར་རང་གི་དབུ་ལས་ཅོད་པན་ཕུད་པ་ན་འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཀྱི་མགོའི་ཅོད་པན་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་རྒྱབ་ཀྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་དབུ་ཙམ་པ་ཀའི་ཤིང་ལ་བཏགས་ཏེ་མགོ་ཆོད་ལ་ངའི་ལག་ཏུ་བཞག་སྟེ་དེ་ནས་ལོངས་ཤིག །བདག་གི་སྦྱིན་པ་འདིས་སེམས་ཅན
【現代漢語翻譯】 他們向各地的供養處遊方者詢問，『有什麼辦法可以消滅（國王）？』那些人說：『月光國王像父母一樣慈愛一切眾生，我們無法傷害他。』國王聽后很不高興，宣佈：『誰能砍下月光國王的頭顱並帶來，就賞賜他一半的國土，並將我的女兒嫁給他。』住在山巖中的名叫『暴眼』的婆羅門聽到了，說：『我願意這樣做。』於是他念誦了七天的咒語來保護自己的身體，然後從國王那裡領取了路費，踏上了旅途。 當時，月光國王的國土出現了地震、流星墜落等許多不祥之兆。大臣們也做了不好的夢。這時，守護城門的女神阻止了那個醉醺醺、行為不端的婆羅門進入城內。之後，爲了讓國王月光圓滿佈施波羅蜜多，凈居天的天神在夢中勸告了他。於是國王派遣大臣大月亮去傳令，無論誰從城門來，都不要阻攔，讓他們進來。大月亮來到城門，守護城門的女神現身說：『這個從外地來的婆羅門心懷惡意，想要騙取國王的頭顱，所以我沒有讓他進來。』大臣說：『如果真是這樣，那是非常不好的預兆，但是也不能違背國王的命令。』於是守護城門的女神放那個婆羅門進入城內。大臣大月亮給了他五百個用七寶製成的假頭，想讓他用假頭來騙取國王的頭顱，但沒有成功，他還是想要國王的頭顱。國王很高興，答應他七天後執行。於是大臣大月亮和持地也因悲傷而心碎，去世後轉生到了色界天。 國王在全國宣佈：『想要觀看月光國王佈施頭顱的人都來吧！』當時，所有的小國王都聚集在一起，勸阻國王不要佈施頭顱，但無法阻止。當他從自己的頭上取下發髻時，贍部洲所有人的頭上的髮髻都掉落到了地上。之後，在城后名叫『寶珠精華』的園林中，他將頭顱綁在瞻波迦樹上，說：『砍下我的頭，放在我的手中，然後再拿走吧！愿我以此佈施利益一切眾生。』
【English Translation】 They asked the wanderers at all the offering places, 'What means are there to destroy (the king)?' Those people said, 'King Moonlight is as loving as a parent to all beings, we cannot harm him.' The king was very displeased and announced, 'Whoever cuts off King Moonlight's head and brings it, I will reward him with half of the kingdom and give my daughter as a wife.' A Brahmin named 'Violent Eye' living in the rocky mountains heard this and said, 'I will do it.' So he recited mantras for seven days to protect his body, then took provisions from the king and set out on his journey. At that time, many inauspicious omens occurred in King Moonlight's land, such as earthquakes and falling stars. The ministers also had bad dreams. At that time, the goddess guarding the city gate prevented the drunken and immoral Brahmin from entering the city. Then, in order to complete King Moonlight's perfection of generosity, the gods of the Pure Abodes advised him in a dream. So the king sent the minister Great Moon to order that whoever comes from the city gate should not be stopped, but allowed to enter. Great Moon went to the gate, and the goddess guarding the gate appeared and said, 'This Brahmin who has come from another land has come with evil intentions to deceive the king of his head, so I did not let him in.' The minister said, 'If this is true, it is a very bad omen, but the king's order cannot be violated.' So the goddess guarding the city gate let the Brahmin into the city. The minister Great Moon gave him five hundred fake heads made of seven jewels, hoping that he would use the fake heads to deceive the king of his head, but it was unsuccessful, he still wanted the king's head. The king was very happy and promised to do it in seven days. Then the minister Great Moon and Holder of the Earth also died of grief and were reborn in the Realm of Brahma. The king announced throughout the country, 'Those who wish to see King Moonlight give away his head, come!' At that time, all the small kings gathered together and pleaded with the king not to give away his head, but they could not stop him. When he took off the crown from his head, the crowns on the heads of all the people of Jambudvipa fell to the ground. Then, in the garden called 'Essence of Jewels' behind the city, he tied his head to a Champaka tree and said, 'Cut off my head and place it in my hands, and then take it away! May this generosity of mine benefit all sentient beings.'
་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བྲམ་ཟེ་དེས་རལ་གྲིས་གཅོད་པར་གཟས་པ་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་དེས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཐལ་མོ་གཅིག་བསྣུན་པས་འགྱེལ་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཤིང་གི་ལྷ་ལ་སྨྲས་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ངས་ཤིང་འདི་ལས་མགོ་དགུ་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་གོ་དགུ་སྙེད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱས་ཏེ། དེ་འདིས་མགོ་སྟོང་གི་སྦྱིན་པ་ཚང་བས་ན། ངའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ཆད་མ་བྱེད་ཅེས་བསྒོ་བས་ལྷ་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་སླར་སོར་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཏབ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོའི་དབུ་བཅད་དོ། །དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་མི་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་ཅིང་ལྷའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཆར་ཀྱང་བབས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟླ་ 15-2-99b འོད་ཀྱིས་དབུ་བྱིན་པས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲགས་པ་ཆེན་པོས་ས་སྟེང་ཁྱབ་པ་རྒྱལ་པོ་བྱི་མ་སེ་ནས་ཐོས་ནས་མི་དགའ་བར་སྙིང་གས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་སོ། །བྲམ་ཟེས་རྒྱལ་པོའི་དབུ་ཁྱེར་བ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་བཙུན་མོ་སོགས་མི་ཐམས་ཅད་ཆོ་ངེས་བཏབ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཚེ་འཕོས། ཁ་ཅིག་མི་དྲན་པར་མྱོས། ཁ་ཅིག་རང་གིས་གདོང་འབྲད་ཅིང་སྐྲ་འབལ་ཞིང་ས་ལ་འགྲེའོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ན་ཀུན་གྱིས་སྤྱོ་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་དབུ་ཡང་མི་སྡུག་ཅིང་མནམ་པར་མཐོང་ནས་ས་ལ་བོར་ཏེ་སོང་བའི་ལམ་དུ། རྒྱལ་པོ་བྱི་མ་སེ་ན་ཡང་ཚེ་འཕོས་པར་ཐོས་ནས་རེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་སྙིང་གས་ཏེ་ཁྲག་སྐྱུགས་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་གཉིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་ཀྱིས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ་ཚེ་འཕོས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བྱེ་མ་སེ་ན་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་། བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་། བློན་པོ་ཟླ་བ་ཆེན་པོ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། ས་འཛིན་ནི་མཽ་གལ་གྱི་བུ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དྲིན་ལན་བསབས་པའི་མདོ་ལས་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ཆེན་པོས་དབུ་བཏང་བ་ཡང་ཚུལ་འདི་དང་འདྲ་བར་བྱུང་ངོ་། ༈ ། 受生為大施 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་དབང་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་སྟོན་པ་བྲམ་ཟེ་ནྱ་གྲོ་དྷ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་གྱིས་བསྐུར་བ་ཕྱུག་ཁྱད་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་དང་འགྲན་པ་དེའི་བུ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་ 15-2-100a སྐྱེ་བ་བཞེས་ཏེ་ཁྱེའུ་དེ་ཡང་གཟུགས་བཟང་བ། མཚན་དང་ལྡན་པ་རིག་བྱེད་དང་སྒྱུ་རྩལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པར་གྱུར་པ། དེ་འབྱོར་བ་ཆེན་པོས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱིར་དོང་བ་ན། དབུལ་པོ
【現代漢語翻譯】 說完『爲了所有眾生的利益，我想要無上的圓滿菩提』之後，婆羅門準備用劍砍國王的頭。這時，樹神用一隻手掌擊打婆羅門，使他倒地。國王對樹神說：『過去，我也曾用這棵樹佈施了九百九十九個頭顱。現在這個人要完成一千個頭顱的佈施，請不要阻礙我的佈施波羅蜜多和無上菩提。』樹神使婆羅門恢復原狀，國王發下大愿，婆羅門砍下了國王的頭。當時，國王轉生為增長善根的天神。那時，大地發生了六種震動，人和天神都像下雨一樣流淚，天上的花等也如雨般落下。月光國王因佈施頭顱而圓滿了佈施波羅蜜多，這個偉大的名聲傳遍大地。國王比瑪色那聽到后，非常不高興，心碎而死。婆羅門拿著國王的頭走了。所有的小國王、大臣、妃子等人都放聲痛哭，有些人死了，有些人昏迷不醒，有些人抓撓自己的臉，拔自己的頭髮，倒在地上。婆羅門走在路上，所有人都唾罵他，看到國王的頭既醜陋又惡臭，就把它扔在地上走了。在路上，他聽到比瑪色那國王也死了，因希望破滅的悲傷而心碎，吐血而死。國王和婆羅門兩人都轉生到大苦地獄。月光國王因悲傷而死的所有人都轉生到天界。比瑪色那國王是惡魔，婆羅門是天授，大臣月亮是舍利弗，土地神是目犍連，佛陀如是說。在《報恩經》中，大光國王佈施頭顱的故事也與此類似。 受生為大施 過去，在贍部洲，有一位統治整個贍部洲的大國王，他的導師是婆羅門尼拘律陀，他像國王一樣受到所有人的尊敬，財富可以與多聞天王之子相媲美。他的兒子名為大布施，釋迦牟尼佛曾轉生為這個孩子。這個孩子相貌英俊，具足吉相，精通所有吠陀和技藝。一次，他帶著大量的財富走出城市，遇到了一位貧窮的人。
【English Translation】 After saying, 'For the sake of all beings, I desire the unsurpassed, perfect Bodhi,' the Brahmin prepared to cut off the king's head with his sword. At that moment, the tree deity struck the Brahmin with one palm, causing him to fall. The king said to the tree deity, 'In the past, I have also given away nine hundred and ninety-nine heads from this tree. Now this person is about to complete the giving of a thousand heads, so do not obstruct my giving pāramitā and unsurpassed Bodhi.' The deity restored the Brahmin to his original state, and the king made a great vow. The Brahmin then cut off the king's head. At that time, he was reborn as a deity who increases merit. At that time, the earth shook in six ways, and the tears of humans and deities fell like rain, and showers of divine flowers and the like also fell. King Moonlight, by giving his head, perfected the giving pāramitā, and this great fame spread throughout the earth. King Bima Sena, upon hearing this, was very displeased and died of a broken heart. The Brahmin took the king's head and left. All the small kings, ministers, consorts, and other people wept and wailed. Some died, some fainted, some scratched their faces, tore their hair, and fell to the ground. As the Brahmin went on his way, everyone cursed him, and seeing the king's head as ugly and foul-smelling, they threw it on the ground and left. On the road, he heard that King Bima Sena had also died, and heartbroken by the sorrow of unfulfilled hope, he vomited blood and died. Both the king and the Brahmin were reborn in the great hell. All those who died grieving for King Moonlight were reborn as deities in the heavens. King Bima Sena was a wicked demon, the Brahmin was Deva-datta, the minister Moon was Śāriputra, and the earth-holder was Maudgalyāyana, as the Buddha said. In the Sutra of Repaying Kindness, the story of King Great Radiance giving his head is also similar to this. Born as a Great Giver In the past, in this Jambudvipa, there was a great king who ruled the entire continent. His teacher was the Brahmin Nyagrodha, who was revered by all like a king, and whose wealth rivaled that of the son of Vaiśravaṇa. His son was named Great Giving, and Śākyamuni Buddha took birth as this child. The child was handsome, possessed auspicious marks, and had mastered all the Vedas and arts. Once, as he was going out of the city with great wealth, he encountered a poor person.
་དང་། སྡིག་པས་འཚོ་བའི་མི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེའི་མཆི་མ་བླགས་ཏེ་ཡབ་ལ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་ཞུས་པ་དང་གནང་སྟེ། ཡུལ་གྱི་སློང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་བྱིན་པས་རིམ་གྱིས་བང་མཛོད་སུམ་ཆ་གཉིས་ཟད་དེ་གཅིག་ལུས་པ་ན་མཛོད་སྲུང་བར་བྲམ་ཟེ་ལ་དེ་ལྟར་ཞུས་ཀྱང་བུའི་ངོ་མི་ལྡོག་པས་སྨྲ་མི་ཕོད་དོ། །ཁྱེད་ཅག་གིས་མི་ཁོམ་པ་ལྟར་སྙད་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་མཛོད་སྲུང་གནས་གཞན་དུ་སོང་ནས་སྒོ་མི་འབྱེད་པ་དང་འོངས་ན་ཡང་ཡིད་བཞིན་དུ་མི་སྟེར་བས་སློང་མོ་བའི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ན། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལྟར་མཛོད་སྲུང་གིས་ཐུགས་མི་ཐུབ་པས་ཕ་མའི་བཀའ་ཡོད་ལས་ཆེ་ལ། དེར་མ་ཟད་བུས་ཕ་མའི་བང་མཛོད་སྟོང་པར་བྱ་བ་ཡང་མི་རིགས་པས། བདག་གིས་ཐབས་ཤིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་ཡིད་བཞིན་རྙེད་ནས་ནོར་ཟད་མི་ཤེས་པ་བྱས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། མི་རྣམས་ལ་ཐབས་དྲིས་པ་དང་། ཞིང་རྨོ་བ་དང་། རྐང་འགྲོས་སྤེལ་བ་དང་ཚོང་བྱས་ན་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་ནོར་བུ་བླངས་ན་ལེགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དེས་ཞིང་རྨོ་བ་སོགས་ངའི་ཆ་མིན་ཏེ། རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ནས་ནོར་བུ་ལེན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཕ་མ་ལ་དེ་ལྟར་བགྱི་ 15-2-100b བར་ཞུས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱ་མཚོ་ལ་ཞུགས་པ་བདེ་བར་འཁོར་དཀའ་བར་སྨྲས་ཏེ་མ་གནང་ངོ་། །དེར་བསམ་པ་འདི་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕ་མའི་མདུན་དུ་ས་ལ་ཁ་སྦུབས་ཏེ་མི་ལྡང་བར་དམ་བཅས་ནས་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་བསྡད་པ་ལ། ཕ་མས་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་བཟློག་ཀྱང་མ་བཏུབ་ནས། དེ་ནས་ཕ་མས་གནང་སྟེ་ཟས་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་མི་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་འགྲོགས་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཞག་དུ་མ་འདས་པ་ན་མི་རྒོད་ཀྱིས་བཅོམ་སྟེ་ནོར་ཐམས་ཅད་འཕྲོགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་བ་ལས་གྲོང་ཁྱེར་ད་ཤུ་པར་ཞེས་པར་ཕྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་ཀ་བྱི་ལི་ཞེས་པ་དང་འཕྲད་དེ། དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་གསེར་སྲང་སུམ་སྟོང་བསླངས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དེའི་བུ་མོ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་ཀར་འདུག་པ་དེ། རྒྱལ་ཕྲན་བཞི་སྟོང་གིས་བསླངས་ཀྱང་མ་སྟེར་བ་དེས་ཁྱིམ་གྱི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་སྒོ་ན་གནས་པའི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་སྐད་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས། ཕྱི་སྒོ་ན་སྐད་གྲགས་པ་འདི་ཁོ་བོའི་ཁྱིམ་ཐབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སྒོར་བྱུང་བ་དང་ཁྱེའུ་འདི་ནི་གཞན་ལས་འཕགས་སོ་སྙམ་དུ། གསེར་བསླངས་པ་ལ་ལག་པ་ཡ་གཅིག་གིས་གསེར་དང་། གཅིག་གིས་བུ་མོ་ཁྲིད་དེ་གསེར་དང་བུ་མོ་ཡང་བྱིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕྱིར་འཁོར་ན་དེ་བཞིན་བགྱིའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་གསེར་སྲང་སུམ་སྟོང་དང་གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཅ
【現代漢語翻譯】 看到充滿罪惡的生活，他流下同情的眼淚，請求父親佈施，父親答應了他。他把想要的東西都給了城裡的所有乞丐，逐漸地，金庫消耗了三分之二，只剩下一份。他向守衛金庫的婆羅門提出了同樣的要求，但婆羅門不敢違背兒子的意願，所以說不出話來。『你們就找個借口說沒空吧』，正如他所說，守衛金庫的人去了別的地方，不開門，即使來了，也不會隨意給予，所以乞丐們的願望沒有完全實現。偉大的施主心想，守衛金庫的人無法忍受這樣，父母的命令肯定更重要。不僅如此，兒子讓父母的金庫空虛也是不應該的。我應該想個辦法，找到如意珍寶，讓財富用之不竭，從而利益更多的人。於是他向人們詢問方法，有人說耕田、經商，有人說入海取寶。偉大的施主心想，耕田等不是我的份內事，我應該入海取寶。於是他向父母請求這樣做。 他們說入海難以平安歸來，沒有答應。在他沒有實現這個願望之前，他發誓要面朝大地躺在父母面前，不起來，這樣持續了六天。父母說了各種各樣的話來勸阻他，但都沒有成功。之後，父母答應了他，他才吃了飯。然後，他和大約五百人一起出發了。沒過多久，他們就被野人襲擊，所有的財物都被搶走了。之後，他們繼續前進，到達了一個叫做達舒帕爾（Daśupara）的城市，遇到了婆羅門卡比里（Kabili）。他去了婆羅門的家，要了三千金幣。當時，婆羅門有一個女兒，膚色金黃，頭髮高聳。有四千個小國王向她求婚，但都沒有成功。她在家中，只是聽到了站在門外的偉大的施主的聲音，就對父母說：『站在外面的聲音是我的丈夫。』然後，婆羅門來到門口，心想這個年輕人比其他人更優秀。他用一隻手拿著金子，一隻手牽著女兒，把金子和女兒都給了他。偉大的施主也答應說，如果能從海里平安歸來，也會這樣做。婆羅門給了他三千金幣和其他用具。
【English Translation】 Seeing lives filled with sin, he shed tears of compassion and requested his father to give alms, which his father granted. He gave whatever was desired to all the beggars in the city, and gradually, two-thirds of the treasury was exhausted, leaving only one part. He made the same request to the Brahmin guarding the treasury, but the Brahmin dared not go against the son's wishes, so he couldn't speak. 'You should make an excuse as if you are not free,' as he said, the treasury guard went elsewhere and didn't open the door, and even if he came, he wouldn't give as desired, so the beggars' wishes were not fully realized. The great benefactor thought, the treasury guard cannot endure this, the parents' command must be more important. Moreover, it is not right for the son to empty the parents' treasury. I should think of a way to find the wish-fulfilling jewel, so that wealth is inexhaustible, and thus benefit more people. So he asked people for methods, some said farming, trading, and some said it would be good to enter the sea to take jewels. The great benefactor thought, farming etc. is not my part, I should enter the sea to take jewels. So he asked his parents to do so. They said that entering the sea is difficult to return safely, and did not agree. Until he fulfilled this wish, he vowed to lie face down on the ground in front of his parents, not to get up, and stayed like this for six days. The parents said all sorts of things to dissuade him, but none of them succeeded. After that, the parents agreed, and he ate. Then, he set out with about five hundred people. Not many days passed before they were attacked by savages and all their possessions were robbed. After that, they continued on and reached a city called Daśupara, where they met a Brahmin named Kabili. He went to the Brahmin's house and asked for three thousand gold coins. At that time, the Brahmin had a daughter, golden in color, with high hair. Four thousand petty kings had proposed to her, but none had succeeded. She was at home, and just hearing the voice of the great benefactor standing at the door, she said to her parents, 'The voice standing outside is my husband.' Then, the Brahmin came to the door, thinking that this young man was superior to others. He took the gold with one hand and led his daughter with the other, giving both the gold and the daughter to him. The great benefactor also promised that if he returned safely from the sea, he would do the same. The Brahmin gave him three thousand gold coins and other utensils.
ི་དགོས་པ་སྦྱར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་གྲུ་བཅོས་ནས། རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པའི་ཁེ་ཉེན་བསྒྲགས་ཏེ། རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་སོ། །དེར་ཚོང་པ་ 15-2-101a དག་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་བརྟགས་པ་ལ་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་རིན་ཐང་བཅས་ཚོང་བ་རྣམས་ལ་བསྟན་ནས་གྲུ་བཀང་སྟེ་ཕྱིར་ལོག་གོ ། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ཚོང་པ་རྣམས་ཡི་མུག་སྟེ་བདག་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་འགྲོ་བར་འཁྱམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁྱེད་ཅག་ཡུལ་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་ཁོ་བོས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པོག་ཕོར་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ་ཕྱོགས་བཞིར་མཆོད་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་བརྗོད་ཅིང་སླར་ལོག་སྟེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ནི། ཞག་བདུན་དུ་ཆུ་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དང་། དེ་ནས་ཞག་བདུན་དུ་བརླ་ནུབ་ཙམ་དང་། དེ་ནས་ཞག་བདུན་སྐེད་པ་ནུབ་ཙམ་དང་། ཡང་ཞག་བདུན་དུ་ཕྲག་པ་ནུབ་ཙམ་དང་། དེ་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་རྐྱལ་བྱས་ཏེ་རི་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཤིང་ལ་འཇུས་ཏེ་རི་ལ་འཛེགས་ནས་ཞག་བདུན་གྱིས་རི་དེའི་རྩེར་ཕྱིན་ཏོ། །རི་རྩེར་ཞག་བདུན་སོང་ནས་ཡང་ཞག་བདུན་གྱིས་ཤོད་དུ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེར་ཆུའི་ནང་ནས་པདྨ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་གྱི་རྩ་བ་ལ་སྦྲུལ་གདུག་པས་དཀྲིས་ཤིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་ཞེ་སྡང་ཞི་ཞིང་སྙིང་བརྩེ་བས་གདུག་པ་ཀུན་ཞི་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་པདྨའི་སྟེང་ནས་གོམ་པ་བོར་ཏེ་ཞག་བདུན་དུ་སོང་སོང་བ་ལས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་དག་ལས་བརྟོལ་ཏོ། ། 15-2-101b དེ་ནས་ཡང་སོང་བ་ལས་སྲིན་པོ་དང་འཕྲད་ནས་དེ་དག་མིའི་དྲི་ཚོར་ཞིང་རྒྱུག་གོ ། དེར་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་སྲིན་པོ་དེ་དག་འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་གང་ནས་འོང་། གང་དུ་འགྲོ་ཞེས་དྲིས་སོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁོ་བོ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཚོལ་དུ་འོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྲིན་པོ་དེ་དག་དགའ་ནས། འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྟེ། དུ་བ་སའི་ཕོ་བྲང་ཤིན་ཏུ་རིང་བས་ནམ་ཡང་མི་ཕྱིན་པས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་འདི་མཐུ་ཞིག་གིས་བསྟངས་ཏེ་བསྐྱལ་ལོ་སྙམ་དུ་ནམ་མཁར་ཁྱེར་ནས་དཔག་ཚད་བཞི་བརྒྱའི་ཕ་རོལ་ན་ཕྱིན་པའི་སར་བཞག་གོ། །དེ་ནས་ཡང་སོང་སོང་བ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དངུལ་གྱི་མཁར་ཞིག་མཐོང་ནས་འདི་ནི་ཀླུའི་གནས་ཤིག་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་ཉེ་བར་སོང་ངོ་། །མཁར་དེའི་ཕྱི་རོལ་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་ཏེ་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པས་གང་བར་མཐོང་ངོ
【現代漢語翻譯】 於是，他準備好必需品，在海邊修好船，宣佈了出海的風險和收益，然後就出海了。在那裡，商人們遇到了一位偉大的佈施者（Sbyin pa chen po，great giver），他精通評估珍寶，他給商人們展示了各種珍寶並給它們定價，商人們裝滿了船，然後返回。 這位偉大的佈施者說：『在沒有從龍王（Klu，naga）的宮殿里得到如意寶珠（Yid bzhin gyi nor bu，wish-fulfilling jewel）之前，我是不會回去的。』商人們感到沮喪，說：『我們所有人都不會回去，而是會流浪。』 偉大的佈施者說：『我將為你們祈禱，祝願你們平安返回家園。』他拿起一個容器，向四方供奉，說了真實語，然後返回，去了贍部洲（'Dzam bu'i gling，Jambudvipa）。 這位偉大的佈施者：在七天里，水沒到膝蓋；然後七天里，水沒到大腿；然後七天里，水沒到腰部；又七天里，水沒到肩膀；然後七天里，他游泳到一座山腳下，抓住樹，爬上山，用七天時間到達了山頂。 在山頂待了七天後，他又用七天時間下到山腳下的河邊。在那裡，他看到一朵金色的蓮花從水中升起，一條惡毒的蛇纏繞在蓮花的根上。 然後，那位菩薩（Byang chub sems dpa'，bodhisattva）結跏趺坐，進入慈愛的禪定（Byams pa'i ting nge 'dzin，meditation of loving-kindness），那條惡毒的蛇的憤怒平息了，由於慈愛，所有的毒性都平息了，菩薩從蓮花上走下來，走了七天，擺脫了那些惡毒的蛇。 然後，他又繼續走，遇到了一些羅剎（Srin po，rakshasa），他們聞到了人的氣味，跑了過來。在那裡，他又生起慈愛之心，那些羅剎用溫和的語言問道：『這位先生，你從哪裡來？你要去哪裡？』 偉大的佈施者說：『我是來尋找如意寶珠的。』那些羅剎很高興，心想：『這是一個有大福報的人，煙雲之宮（Du ba sa'i pho brang）非常遙遠，永遠無法到達，這會讓他感到痛苦，不如用神通把他送過去。』於是他們把他帶到空中，放在了四百由旬（Dpag tshad，yojana）之外的地方。 然後，他又繼續走，沒過多久，就看到一座銀色的城堡，心想：『這一定是龍族（Klu，naga）的住所。』於是他走近了。城堡外面被七層壕溝環繞，裡面充滿了惡毒的蛇。
【English Translation】 Then, preparing the necessary items and repairing a boat on the seashore, he announced the risks and benefits of entering the ocean, and then entered the ocean. There, the merchants encountered a great giver (Sbyin pa chen po), who was skilled in assessing jewels, and he showed the merchants various jewels and priced them, and the merchants filled their boats and returned. The great giver said, 'Until I obtain the wish-fulfilling jewel (Yid bzhin gyi nor bu) from the palace of the Naga king (Klu), I will not return.' The merchants became discouraged and said, 'All of us will not return, but will wander.' The great giver said, 'I will pray for you to return safely to your homeland.' He took a container, made offerings to the four directions, spoke words of truth, and then returned, going to Jambudvipa ('Dzam bu'i gling). This great giver: for seven days, the water was up to his knees; then for seven days, the water was up to his thighs; then for seven days, the water was up to his waist; then again for seven days, the water was up to his shoulders; then for seven days, he swam to the foot of a mountain, grabbed a tree, climbed the mountain, and in seven days reached the top of the mountain. After spending seven days on the mountaintop, he again took seven days to descend to the riverbank at the foot of the mountain. There, he saw a golden lotus rising from the water, with a venomous snake coiled around the root of the lotus. Then, that Bodhisattva (Byang chub sems dpa') sat in the lotus position and entered the meditation of loving-kindness (Byams pa'i ting nge 'dzin), and the anger of that venomous snake subsided, and due to loving-kindness, all the venom subsided, and the Bodhisattva stepped off the lotus and walked for seven days, breaking free from those venomous snakes. Then, as he continued, he encountered some Rakshasas (Srin po), who smelled the scent of humans and ran over. There, he again generated a mind of loving-kindness, and those Rakshasas asked with gentle words, 'Sir, where do you come from? Where are you going?' The great giver said, 'I have come to seek the wish-fulfilling jewel.' Those Rakshasas were delighted, thinking, 'This is someone with great merit, the Palace of Smoke and Clouds (Du ba sa'i pho brang) is very far away and can never be reached, this will cause him suffering, it would be better to transport him there with magical power.' So they carried him into the sky and placed him in a place four hundred yojanas (Dpag tshad) away. Then, as he continued, before long, he saw a silver castle, thinking, 'This must be the abode of the Nagas (Klu).' So he approached. The outside of the castle was surrounded by seven layers of moats, filled with venomous snakes.
་། །དེ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་གདུག་པ་ཞི་ཞིང་དེ་དག་རྐང་པས་བརྫིས་ནས་ཀླུའི་མཁར་དུ་སོང་ངོ་། །མཁར་དེ་ལ་ཀླུ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་མགོ་མཁར་སྒོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་། དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས་མགོ་བོ་བཏེག་སྟེ་འདུག་འབྱིན་པ་ལས་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པས་མགོ་སྨད་ནས་ས་ལ་ཉལ་བ་དེའི་མགོ་ལ་བརྫིས་ནས་མཁར་ནང་དུ་སོང་བ་དང་། ཀླུ་ཞིག་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གཞལ་མེད་ཁང་ན་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །ཀླུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་ནས་སྔངས་ཏེ། འོབས་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བས་གཞན་སུ་ཡང་འདིར་ 15-2-102a འབེབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནོར་བུ་འདི་མཐུ་ཆེ་མོད་ཀྱི་བདག་གི་བསམ་པའི་དོན་ཆེན་པོ་འགྲུབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ཀྱིས་བསྐྱལ་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་སོང་བ་ལས་བཻཌཱུཪྻ་སྔོན་པོའི་མཁར་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བ་དང་། ཀླུ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྲིས་པ་ལ་སྔར་བཞིན་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བརྫིས་ནས་སོང་སྟེ་མཁར་གྱི་ནང་ན་འདུག་པའི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་གོང་བཞིན་བསུ་ཞིང་བཀུར་སྟིར་བྱས་ནས། ནོར་བུ་བསླངས་པ་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་ཆོས་བསྟན་ན་ཕུལ་བར་སྨྲས་པ་བཞིན་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དཔག་ཚད་བཞི་སྟོང་དུ་ཅི་འདོད་པའི་ཆར་འབེབས་པ་ཕུལ་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཉེ་གནས་སུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནོར་བུ་འདི་ཡང་མཐུ་ཆེ་སྟེ། བདག་གི་བསམ་པའི་ཚོད་ཙམ་དུ་མ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ། ཡང་སོང་བ་ལས་གསེར་གྱི་མཁར་འོབས་བདུན་དང་ཀླུ་གཉིས་ཀྱིས་དཀྲིས་པ་ཅན་གྱི་ནང་དུ་སྔར་བཞིན་སོང་སྟེ་བསུ་བ་དང་དྲི་བ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ལ། དེར་ཟླ་བ་བཞིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་ཕྱེ་ཞིང་བསྟན་པས། ཀླུའི་རྒྱལ་པོའི་གཙུག་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཀྲོལ་ཏེ་ཕུལ་ནས། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཉེ་གནས་སུ་ཡང་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ནོར་བུ་དེའི་མཐུས་དཔག་ཚད་བརྒྱད་སྟོང་གི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་དང་ཅི་འདོད་པའི་ཆར་འབེབས་པར་སྨྲས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གདོད་དགའ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཁྱོན་དཔག་ཚད་བདུན་སྟོང་ལས་མེད་ན། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས་ནི་བདག་རེ་བ་ 15-2-102b འོང་མི་ནུས་ན། འདི་ལྟ་བུ་སུ་ཡིན་སྙམ་དུ་ལངས་ནས་བསུས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ཅིང་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་འོང་བ་དྲིས་པ་དང་། འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པས་སྡིག་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་ཚེ་འཕོས་མ་ཐག་ཏུ་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་བ་དེ་ལ་བདག་སྙིང་བརྩེ་བས་ལམ་རིང་པོའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བསྡོས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་སློང་དུ་འོངས
【現代漢語翻譯】 然後，他生起慈悲心，平息了毒害，用腳踩過它們，前往龍的城市。那座城市被兩條龍纏繞著，它們的頭靠在城門上。那兩條龍看到偉大的施捨，抬起頭來。當他生起慈悲心時，它們的頭低下來，躺在地上。他踩著它們的頭進入城市，看到一條龍住在七寶宮殿里。那條龍看到菩薩，驚恐地說：『有七重壕溝環繞，其他人無法進入這裡。』菩薩心想：『這顆寶珠雖然威力強大，卻無法實現我的偉大願望。』於是，在龍王及其眷屬的護送下離開了。 然後，他又繼續前行，看到一座青琉璃色的城市，被七重壕溝環繞，兩條龍纏繞著它。他像之前一樣，以慈悲心踩過它們，進入城市。住在城裡的龍王像之前一樣迎接並款待他。當他請求寶珠時，龍王說，如果他能教授兩個月的佛法，就獻給他。於是，他用神通足教授了兩個月的佛法。龍王獻出瞭如意寶珠，它能隨意降下四千由旬的珍寶雨。他還發愿在菩薩成佛時成為他的近侍。菩薩心想：『這顆寶珠雖然威力強大，但還不足以滿足我的願望。』 然後，他又繼續前行，進入一座金色的城市，它有七重壕溝，兩條龍纏繞著它。他像之前一樣進入，受到迎接和詢問，一切都和之前一樣。在那裡，他廣泛地闡述和教授了四個月的佛法。龍王從頭頂上取下如意寶珠獻給他，併發愿在菩薩成佛時也成為他的近侍。龍王說，那顆寶珠的力量能在八千由旬的範圍內降下珍寶雨和一切所需的雨。菩薩最初很高興，心想：『贍部洲只有七千由旬，這顆寶珠無法滿足我的願望，這樣的是誰呢？』於是起身迎接他，將他安置在珍寶座上，並給予各種食物。 然後，龍王問他從哪裡來。菩薩回答說：『贍部洲的人民貧窮困苦，造作各種罪業，死後立即墮入惡道。我對此深感悲憫，不顧長途跋涉的疲憊，前來向您，偉大的國王，請求如意寶珠。』
【English Translation】 Then, generating a mind of loving-kindness, he pacified the harmful beings and trampled them underfoot, proceeding to the city of the nāgas (ཀླུ་, nāga, nāga, 龍). That city was coiled around by two nāgas, their heads resting on the city gate. Seeing the great generosity, those two nāgas raised their heads. As he generated a mind of loving-kindness, their heads lowered and they lay on the ground. He trampled on their heads and entered the city, where he saw a nāga residing in a palace of seven precious substances. Seeing the Bodhisattva, the nāga was startled and said, 'Surrounded by seven moats, no one else can enter here.' The Bodhisattva thought, 'This jewel, though powerful, cannot fulfill my great intention.' Then, escorted by the nāga king and his retinue, he departed. Then, proceeding further, he saw a city of blue beryl, surrounded by seven tiers of moats, and coiled around by two nāgas. As before, he trampled them underfoot with a mind of loving-kindness and entered the city. The nāga king residing inside greeted and honored him as before. When he requested the jewel, the nāga king said that he would offer it if he taught the Dharma for two months. Accordingly, he taught the Dharma of miraculous feet for two months. The nāga king offered the wish-fulfilling jewel, which could rain down whatever was desired for four thousand leagues. He also made a vow to be his attendant when he attained Buddhahood. The Bodhisattva thought, 'This jewel is also powerful, but it is not enough to fulfill my intention.' Then, proceeding further, he entered a golden city with seven moats and coiled around by two nāgas, as before. He was greeted and questioned as before. There, he extensively explained and taught various aspects of the Dharma for four months. The nāga king removed the wish-fulfilling jewel from his crown and offered it, also making a vow to be his attendant when he attained Buddhahood. The nāga king said that the power of that jewel could rain down precious substances and whatever was desired within a radius of eight thousand leagues. The Bodhisattva was initially pleased, thinking, 'Since the extent of Jambudvīpa (འཛམ་བུའི་གླིང་, Jambudvīpa, Jambudvīpa, 贍部洲) is only seven thousand leagues, this precious jewel cannot fulfill my hope. Who is like this?' He arose, greeted him, placed him on a precious throne, and gave him various foods. Then, the nāga king asked him how he had come. The Bodhisattva replied, 'The people of Jambudvīpa are poor and destitute, committing various sins, and immediately fall into the lower realms after death. Out of compassion for them, I have endured the hardships of a long journey and come to request the wish-fulfilling jewel from you, great king.'
་སོ། །ནོར་བུ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་འཚལ་གྱིས་བདག་གི་ཡིད་དང་མི་འགལ་བར་རིན་པོ་ཆེ་སྩལ་དུ་གསོལ། ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འདིའི་ཕྱིར་འོངས་ན་ཟླ་བ་གཅིག་འདུག་སྟེ། བདག་གི་མཆོད་པ་བཞེས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བར་སྨྲས་ནས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་ཕུལ་ཞིང་རོལ་མོས་ཀྱང་མཆོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ན། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཞིང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་ཕུལ་ནས། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེ་གནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ནོར་བུ་འདི་ལ་མཐུ་སྟོབས་ཅི་ཡོད་ཅེས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པ་ན། འདིས་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་དུ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་ 15-2-103a སྐོང་ངོ་སྙམ་ནས། སྔ་ཕྱིར་རྙེད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་གོས་ཀྱི་མཐར་བཅིང་སྟེ་སྒོར་ཕྱུང་བ་དང་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ཀྱིས་བསྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕ་ཟད་ཅིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ལག་པར་ཐོགས་ཏེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འདི་རྣམས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ན། བདག་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོའི་གེགས་ལས་ཐར་ནས་ངོགས་སུ་ཕྱིན་ཅིང་། དེ་ན་ཅུང་ཟད་ངལ་བསོ་ཞིང་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ། རྒྱ་མཚོའི་ཀླུ་ཕྲན་རྣམས་བགྲོས་ནས་རྒྱ་མཚོ་འདི་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་གསུམ་ལས་མེད་དེ་སུམ་ཆར་མི་འདིས་ཁྱེར་ན། འདི་ཕྱིར་བརྐུའོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བརྐུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སད་ནས་བལྟས་པས་ནོར་བུ་མེད་པར་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱ་མཚོའི་ཀླུས་བརྐུས་ཀྱིས། བདག་གི་མཐུ་ཅི་ཡོད་པས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་ཏེ་བསྐམ་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། ནོར་བུ་ཕྱིར་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལག་པ་སྟོང་པར་ཕྱིར་མི་འགྲོ་བར་ཡི་དམ་བཅས་ཤིང་། རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་སོང་སྟེ་རུས་སྦལ་གྱི་ཁོག་པ་ཞིག་བླངས་ནས་ལག་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་འདི་ནི་གཏིང་ཟབ་ཅིང་ཡངས་ཏེ། དཔག་ཚད་སྟོང་ཕྲག་སུམ་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་ཡོད་པས། འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོ་བསྐམ་མི་ནུས་ན་ཁྱོད་གཅིག་པུས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ་དོན་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། མི་གཅིག་གིས་སྙིང་ནས་ 15
【現代漢語翻譯】 『愿以此寶珠利益眾生之福德，速證菩提，祈請寶珠勿違我願。』龍王說道：『如意寶珠難得，你若為此而來，可在此住一月，接受我的供養，宣講佛法，我便將寶珠贈予你。』菩薩也答應照做。龍王每日供養百味飲食，並以歌舞供養。菩薩在一個月內，對龍王講述了憶念正法的種種法門。當菩薩準備離開時，龍王歡喜地解下頭頂的寶珠贈予他，並祈願道：『偉丈夫，愿你成佛時，我能成為你最親近的侍者。』菩薩問龍王此寶珠有何神力。龍王答道：『此寶珠能如雨般滿足方圓兩千由旬內的一切所需。』於是，菩薩將先前得到的三個寶珠繫在衣角，走出龍宮，龍王及其眷屬送別。 之後，菩薩行至一處荒僻之地，手持寶珠，發願道：『若此寶珠是真正的如意寶珠，愿我能飛昇虛空。』話音剛落，菩薩便飛昇至空中，脫離了海難，到達岸邊。他在那裡稍作休息，睡著了。此時，海中的小龍們商議道：『這海中只有這三顆寶珠，此人拿走了三分之二，不如我們偷回來。』於是眾龍便偷走了寶珠。菩薩醒來后，發現寶珠不見了，心想：『定是海中惡龍偷走了寶珠。我當竭盡全力吸乾海水。』於是他立誓，在找回寶珠之前，絕不空手而回。他來到海邊，撿起一個龜殼，雙手舀海水。這時，海神知道了他的想法，說道：『這大海深廣無垠，有三千三百由旬之廣，縱然整個贍部洲的人也無法吸乾海水，何況你一人，這毫無意義。』菩薩說道：『即使一人，若能真心誠意』
【English Translation】 'May this gem, through the merit of benefiting sentient beings, swiftly attain enlightenment. I beseech you, precious gem, grant my wish without fail.' The Dragon King said, 'The wish-fulfilling precious gem is difficult to obtain. If you have come for this, stay here for a month, accept my offerings, and teach the Dharma, and I will bestow the precious gem upon you.' The Bodhisattva agreed to do so. The Dragon King offered various foods with a hundred flavors each day, and also made offerings with music and dance. The Bodhisattva taught the Dragon King various aspects of mindfulness of the Dharma for a month. When the Bodhisattva prepared to leave, the Dragon King joyfully untied the precious gem from his crown and offered it, praying, 'Great being, may I become your closest attendant when you attain Buddhahood.' The Bodhisattva asked the Dragon King what power this gem possessed. The Dragon King replied, 'This gem can fulfill all needs within two thousand yojanas like rain.' Thus, the Bodhisattva tied the three precious gems he had obtained earlier to the hem of his robe and left the palace, escorted by the Dragon King and his retinue. Afterward, the Bodhisattva went to a desolate place, held the precious gems in his hands, and made a vow, 'If these gems are truly wish-fulfilling precious gems, may I fly into the sky.' As soon as he spoke, the Bodhisattva flew into the sky, escaped the sea disaster, and reached the shore. He rested there for a while and fell asleep. At this time, the small dragons in the sea discussed, 'There are only these three precious gems in this sea, and this person has taken two-thirds of them. Let's steal them back.' So the dragons stole the gems. When the Bodhisattva woke up and saw that the gems were gone, he thought, 'Surely the evil dragons in the sea have stolen the gems. I will do my best to drain the sea.' So he vowed not to return empty-handed until he had recovered the gems. He went to the seashore, picked up a tortoise shell, and scooped up seawater with both hands. Then, the sea god knew his intention and said, 'This ocean is deep and vast, with three thousand three hundred yojanas. Even all the people of Jambudvipa cannot drain the sea, let alone you alone. It is meaningless.' The Bodhisattva said, 'Even one person, if sincere'
-2-103b ལས་བྱས་ན་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པ་མེད་དོ། །བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེ་བྱ་སྙམ་ཞིང་། དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་དེ། དེ་ལ་སེམས་མ་ཞུམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་འདི་བསྐམ་པར་མི་ནུས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པས་རྒྱང་མ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་པུས། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་བཅུས་ཏེ་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྦྲན་པས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན་དུ་ལྷགས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྣོད་ཀྱིས་ཆུ་བཅུ་བ་མཐོང་ནས་ལྷ་དེ་དག་སོ་སོས་ལྷའི་གོས་ཕུད་པ་ཆུར་སྨྱུགས་ཏེ། ལན་གཅིག་ཕྱིར་ཕྱུང་བས། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་དཔག་ཚད་བཞི་བཅུར་འགྲིབ་བོ། །ཡང་ལན་གཉིས་སྨྱུགས་པས་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཅུ་འགྲིབ་བོ། །ལན་གསུམ་སྨྱུགས་པས་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་འགྲིབ་པས་ཀླུ་དེ་དག་འཇིགས་སྐྲག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། ཐོངས་ཤིག་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྐམས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བརྩོན་པ་དེ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཅི་ཞིག་ཏུ་དགོས། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་དགོས་སོ། །ཀླུས་སྨྲས། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་དགོས་ན་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཡང་སེམས་ཅན་མང་དུ་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བསྐུར། སྨྲས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་གནས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ལ་ཕོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་དེ། འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ནོར་གྱི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་ 15-2-104a བས་མི་དགེ་བ་བཅུ་རྫོགས་པར་བྱས་པས་ཚེ་འཕོས་ནས་དམྱལ་བར་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་འདི་དགོས་སོ། །དེ་ནས་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱུངས་ཏེ་སླར་ཕུལ་ལོ། །རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཉེ་གནས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱིར་ཐོབ་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ཏེ་གནས་སུ་འོངས་ནས་སྔར་གྱི་ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་རྣམས་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་བདེ་བར་ཕྱིན་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་དྲི་ཞིང་ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་ངོ་། །རྒྱལ་བོ་ཀ་བྱི་ལའི་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཕྱིར་ལོག་གོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒོར་བསུས་ཏེ་དགའ་ནས། ཚོང་པ་གྲོགས་པོ་རྣམས་དང་བཅས་པ་ལ་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོ་བགྱིས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ནས་ཁྱིམ་དུ་འོངས་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེའི་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་ཀ་བྱི་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བུ་མོ་བརྒྱན་ནས། རིན་པོ་ཆེའི་ཆུ་སྣོད་བསྐུར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་
【現代漢語翻譯】 如果努力去做，沒有什麼不能成功的。我獲得了珍寶，心想為一切眾生帶來利益和安樂，並希望憑藉這功德圓滿成佛。如果內心不退縮，為什麼不能把這大海吸乾呢？』當時，遍入天等眾神從遠處看到一位菩薩獨自舀取海水，為眾多生靈的利益而精進，他們互相告知，全部都來到了菩薩的面前。菩薩看到眾神用器皿舀水，眾神各自脫下天衣浸入水中，一次取出，大海的水位就下降了四十由旬。再次浸入，水位下降了八十由旬。第三次浸入，水位下降了一百二十由旬，龍族們驚恐萬分，來到菩薩面前說：『請住手吧，不要把海水吸乾了！』菩薩這才停止了努力。 之後，龍族們問菩薩：『您要這珍寶做什麼？』菩薩說：『我需要它來利益一切眾生。』龍族說：『如果爲了利益眾生，大海中也有許多眾生，為何要抽取海水呢？』菩薩說：『住在海中的眾生雖然也是眾生，但他們沒有貧困的痛苦。而贍部洲的人們爲了財富互相殘害，造作十不善業，死後墮入地獄。我正是因為憐憫他們，才需要這珍寶。』於是，龍族們取出珍寶，再次獻給了菩薩。海神也發願在菩薩成佛時，成為他的首席近侍。 之後，菩薩重新獲得了珍寶，飛向天空，回到了原來的地方，詢問之前的商人們是否安好。他們都平安無事，互相問候，感到非常驚奇。當到達迦毗羅衛國時，聽到『菩薩從大海回來了』的訊息，所有人都到城門口迎接，非常高興，與商人們一起舉行了盛大的慶祝活動。當時，菩薩拿著珍寶回到家中，婆羅門的倉庫全部都裝滿了。迦毗羅衛國的婆羅門用各種珍寶裝飾女兒，並送上裝滿珍寶的器皿，獻給菩薩。
【English Translation】 If one makes effort, there is nothing that cannot be accomplished. Having obtained the precious jewel, I thought to bring benefit and happiness to all beings, and wished to attain enlightenment through its merit. If the mind does not waver, why can't this ocean be dried up?' At that time, the gods, including Lha Khyabjug (Vishnu), saw from afar a Bodhisattva alone drawing water from the ocean, making effort for the benefit of many beings. They told each other and all arrived before the Bodhisattva. Seeing the gods drawing water with vessels, the Bodhisattva saw the gods each take off their divine garments and dip them into the water. Once they pulled them out, the ocean's water level decreased by forty yojanas. When they dipped them in a second time, the water level decreased by eighty yojanas. When they dipped them in a third time, the water level decreased by one hundred and twenty yojanas. The nagas were terrified and arrived before the Bodhisattva, saying, 'Please stop, do not dry up the ocean's water!' Then the Bodhisattva ceased his effort. After that, the nagas asked the Bodhisattva, 'What do you need this precious jewel for?' The Bodhisattva said, 'I need it to benefit all sentient beings.' The nagas said, 'If it is for the benefit of sentient beings, there are also many sentient beings in the ocean, why draw out the ocean's water?' The Bodhisattva said, 'Although those who dwell in the ocean are also sentient beings, they do not have the suffering of poverty. But the people of Jambudvipa harm each other for wealth, committing the ten non-virtuous deeds, and are born in hell after death. It is because of compassion for them that I need this precious jewel.' Then the nagas took out the precious jewel and offered it back to the Bodhisattva. The ocean god also made a prayer to be the chief attendant when the Buddha attains enlightenment. After that, the Bodhisattva regained the precious jewel, flew into the sky, and returned to his place, asking the previous merchants if they were well. They were all safe and sound, greeting each other and marveling. When they arrived at the gate of Kapilavastu, they heard the news that 'the Bodhisattva has returned from the ocean,' and everyone came to greet him at the gate, rejoicing and holding a great celebration with the merchant friends. At that time, the Bodhisattva took the precious jewel and came home, and all the Brahmin's storehouses were completely filled. The Brahmin of Kapilavastu adorned his daughter with various precious jewels and sent a vessel filled with precious jewels, offering it to the Bodhisattva.
དཔའི་རྐང་པ་བཀྲུས་ཤིང་བུ་མོའི་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གཏད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་བཞེས་ནས། བྲམ་ཟེ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་གཡོག་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་ཏེ་རོལ་མོ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བརྫངས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཆེན་པོའི་ཕ་མ་བུ་དང་བྲལ་བའི་འོག་ཏུ་ངུས་པས་ཕ་མ་གཉིས་ཀའི་མིག་ལོང་བར་གྱུར་པ་བུ་དང་འཕྲད་པ་ན་ཕ་མ་ལ་ཕྱག་ 15-2-104b འཚལ་ཏེ་དེའི་ལག་པ་ནས་འཇུས་ཤིང་བུ་ཡིན་པར་རྟོགས་སོ། །སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ། ཁྱོད་ངེད་བོར་ནས་སོང་བའི་འོག་ཏུ་མིག་ཀྱང་མདོངས་སོ། །ཁྱོད་རྒྱ་མཚོར་སོང་བས་ཅི་རྙེད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕའི་ལག་ཏུ་བཞག་སྟེ་བདག་གིས་འདི་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཕ་མས་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་རྡོ་བ་ནི་ངའི་མཛོད་ན་སྔར་ཡང་མང་དུ་ཡོད་ན། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་བསྡོ་ཅི་དགོས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནོར་བུ་ཕྱིར་བླངས་ཏེ་ཕ་མའི་མིག་ཕྱིས་པས། རླུང་དྲག་པོས་སྤྲིན་བུས་པ་བཞིན་དུ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་མིག་ཀྱང་སྔར་བས་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཕ་མ་གཉིས་དགའ་སྟེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་པ་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་ནད་སེལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ཏེ་ཕ་མའི་འོག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་གདན་དང་སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་བླ་རེ་འབྱུང་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་ཉ་གཅིག་དཔག་ཚད་བརྒྱ་སྟོང་དུ་འགྲོ་བའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་བསྐྱོན་ཏེ། འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་རྒྱ་མཚོ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རྙེད་དེ། ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་ཅི་བདེ་བར་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒྲགས་སོ། །དེའང་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོས་ཁྲུས་བྱས་གོས་གསར་པ་བགོས་ནས། ཐང་ག་ལ་བར་མཉམ་པོར་རྒྱ་མཚན་བཙུགས་པའི་རྩེ་ལ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཏགས་ནས། པོག་ཕོར་ལག་ཏུ་བླངས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་འདི་དག་ནི་དབུལ་ 15-2-105a ཕོངས་ཤ་སྟག་སྟེ། དེ་ལ་ཕན་གདགས་དགོས་ཀྱི། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ཡང་དག་མི་བརྫུན་པ་ཡིན་ན་སོ་སོ་ནས་ཅི་དང་ཅི་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་ཆར་ཕོབ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་ང་གཡོས་པས་མི་གཙང་བའི་ཉལ་ཉིལ་ཐམས་ཅད་ཕྱགས་ཏེ་ཆར་ཟིམ་བུས་རྡུལ་མི་འཐུལ་བར་བྱས་པའི་འོག་ཏུ། ཐོག་མར་བཟའ་བཏུང་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་སྣ་ཚོགས་ཆར་བཞིན་དུ་བབས་སོ། །དེ་ནས་འབྲུ་དང་། དེ་ནས་གོས་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་སྟེ། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ནོར་བུ
【現代漢語翻譯】 他洗凈雙腳，從少女手中接過她，獻給了菩薩（Byang chub sems dpa，菩提薩埵）。菩薩接受后，婆羅門非常高興，將五百名侍女和五百頭裝飾著珍寶的大象，用音樂伴送給了菩薩。當時，大施（Sbyin pa mchog chen po，偉大的佈施者）的父母因失去兒子而哭泣，以致雙目失明。當他與父母相遇時，向父母頂禮，握住他們的手，認出了他們。大施說道：『自從你離開我們后，我們的眼睛都瞎了。』當被問及『你去海里得到了什麼？』時，他將珍寶放在父親手中，說道：『我得到了這個。』父母接過後說：『這樣的石頭我的倉庫里以前就有很多，何必如此費心勞神呢？』 然後，菩薩取回寶石，擦拭父母的眼睛，就像狂風吹散烏雲一樣，父母的眼睛比以前更加明亮。父母高興地說：『這真是珍貴的寶石，能治癒煩惱的疾病。』之後，大施拿著寶石，祈願父母腳下出現珍寶的寶座，頭上出現珍寶的華蓋，立刻如願以償，所有倉庫也都裝滿了。然後，一位國王的使者騎著能日行百千由旬的大象，向贍部洲（'Dzam gling，Jambudvipa）的所有人宣告：『大施從海中得到了如意寶珠（Yid bzhin gyi nor bu，如意寶）。從現在開始，七天之內，所有物品都會像下雨一樣降臨，請大家隨意取用。』 大施沐浴更衣后，在與唐卡（Thang ga，卷軸畫）一樣高的旗桿頂端掛上如意寶珠，手持法螺，祈願道：『贍部洲的人們都很貧窮，應該幫助他們。如果如意寶珠真實不虛，那就隨他們的心願降下一切所需之物吧！』話音剛落，四面八方刮來大風，吹走了所有不潔之物，細雨也止住了灰塵。首先，各種具有百種美味的食物像雨一樣落下。然後是穀物，然後是衣服，之後珍寶也像雨一樣落下，整個贍部洲都充滿了珍寶。
【English Translation】 He washed his feet, took her from the girl's hand, and offered her to the Bodhisattva (Byang chub sems dpa). The Bodhisattva accepted her, and the Brahmin was overjoyed, sending five hundred servant girls and five hundred elephants adorned with jewels to the Bodhisattva with music. At that time, the parents of the Great Giver (Sbyin pa mchog chen po) wept after being separated from their son, causing both parents to go blind. When he met his parents, he prostrated to them, took their hands, and recognized them as his parents. 'Great Giver,' they said, 'after you left us, our eyes went blind. What did you find by going to the ocean?' He placed the jewel in his father's hand and said, 'I found this.' The parents took it and said, 'Such stones were already plentiful in my treasury. Why did you need to toil so much?' Then, the Bodhisattva took back the jewel and wiped his parents' eyes. Like a strong wind blowing away clouds, the eyes of both parents became clearer than before. The parents rejoiced and regarded the jewel as genuine, saying, 'It has become a cure for the disease of afflictions.' Then, the Great Giver took the jewel and prayed that a jewel throne would appear beneath his parents and a jewel canopy above them. Immediately, it happened as he wished, and all the treasuries were filled. Then, a royal messenger, riding an elephant that could travel a hundred thousand yojanas, proclaimed to all the people of Jambudvipa ('Dzam gling): 'The Great Giver has found the wish-fulfilling jewel (Yid bzhin gyi nor bu) from the ocean. From now on, for seven days, all necessities will rain down like rain. Take whatever you need!' The Great Giver bathed and put on new clothes. He attached the wish-fulfilling jewel to the top of a flagpole as tall as a Thangka (Thang ga), held a conch shell in his hand, and prayed: 'The people of Jambudvipa are all poor and should be helped. If the wish-fulfilling jewel is true and not false, then let it rain down whatever each person needs!' As soon as he spoke, a great wind blew from all directions, sweeping away all impurities, and a light rain prevented dust from rising. First, various foods with a hundred flavors rained down. Then came grains, then clothes, and after that, jewels rained down, filling the entire Jambudvipa with jewels.
་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོས་གང་ནས་རིན་པོ་ཆེ་དག་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་ལྟ་བུར་མང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ལ་ངས་ནི་ཁྱེད་རྣམས་ནོར་གྱིས་ཕོངས་ནས་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས། རྒྱ་མཚོའི་བགེགས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ནོར་བུ་བླངས་ནས། ད་ཁྱེད་ཀུན་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་བར་བདེ་བར་གྱུར་གྱིས། ཁྱེད་རྣམས་ད་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་བསྡུས་ཏེ། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཅིང་བསྐུལ་བས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག་པས། འཛམ་གླིང་གི་མི་རྣམས་ཚེ་འཕོས་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་དུས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་མ་ནི་ད་ལྟར་ཟས་གཙང་དང་། ཡུམ་ལྷ་མཛེས་དང་། དངུལ་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། བཻཌཱུཪྻའི་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་མཽ་གལ་བུ་དང་། གསེར་གྱི་མཁར་ན་འདུག་པའི་ཀླུ་དེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ཏེ་དེའི་དུས་ཀྱང་ང་ལ་ 15-2-105b བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་དེ་ནི་མ་འགགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་པར་གྱུར་པའི་དུས་ན་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་བླངས་པའི་ཚུལ་འདི་དང་མཚུངས་པ་ཡོད་དོ། ༈ ། 受生為善義王子 ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ལ་བཙུན་མོ་དང་ཕོ་བྲང་གི་སླས་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་ཀྱང་བུ་མེད་ནས་ཉི་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་བུ་མེད་ནས་ཡིད་མི་དགའ་སྟེ། བདག་ཤི་བའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་འཁྲུགས་ནས་ཡུལ་མི་བདེ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་ན། ལྷ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཚལ་ན་དྲང་སྲོང་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ། གཅིག་གི་ལུས་ནི་གསེར་གྱི་མདོག་ཏུ་འདུག་པ་དེ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ་ཅིག་དང་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བུར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོས་པ་བཞིན། དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བུར་སྐྱེ་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དྲང་སྲོང་གཅིག་གིས་ཀྱང་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་བུར་སྐྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་རྒྱལ་པོ་དགའ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཚེ་འཕོས་ནས། བཙུན་མོ་ཆེན་མོའི་མངལ་དུ་སྐྱེས་ཏེ་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་པ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་རྒྱལ་བུའི་མིང་དགེ་དོན་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་གཅིག་ཀྱང་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་དྲང་སྲོང་གཅིག་ཤོས་ཚེ་འཕོ
【現代漢語翻譯】 珍寶堆積如山，珍寶多如瓦礫。如此滿足一切后，我對贍洲之人說道：『我憐憫你們因缺乏財富而作惡業，墮入惡道。我不顧大海的障礙和諸多煩惱，取得珍寶。現在你們都無需奔波，安樂度日。你們現在應收攝身語意，努力行持十善業之道。』他以各種方法教導和勸勉，讓他們努力行持十善業，使贍洲之人去世後轉生到天界為天人。當時的大布施父母就是現在的凈飯王（Śuddhodana，釋迦牟尼佛的父親）和摩耶夫人（Māyādevī，釋迦牟尼佛的生母）。住在銀城的龍是舍利子（Śāriputra，佛陀十大弟子之一，以智慧著稱），住在毗琉璃城的龍是目犍連（Maudgalyāyana，佛陀十大弟子之一，以神通著稱），住在金城的龍是阿難陀（Ānanda，佛陀十大弟子之一，以記憶力著稱），當時他們也對我進行供養。』海神是不動者（Ama-agapa，字面意思是不動），佛陀如是說。還有，當轉世為善義王子（Dön Drub，釋迦牟尼佛的前世）時，也有從海中取寶的相似經歷。 又，在過去，贍部洲有一位統治五百小國的國王，名叫珍寶鎧甲（Rin po che'i go cha）。他有五百位妃嬪和宮女，但沒有兒子。他向日月等神祈禱，但仍然沒有兒子，心中不悅，心想：『我死後，這些小國會發生爭鬥，國家不會太平。』這時，一位天神在夢中告訴國王：『在宮殿外的花園裡有兩位仙人，其中一位的身體是金色的，向他祈禱，他會轉世成為你的兒子。』國王按照天神的指示，向那位仙人祈禱轉世為兒子，仙人答應了。另一位仙人也說：『我也會轉世成為你的兒子。』國王很高興，說：『就這樣吧！』後來，那位金色的仙人去世后，轉世到大王妃的腹中，懷孕九個月后，生下一個金色面板、頭髮深藍色的英俊男孩。舉行了誕生儀式，相士們占卜后，給王子取名為善義（Ge Dün，善妙之義）。之後，另一位妃子也懷孕了，那位仙人去世后，轉世到她的腹中。
【English Translation】 Having filled [the world] with heaps of jewels, making the jewels as plentiful as pebbles and shards, and having thus satisfied everyone, I said to the people of Jambudvīpa (the continent where humans reside): 'I have compassion for you who, being impoverished of wealth, commit sinful deeds and go to the lower realms. Disregarding the obstacles of the ocean and many afflictions, I have taken jewels. Now, may you all be at ease without being busy. Now, restrain your body, speech, and mind, and strive on the path of the ten virtuous actions.' He taught and exhorted in various ways, causing them to diligently engage in the ten virtues, so that the people of Jambudvīpa, having passed away, were born as gods in the higher realms. The parents of that great generosity at that time were now Śuddhodana (father of Shakyamuni Buddha) and Māyādevī (mother of Shakyamuni Buddha). The nāga (serpent deity) residing in the silver city was Śāriputra (one of the Buddha's chief disciples, known for his wisdom), the nāga residing in the beryl city was Maudgalyāyana (one of the Buddha's chief disciples, known for his supernatural powers), and the nāga residing in the golden city was Ānanda (one of the Buddha's chief disciples, known for his memory), and at that time they also revered me. The ocean deity is Ama-agapa (unobstructed one),' he said. Also, when he was born as Prince Dondrup (previous life of Shakyamuni Buddha), there was a similar instance of taking jewels from the ocean. Furthermore, in the past, in this Jambudvīpa, there was a king named Precious Armor (Rin po che'i go cha) who ruled over five hundred small kingdoms. He had five hundred queens and palace women, but he had no son. He prayed to the gods of the sun and moon, but still had no son, and he was unhappy, thinking, 'After I die, these small kingdoms will be in conflict, and the country will not be peaceful.' Then, a god told the king in a dream, 'In the garden outside the palace, there are two hermits. One of them has a golden body. Pray to him, and he will be born as your son.' As instructed by the god, the king prayed to the hermit to be born as his son, and the hermit agreed. The other hermit also said, 'I will also be born as your son.' The king was very happy and said, 'So be it!' Later, the golden hermit passed away and was born in the womb of the great queen. After nine months of pregnancy, she gave birth to a handsome boy with golden skin and dark blue hair. A birth ceremony was held, and the astrologers examined him and named the prince Good Meaning (Ge Dün, meaning virtue). After that, another queen became pregnant, and the other hermit passed away and was born in her womb.
ས་པ་དེར་སྐྱེས་ཏེ། བཙས་སྟོན་བྱས་ 15-2-106a ནས་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་མིང་སྡིག་དོན་དུ་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་དགེ་དོན་ཆེར་སྐྱེས་ནས་རིག་པ་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་གཙུག་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་དགེ་དོན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཕྱིར་འཆག་ཅིང་ལྟད་མོ་ལྟ་བར་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་དོང་བ་ན། ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟ་ཞིང་འདི་ནི་གཟི་བརྗིད་ཚངས་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་སོང་སོང་བ་ལས། སྐྱེ་བོ་དབུལ་པོ་གོས་ངན་པ་ཅན་དང་། སྲོག་ཆགས་གསོད་པ། ཞིང་རྨོ་བ་ཉ་བ་རྔོན་པ་སོགས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བདག་ཅག་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པས་ཁྱིམ་གྱི་མི་རྣམས་འཚོ་མི་ནུས་པ་དང་། རིགས་བརྒྱུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། རྒྱལ་བུ་དེས་སྙིང་བརྩེ་བའི་མཆི་མ་གཟགས་ཏེ་ཀྱེ་མ་འདི་དག་མུན་པ་ནས་མུན་པར་འགྲོ་བའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཏེ། ཡབ་ལ་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་གནང་བ་ཞུས་པ་དང་། ཡབ་ཀྱིས་ཀྱང་གནང་སྟེ་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་བྱིན་ནས་སུམ་ཆ་གཅིག་ལ་བབ་པ་ན། མཛོད་སྲུང་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏེ་ཐབས་ཀྱིས་སྙད་བཏགས་ནས། སློང་མོ་བའི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མ་ནུས་པ་དང་། དགེ་དོན་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནོར་བུ་ལེན་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་ཏེ། རྒྱས་པར་སྔར་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་སྨྲོས་པ་བཞིན་དུ་ལྟའོ། །དེར་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་འགྲོགས་ཏེ་དེད་དཔོན་རྒན་པ་དང་བཅས་པ་རྒྱ་མཚོར་ཆས་སོ། །རྒྱལ་བུ་སྡིག་དོན་ཡང་བདག་ཕུ་བོའི་གཡོག་ཏུ་འགྲོའོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོའི་བསམ་པར་གཞན་སུ་སོང་བ་ལས་ནུ་བོ་སོང་ན་ཕན་སྙམ་སྟེ་གནང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་གསེར་སྲང་ 15-2-106b སུམ་སྟོང་བླངས་ཏེ་སྲང་སྟོང་གྲུ་ཟོང་དུ་བྱས། ཉིས་སྟོང་འཕྲལ་གྱི་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་སོགས་ཀྱིས་བསྐྱལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། གྲུར་ཞུགས་ཤིང་ཐག་པ་བདུན་གྱིས་བརྟོད་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་བགེགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ། སྔ་དང་ཕྱིས་འདོང་པ་ནི་རབ་ཏུ་མང་མོད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ནི་ཉུང་རབས་སོ། །དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡོད་ན་ཕྱིར་དེངས་ཤིག །གལ་ཏེ་ལུས་སྲོག་དང་ཕ་མ་སོགས་ལ་མི་ལྟ་བར་འདོང་ཞིང་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཕྱིར་འཁོར་ན་བུ་ཚ་བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་ཆད་དུ་ནོར་གྱིས་མི་བྲེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོས་ནས་ཐག་པ་རེ་རེ་བཅད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉི་མ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ལན་རེ་དེ་སྐད་བསྒོས་ནས་རླུང་ཕྱོགས་སུ་བབ་པ་ལ་གཡེར་ཤིང་བསྒྲེངས་ཏེ་མགྱོགས་ཁྱད་མདའ་བཞིན་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བརྟགས་ལ་མཁས་པ་དེས་རིན་པོ་ཆེའི་བ
【現代漢語翻譯】 在那裡出生，舉行了誕生慶典，相士們給他取名為「罪惡」。王子罪惡長大後，精通了十八明等所有學術。 後來，罪惡請求國王允許他外出遊玩觀光，帶著豐厚的財物前往。全國人民都觀看著他，讚歎道：『這簡直像光輝的梵天一樣啊！』 王子一路走著，看到貧窮的衣衫襤褸的人、宰殺牲畜的人、耕田的人、漁夫、獵人等，便詢問他們。那些人回答說：『我們貧窮困苦，無法養活家人，世代都從事這樣的行業。』 王子聽後，流下了慈悲的眼淚，心想：『唉，這些人真是從黑暗走向黑暗啊！』於是他回到宮中，請求父王允許他佈施。父王應允了他，給了他所有的財物，當佈施到總財產的三分之一時，掌管倉庫的人稟告國王，用計阻止了他，未能滿足乞丐們的願望。 罪惡王子生起了去海中取寶的念頭，詳細情況參見之前講述大規模佈施時的內容。於是，他與五百名商人結伴，跟隨一位老船長出海。罪惡王子也請求說：『我也要去服侍我的兄長。』 國王心想：『與其讓別人去，不如讓弟弟去更好。』便答應了他。於是王子取了三千金幣，用一千金幣購買船上的貨物，用兩千金幣購買應急的物品。國王和王后等人為他送行。 之後，他們來到海邊，登上船隻，用七根繩索固定好，王子對商人們說：『海中有很多妖魔鬼怪，以前去的人很多，但回來的卻很少。如果有人感到猶豫，就回去吧！如果有人不顧性命和父母等，前往珍寶島，回來後子孫七代都不會為錢財發愁。』說完，便砍斷了一根繩索。 像這樣，連續七天，每天都這樣說一遍，然後順著風向升起風帆，像箭一樣快速前進。之後，他們到達了珍寶島，王子是一位精通鑑別珍寶的人，開始鑑別珍寶。
【English Translation】 Born there, a birth celebration was held, and the name 'Sin' was given to him by the name-givers. Prince Sin grew up to be very virtuous and became proficient in all the arts, including the eighteen sciences. Later, Virtue requested the king to allow him to go out for a walk and sightseeing, and he set out with great wealth. All the people of the country watched and praised him, saying, 'This is just like the glorious Brahma!' As the prince went along, he saw poor people with bad clothes, people killing animals, farmers, fishermen, hunters, etc., and asked them. Those people also said, 'We are poor and destitute, unable to support our families, and we engage in such hereditary occupations.' Upon hearing this, the prince shed tears of compassion and thought, 'Alas, these people are going from darkness to darkness!' Then he returned home and asked his father to grant him alms, and his father granted it. He gave away all the treasures, and when it came to one-third of the total, the treasurer reported to the king and made excuses to stop him, so that the beggars' wishes could not be fulfilled. Virtue had the thought of taking jewels from the ocean, and the details are as described in the previous section on great almsgiving. There, he joined five hundred merchants and set out to sea with an old captain. Prince Sin also requested, 'I will also go to serve my brother.' The king thought, 'It would be better for his younger brother to go than anyone else,' and granted it. Then the prince took three thousand gold coins, used one thousand coins for ship's cargo, and two thousand for immediate necessities. The king, queen, and others saw him off. Then they went to the seashore, boarded the ship, and fastened it with seven ropes. The prince said to the merchants, 'There are various obstacles in the ocean. Many have gone before and after, but few have returned. If anyone has doubts, go back! If you go without regard for life, parents, etc., and go to the island of jewels, and return, your descendants for seven generations will not be troubled by wealth.' After saying this, he cut one rope. In this way, for seven days, he said this once each day, and then, as the wind blew, he raised the sail and went as fast as an arrow. Then they went to the island of jewels, and the prince, who was skilled in examining jewels, began to examine the jewels.
ཟང་ངན་དང་མང་ཉུང་གི་ཚད་ཀྱང་བསྟན་ནས་སོ་སོ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ཚོལ་ལོ། །ཚོང་པ་ཕལ་པ་རྣམས་དེར་བཞག་ནས་དེད་དཔོན་དང་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གཉིས་གྲུ་ཆུང་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། དངུལ་དང་བཻཌཱུཪྻའི་རི་དང་གསེར་གྱི་རིའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་གསེར་གྱི་བྱེ་མའི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་དེད་དཔོན་རྒས་པ་དེ་ན་རེ། བདག་ནི་རྒས་ཞུམ་སྟེ་ད་ནི་འགྲོ་མི་ཕོད་དོ། །ཁོ་བོ་ནི་འདི་ཉིད་དུ་ཚེ་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། ཁྱོད་འདི་ནས་སོང་ལ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་མཁར་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་དེའི་མཁར་སྒོ་བཅད་ཅིང་འདུག་ན། སྒོ་དྲུང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གཏུན་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་མཁར་སྒོ་རྡུངས་ཤིག་དང་། ནང་ནས་ལྷ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ 15-2-107a ཞིག་སོ་སོ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ཏེ་འབུལ་དུ་འོང་ངོ་། །དེ་ནས་ལྷ་མོ་གཅིག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་སྔོན་པོ་ཞིག་ཐོགས་ཤིང་མདུན་དུ་འོང་གིས་དེ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་མ་ཤོར་བར་དམ་དུ་ཟུངས་ཤིག །བུ་མོ་གཞན་དག་གི་ནོར་བུ་ཡང་ལོངས་ཤིག །དབང་པོ་རབ་ཏུ་སྡོམས་ལ་དེ་དག་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག །བདག་ནི་འདིར་ཚེ་འཕོས་ན་དྲིན་དྲན་པར་གྱིས་ལ་འདི་ཉིད་དུ་རུས་པ་སྦས་ཏེ་སོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་དུས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་རུས་བུ་གསེར་གྱི་བྱེ་མའི་ནང་དུ་སྦས་ནས་སོང་བ་དེད་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒོས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཁར་སྒོ་རྡོ་རྗེའི་གཏུན་བུས་བརྡུངས་པས་ལྷ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ནང་གི་ལྷ་མོ་གཅིག་གིས་ནོར་བུ་བྱིན་པ་གོས་ཀྱི་ཐ་མར་ཕུར་ཏེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཕྱིར་ལོག་གོ ། དེ་ནས་ཚོང་པ་རྣམས་ལ་སྡིག་དོན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་མང་དུ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བོས་པ་བཞིན་མང་དུ་བླངས་པས་གྲུ་བར་འགའ་ནི་ཆུར་ནུབ། བར་འགའ་བྱུང་ན་ཡང་དགེ་དོན་འབའ་ཞིག་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་པས་ཆུར་མ་ནུབ་བོ། །སྡིག་དོན་སྐྲག་ནས་དགེ་དོན་ལ་སྐྱོབས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། སྡིག་དོན་ཁྲིད་དེ་རྒྱ་མཚོར་བརྒལ་ཏོ། །དེ་ནས་སྡིག་དོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྤུན་གཉིས་ཕ་མ་དང་བྲལ་ཏེ། རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་དུ་སོང་བ་ལས་མ་སྲེས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་དང་བྲལ་ནས་ལག་སྟོང་པར་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་ནི་ངོ་ཚའོ། །དགེ་དོན་ནི་དྲང་བས་བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་ཚ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་རྙེད་པ་བདག་ལ་བསྟན་དུ་གསོལ། ཕུ་བོས་ 15-2-107b རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་མཐོང་ནས་སྡིག་དོན་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གི་ཕ་མ་ཡང་ཕུ་བོ་ལ་བྱམས། བདག་ལ་མི་བྱམས་པའི་སྟེང་དུ། ཕུ་བོས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་ལ་བདག་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་སོང་ན་དེ་བས་ཀྱང་མི་བྱམས་པས་ཕུ་བོ་འདི་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ་བསད་ནས་ནོར་བུ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ལ་ཕ་མས
{ "translations": [ "他們還指明了寶藏的優劣和多少，以便各自去尋找珍寶。將其他普通商人留在那裡后，德頓王子和領航員登上了一艘小船，一路前行。他們來到白銀和青金石山以及金山的山腳下，坐在金色的沙灘上。年老的領航員說：『我已經老了，現在走不動了。我將在這裡度過餘生。你從這裡離開，會找到一座七寶之城，城門緊閉。城門旁有一金剛杵，用它敲擊城門。城內會有五百位天女，各自拿著珍寶前來供奉。然後，一位天女會拿著一顆藍色的珍寶走來，那就是如意寶珠。一旦得到，務必緊緊抓住，不要放手。拿走其他天女的珍寶，嚴守根門，不要對她們說話。我若在此去世，請記住我的恩情，將我的骨灰埋葬於此地。』說完，他就去世了。於是，德頓將他的骨灰埋在金色的沙灘中，然後按照領航員的指示前行。他用金剛杵敲擊七寶之城的城門，五百位天女出現了，其中一位天女將寶珠交給他，他立即將其包裹在衣角中，然後返回。他向商人們喊道：『罪惡者們，盡情拿取珍寶吧！』他們便大量拿取，結果有些船隻沉入水中。雖然有些船隻倖免於難，但只有德頓因為擁有如意寶珠而沒有沉沒。罪惡者驚恐地對德頓說：『救救我！』德頓便帶著罪惡者渡過了大海。然後，罪惡者說：『我們兄弟二人與父母分離，前往大海尋找珍寶，卻一無所獲。空手而歸實在羞愧。』德頓為人正直，說：『如果我得到了珍寶，為何要感到羞愧呢？請讓我看看你找到了什麼樣的珍寶。』哥哥打開珍寶給他看。罪惡者看到後心想：『我的父母也疼愛哥哥，不疼愛我。如果哥哥找到了珍寶，而我一無所獲，他們會更加不疼愛我。不如趁哥哥睡覺時殺了他，然後帶著寶珠離開，這樣父母就會』」 ], "english_translations": [ "They also indicated the quality and quantity of the treasures so that each could search for jewels individually. After leaving the other ordinary merchants there, Prince Deden and the navigator boarded a small boat and went on. They came to the foot of the silver and lapis lazuli mountains and the gold mountain, and sat on the golden beach. The old navigator said, 'I am old and cannot go any further. I will spend the rest of my life here. You leave from here and you will find a city of seven treasures, with its gates closed. There is a vajra pestle by the gate, use it to knock on the gate. Five hundred goddesses will come out, each holding a treasure to offer. Then, one goddess will come forward holding a blue jewel, which is the wish-fulfilling jewel. As soon as you get it, be sure to hold it tight and don't let go. Take the jewels of the other goddesses, strictly guard your senses, and do not speak to them. If I die here, please remember my kindness and bury my bones here before you leave.' As soon as he finished speaking, he passed away. Then, Deden buried his bones in the golden sand and went on as the navigator had instructed. He struck the gate of the city of seven treasures with the vajra pestle, and five hundred goddesses appeared. One of the goddesses inside gave him the jewel, and he immediately wrapped it in the corner of his garment and returned. He called out to the merchants, 'Sinners, take as many jewels as you can!' They took a lot, and as a result, some of the boats sank into the water. Although some boats survived, only Deden did not sink because he had the wish-fulfilling jewel. The sinner was frightened and said to Deden, 'Save me!' Deden took the sinner and crossed the ocean. Then, the sinner said, 'My brother and I separated from our parents and went to the ocean to find treasures, but we found nothing. It is shameful to return home empty-handed. 'Deden was upright and said, 'If I have obtained a treasure, why should I be ashamed? Please show me what kind of treasure you have found.' The brother opened the treasure and showed it to him. Seeing this, the sinner thought, 'My parents also love my brother and do not love me. If my brother finds a treasure and I go back with nothing, they will love me even less. I might as well kill my brother while he is sleeping, take the jewel, and leave, so that my parents will'" ] }
་དྲིས་པ་ན། ཕུ་བོ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་ནུབ་བོ་ཞེས་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཕུ་བོ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྤུན་གཉིས་རིན་པོ་ཆེ་ཐོགས་ཏེ་གཉིས་གཅིག་ཆར་ཉལ་བ་མི་རིགས་ཀྱི། རེས་ཀྱིས་ཉལ་ལ་མེལ་ཚེ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ཕུ་བོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཞེས་བྱས་ཏེ་རེས་ཀྱིས་མེལ་ཚེ་བྱེད་པ་ན། ཕུ་བོས་སྔར་མེལ་ཚེ་བྱས་ཏེ་ཐུན་འཁོར་ཀྱང་རིང་ཞིག་ལངས་སུ་མ་བཏུབ་བོ། །ཕུ་བོས་ཡུན་རིང་མེལ་ཚེ་བྱས་ནས་ནུ་བོ་གདོད་ལངས་ཏེ། ཕུ་བོ་གཉིད་འཐུག་པོས་ལོག་པའི་འོག་ཏུ་ཚལ་གྱི་ནང་ནས་ཚེར་མ་རིང་པོ་གཉིས་བླངས་ནས། ཕུ་བོའི་མིག་ཏུ་ཚེར་མ་རེ་རེ་བཙུགས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱེར་ནས་བྲོས་སོ། །དགེ་དོན་སྔངས་ནས་ཆོམ་པོ་བྱུང་ངོ་ཞེས་བོས་ན་ཡང་ཅང་མི་ཟེར་ཏེ། དེ་ནས་ཤིང་གི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་ཆོམ་པོ་སྡིག་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་དོན་མིག་ན་བ་མ་བཟོད་ནས་འབོད་འགྲོགས་ཏེ། གོག་ཅིང་སོང་སོང་བ་ལས་ཡུལ་ལི་ཤི་བ་དེ་དང་ཉེ་བར་ཕྱིན་པ་ལས། བ་ལང་རྫི་བོ་བ་ལང་ལྔ་བརྒྱ་སྐྱོང་བ་དང་འཕྲད་དོ། །བ་ལང་དེའི་ནང་ནས་ཁྱུ་མཆོག་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བུའི་མིག་མདོངས་པར་ཤེས་ནས་དེའི་མིག་ལ་ལྕེས་བལྡགས་པས་བ་ལང་ཀུན་ཀྱང་དེར་འདུས་ཤིང་། གནག་རྫི་ཡང་དེར་འོངས་ནས་མི་ཞིག་འགྲོ་བ་མཐོང་ཞིང་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་བརྟགས་ན་ 15-2-108a མིག་ཏུ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་མཐོང་ནས། ཚེར་མ་གཉིས་དལ་བུས་ཕྱུངས་ཏེ་རང་གི་གནས་སུ་ཁྲིད་དེ། དེ་ནས་འོ་མ་དང་སྣུམ་གྱིས་རྨ་ཁ་བསྐུས་ནས་ཟས་ཀྱི་བསྙོད་དེ་གསོས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྨ་ཡང་བགས་ཀྱིས་སོས་ནས་ད་ནི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བ་ལང་རྫིས་མ་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྨ་ཡང་ལེགས་པར་སོས་ནས། ད་ནི་གྲོང་ཁྱེར་འདིར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ནས་མཐར་གྲོང་དང་ཉེ་བར་བསྐྱལ་ཏེ། བདག་ལ་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། རྫི་བུས་བྱིན་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་གླུ་ཚིག་སྙན་པར་བླངས་པས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ཉན་ཏེ་ཀུན་གྱིས་ཟས་སྐོམ་བསྐྱལ་ཏོ། ། དེ་ནས་སྤྲང་པོ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱལ་བུ་ལ་བསྟེན་ཏེ་གསོས་སོ། །ཕྱིས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་སྐྱེད་ཚལ་སྲུང་བ་ཞིག་དེར་འོངས་པས་རོལ་མོ་སྙན་པ་དེ་ཐོས་ནས་དགའ་སྟེ། ཁྱོད་ངའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་རོལ་མོ་བྱེད་ཅིང་སྐྱེད་ཚལ་ཡང་སྲུང་བར་ནུས་སམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་བདག་གི་མིག་ལོང་བས་མི་ནུས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་མིག་གིས་མི་མཐོང་ཡང་སླའི། ཤིང་དག་གི་ཁ་ན་ཐེ་གུ་ལ་དྲིལ་བུ་བཏགས་ཏེ་བྱའི་སྐད་གྲག་ན་ཐེ་གུ་དྲངས་པས་ཆོག་གི། ངའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྡིག་དོན་ཕྱིར་སླེབས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་ཕུ་བོ་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཕུ་བོ་དང་ཚོང་པ་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་དང་བཅ
【現代漢語翻譯】 問到：『哥哥沉入海里了嗎？』這樣想著，他對哥哥說：『我們兄弟二人帶著珍寶一起睡覺是不合適的，應該輪流睡覺，輪流看守。』哥哥也同意這樣做。於是他們輪流看守，但哥哥先看守，沒過多久就睡著了。哥哥長時間看守后，弟弟醒來，看到哥哥睡得很熟，就從灌木叢中取出兩根長刺，分別刺入哥哥的眼睛，然後帶著珍寶逃走了。哥哥驚醒后大喊：『有強盜啊！』但沒有人迴應。這時，一位樹神說：『強盜是罪惡的根源。』 之後，哥哥因眼睛疼痛難忍，邊哭邊走，漸漸靠近了離車國（梵：Licchavi，古印度的一個共和國）。他遇到了一位牧牛人，正在照看五百頭牛。牛群中，一頭領頭的牛認出了王子的眼睛，便用舌頭舔他的眼睛，所有的牛都聚集過來。牧牛人也走了過來，看到一個人走過來，仔細一看，發現他的眼睛裡紮著刺。他小心翼翼地拔出兩根刺，帶他回到自己的住處，用牛奶和酥油塗抹傷口，給他食物，照顧他。 幾天後，傷口漸漸痊癒，他說：『現在我要走了。』牧牛人沒有放他走。又過了幾天，傷口完全痊癒，他說：『現在我要去這座城市了。』最終，牧牛人送他到靠近城市的地方，對他說：『請給我一件叫做太陽的樂器。』牧牛人給了他。王子彈奏樂器，唱著美妙的歌曲，所有人都來聽他唱歌，大家都給他送食物和飲料。之後，五百個乞丐依靠王子生活。 後來，國王的花園守護者來到這裡，聽到美妙的音樂，非常高興。他說：『你能在我的花園裡演奏音樂，並守護花園嗎？』王子說：『我的眼睛瞎了，做不到。』守護者說：『你看不見也沒關係。在樹上掛上鈴鐺，鳥叫的時候拉動鈴鐺就行了。來我的花園吧。』王子答應了。這時，那個罪人回來了，國王問他：『你的哥哥在哪裡？』罪人回答說：『哥哥和商人們帶著許多珍寶……』
【English Translation】 When asked, 'Did my brother drown in the ocean?' Thinking this, he said to his brother, 'It is not appropriate for us two brothers to sleep together while carrying jewels. We should take turns sleeping and watching.' The brother also agreed to do so. So they took turns watching, but the brother watched first and fell asleep before long. After the brother had watched for a long time, the younger brother woke up and saw that the brother was sleeping soundly. He took two long thorns from the bushes and stuck one into each of the brother's eyes, then took the jewels and ran away. The brother woke up with a start and shouted, 'There's a thief!' But no one answered. Then, a tree goddess said, 'The thief is the root of evil.' After that, the brother, unable to bear the pain in his eyes, cried and walked, gradually approaching the country of Licchavi (Sanskrit: Licchavi, an ancient Indian republic). He met a cowherd who was tending five hundred cows. Among the cows, a lead cow recognized the prince's eyes and licked his eyes with its tongue, and all the cows gathered there. The cowherd also came over and saw a man walking, and upon closer inspection, saw thorns stuck in his eyes. He carefully pulled out the two thorns, took him back to his dwelling, smeared the wounds with milk and ghee, gave him food, and took care of him. After a few days, the wound gradually healed, and he said, 'Now I will go.' The cowherd did not let him go. After a few more days, the wound was completely healed, and he said, 'Now I will go to this city.' Finally, the cowherd escorted him near the city and said to him, 'Please give me a musical instrument called the Sun.' The cowherd gave it to him. The prince played the instrument and sang beautiful songs, and everyone listened to him, and everyone brought him food and drink. After that, five hundred beggars relied on the prince for their livelihood. Later, a guardian of the king's garden came there, heard the beautiful music, and was very happy. He said, 'Can you play music in my garden and also guard the garden?' The prince said, 'I am blind, so I cannot.' The guardian said, 'It doesn't matter if you can't see. Hang bells on the branches of the trees, and when the birds sing, just pull the bells. Come to my garden.' The prince agreed. At that time, the sinner returned, and the king asked him, 'Where is your brother?' The sinner replied, 'My brother and the merchants, with many jewels...'
ས་པ་ཆུར་ནུབ་བོ། །བདག་ནི་རྐྱལ་བས་ཐར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡབ་ཡུམ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་བརྒྱལ་ལོ། །ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱིས་བརྣངས་སོ། །སྡིག་དོན་ཁྱོད་ཀྱང་ཕུ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་འདུག་པའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་ཞིག་གསོས་ 15-2-108b པ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་མགུལ་དུ་ཡི་གེ་བཏགས་ཏེ་དགེ་དོན་ཚོལ་དུ་བཏང་བ་དང་། ངང་པ་དེ་འཕུར་ཞིང་ཀུན་ཏུ་བཙལ་བ་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ན་རྒྱལ་བུའི་སྐད་གྲག་པ་ཐོས་ནས་དེར་བབ་སྟེ་རྒྱལ་བུ་དང་འཕྲད་དོ། །རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ངང་པའི་སྐད་ཤེས་པས་མགུལ་ནས་ཡི་གེ་བཀྲོལ་ཞིང་ཀློག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། སྡིག་དོན་གྱིས་མིག་ཏུ་ཚེར་མ་བཅུག་ནས་བྲོས་པ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་ཞིབ་ཏུ་སྤྲིང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་དེ་ལ་བུ་མོ་འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་སོང་བ་དང་། དགེ་དོན་སྐྲ་འཛིངས་ཤིང་གདོང་མཆི་མས་གང་བ་དང་གོས་ངན་པ་གྱོན་ཏེ་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་པ་དེ་མཐོང་ནས། བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་གར་ཡང་མ་སོང་བར་དེའི་དྲུང་ན་འདུག་ཅིང་གཏམ་བྱས་སོ། །དྲོ་ལ་བབ་སྟེ་རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་བོས་པ་ན། བདག་གི་འཚལ་མ་འདིར་སྐྱོལ་ཅིག །ཕར་མི་འོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཟན་དེར་བསྐྱལ་བ་དང་། བུ་མོས་རྒྱལ་བུ་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟའོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་བདག་ལོང་བ་སྤྲང་པོ་ལགས་པས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟས་ཟ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོས་གསན་ན་བདག་ལ་གྱོད་མཆིའི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ཟ་ན་བདག་ཀྱང་མི་ཟའོ་ཞེས་ལན་དུ་མར་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་ལྷན་ཅིག་ཟོས་ཏེ། གཏམ་ལེགས་པར་བྱས་ནས་བུ་མོ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་གཞན་དུ་འགྲོར་མ་བཏུབ་བོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་ཕྱིར་ཤོག་ཅིག་སྦྲན་པ་དང་། བུ་མོས་ཕྱིར་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་ནི་སྐྱེད་ཚལ་སྲུང་བ་འདིའི་ཆུང་མར་དགའ་བས་གཞན་སུ་ཡང་མི་འཚལ་ཏོ། ། 15-2-109a ཡབ་རྒྱལ་པོ་བདག་གི་བསམ་པ་འདི་ལས་མི་བསྒྱུར་དུ་གསོལ་ཞེས་སྤྲིངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་བུ་མོའི་ངོ་མ་བཟློག་སྟེ། འདི་ནི་ངོ་མཚར་ལས་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །བུ་མོ་འདི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གོ་ཆའི་མནའ་མར་བསླངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྒྱ་མཚོ་ནས་མ་འཁོར་བར་སྤྲང་པོ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆུང་མར་དགའ་བ་འདི་ནི་ངའི་རིགས་སུན་ཏེ། ངའི་མགོ་ཡང་འདེག་ཏུ་མེད་པ་འདི་ངོ་མཚར་ཆེ་ནས་ཡང་ཡང་འབོད་དུ་བཏང་བ་ལས་བུ་མོ་ཚིག་སྔ་མ་ལས་མ་འགྱུར་ཏེ་འགྲོར་མ་བཏུབ་བོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བུ་མོ་ལ་བྱམས་པས་ངོ་མ་བཟློག་པར། གཉིས་ཀ་བསུས་ཏེ་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་ཁྱོ་ཤུག་ཏུ་བསྡུས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བུ་མོ་དེ་ཉིན་པར་རྟག་ཏུ་སོང་ཞིང་ནུབ་མོ
【現代漢語翻譯】 『陸地沉入水中了！我靠游泳才能得救。』他剛說完，國王和王后就倒在地上昏了過去。所有臣民也都充滿了悲傷。『罪惡者，你和你哥哥一起走有什麼不好？』他們這樣說道。當王子德頓（Dge don，善的意義）住下時，他養了一隻天鵝。 國王在天鵝的脖子上繫了一封信，派它去尋找德頓（Dge don）。天鵝飛翔並四處尋找，在花園裡聽到王子的聲音，便落在了那裡，與王子相遇。王子也認得天鵝的聲音，便解開它脖子上的信，讓它讀。信中詳細敘述了罪惡者（Sdig don）如何將荊棘刺入他的眼睛后逃跑等故事。當時，里希巴（Li shi ba）國王有一個在世間罕見的女兒，她去了那個花園。她看到德頓（Dge don）頭髮蓬亂，臉上沾滿淚水，穿著破舊的衣服坐在樹下。公主愛上了他，哪裡也不去，就待在他身邊與他交談。天亮后，國王叫女兒，女兒說：『請把我的食物送到這個花園裡來，我不會回去的。』於是食物被送到了那裡。公主對王子說：『我們倆一起吃飯吧。』王子說：『我是個瞎眼的乞丐，不能和國王的女兒一起吃飯。如果國王聽說了，我會惹上麻煩的。』公主說：『如果你不和我一起吃，我也不吃。』她多次這樣說。然後他們一起吃了飯，愉快地交談著，公主愛上了他，不讓他離開。 太陽落山後，國王派人叫女兒回去，公主回覆說：『我很高興成為這個花園守護者的妻子，我誰也不要。』她還說：『父王，請不要改變我的想法。』國王聽后，無法改變女兒的想法，心想：『這真是奇事啊！』這個女兒本應嫁給一位身披珍貴盔甲的王子，在王子從大海歸來之前，她卻喜歡這樣一個乞丐做丈夫，這真是玷污了我的家族，讓我抬不起頭來。』他多次派人去叫她，但女兒沒有改變主意，不肯離開。於是，國王因為疼愛女兒，沒有強迫她改變主意，而是把他們倆都接了回去，讓他們結為夫妻。後來，有一天，公主白天總是出去，晚上...
【English Translation】 『The land is sinking into the water! I can only be saved by swimming.』 As soon as he said this, the king and queen fell to the ground and fainted. All the subjects were filled with sorrow. 『Sinner, what's wrong with you going with your brother?』 they said. When Prince Dge don (Virtuous Purpose) stayed, he raised a swan. The king tied a letter around the swan's neck and sent it to search for Dge don. The swan flew and searched everywhere, and hearing the prince's voice in the garden, it landed there and met the prince. The prince also recognized the swan's voice, so he untied the letter from its neck and had it read. The letter detailed how the Sdig don (Sinful Purpose) had fled after putting thorns in his eyes, and other stories. At that time, King Li shi ba had a daughter who was rare in the world, and she went to that garden. She saw Dge don with tangled hair, his face covered with tears, and wearing ragged clothes, sitting under a tree. The princess fell in love with him and stayed by his side, talking to him. When it dawned, the king called for his daughter, and the daughter said, 『Please send my food to this garden, I will not return.』 So the food was sent there. The princess said to the prince, 『Let's eat together.』 The prince said, 『I am a blind beggar, I cannot eat with the king's daughter. If the king hears about it, I will get into trouble.』 The princess said, 『If you don't eat with me, I won't eat either.』 She said this many times. Then they ate together, talking happily, and the princess fell in love with him and would not let him leave. After the sun set, the king sent someone to call his daughter back, and the princess replied, 『I am happy to be the wife of this garden keeper, I don't want anyone else.』 She also said, 『Father, please do not change my mind.』 The king heard this and could not change his daughter's mind, thinking, 『This is truly a strange thing!』 This daughter should have married a prince wearing precious armor, but before the prince returns from the sea, she likes such a beggar as her husband, which is a disgrace to my family and makes me unable to hold my head up.』 He sent people to call her many times, but the daughter did not change her mind and refused to leave. So, because the king loved his daughter, he did not force her to change her mind, but brought them both back and made them husband and wife. Later, one day, the princess always went out during the day, and at night...
་ཕྱིར་འོང་བས། རྒྱལ་བུ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱ་ཞེས་ཁྱོ་ཤུག་ཏུ་འདུས་ན། ཉིན་པར་རྟག་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་མཚན་མོ་འབའ་ཞིག་ཕྱིར་འོང་བས་འདིར་མི་རྟོག་པ་ལ་བལྟས་ནས། ཁྱོད་གཞན་དུ་སེམས་པ་ཡོད་པར་ངེས་སོ། །བུ་མོས་དམ་བཅས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་འབའ་ཞིག་སེམས་ཏེ། བསམ་པ་གཞན་པ་སྤུ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །བདེན་པར་སྨྲས་པ་འདིས་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ཡ་གཅིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་མིག་ཡ་གཅིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྔར་ནི་དགེ་དོན་ཡིན་པའི་ཚུལ་སུ་ལའང་མ་སྨྲས་ལ་གང་གི་གཏམ་དེ་དག་གླིང་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་མ་དང་ཡུལ་གང་ན་འདུག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྨྲས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གོ་ཆ་ཞེས་པ་ཐོས་སམ། ཆུང་མས་ཐོས་སོ་ཞེས་ 15-2-109b སྨྲས་སོ། །དེ་ནི་ངའི་ཕ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཐོས་སམ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ་ཐོས་སོ། །འོ་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མ་སྔངས་ནས་འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཅེས་དྲིས་པ་ལ་རྒྱལ་བུས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་གཏམ་བྱས་པས། ཆུང་མས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་བུ་སྡིག་དོན་གྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་མིག་ཕྱུང་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་གང་ན་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་དེ་དང་འཕྲད་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། སྡིག་དོན་གྱིས་ངའི་མིག་ཕྱུང་བ་ཉེས་མོད་ཀྱི། བདག་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགའ་བའམ་མཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་དོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ་གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་ལ་མི་དགའ་བ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་བདག་ཡིད་ཤིན་ཏུ་ཆེས་པར་དཀའ་འོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་སྡིག་དོན་ལ་ཅུང་ཟད་མི་དགའ་བ་བ་སྦུའི་ཉག་མ་ཙམ་མེད་ན་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་བདག་གི་མིག་ཡ་གཅིག་འདི་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་མིག་ཡ་གཅིག་ཀྱང་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བུའི་མིག་གཉིས་ཀྱང་མཐོང་ནས་མཚན་དབྱིབས་ཀྱང་ལྷག་པར་ཆེ་བས་བུ་མོ་དགའ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་སྐད་དུ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་གོ་ཆའི་སྲས་དགེ་དོན་མཁྱེན་ཏམ། རྒྱལ་པོས་ངས་ཤེས་སོ། །འོ་ན་རྒྱལ་པོས་གཟིགས་བཞེད་དམ། རྒྱལ་བུ་དེ་ག་རེ་བལྟའོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། ད་ལྟར་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་བགྱིད་པ་འདི་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་ལ་བགད་དེ། བུ་མོ་འདི་མྱོས་སམ། འོན་ཏེ་མི་དྲན་ནམ་ཅི་ཉེས། རྒྱལ་བུ་དེ་ནི་ 15-2-110a རྒྱ་མཚོ་ནས་ཕྱིར་མ་འཁོར་ན། སྤྲང་པོ་ལ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཞེས་སྨྲས། བུ་མོས་ཡང་གསོལ་བ། ཐུགས་མི་ཆེས་ན་བརྟག་ཏུ་གསོལ། རྒྱལ་པོ་བལྟར་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་དངོས་ཡིན་ཏེ། ལྟོ་བ་ས་ལ་ཕབ་ནས་བདག་གིས་ངོ་མ་ཤེས་པས་ནོངས་ཀྱིས་འགྱོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ད
【現代漢語翻譯】 回來后，王子起了疑心，對妻子說：『你作為我的妻子，我們結為夫妻，但你白天總是外出，只有晚上才回來，這讓人們不得不懷疑，你一定是心有所屬了。』 女孩發誓說：『我只想著你，沒有絲毫其他的想法。』 她說完『以我所說之真話，愿你的一隻眼睛復明』，話音剛落，一隻眼睛就復明了。 王子之前沒有向任何人透露自己是德頓（Dge don，善義）的身份。一次，有人問他：『你的父母和家鄉在哪裡？』 他回答說：『你聽說過國王仁欽果恰（Rin chen go cha，寶鎧）嗎？』 妻子回答說：『聽說過。』 『那是我父親。你聽說過王子德頓（Dge don，善義）嗎？』 妻子回答說：『聽說過。』 『那麼，王子德頓（Dge don，善義）就是我。』 妻子驚訝地問：『那你為什麼會變成這樣痛苦的樣子？』 王子詳細地講述了事情的經過。妻子說：『王子，塞頓（Sdig don，惡義）挖出你的眼睛，這在世上是絕不可能發生的事情。如果你遇到他，打算怎麼辦？』 王子說：『塞頓（Sdig don，惡義）挖出我的眼睛固然是錯的，但我對他沒有絲毫的厭惡或仇恨。』 妻子說：『受到了這樣的傷害，竟然沒有絲毫的厭惡，我實在難以相信。』 王子說：『如果我對塞頓（Sdig don，惡義）沒有像牛毛尖端那麼細微的厭惡，愿這句真話能讓我的另一隻眼睛復明！』 話音剛落，另一隻眼睛也清晰地復明了。 就這樣，王子的雙眼都復明了，而且相貌更加莊嚴，女孩非常高興，對國王說：『父王，您認識仁欽果恰（Rin chen go cha，寶鎧）國王的兒子德頓（Dge don，善義）嗎？』 國王說：『我認識。』 『那麼，國王您想見他嗎？』 『那個王子有什麼好看的？』 女孩說：『現在正在我家裡做家務的就是他。』 國王對女孩笑著說：『這孩子是瘋了嗎？還是失憶了？那個王子自從出海后就再也沒有回來，你竟然說一個乞丐是王子德頓（Dge don，善義）！』 女孩再次請求說：『如果您不相信，請去看看。』 國王前去檢視，發現真的是王子本人，他趴在地上說：『我沒有認出您，真是罪過，我感到非常後悔。』 然後，國王...
【English Translation】 After returning, the prince became suspicious and said to his wife, 'You, as my wife, we are united as husband and wife, but you always go out during the day and only return at night, which makes people have to suspect that you must have someone else in your heart.' The girl vowed, 'I only think of you, and have not the slightest other thought.' As soon as she said, 'By the truth of what I have said, may one of your eyes be restored,' one eye was restored. The prince had not previously revealed to anyone that he was Dge don (善義, Good Meaning). Once, someone asked him, 'Where are your parents and hometown?' He replied, 'Have you heard of King Rin chen go cha (寶鎧, Jewel Armor)?' The wife replied, 'I have heard of him.' 'That is my father. Have you heard of Prince Dge don (善義, Good Meaning)?' The wife replied, 'I have heard of him.' 'Then, Prince Dge don (善義, Good Meaning) is me.' The wife asked in surprise, 'Then why have you become so miserable?' The prince recounted the events in detail. The wife said, 'Prince, Sdig don (惡義, Evil Meaning) gouged out your eyes, which is impossible in this world. If you meet him, what do you plan to do?' The prince said, 'It is wrong for Sdig don (惡義, Evil Meaning) to gouge out my eyes, but I have not the slightest dislike or hatred for him.' The wife said, 'Having suffered such harm, you have not the slightest dislike, I really find it hard to believe.' The prince said, 'If I have not the slightest dislike for Sdig don (惡義, Evil Meaning), not even as small as the tip of a cow's hair, may this true word restore my other eye!' As soon as he said this, the other eye was clearly restored. In this way, both of the prince's eyes were restored, and his appearance became even more dignified. The girl was very happy and said to the king, 'Father, do you know King Rin chen go cha's (寶鎧, Jewel Armor) son, Dge don (善義, Good Meaning)?' The king said, 'I know him.' 'Then, would you like to see him?' 'What is there to see in that prince?' The girl said, 'The one who is doing housework in my house right now is him.' The king laughed at the girl and said, 'Is this child crazy? Or has she lost her memory? That prince has never returned since he went to sea, and you say that a beggar is Prince Dge don (善義, Good Meaning)!' The girl pleaded again, 'If you don't believe me, please go and see.' The king went to check and found that it was indeed the prince himself. He prostrated on the ground and said, 'I did not recognize you, it is a sin, I feel very regretful.' Then, the king...
ེས་གསང་ཏེ་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ལམ་སྲང་ཞིག་ཏུ་བསྐྱལ་ནས། དགེ་དོན་རྒྱ་མཚོ་ནས་གདོད་འཁོར་བསྐད་བསྒྲགས་ཏེ། བློན་པོ་རྣམས་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་བསུས་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་འོང་བ་དང་། གདོད་བུ་མོ་ཡང་ཆུང་མར་བྱིན་པ་སྐད་དུ་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱ་ངང་པ་ཡང་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཡི་གེ་བཀླགས་པས་དགེ་དོན་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་སྡིག་དོན་བཙོན་དུ་བཟུང་། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱི་སྟེང་དུ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ངའི་བུ་དགེ་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་འོངས་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཤིང་འདུག་པ་ཐོས་ཀྱི་སྔར་མ་སྦྲན་པ་ཡང་ཉེས་སོ། །ད་ཡང་གླང་ཆེན་དང་རྟའི་ཚོགས་མང་པོས་སྐྱོལ་ཅིག །མ་བསྐྱལ་ན་ང་ཉིད་ཀྱང་འོང་ངོ་ཞེས་སྤྲིངས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་དོན་གྱིས་ཕྱུགས་རྫིའི་དྲིན་དྲན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་ལ་གསོལ་ཏེ། རྟ་དང་གླང་པོ་གོས་དང་ཁང་ཁྱིམ། ཞིང་དང་འབྲོག་དང་། གསེར་དངུལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་བྲན་ཕོ་བྲན་མོ་ལས་བྱེད་པའི་མི་སོགས་བྱ་དགའ་མང་དུ་བྱིན་ནས་ཚེ་གཅིག་ཏུ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་གོ་ཆའི་ཕོ་ཉ་ཡང་དེར་ཕྱིན་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་ཏེ་གཡོག་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བུ་མོའི་གཡོག་གཞོན་ནུ་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། ཤིང་རྟ་ལྔ་བརྒྱ་སྙེད་ཀྱང་བརྫངས། རྒྱལ་ 15-2-110b པོ་ཉིད་བློན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་བུ་མོ་བསྐྱལ་ལོ། །ཕོ་ཉ་སྔར་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་གོ་ཆ་བཙུན་མོ་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་བསུའོ། །རྒྱལ་བུ་དང་འཕྲད་པའི་ཚེ་ཞོན་པ་ལ་བབ་ནས་ཕ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ལག་པར་འཇུས་ཏེ་སྙུན་གསོལ་ནས་རོལ་མོ་བྱས་ཤིང་ཕོ་བྲང་དུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་སྡིག་དོན་ག་རེ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ད་ལྟ་བརྩོན་དུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དེ་བཏང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་སྡིག་དོན་མ་བཏང་ན་བདག་ཀྱང་ཕོ་བྲང་དུ་མི་མཆིའོ་ཞེས་གསོལ་བས་སྡིག་དོན་ཡང་བཏང་ངོ་། །དེར་སྡིག་དོན་ཡང་རྒྱལ་བུ་བསུར་འོང་བ། སྤུན་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཇུས་ཏེ་ནུ་བོ་ལ་སྔར་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་བྱམས་པར་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ག་རེ་ཞེས་བགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་ན། འོང་བའི་ལམ་དུ་ས་བརྐོས་པའི་ནང་དུ་སྦས་སོ། །དེ་ནས་ལེན་དུ་བཏང་བས་མ་རྙེད་པ་ལ། དགེ་དོན་དང་འགྲོགས་ནས་གནས་དེར་ཕྱིན་མ་ཐག་ཏུ་དགེ་དོན་གྱིས་མཐོང་ནས་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་རྒྱལ་ཕྲན་ལྔ་བརྒྱ་ཀུན་ལ་ནོར་བུ་རེ་རེ་བྱིན་ཞིང་། གཅིག་པུ་ཞིག་བཞག་པ་ལག་ཏུ་ཐོགས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་ཕ་མ་གཉིས་འདུག་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་
【現代漢語翻譯】 於是，他們秘密地將王子德頓（dGe don，善益）送到一條路上。德頓（dGe don，善益）大聲呼喚，大臣們一起迎接王子德頓（dGe don，善益）回到宮殿，並宣佈將女兒嫁給他。當時，天鵝也回到了自己的國家。通過閱讀信件，得知德頓（dGe don，善益）還活著，於是將迪頓（sDig don，惡益）囚禁起來。他派使者去利西瓦（Li shi bar）國王那裡，說：『我聽說我的兒子德頓（dGe don，善益）在你的國家裡受苦。以前沒有交好，這也是你的過錯。現在，用許多大象和馬匹送他回來。如果不送回來，我自己也會去。』 當時，德頓（dGe don，善益）記著牧羊人的恩情，請求利西瓦（Li shi bar）國王賞賜馬匹、大象、衣服、房屋、田地、牧場、金銀珠寶、男女僕人等許多禮物，讓他們一生幸福快樂。 之後，仁欽果恰（Rin chen go cha，寶鎧）國王的使者也到達那裡。利西瓦（Li shi bar）國王用五百頭裝飾著珍寶的大象、五百名僕人、五百名年輕女子作為女兒的侍女，以及五百輛馬車作為嫁妝送給德頓（dGe don，善益）。國王親自與大臣們一起，在成百上千人的陪伴下，演奏各種音樂，送女兒出嫁。先前的使者已經到達，仁欽果恰（Rin chen go cha，寶鎧）國王帶著王后和隨從迎接王子。 王子相遇時，從坐騎上下來，向父母行禮，握著他們的手問候安康，然後演奏音樂，一起進入宮殿。之後，王子問：『迪頓（sDig don，惡益）在哪裡？』他們回答說：『現在被囚禁著。』王子說：『放了他吧。』他們說：『他的罪行太大了，不能釋放。』王子說：『如果不釋放迪頓（sDig don，惡益），我也不會進宮。』於是他們釋放了迪頓（sDig don，惡益）。 迪頓（sDig don，惡益）也來迎接王子。兄弟二人互相擁抱，弟弟比以前更加愛戴哥哥，所有人都感到驚奇。之後，他們進入宮殿，王子小聲問道：『珍寶在哪裡？』他們回答說：『在來的路上，埋在挖開的土裡了。』於是派人去取，卻沒有找到。德頓（dGe don，善益）和他們一起去到那裡，立刻就找到了珍寶。之後，他們回到宮殿，將珍寶分給五百個小國的國王，每人一顆。他留下一顆，拿在手中，像祈禱一樣，放在父母面前的珍寶之上。
【English Translation】 Then, they secretly sent Prince Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) to a road. Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) announced his return, and the ministers, together, welcomed Prince Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) back to the palace, and proclaimed that he would marry the daughter. At that time, the swan also returned to its country. Upon reading the letter, it was known that Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) was alive, so Sigdon (sDig don, Sinful Purpose) was imprisoned. He sent a messenger to King Lishi Bar, saying, 'I heard that my son Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) is suffering in your country. Not having been friendly before is also your fault. Now, send him back with many elephants and horses. If you don't send him back, I myself will come.' At that time, Gedon (dGe don, Virtuous Purpose), remembering the kindness of the shepherd, requested King Lishi Bar to bestow many gifts such as horses, elephants, clothes, houses, fields, pastures, gold, silver, jewels, male and female servants, etc., so that they could live happily and prosperously for the rest of their lives. After that, the messenger of King Rinchen Gocha (Rin chen go cha, Precious Armor) also arrived there. King Lishi Bar sent five hundred elephants adorned with jewels, five hundred servants, five hundred young women as attendants for his daughter, and five hundred chariots as dowry. The king himself, together with his ministers, accompanied by hundreds of thousands of people, played various musical instruments and sent his daughter away. The previous messenger had already arrived, and King Rinchen Gocha (Rin chen go cha, Precious Armor), along with the queen and attendants, welcomed the prince. When the prince met them, he dismounted from his ride, bowed to his parents, held their hands, inquired about their health, and then played music and entered the palace together. After that, the prince asked, 'Where is Sigdon (sDig don, Sinful Purpose)?' They replied, 'He is now imprisoned.' The prince said, 'Release him.' They said, 'His crime is too great, he cannot be released.' The prince said, 'If you do not release Sigdon (sDig don, Sinful Purpose), I will not enter the palace either.' So they released Sigdon (sDig don, Sinful Purpose). Sigdon (sDig don, Sinful Purpose) also came to welcome the prince. The two brothers embraced each other, and the younger brother loved the older brother even more than before, which amazed everyone. After that, they entered the palace, and the prince asked softly, 'Where are the jewels?' They replied, 'On the way here, they were buried in the dug-up earth.' So they sent people to retrieve them, but they could not find them. Gedon (dGe don, Virtuous Purpose) went there with them, and immediately saw and found the jewels. After that, they returned to the palace and gave one jewel each to the kings of the five hundred small countries. He kept one, held it in his hand, and, as if praying, placed it on top of the jewels in front of his parents.
ཁྲི་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་གདུགས་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བདག་གིས་སྔོན་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོའི་བང་མཛོད་ལས་གང་བྱིན་ཏེ་གོད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་གང་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་རིན་པོ་ཆེས་གང་ 15-2-111a བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ་ཞག་བདུན་ན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་འབེབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འདུས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས། ནོར་བུ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེར་བཏགས་ཏེ། ཕྱོགས་བཞིར་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ལག་པར་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་ཏེ། ནོར་བུ་འདི་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་ཡིན་ན། ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པའི་ཆར་ཡིད་བཞིན་དུ་ཕོབ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། རླུང་ལངས་པས་མི་གཙང་བ་ཕྱགས་ཏེ། ཆར་ཟིམ་བུས་རྡུལ་མི་ལྡང་བར་བྱས་ནས། ཟས་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབས་པས། ཡུལ་ཐམས་ཅད་གང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་སྨྲས་པ། ད་ནི་ཕོངས་པའི་སེམས་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སྒོ་གསུམ་དགེ་བཅུ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཞེས་བསྐུལ་བས་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུ་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ། ཚེ་འཕོས་པའི་དུས་སུ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་དང་བཟོད་པ་དང་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཕ་མ་ནི་ད་ལྟའི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། ཡུམ་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་ལི་ཤི་བར་ནི་འོད་སྲུང་དང་། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུའི་ཆུང་མར་གྱུར་པ་དེ་ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་དང་། སྡིག་དོན་ནི་ལྷས་བྱིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་འདུལ་བ་གཞི་ལས་གསུངས་པའི་རྒྱལ་བུ་དགེ་བྱེད་དང་སྡིག་བྱེད་ཀྱང་འདི་དང་ཁོག་འདྲ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས། དྲིན་ལན་བསབས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཙུན་མོ་ 15-2-111b ཆེ་འབྲིང་གི་སྲས་དགེ་དོན་དང་ངན་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདི་དང་ཁོག་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། ༈ ། 受生為慈力王 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་ཏེ་ཚད་མེད་བཞི་སྤྱོད་ཅིང་དགེ་བཅུའི་སྲིད་འཛིན་ཏོ། །དེའི་ཡུལ་དེར་དགྲ་དང་རིམས་གཏོང་བའི་ཡི་དྭགས་དང་། མིའི་ཤ་ཁྲག་ཟ་བའི་འབྱུང་པོ་མ་རུང་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དེར་བཟའ་བ་མ་རྙེད་ནས་ལྟོགས་ཏེ་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེར་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་ཞིག་ཡུལ་དེར་ལྷགས་པས་སུ་ལའང་གནོད་མ་ནུས་ནས། དབེན་པར་བ་ལང་རྫི་ཞིག་བག་བརྐྱངས་ཏེ་གནས་པ་ལ་གཏམ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་བཤད་དོ། །དེར་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་རྒྱལ་པོའི་གན་དུ་དོང་སྟེ། བདག་ཅག་གི་ཟས་
【現代漢語翻譯】 於是，出現了寶座和珍貴的傘蓋。然後，我說：『以前國王和大臣的寶庫里，無論什麼被給予而耗盡的，都恢復原狀吧！』我只是將那珍寶指向那個方向，所有的寶庫都充滿了珍寶。 然後，我向四面八方宣告：『七天後，王子善義將降下七寶之雨，讓大家都聚集起來！』於是，我將寶珠繫在勝利幢頂端，向四方頂禮，手中拿著香爐，說道：『如果這寶珠是如意珍寶，就請如意降下眾人所需之雨吧！』話音剛落，風就吹走了污穢，細雨使塵土不起，食物、衣服和珍寶如雨般降下，整個國家都充滿了，所有人都感到滿足。 王子對全國人民說：『現在你們不再有貧困之心，都要努力行持身語意三門之善和十善業！』於是，所有人都努力行持十善業，壽命終結時，都轉生到天界成為天人。』 世尊說：『就這樣，世尊您過去是王子善義時，行持瞭如此廣大的佈施、忍辱和精進。』當時他的父母就是現在的凈飯王和摩耶夫人，當時的國王離世巴就是持光，當時成為王子之妻的就是現在的生民之母，提婆達多就是惡義。 此外，在《律藏根本論》中所說的王子善行和惡行，與此大體相同，只有細微差別。因此，《報恩經》中所說的大、中妃子的兒子善義和惡義，也與此大體相似。 轉生為慈力王 世尊曾經在此贍部洲，成為名為慈力王（國王名）的國王，統治著八萬四千個小國。他充滿慈愛和憐憫，行持四無量心，奉行十善政。在他的國家裡，散佈疾病的餓鬼和吞食人肉的兇惡妖魔，都找不到食物而飢餓無力。當時，有五個夜叉來到這個國家，卻無法傷害任何人，於是在偏僻的地方，他們與一個正在休息的牧童交談，牧童讚揚了國王的功德。於是，這五個夜叉去見國王，說：『我們沒有食物……』
【English Translation】 Then, a throne and a precious umbrella appeared. Then, I said, 'Whatever has been given away and depleted from the treasuries of the former king and ministers, may it all be restored!' Just by pointing that jewel in that direction, all the treasuries were filled with jewels. Then, I proclaimed in all directions, 'In seven days, Prince Gedon (善義, Virtue Intention) will cause a rain of seven precious things to fall, let everyone gather!' Then, I tied the jewel to the top of the victory banner, prostrated in the four directions, and holding a censer in my hand, said, 'If this jewel is a wish-fulfilling jewel, then may it rain down whatever everyone desires!' As soon as I spoke, the wind swept away the impurities, and a light rain prevented the dust from rising. Rain of food, clothing, and jewels fell, filling the entire country and satisfying everyone. The prince said to all the people of the country, 'Now that you no longer have the mind of poverty, you must all strive to practice the ten virtues of body, speech, and mind!' Then, everyone diligently practiced the ten virtues, and at the time of their death, they were all reborn in the heavens as gods. The Blessed One said, 'Thus, the Blessed One himself, in the past, as Prince Gedon (善義, Virtue Intention), performed such great acts of generosity, patience, and diligence.' At that time, his parents were the present King Zangtsang (凈飯王, Pure Rice King) and Queen Lhamaze (摩耶夫人, Maya), the king Lishiwa (離世巴) was Osung (持光), the one who became the prince's wife at that time was the present Gyegu'i Dagmo (生民之母, Mother of Living Beings), and Digdon (惡義, Evil Intention) was Lhasbyin (提婆達多, Devadatta). Furthermore, the princes Geje (善行, Good Action) and Digje (惡行, Evil Action) mentioned in the Vinaya-Vastu (《律藏根本論》) are similar in essence to this story, with only slight differences. Therefore, the sons of the chief and middle consorts, Gedon (善義, Virtue Intention) and Ngedon (惡義, Evil Intention), mentioned in the Sutra on Repaying Kindness (《報恩經》), also appear to be similar in essence to this story. Reborn as King Loving Strength The Blessed One, in this Jambudvipa (贍部洲), once became a king named King Jampai Tob (བྱམས་པའི་སྟོབས་, Loving Strength), who ruled over eighty-four thousand small kingdoms. He was full of love and compassion, practiced the four immeasurables, and upheld the ten virtuous principles. In his country, pretas (餓鬼) who spread disease and evil spirits who ate human flesh and blood could not find food and became weak from hunger. At that time, five yakshas (夜叉) arrived in that country, but were unable to harm anyone. So, in a remote place, they spoke to a shepherd who was resting, and the shepherd praised the king's virtues. Then, the five yakshas went to the king and said, 'We have no food...'
ནི་མིའི་མདངས་དང་ཤ་ཁྲག་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལུས་འཚོ་བ་ལས། ཡུལ་འདི་རྒྱལ་པོས་བཀའ་ལ་བཏགས་པས་ཐམས་ཅད་དགེ་བཅུ་ལ་གནས་པས་བདག་ཅག་ཟས་སྐོམ་མ་རྙེད་པར་ཉམ་ཐག་པས་རྒྱལ་པོ་བདག་ཅག་ལ་ཐུགས་མི་བརྩེ་འམ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་ལས་རྩ་བཅད་ཅིང་གནོད་སྦྱིན་ལྔས་སོ་སོས་སྣོད་བཟེད་དེ། དེ་རྣམས་ལ་ཁྲག་ངོམས་པར་འཐུང་དུ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་རལ་གྲི་རྣོན་པོས་རང་གི་ཤ་བཅད་དེ་དག་ངོམས་པར་བྱས་སོ་དེ་དག་ཤ་ཁྲག་གིས་ངོམས་ནས་དགའ་མགུ་རང་ཏེ་སེམས་གདུག་པ་ཞི་བར་གྱུར་པ་ལ། དགེ་བ་ཅི་ནུས་པར་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་གདམས་ཤིང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་ 15-2-112a བཟོད་པར་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ད་ལྟ་ངའི་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཁྱེད་ངོམས་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་དུག་གསུམ་བསལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་ལྔ་པོ་ནི་ཀཽཎྚི་ཎྱ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སློང་ལྔ་ཡིན་ཏེ། གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པར་དེ་དག་ཐོག་མར་བསྒྲལ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། ཐོག་མར་ཆོས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་འདི་དག་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་དེའི་ལུས་ཀྱི་རྨ་རྣམས་ཀྱང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྨན་གྱིས་གསོས་པས་སྔར་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་བདེ་བར་བསྐྱངས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དཔུང་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་བརྩིགས་ཏེ་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཅི་འདོད་པ་གཏོང་བ་དང་། གནོད་སྦྱིན་ལྔ་རང་གི་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為至善王 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སྔོན་ཡུལ་ཡ་བ་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དྲང་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་སྲིད་སྐྱོང་པ། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་། བ་གླང་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པ། བློན་པོ་བཞི་སྟོང་མངའ་བ། བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲི་ཡོད་ཀྱང་སྲས་མེད་པ་ལ། ཕྱིས་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མངལ་དུ་སྲས་ཆགས་པ་དེ་བཙས་ནས་བཙུན་མོ་ཉི་ 15-2-112b ཁྲི་པོ་ཐམས་ཅད་ལས་ནུ་ཞོ་རང་བྱུང་ཞིང་ཐམས་ཅད་དགའ་བས་དོན་གྲུབ་ཏུ་མིང་བཏགས་སོ། །དེ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་དང་ཡིག་རྩིས་འཕོང་དཔྱད་བཟོ་གནས་རོལ་མོ་སོགས་གང་ཡང་མི་ཤེས་པ་མེད་པར་ལོབས་སོ། །དེ་རྒྱལ་པོ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཡང་རིམ་གྲོ་ཆེ་ཞིང་། རྒྱལ་བུའི་ཕོ་བྲང་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྩིགས་སོ། །དེ་ཆུང་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བས་མི་ལ་སོགས་ཏེ་རི་དྭགས་དང་འདབ་ཆགས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་
【現代漢語翻譯】 他們依靠人類的精氣和血肉來維持生命。因為這個國家被國王置於統治之下，所有人都遵守十善，所以我們找不到食物和飲料，非常貧困，難道國王不憐憫我們嗎？』國王對他們心生憐憫，從自己的身體上割下五肢，讓五個夜叉各自用容器接住，讓他們盡情地喝血。然後，他用鋒利的劍割下自己的肉，讓他們盡情地吃。那些夜叉們因血肉而滿足，變得歡喜，兇惡的心也平息了。國王告誡他們：『盡力行善吧！』他們也向國王請求寬恕。 國王發願道：『現在我用身體的血肉讓你們滿足，同樣，將來我成佛時，也要用戒律、禪定和智慧消除你們的三毒，讓你們進入極樂的涅槃。』他這樣發願。後來，當世尊成佛時，那五個夜叉就是憍陳如（Kauṇḍinya，梵文：Kauṇḍinya，梵文羅馬擬音：Kauṇinya，含義：被瞭解者）等五位比丘。他發願無論轉生到哪裡，都要首先度化他們。因此，剛開始傳法，他們就獲得了解脫。』 國王慈悲的力量使他身體上的傷口也被帝釋天（Śakra，梵文：Śakra，梵文羅馬擬音：Śakra，含義：能者）的藥物治癒，恢復如初，從而和平地統治了贍部洲（Jambudvīpa，梵文：Jambudvīpa，梵文羅馬擬音：Jambudvīpa，含義：閻浮提）。再次，他轉世為金剛臂國王，建造佈施的房屋，向民眾施捨他們想要的一切，以及五個夜叉如何因他的血液而滿足，這些都像慈悲力本生經中說的那樣。 受生為至善王 世尊曾經在名為亞瓦（Yava）的地方，轉世為名為善行（Dge ba）的國王，他以正直的法律統治國家，統治著六十個小國，擁有八百個大城市和五百頭牛，擁有四千名大臣和兩萬名妃嬪，但沒有兒子。後來，一位妃嬪懷上了兒子，孩子出生后，兩萬名妃嬪的乳房都自然涌出乳汁，所有人都很高興，因此取名為頓珠（Dön Drub）。他十六歲時，精通了文字、算術、占卜、工藝、藝術、音樂等一切技藝。他對父母非常孝順，並在王宮的另一側為王子建造了宮殿。他從小就喜歡佈施，對人以及鳥獸等一切眾生都心懷慈悲。
【English Translation】 They lived by depending on the essence and flesh of humans. Because this country was placed under the king's rule, everyone abided by the ten virtues, so we could not find food and drink and were very impoverished. Does the king not have compassion for us?' The king felt compassion for them and cut off five limbs from his own body, and had five Yakshas each hold a vessel to receive them, allowing them to drink their fill of blood. Then, with a sharp sword, he cut off his own flesh and satisfied them. Those Yakshas, satisfied with flesh and blood, became joyful, and their malicious hearts were pacified. The king admonished them: 'Practice virtue as much as you can!' And they also asked the king for forgiveness. The king made a prayer: 'Just as I have now satisfied you with the flesh and blood of my body, may I also, when I become a Buddha in the future, eliminate your three poisons with discipline, concentration, and wisdom, and lead you to the bliss of Nirvana.' He made this prayer. Later, when the Bhagavan himself became enlightened, the five Yakshas were the five monks, including Kauṇḍinya (Kauṇḍinya, Sanskrit: Kauṇḍinya, Sanskrit Romanization: Kauṇḍinya, meaning: the one who is understood). He prayed that wherever they were born, he would liberate them first. Therefore, as soon as he began to teach the Dharma, they were liberated.' The power of the king's loving-kindness caused the wounds on his body to be healed by Śakra's (Śakra, Sanskrit: Śakra, Sanskrit Romanization: Śakra, meaning: powerful one) medicine, restoring him to his former state, and he peacefully ruled Jambudvīpa (Jambudvīpa, Sanskrit: Jambudvīpa, Sanskrit Romanization: Jambudvīpa, meaning: Rose-apple continent). Again, he was reborn as King Vajrabahu (Dorjei Dungpa), who built houses for giving and gave the people whatever they desired, and how the five Yakshas were satisfied with his blood, as told in the Jataka of the Power of Loving-Kindness. Born as the King of Supreme Goodness The Bhagavan was once in a place called Yava, reborn as a king named Gewa (Dge ba), who ruled the country with righteous laws, ruling sixty small kingdoms, possessing eight hundred large cities and five hundred cattle, having four thousand ministers and twenty thousand consorts, but without a son. Later, one of the consorts conceived a son, and after the child was born, milk naturally flowed from the breasts of all twenty thousand consorts, and everyone was very happy, so he was named Dondrup (Dön Drub). When he was sixteen years old, he became proficient in everything, including writing, arithmetic, divination, crafts, arts, music, and so on. He was very devoted to his parents, the king and queen, and built a palace for the prince on one side of the royal palace. From a young age, he loved giving and was compassionate to all beings, including humans, animals, and birds.
ཐམས་ཅད་བདེ་སྐྱིད་པར་དགའ་ཞིང་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་ཡང་ཚིག་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་བུ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་བུ་མོ་མན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་བ་བཙུན་མོར་བླངས་ནས་བུ་ཚ་མིང་སྲིང་གཉིས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་ལྟད་མོར་ཕྱིན་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་དབུལ་པོར་བརྫུས་པ་དེ་མཐོང་ནས་སྦྱིན་པ་བྱེད་པར་བསམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་མངའ་བའི་བང་མཛོད་ན་ཅི་མཆིས་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་འདོད་ཅེས་ཞུས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཅི་དགའ་བར་གནང་ནས་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་དགྲ་ཟླར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་གིས་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་པདྨོའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་བ་སུ་ད་ཡ་ཞེས་པ་སྟོབས་ཆེ་བས་དགྲ་ཟླ་གཞན་ལས་རྟག་ཏུ་རྒྱལ་བ་དེ་སློང་བའི་བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་མངགས་པ་ལ་རྒྱལ་བུས་བལ་གླང་གི་ལྷས་ནས་བལ་གླང་གཞན་ཞིག་བྱིན་ཀྱང་མ་བླངས་པར་བལ་གླང་སུ་ད་ཡ་བསླངས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ་བདག་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ན་བདག་ཡུལ་ནས་བསྐྲད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བསམས་པ་སྔོན་བདག་གིས་ཅི་སློང་ཡང་དེའི་ཡིད་དང་འགལ་བར་མི་བྱ་བར་དམ་བཅས་ན་ 15-2-113a ད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་མི་གཏོང་བ་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་གླང་པོ་དེ་བྱིན་ནས་མྱུར་དུ་སོངས་ཤིག་ཡབ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ན་འཕྲོག་ཏུ་འོང་ངོ་ཞེས་བསྒོས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ཐོས་པས་བློན་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ནས་བལ་གླང་འདི་ཡོད་པས་ཆབ་སྲིད་ཆེ་བ་ཡིན་ཏེ། བལ་གླང་དྲུག་ཅུའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དགྲ་ཟླ་ལ་བསྩལ་ན་ཆབ་སྲིད་ཀྱང་སྟོང་པར་འཚལ་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི། འདི་ལྟར་བྱིན་ན་བང་མཛོད་ཀྱང་སྟོང་ཞིང་བཙུན་མོ་དང་སྲས་ཀྱི་བར་དུ་སྦྱིན་པ་བགྱིད་པར་དོགས་སོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལྷག་པར་མི་དགའ་ཞིང་བློན་པོ་གཞན་ལ་དྲིས་པས་བདེན་ནོ་ཞེས་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་ཁྲི་ལས་ལྷུངས་ཏེ་བརྒྱལ་ལོ། །བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བློན་བགྲོས་པ་ན། རྒྱལ་བུ་དེ་བལ་གླང་གི་ལྷས་སུ་སོང་བས་རྐང་པ་བཅག་པར་བྱ། བལ་གླང་བཟུང་བས་ལག་པ་གཅད་པ་ནས་མགོ་གཅོད་པའི་བར་དུ་བགྱིད་པར་རིགས་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་མི་དགའ་ཞིང་ངའི་བུ་ལེགས་པའི་དོན་ལ་མོས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་ཐོ་འཚམ་པར་བྱེད། བློན་པོ་གཅིག་གིས་དེ་ལྟར་བཟུང་བརྡེག་མི་འོང་གི ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་དགོན་པར་སྤངས་ན་སྨ་བབ་ཅིང་ངོ་ཚ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མཉན་ནས། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་བཀུག་སྟེ་ཁྱོད་ངའི་བལ་གླང་བྱིན་པ་བདེན་ནམ། དེ་ནི་མེད་ལགས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ང་ལ་མ་ཞུས་པར་དགྲ་ཟླ་ལ་བྱིན། རྒྱལ་བུས་གསོལ་པ། སྔར་སྦྱིན་པ་ཅི་བྱིན་ཡང་མི་འགལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་ད
【現代漢語翻譯】 所有人都喜歡幸福快樂，並且用言語來表達佈施的讚美之詞。王子長大后，娶了一位國王的女兒，名叫曼德（Mande，人名），她容貌美麗，作為王妃，並生了兩個孩子，一男一女。王子去觀看演出時，看到了帝釋天（因陀羅神）偽裝成的窮人，心想應該行佈施。於是他稟告國王說：『我想把我父王擁有的寶庫中的一切都佈施出去。』國王也隨他高興，答應了他，並給予了他想要的一切。 當時，一個敵對的小國派了八個婆羅門來索要一頭用羊毛製成的巨象，名叫蘇達亞（Sudaya，人名），它力大無比，總是戰勝其他敵人。王子從羊毛象的隊伍中拿出另一頭羊毛象給他們，但他們沒有接受，而是索要羊毛象蘇達亞。王子說：『這頭像是我父王非常珍愛的，就像我一樣，如果我把它給了他們，我就會被驅逐出境。』 他又想：『以前我答應過，無論我索要什麼，都不會違揹他的意願，現在爲了無上菩提（梵文：Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺），有什麼不能捨棄的呢？』於是他把那頭象給了他們，並吩咐他們：『快走吧，如果我父王聽說了，他會來搶走的。』他們聽后就走了。聽到這件事後，大臣和所有百姓都害怕了，心想：『有了這頭羊毛象，我們的國力才強大。這頭象擁有六十頭羊毛象的力量，如果把它送給敵人，我們的國力也會空虛，那該怎麼辦？如果這樣佈施下去，恐怕連王妃和王子也會被佈施出去。』於是他們稟告了國王。國王非常不高興，問其他大臣，他們也說：『確實如此。』國王從王位上跌落下來，昏了過去。王妃們也感到悲傷。 之後，國王和大臣們商議：『王子去了羊毛象的隊伍中，應該打斷他的腿。抓住羊毛象，就應該砍掉他的手，甚至砍掉他的頭。』國王不高興地說：『我的兒子一心向善，喜歡佈施，怎麼能冒犯他呢？』一位大臣說：『那樣抓住他、毆打他是不行的，把他放逐到寺廟十二年，就會受到懲罰，感到羞恥。』國王聽后，召見王子（王位繼承人）說：『你把我的羊毛象送給別人是真的嗎？』王子回答說：『沒有這回事。』國王問：『王子，你為什麼不稟告我就把它送給敵人？』王子回答說：『以前無論我佈施什麼，您都不會反對。』
【English Translation】 Everyone delights in happiness and joy, and they express praises of generosity in words. When the prince grew up, he took a king's daughter named Mande (Mande, a proper noun), who was beautiful, as his queen, and they had two children, a son and a daughter. When the prince went to see a performance, he saw Indra (Śakra, the king of gods) disguised as a poor man, and he thought he should give alms. So he reported to the king, 'I want to give away everything in the treasury that my father owns.' The king also pleased him and gave him everything he wanted. At that time, a hostile small country sent eight Brahmins to ask for a woolen elephant named Sudaya (Sudaya, a proper noun), which was very powerful and always defeated other enemies. The prince took another woolen elephant from the woolen elephant's team and gave it to them, but they did not accept it, but asked for the woolen elephant Sudaya. The prince said, 'This elephant is very precious to my father, just like me. If I give it to them, I will be expelled from the country.' He also thought, 'I had promised before that no matter what I asked for, I would not go against his will. Now, for the sake of Anuttarā-samyak-saṃbodhi (梵文，Anuttarā-samyak-saṃbodhi，anuttarā-samyak-saṃbodhi，Unsurpassed Perfect Enlightenment), what can't I give up?' So he gave them the elephant and told them, 'Go quickly, if my father hears about it, he will come and snatch it.' After hearing this, the ministers and all the people were afraid, thinking, 'With this woolen elephant, our national power is strong. This elephant has the power of sixty woolen elephants. If it is given to the enemy, our national power will also be empty. What should we do? If we continue to give alms like this, I am afraid that even the queen and the prince will be given away.' So they reported to the king. The king was very unhappy and asked other ministers, and they also said, 'That's right.' The king fell from the throne and fainted. The queens also felt sad. After that, the king and ministers discussed, 'The prince went to the woolen elephant's team, and his legs should be broken. If you catch the woolen elephant, you should cut off his hands, and even cut off his head.' The king said unhappily, 'My son is devoted to good deeds and likes to give alms. How can I offend him?' A minister said, 'It is not right to catch him and beat him like that. If he is exiled to a temple for twelve years, he will be punished and feel ashamed.' After hearing this, the king summoned the prince (the crown prince) and said, 'Is it true that you gave my woolen elephant to others?' The prince replied, 'There is no such thing.' The king asked, 'Prince, why did you give it to the enemy without telling me?' The prince replied, 'In the past, no matter what I gave, you would not object.'
མ་བཅས་པ་ལགས་པས་ཉིད་ལ་མ་ཞུས་པ་ལགས་སོ། ། 15-2-113b རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དམ་བཅས་པ་ནི་ནོར་དབྱིག་སོགས་ལ་ཡིན་ན་བལ་གླང་ཅི་གཏོགས། རྒྱལ་བུས་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་ལ་མངའ་བའི་དཀོར་ལགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བལ་གླང་མི་གཏོགས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ཁྱོད་ནི་རི་དན་ཏིག་ཏུ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྤངས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སོངས་ཤིག །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོའི་བཀའ་མི་གཅོག་ན། ད་དུང་ཞག་བདུན་སྦྱིན་པ་བྱས་ཏེ་བདག་གི་བསམ་པ་རྫོགས་ནས་མཆི་བར་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་མི་གནང་གི་སོངས་ཤིག །རྒྱལ་བུས་བཀའ་མི་གཅོག་གོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲི་སྙེད་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་ལ་ཞག་བདུན་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བས་གནང་ནས། རྒྱལ་བུས་ཕྱོགས་སུ་གཡོག་མངགས་ཏེ་སློང་བ་བསྡུས་ནས་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཆུང་མ་ལ་བདག་ནི་རྒྱལ་པོས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རི་དན་ཏིག་ཞེས་བྱ་བར་སྤངས་ཚུལ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དུ་བདེ་ཞིང་ལེགས་པའི་སྨོན་ལམ་འདེབས་ལ་བདག་ཅག་རི་ལ་སྒོམ་དུ་འདེང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རི་དེ་ནི་འཇིགས་པའི་གནས་ཏེ་བྱ་དཀའ་ཞིང་གཅན་གཟན་མ་རུངས་པས་འཇིགས་ན། ཁྱོད་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་མྱོང་བས་དེ་ལྟ་བུ་བཟོད་ནུས་སམ་ཁྱོད་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ནི་ཡོ་བྱད་ཅི་བདེ་བས་འབྱོར་ཞིང་ཟས་གོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ན། རི་ལ་རྩྭ་འདི་ང་རྔ་ཞིང་འབྲས་བུ་ཟ་བ་ལ་མོས་པ་ཅི་ཡོད། གཞན་ཡང་རླུང་དང་སེར་བ། ཚ་གྲང་དང་། རྡོ་དང་གསེག་མ་དང་། སྦྲུལ་སོགས་ཡོད་ན་ཁྱོད་དེ་ལྟ་བུ་བཟོད་དམ། མན་ཏས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་མཉེན་ཅིང་འཇམ་པའི་ 15-2-114a གོས་དང་མངར་བའི་ཟས་སོགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བགྱི། ཁྱོད་དང་སོ་སོར་འབྲལ་བ་མི་བཟོད་པས། ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པར་དགའོ། །བདག་ནི་རྒྱལ་བུ་ལ་ཡིད་བརྟེན་ཏེ་གྲོགས་བགྱིའོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྦྱིན་ལ་དགའ་བས། སློང་བའི་སེམས་མི་བཟློག་སྟེ། བུའམ་ཁྱོད་ཉིད་སློང་ན་ཡང་མི་གཏོང་མི་ནུས་པས་བདག་གི་དགེ་བའི་བར་ཆད་བྱེད་ན་འགྲོར་མི་རིགས་སོ། །མན་ཏེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུས་སྦྱིན་པ་མཛད་ན་བདག་ཀྱང་ཡི་རངས་ཤིང་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བས་ཐེ་ཚོམ་མི་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ཁྱོད་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་བཙུན་མོ་དང་སྲས་སྲས་མོ་གཉིས་དང་བཅས་ཏེ། ཡུམ་ལ་མཆི་ཕྱག་བྱས་ནས་ཡུམ་གྱིས་སྐབས་སུ་རྒྱལ་པོ་ལ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་སྲིད་བདེ་བའི་གཏམ་གྱིས་གྲོས་གདབ་ཏུ་གསོལ། ཡུམ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ནས་བདག་ནི་བུ་གཅིག་པུ་སྡུག་པ་འདི་དང་འབྲལ་ན་བདག་གི་སྙིང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མིགས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྟེ། གལ་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་གི་སྨོན་ལམ་བཞིན་འགལ་བར་མི་མཛད་ན། བདག་ག
【現代漢語翻譯】 因為沒有約定，所以沒有稟告您。 國王說：『約定如果是關於財物等，那和毛和牛有什麼關係？王子的一切都是國王您的財產，為什麼毛和牛不屬於您呢？』國王說：『你到瑞丹提卡山去，十二年內迅速離開這裡！』王子說：『如果我不違背國王的命令，我想再做七天的佈施，完成我的心願后再走。』國王說：『那不行，快走吧！』王子說：『我不敢違背您的命令。』於是，成千上萬的妃子請求國王允許王子代理國政，做七天的佈施，國王答應了。王子派人四處乞討，收集財物，廣行佈施。然後，王子對妻子說，國王讓我到名叫瑞丹提卡的山上住十二年。』妻子說：『祝願國王的國土安樂吉祥，我們一起到山裡修行吧。』王子說：『那山是恐怖的地方，難以到達，而且有兇猛的野獸，很可怕。你一直過著享樂的生活，能忍受那樣的生活嗎？你在王宮裡，一切用具都很舒適，食物和衣服都很豐盛。到山裡去，你願意吃草根和野果嗎？而且，那裡有風、冰雹、寒冷、炎熱、石頭、沙礫和蛇等，你能忍受嗎？』曼提說：『我擁有柔軟的衣服和甜美的食物又有什麼用呢？我無法忍受與你分離，我喜歡和你在一起。我信任王子，願意做你的伴侶。』王子說：『我喜歡佈施，不忍心拒絕乞討者。即使有人乞討我的兒子或你，我也不能不給。如果你阻礙我的善行，那就不應該一起去。』曼提說：『王子如果行佈施，我也感到高興，即使付出生命也不會後悔，請您不要猶豫。』王子也說：『如果你能那樣做，那就太好了。』於是，帶著妃子和一雙兒女，向母親告別。母親趁機向國王進言，用白凈的佛法使國家太平的言語勸諫。母親因悲傷而痛苦，說：『如果我和我唯一的愛子分離，我的心像金剛石一樣堅硬又有什麼用呢？如果諸神不違揹我的願望，我……』
【English Translation】 Because it was not agreed upon, I did not report to you. The king said, 'If the agreement is about wealth and so on, what does wool and cattle have to do with it? Everything of the prince is the king's property, why don't wool and cattle belong to you?' The king said, 'You go to Mount Ridantika, and leave here quickly for twelve years!' The prince said, 'If I do not disobey the king's order, I would like to do seven days of almsgiving and fulfill my wish before leaving.' The king said, 'That is not allowed, leave quickly!' The prince said, 'I dare not disobey your order.' Then, tens of thousands of concubines asked the king to allow the prince to act as regent and do seven days of almsgiving, and the king agreed. The prince sent servants everywhere to beg, collected wealth, and gave extensive alms. Then, the prince said to his wife, 'The king told me to live on a mountain called Ridantika for twelve years.' The wife said, 'May the king's land be peaceful and auspicious, let us go to the mountains to practice together.' The prince said, 'That mountain is a terrifying place, difficult to reach, and there are fierce beasts, which is very scary. You have been living a life of pleasure, can you endure such a life? In the palace, all the utensils are comfortable, and the food and clothing are abundant. Going to the mountains, what do you want to eat grass roots and wild fruits? Moreover, there are wind, hail, cold, heat, stones, gravel, and snakes, can you endure that?' Mante said, 'What good are soft clothes and sweet food to me? I cannot bear to be separated from you, I like to be with you. I trust the prince and am willing to be your companion.' The prince said, 'I like to give alms, and I cannot bear to refuse beggars. Even if someone begs for my son or you, I cannot refuse. If you hinder my good deeds, then you should not go together.' Mante said, 'If the prince gives alms, I am also happy, and even if I give my life, I will not regret it, please do not hesitate.' The prince also said, 'If you can do that, that would be great.' So, taking his concubine and two children, he said goodbye to his mother. The mother took the opportunity to advise the king, using the words of pure Dharma to advise the country to be peaceful. The mother was saddened by grief, saying, 'If I am separated from my only beloved son, what good is my heart as hard as a diamond? If the gods do not go against my wishes, I...'
ི་བུ་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་འཁོར་བར་ཤོག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་ཉི་ཁྲིས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་རེ་དང་། བློན་པོ་བཞི་སྟོང་གིས་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་པདྨ་རེ་རེ་རྒྱལ་བུ་ལ་རྫོང་བ་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུ་ཕོ་བྲང་ནས་ཕྱུང་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བྱང་སྒོར་ཕྱིན་ནས་མེ་ཏོག་དང་དོ་ཤལ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱིན་ནོ། །ཡུལ་དེའི་མི་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མས་རྒྱལ་བུ་བསྐྱལ་ཏེ། འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་དགེ་བ་ཡུལ་གྱི་ལྷ་གཉེན་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཅི་ཕྱིར་ 15-2-114b སྤངས་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཕོངས་སེམས་སྐྱེས་སོ། །སྐྱེལ་མི་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བུས་སྤྲོ་བ་བསྲིངས་ནས་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱལ་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཁ་ལོ་བ་བྱས་ཏེ་སོང་བས་རྒྱང་ཆད་པར་ཕྱིན་ནས། སྐྱེ་ཤིང་གི་དྲུང་ན་ངལ་བསོ་བ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟ་འཁྲིད་པའི་རྟ་བསླངས་པ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཤིང་རྟ་དྲངས། བཙུན་མོས་ཤིང་རྟའི་ཕྱི་ནས་ཕུལ་ཏེ་སོང་བ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟ་བསླངས་པ་ཡང་བྱིན་ནས་རྐང་པས་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་བསླངས་བ་ལ་ནོར་ཅི་ཡང་མེད་ནས་ལུས་ཀྱི་གོས་རིན་པོ་ཆེ་བྱིན་ཏེ་གོས་རྙིང་པ་ཞིག་གྱོན་ནས་དོང་ངོ་། །ཡང་བྲམ་ཟེ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ་བཙུན་མོའི་གོས་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལ་རྒྱལ་བུ་གཉིས་ཀྱི་གོས་བྱིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བྱིན་ཀྱང་འགྱོད་པ་མེད་པར། རྒྱལ་བུས་བུ་ཁུར། བཙུན་མོས་བུ་མོ་ཁུར་ཏེ་དགའ་བཞིན་དུ་དོང་དོང་བ་ལས་ད་དུང་རི་དན་ཏིག་ཅེས་བྱ་བར་ལམ་རིང་བས་དཔག་ཚད་སྟོང་ཡོད་པ་ལ། འབྲོག་དགོན་པར་ཕྱིན་ནས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ན། ལྷའི་དབང་པོས་དགོན་པ་དེར་གྲོང་ཁྱེར་བཟང་པོ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་བསུས་ཏེ་ཟས་སྐོམ་དང་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བསྟབས་པ་དང་། བཙུན་མོས་རྒྱལ་བུ་ལ་ལམ་རིང་པོ་བགྲོད་པས་རབ་ཏུ་ངལ་ན་ད་འདིར་འདུག་ན་མི་རུང་ངམ། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་རི་དན་ཏིག་སོང་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས། འདིར་འདུག་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་དང་འགལ་ཏེ། བུ་སྲི་ཞུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དེ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་སོང་ནས་རི་དན་ཏིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ན་ཆུ་ཆེན་པོ་བརྒལ་དཀའ་བའི་ཟབ་པ་ཞིག་དང་ 15-2-115a འཕྲད་དོ། །བཙུན་མོས་ཆུ་བྲི་བའི་བར་དུ་འདིར་བསྡད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོས་རི་དན་ཏིག་ཏུ་སོང་ཞེས་གསུངས་པས་འདིར་འདུག་མི་རུང་ཞེས་བྱམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་མོད་ལ་ཆུའི་ནང་ནས་རི་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཆུའི་རྒྱུན་བཅད་དེ། དེར་རྒྱལ་བུ་དང་བཙུན་མོ་གོས་བརྫེས་ནས་ཆུ་བརྒལ་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་བུ་འདི་སྙམ་དུ། ཐལ་བྱུང་སོང་ན་ཆུ་འཁྱིལ་བ་འདིས་སེམས་ཅན་མང་དུ་འཆི་སྟེ་འཁྱེར་རོ
【現代漢語翻譯】 他們祈禱王子返回故鄉。當時，王妃妮赤（Ni Chi）贈送王子一串珍珠項鍊，四千大臣各自贈送一件由七寶製成的蓮花。王子離開王宮，來到城北門，將所有的鮮花和項鍊贈予聚集在一起的人們。當地成千上萬的人們送別王子，心生惋惜：『他如此善良，如同我們地方的守護神，為何要被拋棄呢？』王子向送別的人們表達了謝意，並讓他們返回。 之後，王子親自駕著馬車前行，走了很遠的路。在一棵樹下休息時，一位婆羅門乞討拉車的馬，王子便將馬給了他。然後，王子拉著馬車，王妃在車后推著，繼續前行。又來了一位婆羅門乞討馬車，王子也給了他，於是他們步行前進。接著，又來了一位婆羅門乞討，王子身上一無所有，便將身上的珍貴衣服給了他，自己則穿上了一件舊衣服，繼續趕路。又來了一位婆羅門，王子將王妃的衣服給了他。之後，又來了一位婆羅門，王子將他們兩人的衣服都給了他。儘管如此，王子心中毫無後悔之意。王子抱著兒子，王妃抱著女兒，他們歡喜地前行。他們還要前往名為日丹提（Ri Dan Tig）的地方，路途遙遠，有數千由旬之遠。他們來到一個偏僻的寺院，感到飢渴難耐。帝釋天（因陀羅神）將寺院變成了一座美麗的城市，人們迎接王子，用食物、飲料和舒適的用品款待他們。王妃對王子說：『長途跋涉，你已經非常疲憊了，不如我們就在這裡住下吧？』王子說：『父王命令我前往日丹提，如果住在這裡，就違背了父王的旨意，我就不是一個孝順的兒子了。』說完，他們便離開了。 就這樣，他們來到了日丹提附近，遇到了一條難以逾越的深河。王妃說：『我們在這裡等到河水退去吧。』王子說：『父王命令我前往日丹提，不能留在這裡。』他進入了慈愛的禪定。就在這時，河中出現了一座大山，擋住了水流。王子和王妃脫下衣服，涉水過河。王子心想：『如果我走了，河水就會氾濫，淹死許多眾生。』
【English Translation】 They prayed that the prince would return to his homeland. At that time, the queen Ni Chi presented the prince with a string of pearl necklaces, and four thousand ministers each presented a lotus made of seven precious gems. The prince left the palace and went to the north gate of the city, giving all the flowers and necklaces to all who had gathered. Tens of thousands of people in that land bid farewell to the prince, feeling regret: 'He is so virtuous, like a guardian deity of our land, why is he being abandoned?' The prince extended his gratitude to those who came to see him off and asked them to return. Then, the prince himself drove the chariot and went a long way. While resting under a tree, a Brahmin begged for the horse pulling the chariot, and the prince gave it to him. Then, the prince pulled the chariot, and the queen pushed it from behind, and they continued on. Another Brahmin came and begged for the chariot, and the prince gave it to him as well, so they went on foot. Then, another Brahmin came begging, and the prince had nothing left, so he gave him the precious clothes he was wearing, and he put on an old garment and continued on. Another Brahmin came, and the prince gave him the queen's clothes. Then, another Brahmin came, and the prince gave him both of their clothes. Even so, the prince had no regrets. The prince carried his son, and the queen carried her daughter, and they went happily. They still had to go to a place called Ri Dan Tig, which was a long way off, thousands of yojanas away. They arrived at a remote monastery, feeling hungry and thirsty. Indra (the king of the gods) transformed the monastery into a beautiful city, and the people welcomed the prince, providing him with food, drink, and comfortable supplies. The queen said to the prince, 'You are very tired from traveling such a long distance, wouldn't it be better to stay here?' The prince said, 'My father, the king, ordered me to go to Ri Dan Tig, and if I stay here, I would be disobeying the king's order, and I would not be a filial son.' Having said that, they left. In this way, they arrived near Ri Dan Tig and encountered a deep river that was difficult to cross. The queen said, 'Let's stay here until the river recedes.' The prince said, 'My father, the king, ordered me to go to Ri Dan Tig, so I cannot stay here.' He entered into a samadhi of loving-kindness. Just then, a great mountain appeared from within the river, blocking the flow of water. The prince and queen took off their clothes and waded across the river. As soon as they crossed, the prince thought to himself, 'If I leave, the river will flood and many sentient beings will die.'
་སྙམ་ནས། ཆུ་ལ་ཕྱིར་བལྟས་ཏེ་ཆུ་ཁྱོད་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་འབབ་ཅིང་བདག་འདོད་པ་ཞིག་འོང་ན་ཡང་ཐར་བར་བྱོས་ཤིག་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་བབས་སོ། །དེ་ནས་སོང་བས་རི་དན་ཏིག་དེ་རད་རོད་དང་ཟད་ཟེད་དུ་འདུག་པ། ཤིང་མང་པོ་རྒྱས་ཤིང་བྱ་སྣ་ཚོགས་སྙན་པའི་སྐད་འབྱིན་པ། འབབ་ཆུ་སོགས་ཞིམ་ལ། འབྲས་བུ་ནི་མངར་བ་སོགས་མཐོང་ནས། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རི་འདི་ལ་བལྟས་ན། ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་གནམ་ལ་རེག་པ་སྐྱེས་ཀྱང་བརྔས་པའམ་བཅད་པ་མེད་པས། ཆུ་མིག་ཞིམ་པོ་ལ་འཐུང་ཞིང་འབྲས་བུ་མངར་བ་ཟ་བ་རི་འདི་ལ་སྒོམ་པ་དག་ཡོད་པས་འདིར་གནས་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་བུ་དེར་ཕྱིན་པ་ན། རི་དེར་གནས་པའི་བྱ་དང་གཅན་གཟན་རི་དྭགས་ཐམས་ཅད་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་བསུའོ། །དེའི་ཚེ་རི་དེ་ལ་སྒོམ་པའི་དགེ་སློང་ཨ་ཚུ་ཏ་ཞེས་པ་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལོན་པ་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རྒྱལ་བུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་བྱས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རི་འདིར་ཕྱོགས་གང་ན་ཆུ་མིག་དང་འབྲས་བུ་བཟང་པོར་ལྡན་པ་གནས་སུ་རུང་བ་ཅི་ཡོད་ 15-2-115b ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཨ་ཚུ་ཏས་སྨྲས་པ། རི་འདི་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་ས་གཞི་ཡིན་པས་གང་དུ་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དབེན་པའི་གནས་གཙང་མ་ཡིན་པས། ཅི་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་བུ་སྨད་དང་བཅས་ཏེ་ཆོས་སློབ་ཏུ་འོངས་སམ། དེ་ལ་རྒྱལ་བུས་སྨྲ་མ་ཁོམས་པར་བཙུན་མོ་མན་ཏེས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་རི་འདི་ལ་ལམ་བསྒོམས་ནས་ཇི་སྲིད་ཅིག་ལོན། དགེ་སློང་གིས་སྨྲས་པ། རི་འདིར་ཕྱིན་ནས་ལོ་བཞི་བརྒྱའམ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལོན། བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ད་དུང་བདག་དང་བདག་གི་བར་འཛིན་ན་ནམ་ཞིག་ལམ་འཐོབ། དེ་སྲིད་དུ་རི་ལ་གནས་ཀྱང་རྡོ་ཤིང་དང་ཐ་མི་དད་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་ན་ད་གདོད་ལམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དགེ་སློང་ན་རེ་བདག་གིས་ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དགེ་སློང་ལ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཡུལ་ཡ་བའི་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་ཚབ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ཐོས་སམ། དེས་སྨྲས་པ་བདག་གིས་རྒྱུན་ཏུ་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་གར་འགྲོ། རྒྱལ་བུས་བདག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འདོད་དོ། །དགེ་སློང་གིས་ཁྱོད་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདག་ཉེ་གནས་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུ་ཁྲིད་དེ་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གིས་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བུའི་སྐྲ་སླས་ནས་མདུད་པ་བོར་ཏེ་ཟས་སུ་ཤིང་འབྲས་དང་ཤིང་ཐོག་ཟ། སྐོམ་དུ་ཆུ་མིག་འཐུང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་ཤིང་དང་རྩྭ་བསྡུས་ཏེ། བདག་ཉིད་འདུག་པའི་རྩྭའི་སྤྱིལ་
【現代漢語翻譯】 心想：『我回頭看看這條河。』他回頭看河，說道：『河啊，你像先前一樣流淌，如果我想要什麼，就讓我得到解脫吧。』說完，河水也像先前一樣流淌。 之後，他們繼續前行，看到那座山變得鬱鬱蔥蔥，樹木繁茂，各種鳥兒發出悅耳的鳴叫，清澈的泉水甘甜可口，果實香甜。王子說道：『看這座山，樹木和森林似乎要觸及天空，但沒有被砍伐或破壞。這裡有甘甜的泉水可以飲用，香甜的果實可以食用。這裡一定有修行者，我們就在這裡住下吧。』 王子走到那裡，住在山上的鳥類、野獸和動物都高興地迎接他。當時，山上住著一位名叫阿秋達（Achuta，不退轉）的比丘，他已經五百歲了，具有卓越的品質。王子走到他面前，頂禮后說道：『這座山上哪裡有泉水和美味的果實，適合居住呢？』 阿秋達（Achuta）說道：『這座山的每個地方都是充滿福德的土地，無論住在哪裡都可以，這裡是僻靜清凈的地方。王子，你是帶著妻兒來學習佛法的嗎？』王子還沒來得及說話，王妃曼提（Manti）就說道：『尊者，您在這座山上修行多久了？』比丘說道：『我來到這座山大約四百年或五百年了。』王妃說道：『如果您還執著於我和我的，什麼時候才能證悟呢？如果一直住在山上，卻仍然執著於我和我的，那和石頭木頭有什麼區別呢？只有不執著於我和我的，才能證悟。』 比丘說：『我不知道如此正確的道理。』王子對那位比丘說道：『尊者，您聽說過雅瓦（Yava）國的王子，名叫頓珠（Dondrup，義成）嗎？』他說：『我經常聽說，但沒有見過。』王子說道：『我就是他。』比丘問：『您要去哪裡？』王子說：『我想要大乘（Mahāyāna）的道路。』比丘說：『您很快就會證悟大乘（Mahāyāna）的道路，那時請讓我成為您的近侍，成為神通第一的人。』說完，他領著王子，指出了居住的地方。之後，比丘按照佛法為王子剃度，剪掉髮髻，食物是樹上的果實，飲水是泉水。 王子收集樹枝和草，搭建自己居住的草棚。
【English Translation】 Thinking, 'I'll look back at the river.' He looked back at the river and said, 'River, flow as you did before, and if I desire something, may I be liberated.' As soon as he said this, the river flowed as it had before. After that, they continued on and saw that the mountain was lush, with many trees growing, various birds making pleasant sounds, clear springs tasting sweet, and fruits being delicious. The prince said, 'Looking at this mountain, the trees and forests seem to touch the sky, but they have not been cut down or destroyed. There is sweet spring water to drink and delicious fruits to eat. There must be meditators here, let's stay here.' When the prince went there, all the birds, beasts, and animals living on the mountain were happy and welcomed the prince. At that time, a monk named Achuta (अच्युत, Acyuta, Immovable) who was five hundred years old and possessed excellent qualities was living on that mountain. The prince went to him, prostrated, and said, 'Where on this mountain are there springs and good fruits, suitable for living?' Achuta (अच्युत) said, 'Every place on this mountain is a land of merit, so you can live anywhere. It is a secluded and pure place. Prince, have you come with your wife and children to learn the Dharma?' Before the prince could speak, the queen Manti (मन्ति) said, 'Venerable one, how long have you been meditating on this mountain?' The monk said, 'I have been on this mountain for about four or five hundred years.' The queen said, 'If you still cling to 'I' and 'mine', when will you attain the path? Even if you stay on the mountain, if you do not give up clinging to 'I' and 'mine', what difference is there between you and a stone or a tree? Only when you do not cling to 'I' and 'mine' will you attain the path.' The monk said, 'I do not know such a correct teaching.' The prince said to the monk, 'Venerable one, have you heard of the prince of Yava (यव) country, named Dondrup (དོན་གྲུབ་, Siddhārtha, Accomplishing the goal)?' He said, 'I have often heard of him, but I have not seen him.' The prince said, 'I am he.' The monk asked, 'Where are you going?' The prince said, 'I desire the path of the Great Vehicle (Mahāyāna).' The monk said, 'You will soon attain the path of the Great Vehicle (Mahāyāna), and at that time, may I become your attendant, the best of those with miraculous powers.' Then he led the prince and showed him a place to stay. After that, the monk tonsured the prince according to the Dharma, cut off his topknot, and ate tree fruits for food, and drank spring water for drink. The prince gathered branches and grass and built a grass hut for himself to live in.
པོ་ཆུང་ངུ་ 15-2-116a ཞིག་དང་། མན་ཏེ་མ་སྨད་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོ་རེ་རེ་ཡང་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱེའུའི་མིང་ནི་ཡ་རི་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་བདུན་ལོན་པ་གོས་རང་གྱོན་ནུས་ཏེ་ཕའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འགྲོའོ། །བུ་མོའི་མིང་ནི་གེ་ནོ་ཡན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལོ་དྲུག་ལོན་པ། རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་གྱོན་ཞིང་མའི་ཕྱི་བཞིན་འགྲོའོ། །རི་དེ་ན་གནས་པའི་གཅན་གཟན་དང་། རི་དྭགས་འདབ་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་སོ། །རྒྱལ་བུ་རི་དེར་ཕྱིན་ནས་ཞག་གཅིག་ལོན་པ་དང་། སྔོན་སྐམ་པའི་ཆུ་མིག་དང་རྫིང་ཡང་ཆུས་གང་། སྐྱེ་ཤིང་སྐམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འདབ་མ་སྐྱེས། སྲིན་བུ་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར། གཅན་གཟན་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བ་ཡང་སོ་སོ་ནས་རྩྭ་ལ་ཟ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་རྒྱས་ཤིང་བཟང་པོར་གྱུར། བྱ་སྣ་ཚོགས་སྙིང་རྗེའི་སྐད་འབྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བཙུན་མོ་མན་ཏེས་ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་བརྔས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཕུལ་ཞིང་། སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ལའང་བསྙོད་དོ། །སྲས་མིང་སྲིང་གཉིས་ནི་སྐབས་སྐབས་སུ་ཕ་མ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ། ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་བའི་ཆུ་མིག་གི་འགྲམ་དག་ཏུ་གཅན་གཟན་དང་རི་དྭགས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་སྟེ། བར་འགའ་ཞག་ལོན་པར་ཡང་རྩེའོ། །དུས་ཞིག་ན་སྲས་ཁྱེའུ་སེང་གེ་ལ་ཞོན་པ་ལས། སེང་གེ་མཆོངས་པས་རྡབ་གཅིག་ཕོག་གདོང་ཅུང་ཟད་སྨྲས་ཏེ་ཁྲག་ཕྱུང་བ་ལ་སྤྲེའུ་ཞིག་གིས་ཤིང་གི་ལོ་མས་ཁྲག་ཕྱིས་ཏེ་ཆུ་འགྲམ་དུ་ཁྲིད་ནས་བཀྲུས་པ་ཡང་རྒྱལ་བུས་རྒྱང་མ་ནས་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བར་བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཞིག་ལོ་བཞི་བཅུ་ལོན་ནས་ཆུང་མ་བླངས་སོ། །ཆུང་མ་ནི་ 15-2-116b རབ་ཏུ་བཟང་ཞིང་སྡུག་ལ། བྲམ་ཟེ་ནི་རབ་ཏུ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་དེ། མདོག་སོལ་བ་ལྟར་གནག་ལ། གདོང་ལ་འབུར་པོ་གསུམ་ཡོད་པ། སྣ་འཁྱོལ་ཞིང་མིག་གཉིས་ཤེལ་ལྟར་གཡོ་བ་གདོང་གཉེར་མ་ཅན་ལ་མཆུ་འཕྱང་བ། སྒྲ་མི་སྙན་པ། གསུས་པ་ཆེ་བ། རྐུབ་འབུར་བ། རྐང་པ་གཉིས་གྱོལ་བ། མགོ་ཤུ་བ་ཅན་སྐྲ་མེད་པ། འདྲེ་ལྟར་མི་སྡུག་པ་ཞིག་སྟེ། ཆུང་མས་ཀྱང་མཐོང་མི་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཤི་ཡང་སླ་ཞེས་རྒྱུན་དུ་དམོད་མོ་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དུས་གཞན་ན་ཆུང་མ་དེ་ཆུ་འཆུར་སོང་བ་ལས། ལམ་དུ་ཁྱོ་ག་གཞོན་ནུ་དུམ་གཅིག་དང་འཕྲད་ནས་ཁྱོ་ག་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གཟུགས་འདི་འདྲའོ་ཞེས་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་ནས། ཁྱོད་ནི་དཔེ་མེད་པར་བཟང་ཞིང་སྡུག་ན། ཇི་ལྟར་འདི་འདྲ་བའི་ཆུང་མ་བྱེད་ནུས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མས་ཁྱོ་ག་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒན་པོའི་མགོ་ནི་ཤིང་ལ་བ་མོ་ཆགས་པ་ལྟར་སྐྱ་བ་དེ་ནང་ནུབ་ཏུ་ཤི་བར་དགའ་ན་ཤིར་མི་བཏུབ་ཇི་ལྟར་བྱ། དེ་ནས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ནས
【現代漢語翻譯】 他們還建造了一些小茅屋，以及曼德母女居住的茅屋。當時，男孩名叫亞里（Yari），七歲，能夠自己穿衣服，並且總是跟隨著他的父親。女孩名叫格諾揚（Genoyan），六歲，穿著動物的皮毛，並且總是跟隨著她的母親。居住在那座山上的所有野獸、動物和鳥類都非常高興，依靠著王子生活。王子在那座山上住了一晚后，先前乾涸的泉水和水池都充滿了水。所有乾枯的樹木都長出了花朵和葉子。有害的昆蟲消失了，野獸之間互相殘食的現象也消失了，它們各自吃草。果樹繁茂生長，變得非常好。各種鳥兒發出慈悲的聲音。曼德王妃採摘水果和樹上的果實，獻給王子，也分給王子和公主。王子和公主有時會離開父母，在不太遠的泉水邊與野獸和動物一起玩耍，有時甚至玩耍好幾天。有一次，王子騎在一隻獅子上，獅子跳躍時，王子摔倒在地，臉部受了輕傷，流了血。一隻猴子用樹葉擦拭他的血跡，然後把他帶到水邊清洗，這一幕也被王子從遠處看到了。當時，在一個名叫凱萊（Kailai）的地方，一位貧窮的婆羅門在四十歲時娶了妻子。他的妻子非常美麗動人，而婆羅門卻非常醜陋，有十二種醜陋的特徵：膚色像煤炭一樣黑，臉上長著三個疙瘩，鼻子扭曲，兩隻眼睛像玻璃一樣轉動，滿臉皺紋，嘴唇下垂，聲音難聽，肚子很大，屁股突出，兩條腿彎曲，頭頂光禿，沒有頭髮，像魔鬼一樣醜陋。他的妻子甚至不想看到他，經常詛咒他，覺得他死了都更容易。另一次，這位妻子去打水，在路上遇到一群年輕的丈夫們，他們嘲笑她說：『你家的丈夫就是這個樣子嗎？』他們嘲笑她，說：『你如此美麗動人，怎麼能嫁給這樣的人呢？』妻子對那些丈夫們說：『老頭的頭就像樹上長滿了苔蘚一樣，即使他死了我也高興，但他就是不死，我該怎麼辦呢？』說完，她拿著水罐離開了。
【English Translation】 They also built some small huts, as well as huts for Mante and her daughter to live in. At that time, the boy was named Yari, seven years old, able to dress himself, and always followed his father. The girl was named Genoyan, six years old, wearing animal skins, and always followed her mother. All the beasts, animals, and birds living on that mountain were very happy and depended on the prince for their livelihood. After the prince had stayed on that mountain for one night, the previously dry springs and ponds were filled with water. All the dry trees grew flowers and leaves. Harmful insects disappeared, and the phenomenon of beasts preying on each other also disappeared; they each ate grass. The fruit trees grew luxuriantly and became very good. Various birds emitted compassionate sounds. Queen Mante picked fruits and tree fruits and offered them to the prince, and also shared them with the prince and princess. The prince and princess sometimes left their parents and played with beasts and animals by the springs that were not too far away, sometimes even playing for several days. Once, the prince was riding on a lion, and when the lion jumped, the prince fell to the ground, suffering a slight injury to his face and bleeding. A monkey wiped his blood with leaves and then took him to the water's edge to wash him, a scene that was also seen by the prince from a distance. At that time, in a place called Kailai, a poor Brahmin took a wife at the age of forty. His wife was very beautiful and attractive, while the Brahmin was very ugly, with twelve ugly features: his skin was as black as coal, he had three bumps on his face, his nose was crooked, his two eyes moved like glass, his face was wrinkled, his lips drooped, his voice was unpleasant, his belly was large, his buttocks protruded, his two legs were bent, his head was bald, he had no hair, and he was as ugly as a demon. His wife didn't even want to see him and often cursed him, feeling that it would be easier if he died. Another time, this wife went to fetch water and met a group of young husbands on the road, who mocked her, saying, 'Is this what your husband looks like?' They laughed at her, saying, 'You are so beautiful and attractive, how can you marry such a person?' The wife said to those husbands, 'The old man's head is like a tree covered with moss; even if he dies, I would be happy, but he just won't die, what can I do?' After speaking, she left with her water pot.
་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་ཆུ་འཆུར་སོང་བ་ལས་ལམ་ད་ཁྱོ་ག་གཞོན་ནུ་དག་དང་འཕྲད་ནས། དེས་བདག་ལ་ཅོ་འདྲི་ཞིང་བགད་དེ་འཕྱའོ། །ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོལ་བའི་བྲན་ཁོལ་ཡོད་ན་ང་ཆུ་བཅུ་ཡང་མི་དགོས་ལ་གཞན་གྱིས་འཕྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་ཤིན་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ན་བྲན་ཁོལ་ག་ལས་རྙེད། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན། བདག་འགྲོ་སྟེ་ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་སོ་ཞེས་དང་། ཡང་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཁོ་མོས་ཐོས་ན། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པས་ཡབ་རྒྱལ་པོས་ 15-2-117a རི་དན་ཏིག་ཅེས་བྱ་བར་སྤངས་སོ། །དེ་ལ་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་གཅིག་ཡོད་ཅེས་གྲག་གིས་དེ་སློང་དུ་སོངས་ཤིག །ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རི་དན་ཏིག་ཅེས་པའི་འདི་ནས་དཔག་ཚད་དྲུག་སྟོང་ལྷག་ཙམ་གྱི་ལམ་ཡོད་ལ། སྔོན་ལ་བགྲོད་ཀྱང་མ་མྱོང་ན་ད་ཅི་ལྟར་བགྲོད་པར་བྱ། ཆུང་མས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕྱིར་བྲན་ཁོལ་མ་བཙལ་ན་བདག་འགེགས་ཏེ་འཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ཉེས་ན་ཁོ་བོ་གཅིག་གིས་བསད་ཀྱང་སླ་ཁྱོད་ཤི་བར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་སློང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་སྦྱོར་ཅིག །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ད་སོངས་ཤིག་རྒྱགས་དང་དགོས་པ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་རྒྱགས་རང་གིས་སྦྱར་ཏེ་རྐང་པས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཞིང་སོང་ནས། ཡུལ་ཡ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་སྲུང་བ་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ད་ལྟ་ག་ལ་འདུག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། སྒོ་སྲུང་དེ་ནང་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་ལྟར་བསྙད་དོ། །ཚིག་དེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མེ་ལ་ཤིང་བསྣན་པ་ལྟར་ཁྲོ་ཞིང་འཁྲུགས་ཏེ། འདི་འདྲ་བ་ཤ་སྟག་གི་ཕྱིར་ངའི་སྲས་སྤངས་ན་ད་ཡང་སློང་དུ་འོངས་སྙམ་ནས་མ་དགའོ། །བྲམ་ཟེས་གསོལ་པ། རྒྱལ་ཚབ་དོན་གྲུབ་སྦྱིན་པའི་གྲགས་པ་གནམ་དང་ཆུའི་གཏིང་དུ་ཐུག་པར་གྲགས་ན་བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་རེ་བ་ཡོད་པས་འོངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ནི་ད་ལྟར་རི་དབེན་པ་ན་གནས་ཏེ་རབ་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བུ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་བདག་འཕྲད་པར་དགའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཞན་ཞིག་ལ་ལམ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་སོང་ 15-2-117b སོང་བ་ལས་རི་དན་ཏིག་གི་དྲུང་གི་ཆུ་ཆེན་པོ་ཡོད་པར་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བསམས་པས་ཆུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རི་དེ་ལས་ཐོག་མར་རྔོན་པ་ཞིག་དང་འཕྲད་པ་ན། རི་འདི་ལ་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་མཐོང་ངམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རྔོན་པ་དེས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བས་བྲམ་ཟེ་འདི་ལྟ་བ
【現代漢語翻譯】 然後，他回到家中，對妻子說：『我打水時，在路上遇到一些年輕人，他們嘲笑我。如果你能給我找個僕人，我就不需要自己打水，也不會再被人嘲笑了。』妻子說：『我們非常貧窮，哪裡能找到僕人呢？』妻子又說：『如果你不為我找僕人，我就要離開你，不再和你一起生活了。』妻子還說：『我聽說王子頓珠（藏語：དོན་གྲུབ་，含義：義成）熱衷於佈施，所以他的父王將他安置在名為日丹迪（藏語：རི་དན་ཏིག་）的地方。據說他有一個兒子和一個女兒，你去向他乞討吧。』丈夫說：『從這裡到日丹迪有六千多由旬的路程，我以前從未去過，現在怎麼去呢？』妻子說：『如果你不為我找僕人，我就要絕食而死。』丈夫說：『寧願我被殺，也不願你死去。你為我準備好去乞討的乾糧和必需品吧。』妻子說：『現在就去吧，我什麼乾糧和必需品都沒有。』 婆羅門自己準備了乾糧，然後徒步出發，來到了名為亞瓦（藏語：ཡ་བ་）的地方。他向王宮的守門人打聽：『王子頓珠現在在哪裡？』守門人進宮稟告了國王。國王一聽到這些話，就像火上澆油一樣憤怒，心想：『我就是因為這些人才放逐了我的兒子，現在他們又來乞討了！』非常不高興。婆羅門稟告說：『王子頓珠佈施的美名遠揚，傳遍天下，所以我從遠方滿懷希望而來。』國王說：『王子頓珠現在住在偏遠的山裡，非常貧窮，一無所有，他能給你什麼呢？』婆羅門說：『即使王子什麼都沒有，我也很高興能見到他。』國王就吩咐其他人給他指路，婆羅門就離開了。 婆羅門離開后，來到了日丹迪附近的一條大河邊。他一心想著王子，就渡過了河。然後，婆羅門在山上遇到了一個獵人，問他：『你見過一個叫王子頓珠的人嗎？』獵人看到這個婆羅門如此
【English Translation】 Then, he returned home and said to his wife, 'When I went to fetch water, I met some young men on the road who mocked me. If you could find me a servant, I wouldn't need to fetch water myself and wouldn't be mocked anymore.' The wife said, 'We are very poor, where can we find a servant?' The wife also said, 'If you don't find a servant for me, I will leave you and no longer live with you.' The wife also said, 'I heard that Prince Dondrup (藏語：དོན་གྲུབ་，Meaning: Accomplishment of Purpose) is devoted to generosity, so his father the king placed him in a place called Ridantik (藏語：རི་དན་ཏིག་). It is said that he has a son and a daughter, go and beg from him.' The husband said, 'From here to Ridantik is a journey of more than six thousand yojanas, I have never been there before, how can I go now?' The wife said, 'If you don't find a servant for me, I will starve myself to death.' The husband said, 'I would rather be killed than have you die. Prepare the provisions and necessities for me to go begging.' The wife said, 'Go now, I have no provisions or necessities.' The Brahmin prepared his own provisions and set off on foot, arriving at a place called Yawa (藏語：ཡ་བ་). He inquired of the palace guard, 'Where is Prince Dondrup now?' The guard went inside and reported to the king. Upon hearing these words, the king became as angry as adding wood to a fire, thinking, 'I banished my son because of these people, and now they come begging again!' He was very unhappy. The Brahmin reported, 'Prince Dondrup's fame for generosity has spread far and wide, reaching the depths of the sky and water, so I have come from afar with hope.' The king said, 'Prince Dondrup now lives in a remote mountain, he is very poor and has nothing, what can he give you?' The Brahmin said, 'Even if the prince has nothing, I would be happy to meet him.' The king then instructed others to show him the way, and the Brahmin left. After the Brahmin left, he came to a large river near Ridantik. He thought only of the prince and crossed the river. Then, the Brahmin met a hunter on the mountain and asked him, 'Have you seen a man called Prince Dondrup?' The hunter saw that this Brahmin was so
ུ་དག་གི་ཕྱིར་རི་ལ་སྤངས་པར་ཤེས་ནས་རྔོན་པ་དེས་བྲམ་ཟེ་དེ་བཟུང་ནས་ཤིང་ལ་བཅིངས་ཏེ་བརྡེགས་པས་ལུས་ལ་རྨ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །རྔོན་པས་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་རྒྱལ་བུ་དྲིས་ཏེ་ཅི་བྱ་མདའ་འཕང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་ད་ནི་འདིས་བདག་གསོད་པར་ངེས་ན་རྫུན་ཞིག་བྱའོ་བསམས་ནས་ཁྱོད་བདག་ལ་འདྲི་ན་ཅི་ཉེས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྔོན་པས་ཅི་ཞིག་སྨྲ་སྙམ་དུ་སེམས་ནས་དྲིས་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་ན་རེ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བུ་མཐོང་བར་དགའ་བས་བདག་འདིར་རྒྱལ་བུ་ཕྱིར་འགུགས་སུ་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་རྔོན་པས་ཀྱང་བཀྲོལ་ཏེ་བཏང་ནས་སྔར་མ་རྟོགས་ཤིང་རྒྱུས་མ་ཤེས་སོ་ཞེས་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་རྒྱལ་བུ་གང་ན་འདུག་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བུའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། རྒྱང་མ་ནས་རྒྱལ་བུས་བསུས་ཏེ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་གུས་པར་བྱས་ཤིང་། ཁྱོད་ག་ལས་འོངས་ལམ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏམ་ཅི་འདོད་ཅེས་སྤྲོ་བའི་གཏམ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་རྩེ་ཞིང་ངལ་ཏེ་བཀྲེས་སྐོམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྤྱིལ་པོའི་ནང་དུ་ཁྲིད་ནས་སྟན་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ། ཤིང་ཐོག་དང་ཤིང་འབྲས་དང་བཏུང་བའི་སྐོམ་མདུན་དུ་ཕབ་པ་བྲམ་ཟེས་ཀྱང་ཟོས་ཤིང་འཐུངས་ནས་ཐལ་བྱུང་དུ་འདི་ 15-2-118a སྐད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། བདག་ནི་ཡུལ་ཀོ་ལེ་ཞེས་བྱ་བའི་མི་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཞིག་ནས་རྒྱལ་བུ་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་གྲགས་པ་ཐོས་པས། བདག་ནི་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་སློང་དུ་འོངས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཡོད་པ་ཁྱོད་ལ་མ་བྱིན་ན། ཆགས་ཤིང་སེར་སྣར་འགྱུར་ན་བདག་ལ་ཅི་ཡོད་སྔར་བཏང་བས་ད་ནི་ཅི་ཡང་སྦྱིན་དུ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ནོར་རྫས་སྦྱིན་དུ་མེད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་བདག་རྒད་པོའི་བྲན་ཁོལ་དུ་བྱིན་ཅིག །དེས་དེ་བཞིན་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་ཁྱོད་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པས་བདག་གི་བུ་འདི་གཉིས་འདོད་པ་ལེགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་རྩེར་སོང་བ་ལས། རྒྱལ་བུས་བོས་ནས་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བསྒོའོ། །བྲམ་ཟེ་འདི་ལམ་རིང་པོ་ནས་བུ་ཁྱེད་གཉིས་སློང་དུ་འོངས་པ་ལ། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཁྱེད་གཉིས་སྦྱིན་པར་བྱས་ཀྱི་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་སོངས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་བུ་གཉིས་རྒྱལ་བུའི་མཆན་དུ་བྲོས་ནས་ངུ་སྟེ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བདག་གིས་བྲམ་ཟེ་དུ་མ་མཐོང་ན་འདི་འདྲ་བ་གཞན་མ་མཐོང་སྟེ། འདི་ནི་བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་ཀྱི་ཡི་དྭགས་ཤ་ཟ་ལགས་པས་བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་ཚོལ་དུ་མཆི་བ་ལས་སླར་མ་འཁོར་བར་བདག་ཅག་གཉིས་ཡི་དྭགས་འདིའི་ཟས་སུ་བསྩལ་ན་གདོན་མི་ཟ་བར
【現代漢語翻譯】 得知是爲了王子（指Sutasoma）才離開山林，獵人抓住婆羅門，把他綁在樹上毆打，以至於他身上都受了傷。獵人又說：『你問王子要做什麼？要射箭嗎？』婆羅門心想：『現在他肯定要殺我了，不如說個謊。』於是說：『你問我有什麼不好？』獵人心中疑惑，便問了他。婆羅門說：『父王很高興見到王子，我來這裡是爲了把王子帶回去。』話音剛落，獵人便放了他，說道：『之前沒有察覺，不瞭解情況。』請求寬恕，並指明了王子所在的地方。之後，婆羅門來到了王子那裡，王子遠遠地迎接他，心中歡喜，恭敬地對待他，說道：『您從哪裡來？路上沒有疲憊和辛苦嗎？有什麼需要嗎？』說了許多熱情的話。婆羅門說：『我從很遠的地方來，全身疲憊不堪，又餓又渴。』說完，王子把他領到茅屋裡，讓他坐在墊子上，把水果和飲料放在他面前，婆羅門吃喝完畢，像灰燼一樣說道：『我是名叫科萊（Kole）地方的人，很久以前就聽說王子喜歡佈施，名揚四方。我貧窮困苦，所以來向王子乞討。』王子說：『我有的東西如果不給你，就會變得吝嗇，但我已經把之前有的都佈施完了，現在沒有什麼可以佈施的了。』婆羅門說：『既然沒有財物可以佈施，就把你的兒子和女兒給我，讓我這個老人當奴僕吧。』他這樣說了三次，王子也說：『你從遠方而來，我很高興把我的兩個孩子給你。』當時，兒子和女兒正在玩耍，王子叫他們過來，對他們說：『這位婆羅門從遠方來乞討你們兩個，我已經把你們兩個佈施給他了，你們跟著他走吧。』聽到這些話，兩個孩子跑到王子身邊哭著說：『我見過很多婆羅門，但沒見過這樣的，這不像婆羅門，而是夜叉食人鬼，不如讓我們的母親去採摘水果，一去不回，讓我們兩個被這個夜叉吃掉吧。』 種子字：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）
【English Translation】 Knowing that he had left the mountains for the sake of the prince (referring to Sutasoma), the hunter seized the Brahmin, tied him to a tree, and beat him, causing injuries to his body. The hunter then said, 'What do you want to do by asking the prince? Shoot an arrow?' The Brahmin thought, 'Now he will surely kill me, I should tell a lie.' So he said, 'What's wrong with you asking me?' The hunter was puzzled and asked him. The Brahmin said, 'The father king is happy to see the prince, I have come here to bring the prince back.' As soon as he finished speaking, the hunter released him, saying, 'I didn't realize it before, I didn't understand the situation.' He asked for forgiveness and pointed out where the prince was. After that, the Brahmin came to the prince, and the prince greeted him from afar, treating him with joy and respect, saying, 'Where do you come from? Are you not tired and exhausted on the road? What do you need?' He said many enthusiastic words. The Brahmin said, 'I have come from a long way, my whole body is tired and exhausted, and I am hungry and thirsty.' After speaking, the prince led him into the hut, let him sit on the mat, and put fruits and drinks in front of him. After the Brahmin had eaten and drunk, he said like ashes, 'I am from a place called Kole. I have heard for a long time that the prince likes to give alms, and his name is known in all directions. I am poor and destitute, so I have come to beg from the prince.' The prince said, 'If I don't give you what I have, I will become stingy, but I have already given away what I had before, and now I have nothing to give.' The Brahmin said, 'Since there are no riches to give, give me your son and daughter to be servants for me, an old man.' He said this three times, and the prince also said, 'You have come from afar, I am happy to give you my two children.' At that time, the son and daughter were playing, and the prince called them over and said to them, 'This Brahmin has come from afar to beg for you two, and I have given you two away, you follow him.' Hearing these words, the two children ran to the prince's side and cried, saying, 'I have seen many Brahmins, but I have never seen one like this. This is not like a Brahmin, but a Yaksha ghoul. It would be better for our mother to go and pick fruits and never return, and let us two be eaten by this Yaksha.' Seed Syllable: Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Literal Chinese meaning: 嗡)
་འགུམ་མོ། །བདག་ཅག་གི་མ་སླར་མཆིས་ཏེ་བུ་དང་མ་འཕྲད་ན། ཇི་ལྟར་བེའུ་བྲལ་བའི་བ་ལྟར་ངུ་ཞིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་ཏེ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བུས་བུ་ལ་བསྒོ་བ། ཁོ་བོས་སྦྱིན་པར་གནང་བས་བསྡད་དུ་མི་རུང་སྟེ། འདི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་གྱི་ཡི་ 15-2-118b དྭགས་མ་ཡིན་པས་མི་བཟའ་ཡི་ཁྱེད་གཉིས་འདིའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་སོངས་ཤིག །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ད་བདག་ཆས་ཏེ་འགྲོ་ཡི། བུའི་མ་འོངས་ནས་བུ་མ་བཏང་ན། རྒྱལ་བུས་བདག་ལ་བྱིན་པའི་དགེ་སེམས་ཀྱང་བུའི་མས་བཟློག་སྟེ་ཉམས་པར་བྱེད་དུ་དོགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སྦྱིན་པ་ཅི་བྱིན་ཀྱང་ཐོག་མ་ནས་འགྱོད་པའི་སེམས་བྱུང་མ་མྱོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་ཆུ་བླུགས་ནས་བུ་མིང་སྲིང་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་བྲམ་ཟེ་ལ་ཕུལ་བ་ན་ས་ཡང་གཡོས་སོ། །བུ་གཉིས་པོ་བྲམ་ཟེའི་ཕྱི་བཞིན་འགྲོ་མ་བཏུབ་ནས་ཕྱིར་ཡབ་རྒྱལ་བུའི་དྲུང་དུ་འོངས་ཏེ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ཚེ་སྔ་མ་ལ་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་ནས་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར། བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ན་ཅིའི་སླད་དུ་ཕ་རོལ་གྱི་བྲན་ཁོལ་དུ་གྱུར་ཅེས་རྒྱལ་བུ་ལ་སྡིག་པ་བཤགས་ནས། འདིའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་སྡིག་པ་བྱང་ཞིང་བསོད་ནམས་སྐྱེས་ཏེ། གང་ནས་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཕྲད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་བུ་མིང་སྲིང་ལ་སྨྲས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་མཛའ་ཞིང་སྡུག་གོ་ཅོག་མཐར་བྱེ་ཞིང་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཁོ་བོ་ནམ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཁྱོད་ཐར་པའི་དོན་བྱའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །བུ་གཉིས་ཀྱིས་ཡབ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཞུས་པ། བུས་ནི་མ་ལ་མཆི་ཕྱག་བྱ་བ་ལགས་ན། ད་གཞར་ཡང་མི་འཕྲད་དེ་མའི་ངོ་མ་མཐོང་བ་ཡང་བདག་ཅག་གི་སྔོན་གྱི་སྡིག་པར་ཟད་ན། བདག་ཅག་གི་མ་ཅིའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏོ། ། 15-2-119a བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་རྒས་ལ་ཉམ་ཆུང་བས་བུས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་བདག་བོར་ཏེ་མའི་ཐད་དུ་བྲོས་ན་བདག་གིས་བྱར་མེད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆིངས་ལ་དཀྲིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་བུ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ཕྱིན་ཀ་ལོག་ཏུ་བཟུང་སྟེ་བྲམ་ཟེ་ལ་འཆིང་དུ་བཅུག་ནས་ཐག་པ་དེ་བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་བྱིན་ཏེ་སྦྲེལ་ནས་ཁྲིད་དོ། །བུ་གཉིས་ནི་འགྲོར་མ་འདོད་དེ་འཐེན་པ་དང་བྲམ་ཟེས་ལྕག་ཐོགས་ཏེ་དེད་ནས་ལམ་དུ་ཁྲག་བྱུང་བ་ས་ལ་ལྷགས་སོ། །རྒྱལ་བུས་དེ་ལྟར་མཐོང་ནས་མཆི་མ་ཕྱུངས་ཏེ་མཆི་མ་ས་ལ་བོ་བས་ས་ཡང་ཁོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་དང་གཅན་གཟན་རི་དྭགས་ཐམས་ཅ
【現代漢語翻譯】 將死。如果我們回去母親那裡，卻不能與孩子相見，她會像失去幼崽的母牛一樣哭泣哀嚎，被悲傷折磨。王子對孩子們的囑咐：我已將你們佈施出去，不可停留！此人是婆羅門，不是夜叉，不會吃你們。你們兩個跟著他走吧。婆羅門說：我現在就走。如果孩子們的母親不放手，王子佈施給我的善心也會被孩子們的母親阻止而消失。王子說：我無論佈施什麼，從未產生後悔之心。然後，王子拿起水壺，將水倒入婆羅門的雙手，握住這對兄妹的手，將他們獻給婆羅門，大地也為之震動。兩個孩子無法跟隨婆羅門，又回到父親王子身邊，雙膝跪地說道：我們在前世造了什麼罪，以至於遭受如此痛苦？我們生於王族，為何淪為他人的奴隸？他們向王子懺悔罪過，並祈願以此因緣，罪業得以清凈，福德得以增長，無論轉生何處，都不再遭受如此痛苦。王子對這對兄妹說：世間的一切，無論多麼親愛，終將分離，一切皆無常，不可依賴。我若證得無上菩提，必將使你們解脫。兩個孩子對父親王子說：孩子本應向母親辭別，如今無法相見，也見不到母親的面容，這都是我們前世的罪過。我們的母親怎能不悲傷痛苦呢？他們哀嚎哭泣。 婆羅門說：我年老體衰，這兩個孩子若拋下我逃回母親身邊，我也無能為力，請您把他們綁起來。王子便將兩個孩子的手反綁起來，交給婆羅門，將繩子遞給婆羅門，讓他牽著走。兩個孩子不願離去，掙扎著，婆羅門用鞭子抽打驅趕，路上血跡斑斑。王子見此情景，流下眼淚，淚水滴在地上，大地也為之沸騰。王子和所有野獸都...
【English Translation】 die. If we return to our mother and cannot meet our children, she will cry and wail like a cow separated from its calf, tormented by grief. The prince's instructions to his children: I have already given you away in charity, you must not stay! This is a Brahmin, not a Yaksha, he will not eat you. You two follow him. The Brahmin said: I will leave now. If the children's mother does not let go, the prince's good intention in giving me charity will be thwarted and disappear by the children's mother. The prince said: Whatever I give in charity, I have never had a regretful thought. Then, the prince took the water pot, poured water into the Brahmin's hands, held the hands of the two siblings, and offered them to the Brahmin, and the earth shook. The two children could not follow the Brahmin, and returned to their father, the prince, knelt on the ground and said: What sins did we commit in our previous lives that we suffer such pain? We were born into royalty, why have we become slaves of others? They confessed their sins to the prince, and prayed that through this cause, their sins would be purified, their merits would increase, and wherever they were reborn, they would not encounter such suffering. The prince said to the two siblings: In this world, all that is dear and beloved will eventually be separated, all is impermanent and cannot be relied upon. When I attain unsurpassed Bodhi, I will surely liberate you. The two children said to their father, the prince: Children should bid farewell to their mother, but now we cannot meet, nor can we see our mother's face, all this is due to our past sins. Why would our mother not be sad and suffer? They wailed and cried. The Brahmin said: I am old and weak, if these two children abandon me and flee back to their mother, I will be helpless, please tie them up. The prince then tied the two children's hands behind their backs, handed them over to the Brahmin, gave the rope to the Brahmin, and had him lead them away. The two children were unwilling to leave and struggled, and the Brahmin whipped and drove them, leaving bloodstains on the road. Seeing this, the prince shed tears, and when the tears fell on the ground, the earth boiled. The prince and all the wild animals...
ད་ཀྱིས་བུ་གཉིས་བསྐྱལ་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་གཟོད་ཕྱིར་ལོག་གོ། །རི་དྭགས་དང་གཅན་གཟན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བུ་བསྐྱལ་ཏེ། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་དང་རྩེ་བའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་སྙིང་རྗེ་བའི་སྐད་ཕྱུངས་ཏེ་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་འགྲེའོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། ལམ་ཁར་སྐྱེ་ཤིང་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་བུ་གཉིས་བཏགས་ཏེ་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཆས་པ་དང་བུ་གཉིས་མ་དང་འཕྲད་དུ་རེ་བས་ཤིང་གི་ཕག་ཏུ་འཁྲི་ཞིང་འགྲོར་མ་བཏུབ་ནས་བྲམ་ཟེས་ཡང་གཞུས་པ་དང་། བུ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལ་མ་རྡེག་ཅིག །བདག་ཅག་རང་འགྲོའོ་ཞེས་གནམ་ལ་ཡར་བལྟས་ཏེ་རི་གཉེན་གྱི་ལྷ་དང་ནགས་ཚལ་དང་ཤིང་གི་ལྷ་རྣམས་བདག་ཅག་ལ་ཅུང་ཟད་ཐུགས་མི་བརྩེ་འམ། དགོངས་པ་མི་མང་འམ། བདག་ཅག་ནི་ལམ་རིང་པོར་བྲན་ཁོལ་བྱེད་དུ་འགྲོ་སྟེ། མ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ན་བདག་ཅག་གི་མ་རི་ལ་ཤིང་ཐོག་འཚོལ་ཞིང་བརྔར་བཏང་བ་ལ་མྱུར་དུ་བདག་ཅག་དང་ངོ་འཕྲད་པར་ 15-2-119b ཤོག་ཅིག །ཅེས་མི་སྣུན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བུའི་མ་རི་ལ་འདུག་པའི་རྐང་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་གཡའ་ཞིང་གཡོ་བ་དང་། མིག་གཡོན་པ་ཡང་འགུལ། ནུ་མ་གཉིས་ནས་ནུ་ཞོ་ཡང་རང་ཟག་པ་ན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་འདི་འདྲ་བའི་ལྟས་ངན་པ་སྔོན་བྱུང་མ་མྱོང་ན་བདག་གི་བུ་གཉིས་ལ་ཡེ་འདྲོག་མ་བྱུང་ངམ་སྙམ་ནས་ཤིང་ཐོག་བརྡ་བ་བཏང་ནས་མྱུར་བར་ཕྱིར་འགྲོ་བར་ཆེས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་གཡས་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་བུས་ཁྱེའུ་གཉིས་བྱིན་པ་ལ། བཙུན་མོས་དགེ་བའི་བར་ཆད་བྱེད་དུ་དོགས་པས་སེང་གེ་མོ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་ལམ་སྲང་དུ་བསྡད་དོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་གཅན་གཟན་གྱི་རྒྱལ་མོ། ཁོ་མོ་ནི་མིའི་རྒྱལ་མོ་ཡིན་ཏེ། རི་ལ་འཁོད་པར་འདྲ་ན་ཅུང་ཟད་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བདག་ཐོངས་ཤིག །བདག་ལ་བུ་ཆུང་ངུ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་གཉིས་ཤིག་ཡོད་དེ། ད་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ཅི་ཡང་མ་ཟོས་པས་བདག་འོང་དུ་རེ་སྟེ་སྡོད་དོ། །སེང་གེས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་རྒྱང་རིང་དུ་ཐལ་བར་ཤེས་ནས་ལམ་ལས་བྱོལ་ཏེ་བཙུན་མོ་བཏང་ངོ་། །བཙུན་མོ་ཕྱིར་གནས་སུ་འོངས་པ་ན་རྒྱལ་བུ་འབའ་ཞིག་ལས་བུ་གཉིས་མ་མཐོང་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིལ་བུ་དང་། བུ་གཉིས་འདུག་པའི་སྤྱིལ་པོར་བལྟས་ཀྱང་མ་མཐོང་། བུ་རྩེ་བའི་གནས་དང་ཆུ་འགྲམ་དུ་བཙལ་ཀྱང་མ་མཐོང་ལ། སྔོན་བུ་དང་རྩེ་བའི་རི་དྭགས་ཤ་བ་དང་། ཁ་ཤ་དང་། གཅན་གཟན་སེང་གེ་དང་སྤྲེའུ་སོགས་མདུན་ནས་ལུས་ས་ལ་རྡེབས་ཤིང་སྒྲ་འབྱིན་ལ། སྔོན་བརྩེ་བའི་རྫིང་བུའི་ཆུ་ཡང་སྐམ་པར་མཐོང་ནས། ཕྱིར་རྒྱལ་བུ་ག་ལ་བ་དེར་སོངས་ཏེ་བུ་གཉིས་ག་རེ་ཞེས་དྲིས་པ། རྒྱལ་བུ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། བདག་ནམ་ཤིང་ཐོག་ 15-2-120a ཁྱེར་ཏེ་གནས་སུ་འཁོར་བ་ན། བདག་གི་བ
【現代漢語翻譯】 然後，他帶著兩個孩子消失了，然後才回來。鹿和野獸們帶著王子，回到王子玩耍的地方，發出悲傷的聲音，身體倒在地上，伸展開來。婆羅門走在路上，看到一棵樹，兩個孩子被綁在上面。當他要離開時，兩個孩子渴望見到母親，便纏繞在樹上，無法移動。婆羅門再次鞭打他們，兩個孩子說：『不要打我們！我們自己會走的。』他們仰望天空，（向）山神、森林之神和樹神祈禱：『你們對我們一點也不憐憫嗎？你們不關心嗎？我們要去遠方做奴隸，如果與母親分離，我們的母親會在山上尋找野果，被派去收割，請讓她儘快與我們相遇！』他們這樣說著，不停地哭泣。這時，在山上休息的母親感到左腳底發癢，左眼也跳動，兩個乳房也自動溢出乳汁。她心想：『以前從未有過這樣的壞兆頭，我的兩個孩子難道發生了什麼事嗎？』於是她扔掉採摘的野果，急忙往回趕。這時，天神因陀羅心想，王后可能會妨礙王子佈施孩子的美德，於是化作一頭母獅，守在路旁。王后說道：『你是野獸之王，我是人類之王，既然我們都住在山上，請你稍微讓開道路，放我過去吧！我有兩個年幼的孩子，他們什麼也沒吃，正在等我回去。』母獅知道婆羅門已經走遠，便讓開了道路，放王后過去了。王后回到住處，只看到王子，沒有看到兩個孩子。她尋找自己的茅屋，以及兩個孩子住的茅屋，都沒有找到。她在孩子們玩耍的地方和河邊尋找，也沒有找到。以前和孩子們一起玩耍的鹿、香獐、野獸獅子和猴子等，都在她面前倒在地上，發出悲鳴。以前充滿愛意的池塘也乾涸了。她回到王子那裡，問兩個孩子在哪裡，王子一言不發。王后說道：『我每次帶著野果回到住處，我的兩個孩子……』 然後，他帶著兩個孩子消失了，然後才回來。鹿和野獸們帶著王子，回到王子玩耍的地方，發出悲傷的聲音，身體倒在地上，伸展開來。婆羅門走在路上，看到一棵樹，兩個孩子被綁在上面。當他要離開時，兩個孩子渴望見到母親，便纏繞在樹上，無法移動。婆羅門再次鞭打他們，兩個孩子說：'不要打我們！我們自己會走的。'他們仰望天空，（向）山神、森林之神和樹神祈禱：'你們對我們一點也不憐憫嗎？你們不關心嗎？我們要去遠方做奴隸，如果與母親分離，我們的母親會在山上尋找野果，被派去收割，請讓她儘快與我們相遇！'他們這樣說著，不停地哭泣。這時，在山上休息的母親感到左腳底發癢，左眼也跳動，兩個乳房也自動溢出乳汁。她心想：'以前從未有過這樣的壞兆頭，我的兩個孩子難道發生了什麼事嗎？'於是她扔掉採摘的野果，急忙往回趕。這時，天神因陀羅心想，王后可能會妨礙王子佈施孩子的美德，於是化作一頭母獅，守在路旁。王后說道：'你是野獸之王，我是人類之王，既然我們都住在山上，請你稍微讓開道路，放我過去吧！我有兩個年幼的孩子，他們什麼也沒吃，正在等我回去。'母獅知道婆羅門已經走遠，便讓開了道路，放王后過去了。王后回到住處，只看到王子，沒有看到兩個孩子。她尋找自己的茅屋，以及兩個孩子住的茅屋，都沒有找到。她在孩子們玩耍的地方和河邊尋找，也沒有找到。以前和孩子們一起玩耍的鹿、香獐、野獸獅子和猴子等，都在她面前倒在地上，發出悲鳴。以前充滿愛意的池塘也乾涸了。她回到王子那裡，問兩個孩子在哪裡，王子一言不發。王后說道：'我每次帶著野果回到住處，我的兩個孩子……'
【English Translation】 Then, he took the two children and disappeared, and only then did he return. The deer and wild animals took the prince and went back to the place where the prince played, uttering sorrowful cries, throwing their bodies on the ground and stretching out. The Brahmin walked along the road and saw a tree with the two children tied to it. As he was about to leave, the two children, longing to meet their mother, clung to the tree and could not move. The Brahmin whipped them again, and the two children said, 'Do not beat us! We will go ourselves.' They looked up to the sky and prayed to the mountain gods, forest gods, and tree gods: 'Do you not have any compassion for us? Do you not care? We are going to a distant land to be slaves, and if we are separated from our mother, our mother will be searching for wild fruits on the mountain, sent to harvest. Please let her meet us quickly!' They said this, crying incessantly. At that time, the mother, resting on the mountain, felt an itch on the sole of her left foot, her left eye twitched, and milk flowed spontaneously from her breasts. She thought to herself, 'I have never had such a bad omen before. Has something happened to my two children?' So she threw away the wild fruits she had gathered and hurried back. At that moment, the god Indra thought that the queen might hinder the prince's merit of giving away his children, so he transformed into a lioness and stood guard on the road. The queen said, 'You are the king of beasts, and I am the queen of humans. Since we both live on the mountain, please move aside a little and let me pass! I have two young children who have not eaten anything and are waiting for me to return.' The lioness knew that the Brahmin had gone far away, so she moved aside and let the queen pass. When the queen returned to her dwelling, she only saw the prince and did not see the two children. She searched for her own hut and the hut where the two children lived, but could not find them. She searched in the place where the children played and by the river, but could not find them. The deer, musk deer, wild animals, lions, and monkeys who used to play with the children all threw themselves on the ground in front of her, making mournful sounds. The pond that was once full of love had also dried up. She went back to where the prince was and asked where the two children were, but the prince did not say a word. The queen said, 'Every time I bring wild fruits back to the dwelling, my two children...' Then, he took the two children and disappeared, and only then did he return. The deer and wild animals took the prince and went back to the place where the prince played, uttering sorrowful cries, throwing their bodies on the ground and stretching out. The Brahmin walked along the road and saw a tree with the two children tied to it. As he was about to leave, the two children, longing to meet their mother, clung to the tree and could not move. The Brahmin whipped them again, and the two children said, 'Do not beat us! We will go ourselves.' They looked up to the sky and prayed to the mountain gods, forest gods, and tree gods: 'Do you not have any compassion for us? Do you not care? We are going to a distant land to be slaves, and if we are separated from our mother, our mother will be searching for wild fruits on the mountain, sent to harvest. Please let her meet us quickly!' They said this, crying incessantly. At that time, the mother, resting on the mountain, felt an itch on the sole of her left foot, her left eye twitched, and milk flowed spontaneously from her breasts. She thought to herself, 'I have never had such a bad omen before. Has something happened to my two children?' So she threw away the wild fruits she had gathered and hurried back. At that moment, the god Indra thought that the queen might hinder the prince's merit of giving away his children, so he transformed into a lioness and stood guard on the road. The queen said, 'You are the king of beasts, and I am the queen of humans. Since we both live on the mountain, please move aside a little and let me pass! I have two young children who have not eaten anything and are waiting for me to return.' The lioness knew that the Brahmin had gone far away, so she moved aside and let the queen pass. When the queen returned to her dwelling, she only saw the prince and did not see the two children. She searched for her own hut and the hut where the two children lived, but could not find them. She searched in the place where the children played and by the river, but could not find them. The deer, musk deer, wild animals, lions, and monkeys who used to play with the children all threw themselves on the ground in front of her, making mournful sounds. The pond that was once full of love had also dried up. She went back to where the prince was and asked where the two children were, but the prince did not say a word. The queen said, 'Every time I bring wild fruits back to the dwelling, my two children...'
ུ་གཉིས་རྒྱང་མ་ནས་རྒྱུག་ཅིང་མདུན་བསུ་ནས། རྡེག་འཆོས་ན་ཡང་ཕྱིར་ལངས་ཏེ་དཀྱུ་མཆོང་ཞིང་ཨ་མ་འོངས་ཨ་མ་འོངས་ཞེས་འབོད་དེ། བདག་འདུག་པའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་གཡས་གཡོན་ན་འདུག་ཅིང་ཕྲག་པའམ་ལུས་ལ་རྡུལ་གོས་ན་ཡང་འཕྱི་ཞིང་སྤྲུག །ད་བདག་གི་བུ་ག་རེ་མ་མཐོང་ན་གཞན་ལ་མ་བྱིན་ནམ། འདི་ལྟར་དེ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་བདག་གི་སྙིང་འགས་བར་འགྱུར་གྱི། བདག་གི་བུ་ག་ལ་འདུག་མྱུར་དུ་སྨྲོས་ཤིག །བདག་མྱོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ཀྱང་ལན་མ་བཏབ་བོ། །བཙུན་མོས་ཡང་སྨྲས་པ། བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་ལྷག་པར་གདུངས་པའི་སྟེང་དུ་རྒྱལ་བུས་ལན་མ་སྟེར་བས་ལྷག་པར་མྱོས་ཤིང་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡུལ་ཀཻ་ལཻ་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ཏེ་བུ་གཉིས་སློང་བ་ལ་བདག་གི་བྱིན་ཏོ། །དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་བཙུན་མོ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་ཆོ་ངེ་བཏབ་བོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག་ཁྱོད་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་ཚེ་དམ་ཇི་ལྟར་བཅས་པ་མི་དྲན་ནམ། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་བདག་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ། ཁྱོད་ནི་བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་སུན་ད་རི་ཀ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མེ་ཏོག་པདྨོ་བདུན་ཞིག་ཐོགས་བདག་ལ་དངུལ་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཁྱོད་ལས་ངས་པདྨོ་ལྔ་ཞིག་ཉོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བར་བྱས་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་པདྨོ་ལྷག་མ་གཉིས་པོ་ཡང་བྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་འབུལ་གྱིས་སྨོན་ལམ་དུ་ཡང་བདག་སྐྱེ་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་རྟག་པར་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་ 15-2-120b བཏབ་པ་ལས། དེའི་ཚེ་བདག་གིས་ཁྱོད་ངའི་ཆུང་མར་དགའ་ན་བདག་གི་ཡིད་དང་འགལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་སྦྱིན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཕ་མ་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་གཞན་སྦྱིན་ཡང་བདག་གི་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་འགལ་བར་མི་བྱེད་པར་དམ་བཅས་ན་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅས་སམ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་བུ་གཉིས་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ལ། བདག་གི་དགེ་བའི་སེམས་དཀྲུག་ཏུ་ཡང་ཅི་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། དེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་དང་བས་སྔོན་གྱི་གནས་དྲན་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུའི་བསམ་པ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་འདོད་པས་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བྲམ་ཟེ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་སྤྲུལ་ནས། རྒྱལ་བུའི་བཙུན་མོ་བསླངས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱས་སོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། བདག་གཞན་ལ་བྱིན་ན་རྒྱལ་བུའི་གཡོག་སུས་བྱ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ད་ཁྱོད་ཀྱང་མ་བྱིན་ན་ཇི་ལྟར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ། དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཆུ་སྣོད་ཐོགས་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ལག་པར་ཀྲུ་བའི་
【現代漢語翻譯】 兩個孩子從遠處跑來，前來迎接，即使被擊打也會退開，跳躍著呼喊『媽媽來了，媽媽來了』。我坐著的時候，他們兩個坐在我的左右，即使肩膀或身上沾染了灰塵，也會為我拂去。現在，我的孩子，有什麼東西我沒見過就給了別人呢？像這樣，因為沒見到他們兩個，我的心都要碎了。我的孩子在哪裡？快說！我都要瘋了！』這樣問了三次，但都沒有回答。 王妃又說：『因為沒見到兩個孩子，已經非常痛苦了，王子又不回答，更加瘋狂和激動了。』王子說：『來了一個名叫凱萊（Kailai）地方的婆羅門，我把兩個孩子佈施給他了。』一聽到這話，王妃就倒在地上，哭喊起來。王子說：『先等一下，你難道不記得過去世中，在燃燈佛（Marme Dze）的時候，我們是如何立下誓言的嗎？』 『那時，我是婆羅門的年輕兒子，名叫青年（Gzhon Nu）。你是一位婆羅門的女兒，名叫蘇達里卡（Sun Da Ri Ka）。你拿著七朵蓮花，我有五個銀幣，我從你那裡買了五朵蓮花，供養了佛。你把剩下的兩朵蓮花也給了我，讓我供養佛，並且發願說，生生世世都要做我的妻子。』 『當時我說，如果你願意做我的妻子，就不要違揹我的意願。如果我佈施，除了父母之外，即使佈施其他東西，也不要違揹我的意願，如果答應這個誓言，就這樣做。』當時你答應說『就這樣做』了嗎？現在你把兩個孩子給了別人，又有什麼能擾亂我的善心呢？』剛說完，她一聽到這話，就恢復了理智，回憶起了前世。 因為王子想要迅速圓滿願望，所以隨喜他隨心所欲的佈施。之後，天神化身為一個具有十二種醜陋相貌的婆羅門，向王子乞討王妃，王子也同樣佈施了。王妃說：『如果我被佈施給別人，誰來服侍王子呢？』王子說：『如果你不被佈施，又怎麼能獲得無上菩提呢？』之後，王子拿起水壺，將水倒入婆羅門的手中，
【English Translation】 The two children ran from afar, coming to greet [him], even if struck, they would step back, jumping and shouting, 'Mother is coming, Mother is coming.' When I sat, the two of them sat on my left and right, and even if dust fell on my shoulders or body, they would wipe it away. Now, my children, what have I given to others without seeing it? Like this, because I haven't seen the two of them, my heart is about to break. Where are my children? Tell me quickly! I am going mad!' He asked like this three times, but there was no reply. The queen said again, 'Because I haven't seen the two children, I am in extreme pain, and the prince doesn't answer, making me even more mad and agitated.' The prince said, 'A Brahmin from a place called Kailai came, and I gave the two children to him.' As soon as she heard this, the queen fell to the ground and cried out. The prince said, 'Wait a moment, don't you remember how we made vows in the past, during the time of the Buddha Marme Dze (燃燈佛)?' 'At that time, I was a young Brahmin son named Youth (Gzhon Nu). You were a Brahmin daughter named Sundari Ka. You were holding seven lotus flowers, and I had five silver coins. I bought five lotus flowers from you and offered them to the Buddha. You gave me the remaining two lotus flowers and asked me to offer them to the Buddha, and you also made a prayer that in future lives, I would always be your husband.' 'At that time, I said, 'If you are happy to be my wife, then do not go against my wishes. If I am giving alms, do not go against my wish to give alms to others, except for my parents, if you promise this vow, then so be it.' Did you promise at that time, 'So be it'? Now that you have given the two children to others, what can disturb my virtuous mind?' As soon as he finished speaking, as soon as she heard these words, she regained her senses and remembered her past life. Because the prince wanted to quickly fulfill his wishes, he rejoiced in his giving as he pleased. After that, the lord of the gods transformed into a Brahmin with twelve ugly features and begged the prince for his queen, and the prince gave her away in the same way. The queen said, 'If I am given to another, who will serve the prince?' The prince said, 'If you are not given away, how can you attain unsurpassed Bodhi?' After that, the prince took a water pot and poured water into the Brahmin's hand,
ཕྱིར་བླུགས་ནས་བཙུན་མོ་ཡང་ཕུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བུ་འགྱོད་པ་མེད་པར་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རིགས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་ལ་གནམ་དང་ས་ཡང་ཆེར་གཡོས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བཙུན་མོ་ཁྲིད་དེ་གོམ་པ་བདུན་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཕྱིར་ལོག་ནས་བཙུན་མོ་འདི་རྒྱལ་བུ་ལ་ཕྱིར་གཏམས་ཀྱིས་སུ་ལའང་མ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཁྲིད། ཅི་མིར་སྐྱེས་པའི་ཆུང་མའི་ནང་ན་ཆུང་མ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བཟང་ཞིང་ 15-2-121a མཛེས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་གཅིག་ལ་བུ་མོ་འདི་གཅིག་པུ་ལས་མེད་དེ་ཆུང་མ་འདི་བདག་ལ་ཆུ་གང་ཆེ་བས་ལ་ཟས་བཙོ་སྲེག་སོགས་ལག་དར་དེ་རྟག་ཏུ་འགྲུབ་ཆེ་ལ་བྱང་བཞིན་ཡང་བཟང་བས་ཁྱོད་ཁྱེར་ན་དགའོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་ལགས་སོ། །ཆེད་དུ་ཚོད་བགམ་པའི་ཕྱིར་འོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཁྱེད་ཅིར་སྨོན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་མ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་སྨོན་ལམ་གསུམ་གསོལ་ཏོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བུ་ཁྲིད་པའི་བྲམ་ཟེ་ཕྱིར་ཡང་བདག་གི་ཡུལ་དུ་སོང་བར་གྱུར་ཅིག །གཉིས་སུ་ན་བདག་གི་བུ་གཉིས་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག །གསུམ་དུ་ན་རྒྱལ་བུ་དང་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་མྱུར་བར་འཁོར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་ཀྱང་སྨོན་ལམ་དེ་བཞིན་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྒྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། སྨོན་ལམ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་སྟེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལ་དབང་བའི་བདག་པོ་འདོད་དམ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱལ་པོར་འདོད་དམ། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་དུ་གནས་པར་འདོད་ན་དེ་བདག་གིས་སྦྱིན་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་སྨོན་ལམ་ཁམས་གསུམ་ལས་མཆོག་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བུ་བདག་གིས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་ན་རེ་ཞིག་ཕྱུག་པོར་གྱུར་ཏེ་སྔོན་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་ 15-2-121b རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཞིང་། ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྣམས་དང་བདག་ཅག་འཕྲད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡུལ་ཀཻ་ལཻའི་བྲམ་ཟེ་དེས་བྱིས་པ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་བ་ན། ཆུང་མས་འདི་སྐད་དུ་ཁྱོད་ངོ་སོ་འདི་ལྟ་བུས་འཁོར་ཏེ་འོངས་པ་ངོ་མི་ཚའམ། བུས་པ་འདི་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་གདུང་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་ན་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འ
【現代漢語翻譯】 然後（國王）又將王妃佈施出去。這樣，王子無有後悔，因陀羅（梵文：Śakra，Śakra，釋迦，能天主）從種姓上讚歎諸神，天地也為之震動。之後，婆羅門帶著王妃走了大約七步，又返回來說：『這個王妃，王子你務必收好，不要給任何人。』王子說：『為什麼不帶走呢？在人所生的妻子中，這個妻子非常賢良美麗，而且對於一個國王來說，只有一個女兒。這個妻子對我來說比什麼都重要，她能做飯，手藝精湛，而且品行也很好，你帶走吧。』婆羅門說：『我不是婆羅門，我是因陀羅。我是特意來試探你的。』說完，因陀羅變回了自己的樣子，問：『你有什麼願望？』然後，王妃恭敬地頂禮，提出了三個願望。哪三個呢？一是，帶走我兒子的婆羅門，也能回到我的國家；二是，我的兩個兒子不會遭受飢渴之苦；三是，王子和我也能儘快回到我的國家。』因陀羅天主也說：『愿你的願望都能實現！』王子說：『我願一切眾生都能從生老病死的痛苦中解脫出來。』因陀羅說：『這個願望太大了，是無上的。如果你想要生到天界，想要成為掌管日月的主人，想要成為世界的國王，想要長壽，我都能給你。但你所說的願望超越了三界，我無能為力。』王子說：『既然如此，那就暫時變得富有，比以前更加富有，經常佈施，並且讓我和父王以及大臣們相見。』因陀羅說：『愿你的願望一定能實現！』說完就消失了。在凱拉薩（梵文：Kailāsa，Kailāsa，凱拉薩，雪山）地方，那個婆羅門帶著兩個孩子回到家中。妻子說：『你這樣灰頭土臉地回來，不覺得丟臉嗎？這兩個孩子是國王的後代，你一點慈悲心都沒有，竟然這樣對待他們。』 然後（國王）又將王妃佈施出去。這樣，王子無有後悔，因陀羅（Śakra，Śakra，釋迦，能天主）從種姓上讚歎諸神，天地也為之震動。之後，婆羅門帶著王妃走了大約七步，又返回來說：『這個王妃，王子你務必收好，不要給任何人。』王子說：『為什麼不帶走呢？在人所生的妻子中，這個妻子非常賢良美麗，而且對於一個國王來說，只有一個女兒。這個妻子對我來說比什麼都重要，她能做飯，手藝精湛，而且品行也很好，你帶走吧。』婆羅門說：『我不是婆羅門，我是因陀羅。我是特意來試探你的。』說完，因陀羅變回了自己的樣子，問：『你有什麼願望？』然後，王妃恭敬地頂禮，提出了三個願望。哪三個呢？一是，帶走我兒子的婆羅門，也能回到我的國家；二是，我的兩個兒子不會遭受飢渴之苦；三是，王子和我也能儘快回到我的國家。』因陀羅天主也說：『愿你的願望都能實現！』王子說：『我願一切眾生都能從生老病死的痛苦中解脫出來。』因陀羅說：『這個願望太大了，是無上的。如果你想要生到天界，想要成為掌管日月的主人，想要成為世界的國王，想要長壽，我都能給你。但你所說的願望超越了三界，我無能為力。』王子說：『既然如此，那就暫時變得富有，比以前更加富有，經常佈施，並且讓我和父王以及大臣們相見。』因陀羅說：『愿你的願望一定能實現！』說完就消失了。在凱拉薩（Kailāsa，Kailāsa，凱拉薩，雪山）地方，那個婆羅門帶著兩個孩子回到家中。妻子說：『你這樣灰頭土臉地回來，不覺得丟臉嗎？這兩個孩子是國王的後代，你一點慈悲心都沒有，竟然這樣對待他們。』
【English Translation】 Then (the king) also gave away the queen. Thus, the prince had no regrets, and Indra (Śakra, Śakra, Able Lord) praised the gods from the lineage, and the heavens and the earth shook greatly. Then, the Brahmin took the queen and walked about seven steps, and then returned and said, 'This queen, you must keep her, Prince, and do not give her to anyone.' The prince said, 'Why not take her? Among the wives born of humans, this wife is very virtuous and beautiful, and for a king, there is only one daughter. This wife is more important to me than anything else, she can cook, her skills are excellent, and her character is also very good, you take her.' The Brahmin said, 'I am not a Brahmin, I am Indra. I came specifically to test you.' After speaking, Indra transformed back into his own form and asked, 'What is your wish?' Then, the queen respectfully prostrated and made three wishes. What are the three? First, the Brahmin who took my sons can also return to my country; second, my two sons will not suffer from hunger and thirst; third, the prince and I can also quickly return to my country.' Lord Indra also said, 'May your wishes be fulfilled!' The prince said, 'I wish that all sentient beings can be liberated from the suffering of birth, old age, sickness, and death.' Indra said, 'This wish is too great, it is supreme. If you want to be born in the heavens, want to become the master who controls the sun and moon, want to become the king of the world, want to have longevity, I can give you that. But the wish you speak of transcends the three realms, I am powerless.' The prince said, 'In that case, then temporarily become wealthy, even more wealthy than before, constantly give alms, and let me meet my father the king and the ministers.' Indra said, 'May your wish certainly be fulfilled!' After speaking, he disappeared. In the place of Kailāsa (Kailāsa, Kailāsa, Snow Mountain), that Brahmin brought the two children back home. The wife said, 'You come back so disgraced, don't you feel ashamed? These two children are descendants of the king, you have no compassion at all, treating them like this.' Then (the king) also gave away the queen. Thus, the prince had no regrets, and Indra (Śakra, Śakra, Able Lord) praised the gods from the lineage, and the heavens and the earth shook greatly. Then, the Brahmin took the queen and walked about seven steps, and then returned and said, 'This queen, you must keep her, Prince, and do not give her to anyone.' The prince said, 'Why not take her? Among the wives born of humans, this wife is very virtuous and beautiful, and for a king, there is only one daughter. This wife is more important to me than anything else, she can cook, her skills are excellent, and her character is also very good, you take her.' The Brahmin said, 'I am not a Brahmin, I am Indra. I came specifically to test you.' After speaking, Indra transformed back into his own form and asked, 'What is your wish?' Then, the queen respectfully prostrated and made three wishes. What are the three? First, the Brahmin who took my sons can also return to my country; second, my two sons will not suffer from hunger and thirst; third, the prince and I can also quickly return to my country.' Lord Indra also said, 'May your wishes be fulfilled!' The prince said, 'I wish that all sentient beings can be liberated from the suffering of birth, old age, sickness, and death.' Indra said, 'This wish is too great, it is supreme. If you want to be born in the heavens, want to become the master who controls the sun and moon, want to become the king of the world, want to have longevity, I can give you that. But the wish you speak of transcends the three realms, I am powerless.' The prince said, 'In that case, then temporarily become wealthy, even more wealthy than before, constantly give alms, and let me meet my father the king and the ministers.' Indra said, 'May your wish certainly be fulfilled!' After speaking, he disappeared. In the place of Kailāsa (Kailāsa, Kailāsa, Snow Mountain), that Brahmin brought the two children back home. The wife said, 'You come back so disgraced, don't you feel ashamed? These two children are descendants of the king, you have no compassion at all, treating them like this.'
ཚེག་བརྡེགས་ཤིང་ལུས་ལ་རྨ་དང་རྣག་ཁྲག་གིས་རྩོག་པོར་བྱས་པ་བཟོད་དམ་ཞེས་བྱས་ནས། བུས་པ་འདི་གཉིས་ཚོང་ལ་བཀོལ་དུ་རུང་བ་གཞན་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བུས་པ་གཉིས་ཁྲིད་དེ་ཚོང་འདུས་སུ་སོང་བ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྲུལ་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་བུས་པ་འདི་གཉིས་ཤིན་ཏུ་རིན་ཆེ་བས་སུས་ཀྱང་ཉོ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། བུས་པ་དེ་གཉིས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ལྷའི་དྲི་བསུང་སྤྲུལ་ཏེ། བུས་པ་གཉིས་ཀྱི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ནས་ལྟོ་འགྲངས་བར་བྱས་ཤིང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྲམ་ཟེའི་སེམས་བསྒྱུར་ཏེ་ཡུལ་ཡ་བར་ཕྱིན་པར་བྱས་སོ། །ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བུའི་སྲས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཚ་བོ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་ཏེ། བུ་གཉིས་ག་ལས་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ན་རེ། བདག་གིས་བསླངས་ཏེ་འོངས་སོ་དྲིར་ཅི་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ན་རེ། བདག་ཅག་གི་ཡུལ་དུ་འོངས་ན་འདྲི་བར་རིགས་ཀྱི་མི་འདྲི་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་པ་གྲོས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལས་བུ་གཉིས་འཕྲོག་ 15-2-122a པར་བརྩམ་པ་ལས། དེའི་ནང་ནས་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གིས་རྒྱལ་བུས་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་འཕྲོག་ན་རྒྱལ་བུའི་ཡིད་དང་འགལ་བས་འཕྲོག་མི་རིགས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གསོལ་ན་རིན་གྱིས་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གྲོས་བཏབ་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དང་བུ་གཉིས་པོ་ནང་དུ་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་བྱས་ཏེ། དེ་གཉིས་མཐོང་བས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་བློན་པོ་སོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ངུ་ཞིང་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་བུ་འདི་གཉིས་ལ་རིན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་སྨྲ་མ་ཁོམ་པར་ཁྱེའུ་དེ་ཡིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བདག་བུ་ཕོ་ནི་དངུལ་གྱི་དང་རྩེ་སྟོང་དང་བ་ལང་བརྒྱ་ཞིག་རིའོ། །བུ་མོ་ནི་གསེར་གྱི་དང་རྩེ་སྟོང་དང་བ་བཞོན་ཉིས་བརྒྱ་རིའོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཁྱེའུ་ལ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱིས་མིའི་ནང་ན་ཕོ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་ཆེ་བ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཕོ་རིན་ཆུང་ལ། བུ་མོ་རིན་ཆེ་བར་འདེབས། བུ་ཁྱེའུས་གསོལ་བ། ཕོ་བྲང་གི་སླས་ལྟ་བུ་རྒྱལ་པོ་དང་ཉེ་བ་མ་ལགས་ལ། མ་རབས་བྲན་ལས་སླས་སུ་བཞེས་ཏེ་དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པས་བཀུར་ཞིང་བཙུན་པར་མཛད་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་གོས་བསྐོན་ཞིང་བཟའ་བཏུང་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་བསྟབས་ནས། སྲས་གཅིག་པུ་ཞིག་མངའ་བ་རི་ལ་སྤངས་ཏེ་ཡ་མཚན་ཕོ་བྲང་གི་སླས་དང་རོལ་ཞིང་རོལ་མོ་མཛད་ཀྱང་སྲས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱང་མི་མངའ་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་བུ་ཕོ་ནི་རིན་ཆུང་ལ་བུ་མོ་ནི་རིན་ཆེ་བ
【現代漢語翻譯】 他用鞭子抽打他們，使他們的身體佈滿傷痕，膿血污穢不堪，然後說道：『把這兩個孩子賣掉，再帶其他人來！』正如吩咐的那樣，婆羅門帶著兩個孩子去了市場。帝釋天（Śakra，梵文，Śakra，能天帝）化身對婆羅門說：『這兩個孩子非常珍貴，沒有人能買得起。』這兩個孩子又餓又渴。帝釋天用天上的神通變出天上的香氣，從兩個孩子的毛孔中進入，直到他們吃飽喝足。帝釋天改變了婆羅門的心意，讓他去了另一個國家。那個國家的 मंत्री（梵文，mantrin，mantrin，大臣）和所有百姓都知道這兩個孩子是王子（kumāra，梵文，kumāra，王子）的兒子， महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）的孫子，都非常悲傷。他們問：『這兩個孩子是從哪裡來的？』婆羅門說：『是我乞討來的，問這個做什麼？』 मंत्री（梵文，mantrin，mantrin，大臣）們說：『如果來到我們的國家，就應該問，不能不問。』 मंत्री（梵文，mantrin，mantrin，大臣）和百姓們商議后，想要從婆羅門那裡搶走這兩個孩子。 其中一個 गृहपति（梵文，gṛhapati，gṛhapati，家主）說：『如果搶走王子佈施的東西，就違背了王子的意願，不能搶。如果稟告 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王），就可以用錢贖回來。』於是他們稟告了 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）， महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）說：『把婆羅門和兩個孩子帶進來！』看到他們后， महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）、王妃、 मंत्री（梵文，mantrin，mantrin，大臣）等所有人都哭著看著他們。然後， महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）問婆羅門：『這兩個孩子值多少錢？』婆羅門還沒來得及說話，那個男孩就說道：『我這個男孩值一千 टॉपसे（藏文，dang rtse，未知）銀幣和一百頭牛。這個女孩值一千 टॉपसे（藏文，dang rtse，未知）金幣和兩百頭 молочні корови（未知）。』 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）對男孩說：『按照世間的 धर्म（梵文，dharma，dharma，法），男人在人中像 रत्न（梵文，ratna，ratna，寶）一樣珍貴，為什麼男孩反而便宜，女孩反而貴呢？』男孩回答說：『不像宮殿里的侍女那樣，和 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）親近。 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）把卑賤的奴隸當作侍女，對她們非常喜愛，尊敬她們，給她們穿上珍貴的衣服，用百味美食供養她們。 महान राजा（梵文，mahārāja，mahārāja，大王）只有一個兒子，卻把他丟在山上，而和宮殿里的侍女嬉戲玩樂，一點也不思念自己的兒子。因此，男孩才便宜，女孩才貴。』
【English Translation】 He whipped them, making their bodies full of wounds and filthy with pus and blood, and then said, 'Sell these two children and bring others!' As instructed, the Brahmin took the two children to the market. Śakra (Śakra, Śakra, the Lord of Gods) manifested and said to the Brahmin, 'These two children are very precious, no one can afford to buy them.' The two children were hungry and thirsty. Śakra used his divine power to transform into heavenly fragrance, entering from the pores of the two children until they were full. Śakra changed the Brahmin's mind and made him go to another country. The ministers (mantrin, mantrin, ministers) and all the people of that country knew that these two children were the sons of the prince (kumāra, kumāra, prince) and the grandsons of the great king (mahārāja, mahārāja, great king), and they were all very sad. They asked, 'Where did these two children come from?' The Brahmin said, 'I begged for them, what's the point of asking?' The ministers (mantrin, mantrin, ministers) said, 'If you come to our country, you should ask, you can't not ask.' After the ministers (mantrin, mantrin, ministers) and the people discussed, they wanted to snatch the two children from the Brahmin. One of the householders (gṛhapati, gṛhapati, householder) said, 'If you snatch what the prince has given away, you are going against the prince's wishes, you can't snatch it. If you report to the great king (mahārāja, mahārāja, great king), you can redeem them with money.' So they reported to the great king (mahārāja, mahārāja, great king), who said, 'Bring the Brahmin and the two children in!' Seeing them, the great king (mahārāja, mahārāja, great king), the queen, the ministers (mantrin, mantrin, ministers), and everyone else looked at them crying. Then, the great king (mahārāja, mahārāja, great king) asked the Brahmin, 'How much are these two children worth?' Before the Brahmin could speak, the boy said, 'I, the boy, am worth a thousand dang rtse (unknown) silver coins and a hundred cows. This girl is worth a thousand dang rtse (unknown) gold coins and two hundred milk cows.' The great king (mahārāja, mahārāja, great king) said to the boy, 'According to the worldly dharma (dharma, dharma, law), men are as precious as jewels (ratna, ratna, jewel) among people, why is the boy cheaper and the girl more expensive?' The boy replied, 'Unlike the maids in the palace, who are close to the great king (mahārāja, mahārāja, great king). The great king (mahārāja, mahārāja, great king) treats the lowly slaves as maids, loves them very much, respects them, dresses them in precious clothes, and feeds them with a hundred flavors of delicious food. The great king (mahārāja, mahārāja, great king) has only one son, but he abandons him on the mountain, and plays with the maids in the palace, without missing his son at all. Therefore, the boy is cheaper and the girl is more expensive.'
་མངོན་ནོ། །དེ་སྐད་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་ལྷག་པར་མི་དགའ་བའི་མྱ་ངན་སྐྱེས་ཏེ་མཆི་མ་བླགས་ནས་འདི་སྐད་དུ། བདག་ནི་རབ་ཏུ་གནོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁོ་བོའི་ 15-2-122b པང་དུ་མི་འོངས། ཁྱེད་ང་ལ་མི་དགའ་འམ་འོན་ཏེ་བྲམ་ཟེ་འདིས་འཇིགས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བྱིས་པ་ན་རེ། བདག་ཅག་ནི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལ་མི་དགའ་བའམ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྐྲག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཅག་ཐོས་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་ཚ་བོ་ལས་ད་ལྟ་མིའི་བྲན་ཁོལ་དུ་གྱུར་པས། གང་ན་ཡང་མིའི་བྲན་ཁོལ་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་འདུག་པའི་ཆོས་མེད་པས་མི་སྤོབས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་སྐད་ཐོས་པས་ལྷག་པར་གདུངས་ནས། བུས་གསོལ་པ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་ལ་རིན་བྱིན་ཏེ། བུ་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་པང་དུ་བླངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་གཉིས་ལ་ཕྱག་གིས་བྱུགས་ཏེ། ཁྱེད་རི་ལ་གནས་པ་ན་ཟས་སུ་ཅི་ཟ། གོས་སུ་ཅི་གྱོན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བུ་གཉིས་ན་རེ། ཟས་སུ་ནི་ཤིང་འབྲས་དང་ཤིང་ཐོག་ཟའོ། །གོས་སུ་ནི་པགས་པ་དང་སྣམ་བུ་གྱོན་ཏེ། བྱ་མང་པོ་དང་རྩེ་དགའ་བས་མྱ་ངན་གྱི་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། བུ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། བྲམ་ཟེ་འདི་རབ་ཏུ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ན། དེ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་མི་དགའ་བའམ་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་མེད་པར་ཕྱིར་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པར་སེམས། བུས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་དགའ་བས་ནོར་རྫས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་དུ་མེད་ནས། བདག་གི་ལས་ཀྱིས་སློང་བ་ལ་བྱིན་པ་ཡང་བདག་ཅག་ལ་དབང་བའི་བདག་པོ་ལགས་ཏེ། འདིས་བདག་ཅག་ལ་བཀོལ་བའི་ལས་ཙམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ཡང་ཐོག་མ་ནས་ཕའི་བསམ་པ་ལྟར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ་ལྟོགས་ཤིང་སྐོམ་བཞིན་དུ་འདུག་པ་འདི་མིག་གིས་ཀྱང་སུ་ཞིག་གིས་བཟོད། 15-2-123a བདག་གིས་ཕས་ནི་བུ་ཡང་མི་ཕོངས་པར་གཞན་ལ་སྦྱིན་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་མི་གཅིག་གི་ཁ་ཟས་ཙམ་ལ་སེར་སྣ་མཛད་དམ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཟས་ཚིམ་པར་བྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་ཡང་དགའ་སྟེ་ཕྱིར་བདག་གི་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་བུ་འགུགས་པའི་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་རྒྱལ་བུའི་སར་ཆས་སོ། །དེར་ཆུ་ལས་མཐར་ནས་རྒྱལ་བུ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཐར་ཞིང་རྒྱལ་བུའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་བཀས། རྒྱལ་བུ་སླར་རང་ཡུལ་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ་ཐོག་མར་རྒྱལ་པོས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རི་ལ་སོང་ཞེས་བསྒོས་ན། ད་དུང་ལོ་གཅིག་མ་ཚང་བས་ད་གདོད་ལོ་ཚང་ནས་བདག་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། ཕོ་ཉ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ལག་གིས་ཡི་
【現代漢語翻譯】 顯現出來。國王聽到這些話，更加不高興，悲傷地流著眼淚說：『我如此受苦，為什麼他們不來我的膝上？你們不喜歡我嗎？還是害怕這個婆羅門？』孩子說：『我們不是不喜歡偉大的國王，也不是害怕婆羅門。我們聽說偉大的國王的孫子現在成了人的奴隸，無論在哪裡，都沒有人的奴隸坐在國王膝上的規矩，所以不敢。』國王聽到這些話，更加悲痛，按照孩子的要求，付給婆羅門贖金，把兩個孩子抱到膝上。國王用手撫摸著他們，問道：『你們住在山上時，吃什麼食物？穿什麼衣服？』兩個孩子說：『我們吃樹上的果實和水果，穿獸皮和粗布，與許多鳥兒一起玩耍，沒有悲傷的心情。』然後，國王對婆羅門說：『你出去吧！』兩個孩子對國王說：『這個婆羅門非常飢渴，請您讓他吃飽。』國王說：『我沒有不喜歡你或懷恨在心，只是想施捨食物。』孩子說：『我的父親喜歡菩提道，所以沒有施捨財物，我的行為是乞討，施捨也是我們自己的主人，他只是讓我們做一些使用的工作，從一開始就沒有按照父親的想法去做，甚至連一點慈悲心都沒有，飢餓口渴地坐在這裡，誰能忍受？我的父親甚至把兒子也施捨給別人，偉大的國王您難道吝嗇一個人的食物嗎？』國王也讓婆羅門吃飽，婆羅門高興地回到了自己的國家。然後，國王派去迎接王子的使者，前往王子那裡。他們渡過河流，心中想著王子，最終到達了王子那裡，傳達了國王的旨意：『請王子回到自己的國家。』王子說：『最初國王命令我在山上待十二年，現在還有一年沒滿，等滿了十二年我再回去。』使者返回，告訴了國王，國王親自用自己的手寫信。
【English Translation】 appeared. Upon hearing these words, the king became even more displeased and, with sorrow, shed tears, saying: 'Why do they not come to my lap if I am suffering so much? Do you dislike me, or are you afraid of this Brahmin?' The child said: 'We do not dislike the great king, nor are we afraid of the Brahmin. We have heard that the grandson of the great king has now become a slave of men, and nowhere is it proper for a slave of men to sit on the king's lap, so we dare not.' Hearing these words, the king was even more grieved and, as the child requested, paid the Brahmin the ransom and took the two children onto his lap. The king stroked them with his hand and asked: 'When you live in the mountains, what food do you eat? What clothes do you wear?' The two children said: 'We eat the fruits and produce of the trees, and we wear animal skins and coarse cloth, and we have no sorrowful thoughts as we play with many birds.' Then, the king said to the Brahmin: 'Go out!' The two children said to the king: 'This Brahmin is very hungry and thirsty, please satisfy him with food.' The king said: 'I have no dislike or resentment towards you, but I intend to give food.' The child said: 'My father delights in the path to enlightenment, so he does not give material possessions, and my actions are begging, and giving is also our own master, he only allows us to do some work of use, and from the beginning, it has not been according to the father's intention, and there is not even a little compassion, sitting here hungry and thirsty, who can bear it? My father even gives away his son to others, would the great king be stingy with just one person's food?' The king also gave the Brahmin food to his fill, and the Brahmin happily returned to his own country. Then, the king sent a messenger to summon the prince and set out to the prince's place. Crossing the river, thinking of the prince in his heart, they finally reached the prince and conveyed the king's command: 'Please, Prince, return to your own country.' The prince said: 'Initially, the king ordered me to stay in the mountains for twelve years, and there is still one year left, so I will go when the twelve years are complete.' The messenger returned and told the king, and the king himself wrote a letter with his own hand.
གེ་བྲིས་པ་ཕོ་ཉ་ལ་བསྐུར་ཏེ་འདི་སྐད་བསྒོའོ། །ཁྱོད་ནི་མིའི་ནང་ན་མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཅན་ཡིན་པས་འགྲོ་བའང་བཟོད་ཅིང་འོང་བའང་བཟོད་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཁྲོས་ཏེ་འོང་དུ་མི་བཏུབ། ཁྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་དགོས་ཀྱི་མྱུར་དུ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་ཕོ་ཉ་འགུགས་སུ་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་བུས་ཕོ་ཉའི་ཡི་གེ་བླངས་ནས་མགོ་ལ་གཏུགས་ཤིང་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ལན་བདུན་སྐོར་བ་བྱས་ནས་མོད་ལ་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་འགྲོ་བར་ཆས་སོ། །དེར་རི་དེ་ནས་ཆས་པ་དང་རི་དེ་ལ་གནས་པའི་རི་དྭགས་དང་གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པས་རྒྱལ་བུ་འགྲོའོ་ཞེས་ཐོས་པས་ཐམས་ཅད་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་ནས་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་ངུ་བའི་སྐད་ཕྱུང་ངོ་། །ཆུ་མིག་རྣམས་ཀྱང་སྐམ་སྟེ་གཅན་གཟན་དང་རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་ཡང་མི་ནུ། འདབ་ཆགས་ 15-2-123b མང་པོ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་སྐད་ཀྱིས་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་གོས་གྱོན་ནས་བཙུན་མོ་དང་འགྲོགས་ཏེ་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་དོང་བ་ལས། དགྲ་ཟླའི་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས། རྒྱལ་བུ་ཕྱིར་འོང་ངོ་ཞེས་ཐོས་ནས་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དཀར་པོ་ལ་གསེར་གྱི་སྒ་བལྟད་དེ། གསེར་གྱི་སྣོད་དུ་དངུལ་གྱི་ཉེ་འུས་བཀང་། དངུལ་གྱི་སྣོད་དུ་གསེར་གྱི་ཉེ་འུས་བཀང་བ་བཤམས་ནས་རྒྱལ་བུ་བསུ་བའི་ཕྱིར་བཞག་གོ། རྒྱལ་བུ་བསུས་ནས་རྒྱལ་པོས་ཕྲིན་འདི་སྐད་གསོལ་ཏོ། །བདག་མི་ཤེས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་བསླངས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ལ་ད་འགྱོད་པས་མཐོལ་ཚངས་སུ་གསོལ་ལོ། །ད་རྒྱལ་བུ་སླར་གཤེགས་ཞེས་ཐོས་ནས་དགའ་སྟེ་བལ་གླང་འདི་ཉིད་ཀྱང་སླར་ཕུལ་ཞིང་གསེར་དངུལ་གྱི་ཉེའུ་རྣམས་ཀྱང་ཕུལ་ན། འདི་དག་བཞེས་ཏེ། ནོངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱང་སྦྱང་བར་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་གིས་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ན། མི་དེས་ཟོས་ནས་སླར་ས་ལ་སྐྱུགས་ན། ཕྱིར་སྐྱུགས་པའི་ཟས་དྲི་བསུང་དང་ལྡན་པ་དེ་བཟང་རུང་ངམ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་ཡང་ཕྱིར་མི་འདོད་དོ། །ཕོ་ཉ་ཁྱོད་བལ་གྱི་གླང་པོ་འདི་ཞོན་ལ་རང་གི་ཡུལ་དུ་སོངས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་ལྟར་བདག་བསུ་ཞིང་སྤྲོ་བའི་ཚིག་གིས་སྙན་པར་སྨྲས་པ་རབ་ཏུ་དགའོ་ཞེས་གསོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་པས། བལ་གླང་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་འཐབ་པའི་དགྲ་ཟླ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་ཤིང་སྡུག་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་མགོ་སྙོམས་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཡབ་ 15-2-124a ཀྱིས་བལ་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་བཅིབས་ཏེ་རྒྱལ་བུ་བསུས་སོ། །རྒྱལ་བུས་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕྱི་བཞིན་ཡུལ་དུ་སོང་ཞིང་། ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རབ་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 國王派遣使者送信說：『你既是眾人中最有智慧的人，能忍受離去，也能忍受歸來。為何你如此生氣不肯回來？我們需要你一起飲食，請儘快回來！』於是派使者去召請。 王子接過使者的信，頂在頭上，行禮，繞了七圈，立刻準備返回故鄉。當他離開那座山時，住在山裡的鹿和野獸等聽到王子要走了，都將身體摔在地上，在地上打滾，發出哭聲。泉水也乾涸了，野獸和鹿的幼崽也無法存活。許多鳥兒也發出悲傷的鳴叫。 之後，王子穿好衣服，與王妃一同返回故鄉。敵對國家的國王聽到王子要回來了，便用金鞍裝飾白色的毛制大象，在金器皿中盛滿銀泥，在銀器皿中盛滿金泥，陳列出來迎接王子。迎接王子后，國王稟告說：『我因無知，用毛制大象冒犯了王子，以致王子離去，現在我深感後悔，特來懺悔。現在聽到王子要回來了，非常高興，再次獻上這頭毛制大象，以及金銀泥土，請您收下這些，消除我的過錯。』 王子說：『比如有人將具有百種美味的食物送給他人，那人吃后又吐在地上，那麼吐出來的帶有氣味的食物會好嗎？同樣，我施捨的東西也不想再要回來。使者，你騎上這頭毛制大象，回到你自己的國家去吧！請你告訴國王，我非常高興他迎接我，並用友好的話語安慰我。』使者照做了。因為這頭毛制大象的緣故，原本敵對的國家變得彼此友愛，國王和所有百姓都變得心態平和。那時，國王父親乘坐毛制大象來迎接王子。王子以頭頂禮，跟隨國王返回故鄉，所有百姓也都非常高興。
【English Translation】 The king sent a messenger with a letter, saying: 'Since you are the wisest among men, able to endure leaving and able to endure returning, why are you so angry that you refuse to come back? We need to eat and drink with you, please come quickly!' So he sent a messenger to summon him. The prince took the messenger's letter, placed it on his head, bowed, circled it seven times, and immediately prepared to return to his homeland. When he left that mountain, the deer and wild animals living on the mountain heard that the prince was leaving, they all threw their bodies on the ground, rolled on the ground, and cried out. The springs also dried up, and the young of the wild animals and deer could not survive. Many birds also made sounds of compassion. After that, the prince put on his clothes and returned to his homeland with the princess. The king of the enemy country heard that the prince was coming back, so he decorated a white wool elephant with a golden saddle, filled golden vessels with silver mud, and silver vessels with gold mud, and arranged them to welcome the prince. After welcoming the prince, the king reported: 'Because of my ignorance, I offended the prince with a wool elephant, causing the prince to leave. Now I deeply regret it and come to confess. Now that I hear the prince is coming back, I am very happy and offer this wool elephant again, as well as the gold and silver mud. Please accept these and eliminate my faults.' The prince said: 'For example, if someone gives food with a hundred flavors to another person, and that person eats it and then vomits it on the ground, would the vomited food with its odor be good? Similarly, I do not want what I have given away back. Messenger, ride this wool elephant and return to your own country! Please tell the king that I am very happy that he welcomed me and comforted me with friendly words.' The messenger did so. Because of this wool elephant, the originally hostile countries became loving to each other, and the king and all the people became peaceful in mind. At that time, the king, the father, rode the wool elephant to welcome the prince. The prince bowed his head and followed the king back to his homeland, and all the people were very happy.
དགའ་བས་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་པ་བཤམས་ཏེ་ས་གཞི་ཆག་ཆག་བཏབ་བོ། །རྒྱལ་བུ་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་འོངས་ནས་ཡུམ་གྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་མགོ་བོས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྤྲོ་བའི་ཚིག་གིས་སྙུན་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རིན་པོ་ཆེའི་བང་མཛོད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱལ་བུ་ལ་གཏད་དེ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས། སྦྱིན་པ་སྔ་མ་བས་ལྷག་པར་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཡབ་དང་ཡུམ་ནི་ད་ལྟའི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་དང་ཡུམ་ལྷ་མཛེས་དང་། དེའི་དུས་ཀྱི་བཙུན་མོ་ནི་གྲགས་འཛིན་དང་། དགེ་སློང་ཨ་ཚུ་ཏ་ཞེས་པ་མོ་དགལ་གྱི་བུ་དང་། དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ནིད་ལྟ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། རི་དེའི་རྔོན་པ་དེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། ཁྱེའུ་ཡ་རི་ནི་སྲས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དང་། བུ་མོར་གྱུར་པ་ནི་སྲུ་གོ་ཏ་མཱི་དང་། བྲམ་ཟེ་སློང་མོ་བ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ཉིད་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་ནི་ད་ལྟར་བྲམ་ཟེ་མོ་ཙམ་ཙ་ཡན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་དང་ཁོག་འདྲ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡུལ་ཤི་བི་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་སློང་བ་ལ་ཅི་འདོད་པ་བསྩལ་ཞིང་། སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེའི་མཆོག་གངས་ཀྱི་རི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གིས་མངགས་པའི་བྲམ་ཟེས་སློང་པ་ལ་བྱིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ་མི་ 15-2-124b ཐམས་ཅད་མི་དགའ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་ནགས་སུ་སྤང་བར་ཆད་བྱས་པ་ལ་བཙུན་མོ་མ་དྲི་དང་། བུ་གཞོན་ནུ་དྲ་བ་ཅན་དང་། བུ་མོ་ཀྲིརྞ་འཛིན་དང་བཅས་པར་ཤིང་རྟ་ལ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བ་ལ། ལམ་དུ་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པའི་རྟ་བཞི་སློང་མོའི་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པ་ལ། གནོད་སྦྱིན་གཞོན་ནུ་བཞིས་རི་དྭགས་དམར་པོའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བས་ཤིང་རྟ་དྲངས་པས་བཙུན་མོ་དགའོ། །དེ་ནས་ལམ་དུ་དོང་བ་ལས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ཤིང་རྟ་བསླང་བ་བྱིན་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་ཕས་ཐོགས། བུ་མོ་དེ་མས་ཐོགས་ཏེ་རྐང་པས་ཕྱིན་ནོ། །གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ངལ་བ་སེལ་ཕྱིར་ལམ་བསྟུངས་ཏེ། རི་འཕང་ཀ་མཐོང་སར་ཕྱིན་ནས། དེར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བཀས། ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་བཟོ་བོས་ཤིང་ལོའི་ཁང་པ་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་བྱས་ནས་དེར་འདུག་སྟེ་ཆུང་མས་གཡོག་བྱེད་ཅིང་ལོ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་ཅིང་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ལམ་རིང་པོ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་རང་གི་ཆུང་མས་གཡོག་ཚོལ་བུ་བཏང་བས། སྲས་གཉིས་བསླངས་པ་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་སྲས་གཉིས་སྐྲག་ནས་མིག་རིག་རིག་པོར་གྱུར་པ་ལ། བ
【現代漢語翻譯】 歡喜地用鮮花等供品佈置，並將地面打掃乾淨。王子回到宮殿，來到母親面前，磕頭頂禮，用歡快的言語問候病情。之後，國王將所有的珍寶庫都交給王子，讓他隨意佈施，並讓他持續不斷地進行比以前更多的佈施。就這樣，世尊（Bhagavan）被稱為王子義成（Dondup）。當時的父母就是現在的凈飯王（Zasangma）和摩耶夫人（Lhamaze），當時的妃子是名聞（Drakdzin），阿楚達（Achuta）比丘是目犍連（Maudgalyayana）之子，當時的帝釋天（Indra）是舍利弗（Sharibu）之子，山上的獵人是阿難（Kungawo），童子耶利（Yari）是羅睺羅（Sgrasgcan'dzin），變成女兒的是瞿曇彌（Sru Gotami），婆羅門乞丐就是提婆達多（Lhasbyin）本人，當時的婆羅門妻子就是現在的婆羅門女占遮摩納（Tsamtsayan）——世尊如是說。 與此相似，世尊自己轉世為希毗國（Shibi）的國王一切勝（Kuntu Gyalwa）之子，名為一切度（Thamschadrol）的王位繼承人時，對於乞討者隨其所愿地施捨。當時有一頭香象，如同雪山一般，日種王（Nyi'og）派遣來的婆羅門前來乞討，（王子）便將香象施捨給了他，因此舉國上下都不高興，便稟告了國王。國王只是表面上將他放逐到森林裡。於是，（王子）帶著妃子瑪德里（Madri）、幼子扎瓦堅（Dra Wacan）和女兒克里希納金（Krirna'dzin），一同乘坐馬車離去。在路上，（王子）將拉車的四匹馬布施給了一個乞討的婆羅門。菩薩（Byangchup Sempa）親自駕車，四個年輕的夜叉（Gnod Sbyin）化作紅鹿的形象拉車，妃子非常高興。之後，在路上遇到一個坑洼，一個婆羅門乞討馬車，（王子）便將馬車佈施給了他，那個年輕人被父親拉著，女兒被母親拉著，他們便步行前行。爲了消除菩薩的疲勞，夜叉們縮短了道路，到達了一個可以看見山頂的地方。在那裡，在帝釋天（Indra）的旨意下，各種工匠用樹葉建造了一座令人賞心悅目的房子，（王子一家）便住在那裡，妻子侍奉著他，在那裡進行了大約半年的苦行。在那裡，一個婆羅門從遙遠的地方派遣自己的妻子尋找僕人，（王子）答應將兩個兒子佈施給他。聽到這個訊息，兩個兒子非常害怕，眼睛睜得大大的。
【English Translation】 Joyfully, offerings such as flowers were arranged, and the ground was cleaned. The prince returned to the palace, went to his mother, prostrated with his head, and inquired about her health with joyful words. Then, the king entrusted all the treasure vaults to the prince, allowing him to give alms as he wished, and he was allowed to give alms continuously, even more than before. Thus, the Bhagavan became known as Prince Dondup (meaning 'Purpose Accomplished'). The parents at that time were the present King Zasangma (meaning 'Pure Meal') and Queen Lhamaze (meaning 'Beautiful Goddess'), the queen consort at that time was Drakdzin (meaning 'Fame Holder'), the monk Achuta was the son of Maudgalyayana, the Indra at that time was the son of Sharibu (Shariputra), the hunter on the mountain was Kungawo (Ananda), the boy Yari was Sgrasgcan'dzin (Rahula), the one who became a daughter was Sru Gotami (Prajapati), the Brahmin beggar was Devadatta himself, and the Brahmin's wife at that time was the present Brahmin woman Tsamtsayan - thus spoke the Bhagavan. Similarly, when the Bhagavan himself was born as the son of King Kuntu Gyalwa (meaning 'Always Victorious') of the Shibi country, named Thamschadrol (meaning 'Liberator of All') as the crown prince, he gave whatever the beggars desired. At that time, there was a magnificent elephant, like a snow mountain, sent by a Brahmin dispatched by the King of Nyi'og (Sun Race), and (the prince) gave the elephant as alms, because of which the whole country was unhappy and reported to the king. The king only superficially exiled him to the forest. Then, (the prince) left with his consort Madri, young son Dra Wacan (meaning 'Net Holder'), and daughter Krirna'dzin, riding in a chariot. On the way, (the prince) gave the four horses pulling the chariot to a Brahmin beggar. The Bodhisattva himself drove the chariot, and four young Yakshas transformed into the form of red deer to pull the chariot, which made the consort very happy. Later, on the road, there was a pit, and a Brahmin begged for the chariot, (the prince) gave the chariot as alms, the young man was pulled by his father, and the daughter was pulled by her mother, and they walked on foot. To relieve the Bodhisattva's fatigue, the Yakshas shortened the road and arrived at a place where the top of the mountain could be seen. There, by the order of Indra, various craftsmen built a pleasing house of leaves, and (the prince's family) lived there, with his wife serving him, and practiced asceticism for about half a year. There, a Brahmin from a distant place sent his wife to find servants, and (the prince) promised to give his two sons as alms. Hearing this news, the two sons were very frightened, their eyes wide open.
ྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་སྙིང་གདུངས་བར་གྱུར་ཏེ། བུ་ཁྱེད་གཉིས་ལ་ང་སྙིང་མི་བརྩེ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ངས་ཁྱེད་གཉིས་བྱིན་པ་ལ་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཤིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་སྨྲས་པ་ངས་ཁྱོད་ལ་འདི་གཉིས་བྱིན་མོད་ཀྱི། འདི་གཉིས་ཀྱི་མ་ནགས་སུ་རྩ་ 15-2-125a བ་དང་འབྲས་བུ་ཚོལ་དུ་སོང་བས་དེ་དང་འཕྲད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རིང་སྡོད་ལ་སང་རྒྱན་གྱི་ཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའི་བུ་གཉིས་ཁྲིད་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དེས་བུད་མེད་ནི་གཡོན་ཅན་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་བདག་མི་འདུག་གོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ངའི་ཆོས་སྤྱོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་པས་སྦྱིན་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་དོགས་པ་མེད་ཀྱང་ཁྱོད་ཅི་དགར་ཟད་མོད། གཞན་ཡང་བྱིས་པ་འདི་གཉིས་གཡོག་གི་བྱ་བ་ལ་མི་མཁས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་བྲན་བྱས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མགུ། ངའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་མཐོང་ནས་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་སྦྲུལ་གདུག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། དེའི་དྲུང་དུ་མཆི་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་ཤིང་། ཉེས་ན་རྒྱལ་པོས་འདི་གཉིས་འཕྲོག་པའམ། ཆད་པ་གཅོད་ཀྱང་སྲིད་པས་འདི་གཉིས་ངའི་ཆུང་མའི་གཡོག་ཏུ་འཁྲིད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བུ་གཉིས་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་ཆགས་བཞིན་དུ་གཡོག་ལེགས་པར་བྱོས་ཞེས་གདམས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་བུ་གཉིས་ལ་ད་ཕྱིར་ཕྱུང་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་མོས་བསྡིགས་ཤིང་ཁྲིད་པ་ལ། དེ་གཉིས་ཕ་མ་དང་བྲལ་བས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། མ་ཕྱིར་མ་བྱུང་བར་དུ་ཞོག་ཅེས་ཡབ་ལ་ཞུས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་འདི་གཉིས་ཀྱི་མ་འོངས་ན་བུ་ལ་བྱམས་པས་འགྱོད་དེ་མི་སྦྱིན་སྲིད་སྙམ་དུ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལག་པ་ལྕུགས་མས་བཅིངས་ཏེ་ཁྲིད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འཁྲི་ཞིང་ཕ་ལ་ལྟ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེ་དེས་བསྡིགས་ཏེ་ཁྲིད་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་སྐད་ཕྱུང་ཞིང་དུས་ནས་ཡབ་ཅིག་འདི་ལྟར་བརྩེ་མེད་དུ་བརྡེག་པ་འདི་བྲམ་ཟེ་མིན་གྱི་ཤ་ཟ་བྲམ་ཟེ་ལྟར་བཅོས་པ་ 15-2-125b བདག་ཅག་ཟ་བ་འདི་ལ་ཡབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཏད། གཞོན་ནུ་དྲ་བ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེས་བརྡེག་པ་དེ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་མི་ཆེ་ཡི། བདག་ཅག་གི་མ་ཤིང་ཐོག་རྣམས་བསྣམས་ཏེ་འོངས་ན། གནས་སྟོང་པ་མཐོང་ནས་ཡུམ་དེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཡབ་གཅིག་ཡུམ་དེ་ཐུགས་ངལ་ཆུང་བའི་ཐབས་དང་། བདག་ཅག་གི་འཕྲིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཐུགས་ངལ་མཛད་པ་ལས་བཟློག་ཏུ་གསོལ། སླན་ཆད་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ཀྱང་མཐོང་དཀའ་འོ། །བུ་མོ་ཀྲིཥྞ་ཚུར་ཤོག་ཡབ་ཀྱིས་བདག་ཅག་བྲན་དུ་གནང་ཟིན་པས་ད་ནི་འདོང་ངོ་། །བདག་ཅག་བྱིས་པར་གྱུར་པས་བླ་མ་ཁྱོད་ལ་མཉེས་པར་མ་བགྱིས་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱིས་པའི་ནོངས་པས་བཟོད་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡ
ང་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་བས་བློ་བློང་བློང་པོར་གྱུར་ཏེ། ངའི་བུ་སྙིང་ལྟར་གཅེས་པ་ལ་ལྷྭམ་ཡ་ང་མེད་པར་བྲམ་ཟེ་ངན་པ་ངོ་ཚ་མེད་པས་བརྡེག་བཞིན་སོང་བ་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་དེ་དག་གིས་བྲན་གྱི་ལས་ཇི་ལྟར་བཟོད། བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ན་བསླང་བའི་གནས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཡོད། བདག་ནི་བརྟན་པར་ཆོས་དྲན་ཀྱང་། བུ་གཉིས་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །བཙུན་མོ་མ་དྲིས་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལྟས་མཐོང་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཁྱེར་ཏེ་མྱུར་དུ་འོང་སྙམ་ཡང་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཆོད་པས་རིང་ཞིག་ལོན་ནས་རང་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསུར་འོང་རན་པའི་ས་དང་རྩེད་མོ་རྩེ་བའི་ས་སོགས་ན་བུ་གཉིས་མ་མཐོང་བས་སྙིང་མི་དགའ་ཞིང་། ཀྱེ་མ་བྱིས་པ་དེ་གཉིས་རྩེ་རྩེ་ནས་གཉིད་ལོག་གམ། ནགས་ཚལ་འཐུག་པོར་བརླག་གམ། བདག་ 15-2-126a འོང་འཕྱིས་པས་མ་མགུ་བའམ། བྱིས་པར་གྱུར་པས་གབ་ཅིང་འཁོད་དམ། གལ་ཏེ་ཆུས་ཁྱེར་རམ། འོན་ཏེ་བསད་ན་ནི་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྒྲ་འབྱིན་རིགས། འོན་ཀྱང་བདག་སེམས་མི་དགའ་ཞིང་ལྷུ་ཚིགས་བྲལ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ཕྱོགས་འཁྲུགས་པ་སྙམ་བྱེད་པ་དང་། ནགས་ཚལ་འདི་ཡང་དཔལ་ཉམས་ཤིང་གཡོ་བ་སྙམ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་ངན་པ་བདག་གི་ལུས་ལ་སྨིན་ནས། རྒྱལ་བུ་ཡབ་སྲས་བདེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་བཞག་སྟེ། ཁྱིམ་ཐབ་ལ་བྱིས་པ་གཉིས་གར་སོང་ཞེས་དྲིས་སོ། །མ་ནི་བུ་ལ་བྱམས་པས་ཕྲལ་དུ་མི་དགའ་བའི་ཚིག་བརྗོད་དཀའ་སྟེ་ཅུང་ཟད་སྨྲ་མ་ནུས་སོ། །མ་དྲིས་འདི་འདི་ལྟར་གདུངས་ཤིང་མི་སྨྲ་པས་བདག་གི་བུ་གཉིས་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་ནགས་དེ་ཀུན་ཏུ་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཀྱང་མི་སྣང་བས་མཆི་མས་བརྣང་བཞིན། བྱིས་པ་གཉིས་པོ་མི་སྣང་ཞིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གསུང་བས་ཀྱི་ཧུད་དག་ནི་བསད་ཀྱིས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་བརྒྱལ་ལོ། །དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྩྭའི་སྟན་ལ་བཞག་སྟེ་ཆུ་གྲང་མོ་གཏོར་བས་སོས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ངས་ཁྱོད་མི་བཟོད་པས་དོགས་པར་མྱུར་དུ་མ་སྨྲས་ཀྱི། བྲམ་ཟེ་རྒས་ཤིང་དབུལ་བ་ཞིག་ལ་བྱིན་གྱིས་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིང་། བུ་ལ་མ་སེམས་པར་ང་ལ་ལྟོས། བསླངས་ན་སྲོག་ཀྱང་མི་སྦྱིན་པར་ག་ལ་ནུས། དེས་ན་ངའི་སྦྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་མ་དྲིས་བུ་གཉིས་ཤི་བར་དོགས་པ་ལ་གསོན་པའི་གཏམ་ཐོས་པས་ཅུང་ 15-2-126b ཞིག་མྱ་ངན་ཆུང་བར་གྱུར་ཀྱང་སྔོན་བུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཤིང་ཕུང་ལ་འཁྱུད་དེ་ངུ་བ་དང་། བྱིས་པ་དེ་དག་དང་རྩེ་བའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་མཐོང་ནས་ངུ་ཞིང་མྱ་ངན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་དང་། ལམ་གྱི་རྗེས་ལ་བལྟས་ན་འཐེན་ཅིང་མྱུར་དུ་སོང་བ་ལས་བརྡེགས་ཏེ་ཁྲིད་
【現代漢語翻譯】 我因對兒子的憐憫而心神恍惚，我的兒子如同我的心肝寶貝，卻被無恥的婆羅門惡人毫無憐憫地毆打，那些非常年幼的孩子怎能忍受奴隸的勞作？飢渴交加時，又有何處可以求助？我雖堅定地憶念佛法，卻又想到兩個兒子正在受苦。 王妃雖未被詢問，卻已看到不祥之兆，心想帶著樹根和果實快點回來，卻被兇猛的野獸阻斷了道路，過了很久才回到自己的住所。在應該迎接的地方和玩耍的地方都沒有看到兩個兒子，心中不悅，心想：『哎呀，那兩個孩子是不是玩著玩著就睡著了？是不是迷失在茂密的森林裡了？是不是因為我回來晚了而不高興？是不是因為還是孩子而躲藏起來了？』如果被水沖走了呢？或者被殺害了，鳥兒也會發出聲音的。然而我心中不悅，感覺肢體分離，感覺方向錯亂，感覺這片森林也失去了光彩，搖搖欲墜，等等這些不祥之兆都在我的身上應驗了。愿王子父子平安無事！' 之後，她將樹根和果實放在一邊，詢問家中的僕人：『兩個孩子去哪裡了？』母親因愛子心切，難以立刻說出不悅的話語，一時說不出話來。未被詢問的母親如此悲痛，一言不發，心想：『我的兩個兒子遭遇不幸了！』她用心探查整個森林，卻一無所獲，淚流滿面。『兩個孩子不見了，你也不說話，難道是被殺了嗎？』說完便倒在地上昏了過去。 之後，菩提薩埵將她放在草墊上，用冷水潑醒了她。菩提薩埵說道：『我不忍心讓你擔憂，所以沒有立刻說出來。不要為年老貧窮的婆羅門施捨而悲傷，不要為兒子擔心，看著我！如果乞討，即使是生命也會佈施，更何況是兒子呢？因此，請隨喜我的佈施吧！』之後，母親從擔心兩個兒子死去轉為聽到他們還活著的訊息，稍微減輕了悲傷，但仍然抱著兩個兒子曾經種下的樹樁哭泣，看到曾經和孩子們一起玩耍的小鹿也哭泣並訴說悲傷的話語。看著路上的痕跡，他們是被拖拽著快速帶走的。
【English Translation】 I became mentally distraught with compassion for my sons. My sons, as dear as my own heart, were being mercilessly beaten by the shameless Brahmin villain. How could those very young children endure the work of slaves? When afflicted by hunger and thirst, where could they seek help? Although I steadfastly remembered the Dharma, I also thought of my two sons suffering in this way. Although the queen was not asked, she saw inauspicious signs and thought, 'I should quickly return with roots and fruits,' but fierce wild animals blocked the way. After a long time, she returned to her dwelling. Not seeing her two sons in the places where she should have been greeted and where they played, she was unhappy and thought, 'Alas, did those two children fall asleep while playing? Did they get lost in the dense forest? Are they unhappy because I returned late? Are they hiding because they are children?' If they were carried away by the water? Or if they were killed, even the birds would make a sound. However, my heart is unhappy, I feel as if my limbs are separated, I feel as if the directions are confused, and I feel that this forest has lost its splendor and is shaking. All these inauspicious signs are ripening on my body. May the prince and his sons be well!' Then, she placed the roots and fruits aside and asked the household servants, 'Where have the two children gone?' The mother, out of love for her sons, found it difficult to immediately speak unpleasant words and could not speak for a moment. The unasked mother was so grieved and speechless that she thought, 'My two sons have met with misfortune!' She searched the entire forest with her mind, but found nothing, and her eyes filled with tears. 'The two children are not to be seen, and you do not speak either, could they have been killed?' She said this and fell to the ground, fainting. Then, the Bodhisattva placed her on a grass mat and sprinkled cold water on her, and she revived. The Bodhisattva said, 'I did not speak quickly because I could not bear to worry you. Do not grieve for giving alms to an old and poor Brahmin, do not worry about your sons, look at me! If asked, how could I not give even my life, let alone my sons? Therefore, please rejoice in my giving!' Then, the mother, from fearing that her two sons had died, turned to hearing the news that they were still alive, and her grief was somewhat lessened, but she still embraced the tree stump that the two sons had planted and cried, and seeing the young deer that used to play with the children, she cried and spoke words of sorrow. Looking at the traces on the road, they were being dragged away quickly.
དོ་སྙམ་དུ་མྱ་ངན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་བུས་བདག་གི་བུ་གཉིས་ནི་གྲགས་པ་དང་འཁོར་བའི་བདེ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་པ་མ་ཡིན་གྱི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གསུངས་པས་བཙུན་མོ་ཡང་སེམས་བརྟན་པར་གྱུར་ཏེ་ཁྱིམ་ཐབ་མྱ་ངན་བསང་བའི་ཕྱིར་མཆི་མ་ཕྱིས་ཏེ་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ་ཐུག་དན་མ་མཛད་པར་སླན་ཆད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་མཛོད། བདག་བྱིན་ན་ཡང་བར་ཆད་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་གཡོས་ཤིང་རི་འགུལ་བ་ན། དེའི་རྒྱུ་བརྟགས་པས་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱི་མཐུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་དེའི་ཕྱི་ཉིན་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་ཀྱིས་ཆུང་མ་བསླང་པ་དང་བྱིན་ནོ། །དེས་རང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་སླར་ཕུལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་གཉིས་ནི་ཡབ་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་བདེའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་བྱིས་པ་གཉིས་ཤི་བི་བའི་ཡུལ་དུ་ཁྲིད་པ་ན་ཡུལ་དེའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བ་ལ་སྙིང་དད་པར་གྱུར་ཅིང་སྲས་གཉིས་རྒྱལ་པོས་བསླུས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་སླར་བཀུག་ནས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་གཏོང་བ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཚིམ་པར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་གཏོང་དུ་ཡང་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ལ་སྲས་གནང་བའི་རྐྱེན་དེས་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ལ། དེའི་མཛའ་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་འདི་ལྟར་ 15-2-127a སྐལ་པ་བཟང་པོར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་གྱིས་ཁོ་བོ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས། ཁོ་བོ་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོན་གནས་སུ་གྱུར་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་དེ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為福力王子 ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བའི་བཙུན་མོ་རྣམ་པར་སྦ་བ་ལ། སྲས་གཟུགས་བཟང་པོ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བཙས་པ་ལ་གཟུགས་སྟོབས་ཞེས་མིང་བཏགས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བུ་བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་དང་། བཟོ་ལྡན་དང་། ཤེས་རབ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་གསུམ་བྱུང་ངོ་། །ཡང་བཙུན་མོ་དེའི་མངལ་དུ་བུ་ཆགས་པ་ན་གང་གི་ཉིན་པར་གློ་བུར་ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་དུ་གསེར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་། བཙུན་མོ་དེའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་བླ་བྲེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་བྱུང་བས་ཡ་མཚན་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ལ་འདི་ཅི་ཞིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་འདི་ནི་བཙུན་མོའི་ལྷུམས་སུ་སྲས་ཞུགས་པ་འདིའི་མཐུ་སྟེ། དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཞིག་གོ། དེ་ནས་བཙུན་མོ་དེ་བདག་སེང་གེའི་ཁྲིར་འདུག་སྟེ་གདུགས་དཀར་པོ་ཐོགས་ལ་རྔ་ཡབ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་ཐོགས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་འདོད་པ་དེ་ཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསེར་དངུལ་གྱི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་འད
【現代漢語翻譯】 當聽到這些話時，王妃開始悲傷地哭泣。王子說：『我的兩個兒子是爲了名聲和輪迴的快樂而佈施的嗎？不是的，是爲了無上菩提才佈施的。』王妃的心才安定下來，擦乾眼淚，爲了消除家裡的悲傷，她驚歎道：『太神奇了！不要灰心，以後也要繼續佈施。如果我能幫上忙，我也不會阻攔的。』 這時，大地搖動，山也震動。調查原因后，得知這是普度一切眾生的力量。第二天，帝釋天化作婆羅門來乞討王妃，國王便佈施了王妃。帝釋天恢復了自己的身形，把王妃還給了國王，說：『你的兩個兒子被他們的父親帶走了，他們很幸福。』 當婆羅門把兩個孩子帶到希比國時，那裡的人們都對菩薩極難的行為深信不疑。國王欺騙了兩個王子，把普度一切眾生的人請了回來，讓他繼承王位。他以偉大的佈施滿足了一切眾生的願望，所有的國王都稱讚他的佈施。當時，由於把兒子佈施給婆羅門，他變得非常富有。他的朋友們說：『婆羅門，你變得如此幸運，都是因為普度一切眾生啊！』 他說：『普度一切眾生對我做了什麼？我之所以如此，是因為我是最高種姓，是應供之處。』佛陀說，說這種不敬之語的人是提婆達多。 受生為福力王子 從前，有個名叫光明力的國王，他的王妃名叫遍護。王妃生下了一個相貌英俊、人見人愛的兒子，取名為相力。之後，她又生了三個兒子，分別是精進、工藝和智慧。當王妃再次懷孕時，在她懷孕期間，王宮周圍突然下起了各種金子的雨，王妃的頭上也出現了用各種珍寶裝飾的天衣，這真是太神奇了！國王問相士們：『這是怎麼回事？』他們說：『這是因為王妃腹中的孩子具有強大的力量，他將以福德著稱。』 之後，王妃想：『如果我能坐在獅子寶座上，手持白色寶傘，拿著飾有珍寶手柄的拂塵，那該多好啊！』她向國王提出了這個請求，國王照做了，她的願望便實現了。同樣地，她還想坐在金銀堆上……
【English Translation】 Hearing this, the queen began to weep sadly. The prince said, 'Were my two sons given away for fame and the happiness of samsara? No, they were given away for unsurpassed Bodhi.' Only then did the queen's heart become stable. Wiping away her tears, to dispel the sadness of the household, she exclaimed, 'How wonderful! Do not be discouraged, continue to give in the future as well. If I can help, I will not hinder you.' At that moment, the earth shook and the mountains trembled. Investigating the cause, it was known to be the power of Sarvasamtrata (普度一切眾生). The next day, Indra (帝釋天) transformed into a Brahmin (婆羅門) to beg for the queen, and the king gave away the queen. Indra (帝釋天) restored his own form and returned the queen to the king, saying, 'Your two sons have been taken away by their father, and they are happy.' When the Brahmin (婆羅門) took the two children to the land of Sibi (希比國), all the people there deeply believed in the extremely difficult conduct of the Bodhisattva (菩薩). The king deceived the two princes and invited Sarvasamtrata (普度一切眾生) back, allowing him to inherit the throne. He satisfied the wishes of all beings with great generosity, and all the kings praised his generosity. At that time, due to giving away his sons to the Brahmin (婆羅門), he became very wealthy. His friends said, 'Brahmin (婆羅門), you have become so fortunate, all because of Sarvasamtrata (普度一切眾生)!' He said, 'What has Sarvasamtrata (普度一切眾生) done for me? I am like this because I am of the highest caste, a worthy recipient.' The Buddha (佛陀) said that the one who spoke such disrespectful words was Devadatta (提婆達多). Born as the Prince of Blessed Power In the past, there was a king named Light Power (光明力), and his queen was named Completely Protected (遍護). The queen gave birth to a handsome and beloved son, who was named Form Power (相力). After that, she gave birth to three more sons, namely Diligence (精進), Craft (工藝), and Wisdom (智慧). When the queen became pregnant again, during her pregnancy, various rains of gold suddenly fell around the palace, and heavenly garments adorned with various jewels appeared on the queen's head, which was truly amazing! The king asked the diviners, 'What is happening?' They said, 'This is because the child in the queen's womb has great power, and he will be known for his great merit.' After that, the queen thought, 'How wonderful it would be if I could sit on a lion throne, holding a white umbrella, and holding a whisk with a jewel handle!' She made this request to the king, and the king did as she wished, and her wish was fulfilled. Similarly, she also wanted to sit on piles of gold and silver...
ུག་ལ། རང་ལག་གིས་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་ནོར་མེད་པ་རྣམས་ནོར་དང་ལྡན་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། བཙོན་ཐམས་ཅད་བཏང་ན་སྙམ་པ་དང་། སྐྱེད་མོས་ཚལ་མཐོང་ན་སྙམ་པ་དང་། བདེན་པ་བརྗོད་པས་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཆོས་ 15-2-127b སྟོན་པའི་རྗེས་ལ་ཡ་མཚན་འགའ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕུལ་ན་སྙམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། བཙུན་མོ་དེ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་ཁྲི་དེ་ཡང་མི་འགྲེང་བདུན་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ས་ཡང་གཡོས། ལྷའི་བླ་བྲེ་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་ཞིག་ཀྱང་བྱུང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་མཐོང་བས་སྤོས་སོགས་ཀྱིས་བཙུན་མོ་ལ་མཆོད་ནས་མདུན་དུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འདུག་གོ། དེ་ནས་བཙུན་མོ་དེས་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ཚིགས་བཅད་འདི་སྨྲས་སོ། །བསོད་ནམས་བསགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མིས་ནི་བསོད་ནམས་བྱ། །དེ་བས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུན་པར་བྱ། །འདི་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་བར་སྣང་ལས་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་མཆོག་ཏུ་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བྱུང་ངོ་། །ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་ཤིང་། ལྷའི་གོས་ཀྱི་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་སོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་སོགས་སྐྱེ་བོ་དེ་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་། ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ཀྱི་གོས་དང་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཕུད་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་དགབ་པའི་ཕྱིར་ཕུལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་མཐོང་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཕྱིས་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་ཉི་མ་ཤར་བའི་དུས་སུ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་ལ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་ནམ་མཁའ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་བབས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་གོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་། རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆར་བབས་སོ། །མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ལྗོན་ 15-2-128a པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་འཐོན་ཏོ། །ཆར་ཟིམ་བུ་དང་བསེར་བུ་བསིལ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་ལྡང་བར་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིས་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པས་བརྟོལ་ཏེ་གློ་བུར་དུ་ཕུལ་ལོ། །ལྷའི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བདག་ཉིད་ལག་དར་ཏེ་གཞོན་ནུའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་གདུགས་རྩིབས་བརྒྱ་པ་དང་རྔ་ཡབ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་འཛིན་ཏོ། །དེའི་སྟེང་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་གོས་ཀྱི་བླ་བྲེ་བྲེས་སོ། །ལ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་འཐོར། དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་ནས་གོས་དང་མེ་ཏོག་དང་རྒྱན་དང་ཕྱེ་མ་སྤོས་དང་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་རྣམས་འཐོར་བ་དང་། ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དོ། །ལས་སྣ་ཚོགས་པས
【現代漢語翻譯】 複次，心想以己之手佈施，使無財者皆得財富；心想釋放所有囚犯；心想得見悅意園林；心想以真實語安住于天獅子座上，為眾多有情宣說佛法，並出現種種稀有之事，諸天若能將此等供養於我，我當如是行持。如是思惟已，王妃安坐于獅子座上，此座亦升高至七人高度之空中，大地亦為之震動。出現以各種珍寶嚴飾之天幡。多數民眾見此福德之力，以香等供養王妃，並於其前合掌而立。其後，王妃說出此先前未曾有之偈頌：『若積福德則安樂，是故人應行福德，故應屢屢而為之，于彼當生希求心。』才說完此偈，空中便發出『善哉！善哉！』之聲。天樂齊鳴，降下天衣大雨。光明王等所有民眾皆大歡喜，空中諸天亦脫下自身之衣飾，為覆蓋法座而供養。見此福德之力，特意宣說之。其後，於九個月圓滿，旭日東昇之時，誕生一相貌端嚴、見者喜悅之童子。彼時，大地發生六種震動，空中降下七寶雨于王妃眷屬之中。王宮及所有眷屬處，降下各種衣物之雨。彼國王之所有國土，皆降下悅意天花之雨。所有花果樹木，亦皆開花結果。微雨及涼爽悅意之微風亦隨之而起。童子剛一出生，四大天王即以珍寶嚴飾之天獅子座捧持，並突然獻上。帝釋天親自手持拂塵，于童子之上撐起百輻天傘，並持寶柄拂塵。其上，三十三天之諸天懸掛天衣之幡。有的散佈珍寶。如是各自散佈衣物、鮮花、飾品、香粉、薰香及花鬘等物，並演奏各種天樂。行持種種事業。 Furthermore, thinking, 'By giving with my own hands, may all those without wealth become wealthy; may all prisoners be released; may I see delightful gardens; may I dwell on the lion throne of the gods by speaking the truth, teach the Dharma to many beings, and may various wondrous things occur. If the gods could offer these to me, I would act accordingly.' Having thought thus, the queen sat on the lion throne, which rose to the height of seven men in the sky, and the earth shook. A heavenly banner adorned with various jewels appeared. Most people, seeing the power of this merit, offered incense and other things to the queen, and stood before her with palms joined. Then, the queen spoke this verse, which had not been spoken before: 'If merit is accumulated, happiness will ensue; therefore, one should perform merit; therefore, it should be done again and again; one should aspire to it.' As soon as she spoke this verse, a voice came from the sky saying, 'Well done! Well done!' Heavenly music played, and a great rain of heavenly garments fell. King Light and all the people rejoiced, and the gods in the sky took off their own garments and ornaments and offered them to cover the Dharma seat. Seeing the power of such merit, it was specifically proclaimed. Later, after nine months had passed, at the time when the sun rose, a handsome and pleasing boy was born. At that time, the earth shook in six ways, and a rain of seven jewels fell from the sky upon the queen's retinue. In the king's palace and among all the retinue, a rain of various garments fell. In all the king's lands, a rain of delightful heavenly flowers fell. All the flowering and fruit-bearing trees also blossomed and bore fruit. Gentle rain and cool, pleasant breezes arose. As soon as the youth was born, the four great kings held up a heavenly lion throne adorned with various jewels and suddenly offered it. Indra, the king of the gods, personally held a fly-whisk and held a hundred-spoked heavenly umbrella and a jewel-handled fan over the youth. Above him, the gods of the Thirty-Three hung banners of heavenly cloth. Some scattered jewels. Likewise, each scattered clothes, flowers, ornaments, powdered incense, incense, and garlands, and played various heavenly music. Performing various deeds.
【English Translation】 Furthermore, thinking, 'By giving with my own hands, may all those without wealth become wealthy; may all prisoners be released; may I see delightful gardens; may I dwell on the lion throne of the gods by speaking the truth, teach the Dharma to many beings, and may various wondrous things occur. If the gods could offer these to me, I would act accordingly.' Having thought thus, the queen sat on the lion throne, which rose to the height of seven men in the sky, and the earth shook. A heavenly banner adorned with various jewels appeared. Most people, seeing the power of this merit, offered incense and other things to the queen, and stood before her with palms joined. Then, the queen spoke this verse, which had not been spoken before: 'If merit is accumulated, happiness will ensue; therefore, one should perform merit; therefore, it should be done again and again; one should aspire to it.' As soon as she spoke this verse, a voice came from the sky saying, 'Well done! Well done!' Heavenly music played, and a great rain of heavenly garments fell. King Light (name of a king) and all the people rejoiced, and the gods in the sky took off their own garments and ornaments and offered them to cover the Dharma seat. Seeing the power of such merit, it was specifically proclaimed. Later, after nine months had passed, at the time when the sun rose, a handsome and pleasing boy was born. At that time, the earth shook in six ways, and a rain of seven jewels fell from the sky upon the queen's retinue. In the king's palace and among all the retinue, a rain of various garments fell. In all the king's lands, a rain of delightful heavenly flowers fell. All the flowering and fruit-bearing trees also blossomed and bore fruit. Gentle rain and cool, pleasant breezes arose. As soon as the youth was born, the four great kings held up a heavenly lion throne adorned with various jewels and suddenly offered it. Indra (name of a god), the king of the gods, personally held a fly-whisk and held a hundred-spoked heavenly umbrella and a jewel-handled fan over the youth. Above him, the gods of the Thirty-Three (Trayastrimsa) hung banners of heavenly cloth. Some scattered jewels. Likewise, each scattered clothes, flowers, ornaments, powdered incense, incense, and garlands, and played various heavenly music. Performing various deeds. Furthermore, thinking, 'By giving with my own hands, may all those without wealth become wealthy; may all prisoners be released; may I see delightful gardens; may I dwell on the lion throne of the gods by speaking the truth, teach the Dharma to many beings, and may various wondrous things occur. If the gods could offer these to me, I would act accordingly.' Having thought thus, the queen sat on the lion throne, which rose to the height of seven men in the sky, and the earth shook. A heavenly banner adorned with various jewels appeared. Most people, seeing the power of this merit, offered incense and other things to the queen, and stood before her with palms joined. Then, the queen spoke this verse, which had not been spoken before: 'If merit is accumulated, happiness will ensue; therefore, one should perform merit; therefore, it should be done again and again; one should aspire to it.' As soon as she spoke this verse, a voice came from the sky saying, 'Well done! Well done!' Heavenly music played, and a great rain of heavenly garments fell. King Light (name of a king) and all the people rejoiced, and the gods in the sky took off their own garments and ornaments and offered them to cover the Dharma seat. Seeing the power of such merit, it was specifically proclaimed. Later, after nine months had passed, at the time when the sun rose, a handsome and pleasing boy was born. At that time, the earth shook in six ways, and a rain of seven jewels fell from the sky upon the queen's retinue. In the king's palace and among all the retinue, a rain of various garments fell. In all the king's lands, a rain of delightful heavenly flowers fell. All the flowering and fruit-bearing trees also blossomed and bore fruit. Gentle rain and cool, pleasant breezes arose. As soon as the youth was born, the four great kings held up a heavenly lion throne adorned with various jewels and suddenly offered it. Indra (name of a god), the king of the gods, personally held a fly-whisk and held a hundred-spoked heavenly umbrella and a jewel-handled fan over the youth. Above him, the gods of the Thirty-Three (Trayastrimsa) hung banners of heavenly cloth. Some scattered jewels. Likewise, each scattered clothes, flowers, ornaments, powdered incense, incense, and garlands, and played various heavenly music. Performing various deeds.
་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ཏུ་རྡོ་དང་གསེག་མ་མེད་པར་བྱས་ཏེ། དར་གྱི་ལྡ་ལྡི་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ནི་བསྒྲེངས། ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ། བདུག་པའི་སྣོད་མང་པོ་ནི་བཏགས་ཏེ། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་གཏོར་བས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་ཚལ་འདྲ་བར་བྱེད་དོ། །གླང་པོའི་མཆོག་བརྒྱ་ནི་ནགས་ཁུང་ནས་རང་འོངས་ཏེ་གླང་པོའི་བྲེས་ན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒོད་མ་བརྒྱ་ཡང་རྟེའུ་འབྲངས། འབྲུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པར་མཐུ་དང་ལྡན་པར་སྨིན། སེང་ཁྲིའི་འོག་ནས་གཏེར་ཆེན་པོ་ལྔ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁ་བསྟན་ཏེ་བླངས་ཀྱང་ཟད་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཕན་ཚུན་འཁོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡུད་ཙམ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་མཐུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེ་རབས་དྲན་ཏེ། ཕྱོགས་ 15-2-128b བཞིར་བལྟས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ། བསོད་ནམས་བསགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར་སོགས་སྔར་བཞིན་སྨྲས་སོ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དེའི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཞོན་ནུའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་འདི་ཡ་མཚན་ནོ་ཞེས་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་དགའ་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ན་འབྱོར་པ་ཆེར་རྒྱས་པས་དེའི་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་དེའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་བགྲོས་ཏེ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་མ་མ་བརྒྱད་ལ་གཏད་ནས་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བཟང་པོས་བསྐྱེད་བསྲིངས་ཏེ། མཚོའི་ནང་གི་པདྨ་བཞིན་སྐྱེ་དྲག་པར་གྱུར་ནས་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་ཡི་གེ་སློབ་ཏུ་བཅུག་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་རིགས་དག་གི་གནས་ལྔ་ལ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ཡང་དད་པ་དང་ལྡན་ལ་དགེ་ཞིང་བསམ་པ་བཟང་བ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཅན་བདག་ཉིད་ཆེ་བ། ཆོས་འདོད་པ། སྐྱེ་དགུ་ལ་བྱམས་པ། གཏོང་དང་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ། རབ་ཏུ་སྦྱིན་ཅིང་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ། ཆགས་པ་མེད་པར་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ལྟར་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་། བཀྲེན་ཅིང་སྡུག་ཕོངས་རྣམས་ལ་ཐ་ན་རང་གི་ཤའི་བར་དུ་དེས་མ་བྱིན་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེར་སློང་བ་དག་འོངས་ན་དེ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བཞག་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ནས་ཅི་སློང་བ་དེ་ནམ་མཁའ་ལས་འོང་ན་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མོད་ལ་དེ་བཞིན་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། 15-2-129a དོན་དེ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡོ་བྱད་དག་གིས་སློང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་ཡིད་བཞིན་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཕྱིར་འདོང་ངོ་། །དེའི་གྲགས་པས་འཛམ་གླིང་དང་། འོག་ཏུ་ཀླུའི་འཇིག་རྟེན་ནས་སྟེང་དུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཁྱབ་ཅིང་སྙན་པའི་ས
【現代漢語翻譯】 所有的城市都清除了石頭和瓦礫，豎起了絲綢的旗幟、幢幡和彩旗，用旃檀香水灑掃，懸掛了許多香爐，散佈各種鮮花，使其如同天神的樂園一般。一百頭最好的大象從森林深處自己走出來，停留在象欄里。一百匹母馬也帶著小馬駒。所有的穀物都不需耕種播種，就自然成熟，具有強大的力量。五大寶藏從獅子座的下面顯現出來，裡面裝滿了各種珍寶，取之不盡，用之不竭。相互敵對的眾生，頃刻間都轉變為慈愛之心。那位具有強大力量和神通的年輕人，一生下來就能回憶起前世，向四方觀看后，說了偈頌：『積累功德，終將獲得安樂』等等，和以前一樣。天空中的諸神也說了偈頌，顯示他的功德之偉大。國王領地裡的所有人都說：『這位年輕人的功德力量真是太神奇了！』國王光明力非常高興，佈施了大量的財物。過了一段時間，因為財富非常興盛，就為他舉行了誕生慶典，商議給他起什麼名字，最後起名為『功德力』（བསོད་ནམས་སྟོབས་）。年輕人功德力被託付給八位乳母，用最好的生活用品來養育他，像海中的蓮花一樣迅速成長。長大后，開始學習文字，最終精通，並且精通了王族應該掌握的五明學。這位年輕人具有信心，善良，思想美好，致力於利益自己和他人，富有同情心，心胸寬廣，渴望佛法，慈愛眾生，喜歡佈施和施捨，慷慨大方，樂於奉獻一切，安住于無私的偉大布施之中。像這樣，對於修行者、婆羅門以及貧困潦倒的人們，甚至連自己的肉，他也沒有不施捨和完全奉獻出去的。如果乞討者來了，他就會對他們生起慈悲之心，仰望天空，心想：『如果他們所求之物能從天而降就好了。』就在他生起這個念頭的時候，所求之物真的會從天而降，但沒有人知道其中的原因。就這樣，他用各種物品滿足所有乞討者的願望，然後讓他們離去。他的名聲傳遍了整個贍部洲，下至龍的世界，上至梵天世界，他的美名遠揚。
【English Translation】 All cities were cleared of stones and rubble, silk banners, flags, and streamers were erected. The ground was sprinkled with sandalwood water, and many incense burners were hung. Various flowers were scattered, making it like a garden of the gods. A hundred of the best elephants came out of the forest on their own and stayed in the elephant stables. A hundred mares also followed their foals. All grains ripened without plowing or sowing, possessing great power. Five great treasures appeared from under the lion throne, filled with various jewels, which, even when taken, were never exhausted. Sentient beings who were hostile to each other were instantly transformed into loving hearts. As soon as that powerful and miraculous youth was born, he remembered his past lives. Looking in the four directions, he spoke verses such as, 'If you accumulate merit, you will be happy,' as before. The gods of the sky also spoke verses showing the greatness of his merit. All the people in the king's land exclaimed, 'The power of this youth's merit is amazing!' King Galsal Tob (གསལ་སྟོབས་) was delighted and gave a great offering. After a while, because his wealth greatly increased, they held a birth celebration for him and discussed what to name him. They named him Sonam Tob (བསོད་ནམས་སྟོབས་). The youth Sonam Tob was entrusted to eight wet nurses and raised with the best provisions, growing rapidly like a lotus in a lake. When he grew up, he was taught to read and write, and he mastered the five sciences of the royal family. That youth was faithful, virtuous, had good thoughts, was engaged in benefiting himself and others, was compassionate, magnanimous, desired the Dharma, loved beings, was fond of generosity and giving, was extremely generous, gave everything away, and abided in great, unattached giving. Thus, for mendicants, Brahmins, and the poor and destitute, there was nothing, even his own flesh, that he did not give away and completely offer. When beggars came, he would place a loving heart on them, look to the sky, and think, 'If what they ask for would come from the sky!' As soon as he had this thought, it would come to pass, but no one knew the reason. In this way, he fulfilled the wishes of all the beggars with various provisions and then sent them away. His fame spread throughout Jambudvipa, from the world of the Nagas below to the world of Brahma above, and his good reputation was widely known.
ྒྲ་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་ཕྱིས་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཕུ་བོ་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་བ་དང་། དེའི་ལམ་དུ་ཡི་དྭགས་མཆུ་ཁབ་ཙམ་ལ་ལྟོ་བ་རི་རབ་ཙམ་པ། ཀེང་རུས་བསྒྲེང་བ་འདྲ་ཞིང་ལུས་ཤིན་ཏུ་འབར་བ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ་མཐོང་སྟེ། བསོད་ནམས་སྟོབས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་སུས་ཀྱང་དེ་མ་མཐོང་ལ། ཡི་དྭགས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ན། བདག་ཅག་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པ་ལ་ཟས་སྐོམ་སྩོལ་ཅིག །བདག་ཅག་སེར་སྣའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་པས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མར་ཆུ་ཡང་མི་རྙེད་ན་ཁ་ཟས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེས་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ་ལྷའི་བཟའ་བཏུང་དག་འོངས་པ་ན། ཡི་དྭགས་དེ་དག་གི་སྔོན་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་མ་མཐོང་ནས་བདག་ཅག་ཚིམ་པར་ཅིས་མི་བྱེད་ཅེས་ཟེར་ཏོ། །གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བཟའ་བཏུང་འདི་དག་བྱིན་ན་ཅི་ཉེས་ཏེ་མི་ཟ། ཡི་དགས་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྔོན་གྱི་ཉེས་པས་ལྷའི་བཟའ་བཏུང་དེ་དག་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་གཞོན་ནུས། ཀྱེ་མ་སེར་སྣའི་རྣམ་པར་གཡོ་བ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་དེ་དག་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་ 15-2-129b པར་བྱས་ནས། ཅི་སྟེ་བདག་ལ་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཡོད་ན་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་ཡི་དྭགས་འདི་དག་གིས་ལྷའི་བཟའ་བཏུང་འདི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་ཞིང་ཟ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་ཟས་དེ་དག་མཐོང་ཞིང་ཁ་ཡང་ཐ་མལ་དུ་གྱུར་ནས་དེ་དག་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །དེ་དག་མང་དུ་ཟོས་པས་གསུས་པ་བརྡོལ་ཞིང་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་དགའ་བཞིན་ཤི་སྟེ་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ལྷའི་རིས་སུ་བཀོད་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིག །ད་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྦྱིན་པ་དག་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་མཆོག་ཏུ་དགའ་སྟེ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །སྐྱེད་ཚལ་དེར་འདུག་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གཏམ་འདི་ལྟ་བུ་གླེང་ཞིང་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ན་རེ། འདི་ལ་བརྟག་ཏུ་ཅི་ཡོད་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱད་གཟུགས་བཟང་བ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱད་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་མཐོང་ན་སྔོན་མ་མཐོང་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཞིང་མི་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱང་སླར་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་དག་གིས་ཀྱང་བྱད་གཟུགས་བཟང་པོ་འདི་ནི་རྙེད
【現代漢語翻譯】 聲音響起來了。之後，年輕的索南多布（bsod nams stobs，福力）和他的四個哥哥一起去了花園。在路上，他們看到一群餓鬼，它們的嘴像針一樣細，肚子卻像須彌山一樣大，骨瘦如柴，身體燃燒著，成千上萬的手掌合在一起。除了索南多布，沒有人看到它們。那些餓鬼說道：『年輕人，你以福力著稱，擁有偉大的慈悲心，請賜予我們這些飽受飢渴折磨的眾生食物和飲料吧！我們因為吝嗇而轉生為餓鬼，幾百年來連水都找不到，更不用說食物了。』他們這樣說著。年輕人以慈悲心仰望天空，祈求天上的食物和飲料降臨。但是，由於餓鬼們前世的業障，他們看不見這些食物，並說：『我們怎麼才能滿足呢？』年輕人說：『如果我把這些天上的食物和飲料給你們，會有什麼壞處呢？為什麼不吃呢？』餓鬼們說：『由於我們前世的業障，我們看不見那些天上的食物和飲料。』然後，年輕人心想：『唉，這是多麼可怕的吝嗇啊！』他以慈愛之心遍佈他們，說道：『如果我擁有福力的力量，愿以真諦和真諦之語，讓這些餓鬼們看到並吃到這些如實的天上的食物和飲料！』話音剛落，他們就看到了食物，嘴巴也恢復了正常，並吃飽了。他們吃了很多，肚子都脹破了，高興地死去，轉生到兜率天的天神之中。他們對索南多布說：『年輕人，你把我們安置在天神之中，讓我們感到無比喜悅！現在，我們將依靠你來佈施，積累功德。』年輕人非常高興，說：『太好了！』然後他們去了花園。他們坐在花園裡，談論著人們最缺乏的東西，並試圖確定它是什麼。然後，一個外貌出衆的人說：『這有什麼好爭論的呢？這在世間是顯而易見的。像這樣美好的外貌是人們最缺乏的。』為什麼呢？因為看到外貌出衆的人，許多以前沒有見過的人會非常高興，不高興的人也會再次高興起來。以前的仙人們也認為美好的外貌是難得的。
【English Translation】 The sound arose. Then, the young Sonam Tob (bsod nams stobs, Merit Power), together with his four elder brothers, went to the garden. On the way, they saw a multitude of pretas (yi dwags, hungry ghosts) with mouths as small as needles and bellies as large as Mount Meru, emaciated like skeletons, their bodies intensely burning, surrounded by thousands of palms joined together. Except for Sonam Tob, no one else saw them. Those pretas said: 'Young man, you are renowned for your power of merit and possess great compassion, please grant us, who are afflicted by hunger and thirst, food and drink! We, having become subject to miserliness, were born as pretas, and for hundreds of years, we cannot even find water, let alone food.' Thus they spoke. The young man, with compassion, looked to the sky and prayed for divine food and drink to come. However, due to the karmic obscurations of the pretas, they could not see the food and said: 'How can we be satisfied?' The young man said: 'If I give you these divine food and drink, what harm is there? Why don't you eat?' The pretas said: 'Due to our past misdeeds, we cannot see those divine food and drink.' Then, the young man thought: 'Alas, what a terrible form of miserliness!' He pervaded them with loving-kindness, saying: 'If I have the power of merit, may these pretas, through the truth and the words of truth, see and eat these divine food and drink as they truly are!' As soon as he spoke, they saw the food, their mouths returned to normal, and they were satisfied. Having eaten much, their bellies burst, and they died joyfully, being reborn among the gods of Tushita (dga' ldan). They said to Sonam Tob: 'Young man, you have placed us among the gods, causing us to generate supreme joy! Now, relying on you, we will give alms and accumulate merit.' The young man was very pleased and said: 'Excellent!' Then they went to the garden. Sitting in the garden, they discussed what people lacked most and tried to determine it. Then, one with a beautiful form said: 'What is there to investigate in this? It is obvious in the world. Like this, a beautiful form is what people lack most.' Why? Because seeing someone with a beautiful form, many people who have not seen it before will be very happy, and those who are unhappy will become happy again. The former sages also considered a beautiful form to be rare.
་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ལྟོས་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཐོང་བའི་མོད་ལ་མི་རྣམས་དགའ་སྟེ་དམ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྙིང་ནས་བཀུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་ཐོས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། 15-2-130a གཟུགས་དག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད་དེ། བརྩོན་འགྲུས་འབའ་ཞིག་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། བྱད་གཟུགས་དང་ལྡན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་ནི་ཚེ་འདིའམ་ཕྱི་མར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་སྟེ། བྱད་གཟུགས་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་ཞེས་པ་འདི་ནི་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པར་བྱེད་པར་ཟད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཚེ་འདིར་ཡང་ཞིང་ལས་དང་། ཚོང་པའི་ཁེ་དང་། ཞབས་འབྲིང་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཚོ་བ་དང་། མི་གོང་མ་དག་གིས་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་། བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་སོགས་ཚེ་འདིའི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ཚེ་ཕྱི་མར་བདེ་འགྲོ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དང་ཐར་པ་ཐོབ་པ་སོགས་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་དང་། གཞན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དང་། གནོད་པ་རྣམས་བཟློག་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ལ་ནི་སྒྲུབ་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བཟོ་དང་ལྡན་པས་བགད་དེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་ཞིང་མང་བ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་མོད་ཀྱི་ངའི་སེམས་ནི་མ་མགུའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཟོ་དང་བྲལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་འགྲུབ་པར་མ་མཐོང་གི། བཟོ་དང་ལྡན་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་བཟོ་དང་ལྡན་པ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་ཡིན་ཏེ། བཟོ་བོ་ནི་རིགས་དམའ་བར་གྱུར་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཀུར་རོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བཟོ་ཅན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཀུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཡུད་ཙམ་བགད་དེ་སྨྲས་པ། ཤེས་རབ་ཙམ་དུ་མི་རྣམས་ 15-2-130b ཀྱི་བྱད་གཟུགས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བཟོ་ཡང་ཉམས་སུ་དབེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་གཟུགས་དང་བཟོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནོར་ཡང་འཐོབ་པར་འགྱུར། །མི་རྣམས་ལེགས་དང་བདེ་བའི་ཆ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཐོབ། །ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་བཞིན་འཛུམ་དམུལ་ནས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་དང་བཟོ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ནི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཤིང་ཉམས་སུ་དབེན་པ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་དེ་ཡང་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཐོབ་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་འབའ་ཞིག་མི་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་སུ་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཅིག་ཏུ་སྡུག་པའི་འབྲས་བུ་དང་།
【現代漢語翻譯】 他們說，『是一半。』此外，你瞧，擁有令人愉悅的容貌，人們一見到就會歡喜，像對待神聖的佛法一樣從心底尊敬。聽了這些，精進者說道： 容貌有什麼用呢？只有精進才是人們所缺乏的。為什麼呢？因為即使擁有美麗的容貌，如果沒有精進，無論今生還是來世，都看不到任何期望的結果。說容貌是人們所缺乏的，這隻會迷惑愚昧的凡夫俗子。通過精進，今生可以通過耕作、經商獲利、做僕役等方式來維持生計，地位高的人可以通曉論典，禪定者可以獲得禪定的果實等等，這些都是今生期望的結果；來世可以獲得善趣、巨大的享受和解脫等等，這些都是來世的結果。此外，精進是所有功德的基礎，可以抵擋各種危害，對於精進者來說，沒有什麼難以成就的事情。』聽了這些，擁有工藝者笑著說道：『你說了很多真實而多樣的事情，但我的心並不滿足。為什麼呢？因為我沒有看到缺乏工藝的精進能夠成就任何結果，而擁有工藝就能看到結果。因此，擁有工藝才是人們所缺乏的，即使工匠出身低賤，也會受到國王等人的尊敬。各種行業的工匠都會受到天人和人類的良好尊敬。』聽了這些，智者稍微笑了笑說道：『僅僅是智慧，人們的 容貌、精進和工藝都不是缺乏的。此外， 『通過智慧可以獲得容貌和工藝，精進和財富也能獲得。人們的幸福和安樂，一切都可以通過智慧獲得。』聽了這些，像年輕的福德力量一樣的人笑著說道：『如果說缺乏智慧的容貌、工藝和精進都是缺乏的，而智慧所完全掌握的才是具有成果且不缺乏的，這確實是真實的。但是，沒有福德也無法獲得智慧。因此，只有福德才是人們所缺乏的。所謂的福德，就是唯一令人愉悅的果實，以及』
【English Translation】 They said, 'It is half.' Furthermore, look, possessing a pleasing appearance, people rejoice upon seeing it and revere it from the bottom of their hearts as if it were the sacred Dharma. Having heard this, the diligent one said: 'What is the use of appearance? Only diligence is what people lack. Why is that? Because even if one has a beautiful appearance, without diligence, one cannot see any desired results in this life or the next. Saying that appearance is what people lack only confuses ignorant ordinary people. Through diligence, in this life, one can sustain oneself through farming, profiting from trade, serving as a servant, etc. Those of high status can understand treatises, and meditators can obtain the fruits of meditation, etc. These are the desired results of this life. In the next life, one can obtain a good rebirth, great enjoyment, and liberation, etc. These are the results of the next life. Furthermore, diligence is the basis of all virtues and can ward off all harms. For the diligent, there is nothing that is difficult to accomplish.' Having heard this, the one with skill laughed and said, 'You speak many true and diverse things, but my mind is not satisfied. Why is that? Because I have not seen diligence without skill accomplish any results, but with skill, one can see results. Therefore, possessing skill is what people lack. Even if a craftsman is of low birth, he will be respected by kings and others. Craftsmen of various industries are well respected by gods and humans.' Having heard this, the wise one smiled slightly and said, 'It is not just wisdom; people's appearance, diligence, and skill are not lacking. Furthermore, 'Through wisdom, one can obtain appearance and skill; diligence and wealth can also be obtained. People's happiness and well-being, everything can be obtained through wisdom.' Having heard this, the one like the strength of youthful merit smiled and said, 'If it is said that appearance, skill, and diligence without wisdom are all lacking, and that which is completely grasped by wisdom is fruitful and not lacking, that is indeed true. However, wisdom cannot be obtained without merit. Therefore, only merit is what people lack. What is called merit is the uniquely pleasing fruit, and'
ཕོངས་པ་དང་དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་འཐད་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་བརྗོད་མི་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པར་བྱས་ན། བསོད་ནམས་དག་གིས་བྱད་གཟུགས་ཐོབ། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །བསོད་ནམས་དག་གིས་དཔལ་ཐོབ་ཅིང་། །དེ་བཞིན་ལོངས་སྤྱོད་ཅན་དུ་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་གིས་ཤེས་རབ་འཐོབ། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། །འོན་ཀྱང་རང་རང་གི་ཕྱོགས་བཟུང་སྟེ་གཞན་ཁས་མི་ལེན་ཏོ། །དེ་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས། ཀྱེ་བདག་ཅག་མྱུར་བར་གཞན་གྱི་ཡུལ་དུ་དོང་སྟེ། ཆ་ལུགས་མི་མངོན་པར་འཁོད་ན། ཅི་གཟུགས་སམ། བརྩོན་འགྲུས་དང་། བཟོ་དང་། ཤེས་རབ་དང་། 15-2-131a བསོད་ནམས་སུ་གང་དབེན་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཡབ་ལ་མ་གསོལ་བར་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་རིང་བའི་རྒྱལ་ཁམས་གཞན་དང་ཡུལ་གཞན་དུ་དོང་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་འཁོར་གཞན་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཆ་ལུགས་མི་མངོན་པར་འཁོད་པ་ན། གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ནི་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བས་བསྡུས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་བཤུགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་ཆུ་ཀླུང་ཤུགས་དྲག་མགྱོགས་ཤིང་ཟབ་པ་མཐོང་ན་འཇིགས་པས་ཙན་དན་གྱི་ཤིང་ཆེན་པོ་ཁྱེར་བ་གཞན་གྱིས་བླང་མི་ནུས་པ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཤུགས་ཆེན་པོས་དྲངས་ནས་དེ་བཙོངས་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་འཚོའོ། །བཟོ་དང་ལྡན་པ་ཡང་བཟོ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་འཚོའོ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཚོང་དཔོན་གཉིས་འཁོན་བྱུང་ནས་ཡུན་རིང་སོང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུམས་ཏེ་དེ་གཉིས་མགུ་བས་ནོར་བྱིན་པ་ཙམ་གྱིས་འཚོའོ། །གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ནི་རང་གི་བསོད་ནམས་བྱས་པའི་ཆེ་བ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར་མི་ཤིན་ཏུ་དབུལ་པོ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ནས། དེ་གང་ཉིན་པར་ཁྱིམ་དེར་ཞུགས་པ་ན། དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཁྱིམ་དེར་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་ནོར་དང་འབྲུ་དང་གསེར་དངུལ་མང་པོས་གང་ངོ་། །མི་དབུལ་པོ་དེ་མཆོག་ཏུ་དགའ་ནས་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་འབྱོར་པ་འདི་ནི་མི་འདི་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པའི་མཐུའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་དེ་དག་དབུལ་པོ་དེར་ཅི་བདེ་བར་སྤྱོད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཕྱུག་པོར་གྱུར་ཏོ། །དབུལ་པོ་དེས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་དེ་ལ་བསོད་ནམས་ 15-2-131b ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་པ་འདི་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བར་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དབུལ་པོ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སྔར་མེད་པའི་གཞོན་ནུ་ཞིག་འོངས་བས་ཁྱིམ་དེར་དཔལ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གྲགས་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་དགའ་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ལ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་བརྗོད་དོ། །ལ
【現代漢語翻譯】 它是貧乏、喜悅、如意和適意的果實之主，一切功德都難以言說。爲了讓你理解它，我略微說一下：通過福德可以獲得美貌，通過福德可以具備戒律，通過福德可以獲得榮耀，同樣也能變得富有。通過福德可以獲得智慧。』等等讚頌之詞。然而，各自堅持自己的觀點，不接受其他觀點。然後，憑藉福德的力量，（他們說：）『唉，我們應該迅速前往其他國家，以不顯眼的裝束安頓下來，以便了解誰缺乏美貌、精進、技藝、智慧和福德。』然後，那些年輕人說：『就這樣做吧。』他們沒有稟告父親，毫不猶豫地前往極其遙遠的其他王國和國家，進入國王的宮殿和其他隨從之中，以不顯眼的裝束安頓下來。擁有美貌的人，如果被看到，會因為悅意而被聚集的人們以微薄的享受來維持生計。精進的人看到湍急、迅猛而又深邃的河流，感到恐懼，但能以強大的精進力量拖動他人無法搬動的巨大的旃檀木，然後通過出售它來維持生計。擁有技藝的人也通過製作的物品來維持生計。擁有智慧的人調解了兩個長期爭執的商人，使他們滿意，並僅僅通過他們給予的財物來維持生計。年輕人福德力爲了宣揚自己所造福德的偉大，進入了一個非常貧窮的人的家中。當他白天進入那家時，由於他的福德力量，那家變得非常富有，充滿了財富、穀物、金銀。那個窮人非常高興，心想：『這種前所未有的財富一定是這個人進入我家所帶來的。』他允許那個窮人隨意使用那些財富，於是那個窮人變得富有了。那個窮人也認為應該尊敬這位因福德而聞名的人，所以不斷地尊敬他。然後，由於一個以前從未有過的年輕人來到了那個窮人的家中，那個家庭變得繁榮了，因此許多人喜歡福德力，並特別讚揚福德的力量。 力。
【English Translation】 It is the lord of the fruits of poverty, joy, agreeableness, and suitability, and all virtues are indescribable. In order to make you understand it, I will briefly say: Through merit, one can obtain beauty; through merit, one can possess discipline; through merit, one can obtain glory; and likewise, one can become wealthy. Through merit, one can obtain wisdom.』 and so on, are words of praise. However, each adheres to their own view and does not accept others. Then, by the power of merit, (they said:) 『Alas, we should quickly go to other countries and settle down in inconspicuous attire, in order to know who lacks beauty, diligence, skill, wisdom, and merit.』 Then, those young men said, 『Let it be done.』 Without informing their father, they unhesitatingly went to extremely distant other kingdoms and countries, entered the king's palace and other retinues, and settled down in inconspicuous attire. The one with beauty, if seen, would be sustained by meager enjoyments from the people gathered because of his pleasing appearance. The diligent one, seeing a turbulent, swift, and deep river, would be afraid, but with great diligence, he could drag a large sandalwood tree that others could not move, and then sustain himself by selling it. The one with skill would also sustain himself with the items made. The wise one mediated between two merchants who had been quarreling for a long time, satisfying them, and sustained himself merely by the wealth they gave. The young man, Fodel Li (福德力, Power of Merit), in order to proclaim the greatness of the merit he had created, entered the home of a very poor man. When he entered that home during the day, due to the power of his merit, that home became very wealthy, filled with wealth, grain, gold, and silver. That poor man was very happy, thinking, 『This unprecedented wealth must be due to this person entering my home.』 He allowed that poor man to use those riches as he pleased, and so that poor man became wealthy. That poor man also thought that he should respect this one who is famous for his merit, so he constantly respected him. Then, because a young man who had never been there before came to that poor man's house, that family prospered, so many people liked Fodel Li (福德力, Power of Merit) and especially praised the power of merit. Power.
ྗོངས་དེར་ཡང་གཞོན་ནུའི་མཐུས་མེ་འབྲས་ཀྱི་ཤིང་རྒྱས་ཤིང་དུས་སུ་ཆར་འབེབས་པས་འབྲུ་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་དགའ་ཞིང་ལྟད་མོ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ན་གཞོན་ནུ་དེས་བདག་ལ་ཁྱིམ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གང་ཞིང་འཚོག་ཆས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་ལ་བྲན་དང་ལས་བྱེད་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་བྱུང་ན་སྙམ་པའི་མོད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གློ་བུར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་མཐོང་ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་བསོད་ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་པ་དང་། བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་དགའ་བར་ཤེས་ནས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་དག་གིས་ཅི་རིགས་པར་བསྡུས་སོ། །དུས་ཞིག་ན། རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ལ། སྨན་ཆོས་གསོལ་བའི། གནོད་པ་བྱས་པའི་མི་ཞིག་གཤེད་མ་དག་གིས་ཡན་ལག་བཅད་དེ། ལུས་ལ་ཤ་ཁྲག་ཟག་པ་དང་ཁ་སྐམ་པ་དེས་གཞོན་ནུ་ཇོ་ཇོ་བདག་ལ་སྐྱོབས་ཤིག་ཟེར་བ་ལ། སྙིང་རྗེའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། རང་གི་ལུས་ལས་ཁྲག་གཏར་བ་དེ་ལ་བླུད་ནས་ཁ་སྐམ་པ་ཞི་བར་བྱས། རང་གི་རྐང་ལག་བཅད་དེ་མི་དེའི་རྐང་ལག་གི་གནས་སུ་སྦྱར་ཞིང་། ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པས་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་གང་གིས་བདག་སྐྱེས་ 15-2-132a ཚུན་ཆད་མི་དགེ་བའི་ལས་ཅི་ཡང་བྱས་པ་མི་དྲན་པའི་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་མི་འདི་ལ་བདག་གི་རྐང་ལག་འདི་གནས་སུ་འབྱོར་བར་གྱུར་ཅིག །སྔོན་གྱིས་ལུས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བདེན་པའི་བྱིན་གྱིས་རླབས་བྱས་པའི་མོད་ལ། མི་དེ་སྔོན་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་གཞོན་ནུ་དགའ་སྟེ་དགེ་བ་དེས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྨོན་ལམ་ཀྱང་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ས་གཡོས་པ་དེས་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཕོ་བྲང་འགུལ་བ་ན། དེའི་རྒྱུ་བརྟགས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་ཐད་དུ་འོངས་ནས། བསོད་ནམས་སྟོབས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྐང་ལག་མེད་པར་བྱས་ཏེ་གཞག་པ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གཞོན་ནུས་དེ་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པར་རྒྱས་པར་བསྙད་ནས། གྲོགས་པོ་བདག་ནི་གཞན་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདག་ནི་གཞན་བདེ་བས་བདེ་སྟེ། དེ་ཕྱིར་མི་དེ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པས་ཉམ་ཐག་པ་མཐོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རང་གི་ཉམས་སུ་ཕབ་པར་བསམ་པས། རང་གི་རྐང་ལག་བཏང་ཞིང་བདེན་པ་བསྐུལ་བས་མི་དེ་སྔོན་བཞིན་དུ་བཞག་གོ། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་པར་གྱུར་ནས་རང་གི་ལུས་སུ་བསྟན་ཏེ་ཁྱོད་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གཏོང་བ་ན་སེམས་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་གྲང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་ནི་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ཅིས་མ་འོང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འོ་ན་བདེན་པའི
【現代漢語翻譯】 在那片土地上，年輕人的力量使火焰般的稻穀樹繁茂生長，時節到來時降下雨水，使穀物豐收。許多人歡欣鼓舞，前去觀看。年輕人心想，如果我能擁有一個充滿各種珍寶、具備各種生活用具，並且有令人滿意的僕人和工人的家，那該多好啊！就在他這樣想的時候，這一切突然實現了。看到這一幕，許多人感到非常驚奇，珍惜福德，並對福德的力量表示極大的尊敬。福德的力量也知道他們很高興，於是用四種攝受法儘可能地攝受他們。 有一次，另一位國王，因為有人向他進讒言，說他冒犯了教法，劊子手們砍斷了一個人的四肢，那人身體流著血，口乾舌燥，喊道：『年輕人，救救我！』年輕人升起了慈悲心，從自己的身體里放出鮮血，餵給他喝，止住了他的乾渴。他砍斷了自己的手腳，接在那人的手腳的位置上，然後仰望天空，以慈愛之心對待一切眾生，發誓說：『以我從出生以來從未做過任何不善之事的真誠和誓言，愿我的手腳恢復到這個人的位置上！愿他恢復如初！』他以真實的加持祝福之後，那人立刻恢復了原樣，年輕人非常高興，併發愿以此善行證得菩提。 當時，大地震動，帝釋天（釋迦提婆，Śakra，Śakra，能天主）的宮殿也搖晃起來。他查明原因后，化作婆羅門的樣子來到福德力面前，說道：『福德力，你為什麼砍斷自己的手腳並捨棄它們呢？』年輕人沒有認出他，便詳細地講述了事情的經過，說道：『朋友，我為他人的痛苦而痛苦，為他人的快樂而快樂。因此，看到那人因無法忍受的痛苦而絕望，我便想將他的痛苦轉移到自己身上。於是，我捨棄了自己的手腳，並通過發真誠誓願使那人恢復了原樣。』 這時，帝釋天感到非常驚訝，顯出自己的真身，問道：『你捨棄手腳時，心裡沒有後悔嗎？』年輕人說：『喬尸迦（ कौशिका，kauśika， कौशिका），我沒有後悔。』帝釋天問道：『為什麼不會後悔呢？』年輕人說：『喬尸迦（ कौशिका，kauśika， कौशिका），那麼，請聽我的真誠誓言。』
【English Translation】 In that land, the power of the youth caused the trees of fiery rice to flourish, and when the time came, rain fell, making the grains abundant. Many people rejoiced and went to watch. The youth thought, 'If I could have a house filled with all kinds of precious things, equipped with various living utensils, and with pleasing servants and workers, how wonderful that would be!' Just as he thought this, it suddenly happened. Seeing this, many people were greatly amazed, cherished merit, and showed great respect for the power of merit. The power of merit also knew that they were happy, so it gathered them together as appropriate with the four means of gathering. Once, another king, because someone had slandered him, saying that he had offended the Dharma, had his limbs cut off by executioners. The man's body was bleeding, and his mouth was dry. He cried out, 'Youth, save me!' The youth generated a compassionate heart, released blood from his own body, and fed it to him, quenching his thirst. He cut off his own hands and feet, attached them to the places where the man's hands and feet had been, and then looked up at the sky, generating a mind of love for all sentient beings, vowing, 'By the truth and vow that I have never done any unwholesome deeds since I was born, may my hands and feet return to this man's place! May he be restored as before!' After he blessed him with the power of truth, the man was immediately restored to his original state. The youth was very happy and also made a prayer to attain enlightenment through this virtue. At that time, the earth shook, and Śakra's (釋迦提婆，Śakra，Śakra，能天主) palace also trembled. After investigating the cause, Śakra came to the presence of the power of merit in the guise of a Brahmin and said, 'Power of merit, why did you cut off your own hands and feet and abandon them?' The youth did not recognize him and explained the matter in detail, saying, 'Friend, I suffer for the suffering of others, and I am happy for the happiness of others. Therefore, seeing that man despairing from unbearable suffering, I thought of transferring his suffering to myself. So, I gave up my own hands and feet and restored the man to his original state by invoking the truth.' At this point, Śakra was greatly astonished and revealed his true form, asking, 'When you gave up your limbs, did your mind not feel regret?' The youth said, 'Kauśika ( कौशिका，kauśika， कौशिका), I have no regrets.' Śakra asked, 'Why would you not?' The youth said, 'Kauśika ( कौशिका，kauśika， कौशिका), then listen to my truthful vow.'
་བྱིན་བས་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བཞག་སྟེ། རང་གི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་གཅོད་པ་ན། ཅི་སྟེ་བདག་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་ན་བདེན་པ་དེས་བདག་གི་ 15-2-132b ལུས་སྔ་མ་ཁོ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེའི་ལུས་སྔོན་བཞིན་གྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབ་ཅིང་ལྷའི་རོལ་མོ་བསྒྲགས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་དད་ནས་ཁྱོད་འབད་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་བསྒྲུབ་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་བདག་སེམས་ཅན་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །ཕྱིས་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་བུ་མེད་པར་ཚེ་དུས་བྱས་པ་ན། བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བློན་པོ་དང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་འདུས་ནས་བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོར་སུ་ཞིག་དབང་བསྐུར་བྱ་བར་བྱ་ཞེས་བགྲོས་པ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ། སུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གྲོས་མཐུན་པས། དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོར་འོས་པའི་སེམས་ཅན་ཚོལ་བ་ན། རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས། དེའི་ཚེ་སྟོན་གྲོགས་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་ངོ་། །སོང་ནས་ཀྱང་དེ་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་ལྟས་རྣམས་བྱུང་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལས་ཆུའི་རྒྱུན་མགོར་བབས་པ་དང་། བྱ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་གཡས་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་བ་བྱེད་པ་དང་། ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་དག་རྒྱལ་པོའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་སྤྲོ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བས་གནས་པ་དང་། དེའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་ཐམས་ཅད་ཟིང་ཞེས་བྱེད་ཅིང་། ས་གཞི་ཡང་རྡོ་དང་གསེག་མ་གྱོ་མོ་མེད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་ལུས་ཤིན་ཏུ་ཡང་བ་དང་དགའ་ཞིང་ 15-2-133a ཡིད་དང་འཐད་པའི་སྒྲ་ཡང་ཐོས་པས། དེ་ལྟས་ཀྱི་དཔྱད་ལ་མཁས་པས་འདི་ལྟར་ལྟས་རྣམས་བྱུང་བས་དེང་བདག་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །དེ་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་ཤིང་མྱ་ངན་འཚང་མེ་ཏོག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཉལ་ཏེ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་གོ། དེའི་གྲོགས་པོ་དག་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་སེམས་གཡེངས་ནས་སྐྱེད་ཚལ་དེ་ཕན་ཚུན་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེའི་སྐབས་སུ་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་པདྨ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་ཁ་དོག་དང་དྲི་དང་ལྡན་པ་འདབ་མ་སྟོང་པ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ས་བརྟོལ་ཏེ་འཐོན་པར་བྱས་ནས། པདྨ་དེ་ལ་གཞོན་ནུ་དེ་མཐར་གྱིས་དལ་བུས་བཏེགས་ཏེ་བ
ཞག་ནས་ཅི་ནས་མི་སད་པ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གུང་ཡོལ་ནས་ཟན་ཟ་བའི་དུས་ལས་འདས་ཏེ་ཤིང་གཞན་དག་གི་གྲིབ་མ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་པ་ན། ཤིང་མྱ་ངན་འཚང་དེའི་གྲིབ་མས་ནི་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་དེའི་ལུས་མི་གཏོང་ངོ་། །སྐྱེད་ཚལ་དེའི་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤིང་མྱ་ངན་འཚང་དེ་ཕྱོགས་སུ་འདུད་པར་གྱུར། རི་དྭགས་དང་བྱ་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་བཀྲ་ཤིས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར་ཏེ་འཁོད་དོ། །གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་གཉིད་ལོག་པའི་རྨི་ལམ་དུ། བདག་ཉིད་མི་གཙང་བའི་ཕུང་པོའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང་བདག་མི་ 15-2-133b གཙང་བས་གཡོག་པ་དང་། བདག་གིས་ནམ་མཁའ་ལ་ལྕེས་བལྡག་པ་དང་། པདྨའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང་། རིའི་རྩེ་མོར་འཛེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེས་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་རྨིས་སོ། །དེའི་སྐབས་སུ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་དང་བློན་པོ་ཡུལ་མི་དེ་དག་གིས་ཆོལ་བའི་མི་བཀྱེ་བ་དེ་རྣམས་གནས་གཞན་དང་གཞན་དག་ན་ཀུན་ཏུ་འཁོར་འཁོར་ཏེ་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ཏོ། །དེར་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་ལྷའི་འབྱོར་པ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་རིགས་ནས་རིངས་པར་དེ་དག་རྒྱལ་པོ་འཚོལ་བའི་མི་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེར་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་སད་ནས་དེ་རྨི་ལྟས་ཀྱི་དཔྱད་པ་ལ་མཁས་པས་རྨི་ལམ་དེ་དག་དཔྱད་པ་ན། མི་གཙང་བའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་བདག་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ལ་གནས་པའི་སྔ་ལྟས་དང་། མི་གཙང་བས་བདག་ཉིད་གཡོག་པར་རྨིས་པ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་སྔ་ལྟས་སོ། །ནམ་མཁའ་ལྕེས་བལྡག་པ་དང་པདྨའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་ནི། རྒྱལ་པོའི་མངའ་དབང་ཆེན་པོས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པའི་སྔ་ལྟས་སོ། །རིའི་རྩེ་མོར་འཛེགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་འདུག་པའི་སྔ་ལྟས་སོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་བདག་ལ་བཀུར་སྟི་བྱེད་པ་དེའི་སྔ་ལྟས་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རྨི་ལམ་རྨིས་པ་དང་། ལྟས་མཐོང་བ་ལ་དཔག་ན་ངེས་པར་དེ་ཉིད་དུ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་འཚོལ་བ་ལ་འོངས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་སྦྲན་ནས་ཐམས་ཅད་འདུས་པས། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཡོ་བྱད་དེ་ཁྱེར་ཏེ་སྐྱེད་མོས་ 15-2-134a ཚལ་དེར་ལྷགས་པ་ན་ལྷའི་འབྱོར་པ་དེ་དག་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱང་དེ་དག་མཐོང་ནས་ལྷའི་པདྨ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་གོ། དེ་ནས་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་བཞིས་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པ་སེང
【現代漢語翻譯】 就這樣加持，使他無論如何也不會醒來。之後，太陽過了正午，過了吃飯的時間，其他樹木的陰影都向東方傾斜和移動時，那棵如意樹的陰影卻不離開青年索南多杰的身體。花園裡的所有鮮花和果樹也都朝向那棵如意樹彎曲。那些看到就令人愉快和吉祥的動物和鳥類，也都以寂靜的行為方式環繞著他。 青年索南多杰在睡夢中夢見，自己坐在不凈的屍體上，被不凈之物覆蓋，自己用舌頭舔舐天空，坐在蓮花上，登上山頂，以及許多人向自己頂禮膜拜。當時，城市的人民、大臣和村民們派出的尋找國王的人，在各個地方四處尋找，來到了那個地方。在那裡，他們看到青年索南多杰那樣的神聖景象，感到非常驚訝，心想：『這個人一定是因福德而聞名的人。』於是他們迅速地將此事詳細地告訴了所有尋找國王的人。 之後，青年索南多杰醒來，他精通夢的解析，便解析那些夢境：夢見自己坐在不凈之物上，是預示著自己將成為偉大王國的統治者；夢見自己被不凈之物覆蓋，是預示著自己將獲得巨大的王國財富；用舌頭舔舐天空和坐在蓮花上，是預示著自己將以偉大的國王權威坐在獅子寶座上；登上山頂，是預示著自己將位於一切之上；許多人向自己頂禮膜拜，是預示著許多人將尊敬自己。像這樣做了夢，並根據所見的徵兆來判斷，他心想：『我一定會成為國王。』 之後，前來尋找國王的人們與當地的村民們聚集在一起，帶來了加冕的器具，來到了那個花園，看到了那些神聖的景象，感到非常驚訝。青年索南多杰也看到了他們，以跏趺坐的姿勢坐在那朵巨大的蓮花上。之後，在他的福德的驅使下，四位偉大的國王適合...
【English Translation】 Thus he was blessed so that he would not wake up no matter what. Then, after the sun had passed noon, and the time for eating had passed, and the shadows of the other trees were leaning and moving towards the east, the shadow of that Wish-Fulfilling Tree did not leave the body of the youth Sonam Tobgye. All the flowers and fruit trees in that garden also bowed towards that Wish-Fulfilling Tree. The animals and birds that were pleasing to see and auspicious also sat all around with peaceful behavior. In his dream while sleeping, the youth Sonam Tobgye dreamed that he was sitting on a pile of impure things, that he was covered with impure things, that he was licking the sky with his tongue, that he was sitting on a lotus, that he was climbing to the top of a mountain, and that most people were prostrating to him. At that time, the people of the city, the ministers, and the villagers who had sent out people to search, were wandering around in various places and went to that place. There, seeing such a divine display of the youth Sonam Tobgye, they were greatly amazed, thinking, 'This must be someone who is famous for his merit.' Then they quickly and extensively told all those people who were searching for the king. Then, the youth Sonam Tobgye woke up, and being skilled in the interpretation of dreams, he interpreted those dreams: sitting on impure things was a sign that he would be the master of a great kingdom; dreaming that he was covered with impure things was a sign that he would obtain great wealth of the kingdom; licking the sky with his tongue and sitting on a lotus were signs that he would sit on a lion throne with great royal authority; climbing to the top of a mountain was a sign that he would be above all; many people prostrating to him was a sign that most people would honor him. Having dreamed such dreams and judging by the signs he had seen, he thought, 'I will definitely become king.' Then, the people who had come to search for the king gathered together with the people of the land, and bringing the implements for bestowing royal power, they arrived at that garden, and seeing those divine displays, they were amazed. The youth Sonam Tobgye also saw them, and sat in the lotus posture on that great divine lotus. Then, urged by his merit, the four great kings suitable for...
་གེའི་ཁྲི་ཕུལ་ལོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གདུགས་དཀར་པོ་དང་རྔ་ཡབ་ནོར་བུའི་ཡུ་བ་ཅན་འབུལ་ལོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་བླ་རེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲས་པ་འགྲེམས་སོ། །རླུང་གཏོང་བ་དང་བར་སྣང་ལ་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ནི་ལྷའི་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་སོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་འབེབས་ཤིང་ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་བསྒྲགས་སོ། །གོས་ཀྱང་འཐོར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དང་། སྐྱེད་ཚལ་དང་ནགས་ཚལ་དུ་བཅས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་དང་གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ནི་བསྒྲེངས། དར་གྱི་ལྡ་ལྡིའི་ཆུན་པོ་ནི་ཀུན་ཏུ་བྲིས། དྲི་ཞིམ་པོའི་བདུག་པའི་སྣོད་ནི་བཏགས། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ནི་གཏོར་ཏེ་ལྷའི་གནས་འདྲ་ཞིང་། ལྷའི་བུ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱིས་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་བཀས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར་ལྷའི་ཁང་བརྩེགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་ནས་མི་དེ་རྣམས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ནས་གུས་པར་བསྒྲིམས་པས་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ནས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་ 15-2-134b པས་དབང་བསྐུར་རོ། །དབང་བསྐུར་མ་ཐག་ཏུ་གཞོན་ནུ་དེའི་ལུས་ལས་སྣང་བ་གང་གིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འོད་མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཐད་དཀར་དཔག་ཚད་གཅིག་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འོད་བྱུང་བར་གྱུར་པས་དེ་མིང་སྔར་ལས་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ལ་ལས་ནི་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །ལ་ལས་ནི་རྒྱལ་པོ་སྣང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ལྷ་དང་མིའི་འབྱོར་བ་དེ་དག་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་དེར་སོང་ངོ་། །བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རིམ་གྲོ་བྱས་ནས་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེ་ན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དེ། ཡུལ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱོར་པ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ལོ་ལེགས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དང་མི་མང་པོས་གང་བ་དང་། རྩོད་པ་དང་འཐབ་པ་ཞི་བ་དང་། འཁྲུག་པ་ནང་འཁྲུག་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་ནད་དང་མུ་གེ་མེད་པ་དང་། འབྲས་སཱ་ལུ་དང་བུ་རམ་ཤིང་དང་། བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པར་འདུག་སྟེ། ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་སོ། །དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྣམས་ནི་རྒྱས་ཤིང་ལྷ་ཡང་དུས་སུ་ཆར་འབེབས་བས་འབྲུ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་གྱུར
【現代漢語翻譯】 他們獻上了珍貴的獅子寶座。帝釋天（Śakra，神王）獻上了白傘和飾有寶玉柄的拂塵。三十三天（Trāyastriṃśa，佛教宇宙觀中位於須彌山頂的天界）的諸神們展開了以各種珍寶裝飾的天衣。風神和居住在空中的諸神降下了各種天花。四大天王（Caturmahārājakāyikas，佛教的護法神）所屬的諸神降下了天寶之雨，並奏響了天樂之聲，還散佈了天衣。國王的宮殿及其周圍，包括花園和森林，都被清理乾淨，沒有石頭、沙礫和瓦片。豎起了旗幟和幡幢，到處都畫滿了絲綢的綵帶，懸掛著散發著香味的薰香容器，散佈著各種鮮花，宛如天界一般。爲了讓天子所生的各種化身能夠享受年輕的福德力量，帝釋天（Śakra）下令在那花園裡幻化出一座由四種珍寶製成的、具有各種形態的天宮。然後，那些人們感到驚奇，恭敬地聚集在一起，毫不猶豫地請青年福德力登上天界的獅子寶座，以極大的敬意授予他王位的權力。 在被授予王位的那一刻，從那位青年的身體里發出了一道光芒，那光芒是如此的強烈，以至於太陽的光輝都黯然失色，光芒照亮了周圍一由旬（Yojana，古印度長度單位）的範圍。因此，他的名字也隨之改變，被稱為光明王（Prabhākara-rāja）。有些人知道他是福德力王（Puṇyabala-rāja），有些人則知道他是光明王（Prabhākara-rāja）。之後，福德力王（Puṇyabala-rāja）與天人和人類的財富一起，前往國王的宮殿。帝釋天（Śakra）等諸神也對國王進行了如法的供養，然後離去。福德力王（Puṇyabala-rāja）在那國王的宮殿里治理國家，整個國家都充滿了財富、繁榮、安樂、豐收，以及眾多的人民。爭鬥和戰鬥平息，沒有內部衝突、盜賊、疾病和饑荒。稻米、甘蔗、牛和水牛充足。他像對待獨生子一樣對待整個國家，如法地治理著國家。那時，鮮花和果樹繁茂生長，諸神也按時降雨，因此穀物生長得非常好。
【English Translation】 They offered the precious lion throne. Śakra (the king of gods) offered a white umbrella and a whisk with a jewel handle. The gods of the Trāyastriṃśa (Thirty-three Heavens) displayed celestial garments adorned with various jewels. The wind gods and the gods dwelling in the sky rained down various celestial flowers. The gods of the retinue of the Four Great Kings (Caturmahārājakāyikas) rained down celestial jewels, played celestial music, and scattered celestial garments. The king's palace and its surroundings, including the gardens and forests, were cleared of stones, gravel, and tiles. Flags and banners were raised, silk streamers were painted everywhere, incense burners emitting fragrant smoke were hung, and various flowers were scattered, making it like a celestial realm. For the sake of the youth of merit and power born from the gods to enjoy, Śakra, by his command, conjured up in that garden a celestial palace made of four kinds of jewels, possessing various forms. Then, those people, amazed, respectfully gathered and unhesitatingly invited the youth of merit and power to ascend the celestial lion throne, and with great reverence, they invested him with the power of kingship. At the moment of being invested with kingship, a light emanated from the body of that youth, a light so intense that it eclipsed the light of the sun, illuminating an area of one Yojana (ancient Indian unit of distance) in circumference. Therefore, his name was changed from before, and he became known as King Prabhākara-rāja (the King of Light). Some knew him as King Puṇyabala-rāja (the King of Merit and Power), while others knew him as King Prabhākara-rāja (the King of Light). Then, King Puṇyabala-rāja, together with the wealth of gods and humans, went to the king's palace. The gods, including Śakra, also duly honored the king and then departed. King Puṇyabala-rāja reigned in that king's palace, and the entire country was filled with wealth, prosperity, happiness, abundance, and many people. Strife and battles ceased, there were no internal conflicts, thieves, diseases, or famine. Rice, sugarcane, cattle, and buffaloes were plentiful. He ruled the entire country righteously, as if caring for an only child. At that time, the flowering and fruit trees flourished, and the gods also rained down rain in due season, so the grains grew very well.
་ཏོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ན་གཏམ་དེ་ཕུ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཐོས་པས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་འདི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། དེ་བསོད་ནམས་ཆེན་ 15-2-135a པོས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཅག་དེས་མ་རྨས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་དོང་སྟེ་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ་དེར་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཅིག །སྐུ་ཚེ་རིང་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁོད་དོ། །ལྷ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ་ནི་བརྟན་ལགས་སོ། །འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་བཅས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་བདག་ཅག་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ། བསོད་ནམས་དག་གིས་ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་བདག་པོར་བཅུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ལ་གོར་དུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་ལངས་ཏེ། ཕུ་བོ་དེ་དག་ལ་བསྟི་སྟང་ལེགས་པར་བྱས་ནས་ཆེ་བ་ལ་འོས་པའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་ཅིང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དད་པ་ཕུལ་ཏེ་ཕྱིར་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་གོ། འདུག་ནས་ཕུ་བོ་དེ་དག་ལ་སྔོན་བྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་གློད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མགུ་བར་བྱས་ཏེ། བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་དག་གི་བགོ་སྐལ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཕུ་བོ་དེ་དག་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་བསོད་ནམས་ལ་གཟུད་པར་འདོད་ནས་འཁོར་འདུས་པ་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བསོད་ནམས་མིན་པས་མི་བཟད་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་རྒྱས་དམྱལ་བར་འགྲོ། །བསོད་ནམས་མིན་པས་བརླག་པ་ཡི། །དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་མི་བཟད་འགྲོ། །བསོད་ནམས་མིན་པས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས། །ཤིན་ཏུ་གཟིར་བའི་ཡི་དྭགས་འགྲོ། བསོད་ནམས་མིན་པས་རྟག་ཏུ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ 15-2-135b སྡུག་བསྔལ་བྲན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པས་འོན་ལོང་ལྐུགས་པ། བྱད་ངན་པ། ལུས་རྩུབ་ཅིང་གས་པ། མདངས་དང་གཟི་བྱིན་མེད་པ། མིག་སོགས་དབང་པོ་མེད་པ། ནད་མང་བ། གསོ་དཀའ་བ། གཟུགས་མི་སྡུག་པ། ལག་སོར་རྡུམ་པ། གདངས་མི་སྙན་པ། གླེན་པ། ཤེས་རབ་འཆལ་བ། ཡིད་མི་བདེ་བ། ལོག་པར་ཤེས་པ། སེམས་འཁྲུལ་པ་སྨྱོ་བ། དབུལ་བ། མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ། སྐུར་པ་འདེབས་པ། ཀུན་གྱིས་སྨད་པ། བརྙས་པ། རིགས་དམའ་བ། ཐམས་ཅད་སྡང་བ། དགྲ་མང་བ། སེམས་མེད་པ་ཡང་དགྲ་རུ་འགྱུར་བ། ཡི་དྭགས་ལྟོ་འཕྱེ་སྲིན་པོ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ། ཕན་པའི་སྨན་ཀྱང་གནོད་པར་འགྱུར་བ། འཁོར་དང་བྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་དང་འགྲོགས་པ། ཚིག་མི་བཙན་པ། ལོངས་སྤྱོད་དག་རྒྱལ་པོ་དང་། མེ་དང་ཆོམ་རྐུན་སོགས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་ཆུད
【現代漢語翻譯】 然後過了一段時間，這些話傳到哥哥們耳中，他們感到非常驚訝。他們彼此說道：『索南多布（བསོད་ནམས་སྟོབས་，Sonam Tob，福力）憑藉誓言和權勢這兩種力量擊敗了我們。他憑藉巨大的福報成就了王位的權勢。在我們被他傷害之前，我們都要去讓他高興。』於是他們前去對國王說：『愿您勝利！愿您長壽！』說完，便在一旁坐下。 『神啊，太好了！太好了！您的誓言是堅定的。您憑藉誓言和權勢擊敗了我們，福報使您成爲了王位的擁有者。』 然後，國王索南多布恭敬地從獅子寶座上站起來，好好款待他的哥哥們，讓他們坐在適合他們地位的寶座上。他們也表達了敬意，然後回到獅子寶座上坐下。坐下後，爲了讓他們確信自己已經放下了過去的恩怨，國王以過去的事情來安慰他們，以極大的尊重來款待他們，並給予他們豐厚的待遇。 後來，有一天，哥哥們和許多人想要投入到福報中，於是對聚集的眾人說道：『非福報會導致無法忍受的痛苦，最終墮入地獄。非福報會導致毀滅，轉生為無法忍受的畜生。非福報會導致飢渴，遭受極度折磨，墮入餓鬼道。非福報會導致永遠遭受奴役的痛苦。』 通過這些詩句，國王還闡述了非福報的種種惡果：導致失明、聾啞、醜陋、身體粗糙開裂、沒有光彩和威嚴、失去眼睛等感官、多病、難以醫治、相貌醜陋、手指殘缺、聲音難聽、愚蠢、智慧低下、內心不安、邪見、精神錯亂、貧窮、言語難聽、誹謗、被眾人譴責、鄙視、出身低賤、被所有人憎恨、敵人眾多，甚至無情之物也會變成敵人；還會遭受餓鬼、羅剎等的傷害，有益的藥物也會變成有害；還會與眷屬分離，與痛苦為伴，言語沒有力量，財富常常被國王、火災、盜賊等奪走。
【English Translation】 Then, after some time, these words reached the ears of the elder brothers, and they were greatly astonished. They said to each other, 'Sonam Tob (བསོད་ནམས་སྟོབས་, Sonam Tob, Power of Merit) has defeated us with these two things: the vow and the power. He has achieved the power of the kingdom because of his great merit. Before we are harmed by him, we should all go and please him.' So they went and said to the king, 'May you be victorious! May you live long!' Having said this, they sat down on one side. 'God, it is very good! Very good! Your vow is firm. In this way, you have defeated us with the vow and the power, and the merits have made you the owner of the power of the kingdom.' Then, King Sonam Tob respectfully rose from the lion throne and treated his elder brothers well, seating them on thrones befitting their status. They also paid their respects and then returned to sit on the lion throne. After sitting down, in order to make them sure that he had let go of the past grievances, the king comforted them with past events, treated them with great respect, and gave them generous gifts. Later, one day, the elder brothers and many people, wanting to invest in merit, said to the assembled people, 'Non-merit leads to unbearable suffering, eventually falling into hell. Non-merit leads to destruction, being reborn as unbearable animals. Non-merit leads to hunger and thirst, being extremely tormented, falling into the realm of hungry ghosts. Non-merit leads to the suffering of being enslaved forever.' Through these verses, the king also elaborated on the various evil consequences of non-merit: leading to blindness, deafness, muteness, ugliness, rough and cracked body, lack of radiance and majesty, loss of senses such as eyes, being prone to illness, difficult to cure, ugly appearance, truncated fingers, unpleasant voice, foolishness, low intelligence, inner unease, wrong views, mental confusion, madness, poverty, unpleasant speech, slander, being condemned by all, despised, low birth, hated by everyone, having many enemies, even inanimate objects becoming enemies; also suffering harm from hungry ghosts, rakshasas, etc., and even beneficial medicines becoming harmful; also being separated from relatives, accompanied by suffering, words having no power, and wealth often being taken away by kings, fires, thieves, etc.
་ཟ་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་གླ་འམ་ཡང་ན་འཚོང་བྱེད་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་ཆུད་ཟ་ལ་ནོར་མི་འབྱུང་བ། དོན་ཅི་བརྩམས་ཀྱང་ཆུད་ཟ་ཞིང་མི་འགྲུབ་པ། རྟག་ཏུ་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ས་ཡང་སྡོང་དུམ་དང་ཚེར་མས་གང་བར་འགྱུར་བ་དང་། གང་དག་ཅི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན། །མི་དགའ་མི་སྡུག་མི་ཕན་གང་། །དེ་བཞིན་ལོག་པར་ལྷུང་བ་ཀུན། །འདི་ཀུན་བསོད་ནམས་མིན་ལས་བྱུང་། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་བསྲུང་བར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་གིས་བརྩོན་པར་འགྱུར། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ཚ་གྲང་སྐྱོབ། །ལོག་འབབ་ཆར་བཟློག་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བསོད་ནམས་འདོད་འཇོའི་བ་གཞོན་ཡིན། ། 15-2-136a ཡིད་བཞིན་ནོར་བཟང་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བསོད་ནམས་དག་གིས་དཔག་བསམ་ཤིང་། །ཡིད་འོང་འདོད་ཀུན་འབྲས་བུར་སྨིན། །བསོད་ནམས་དག་གིས་བསོད་པ་ཐོབ། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ཡིད་འོང་དཔལ། །བསོད་ནམས་དག་གིས་ཡིད་བརྟན་འགྱུར། །བསོད་ནམས་ཅན་ནི་རིགས་མཐོར་སྐྱེ། །བསོད་ནམས་དག་གིས་གྲགས་པ་འཐོབ། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་མང་ཐོས་འགྱུར། །རྒྱ་ཆེ་ཡིད་འོང་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བསོད་ནམས་དག་གིས་ཐོས་པ་འཛིན། །ནད་མེད་འགྱུར་བ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་འཆི་བདག་བཅོམ། །འཆི་བདག་མཆོག་ཏུ་འཇིགས་པ་ཡང་། །བསོད་ནམས་དག་གིས་འཇིགས་མི་འགྱུར། །གཞལ་མེད་ཁང་གནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་། །ལྷ་ཡི་བདེ་སྟེར་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །སུམ་ཅུ་གསུམ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །དེ་བཞིན་བསོད་ནམས་འཐབ་བྲལ་ལྷ། །དགའ་ལྡན་ལྷ་རབ་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །འཕྲུལ་དགའ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། །འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །དབང་བྱེད་ལྷ་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དེ་བཞིན་ཚངས་པ་ཆེ། །ལྷ་རྣམས་བྱེ་བ་དག་གིས་རྗེར། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་དག་གི། དབང་བྱེད་པ་ཡི་མངའ་བདག་འགྱུར། །བསོད་ནམས་དག་གིས་འདོད་དགུ་ཡི། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དགུ་རྟག་ཏུ་གནས། །སེམས་མེད་པ་ཡི་དངོས་པོ་ཡང་། །བསོད་ནམས་དག་གིས་དབང་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཚིག་དེ་སྐད་བརྗོད་ 15-2-136b པ་ན་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་དེ་དག་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་པས་བསོད་ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ། བདག་གི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་འདིའི་ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་གོས་ཀྱི་ཆར་བབས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷའི་གོས་ཆེ་བ་ལ་འོས་པ་སྣ་ཚོགས་དང་། ལྷའི་མེ་ཏོག་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཆར་བབས་པའི་རྗེས་ལ་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་བབས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁེབས་ནས་ལྷང་ངེར་འདུག་གོ། དེ་མཐོང་
【現代漢語翻譯】 消耗。爲了享受而僱傭或買賣，也是享受的浪費，不會帶來財富。無論做什麼，都會浪費且不成功。總是伴隨著恐懼，土地也被樹樁和荊棘所覆蓋。所有世間不悅、不喜、無益之事，以及所有墮落之事，都源於非福德。福德會守護，福德會努力，福德會遮蔽寒熱，福德能阻擋邪惡和雨水。福德是如意寶牛犢， 福德是如意寶，福德是如意樹，所有悅意之愿都成熟為果實。福德能獲得福報，福德能帶來悅意之光彩，福德能使人信賴。有福德者生於高貴種姓，福德能獲得名聲，福德能使人博學多聞。廣闊悅意皆因福德，福德能保持所學，無病也是因為福德，福德能戰勝死主。即使是極度恐怖的死主，福德也能使人不懼怕。無量宮殿中的天神們，給予天神之樂也是因為福德。三十三天也是因為福德，同樣，無諍天也是因為福德，兜率天也是因為福德，化樂天也是如此，自在天也是因為福德，他化自在天也是如此。福德亦如大梵天，無數天神都侍奉他，他是梵天世界千倍之主的統治者。因為福德，所有願望的圓滿和美好都將永存。甚至無情之物，也能被福德所掌控。如是宣說今生來世之善妙，當說此令人心悅之語時，大多數人便依賴於福德。然後，國王福德力爲了讓那些眾生珍視福德，仰望天空，發起菩提心，說道：『如果我的王宮內外都降下各種珍寶之雨和衣物之雨，那該多好啊！』話音剛落，便降下了各種適合天人的華麗衣物之雨，以及令人愉悅的天花之雨，隨後又降下了各種天界的珍寶之雨，覆蓋了一切，閃閃發光。看到這些，
【English Translation】 Consumption. Hiring or trading for the sake of enjoyment is also a waste of enjoyment and does not generate wealth. Whatever is undertaken is wasted and unsuccessful. Always accompanied by fear, and the land is also covered with stumps and thorns. Whatever in the world is unpleasant, disliked, or unhelpful, and all that is fallen, arises from non-merit. Merit will protect, merit will strive, merit will shield from heat and cold, and merit will repel evil and rain. Merit is the wish-fulfilling young cow, Merit is the wish-fulfilling jewel, merit is the wish-fulfilling tree, and all pleasing wishes ripen into fruit. Merit obtains merit, merit brings pleasing splendor, and merit makes one trustworthy. Those with merit are born into noble families, merit obtains fame, and merit makes one learned. Vast and pleasing is due to merit, merit retains what is learned, and being free from illness is also due to merit. Merit defeats the Lord of Death. Even the most terrifying Lord of Death, merit makes one unafraid. The gods in immeasurable palaces, giving the bliss of the gods is also due to merit. The Thirty-Three Heavens are also due to merit, likewise, the Heaven of No Strife is due to merit, the Tushita Heaven is also due to merit, the Heaven of Delightful Transformations is also the same, the Heaven of Mastery of Desire is due to merit, and the Heaven of Wielding Power is also the same. Merit is also like the Great Brahma, served by countless gods, he is the ruler of a thousand Brahma worlds. Because of merit, the perfection and goodness of all desires will always abide. Even inanimate objects can be controlled by merit. Thus, speaking of the goodness of this life and the next, when these pleasing words are spoken, most people rely on merit. Then, King Merit Power, in order to make those beings cherish merit, looked to the sky, generated Bodhicitta, and said: 'If only rain of various jewels and rain of clothes would fall inside and outside my palace!' As soon as he spoke, rain of various magnificent clothes suitable for the gods fell, as well as rain of pleasing heavenly flowers, followed by rain of various heavenly jewels, covering everything, shining brightly. Seeing this,
ནས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་དག་བསོད་ནམས་ལ་གཅེས་སུ་འཛིན་ཅིང་ཡ་མཚན་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། །གཏམ་དེ་དག་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་པས་འོངས་ནས་ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བ་སྟེ་ཁྱོད་རྒྱལ་པོ་མཛོད་ལ་བདག་ཅག་ཞབས་འབྲིང་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཆེན་པོ་ལ་འོས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་འདོད་པས་འཚིངས་པར་བྱས་ནས་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཀོད་དེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་བཀྱེའོ། །དེ་ནས་གཏམ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ཐོག་མར་ཕོ་ཉ་བཏང་ཞིང་མྱུར་བར་དཔུང་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ནས་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོངས་ཤིང་སྙིང་བུ་ལ་གདུངས་པས་བརྒྱལ་ཏེ་མཆི་མས་གང་བཞིན་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ནས་བབ་སྟེ་བུའི་མགུལ་དུ་འཁྱུད་ནས་ཡུན་རིང་བརྟགས་ཏེ་སྨྲས་པ། བུ་གཞོན་ནུ་ད་ཅི་ཟེར་བ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ 15-2-137a ང་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འཁུར་འཁྱེར་མི་ནུས་ཀྱི། ཁྱོད་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཁུར་ལོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། རང་གི་མགོ་ལས་དར་ཐོད་དང་ཅོད་པན་དཔུང་བརྒྱན་ཕུད་དེ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་འཛམ་གླིང་ན་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཅི་འདོད་པར་གསེར་དངུལ་གྱིས་འཚེངས་བར་བྱས་ནས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་དོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ན་སུ་ཡང་དབུལ་པོའམ་ནད་པ་མེད་དོ། །འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བདེ་ཞིང་ནད་མེད་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་པོ་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་སྟེ། གསེར་དངུལ་དང་བང་མཛོད་འཚོག་ཆས་བདོག་པ་མང་ཞིང་འབྱོར་པ་རྒྱས་པ་ལོ་ལེགས་པ། འཁྲུག་རྩོད་མེད་པ། ཆོམ་རྐུན་དང་མུ་གེ་མེད་པ། རྡོ་དང་གསེག་མ་སོགས་མེད་ཅིང་། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་རྒྱས་པ་ཆར་དུས་སུ་འབེབས་ཤིང་ཟས་དང་བ་ལང་དང་མ་ཧེ་དང་ལྡན་པ། ཐམས་ཅད་བདེ་བ་རྒྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དང་། བསྙེན་གནས་ལ་གནས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་མིར་གྱུར་པ་ལས་འཆི་བ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་དག་ལུས་དང་བྲལ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏེ། ཕལ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་བཀོད་ 15-2-137b ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་འཁོར་སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི་དེའ
【現代漢語翻譯】 因此，許多人珍視福德，並驚歎地特別讚揚他。這些話傳到諸位國王耳中，他們爲了侍奉他，全都聚集起來，帶著四種軍隊前來，說道：『您是福德的偉大擁有者，請您做國王，我們侍奉您。』國王也用適合偉人的各種珍寶滿足了他們，然後讓他們及其隨從都走上十善之路，並將他們送回自己的國家。 之後，這件事逐漸傳到光明國王（Gsal stobs）耳中，他首先派遣使者，然後迅速帶著大軍來到福德力（Bsod nams stobs）的面前，因思念兒子而昏厥，淚流滿面地從象背上下來，擁抱兒子的脖子，長時間地凝視著他，說道：『年輕人，要知道我在說什麼，我已經老邁衰弱，無法承擔王國的重擔。你來承擔王國的重擔吧。』說完，他摘下自己頭上的絲綢頭飾、王冠和臂章，交給了他。 之後，福德力國王逐漸統治了整個贍部洲，成為王國財富的主人。他用金銀滿足了居住在贍部洲的許多人，並引導他們走上十善之路。那時，贍部洲沒有窮人或病人。贍部洲的所有人都快樂、健康、強壯，感官發達，富有，擁有大量財富和巨大的享受。他們擁有大量的金銀、寶庫和財產，生活富裕，年成豐收，沒有爭鬥、盜竊和饑荒，沒有石頭和瓦礫等。鮮花和果樹繁茂，雨季降雨適時，食物、牛和水牛充足。一切都充滿幸福，依靠福德，總是行佈施，遵守齋戒，受持戒律。 那時，贍部洲所有去世的人都脫離肉身，轉生到天界，大多數轉生到四大天王眾天界。福德力國王也引導無數眾生走向今生和來世的利益，死後與成千上萬的眷屬一起轉生到兜率天。我們的導師就是這樣。
【English Translation】 Therefore, many people cherished merit and praised him with wonder. These words were heard by the kings of the world, and they all gathered together with their fourfold armies to pay homage, saying, 'You are the great possessor of merit, please be our king, and we will serve you.' The king also satisfied them with whatever precious things they desired, befitting great ones, and then placed them and their retinues on the path of the ten virtues and sent them back to their own countries. Then, gradually, the story reached King Gsal stobs, who first sent a messenger and then quickly came with a large army to the presence of Bsod nams stobs, fainting with longing for his son, descending from the elephant's back with tears streaming down his face, embracing his son's neck, and gazing at him for a long time, saying, 'Young man, know what I am saying, I am old and frail and cannot bear the burden of the kingdom. You take on the burden of the kingdom.' Having said this, he took off the silk headdress, crown, and arm ornaments from his head and gave them to him. Then, gradually, King Bsod nams stobs became the master of the wealth of the kingdom throughout all of Jambudvipa. He satisfied many people living in Jambudvipa with whatever they desired in gold and silver and placed them on the path of the ten virtues. At that time, there were no poor or sick people in Jambudvipa. All the people of Jambudvipa were happy, healthy, and strong, with developed senses, rich, possessing great wealth and great enjoyment. They had abundant gold and silver, treasuries, and possessions, lived prosperously, had good harvests, no strife, theft, or famine, no stones or gravel, etc. Flowers and fruit trees flourished, rain fell in season, and there was plenty of food, cattle, and buffalo. Everything was full of happiness, relying on merit, always giving alms, observing fasts, and abiding by the precepts. At that time, all those who died as humans in Jambudvipa, upon separating from their bodies, were reborn in the heavens, mostly reborn among the gods of the Four Great Kings. King Bsod nams stobs also led countless beings to the benefit of this life and the next, and after death, he was reborn in the Tushita Heaven together with thousands of his retinue. Thus was our teacher.
ི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ཡབ་ཡུམ་ཡང་ད་ལྟའི་ཟས་གཙང་དང་སྒྱུ་མ་ཆེན་མོ་དང་། གཞོན་ནུ་གཟུགས་ལྡན་ནི་སྲུའི་བུ་དགེ་སློང་དགའ་བོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ནི་དགེ་སློང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་བྱེ་བ་ཉི་ཤུ་པ་དང་། བཟོ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་མ་འགགས་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ནི་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་རྒྱལ་སར་ཞུགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཤི་འཕོས་པ་དེ་ནི་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་། སྔོན་གྱི་དབུལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་གང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པའི་མི་དེ་ནི་དགེ་སློང་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་། མི་རྐང་ལག་མེད་པ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་བཞག་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཆོས་གསོལ་བའི་མི་དེ་ནི་ཀཽཎྚི་ནྱ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་འདིས་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པས་བསོད་ནམས་དང་མཚུངས་པར་ཉམས་སུ་དབེན་པ་གཞན་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་ཅི་བགྱིས་ན་དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་སོགས་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅེས་ཞུས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐུ་གདུང་ 15-2-138a གི་མཆོད་རྟེན་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བརྩིགས་ནས། མཆོད་རྟེན་དེའི་དུས་སྟོན་ལ་ཚོགས་པའི་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པའི་ནང་ན། དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ཕྱེད་ཡོལ་ཙམ་ན་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་དེ་ན་རྒྱན་པོ་བརྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱན་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་དེ་ལ་ཆུང་མ་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱན་པོ་པ་དེས་རས་ཟུང་གཅིག་གྱོན་པ་དང་། གདུགས་དང་། མཆིལ་ལྷྭམ་ཟུང་གཅིག་དང་། པཎ་ལྔའི་མགྲོན་བུ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ། ཁྱིམ་དང་ཕྱི་རོལ་ན་ཅི་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་ནས་ཤིན་ཏུ་དབུལ་བས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པས་གདུངས་ཏེ། ཀྱེ་ཧུད་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པས་དབུལ་བ་ནི་ཐ་ཆད་མི་བཟད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤུགས་རིང་འབྱིན་ཅིང་། ད་ལྷྭམ་གཉིས་ནི་བགོས། པཎ་ལྔ་དང་གདུགས་ཀྱང་ཁྱེར་ནས། རྒྱན་པོའི་ས་ནས་སོང་སྟེ། མཐར་གྱིས་ཆོས་ཉན་པའི་སར་སོང་ནས་དགའ་ཞིང་། རེ་ཞིག་ཇི་ལྟ་བུ་འཆད་པ་ཉན་ཞེས་བསམས་ནས། གདུགས་དང་མཆིལ་ལྷྭམ་བཞག་སྟེ་གུས་པར་ཉན་པ་དང་། རེ་ཞིག་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་དེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བརྗོད་དེ། བསོད་ནམས་བསགས་ན་བདེ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མི
【現代漢語翻譯】 在那一世，國王名為福力（bsod nams stobs），當時的父母就是現在的凈飯（zas gtsang）和摩耶夫人（sgyu ma chen mo）。年輕的具形者（gzhon nu gzugs ldan）是蘇拉的兒子，比丘阿難陀（dge slong dga' bo）；具精進者（brtson 'grus ldan）是比丘谷宿（dge slong gro bzhin），二十俱胝；具工藝者（bzo dang ldan pa）是比丘不退（dge slong ma 'gags pa）；具智慧者（shes rab dang ldan pa）是比丘舍利子（dge slong shA ri'i bu）；當時的帝釋天（lha'i dbang po brgya byin）是目犍連（mou 'gal gyi bu）。福力登上王位後去世的國王是魔王波旬（bdud sdig can）；以前貧窮的福力進入他家的人是比丘羅睺羅（dge slong sgra gcan zin）；福力像以前一樣留下的沒有手腳的人，為國王提供醫藥和佛法的人是憍陳如（kཽṇྚi nya）。因此，在所有方面，這種福德都有利，所以沒有看到任何與福德相當的修行。' 當時，比丘們問佛陀：『國王福力做了什麼事，才能成為國王並實現所有願望？』 世尊（bcom ldan 'das）開示說：『在過去，有一位如來（de bzhin gshegs pa）名為無能勝（gzhan gyis mi thub pa），他來到世間，完成了佛陀的事業，並在涅槃后建造了一座舍利塔（sku gdung gi mchod rten）。' 在舍利塔的節日裡，聚集了成千上萬的人。一位比丘在下午講法。當時，在國王的宮殿里，有一個名叫賭徒破產者（rgyan po brgyal ba po）的人，他非常沉迷於賭博。他有一個妻子名叫殊勝（rnam par rgyal ma），一個兒子名叫勝利（rnam par rgyal ba）。' 那個賭徒輸光了除了一件亞麻布衣服、一把傘、一雙鞋和五個缽之外的所有家產，變得非常貧窮，痛苦不堪。他嘆息道：『唉，沒有積累福德，貧窮真是太可怕了！』他穿著鞋子，拿著五個缽和傘，離開了賭博的地方，最終高興地來到了聽法的地方。他心想：『聽聽他講些什麼。』於是他放下傘和鞋子，恭敬地聽法。過了一會兒，說法者唸誦了這首偈頌：『積累福德，將獲得安樂。因此，人'
【English Translation】 At that time, the king was named Sonam Tob (bsod nams stobs, Virtue Power), and the parents at that time were the current Zasta (zas gtsang, Pure Food) and Maya (sgyu ma chen mo, Great Illusion). The young one with form (gzhon nu gzugs ldan) was Sura's son, the monk Ananda (dge slong dga' bo, Joyful); the diligent one (brtson 'grus ldan) was the monk Grozhin (dge slong gro bzhin), twenty kotis; the one with skill (bzo dang ldan pa) was the monk Unobstructed (dge slong ma 'gags pa); the one with wisdom (shes rab dang ldan pa) was the monk Sharibu (dge slong shA ri'i bu, Son of Shari); the Indra (lha'i dbang po brgya byin, Lord of Gods Hundred Giving) at that time was Maudgalyayana (mou 'gal gyi bu). The king who passed away after Sonam Tob ascended the throne was the Mara Papiyas (bdud sdig can, Evil One); the poor man from before who entered Sonam Tob's house was the monk Rahula (dge slong sgra gcan zin, One who Seizes the Sound); the person without hands and feet whom Sonam Tob left as before, the person who offered medicine and Dharma to the king, was Kaundinya (kཽṇྚi nya). Therefore, in all ways, this merit is beneficial, so I have not seen another practice that is as devoid as merit.' Then, the monks asked the Blessed One: 'What deeds did King Sonam Tob do to become a king and fulfill all his wishes?' The Blessed One (bcom ldan 'das) replied: 'In the past, there was a Tathagata (de bzhin gshegs pa, Thus Gone One) named Invincible by Others (gzhan gyis mi thub pa), who came into the world, accomplished the deeds of a Buddha, and after passing into nirvana, a stupa (sku gdung gi mchod rten, Relic Stupa) was built for his relics.' During the festival of the stupa, hundreds of thousands of people gathered. A monk gave a Dharma talk in the afternoon. At that time, in the king's palace, there was a man named Gambler Bankrupt (rgyan po brgyal ba po), who was very addicted to gambling. He had a wife named Victorious (rnam par rgyal ma) and a son named Victory (rnam par rgyal ba).' That gambler lost all his possessions except for a linen cloth, an umbrella, a pair of shoes, and five begging bowls. He became very poor and suffered unbearably. He lamented, 'Alas, not accumulating merit, poverty is the worst suffering!' He put on his shoes, took the five bowls and the umbrella, and left the gambling place. Eventually, he happily arrived at the place where the Dharma was being taught. He thought, 'Let me listen to what he is teaching.' So he put down his umbrella and shoes and respectfully listened to the Dharma. After a while, the Dharma speaker recited this verse: 'If you accumulate merit, you will be happy. Therefore, people'
་ནི་བསོད་ནམས་བྱ། །དེ་ཡང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུན་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་འདི་ཐོས་ནས། བསོད་ནམས་བསགས་པས་བདེ་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཏེ། བདག་ནི་འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པ་ཡང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་པས་ཡིན་ན་བདག་བསོད་ནམས་ཅུང་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་ནས། བདག་ 15-2-138b ལ་ཅི་བདོག་པ་ལ་བསམས་ན་རས་ཟུང་དང་། གདུགས་དང་མཆིལ་ལྷྭམ། པཎ་ལྔའི་འགྲོན་བུ་ལུས་པ་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ལས་པར་མཐོང་ནས། ཅི་སྟེ་པཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་བྱིན་ན་ནི་ལྟོགས་ཏེ་འཆི་ལ། མ་བྱིན་ན་ནི་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེར་ཡང་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན། གང་ལྟོགས་ཏེ་མི་འཆི་ཞིང་བསོད་ནམས་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡོད་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ་ལྟོགས་ཏེ་ཤི་ཡང་སླའི་བསོད་ནམས་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་བསམས་ནས། པཎ་ལྔ་དང་བླ་གོས་འདི་ངེས་པར་སྦྱིན་ནོ་བསམ་མོ། །དེ་སྙམ་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་སྨྲ་བས་ཡང་ཚིགས་བཅད་འདི་བརྗོད་དོ། །བསོད་ནམས་དལ་ནས་བྱེད་པ་ནི། །སྡིག་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དགེ་བ་མྱུར་ཏེ་བྱ། །སྡིག་པ་ལས་ནི་སེམས་ཀྱང་བཟློག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་བསོད་ནམས་མྱུར་ཏེ་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པས་ལ་གོར་དུ་སྦྱིན་པ་བྱའོ་སྙམ་ནས། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ཆོས་སྨྲ་བ་འདུག་པའི་སྟེང་དུ་གདུགས་བཟུང་ཞིང་མཆིལ་ལྷྭམ་གཉིས་རྐང་པའི་དྲུང་དུ་བཞག །པཎ་ལྔའི་མགྲོན་བུ་དེ་དག་གིས་རྐང་པ་ལ་གཏོར་ནས། བླ་གོས་ཕུད་དེ་ཆོས་སྨྲ་བའི་རྐང་པ་ལ་བཀབ་ནས། དད་ཅིང་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱས་ཏེ། རྐང་པ་ལ་བཏུད་ཅིང་དད་པ་དྲག་པོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། དགེ་རྩ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་འདིས་བདག་ཚེ་འདི་ཕན་ཆད་དབུལ་པོར་མ་གྱུར་ཅིག །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆེ་བར་གྲགས་ཤིང་ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་རྒྱལ་པོར་བཅུག་པར་གྱུར་ཅིག་ 15-2-139a ཅི་བསམ་ཅི་འདོད་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལས་འགྲུབ་པ་དང་། བདག་བཙའ་བ་ན་ཡང་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡང་གོ་འཕྱུར་བ་དང་། མི་ཟད་པའི་གཏེར་རིན་པོ་ཆེ་མང་པོ་ཅན་དང་། རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། ཆོས་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཁ་ཏོན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བྱས་ཏེ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དོང་ངོ་། །རྒྱན་པོ་བ་དེ་རས་གཅིག་པུ་གྱོན་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་ཆུང་མ་དང་བུས་མཐོང་ནས། འདིས་བླ་གོས་དང་རྒྱན་གཤེད་ཅིག་ཏུ་རྒྱན་སྐུགས་སུ་ཡལ་བར་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱང་ཡལ་བར་བྱེད་པས་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ངོ་ཚ་ནས་དབུལ་བའི་ཉེས་པས་འདི་ལྟར་སྨ་བབ་བོ་བསམས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨ
【現代漢語翻譯】 聽到『行善積德，再三行善，樂此不疲』的偈頌后，心想：積德能帶來幸福，我如此貧困潦倒，定是未曾行善之故，我當行些善事。思及自身所有，僅剩粗布衣、傘、鞋子和五個銅幣，其餘皆已典當。若將五枚銅幣和僧衣施捨，必將餓死；若不施捨，則無功德而往來世，仍受貧困之苦。如何才能既不餓死，又不至於毫無功德呢？轉念又想，與其無功德而往來世，不如餓死。於是下定決心，一定要佈施這五枚銅幣和僧衣。正思量間，講法者再次誦出偈頌：『行善若遲緩，則易生惡念。故當迅速行善，並使心遠離罪惡。』聽聞此言，心想既要迅速行善，便立即開始佈施。他手持傘，立於講法者所坐的獅子座前，將鞋子置於其腳下，用五枚銅幣擲向講法者的腳，脫下僧衣覆蓋在其腳上，滿懷虔誠與敬畏，頂禮其足，並以強烈的信心祈願：以此善根、發心和為法佈施之功德，愿我此生乃至生生世世，永不貧困。愿我於一切生中，皆以功德而聞名，愿天人擁立我為王。愿我所思所想，皆如從天而降般實現。愿我降生之時，亦有不可思議之瑞相，愿無盡寶藏，充滿各種珍寶，亦能顯現。』講法者也誦經迴向，眾人皆大歡喜。那賭徒身著單衣，心中思念著佈施之舉，回到家中，妻子和孩子見狀，說道：『他定是將僧衣和值錢之物典當了，接下來我們也要被典當了。』他深感羞愧，想到自己因貧困而受辱，便吟誦偈頌。 Hearing the verse 'Do good deeds, do good deeds again and again, and delight in them,' he thought: 'Accumulating merit brings happiness. My extreme poverty must be due to my lack of merit. I should do some good deeds.' Considering what he possessed, he found only a coarse cloth, an umbrella, shoes, and five remaining coins. Everything else had been pawned. He thought, 'If I give away the five coins and my monastic robe, I will starve to death. If I don't give them away, I will go to the next world without merit and suffer poverty there as well. What can I do to avoid starving to death and also not be without merit?' Then he thought, 'It is better to die of starvation than to go to the next world without merit.' So he resolved to definitely give away the five coins and the monastic robe. As he was thinking this, the Dharma speaker recited this verse again: 'If one does good deeds slowly, one becomes inclined to evil. Therefore, one should do good quickly and turn the mind away from sin.' Hearing this, he thought, 'Since it is said to do good quickly, I will give immediately.' He held the umbrella over the Dharma speaker who was sitting on the lion throne, placed the two shoes at his feet, scattered the five coins at his feet, took off his monastic robe and covered the Dharma speaker's feet with it, and with faith and reverence, prostrated himself at his feet and made a strong prayer: 'By this root of virtue, aspiration, and offering for the sake of the Dharma, may I never be poor from this life onwards. In all lifetimes, may I be renowned for my greatness through merit, and may gods and humans enthrone me as king. May all that I think and desire be accomplished as if from the sky, and when I am born, may there be wondrous and amazing signs, and may inexhaustible treasures, filled with many precious jewels, also appear.' The Dharma speaker also made a dedication, and all those present rejoiced. The gambler, wearing only a single cloth, thinking about the Dharma offering, returned to his home. His wife and children saw him and said, 'He must have pawned the monastic robe and valuables. Next, we will be pawned too.' He felt ashamed, thinking that he was being reproached in this way because of the misery of poverty, and he recited a verse.
【English Translation】 After hearing the verse, 'Do good deeds, do good deeds again and again, and delight in them,' he thought: 'Accumulating merit brings happiness. My extreme poverty must be due to my lack of merit. I should do some good deeds.' Considering what he possessed, he found only a coarse cloth, an umbrella, shoes, and five remaining coins. Everything else had been pawned. He thought, 'If I give away the five coins and my monastic robe, I will starve to death. If I don't give them away, I will go to the next world without merit and suffer poverty there as well. What can I do to avoid starving to death and also not be without merit?' Then he thought, 'It is better to die of starvation than to go to the next world without merit.' So he resolved to definitely give away the five coins and the monastic robe. As he was thinking this, the Dharma speaker recited this verse again: 'If one does good deeds slowly, one becomes inclined to evil. Therefore, one should do good quickly and turn the mind away from sin.' Hearing this, he thought, 'Since it is said to do good quickly, I will give immediately.' He held the umbrella over the Dharma speaker who was sitting on the lion throne, placed the two shoes at his feet, scattered the five coins at his feet, took off his monastic robe and covered the Dharma speaker's feet with it, and with faith and reverence, prostrated himself at his feet and made a strong prayer: 'By this root of virtue, aspiration, and offering for the sake of the Dharma, may I never be poor from this life onwards. In all lifetimes, may I be renowned for my greatness through merit, and may gods and humans enthrone me as king. May all that I think and desire be accomplished as if from the sky, and when I am born, may there be wondrous and amazing signs, and may inexhaustible treasures, filled with many precious jewels, also appear.' The Dharma speaker also made a dedication, and all those present rejoiced. The gambler, wearing only a single cloth, thinking about the Dharma offering, returned to his home. His wife and children saw him and said, 'He must have pawned the monastic robe and valuables. Next, we will be pawned too.' He felt ashamed, thinking that he was being reproached in this way because of the misery of poverty, and he recited a verse. After hearing the verse, 'Do good deeds, do good deeds again and again, and delight in them,' he thought: 'Accumulating merit brings happiness. My extreme poverty must be due to my lack of merit. I should do some good deeds.' Considering what he possessed, he found only a coarse cloth, an umbrella, shoes, and five remaining coins. Everything else had been pawned. He thought, 'If I give away the five coins and my monastic robe, I will starve to death. If I don't give them away, I will go to the next world without merit and suffer poverty there as well. What can I do to avoid starving to death and also not be without merit?' Then he thought, 'It is better to die of starvation than to go to the next world without merit.' So he resolved to definitely give away the five coins and the monastic robe. As he was thinking this, the Dharma speaker recited this verse again: 'If one does good deeds slowly, one becomes inclined to evil. Therefore, one should do good quickly and turn the mind away from sin.' Hearing this, he thought, 'Since it is said to do good quickly, I will give immediately.' He held the umbrella over the Dharma speaker who was sitting on the lion throne, placed the two shoes at his feet, scattered the five coins at his feet, took off his monastic robe and covered the Dharma speaker's feet with it, and with faith and reverence, prostrated himself at his feet and made a strong prayer: 'By this root of virtue, aspiration, and offering for the sake of the Dharma, may I never be poor from this life onwards. In all lifetimes, may I be renowned for my greatness through merit, and may gods and humans enthrone me as king. May all that I think and desire be accomplished as if from the sky, and when I am born, may there be wondrous and amazing signs, and may inexhaustible treasures, filled with many precious jewels, also appear.' The Dharma speaker also made a dedication, and all those present rejoiced. The gambler, wearing only a single cloth, thinking about the Dharma offering, returned to his home. His wife and children saw him and said, 'He must have pawned the monastic robe and valuables. Next, we will be pawned too.' He felt ashamed, thinking that he was being reproached in this way because of the misery of poverty, and he recited a verse.
ྲས་པ། ཅི་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དབུལ་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །ཅི་ཞིག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་དབུལ་དེ་ཉིད། །དབུལ་པ་དག་ནི་ཤི་བ་དང་ཡང་མཚུངས། །བདག་ནི་ཤི་བ་འདམ་གྱི་དབུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཤུགས་རིང་འབྱིན་ཅིང་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། དེ་ནས་ཁྱིམ་དེའི་ར་བར་ཁྲོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ཆུང་མས་ཆུ་བཅུ་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ཐག་པས་བཏགས་ནས་བཏང་སྟེ་ཆུ་ཡར་དབྱུང་སྙམ་པ་དང་། གྱེན་དུ་དབྱུང་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་བ་པོ་ལ་ཇོ་བོ་བུམ་པ་འདེགས་པར་བྱེད་དུ་ཚུར་བྱོན་ཞེས་བོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་མ་ནུས་ནས་བུ་ལ་བོས་ཏེ་གསུམ་ཆར་གྱིས་ཤ་དང་པགས་པ་རལ་བ་ཙམ་གྱི་འབད་པ་ཆེན་པོས་དེའུ་མ་ཕྱིན་ཏེ་མཐར་གྱེན་དུ་ཕྱུང་ངོ་། །དེར་བལྟས་པ་ན་བུམ་པ་དེའི་འོག་ན་ཟངས་ཟུང་ལྔ་གསེར་དངུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ཐོགས་ཤིང་འདུག་ 15-2-139b པ་མཐོང་སྟེ། རྒྱན་པོ་པས་ཚེ་འདིར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས་དགའ་བ་རྒྱས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཉེས་པ་ཀུན་སྤངས་པ། །ཡོན་ཏན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཞིང་། །ད་ལྟ་བདག་གིས་ས་བོན་བཏབ། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་འབྲས་བུ་སྨིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ།ཆུང་མས་ཇོ་བོ་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུང་། དེས་སྐབས་འདི་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེས་ཚེ་འདིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྨིན་པའི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །གཏམ་དེ་ཡང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་འཁོར་ཀུན་ཏུ་གྲགས་སོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱན་པོ་བ་གློ་བུར་དུ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དང་བ་དྲག་པོས་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །དེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཀྱང་ཉན། དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་དག་ཀྱང་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁ་ཟས་བཟང་པོས་ཚིམ་པར་བྱེད། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ། བཀྲེན་པ། ནད་པ། སློང་བ་གཞན་དག་ཀྱང་ནོར་གྱིས་ཅི་འདོད་པར་འཚེངས་བར་བྱེད་དོ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གང་བ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་བས་དེའི་གྲགས་པ་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་ནས་ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་དེ་བུ་མེད་པར་དུས་ལས་འདས་པ་ན། བློན་པོ་དང་གྲོང་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱན་པོ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོར་བཅུག་གོ། དེ་ཕན་ཆད་རྒྱན་པོའི་མིང་མེད་པར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། ། 15-2-140a དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བ་པོ་བསོད་ནམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་བཅད་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་ཞིང་བསོད་ནམས་བརྟེན་པར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས། བཙུན་མོ་དང་བློ
【現代漢語翻譯】 他說：『什麼是最貧困的貧困？什麼是最最貧困的貧困？貧困和死亡是一樣的，我不是死於泥潭的貧困。』說完，他長嘆一口氣，一言不發地坐在那裡。 這時，他家院子里有一口井，妻子想打水，便用繩子繫上水桶放入井中，想要把水提上來。但她提不上來，就朝丈夫喊道：『國王啊，請您過來幫忙提水桶！』 他們兩人都提不上來，又叫來了兒子，三人用盡全力，幾乎要撕裂皮肉，才勉強把水桶提了上來。 一看，水桶下面掛著五個裝滿金銀的銅罐。 賭徒看到了今生布施的果報，欣喜若狂，說道：『啊呀！斷絕一切過失者，功德自性的福田，如今我播下種子，如今立刻成熟果實。』 妻子問：『您在想什麼呢？』他便把事情的經過詳細地說了。 他看到今生善業的果報如此令人滿意地成熟，感到非常驚奇。 這件事也從一個人傳到另一個人，傳遍了國王的宮殿和所有臣民，許多人都感到驚奇。 賭徒突然變得富有，看到了財富豐厚的善果，便以極大的虔誠供養三寶。 從那天起，他每天都為如來佛塔做盛大的供養，聽聞佛法，並用美食供養僧團指定的僧侶。 他還用財富滿足修行者、婆羅門、窮人、病人和其他乞丐的一切需求。 他讓人建造了一座充滿各種用具的大寺廟，獻給四方僧眾，他的名聲因此遠揚。後來，國王去世，沒有兒子，大臣和村民們都知道賭徒有很大的福報，便擁立他為國王。從此，賭徒的名字消失了，他被稱為國王嘉瓦波（རྒྱལ་བ་པོ།，勝利者）。 此後，國王嘉瓦波（རྒྱལ་བ་པོ།，勝利者）深信善業，不斷佈施，積累功德，嚴守戒律，安住于正法。王后和大臣們也...
【English Translation】 He said, 'What is the poverty of poverty? What is the most extreme poverty of poverty? Poverty is the same as death, and I am not the poverty of dying in the mud.' Having said this, he sighed deeply and sat there without saying a word. At that time, there was a well in the courtyard of his house. The wife wanted to draw water, so she tied a bucket with a rope and lowered it into the well, intending to draw water up. But she couldn't lift it, so she called to her husband, 'King, please come and help lift the bucket!' Both of them couldn't lift it, so they called their son, and the three of them exerted great effort, almost tearing their skin and flesh, and barely managed to lift the bucket. Upon looking, they saw five copper pots filled with gold and silver hanging under the bucket. The gambler saw the result of his generosity in this life, rejoiced greatly, and said, 'Alas! O you who have abandoned all faults, the field of merit of the essence of virtue, now I have sown the seed, and now the fruit ripens immediately.' The wife asked, 'What are you thinking about?' He then explained the matter in detail. He was amazed to see the desirable result of his good deeds ripening in this life. The story spread from one person to another, reaching the king's palace and all the subjects, and many people were amazed. The gambler suddenly became rich, saw the bountiful fruit of his merit, and made offerings to the Three Jewels with great devotion. From that day on, he made grand offerings to the stupa of the Thus-Gone One every day, listened to the Dharma, and satisfied the monks appointed by the Sangha with delicious food. He also satisfied all the needs of practitioners, Brahmins, the poor, the sick, and other beggars with wealth. He had a large temple built, filled with all kinds of utensils, and offered it to the Sangha of monks from the four directions, and his fame spread everywhere. Later, when the king died without a son, the ministers and villagers knew that the gambler had great merit, so they enthroned him as king. From then on, the gambler's name disappeared, and he was called King Gyalwa Po (རྒྱལ་བ་པོ།, Victorious One). Thereafter, King Gyalwa Po (རྒྱལ་བ་པོ།, Victorious One), trusting in merit, constantly gave alms, accumulated merit, strictly observed the precepts, and abided in the Dharma. The queen and ministers also...
ན་པོ་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསོད་ནམས་ལ་ཡང་དག་པར་བཙུད་དོ། །ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་འཆི་བའི་ཆོས་སུ་གྱུར་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བུར་སྐྱེས་པའི་མོད་ལ། ནམ་མཁའ་ལས་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་གོས་ཀྱི་ཆར་བབ་པས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་ཡ་མཚན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱན་པོ་པ་རྒྱལ་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བས་གདུགས་སོགས་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཕུལ་བ་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ། གཏེར་ལྔ་ཡང་བྱུང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་ཐོབ་བོ། །ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བར་དུ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལན་སོ་དྲུག་གི་བར་དུ་འཕྲུལ་དགའ་བའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལན་སོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དགའ་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལན་སོ་དྲུག་གི་བར་དུ་འཐབ་བྲལ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལན་སོ་དྲུག་གི་བར་དུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་དང་། ལན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་བར་དུ་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ལན་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་མཐའ་བཞི་ལས་རྒྱལ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ 15-2-140b བདུན་དང་ལྡན་པ། དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་པ་ཡན་ལག་མཆོག་གི་གཟུགས་དང་ལྡན་ཞིང་ཕ་རོལ་གནོན་པའི་བུ་སྟོང་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོ་དེས་ས་ཆེན་པོ་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་གཏུགས་པ་འདི་ཉིད་མ་ལུས་པར་གནོད་པར་སྔོ་བ་མེད་ཅིང་འཚེ་བ་དང་། ཆད་པ་དང་། མཚོན་གྱིས་བདའ་བ་མེད་པར་ཆོས་དང་མཐུན་ཞིང་སྙོམས་པས་ལེགས་པར་ཕབ་སྟེ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། །གང་གིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡི། །བདག་པོར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་འདི་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཕན་འདོགས་དེ་དག་གིས། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་འདི་གསུངས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་རྒྱ་ཆེ་འདི་དག་དང་། །ངོ་མཚར་འདི་དག་ཐོས་གྱུར་ན། །མཁས་དང་བདག་པོའི་རིགས་སྐྱེས་པའང་། །སུ་ཞིག་དད་པར་བྱེད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བདག་ལ་ལེགས་འདོད་ཅིང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདོད་པས་འདིར། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་དྲན་བྱས་ལ། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་བླ་མར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為妙部王 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སྟོབས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་བཟང་ཞིང་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་མཐུས་ཤིང་དང་ལོ་ཐོག་རྣམས་ཀྱང་སྨིན་ལ་ཆར་ལེགས་པར་འ
【現代漢語翻譯】 那波城的居民也都完全投入于功德之中。後來，國王去世，轉生為他化自在天的天王之子。當他剛一出生，天空中就降下天界的珍寶和衣物之雨，使得他化自在天的諸神都感到非常驚奇。像這樣，賭徒國王名叫勝者，因為向說法者供養傘等物品的功德，在當世就獲得了五種寶藏，也獲得了王位的統治權。由於那業的成熟，他在三十六世中都獲得了他化自在天諸神的王位統治權；同樣，在三十六世中獲得了化樂天的王位統治權；在三十六世中獲得了兜率天的王位統治權；在三十六世中獲得了離諍天的王位統治權；在三十六世中獲得了三十三天眾的王位統治權；在三十六世中成爲了四大天王天的王位統治者。在數百世中，他成爲了轉輪聖王，勝過四方，具備正法，擁有輪寶等七寶，英勇無畏，擁有最上等的肢體，具備降伏敵人的千子。像這樣，國王以正法和公正，平息了整個大海邊際的大地，使其沒有損害、沒有傷害、沒有懲罰、沒有刀兵，從而得以安寧。 世尊說道：『誰能成為偉大者的主人，這就是原因。諸佛利益者們，在世間宣說了這些。聽聞這些廣大的神變和奇蹟，有智慧和高貴血統的人，誰會不生起信心呢？因此，希望對我好，希望成為偉大者的人，應當憶念佛陀的教法，將正法視為至上。』 受生為妙部王 另外，過去世，這位世尊在此贍部洲，曾是一位力量強大的轉輪聖王，名叫吉祥軍，相貌極其端正，具有憶念前世的能力，是一位具足正法的大國王。由於他的威力，樹木和莊稼都成熟，雨水也適時降臨。
【English Translation】 The city of Napo and all its inhabitants were also completely devoted to merit. Later, the king passed away and was reborn as the son of the king of the Paranirmitavasavartin gods. As soon as he was born, a rain of heavenly jewels and garments fell from the sky, causing great wonder among the Paranirmitavasavartin gods. Thus, the gambler king, named 'Victor,' due to the merit of offering umbrellas and other items to the Dharma speaker, obtained five treasures in that very life, and also obtained the dominion of kingship. Due to the maturation of that karma, he obtained the dominion of kingship of the Paranirmitavasavartin gods for thirty-six lifetimes; similarly, he obtained the dominion of kingship of the Nirmanarati gods for thirty-six lifetimes; he obtained the dominion of kingship of the Tushita gods for thirty-six lifetimes; he obtained the dominion of kingship of the Yama gods for thirty-six lifetimes; he obtained the dominion of kingship of the Trayastrimsa gods for thirty-six lifetimes; and he became the ruler of the dominion of kingship of the Four Great Kings for thirty-six lifetimes. In hundreds of lifetimes, he became a Chakravartin king, victorious over the four directions, possessing the Dharma, endowed with the seven treasures including the wheel jewel, brave and fearless, possessing the most excellent limbs, and endowed with a thousand sons who subdued enemies. In this way, the king pacified the entire great earth up to the edge of the ocean with Dharma and justice, making it free from harm, injury, punishment, and weapons, thus establishing peace. The Blessed One said: 'Whoever becomes the master of greatness, this is the cause. These Buddhas, who benefit beings, have declared this in the world. Having heard of these vast miracles and wonders, who among the wise and those born of noble lineage would not develop faith? Therefore, those who wish me well and desire to become great should remember the teachings of the Buddha and regard the sacred Dharma as supreme.' Rebirth as King Wonderful Army Furthermore, in a past life, this Blessed One in this Jambudvipa was a powerful Chakravartin king named Shri Sena (dpal gyi sde), who was exceedingly handsome, possessed the memory of past lives, and was a great king endowed with Dharma. Due to his power, the trees and crops ripened, and the rain fell at the right time.
བབས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོ་དམ་པ་རྒྱལ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་རྒྱལ་པོའི་ཡིད་དུ་བཏག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་འཛམ་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་དཔྱ་ཁྲལ་དང་ 15-2-141a ཤོ་གམ་གྲུ་བཙས་མེད་པར་བདེ་བར་བསྐྱངས་ཤིང་རྒྱལ་པོ་དེས་རང་གི་ཤའི་བར་དུ་གང་ཅི་སློང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བཟའ་བཏུང་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་གནས་མལ་དང་། གཞོན་ནུ་མ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སོགས་གང་འདོད་པའི་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱིན་ཏེ། གླིང་འདིར་གནས་པའི་མི་ཐམས་ཅད་ཕྱུག་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནོ། །དེ་ལ་བློན་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་མཆོག་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མཁས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕོངས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་མི་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ལ་དགའ་ཞིང་ལྟ་བས་ངོམས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་པས་ལུས་ཞིག་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་རིས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་ལྷའི་གནས་ཡོངས་སུ་གང་བ་ན། དེ་རྒྱལ་པོ་དེའི་མཐུར་ཤེས་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་དད་དོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་རང་གི་མིག་ཕྱུང་ནས་སླར་སྐྱེས་པ་སོགས་རྨིས་པས་མི་དགའ་ཞིང་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ་ན། བཙུན་མོ་འདི་སློང་བ་ཞིག་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ཡང་། སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལ་སེམས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་སོ། །མཚན་མོ་གཉིས་པ་ལ་བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས། རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་ཞིག་ནས་ཕན་ཚུན་ཁྱེར་བ་དང་། སླར་ཡང་སོ་སོར་སྦྱར་བ་རྨིས་ནས་སད་དོ། །རྒྱལ་པོའི་སྐུ་ལུས་སློང་བར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ། མཚན་མཁན་ལ་དྲིས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །ནུབ་གསུམ་པར་བློན་པོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ 15-2-141b ཀྱིས། ཁྲ་ཡིས་རྒྱལ་པོའི་ཅོད་པན་ཕྲོགས་ཏེ་སླར་བྱིན་པ་དང་། འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་ཕྱུང་སྟེ་སླར་སྐྱེས་པ་སོགས་རྨི་ལམ་ལྔ་རྨིས་པས་སྐྲག་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འཚེ་བ་མི་འབྱུང་ངམ་སྙམ་དུ་མཚན་མཁན་ལ་དྲིས་པ་དེ་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཚུལ་དེས་ཐམས་ཅད་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་པས། ངའི་ལུས་སློང་བ་འོང་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་བྱང་ཕྱོགས་ན་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་གནས་པའི་གཅིག་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་པས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འཇུག་པ་མཐོང་སྟེ། དྲང་སྲོང་དེས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་དེ་མཐོང་པ་དང་ཚེ་སྔ་མར་ཆུང་མར་ཡང་གྱུར་པས་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་དེ་ལ་ཆགས་སོ། །དེའི་རང་གི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གཅིག་རིག་བྱེད་འདོན་པ་རྫོགས་པའི་ཡོན་ཅི་ཙམ་དབུལ་འདོད་པ་ན། དྲང་སྲོ
【現代漢語翻譯】 於是發生了這樣的事。那位國王有一位貞潔的王后，名叫勝光（རྒྱལ་བའི་འོད་），她美麗動人，深得國王的喜愛。國王治理天下，免除了所有地區的賦稅、通行費和船隻稅，使人民安居樂業。國王慷慨地將自己的一切施捨給所有前來乞討的人，包括食物、飲料、珍寶、住所，以及用各種裝飾品打扮的年輕女子等等，凡是他們想要的都給予。他給予的佈施如此之多，以至於居住在這個世界上的所有人都變得富有而享樂。在為他服務的十二萬大臣中，最傑出的是一位名叫大慧（བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་）的智者，他能彌補國王的不足。當時，所有人都愛戴國王吉祥軍（དཔལ་གྱི་སྡེ་），百看不厭。國王也引導所有人行持十善業，因此所有去世的人都轉生到六慾天，天界充滿了天人。天帝釋（帝釋天）得知這是國王的功德所致，非常高興，天人們聽到讚頌后都生起了信心。當時，王后勝光夢見自己挖出自己的眼睛又重新長出來等等不祥之兆，心中不悅，便告訴了國王。國王心想：『或許會有人來乞討這個。』但又覺得夢是虛幻的，不必在意，等等。第二個晚上，大臣大慧夢見國王的宮殿被拆散又重新組合起來，醒來後心想：『難道國王的身體會被人乞討嗎？』他詢問了相士，相士也說會這樣，他便明白了。第三個晚上，十二萬大臣夢見老鷹奪走了國王的王冠又還了回來，以及世上所有人的眼睛都被挖出來又重新長出來等等五個夢，他們非常害怕，心想：『難道會有災禍降臨到國王身上嗎？』他們詢問了相士，相士也說會這樣。所有人都因此哀嘆，國王聽到了，心想：『我的身體要被乞討了嗎？』反而感到高興。在他的北方，有五百位仙人居住，其中一位來到了國王的宮殿，看到國王和王后在花園裡遊玩。那位仙人看到王后勝光，因為前世曾是夫妻，因業緣的牽引而對她產生了愛戀。他問自己的弟子，一位精通吠陀的婆羅門童子，想要供養多少錢作為學費。 Thus it happened. That king had a virtuous queen named Gyalwai Ö (རྒྱལ་བའི་འོད་, Victory Light), beautiful and pleasing, who was dear to the king. That king ruled the entire world, maintaining peace and prosperity without taxes, tolls, or ship duties in all regions. That king generously gave away everything he had, even his own flesh, to all who begged, including food, drink, jewels, dwellings, and young women adorned with all kinds of ornaments, giving whatever they desired. He gave so much that all the people living in this world became rich and prosperous. Among the twelve thousand ministers who served him, the most excellent was a wise man named Lodrö Chenpo (བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་, Great Wisdom), who compensated for the king's shortcomings. At that time, everyone loved King Palgyi De (དཔལ་གྱི་སྡེ་, Glorious Host) and could not get enough of looking at him. That king also led everyone to practice the ten virtues, so that all who died were reborn in the six realms of the gods, and the heavens were filled with gods. Indra (帝釋天) , the lord of the gods, knowing that this was due to the king's power, was very pleased, and the gods, hearing the praise, developed faith. At that time, Queen Gyalwai Ö dreamed of plucking out her own eyes and then having them grow back, and so on, and she was unhappy and told the king. The king thought, 'Perhaps someone will come to ask for this.' But then he thought that dreams are illusions, so what should he do, and so on. On the second night, the minister Lodrö Chenpo dreamed that the king's palace was taken apart and then put back together again, and he woke up. He thought, 'Could it be that the king's body will be begged for?' He asked a diviner, who said that it would be so, and he understood. On the third night, the twelve thousand ministers dreamed five dreams, including a hawk stealing the king's crown and then giving it back, and all the people in the world having their eyes plucked out and then growing back, and they were frightened and thought, 'Could harm come to the king?' They asked a diviner, who said that it would be so. Everyone lamented in this way, and the king heard it and thought, 'Will my body be begged for?' and he was happy. To the north of him, there lived five hundred hermits, and one of them came to the king's palace and saw the king and queen entering the garden. When that hermit saw Queen Gyalwai Ö, he was drawn to her because she had been his wife in a previous life, and he was attached to her due to the power of karma. He asked his student, a Brahmin boy who had completed his recitation of the Vedas, how much he wanted to offer as tuition.
【English Translation】 Thus it happened. That king had a virtuous queen named Gyalwai Ö (རྒྱལ་བའི་འོད་, Victory Light), beautiful and pleasing, who was dear to the king. That king ruled the entire world, maintaining peace and prosperity without taxes, tolls, or ship duties in all regions. That king generously gave away everything he had, even his own flesh, to all who begged, including food, drink, jewels, dwellings, and young women adorned with all kinds of ornaments, giving whatever they desired. He gave so much that all the people living in this world became rich and prosperous. Among the twelve thousand ministers who served him, the most excellent was a wise man named Lodrö Chenpo (བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་, Great Wisdom), who compensated for the king's shortcomings. At that time, everyone loved King Palgyi De (དཔལ་གྱི་སྡེ་, Glorious Host) and could not get enough of looking at him. That king also led everyone to practice the ten virtues, so that all who died were reborn in the six realms of the gods, and the heavens were filled with gods. Indra, the lord of the gods, knowing that this was due to the king's power, was very pleased, and the gods, hearing the praise, developed faith. At that time, Queen Gyalwai Ö dreamed of plucking out her own eyes and then having them grow back, and so on, and she was unhappy and told the king. The king thought, 'Perhaps someone will come to ask for this.' But then he thought that dreams are illusions, so what should he do, and so on. On the second night, the minister Lodrö Chenpo dreamed that the king's palace was taken apart and then put back together again, and he woke up. He thought, 'Could it be that the king's body will be begged for?' He asked a diviner, who said that it would be so, and he understood. On the third night, the twelve thousand ministers dreamed five dreams, including a hawk stealing the king's crown and then giving it back, and all the people in the world having their eyes plucked out and then growing back, and they were frightened and thought, 'Could harm come to the king?' They asked a diviner, who said that it would be so. Everyone lamented in this way, and the king heard it and thought, 'Will my body be begged for?' and he was happy. To the north of him, there lived five hundred hermits, and one of them came to the king's palace and saw the king and queen entering the garden. When that hermit saw Queen Gyalwai Ö, he was drawn to her because she had been his wife in a previous life, and he was attached to her due to the power of karma. He asked his student, a Brahmin boy who had completed his recitation of the Vedas, how much he wanted to offer as tuition.
ང་དེས་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེའི་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་བསླངས་ཏེ་ང་ལ་བྱིན་ཅིག །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་དེ་ལྟར་བསླང་དཀའ་བས་སེམས་ཞུམ་པ་ན། དྲང་སྲོང་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་ཡིན་པས་དཀའ་བ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཁྱེའུ་དེས་གལ་ཏེ་མ་སོང་ན་དམོད་པས་དོགས་ཏེ། སོང་ནས་རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་སྨྲ་མི་ཕོད་པར་འདུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ལ་ཅི་དགོས་པ་སྨྲོས་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུས་ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་བར་བསྙད་དེ་བཙུན་མོ་བསླངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་བཙུན་མོ་ལ་བརྩེ་བས་ཡིད་མི་དགའ་ཞིང་། བཙུན་མོ་འདི་རང་དང་བྲལ་ན་སྲོག་ཇི་ལྟར་འཚོ། འཁོར་ཐམས་ 15-2-142a ཅད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་གདུང་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་རེ་ཞིག་མི་སྨྲ་བར་བསམ་སྟེ། བུ་དང་ཆུང་མ་སྦྱིན་མི་ནུས་པར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་མི་ཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བས་ཞུམ་པའི་སེམས་སྤངས་ཏེ། སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་བབ་ནས། ལྷ་མོ་ལྟར་མཛེས་ཤིང་། ཁྱོ་དང་བྲལ་བས་མཆི་མས་གང་བཞིན་མུན་པ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བས་གདོང་ས་ལ་ཕབ་པ་དེ་ལག་པ་གཡོན་པས་བཟུང་ནས། ལག་གཡས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཐོགས་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེའི་ལག་པར་ཆུའི་རྒྱུན་བླུགས་ཤིང་བཙུན་མོ་བྱིན་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་པ་སོགས་ངོ་མཚར་གྱི་ལྟས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བཙུན་མོ་དེ་ཁྲིད་ནས་མཁན་པོ་དྲང་སྲོང་ལ་བྱིན་པ་དང་། བཙུན་མོ་དེ་ཉ་ཆུ་ལས་བཏོན་པ་བཞིན་དུ་ཉམ་ཐག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲན་ནས་ཟས་བཅད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །ས་གཡོས་པ་དེ་རྒྱལ་བོ་དེའི་མཐུར་ཤེས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་བུ་བཞི་དང་ཐབས་གཅིག་གྲོང་ཁྱེར་དེར་ལྷགས་ཏེ། ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་ནགས་སུ་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོའི་ཆ་བྱད་ལྟེ་བ་མན་ཆད་སོག་ལེས་བཅད་པ་བཞིན་དུ་ཁྲག་འཛག་པ་ཞིག །ལྷའི་བུ་བཞི་བྲམ་ཟེ་དེའི་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྲི་ལས་བཏེག་སྟེ། ང་རོས་འབོད་ཅིང་ཁྲག་གི་དྲིས་ཁྭ་དང་བྱ་རྒོད་སོགས་རྗེས་སུ་འབྲང་བཞིན་དུ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་སོང་བ་དང་། དེ་མཐོང་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་འདི་སྐེད་པ་ཆད་ན་འདིའི་དབང་པོ་མ་འཁྲུགས་པར་ཇི་ལྟར་ 15-2-142b འཚོ། འདི་ནི་ཤ་ཟ་མིའི་ཆ་བྱད་ཅན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འབྲོས་པར་བརྩམས་སོ། །དཔའ་བོ་ཁ་ཅིག་འདི་ཤ་ཟ་མིའི་ཆ་བྱད་ཅན་ཞིག་སྟེ། འདི་ལ་ཚིག་དྲིས་པས་ཐོན་ན་ཡ་མཚན་ནོ་སྙམ་དུ། ཁྱོད་མིའམ་ཤ་ཟ་ཅི་ཡིན་ལུས་འདི་སུས་བཅད། ག་ལས་འོང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། །ཚོར་བ་དྲག་པོས་ཉེན་བཞིན་དུ། །ཤི་བི་པ་ཁྱེད་མ་འཇིགས་ཤིག །བྲམ་ཟེ་ང་ཡིན་སྲིན་པོ་མིན། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀ
【現代漢語翻譯】 那時，我向他索要國王吉祥軍（རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ，a king's name）的王后勝光（རྒྱལ་བའི་འོད，name of the queen），請他賜予我。那個婆羅門童子因為難以索要而灰心喪氣時，那位仙人說，那位國王是捨棄一切之人，所以不難。童子擔心如果不去索要，恐怕會遭到詛咒。去了之後，卻不敢在國王面前說話。國王說：『婆羅門，你有什麼需要，說吧，我將滿足你的願望。』然後，婆羅門童子講述了事情的經過，索要了王后。那位國王因為疼愛王后，心中不悅，心想：『如果我和這位王后分離，我該如何活下去？所有眷屬也都會被強烈的痛苦所折磨。』他一時沉默不語，心想：『如果不能佈施兒女和妻子，就不能獲得無上圓滿菩提。』於是他拋棄了因離別而沮喪的心情，從獅子座上下來，左手抓住那位如天女般美麗，因與丈夫分離而淚流滿面，如同墮入黑暗深淵般痛苦的王后，右手拿著金瓶，將水倒入婆羅門童子的手中，將王后佈施給他，併發愿獲得無上菩提。當時，大地發生六種震動等奇妙的景象。之後，他將王后帶到堪布仙人面前，獻給了他。那位王后如同魚兒離開水一樣，憔悴不堪，憶念菩提薩埵，開始斷食。大地震動，諸神知道是國王的威力，紛紛讚歎。之後，帝釋天（ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན，lord of the gods）與四位天子一同來到那座城市，在一個不太遠的森林裡，出現了一個婆羅門老者的形象，他的身體從肚臍以下被刀鋸鋸斷，鮮血淋漓。四位天子以婆羅門童子的形象抬著他，發出哀嚎，烏鴉和禿鷲等跟隨著血腥味，走向城市的大門。看到這一幕，所有人都說：『這位婆羅門腰部斷裂，他的神志怎麼沒有錯亂還能活著？這個人一定是食肉鬼的化身。』有些人開始逃跑。一些勇士心想：『這個人是食肉鬼的化身，如果問他話他能回答，那就奇怪了。』於是問道：『你是人還是食肉鬼？誰砍斷了你的身體？從哪裡來？』雖然被劇烈的疼痛所折磨，他還是說：『希毗王（ཤི་བི་པ་，name of a king），你們不要害怕。我是婆羅門，不是羅剎。這是前世的業力所致。
【English Translation】 Then, I requested him to give me the queen Victorious Light (རྒྱལ་བའི་འོད) of King Glorious Army (རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ), and he gave it to me. When the Brahmin boy was discouraged because it was difficult to ask for it, the hermit said that the king was one who gives away everything, so it was not difficult. The boy was worried that if he did not ask for it, he would be cursed. After going, he did not dare to speak in front of the king. The king said, 'Brahmin, tell me what you need, and I will fulfill your wish.' Then, the Brahmin boy told him what had happened and asked for the queen. That king was also unhappy because he loved the queen, and thought, 'If I am separated from this queen, how will I live? All the retinue will also be tormented by intense suffering.' For a moment, he was silent, thinking, 'If I cannot give away my children and wife, I will not attain unsurpassed perfect enlightenment.' Then, he abandoned his disheartened mood due to separation, descended from the lion throne, and with his left hand, he held the queen, who was as beautiful as a goddess, filled with tears because of separation from her husband, and whose face was turned to the ground with suffering as if falling into a great darkness. With his right hand, he held a golden vase, poured water into the hand of the Brahmin boy, gave him the queen, and made a prayer to attain unsurpassed enlightenment. At that time, wonderful signs occurred, such as the earth shaking in six ways. Then, he took the queen and gave her to the Khenpo hermit. That queen, like a fish taken out of water, was emaciated and, remembering the Bodhisattva, began to fast. The gods knew that the earth was shaking because of the king's power and praised him. Then, Indra (ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན), the lord of the gods, together with four sons of the gods, arrived in that city. In a forest not far away, there appeared an old Brahmin whose body was cut off from the navel down with a saw, bleeding profusely. The four sons of the gods, in the form of Brahmin boys, lifted him from the throne, crying out, and crows and vultures followed the smell of blood, going to the city gate. Seeing this, everyone said, 'This Brahmin's waist is broken, how can his mind not be disturbed and still be alive? This person must be a flesh-eating demon in disguise.' Some began to flee. Some warriors thought, 'This person is a flesh-eating demon in disguise, it would be strange if he could answer if we asked him.' So they asked, 'Are you a human or a flesh-eating demon? Who cut off your body? Where did you come from?' Although tormented by intense pain, he said, 'King Sibi (ཤི་བི་པ་), do not be afraid. I am a Brahmin, not a Rakshasa. This is due to the karma of a previous life.'
ྱི་ཉེས་པ་ཡིས། །གནས་སྐབས་འདི་འདྲ་ཐོབ་པར་གྱུར། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཏེ། རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སྒོར་སོང་བ་དང་ཕ་རོལ་མང་པོ་དག་ཀྱང་མཚར་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་སོ། །ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ཉམ་ང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཆོ་ངེ་འདེབས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་འཁྲུགས་ཤིང་དུ་བས་མུན་པར་གྱུར་ལ་སྐར་མདའ་ལྟུང་བ་སོགས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ཁྱོ་དང་བྲལ་བས་གདུངས་ཤིང་ཟས་མི་ཟ་བ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་སྙིང་རྗེ་ཞིང་སླར་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ལ་དབུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བཙུན་མོ་དེ་དབུགས་ཕྱུང་ཞིང་། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ལྟར་འཁྲུགས་ཤིང་མུན་པས་ཁེབས་པ་འདིས་ན། རིང་མི་ཐོགས་པར་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ལུས་ཕྱེད་པ་དེ་རྒྱལ་པོས་ཕོ་བྲང་གི་སྟེང་ནས་མཐོང་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ལུས་ཕྱེད་བསླངས་སོ། །བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་ནི་མི་མིན་ཞིང་ཤ་ཟ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཕྱེད་བཅད་པ་ཇི་ལྟར་འཚོ་ཞིང་ཚིག་སྨྲ། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། 15-2-143a ང་ཤ་ཟ་མ་ཡིན་གྱི་བྲམ་ཟེ་ཡིན་ཏེ། དབུལ་བས་བུ་དང་ཆུང་མ་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་ལ་ནོར་སློང་བའི་བསམ་པས་འོང་ནས་ཉི་མ་ནུབ་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཅད་པས་སླར་བསོད་ནམས་བྱེད་པའི་ཁང་པར་སོང་སྟེ་གཉིད་ལོག་པ་ན། སྟག་འོང་ནས་སོག་ལེ་ལྟ་བུའི་སོས་ལུས་ཕྱེད་བཅད་དོ། །དེར་བདག་ཚོར་བ་དྲག་པོས་ཉེན་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་འཆི་བར་མ་ནུས་པ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ན། ནམ་མཁའི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེའི་ལུས་ཕྱེད་བསླངས་ན་ངེས་པར་སྟེར་ཞེས་ཐོས་པས་དེར་བདག་འཚོ་བར་རེ་བ་སྐྱེས་ཏེ་འཚོ་བ་བྱུང་ངོ་། །དེར་བདག་རོ་སྨད་མེད་པས་འགྲོ་ག་ལ་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་ཡི་མུག་པ་དང་སྟེས་དབང་གིས་ཉི་མ་ཤར་བ་ན་གཉེན་འདི་བཞི་འོངས་ཏེ། བདག་ཉམ་ང་བར་མཐོང་ནས་ངུའོ། །བདག་གིས་འདི་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷ་མོའི་ཚིག་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཁྲི་ལ་བསྐྱོན་ཏེ་འདིར་ཁྱེར་རོ། །ཞེས་སོགས་གདོང་མཆི་མས་གང་བཞིན་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་མི་འཇིགས་པར་དབུགས་དབྱུང་སྟེ་ལུས་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཞིག་སོག་ལེ་རྣོན་པོ་ལེན་དུ་མངགས་པ་དང་། དེ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་མཐུས་རྨོངས་པར་བྱས་ཏེ་མྱུར་དུ་ཁྱེར་ནས་འོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་བྲམ་ཟེ་འདི་མ་ཤི་བར་མྱུར་དུ་ངའི་རོ་སྨད་ཆོད་ལ་བྱིན་ཅིག །དེ་ཐོས་པས་ཐམས་ཅད་སྐྲག་ཅིང་ངུས་སོ། །བློན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ངུ་བཞིན་བཀག་པ་ན། བླ་མ
【現代漢語翻譯】 因罪業，才獲得這樣的處境。』說完這些偈頌后，逐漸走向國王的宮殿門口，許多人感到驚奇，也跟隨在他身後。天、龍、夜叉等眾心想國王持軍（梵文：Śrī Sena，吉祥軍）要遭殃了，便發出哀嚎。當時，整個贍部洲震動，煙霧瀰漫，一片黑暗，還出現流星墜落等異象。當時，王妃吉光（梵文：Jayāvatī，勝利光）因與丈夫分離而悲痛，不吃不喝，那位仙人憐憫她，心想應該讓國王持軍復原，於是安慰王妃。他還說：『贍部洲如此震動，被黑暗籠罩，不久將有一些偉人逝去。』之後，婆羅門半身人被國王從宮殿上看到，婆羅門向國王乞討半個身體。大臣大慧（梵文：Mahāmati，大慧）對國王說：『此非人也，乃食肉者也。半身如何能活，如何能言語？』婆羅門說： 『我非食肉者，乃婆羅門也。因貧困而捨棄妻兒，本想向國王持軍乞討財物，不料日落城門已關，只好回到行善之家睡覺。結果，老虎來了，用鋸子般的爪子割去了我半個身體。當時我感到劇烈的疼痛，但因不善業纏身，無法死去，非常痛苦。這時，我聽到空中的天女說，如果向國王持軍乞討半個身體，他一定會給的。於是我燃起了活下去的希望，才得以存活。我心想，我沒有下半身，怎麼能走呢？正在絕望時，碰巧太陽升起，這四個親人來了。他們看到我可憐的樣子，便哭了起來。爲了安慰他們，我詳細地說了天女的話。他們便把我抬到轎子上，抬到這裡。』說完這些，他滿臉淚水，還說了一些偈頌。之後，國王安慰婆羅門，答應佈施身體，並派人去取一把鋒利的鋸子。那人受到帝釋（梵文：Śakra，因陀羅）的加持而迷惑，迅速地取來鋸子。國王對大臣們說：『趁這個婆羅門還沒死，快點把我的下半身鋸下來給他！』聽到這話，所有人都驚恐地哭了起來。大臣大慧哭著勸阻，上師
【English Translation】 Due to sins, I have obtained such a situation.' After reciting these verses, he gradually went to the gate of the king's palace, and many people were amazed and followed him. The assembly of gods, nāgas, yakshas, etc., thought that King Śrī Sena (glorious army) was going to suffer, and they wailed. At that time, the entire Jambudvīpa (rose-apple continent) shook, and it became dark with smoke, and meteors fell, etc. At that time, Queen Jayāvatī (victorious light) was grieved by being separated from her husband, and she did not eat or drink. That hermit had compassion for her, thinking that he should restore King Śrī Sena, so he comforted the queen. He also said, 'This Jambudvīpa is shaking like this and covered with darkness, and soon some great beings will pass away.' Then, the half-bodied Brahmin was seen by the king from the palace, and the Brahmin begged the king for half of his body. The minister Mahāmati (great wisdom) said to the king, 'This is not a human being, but a flesh-eater. How can half a body live and speak?' The Brahmin said: 'I am not a flesh-eater, but a Brahmin. Because of poverty, I abandoned my wife and children, and I originally wanted to beg for wealth from King Śrī Sena, but the sun set and the city gate was closed, so I had to return to the house of good deeds to sleep. As a result, a tiger came and cut off half of my body with saw-like claws. At that time, I felt severe pain, but because I was bound by non-virtuous karma, I could not die, and I was very painful. At this time, I heard a goddess in the sky say that if I begged King Śrī Sena for half of his body, he would definitely give it. So I ignited the hope of living, and I was able to survive. I thought to myself, I don't have a lower body, how can I walk? Just as I was despairing, it happened that the sun rose, and these four relatives came. When they saw my pitiful appearance, they cried. In order to comfort them, I explained in detail the words of the goddess. They put me on a palanquin and carried me here.' After saying these things, his face was full of tears, and he also said some verses. After that, the king comforted the Brahmin, promised to give his body as a gift, and sent someone to fetch a sharp saw. That person was bewildered by the power of Śakra (Indra), and quickly brought the saw. The king said to the ministers, 'Before this Brahmin dies, quickly cut off my lower body and give it to him!' Hearing this, everyone was terrified and cried. The minister Mahāmati stopped him while crying, and the guru
ེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ཆད་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་ཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བརྒྱལ་ 15-2-143b ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤིང་མཁན་གཉིས་ལ་བཞིན་བཟང་དག་ངའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པའི་གྲོགས་བྱ་བའི་ཕྱིར་སོག་ལེ་འདིས་ངའི་ལུས་ཆོད་ལ་བྲམ་ཟེའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་གཉིས་ངུ་ཞིང་འཇུག་ཏུ་མ་འདོད་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་ལྟར་འཇུག་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏོང་བར་དགའ་བས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལས་བབ་མ་ཐག་ཏུ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་བ་དན་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ག་ལ་བ་དེར་འདུད་པར་གྱུར་པ་སོགས་ལྟས་དང་ངུད་མོའི་སྒྲ་སོགས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་རྒྱབ་ནས་བརྟེན། རྐང་པ་གཉིས་བརྐྱངས་ཏེ་གན་རྐྱལ་དུ་བཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་ས་ཆེན་པོ་གཡོས་ཤིང་། བཙུན་མོ་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ངུ་ཞིང་བྲང་བརྡུངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་སྡུག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲལ་བས་ན། དགེ་ཆོས་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱོས་ཞེས་གདམས་ནས་ཤིང་མཁན་དེ་གཉིས་ལ་མྱུར་དུ་ཆོད་ཅེས་སྨྲས་པ་བཞིན་བཅད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཟློག་སྟེ་འདི་ལྟར་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་གསོད་ན་ཁྱེད་ཅག་གཉིས་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པས་ས་འདིར་ཇི་ལྟར་བཞག །མི་གཏི་མུག་ཅན་ཁྱེད་གཉིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་བུ་བཞིན་མ་བསྐྱངས་སམ། ཞེས་ཀྱི་ཧུད་ལྷ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་སོག་ལེ་བཟུང་ནས་བཟློག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལ་སྨྲས་པ་བུ་ཞོག་མྱ་ངན་མ་བྱེད། སྡུག་ 15-2-144a པ་ཐམས་ཅད་འབྲལ་བ་ཡིན་པས་ངའི་ལུས་སློང་པ་ལ་བར་ཆད་མ་བྱེད་ཅིག །སྔོན་གྱི་ཚེ་ངའི་ལུས་སློང་བ་ལ། ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱས་པས། ངའི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གེགས་དང་། དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མང་པོ་སྐྱེས་སོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་བར་ཆད་མ་བྱས་ན་ཡུན་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ས་ཕྱོགས་འདིར་སྟག་མོ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་ལ་ལུས་བཏང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུར་ཞུགས་པ་ཕྱིར་ལུས་པར་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང་ང་ཤི་བི་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་སློང་བ་ཞིག་ལ་རང་གི་མིག་གཉིས་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་མཛེས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པ་འཕྲལ་དུ་སྦྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཟླ་འོད་དུ་གྱུར་པ་ན་བྲམ་ཟེ་དྲག་པོའི་མིག་ལ་མགོ་བྱིན་པ་དང་། ཤི་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ན་ཕུག་རོན་སྐྱབས་མེད་པ་ཁྲས་དེད་པ་དེ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ཤ་བཅད་ཅིང་བྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པས་ས་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དུ་རྐང་པ
【現代漢語翻譯】 བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་（智慧廣大者，菩薩名）因無法阻止他（指行刑者）『不要阻礙我成就菩提』，便昏厥倒地。然後，菩薩對兩位木匠和顏悅色地說：『爲了幫助我圓滿佈施波羅蜜多，請用這把斧頭砍我的身體，以滿足婆羅門的願望。』那兩人哭泣著不願動手，帝釋天（བརྒྱ་བྱིན་，Śakra，佛教的護法神）加持他們一定要這樣做。於是，菩薩歡喜地準備施捨自己的身體，剛從獅子座上下來，整個 Jambudvipa（འཛམ་བུའི་གླིང་，人世間）所有的傘蓋、旗幟、幡幢都朝著國王的宮殿彎曲，出現了種種異相和哭泣聲。然後，國王發願要證得無上菩提，一個侍從從背後扶著他，他伸直雙腿仰臥著，這時大地劇烈震動。妃嬪們聽到后，哭泣著捶胸頓足，向國王祈求，但因為一切痛苦都將遠離她們，所以國王告誡她們要謹慎行善，並命令兩位木匠趕快動手砍伐。智慧廣大者（菩薩名）阻止他們說：『如果你們殺了這位慈悲的偉大者，天龍八部怎麼會讓你們留在這片土地上？你們這兩個愚癡的人，這位偉大者不是像對待兒子一樣養育你們嗎？』他一邊哭喊著『吉呼德拉』，一邊抓住斧頭阻止他們。菩薩對他說：『孩子，放下吧，不要悲傷。一切痛苦都將遠離，不要阻礙我施捨身體。』過去我施捨身體時，天女們曾來阻礙，導致我證得無上菩提的障礙，也因此產生了她們的許多罪業。如果天女們當時沒有阻礙，我很快就能證得無上菩提。在這個地方，我曾因飢餓的老虎威脅而施捨身體，導致慈悲的菩薩進入了四十劫，現在又被拉回來了。此外，我曾轉世為希毗王（ཤི་བི་，Śibi，印度傳說中的國王），立即將自己像藍色蓮花一樣美麗無瑕的雙眼佈施給一位前來乞討的老婆羅門。當轉世為月光國王時，將頭施捨給一位兇惡的婆羅門；當轉世為希毗王時，爲了保護被老鷹追趕的無助鴿子，割下自己的肉佈施。此外，因為我渴望證得無上圓滿菩提，所以就在這片土地上，我的雙腳…… Great Wisdom (Blo gros chen po, name of a Bodhisattva) fainted and fell to the ground because he could not stop him (referring to the executioner) from saying, 'Do not hinder me from attaining Bodhi.' Then, the Bodhisattva said to the two carpenters with a kind face: 'In order to help me perfect the pāramitā (ཕར་ཕྱིན་，波羅蜜多，perfection) of giving, please use this axe to cut my body to fulfill the Brahmin's wish.' The two of them cried and were unwilling to do it, but Śakra (བརྒྱ་བྱིན་,帝釋天, Buddhist protector deity) blessed them to do so. Then, the Bodhisattva joyfully prepared to give away his body. As soon as he came down from the lion throne, all the parasols, banners, and flags of the entire Jambudvipa (འཛམ་བུའི་གླིང་, the human world) bowed towards the king's palace, and various omens and cries appeared. Then, the king made a vow to attain Anuttarā-samyak-sambodhi (無上菩提). An attendant supported him from behind, and he lay on his back with his legs straight. At this time, the earth shook violently. When the concubines heard this, they cried and beat their chests, begging the king, but because all suffering would be separated from them, the king warned them to be careful in doing good deeds, and ordered the two carpenters to cut quickly. Great Wisdom (name of Bodhisattva) stopped them and said: 'If you kill this compassionate great being, how will the nāgas (ཀླུ་，龍族) and other deities let you stay on this land? You two foolish people, hasn't this great being raised you like sons?' While crying out 'Jihudela,' he grabbed the axe and stopped them. The Bodhisattva said to him: 'Child, put it down, don't be sad. All suffering will be separated, don't hinder me from giving my body.' In the past, when I gave my body, the goddesses came to hinder me, which caused obstacles for me to attain Anuttarā-samyak-sambodhi, and also caused many sins for them. If the goddesses had not hindered me at that time, I would have attained Anuttarā-samyak-sambodhi soon. In this place, I gave my body because of the threat of a hungry tiger, which caused the compassionate Bodhisattva to enter forty kalpas (劫，aeon), and now it has been pulled back. In addition, I was once reborn as King Śibi (希毗王), and immediately gave my beautiful and flawless eyes, like blue lotuses, to an old Brahmin who came to beg. When I was reborn as King Moonlight, I gave my head to a fierce Brahmin; when I was reborn as King Śibi, I cut off my own flesh and gave it to protect the helpless pigeon chased by the hawk. Furthermore, because I desire to attain Anuttarā-samyak-sambodhi, so in this very place, my feet...'
【English Translation】 Blo gros chen po (Great Wisdom, name of a Bodhisattva) fainted and fell to the ground because he could not stop him (referring to the executioner) from saying, 'Do not hinder me from attaining Bodhi.' Then, the Bodhisattva said to the two carpenters with a kind face: 'In order to help me perfect the pāramitā (perfection) of giving, please use this axe to cut my body to fulfill the Brahmin's wish.' The two of them cried and were unwilling to do it, but Śakra blessed them to do so. Then, the Bodhisattva joyfully prepared to give away his body. As soon as he came down from the lion throne, all the parasols, banners, and flags of the entire Jambudvipa bowed towards the king's palace, and various omens and cries appeared. Then, the king made a vow to attain Anuttarā-samyak-sambodhi. An attendant supported him from behind, and he lay on his back with his legs straight. At this time, the earth shook violently. When the concubines heard this, they cried and beat their chests, begging the king, but because all suffering would be separated from them, the king warned them to be careful in doing good deeds, and ordered the two carpenters to cut quickly. Great Wisdom (name of Bodhisattva) stopped them and said: 'If you kill this compassionate great being, how will the nāgas and other deities let you stay on this land? You two foolish people, hasn't this great being raised you like sons?' While crying out 'Jihudela,' he grabbed the axe and stopped them. The Bodhisattva said to him: 'Child, put it down, don't be sad. All suffering will be separated, don't hinder me from giving my body.' In the past, when I gave my body, the goddesses came to hinder me, which caused obstacles for me to attain Anuttarā-samyak-sambodhi, and also caused many sins for them. If the goddesses had not hindered me at that time, I would have attained Anuttarā-samyak-sambodhi soon. In this place, I gave my body because of the threat of a hungry tiger, which caused the compassionate Bodhisattva to enter forty kalpas, and now it has been pulled back. In addition, I was once reborn as King Śibi, and immediately gave my beautiful and flawless eyes, like blue lotuses, to an old Brahmin who came to beg. When I was reborn as King Moonlight, I gave my head to a fierce Brahmin; when I was reborn as King Śibi, I cut off my own flesh and gave it to protect the helpless pigeon chased by the hawk. Furthermore, because I desire to attain Anuttarā-samyak-sambodhi, so in this very place, my feet...'
་དང་ལག་པ་དག་བུ་དང་ཆུང་མ་སྟོང་ཕྲག་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་བྱས་ན་སུས་ཀྱང་བར་ཆད་མ་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་བར་ཆད་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་ནས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ལ་དད་པ་སྐྱེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོས་བོར་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་ཚིག་སྣ་ཚོགས་བརྗོད་དོ། །དེ་གཉིས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྨོངས་པར་བྱས་པས་དེ་བཞིན་ཤིང་མཁན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སོག་ལེས་བཏབ་སྟེ། ལྟེ་བ་བཅད་པ་ལས་ཁྲག་ཆེན་པོ་འབབ་པ་མཐོང་ནས་བློ་གྲོས་ཆེན་ 15-2-144b པོ་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་ངུ་ཞིང་མཆི་མ་བླགས་སོ། །དེ་མཐོང་ནས་མི་རྣམས་ཀྱང་ཤས་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་རྨོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་ལ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པ་མཐོང་ནས་འདི་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ལུས་ལ་ཚོར་བ་དྲག་པོའི་ལས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་སྲོག་མི་འཇིགས་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིང་མཁན་གཉིས་ཀྱིས་སོག་ལེ་རྣོན་པོས་བཅད་པའི་ཚོར་བ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་དང་། བརྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སློང་བ་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་བསམ་པ། ངས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པས་ལུས་ཕྱོགས་གཅིག་བཅད་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལྟར་སྐྱེ་ན། སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་སྙམ་དུ། རང་གི་སེམས་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་གོ་ཆ་བགོ་བའི་དམ་བཅའ་དྲག་པོས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་མ་ཐག་ཏུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་བཅད་པའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འཕྲལ་དུ་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་ལུས་བཅད་པའི་ཚོར་བ་འགག་པར་འགྱུར། སོག་ལེ་བཏོན་པར་མ་གྱུར་ཏམ་སྙམ་ནས་སོག་ལེ་དེ་ལ་བལྟས་སོ། །བལྟས་ནས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་ཡིད་མི་བདེ་བས་འདར་བར་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས་སྨྲས་པ། ཉམ་ཆུང་གི་ནད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་འདར། ཁྱོད་ནི་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་ 15-2-145a ས་སྟེང་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ན་འགྱོད་པར་མི་རིགས་ཏེ་ཁྱོད་རྫུན་དུ་མ་གྱུར་ཏམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་དེའི་ཕྱིར་ལུས་འདར་བ་དང་འགྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོག་ལེ་འདི་ངའི་ལུས་ཕྱེད་སྨད་ལ་ཚབས་ཆེར་ཞུགས་ཀྱང་མ་ཆོད་པ་དང་། དེ་ལ་ངས་སྦྱིན་པ་མི་རྫོགས་པ་དང་། སློང་བའི་རེ་བ་ཡོངས་སུ་མི་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ་ལུས་འདར་གྱིས་སོག་ལེས་དྲག་ཏུ་གཅོད་པར་མི་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོས་པས་བརྒྱ་བྱིན་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏེ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྨོངས་པར་བྱས་པའི་མི་གཉིས
【現代漢語翻譯】 即使佈施了孩子、妻子和成千上萬的財物，也沒有人阻礙他。因此，你也不要阻礙他。』然後，大智慧者對菩薩的行為生起了信心，心想：『恐怕會被這位偉大的法王所拋棄。』於是說了很多種話。這兩個人被帝釋天（Śakra，天神之王）迷惑了，就這樣，這兩個木匠用鋸子鋸他，從肚臍被切開的地方流出了大量的血，大智慧者倒在了地上。空中的天神們也哭泣著，流下了眼淚。看到這種情況，人們也大多感到痛苦和迷惑。帝釋天看到大眾因菩薩的苦難而悲傷，心想：『對這樣偉大的聖者施加劇烈的痛苦，不是一件好事。現在應該想辦法讓他免於死亡。』 然後，菩薩被兩個木匠用鋒利的鋸子鋸開，感受到劇烈的痛苦，但他以堅定的力量生起了慈悲心，心想：『我認識到輪迴的過患，以堅定的精進力，身體被切開一部分就產生這樣的痛苦，更何況大多數眾生墮入地獄，遭受極大的痛苦呢？』於是，他下定決心，爲了所有眾生的利益而披上盔甲，爲了消除所有眾生的痛苦而發願。就在他發願的那一刻，菩薩身體被切割的痛苦立刻消失了。然後，菩薩心想：『為什麼我身體被切割的痛苦消失了？難道鋸子被拿走了嗎？』於是他看著鋸子，看著看著，因為極度的不悅而顫抖起來。帝釋天知道他的想法，說道：『像虛弱的病人一樣，國王為什麼顫抖？你不是已經名揚天下了嗎，佈施一切，不應該後悔，難道你是虛假的嗎？』菩薩說道：『婆羅門，我不是因為這個而顫抖和後悔，而是因為這鋸子已經深深地鋸入了我的身體一半，卻沒有斷開，我擔心我的佈施不圓滿，不能完全滿足乞求者的願望，我不是因為身體顫抖而不願意鋸子猛烈地切割。』聽到這些話，帝釋天感到非常驚訝，一句話也說不出來。被帝釋天迷惑的兩個人。
【English Translation】 Even if he gave away his children, wives, and thousands of possessions, no one would hinder him. Therefore, you should not hinder him either.' Then, the great wise one developed faith in the conduct of the Bodhisattva (bodhi-sattva, a being on the path to enlightenment), thinking, 'I fear that I will be abandoned by this great Dharma king.' Thus, he spoke various words. These two were deluded by Śakra (king of the gods), and so, the two carpenters sawed him. Seeing a great amount of blood flowing from where the navel was cut, the great wise one fell to the ground. The gods in the sky also wept and shed tears. Seeing this, the people also mostly suffered and became bewildered. Śakra, seeing the great assembly of beings afflicted by the suffering of the Bodhisattva, thought, 'It is not good to inflict such intense suffering on the body of such a great being. Now, I must find a way to prevent his death.' Then, the Bodhisattva, being afflicted by the intense pain of being cut by the two carpenters with a sharp saw, and with steadfast strength, generated a mind of loving-kindness, thinking, 'Having understood the faults of samsara (cyclic existence), and with steadfast diligence, if such suffering arises from cutting off one part of the body, what need is there to mention the suffering of most sentient beings who are born in hell?' Then, he made a strong vow to don the armor for the benefit of all sentient beings, and as soon as he made the aspiration to eliminate the suffering of all sentient beings, all the pain of the Bodhisattva's body being cut was immediately cut off. Then, the Bodhisattva thought, 'Why has the pain of my body being cut ceased? Has the saw been removed?' So he looked at the saw. As he looked, he began to tremble with extreme displeasure. Śakra, knowing his thoughts, said, 'Like a weak patient, why does the king tremble? You are famous throughout the land for giving everything away, you should not regret it, are you being false?' The Bodhisattva said, 'Brahmin, I am not trembling or regretting for that reason, but because this saw has deeply penetrated half of my body and has not yet severed it, and I fear that my giving will not be complete, and that the hopes of the beggars will not be completely fulfilled. It is not that I am unwilling for the saw to cut fiercely because my body is trembling.' Hearing these words, Śakra was greatly astonished and said nothing. The two people who were deluded by Śakra.
་ཀྱིས་སོག་ལེ་རྣོན་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ཀྱི་རོ་སྨད་ཆོད་མ་ཐག་ཏུ་སའི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་དང་འགུལ་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་ལུས་བཅད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་སེམས་པར། རིངས་པར་སྐྱེས་བུ་དེ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ངའི་ལུས་དེ་བྲམ་ཟེའི་ལུས་ལ་སྦྱོར་ཅིག །དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་འབྱོར་ཏེ་རྨ་མེད་ཅིང་མདོག་འདྲ་བར་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཁྲི་ལས་ལངས་ནས་འཆག་ཅིང་འདུག་ལ་ལངས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་སློང་བ་པོའི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་མཐོང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ངལ་བ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་ཏེ་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་ངས་བྲམ་ཟེ་འདི་ལ་ལུས་བྱིན་ཅིང་སྡུག་པའི་སྲོག་གི་འཇིགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས། བྲམ་ཟེ་འདི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ། 15-2-145b ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས། ཚོར་བ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པ་བྱས་ནས་མིག་བཙུམས་ཏེ་བརྒྱལ་བས་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ལ་འཕྲལ་དུ་སྟོབས་སྐྱེད་པ་དང་འཚོ་བའི་སྨན་གྱིས་གསོས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ས་ལན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །འཇིགས་སུ་རུང་བའི་སྤྲིན་དང་སྐར་མདའ་དང་ཕྱོགས་སྟེམ་པ་དང་། ལྷའི་རྔ་བརྡུངས་བར་གྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་མུན་པ་མུན་ནག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་དང་མེ་ཏོག་དང་གོས་འཐོར་ལ་ལྷའི་རོལ་མོ་རྡུང་ངོ་། །འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་དེར་ཡུད་ཙམ་ཞིག་རྨོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །གྲོང་ཁྱེར་དེའི་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་ཕྱེད་པ་མཐོང་ནས། ཀྱི་ཧུད་ལྷ་བསད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཞེས་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། །ལ་ལ་ནི་འགྲེ་ཞིང་ལྡོག །ལ་ལ་ནི་ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་སོགས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་བུ་བཞི་དང་བཅས་པས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་དེ་མི་སྣང་བར་བྱས་ནས། རང་གི་གཟུགས་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་ནི་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཏེ་བྲམ་ཟེ་མ་ལགས། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ། རང་གི་ལུས་ལ་མ་ཆགས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་སྦྱིན་ལ་དགའ་བ་ལེགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་ 15-2-146a བཅོམ་ཡང་སྙིང་རྗེས་རང་ལུས་སྦྱིན་པ་ལས་མི་ལྡོག་པ་དེ་ནི་ལེགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ལ་དྲི་ཡིས། ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་དཀ
【現代漢語翻譯】 當索格勒（藏語地名）用鋒利的刀砍斷菩薩（梵文 Bodhisattva，覺悟有情）身體的下半部分時，立即將其放在地上並開始搖晃。菩薩沒有在意自己身體被切割的痛苦，而是迅速對那兩個人說：『請將我的身體與婆羅門（梵文 Brahman，印度教僧侶）的身體連線起來。』他們也照做了。剛一連線，身體就恢復了，看起來沒有傷痕，顏色也一樣。爲了讓菩薩高興，他們從座位上站起來，行走、坐下、站立。菩薩看到乞討者的願望實現了，心中充滿了喜悅，心想：『我的努力有了結果，我的願望完全實現了。』我將身體佈施給這位婆羅門，從痛苦的死亡恐懼中完全拯救了他，以此善根，愿我獲得無上菩提（梵文 Anuttara-samyak-sambodhi，無上正等正覺），並將這位婆羅門從輪迴的痛苦中解脫出來， 安置於極樂的涅槃（梵文 Nirvana，寂滅）之中。』說完，他因劇烈的疼痛而感到痛苦，心中渴望著菩提，閉上眼睛昏迷了過去。然後，因陀羅（梵文 Indra，帝釋天）立即用力量和生命的藥物滋養了菩薩的身體。那時，大千世界（梵文 Sahā loka-dhātu，娑婆世界）發生了六種震動，發出了巨大的聲音。出現了可怕的雲彩、流星和方向錯亂，天鼓也被敲響，整個世界陷入了黑暗之中。空中的天人們發出了嘈雜的聲音，散落著鮮花和衣物，演奏著天樂。閻浮提（梵文 Jambudvipa，南贍部洲）的所有人都暫時感到困惑。那個城市裡的成千上萬的生物看到了菩薩被切成兩半的身體，發出了『哎呀，殺害神靈真是太痛苦了！』的聲音。有些人翻滾，有些人哀嚎。然後，天帝因陀羅帶著四個天子，將婆羅門的裝束隱藏起來，顯現出自己的身形，對菩薩說：『偉大的國王，我就是天帝因陀羅，不是婆羅門。偉大的國王，太好了！你精進努力，不執著于自己的身體，對一切眾生充滿慈悲，樂於佈施，太好了！即使被劇烈的痛苦 折磨，也毫不退縮地以慈悲心佈施自己的身體，真是太好了！偉大的國王，我問你，你如此艱難地…
【English Translation】 As soon as Sogle (a place in Tibetan) cut off the lower part of the Bodhisattva's (Sanskrit Bodhisattva, an enlightened being) body with a sharp knife, he immediately placed it on the ground and it began to shake. The Bodhisattva, not minding the pain of his body being cut, quickly said to the two men: 'Please connect my body to the body of the Brahmin (Sanskrit Brahman, a Hindu priest).' They did so. As soon as they were connected, the body recovered, appearing without scars and of the same color. To make the Bodhisattva happy, they stood up from their seats, walked, sat, and stood up. Seeing that the beggar's wish had been fulfilled, the Bodhisattva was filled with joy and thought: 'My efforts have borne fruit, and my wish has been completely fulfilled.' I have given my body to this Brahmin, completely saving him from the painful fear of death, and with this root of virtue, may I attain Anuttara-samyak-sambodhi (Sanskrit Anuttara-samyak-sambodhi, unsurpassed complete enlightenment), and liberate this Brahmin from the suffering of samsara, And place him in the bliss of Nirvana (Sanskrit Nirvana, extinction).』 Having said this, he was tormented by intense pain, and with his mind longing for Bodhi, he closed his eyes and fell into a coma. Then, Indra (Sanskrit Indra, the lord of the gods) immediately nourished the Bodhisattva's body with strength and life-giving medicine. At that time, the great thousand world (Sanskrit Sahā loka-dhātu, the Saha world) shook in six ways, and a great sound was emitted. Terrible clouds, meteors, and disoriented directions appeared, and the heavenly drums were also beaten, and the whole world was plunged into darkness. The gods in the sky made noisy sounds, scattering flowers and clothes, and playing heavenly music. All the people of Jambudvipa (Sanskrit Jambudvipa, the southern continent) were temporarily confused. The hundreds of thousands of creatures in that city saw the Bodhisattva's body cut in half and cried out, 'Alas, killing the gods is so painful!' Some rolled around, and some wailed. Then, the lord of the gods, Indra, with four sons of the gods, hid the Brahmin's attire, revealed his own form, and said to the Bodhisattva: 'Great King, I am the lord of the gods, Indra, not a Brahmin. Great King, well done! You are diligent and do not cling to your own body, you are full of compassion for all beings, and you are happy to give, well done! Even when tormented by intense suffering, You do not retreat from giving your own body with compassion, that is very good! Great King, I ask you, you so difficultly…
འ་བའི་བརྩོན་པ་འདིས་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་འདིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་རང་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་སེམས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གྱུར་ཏེ་འགྱོད་པར་མ་གྱུར་གྲང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ངའི་ལུས་ཕྱེད་བཅད་པ་འདི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་ཞོག་ཅིག །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལུས་ཕྱེད་དེ་གནས་ཇི་ལྟ་བར་བཞག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བཞག་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་འདོད་གྱུར་ན། །སྙིང་རྗེས་ལུས་ནི་བཏང་བས་ན། །སེར་སྣ་མེད་ཅིང་ཞུམ་མེད་དེ། །དེང་ནི་འགྱོད་པར་གྱུར་པ་མེད། །འགྱོད་པའི་སེམས་ཀྱང་མེད་གྱུར་ན། །བདེན་ཚིག་འདི་དང་ལེགས་བྱས་པས། །བརྒྱ་བྱིན་དེང་ནི་ང་ཡི་ལུས། །འདི་ནི་སྔོན་གྱི་ཇི་བཞིན་དུ། །དབང་པོ་མ་ལུས་རྫོགས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུས་སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དག་གིས་དེ་མཐོང་ནས་ཅ་ཅོ་བསྒྲགས་ཤིང་ངོ་མཚར་བ་དང་བཅས་ཏེ་དགའ་བའི་སྒྲས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏོ། ། 15-2-146b བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྔགས་ཤིང་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་དུ་བབ་སྟེ་བདག་གིས་ཉམས་བསྐྱེད་པའི་བསམ་པས་ཚོར་བ་དྲག་པོའི་ལས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་མཛད་པ་ལ་བཟོད་པར་དགོངས་ཤིང་ནམ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་བདག་ལ་ཡང་དགོངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་བཟོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་ངས་ཀྱང་དྲན་པར་བྱའོ། །བར་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་ནམ་མཁའི་ལས་ལྷའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་བབ་ཅིང་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་དང་། ལྷའི་སྣང་བས་ཀྱང་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རི་ལ་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་དེས་ངོ་མཚར་དེ་མཐོང་ནས་འདི་ཅིའི་ཡིན་སྙམ་མོ། །དྲང་སྲོང་དེ་ལ་བསྟི་གནས་ན་གནས་པའི་ལྷ་གཞན་གྱིས་གཏམ་འདི་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། དྲང་སྲོང་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དཀའ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བ་སྤུ་ལྡང་ཞིང་བཀུར་བར་འོས་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོའོ་སྙམ་དུ། དྲང་སྲོང་དེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པས་བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ཁྲིད་དེ་རིངས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐད་དུ་ཕྱིན་ནས། རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བར་བྱས་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷན་ཅིག་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་ནས་བཙུན་མོ་སླར་ཕུལ་ཞིང་། ནམ་དུའང་གཞན་ལ་མ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དང་ལྷའི་དབང་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་རྒྱལ་པ
【現代漢語翻譯】 阿阇世王問道：『以這樣的精進，您想要成就什麼呢？』菩薩回答說：『 कौशिका (Kauśika，帝釋天名)，我將通過這佈施獲得無上圓滿的菩提，並將眾生從輪迴中解脫出來。』帝釋天問道：『你將整個身體佈施出去，你的心沒有改變，沒有後悔嗎？』菩薩回答說：『沒有後悔。』帝釋天問道：『如何得知呢？』菩薩回答說：『就像我這被切成兩半的身體，讓它恢復原狀吧。』然後，帝釋天將那半截身體恢復原狀。菩薩對一切眾生懷著慈愛之心，說了這偈頌：『如果想要獲得菩提，以慈悲心佈施身體，既不吝嗇也不畏懼，如今也不會後悔。如果沒有後悔之心，以此真實語和善行，帝釋天，現在我的身體，恢復到以前一樣，所有感官都完整無缺吧！』剛說完，菩薩的身體就恢復到以前一樣了。天空中的諸神和廣大的民眾看到這一幕，都驚歎不已，歡呼雀躍。 帝釋天讚歎菩薩，眼淚如雨般落下，說道：『我以考驗您的想法，讓您感受強烈的痛苦，請您原諒。當您成佛時，也請記得我。』菩薩回答說：『 कौशिका (Kauśika，帝釋天名)，我答應你，我會記住的。』這時，憑藉菩薩的力量，整個 Jambudvipa (འཛམ་བུའི་གླིང་，Jambudvipa，贍部洲) 的天空中下起了天界的珍寶雨，充滿了各種裝飾品，也被天界的光芒照亮。然後，住在山裡的仙人看到了這奇特的景象，心想這是怎麼回事呢？住在仙人住所的另一位神詳細地告訴了他這件事。那些仙人對菩薩的苦行感到震驚，心想這位是值得尊敬的偉大有情。於是，那位仙人帶著五百眷屬，帶著妃子勝光，迅速來到菩薩面前，與國王交換了生命，並與帝釋天一起說了偈頌，然後將妃子歸還，並祈求永遠不要再將她給予他人。仙人和天神祈求國王。
【English Translation】 King Ajase asked: 'What do you seek to accomplish with this effort?' The Bodhisattva replied: 'Kauśika (name of Indra), with this giving, I will attain unsurpassed perfect enlightenment and liberate sentient beings from samsara.' Indra asked: 'Having given away your entire body, has your mind not changed, have you not regretted it?' The Bodhisattva replied: 'There is no regret.' Indra asked: 'How can one know?' The Bodhisattva replied: 'Just as this half of my body has been cut off, let it be restored to its original state.' Then, Indra restored the half of the body to its original state. The Bodhisattva, with a mind of loving-kindness towards all sentient beings, spoke this verse: 'If one desires enlightenment, by giving up the body with compassion, being neither miserly nor timid, then there is no regret now. If there is no regret in the mind, by this true word and good deed, Indra, now may my body be, as it was before, complete with all faculties!' As soon as he spoke, the Bodhisattva's body became as it was before. The gods of the sky and the great assembly of beings, seeing this, exclaimed and were filled with wonder and joy. Indra praised the Bodhisattva, and tears fell like rain, saying: 'I, with the intention of testing your resolve, have caused you to experience intense suffering, please forgive me. When you become a Buddha, please remember me as well.' The Bodhisattva replied: 'Kauśika (name of Indra), I promise, I will remember.' At that moment, by the power of the Bodhisattva, throughout Jambudvipa (འཛམ་བུའི་གླིང་，Jambudvipa, the continent of Jambudvipa), a rain of celestial jewels fell from the sky, filled with various ornaments, and was illuminated by the light of the gods. Then, the hermit living in the mountains saw this wondrous sight and wondered what it was. Another god living in the hermit's abode explained the matter in detail to the hermit. Those hermits were astonished by the Bodhisattva's asceticism, thinking, 'This is a great being worthy of respect.' Then, that hermit, along with five hundred attendants, taking the queen, Gyalwai Od (Victorious Light), quickly went to the Bodhisattva, exchanged lives with the king, and together with Indra spoke verses, then returned the queen, and requested that she never be given to another. The hermit and the lord of the gods made a request to the king.
ོས་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁས་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོས་ལས་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སེང་གེའི་ཁྲི་ཤོམས་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་ 15-2-147a ལྷའི་སེང་གེའི་ཁྲི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཛེས་པ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་རང་ཉིད་ཀྱི་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཟུང་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་སྟེ། ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྷའི་རོལ་མོ་རྣམས་བརྡུང་བཞིན་བསྙེན་བཀུར་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏོ། །སྐབས་དེར་ས་གཡོ་བ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབབས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་ལྷ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་བཅས་པ་རང་གི་གནས་སུ་དོང་ཞིང་། དྲང་སྲོང་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་ནས་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་མངོན་པར་བཏུད་ཅིང་། ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། འཛམ་གླིང་གི་དམན་པ་དང་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནོར་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཞག་ཏེ་འདོད་པའི་ལྷའི་གནས་རིས་དྲུག་ཏུ་བཀྱེ་ནས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རྣམས་དང་དེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དུས་བྱས་ཏེ་དགའ་ལྡན་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་འདི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གྱི་སྡེར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། བཙུན་མོ་རྒྱལ་བའི་འོད་ནི་གྲགས་འཛིན་མ་དང་། བློན་པོའི་མཆོག་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེའི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ལྷ་བརྒྱ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་དང་། དེ་དུས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ནི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ངའི་ཐད་དུ་འོངས་པའི་མ་ག་དྷའི་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་འདི་ 15-2-147b རྣམས་ཡིན་ནོ། །རི་ལ་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ནི་མོ་འགལ་བུ་དང་། བཙུན་མོ་སླང་བའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ནི་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ས་འཚོ་མ་དང་། ཤིང་མཁན་གཉིས་པོ་ནི་ལྷས་བྱིན་དང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་འདི་གཉིས་ཏེ། སྨོན་ལམ་དེའི་དབང་གིས་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為金色王 གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐུབ་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་དང་མངའ་ཐང་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ཞིང་ཤོ་གམ་སོགས་མི་ལེན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ལྟས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆར་མི་འབབ་པས་མུ་གེ་འབྱུང་བར་སྨྲས་པ་དང་
【現代漢語翻譯】 他們沒有說話，表示預設。然後，帝釋天按照所說的，安排了各種事務，包括準備獅子寶座，並親自為國王賜予吉祥的灌頂。正如所說，天界的獅子寶座以各種珍寶裝飾，顯現出來。帝釋天親自用雙手扶持，將國王安置在獅子座上，與成百上千的天人一同敲響天樂，以盛大的敬意為國王灌頂。當時，大地震動，天降花雨。之後，帝釋天與成百上千的天人返回自己的住所。那些仙人也讚頌菩薩后，返回自己的住所。然後，菩薩，也就是國王吉祥軍，受到廣大民眾的敬仰，長久地統治著國家，用財富滿足了世間所有貧困和不幸的人，引導他們行持十善業，並將他們安置在六慾天中。在另一個時期，他和成百上千的眾生一同去世，轉生到兜率天。因此，當這位導師轉世為吉祥軍國王時，王妃勝光是持鬘女，大臣中的佼佼者大慧是舍利弗比丘，當時的帝釋天是持力國王，三十三天眾是與持力國王一同見到真諦的百千天人，當時的城市居民是與持力國王一同來到我面前的摩揭陀國的婆羅門和居士們。住在山裡的仙人是目犍連，迎娶王妃的婆羅門童子是釋迦族的女兒地護，兩位木匠是提婆達多和拘迦梨迦。由於這些願力的影響，才顯現出如此這般的如來神變。' 此外，在過去，當人們的壽命長達八萬四千歲時，世尊曾是名為金色王的國王，他擁有廣大的身形、權勢和財富，滿足所有人的願望，不收取任何費用。當時，在另一個時期，精通占相的婆羅門預言說，十二年內不會下雨，將會發生饑荒。
【English Translation】 They remained silent, thus consenting. Then, the Lord of the Gods, as he had spoken, arranged various tasks, including preparing a lion throne and personally bestowing the royal consecration upon the king. As it was said, the celestial lion throne, adorned with various jewels, manifested. Indra himself, holding him with both hands, placed him upon the lion throne, and together with hundreds of thousands of gods, playing celestial music, he consecrated the king with great reverence. At that time, the earth shook and a rain of flowers fell. Thereafter, the Lord of the Gods, along with hundreds of thousands of gods, returned to his own abode. Those hermits also praised the Bodhisattva and returned to their own abodes. Then, the Bodhisattva, King Shri Dpa, was greatly revered by the vast assembly of people, and for a long time he ruled as a king of Dharma, satisfying all the poor and destitute in the world with wealth, establishing them on the path of the ten virtues, and placing them in the six desire realms. At another time, he and hundreds of thousands of beings passed away together and were born in the Tushita heaven. Thus, when this teacher became King Shri Dpa, the queen Gyalwai Od was Grakdzinma, the chief of ministers Lodro Chhenpo was the monk Sharibu, and the Indra of that time was King Zukchen Nyingpo, and all the gods of the Thirty-Three were those hundred thousand gods who saw the truth together with King Zukchen Nyingpo, and the assembly of townspeople at that time were these Magadha Brahmins and householders who came to me together with King Zukchen Nyingpo. The hermit dwelling in the mountains was Mo'galbu, the Brahmin boy who courted the queen was Shakya's daughter Sa'tshoma, and the two carpenters were Lhasbyin and Kokalika. Due to the power of those prayers, such miracles of the Tathagata occurred here.' Furthermore, in a past age when people lived for eighty-four thousand years, the Blessed One himself was a king named Golden Hue (རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་), possessing great form, power, and wealth, giving whatever was desired to all, and not taking taxes or anything else. At that time, on another occasion, Brahmins skilled in omens foretold that there would be no rain for twelve years, and a famine would occur.
། རྒྱལ་པོ་དེ་མི་དགའ་ཞིང་བསམས་པ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱུག་པོ་རྣམས་འཚོ་ཡི། དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ག་བྱེད་སྙམ་དུ། འཛམ་གླིང་གི་ཟས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་བང་བར་བརྩིགས་ནས། རྩིས་པ་རྣམས་ལ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་བརྩིས་ལ་བཟའ་བ་མཉམ་བར་འགེད་དོ། །དེར་ལོ་བཅུ་གཅིག་གི་བར་དུ་སུ་ཡང་མ་ཤི་ལ། ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག་ཙམ་ལྷག་པ་ནས་གཅིག་ལྷག་པའི་བར་དུ་མི་མང་པོ་ལྟོ་བཀྲེས་པས་ཤིའོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་དོ། །རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ལ་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མ་བྲེ་ཆུང་གང་ཁོ་ན་ལུས་སོ། །དེའི་ཚེ་བསྐལ་པ་བཞི་བཅུར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་མི་མཇེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་སེམས་ 15-2-148a དེས་ནགས་ཁྲོད་ཞིག་ན་མ་དང་བུ་གཉིས་ཉལ་པོ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། ཨེ་མ་ཉོན་མོངས་པ་ཟླ་བ་དགུར་དེའི་ལྟོར་གནས་ཤིང་ནུ་མ་འཐུངས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད། འདི་འདྲའི་ཆོས་མིན་ལ་ཆགས་པ་སོགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་མི་སྤྲོ་ཡི། བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་བསྒྲུབ་པོ་སྙམ་ནས་ཤིང་དྲུང་ཞིག་ཏུ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་རྗེས་སུ་ལྟ་བས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ། །དེ་འདི་སྙམ་སྟེ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དཀའ་བ་མང་ཞིག་སྤྱད་ན་སུ་ལ་ཕན་པ་མ་བྱས་ཏེ། བདག་དེང་སུ་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་སུ་ལ་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་ཟའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ལྷའི་མིག་གིས་འཛམ་གླིང་འདིར་བལྟས་པས་ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མཐོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ལ་ཟས་ལྷག་བྲེ་ཆུང་གང་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བདག་གིས་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་བླངས་ཏེ་ཟའོ་སྙམ་ནས། ནམ་མཁའ་ལ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ་འཕུར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གསེར་ཅན་དུ་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་བློན་པོ་ལྔ་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ན་འཁོད་པ་དེར་བབ་ནས་གཏམ་བྱས་ཏེ་ཟས་ཀྱི་ཕྱིར་འོང་བར་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་མཆི་མ་ཕྱུངས་ཏེ་བདག་འདི་ལྟར་འཛམ་གླིང་ལ་དབང་བྱས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་གཅིག་ལ་བསོད་སྙོམས་དབུལ་བར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་མོ། །མཛོད་པ་ལ་ཁྱིམ་ན་བཟའ་བཏུང་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་དྲང་སྲོང་འདི་ལ་འབུལ་ལོ། །དེས་སྨྲས་པ་ལྷ་ཉིད་མཁྱེན་ཏེ། ཟས་ཐམས་ཅད་ཟད་ནས་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་བཤོས་ལྷག་མ་བྲེ་གང་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོ་འདི་སྙམ་དུ་ཟོས་ན་འཚོ་སྟེ་མ་ཟོས་ན་ངེས་པར་འཆིའོ་སྙམ་མོ། །ཡང་བསམས་པ། 15-2-148b ཟོས་ཀྱང་ངེས་པར་འཆི་ན་འཚོ་བས་ཆོག་གི། འདི་འདྲའི་ཡོན་གནས་ལ་ཕུལ་ལོ་སྙམ་ནས་འཁོར་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། ཀྱི་ཧུད་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་གི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཐ་མ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རངས་པར་གྱིས་ཤིག །དགེ་བའི་རྩ་བ་འདིས་འཛམ་གླིང་གི་
【現代漢語翻譯】 國王聽后不高興地想：『如果這樣，富人就能活下去，窮人該怎麼辦呢？』於是，他收集了整個世界的食物，堆積成倉庫，命令會計師們計算世界上的所有人，然後平均分配食物。這樣過了十一年，沒有人死去。到了第十二年，還剩下十一個月到一個月的食物時，許多人因飢餓而死去。那時，整個世界的食物都耗盡了。國王金色的身體只剩下一小撮食物的殘渣。 那時，一位要用四十大劫來修行的菩薩來到了這個娑婆世界。菩薩看到森林裡一對母子在睡覺，心想：『唉，煩惱在母親的肚子里住了九個月，喝著母親的乳汁，卻還這樣對待母親。我不願意爲了這些執著于非正法等的眾生而修行菩薩行，我還是隻為自己修行吧。』於是，他在一棵樹下，通過觀察五蘊的生滅，獲得了獨覺的菩提。他心想：『我爲了眾生修行了這麼多的苦行，卻沒有利益到任何人。我現在應該憐憫誰，向誰乞食呢？』他用天眼觀察這個世界，看到所有的食物都耗盡了，只剩下國王金色的一小撮食物殘渣。然後他想：『我應該憐憫他，向他乞食。』於是，他像天鵝王一樣飛向天空，來到國王金色的王宮，國王金色和五千大臣正坐在樓上的宮殿里。他降落在那裡，告訴國王他是來乞食的。國王流著眼淚說：『我雖然統治著整個世界，卻無法供養一位苦行者。』他命令管家：『如果家裡還有一點食物，就供養給這位苦行者吧。』管家說：『天神啊，所有的食物都耗盡了，只剩下您的一點殘羹剩飯了。』國王心想：『吃了就能活下去，不吃就一定會死。』 他又想：『即使吃了也一定會死，不如就放棄生命，供養給這位應供者吧。』於是，他召集了所有的大臣，說：『唉，這是國王金色最後一次佈施了，請大家隨喜吧。』愿以此善根，使整個世界……』
【English Translation】 The king, displeased, thought: 'If this is so, the rich will live, but what will the poor do?' So, he collected all the food in the world, piled it up in warehouses, and ordered the accountants to count all the people in the world and distribute the food equally. Thus, for eleven years, no one died. In the twelfth year, when only eleven months to one month of food remained, many people died of starvation. At that time, all the food in the world was exhausted. Only a small amount of food scraps remained for the golden-bodied king. At that time, a Bodhisattva who was to practice for forty kalpas came to this world of suffering. The Bodhisattva saw a mother and child sleeping in a forest and thought: 'Alas, afflictions dwell in the mother's womb for nine months, drinking the mother's milk, yet they treat her like this. I am unwilling to practice the Bodhisattva path for the sake of beings attached to non-dharma, etc. I will just practice for myself.' So, under a tree, by observing the arising and ceasing of the five aggregates, he attained the enlightenment of a Pratyekabuddha. He thought: 'I have practiced so many austerities for the sake of beings, but have not benefited anyone. Whom should I now have compassion for, and from whom should I beg for alms?' He looked at this world with his divine eye and saw that all the food was exhausted, and only a small amount of food scraps remained for the golden king. Then he thought: 'I should have compassion for him and beg from him.' So, like a king of geese, he flew into the sky and came to the golden palace of the king, where the golden king and five thousand ministers were sitting on the upper floor of the palace. He landed there and told the king that he had come for food. The king wept and said: 'Although I rule the whole world, I cannot offer alms to a single ascetic.' He ordered the steward: 'If there is any food left in the house, offer it to this ascetic.' The steward said: 'O God, all the food is exhausted, and only a small amount of your leftover food remains.' The king thought: 'If I eat it, I will live, but if I don't eat it, I will surely die.' He thought again: 'Even if I eat it, I will surely die, so I might as well give up my life and offer it to this worthy recipient.' So, he gathered all the ministers and said: 'Alas, this is the last time King Golden will give alms, please rejoice in it.' May this root of virtue cause the whole world to...'
མི་ཐམས་ཅད་དབུལ་བ་ཡང་དག་པར་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། བྲེ་ཆུང་གང་དེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས་ནས་དེའི་ལག་གཡས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བྱིན་ནོ། །དེས་དེ་བླངས་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཇི་སྲིད་མཐོང་གི་བར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་འཁོར་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་གནས་སུ་དེངས་ཤིག །འདིར་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་འཆི་བའི་དུས་མ་བྱེད་ཅིག །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལྷ་དཔལ་དང་སྐུ་སྐལ་ལྡན་པའི་ཚེ་ཞབས་འབྲིང་ན་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ། དུས་དང་ཚོད་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ག་ལ་བཟོད། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་ངུས་ཏེ་མཆི་མ་ཕྱུང་ནས་མི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འདེང་བར་བསྐུལ་བ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། བདག་གིས་ལྷའི་ཞལ་བལྟ་བའི་ཐ་མ་ལགས་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་ལྷའི་བཀའ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་ན་བཟོད་པར་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་དེས་བསོད་སྙོམས་དེ་ཡོངས་སུ་ཟོས་སོ། །དེ་ནས་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་བཞི་ནས་སྤྲིན་སྟུག་པོ་བཞི་བྱུང་ཞིང་ང་གྲང་བ་ཡང་ལངས་པས། གླིང་ཐམས་ཅད་ཕྱག་བདར་བྱས་ཤིང་བཟའ་བཅའ་སྣ་ཚོགས་ཆར་བབ་སྟེ། འདི་ལྟར་འབྲས་ཆན་དང་ཕྱེ་དང་ཟན་དྲོན་དང་། ཤ་དང་ལ་ཕུག་དང་ལོ་མ་དང་། ཏིལ་དང་བུ་རམ་སོགས་ 15-2-149a ཀྱི་ཆར་བབ་པ་ན། རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་དགའ་ཞིང་མགུ་སྟེ། འཁོར་རྣམས་བོས་ནས། ཀྱེ་མ་བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཕུལ་བའི་མྱུ་གུ་དེང་བྱུང་སྟེ། འབྲས་བུ་ལོ་མ་དང་མེ་ཏོག་ནི་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ཞག་བདུན་དུ་ནོར་དང་འབྲུའི་ཆར་ཕབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཏིལ་དང་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་འབྲུའི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆར་བབས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་བདུན་དུ་མར་སར་གྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་ཏིལ་མར་གྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་བེའུ་རས་ཀྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་ཟས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་དང་། ཞག་བདུན་དུ་གསེར་དང་དངུལ་དང་ཤེལ་དང་བཻཌཱུཪྻ་དང་། མུ་ཏིག་དམར་པོ་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། སྦུག་རྣམས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་པོ་འདི་དག་གི་ཆར་བབས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་གི་མཐུས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུལ་བ་རྒྱུན་བཅད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生為謙卑或勝修王 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ཐུབ་པའི་དུས་ན། རྒྱལ་པོ་གུས་པ་ཅན་ནམ་གསོ་སྦྱོང་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ། བཙུན་མོ་དང་སླས་བརྒྱད་ཁྲི་དང་། བློན་པོ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དུས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་གསོ་སྦྱོང་འཕགས་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ལ་སྒོ་ང་འདྲ་བའི་ཤ་རྨེན་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་གསལ་བ་ན་ཚ་མེད་པ། འཇམ་ཞིང་ཡང་བ་དེ་བགས་ཀྱིས་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ་ཀུ་བ་ཙམ་དུ་ག
【現代漢語翻譯】 愿所有人的貧困都被徹底消除。』然後，他將那一小撮食物放入獨覺佛的缽中，並將缽遞到他的右手中。他接過缽，升向天空。國王合掌仰望，直到看不見他為止。之後，國王對他的隨從們說：『你們各自回到自己的位置上去吧。不要讓飢渴致死的時刻發生在這裡。』他們回答說：『我們在擁有神聖榮耀和福報的時候，在您的侍奉中嬉戲玩樂，怎麼能忍受在這個時候離開呢？』金色國王哭泣著，擦乾眼淚，勸說所有人離開。他們向國王的雙腳致敬，說道：『這是我們最後一次瞻仰您的容顏了。如果我們在任何方面違背了您的旨意，請您寬恕。』然後，那位獨覺佛吃光了所有的食物。就在那一瞬間，從四個方向涌來四朵濃厚的云，寒風也隨之颳起。整個大陸都被清掃乾淨，各種食物如雨般落下，例如米飯、麵粉、熱粥、肉、蘿蔔、樹葉、芝麻和紅糖等等。 當這些食物如雨般落下時，金色國王欣喜若狂，他召集隨從們說：『啊！僅僅供養了一點食物，現在就產生了這樣的萌芽，果實、樹葉和花朵將在未來出現。』第二天，連續七天降下珍寶和穀物的雨，例如芝麻、濃稠的米粥等等，各種穀物都如雨般落下。之後，連續七天降下酥油的雨，連續七天降下芝麻油的雨，連續七天降下棉布的雨，連續七天降下各種食物的雨，連續七天降下黃金、白銀、水晶、青金石、紅珍珠、瑪瑙和珊瑚等七寶的雨。由於金色國王的威力，贍部洲所有人的貧困都被永遠消除了。 又在過去，當這個贍部洲的人們壽命能夠達到無數年的時候，有一位名叫具敬或勝修王的國王，他統治著八萬四千個小國，擁有八萬名妃嬪和侍女，以及無數的大臣。當時，有一天，勝修國王的頭頂上長出了一個像雞蛋一樣的肉瘤，那個肉瘤清晰、無痛、柔軟而輕盈，逐漸長大，變得像一個葫蘆一樣。
【English Translation】 'May the poverty of all beings be completely eradicated.' Then, he placed that small amount of food into the Pratyekabuddha's (solitary awakened one) alms bowl and handed the bowl to his right hand. He took it and ascended into the sky. The king watched with folded hands until he was out of sight. Then, the king said to his retinue: 'Each of you return to your respective places. Let not the time of death by starvation occur here.' They replied: 'When we have divine glory and fortune, we rejoice and delight in serving you, how can we bear to leave at such a time?' The golden-colored king wept, wiped away his tears, and urged everyone to leave. They bowed at the king's feet and said: 'This is our last time to behold your face. If we have in any way disobeyed your command, please forgive us.' Then, that Pratyekabuddha ate all the alms. At that very moment, four thick clouds arose from the four directions, and a cold wind also arose. The entire continent was swept clean, and various foods rained down, such as rice, flour, hot porridge, meat, radishes, leaves, sesame, and brown sugar, etc. When these foods rained down, the golden-colored king was delighted and overjoyed. He summoned his retinue and said: 'Alas! Just offering a single alms, now such a sprout has arisen, and the fruits, leaves, and flowers will appear later.' On the second day, for seven days, rain of jewels and grains fell, such as sesame, thick rice porridge, etc., all kinds of grains rained down. Then, for seven days, rain of ghee fell, for seven days, rain of sesame oil fell, for seven days, rain of cotton cloth fell, for seven days, rain of various kinds of food fell, for seven days, rain of gold, silver, crystal, lapis lazuli, red pearls, agate, and coral, these seven kinds of precious substances fell. Due to the power of the golden-colored king, the poverty of all beings in Jambudvipa (rose-apple continent) was eradicated forever. Also, in the past, when the lifespan of people in this Jambudvipa could reach immeasurable years, there was a king named Guspa-can (Respectful) or Gso-sbyong-'phags (Excellent Observance), who ruled over eighty-four thousand small kingdoms, had eighty thousand consorts and attendants, and numerous ministers. At that time, one day, a fleshy tumor like an egg appeared on the crown of King Gso-sbyong-'phags's head. That tumor was clear, painless, soft, and light. It gradually grew larger, becoming the size of a gourd.
ྱུར་པ་ན། དེ་གས་པའི་ནང་ནས་གཞོན་ནུ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་ཅན་བྱུང་བ་ལ། མཚན་མཁན་གྱིས་བུ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་ 15-2-149b བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་དང་ལྡན་ཏེ། གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཅིང་། ཁྱེའུའི་མིང་ཡང་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནུ་མ་ནས་འོ་མ་རང་བྱུང་སྟེ། སོ་སོ་ནས་ང་ལས་ནུས་ཞེས་བྱ་བས་དེའི་མིང་དུ་ང་ལས་ནུ་ཡང་ཟེར་རོ། །དེ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོས་དགའ་ཞིང་རྩེད་མོ་རྩེ་བའི་ཡུན་དུ་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་རིགས་ཏེ། ཡབ་རྒྱལ་པོས་ཡུལ་གཅིག་གི་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། །དེ་རྒྱལ་ཚབ་བྱེད་པའི་ཡུན་ལ་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེར་དུས་གཅིག་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཚེ་དུས་བྱས་པ་དང་། དེས་གཞོན་ནུ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་རྒྱལ་པོར་དབང་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ལ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་གསོལ་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་འདས་ཟིན་ན་དེར་སོང་ཡང་ཅི་ཕན། བདག་རྒྱལ་པོ་ལ་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་དང་དབང་ཐང་ཡོད་ན། རྒྱལ་ཆེན་དང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པས་ང་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བབ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་སྤོས་ཆུས་གང་བ་ཐོགས་ཏེ་སྤྱི་བོར་བླུགས་པས་དབང་བསྐུར་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོས་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་མགོ་ལ་བཅིངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲི་དང་ཅོད་པན་སོགས་མ་བཅིངས་པའི་སྔོན་དུ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན་པར་ 15-2-150a གསོལ་བ་ན། དེས་སྨྲས་པ། བདག་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་དབང་ཐང་ཡོད་ན། ཡུལ་རང་ཉིད་ངའི་དྲུང་དུ་འོང་རིགས་ཀྱི། ང་ཡུལ་སྙེགས་སུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། ཡུལ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་སྐྱེད་ཚལ་དང་ཁྲུས་རྫིང་ལ་སོགས་པ་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་དེར་བྱུང་བར་གྱུར་ནས་ཡུལ་དེ་ལ་གནས་བཅས་སུ་གྲགས་སོ། །གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཀྱང་དེར་བྱུང་སྟེ། གླིང་བཞི་ལ་དབང་བྱེད་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ། བུ་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་པ་ཡན་ལག་མཆོག་གི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སྡེ་རབ་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྟོང་ཡང་ཚང་བར་བྱུང་ཞིང་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་ཡངས་པ་ཅན་དེའི་ཉེ་སྐོར་གྱི་ནགས་ཚལ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལྔ་བརྒྱ་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་དང་། དེར་བྱ་གར་རབ་ཏ
{ "translations": [ "之後，從那個蓮花中出現了一個年輕英俊、金色的、頭髮深藍色的年輕人。相士預言說：『這個孩子具有非凡功德的徵兆，他將成為統治四大部洲的轉輪王。』並給孩子取名為『頂生』（藏文：སྤྱི་བོ་སྐྱེས་）。他出生時，所有妃子的乳房都自然涌出乳汁，她們各自爭說：『他是由我哺乳長大的。』因此，他也叫『我乳養』（藏文：ང་ལས་ནུ་）。他以巨大的王室財富為樂，嬉戲玩耍，度過了六個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百八百千個百一 一百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個 (The end of the百千個百百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千六百千個百千個百百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千個百千
ུ་མང་པོ་སྒྲ་འབྱིན་པར་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་བྱས་པ་ལ། དེའི་ནང་ན་དྲང་སྲོང་རང་བཞིན་ངན་ཞེས་བྱ་བས་བྱ་གར་རྣམས་འདབ་གཤོག་ལྷུང་བར་འགྱུར་བའི་དམོད་པ་བོར་བས་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ། བྱ་དེ་རྣམས་འདབ་གཤོག་མེད་པར་རྐང་པས་འགྲོ་བ་རྒྱལ་པོ་ལྗོངས་རྒྱུར་སོང་ཚེ་མཐོང་ནས་དེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དྲིས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་གིས་དམོད་པས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་མེད་པའི་དྲང་སྲོང་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ངའི་ཡུལ་དུ་མ་འདུག་ཅེས་བསྒོས་པ་ལྟར་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་བྱས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདི་ནི་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་པས་བདག་ཅག་རི་ 15-2-150b རབ་ཀྱི་བང་རིམ་དུ་འགྲོའོ་སྙམ་ནས་དེར་དོང་སྟེ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་དེས་མི་རྣམས་ལ་སེམས་ཤིང་འཇལ་ལ་ཉེ་བར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་རྣམས་ལ་འཇལ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་མིང་དུ་ཤེད་ལས་སྐྱེས་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས་མི་མང་པོ་དག་ས་བརྐོ་ཞིང་། ཞིང་རྨོ་བ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་མི་འདི་དག་ཅི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་འདི་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟས་ཀྱིས་འཚོ་བས་ན་འདི་དག་གིས་ཞིང་རྨོས་ནས་འཚོ་བར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ལ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་བསོད་ནམས་ཡོད་ན། མི་འདི་རྣམས་ལས་བྱ་མི་དགོས་པར་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ཁ་ཟས་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཚིམ་ཞིང་འགྲངས་ནས་བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་བཟའ་བཏུང་ཐམས་ཅད་རང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་སུའི་བསོད་ནམས་ཡིན་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས་ཐ་ག་པ་དག་བལ་འཁལ་ཞིང་འཐག་པ་མཐོང་ནས། འདི་ཅི་བྱེད་དྲིས་པས་ཟས་ཡོད་ཀྱང་གོས་མེད་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་གོས་ཐམས་ཅད་རང་ཡོད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལས་གྱོན་པའི་གོས་སྣ་ཚོགས་རང་སྐྱེས་ཏེ། མི་ཐམས་ཅད་ལ་གོས་ཟད་མི་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །འདི་སུའི་བསོད་ནམས་ཞེས་དྲིས་པ་དང་ལན་སྔར་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཐོགས་པ་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་དང་། 15-2-151a ཟས་གོས་ཆོག་པར་ཡོད་ཀྱང་འདི་དག་དགའ་ཞིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་རོལ་མོ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་རང་ཡོད་པར་སྨོན་མ་ཐག་ཏུ་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་ཐམས་ཅད་བྱུང་སྟེ། རང་འཁྲོལ་ཞིང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཆར་བཞིན་བབས་པས་ཡུལ་གང་བར་བྱས
【現代漢語翻譯】 從許多發出聲音的事物中，以禪定的荊棘來對待。其中，名為『自性惡劣』的仙人詛咒鳥類的翅膀掉落，結果真的如此。那些鳥類沒有翅膀，只能用腳行走。國王在巡視國土時看到了，詢問它們為何變成這樣。仙人回答說是他的詛咒造成的。國王說：『像這種對眾生沒有慈悲心的仙人，不應該住在我的國土裡。』於是驅逐了那些仙人。那些仙人心想：『這位是統治四大部洲的國王，我們還是去須彌山的階梯上吧。』於是他們就到那裡居住。 之後，國王通過我（指國王自己）的兒子努德，瞭解到人們在衡量和接近事物。爲了衡量和了解工匠和工作場所的情況，因此他的名字被稱為『勢力生』（Śed lhas kyes）。之後，國王外出巡視，看到許多人在挖地和耕田。國王問大臣們：『這些人做什麼？』大臣回答說：『神啊，一切眾生都依靠食物為生，所以他們耕田來維持生計。』國王說：『如果我有成為國王的福報，愿這些人不用工作，就能自然獲得具有百種美味的食物，讓所有人都感到滿足和飽腹，不再有飢渴。』話音剛落，所有的食物都自然出現了。國王問：『這是誰的福報？』他們回答說：『這是國王的福報，也是所有眾生的福報。』 之後，國王又外出巡視，看到織布工在紡紗和織布。國王詢問他們做什麼，他們回答說：『雖然有食物，但沒有衣服，所以才這樣做。』國王祈願所有的衣服都能自然出現，結果所有的樹木都自然生長出各種各樣的衣服，人們穿的衣服用之不竭。國王問：『這是誰的福報？』回答和之前一樣。 之後，國王又看到有人拿著樂器，詢問這是做什麼的。他們回答說：『雖然食物和衣服都很充足，但爲了快樂和喜愛，所以演奏音樂。』國王祈願所有的樂器都能自然出現，結果所有的樹木都生長出各種各樣的樂器，它們自動演奏，人們只要聽到聲音就感到快樂。之後，由於國王的福報，天空中像下雨一樣降下七寶，充滿了整個國家。
【English Translation】 From many things that make sounds, he treated them with the thorns of meditation. Among them, a sage named 'Evil by Nature' cursed the birds to lose their wings, and it happened as such. Those birds, without wings, could only walk on their feet. When the king went to tour the kingdom, he saw them and asked how they had become like that. The sage replied that it was caused by his curse. The king said, 'Sages like this, who have no compassion for sentient beings, should not reside in my kingdom.' So he banished those sages. Those sages thought, 'This is the king who rules the four continents, let us go to the terraces of Mount Meru.' So they went there and resided. After that, the king, through my (referring to the king himself) son Nude, understood that people were measuring and approaching things. In order to measure and understand the situations of artisans and workplaces, his name became known as 'Born of Strength' (Śed lhas kyes). After that, the king went out for a tour and saw many people digging the ground and plowing fields. The king asked the ministers, 'What are these people doing?' The ministers replied, 'O god, all sentient beings live on food, so they plow the fields to sustain themselves.' The king said, 'If I have the merit to become a king, may these people not have to work, but naturally obtain food with a hundred flavors, so that everyone is satisfied and full, and there is no more hunger or thirst.' As soon as he spoke, all the food naturally appeared. The king asked, 'Whose merit is this?' They replied, 'This is the merit of the king, and also the merit of all sentient beings.' After that, the king went out for a tour again and saw weavers spinning yarn and weaving cloth. The king asked them what they were doing, and they replied, 'Although there is food, there are no clothes, so we are doing this.' The king prayed that all the clothes would naturally appear, and as a result, all the trees naturally grew various kinds of clothes, and people had inexhaustible clothes to wear. The king asked, 'Whose merit is this?' The answer was the same as before. After that, the king saw someone holding musical instruments and asked what it was for. They replied, 'Although food and clothing are sufficient, these people are playing music for joy and love.' As soon as the king prayed that all the musical instruments would naturally appear, all the trees grew all kinds of musical instruments, which played automatically, and people felt happy just by hearing the sound. After that, due to the king's merit, seven kinds of jewels fell from the sky like rain, filling the entire country.
་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུ་སུའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་དག་གིས་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་ན། རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་འདི་གནས་ཀུན་ཏུ་འབབ་པར་གྱུར་ལ། གལ་ཏེ་ང་འབའ་ཞིག་གི་ཡིན་ན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འབའ་ཞིག་ཏུ་བབ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་ཀརྵ་པ་ཎི་གཅིག་ཀྱང་མི་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལས། འདི་སུའི་བསོད་ནམས་ལས་བྱུང་། དེ་དག་གིས་ལྷའི་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཉེས་ཏེ། དང་པོ་ནས་ལྷའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཡིན་པར་ཤེས་ན་ངས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཆར་འབེབས་པ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རིན་པོ་ཆེ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེར་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་དབང་བྱེད་ཅིང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་ལ་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་མང་པོར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་འཕོ་བའི་ཡུན་དུ་གནས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་མདུན་ནས་འགྲོ་བ་གནོད་སྦྱིན་ 15-2-151b ལྷ་གནས་ཞེས་པ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གང་ངའི་བཀའ་འོག་ཏུ་མ་ཆོད་པའི་གླིང་གཞན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་ཞེས་བགྱི་པ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པ་མི་མང་པོས་གང་བ་དེར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་ཡང་དེར་འགྲོ་འདོད་པས་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ནམ་མཁར་འཕགས་པའི་རྗེས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་གཞན་དང་དཔུང་གི་ཚོགས་བྱེ་བ་བརྒྱད་འབུམ་དང་། བུ་སྟོང་དང་བཅས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པས་ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསུ་ཞིང་རྒྱལ་པོ་བྱས་ཏེ་མི་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་གི་ཚེའི་ཡུན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བསྐུལ་བ་བཞིན་ནུབ་བ་ལང་སྤྱོད་དུ་སོང་སྟེ་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་གི་ཚེའི་ཡུན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་དུ་སོང་ནས་དང་པོར་མ་རྨོས་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲས་བུ་དཀར་པོ་དང་། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ནས་གནོད་སྦྱིན་ལྷ་གནས་ལ་དྲིས་ཤིང་རྒྱལ་པོས་འཁོར་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་གླིང་དེར་རྒྱལ་པོ་བྱས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་གི་ཚེའི་ཡུན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བསྐུལ་བ་ལྟར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་གནས་སུ་ཆས་སོ། །དེར་རི་རབ་ནི་གསེར་གྱི་རི་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བ་ཡིན་པས་གསེར་གྱི་རི་དང་པོ་མུ་ཁྱུད་འཛིན་གྱི་རིའི་རྩེ་མོར་དཔུང་གི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་གནས་པའི་ཡུན་ལ་བ
【現代漢語翻譯】 於是國王問大臣們，『這般景像是誰的功德所致？』他們回答說：『這是國王的功德和眾生的福報啊！』國王說：『如果是因為眾生的福報，那麼珍寶之雨就應該降落在所有地方；如果僅僅是因為我，那麼就只應該降落在王宮裡，外面連一個卡爾沙帕尼（karshaapani，古印度貨幣單位）也不應該落下。』結果正如他所說的那樣。國王又問：『這出自誰的福報？』他們回答說：『是天神的福報啊！』國王說：『你們錯了！如果一開始就知道是天神的福報，我本應讓整個贍部洲（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）都下起珍寶之雨。』然而，我命令你們所有想要珍寶的人都從這裡獲取！』於是，他統治著整個贍部洲，享受著一切慾望帶來的快樂，在數萬年中，他向眾生展示了利益，並在六個百千（一百個一千）年中存在。 在另一個時候，一個名叫拉天（Lha-gnas，神居）的夜叉（Gnod-sbyin，梵文：Yaksa，夜叉，意思是能咬鬼的神）從國王面前走過，國王問道：『還有哪個不在我統治之下的洲嗎？』夜叉回答說：『有一個名為東勝身洲（Shar gyi lus 'phags gling，梵文：Purvavideha，東勝身洲）的地方，那裡富饒繁榮，人口眾多，請您前往那裡吧！』國王也想去那裡，於是金輪寶（gser gyi 'khor lo rin po che）升上天空，隨後是其他珍寶和八億軍隊，以及一千個兒子，他們一起升上天空，到達東勝身洲，所有人都迎接他，擁立他為國王，他向人們展示利益，並在六個百千年中存在。然後，在夜叉的勸說下，他前往西牛賀洲（Nub ba lang spyod），並在六個百千年中存在。然後，按照夜叉所說，他前往北俱盧洲（Byang sgra mi snyan），在那裡他首先看到了未經耕種的稻米，白色的薩魯米（sa lu'i 'bras bu，稻米）果實，以及如意樹（dpag bsam gyi shing），他詢問了夜叉拉天，國王也向他的隨從們展示了這些景象。然後，他在那個洲成為國王，並在六個百千年中存在。然後，在夜叉的勸說下，他前往三十三天（sum cu rtsa gsum pa'i lha'i gnas，忉利天）。在那裡，須彌山（ri rab）被七座金山環繞，他在第一座金山——穆克宇德津（mu khyud 'dzin）山的山頂上向軍隊展示，享受著一切安樂的用具，並在那裡停留了很長時間。
【English Translation】 Then the king asked the ministers, 'Whose merit is this?' They replied, 'This is the king's merit and the merit of sentient beings!' The king said, 'If it is due to the merit of sentient beings, then the rain of jewels should fall everywhere; if it is only due to me, then it should only fall in the royal palace, and not even a single karshaapani should fall outside.' And so it happened as he said. The king then asked, 'From whose merit did this arise?' They replied, 'From the merit of the gods!' The king said, 'You are wrong! If I had known from the beginning that it was due to the merit of the gods, I would have caused a rain of jewels to fall throughout Jambudvipa.' However, I command that all of you who desire jewels should take from here!' Thus, he ruled over all of Jambudvipa, enjoying the happiness of all desires, and for many tens of thousands of years, he showed benefit to sentient beings, and existed for six hundred thousand years. At another time, a yaksha named Lha-gnas (Divine Abode) passed before the king, and the king asked, 'Is there any continent that is not under my rule?' He replied, 'There is a place called Eastern Videha (Shar gyi lus 'phags gling), which is prosperous and filled with many people; please go there!' The king also wanted to go there, so the golden wheel jewel (gser gyi 'khor lo rin po che) rose into the sky, followed by other jewels and eight hundred million troops, and a thousand sons, who all rose into the sky and went to Eastern Videha, where all the people welcomed him and made him king, and he showed benefit to the people and existed for six hundred thousand years. Then, at the urging of the yaksha, he went to Western Godaniya (Nub ba lang spyod) and existed for six hundred thousand years. Then, as the yaksha said, he went to Northern Kuru (Byang sgra mi snyan), where he first saw uncultivated rice, the white salu rice fruits (sa lu'i 'bras bu), and the wish-fulfilling trees (dpag bsam gyi shing), and he asked the yaksha Lha-gnas, and the king also showed these sights to his retinue. Then, he became king in that continent and existed for six hundred thousand years. Then, at the urging of the yaksha, he set out for the abode of the Thirty-Three Gods (sum cu rtsa gsum pa'i lha'i gnas, Trayastrimsa). There, Mount Meru (ri rab) is surrounded by seven golden mountains, and he showed the troops the summit of the first golden mountain, Mukhudzin (mu khyud 'dzin), enjoying all the implements of happiness, and stayed there for a long time.
རྒྱ་བྱིན་དྲུག་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་འདུད་དང་། རྟ་རྣ་དང་། ལྟ་ན་སྡུག་དང་། 15-2-152a སེང་ལྡེང་ཅན་དང་། གཤོལ་མདའ་འཛིན་དང་། གཉའ་ཤིང་འཛིན་དྲུག་པོ་རེ་རེའི་རྩེ་མོར་ཡང་དཔུང་གི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཅིང་བདེ་བར་གནས་པ་རེ་རེའི་ཡུན་དུ་བརྒྱ་བྱིན་དྲུག་རེ་དྲུག་རེ་ཚེ་འཕོ་བའི་ཡུན་དུ་བསྡད་དོ། །དེ་ནས་གཉའ་ཤིང་འཛིན་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ་ཆས་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་རྟ་དང་གླང་པོའི་གཅིན་རྟུག་ལྷུང་བས་སྔར་གྱི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཡོད་པའི་ལུས་ལ་རེག་པ་དང་། འདི་ཅིས་ཞེས་ཕན་ཚུན་གླེང་བ་ན་ང་ལས་ནུ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་འཐབ་ཀྲོལ་ཅན་དེ་འདིར་ཡང་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་དྲང་སྲོང་བཞིན་ངན་ཞེས་བྱ་བ་ཁྲོས་ཏེ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་ཁྱོར་བར་ཆུ་བླུགས་པ་གཏོར་བས་རྒྱལ་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་འགྲོར་མ་བཏུབ་པར་ཐོགས་པར་གྱུར་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མདུན་ན་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་འགྲོ་བས་དྲང་སྲོང་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྲོ་བོ་དོར་བར་གྱིས། །འདི་ནི་ཀུན་ལ་འགྲུབ་པ་མིན། །འདི་ནི་མི་དབང་ང་ལས་ནུ། །བྱ་གར་དེ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ནས་སྨྲས་པ། དཔུང་འདི་སུ་ཞིག་གིས་བཀག་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་སྨྲས་པ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་འདི་རྣམས་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཅི་ཞིག་ལ་དགའ། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་རལ་པ་ལ་དགའ་བ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་རྣམས་རལ་པ་བྱི་ཞིང་། བདག་གི་མདུན་ནས་འགྲོ་བར་གྱུར་ཅིག་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་དེ་དག་རྣམས་རལ་པ་བྱི་ནས་ལག་ན་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་ 15-2-152b ཉམས་ཤིང་མདུན་དུ་བརྒྱུག་པར་བརྩམས་པ་དང་། བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེས་སྨྲས་པ། ལྷ་དྲང་སྲོང་འདི་དག་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ལགས་ན། འདི་དག་གིས་ཅི་བགྱི་ཐོང་ལགས། རྒྱལ་པོས་བཏང་བ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སླར་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ཏེ། རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆས་པ་དང་། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྲུང་མ་དང་པོ་ཆུ་ལ་གནས་པའི་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཀག་པར་བརྩམས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དཔུང་འདི་སུས་བཀག་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཆུ་ལ་གནས་པའི་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བདག་དུད་འགྲོ་དང་གཡུལ་འགྱེད་དམ། ཀླུ་འདི་རྣམས་བདག་གི་མདུན་ནས་བྲན་བཞིན་འགྲོ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་ཀླུ་རྣམས་མདུན་ནས་འགྲོ་ཞིང་ལྷ་ལག་ན་ཡོལ་གོ་ཐོགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ཅི་སྟེ་རྒྱུག་ཅེས་དྲིས་པ་ན། འདིར་མིའི་རྒྱལ་པོ་འོངས་སོ། །དེར་ཀླ
【現代漢語翻譯】 帝釋天（རྒྱ་བྱིན་，釋迦提婆因陀羅，Śakra devānām indraḥ，天界之主）六次轉世。同樣地，還有善容（རྣམ་འདུད་），馬耳（རྟ་རྣ་），美目（ལྟ་ན་སྡུག་），善現（སེང་ལྡེང་ཅན་），持犁（གཤོལ་མདའ་འཛིན་），持軛（གཉའ་ཤིང་འཛིན་）這六位，每一位的頂端，都有軍隊跟隨並安樂地居住，每一位的時間長度，都有六個帝釋天轉世的時間那麼長。之後，持軛從空中升起並離開。國王的馬和象排泄的糞便落下來，接觸到之前五百位仙人的身體，他們互相議論『這是怎麼回事？』，知道這是國王所為，說道：『那個好爭鬥的國王又來了。』當時，名叫惡相（དྲང་སྲོང་བཞིན་ངན་）的仙人生氣了，結咒（སྔགས་，真言，mantra，mantra）和手印（ཕྱག་རྒྱ་，mudrā，mudrā），用手捧起水灑出去，國王和他的軍隊無法前進，被阻擋住了。國王面前一位珍寶大臣說道：『婆羅門（བྲམ་ཟེ་， ब्राह्मण，brāhmaṇa，婆羅門）們，請息怒。這對於所有人來說都不是好事。這位國王比我更有力量。不要做那些事。』國王走到大臣所說的地方，問道：『是誰阻擋了這支軍隊？』珍寶大臣回答說：『是那些仙人。』國王問道：『這些仙人喜歡什麼東西？』大臣回答說：『他們喜歡神聖的頭髮（ལྷ་རལ་པ་）。』國王說道：『剃光他們的頭髮，讓他們從我面前離開。』話音剛落，那些仙人的頭髮就被剃光了，他們手裡拿著弓箭，失去了神通（རྫུ་འཕྲུལ་），開始逃跑。珍寶女大臣說道：『這些仙人都是苦行者，讓他們走吧，讓他們做什麼都可以。』國王放走了他們，他們又重新開始努力，獲得了五種神通（མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་）。之後，國王和他的軍隊升到空中，前往山王須彌山（རི་རབ་）的頂端。三十三天（སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་）的天人們，以及第一批守護者，居住在水中的龍族（ཀླུ་）們，開始阻擋軍隊。國王問道：『是誰阻擋了這支軍隊？』回答說是：『居住在水中的龍族。』國王說道：『我要和畜生戰鬥嗎？讓這些龍像奴隸一樣從我面前離開。』話音剛落，龍族就從國王面前離開了，前往拿著棕櫚葉的天神那裡。那些天神問道：『你們為什麼要逃跑？』回答說：『一位人間的國王來了。』當時，龍族...
【English Translation】 Śakra (རྒྱ་བྱིན་, Śakra devānām indraḥ) transmigrated six times. Similarly, there were also Good Appearance (རྣམ་འདུད་), Horse Ear (རྟ་རྣ་), Beautiful Eyes (ལྟ་ན་སྡུག་), Good Manifestation (སེང་ལྡེང་ཅན་), Holder of the Plow (གཤོལ་མདའ་འཛིན་), and Holder of the Yoke (གཉའ་ཤིང་འཛིན་). At the head of each of these six, there were armies following and dwelling in comfort, and the duration of each was as long as the time of six Śakra's transmigrations. Then, Holder of the Yoke rose into the sky and departed. The excrement of the king's horses and elephants fell down, touching the bodies of the previous five hundred hermits, and they discussed among themselves, 'What is this?' Knowing that it was the king's doing, they said, 'That quarrelsome king has come again.' At that time, a hermit named Evil Face (དྲང་སྲོང་བཞིན་ངན་) became angry, bound mantra (སྔགས་, mantra) and mudra (ཕྱག་རྒྱ་, mudrā), scooped up water with his hands and sprinkled it out, and the king and his army were unable to proceed, being blocked. A jewel minister in front of the king said, 'Brahmins (བྲམ་ཟེ་, brāhmaṇa) , please quell your anger. This is not good for everyone. This king is more powerful than I. Do not do those things.' The king went to the place the minister spoke of and asked, 'Who has blocked this army?' The jewel minister replied, 'It is those hermits.' The king asked, 'What do these hermits like?' The minister replied, 'They like divine hair (ལྷ་རལ་པ་).' The king said, 'Shave their hair and let them leave from before me.' As soon as he spoke, the hair of those hermits was shaved, they held bows and arrows in their hands, lost their magical powers (རྫུ་འཕྲུལ་), and began to flee. The jewel female minister said, 'These hermits are ascetics, let them go, let them do whatever they want.' The king let them go, and they again began to strive, attaining the five supernormal knowledges (མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་). Then, the king and his army rose into the sky and went to the top of Mount Meru (རི་རབ་), the king of mountains. The gods of the Thirty-Three (སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པ་) and the first guardians, the nagas (ཀླུ་) dwelling in the water, began to block the army. The king asked, 'Who is blocking this army?' The reply was, 'The nagas dwelling in the water.' The king said, 'Am I to fight with animals? Let these nagas leave from before me like slaves.' As soon as he spoke, the nagas left from before the king and went to the gods holding palm leaves. Those gods asked, 'Why are you fleeing?' The reply was, 'A human king has come.' At that time, the nagas...
ུ་དང་ལག་ན་ཡོལ་གོ་ཐོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ལྷགས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་ཐོགས་པར་བྱས་པ་དང་། སྔར་བཞིན་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་ལྷ་ཕྲེང་ཐོགས་དང་། རྟག་མྱོས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་སྔ་མ་ལྟར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྟག་མྱོས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ལ་འདིར་མིའི་རྒྱལ་པོ་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཆེ་བས་དགག་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་མ་བཀག་པར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་མིའི་རྒྱལ་པོ་འོངས་སོ་ཞེས་ 15-2-153a སྦྲན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་ན་ཚལ་སྔོ་ཞིང་སྔོ་བའི་ཕྲེང་བ་སྤྲིན་སྤུངས་པ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེས་གནོད་སྦྱིན་ལྷ་གནས་ལ་དྲིས་པས། ཤིང་ཡོངས་འདུས་བརྟོལ་ཞེས་ལྷ་རྣམས་དབྱར་ཟླ་བཞིར་འདོད་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་དེར་རྩེ་ཞིང་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ལྷ་ཡང་དེར་དགྱེས་ཤིང་རྩེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཚལ་སྔོ་བ་འདི་ཡོངས་འདུ་ས་བརྟོལ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་དེར་ཕྱིན་ནས་འདོད་ཡོན་ལྔ་དང་ལྡན་པས་རྩེ་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་ན། སྤྲིན་དཀར་པོ་སྤུངས་པ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་ས་ཆོས་བཟང་ལྷ་རྣམས་དོན་སེམས་ཤིང་འགྲོ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ་ལྷ་ཡང་དེར་བྱོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འཁོར་རྣམས་ལ་དེ་རྗེས་སུ་བསྟན་ཏོ། །རི་རབ་དེའི་སྟེང་ན་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་ན་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ། ཆུ་ཞིང་དུ་དཔག་ཚད་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་། འཁོར་ཡུག་ཏུ་དཔག་ཚད་ཁྲི་ཡོད་པ། གསེར་གྱི་ར་བ་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར་བ་སོགས་ལྷའི་གནས་ཀྱི་བཀོད་པ་བཟང་པོ་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་དང་ལྡན་པ་དེར་ལྷའི་བུ་དང་བུ་མོས་གང་ཞིང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་བཞིན་འབྱོར་པས་ཤིན་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་དེར་ཕྱིན་ནོ། །དེར་དང་པོར་ལྷ་རྣམས་སྐྲག་ནས་སྒོ་ཐམས་ཅད་བསྡམས་ཏེ་ལྕགས་ཀྱི་གཏན་པ་བཅུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དེར་ཕྱིན་ནས་གཞུ་རྒྱུད་སྤྲིང་ཞིང་དུང་བུས་པ་ཙམ་གྱིས་ལྷའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་བཅུ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཉིས་པོ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང་། འདི་ལྟར་ 15-2-153b མིའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་འདི་ནི་བསོད་ནམས་དབང་ཐང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་སྟེ་འདི་སུས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས་པས་མཆོད་ཡོན་ཐོགས་ཏེ་བསུ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བརྒྱ་བྱིན་འཁོར་བཅས་ཕྱིར་བསུ་བྱུང་སྟེ་བསུས་ནས་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ཕོ་བྲང་གི་ནང་དུ་ཁྲིད་ཅིང་འཁོར་གཞན་རྣམས་ཕྱི་རོལ་ན་འཁོད་དོ། །དེར་དབང་པོ་དང་ཉེ་དབང་རྣམས་ཀྱི་སྟན་བཤམས་པའི་ཐ་མར་ང་ལ་ནུའི་བསྟན་བཤམས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བསམས་པ་ལ་སྟན་བཤམས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར
【現代漢語翻譯】 諸天手持傘蓋等物前來，結整合軍隊的陣勢。如前一樣祈願，天眾成列。如常醉酒一般，如先前一樣行進。之後，常醉天的諸神對四大天王說道：『人間國王來了。』他們心想：『此人福德廣大，無法阻擋。』並未阻攔，而是向三十三天諸神稟告：『人間國王來了。』 國王我樂能（藏語人名，意為「我勝於人」）在須彌山頂，看見一片青翠的樹林，宛如堆積的雲朵，便向夜叉神詢問：『這是什麼？』夜叉神回答說：『此乃眾合園（梵文名），諸天在此享受四個月的五妙欲，嬉戲娛樂。諸天也在此歡喜嬉戲。』國王也說：『這片青翠的樹林是眾合園，你們也去那裡享受五妙欲，盡情嬉戲吧。』又在須彌山頂，看見一片白雲堆積，便詢問。諸神的集會處是善法堂（梵文名），諸天在此思考義理，是眾生的歸宿，諸天也將來臨此處。國王也向眷屬們指明了此處。 在那須彌山之上，有一座名為『可愛』的天城。水田廣闊，周長二千五百由旬（梵文長度單位），周圍環繞著七重金墻等，天界的莊嚴景象廣大而美好，令人賞心悅目。那裡充滿了天子和天女，隨心所欲地享受五妙欲，極其快樂。最初，諸天驚恐，關閉所有城門，並用鐵閂鎖住。國王率領眷屬來到那裡，拉動弓弦，吹響海螺，同時打開了十二個半天宮之門。如此這般 人間國王我樂能，此人福德威勢極其強大，無人能夠阻擋，應當供養迎接。』於是，帝釋天（因陀羅）率領眷屬前來迎接，將國王我樂能帶入自己的宮殿，其他眷屬則留在外面。在那裡，在帝釋天和近臣們鋪設的座位末尾，為我樂能鋪設了座位。國王我樂能心想：『這些座位中，最末尾的是什麼？這難道不是鬼吃的嗎？』
【English Translation】 The gods holding umbrellas and other objects in their hands arrived and formed an army formation. As before, they prayed, and the rows of gods formed. As usual, they went as before, as if drunk. Then, the gods of the Ever-Drunk Realm said to the Four Great Kings: 'The human king has come here.' They thought, 'This one has great merit, so we cannot stop him.' Without stopping him, they reported to the gods of the Thirty-Three Realms: 'The human king has come.' King Ngalen (Tibetan name, meaning 'I am better than others') saw a green grove on the summit of Mount Sumeru, like a pile of clouds, and asked the Yaksha gods, 'What is this?' They replied, 'This is the All-Gathering Garden (Vatolaka), where the gods enjoy the five desirable qualities for four months of the summer, playing and rejoicing. The gods also rejoice and play there.' The king also said, 'This green grove is the All-Gathering Garden, so you should also go there and enjoy the five desirable qualities and play to your heart's content.' Again, on the summit of Mount Sumeru, he saw a pile of white clouds and asked. The gods' meeting place is the Good Dharma Hall (Sudharma), where the gods contemplate the meaning and is the abode of beings, and the gods will also come there. The king also showed it to his entourage. On top of that Mount Sumeru, there is a heavenly city called 'Beautiful to Behold'. The water fields are two thousand five hundred yojanas (ancient Indian unit of length) in circumference, and the surroundings are surrounded by seven layers of golden walls, etc. The good arrangement of the heavenly abode is vast and beautiful, and it is filled with sons and daughters of the gods, and the five desirable qualities are obtained as they wish, so they go there with great joy. At first, the gods were frightened and closed all the gates and put iron bolts on them. When the king and his entourage arrived there, they stretched the bowstring and blew the conch shell, and at the same time, the twelve and a half gates of the heavenly palace were opened. Like this, The human king Ngalen has very great power of merit, and no one can stop him, so we should offer him offerings and welcome him.' Then, Indra (Sakra) and his entourage came out to welcome him, and they led only the king into Indra's palace, and the other entourage stayed outside. There, at the end of the seats arranged for Indra and his attendants, a seat was arranged for Ngalen. King Ngalen thought, 'Which is the last of these seats that have been arranged? Isn't this what the demons eat?'
་བདག་གི་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཀྱེ་མ་བདག་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་བསྟབས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ལ་སྟན་ཕྱེད་བསྟབས་ཤིང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་ནས་མངའ་དབང་མཉམ་པར་གྱུར་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་ལྷ་དང་མིའི་རྒྱལ་པོ་དེ་གཉིས་གཟུགས་བྱད་ཆེ་ཆུང་དང་བཟང་ངན་སོགས་དང་སྨྲ་བ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་མཉམ་པ་ལ། ལྷའི་དབང་པོ་ནི་མིག་མི་འཛུམ་པ་དང་འགྲོ་ན་ལྷའི་མགྱོགས་བུལ་ཙམ་གྱི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །དེར་བརྒྱ་བྱིན་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པས་ལྷའི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དེ་བརྒྱ་བྱིན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གི་ཚེའི་ཡུན་དུ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྒྱ་བྱིན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་བརྗེས་པའི་ཐ་མ་དེའི་རིང་ལ། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་ལྷ་ལ་དམག་དྲངས་ཏེ། གཅན་སྲུང་མ་ལྔ་དྲལ་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་གནས་སུ་ལྷགས་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་སྦྲན་པས། བརྒྱ་བྱིན་དཔུང་གི་ཚོགས་ 15-2-154a དང་བཅས་ཏེ་ཕྱིར་བྱུང་ནས་གཡུལ་འགྱེད་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མ་ཐུབ་ནས་ཕྱིར་རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་བྲོས་ཏེལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཅད་པ་ན། རྒྱལ་པོ་སྤྱི་བོ་སྐྱེས་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་བཞུགས་ཤིག་དང་བདག་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ང་ལས་ནུ་དཔུང་གི་ཚོགས་བརྒྱད་འབུམ་དང་ཐབས་ཅིག་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་འཕགས་ནས་དུང་བུས་ཤིང་གཞུ་རྒྱུད་སྤྲེངས་པ་ན། དེའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་ལྷ་མིན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་འདི་སུའི་གཞུ་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་མིའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུའི་འོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ངོ་མཚར་ཞིང་སྐྲག་གོ། ཇི་ཙམ་ན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཡུལ་འགྱེད་པར་བརྩམས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དེ་དག་ཐད་ཀར་འདུག་སྟེ་འགྱེད་ན། ང་ལས་ནུའི་དཔུང་ནི་ལྷ་མིན་ལས་ཆེས་སྟེང་དུ་འཕགས་ཏེ་འདུག་པར་གྱུར་པ་ན་བདག་ཅག་གི་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་སྤགས་པ་འདི་སུ་ཞིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་མིའི་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུའོ་ཞེས་བོས་སོ། །དེ་ཐོས་ནས་གང་གི་ཤིང་རྟ་བདག་ཅག་གི་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་སྤགས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ཡིན་པས་འཐབ་མི་ནུས་སོ་སྙམ་པས་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་འཇིགས་སྐྲག་ནས་གཡུལ་ཕམ་སྟེ་རང་གི་གནས་སུ་བྲོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་གང་རྒྱལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་རྒྱལ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བསམས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལས་བདག་ལྷག་གོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བསམས་པ། བདག་གླིང་བཞིར་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་ཅིང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ 15-2-154b སྟན་ཕྱེད་ཀྱང་བསྟབས་ཏེ། བདག་གི་མཐུ་སྟོབས་ནི་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་ན། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཐུན་མོང་དུ་འ
【現代漢語翻譯】 我心想：『如果帝釋天能分一半座位給我，那該多好啊！』 帝釋天真的分了一半座位給國王我勒努，於是帝釋天和我勒努同坐一個座位，共享統治權。當時，這兩位天人和人間的國王，在體型大小、美醜等方面，以及言語和功德方面，沒有任何差別，完全平等。只是天神帝釋天眼睛不眨，行走速度略快于凡人。因此，我勒努與帝釋天共享福報，享受天界的五種妙欲，持續了三十六位帝釋天的壽命。 在這三十六位帝釋天輪換的最後一位期間，阿修羅（lha ma yin）向天神發起進攻，突破了五道防線，抵達了三十三天（sum cu rtsa gsum pa）天界。夜叉（gnod sbyin）們向天神之王進言，帝釋天率領軍隊迎戰。然而，帝釋天戰敗，逃回自己的宮殿，並關閉了天界的城門。這時，頂生王（rgyal po spyi bo skyes）說道：『帝釋天請稍等，我來了！』 我勒努率領八十萬軍隊，升到天空，吹響海螺，拉開弓弦。阿修羅們聽到巨大的聲音，問道：『這是誰的弓弦聲？』 他們聽到回答：『這是人間的國王我勒努的！』 阿修羅們感到驚奇和恐懼。當他們開始交戰時，按照常理，天神和阿修羅直接對戰。但我勒努的軍隊卻高高地懸在阿修羅之上。阿修羅們問道：『盤旋在我們上空的是誰？』 有人回答：『是人間的國王我勒努！』 聽到這話，阿修羅們心想：『能讓戰車盤旋在我們上空的眾生，一定是福報極大，我們無法戰勝他。』 於是，阿修羅們驚恐地戰敗，逃回了自己的住所。國王問道：『誰勝了？』 大臣們回答：『天神勝了！』 國王我勒努心想：『我比三十三天（sum cu rtsa gsum pa）的天神更強大！』 之後，國王我勒努心想：『我已成為統治四大部洲的轉輪王，並分享了帝釋天的座位。我的力量無人能及，與帝釋天共同…』
【English Translation】 I thought, 'If Indra could share half of his seat with me, how wonderful would that be!' Indra actually shared half of his seat with King Ngalasnu, so Indra and Ngalasnu sat on the same seat, sharing dominion. At that time, these two kings, one a god and the other a human, were equal in every way, with no difference in size, beauty, speech, or merit. The only difference was that the god Indra did not blink and moved slightly faster. Thus, Ngalasnu shared Indra's blessings, enjoying the five sensual pleasures of the heavens for the duration of thirty-six Indras. During the reign of the last of these thirty-six Indras, the Asuras (lha ma yin) launched an attack on the gods, breaking through five lines of defense and reaching the realm of the Thirty-Three (sum cu rtsa gsum pa) gods. The Yakshas (gnod sbyin) advised the king of the gods, and Indra led his army to meet them in battle. However, Indra was defeated and fled back to his palace, closing the gates of the heavenly city. At this point, King Spyiwo Kyé said, 'Indra, please wait, I am coming!' Ngalasnu led an army of 800,000, ascended into the sky, blew a conch shell, and drew his bow. The Asuras heard the great sound and asked, 'Whose bowstring is that?' They heard the reply, 'It is the human king Ngalasnu's!' The Asuras were amazed and frightened. When they began to fight, according to custom, the gods and Asuras fought directly. But Ngalasnu's army hovered high above the Asuras. The Asuras asked, 'Who is hovering above us?' Someone replied, 'It is the human king Ngalasnu!' Hearing this, the Asuras thought, 'The being whose chariot hovers above us must have great merit, and we cannot defeat him.' So the Asuras were terrified and defeated, fleeing back to their homes. The king asked, 'Who won?' The ministers replied, 'The gods won!' King Ngalasnu thought, 'I am more powerful than the gods of the Thirty-Three (sum cu rtsa gsum pa)!' Then, King Ngalasnu thought, 'I have become a Chakravartin, ruling the four continents, and I have shared Indra's seat. My power is unmatched, sharing with Indra...'
དུག་པ་ག་ལ་རུང་། ད་ནི་བདག་གིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གནས་འདི་ནས་ཕྱུང་ལ་བདག་ཁོ་ནས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དོ་སྙམ་པ་དང་། སེམས་དེ་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ང་ལས་ནུ་འབྱོར་བ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིར་ལྷུང་ཞིང་སྔོན་གྱི་ཕོ་བྲང་རྙིང་པའི་སྒོར་ལྷགས་ནས་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་ཏེ།འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་བློན་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོགས་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འཚོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་གང་ན་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་ལྷ་འདས་ན་ཡུལ་འཁོར་གྱི་མི་སླད་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ནོངས་པའི་ཚེ་ཅི་ཞིག་གསུང་ཞེས་འདྲི་ན། བདག་ཅག་གིས་ཇི་སྐད་ལན་གདབ་པར་བྱ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་སྐད་འདྲི་བ་དེ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ཡང་ལྡན། མིའི་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གླིང་བཞིར་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱས། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་སོང་ནས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་དག་གིས་མ་ངོམས་བཞིན་དུ་ནོངས་སོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག །ཀརྵ་པ་ཎའི་ཆར་བབས་ཀྱང་། །འདོད་པ་དག་ལ་ངོམས་པ་མེད། །མཁས་པས་འདོད་པ་མནོག་ཆུང་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོར་ཤེས་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། །དགའ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད། །ཡང་ 15-2-155a དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཉན་ཐོས་སྲེད་པ་ཟད་ལ་དགའ། །གངས་ཀྱི་རི་དང་མཉམ་པ་ཡི། །གསེར་གྱི་རི་བོར་གྱུར་ཀྱང་ནི། །གཅིག་གི་ནོར་བུའང་དེས་མི་ཆོག །མཁས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །གང་ཞིག་གཞི་འདིས་སྡུག་བསྔལ་རྟོགས་པ་དེ། །འདོད་པ་དག་ལ་གཞར་ཡང་ཇི་ལྟར་དགའ། །འཇིག་རྟེན་ནོར་དག་ཟུག་རྔུར་རྟོགས་ནས་ནི། །བརྟེན་པས་དེ་ཉིད་གདུལ་ཕྱིར་བསླབ་པར་བྱ། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བཏང་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡ་ང་ཞིང་། །ཚེ་ཐུང་བར་ནི་ཤེས་བྱས་ནས། །བསོད་ནམས་དག་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །བསོད་ནམས་མ་བྱས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར། །དེ་བས་བསོད་ནམས་འདོད་པ་ཡིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་བཏང་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་དགའ་བར་འགྱུར། །ཅི་ཙམ་ན་གྲོང་གི་མི་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ན་ཞིང་ཤི་ལ་ཐུག་སྟེ་འདུག་གོ་ཞེས་ཐོས་ནས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། འདོད་པ་ལ་སྨད་པ་ཡང་བཤད་པས་སྲོ
【現代漢語翻譯】 豈能容忍！現在我要將天帝釋從這個位置上趕走，我要獨自統治天神和人類的王國，擁有至高無上的權力！'當他剛一生起這個念頭，國王『我勝於彼』就立刻從那兒衰落下來，掉回了閻浮提，回到了他以前的舊宮殿門口，患上了重病，感受著瀕臨死亡的痛苦。那時，國王的臣子們，以及那些地位顯赫的人，還有那些一同修習密咒的人，都去到了國王『我勝於彼』所在的地方，問道：『天神逝世后，如果地方上的愚民們問起國王『我勝於彼』犯錯時說了些什麼，我們該如何回答呢？』國王說：『當他們這樣問時，就這樣回答：國王『我勝於彼』擁有七寶，憑藉人類的財富統治著四大部洲的王國。他還曾去到三十三天眾中，但即使享受了五種感官的快樂也仍然不知滿足，犯下了過錯。』即使降下克沙巴拿的雨，對慾望也永不滿足。智者認為慾望微不足道，明白其中蘊含著諸多痛苦，因此即使是天神的快樂，也無法使他們感到滿足。只有那些證悟圓滿佛陀的聲聞弟子，才會因斷絕貪慾而感到快樂。即使有如雪山般高大的金山，也無法滿足一個人的貪慾。智者應如是知曉。誰能通過這種方式認識到痛苦，又怎會對慾望感到快樂呢？認識到世間的財富如同毒箭，因此應當依靠它來調伏自己，併爲此而學習。』他還說了這些偈頌。 之後，國王『我勝於彼』進行了無盡的佈施，並說了這些偈頌：『認識到來世的可怕和生命的短暫，應當行善積德。不行善積德，就會遭受痛苦。因此，如果想要行善積德，就應當如法佈施。這樣，無論在今生還是來世，佈施都會帶來快樂。』當城鎮和鄉村的人們聽說國王『我勝於彼』生病且瀕臨死亡時，成百上千的眾生前來探望。國王向那些民眾講述了慾望的過患、居家生活的過患，以及對慾望的貶斥，從而使許多眾生獲得了利益。
【English Translation】 'How can this be tolerated! Now I will drive Śakra (Lord of the Gods) from this position, and I alone will rule the kingdom of gods and humans, possessing supreme power!' As soon as he conceived this thought, the king 'Superior-to-Me' immediately declined from that state, fell back to Jambudvīpa (the continent of rose-apples), returned to the gate of his former old palace, and became afflicted with a severe illness, experiencing the suffering of approaching death. Then, the ministers of the king, along with those of high rank, and those who lived together practicing secret mantras, went to where the king 'Superior-to-Me' was and asked: 'After the god passes away, if the foolish people of the region ask what the king 'Superior-to-Me' said when he erred, how should we answer?' The king said: 'When they ask that, say this: The king 'Superior-to-Me' possessed the seven precious things and ruled the kingdom of the four continents with human wealth. He also went among the thirty-three gods, but even though he enjoyed the five qualities of sensual pleasure, he was not satisfied and committed an error.' Even if a rain of karṣāpaṇas (ancient Indian coins) fell, there is never satisfaction with desires. The wise see desires as insignificant and know that they contain much suffering, so even the pleasures of the gods do not make them happy. Only the śrāvakas (hearers) of the perfectly enlightened Buddha are happy when craving is exhausted. Even if there were a mountain of gold as high as a snow mountain, it would not satisfy one person's greed. The wise should know this. How can one who understands suffering through this basis be happy with desires? Recognizing worldly wealth as a thorn, one should rely on it to tame oneself and learn for that purpose.' He also spoke these verses. After that, the king 'Superior-to-Me' gave endless gifts and spoke these verses: 'Knowing that the next world is frightening and that life is short, one should do good deeds and accumulate merit. Without doing good deeds and accumulating merit, one will suffer. Therefore, if one desires to do good deeds and accumulate merit, one should give alms properly. In this way, giving alms will bring happiness in both this life and the next.' When the people of the towns and villages heard that the king 'Superior-to-Me' was sick and near death, hundreds of thousands of beings came to see him. The king told those people about the faults of desires, the faults of living at home, and the disparagement of desires, thereby benefiting many beings.
ག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཁྱིམ་སྤངས་ནས་ནགས་སུ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཚངས་གནས་བཞི་བསྒོམས་པས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་དེ་ཇི་སྲིད་གཞོན་ནུའི་ས་ན་རྩེ་བ་ནས་ 15-2-155b སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་གནས་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་ཡུན་ལ་བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ཤི་འཕོས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་བྱིན་རེ་རེའི་ཚེ་ཚད་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱ་ལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷའི་ཞག་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཉིན་ཞག་དེ་སུམ་ཅུ་ལ་ཟླ་བ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ལ་ལོ་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་སྟོང་ཐུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མིའི་ལོས་བགྲངས་ན་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་དང་ས་ཡ་དྲུག་ཡོད་དེ། བརྒྱ་བྱིན་གཅིག་གི་ཚེ་ཚད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་པོའི་ཚེ་ཚད་མིའི་ལོར་བརྩིས་ནས་ཐེར་འབུམ་བཞི་དང་དུང་ཕྱུར་གཅིག་དང་ས་ཡ་བཞི་ཡོད་དེ། དེ་ཙམ་དུ་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུ་ལྷ་དང་མིའི་འདོད་ཡོན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཡུན་རགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བའི་དཔེ་འགར་བརྒྱ་བྱིན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་སོགས་ཡིག་སྐྱོན་རེ་ཟུང་ཞུགས་པ་འདུག་གོ། དེ་བཞིན་སྐྱེས་རབས་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཅུང་ཟད་རེའི་འདྲ་མིན་ཡོད་པ་རྣམས་མདོ་སྡེ་རྒྱས་བསྡུས་བསྡུར་ནས་བྲིས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྒྱ་བྱིན་སོ་དྲུག་པོའི་ནང་གི་དང་པོ་ང་ལས་ནུ་ལ་སྟན་ཕྱེད་སྟོབ་པ་དེ་ནི་དགེ་སློང་འོད་སྲུང་འདི་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ང་ལས་ནུས་བརྒྱ་བྱིན་འདི་གནས་འདི་ནས་བྱུང་ལ་བདག་གིས་རྒྱལ་སྲིད་བྱའོ་སྙམ་པའི་བརྒྱ་བྱིན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་འོད་སྲུང་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ་ལ་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེས་ནི་འབྱོར་བ་ལས་ཉམས་ནས་འཛམ་གླིང་དུ་འོངས་ཤིང་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་ཐེབས་ཏེ་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པའི་ཚོར་བ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ང་ལས་ནུ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །ང་ལས་ནུ་དེས་གླིང་བཞི་དང་ལྷའི་གནས་སུ་ 15-2-156a རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་ནི་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་གཟིགས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གཉེན་ལྡན་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། འབྲུ་ཚོང་པའི་ཚོང་པ་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་དེ་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་མཐོང་ནས། སྲན་མ་མུ་དག་ལ་སྤར་བས་བཅུས་ཏེ་གཏོར་བ་དང་། འབྲུམ་བུ་བཞི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་། གཅིག་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཁ་ཁྱེར་ལ་ཕོག །གཅིག་དབུའི་རྩེ་མོར་ཆགས་པས་གླིང་བཞི་དང་ལྷའི་རིས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་ཡུན་རིང་མྱོང་བ་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཞག་བདུན་དུ་གསེར་སོགས་ཀྱི་ཆར་བབས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གནོན་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་ཚེ། ཚོང་དཔ
【現代漢語翻譯】 許多人捨棄家庭，進入森林，在修行者中出家，通過修習四梵住，脫離對慾望的執著，轉生到梵天世界。如此，國王啊，從我樂努（Ngalas Nu，人名）年少嬉戲之時起，直到他在三十三天（Trimcu Tsa Sum，佛教術語，六慾天之一）居住期間，有一百一十四位帝釋天（Gya Jin，佛教護法神）死去並轉生。每一位帝釋天的壽命，以人間一百年為三十三天的一天。三十天為一月，十二月為一年，如此計算，天人的壽命可達千年。若以人間年份計算，則為三億六千萬年，這是一位帝釋天的壽命。一百一十四位帝釋天的壽命，若以人間年份計算，則為四千一百四十億四百萬年。國王啊，我樂努享受人天福報的時間就是這麼長。在律藏的一些版本中，有八十四位帝釋天等數字，存在一些文字錯誤。同樣，在關於本生故事的章節中，有些許差異之處，應知這些都是參照廣略不同的經部寫成的。 三十六位帝釋天中的第一位，我樂努將一半的座位讓給的那位，就是迦葉尊者（Odsung，佛教術語，佛陀的弟子之一）。當國王我樂努心想『這位帝釋天從這裡離開后，我將統治王國』的那位帝釋天，就是迦葉佛（Sangye Odsung）。由於他對一位被認為非常有權勢的眾生產生了惡意，因此他失去了財富，來到人間，遭受了嚴重的疾病，體驗到瀕臨死亡的難以忍受的痛苦。那時，我樂努就是世尊（Chomdende，佛的稱號之一）。我樂努之所以能在四大部洲（Ling Zhi，佛教宇宙觀中的四大洲）和天界獲得王位，是因為過去如來毗婆尸佛（Namzig，過去七佛之一）降臨人間，前往國王親友的宮殿接受供養時，一位穀物商人看到佛陀，心生不悅，用一把豆子撒向佛陀，四顆豆子落入佛陀的缽中，一顆擊中缽的邊緣，一顆落在佛陀的頭頂。因此，他獲得了在四大部洲和天界長久享受快樂的果報。在他宮殿中連續七天下起金雨，是因為當如來一切勝（Tamche Zilnon）降臨人間時，一位商人...
【English Translation】 Many abandoned their homes and went into the forest, ordaining among the hermits. By meditating on the four Brahma-viharas, they became detached from desire and were born in the Brahma world. Thus, O King, from the time Ngalas Nu (a name) was young and playing, until he resided in the Trayastrimsa heaven (Trimcu Tsa Sum, one of the six desire realms), one hundred and fourteen Indras (Gya Jin, Buddhist protector deity) died and were reborn. The lifespan of each Indra is such that one day in the Trayastrimsa heaven is equivalent to one hundred human years. Thirty days make a month, and twelve months make a year. Thus, the lifespan of the gods is a thousand years. If calculated in human years, it is three hundred and sixty million years, which is the lifespan of one Indra. The lifespan of one hundred and fourteen Indras, when calculated in human years, is four trillion, one hundred and forty billion, and four million years. O King, the duration for which Ngalas Nu enjoyed human and divine pleasures was that long. In some versions of the Vinaya, there are figures such as eighty-four Indras, which contain some textual errors. Similarly, in the chapters on Jataka tales, there are some slight differences, which should be understood as being written with reference to both expanded and condensed versions of the Sutras. The first of the thirty-six Indras, the one to whom Ngalas Nu gave half of his seat, was the Venerable Kashyapa (Odsung, one of the Buddha's disciples). The Indra who, when King Ngalas Nu thought, 'When this Indra departs from here, I will rule the kingdom,' was the Buddha Kashyapa (Sangye Odsung). Because he harbored ill will towards a being considered very powerful, he lost his wealth, came to the human world, suffered severe illness, and experienced unbearable pain close to death. At that time, Ngalas Nu was the Bhagavan (Chomdende, title of the Buddha). The reason why Ngalas Nu was able to obtain kingship in the four continents (Ling Zhi, the four continents in Buddhist cosmology) and the heavenly realms was that in the past, when the Tathagata Vipashyin (Namzig, one of the past seven Buddhas) descended into the world and went to the palace of the king's relatives to receive alms, a grain merchant, displeased by the sight of the Buddha, threw a handful of beans at him. Four beans fell into the Buddha's bowl, one struck the edge of the bowl, and one landed on the top of the Buddha's head. Therefore, he obtained the result of enjoying happiness in the four continents and the heavenly realms for a long time. The rain of gold and other treasures that fell in his palace for seven days was because when the Tathagata All-Conqueror (Tamche Zilnon) appeared in the world, a merchant...
ོན་གྱི་བུ་ཁྱིམ་ཕུབ་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ཞིག་གནས་སོ། །ཡུལ་དེའི་ཆོས་ལུགས་ཀྱིས་བག་མ་བཏང་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བག་རྫོངས་བཏབ་སྟེ་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་གཏོང་བའི་བག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བཞི་ལས་བྱས་པའི་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་ནས་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་གཏོང་ལ། དེས་ཀྱང་ཁྲིད་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བས། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་མེ་ཏོག་ཐོགས་ནས་བཞོན་པ་ལ་ཞོན་ཏེ། རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཆས་པའི་ལམ་དུ་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཚུར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས། དེས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་ལྟ་བས་ཆོག་མི་ཤེས་པ་མཐོང་བས། དད་པས་བརླན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བཞོན་པ་ལས་བབས་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་མེ་ཏོག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་གཏོར་རོ། །སངས་རྒྱས་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མེ་ཏོག་དེ་དག་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་ 15-2-156b ཤ་སྟག་ཏུ་གྱུར་ནས་གཤེགས་ན་ཕྱི་བཞིན་འོང་ཞིང་བཞུགས་ན་འདུག་པ་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས། དེ་དད་པ་སྐྱེས་ནས། སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་ཡང་དེའི་ཕོ་བྲང་ཡང་གསེར་ལས་བྱས་པ་དགའ་དགའ་ལྟར་འདུག་པར་གྱུར་ཅིང་། ང་ལས་ནུའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཞག་བདུན་དུ་གསེར་གྱི་ཆར་ཀྱང་བབས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་མིའི་འཇིག་རྟེན་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ཆོག་ཤེས་ཏེ་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་མི་གང་དག་ཡོད་པ་ནི་ཉུང་ལ་ཆོག་མི་ཤེས་པར་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཆེས་མང་བར་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྔོན་གྱི་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་གཏམ་བརྗོད་པ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ངོམས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་དགེ་བ་སྤངས་ཤིང་དགེ་བ་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མ་ཆགས་པའི་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡབ་སྲས་མཇལ་པའི་མདོ་ན་མི་བདག་གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་གསུངས་པ་ཡང་འདི་དང་ཚུལ་ཕྱོགས་མཐུན་ནོ། །ཡང་མདོ་དེ་ལས་གསུངས་པའི་རྒྱལ་པོའི་ལྷ་ཞེས་པའང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི། རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་འགྱུར་ 15-2-157a པ་དང་། གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་དང་། བྲམ་ཟེ་དུས་དཔོགས་དང་། རྒྱལ་བུ་ཀུ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། གདོལ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཕུར་བུ་གསུམ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་མུ་ཁྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་མངའ་དབང་ཆེན་
【現代漢語翻譯】 從商人的兒子結婚後不久說起。按照當地的習俗，迎娶新娘后不久，便會送上嫁妝，將新娘送往夫家。而送往夫家的那位新娘，會用四種珍寶製成的鮮花裝飾。新郎也會迎娶她，然後一起回到自己的家中。那位商人的兒子手持珍寶製成的鮮花，騎在坐騎上。在前往自己家中的路上，他看到佛陀正在遊方。他看到佛陀具有令人無法滿足的偉人相，心中充滿了虔誠，便從坐騎上下來，用那些珍寶鮮花供養佛陀。由於佛陀的神變，那些鮮花變得像車輪的輪輻一樣大，佛陀行走時，鮮花便跟隨著；佛陀停留時，鮮花便停留在空中。他因此生起了極大的信心，並說出了廣行佈施等的偈頌。由於這種善業的成熟，在勒門欽波國王時期，他的王宮也變得像黃金建造的一樣令人愉悅。而且，在我勒努的王宮中，還下了七天的金雨。 世尊對格薩嘉國王說：『大國王，因此，你應該明白，在這個人世間，能夠對五欲感到滿足並安然離世的人是很少的，而對五欲不知滿足而離世的人則非常多。』正如世尊所說的那樣，通過講述菩薩前世的故事，也巧妙地展示了福德的力量、業的成熟以及對五欲永不滿足的道理。因此，希望獲得幸福的人們，應該斷除惡行，盡力行善，並且培養不執著於五欲的心。在《父子相見經》中，也講述了名為『名聞邊』的國王的故事，其情節與此類似。此外，該經中提到的『國王之神』也與此處的描述相似。另外，這位世尊，曾轉生為名為勒門欽波的轉輪王、青年諾桑、婆羅門杜波、王子庫夏、賤民國王普布三世、國王拉欽波以及國王木丘等，並在那時擁有極大的權力。
【English Translation】 It starts with the son of a merchant who had not been married long. According to the custom of that place, not long after the bride is taken, the dowry is sent, and the bride who is sent to the husband's house is adorned with flowers made of four kinds of precious jewels. The groom also takes her and goes to his own house. The merchant's son, holding the precious flowers, rode on his mount. On the way to his own house, he saw the Buddha himself traveling. Seeing that the Buddha had the marks of a great man that could not be satisfied by looking, with a heart filled with faith, he got off his mount and scattered those precious flowers on the Buddha. By the Buddha's miraculous power, those flowers became as large as the spokes of a chariot wheel, and as he walked, they followed behind, and as he stayed, they remained in the air. He developed great faith and recited verses of great generosity and so on. As a result of this ripening, during the time of King Lek Men Chenpo, his palace also became like a delightful one made of gold. Moreover, in my Lenu's palace, it rained gold for seven days. The Blessed One said to King Gsalgyal: 'Great King, therefore, you should understand that in this human world, those who are content with the five desirable qualities and die are few, while those who die without being content are very many.' As the Blessed One said, by telling the stories of the Bodhisattva's past lives, it also skillfully demonstrates the power of merit, the ripening of karma, and the way of never being satisfied with desirable qualities. Therefore, those who desire well-being should abandon non-virtue and accomplish as much virtue as possible, and cultivate a mind that is not attached to desirable qualities. In the 'Sutra of the Meeting of Father and Son,' the story of the king named 'Fame on the Edge' is also told, and its content is similar to this. Furthermore, the 'god of the king' mentioned in that sutra is also similar to this description. In addition, this Blessed One, when he became a wheel-turning king named Lek Men Chenpo, the youth Norsang, the Brahmin Dupo, the prince Kusha, the untouchable king Purbu the Third, the king Lhachenpo, and the king Mukhyu, and so on, had great power.
པོ་དང་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་རྣམས་འདུལ་བ་ལུང་གཞི་བམ་པོ་ཞེ་གསུམ་པའི་སྐོར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生為薛烏王 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་དབང་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོ་ཚེ་འཕོ་བའི་ལྟས་བྱུང་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ནུབ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མི་བཞུགས་ན་ཁོ་བོ་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་ནས་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ན། བི་ཤྭ་ཀརྨས་སྨྲས་པ། ལྷའི་དབང་པོ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ཤི་བི་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་པ་ཡི་དམ་བརྟན་ཞིང་བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བར་ནུས་པ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ན་བགེགས་ལས་རྣམ་པར་ཐར་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེར་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་སེམས་ཡིན་མིན་དང་པོར་བགམ་པའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཕུག་རོན་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ལ། ང་ཁྲར་སྤྲུལ་ཏེ་དེད་ནས་རྒྱལ་པོ་དེའི་གམ་དུ་སྐྱབས་བཙལ་ནས་འདུག་སྟེ། དེ་དུས་སྒྱུ་ཡོད་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ། བི་ཤྭ་ཀརྨས་སྨྲས་པ། ལྷའི་དབང་པོ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་འཚེ་བ་མི་བྱའི་མཆོད་པར་རིགས་ཀྱི། ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་དངོས་པོ་ 15-2-157b འདི་ལྟ་བུས་གཙེ་བོར་མི་རིགས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་དེ་ལ་ངན་སེམས་མིན། །གསེར་ལྟར་སད་ནས་མངོན་པར་འགྱུར། །བདེན་པ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སད་པར་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཁྲ་དང་ཕུག་རོན་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། དེས་དེ་བཟུང་ལ་ཁད་དུ་རྒྱལ་པོའི་མཆན་ཁུང་དུ་ཕུག་རོན་དེ་ཞུགས་ཏེ་སྲོག་གི་སྐྱབས་གསོལ་ཏོ། །ཁྲ་ཡང་མོད་ལ་ཕྱིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ཕུག་རོན་འདི་ནི་བདག་གི་ཟས་ལགས་ཏེ། མྱུར་དུ་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག །བདག་ནི་བཀྲེས་པས་ཉན་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་གང་སྐྱབས་སུ་འོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་གཏོང་བར་དམ་བཅས་པས་འདི་ཡང་མི་སྦྱིན་ནོ། །ཁྲས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་མཛད་ན། བདག་ལ་ཡང་ཟས་མི་སྩོལ་ན། བདག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་མ་གཏོགས་སམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཤ་གཞན་སྦྱིན་ན་ཟའམ། ཁྲས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་གསར་དུ་བཀུམ་པའི་ཤ་རློན་པ་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་བསམས་པ། བདག་གིས་གསར་དུ་བསད་པའི་ཤ་རློན་པ་ཞིག་སྦྱར་ན་ནི་གཅིག་བསད་དེ་གཅིག་གསོ་བར་མི་རིགས་པས། བདག་འབའ་ཞིག་གི་ལུས་མ་གཏོགས་བར་གཞན་སྲོག་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྲོག་ཕོངས་སོ་སྙམ་དུ་གྲི་རྣོན་པོས་རང་གི་བརླའི་ཤ་བཅད་པ་ཁྲ་ལ་བྱིན་ཏེ་ཕུག་རོན་གྱི་སྲོག་བསླུས་སོ། །ཁྲས་དེ་ལྟར་ཕུག་རོན་གྱི་སྲོག་བསླུ་ན་སྲང་གིས་གཞལ་ཏེ་མཉམ་པ་ཞིག་སྩལ་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས
【現代漢語翻譯】 通過佈施和施捨等方式利益眾生的行為，可以在《律藏根本論》第四十三卷中瞭解。 受生為薛烏王 世尊（Bhagavan，音譯，有德、有名聲等含義）曾經在瞻部洲（Jambudvipa，梵文，閻浮提，指我們所居住的這個世界）做統治者，名為希毗王（Shibi，梵文，尸毗王，意為施與者）。當時，帝釋天（Indra，梵文，因陀羅，眾神之王）出現了死亡的徵兆，他心想：『現在這個世界上，佛法已經衰落，菩薩（Bodhisattva，梵文，覺有情，指發願成佛的眾生）也不在了，我該向誰尋求庇護呢？』他為此感到非常憂愁。毗首羯磨（Vishvakarman，梵文， विश्वकर्म，工巧天，意為一切工匠之父）對他說：『天帝啊，在瞻部洲有一位偉大的國王，名為希毗，他行持菩薩的行徑，他的誓願堅定，精進修行，能夠證得菩提（Bodhi，梵文，菩提，意為覺悟）。您如果向他尋求庇護，就能從魔障中解脫出來。』於是，帝釋天爲了試探希毗王是否真的是菩薩，就說：『你變成一隻鴿子，我變成一隻老鷹，追趕你，讓你向那位國王尋求庇護。這樣就能知道他是否具有慈悲心。』毗首羯磨說：『天帝啊，不應該傷害偉大的菩薩，應該供養他，不應該用這樣困難的事情來為難他。』帝釋天說：『我對他沒有惡意，像金子一樣，越磨礪越顯光芒。爲了瞭解真相，應該試探菩薩。』說完，他就變成了老鷹，毗首羯磨變成了鴿子。老鷹快要抓住鴿子的時候，鴿子飛到了國王的腋下，向國王尋求庇護。老鷹立刻趕到，對國王說：『這隻鴿子是我的食物，請您快點把它給我，我餓壞了。』國王說：『我發誓不把任何前來尋求庇護者交出去，所以不能給你。』老鷹說：『如果您庇護所有的人，卻不給我食物，難道我不算在所有的人之中嗎？』國王問：『如果我給你其他的肉，你吃嗎？』老鷹說：『我只吃新鮮宰殺的生肉。』國王心想：『如果我宰殺其他的動物給你，那就是殺一救一，這樣做不合理。除了我自己的身體之外，其他一切有生命的眾生都珍惜自己的生命。』於是，他用鋒利的刀割下自己大腿上的肉，給了老鷹，以此來換取鴿子的生命。老鷹說，如果要用國王的肉來換鴿子的生命，需要用秤來衡量，給與鴿子重量相等的肉才行。國王答應了。
【English Translation】 Benefiting sentient beings through generosity and giving can be understood in the forty-third volume of the Vinaya-vastu. Born as King Shibi The Bhagavan (Blessed One) once, when he was King Shibi (giver) reigning in Jambudvipa (the continent where we live), Indra (the king of gods) had signs of the end of his life. He thought, 'Now that the Buddha's teachings are declining in this world and there are no Bodhisattvas (beings striving for enlightenment), I do not know where to seek refuge,' and he was very sad. Vishvakarman (the divine architect) said, 'Lord of the Gods, there is a great king in Jambudvipa named Shibi who practices the conduct of a Bodhisattva. His vows are firm, and he is diligent in practice, capable of attaining enlightenment. If you go to him for refuge, he will liberate you from obstacles.' Then, Indra, in order to test whether King Shibi was truly a Bodhisattva, said, 'You transform into a pigeon, and I will transform into a hawk and chase you, so that you seek refuge with that king. Then we will know whether he has compassion.' Vishvakarman said, 'Lord of the Gods, one should not harm a great Bodhisattva; one should make offerings to him. It is not appropriate to trouble him with such a difficult matter.' Indra said, 'I have no ill intentions towards him. Like gold, he will become more radiant through testing. If one wishes to know the truth, one must test the Bodhisattva.' Having said this, he transformed into a hawk, and Vishvakarman transformed into a pigeon. As the hawk was about to catch the pigeon, the pigeon flew under the king's armpit and sought refuge. The hawk immediately arrived and said to the king, 'This pigeon is my food; please give it to me quickly, for I am starving.' The king said, 'I have vowed not to turn away anyone who comes to me for refuge, so I cannot give it to you.' The hawk said, 'If you protect everyone, but do not give me food, am I not included among everyone?' The king asked, 'If I give you other meat, will you eat it?' The hawk said, 'I only eat freshly killed raw meat.' The king thought, 'If I kill another animal to give to him, that would be killing one to save one, which is not reasonable. Except for my own body, all other living beings cherish their lives.' Therefore, he cut off the flesh from his own thigh with a sharp knife and gave it to the hawk, thus redeeming the pigeon's life. The hawk said that if the king's flesh was to be exchanged for the pigeon's life, it should be weighed on a scale, and the king should give an equal weight of flesh to the pigeon. The king agreed.
་སྲང་བླངས་ཏེ། ཕུག་རོན་དང་བརླའི་ཤ་ལྕིད་གཞལ་བ་ན། བརླ་དང་རྩིབ་ 15-2-158a ལོགས་སོགས་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཟད་པར་བཅད་ཀྱང་ཕུག་རོན་དང་མཉམ་པར་མ་གྱུར་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་བཞེངས་ཏེ་སྲང་གི་ནང་དུ་འགྲོ་བར་གཟས་ཀྱང་ཉམས་ཀྱིས་མ་ནུས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་བརྒྱལ་ལོ། །རིང་ཞིག་ནས་དྲན་པ་རྙེད་པར་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་སེམས་ལ་འདི་ལྟར་སྨད་དེ་ཁྱོད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་མ་ནུས་པས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་མ་གྱུར་ཏོ། །ད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། ལེ་ལོ་བྱ་བའི་དུས་མིན་ནོ་ཞེས་སྤྱོས་ཤིང་། འབད་པ་བསྐྱེད་ནས་སྲང་གི་གཞིའི་ནང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ད་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་གནམ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ནས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མན་ཆད་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་ལྷགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཕྱིར་ལུས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བའི་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དེ་མཐོང་ནས་འཆི་མ་ཆར་བཞིན་ཟག་ཅིང་། ལྷ་རྫས་ཀྱི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་གང་གི་ཆེད་དུ་བགྱིད་པ་དང་། འགྱོད་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲི་བ་སྔ་མ་རྣམས་བཞིན་དུ་དྲིས་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་འགྱོད་པ་མེད་པའི་བདེན་ཚིག་གིས་ལུས་སྔར་བས་ཀྱང་ལྷག་པར་བཟང་པོར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅི་འདོད་པ་གཏོང་ཞིང་ལྷག་པར་ནད་པ་རྣམས་ལ་བྱམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ནད་པ་ཉམ་ཐག་པ་སྨན་པ་ཀུན་གྱིས་བོར་བ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ལྷ་བདག་ལ་དཔྱད་ 15-2-158b མཛོད་ཅིག །རྒྱལ་པོས་སྨན་པ་རྣམས་བོས་ནས་ནད་པ་དེ་གསོར་གཞུག་པ་དང་། དེ་དག་གིས་འདིའི་སྨན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། བཙས་ནས་ཁྲོ་མ་མྱོང་བ་ཞིག་གི་ཁྲག་ལས་ནས་ཐུག་བགྱིས་ཏེ་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བླུད་ན་འཚོ་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྨན་དེ་ནི་དཀོན་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་བདག་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ནས། མ་མ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་སྔར་སུ་ལ་ཡང་ཁྲོ་བ་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་བདག་གི་པང་དུ་བྱོན་པ་དེ་ནས་བདག་ཀྱང་སུ་ལའང་ལན་གཅིག་ཀྱང་ཁྲོ་མ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་ནས་མའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་དེ་ལྟར་དྲིས་པ་དང་། ཁྱོད་བདག་གི་རུམ་དུ་ཞུགས་ནས་བདག་ཀྱང་ཁྲོ་མ་མྱོང་ན་ཁྱོད་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་ནས་སྨན་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་སྨན་པ་རྣམས་ལ་ངའི་ལུས་ལས་ཁྲག་གཏར་ནས་ནད་པ་གསོས་ཤིག །དེ་དག་གིས་མ་ནུས་པ་དང་རྒྱལ་པོ་རང་གིས་རྩ་གཏར་བའི་ཁྲག་དེས་རྫིའུ་བཀང་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་ནས་ཐུག་དང་སྦྱར་ཏེ་བླུད་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བྱམས་པའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ངུ་ཞིང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ནས་
【現代漢語翻譯】 他拿起秤，稱量鴿子和國王大腿上的肉。儘管他割下了大腿和肋骨等身體上的肉，但仍然無法與鴿子重量相等。國王起身，打算走進秤中，但因虛弱無力而倒在地上，昏了過去。過了很久，他才恢復知覺，心中責備自己：『你從無始以來就無能為力，所以在三界輪迴中遭受痛苦，沒有成為功德的積累。現在是開始精進的時候了，不是懈怠的時候。』他這樣責備自己，努力進入秤的底座，心想：『現在好了！』心中生起極大的歡喜。當時，天地發生了六種震動，從色界的諸神到上方的虛空都聚集起來，看到菩薩爲了佛法而不顧惜自己的身體和生命，修持苦行，像下雨一樣灑落著鮮花，降下天界的鮮花雨。 然後，帝釋天化作自己的身體，像之前一樣問道：『你爲了什麼目的做這樣的事情？你後悔嗎？』國王以不後悔的真誠之語回答，他的身體比以前更加美好。再次，過去有一位名叫希毗（Śibi，尸毗王）的國王，他佈施眾生所需之物，尤其慈愛病人。當時，一位被所有醫生拋棄的虛弱病人來到國王面前，請求道：『請您，天神，救治我吧！』國王召集醫生，讓他們醫治病人。醫生們說：『這種藥非常難得，需要用從未發怒之人的血，混合米粥，餵食六個月才能活命。』國王心想：『這種藥很難找到，像我這樣的人有嗎？』於是問母親：『我以前對誰發過脾氣嗎？』母親說：『自從你來到我的懷抱，我就從未對任何人發過脾氣，更何況是你呢？』他又去問妻子，妻子說：『自從你進入我的房間，我就從未發過脾氣，更何況是你呢？』國王心想：『找到藥了！』於是對醫生們說：『從我身上取血，救治病人吧！』他們做不到，國王自己割開血管，用容器盛滿血，每天混合米粥餵給病人，持續六個月。國王的所有慈愛眷屬都在哭泣，來自各個地方的人們……
【English Translation】 He took the scales and weighed the pigeon and the flesh from the king's thigh. Although he cut off the flesh from his body, such as his thigh and ribs, it was still not equal to the pigeon. The king arose and intended to step into the scales, but he was too weak and fell to the ground, fainting. After a long time, he regained consciousness and reproached himself, saying, 'You have been unable to do this since beginningless time, and so you have suffered in the three realms of samsara, not accumulating merit. Now is the time to begin diligence, not the time to be lazy.' He scolded himself in this way and exerted effort to step into the base of the scales, thinking, 'Now it is good!' A feeling of great joy arose in his heart. At that time, the earth and sky shook in six ways, and the gods of the Form Realm and those in the space above gathered, seeing the Bodhisattva practicing austerities, not caring for his body or life for the sake of the Dharma, and they showered down flowers like rain, and rained down divine flowers. Then, Indra transformed into his own body and asked, as before, 'For what purpose are you doing this? Do you not regret it?' The king replied with words of truth, not regretting it, and his body became even more beautiful than before. Again, in the past, there was a king named Śibi (藏文：ཤི་བི་，梵文天城體：शिबि，梵文羅馬擬音：Śibi，漢語字面意思：尸毗王), who gave whatever beings desired and was especially loving to the sick. At that time, a weak and helpless patient, abandoned by all the doctors, went to the king and pleaded, 'Please, lord of the gods, heal me!' The king summoned the doctors and had them treat the patient. The doctors said, 'This medicine is very difficult to find. It requires the blood of someone who has never been angry, mixed with rice porridge, and fed for six months in order to live.' The king thought, 'This medicine is rare. Is there someone like me?' So he asked his mother, 'Have I ever been angry at anyone before?' His mother said, 'Since you came into my arms, I have never been angry at anyone, let alone you!' He then went to his wife and asked her, 'Since you entered my room, I have never been angry, let alone you!' The king thought, 'I have found the medicine!' So he said to the doctors, 'Draw blood from my body and heal the patient!' They were unable to do it, so the king himself cut open his veins, filled a vessel with blood, and mixed it with rice porridge, feeding it to the patient every day for six months. All of the king's loving attendants were weeping, and people from various countries...
ལྷགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཅིག་གི་ཕྱིར་འདི་རྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདོར་བ་ཞེས་འཕྱ་ཞིང་གླེང་ངོ་། །དེས་ནད་པ་དེ་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་དེའི་ལུས་ཁྲོལ་ཚགས་ལྟར་གྱུར་ནས་གཟི་བྱིན་ཉམས་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་གཟི་བྱིན་བཅུག་སྟེ་འཚོ་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་དེ་ནད་ཞི་བ་ན་རྒྱལ་པོས་གྲོང་རྡལ་མཆོག་ལྔ་བྱིན་ནས་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོར་བཀུར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་ཡ་མཚན་དུ་སྐྱེས་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མི་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་པས་ཁྱོད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱས་ཞེས་གྲགས་ 15-2-159a པ་བདེན་ནམ། མི་དེས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱས། ངན་ཁྲག་ས་ལ་ཕོའམ་གཞན་ལ་བྱིན་ཡང་རུང་སྟེ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་དེའི་ཁྱིམ་ལ་མེ་ཤོར་ནས་ཐམས་ཅད་ཚིག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་ཤི་བིའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་གཞོན་ནུ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞོགས་ཕྱེད་སྐམ་པར་གྱུར་པ་ལ། གཞོན་ནུའི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤང་ཤང་ཏེའུའི་ཤ་བཅུད་ཐམས་ཅད་དང་མར་དུ་བསྙལ་ཏེ་བྱིན་ན་འཚོའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བཅུད་ཐམས་ཅད་བསགས་ཀྱང་ཤང་ཤང་ཏེའུའི་ཤ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མ་རྙེད་པ་དང་། སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་དག་ལ་བསྒོ་བ། མེ་ལོང་དང་བྱ་གག་ཅིག་ཁྱེར་ནས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་དེང་ལ། དེར་སྙི་བཙུགས་ཏེ་བྱ་གག་གི་མདུན་དུ་མེ་ལོང་བཞག་ན། བྱ་གག་གིས་རང་གི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ནས་འདི་བྱ་གག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྐད་འབྱིན་པར་འགྱུར་ལ། ཤང་ཤང་ཏེའུས་བྱ་གག་གི་སྐད་ཐོས་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཟུང་བའི་ཐབས་ནི་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ་ཤང་ཤང་ཏེའུ་ཞིག་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་མི་སྐད་སྨྲ་ཤེས་པས་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེས་སྨྲས་པ་བདག་གར་བཀྲི། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ་ཐོངས་ཤིག་ཐོངས་ཤིག །ཤའི་མཐུ་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སྨྲའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་སྨན་དེ་དག་ཇི་འདྲ་བ་ལྟ་ཡིས་སྟོན་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ་བདག་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཆུ་ལ་ཤའི་མཐུ་ཡོད་པས་དེ་ཁྱེར་ལ་དེངས་ཤིག །རིན་ 15-2-159b པོ་ཆེ་འདི་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཀྱང་། རྒྱལ་པོས་འཇིགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བོར་ཞིང་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཇི་སྐད་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཤང་ཤང་ཏེའུ་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ལྷ་བདག་གི་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཆབ་ནི་ཤ་སྟོབས་ཅན་དུ་བགྱིས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཆུ་སྣོད་བདུན་ཆུ་བཟང་པོས་བཀང་བར་བཞག་པ་དེ་སྲིད་དུ་བྱ་དེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་ངལ་སོས་པ་དང་མོད་ལ་ཁང་པའི་སྟེང་དུ་འཕུར་ནས་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ཐོག་མར་བདག་བླུ
【現代漢語翻譯】 風也嘲笑和議論說，爲了一個人而放棄這個有情眾生的心。然後那個病人痊癒了。那時，國王的身體變得像篩子一樣，光彩消失了，但諸神注入光彩，使他得以生存。那人病好后，國王賜予他五個最好的城鎮，並尊他為地方首領。那些感到驚訝的人問那人：『人們都說希毗王（Śibi，國王名）為你做了供養，是真的嗎？』那人說：『他為我做了什麼？無論是把臟血倒在地上還是給別人，有什麼可奇怪的？』他剛說完，他的房子就著火了，一切都被燒燬了。 又，希毗王（Śibi，國王名）變成了一個年輕的王子，他的一半身體都乾枯了。醫生們對年輕王子的父親說：『如果把香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）的肉的所有精華都用酥油浸泡后給他吃，他就能活下去。』雖然收集了所有的精華，但十二年都沒有找到香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）的肉。醫生們吩咐人們：『拿著鏡子和烏鴉去海邊。在那裡插上木樁，把鏡子放在烏鴉面前，烏鴉看到自己的影像，就會以為這是另一隻烏鴉而發出叫聲。香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）聽到烏鴉的叫聲，就會來到它那裡，這就是抓住它的方法。』他們按照所說的做了，抓住了一隻香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）。 在世界形成后不久，由於自然規律，動物們也能說人話，所以那隻香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）說：『你們要把我帶到哪裡去？』他們說了事情的經過。它說：『放了我，放了我！我會說出具有肉的功效的藥物和珍寶。』他們說：『先讓我們看看你的那些藥物是什麼樣的。』它說：『我洗澡的水具有肉的功效，拿去用吧。這些是珍寶。』雖然它展示了珍寶，但國王因為害怕而丟掉了珍寶，帶著香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）獻給了國王，並如實地講述了所發生的一切。國王問那隻香香鳥（Śaṅśaṅte'u，鳥名）：『神啊，我洗澡的水能使肉變得強壯。』然後，國王讓人把七個裝滿好水的水罐放在那裡，直到那隻鳥洗完澡，休息好，立刻飛到房頂上，無所畏懼地說：『首先，我被愚弄了。』
【English Translation】 The winds also mocked and gossiped, saying, 'Abandoning this sentient being's mind for the sake of one person.' Then that sick person was healed. At that time, the king's body became like a sieve, and his splendor diminished, but the gods infused splendor, and he was able to survive. When that person recovered from his illness, the king granted him five of the best towns and honored him as the chief of the region. Those who were amazed asked that person, 'Is it true that King Śibi (Śibi, king's name) made offerings for you?' That person said, 'What did he do for me? Whether he poured dirty blood on the ground or gave it to someone else, what is so strange?' As soon as he said this, his house caught fire, and everything was burned down. Also, King Śibi (Śibi, king's name) became a young prince, and half of his body withered. The doctors said to the young prince's father, 'If you soak all the essence of the flesh of the Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name) in ghee and give it to him, he will live.' Although all the essence was collected, the flesh of the Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name) was not found for twelve years. The doctors instructed the people, 'Take a mirror and a crow to the seashore. There, plant a stake and place the mirror in front of the crow. When the crow sees its own image, it will think it is another crow and make a sound. The Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name) will hear the crow's call and come to it, and that is the way to catch it.' They did as they were told and caught a Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name). Not long after the world was formed, due to the laws of nature, animals could also speak human language, so that Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name) said, 'Where are you taking me?' They told him what had happened. It said, 'Let me go, let me go! I will tell you about medicines and jewels that have the power of flesh.' They said, 'Let us see what your medicines are like.' It said, 'The water I bathed in has the power of flesh, take it and use it. These are the jewels.' Although it showed the jewels, the king, fearing, threw away the jewels, took the Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name) and offered it to the king, and told him everything that had happened. The king asked the Śaṅśaṅte'u (Śaṅśaṅte'u, bird's name), 'O god, the water I bathed in makes the flesh strong.' Then, the king had seven water jars filled with good water placed there, until the bird had bathed and rested, and immediately flew to the roof of the house, fearless, and said, 'First, I was fooled.'
ན་ཏེ། །ཕྱི་ནས་བྱ་བ་འདི་དག་གོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བླུན་པ་སྟེ། །བླུན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་རྫོགས། །ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་གངས་རིའི་སུལ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་གནས་པ་ལས་དེ་ན་གཅིག་གཞོགས་ཕྱེད་སྐམ་པར་གྱུར་ལ་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལྗོངས་སུ་སོང་ལ་སྨན་པ་བསྟེན་དང་སོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ། སྐྱེ་བོ་མང་པོས་མི་འདོད་པ་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཆོས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་འོངས་ནས་བདག་ནད་དང་བཅས་ཏེ་འཁྱེར་བ་འགྱུར་ན་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་གྲོང་དུ་འགྲོ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཇི་ཙམ་དུ་འཚོ་བ་དེ་ཙམ་དུ་བསོད་ནམས་བསོགས་ལ། ཇི་ཙམ་བསོད་ནམས་བསགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་མཐོ་རིས་སུ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྐུལ་མ་བཏབ་ནས་ལྗོངས་སུ་བབ་སྟེ་རིམ་གྱིས་ཡུལ་ཤི་བིའི་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ནས་སྨན་པ་ལ་ནད་འདི་ལ་ཕན་པའི་སྨན་སྟོན་ 15-2-160a ཅིག །སྨན་པས་སྨྲས་པ་འཕགས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ནད་འདི་ཇི་ལྟ་བར་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་ནད་ཀྱང་དེ་འདྲ་སྟེ། ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བཅུད་ཐམས་ཅད་མར་དང་བཙོས་པ་མཆིས་ཀྱིས་བཞུད་ལ་སློངས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཐོབ་ན་དེས་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དེའི་སྒོར་སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་བྱུང་ན་སྦྲོན་པའི་སླད་དུ་དྲིལ་བུ་འདོགས་སོ། །རང་སངས་རྒྱས་དེ་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་སོང་ཏེ་དྲིལ་བུ་དེ་དཀྲོལ་ལོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་སློང་བ་ཞིག་མཆིས་ཀྱིས་ཅི་སློང་སྨྲོས་ཤིག །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུ་བདག་ཅག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རྫས་རྣམས་བསགས་ཏེ་བཙོས་ནས་བྱས་པའི་བཅུད་འདི་འཐུངས་དང་། ཕྱི་ནས་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་བཀུག་ལ་ཅི་སློང་བ་དྲིའོ། །དེ་ངོ་མཚར་དང་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་སུ་བྱས་ནས་མར་འཐུང་བར་འདོད་ན། སློང་བ་པོའི་སྐྱེ་བོའི་རེ་བ་ཡིད་ལ་བཅགས་པས་གནད་དུ་ཕོག་ནས་མ་འཐུངས་པར་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་རེ་ཞིག་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་མ་བཀུག་གི་བར་དུ་མི་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྒོ་བ་ལ་བསྒོས་ཏེ་སློང་བ་པོ་ནང་དུ་བཏང་བ་དང་། རྒྱལ་བུས་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་བཞེད། དེས་རྒྱས་པར་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་ན་རེ། འཕགས་པ་བཅུད་ནི་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་འོས་ཀྱི་བདག་ལ་མ་ལགས་པས་དབུལ་གྱིས་བཞེས་ཤིག །དེས་ལྷུང་བཟེད་ཟེད་པ་དང་དགའ་བའི་བསམ་པ་དྲག་པོས་བཅུད་དེར་བླུགས་སོ། །དག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་བུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། འཕགས་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ 15-2-160b ལམ་བཏབ་སྟེ་རྒྱལ་བུ་དང་རང
【現代漢語翻譯】 然後說：『從外面做這些事。』說完，愚蠢的國王完成了愚人壇城，然後就離開了。過了一段時間，在雪山的縫隙里住著五百位獨覺佛（Pratyekabuddha，獨自覺悟者），其中一位身體的一半變得乾枯。那些獨覺佛說：『有壽命者，去到人間，尋求治療，就能痊癒。』 那位獨覺佛說：『既然許多人都不喜歡、不悅意的法，以及所有眾生共同的法——死亡，將會到來，並帶著疾病把我帶走，那我為何還要去城市呢？』他們說：『即使如此，有德之人活得越久，積累的功德就越多；積累的功德越多，就越能在天界感到快樂。』於是他們鼓勵他下山，逐漸來到希毗王（Śibi，古印度國王，以慈悲著稱）的王宮，對醫生說：『請告訴我有什麼藥能治這種病？』 醫生說：『尊者，您的病和國王兒子的病一樣。十二年來的所有精華都已熬製成酥油，請您去請求。如果能得到，就能活下去。』在國王王宮的門口，如果有人來乞討，就會掛起鈴鐺作為標誌。那位獨覺佛來到王宮門口，搖響了鈴鐺。王子對父母說：『父王母后，有乞討者，請問他要乞討什麼？』 他們說：『孩子，我們已經積攢了十二年的物品，熬製成了精華，你喝下它吧。之後把乞討者叫進來，問他要乞討什麼。』王子覺得這很神奇、吉祥，想要喝下酥油時，想到乞討者的期望，心中有所觸動，就沒有喝，而是說：『父王母后，暫時不要把乞討者叫進來。』國王命令守門人把乞討者放進來。王子問：『尊者想要什麼？』他詳細地說了。王子說：『尊者，這精華只適合您，不適合我，請您拿去吧。』 他接過缽，以強烈的喜悅之情將精華倒入缽中。那位偉大的聖者也因為王子生起了利益所有眾生的心，以及尊者具有戒律，他的願望將會實現，所以發願道：』王子和...』
【English Translation】 Then he said, 'Do these things from outside.' Having spoken, the foolish king completed the mandala of the foolish and then departed. After some time, in the crevices of the snow mountain, there lived five hundred Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas), and one of them became half-dried on one side. Those Pratyekabuddhas said, 'O fortunate one, go to the land, seek medicine, and you will be healed.' That Pratyekabuddha said, 'Since the Dharma that many people dislike and find unpleasant, and the Dharma common to all sentient beings—namely, death—will come and carry me away with illness, why should I go to the city?' They said, 'Even so, the longer a virtuous person lives, the more merit they accumulate; the more merit they accumulate, the more they will rejoice in the higher realms.' Thus, they encouraged him to descend to the land, and gradually he went to the palace of King Śibi (known for his compassion). He said to the doctor, 'Please tell me what medicine can cure this illness?' The doctor said, 'Venerable one, your illness is just like the illness of the king's son. All the essence of twelve years has been cooked into ghee (clarified butter); go and ask for it. If you obtain it, you will be healed.' At the gate of the king's palace, if people came to beg, a bell would be hung as a sign. That Pratyekabuddha went to the gate of the palace and rang the bell. Then the prince said to his parents, 'Father and Mother, there is a beggar; ask what he is begging for.' They said, 'Child, we have accumulated substances for twelve years and cooked them into an essence. Drink this. Afterward, invite the beggar inside and ask what he is begging for.' The prince thought it was wonderful and auspicious. When he wanted to drink the ghee, he considered the beggar's expectations, felt touched, and did not drink it. He said, 'Father and Mother, do not invite the beggar inside yet.' The king ordered the gatekeeper to let the beggar in. The prince asked, 'Venerable one, what do you desire?' He explained in detail. The prince said, 'Venerable one, this essence is only suitable for you, not for me; please take it.' He took the bowl, and with great joy, poured the essence into it. That great pure one also, because the prince generated the mind of benefiting all sentient beings, and because the venerable one possessed discipline, his aspiration would be fulfilled, so he made the aspiration: 'The prince and...'
་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀ་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་སེང་གེའི་སྲས་ཕན་འདོད་ཅེས་བྱ་བའི་རབས་ཀྱང་འདི་དང་ཚུལ་འདྲ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་དོ། ༈ ། 受生為瓦拉那希梵賜王 སྔོན་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྙིང་བརྩེ་ཅན་དེས་རང་གི་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་སོ་སོ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁ་ཟེར་བའི་གླེང་བ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོས་འདི་རྣམས་བསད་དེ་ཅི་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མ་བསད་པར་ཡུལ་ནས་བཏོན་ལ་བྱེ་གླིང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སྐོམས་པས་ཉེན་ཀྱང་ཆུ་མ་མཐོང་ནས་སྐད་ཕྱུང་བ་དང་། ཕྱོགས་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གླང་པོ་ཆེ་མཆོག་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མཐོང་བས་སྣ་ཆུས་བཀང་སྟེ་བརྒྱུགས་ནས་བློན་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་བཤལ་ཏེ་རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་བཅུག་ནས་རི་སུལ་དུ་བསྐྱལ་ཞིང་འབབ་ཆུ་དང་འབྲས་བུ་དང་རྩ་བས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། རི་འདིའི་ཕ་རོལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་གཙོ་བོ་ཞིག་གི་རོ་ཡོད་ཀྱི། དེའི་རྒྱུ་ལྟོ་བཀྲུས་ལ་ཆུས་བཀང་སྟེ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་བསྡུས་ལ་དེངས་ཤིག་དང་དེ་ལྟར་ན་འབྲོག་འདི་བརྒལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་ནས། གླང་པོ་ཆེ་དེ་རི་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཉམ་ཐག་འདི་དག་བསྐྱབས་པའི་ཐབས་བསྟན་ཅིང་རང་གི་སྲོག་བཏང་བ་བཞིན་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ནས་འདི་དག་བདག་གིས་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པ་ལས་བསྒྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། རི་དེའི་ཁ་ནས་མཆོངས་པས་ཤི་བར་གྱུར་ཏོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཙལ་བ་ན་དེ་མཐོང་སྟེ། བདག་ཅག་ལ་སྲོག་སྦྱིན་པའི་གླང་པོ་ཁར་སང་ 15-2-161a གི་དེ་འདི་ཡིན་ན་འདིའི་སྟེང་དུ་ལག་པ་བཞག་ན་བདག་ཅག་གི་ལག་པ་ས་ལ་ཅི་སྟེ་མི་ལྷུང་ཞེས་གླེང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་གནས་གཙང་མའི་ལྷས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་གང་གི་དོན་སྲོག་གཏང་བའི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གླང་པོ་དེའི་རྒྱུ་ལྟོ་བཀྲུས་ཏེ་ཆུས་བཀང་ནས་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཁྱེར། གླང་པོ་དེའི་རོ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་འབྲོག་བརྟོལ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་བདག་ཅག་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། ༈ ། 受生為瓦拉那希蓮花王 སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་རྒྱལ་པོ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་བྱམས་པས་བསྐྱངས་ཞིང་གཏོང་བ་དང་གཏོང་བ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་དུས་ཚིགས་མ་སྙོམས་པས་མི་ནད་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་སྐྱ་རྦབ་ཀྱི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་སྨན་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་སྨན་གྱིས་གསོ་བར་བྱས་ཀྱང་ཡུན་རིང་པོར་སེམས་ཅན་དེ་ད
【現代漢語翻譯】 兩位佛陀都從疾病中解脫了。關於獅子王的兒子名為利益的故事，也與此類似，但也有一些細微的差別。 從前，在瓦拉那西，有一位名叫梵施的國王，他心地慈悲。他聽到五百位大臣私下議論國王的壞話，國王心想，『殺了他們怎麼樣？』但由於慈悲心，他沒有殺他們，而是將他們驅逐出境，流放到一個荒島上。那些大臣們在島上口渴難耐，卻找不到水，於是大聲呼救。當時，世尊化身為一頭偉大的菩薩象，看到了他們，便用鼻子吸滿水，跑過去給那些大臣們漱口，然後讓他們騎在自己的背上，將他們帶到山谷中，用流水、果實和樹根餵飽他們，並說道：『這座山的另一邊有一頭大象的屍體，你們可以剖開它的肚子，用水裝滿，然後收集樹根和果實，裝進去，這樣就能渡過這片荒野。』說完，那頭大象爬上山，心想：『我像這樣救助這些可憐的人，甚至犧牲了自己的生命，愿我成佛后，也能將他們從輪迴的荒野中解脫出來。』說完，便從山崖上跳了下去，死了。 大臣們四處尋找，發現了那頭大象，說道：『昨天救了我們性命的大象就是這頭啊！如果把手放在它身上，我們的手怎麼不會掉到地上呢？』當時，凈居天的天神說道：『這位大士爲了利益眾生而犧牲生命，愿你們心中的願望都圓滿實現！』 之後，他們剖開那頭大象的肚子，用水裝滿，然後帶著樹根和果實。他們祭拜了大象的屍體，祈願道：『愿這位大士成佛時，能將我們從輪迴中解脫出來。』 從前，在過去的時代，在瓦拉那西城，世尊化生為蓮花國王，像慈愛獨子一樣慈愛地守護著一切眾生，並致力於佈施和大布施。當時，由於時節不調，發生了嚴重的瘟疫，眾生都感染了麻風病。國王心生憐憫，召集了所有的醫生，用藥物治療，但很長時間都無法治癒那些眾生。
【English Translation】 Both Buddhas were liberated from illness. The story of the lion king's son named Benefiting is similar to this, but there are also some slight differences. In the past, in Varanasi, there was a king named Pure Giver, who was compassionate. He heard five hundred ministers gossiping about the king, and the king thought, 'What if I kill them?' But out of compassion, he did not kill them, but expelled them from the country and sent them to a deserted island. Those ministers were thirsty and could not find water, so they cried out. At that time, the Blessed One himself transformed into a great Bodhisattva elephant, saw them, filled his trunk with water, ran over and rinsed the mouths of those ministers, then had them ride on his back, took them to a mountain valley, and satisfied them with flowing water, fruits, and roots, and said: 'On the other side of this mountain is the corpse of a great elephant. You can cut open its stomach, fill it with water, then collect roots and fruits, and put them in it, and then you will be able to cross this wilderness.' After speaking, that elephant climbed the mountain, thinking: 'Just as I have shown the way to save these miserable ones and sacrificed my own life, may I, upon becoming a Buddha, liberate them from the desolate wilderness of samsara.' Having said this, he jumped off the cliff and died. The ministers searched and found the elephant, saying: 'The elephant who gave us life yesterday is this one! If we put our hands on it, why wouldn't our hands fall to the ground?' At that time, the gods of the Pure Abode said: 'May the wishes in your hearts be completely fulfilled, for this great being has given his life for the sake of others!' Then, they cut open the elephant's stomach, filled it with water, and carried the roots and fruits. They made offerings to the elephant's corpse and prayed: 'May we be liberated from samsara when this great being becomes a Buddha.' In the past, in a bygone era, in the city of Varanasi, the Blessed One took birth as King Padma, cherishing and protecting all sentient beings with love like that for an only child, and engaging in generosity and great generosity. At that time, due to imbalanced seasons, a great plague arose, and sentient beings were afflicted with leprosy. The king, filled with compassion, gathered all the physicians and treated them with medicine, but for a long time, he could not cure those sentient beings.
ག་གསོ་མ་ནུས་ནས། སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྨན་སྣ་གཅིག་མཆིས་པ་ནི་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་ཞེས་པ་དེ་རྙེད་ན་གསོ་ནུས་ཀྱི་གཞན་གང་གིས་གསོ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན། རྒྱལ་པོས་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །ཕྱིས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་འཆག་ཏུ་གཤེགས་པ་ན། ནད་པ་དེ་དག་འདུས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་ཅག་ནད་འདི་ལས་བསྐྱབ་ཅིང་སྲོག་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་རྣམས་ལ་སྙིང་ 15-2-161b རྗེ་བསྐྱེད་ཅིང་མཆི་མ་འཛག་བཞིན་དུ། བདག་གིས་གཞན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་མ་ནུས་ན། འཚོ་བ་དང་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་འདིས་ཅི་དགོས་སྙམ་དུ། ནོར་ཕལ་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱས། བུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་ཅིང་ཉེ་དུ་དང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ཉེས་པ་བཤགས། ཕོ་བྲང་གི་མི་དང་བློན་པོ་རྣམས་སྤྲོ་བ་སྲིང་བས་བསྟོད། ནད་པ་སྡུག་པ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་ནས་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་དུ་སོང་སྟེ་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་སོགས་གཏོར་ནས་ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ལ། བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་གང་གིས་སེམས་ཅན་ཤིན་ཏུ་ཕོངས་པ་རྣམས་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་མཐོང་ནས་རང་གི་སྲོག་ཕོངས་པ་བཏང་བ་འདིས་བདག་ཆུ་ཀླུང་ཟློག་བྱེད་འདིའི་ནང་དུ་ཉ་རོ་ཧི་ཏར་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ནས་བདག་ཉིད་མཆོངས་སོ། །དེར་ལྷུང་བའི་མོད་ལ་ཤི་ནས་ཆུ་ཀླུང་ཟློག་བྱེད་ཀྱི་ནང་དུ་ཉ་རོ་ཧི་ཏར་སྐྱེས་སོ། །དེར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་ཆུ་ཀླུང་ཟློག་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པ་དེས་ནད་ཚབས་པོ་ཆེས་ཡུན་རིང་གཟིར་བ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དང་འདྲའོ་ཞེས་བསྒྲགས་པས། དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མཚོན་དང་རྐོན་པ་ཐོགས་ཏེ་ཉ་གསོན་པོ་དེའི་ཤ་གཅོད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ལུས་གཅོད་པ་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་བྱམས་པས་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་གདོང་མཆི་མ་དྲོན་མོ་འཛག་ཅིང་། བདག་གིས་ཤ་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ལོ་ 15-2-162a བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་སེམས་མ་ལོག་གོ། གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ནད་ཞི་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་དེས་བསྒྲགས་པ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ང་ནི་རྒྱལ་པོ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དུ་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ལུས་འདི་ལྟ་བུ་བླངས་པ་ཡིན་གྱིས། ང་ལ་སེམས་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག་དང་། གང་གི་ཚེ་ང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པའི་ཚེ་ཡང་ཁྱེད་ནད་ལས་གཏན་དུ་ཐར་བར་བྱ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་གང་གི་མཐར་ཐུག་པ་གྲུབ་པ་དང
【現代漢語翻譯】 既然無法治癒，醫生們說：『如果能找到名為『魚羅希塔』的藥材，就能治癒，否則無法治癒。』國王四處尋找魚羅希塔，但沒有找到。後來，國王外出巡視時，那些病人聚集起來，向國王請求說：『請您從這疾病中拯救我們，賜予我們生命吧！』國王對他們生起慈悲心，流著眼淚，心想：『我既然不能平息他人被痛苦折磨，那麼活著和擁有王國的權力有什麼用呢？』於是，他將大量的財富全部施捨出去，立長子為國王，向親屬和民眾懺悔罪過，宮廷的人和大臣們都以歡快的歌聲讚頌他，他安慰那些痛苦的病人，安住於八支齋戒，登上樓閣，撒下鮮花和焚香等，面向東方祈願：『以真諦和真實語，我見眾生極度貧困，被疾病折磨，捨棄自己的生命，愿我因此轉生到這條楚克隆河中成為魚羅希塔！』說完，便從樓閣上跳了下去。當他落下的瞬間，便死去，轉生到楚克隆河中成為魚羅希塔。 在那裡，諸神向各地宣告：『這條楚克隆河中出生的魚羅希塔，對於那些長期被重病折磨的人來說，就像甘露一般。』人們一聽到這個訊息，立刻拿著刀劍和工具，開始宰割那條活魚的肉。當菩薩這樣被割肉時，心中充滿了對眾生的慈愛，臉上流淌著溫暖的眼淚，心想：『我的血肉能讓這些眾生得到安樂，真是得到了最好的收穫。』就這樣，十二年間，他用自己的血肉讓那些眾生感到滿足，並且沒有從無上圓滿菩提中退轉。當所有眾生的疾病都痊癒時，那條魚羅希塔宣告說：『諸位眾生，你們聽著！我就是名叫蓮花的國王，爲了你們的利益，我捨棄了自己的生命，獲得了這樣的身體。請你們心中歡喜，當我獲得無上圓滿菩提時，也會讓你們永遠從疾病中解脫，獲得涅槃的究竟成就。』
【English Translation】 Since it could not be cured, the doctors said, 'If the medicine called 'Fish Rohita' can be found, it can be cured, otherwise it cannot be cured.' The king searched everywhere for Fish Rohita, but could not find it. Later, when the king went out on inspection, those patients gathered and pleaded with the king, 'Please save us from this disease and grant us life!' The king felt compassion for them, shedding tears, and thought, 'Since I cannot pacify others who are tormented by suffering, what is the use of living and having the power of the kingdom?' So, he gave away all the vast wealth, installed his eldest son as king, confessed his sins to relatives and people, and the people of the court and ministers praised him with joyful songs. He comforted the suffering patients, abided by the eight-fold precepts, ascended to the pavilion, scattered flowers and incense, and faced east to pray: 'By the truth and true words, seeing sentient beings extremely poor and tormented by disease, abandoning my own life, may I be reborn as Fish Rohita in this Chuklong River!' After saying this, he jumped from the pavilion. At the moment he fell, he died and was reborn as Fish Rohita in the Chuklong River. There, the gods proclaimed everywhere, 'This Fish Rohita born in the Chuklong River is like nectar for those who have been tormented by serious illnesses for a long time.' As soon as people heard this news, they immediately took up swords and tools and began to slaughter the flesh of that live fish. When the Bodhisattva was being cut in this way, his heart was filled with love for sentient beings, and warm tears flowed down his face, thinking, 'My flesh and blood can bring happiness to these sentient beings, truly the best gain has been obtained.' In this way, for twelve years, he satisfied those sentient beings with his own flesh and blood, and did not turn back from Anuttara-samyak-sambodhi. When all the diseases of those sentient beings were healed, that Fish Rohita proclaimed, 'O sentient beings, listen! I am the king named Lotus, for your benefit, I gave up my own life and obtained such a body. Please rejoice in your hearts, and when I attain Anuttara-samyak-sambodhi, I will also liberate you forever from disease and attain the ultimate achievement of Nirvana.'
་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་ནས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེ་དག་དང་། རྒྱལ་བློན་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཁྱོད་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚེ་ན་བདག་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་འབྱོར་ཞིང་བདེ་བ། ནད་དང་མུ་གེ་ནང་འཁྲུགས་སོགས་མེད་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་ཆོས་འདོད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་གཏོང་བ་ལ་གནས་པ་ཞིག་གོ། དེར་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བར་གྱི་བསྐལ་པ་དང་འདྲ་བར་མུ་གེ་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་མི་རྣམས་ཡི་དྭགས་དང་འདྲ་བར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོས་མཛོད་ན་ཅི་ཡོད་པའི་ 15-2-162b ཟས་སྐོམ་ལ་གཞལ་ཏེ་རྩིས་པ་མཁས་པས་རྩིས་ནས། མི་ཐམས་ཅད་ཉིན་རེ་བཞིན་ཁམ་རེ་རེ་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁམ་གཉིས་རེ་གསོལ་བར་བྱས་སོ། །དེར་རྩིས་ལ་མ་གཏོགས་པའི་བྲམ་ཟེ་གཅིག་ལྷགས་པ་ལ། རྒྱལ་པོའི་ཁམ་གཉིས་ལས་གཅིག་བྱིན་པས་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཉིན་རེ་ཁམ་རེ་ཟ་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོས་རྒྱལ་པོ་འདི་ལྟར་དཀའ་བ་བྱེད་པ་དེ་བགམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ནས། གྲོ་ལ་བབ་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཉིད་ཀྱི་ཁམ་གཅིག་པོ་དེ་བདག་ལ་སྩོལ་ཞེས་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་རང་གི་སྲོག་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་ཁམ་གཅིག་པོ་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་ནོ་དེ་ལྟར་ཉིན་གཅིག་ནས་ཞག་དྲུག་གི་ཟན་བཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་གཞན་ཟན་ཟ་བར་མཐོང་ནས་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས། རང་གི་གཟུགས་བསྟན་ཏེ། སྐྱེ་དགུ་སྐྱོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པས་སྐྱེ་བོ་མགོན་དང་བཅས་པ་སྟེ་ལེགས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དཀའ་བ་འདིས་བདག་མཉེས་སོ། །ད་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་ཅེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོ་བར་གྱིས་དང་། བདག་གིས་ཞག་བདུན་ན་འབྲུ་རྣམས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་ཆེན་གྱི་ཆར་པ་དབབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་ཆར་བབ་སྟེ་མུ་གེ་མེད་པར་ལོ་ལེགས་ཤིང་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生為安樂王 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཞི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་འདུན་ཁང་དུ་ཟས་སྐོམ་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེ་ 15-2-163a སོགས་ཅི་འདོད་པ་སྟེར་བ་དང་། བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་། བུ་རྣམས་དང་། བློན་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་འདོད་པར་བྱིན་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཆོག་མ་ཤེས་པར་བདག་གིས་མི་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ཀྱང་། སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལུས་པ་དེ་རྣམས་ཅི་ཞིག་གིས་ཚིམ་པར
【現代漢語翻譯】 如是說已，那些民眾和王臣眷屬等以鮮花等供養，並祈願道：『您行持如此難行之事，當您成佛之時，愿我等成為您的聲聞弟子。』 又，過去世時，世尊您在瓦拉納西城，成為名為梵授的國王，如法治理國政，富饒安樂，沒有疾病、饑荒、內亂等。那位國王也喜好佛法，慈悲心大，安住于佈施。 後來，在某個時期，如同中期劫一樣，發生了大饑荒，人們變得像餓鬼一樣，向國王尋求救助。國王衡量國庫中所有食物，讓精於計算者計算，結果是：每天給每個人一小口食物，國王自己則吃兩小口。 當時，來了一個不在計算之內的婆羅門。國王把自己兩小口食物中的一口給了他，於是國王和所有國民每天都只吃一小口食物。當時，天帝心想：『我要考驗一下這位如此行持難行的國王。』於是化作婆羅門的樣子，來到國王面前，請求道：『請把您僅有的一口食物給我吧。』國王捨棄了自己的生命，把僅有的一口食物給了婆羅門。就這樣，雖然已經斷食六天，但國王看到其他人能吃到食物，心中感到高興。 天帝看到國王如此行持難行之事，便顯現出自己的身形，說道：『有如此守護眾生之人，眾生真是有了依靠，太好了！你的難行讓我感到滿意。現在，命令全國上下收集所有種子，我將在七天之內降下能讓穀物豐收的大威力雨水。』正如天帝所說，降下了雨水，饑荒消失，迎來了豐收和安樂。 轉生為安樂王 世尊您又轉生為名為寂天的國王，以大慈悲心投入到佈施之中，在供養佈施的殿堂里，給予食物、衣物、珍寶等一切所需之物，對於后妃眷屬、子女、大臣和國民，也給予一切所需之物，但國王並不滿足於這些福德，心想：『我已經讓人們感到滿足，但那些微小的眾生該如何才能讓他們滿足呢？』
【English Translation】 Having said this, those people and the king's ministers and retinue offered flowers and other things, and prayed: 'You are doing such difficult things, when you become a Buddha, may we become your Shravaka disciples.' Also, in the past, the Blessed One himself, in the city of Varanasi, became a king named Brahma-datta (梵授, Brahma-datta, Brahmadata, Given by Brahma), who ruled the kingdom according to Dharma, was rich and happy, and there was no disease, famine, or internal strife. That king also loved the Dharma, had great compassion, and dwelt in generosity. Later, at some time, like a middle kalpa, a great famine occurred, and people became like pretas (餓鬼, preta, preta, hungry ghost), seeking refuge from the king. The king measured all the food in the treasury, and had it calculated by experts. The result was that everyone was given a mouthful of food each day, and the king himself ate two mouthfuls. At that time, a Brahmin who was not included in the calculation arrived. The king gave him one of his two mouthfuls, so the king and all the people ate only one mouthful each day. Then, Indra (天帝, Indra, Indra, Lord of the Gods) thought: 'I will test this king who is doing such difficult things.' So he transformed himself into a Brahmin and came to the king, asking: 'Please give me your only mouthful of food.' The king gave up his life and gave the only mouthful of food to the Brahmin. In this way, although he had been fasting for six days, the king was happy to see that others were able to eat. Indra, seeing the king doing such difficult things, revealed his own form and said: 'With such a protector of beings, beings are truly protected, excellent! Your difficulty has pleased me. Now, order the collection of all seeds throughout the country, and I will cause a great and powerful rain to fall within seven days that will make the grains flourish.' As Indra said, rain fell, the famine disappeared, and there was a good harvest and happiness. Reborn as King Ananda (安樂王, Ananda, Ananda, Blissful) The Blessed One was also reborn as a king named Shila-dana (寂天, Shila-dana, Shiladana, Giver of Morality), and with great compassion, he engaged in giving everything away. In the hall of offerings and charity, he gave food, drink, clothing, jewels, and whatever was desired. To the queen's retinue, children, ministers, and the people of the country, he also gave whatever they desired, but the king was not satisfied with these merits, thinking: 'I have made the people satisfied, but how can I satisfy those tiny creatures that remain?'
་བྱ་སྙམ་དུ། རང་ལ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་གོས་ཡ་གཅིག་ལས་མེད་པར་རང་ལུས་སྦྱིན་པར་བསམས་ནས་ལུས་པོ་བཞོགས་ཤིང་ཤ་སྦྲང་སོགས་ཡོད་སར་ལུས་བོར་ཏེ་འདུག་ནས་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །དེ་བགམ་པའི་ཕྱིར་བརྒྱ་བྱིན་བྱ་རྒོད་ནག་པོར་སྤྲུལ་ཏེ། མིག་བྲུ་བར་གཟས་པ་ན། རྒྱལ་པོ་མི་སྐྲག་པར་ངའི་ལུས་ལས་ཅི་འདོད་པ་ལོངས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་ཀྱིས་མིག་བསླངས་པ་ལ། དེས་སྨྲས་པ་ངའི་ལུས་འདི་ལ་འགོག་པ་སུ་ཡང་མེད་ཀྱིས་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་གཟུགས་བསྟན་ཏེ་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་པར་བྱས་སོ། ༈ ། 受生為姿色女 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཨུཏྤལ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་སུ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཙོ་བོའི་བུད་མེད་ལྷ་མོ་དང་འདྲ་བའི་གཟུགས་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚེ་ན་གཞན་ཕན་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་ཞིག་ན་ཡུལ་དེར་ཆར་མེད་ཅིང་ས་སྐམ་པོར་གྱུར་པས་མུ་གེའི་ཉེན་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པའི་ཚེ་ན། དེར་བུད་མེད་དབུལ་མོ་བུ་བྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རིད་པ་བཀྲེས་པ་དྲག་པོས་རང་གི་བུ་བཟའ་བར་འདོད་པ་ཞིག་མཐོང་ངོ་། །དེས་དེ་ལ་སྲིང་མོ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་ལས་བྱེད་ 15-2-163b དམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུད་མེད་དེས་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ་སྙམ་དུ་རང་གི་གནས་སྐབས་ཇི་ལྟར་བར་སྨྲས་ཏེ་བུ་བཟའ་བར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེས་ཤིན་ཏུ་སྙིང་རྗེ་ཞིང་མཆི་མ་ཀླག་སྟེ་བུ་བཟར་མི་འོས་པའི་གཏམ་སྨྲས་ཀྱང་དེ་བཀྲེས་པས་མི་བཟར་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཟུགས་ལྡན་མས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་བཟའ་བར་བླངས་ན་འདི་བཀྲེས་པས་དེའི་བར་དུ་བུ་ཟ་བར་འགྱུར་ལ། བུ་འདི་བདག་གིས་ཁྱེར་ཏེ་སོང་ན་འདི་བཀྲེས་པས་ཤི་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རང་གི་ལུས་ལས་སྙིང་རྗེ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཤ་ཁྲག་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེར་བུད་མེད་དེས་གཟུགས་ལྡན་མ་ལ་ཁྱོད་འདིར་འདུག་བཞིན་བདག་གིས་བྱིས་པ་བཟར་མི་སྤོབས་པས་སོངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །གཟུགས་ལྡན་མས་ཁྱོད་ལ་མཚོན་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན་ལོངས་ཤིག །དེས་མཚོན་བྱིན་པ་དང་། རང་གི་ནུ་མ་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་བཅད་ནས་དེ་ལ་བྱིན་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ལུས་དང་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སོགས་ཁྲག་གིས་གོས་པར་མཐོང་ནས། རང་གི་ཁྱིམ་ཐབ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ནུ་མ་བཅད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཤད་དེ། བཀྲེས་པས་ཉེན་པའི་བུད་མེད་དེ་ལ་བཟའ་བཏུང་སྦྱིན་པར་འོས་ཞེས་སྨྲས་པ། དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ལྡན་མའི་ངོ་མཚར་བ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་གླེང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེས་འདི་སྙམ
【現代漢語翻譯】 想到這裡，他佈施了自己所有的一切，只剩下一件衣服。他心想，不如佈施自己的身體吧，於是他開始切割自己的身體，將肉扔到有蒼蠅等生物的地方，讓它們盡情享用自己的血肉。爲了測試他，因陀羅化作一隻黑色的禿鷲，想要啄他的眼睛。國王毫不畏懼，說道：『我的身體，隨你取用。』然後，因陀羅化作一個婆羅門，想要取走他的眼睛。國王說：『我的身體，沒有人可以阻止你，拿去吧。』於是，因陀羅顯現出自己的真身，讚歎和讚美他。 ༈ 轉生為姿色女 另外，在過去，世尊本人在名為『蓮花王宮』的地方，轉生為一個城市首領的女兒，她擁有如同天女般美麗的容貌，名為『具色女』。她致力於利益他人。有一次，那個地方沒有下雨，土地變得乾旱，發生了嚴重的饑荒，眾生非常痛苦。她看到一個貧窮的婦女，生了一個非常瘦弱的孩子，因為極度的飢餓，想要吃掉自己的孩子。具色女對她說：『姐妹，不要做如此可怕的事情。』婦女心想，這個人一定很有佈施心，於是告訴她自己的處境，說自己想要吃掉孩子。具色女非常同情她，流著眼淚勸她不要吃孩子，但那婦女因為飢餓而無法忍受。具色女心想，如果我回家取食物，恐怕她會在這期間吃掉孩子。如果我帶著孩子走，孩子可能會因為飢餓而死去。不如我佈施自己的血肉給她吧，這樣才能真正生起慈悲心。』於是，那婦女對具色女說：『你在這裡待著，我不好意思當著你的面吃孩子，你走吧。』具色女說：『你有沒有刀？借我用一下。』那婦女把刀給了她。具色女割下了自己如同金瓶般的雙乳，給了那婦女，然後回到了自己的家。她的身體和珍珠項鍊等都被鮮血染紅了。她的丈夫從座位上站起來，問道：『你為什麼割下自己的乳房？』她便將事情的經過告訴了他，說應該給那個受飢餓威脅的婦女食物。她的丈夫也贊同她的做法。就這樣，具色女的奇事被人們傳頌。
【English Translation】 Thinking thus, he gave away all his possessions, leaving him with only one garment. He thought, 'I should offer my body,' and began to cut his body, throwing the flesh where there were flies and other creatures, letting them feast on his blood. To test him, Indra transformed into a black vulture, aiming to peck his eyes. The king, unafraid, said, 'My body, take whatever you desire.' Then, Indra transformed into a Brahmin, wanting to take his eyes. The king said, 'My body, no one can stop you, take it.' Thereupon, Indra revealed his true form, praising and extolling him. ༈ Rebirth as a Woman of Beautiful Form Furthermore, in a past life, the Blessed One himself, in a place called 'Lotus Palace,' took birth as a daughter of a city leader, possessing a form as beautiful as a goddess, named 'Woman of Beautiful Form'. She was dedicated to benefiting others. Once, there was no rain in that land, and the earth became dry, causing a great famine, and sentient beings were very distressed. She saw a poor woman who had a very thin child, and because of extreme hunger, she wanted to eat her own child. The Woman of Beautiful Form said to her, 'Sister, do not do such a terrible thing.' The woman thought, 'This person must have a generous heart,' and told her her situation, saying she wanted to eat her child. The Woman of Beautiful Form felt very compassionate and, with tears, advised her not to eat the child, but the woman said she could not bear the hunger. The Woman of Beautiful Form thought, 'If I go home to get food, she might eat the child in the meantime. If I take the child with me, the child might die of hunger. I should offer her my own flesh and blood, so that true compassion can arise.' Then, the woman said to the Woman of Beautiful Form, 'You stay here, I am embarrassed to eat the child in front of you, please leave.' The Woman of Beautiful Form said, 'Do you have a knife? Lend it to me.' The woman gave her the knife. The Woman of Beautiful Form cut off her two breasts, which were like golden vases, gave them to the woman, and then returned to her home. Her body and pearl necklace were stained with blood. Her husband stood up from his seat and asked, 'Why did you cut off your breasts?' She then told him what had happened, saying that she should give food to the woman threatened by hunger. Her husband also agreed with her actions. Thus, the wondrous deeds of the Woman of Beautiful Form were praised by the people.
་དུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་འདི་འདྲ་མི་ནུས་པས་ན་བདེན་པ་དེས་འདིའི་ནུ་མ་སྔར་ལྟར་ཤོག་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་སྔར་ལྟར་ 15-2-164a གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བདག་པོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏོང་བ་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལྡན་མ་འདི་ལྷའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བྱེད་འདོད་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། སློང་མོའི་ཟོལ་གྱིས་གཟུགས་ལྡན་མའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེས་བཟའ་བཏུང་བཟང་པོ་ཁྱེར་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ནུ་མ་བཏང་བའི་སྙན་གྲགས་འཇིག་རྟེན་དུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ན། དཀའ་བ་འདིས་ལྷའི་དབང་པོའི་གནས་སོགས་ཅི་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པའི་ཚིག་དེས་བདག་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ལྡན་ཞེས་མིང་གྲགས་སོ། །ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་སྲས་མེད་པར་གྲོང་པའི་ཚེ་བློན་པོ་སོགས་ཀྱིས་གྲོས་བྱས་ཏེ། གཞོན་ནུ་གཟུགས་ལྡན་འདི་ལ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་ཐམས་ཅད་ཚང་པས་འདི་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་པོར་བྱས་སོ། །དེས་ཆོས་བཞིན་ཁྲིམས་ཀྱིས་ས་ཐམས་ཅད་བསྐྱངས་ཞིང་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་བདེ་ཞིང་ཆར་འབེབས་པ་སོགས་དུས་ཚིགས་ལེགས་པར་རྒྱུ་བས་ཐམས་ཅད་དར་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ས་སྐྱོང་དེ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ཚེ་འདིར་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པ་སོགས་ནི་མེ་ཏོག་ཙམ་ཞིག་སྟེ། ཕ་རོལ་དུ་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བས་ན་སུ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ 15-2-164b ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་ཆོས་བསྟན་པས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་དགེ་བའི་ལམ་ལ་བཀོད་པར་མཛད་དོ། ༈ ། 受生為商主月光 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྣམ་ཐོས་བུ་དང་འདྲ་བའི་ཚོང་དཔོན་གྱི་རིགས་ཆེན་པོ་ཟླ་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྦྱིན་གཏོང་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱས་ཤིང་། ཡོན་ཏན་ཅན་གྱི་བླ་མ་རྣམས་ལས། བསྟན་བཅོས་དང་སྙན་ངག་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབས་པས་མཁས་པའི་གྲགས་པའི་འོད་ཟེར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ། རང་གི་བླ་མའི་འཁོར་ལྔ་བརྒྱས་ཁྱོད་བརྩེ་བ་ཆེ་བས་གལ་ཏེ་སྲོག་སློང་བ་བྱུང་ནའང་སྟེར་རོ་སྙམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་ན་རེ། སློང་བ་པོ་ནི་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་ཕན་ཁྱད་པར་དུ་གདགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བརྩེ་སྟེ་བརྩེའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་སྦྱིན་ན་དབང་པོ་དང་འཁོར་སྒྱུར་སོགས་ཅི་ཞིག་འདོད། དེས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་འཁོར་བའི་བདེ་བ་མི་བརྟན་པ་མི་འདོད་དེ
【現代漢語翻譯】 當她這樣說『憑藉此真實語，愿我的乳房恢復如初，因為沒有人能像我這樣佈施』，她的乳房立刻恢復如初。 之後，天神之主將這位佈施勝過世間一切的具相女帶到天界城市，因為他想親自佔有她，於是化現為一位渴望的婆羅門形象，以乞討的姿態前往具相女的家中。她帶著美味的食物和飲料，說道：『你佈施乳房的美名傳遍世間，為何還要爲了獲得天神之主的位置等而如此辛勞？』她回答說：『我渴望無上菩提，憑藉此真實語，愿我轉為男子之身。』話音剛落，她便轉為男子之身，帝釋天回到了自己的住所。因此，菩薩被稱為具相。』 當那個地方的國王去世而沒有兒子時，大臣們商議說：『這位年輕的具相具備國王的所有特徵，應該讓他繼承王位。』於是便擁立他為國王。他以正法治理天下，百姓安樂，風調雨順，萬物繁榮。當時，這位國王坐在獅子座上，對眾人說道：『我以佈施的果報，今生獲得了男子之身，這只不過是鮮花而已，來世將結出廣大的果實——成佛。誰會不敬重戒律和佈施的功德呢？』他如此說法，引導眾生走上善道。 又，往昔之時，轉生為一位名叫月光的富商，他如同多聞天子（Vaiśravaṇa，वैश्रवण，vaiśravaṇa，四大天王之一，守護北方，以財富聞名）一般，廣行佈施。他從有德的上師那裡學習了所有的論典和詩歌，其智慧的光芒遍佈四方。他的五百位上師眷屬對他說：『你如此慈悲，即使有人索要你的性命，你也會施捨吧？』 他回答說：『乞討者能讓佈施者獲得殊勝的利益，為何不慈悲呢？我當然會慈悲。』他們又問：『如果你如此佈施，那麼你想要獲得自在、轉輪王（cakravartin，चक्रवर्तिन्，cakravartin，統治世界的理想君主）等等什麼呢？』他回答說：『我不希求輪迴中無常的安樂，因為'
【English Translation】 As she said, 'By this truth, may my breast return as before, because no one else can give such a gift as I have,' her breast immediately returned as before. Then, the lord of the gods took this beautiful woman, whose giving surpassed that of all the world, to the city of the gods, because he wanted to possess her himself. He transformed himself into the form of a brahmin who was openly desiring her, and went to the house of the beautiful woman in the guise of a beggar. She brought good food and drink, and he said, 'The fame of your giving away your breast has spread throughout the world. Why do you strive for the position of the lord of the gods, etc., with such difficulty?' She said, 'I desire unsurpassed enlightenment, and by this true word, may I become a male.' As soon as she said this, she became a male, and Indra went to his own abode. There, the Bodhisattva was known by the name 'Beautiful Form'. When the king of that country died without an heir, the ministers and others deliberated and said, 'This young man, Beautiful Form, possesses all the characteristics of a king, so let us enthrone him as king.' So they made him king. He ruled the entire land with dharma, the people were happy, the rains fell well, and all the seasons passed well, so everything flourished. At that time, the ruler of the earth sat on a lion throne and said to all the people, 'The fact that I obtained a male body in this life through the ripening of the merit of my giving is only a flower. In the next life, there will be a great fruit, the arising of a Buddha. Who would not respect the merit of morality and giving?' By teaching the Dharma in this way, he placed all beings on the path of virtue. Furthermore, in a previous life, he was born as a great merchant named Moonlight, who was like Vaishravana (Vaiśravaṇa, वैश्रवण, vaiśravaṇa, one of the Four Heavenly Kings, guardian of the north, known for wealth), and he made great offerings. From virtuous teachers, he learned all the treatises and poetry, so that the rays of his fame as a scholar spread everywhere. His five hundred teachers and their retinues said to him, 'You are so loving that you would give even if someone asked for your life, wouldn't you?' He replied, 'A beggar bestows a special benefit on the giver, so why would I not be loving? Of course, I am loving.' They said, 'If you give in this way, what do you desire, such as power or a chakravartin (cakravartin, चक्रवर्तिन्, cakravartin, an ideal universal ruler)?' He replied, 'I do not desire the impermanent happiness of samsara, because'
། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བའི་ཆེད་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་དག་དགའ་བཞིན་སོང་ངོ་། །དུས་ཞིག་ན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་བདག་གིས་སློང་མོ་བའི་སྐྱེ་བོའི་དོན་བྱས་ཏེ། ད་ནི་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་དུད་འགྲོ་རྣམས་ཚིམས་པར་བྱའོ་ཞེས་མཚོན་ཆ་དང་སྦྲང་རྩི་དང་མར་བླངས་ཏེ། གཉེན་འདུན་རྣམས་ལ་མ་སྨྲས་པར་མཚན་མོའི་དུས་སུ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ནས་རོའི་ཚོགས་ལ་བརྟགས་ཏེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱས་ཤིང་མཚོན་ཆ་རྣོན་པོས་རང་གི་ཡན་ལག་ཀུན་གཞོགས་ཏེ་སྦྲང་རྩི་དང་མར་གྱིས་བྱུགས་པས་འཛག་པར་བྱས་ནས་གྲོག་སྤུར་རྣམས་ལ་ཟར་བཅུག་གོ། དེར་འདབ་ཆགས་དྲག་པོས་དེའི་མིག་བྲུས་ནས་དེ་ལ་སླར་སྨྲས་པ། མིག་བཏོན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་ངམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་རེ། གལ་ཏེ་སུ་ལ་མི་མཁོ་བར་བདག་གི་ལུས་བོར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། 15-2-165a གང་མཁོ་བར་གྱུར་པས་ཁྱེར་བ་ལ་ནི་བདག་ཅི་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་མྱོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཟོས་ནས་ཤ་ཟད་དེ་རུས་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ནང་པར་གཉེན་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཚོལ་ཞིང་འོངས་པས་ཕ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཤད་པས་དེ་མྱ་ངན་གྱིས་འགྱེལ་ཏོ། །དེར་དེས་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རུས་པ་བསྲེགས་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ལྷའི་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབས་སོ། ༈ ། 受生為帝釋開目 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྲམ་ཟེ་གཞོན་ནུ་སྤྲིན་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ལུང་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་བརྒྱ་བྱིན་མིག་མཛེས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ནད་ཆེན་པོའི་བསྐལ་པ་བར་མ་བྱུང་ནས་ལུས་ལ་རྨ་སོགས་གསོར་མི་རུང་བའི་ནད་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བ་ན་མགོན་དང་སྐྱབས་མེད་ནས་སྒྲ་ཆེན་པོ་བྱུང་སྟེ་ལྷ་ཀླུ་སོགས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བརྒྱ་བྱིན་དེས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་དེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྲོག་ཆགས་སུ་སྤྲུལ་ནས། དེ་དག་གིས་ཤ་བླངས་ཏེ་ཟོས་ན་ནད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་བས་འཇིགས་པ་མེད་པར་ལོངས་ཤིག་ཅེས་སྒྲ་བྱུང་བས། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་དེས་པ་དེ་ལས་ཤ་བཅད་ཅིང་བླངས་ན་ཡང་དེའི་ལུས་ལ་བྲི་གང་མི་མངོན་པར་གྱུར་ཅིང་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ནད་སྣ་ཚོགས་བྱང་ནས་བདེ་བ་ལ་འགོད་པ་ན། མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྲོག་ཆགས་དེས་པའི་དྲུང་དུ་འཚོགས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ནད་ལས་ཐར་བར་མཛད་ན། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་མཆོད་པ་ཇི་ལྟར་བགྱི་བ་བཀའ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སྲོག་ཆགས་དེས་རང་གི་ལུས་མི་སྣང་བར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་གཟུགས་དངོས་སུ་བསྟན་ཏེ། ང་ལ་ནི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་མི་དགོས་ཀྱི། ཁྱེད་ཅག་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས
{ "translations": [ "說完『爲了救度一切眾生，我想要無上菩提』之後，他們都高興地離開了。一段時間后，那位大士心想：『我已為乞丐做了許多事，現在我要用自己的血肉來滿足動物們。』於是他拿了武器、蜂蜜和酥油，沒有告訴親戚們，在夜晚去了墓地，觀察屍體堆，斷除了貪戀，用鋒利的武器割下自己所有的肢體，塗上蜂蜜和酥油，讓它們流淌下來，給螞蟻等食用。這時，一隻兇猛的鳥啄了他的眼睛，並對他說：『眼睛被挖出來，你感到很痛苦嗎？』菩薩回答說：『如果我的身體對任何人都沒有用處而被拋棄，那我會感到痛苦；", "如果它對有用的人有用而被拿走，那我為什麼會感到痛苦呢？我感到非常高興。』之後，鳥兒們吃光了他的肉，只剩下骨頭。第二天早上，親戚們四處尋找他，他的父親看到他后問他發生了什麼事，他講述了事情的經過，他的父親悲痛地暈倒了。在那裡，他發出各種哀號，火化了菩薩的骨頭，然後回到了自己的家。這時，天空中響起了天樂，降下了花雨。", "受生為帝釋開目", "世尊，這位婆羅門青年在《云授記經》中獲得了法的授記之後，轉世為帝釋天，名叫美目。當時，閻浮提（Jambudvipa，梵文， Jambūdvīpa，瞻部洲）爆發了一場大瘟疫，身上長滿了無法治癒的瘡等各種疾病，人們無依無靠，發出了巨大的哀號，向天神、龍等祈禱。帝釋天以慈悲心化身為一種名叫『得巴』的動物，發出聲音說：『如果你們吃了我的肉，就能從疾病中解脫，不要害怕，盡情享用吧！』於是，人們從這種名叫『得巴』的動物身上割肉，但它的身體卻不見減少。閻浮提的所有人都擺脫了各種疾病，獲得了安樂。人們聚集在這種名叫『得巴』的動物面前，說道：『您讓我們從疾病中解脫，我們應該如何供養您呢？請您指示。』這種動物隱藏了自己的身體，顯現出帝釋天的真實形象，說道：『我不需要村莊和城市，但你們要停止殺生等惡行，』」 ], "english_translations": [ "After saying, 'In order to liberate all sentient beings, I desire the unsurpassed Bodhi,' they departed joyfully. After some time, that great being thought, 'I have done many things for beggars, now I will satisfy the animals with my own flesh and blood.' So he took weapons, honey, and ghee, and without telling his relatives, he went to the cemetery at night, observed the piles of corpses, severed attachment, and cut off all his limbs with sharp weapons, smeared them with honey and ghee, and let them flow down, allowing ants and other creatures to eat. Then, a fierce bird pecked out his eyes and said to him, 'Do you feel great pain from having your eyes gouged out?' The Bodhisattva replied, 'If my body is abandoned without being useful to anyone, then I would feel pain;", "If it is taken by someone to whom it is useful, then why should I feel pain? I feel very happy.' After that, the birds ate all his flesh, leaving only bones. The next morning, the relatives searched for him and came, and his father saw him and asked him what had happened, and he told the story, and his father fainted with grief. There, he uttered various lamentations, cremated the Bodhisattva's bones, and returned to his home. Then, the sound of heavenly music and a rain of flowers fell from the sky.", "Rebirth as Indra Opening Eyes", "Venerable One, after this Brahmin youth received the prophecy of Dharma in the Cloud Prophecy Sutra, he was reborn as Indra (梵文，Śakra，釋迦) named Beautiful Eyes. At that time, a great intermediate kalpa (梵文，kalpa，劫波) of disease occurred in this Jambudvipa (梵文， Jambūdvīpa，瞻部洲), and various incurable diseases such as sores appeared on the body, and people were helpless and made great cries, praying to gods, nagas (梵文，nāga，龍) , etc. Indra, with a compassionate heart, transformed into an animal called 'Depa' and made a sound saying, 'If you take my flesh and eat it, you will be freed from disease, do not be afraid, enjoy it!' So, people cut and took flesh from this animal called 'Depa', but its body did not appear to diminish, and all the people of Jambudvipa were freed from various diseases and placed in happiness. All the people gathered in front of the animal Depa and said, 'You have freed us from disease, how should we make offerings to you? Please instruct us.' The animal hid its body and showed the actual form of Indra, saying, 'I do not need villages and cities, but you must stop killing, etc.'" ] }
་མི་དགེ་བ་སྤོང་བར་གྱིས་ 15-2-165b ཤིག་དང་། དེས་ང་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་བཟུང་ངོ་། །སྲོག་ཆགས་དེས་གསོས་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་མ་ལྷུང་བར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ནས་འདུལ་བ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རོལ་པ་སྟོན་ཀྱང་། དེ་ལ་སེམས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ། དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་འཕོང་སོགས་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་འབྱིན་པ་དེས་ཡབ་འདས་པའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་པོ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ཞིང་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་བཀོད་པས་ལྷའི་གནས་འཕེལ་བ་དེའི་མཐུ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་སད་སང་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པས་ཤ་དང་ཁྲག་བསླངས་པ་ལ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་བྱིན་ཅིང་མཐར་བརྒྱ་བྱིན་དེས་སྨན་རྣམས་བསྡུས་ནས་ལུས་སྔར་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སྦྱིན་པའི་གྲགས་པ་ཕྱོགས་སུ་ཁྱབ་ཅིང་དེར་རང་སངས་རྒྱས་གཅིག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བསོད་སྙོམས་བསླངས་པ་དང་། དེར་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་དེའི་བར་དུ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་མེ་འབར་བ་ཟབས་སུ་མི་འགྲེང་བདུན་ཡོད་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བར་སྤྲུལ་པས། ཆུང་མ་ཞལ་ཟས་འབུལ་དུ་མངགས་པ་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་སྐྲག་པར་གྱུར་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་འདི་བསོད་སྙོམས་མ་བཞེས་པར་སླར་བཞུད་པར་མི་རུང་སྙམ་དུ་རང་གི་ལག་གིས་བཟའ་བཅའ་བཟང་པོ་ཁྱེར་ཏེ་སོང་བ་དང་། བདུད་ལྷའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ནོར་ཆུད་གསན་པས་ལོ་དུ་མར་དམྱལ་བའི་མེ་འདིར་གནས་སོ་ཞེས་སྦྱིན་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱས་ 15-2-166a ཀྱང་། དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་སྨྲས་མོད་ཀྱི་བདག་གི་ཡིད་མི་ལྡོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མེའི་འོབས་བརྒལ་ནས་ཕྱིན་པས་མེ་ཏོག་གི་ཚལ་དུ་གྱུར་ཏོ། །བདུད་སྐྱེངས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པ་དང་། ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བཤམས་ནས་ཟས་དང་གོས་དང་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་ནོར་ཐམས་ཅད་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སོགས་སོ་སོ་རང་རང་ཅི་འདོད་པས་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེར་བཏང་བ་ལ། དེའི་ཚེ་ལྷས་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོར་གྱུར་པ་དེས་མཆོད་སྦྱིན་ལ་བར་ཆད་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡན་ལག་བསླངས་པ་ལ་བཅད་ནས་བྱིན་ཀྱང་། བསམ་པ་དག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་སྔ་མ་ལྟར་སོས་སོ།
【現代漢語翻譯】 『停止作惡，以此供養我。』所有人都這樣接受了善行。被那動物養活的眾生沒有墮入惡道，都轉生到三十三天。那些眾生在三乘中成熟。菩薩獲得法身後，示現種種調伏的幻化，但他的內心沒有念頭和分別。在那裡，菩薩的法身被說成是沒有變異和生滅的。 此外，過去有一位名叫『勝者』的人，他精通所有學問，父親去世后他成為國王，滿足所有人的願望，並將他們安置在十善道上，他意識到這是天界增長的力量。爲了喚醒他，因陀羅化現並索要血肉，他佈施了自己的血肉，最後因陀羅收集了藥物，使他的身體恢復如初。 此外，過去他是一位商人，佈施的名聲遠揚。一位獨覺佛到他家乞食。當時，惡魔以可怕的方式化現了地獄的火焰，深達七個無法站立的深度。他的妻子被派去供養食物，但她回來後感到害怕。菩薩心想，『不能讓這位聖者空手而歸』，於是親自拿著美食前去。惡魔裝扮成天人的樣子說：『你佈施財物，卻聽到人們說你多年來一直住在這地獄之火中』，以此來阻止他佈施。 即使這樣，他說：『你爲了我的利益而說得很好，但我不會改變我的心意。』毫不猶豫地穿過火坑，那裡變成了花園。惡魔感到羞愧。此外，過去世尊自己是名為『大力王』的國王時，他舉辦了盛大的祭祀，佈施了食物、衣服、珍寶等所有財物，以及裝飾華麗的兒子和女兒，滿足每個人的願望。當時，提婆達多化身為天界之主因陀羅，爲了阻礙祭祀，他化身為婆羅門，向國王索要肢體，國王割捨佈施，但憑藉清凈的意念，身體恢復如初。
【English Translation】 'Cease from evil, and by that you will be making offerings to me.' Everyone accepted the virtue in that way. Not even one sentient being nourished by that animal fell into the lower realms; they were all born as gods of the Thirty-Three. Those sentient beings were matured in the three vehicles. Although the Bodhisattva, having attained the Dharmakaya, displays various magical displays of taming, there is no thought or discrimination in him. There, it is said that even the Dharmakaya of the Bodhisattva has no change or arising and ceasing. Furthermore, in a past life, there was one who became known as 'Victorious One,' who mastered all the teachings, and after his father passed away, he became king, granting everyone's desires and establishing them on the path of the ten virtues. He realized that this was the power by which the realm of the gods increased. Indra, in order to awaken him, manifested and asked for flesh and blood, and he gave his own flesh and blood. Finally, Indra gathered medicines and his body became as it was before. Furthermore, in a past life, when he was a merchant, his fame for generosity spread in all directions, and a Pratyekabuddha came to his house to beg for alms. At that time, the evil Mara manifested a terrifying great hellfire with seven depths that one could not stand in. His wife, who was sent to offer food, returned frightened. The Bodhisattva thought, 'It is not right for this noble one to return without alms,' and so he himself took good food in his hands and went. The Mara, in the guise of a god, said, 'By giving alms, you have heard that you have been dwelling in this hellfire for many years,' thus turning him away from giving. Even so, he said, 'You have spoken well for my benefit, but my mind will not turn back.' Without hesitation, he crossed the pit of fire, and it turned into a garden of flowers. The Mara was put to shame. Furthermore, in a past life, when the Bhagavan himself was a king named 'Greatly Powerful,' he arranged a great offering and gave extensively of all wealth, such as food, clothing, jewels, and sons and daughters adorned with ornaments, according to each one's desires. At that time, Devadatta, who had become the lord of the gods, Indra, in order to obstruct the offering, manifested as a Brahmin and asked the king for his limbs, which he cut off and gave. But by the power of his pure intention, his body was restored as before.
།ལྷའི་དབང་པོ་དེ་མཆོད་སྦྱིན་གཞིག་པའི་བསམ་ངན་དེས་བསོད་ནམས་ཟད་ནས་དམྱལ་བ་མནར་མེད་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་དཔོན་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་གྱུར་པ་ཞེས་ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་དེས་ཅི་འདོད་པ་བྱིན་ཡང་ཟད་དུ་དོགས་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བགམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ནོར་ཐམས་ཅད་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་ཐག་པ་དང་ཟོར་བ་ཞིག་བཞག་གོ། དེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཞན་མེད་ཀྱང་དེས་ཐག་པ་དང་ཟོར་བ་དེས་ཉིན་བཞིན་རྩྭ་བཙོངས་པའི་རིན་གྱིས་ཕོངས་པ་རྣམས་མགུ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་རབ་ཏུ་དབུལ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཞུམ་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ་མཐོང་ནས་རང་གི་ལུས་ཡང་མངོན་དུ་བསྟན་ནས། འདི་སྐད་དུ་ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་སྦྱིན་ལ་དཔའ་ཆེས་ཏེ། འདི་ཙམ་སྦྱིན་པ་ལ་མ་ཆགས་པར་གྱིས་དང་འབྱོར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་སྨྲས་པ་བདག་རབ་ཏུ་ཕོངས་ཀྱང་མ་རབས་ཀྱི་ཆོས་བྱ་མི་ནུས་ཏེ་སེར་སྣའི་སེམས་བྱུང་ན་ནོར་དེ་བདག་ལ་མེད་ཀྱང་སླའི་སློང་བ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་ 15-2-166b མེད་ཅེས་སྨྲར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་འབྱོར་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རང་དོན་མ་གྲུབ་པར་གཞན་ལ་སྦྱིན་པ་འདོད་པར་ནོངས་ཏེ་རེ་ཞིག་སྦྱིན་པ་ཐོང་ལ་ནོར་སོག་ཅིག །འབྱོར་པ་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་རང་དོན་འདོད་ན་འབྱོར་བ་སྤངས་ནས་སྦྱིན་དགོས་ལ། འབྱོར་པས་མཐོ་རིས་སོགས་མི་འགྲུབ་ཀྱི་སྦྱིན་པས་འགྲུབ་བོ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་དུ་བདག་གི་བདེ་བ་མི་མྱོང་ངོ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་ཏེ། ཡིད་ཕྱིར་མི་ཟློག་པ་མཐོང་བས། བརྒྱ་བྱིན་དགའ་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་རྣམས་བདག་གིས་སྦས་ཏེ། ངས་རྗེས་སུ་བཟུང་བས་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་ཟད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་སྦྱིན་པ་བྱོས་སོ་ཞེས་བཟོད་པར་གསོལ་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཕུད་ཀྱི་དུས་སུ་མར་མེའི་ཡོ་བྱད་སྦྱར་བས་སངས་རྒྱས་སུ་ལུང་བསྟན་ཅིང་། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ནའང་མར་མེ་མང་པོས་མཆོད་པ་བྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་སངས་རྒྱས་དུ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་རྟོགས་བརྗོད་བརྒྱ་པ་སོགས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དང་། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་ལ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཚད་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་ཁྱིམ་བདག་སྡུམས་བྱེད་དུ་སྐྱེས་ནས། དྲང་སྲོང་ཉིས་སྟོང་ལ་མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཟས་སྐོམ་སྦྱར་བ་དང་། ༈ །ཁྱིམ་བདག་གཟུངས་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར
【現代漢語翻譯】 天界之主因破壞祭祀的惡念而耗盡福報，墮入無間地獄。以前，有一位名叫『無與倫比』的商人，他是窮人的朋友。即使他給予人們一切所需，也從不擔心耗盡。帝釋天爲了試探他，使他所有的財富消失，只留下一根繩子和一把鐮刀。儘管如此，他別無他物，但他每天用繩子和鐮刀割草，並將賣草所得的錢財用來滿足窮人的需求。帝釋天看到他即使變得非常貧窮，仍然沒有沮喪，並且喜歡佈施，於是顯現出自己的身形，說道：『居士，你非常勇敢地佈施。不要執著于佈施這麼多，你將會獲得財富。』他回答說：『即使我非常貧窮，我也不能做卑劣的事情。如果生起吝嗇之心，即使我沒有財富，看到乞丐的痛苦，我也不能說沒有。』帝釋天說：『居士，你還沒有成就富裕和圓滿的自身利益，就想要佈施給他人，這是錯誤的。暫時停止佈施，積攢財富吧。沒有財富而佈施是不合理的。』他回答說：『如果我想要自身利益，就必須放棄財富而佈施，因為財富不能成就天界等，而佈施可以成就。我不能對別人的痛苦無動於衷，獨自享受快樂。』帝釋天看到他心意已決，無法勸阻，便高興地說：『你的財富被我隱藏起來了，我加持過，所以你的財富不會耗盡，繼續佈施吧。』說完，請求他的寬恕，然後立即消失了。 以前，有一位國王的女兒名叫『能仁』，她在燃燈佛（梵文：Dīpaṃkara，梵文羅馬擬音：Dīpaṃkara，漢語字面意思：燃燈者）時期，供養了燈具，因此被授記成佛。當她成佛時，也有許多燈供養她。』等等，這表明她對許多佛陀進行了侍奉和供養，正如《賢愚經》等經典中所述。此外，正如經典中廣泛描述的那樣，她以無量無邊的安樂之物侍奉和供養了無量無邊的佛陀。 此外，他轉世為居士『和合』，在饑荒時期，他為兩千位仙人提供了十二年的食物和飲料。此外，他轉世為居士『持』
【English Translation】 The lord of the gods, due to the evil intention of destroying sacrifices, exhausted his merit and was born in the Avīci hell. Formerly, there was a merchant named 'Unsurpassable,' who was a friend to the poor. Even though he gave people everything they wanted, he never worried about running out. Indra, in order to test him, made all his wealth disappear, leaving only a rope and a sickle. Even so, he had nothing else, but he daily sold grass with the rope and sickle, and used the money from selling grass to satisfy the needs of the poor. Indra, seeing that even though he had become very poor, he was still not discouraged and enjoyed giving, revealed his own form and said: 'Householder, you are very brave in giving. Do not be attached to giving so much, and you will obtain wealth.' He replied: 'Even though I am very poor, I cannot do base things. If a miserly thought arises, even though I have no wealth, seeing the suffering of beggars, I cannot say I have none.' Indra said: 'Householder, it is wrong for you to want to give to others without accomplishing your own benefit of being wealthy and prosperous. Stop giving for a while and accumulate wealth. It is unreasonable to give without wealth.' He replied: 'If I want my own benefit, I must give up wealth and give, because wealth cannot accomplish heavens, etc., but giving can. I cannot be indifferent to the suffering of others and enjoy happiness alone.' Seeing that he was determined and could not be dissuaded, Indra rejoiced and said: 'Your wealth has been hidden by me, and I have blessed it, so your wealth will not be exhausted, continue to give.' Having said this, he asked for his forgiveness and then immediately disappeared. Formerly, there was a king's daughter named 'Capable,' who, in the time of the Buddha Dīpaṃkara (藏文：མར་མེ་མཛད།，梵文天城體：दीपांकर，梵文羅馬擬音：Dīpaṃkara，漢語字面意思：燃燈者), offered lamps, and was therefore prophesied to become a Buddha. When she became a Buddha, many lamps were also offered to her.' etc., which shows that she served and offered to many Buddhas, as described in the Avadānaśataka and other scriptures. Furthermore, as widely described in the scriptures, she served and offered to countless Buddhas with all kinds of immeasurable objects of happiness. Furthermore, he was born as the householder 'Harmonizer,' and during a famine, he provided food and drink to two thousand hermits for twelve years. Furthermore, he was born as the householder 'Holder'
་གྱུར་པའི་ཚེ། རང་སངས་རྒྱས་སྟོང་ལ་མུ་གེའི་ཚེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཚོ་བ་སྦྱར་བ་དང་། ༈ །རྒྱལ་པོ་ཕུར་བུའི་ལྷས་བྲམ་ཟེ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ལ་ལོ་ཁྲིའི་བར་དུ་གསེར་གྱི་སྟན་བཏིང་ཞིང་གསེར་གྱི་ 15-2-167a སྣོད་ནས་ནད་སོ་སོ་ཞི་བའི་ཁ་ཟས་ཡིད་དང་མཐུན་པས་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བྱས་པ་དང་། ཡང་ཀོ་ས་ལིའི་མི་བདག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྔོན་གླ་མིར་གྱུར་པས་ཟན་དྲོན་གཅིག་དགེ་སློང་བཞི་སྡེ་ལ་ཕུལ་བས་ད་ལྟ་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་དྲན་ནས་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་སྦྱིན་པ་དེའི་མྱུ་གུ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཤིང་སྦྱིན་སོགས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་ཚུལ་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པར་གསུངས་སོ། ༈ །གཞོན་ནུ་ནོར་བཟང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་མིའམ་ཅིའི་བུ་མོ་ཡིད་འཕྲོག་མའི་ཆེད་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་པོའི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་ཡིད་འཕྲོག་མ་ཕྱིར་བཀུག་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་པ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པའི་རབས་རྣམས་ཚད་མེད་པ་ལས་ཅུང་ཟད་ཅིག་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་པ་དག་ལས་འདིར་ནི་ཆ་ཤས་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། ད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན། རང་གི་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་མེད་ན་ནོར་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འདི་ནི་བདག་གི་བའི་འདུ་ཤེས་མེད་ཅིང་། དངོས་པོ་འདི་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་སྟེ། བདག་འདི་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྐལ་བ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཀྱང་བདག་ལ་སྐལ་བ་ཡོད་དོ་མི་སེམས་པར། ལོངས་སྤྱོད་འདི་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་པས་བདག་ལ་སྐལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའང་མེད། ཡོངས་སུ་སྡུད་ཅིང་ལེན་པར་མི་བྱེད་པས་དང་དུ་ལེན་པ་མེད་པ་དང་། སྟོང་པའི་ཆོས་དང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཀྱི། དང་དུ་ལེན་པ་དང་། དངོས་པོའི་ཆོས་དང་གཟོད་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མོས་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་ 15-2-167b གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཤུད་དོ་ལག་གར་ནི་ཞེས་པ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཆར་མི་འབབ་པས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མུ་གེ་བྱུང་ནས་ཕལ་ཆེར་ཚེ་འཕོས་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་གཡང་ཁ་ནས་ལུས་བོར་བས། བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་ཉ་ཆེན་པོ་ལུས་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཉ་དེས་མི་སྐད་དུ་ཁྱེད་ཅག་བཀྲེས་ན་ངའི་ཤ་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བས་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤ་བཅད་དེ་ཟོས་པ་སླར་སྐྱེས་ཏེ་ལོ་བཅུ་ག
【現代漢語翻譯】 當轉生為自生佛時，在饑荒之年供養了一萬個自生佛十二年的食物。 當轉生為國王普爾布的化身時，為八萬婆羅門鋪設了金座，歷時萬年，並用金器盛放能治癒各種疾病的美味食物，舉行了盛大的祭祀。 又如轉生為拘薩羅國主時，憶及前世為僱工時，曾以一份熱粥供養四眾僧伽，因此今生獲得了巨大的王室財富，並吟誦偈頌說這只是前世佈施的萌芽，廣行佈施等善行。這些事蹟在《本生經》第三十四品中有記載。 當轉生為青年諾桑時，爲了迷人的非天女之女，他以極大的精進前往非天王的住所，帶回了迷人的非天女，並進行了十二年無間斷的祭祀等等。菩薩的佈施事蹟數不勝數，這裡只是從經藏中略述一二。 經中說：『過去菩薩行菩薩道時，尚且不執著于自己的身體，更何況是財物呢？對於受用的事物，沒有『這是我的』的念頭，認為這些事物是與一切眾生共同擁有的，就像我擁有份額一樣，一切眾生也都有份額。即使接近了佛法，也不認為自己有份額，而是認為這些受用是所有眾生的，自己沒有任何份額。』僅僅是這樣想而已。即使獲得了接近佛法的機會，也不執著於此，不收集也不接受，只是傾向於空性的法和寂靜的法，而不接受事物之法和原本存在之法。 如經中所說。 又如過去世，當國王舒多拉嘎爾尼統治八萬四千小國時，閻浮提（Jambudvipa，梵文：जम्बुद्वीप，羅馬轉寫：Jambudvīpa，漢語：贍部洲）不降雨，發生了十二年的饑荒，大多數人都去世了。國王發願捨棄身體，從懸崖上跳下，化生為一條巨大的魚，身長五百由旬（Yojana，梵文：योजन，羅馬轉寫：yojana，漢語：丈量）。魚用人語說：『如果你們餓了，就吃我的肉吧！』於是人們割肉食用，魚肉又重新生長，持續了十二年。
【English Translation】 When he was born as a Pratyekabuddha (self-enlightened Buddha), he offered twelve years of sustenance to a thousand Pratyekabuddhas during a time of famine. When he was born as King Purbu's incarnation, he laid out golden seats for eighty thousand Brahmins for ten thousand years, and offered a great sacrifice with delicious food from golden vessels that cured various diseases. Also, when he became the lord of Kosala, he remembered that in a previous life as a hired laborer, he had offered a bowl of warm porridge to the Sangha (community of monks) of four divisions, and thus in this life he obtained great royal wealth. He recited verses saying that this was just a sprout of that previous offering, and performed great meritorious deeds such as giving alms. These events are recorded in the thirty-fourth chapter of the Jataka tales. When he was born as the youth Norsang, for the sake of the captivating daughter of a demi-god, he went with great diligence to the abode of the demi-god king, brought back the captivating demi-god girl, and performed uninterrupted sacrifices for twelve years, and so on. The stories of the Bodhisattva's (enlightenment being) giving are countless, and here only a few are mentioned from the sutras (discourses). As it says in the sutra: 'In the past, when a Bodhisattva practiced the Bodhisattva path, he did not cling to his own body, let alone wealth. Regarding the objects of enjoyment, he had no thought of 'this is mine,' but thought that these things are shared with all sentient beings, and just as I have a share, all sentient beings also have a share. Even if he approached the Dharma (teachings) of the Buddha, he did not think that he had a share, but thought that these enjoyments belong to all sentient beings, and that he had no share at all.' He only thought in this way. Even if he obtained the opportunity to approach the Dharma of the Buddha, he did not cling to it, did not collect or accept it, but inclined towards the Dharma of emptiness and the Dharma of peace, and did not accept the Dharma of things and the Dharma of inherent existence. As it is said in the sutra. Also, in a past life, when King Shuddolagarni ruled eighty-four thousand small kingdoms, there was no rain in Jambudvipa (Sanskrit: जम्बुद्वीप, Jambudvīpa, Continent of Rose-apple Trees), and there was a famine for twelve years, and most people died. The king made a vow and threw himself off a cliff, and was born as a great fish, five hundred yojanas (Sanskrit: योजन, yojana, a measure of distance) in length. The fish said in human language, 'If you are hungry, take my flesh!' So the people cut and ate the flesh, and the fish flesh grew back, and this continued for twelve years.
ཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མ་ཟད་པར་ཐམས་ཅད་ཚིམས་པར་བྱས་ལ། ཤ་ཟོས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མིག་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པས། རང་གི་མཛོད་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བཏང་ཞིང་། རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ལ་བསྒོས་ཏེ་སྦྱིན་དུ་བཅུག་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བཀའ་མི་ཉན་པའི་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་བཀའ་འོག་ཏུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་བློན་པོ་ལོ་དར་ཞེས་བྱ་བས་དམག་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་དེ་སྐྲག་ནས་མངའ་འོག་གི་ལོང་བ་ཞིག་ལ་མིག་ཡ་གཅིག་སློང་དུ་བཏང་བ་ལ་སྤྱན་བྱིན་ནས་བྲམ་ཟེ་ལོང་བ་དེའི་མིག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་བདེན་ཚིག་གི་སྨོན་ལམ་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དགའ་ནས་མིག་འདིས་ཆོག་གི་ཡ་གཅིག་མི་དགོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་མིག་གཉིས་ཀ་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་གཅིག་པོ་ཡང་བྱིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་བྲམ་ཟེའི་མིག་གཉིས་ཀས་མཐོང་ངོ་། ། 15-2-168a བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲིས་ཤིང་བགམ་པ་ལ་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་པས་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་གཉིས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དག་ཀྱང་བསྩལ་ཏེ་ཕྱིར་དོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་ཕྲན་དེས་དྲིས་པ་ན་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་བརྗོད་པས་རྒྱལ་ཕྲན་པ་ས་ལ་དབར་པས་ད་ལ་བར་ཞེས་པ་དེ་སྙིང་གས་ནས་ཚེ་འཕོས་པར་གྱུར་བ་དང་། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་གྲོ་དང་སྨན་དཔྱད་བྱས་ཏེ་ནད་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཤིང་ལྷའི་དབང་པོ་ལོང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་ཡ་གཅིག་བསླངས་པ་ལ་མིག་གཉིས་ཀ་བྱིན་ནས་སླར་ཡང་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་སོས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དགོན་པའི་གནས་ཞིག་ཏུ་རི་བོང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་སྲམ་དང་ཅེ་སྤྱང་དང་སྤྲེའུ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སློབ་མ་དང་བཅས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བྱམས་པས་གནས་པ་དེའི་གྲགས་པ་ལྷ་ཡུལ་དུ་ཡང་གྲགས་སོ། །ཚེས་བཅོ་ལྔར་དེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་གསོ་སྦྱོང་ལ་གནས་ཤིང་རིགས་པར་རྙེད་པའི་ཟས་ཀྱིས་གློ་བུར་བའི་མགྲོན་བྱུང་ན་སྲོག་གཟུང་བར་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གྱིས་ཉན་ཏོ། །དེ་ནས་རི་བོང་དེས་བསམས་པས་གློ་བུར་བའི་མགྲོན་བྱུང་ན་དེ་དག་གིས་ཅིར་ཡང་རུང་བས་མགྲོན་བྱར་ཡོད་ལ་བདག་གིས་ཅིར་ཡང་བྱར་མེད་དེ། སོས་བཅད་པའི་རྩ་ཡི་མྱུ་གུ་ནི་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་མགྲོན་གཅིག་བྱུང་ན་རང་གི་ལུས་འདིས་མགྲོན་བྱ་སྙམ་མོ། །དེའི་ངོ་མཚར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲགས་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཐོས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལྟོག་ 15-2-168b པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ་ལམ་ནོར་ཞིང་ཉི་མ་ཚ་བས་ཉན་པ་ཉམ་ཐག་པ་སྐད་བྱས་ཏེ་ངུས་པ་ལ། རི་བོང་དེས་དབུགས་དབྱུ
【現代漢語翻譯】 不僅使他們都感到滿足，而且所有吃了肉的人都轉生到了天界。 ༈ 此外，在過去，有一位名叫『睜眼』的國王（Mig 'byed，國王名），統治著八萬四千個小國。他將自己所有的財富都佈施出去，並命令所有的小國也進行佈施。當時，爲了將一個不聽從命令的邊境小國納入統治之下，一位名叫『老練』的大臣（Blo dar，大臣名）開始準備戰爭。那個小國害怕了，就派了一個瞎子，獻出他的一隻眼睛，國王將這隻眼睛賜予了他，並將其移植到那個瞎眼的婆羅門眼中，當婆羅門唸誦真實語的祈願時，立刻就恢復了視力。婆羅門高興地說：『一隻眼睛就足夠了，我不需要另一隻了。』國王說：『我願意把兩隻眼睛都給你。』於是又給了他另一隻眼睛，通過祈願，婆羅門的兩隻眼睛都恢復了視力。 因陀羅（brGya byin，神名）詢問並考驗他，國王以真誠的力量發誓，國王的雙眼也恢復如初，並將珍寶賜予婆羅門，讓他回去了。那個小國詢問婆羅門發生了什麼事，婆羅門講述了事情的經過，那個小國的國王聽后，因極度震驚而心臟破裂，當場死亡。 ༈ 此外，當國王轉世為『功德力』（bsOd nams stobs，國王名）時，國王親自為所有病人提供治療和藥物，使他們擺脫所有疾病，並向天神因陀羅索要一隻瞎眼的眼睛，國王將自己的雙眼都給了他，並通過真誠的力量再次恢復了視力。 ༈ 此外，在過去，在一個寺院的地方，他轉世為一隻兔子，與水獺、豺狼和猴子等許多動物及其弟子們和平相處，這件事的名聲傳到了天界。在十五齋日，他和他的眷屬一起進行布薩（gso sbyong，一種佛教儀式），並說如果突然有客人來訪，而我們能找到的食物又不夠，那麼宰殺生命是可以接受的，大家都聽從了他的話。然後，兔子心想，如果突然有客人來訪，他們可以用任何東西來招待客人，但我卻什麼也做不了，因為新割的草芽是不能佈施的。因此，如果來了一位客人，我應該用自己的身體來招待他。諸神聽到了這件事的奇妙之處，因陀羅聽到后，變成了一個飢餓的婆羅門，他迷路了，因太陽的炙烤而感到疲憊不堪，痛苦地哭泣著。兔子安慰他說：
【English Translation】 Not only did he satisfy them all, but all those who ate the meat were reborn in the heavens. ༈ Furthermore, in the past, there was a king named 'Open Eyes' (Mig 'byed, King's name) who ruled over eighty-four thousand small kingdoms. He gave away all his treasures and ordered all the small kingdoms to give alms as well. At that time, in order to bring a border kingdom that did not obey orders under his rule, a minister named 'Experienced' (Blo dar, Minister's name) began to prepare for war. That small kingdom was frightened and sent a blind man to offer one of his eyes. The king gave the eye and transplanted it into the blind Brahmin's eye. When the Brahmin recited a prayer of truthful words, he immediately regained his sight. The Brahmin rejoiced and said, 'One eye is enough; I don't need another.' The king said, 'I am willing to give you both eyes.' So he gave him the other eye as well, and through prayer, both of the Brahmin's eyes regained their sight. Indra (brGya byin, God's name) questioned and tested him, and the king swore by the power of truth. The king's eyes were restored as before, and he gave jewels to the Brahmin and sent him back. When the small kingdom asked the Brahmin what had happened, the Brahmin told them what had happened. The king of that small kingdom, upon hearing this, was so shocked that his heart burst and he died on the spot. ༈ Furthermore, when the king was reborn as 'Power of Merit' (bsOd nams stobs, King's name), the king himself provided treatment and medicine to all the sick people, freeing them from all diseases. He asked the god Indra for one of his blind eyes, and the king gave him both of his own eyes, and through the power of truth, he recovered as before. ༈ Furthermore, in the past, in a monastic place, he was reborn as a rabbit, and many creatures such as otters, jackals, and monkeys, along with their disciples, lived together in peace. The fame of this reached the heavenly realms. On the fifteenth day of the lunar month, he and his entourage observed the Posadha (gso sbyong, a Buddhist ritual), and said that if a guest suddenly arrived and the food we could find was not enough, then it would be acceptable to take a life. Everyone listened to him. Then the rabbit thought, if a guest suddenly arrived, they could entertain the guest with anything, but I could not do anything, because newly cut sprouts of grass cannot be given as alms. Therefore, if a guest comes, I should entertain him with my own body. The gods heard of this wonder, and Indra, upon hearing it, transformed into a hungry Brahmin who was lost and exhausted from the heat of the sun, crying out in distress. The rabbit comforted him.
ང་སྟེ། སློབ་མའི་ནང་ནས་ཞག་དང་པོར་སྲམ་གྱིས་ཉ་རོ་བདུན་རྙེད་པས་མགྲོན་བྱས་སོ། །ཕྱི་ཉིན་ཅེ་སྤྱང་གིས་སྦྱིན་གོར་གཅིག་དང་ཞོ་རྫུའུ་གཅིག་གཞན་གྱིས་བོར་བ་རྙེད་པས་གསོས་སོ། །དེ་ནས་སྤྲེའུས་ཤིང་ཐོག་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་སོ་སོར་དག་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རི་བོང་གིས་རང་གིས་ལུས་སྦྱིན་པར་བརྩམས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མེའི་ཕུང་པོ་སྤྲུལ་པས་མེ་དེ་མཐོང་ནས་དགའ་སྟེ། པདྨའི་མཚོ་ལ་ངང་པ་བཞིན་དུ་མེ་དེའི་ནང་དུ་མཆོངས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་གཟུགས་སུ་བྱས་ཏེ་བསྟོད་ཅིང་རང་གི་ལག་པས་བླངས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་བསྟན་ཏེ་བསྔགས་པ་བརྗོད། ཁང་བཟང་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་། འདུན་ས་ཚེས་བཟང་གི་ཁང་བརྩེགས་དང་། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རི་བོང་གི་གཟུགས་བྲིས་པ་དེང་སང་གི་བར་དུའང་གསལ་ཏོ། ༈ ། 受生為葛達獸 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་གཅན་གཟན་ཀུན་ཏར་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་དེའི་པགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཚོལ་དུ་བཏང་བའི་རྔོན་པ་བཀྲེས་པས་ཉམ་ཐག་པ་ཞིག་སྲོག་ཆགས་དེས་བསྐྱབས་ཏེ་ཤིང་ཐོག་དང་ཆུས་འཚོ་བར་བྱས་ནས་རྔོན་པ་དེ་མི་དགའ་བར་མཐོང་བ་ལ་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཁྱོད་ཀྱི་པགས་པའི་ཆེད་དུ་འོངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྲོག་ཆགས་དེ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བདག་གི་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་པགས་པ་ཁྱེར་བ་དང་། དེའི་ཤ་ཟོས་པའི་སྦྲང་མ་སོགས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་ 15-2-169a སོ། ༈ །ཡང་རུས་སྦལ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱ་མཚོར་གྲུ་ཞིག་པའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་བཞག་སྟེ་རྒྱ་མཚོ་ལས་བདེ་བར་བརྒལ་བར་བྱས་ནས་རུས་སྦལ་དེ་གཉིད་ལོག་པ་ལ་སྲིན་བུ་ཀི་ཏ་ཀ་བརྒྱད་ཁྲི་འོངས་ཏེ་དེའི་ལུས་ཟོས་པས་སད་པར་གྱུར་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་དོགས་པས་མ་འགུལ་བར་ཟར་བཅུག་སྟེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ཚེ་འཕོས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཁུང་ཞིག་ན་སྲོག་ཆགས་སྐྱིན་གོར་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། རྔོན་པ་ཞིག་གིས་དེའི་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་བཏང་བ་དང་། དེ་ན་ཚ་ཆེ་བས་ཆུ་འགྲམ་བསིལ་བ་ཞིག་ཏུ་ཉལ་བ་ལ་གྲོག་ཚང་ཞིག་གི་གྲོག་མ་བརྒྱད་ཁྲིས་ཟོས་པ་དང་། དེས་ཐར་བར་ནུས་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་སྙེད་མ་རུངས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ནས་མ་འགུལ་བར་ཤ་ཐམས་ཅད་ཟར་བཅུག་སྟེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། ༈ །ཡང་ཀླུ་གཞོན་ནུ་ཙམ་པ་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་དད་པ་བཟང་ཞིང་དགེ་སེམས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེས་ཚེས་བརྒྱད་དང་བཅུར་བཞིར་གསོ་སྦྱོང་བླངས་ནས་གནས་གཞན་དུ་ལུས་ཆེན་པོར་བྱས་ཏེ་ལུས་ལ་མི་བལྟ་བར་ལུས་བཏང་ནས་གནས་སོ། །དེར་ལོ་ཉེས་བྱུང་ནས་གནག་རྫི་སོགས་མི་མང་པོས་ཀླུའི་ཤ་བ
【現代漢語翻譯】 我（指佛陀），作為學生時，第一天被水獺用找到的七條死魚招待了。第二天，一隻豺狼找到並吃掉了一個別人遺失的糞便和一個酸奶。然後，猴子分別給予了成熟的芒果果實。之後，兔子開始佈施自己的身體，帝釋天（བརྒྱ་བྱིན་，梵文：Śakra，Śakra，能天帝釋）幻化出一個火堆，兔子看到火堆非常高興，像天鵝進入蓮花池一樣跳入火中。帝釋天恢復了自己的形象，讚歎兔子，用自己的手抱起兔子，向三十三天（སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་，梵文：Trāyastriṃśa，Trāyastriṃśa，三十三諸天）的天神們展示並讚美它。帝釋天的殊勝宮殿，吉祥殿的樓閣，以及月亮上的兔子形象，直到今天仍然清晰可見。 轉生為葛達獸 另外，過去世，當世尊（བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文：Bhagavan，Bhagavan，薄伽梵）轉生為野獸之王時，一個飢餓的獵人被這隻動物所救，因為他想要那張金色的皮毛。野獸用果實和水餵養他，看到獵人不高興，便問他原因。獵人說，『我是爲了你的皮毛而來的。』野獸高興地說，『請剝下我的皮毛拿走吧。』獵人拿走了皮毛，吃了它的肉，那些吃肉的蜜蜂等動物都轉生到了天界。 另外，當轉產生為烏龜時，它把五百個在海中遇難的商人放在自己的背上，安全地渡過了大海。烏龜睡著后，八萬只吉塔卡（ཀི་ཏ་ཀ་）蟲子來吃它的身體，烏龜醒來后，擔心傷害這些動物，便沒有動彈，任由它們吃，併發愿爲了無上菩提（བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་，梵文：Anuttarā-samyak-saṃbodhi，Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）而轉生。 另外，過去在一個洞穴里，有一隻善良的糞便蟲。一個獵人剝了它的皮，把它扔掉了。它感到非常疼痛，便躺在一個涼爽的河邊。一個蟻穴里的八萬只螞蟻吃了它。它本可以逃脫，但想到如果動彈會傷害這些眾生，便沒有動彈，任由它們吃掉所有的肉，併發愿爲了無上菩提（བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་，梵文：Anuttarā-samyak-saṃbodhi，Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）而轉生。 另外，一條名叫香巴卡（ཙམ་པ་ཀ་）的年輕龍，具有良好的信仰和善心，在初八和十四日受持齋戒，然後將巨大的身體放在其他地方，不顧惜自己的身體，離開了。那裡發生了饑荒，許多人，包括牧牛人，開始吃龍的肉。
【English Translation】 I (the Buddha), as a student, was first treated by an otter with seven dead fish that it found. The next day, a jackal found and ate a piece of dung and a yogurt that someone had lost. Then, the monkey gave ripe mango fruits to each of them. After that, the rabbit began to give its own body as alms. Śakra (བརྒྱ་བྱིན་, Sanskrit: Śakra, Śakra, Lord of the Gods) conjured up a pile of fire. Seeing the fire, the rabbit was very happy and jumped into the fire like a swan into a lotus pond. Śakra transformed into his own form, praised the rabbit, picked it up with his own hands, showed it to the gods of the Thirty-Three Heavens (སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་, Sanskrit: Trāyastriṃśa, Trāyastriṃśa, Thirty-Three Gods), and praised it. The excellent palace of Śakra, the pavilion of the Auspicious Day, and the image of the rabbit on the moon are still visible today. Born as a Gada animal Also, in a previous life, when the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit: Bhagavan, Bhagavan, The Blessed One) was born as the king of beasts, a hungry hunter was saved by this animal because he wanted its golden fur. The beast fed him with fruits and water, and seeing that the hunter was unhappy, asked him why. The hunter said, 'I have come for your fur.' The beast happily said, 'Please peel off my fur and take it.' The hunter took the fur and ate its meat, and the bees and other animals that ate the meat were all reborn in the heavens. Also, when he was transformed into a turtle, he placed five hundred merchants who had shipwrecked in the sea on his back and safely crossed the ocean. After the turtle fell asleep, eighty thousand Kitaka (ཀི་ཏ་ཀ་) worms came and ate its body. When the turtle woke up, fearing to harm these animals, it did not move, allowing them to eat, and made a vow to be reborn for the sake of Anuttarā-samyak-saṃbodhi (བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་, Sanskrit: Anuttarā-samyak-saṃbodhi, Anuttarā-samyak-saṃbodhi, Unsurpassed Perfect Enlightenment). Also, in the past, in a cave, there was a kind dung beetle. A hunter peeled off its skin and threw it away. It felt very painful and lay down by a cool riverbank. Eighty thousand ants from an anthill ate it. It could have escaped, but thinking that it would harm these beings if it moved, it did not move, allowing them to eat all the meat, and made a vow for the sake of Anuttarā-samyak-saṃbodhi (བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་, Sanskrit: Anuttarā-samyak-saṃbodhi, Anuttarā-samyak-saṃbodhi, Unsurpassed Perfect Enlightenment). Also, a young Naga named Champaka (ཙམ་པ་ཀ་), who had good faith and a kind heart, took the vows of fasting on the eighth and fourteenth days, and then placed his huge body elsewhere, disregarding his own body, and left. There was a famine there, and many people, including cowherds, began to eat the flesh of the dragon.
ཅད་དེ་ཟོས་ཤིང་དེ་ལྟར་མང་པོ་རང་གི་ཤས་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་བུ་དགེ་དོན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་བློན་པོ་སྒྲ་གཅན་འཁུས་པའི་དམག་གིས་འཇིགས་ནས་ལམ་རིང་པོར་བྲོས་པས་རྒྱགས་ཆད་པར་གྱུར་པས་རང་གི་ཕ་མ་ལ་ལུས་བྱིན་ནས་དགོན་པ་ལས་ 15-2-169b ཐར་པའི་ཚུལ་དྲིན་ལས་བསབས་པའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་བུ་མེ་ཏོག་ཅེས་བྱ་བ་མཛེས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྐྱ་རྦབ་ཀྱི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལ་རང་གི་རྐང་བྲུས་ཏེ་ལུས་ལ་བྱུགས་པས་ནད་དེ་སོས་པར་གྱུར་པ་སོགས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདིས་སྔོན་མིག་དང་ཁྲག་དང་རྐང་ལག་ལ་སོགས་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱིན་པ་ནི་གྲངས་དང་ཚད་བཟུང་མི་ནུས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཆུས་ཡོངས་སུ་གང་བ་དང་། རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་རྡུལ་ནི་ཚད་བཟུང་ནུས་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པའི་གྲངས་ནི་ཚད་བཟུང་མི་ནུས་སོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་དེ་གཅིག་པུ་གྲོགས་མེད་པར་སོང་བ་གཅན་གཟན་གྱིས་བསད་པའི་ཚེ། དེས་འཆི་ཁར་གཅན་གཟན་དེ་དག་སེམས་ཅན་མང་དུ་བསད་དེ་ཟོས་ཀྱང་མི་འགྲང་བར་ཤེས་ནས་བདག་དུད་འགྲོ་ལུས་པོ་ཆེ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ་གཅན་གཟན་མ་རུངས་པ་བདག་གི་སྲོག་བཅད་པ་དེ་དག་ཚིམ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དུད་འགྲོ་ལུས་པོ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་གཅན་གཟན་ཐམས་ཅད་ཚིམ་པར་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚེ་རབས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་སྙེད་དུ་ལུས་བླངས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་བྱས་ཏེ། བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་སེམས་ཅན་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པ་ལ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་གིས་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དག་བརྗོད་ན་ཟད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ 15-2-170a ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་བཏང་བའི་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ཉུང་ཤས་ཞིག་མདོ་རྣམས་ལས་གསུངས་ལ། དེ་ལས་ཅི་རིགས་རགས་བསྡུས་ཙམ་འདིར་བསྟན་གྱི་མཐའ་དག་མ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེའི་དུས་སུ་འཛམ་གླིང་དུ་ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོའི་མངལ་དུ་སྲས་ཞུགས་པ་དང་བཙུན་མོ་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལག་པས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ནད་ཐམས་ཅད་སོས་པར་གྱུར་ལ། ཟླ་བ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ་ཞིག་བཙས་པ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་བདག་གིས་ནད་པ་རྣམས་གསོ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་ལྷ་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་མཐུན་པར་འདི་ནི་མིའི་སྨན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྒྲ་
【現代漢語翻譯】 他們吃掉了那些肉，並讓自己完全滿足。 此外，當他轉世為王子德頓（德頓，善行之子）時，因害怕羅睺羅（羅睺羅，星名）大臣軍隊的威脅而長途逃亡，耗盡了所有食物。正如《從寺院中解脫出來，依靠父母的恩情》的經文中所說的那樣。 此外，王子梅朵（梅朵，花）美麗且擁有巨大的王室財富，他患有麻風病，他切下自己的腿並塗在身上，疾病痊癒了。像這樣，世尊爲了獲得無上菩提，無數次地佈施了他的眼睛、血液、手腳等等。正如經文中所說，雖然可以測量大海中的水量，也可以測量山王須彌山的塵埃，但菩薩佈施眼睛等的次數是無法測量的。 此外，在《岡波巴請問經》中說，過去世尊轉世為菩薩時，獨自一人無伴侶地行走，被野獸殺死。臨死時，他知道那些野獸殺了很多眾生來吃，但仍然不飽，於是他發願：『愿我轉生為一隻巨大的動物，那些殘暴的野獸殺死我后能夠滿足！』正如他所愿，他轉生為一隻巨大的動物，讓所有的野獸都感到滿足。像這樣，在數百萬億的生生世世中，他爲了利益眾生而獻出自己的身體。在劫或超過劫的時間裡，當他行菩薩行時，他用自己的血肉來滿足飢渴的眾生，即使說出來也無法窮盡。 如是說。因此，菩薩佈施行為的少數方面在經文中有所闡述，這裡只是略作總結，並非全部。 此外，在過去，有一位名為旺秋德（旺秋德，自在力）的國王，統治著八萬四千座大城市。在他的時代，贍洲（贍洲，地球）爆發了一場嚴重的疾病劫難。當王妃懷上王子時，僅僅是王妃身體的肢體被觸控，所有的疾病都痊癒了。當足月后，她生下了一個男孩，那個男孩剛出生就說：『我能夠治癒病人！』那時，贍洲的天神和龍眾一致說：『這是人類的醫生！』他們的聲音...
【English Translation】 They ate that meat and satisfied themselves completely. Furthermore, when he was born as Prince Deden (Deden, Son of Virtue), he fled a long distance fearing the army of the minister Rahula (Rahula, a star), and ran out of provisions. As it says in the sutra 'Liberated from the Monastery, Relying on the Kindness of Parents'. Furthermore, Prince Metok (Metok, Flower), who was beautiful and possessed great royal wealth, was afflicted with leprosy. He cut off his own leg and smeared it on his body, and the disease was cured. Like this, the Bhagavan (世尊) gave his eyes, blood, limbs, and so on countless times for the sake of attaining unsurpassed Bodhi (菩提，覺悟). As the sutra says, although one can measure the water filling the great ocean, and one can measure the dust of Mount Meru (須彌山，山名), the number of times a Bodhisattva (菩薩，覺悟者) gives his eyes and so on cannot be measured. Furthermore, in the 'Questions of Gampopa' it says that in the past, when the Bhagavan was a Bodhisattva, he went alone without companions and was killed by wild animals. As he was dying, he knew that those wild animals had killed many beings to eat but were still not satisfied, so he made the aspiration: 'May I be born as a large animal, and may those cruel wild animals be satisfied after killing me!' Just as he wished, he was born as a large animal and satisfied all the wild animals. Like this, in hundreds of millions of lifetimes, he took bodies to benefit sentient beings. For kalpas (劫，時限) or more, when he practiced the conduct of a Bodhisattva, he satisfied hungry and thirsty sentient beings with his own flesh and blood, and even if one were to speak of it, it would not come to an end. Thus it is said. Therefore, a few aspects of the Bodhisattva's practice of giving are explained in the sutras, and here only a rough summary is given, not all of it. Furthermore, in the past, there was a king named Wangchuk De (Wangchuk De, Powerful Lord), who ruled over eighty-four thousand great cities. During his time, a great kalpa of disease occurred in Jambudvipa (贍洲，Earth). When the queen conceived a prince, merely touching the limbs of the queen's body with her hands cured all diseases. When the months were full, she gave birth to a boy, and that boy said as soon as he was born: 'I am able to heal the sick!' At that time, the gods and nagas (龍，龍族) of Jambudvipa unanimously said: 'This is the doctor of humans!' Their sound...
ཀུན་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་མིང་ཡང་མིའི་སྨན་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྲིད་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་བསྟན་པ་དང་། རྒྱལ་བུའི་ལུས་སམ་ལག་པས་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ནད་ཐམས་ཅད་སོས་ནས་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་གནས་པའི་ནད་པ་ཐམས་ཅད་གསོས་ཏེ་ལོ་སྟོང་གི་བར་དུ་གནས་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་ཚེ་འཕོས་པ་དང་། ནད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཅག་སུས་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་ཅེས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་ནས། རྒྱལ་བུ་དེ་བསྲེགས་པའི་གནས་དེར་རུས་པ་བླངས་ཏེ་ལུས་ལ་བསྐུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སོས་སོ། །ད་དུང་ཡང་མིའི་སྨན་གྱིས་ན་བ་རྣམས་གསོ་ནུས་སོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །རུས་པ་རྣམས་ཟད་པའི་འོག་ཏུ་བསྲེགས་པའི་གནས་ 15-2-170b དེའི་ས་དང་ཐལ་བ་དང་སོལ་བས་བསྐུས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནད་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏེ་དེ་ལྟར་མིའི་སྨན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་རབས་གཞན་ན་སེམས་ཅན་སྨན་ཞེས་པ་འདི་དང་འདྲ་ལ། དེའི་ལུས་རྫིང་བུ་དགའ་བར་མ་རྙིངས་པར་གནས་པ་ལ་རེག་པ་དང་། དེའི་ང་ཕོག་པ་དང་། ཕྱོགས་དེའི་ཆུ་འཐུངས་པས་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་ཞིང་། ད་ལྟ་ཡང་དེའི་མིང་ཐོས་པས་ནད་བྱང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་དཔོན་ལེགས་པར་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་ནས་སླར་ལོག་པ་ལ་ཁྱིམ་དུ་མ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་སློང་མོ་བ་དག་གིས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སློང་བ་ན་ནོར་བུ་རེ་རེ་ཡང་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རི་བ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་སྙེད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སོགས་མང་པོ་དེ་སྙེད་བཏང་ནས། སླར་ཁྱིམ་དུ་མ་ཕྱིན་པར་ཡང་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ཏེ་སྔ་མ་ལས་ཕྱེད་འགྱུར་གྱིས་བཟང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཅིང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་འདས་ནས་རང་གི་གྲོང་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་གཤེད་མས་བཟུང་བའི་མི་གཅིག་མཐོང་ནས་དེ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། གཤེད་མའི་མི་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གསེར་སྲང་བྱེ་བ་རི་བ་རེ་རེ་བྱིན་ཏེ། ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་ནས་སླར་མ་འོངས་བར་དུ་མི་འདི་མ་བསད་པར་སྡོད་ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་མྱུར་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་པོ་དག་གིས་མི་འདིའི་སྲོག་འཇལ་བར་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། མི་འདི་ནི་ཉེས་པ་ཆེ་བས་བཏང་དུ་མི་རུང་བཙོང་དུ་མི་རུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཉོ་འདོད་ན་ཁྱོད་ལ་ནོར་ཅི་བདོག་པ་ང་ལ་བྱིན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཆི་བར་ 15-2-171a ཁས་ལེན་ན་གདོད་བཏང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཚོང་དཔོན་དེ་དགའ་ཞིང་མི་འདིའི་སྐྱབས་བྱས་ནས་བདག་གི་སྨོན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་སྙམ་དུ། ཁྱིམ་ན་ནོར་ཅི་ཡོད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ནས་ཐོབ་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་ཚད་མེད་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་
【現代漢語翻譯】 由於他廣為人知，因此也被稱為『人藥』（Miyi Sman）。當時，所有病人都被帶去見這位王子，王子只要用身體或手觸控他們，所有的疾病都會痊癒，變得健康。同樣地，他治癒了所有居住在瞻部洲（'Dzam bu'i gling，Jambudvipa，南贍部洲）的病人，並在世一千年。當王子去世后，病人們哀號道：『誰能讓我們從痛苦中解脫？』他們收集了焚燒王子遺體地方的骨灰，塗在身上，所有人都痊癒了。至今仍有『人藥』能治癒疾病的說法。在骨灰用盡后，焚燒地點的泥土、灰燼和木炭也被用來塗抹身體，人們也因此從疾病中解脫。因此，『人藥』實際上就是薄伽梵（Bcom ldan 'das，Bhagavan，世尊）本人。在其他的本生故事中，也有一個叫做『有情藥』（Sems can sman）的故事與此類似。他的身體完好無損地儲存在一個令人愉悅的池塘里，只要觸控到他的身體，聞到他的氣味，或者喝到那個地方的水，所有的人都會從疾病中解脫。據說，即使現在聽到他的名字，也能凈化疾病。༈ 此外，過去有一個名叫『善得』（Legs par rnyed pa）的商人，他出海獲得了珍寶，在返回的途中，還沒到家，乞丐們就來乞討珍寶。他佈施了許多珍寶，每顆珍寶都價值一百萬金幣，總共佈施了八十億顆珍寶。之後，他再次出海，獲得了比上次好一半的珍寶。八十年後，當他進入自己的城市時，他看到一個被劊子手抓住的人，爲了救他，他給了每個劊子手一顆價值一億金幣的珍寶，並說：『在國王讓我回來之前，你們不要殺這個人。』然後他迅速去見國王，對國王說：『我想用好的珍寶來贖這個人的性命。』國王說：『這個人罪孽深重，不能釋放，也不能出售。如果你真的想買他，就把你所有的財產都給我，並且答應自己也去死，我才會釋放他。』商人聽到后很高興，救了這個人，心想：『我的願望終於實現了。』於是，他把家裡所有的財產，以及從海上獲得的所有無量珍寶都獻給了國王。
【English Translation】 Because of his widespread fame, he was also known as 'Human Medicine' (Miyi Sman). At that time, all the sick people were brought to see the prince, and as soon as the prince touched them with his body or hands, all the diseases were healed and they became healthy. Similarly, he healed all the sick people living in Jambudvipa ('Dzam bu'i gling) and remained alive for a thousand years. When the prince passed away, the sick people wailed, 'Who will liberate us from suffering?' They collected the ashes from the place where the prince's body was cremated and applied them to their bodies, and everyone was healed. It is still said that 'Human Medicine' can cure diseases. After the ashes were exhausted, the soil, ashes, and charcoal from the cremation site were also used to smear the body, and people were also freed from diseases. Therefore, 'Human Medicine' is actually the Bhagavan (Bcom ldan 'das) himself. In other Jataka tales, there is a similar story called 'Sentient Being Medicine' (Sems can sman). His body remained intact in a pleasant pond, and by touching his body, smelling his scent, or drinking the water from that place, everyone was freed from diseases. It is said that even now, hearing his name purifies diseases. ༈ Furthermore, in the past there was a merchant named 'Well-Obtained' (Legs par rnyed pa), who went to sea and obtained jewels. On his return, before he reached home, beggars came to beg for jewels. He gave away many jewels, each jewel worth a hundred thousand gold coins, totaling eighty billion jewels. Afterwards, he went to sea again and obtained jewels that were half as good as the previous ones. Eighty years later, when he entered his own city, he saw a man being seized by executioners. To save him, he gave each of the executioners a jewel worth one hundred million gold coins, saying, 'Do not kill this man until I return from the king.' Then he quickly went to see the king and said to the king, 'I want to redeem this man's life with good jewels.' The king said, 'This man is very guilty and cannot be released or sold. If you really want to buy him, give me all your possessions and promise to die yourself, and then I will release him.' The merchant was very happy to hear this, saved the man, and thought, 'My wish has finally been fulfilled.' So, he offered all the property in his house and the immeasurable jewels he had obtained from the sea to the king.
ཕུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མི་འདི་གཏང་དུ་གསོལ། བདག་ལ་ནོར་ཅི་མཆིས་པ་འདིར་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ནོར་རྣམས་བླངས་ནས་གཤེད་མ་ལ་བསྒོ་བ། ལེགས་པར་སྙེད་པ་འདི་ཁྲིད་ལ་སོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་ཁྲིད་དེ། མཚོན་གདབ་པར་བརྩམས་པ་ལས་དེ་དག་གི་ལག་པ་རེངས་ནས་གདབ་ཏུ་མ་བཏུབ་པ་ན་ངོ་མཚར་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་ཐོགས་ནས་བཏེག་སྟེ་གདབ་པར་གཟས་པ་ལས། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ལག་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་དྲག་པོས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བླུན་པོ་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། མཚན་མོ་མུན་ནག་ཏུ་ལམ་སྟོར་ཞིང་གོལ་བ་མགོན་མེད་པ་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ལམ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལག་པ་གཉིས་སྣུམ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་མེ་སྦར་ནས་མཚན་དེར་འབར་བས་ལམ་བསྟན་པར་བྱས་ཀྱང་། དེ་བསམ་པ་དག་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བའི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ནམ་ལངས་པ་དང་ལག་པ་སོས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ། ཚོང་པ་རྣམས་ངོ་མཚར་ཞིང་དད་པར་གྱུར་ཏེ་དྲིན་གསོ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ལ་སེམས་པར་གྱུར་པ་དང་། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རི་དྭགས་ 15-2-171b ཀྱི་ཁྱུ་དཔོན་དུ་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱིས་རི་དྭགས་རྣམས་བསྐོར་བར་གྱུར་པ་དང་། དེར་ཆུ་དྲག་པོ་བརྒལ་བར་དཀའ་བ་དེའི་དབུས་སུ་ཞུགས་ནས་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་ངའི་རྒྱབ་ཏུ་རྐང་པ་ཞོག་ལ་འགྲམ་དུ་བརྒལ་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པས།དེའི་རྒྱབ་ཏུ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་རྨིག་པས་བརྫིས་པས་རུས་པའི་བར་དུ་གནད་ཆད་པར་གྱུར་ཀྱང་བརྩོན་པ་མ་བཏང་ལ་ཐམས་ཅད་བརྒལ་བའི་རྗེས་སུ་གང་མ་བརྒལ་བ་ཡོད་སྙམ་དུ་རྒྱབ་ཏུ་བལྟས་པ་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་གཅིག་མ་བརྒལ་བར་མཐོང་ནས། གནད་རྣམས་ཆད་ཅིང་ཚིགས་རྣམས་བྱེ་བའི་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་རི་དྭགས་ཀྱི་ཕྲུ་གུ་དེ་རྒྱབ་ཏུ་བཀོལ་ནས་ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་ཏེ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་བསྒྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རི་དྭགས་རྣམས་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱི་གྱད་རྣམས་དང་། རི་དྭགས་ཕྲུ་གུ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཝཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་པས་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ན། དེའི་རྟ་ཅང་ཤེས་ཤི་བ་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ཞིག་གིས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཤི་བ་ཐོས་ནས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཡང་ན་དཔྱ་བྱིན་ཅིག །ཡང་ན་གྲོང་གི་སྒོར་མ་ཕྱུངས་ཤིག །གཞན་དུ་ན་ངེས་པར་སྐེ་ནས་བཏགས་ལ་འདིར་འཁྲིད་དོ་ཞེས་སྤྲིངས་སོ། །དེས་དཔྱ་ཡང་མ་སྩལ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོར་ཕྱུང་བཞིན་དུ་རྟ་ཅང་ཤེས་བཙལ་བ
【現代漢語翻譯】 獻上后，（他說：）『偉大的國王啊，請放了這個人吧！我有什麼財物都在這裡了。』國王取走了財物，命令劊子手說：『把這個可憐的傢伙帶走，好好地折磨他！』正如所說的那樣，（劊子手）帶走了他，開始用刀劍刺殺。但是，他們的手僵硬了，無法刺下去。他們感到驚奇，就稟告了國王。國王親自拿起刀劍，舉起來想要刺殺。就在那時，國王的雙手掉在地上，他因劇烈的痛苦而死去。當時的愚蠢國王就是調達（提婆達多）。 又，從前，一個外道仙人變成了有神通的人。夜晚，他在黑暗中迷路了，為迷失方向、無依無靠、哀號哭泣的五百個商人指路，他用油布纏繞自己的雙手，點燃后照亮道路。因為他純潔的意念是尋求菩提的善行，天亮時，他的手恢復了原樣。商人們感到驚奇和敬佩，爲了報答他的恩情，他們也發起了行善之心。 又，從前，當世尊是鹿群的首領時，國王軍隊的隊伍包圍了鹿群。在那裡，他進入難以逾越的湍急河流中央，對鹿群說：『把腳放在我的背上，從河邊過去！』鹿群的蹄子踩在他的背上，甚至踩斷了他的骨頭。但他沒有放棄努力，全部渡過之後，他回頭想看看是否還有沒渡過的。他看到一隻小鹿沒有渡過，雖然感受著骨頭斷裂、關節脫落的痛苦，但他還是把小鹿背在背上，渡過河流，發願獲得無上菩提，從輪迴中解救眾生，然後結束了生命。當時的鹿群是草城的巨人們，那隻小鹿是遍行者善賢（Raivata）。 又，從前，在瓦拉納西，梵施國王（Brahmadatta）如法治理國家。他的馬匠舌（Cangshe）死了。一個邊境小國的國王聽到匠舌死了，就派使者來說：『要麼交出貢品！要麼交出城門稅！否則，一定把他從脖子上吊起來帶到這裡！』他既沒有交出貢品，也沒有交出城門稅，而是尋找匠舌。
【English Translation】 After offering it, (he said:) 'Great king, please release this man! Whatever wealth I have is here.' The king took the wealth and ordered the executioners, saying, 'Take this wretched fellow away and torture him well!' As it was said, (the executioners) took him away and began to stab him with swords. However, their hands became stiff and they could not stab him. They were amazed and reported it to the king. The king himself took up the sword, raised it, and intended to stab him. At that moment, the king's hands fell to the ground, and he died from intense suffering. The foolish king at that time was Devadatta himself. Also, in the past, an ascetic of the heretics became one with clairvoyance. At night, he lost his way in the darkness and showed the way to five hundred merchants who were lost, helpless, and wailing. He wrapped his hands in oily cloths, lit them, and illuminated the path that night. Because his pure intention was the virtuous act of seeking enlightenment, his hands were healed by dawn and returned to their original state. The merchants were amazed and devoted, and in order to repay his kindness, they also developed a mind for virtue. Also, in the past, when the Bhagavan was the leader of a herd of deer, the king's army surrounded the deer. There, he entered the middle of a raging river that was difficult to cross and said to the deer, 'Place your feet on my back and cross to the other side!' The hooves of the deer trampled on his back, even breaking his bones. But he did not give up his effort, and after everyone had crossed, he looked back to see if anyone had not crossed. He saw one fawn that had not crossed. Although experiencing the pain of broken bones and dislocated joints, he carried the fawn on his back, crossed the river, made a vow to attain unsurpassed enlightenment, liberate sentient beings from samsara, and then passed away. The deer at that time were the giants of the city of Grass, and that fawn was the Parivrājaka Raivata. Also, in the past, in Varanasi, King Brahmadatta ruled the kingdom according to Dharma. His horse Cangshe died. A king of a border country heard that Cangshe had died and sent a messenger, saying, 'Either give tribute! Or pay the city gate tax! Otherwise, I will surely hang him from the neck and bring him here!' He neither gave tribute nor paid the city gate tax, but searched for Cangshe.
ས་རྙེད་ནས་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ན། ནགས་སུ་སོང་སྟེ་སླར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་མ་ཕྱིན་པའི་བར་དེར་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དེས་ཐོས་ནས། 15-2-172a དཔུང་བཞིའི་དམག་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་ཞོན་ཏེ་དཔུང་བཞི་དང་ལྡན་པས་གཡུལ་བཀྱེ་བ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་གཞན་ཞིག་གིས་རྟ་ཅང་ཤེས་ཀྱི་གློར་མདུང་བསྣུན་ཏེ་རྒྱུ་མ་ལུག་ཅིང་གནད་ཆད་པའི་ཚོར་བ་མྱོང་བཞིན་བསྲན་བཙུགས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉམ་ང་བར་མདོར་བར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསྐྱལ་ལོ་སྙམ་དུ་བརྟགས་ནས། རྫིང་བུ་ཚངས་ལྡན་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གང་བ་དེའི་མེ་ཏོག་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་བཞག་ནས་བརྒལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་རང་ཡུལ་དུ་ཐར་བར་བྱས་ཤིང་རྟ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ངའི་སྲོག་འབྱིན་པ་ནི་རྟ་ཅང་ཤེས་ཡིན་ན། དེ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱེད་སྩལ་དགོས་ཀྱང་དུས་ལས་འདས་ཏེ། མ་འདས་ཀྱང་བྱིན་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད་སྙམ་ནས་དེའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་གཏོང་བྱས་སོ། །རྟ་ཅང་ཤེས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་ན་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱ་གནས་པའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་གླང་པོ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། གླང་པོ་དེ་རྣམས་ལམ་ཉམ་ང་བ་དོག་པ་ལམ་གཅིག་ལས་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་མཚན་མོ་གནས་པར་གྱུར་པ་རྔོན་པ་ལྔས་མཐོང་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་ཏུ་ལམ་ཉམ་ང་བ་དེར་བས་ཆེན་པོ་བརྐོས་ནས། གླང་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་ལྷུང་བར་བྱས་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཅི་དགར་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་གླང་པོ་ཆེ་རྣམས་དེར་བསྡུས་པ་དང་། རླུབས་ཡོད་པའི་སྟེང་དུ་བཏང་བ་ན་དེར་རླུབས་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་བརྒལ་མ་ནུས་པས། གླང་པོའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་བས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཕྲེད་དུ་ཉལ་ཏེ་ཟམ་པ་བྱས་ནས་གླང་ 15-2-172b པོ་ཆེ་ལྔ་བརྒྱས་རྒྱབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་བརྫིས་ཤིང་བརྒལ་ཏེ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་བདག་ཉིད་མཆོངས་ནས་རླུབས་དེ་ལས་བརྒལ་བ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྡིག་ཅན་བས་ཟབ་བརྐོས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ན་གླང་བདག་བློ་ལྡན་གྱིས། །བདག་དང་གཞན་གཉིས་བཟླས་པ་ན། །དོན་མེད་བས་ཟབ་བརྐོས་པར་ཟད། །ཅེས་སྨྲས་སོ། ༈ ། 受生為駿王云力 ཡང་རྟའི་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ཚོང་པ་སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་ཚུད་པ་རྣམས་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་བརྒལ་བ་དང་། ༈ །ཡང་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་དོན་མཐུན་ལྔ་བརྒྱ་སྤྲུལ་གདུག་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་ལ། རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་དེ་རྣམས་ཐར་བར་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་དེད་དཔོན་ནོར་གྱི་ཤིང་རྟ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་དེ་དག་གི་དོན་དུ་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུར་ཞུགས་པ་ང་དྲག་པོས་གྲུ་བཤིག་ཏུ་ཆ་བ་དང་། དེད་དཔོན་དེས་གཞན་ལ་མ་སྐ
【現代漢語翻譯】 當找到土地，春季鮮花盛開時，他前往森林，直到沒有返回城市。那時，康區的國王聽說了這件事， 率領四軍前來。國王扎西堅辛（Tashi Gyentsen，名稱）騎著駿馬江謝（Jangshe，名稱），率領四軍交戰。另一位國王用矛刺傷了江謝的喉嚨，它感到腸子流出、要害被擊中的痛苦，但仍堅持著，心想：『國王已經陷入困境，我必須把他安全送回城市。』於是，它踩著盛開各種鮮花的清凈蓮池，讓國王安全返回故鄉，而這匹馬也走到了生命的盡頭。國王心想：『是江謝救了我的命，我應該把一半的王位賞賜給它，但它已經死了。即使沒死，賞賜了又有什麼用呢？』於是，他爲了它做了佈施。 駿馬江謝就是世尊（釋迦牟尼佛）。 此外，在過去，雪山腳下有五百頭大象，其中有一頭非常美麗動人的象王。這些大象在一個危險狹窄的道路上過夜，五個獵人看到了，他們在夜裡挖了一個大坑，心想：『把這些大象都弄到坑裡，我們就可以隨意取用了。』於是他們把大象趕到那裡，當大象們走到坑邊時，發現那裡是空的，無法通過。像王於是橫臥在坑上，用自己的身體做橋，讓五百頭大象踩著它的背過去。之後，它自己也跳過去，越過了坑。諸神說道：『雖然罪惡之人挖了深坑，但象王卻有智慧，心中想著自己和他人，所以這深坑的挖掘毫無意義。』 受生為駿王云力 此外，駿馬雲力（Drin gyi shukchen，名稱）救助了被困在羅剎洲的商人，使他們平安返回贍部洲。 此外，當他轉世為獅子時，爲了救助被惡鬼包圍的五百位有共同目標的人，他不顧自己的身體和生命，讓他們得以逃脫。 此外，當他轉世為船長諾吉辛塔（Nor gyi Shingta，名稱）時，出於對五位商人的憐憫，爲了他們的利益，他和他們一同乘船，結果遇到了強大的風暴，船即將沉沒。船長沒有告訴其他人。
【English Translation】 When the land was found and the spring flowers bloomed, he went to the forest and did not return to the city. Then, the king of the Kham region heard of this, and led an army of four divisions. King Tashi Gyentsen (name) rode the steed Jangshe (name) and waged war with the four divisions. Another king pierced Jangshe's throat with a spear, and it felt the pain of its intestines spilling out and its vital point being struck, but it persevered, thinking, 'The king is in trouble, I must safely escort him back to the city.' So, it stepped on the various flowers blooming in the pure lotus pond, allowing the king to safely return to his homeland, and that horse came to the end of its life. The king thought, 'It was Jangshe who saved my life, I should give it half of the kingdom, but it is already dead. Even if it weren't dead, what good would it do to give it?' So, he made offerings for it. The steed Jangshe was the Bhagavan (Shakyamuni Buddha). Furthermore, in the past, at the foot of the Snow Mountain, there were five hundred elephants, and among them was an elephant king who was very beautiful and pleasing. These elephants were spending the night on a dangerous and narrow path, and five hunters saw them and dug a large pit in the narrow path during the night, thinking, 'If we get all these elephants into the pit, we can take whatever we want.' So they gathered the elephants there, and when the elephants reached the edge of the pit, they realized it was empty and could not pass. The elephant king then lay across the pit, using his body as a bridge, and the five hundred elephants trampled on his back and passed over. Afterwards, he himself jumped over and crossed the pit. The gods said, 'Although the wicked dug a deep pit, the elephant king was wise, thinking of himself and others, so the digging of this deep pit was meaningless.' Born as the Steed Swift Cloud Furthermore, the steed Swift Cloud (Drin gyi shukchen, name) rescued the merchants who were trapped on the island of Rakshasas, allowing them to safely return to Jambudvipa. Furthermore, when he was reborn as a lion, in order to save the five hundred people with a common goal who were surrounded by evil spirits, he disregarded his own body and life, allowing them to escape. Furthermore, when he was reborn as the captain Norji Shingta (Nor gyi Shingta, name), out of compassion for the five merchants, for their benefit, he boarded the ship with them, and as a result, they encountered a powerful storm and the ship was about to sink. The captain did not tell the others.
ྲག་ཅིག །གྲུ་ཞིག་ན་ཁྱེད་རྣམས་ང་ལ་འཇུས་དང་ངས་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་རྣམས་རང་གི་མཆན་དུ་བཏགས་ཏེ་གྲུ་ཞིག་པའི་ཚེ་དེ་རྣམས་དེད་དཔོན་དེ་ལ་འཇུས་པ་དང་། དེས་བརྩོན་པས་བརྒལ་བས་ངལ་ཞིང་དུབ་པས་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ལུས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེད་དཔོན་དེ་དབུགས་ཆད་དེ་ཤིའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རོ་དེ་སྐམ་ལ་ཕྱུངས་ཤིང་། མཆན་ཁུང་ན་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་མཐོང་ནས་ཁྱེར་ཏེ་ཡུལ་དུ་དོང་ཞིང་དབུལ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབས་སུ་གྱུར་པ་ན་འབྲོག་དགོན་པར་ཆུ་མེད་ 15-2-173a པས་ངལ་བའི་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། དེར་ལྷག་པར་ཉམ་ཐག་པའི་ཚོང་པ་མི་ལྔ་ཞིག་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་ལྷ་རྣམས་བསྐུལ་བས། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་ཆར་ཕབ་སྟེ། དེ་རྣམས་འབྲོག་དགོན་ལས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐར་པར་བྱས་པ་སོགས། སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དག་དབུགས་ཕྱིན་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད་པར་བྱས་པ་ཚད་དང་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་བར་མི་ནུས་པ་མཛད་པ་ལས། འདིར་མདོ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པའི་རབས་ཀྱི་སྐབས་སོ། ༈ །སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ་འདས་པའི་སྔ་རོལ་ན་བསྐལ་པ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རི་རབ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པ་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བུ་སྟོང་ཚང་བ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་བདུན་ཐུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་བུ་སྟོང་དང་བཙུན་མོར་བཅས་པས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་དེ་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ། ཆོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས། རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་དེ་འདོད་པའི་དགའ་བ་དང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མི་དགའ་བར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀྱང་གནང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེས་བུ་ 15-2-173b སྟོང་པོ་ལ་ཁྱེད་ཅག་སུས་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་འཛིན་ཏུ་འཇུག་པར་སྤྲོ་བ་སུ་ཡོད། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཅག་ཀྱང་དད་པས་ཁྱིམ་མ་མཆིས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བདག་ཅག་མ་དོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱེད་རྣམས་ལས་བདག་དོན་ལ་མི་ལྟ་བར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེས
【現代漢語翻譯】 又如，一艘船上，有人說：『你們抓住我，我帶你們過河。』於是將珍寶夾在腋下。船沉沒時，他們抓住舵手，舵手努力劃水，疲憊不堪，僅剩一絲氣息時，到達海邊。舵手斷氣身亡。他們將屍體拖到岸上，看到腋下的珍寶，便帶回故鄉，不再貧窮。 又如，當所有舵手都成為救星時，在乾旱的荒野中，爲了拯救五百名疲憊的商人和五名特別貧困的商人，他們以真實的語言祈求神靈。大自在天降下雨水，使他們順利地逃離了荒野。如此等等，過去菩薩在世時，無數次地救度了遭受各種貧困怖畏的眾生，使他們脫離怖畏。這裡只是講述了經部中的一部分事例。 這是佈施品的故事。 過去，在無數劫之前，在名為『極喜』的劫中，有一個名為『安樂世界』的世間，其中有世尊名為『如山』出世。當時，有一位轉輪王名為『善妙莊嚴』，他有一千個兒子。當時，眾生的壽命長達七億年。 國王與一千個兒子和妃嬪一起，用各種物品供養佛陀，聽聞佛法，併發起無上圓滿菩提心，獲得了隨順忍。一位說法者『法幢』讚歎了發菩提心和出家的功德，國王『善妙莊嚴』不喜欲樂和王位，想要出家，如來也允許了他。國王對一千個兒子說：『你們誰願意治理國家，並引導眾生修行佛法？』他們都說：『我們也想以信心出家，請您不要捨棄我們。』國王說：『如果你們都出家，那麼四大部洲的眾生都會被斷絕。你們當中，誰不顧自身利益，對眾生懷有堅定的慈悲心，』
【English Translation】 For example, on a ship, someone says, 'Grasp me, and I will take you across.' Then, they tuck precious jewels under their armpits. When the ship sinks, they grab onto the captain. The captain strives to cross, becoming exhausted, and with only a breath of life remaining, they reach the shore. The captain dies, out of breath. They drag the corpse ashore, see the collection of jewels in the armpits, take them, and return to their land, becoming free from poverty. Furthermore, when all the captains become saviors, in a desolate wilderness without water, to save five hundred weary merchants and five particularly impoverished merchants, they invoke the gods with words of truth. The Great Powerful One sends down rain, allowing them to easily escape the wilderness. Thus, in the past, when Bodhisattvas were present, they relieved the fear of countless sentient beings afflicted by various forms of poverty, making them fearless. Here, only a few examples from the sutras are recounted. This is the chapter on giving. In the past, immeasurable eons ago, in a previous eon called 'Manifest Joy,' in a world called 'Land of Bliss,' there appeared a Bhagavan (世尊，Lord) named 'Like a Mountain.' At that time, there was a Chakravartin (轉輪王，Wheel-Turning King) named 'Virtuous Arrangement,' who had a thousand sons. At that time, the lifespan of sentient beings was seven hundred million years. The king, along with his thousand sons and consorts, offered all kinds of provisions to that Buddha, listened to the Dharma, generated the mind of unsurpassed perfect enlightenment, and attained the forbearance that accords with it. A Dharma speaker, Dharma Banner, praised the generation of the mind of enlightenment and the virtues of ordination. King Virtuous Arrangement, disliking the pleasures of desire and the kingdom, desired to ordain, and the Thus-Gone One (如來，Tathagata) also granted it. The king said to his thousand sons, 'Which of you is willing to administer the kingdom and engage sentient beings in upholding the Dharma? All of them said, 'We too, with faith, wish to ordain without a home; please do not abandon us.' The king said, 'If all of you ordain, then all the beings of the four continents will be ruined. Among you, who, without looking to their own interests, will engage in great compassion that is steadfast towards sentient beings?'
། རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབས་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་ཆུག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། གཞོན་ནུ་དེ་དག་གི་ནང་ནས། རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་དེས། རང་གི་ཕ་དང་རྒན་རབས་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། རབ་བྱུང་ཡོན་ཏན་དུ་མ་བསགས་པ་ཞེས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ལགས་ཀྱང་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པས་ན། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་བདག་གིས་བསྒྲུབ། །ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་བདག་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ཅིང་། །གསོ་སྦྱོང་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བླང་བར་བགྱི། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལེགས་སོ་བྱིན་ཞིང་བསྔགས་ཏེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་ནས། རྒྱལ་པོ་དང་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་གཟུངས་དང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཟླ་བ་ཉའོ་ཅོག་ཏུ་གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ་ཆོས་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་དུང་ཕྱུར་ཕྲག་དགུ་ 15-2-174a དང་བྱེ་བ་ཕྲག་གཉིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་བཀོད་པ་ནི་ལྷའི་བུ་དེད་དཔོན་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ནི་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་། བུ་སྟོང་པོ་ནི་བསྐལ་བ་འདིའི་སངས་རྒྱས་སྟོང་པོ་དག་ལ། དེའི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེ་ཆེར་སེམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་དོ། ༈ ། 受生為福光王子 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བསྐལ་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་གྲུབ་བློ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུ་ཐུབ་པའི་དུས་དེར། རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་འཛམ་བུའི་གླིང་དཔག་ཚད་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ལ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ཕོ་བྲང་རིན་པོ་ཆེ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་འབྱོར་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་དེའི་སྲས། རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གཏེར་སྟོང་བྱུང་ཞིང་། རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་གི་ནང་དུ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གཏེར་མི་བཅུའི་ཚད་ཙམ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཡི་རངས་པ་དང་། བཙོན་པ་རྣམས་བཙོན་ལས་ཐར་རོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒྱུ་རྩལ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་ལ་བག་ཡོད་པའི་གཏམ་དང་མི་རྟག་པ་དང་། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། 15-2-174b བྱང་ཆུབ་དམ་པ་འཚོལ་བའ
【現代漢語翻譯】 當他說『治理國家，讓眾生都能正確地修行』時，那些年輕人中，名叫王子青年大悲心的那位，對他的父親和長輩們說：『出家積累眾多功德，如來曾這樣說過。』雖然如此，因為我具有大悲心，爲了利益眾生，我將治理國家。只要我活著，我將奉行梵行，受持八關齋戒。』說完這些偈頌后，大家都讚歎說『好啊』，並將他立為國王。國王和未滿一千的兒子們都出家了，生起了五種神通、陀羅尼和佛法的智慧。王子青年大悲心也在兩個半月的時間裡，在四大部洲宣講佛法，教導眾生，使九億兩千萬的眾生髮起了無上圓滿菩提心。他們全部都在如來那裡出家，成爲了不退轉者。當時的國王善妙莊嚴是天子領隊者，說法者法幢是文殊童子，那一千個兒子是此賢劫的千佛，其中的菩薩大悲心就是如今的世尊。 又在過去，在無數劫之前，當如來義成慧出現在世間時，眾生的壽命能夠達到一千萬歲。當時，有一位名叫光芒的國王，統治著周長六萬由旬的贍部洲，他的王宮名為寶光，由七寶構成，財富極其廣闊。他的兒子，名叫福光王子，相貌端正，令人喜愛。他剛出生，就出現了七寶寶藏，國王的宮殿里也出現了價值十人的七寶寶藏。他剛出生，整個贍部洲的人民都感到高興，囚犯們也獲得了釋放。這位王子精通世間所有的技藝。清凈天的諸神在夜晚時分，告訴他謹慎的教言、無常的道理、慾望的過患，以及尋求殊勝菩提的方法。
【English Translation】 When he said, 'Govern the kingdom and enable sentient beings to practice correctly,' among those young men, the one named Prince Youth Great Compassion said to his father and elders, 'Renunciation accumulates many merits, as the Tathagatas have said.' Even so, because I have great compassion, I will govern the kingdom for the benefit of sentient beings. As long as I live, I will practice Brahmacharya and observe the eight precepts of Uposatha.' After reciting these verses, everyone praised him, saying 'Good!' and installed him as king. The king and his sons, who numbered less than a thousand, all renounced the world and developed the five supernormal cognitions, dharani, and the wisdom of Dharma. Prince Youth Great Compassion also taught the Dharma in the four great continents for two and a half months, guiding sentient beings, causing nine hundred million and two hundred million sentient beings to generate the unsurpassed perfect Bodhicitta. All of them renounced the world under that Tathagata and became irreversible. The king of that time, Good Arrangement, was the son of the gods, the leader; the Dharma speaker, Dharma Banner, was Manjushri Youth; the thousand sons were the thousand Buddhas of this fortunate eon, and the Bodhisattva Great Compassion among them is none other than this Bhagavan. Again, in the past, countless eons ago, when the Tathagata Meaningful Accomplishment Wisdom appeared in the world, sentient beings were able to live for ten million years. At that time, there was a king named Radiant, who ruled Jambudvipa, which had a circumference of sixty thousand yojanas. His palace was named Jewel Light, made of seven precious substances, and his wealth was extremely vast. His son, named Prince Merit Radiant, was handsome and pleasing to behold. As soon as he was born, treasures of seven precious substances appeared, and in the king's palace, treasures of seven precious substances worth ten people appeared. As soon as he was born, all the people of Jambudvipa rejoiced, and the prisoners were released. This prince became skilled in all worldly arts. The gods of the Pure Abodes, at midnight, told him cautious advice, the doctrine of impermanence, the faults of desire, and the method of seeking supreme Bodhi.
ི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པས་དེ་ཡིད་ལ་བཟུང་ནས་ལོ་བཅུའི་བར་དུ་གཉིད་དང་རྨུག་པ་དང་རྒོད་ཅིང་རྩེ་བ་དང་དགའ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བལྟས་པར་གཅིག་པུར་སེམས་ཤིང་གནས་པར་གྱུར་ཅིང་། སྙིང་རྗེ་མེད་པའི་འཁོར་བའི་སྐྱོན་བསམས་ནས་གཅིག་པུར་མི་སྨྲ་བར་གནས་པར་གྱུར་པ་ལ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེས་གཞོན་ནུའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ས་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་གྲོང་ཁྱེར་དགའ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ། ལྷོ་བྱང་གི་ངོས་སུ་ལམ་སྲང་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་པ། རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་དྲིལ་བུ་གསེར་གྱི་དྲྭ་བ་དང་མུ་ཏིག་དང་རིན་པོ་ཆེའི་བླ་རེ་དང་དྲྭ་བ་སོགས་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་སྟོང་བཙུགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུད་པ་དྲུག་གིས་སྦྲེལ་བ་ཤིང་ཏ་ལའི་ཕྲེང་བ་བྱེ་བས་སྦྲེལ་བ། དེར་གླུ་གར་དང་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་བྱེད་པའི་བུ་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ལྔ་བརྒྱ་བཀོད་ནས་གཞོན་ནུའི་དགའ་བསྐྱེད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ཤིང་། ལམ་སྲང་ཐམས་ཅད་དུ་བཞོན་པ་དང་གོས་དང་ཟས་སོགས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྒྱ་ཆེ་དགུ་བཤམས་ཏེ་བཞག་གོ། རིན་པོ་ཆེའི་ཁང་བཟང་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡོད་པ། རྟ་བབས་བརྒྱས་བརྒྱན་པ་དེའི་ནང་དུ་གཞོན་ནུའི་མལ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཤམས་ཤིང་། དབུས་སུ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་མེ་འབྲས་ཀྱི་ཤིང་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ལྗོན་ཤིང་དང་ཐེམ་སྐས་སོགས་བཀྲམ་པ། གང་ནས་སྤོས་ཆུ་འབབ་པའི་སེང་གེའི་ཁ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ནས་ཆུ་འབབ་ཅིང་། མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་རྟག་ཏུ་རྒྱས་པ། ཤིང་ལྗོན་པ་བརྒྱད་བརྒྱ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུད་པས་སྦྲེལ་བ། དེ་དག་ང་གིས་བསྐྱོད་པས་སིལ་སྙན་ལྟ་བུའི་སྒྲ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྒྲོག་པ། གཞོན་ནུའི་ལུས་ལ་རྡུལ་གྱིས་ 15-2-175a རེག་ཏུ་འོང་ཞེས་རྫིང་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲྭ་བས་བཀབ་བོ། །ཁང་བཟང་དེར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཤམས་ཏེ། དེའི་སྟེངས་སུ་སྟེང་དུ་རས་བཅོས་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བཏིང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དེ་འདུག་པའི་ཁྲི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པ་འཕང་དུ་མི་འགྲེང་བདུན་ཙམ་ཡོད་པ་དེར་རས་བཅོས་བུ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བདུན་བཏིང་ནས། ཁྲི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཨ་ག་རུས་བདུག་ཅིང་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་མེ་ཏོག་འགྲེམས་པ་དང་། གསེར་གྱི་ལྡ་ལྡི་དང་མུ་ཏིག་དང་ནོར་བུའི་དྲྭ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱིས་གསལ་ཞིང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་ལས་བ་དན་བརྒྱ་བརྒྱ་བཤམས་སོ། །སྐྱེད་ཚལ་ཀུན་ཏུ་ཡང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འོད་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡོད་པ་འབུམ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་བཞག་པས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེད་ཚལ་དེ་ནི་རེ་སྐེག་དང་། ནེ་ཚོ་དང་ཁྲུང་ཁྲུང་དང་རྨ་བྱ་དང་ངང་ཀུན་ལ་དང་། ཀ་ལ་པིང་ཀ་ཤང་ཤང་ཏེའུ་རྣམས་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་སྐད་བསྒྲགས་པས་ལྷའི་དགའ་ཚལ་དང་མཚུངས་པར་བྱས་སོ། །རོ་ལྔ་བརྒྱ་པའི་ཁ
【現代漢語翻譯】 他記住了這首詩，十年間，不看睡眠、昏沉、嬉戲、玩樂等一切事物，獨自思考並安住。他想到無情的輪迴的過患，獨自不語地安住。國王父親爲了讓王子享受，在一個地方建造了一座名為『喜頂』的城市，南北方向有七百條街道，用七寶的鈴鐺、金網、珍珠和寶石的帷幔等裝飾品來點綴，種植了一千棵寶樹，用六根寶線連線，用十萬根塔拉樹的花環連線。在那裡安排了五百名擅長歌舞和音樂的女子，讓王子歡喜。每條街道上都陳列著馬車、衣服、食物等各種所需的物品。有一座高約一逾繕那（Yojana，古印度長度單位）的寶樓，用一百個馬廄裝飾，裡面為王子準備了四千萬張床。中央有一個花園，裡面有芒果樹和寶樹，以及臺階等。一百零八個獅子口中流出香水，各種鮮花常開不敗。八百棵樹用寶線連線，搖動時發出悅耳的聲音，如樂器般動聽。爲了不讓灰塵沾染到王子的身體，水池用寶網覆蓋。樓里擺放了四千萬張寶座，上面鋪了五百張絲綢墊子。王子所坐的寶座由七寶製成，高約七個人，上面鋪了八千七百萬張絲綢墊子。每個寶座前都點燃著沉香，每天三次白天三次晚上獻上鮮花。金燈、珍珠和寶石的網發出耀眼的光芒。用寶樹裝飾了一百個旗幟。花園裡放置了九千九百九十九萬顆價值一逾繕那的寶石，照亮了整個世界。花園裡有鷓鴣、鸚鵡、仙鶴、孔雀、天鵝、迦陵頻伽鳥、鴝鵒等，它們能說人話，發出聲音，使之如同天上的歡樂園。 五百種口味的食物
【English Translation】 He remembered this verse, and for ten years, without looking at sleep, drowsiness, play, amusement, or any such things, he dwelled alone, contemplating. Thinking of the faults of the pitiless cycle of existence, he remained silently alone. The king, his father, in order to give the prince enjoyment, had a city built in a certain place called 'Joyful Peak,' with seven hundred streets running north and south, adorned with seven precious bells, golden nets, pearl and jewel canopies, and other ornaments. A thousand precious trees were planted, connected by six precious threads, and linked by hundreds of thousands of Tala tree garlands. There, five hundred women skilled in singing, dancing, and music were arranged to bring joy to the prince. On every street, carriages, clothes, food, and all kinds of desired items were extensively displayed. Inside a precious mansion about a Yojana (ancient Indian unit of distance) high, decorated with a hundred stables, four million beds were prepared for the prince. In the center was a garden with mango trees and precious trees, as well as steps and so on. Fragrant water flowed from one hundred and eight lion mouths, and various flowers were always in bloom. Eight hundred trees were connected by precious threads, and when they swayed, they produced a pleasant sound like musical instruments. To prevent dust from touching the prince's body, the pond was covered with a precious net. In the mansion, four million precious thrones were arranged, and five hundred silk cushions were placed on top of them. The throne on which the prince sat, made of seven precious materials and about seven standing men high, was covered with eighty-seven million silk cushions. In front of each throne, Agarwood incense was burned, and flowers were offered three times during the day and three times during the night. Golden lamps, pearl and jewel nets shone with precious light. A hundred banners were displayed made of precious trees. Throughout the garden, ninety-nine million precious jewels, each worth a Yojana, were placed, illuminating the entire world. The garden was filled with partridges, parrots, cranes, peacocks, swans, Kalavinka birds, and mynah birds, all speaking in human language and making sounds, making it like a heavenly pleasure garden. Food with five hundred flavors
་ཟས་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་བཤམས་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ནས་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཕོ་བྲང་དེར་བཙུད་དེ། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་དགའ་བ་དང་བྱ་བ་ཤེས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དེར་བཙུད་དོ། །རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་ཕ་མ་གཉིས་ཀྱི་བུ་མོ་བྱེ་བ་དང་། ཉེ་དུས་ཚོགས་ཀྱིས་བྱེ་བ་དང་། གྲོང་རྡལ་བའི་མིས་བྱེ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་བུ་མོ་བྱེ་བ་བྱིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཤ་སྟག་གོ། དེ་ཐམས་ཅད་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ། གླུ་དང་རོལ་མོ་དང་སྐྱེས་པའི་ 15-2-175b གན་དུ་འགྲོ་མཁས་པ། བཞིན་འཛུམ་པ། ཚུལ་མཁས་པ་སྒྱུ་རྩལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། མེ་ཏོག་ཨུད་པ་ལའི་དྲི་འབྱུང་བ། ལྷའི་བུ་མོ་ལྟར་གསལ་བ། དེ་དག་གི་ནང་ན། རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་གནས་ཀྱང་། དེས་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་དག་དང་གླུ་གར་དེ་ལ། བདག་གི་མི་མཛའ་བའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དགེ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ལྟུང་བ་འདི་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱ་སྙམ་དུ། དཔེར་ན་གསད་པར་བྱ་བའི་མིས་གཤེད་མ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་བུད་མེད་སོགས་འདོད་ཡོན་དེ་དག་མཐོང་ན་ཡ་མཚན་དུ་མི་འཛིན་ཏེ། ལོ་བཅུ་པོ་དེར་བདག་མི་མཛའ་བའི་ཚོགས་འདི་ལས་ནམ་ཞིག་ཐར་ནས་བག་ཡོད་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་སྙམ་དུ་བསམ་པ་མ་གཏོགས་པར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་བཟུང་བར་ཡང་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བུ་མོ་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ལྡན་ལ། ལྷ་གཞོན་ནུ་ནི་མི་རོལ་ཏོ། །དགྱེས་པར་མི་མཛད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ལྡན་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་ག་ལ་བར་ཕྱིན་ནས་གདོང་མཆི་མ་ཟག་ཅིང་ངུས་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཡང་ལངས་ཏེ། བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་ང་ནི་མྱ་ངན་བྱེད་ན་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་མི་དགའ། དེ་སྨྲོས་དང་ངས་དེ་ལ་ཆད་པ་ཆེན་པོས་གཅད་པར་བྱའོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ངས་ལྷའི་ཁྱིམ་ལྟར་ཉམས་དགའ་བའི་ཕོ་བྲང་འདིར་མ་ཚང་བ་ཅི་ཡོད་སྨྲོས་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལྟ་བུའི་འབྱོར་པ་དང་། ལྷའི་བུ་མོ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་ལ་ལྟོས་ལ་མྱ་ངན་མ་ཕྱེད་པར་དེ་རྣམས་དང་རྩེས་ཤིག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་པ་ལ། སྲིད་པའི་སྐྱོན་མཐོང་ 15-2-176a ནས་འདོད་པ་ལ་ཡིད་བྱུང་བ་དེས་སྨྲས་པ། འཁོར་བའི་དྲྭ་བར་ཆུད་པའི་འགྲོ་བ་འདིར་བལྟས་ནས། ཐར་བ་དོན་གཉེར་བ་ལ་སྨྲས་པ་ཡབ་གསོན་ཅིག །ལྷ་གཅིག་སུས་ཀྱང་བདག་ལ་མི་དགའ་བགྱིས་མ་མཆིས། བདག་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་མོས་མ་ལགས། ཞེས་སོགས་བུད་མེད་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཚུལ་དང་། བདག་དབེན་པར་དགའ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཚིག
【現代漢語翻譯】 食物也經常陳設。當時，所有十六歲到二十歲的年輕人都被聚集起來，安置在這座宮殿里。他們被安置在八十億個精通工藝、工作、世俗娛樂和活動的地方。父母給了王子一億個女兒，親戚朋友給了一億個，城鎮居民給了一億個，其他國王也給了一億個女兒。所有這些女兒都容貌姣好，美麗動人。她們都年滿十六歲，擅長歌舞，精通男人的 心意，面帶微笑，舉止優雅，精通所有藝術，具備所有美德，散發著優曇婆羅花的香味，像天女一樣明艷照人。王子善名稱光（Sumati-prabha）也住在那裡面。但他心想，『這些享樂和歌舞，就像我最大的敵人聚集在一起，會完全毀壞我的善法。我不應該去看這些墮落之處。』例如，就像一個將被處決的人看到劊子手時不會感到驚訝一樣，他看到女人等享樂時也不會感到驚訝。在那十年裡，他只是想著，『我什麼時候才能從這些敵對的群體中解脫出來，過上謹慎的生活？』除此之外，他甚至沒有注意色、聲等現象。然後，那些女孩對光芒熾盛國王（Prabha-kirti）說：『年輕的神不快樂，也不高興。』光芒熾盛國王與八萬國王一同來到善名稱光王子那裡，哭著，臉上掛著淚水，倒在地上又站起來，說：『孩子，我為你悲傷，你為什麼不高興？告訴我，我將嚴厲懲罰那個人。爲了你，我在這像天宮一樣令人愉悅的宮殿里，還有什麼不齊全的嗎？告訴我。看看這像帝釋天（Indra）一樣的財富，看看這像天女一樣的群體，不要悲傷，和她們一起玩樂吧！』等等，他用詩歌表達了這個意思。那個因為看到存在的過患而對慾望感到厭惡的人說道：看到陷入輪迴之網的眾生，爲了尋求解脫，我這樣說，父親請聽我說！沒有哪個神不喜歡我，我並不喜歡這樣的慾望。等等，描述了女人等慾望的過患，以及諸神的勸說方式，以及我喜歡獨處的態度等。 （王子說：）「看到輪迴的過患，對慾望失去興趣的人說：看到陷入輪迴之網的眾生，爲了尋求解脫，我這樣說，父親請聽我說！沒有哪個天神不喜歡我，我並不喜歡這樣的慾望。」等等，描述了女人等慾望的過患，以及諸神的勸說方式，以及我喜歡獨處的態度等。
【English Translation】 Food was also regularly prepared. At that time, all the young men from sixteen to twenty years old were gathered and placed in that palace. They were placed in eighty billion places knowing crafts, works, worldly pleasures and activities. The parents gave the prince a billion daughters, relatives and friends gave a billion, the townspeople gave a billion, and all the other kings also gave a billion daughters. All of them were beautiful and pleasing to look at. All of them were sixteen years old, skilled in singing and dancing, skilled in men's intentions, smiling, graceful, skilled in all arts, endowed with all virtues, emanating the fragrance of the udumbara flower, and as radiant as a goddess. Prince Sumati-prabha also lived in that place. But he thought, 'These enjoyments and songs and dances, like a great gathering of my enemies, will completely destroy my virtues. I should not look at these places of downfall.' For example, just as a man to be executed does not feel surprised when he sees the executioner, he is not surprised when he sees women and other objects of desire. During those ten years, he only thought, 'When will I be freed from these hostile groups and live a careful life?' Apart from that, he did not even pay attention to the characteristics of form, sound, etc. Then, those girls said to King Prabha-kirti, 'The young god is not happy, nor is he pleased.' King Prabha-kirti, together with eighty thousand kings, went to Prince Sumati-prabha, weeping with tears on his face, falling to the ground and rising again, and said, 'Child, I grieve for you, why are you not happy? Tell me, and I will punish that person with a great punishment. For your sake, what is lacking in this delightful palace like a heavenly abode? Tell me. Look at this wealth like Indra, look at this group like goddesses, do not be sad, and play with them!' And so on, he expressed the meaning in verses. The one who saw the faults of existence and became disgusted with desire said: Seeing the beings trapped in the net of samsara, seeking liberation, I say this, father, please listen! No god dislikes me, I do not like such desires. ' And so on, describing the faults of desires such as women, and the ways in which the gods urged him, and the way I like to be alone, etc. (The prince said:) 'Seeing the faults of samsara, the one who lost interest in desire said: Seeing the beings trapped in the net of samsara, seeking liberation, I say this, father, please listen! No god dislikes me, I do not like such desires.' And so on, describing the faults of desires such as women, and the ways in which the gods urged him, and the way I like to be alone, etc.
ས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དེ་ཁང་བཟང་གི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་ཡིད་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བུད་མེད་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲེང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པའི་སྤྱོད་ལམ་གསུམ་གྱིས་གནས་ཤིང་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་སྤངས་སོ། །ཁང་པའི་སྟེང་དུ་སོང་སྟེ་ས་རྐྱང་པ་ལ་གནས་ནས་འདུག་པ་ནམ་གྱི་གུང་ལ་བབ་པའི་ཚེ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་བར་སྣང་ལ་འགྲོ་ཞིང་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་ལུས་སྤུ་ཟིང་ཞེས་བྱེད་ཅིང་མཆི་མ་གླགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་སུའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཅིང་བར་སྣང་ལ་འགྲོ། དེ་ཐོས་པས་བདག་ཡིད་བདེའོ་ཞེས་ཚིགས་བཅད་དུ་སྨྲས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སངས་རྒྱས་དོན་གྲུབ་བློ་འཁོར་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བཞུགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་གཟུགས་ཅི་འདྲ་བ་དང་། ཇི་ལྟར་སྤྱད་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ཅི་འདྲ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་དྲིས་པ་ལ། 15-2-176b ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དེའི་མཚན་བཟང་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་དང་། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་དང་འཁོར་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཀྱང་བསམ། འདོད་པའི་ཁོལ་པོ་ཉོན་མོངས་པས་བག་མེད་པའི་སྐྱེ་བོའི་ནང་ན་འདུག་པ་ནི་བདེ་འགྲོའི་ལམ་ཡང་སྦྱངས་མི་ནུས་ན། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལྟ་ག་ལ་འཐོབ། དེའི་ཕྱིར་བདག་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ན་ཉེ་དུའི་ཚོགས་ཀྱིས་བར་ཆད་བྱེད་ཀྱིས། བདག་ཁང་སྟེང་འདི་ནས་མཆོང་བར་བྱ་སྙམ་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་གྲུབ་བློ་ལོགས་སུ་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ནས་མཆོངས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་དགོངས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་གྲུབ་བློའི་ཕྱག་གཡས་པ་བརྐྱངས་ཏེ་འོད་བྱུང་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་རེག་གོ །འོད་དེ་ལས་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱ་སྟོང་ཡོད་པ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་བྱུང་ཞིང་། པདྨ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་རྒྱལ་བུ་ཁྱབ་པར་བྱས་ཤིང་པདྨ་དེ་ལ་འདུག་སྟེ་སངས་རྒྱས་དེའི་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས། ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ལན་གསུམ་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་འོད་དེ་བརྟུལ་བ་དང་གཞོན་ནུ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་བབས་སོ། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕྱག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་འཚལ་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་བཞིན། དེ་ 15-2-177a བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་བུའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེར་
【現代漢語翻譯】 於是（他們）分頭說了這些話。然後，那位王子住在豪華的宮殿里，心中充滿了喜悅，與那些女子一起，以站立、行走和坐臥這三種行為方式生活，驅散了昏沉和睡眠。他登上宮殿的頂部，獨自一人站在那裡。當午夜降臨時，他聽到凈居天的天人們在空中行走，讚頌著佛、法、僧三寶。聽到這些，他全身的毛孔都豎了起來，眼淚也流了下來，他合起手掌，向天人們問道：『你們在空中行走，讚頌的是誰的功德？聽到這些，我的內心感到無比喜悅。』他用偈頌表達了自己的感受。 天人們用偈頌回答說：『佛陀 釋迦牟尼（梵文：Siddhārtha，意義：成就一切義），與正在禪修的比丘們住在一起。』王子問道：『那位佛陀的形象是怎樣的？怎樣修行才能成佛？菩薩的行持又是怎樣的？』他用偈頌提出了這些問題。 天人們用偈頌讚頌了佛陀的妙相和功德的殊勝之處。然後，王子聽到了對佛陀的讚頌，以及對法和僧的讚頌，內心無比歡喜。他思念著佛陀的儀態、眷屬和教法，也思索著慾望的過患。『沉溺於慾望的奴隸，被煩惱所控制，即使身處人群之中，也無法修習善趣之道，更不用說獲得無上圓滿的菩提了。因此，如果我從大門出去，親友們一定會阻攔。我應該從這座宮殿的頂部跳下去。』他這樣想著。 如來 釋迦牟尼（梵文：Siddhārtha，意義：成就一切義）從宮殿的頂部跳了下去，心想：『那位如來是否全知全見？愿那位如來能夠垂聽我的心聲。』於是，如來 釋迦牟尼（梵文：Siddhārtha，意義：成就一切義）伸出右臂，放出光明，觸碰到了王子。從那光明中，出現了成百上千的花瓣的蓮花，大小如車輪。從那些蓮花中，也發出了巨大的光芒，照耀著王子，王子坐在蓮花上，合起手掌，向佛陀的方向，三次大聲說道：『頂禮！』 然後，光明消失了，年輕人也降落到了如來的面前。他向如來頂禮了成百上千次，並用偈頌祈禱。如來了解王子的殊勝意樂，於是廣為宣說菩薩的行持。
【English Translation】 Then (they) spoke these words separately. Then, that prince lived in a luxurious palace, his heart filled with joy, and together with those women, he lived in the three modes of behavior of standing, walking, and sitting, dispelling drowsiness and sleep. He ascended to the top of the palace, standing there alone. When midnight arrived, he heard the gods of the Pure Abodes walking in the sky, praising the Buddha, Dharma, and Sangha. Hearing this, all the pores of his body stood on end, and tears flowed down. He joined his palms together and asked the gods: 'Whose merits are you praising as you walk in the sky? Hearing this, my heart feels immense joy.' He expressed his feelings in verses. The gods replied in verses: 'The Buddha Siddhartha (Sanskrit: Siddhārtha, meaning: He who achieves all aims), dwells with the monks who are meditating.' The prince asked: 'What is the form of that Buddha like? How does one practice to become a Buddha? And what is the conduct of a Bodhisattva like?' He posed these questions in verses. The gods praised the Buddha's excellent marks and the distinction of his merits in verses. Then, the prince heard the praise of the Buddha, as well as the praise of the Dharma and Sangha, and his heart was filled with joy. He contemplated the Buddha's demeanor, retinue, and teachings, and also reflected on the faults of desire. 'A slave immersed in desire, controlled by afflictions, even if he is among people, cannot practice the path of good rebirth, let alone attain the unsurpassed perfect Bodhi. Therefore, if I go out through the gate, my relatives will surely hinder me. I should jump from the top of this palace.' He thought in this way. The Tathagata Siddhartha (Sanskrit: Siddhārtha, meaning: He who achieves all aims) jumped from the top of the palace, thinking: 'Is that Tathagata all-knowing and all-seeing? May that Tathagata hear my heart's voice.' Then, the Tathagata Siddhartha (Sanskrit: Siddhārtha, meaning: He who achieves all aims) extended his right arm, emitting light, and touched the prince. From that light, there appeared lotuses with hundreds of thousands of petals, the size of chariot wheels. From those lotuses, great rays of light also emanated, illuminating the prince, and the prince sat on the lotus, joined his palms together, and loudly said three times in the direction of the Buddha: 'I prostrate!' Then, the light disappeared, and the young man descended before the Tathagata. He prostrated to the Tathagata hundreds of thousands of times and prayed in verses. The Tathagata, knowing the prince's superior intention, extensively expounded the conduct of a Bodhisattva.
ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཡང་ཐོབ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ནས་མེ་ཏོག་རྣམས་མངོན་པར་སྤྲུལ་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་གཏོར་ནས་སླར་བབ་སྟེ། མཚན་མཆོག་ལྡན་པ་དྲི་མེད་ཟླ་བའི་ཞལ། །གསེར་མདོག་འདྲ་བ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྡུལ་བྲལ་ཁྱོད་འདྲ་སྲིད་པ་གསུམ་མ་མཆིས། །མཉམ་མེད་མཁྱེན་ཆེན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟོད་དོ། །དེར་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནམ་ལངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་འོད་ཟེར་ལྡན་དེས་གཞོན་ནུའི་འཁོར་གྱི་བུད་མེད་ངུ་བའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་མྱུར་བར་སོང་སྟེ་དྲིས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་མི་གདའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་ངུ་ཞིང་འགྱེལ་ལོ། །ཡང་ལངས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་ཏུ་ལན་བརྒྱ་སྟོང་དུ་བཙལ་བ་ན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལྷ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གཞོན་ནུ་ནི་སངས་རྒྱས་དོན་གྲུབ་བློ་ལ་བལྟ་ཞིང་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཤར་ཕྱོགས་སུ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་གཞན་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པ་དང་། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་པོའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་ 15-2-177b བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གདུགས་ཚོད་གསོལ་བར་ཞུས་པ་བཞིན་ཅང་མི་གསུང་བས་གནང་སྟེ། རྒྱལ་བུས་ཕ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོགས་པ་དང་། བུད་མེད་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་ཡི་རངས་པར་གྱིས་ཤིག །ཅི་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དགའ་མཆོག་བརྒྱན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དབུལ་དུ་རུང་བར་གྱིས་ཤིག །དེ་དག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་བར་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་གྲོང་ཁྱེར་དགའ་མཆོག་བརྒྱན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཕུལ་ཞིང་། རོ་བྲོའི་ཞལ་ཟས་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་གསོལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ནོར་བུའི་འཆགས་བཤམས་པ། སྟེང་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲྭ་བའི་བླ་རེ་བྲེས་པ། གཡས་གཡོན་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་ལྗོན་པས་བརྒྱན་པ། པདྨ་དཀར་པོའི་རྫིང་གིས་མཛེས་པར་བྱས་པ། རས་བཅོས་བུ་བརྒྱ་སྟོང་དྲི་མ་མེད་པའི་མལ་བཤམས་པ། དགེ་སློང་རེ་རེ་ལ་གོས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་གང་བྱིན་པ་ཕྱི་དེ་ཉིན་མི་བྱིན་གྱི། ཉིན་གཅིག་བཞིན་གོས་གཞན་དང་གཞན་སྦྱིན་པར་བྱས་ནས། ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་གསུམ་གྱི་བར་དུ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་སྤངས་ནས། སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལས་ཡིད་བྱེད་གཞན་སྤངས་ཏེ། སྐབས་དེར་འད
【現代漢語翻譯】 通過如實的教導，他獲得了名為『解脫』的陀羅尼（梵：dhāraṇī，總持），以及五種神通。他停留在空中，顯現出鮮花，將它們灑向如來（梵：Tathāgata，如來），然後鮮花又落回地面。他讚頌道：『您擁有殊勝的相好，如無垢之月的容顏，身色如金，我向您頂禮！世間三界（梵：trayo dhātava，三界）之中，沒有像您一樣清凈無染的。無與倫比的偉大智者，我向您頂禮！』等等。 夜晚過去，黎明到來時，光芒熾盛的國王聽到了年輕侍從們的哭泣聲，他迅速趕去詢問。他們說：『王子不在了。』國王哭泣著倒在地上。他起身在整個城市中尋找了成百上千次，這時，城市之神告訴國王：『王子爲了瞻仰和供養佛陀（梵：Buddha） 義成（梵：Siddhārtha），向東方去了。』於是，國王帶著他的妃嬪眷屬，以及八十四俱胝（梵：koṭi，一千萬）那由他（梵：nayuta，萬萬）的眾生，一同前往東方，來到如來面前，頂禮膜拜，並以偈頌讚頌，爲了無上菩提（梵：anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）而發願。如來知曉國王的殊勝意樂，便開示了不退轉于無上圓滿菩提之法。 之後，王子福光請求世尊（梵：Bhagavān，薄伽梵）應允前往他的城市應供。世尊默然應允。王子與父母一同前往，並對那些女子說：『你們應當歡喜！盡力裝飾喜樂之城，以便供養如來。』她們都高興地答應了。王子裝飾了喜樂之城，並將其獻給如來。他還為如來以及比丘（梵：bhikṣu，乞士）僧團準備了五百種美味佳餚。 爲了所有的比丘，他建造了一座用七寶裝飾的精舍，上面懸掛著珍寶製成的網狀天篷，左右兩側裝飾著鮮花樹木，並用白蓮池點綴。他鋪設了無數張無垢的絲綢床褥。對於每一位比丘，他每天都供養一件嶄新的衣服，日復一日，從不重複。在三百萬年中，他們遠離昏沉和睡眠，除了供養佛陀之外，沒有其他的念頭。當時...
【English Translation】 Through the perfect teaching, he obtained the dhāraṇī (Sanskrit: dhāraṇī) called 'Liberation' and also the five supernormal knowledges. He stayed in the sky and manifested flowers, scattering them upon the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata), and then the flowers fell back to the ground. He praised, 'You possess excellent marks, a face like the immaculate moon, and a golden complexion. I prostrate to you! In the three realms (Sanskrit: trayo dhātava), there is no one like you, pure and without stain. Incomparable great wise one, I prostrate to you!' and so on. When the night had passed and dawn arrived, the king, radiant with light, heard the sound of the young attendants weeping. He quickly went and asked, and they said, 'The prince is gone.' The king wept and fell to the ground. He rose again and searched throughout the city hundreds and thousands of times. Then the city deity told the king, 'The prince has gone eastward to behold and make offerings to the Buddha (Sanskrit: Buddha) Siddhārtha.' Thereupon, the king, together with his retinue of consorts and eighty-four koṭis (Sanskrit: koṭi) of nayutas (Sanskrit: nayuta) of beings, went eastward to the presence of the Tathāgata, prostrated, and praised him with verses, making aspirations for unsurpassed bodhi (Sanskrit: anuttarā-samyak-saṃbodhi). Knowing the king's extraordinary intention, the Tathāgata taught the Dharma of non-retrogression from unsurpassed perfect enlightenment. After that, Prince Sonam Ozer requested the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavan) to accept an invitation to his city for a meal. The Bhagavan consented without saying a word. The prince went together with his parents and said to those women, 'You should rejoice! Strive to adorn the Joyful City so that it may be worthy of offering to the Tathāgata.' They all gladly agreed. The prince adorned the Joyful City and offered it to the Tathāgata. He also offered five hundred kinds of delicious foods to the Tathāgata and the sangha (Sanskrit: sangha) of bhikṣus (Sanskrit: bhikṣu). For all those bhikṣus, he built a temple adorned with seven kinds of precious jewels, with a canopy of jeweled nets hanging above, decorated with flowering trees on the left and right, and beautified with ponds of white lotuses. He furnished countless immaculate silk beds. For each bhikṣu, he gave a new, flawless garment each day, never repeating the same garment. For three million years, they abandoned drowsiness and sleep, and they abandoned other thoughts besides offering to the Buddha. At that time...
ོད་པ་དང་གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བའི་རྣམ་རྟོག་མ་བྱུང་། རྒྱལ་སྲིད་ལ་དགའ་བ་མེད་ཅིང་ལུས་སྲོག་ལ་ཡང་མི་ལྟ་ན་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤིང་། སྐབས་དེ་དག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་གསུངས་ 15-2-178a པ་ཐམས་ཅད་ལན་གཅིག་གིས་བཟུང་སྟེ་ལན་གཉིས་མ་ཞུས་སོ། །བར་དེར་ཁྲུས་དང་ལུས་བཀྲུ་བ་མ་བྱས་ངལ་བའི་འདུ་ཤེས་མ་བསྐྱེད། ཟས་ཟ་བ་དང་བཤང་གཅི་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་ནམ་ཡང་འདུག་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྐུ་གདུང་ཙན་དན་དམར་པོའི་ཞུགས་ལ་བཞུས་ནས་ཕྱོགས་དེར་ལོ་བརྒྱ་སྟོང་དུ་རིང་བསྲེལ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་ཕྲེང་བ་དང་རོལ་མོའི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་པ་བྱས་ནས། ཕྱིས་མཆོད་རྟེན་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་བྱས་ཏེ། དེ་དག་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་དྲྭ་བས་གཡོགས་ཤིང་མུ་ཏིག་གི་བླ་རེ་བྲེས་སོ། །མཆོད་རྟེན་རེ་རེ་ལ་ཡང་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་གདུགས་ལྔ་བརྒྱ་རེ་ཕུལ་ལོ། །སིལ་སྙན་བརྒྱ་སྟོང་དང་མར་མེའི་རྫ་བོ་བརྒྱ་སྟོང་དང་། སྤོས་ཀྱི་འབྲུ་མར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པ་སྟོང་གི་མར་མེ་དང་། སྤོས་དང་ཕྲེང་བ་བྱུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པ་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་ལྗོན་པ་བསྐྲུན་པ་སོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལོ་བྱེ་བའི་བར་དུ་བྱས་ཤིང་། དེ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆོས་གོས་གསུམ་པར་གྱུར་ཅིང་རྟག་ཏུ་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ཙོག་པུ་པ་སྟེ་ནམ་ཡང་གོ་མ་ཕབ་ལ། རྨུགས་གཉིད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་ནོན་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞིའི་བར་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཏེ། དེས་གཞན་ལས་ལེགས་སོ་ཞེས་པའི་ཚིགས་ཙམ་ལའང་རེ་བ་མེད་ན་རྙེད་བཀུར་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ཆོས་འཆད་པའམ་ཉན་ 15-2-178b པས་ངལ་བར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དོ། །ཡུལ་མི་དང་བཙུན་མོའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་དང་གྲོགས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེར་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་གྱི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་ལ་བདག་ཅག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རིམ་གྲོས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རིམ་གྲོ་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིའི་བར་དུ་དགེ་སློང་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་དེས་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་ངོ་། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་ཁྲིག་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་འོད་
【現代漢語翻譯】 沒有生起嗔恨、害心和傷害的念頭。既然不貪戀王位，也不顧惜身命，又何必在乎其他事物呢？他以這樣的方式進行侍奉。在那些時候，世尊所說的一切，他都能一次領受，無需重複請教。在那期間，他不洗浴，也不清潔身體，不生起疲勞之感。除了吃飯和大小便之外，他從不坐下。當如來涅槃后，用紅色旃檀木焚燒遺體，之後在那個地方，用瞻部洲所有的鮮花、香、花環和音樂供養舍利長達百萬年。後來建造了八十四俱胝佛塔，這些佛塔用七寶網覆蓋，並懸掛著珍珠瓔珞。每個佛塔都供奉著五百把七寶傘。還有成百上千的鐃鈸和成百上千的酥油燈，以及六十四種香料混合的千盞酥油燈。用所有的香、花環和涂香進行供養，並在四面八方種植鮮花樹木等，這樣的供養持續了百億年。之後，他出家，成為三法衣的僧人，總是行乞，總是蹲坐，從不躺下，也從不被睡意所控制。然後，以無雜染的心，佈施佛法達四萬億年。即使是『比其他人更好』這樣的話語，他也不期待，更不用說名利供養了。他講經說法或聽法都不感到疲倦，諸天也對他進行侍奉。所有的國民、妃嬪眷屬和朋友也都跟隨他出家。在那裡，清凈天（शुद्धावास，śuddhāvāsa，修提婆娑，凈居天）的天人們心想：『如果我們侍奉跟隨福光出家的人們，就等於供養了三寶。』於是他們也進行侍奉。如來涅槃后，比丘福光持守正法達六十四億年。以這樣的方式，他對九十四俱胝千億的佛陀進行了如是的供養。王子福光就是後來的釋迦牟尼佛，國王光... 國王光（Prabhākara，缽羅婆迦羅，光作）
【English Translation】 There was no arising of anger, malice, or thoughts of harm. Since he did not crave kingship and did not care for his life, what need was there to care for other things? He served in such a manner. During those times, he grasped everything the Bhagavan said in one instance, without asking twice. In between, he did not bathe or cleanse his body, nor did he generate a sense of fatigue. Except for eating and urinating and defecating, he never sat down. When the Tathagata passed into nirvana, and his body was cremated with red sandalwood, then in that place, all the flowers, incense, garlands, and musical offerings of Jambudvipa were offered to the relics for a hundred million years. Later, eighty-four kotis of stupas were built, and these stupas were covered with nets of seven precious substances and hung with strings of pearls. Five hundred umbrellas of seven precious substances were offered to each stupa. There were hundreds of thousands of cymbals and hundreds of thousands of butter lamps, and a thousand butter lamps of sixty-four kinds of incense. Offerings were made with all the incense, garlands, and perfumes, and flower trees were created in the surrounding areas, and such offerings were made for a hundred billion years. Then, he renounced and became a monk with three robes, always practicing alms-begging and always squatting, never lying down, and never being overcome by drowsiness. Then, with a mind free from defilements, he gave the Dharma for four quadrillion years. He did not expect even the slightest word of 'better than others,' let alone gain and honor. He did not become tired from teaching or listening to the Dharma, and the gods also served him. All the people of the country, the retinue of consorts, and all the friends also renounced after him. There, the gods of the Pure Abodes (शुद्धावास, śuddhāvāsa, 修提婆娑, Pure Abode) thought, 'If we serve those who have renounced after Sonam Ozer (bsod nams 'od zer, 福光), it will be as if we have served the Three Jewels.' So they served them. Even after the Tathagata had completely passed into nirvana, for sixty-four billion years, the bhikshu Sonam Ozer (bsod nams 'od zer, 福光) held the holy Dharma completely. In this way, he made such offerings to ninety-four kotis of trillion thousands of Buddhas. Thus, Prince Sonam Ozer (bsod nams 'od zer, 福光) was the Buddha Bhagavan himself, and King O... King O (Prabhākara, 缽羅婆迦羅, Light Maker)
ཟེར་ལྡན་ནི་སངས་རྒྱས་འོད་དཔག་མེད་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་འཁྲུགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་བུ་བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པས་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為瓦拉那希一野林中鷓鴣王 ཡང་སྔོན་ཡུལ་ཀ་ཤིའི་ནགས་སྟུག་པོ་ཞིག་ན། གོང་མ་སྲེག་དང་། རི་བོང་དང་། སྤྲེའུ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་བཞི་གནས་པ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཡིད་གཅུགས་པས་མཐུན་ལ་རྩོད་པ་མེད་པར་དགའ་བས་དུས་འདའ་ཞིང་གནས་སོ། །དུས་ཞིག་ན་ 15-2-179a དེ་དག་བགྲོས་ཏེ་གང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་རྒན་པ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་དྲིས་པ་དང་དེར་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་བསྟན་ནས། གོང་མ་སྲེག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ཤིང་འདིའི་ཚད་སྔོན་ཅི་ཙམ་མཐོང་། གླང་པོ་ཆེས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ལམ་འདིར་འགྲོ་བ་ན་ཁོ་བོའི་ལུས་དང་མཉམ་པ་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་དུས་ནས་མཐོང་ངོ་། །སྤྲེའུས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཁྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་ཚེ་འདི་ཁོ་བོའི་ལུས་དང་མཉམ་པ་ཙམ་སྐྱེ་བའི་སྐབས་སོ། །དེ་དག་གིས་གླང་པོ་བས་ཁྱོད་རྒན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རི་བོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་འདིའི་ལོ་མ་གཉིས་སྐྱེས་པ་ན་དེར་ཆགས་པའི་ཟིལ་པ་ལྕེས་བལྡགས་སོ། །དེ་དག་གིས་འདི་བས་ཀྱང་ཁྱོན་རྒན་ནོ། །གོང་མ་སྲེག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཤིང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་མཐོང་གིས། ཁོ་བོས་ས་བོན་རྣམས་ཟོས་ནས་ཕྱོགས་འདིར་རྟུག་པ་བོར་བ་ལས་ཤིང་འདི་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱོད་རྒན་པས་གསུམ་པོས་དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་དང་། སྤྲེའུས་རི་བོང་དང་། གོང་མ་སྲེག་ལའོ། །རི་བོང་གིས་ནི་གོང་མ་སྲེག་ཁོ་ན་དང་། གླང་པོ་ཆེས་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་དམ་བཅས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒན་རིམ་བཞིན་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་། ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཞིང་གང་གི་ཚེ་གཟར་པོའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་ན། གླང་པོ་ལ་སྤྲེའུ། སྤྲེའུ་ལ་རི་བོང་། རི་བོང་ལ་གོང་མ་སྲེག་ཞོན་ཏེ་འགྲོའོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་སྡུག་པ་འཕེལ་ཞིང་ཞེས་བཅས་པ་ཡོད་ཀྱིས་རེ་ཞིག་བདག་ཅག་དགེ་བ་གཞན་ 15-2-179b ཅུང་ཟད་བླངས་ཏེ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ། གོང་མ་སྲེག་གིས་སྨྲས་པ། སྲོག་གཅོད་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་དེ་ཅི་ཞིག །གོང་མ་སྲེག་གིས་སྨྲས་པ། ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་རྣམས་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པའམ་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་ཡང་ཡོད་པས་བདག་ཅག་གིས་དེང་ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུ། ལོ་འབྲས་སོགས་འཛིན་པ་མེད་པ་ལེན་པས་མ་བྱིན་ལེན་པ་སྤང་བ་དང་བསྒྲོད་བྱ་མིན་པར་བསྒྲོད་པའི་ལོག་གཡེམ་སྤོང་པ་དང་། བརྟགས་ཤིང་དུས་སུ་བ
【現代漢語翻譯】 ཟེར་ལྡན་（Zeru Den，地名）是佛陀阿彌陀佛（འོད་དཔག་མེད་，Ödpakmé，無量光）的凈土，而那裡的城市之神是不動如來（མི་འཁྲུགས་པ་，Miktrükpa）。',他說。王子索南歐澤（བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་，Sönam Özer）如此這般，菩薩爲了希求無上圓滿菩提，應以增上意樂捨棄苦與不苦，並保持正念。' 從前，在卡ashi（ཀ་ཤིའི་，Kashi）地方茂密的森林裡，住著鷓鴣、兔子、猴子和大象四種動物，它們彼此心心相印，和睦相處，無爭無吵，快樂地生活著。有一天，它們商議，爲了知道誰是最年長的，應該尊敬誰，於是就問了起來，並指著一棵榕樹（ནྱ་གྲོ་དྷ་）說。鷓鴣說：『賢者們，你們以前看到這棵樹有多高？』大象說：『我們走這條路的時候，看到它長得和我的身體一樣大。』猴子說：『我和我的同伴一起走的時候，這棵樹長得和我一樣大。』它們都說大象比你年長。兔子說：『我吃這樹剛長出的兩片葉子上的露水。』它們說：『你比它還年長。』鷓鴣說：『你們只看到了這棵大樹的樣子，而我吃掉了種子，把糞便拉在這裡，這棵樹才長出來的。』它們說：『我們當中你最年長，所以我們三個應該尊敬你。』猴子尊敬兔子和鷓鴣，兔子只尊敬鷓鴣，大象發誓要尊敬所有動物。就這樣，它們按照年齡大小互相尊敬，互相幫助。當它們走到陡峭的地方時，猴子騎在大象身上，兔子騎在猴子身上，鷓鴣騎在兔子身上。它們就這樣和睦相處，越來越好。既然我們已經有了這樣的約定，我們應該做一些其他的善事。』應該怎麼做呢？鷓鴣說：『應該戒殺生。』它們問：『那是什麼意思？』鷓鴣說：『因為果實、花朵等既有帶生命的，也有不帶生命的，所以從今以後，我們應該享用不帶生命的。』此後，不拿取未經允許的果實等，戒除不予而取的行為，戒除不應行淫的邪淫行為，經過觀察並在適當的時候……'
【English Translation】 『Zeru Den (ཟེར་ལྡན་, place name) is the pure land of Buddha Amitabha (འོད་དཔག་མེད་, Ödpakmé, Immeasurable Light), and the city deity there is Akshobhya (མི་འཁྲུགས་པ་, Miktrükpa).』 He said. Prince Sönam Özer (བསོད་ནམས་འོད་ཟེར་) in this way, a Bodhisattva, wishing for unsurpassed perfect enlightenment, should abandon suffering and non-suffering with heightened intention and maintain mindfulness.』 In the past, in a dense forest in the land of Kashi (ཀ་ཤིའི་), lived four animals: a partridge, a rabbit, a monkey, and an elephant. They were of one mind with each other, living harmoniously, without disputes, and happily. One day, they discussed, wanting to know who was the eldest and who should be respected, so they asked and pointed to a banyan tree (ནྱ་གྲོ་དྷ་). The partridge said, 『Wise ones, how tall did you see this tree before?』 The elephant said, 『When we walked this path, we saw it grow to be about the same size as my body.』 The monkey said, 『When I walked with my companions, this tree was about the same size as my body.』 They all said the elephant was older than you. The rabbit said, 『I licked the dew that had settled on the two leaves that had just grown on this tree.』 They said, 『You are even older than it.』 The partridge said, 『You only saw the appearance of this big tree, but I ate the seeds and dropped my droppings here, and that's how this tree grew.』 They said, 『You are the eldest among us, so the three of us should respect you.』 The monkey respected the rabbit and the partridge, the rabbit only respected the partridge, and the elephant vowed to respect all the animals. In this way, they respected each other according to their age and helped each other. When they came to a steep place, the monkey rode on the elephant, the rabbit rode on the monkey, and the partridge rode on the rabbit. They lived together in harmony and got better and better. Since we have such an agreement, we should do some other good deeds.』 What should we do? The partridge said, 『We should abstain from killing.』 They asked, 『What does that mean?』 The partridge said, 『Because fruits, flowers, etc., have both living and non-living things, from now on, we should enjoy non-living things.』 After that, not taking fruits etc. without permission, abstaining from taking what is not given, abstaining from sexual misconduct of engaging in what should not be engaged in, after observing and at the appropriate time...'
དེན་པར་སྨྲ་བས་རྫུན་སྤོང་བ་དང་། མྱོས་འགྱུར་གྱི་ཆང་སྤོང་བ་ལ་ཡང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་དང་། མྱོས་པར་མི་འགྱུར་པ་ཡང་ཡོད་པས་དེང་སླན་ཆད་མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་འབྲས་བུ་སྤང་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་ལ་གནས་པ་ན། གོང་མ་སྲེག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གཞི་ལྔ་ལ་གནས་ན་གཞན་དག་ཀྱང་དེར་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རི་བོང་གིས་རི་བོང་ཐམས་ཅད་དང་། སྤྲེའུས་སྤྲེའུ་ཐམས་ཅད་དང་། གླང་པོ་ཆེས་གླང་ཆེན་དང་། སྟག་སེང་གུང་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གོང་མ་སྲེག་གིས། ཁྱེད་ཀྱིས་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ། རྐང་པ་མེད་པ་དང་། རྐང་བཞི་པ་དང་། འདབ་ཆགས་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཁོ་བོས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་པའི་སྲོག་ཆགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་ལ་བཀོད་དེ། གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་མི་བྱེད་ 15-2-180a པར་ནགས་སྟུག་པོ་དེར་ཤེས་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་མཐུས་ལྷས་དུས་སུ་ཆར་ཕབ་པས་ལོ་འབྲས་དང་མེ་ཏོག་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །མི་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས། དེའི་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོས་ངས་ཆོས་བཞིན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་པའི་མཐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་མོ་དང་གཞོན་ནུ་དང་། བློན་པོ་དང་གྲོང་མི་སོགས་ཀྱིས་རང་རང་གི་མཐུར་བསམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་བསམ་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ་སོའི་མཐུར་འཛིན་ན། འདི་སུའི་མཐུ་ཞེས་ལྟས་མཁན་པ་རྣམས་ལ་དྲིས་ཀྱང་མ་ཤེས་ནས། བཱ་རཱ་ཎ་སི་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་སྐྱེད་ཚལ་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། འདི་སྐད་ཅེས་བདག་གི་ཡུལ་ན་སྲོག་ཆགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གཅིག་འཚེ་བ་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་། ལྷས་དུས་སུ་ཆར་ཕབ་པས་རྩི་ཤིང་དང་ལོ་འབྲས་རྣམས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ན། བདག་གིས་ནི་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་པའི་མཐུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ལ། བཙུན་མོ་སོགས་གྲོང་གི་མི་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱིས་རང་རང་གི་མཐུར་བསམ་ན་འདི་སུའི་མཐུ་ལགས། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུ་མ་ཡིན་ལ། བཙུན་མོ་དང་གཞོན་ནུ་སོགས་གང་གི་མཐུ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་སྲོག་ཆགས་བཞི་ཡོད་པ་དེ་དག་གི་མཐུའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེ་བལྟར་འཚལ་ལོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། དེ་རྣམས་ལྟ་ཅི་འཚལ། དེ་དག་གིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སྤྱད་ 15-2-180b པ་དེ་སྤྱོད་མཛོད་ཅིག །དེ་གང་ལགས། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔའོ། །དེའང་གང་ལགས། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་པ་སོགས་ལྔ་པོ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བདག་གིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་དང་།
【現代漢語翻譯】 當 Denpa 說道要戒除妄語和麻醉性酒類時，因為有些果實會讓人麻醉，有些則不會，所以從今以後應該戒除那些會讓人麻醉的果實。像這樣安住於五戒的基礎上時，Gongma Seg 說道：『如果我們安住於五戒，也應該讓其他人安住於此。』於是，兔子說要讓所有的兔子，猴子說要讓所有的猴子，大象說要讓所有的大象，老虎和獅子等都安住於此。Gongma Seg 說：『你們所不能調伏的，無論是無足的、四足的還是飛禽，所有這些我都將讓他們安住於五戒。』就這樣，所有畜生道的眾生都被安置在五戒之中，互不損害。 由於他們有意識地居住在那片茂密的森林中，上天適時降雨，使得莊稼和花朵繁盛。人們看到這種情況后，那個地方的國王說：『這是我如法治理國家的力量啊！』王后、王子、大臣和村民等也都認為是各自的力量。國王心想：『如果所有這些人都認為是各自的力量，那麼這到底是誰的力量呢？』於是詢問了占卜師們，但他們也不知道。在離 Varanasi 不遠的某個花園裡，有一位具有五種神通的仙人，受到所有人的供養。國王前往仙人那裡，說道：『在我的國家裡，所有的眾生都互不傷害，有意識地居住著，上天也適時降雨，使得植物和莊稼繁盛。我認為這是我如法治理國家的力量，但王后等村民們都認為是各自的力量，那麼這到底是誰的力量呢？』仙人說道：『這不是國王你的力量，也不是王后和王子等任何人的力量，而是你國家裡的四種眾生的力量。』國王說道：『我想看看他們。』仙人說道：『看他們做什麼呢？你應該效仿他們已經正確接受並實踐的行為。』國王問道：『那是什麼呢？』仙人回答：『是五戒。』國王又問：『那又是什麼呢？』仙人於是詳細解釋了不殺生等五戒。之後，國王心想：『我也要受持五戒。』就這樣開始實踐。
【English Translation】 When Denpa said to abandon false speech and intoxicating liquors, because some fruits cause intoxication and some do not, from now on, one should abandon those fruits that cause intoxication. Like this, when abiding in the five precepts, Gongma Seg said, 'If we abide in the five precepts, we should also have others abide in them.' Then, the rabbit said to have all the rabbits, the monkey said to have all the monkeys, the elephant said to have all the elephants, and the tigers and lions, etc., abide in them. Gongma Seg said, 'Whatever you cannot subdue, whether it is footless, four-footed, or birds, all of these I will have abide in the five precepts.' Thus, all sentient beings in the animal realm were placed in the five precepts, not harming one another. Because they consciously lived in that dense forest, the heavens rained in due season, causing the crops and flowers to flourish. When people saw this situation, the king of that place said, 'This is the power of my righteous rule!' The queen, princes, ministers, and villagers, etc., also thought it was their own power. The king thought, 'If all these people think it is their own power, then whose power is this?' So he asked the diviners, but they did not know. In a garden not far from Varanasi, there was a sage with five superknowledges, who was worshiped by all. The king went to the sage and said, 'In my country, all sentient beings live consciously without harming one another, and the heavens rain in due season, causing the plants and crops to flourish. I think this is the power of my righteous rule, but the queen and the villagers think it is their own power, so whose power is this?' The sage said, 'This is not the power of you, the king, nor the power of the queen and princes, etc., but the power of the four sentient beings in your country.' The king said, 'I would like to see them.' The sage said, 'What is the point of seeing them? You should emulate the actions they have already correctly accepted and practiced.' The king asked, 'What is that?' The sage replied, 'It is the five precepts.' The king asked, 'What are they?' The sage then explained in detail the five precepts, such as not killing. After that, the king thought, 'I will also take the five precepts.' Thus, he began to practice.
བཙུན་མོ་དང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ནས། ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱི་བར་གྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་བླངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་འཁོར་དང་བཅས་པས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་བླངས་པར་ཐོས་པས་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཕལ་ཆེར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞི་ལྔ་བླངས་པས། དེར་འཛམ་བུའི་གླིང་པ་རྣམས་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་འཁོར་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། གུས་བཅས་ཞེ་སར་བཅས་པ་དག །དཀའ་ཐུབ་ཚལ་ན་གནས་པ་ཡི། །གོང་མ་སྲེག་གིས་ཚངས་སྤྱོད་དག །འཇིག་རྟེན་སོ་སོར་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན། དེའི་ཚེ་གོང་མ་སྲེག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །རི་བོང་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། སྤྲེའུ་ནི་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་རང་དང་གཞན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་ན་ལྷ་དང་མིར་གྱུར་པ་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་ 15-2-181a དཔུང་ཆེན་པོ་ལྷགས་ནས་ལྷ་རྣམས་དེ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཕམ་པར་གྱུར་ཏེ་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཤིང་ཤལ་མ་ལི་ལ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཚང་བཅས་པ་ཤིང་རྟའི་གཉའ་ཤིང་གི་རྩེ་མོས་ཕོག་པས་བྱ་ཕྲུག་རྣམས་ལྷུང་དུ་ཉེ་བ་ན། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཁ་ལོ་བ་མ་ཏ་ལི་ལ་སྨྲས་པ། བྱེའུ་ཕྲུག་མ་ཚར་བ་འདི་དག་ལ་མ་ཕོག་པར་ཤིང་རྟ་དྲོངས་ཤིག །ཁ་ལོ་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་དམག་ཕྱིར་འབྲངས་ནས་འོང་བས་ཅི་བགྱིར་མ་མཆིས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རང་ཉིད་ཤི་ཡང་སླའི། བྱ་ཕྲུག་འཇིགས་པས་ཉེན་པ་འདི་དག་བསད་མི་རུང་བས་ཤིང་རྟ་སླར་ཟློག་ཅིག །དེས་ཤིང་རྟ་སླར་བཟློག་པའི་མོད་ལ་ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་སྐྲག་ནས་བྱེར་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་བུར་སྐྱེས་ནས། བློན་པོ་ཐོས་པ་ཆེ་ཞིང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཞིག་ལས། རིག་བྱེད་བསླབས་པས་མཁས་ཤིང་གསལ་ལ་གུས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷག་པར་གྱུར་པས། དེ་ལ་བླ་མ་ལྷག་པར་བྱམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་མཁན་པོ་དེས་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་བསང་བ་བྱེད་པའི་དུས་བདག་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཏམ་རྟག་ཏུ་བྱས་པས། སློབ་མ་རྣམས་མཁན་པོ་དེ་ལ་བྱམས་པས་བསོད་སྙོམས་མང་པོ་བསྒྲུབས་ནས་ཕུལ་བ་ལ། མཁན་པོ་ན་རེ། ཁྱེད་ཅག་བསོད་སྙོམས་བསྒྲུབས་པས་ངལ་བ་འདིས་ཅི་བྱ། ང་བསྐྱབ་པར་འདོད་ན་ནོར་བསྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་རྣམ
【現代漢語翻譯】 王妃和年輕人們，以及所有村民都接受了五戒的基礎。聽到持善國王（Tshangs byin，name of a king）及其隨從接受了五戒的基礎，所有邊境小國的國王也照做了。因此，瞻部洲（'Dzam bu'i gling，Jambudvipa，the continent where we live）的大部分人都接受了五戒的基礎。此後，瞻部洲的人們在死亡時都轉生到三十三天（Sum cu rtsa gsum pa，Trayastrimsa，one of the heavens in Buddhist cosmology）的天界。 那時，帝釋天（Brgya byin，Indra，king of the gods）對諸天眾說道：『懷著敬意和尊重，那些住在苦行林中的人，上師勝光（Gong ma sreg，name of a teacher）善巧地在各個世界中宣說了梵行（Tshangs spyod，Brahma-carya，pure conduct）。』 世尊（Bcom ldan 'das，Bhagavan，an epithet of the Buddha）本人成為菩薩（Byang chub sems dpar，Bodhisattva，an enlightened being）時，就是當時的勝光。兔子是舍利弗（Sha ri'i bu，Sariputra，one of the Buddha's chief disciples），猴子是目犍連（Mou 'gal gyi bu，Maudgalyayana，another of the Buddha's chief disciples），大象是阿難陀（Kun dga' bo，Ananda，the Buddha's personal attendant）。』佛陀如是說，菩薩即使轉生為旁生，也會使自己和他人安住于戒律的修學中，更何況是轉生為天人和人類呢！ 此外，過去當帝釋天轉生時，非天（Lha ma yin，Asura，a class of demigods）的大軍來襲，諸天與他們交戰。諸天戰敗後撤退，在撤退的路上，戰車的軛頂撞到了一棵名為沙羅樹（Shal ma li，Salmali tree）的樹，樹上有金翅鳥（Kha lding，Garuda，a mythical bird）的巢穴，鳥巢幾乎要掉下來。帝釋天對馭者摩多梨（Ma ta li，Matali，Indra's charioteer）說：『不要碰到這些未長大的小鳥，把戰車拉開！』 馭者說：『非天的軍隊正在後面追趕，我無能為力。』帝釋天說：『即使我自己死了也沒關係，這些因恐懼而面臨危險的小鳥不能被殺死，把戰車掉頭！』當他掉轉戰車時，非天們驚恐地逃散了。 此外，在過去，世尊轉生為一個偉大的婆羅門（Bram ze，Brahmin，a member of the priestly class）種姓之子。他從一位博學多才、品德高尚的大臣那裡學習吠陀（Rig byed，Veda，ancient Hindu scriptures），變得聰明、清晰，並且更加具備了恭敬等美德。因此，他的上師特別喜愛他。 當時，爲了考察學生們的品行，那位堪布（Mkhan po，Upadhyaya，a preceptor or teacher）在舉行火供（Bsang ba，incense offering）時，總是講述自己貧困的痛苦。學生們因為愛戴堪布，化緣了很多食物供養他。堪布說：『你們化緣這麼辛苦有什麼用呢？如果你們想幫助我，就去掙錢吧！』
【English Translation】 The queen and the youths, and all the people of the village, took the five vows as their foundation. Hearing that King Tsangjin (Tshangs byin) and his retinue had taken the five vows, all the kings of the border states did likewise. Thus, most of the beings in Jambudvipa ('Dzam bu'i gling) took the five vows as their foundation. Thereafter, the people of Jambudvipa, at the time of their death, were born as gods in the Heaven of the Thirty-Three (Sum cu rtsa gsum pa). At that time, Indra (Brgya byin) spoke to the assembly of gods: 'With reverence and respect, those who dwell in the hermitage of asceticism, the superior Sreg (Gong ma sreg) skillfully taught pure conduct (Tshangs spyod) in each of the worlds.' When the Bhagavan (Bcom ldan 'das) himself became a Bodhisattva (Byang chub sems dpar), he was that Sreg. The rabbit was Shariputra (Sha ri'i bu), the monkey was Maudgalyayana (Mou 'gal gyi bu), and the elephant was Ananda (Kun dga' bo).' Thus the Buddha spoke, 'Even when a Bodhisattva is born in the animal realm, he causes himself and others to abide in the training of moral discipline, what need is there to mention when he is born as gods and humans!' Moreover, in the past, when Indra was born, a great army of Asuras (Lha ma yin) came and the gods fought with them. The gods were defeated and retreated, and on the way back, the top of the chariot's yoke struck a tree called Salmali (Shal ma li), which had a Garuda's (Kha lding) nest, and the nest was about to fall. Indra said to the charioteer Matali (Ma ta li): 'Do not hit these unfledged birds, pull the chariot away!' The charioteer said: 'The army of Asuras is following behind, I cannot do anything.' Indra said: 'Even if I die myself, it does not matter, these birds who are in danger because of fear must not be killed, turn the chariot back!' When he turned the chariot back, the Asuras were frightened and scattered. Moreover, in the past, the Bhagavan was born as the son of a great Brahmin (Bram ze) family. He studied the Vedas (Rig byed) from a minister who was learned and virtuous, and became intelligent, clear, and possessed even more virtues such as respect. Therefore, his teacher loved him especially. At that time, in order to examine the conduct of the students, the Khenpo (Mkhan po) always told the story of his suffering from poverty when performing the incense offering (Bsang ba). The students, out of love for the Khenpo, collected a lot of alms and offered them to him. The Khenpo said: 'What is the use of you all working so hard to collect alms? If you want to help me, go and earn money!'
ས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྐལ་བ་ཆུང་བས་ 15-2-181b འདི་ཙམ་ལས་རྔོ་མི་ཐོགས་ན་ཇི་ལྟར་བགྱི། སྦྱིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཉུང་ལ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ནོར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱང་ཆུང་ངོ་། །མཁན་པོས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ནོར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཙུག་ལག་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་། ང་ནི་རྒས་པས་མཐུ་མེད་དེ་མི་ནུས་སོ། །སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་བདག་ཅག་གིས་བསྒྲུབ་རུང་ན་གསུངས་དང་བདག་ཅག་གིས་ཆོས་ཀྱི་དྲིན་ལན་གླན་པར་བྱའོ། །མཁན་པོས་སྨྲས་པ། གཞན་ཡང་སྙིང་ལ་རྩོལ་མི་ཕོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་དཀའ་མོད་ཀྱི་ནན་གྱིས་འདོད་ན་ནོར་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་དེ་འདི་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་རྒུད་ཚེ་རྐུ་བ་ཆོས་སུ་བཤད། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ནོར་མེད་རྒུད་པའི་མཆོག །དེ་བས་གཞན་ནོར་མ་མཐོང་བླང་བར་གྱིས། །འདི་དག་ཀུན་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ནོར་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་ནོར་འཕྲོག་ནུས་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་གི་གྲགས་པ་བསྲུང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་བཤད་པས་སློབ་མ་དེ་དག་གིས་མ་བརྟགས་པར་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་མཉན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་ཡིན་པས་ཚིག་དེ་མི་རིགས་པར་མཐོང་ནས་ངོ་ཚ་བས་མགོ་སྨད་དེ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །མཁན་པོས་དེ་མཐོང་ནས་འདི་ལ་ཡོན་ཏན་ཞིག་ཡོད་པར་འདུག་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། ཡང་འདི་རྩོལ་མི་ཕོད་པའམ་ངལ་མི་བྱམས་པའམ། འོན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་བརྟག་གོ་སྙམ་དུ། དེ་ལ་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ང་རྒུད་པ་མི་བཟོད་པས་སེམས་སྟོབས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ན། ཅི་ཁྱོད་ང་ལ་མི་བྱམས་པའམ། རྩོལ་མི་ཕོད་ 15-2-182a པའམ་ཇི་ལྟར་མི་སྨྲ་བར་གནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསོལ་བ། བདག་ནི་མཁན་པོ་ལ་མི་བྱམས་ཤིང་སྙིང་སྲ་ནས་བླ་མའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མ་གདུངས་པ་ཡང་མ་ལགས་ཏེ། མཁན་པོས་བསྟན་པའི་རིག་པ་འདི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྤྲོ་བ་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སུས་ཀྱང་མ་མཐོང་བར་སྡིག་པ་སྤྱད་དུ་རུང་བའི་དབེན་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་སླད་དུ་སྟེ། འབྱུང་པོ་རྣམས་དང་ལྷ་དང་ཐུབ་པ་དག་གིས་མི་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་གང་ན་ཡང་མེད་ཅིང་། བདག་གིས་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ་སྡིག་པ་བྱེད་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། ཉེས་པར་བྱས་པ་བདག་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བཞིན་དུ་བྱས་ན་སུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྡིག་པ་མེད་པ་མི་སྲིད་པས། དེའི་སླད་དུ་བདག་དེ་ལྟར་དེ་ལ་སྤྲོ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་མཁན་པོ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ངས་སྨྲས་པ་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པའི་བློས་ནོར་གྱི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ཆུད་མི་གསོན་པ་ལེགས་སོ། །ངོ་ཚ་བོར་ནས་ཆོས་དང་འག
【現代漢語翻譯】 土地神說道：『我們福報淺薄，僅憑這些無法奏效，那該怎麼辦呢？佈施的人很少，婆羅門們積攢財富的方法也很少。』 堪布（Khenpo，住持，上師）說道：『婆羅門們積攢財富的方法，經典里雖然有記載，但我已經老了，沒有能力做這些了。』 學生們說道：『如果我們可以做到，請您告訴我們，我們會報答您的法恩。』 堪布說道：『其他人中，那些不願努力的人很難做到，如果你們堅持想知道，那麼積攢財富的方法是這樣的：婆羅門窮困時，偷盜被認為是正當的。世間上，沒有錢財是最糟糕的。因此，不要看到別人的財物，就去拿取。這些東西都是婆羅門的財產。即使能夠明目張膽地搶奪財物，也要維護我的名聲。』 說完，那些學生沒有仔細思考，就答應說『我們會那樣做的』。 菩薩（Byang chub sems dpa'，菩提薩埵）本性善良，認為這些話不合理，感到羞愧，低著頭，一言不發。 堪布看到后，心想：『這個人一定有什麼優點。』又想：『這個人是不願努力，還是不肯辛勞，或者是因為有正法之念而不願做盜賊呢？』 於是對他說：『這些婆羅門因為不忍心我窮困，所以想要鼓起勇氣。難道你不愛戴我嗎？是不願努力嗎？為什麼一言不發？』 菩薩回答說：『我並非不愛戴堪布，也不是鐵石心腸，不為上師的痛苦所動。只是因為堪布所教的方法是不可能的，所以我對此沒有興趣。』 『為什麼呢？因為不可能存在任何人看不到，可以隨意作惡的隱蔽之處。』 『任何地方都不可能存在眾生、天神和佛陀看不到的地方。孩子們愚昧無知，以為自己做了壞事別人不會知道。如果自己明明看到了自己所做的不良行為，就不能說別人看不到，因為自己已經親眼看到了。』 『因此，不可能沒有罪過。所以我對此沒有興趣。』 堪布聽后非常高興，說道：『你能夠辨別我說的話的對錯，不爲了錢財而埋沒自己的優點，這很好。拋棄羞恥心，違背正法……』
【English Translation】 The earth god said, 'Our merit is small, and we cannot achieve much with just this. What should we do? There are few who give alms, and the means for Brahmins to accumulate wealth are also limited.' The Khenpo (abbot, teacher) said, 'Although there are methods for Brahmins to accumulate wealth mentioned in the scriptures, I am old and powerless to do them.' The students said, 'If we can do it, please tell us, and we will repay your kindness of the Dharma.' The Khenpo said, 'Among others, it is difficult for those who are unwilling to strive. If you insist on knowing, then the method of accumulating wealth is this: When a Brahmin is impoverished, stealing is considered righteous. In the world, having no wealth is the worst. Therefore, do not take what you see as another's property. All these things are the property of Brahmins. Even if you can openly rob, you must protect my reputation.' After speaking, those students did not think carefully and agreed, saying, 'We will do that.' The Bodhisattva (Byang chub sems dpa', Bodhisattva), being virtuous by nature, thought these words were unreasonable, felt ashamed, lowered his head, and said nothing. Seeing this, the Khenpo thought, 'This person must have some merit.' He also thought, 'Is this person unwilling to strive, or unwilling to labor, or is it because of the concept of Dharma that he does not want to be a thief?' So he said to him, 'These Brahmins, because they cannot bear my poverty, want to muster their courage. Do you not love me? Are you unwilling to strive? Why do you remain silent?' The Bodhisattva replied, 'It is not that I do not love the Khenpo, nor that I am hard-hearted and unmoved by the suffering of the master. It is just that the method taught by the Khenpo is impossible, so I have no interest in it.' 'Why is that? Because it is impossible for there to be a secluded place where no one can see and where one can freely commit evil.' 'There is nowhere that beings, gods, and Buddhas cannot see. Children are ignorant and think that others will not know when they do bad things. If one clearly sees oneself doing bad deeds, one cannot say that others do not see, because one has already seen it oneself.' 'Therefore, it is impossible to be without sin. That is why I have no interest in it.' The Khenpo was very pleased and said, 'You are able to discern the right and wrong of what I say, and you do not bury your merits for the sake of wealth. That is good. Abandoning shame and going against the Dharma...'
ལ་བས་ལྷའི་དབང་པོ་ཐོབ་པ་ལས། གྱོ་མོའི་སྣོད་ཐོགས་ཏེ་དགྲའི་སྒོར་སློང་མོ་བྱེད་པ་བཟང་ངོ་། །བུ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་ཡུལ་ཤི་བི་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ཕ་དང་འདྲ་བར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་བློན་པོ་ཆེན་པོའི་བུ་མོ་ལྷའི་བུ་མོ་དང་འདྲ་བ་ཆགས་བཅས་སུས་མཐོང་ཡང་ཡིད་དྲངས་པར་བྱེད་པ་མྱོས་བྱེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པས། དེའི་ཕས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ 15-2-182b དུ་བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་བྱུང་ན། ཕྱག་ཏུ་བཞེས་སམ་མི་བཞེས་ཉིད་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་འོས་པ་ཡིན་མིན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་རྟོག་ཏུ་བཏང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བུ་མོ་དེས་ཁ་ཟས་དྲང་བའི་ཚེ་བུ་མོ་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟ་ཞིང་ཟས་ཟར་མ་ནུས་པས་དེའི་ཕས་བུ་མོ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ་ཟས་བྱིན་ནས་སླར་གྱེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ནི་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུ་བཅོས་པའི་གཟུགས་ཅན་དེ། འདི་བྱད་བཞིན་བཟང་ཆེས་པས་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱང་བསླུ་ནུས་པས་འདི་དང་འཕྲད་ན་ངེས་པར་རྒྱལ་པོ་མྱོས་ནས་ཆོས་དང་སྲིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལས་གཡེལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་ནི་བྱད་བཞིན་བཟང་ཡང་མཚན་ངན་པས་རྒྱལ་པོས་གཟིགས་སུ་མི་རུང་ན་ཁབ་ཏུ་བགྱིད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་ཆགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པས། རྒྱལ་པོས་མི་བཞེད་པར་ཤེས་ནས་བློན་པོ་གཅིག་ལ་བྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་མེ་ཏོག་ཀུ་མུ་ཏའི་དགའ་སྟོན་ལ་སོང་བའི་ཚེ། མྱོས་བྱེད་མས་རྒྱལ་པོ་འདིས་བདག་མཚན་ངན་ཞེས་བོར་རོ་སྙམ་དུ་བྱད་བཞིན་མཛེས་པར་བྱས་ཏེ་ཁང་སྟེང་ནས་བལྟས་པ། རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་པའི་མིག་གིས་རིང་ཞིག་བལྟས་ཏེ། འདི་ནི་ལྷའམ་ལྷ་མིན་སོགས་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ་བལྟས་པས་ཚིམ་པར་མ་གྱུར་བཞིན་ཤིང་རྟ་གཞན་དུ་ཐལ་བས་ཡིད་མི་དགའ་ཞིང་དེ་འབའ་ཞིག་སེམས་པས་རང་གི་གནས་སུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ། ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ལ་བུད་མེད་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་ནི་བློན་པོ་ཨ་བྷི་པ། ར་ཀ་ཞེས་པའི་ཆུང་མ་མྱོས་བྱེད་མ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། བུ་མོ་དེ་གཞན་གྱི་ཆུང་མར་གྱུར་པས་ 15-2-183a རེ་ཐག་ཆད་བཞིན་དེ་ནི་མྱོས་བྱེད་མ་ཞེས་པ་མིང་དོན་དང་མཐུན་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་འདོད་པས་མྱོས་པའི་མཐུས་བརྟན་པ་དང་བྲལ་ཏེ་ཡིད་མི་བདེ་བས། བཞིན་དང་མིག་མདངས་དང་ཤ་བྲི་ནས་སྲབ་མོར་གྱུར་པ། མྱོས་བྱེད་མའི་བདག་པོ་བློན་པོ་དེ་བརྡ་དང་མཚན་མ་ལ་མཁས་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐུས་དེ་ལྟར་མ་རུངས་པར་ཤེས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་སྙིང་ཉེ་བས་དབེན་པར་གསང་སྟེ་གསོལ་བ། བདག་ད་ནང་ལྷ་མཆོད་པའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་ཞིག་གིས་མྱོས་བྱེད་མ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་ཆགས་པ་མི་ཤེས་སམ
【現代漢語翻譯】 相比之下，爲了獲得天神因陀羅的地位，還不如手持瓦罐，在敵人門前乞討更好。 （人們）讚揚（他）說：『孩子，偉大的婆羅門，真好啊！』 當他成為希毗國（Śibi，古代印度的一個國家）的國王時，像父親一樣利益著所有的人民。 他有一位大臣的女兒，名叫迷醉女（Myós Byed Ma，令人陶醉的女子），她像天女一樣，無論誰看到她都會被吸引。 她的父親對國王說：『在您的國家裡出現了一位珍貴的女子，您是接受還是不接受，這取決於您自己。』 國王讓婆羅門們去考察她是否合適。 當那個女孩給婆羅門們分發食物時，他們只顧看著那個女孩，無法進食，所以她的父親讓女孩隱身，然後才把食物分發給他們，之後他們才離開。 那些婆羅門們心想：『這個女孩就像一個幻術，一個被偽裝的形體。她如此美麗，甚至能迷惑聖人。如果與她相遇，國王肯定會沉迷於美色，而疏於履行宗教和政治的職責。』 他們對國王說：『這個女孩雖然美麗，但命相不好，國王不應該看她，更不用說娶她了。』 聽到這些話，國王沒有產生任何貪戀。得知國王不喜歡她，（她的父親）就把她嫁給了一位大臣。 國王去參加庫姆達花（Kumu-ta，白睡蓮）的節日時，迷醉女心想：『這位國王認為我命相不好，所以拋棄了我。』於是她精心打扮，從樓上往下看。 國王看見了她，用驚奇的目光注視了很久，心想：『這是天神還是非天神？』他百看不厭，直到馬車駛向別處，他才戀戀不捨地離開，心中只想著她，回到了自己的住所。 他問車伕：『那個女子是誰？』 車伕回答說：『她是大臣阿毗帕拉卡（Abhipāraka）的妻子，名叫迷醉女。』 得知那個女孩已經成了別人的妻子，他感到非常失望，心想：『那個迷醉女真是名副其實啊！』由於慾望的驅使，他變得虛弱，心神不寧。 他的臉色、眼神和身體都變得憔悴。迷醉女的丈夫，那位大臣，精通各種徵兆，知道國王是因為貪戀他的妻子才變成這樣的。 因為他忠於國王，所以私下裡向國王坦白道：『今天早上我祭祀神靈的時候，一個夜叉告訴我，國王您愛上了迷醉女，您不知道嗎？』
【English Translation】 It is better to hold a clay pot and beg at the enemy's door than to attain the status of the god Indra. '(People) praised (him) saying: 'Child, great Brahmin, well done!' When he became the king of the Śibi country, he benefited all the people like a father. He had a minister's daughter named Myós Byed Ma (the intoxicating woman), who was like a goddess, and whoever saw her would be attracted. Her father said to the king: 'In your country, a precious woman has appeared. It is up to you whether to accept her or not.' The king sent the Brahmins to investigate whether she was suitable. When that girl distributed food to the Brahmins, they only looked at the girl and could not eat, so her father made the girl invisible, and then distributed the food to them, and then they left. Those Brahmins thought: 'This girl is like an illusion, a disguised form. She is so beautiful that she can even deceive the sages. If you meet her, the king will surely be intoxicated by beauty and neglect the duties of religion and politics.' They said to the king: 'This girl is beautiful, but her omens are bad. The king should not look at her, let alone marry her.' Hearing these words, the king did not develop any attachment. Knowing that the king did not like her, (her father) gave her to a minister. When the king went to the Kumu-ta (white water lily) festival, Myós Byed Ma thought: 'This king thinks my omens are bad, so he abandoned me.' So she dressed up carefully and looked down from the building. The king saw her and stared at her with surprised eyes for a long time, thinking: 'Is this a god or a non-god?' He couldn't get enough of watching her, until the chariot drove elsewhere, he reluctantly left, thinking only of her in his heart, and returned to his residence. He asked the charioteer: 'Who is that woman?' The charioteer replied: 'She is the wife of Minister Abhipāraka, named Myós Byed Ma (the intoxicating woman).' Knowing that the girl had become someone else's wife, he was very disappointed, thinking: 'That Myós Byed Ma (the intoxicating woman) is truly worthy of the name!' Driven by desire, he became weak and restless. His face, eyes, and body became haggard. The minister, the husband of Myós Byed Ma (the intoxicating woman), was proficient in various omens and knew that the king had become like this because he was infatuated with his wife. Because he was loyal to the king, he secretly confessed to the king: 'This morning, when I was worshiping the gods, a yaksha told me that you, the king, have fallen in love with Myós Byed Ma (the intoxicating woman), don't you know?'
་ཞེས་བགྱིས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་པ། དེ་ལྟར་མོད་ན་ལྷ་གཅིག་བདག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བཀའ་མི་སྩལ། མྱོས་བྱེད་མ་འདི་བདག་ལ་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཞེས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་ངོ་ཚ་སྟེ་མགོ་སྨད་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཀྱང་། ཆོས་ལ་སེམས་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར་བརྟན་པར་ཉམས་པར་མི་འདོད་པས་སྨྲས་པ། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་བསོད་ནམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་འཆི་དགོས་ཤིང་།ཁྱོད་ཀྱང་དེ་དང་བྲལ་བས་མྱ་ངན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་འདི་དང་ཕ་རོལ་གཉིས་སུ་བདག་ཅག་གཉིས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བས། མི་མཁས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་ཆོས་དེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། ཆོས་དང་འགལ་བའི་དོགས་པ་མི་མཛད་དུ་གསོལ། བདག་གི་སྦྱིན་པའི་གྲོགས་བྱས་པས་ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་ལ། མ་བཞེས་ན་བདག་གི་སྦྱིན་པའི་གེགས་བྱས་པས་བསོད་ནམས་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །གླེང་པ་ངན་པའི་སྐབས་ཀྱང་ 15-2-183b མེད་དོ། །འོ་སྐོལ་གཉིས་མིན་པ་འདི་སུས་ཤེས། དེས་མིས་ཁྲེལ་འབྱུང་དོན་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ལ་རབ་ཏུ་བྱམས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་མི་རིགས་སོ། །སུས་མ་མཐོང་བར་སྡིག་པ་བྱས་ཀྱང་། དུག་ཟོས་བཞིན་དུ་མི་བདེ་སྟེ། ལྷ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱིས་མི་མཐོང་བ་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་བཏང་ན་ཁྱོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ངོ་། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་རྗེ། བདག་ནི་འབངས་ཡིན་ན། བྲན་མོ་འདི་ལ་ཁྱོད་དབང་བས་ཆོས་དང་ཅི་ཞིག་འགལ། འདི་བདག་ལ་ཕོངས་ནས་ཕོངས་སུ་ཟད་དེ། ཕོངས་པ་བྱིན་ན་ཕྱི་མར་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་ཕོངས་པ་ཐོས་པས་ལྷ་འདི་བཞེས་སུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཞིག །ཆོས་སྤྱོད་པ་དག་པས་དཔལ་ཐོབ་ཀྱང་། སྦྱིན་པ་པོ་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས། མཚོན་གྱིས་འདེབས་པ་དང་། མེ་ནང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་སླའོ། །བློན་པོ་ན་རེ། འདི་ལྷས་མི་བཞེས་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྤྱད་དུ་རུང་བའི་སྨད་འཚོང་མའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། །དེ་བས་འདི་བཞེས་སུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་མྱོས་སམ་ཅི། སྐྱོན་མེད་པའི་ཆུང་མ་ལ། ང་ཡི་ཆད་པས་ཇི་ལྟར་གཅད། དེ་ལྟ་ན་སྨད་པའི་གནས་སུ་ཁྱོད་འགྱུར་ཏེ་འདི་དང་གཞན་དུ་བསྲེག་པར་འགྱུར་པས། དེས་ན་བྱར་མི་རུང་བ་ལ་ཡུས་མ་ཆེ་བར་རིགས་པ་ལ་དགའ་བར་གྱིས་ཤིག །བློན་པོ་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདེ་ན་བདག་ཡིད་བདེ་སྟེ། །ཆོས་དང་འགལ་ལམ་སྐྱེ་བོས་སྨད་ཀྱང་བཟོད་དོ། །ཁྱོད་ལས་ལྷག་པའི་མགོན་མེད་པས་བདག་གི་བསོད་ནམས་འཕེལ་ཕྱིར་འདི་བཞེས་སུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་ལ་བྱམས་པས་བདག་གི་ 15-2-184a དོན་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཁྱོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངས་ལྷག་པར་ཡལ་བར་འདོར་མི་རུང་བས། འཇིག་རྟེན་གྱིས་སྨད་པ་ལ་མི་འཛེམ་པ་དང་། འདི་དང་
{ "translations": [ "說完之後，她就消失不見了。即使這樣，神啊，你為什麼不給我指示呢？請爲了愛我而接受這個迷人的女子吧！聽到這些話，國王感到羞愧，低下了頭，雖然被慾望所控制，但因為習慣了對佛法的思考，不願動搖自己的堅定，於是說道：『這樣做是不合適的，會使功德喪失。而且我也會死去，你也會因為與她分離而感到悲傷，因此，這樣做對我們雙方今生來世都會造成損害。愚蠢的人所信奉的法，智者是不會信奉的。』大臣說道：『請不要擔心這與佛法相悖。幫助我佈施，對你來說會變成功德；如果不接受，阻礙我的佈施，就會變成非功德。也沒有誹謗的機會。除了我們兩個，誰會知道這件事呢？因此，沒有理由害怕人們的責備。』國王說道：『即使你非常愛我，這樣的佈施也是不合適的。即使偷偷地做了壞事，也會像吃了毒藥一樣感到不舒服，因為神和瑜伽士是不可能看不到的。』此外，如果我放棄她，你也會感到痛苦。大臣說道：『您是國王，我是臣民，您有權支配這個女僕，這與佛法有什麼衝突呢？如果我失去了她，那就徹底失去了。如果佈施了失去的東西，來世會非常快樂，聽到失去的訊息，請接受這位天女吧！』國王說道：『不要那樣說！即使通過修行佛法獲得了榮耀，但傷害佈施者，比用刀砍或跳入火中還要容易。』大臣說：『如果這位天女不被接受，那就讓她像妓女一樣，可以被所有人享用。所以請接受她吧！』國王說道：『你喝醉了嗎？對於一個沒有過錯的妻子，我怎麼能用刑罰來對待她呢？如果那樣做，你就會成為被譴責的對象，今生來世都會被焚燒。因此，不要對不該做的事情過於執著，要喜歡合理的事情！』那位大臣說道：『如果你快樂，我就感到快樂，即使與佛法相悖或被人們責備，我也能忍受。因為沒有比你更好的保護者，爲了增加我的功德，請接受她吧！』國王說道：『你因為愛我，甚至不考慮我的利益，因此，我更不能輕易地拋棄你。不害怕世人的譴責，以及今生來世的痛苦，』」 ], "english_translations": [ "Having said this, she disappeared. Even so, why don't the gods give me instructions? Please accept this intoxicating woman for the sake of loving me!' Hearing these words, the king felt ashamed and lowered his head. Although he was controlled by desire, because he was accustomed to thinking about the Dharma, he did not want to waver in his steadfastness, so he said, 'Doing so is inappropriate and will lead to the loss of merit. Moreover, I will die, and you will feel sad because of being separated from her. Therefore, doing so will cause harm to both of us in this life and the next. The Dharma that foolish people believe in is not believed in by the wise.' The minister said, 'Please do not worry that this is contrary to the Dharma. Helping me to give alms will turn into merit for you; if you do not accept, obstructing my almsgiving will turn into non-merit. There is also no opportunity for slander. Who will know this besides the two of us? Therefore, there is no reason to fear people's blame.' The king said, 'Even if you love me very much, such almsgiving is inappropriate. Even if one secretly does bad deeds, one will feel uncomfortable like eating poison, because it is impossible for gods and yogis not to see it.' Furthermore, if I give her up, you will also feel pain.' The minister said, 'You are the king, and I am the subject. You have the right to dispose of this maidservant, so what conflict is there with the Dharma? If I lose her, then I have completely lost her. If I give away what is lost, I will be very happy in the next life. Hearing the news of the loss, please accept this goddess!' The king said, 'Do not say that! Even if one obtains glory through practicing the Dharma, harming the giver is easier than cutting with a knife or jumping into a fire.' The minister said, 'If this goddess is not accepted, then let her be like a prostitute, who can be enjoyed by everyone. So please accept her!' The king said, 'Are you drunk? How can I punish an innocent wife with punishment? If I do so, you will become an object of condemnation and will be burned in this life and the next. Therefore, do not be too attached to what should not be done, and be fond of what is reasonable!' That minister said, 'If you are happy, then I am happy, and I can endure even if it is contrary to the Dharma or condemned by people. Because there is no better protector than you, please accept her to increase my merit!' The king said, 'Because you love me, you do not even consider my interests. Therefore, I cannot easily abandon you. Not fearing the condemnation of the world, and the suffering of this life and the next,'" ] }
ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་ལ་མི་ལྟ་བ་ནི་ལྷ་དང་དཔལ་གྱིས་སྤོང་བས་ན་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་མིན་ལ་མི་དགའ་སྟེ། ཉེས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་ལ། ལེགས་པ་ཆུང་ཞིང་དོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དམ་པ་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་སྨོད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བྱས་ན་བདག་ཉིད་བདེ་བ་མི་འགྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ད་ནི་སུ་ལ་ཡང་མི་གནོད་པར་ཆོས་ལ་གནས་ནས་རང་གི་དོན་སྒྲུབ་བོ། །བློན་པོས་སྨྲས་པ། རྗེའི་དོན་དུ་གུས་པའི་འབངས་ཀྱིས་སྤྱད་པ་འདི་ལྟར་ཕུལ་བ་ལ་ཆོས་མིན་གྱི་ནོངས་པ་ཅི་མཆིས། དེ་ལ་ཡུལ་འདིའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་མིན་གྱི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་ཅི་ཡོད། དེ་བས་ན་བཞེས་སུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་དོན་ལ་གཞོལ་མོད་ཀྱི། འོ་ཅག་གཉིས་དང་ཡུལ་ཤི་བ་པའི་ལྗོངས་ཀྱི་མི་དང་བཅས་པའི་ནང་ན་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་མཆོག་ཡིན་པ་དེ་གང་ཡིན་དཔྱད་དགོས་སོ། །བློན་པོ་ན་རེ། རྒན་པ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང་། ཐོས་མང་བློ་རྣོ་བ་དང་། དོན་གྱི་མཆོག་རིག་པ་ལྷ་གཅིག་ཁྱེད་ལས་ཆེ་བ་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་ང་འདི་ལ་བསླུ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་རག་ལུས་པས། འབངས་རྣམས་ལ་སྙིང་ཉེ་བར་བསམས་ནས། གཏམ་སྙན་འབྱུང་བའི་ལམ་ལ་བལྟ་ཞིང་། ཁྱུ་མཆོག་གང་དུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དོགས་པ་མེད་པ་འབྲངས་པ་ལྟར། འབངས་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་རྗེས་ 15-2-184b སུ་འབྲངས་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །དེས་རང་ཉིད་སྲུང་མ་ནུས་ན་འབངས་ཇི་ལྟར་སྲུང་། བདག་ནི་འབངས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཆོས་དང་གྲགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་ལྟ་བའི་སེམས་ཀྱིས། འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་པོ་བསྲན་ཚུགས་པར་རིགས་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་བཞུགས་པའི་འབངས་རྣམས་ནི་སྐལ་བ་བཟང་ངོ་། །ཆོས་ལ་གནས་ཤིང་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་པ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ནའང་དཀོན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཡང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཁྱོད་ལ་འོས་སོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཀྱང་། ངན་པའི་ལམ་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ། ༈ ། 菩薩受生帝釋天 ཡང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། ལྷའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་ལ་བྱ་བ་ལ་ལྷོད་པར་མ་གྱུར་ཏེ། མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཉུལ་ཞིང་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་ལས། མཛའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག །མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བློན་པོ་དང་འབངས་སུ་བཅས་པ་ཆང་འཐུང་བ་ལ་དགའ་ཞིང་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་བ་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ
【現代漢語翻譯】 不顧及來世的果報，會被天神和榮耀所拋棄，因此即使爲了生存，也不喜歡不符合佛法的行為，因為那會帶來巨大的過錯，只有微小的利益，而且充滿疑慮。此外，高尚的人們如果誹謗他人等製造痛苦，自己也無法獲得安樂，因此現在不對任何人造成傷害，安住于佛法，成就自己的利益。大臣說：『爲了君王，恭敬的臣民獻上這樣的供奉，有什麼不符合佛法的過錯呢？這個地方的人們又怎麼會給它扣上不符合佛法的帽子呢？所以請您接受吧。』國王說：『你雖然專注於事務，但我們兩人以及包括尸毗迦（Śivika）國土的人民在內，誰才是最懂佛法的人，這需要仔細考察。』大臣說：『尊敬長者，博學多聞且智慧敏銳，通曉事物真諦，沒有誰比您更勝一籌了。』國王說：『既然如此，我不應該被這件事迷惑。為什麼呢？因為世間的利益和損害，都取決於國王的行為。應該以慈悲之心對待臣民，關注帶來美名的道路。就像跟隨頭羊足跡的羊群一樣，臣民也會毫不懷疑地追隨國王。』此外，你聽著，如果他自己都保護不了自己，又怎麼保護臣民呢？我以關愛臣民，以及追求佛法和清凈名聲的心，不會被慾望之心所左右。』之後，那位大臣意識到國王的堅定，於是向國王行禮說：『有您這樣的國王在位，臣民真是太幸運了。像您這樣安住于佛法，不貪戀安樂的人，即使在苦行林中也很難找到。』擁有功德的您才配得上『偉大的國王』這個稱號。』就這樣讚歎國王。因此，偉大的人們即使身處困境，也會安住于不墮入惡道的戒律之中。 又，往昔菩薩轉生為帝釋天（Indra，天神之王）時，雖然擁有圓滿的天界安樂，但由於慈悲心的驅使，他並沒有懈怠於利益世間的事情。他在人間遊歷，用天眼觀察，發現一位名叫友（Mitrā）的國王，由於親近惡友，導致包括大臣和百姓在內的人們都喜歡飲酒，並且不認為這是過錯。那位偉大的菩薩
【English Translation】 Not considering the consequences of the future will be abandoned by the gods and glory, so even for the sake of life, one does not like what is not in accordance with the Dharma, because it will bring great faults, only small benefits, and is full of doubts. Furthermore, noble ones, if they slander others and create suffering, they cannot achieve their own happiness, so now they do not harm anyone, abide in the Dharma, and accomplish their own benefit. The minister said, 'For the sake of the king, what fault is there in offering such offerings by the respectful subjects that is not in accordance with the Dharma? How can the people of this land impose the term 'not in accordance with the Dharma' on it? Therefore, please accept it.' The king said, 'Although you are focused on affairs, it is necessary to carefully examine who among us two and the people of the land of Śivika is the most knowledgeable about the Dharma.' The minister said, 'Respecting the elderly, being learned and intelligent, and understanding the essence of things, there is no one greater than you.' The king said, 'If so, I should not be deceived by this, for what reason? Because the benefits and harms in the world depend on the actions of kings. Thinking with compassion for the subjects, looking at the path that brings good reputation, just as those who follow the flock of sheep without doubt follow where the leader goes, the subjects also follow the king. Furthermore, listen to me, if he cannot protect himself, how can he protect the subjects? With a mind that cares for the subjects and seeks Dharma and a pure reputation, I will not be swayed by the mind of desire.' Then, that minister, realizing the king's steadfastness, bowed to the king and said, 'The subjects who have a king like you are very fortunate. It is rare to find someone like you who abides in the Dharma and is not attached to happiness, even in the forest of asceticism.' The sound of 'Great King' is also fitting for you who possess virtues,' he praised. Therefore, great beings, even when in distress, abide in the discipline of not entering the path of evil. Moreover, in the past, when the Bodhisattva was born as Indra (lord of the gods), although he had perfect heavenly bliss, he was not negligent in benefiting the world due to the power of compassion. He wandered in the human world and saw with his divine eye that a king named Mitrā, due to relying on bad friends, caused the people, including ministers and subjects, to like drinking alcohol and not regard it as a fault. That great Bodhisattva
ས་ཆང་འཐུང་བ་སྐྱོན་དུ་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཐབས་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཐོག་མར་རྒྱལ་པོ་ཉིད་བཅོས་ན་དེའི་རྗེས་སུ་འཁོར་རྣམས་འཇུག་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་བྱིན་དེ་གསེར་གཙོ་མའི་མདོག་ལྟར་ཡིད་དུ་འོང་བ། སྐྲའི་ཐོར་ཚུགས་ཅུང་ཟད་རྩུབ་པ་གཡས་སུ་ 15-2-185a འཁྱིལ་བ་ཅན། ཤིང་ཤུན་དང་རི་དྭགས་ཨ་ཛི་ནའི་ལྤགས་པ་གྱོན་པ། ཚངས་པ་ལྟ་བུར་ལུས་གཟི་བྱིན་ལྡན་པ་གཅིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཞིང་། ཆང་གིས་གང་བའི་བུམ་པ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བ་ཞིག་ལག་གཡོན་དུ་ཐོགས་ནས། རྒྱལ་པོ་འཛའ་བོ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་འདུག་སྟེ། འབྲུའི་ཆང་དང་། སྦྲང་ཆང་དང་། བུར་ཆང་དང་། ཆང་བཅོས་མ་དང་། རྒུན་ཆང་གི་གཏམ་གླེང་བའི་སྐབས་སུ་དེ་དག་གི་མདུན་གྱི་མཁའ་ལས་བྱུང་སྟེ་འདུག་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ངོ་མཚར་ཞིང་གུས་པས་ལངས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་འཁོད་པ་ལ། དེས་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟ་བུར་གསང་བསྟོད་དེ་སྨྲས་པ། མེ་ཏོག་གི་མགུལ་ཆིངས་ཅན་གྱི་བུམ་པ་འདི་སུས་ཉོ་འདོད། དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཡ་མཚན་པས་གུས་པས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཉི་ཟླ་ལྟར་མཛེས་པའི་སྐུ་ཅན་ཁྱོད་སུ་ཞིག །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་གསུངས་ཤིག །ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་ཡ་མཚན་ཅན་ཡོད་པར་བདག་ཅག་སེམས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ང་སུ་ཡིན་ཕྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱིས། ཁྱེད་ཅག་འཇིག་རྟེན་གཞན་དང་ཚེ་འདིར་བརླག་པ་ལ་མི་འཇིགས་ན་བུམ་པ་འདི་ང་ལས་ཉོ་བར་གྱིས་ཤིག །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཨེ་མ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚོང་ཟོང་བཙོང་བ་འདི་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཞིག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཟོང་རྣམས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ཅིང་ཉེས་པའི་སྐྱོན་བཅབ་ན། རྫུན་དུ་མི་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་ཚུལ་འཛིན་ཅིང་དགེ་བ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་དག་ཕོངས་པར་གྱུར་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་ལགས་ན། བུམ་པ་འདི་ཅི་ཞིག་གིས་བཀང་། ཁེ་སྤོག་ཆེན་པོ་ཅི་ཡོད་ནས་ 15-2-185b ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་བཙོང་བའི་དོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་སྨོས་ཤིག །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གསོན་ཅིག །འདི་ནི་ཆུ་དང་ཞོ་དང་དར་བ་དང་། མུ་ཏིག་གི་ཆུ་དང་། གེ་སར་དྲི་ཞིམ་པའི་ཁུ་བའི་ཆུ་དང་། མར་དང་འོ་མས་གང་བ་མིན་ཏེ། སྡིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱིས་གང་བའི་བུམ་པ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ཉོན་ཅིག །གང་ཞིག་འཐུང་ན་ར་རོར་སོང་ནས་གོམ་པ་དབང་མེད་འདོར་ཞིང་འགྲོ། །ཡུལ་ཕྱོགས་མ་འདྲིས་པར་ཡང་འཁྱམས་ཤིང་རྡེག་འཆོས་དྲན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །བཟའ་དང་མི་བཟའ་དཔྱད་པ་མེད་པར་དེ་དག་བཟར་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་ཡིས་གང་བའི་བུམ་པ་ཐ་ཤལ་འདི་ཉོས་ཤིག །ཅེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས། རང་གི་སེམས་ལ་དབང་མེད་པས་ཕྱུགས་བཞིན། དགྲས་ཀྱང་འཕྱ་བ། དེའི་མདུན་སར་གར་བྱེད་ཅིང་བྲང་བརྡུང་བ། གང་འཐུང་བས་ངོ་ཚ་སྤངས་ནས་ག
【現代漢語翻譯】 想到飲酒的過失很大，要如何對治呢？首先如果國王能改正，那麼隨從們也會效仿。於是，帝釋天菩薩化現成一位如同黃金般令人喜悅，頭髮略微粗糙並向右旋轉，身穿樹皮和鹿皮，如同梵天般身放光芒的人。他左手拿著一個不太大的裝滿酒的瓶子，來到國王額扎沃（國王名）和他的隨從們中間。當時他們正在談論米酒、蜂蜜酒、糖酒、調製酒和葡萄酒。帝釋天菩薩從他們面前的空中出現並坐下，那些人感到驚奇和尊敬，起身合掌而坐。帝釋天菩薩以如龍吟般的聲音秘密讚歎道：『誰想買這束鮮花裝飾的瓶子？』國王驚訝地合掌問道：『您是誰？擁有如日月般美麗的身軀，爲了讓世人都能認識您，請說出來吧。我們認為您擁有令人驚歎的功德。』帝釋天說：『我是誰，以後你們自會知道。如果你們不害怕在今生和來世遭受毀滅，就從我這裡買這個瓶子吧。』國王說：『哎呀！您賣東西的方式真是前所未有。世上的商人都說商品的優點，隱藏缺點。像您這樣不撒謊，堅持真理，即使貧困也不放棄美德的人，真是少見。這個瓶子里裝的是什麼？有什麼巨大的利益，您才要賣給我？請偉大的您說出來吧！』帝釋天說：『偉大的國王請聽我說！這瓶子里裝的不是水、酸奶、乳漿、珍珠水、藏紅花香水、酥油或牛奶，而是充滿罪惡本性的東西。聽我說這個瓶子的害處：誰喝了它，就會像瘋子一樣，無法控制腳步地行走。即使是不熟悉的村莊也會迷路，會被毆打，失去記憶。什麼能吃，什麼不能吃，都無法分辨，什麼都吃。買下這個裝滿污穢之物的劣質瓶子吧！』他以詩歌的形式說道：『因為無法控制自己的心，就像牲畜一樣。被敵人嘲笑，在他們面前跳舞、捶胸。誰喝了它，就會拋棄羞恥感。』 想到飲酒的過失很大，要如何對治呢？首先如果國王能改正，那麼隨從們也會效仿。於是，帝釋天菩薩化現成一位如同黃金般令人喜悅，頭髮略微粗糙並向右旋轉，身穿樹皮和鹿皮，如同梵天般身放光芒的人。他左手拿著一個不太大的裝滿酒的瓶子，來到國王額扎沃（國王名）和他的隨從們中間。當時他們正在談論米酒、蜂蜜酒、糖酒、調製酒和葡萄酒。帝釋天菩薩從他們面前的空中出現並坐下，那些人感到驚奇和尊敬，起身合掌而坐。帝釋天菩薩以如龍吟般的聲音秘密讚歎道：『誰想買這束鮮花裝飾的瓶子？』國王驚訝地合掌問道：『您是誰？擁有如日月般美麗的身軀，爲了讓世人都能認識您，請說出來吧。我們認為您擁有令人驚歎的功德。』帝釋天說：『我是誰，以後你們自會知道。如果你們不害怕在今生和來世遭受毀滅，就從我這裡買這個瓶子吧。』國王說：『哎呀！您賣東西的方式真是前所未有。世上的商人都說商品的優點，隱藏缺點。像您這樣不撒謊，堅持真理，即使貧困也不放棄美德的人，真是少見。這個瓶子里裝的是什麼？有什麼巨大的利益，您才要賣給我？請偉大的您說出來吧！』帝釋天說：『偉大的國王請聽我說！這瓶子里裝的不是水、酸奶、乳漿、珍珠水、藏紅花香水、酥油或牛奶，而是充滿罪惡本性的東西。聽我說這個瓶子的害處：誰喝了它，就會像瘋子一樣，無法控制腳步地行走。即使是不熟悉的村莊也會迷路，會被毆打，失去記憶。什麼能吃，什麼不能吃，都無法分辨，什麼都吃。買下這個裝滿污穢之物的劣質瓶子吧！』他以詩歌的形式說道：『因為無法控制自己的心，就像牲畜一樣。被敵人嘲笑，在他們面前跳舞、捶胸。誰喝了它，就會拋棄羞恥感。』
【English Translation】 Thinking about the great faults of drinking alcohol, what methods can be used to counteract it? Firstly, if the king can correct himself, then the attendants will follow suit. Thus, Bodhisattva Indra (釋天菩薩) manifested as a person who was as pleasing as gold, with slightly rough hair that curled to the right, wearing tree bark and deerskin, and whose body shone like Brahma (梵天). He held a not-too-large bottle filled with alcohol in his left hand and came into the midst of King Adzawo (額扎沃, king's name) and his attendants. At that time, they were discussing rice wine, honey wine, sugar wine, mixed wine, and grape wine. Bodhisattva Indra appeared from the sky in front of them and sat down. Those people were amazed and respectful, rising and sitting with their palms together. Bodhisattva Indra secretly praised in a voice like a dragon's roar: 'Who wants to buy this bottle adorned with a garland of flowers?' The king, surprised, respectfully put his palms together and asked: 'Who are you? You have a body as beautiful as the sun and moon. Please tell us so that everyone in the world can recognize you. We believe you have amazing merits.' Indra said: 'Who I am, you will know later. If you are not afraid of being destroyed in this life and the next, then buy this bottle from me.' The king said: 'Alas! Your way of selling things is unprecedented. Merchants in the world speak of the merits of goods and hide their faults. It is rare to find someone like you who does not lie, adheres to the truth, and does not give up virtue even in poverty. What is in this bottle? What great benefit is there that you want to sell it to me? Please, great one, tell me!' Indra said: 'Great king, listen! This bottle is not filled with water, yogurt, whey, pearl water, saffron-scented water, ghee, or milk, but with things full of sinful nature. Listen to the harms of this bottle: Whoever drinks it will become like a madman, walking uncontrollably. They will get lost even in unfamiliar villages, be beaten, and lose their memory. They will not be able to distinguish between what is edible and what is not, and will eat anything. Buy this inferior bottle filled with filth!' He said in the form of verses: 'Because they cannot control their own minds, they are like livestock. They are mocked by enemies, dancing and beating their chests in front of them. Whoever drinks it will abandon shame.' Thinking about the great faults of drinking alcohol, what methods can be used to counteract it? Firstly, if the king can correct himself, then the attendants will follow suit. Thus, Bodhisattva Indra (釋天菩薩) manifested as a person who was as pleasing as gold, with slightly rough hair that curled to the right, wearing tree bark and deerskin, and whose body shone like Brahma (梵天). He held a not-too-large bottle filled with alcohol in his left hand and came into the midst of King Adzawo (額扎沃, king's name) and his attendants. At that time, they were discussing rice wine, honey wine, sugar wine, mixed wine, and grape wine. Bodhisattva Indra appeared from the sky in front of them and sat down. Those people were amazed and respectful, rising and sitting with their palms together. Bodhisattva Indra secretly praised in a voice like a dragon's roar: 'Who wants to buy this bottle adorned with a garland of flowers?' The king, surprised, respectfully put his palms together and asked: 'Who are you? You have a body as beautiful as the sun and moon. Please tell us so that everyone in the world can recognize you. We believe you have amazing merits.' Indra said: 'Who I am, you will know later. If you are not afraid of being destroyed in this life and the next, then buy this bottle from me.' The king said: 'Alas! Your way of selling things is unprecedented. Merchants in the world speak of the merits of goods and hide their faults. It is rare to find someone like you who does not lie, adheres to the truth, and does not give up virtue even in poverty. What is in this bottle? What great benefit is there that you want to sell it to me? Please, great one, tell me!' Indra said: 'Great king, listen! This bottle is not filled with water, yogurt, whey, pearl water, saffron-scented water, ghee, or milk, but with things full of sinful nature. Listen to the harms of this bottle: Whoever drinks it will become like a madman, walking uncontrollably. They will get lost even in unfamiliar villages, be beaten, and lose their memory. They will not be able to distinguish between what is edible and what is not, and will eat anything. Buy this inferior bottle filled with filth!' He said in the form of verses: 'Because they cannot control their own minds, they are like livestock. They are mocked by enemies, dancing and beating their chests in front of them. Whoever drinks it will abandon shame.'
ཅེར་བུར་བྱེད་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱུ་བ། སྐྱུགས་ཤིང་ཁྱི་ཡིས་ཁ་བལྡག་པ་ལ་དོགས་པ་མི་ཤེས་པ། དྲན་པ་མེད་པར་ལམ་པོ་ཆེར་ཉལ་བ། མྱོས་ནས་ཕ་མ་དང་ནོར་གྱི་བདག་པོ་དག་ཀྱང་ཁྱད་དུ་གསོད་པ། ཕན་ཚུན་འཐབ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཅན་བཙོངས་ན་འགྲིམས་པ་དེ་བུམ་པ་འདིར་བླུགས་སོ། །གང་ལ་ཆགས་ན་དཔལ་གྱི་གཞིར་གྱུར་རིགས། །ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འགྱུར་བའང་བརླག་པར་འགྱུར། །ནོར་གྱི་དབྱིག་ལྡན་རིགས་ཀྱང་ཕུང་བར་འགྱུར། །བཙོང་རྒྱུ་དེ་ནི་བུམ་པ་འདི་ན་འདུག །གློ་བུར་ངུ་ཞིང་དགོད་ལ་མ་ངེས་སྨྲ། །གདོན་ཟིན་བཞིན་དུ་མིག་ནི་མཆི་མས་གང་། །སྨད་ཅིང་བརྙས་ 15-2-186a པའི་གནས་སུ་ངེས་འགྱུར་བ། །བློ་ཉམས་འགྱུར་དེ་བུམ་པ་འདི་ན་ཡོད། །ཅེས་སོགས་དང་། མྱོས་འགྱུར་རིག་སྔགས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པ། །སྡིག་པའི་མ་མོ་བྱུང་ངན་མངོན་སུམ་བཞིན། །རྩོད་པའི་ལམ་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པས། །སྙིང་གི་མུན་པ་མི་བཟད་དེ་ཉོས་ཤིག །ཅེས་སོགས་དང་། མི་ཡི་བདག་པོ་ཆང་ནི་འདི་འདྲ་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ལྷ་ཞེས་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཡོན་ཏན་ལ་ནི་ཡང་དག་མི་དགའ་བ། །དེ་དག་ཆང་འདི་ཉོ་ལ་འབད་པར་གྱིས། །གང་ཞིག་བསྟེན་ན་ངན་པ་སྤྱོད་པར་འགྱུར། །རབ་ཏུ་འཇིགས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྷུང་། །དུད་འགྲོའི་གནས་དང་ཡི་དྭགས་དབུལ་གྱུར་པ། །མཐོང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོགས་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང་གཏམ་ངན་མངོན་སུམ་འབྱུང་། །ངོ་ཚ་མེད་ཅིང་བློ་གྲོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར། །གང་ཞིག་འཐུངས་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་ཉམས་པ། །དེ་བས་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆང་འཐུང་ག་ལ་རིགས། །ཞེས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོ་དེའི་སྙིང་ལ་འབབ་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ཆང་འཐུང་བའི་ཉེས་པ་ཤེས་ཏེ་ཆང་འཐུང་བ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བྱམས་པའི་ཕ་མ་དང་འདུལ་བས་མཉེས་པར་བྱས་པའི་བླ་མ་དང་། ཚུལ་དང་ཚུལ་མིན་མཁས་པའི་ཐུབ་པ་བཞིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་ཕན་ཕྱིར་ལེགས་པར་གདམས་པ་དེ་ཉམས་སུ་བླངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མཉེས་པར་བགྱིའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་ལན་དུ་ཡུལ་གྲུ་བཟང་པོ་ལྔ་ཡང་ཁྱོད་ལ་འབུལ་ན་བདག་ལས་བཞེས་པར་རིགས་སོ། །བྲན་ 15-2-186b བརྒྱ་དང་བཞོན་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། རྟ་མཆོག་དང་སྦྱར་བའི་ཤིང་རྟ་བཅུ་པོ་འབུལ་ན། བདག་གི་བླ་མ་ཕན་པ་སྟོན་པ་ཁྱོད། གཞན་ཡང་བདག་གིས་གང་དང་གང་བགྱི་བ་འདིར་སྤྲིང་ཞིང་སླན་ཆད་ཀྱང་བདག་ལ་སྤྱན་རས་ཀྱིས་སྩོལ་བར་གསོལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཡུལ་གྲུ་མཆོག་ལྔ་སོགས་ང་མི་འདོད་དེ། ང་ནི་ལྷའི་དབང་པོ་ཡིན་པར་རྒྱལ་པོས་ཤེས་པར་གྱིས། ཕན་པར་སྨྲ་བ་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་པ་ནི། བསྒོ་བའི་ཚིག་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ལ། ཚེ་འདིར་དཔལ་དང་གྲགས་པའི་གཞི་ད
【現代漢語翻譯】 像瘋子一樣四處遊蕩，在城市裡遊蕩；嘔吐，卻不知道狗會舔舐；失去理智地躺在路邊；喝醉了甚至會輕視父母和財產的主人；互相爭鬥等等，這些過失都裝在這個瓶子里。如果貪戀它，原本是財富之源的家族，也會變得越來越低落，最終衰敗。擁有財富和顯赫家世的人也會走向毀滅。這些罪惡都藏在這個瓶子里。突然哭泣，無法確定是笑還是說；像被魔鬼附身一樣，眼睛充滿淚水；註定會受到誹謗和鄙視。這些心智的衰退都存在於這個瓶子里。等等。沉迷於酒精會帶來痛苦，就像罪惡的母親，惡兆顯現。它與爭吵的道路沒有區別，買下這令人難以忍受的心靈黑暗吧。等等。即使酒是如此糟糕的東西，在世間卻被譽為神。那些不喜歡美德的人，努力購買這種酒。如果沉溺於它，就會變得邪惡。極度恐懼，眾生會墮入地獄。誰想看到畜生道和飢餓的餓鬼道呢？等等。道德淪喪，惡名昭彰。變得不知羞恥，智慧受到玷污。如果喝了它，那些美德就會喪失。因此，國王啊，你怎能喝這種酒呢？』 聽到這些話，國王的心中明白了飲酒的過失，不再貪戀和執著于飲酒，於是對帝釋天（Indra，佛教中的天神）說：『您就像慈愛的父母，像以調伏取悅的導師，像精通真理和非真理的佛陀（Buddha，覺悟者）。爲了我的利益，您給予了我如此美好的教誨，我將接受並如法遵行。爲了回報您這番良言，我願意獻上五個富饒的地區，請您接受。還有一百名奴僕，五百匹駿馬，以及十輛配有良馬的戰車。我的導師，您是利益的指引者。此外，我應該做什麼，請您指示，今後也請您繼續關照我。』 帝釋天（Indra）說：『我不需要五個富饒的地區等等。國王應該知道我是眾神之王。對有益之言的供養，就是按照教誨去實踐。這是今生財富和名聲的基礎。』
【English Translation】 'Like a madman wandering around, roaming in the city; vomiting, yet unaware that dogs will lick it; lying senseless on the roadside; being drunk and even despising parents and masters of property; fighting each other, and so on, these faults are all contained in this bottle. If one is attached to it, even a family that was once a source of wealth will become lower and lower, eventually declining. Those with wealth and noble lineage will also head towards ruin. These evils are hidden in this bottle. Suddenly crying, unable to determine whether to laugh or speak; like being possessed by a demon, eyes filled with tears; destined to be slandered and despised. These declines of the mind are all present in this bottle. And so on. Being addicted to alcohol brings suffering, like a sinful mother, omens manifest. It is no different from the path of quarreling, buy this unbearable darkness of the mind. And so on. Even though alcohol is such a bad thing, it is praised as a god in the world. Those who do not like virtue strive to buy this alcohol. If one indulges in it, one will become evil. With extreme fear, beings will fall into hell. Who wants to see the realm of animals and the impoverished realm of hungry ghosts? And so on. Morality declines, and bad reputation becomes manifest. One becomes shameless, and wisdom becomes defiled. If one drinks it, those virtues will be lost. Therefore, O King, how can you drink this alcohol?' Hearing these words, the king's heart understood the faults of drinking alcohol, and he no longer craved and clung to drinking. Then he said to Indra (the lord of the gods in Buddhism): 'You are like loving parents, like a teacher who pleases with discipline, like a Buddha (the awakened one) who is skilled in truth and untruth. For my benefit, you have given me such wonderful teachings, which I will accept and practice accordingly. In return for your good words, I am willing to offer five prosperous regions, please accept them. Also, one hundred servants, five hundred horses, and ten chariots equipped with fine horses. My teacher, you are the guide to benefit. Furthermore, what should I do, please instruct me, and in the future, please continue to watch over me with your compassionate eyes.' Indra said: 'I do not need the five prosperous regions and so on. The king should know that I am the lord of the gods. The offering for beneficial words is to practice according to the teachings. This is the foundation of wealth and fame in this life.'
ང་། སྐྱེ་བ་སླད་མར་བདེ་བ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར། ཆང་ལ་ཆགས་པ་སྤོངས་ལ་ཆོས་བཞིན་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་རྒྱལ་བློན་འབངས་སུ་བཅས་པས་ཆང་མི་འཐུང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱིས་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས་གཞན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པས་འདོད་པའི་ཁམས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བས་གང་བ་ལ་བལྟས་ནས། ཡུལ་ལུས་འཕགས་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཡན་ལག་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཟུང་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལྷའི་དྲང་སྲོང་དེས་ངན་སོང་ལ་གཞོལ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས། དེ་གཞལ་མེད་ཁང་ཞིག་ན་འདུག་པའི་མདུན་དུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་བབ་སྟེ། ཉི་མ་ལྟར་འབར་བའི་འོད་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ 15-2-187a ནས། རྒྱལ་པོ་དེས། དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ལངས་ཏེ་གུས་པར་སྨྲས་པ། ཉི་མ་ལྟར་མཛེས་ཤིང་གསལ་བའི་གཟུགས་ཅན་ཁྱོད་སུ་ཞིག །དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷའི་དྲང་སྲོང་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་བ་དང་། རྐང་པ་བཀྲུས་པས་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་མཐུ་ཆེ་སྟེ་འདི་ཅེས་ཐོབ་པར་སྨྲོས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བསམ་གཏན་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་དང་། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་རབ་བསྡམས་ཤིང་། །སྲིད་པ་གཞན་ལའང་གོམས་བྱས་པ། །དེ་འབྲས་གྲུབ་པ་ཡིན་འདྲའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི་བདེན་ནམ། ཚངས་པས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདེན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་འདི་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་བགྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚངས་པས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་འདི་རབ་ཏུ་གསལ་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་ཚད་མ་དང་། ཡིད་གཅུགས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པ་དང་། བརྟག་པའི་རིམ་པས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱར་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། ཉི་ཟླ་སྐར་མས་བརྒྱན་པའི་ནམ་མཁའ་དང་། །དུད་འགྲོ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པ་མང་པོ་འདིས། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྣང་། །འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་བློ་ངན་ཁྱོད་མ་བསྐྱེད། །གཞན་ཡང་བསམ་གཏན་ཅན་གྱིས་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་པ་ཡོད་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྗེས་སུ་དཔག་གོ། རང་གི་བློ་ལ་བརྟགས་ན་ཡང་། སྔ་མའི་བློ་ལ་ཕྱི་མའི་བློ་འགྲུབ་པས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་ 15-2-187b པར་མངོན་ནོ། །མངལ་ན་འདུག་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་བློ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཚ
【現代漢語翻譯】 我，爲了來世獲得安樂，請斷除對酒的貪戀，如法行事！』說完，隨即隱沒不見。此後，國王、大臣和百姓都戒了酒。 又，往昔之時，當世尊還是菩薩的時候，因為習慣於禪定，便轉生到色界天，獲得了極大的禪定之樂，但由於習慣於慈悲心，想要利益他人，看到欲界充滿了痛苦和不悅。當時，瞻部洲的國王名叫贍波達（梵文：दान्ताङ्ग，Dāntāṅga，調伏肢），被惡知識所控制，持有來世和業果不存在的邪見，背離正法。大菩薩，那位天上的仙人，憐憫那些墮入惡道的眾生，於是從色界天降臨到國王所居住的宮殿前，身放如太陽般的光芒。 國王看到后，起身恭敬地說道：『您是誰？擁有如太陽般美麗光輝的身軀。』 仙人回答說：『我是色界天的仙人。』 國王高興地說：『很好！』並供養了供品，洗凈了他的雙腳，以示尊敬，然後問道：『尊者，您的神通廣大，請告訴我這是怎麼得到的？』 菩薩回答說：『禪定、戒律無垢染，諸根調伏極善妙，于諸有為勤修習，似此方能獲其果。』 國王問道：『說有來世，是真的嗎？』 仙人回答說：『大王，確實有來世。』 國王問道：『尊者，我該如何相信呢？』 菩薩回答說：『大王，這非常明顯，可以通過現量等正理，以及令人信服的言辭和考察的步驟來相信。』於是說道：『日月星辰飾虛空，旁生考察種類多，來世宛如現量見，汝勿生疑莫邪思。』 『此外，禪定者能夠回憶起前世，因此可以推斷出有來世。即使考察自己的心識，也能發現前念產生后念，因此可以證明有來世。』 『在母胎中的前一念識，就是緊隨其後的那一念識的因。
【English Translation】 I, in order to obtain happiness in the next life, please abandon your attachment to alcohol and act according to the Dharma!' Having said this, he immediately disappeared. From then on, the king, ministers, and subjects all stopped drinking alcohol. Furthermore, in the past, when the Bhagavan was still a Bodhisattva, because he was accustomed to meditation, he was born in the Brahma realm and obtained great bliss of meditation. However, due to his habit of compassion and wanting to benefit others, he looked upon the desire realm, which was filled with suffering and displeasure. At that time, a king in Jambudvipa named Dāntāṅga (梵文：दान्ताङ्ग，Dāntāṅga，Taming Limbs), was controlled by an evil friend and held the view that there was no afterlife or karmic result, turning his back on the practice of Dharma. The great Bodhisattva, that heavenly hermit, felt compassion for those sentient beings who were heading towards the lower realms. Therefore, he descended from the Brahma realm to the front of the palace where the king was residing, radiating light like the sun. Upon seeing this, the king stood up and respectfully said, 'Who are you? Possessing a body as beautiful and radiant as the sun.' The hermit replied, 'I am a hermit from the Brahma realm.' The king happily said, 'Very good!' and offered offerings, washed his feet, showing respect, and then asked, 'Venerable one, your miraculous powers are great, please tell me how you obtained this?' The Bodhisattva replied, 'Meditation, discipline without stain, The senses are well restrained, Practicing diligently in all existence, It seems that this is how one obtains the result.' The king asked, 'Is it true what they say about the existence of an afterlife?' The hermit replied, 'Great King, it is true that there is an afterlife.' The king asked, 'Venerable one, how can I believe this?' The Bodhisattva replied, 'Great King, this is very clear. It can be believed through valid reasoning such as direct perception, as well as convincing words and the process of examination.' Then he said, 'The sun, moon, and stars adorn the sky, The various forms of animals are observed, The afterlife appears as if directly perceived, Do not give rise to doubt or evil thoughts.' 'Furthermore, meditators can remember their past lives, therefore, the afterlife can be inferred. Even if one examines one's own mind, one can discover that the subsequent thought arises from the previous thought, therefore, it can be proven that there is an afterlife.' 'The previous thought in the womb is the cause of the immediately following thought.'
ེ་སྔོན་མའི་བློའོ། །ཤེས་བྱ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བློ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་བས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་བཅས་པའི་བློ་ལས་ཡུལ་ཡོད་ཅིང་། མིག་སོགས་ཙམ་ཞིག་བློ་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཚེ་འདི་ཁོ་ནར་བྱུང་བ་ཙམ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བློ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་ཡང་ཡོད་དོ། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། ཕ་མའི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་དག་ཚེ་རབས་སྔ་མ་རྣམས་སུ་གོམས་པའི་ཤུགས་ཆེ་ཆུང་ཡིན་གྱི་བློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་མིན་ནོ། །བློ་མཐུ་མི་གསལ་ཞིང་དབང་པོ་བླུན་པ་རྣམས་ཀྱང་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་སུས་ཀྱང་མ་བསྟན་པར་ནུ་ཞོ་འཐུང་བ་དང་། ཁ་ཟས་ལ་རྩོལ་བ་དེ་དག་ཀྱང་སྲིད་པ་གཞན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པར་མངོན་ནོ། །གང་དང་ཅིའི་ལས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཡོད་པས། སྔར་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིས་སུ་གསལ་པོར་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དག་གིས། ཇི་ལྟར་པདྨ་རྣམས་འབྱེད་པ་དང་འཛུམ་པ་དག་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་གོམས་པ་ལས་གྱུར་པ་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟར། ནུ་ཞོ་འཐུང་བ་དག་ཀྱང་ཚེ་རབས་སྔ་མའི་གོམས་པ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་སྙམ་ན། དུས་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་ཁྱད་ཡོད་པ་དང་། འབད་པ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་ཁྱད་ཡོད་པས་པདྨ་དང་མི་མཚུངས་ཏེ། པདྨ་འབྱེད་འཛུམ་ཉི་མ་ཤར་བའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་ངེས་པ་ཡོད་ལ། ནུ་ཞོ་འཐུང་བར་རྩོལ་བ་ནི་བློའི་འདུན་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཕྱིའི་དུས་ལ་ངེས་པ་ 15-2-188a མེད་པ་དང་། པདྨ་ལ་ནི་འབད་པའི་རྩོལ་བ་མེད་དེ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ནུ་ཞོ་འཐུང་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རྩོལ་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་རྒྱལ་པོ་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལོག་ལྟ་ལ་བློ་ཞེན་ཆེ་ཞིང་སྡིག་ཆེ་བས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པའི་གཏམ་དེས་ཉམས་མི་བདེ་ནས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཞེས་པ་གལ་ཏེ་བྱིས་པ་བསྡིགས་ཚུལ་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པར། འདི་ནི་བདག་གི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བར་ཁྱོད་སེམས་ན། འོ་ན་དེ་རིང་གསེར་སྲང་ལྔ་བརྒྱ་ང་ལ་བྱིན་དང་། དེའི་སྐྱིན་པོ་གསེར་སྲང་སྟོང་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྦྱིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་ནོར་འབྱོར་བར་འདོད་པས་བུ་ལོན་གཏོང་བ་དེ་ནི་བདག་ཉིད་ངན་ཞིང་བརྐམས་པ་མི་མཁས་པ་ལེ་ལོ་ཅན་ལ་ནོར་མི་གཏོང་སྟེ་བཏང་ན་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་རིགས་བཙུན་པ་ནོར་སྤེལ་བ་ལ་མཁས་པ། རབ་ཏུ་དབུལ་ཡང་བུ་ལོན་འཇལ་བར་བྱེད་པ་ལ་བཏང་ན་ནོར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གཞན་ལ་བུ་ལོན་མཇལ་བའི་ཚིག་གིས། ལྟ་བ་ངན་པ་ཅན་ཁྱོད་ལ་ནོར་བཏང་ཡང་དོན་མེད་དེ། ལྟ་
【現代漢語翻譯】 是前世的智慧啊！ 認知事物稱為智慧，因此，相較於有生有滅的智慧，存在著客體；眼睛等僅僅是智慧的一部分，因此不僅限於今生，這樣的智慧在來世也存在。人們的戒律和信仰等差異，與父母的習性不符，這些都是前世習慣的力量大小所致，並非突然發生的。智慧不清晰、感官遲鈍的人，在出生后未被任何人教導就吮吸乳汁、努力進食，這些也明顯是習慣於其他存在的結果。由於習慣於什麼和做什麼而變得聰明，就像先前習慣的力量在後來清晰地實現一樣。那些不相信來世存在的人，就像不希望蓮花的開放和閉合是前世習慣的結果一樣，為什麼認為吮吸乳汁不是前世習慣的結果呢？因為存在時間確定與不確定的差異，以及努力合理與不合理的差異，所以不能與蓮花相比。蓮花的開放和閉合依賴於太陽升起的因素，時間是確定的；而努力吮吸乳汁依賴於智慧的意願，所以外部時間是不確定的。蓮花沒有努力的行動，因為它沒有心識；而吮吸乳汁是心識努力的結果。因此，不能證明這兩者在所有方面都相同。所以，國王如果認真考察，來世是可能存在的。 之後，國王因邪見而心生執念，罪孽深重，聽到來世存在的話語後感到不悅，說道：『唉！大仙，如果所謂來世不是恐嚇孩子的手段，而是你認為我應該相信的，那麼今天給我五百金幣，我會在來世償還一千金幣的債務。』 菩提薩埵說道：『暫時，想要獲得財富而放債，那是自身惡劣、貪婪、不聰明、懶惰的人，不要把財富借給他們，如果借了就會耗盡。如果借給那些知羞恥、出身高貴、擅長增殖財富、即使非常貧窮也會償還債務的人，財富就會增長。』 用在來世償還債務的話語來說，即使把財富借給你這種持有邪見的人也是沒有意義的，因為你的見解是錯誤的。
【English Translation】 It is the wisdom of previous lives! Knowing things is called wisdom. Therefore, compared to wisdom with birth and death, there is an object. Eyes and so on are only part of wisdom, so it is not limited to this life alone. Such wisdom also exists in the afterlife. The differences in people's discipline and faith, which are inconsistent with the habits of their parents, are due to the strength of habits from previous lives, not something that happens suddenly. Those with unclear wisdom and dull senses, who suckle milk and strive to eat food without being taught by anyone immediately after birth, are also clearly the result of being accustomed to other existences. Because of being accustomed to what and what work, one becomes wise, just as the power of previous habits clearly manifests later. Those who do not believe in the existence of the afterlife, just as they do not want the opening and closing of lotuses to be the result of previous life habits, why do they think that sucking milk is not the result of previous life habits? Because there is a difference between definite and indefinite time, and a difference between reasonable and unreasonable effort, it cannot be compared to lotuses. The opening and closing of lotuses depends on the factor of the sun rising, and the time is definite; while striving to suck milk depends on the desire of wisdom, so the external time is indefinite. Lotuses do not have the effort of action because they have no consciousness; while sucking milk is the result of the effort of consciousness. Therefore, it cannot be proven that these two are the same in all aspects. Therefore, if the king examines carefully, the afterlife may exist. After that, the king, being obsessed with wrong views and having heavy sins, felt uncomfortable hearing the words about the existence of the afterlife and said, 'Alas! Great sage, if the so-called afterlife is not a means of scaring children, but you think I should believe it, then give me five hundred gold coins today, and I will repay a thousand gold coins in debt in the afterlife.' The Bodhisattva said, 'For the time being, wanting to obtain wealth by lending money is for those who are bad, greedy, unwise, and lazy. Do not lend wealth to them, for if you do, it will be exhausted. If you lend to those who know shame, are of noble birth, are skilled in increasing wealth, and will repay debts even if they are very poor, wealth will increase.' In terms of repaying debts in the afterlife, it is meaningless to lend wealth to you who hold wrong views, because your views are wrong.
བ་ངན་པའི་རང་གི་ལས་ཀྱིས་དམྱལ་བར་ལྷུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཚེ་གསེར་སྲང་སྟོང་སུ་ཞིག་སྙེགས་ཞེས་དང་། དམྱལ་བར་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱང་ཞིབ་ཏུ་བརྗོད་པས། རྒྱལ་པོ་དེས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཏམ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཐོས་པས་ལོག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པ་དེ་བཏང་ 15-2-188b ནས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ཏེ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་ལྟ་ངན་གྱི་ལམ་དུ་སོང་བས་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐོས་པས་སྐྲག་སྟེ་བདག་གིས་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་མྱོང་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །གང་གིས་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བའི་ལམ་བཤད་དུ་གསོལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་གནས་ནས། གཞན་ཡང་དེ་ལ་བསྐུལ་ཏེ། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་སེར་སྣ་དང་ཚུལ་འཆལ་སོགས་ཆོས་མིན་སྤོངས་ལ། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པས་དབང་པོ་བསྡམས་པར་གྱིས་དང་། བསོད་ནམས་བསགས་པའི་མཐུས་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོ་བར་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་མང་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གདམས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་ནས། སྦྱིན་པ་དང་སྡོམས་པ་སོགས་བསོད་ནམས་ལ་རབ་ཏུ་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生王子妙賢 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་སྲས་ཀ་ཤི་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུས། ལང་ཚོ་དང་པོའི་དུས་སུ་ཡང་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་སོགས་འདོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སེམས་མི་འཕྲོ་ཞིང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་བྱ་བ་དོར་ཏེ་ནགས་སུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིང་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ། །དེ་དུས་གཅིག་ན་བསམ་གཏན་ལས་ལངས་ཏེ་ནགས་ཀྱི་ཚལ་དུ་རྒྱུ་བ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་མངའ་བའི་མིའམ་ཅི་མོ་ཞིག་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། ། 15-2-189a མིའམ་ཅི་མོ་དེས་ཀྱང་དེ་མཐོང་བས་གཟུགས་བཟང་པོས་ཡིད་འཕྲོགས་ནས་དེའི་མདུན་དུ་ཕེབ་པར་སྨྲ་ཞིང་། བདག་གི་གྲོགས་མོ་མིའམ་ཅི་མོ་ཞིག་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེངས་པར་བྱེད་པ་དེས་ཁྱོད་མཐོང་ནས་རྟག་ཏུ་ཆགས་པའི་གདུང་བ་ཁོ་ནར་གྱུར་པ་དེས་བདག་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་མངགས་པ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་དགའ་བར་བྱ་འོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཅི་མིའམ་ཅི་མོ་དེ་ཁྱོད་བས་ན་ཚོད་ལྷག་གམ་དེས་ལྷག་ཅེས་ཟེར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གསུངས་པ། འདི་ལྟར་ན་ཚོད་ནི་ཡུད་ཀྱིས་འགྱུར་བ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱང་ན་ཚོད་འདའ་ཞིང་འཇུག་སྟེ། མིའམ་ཅི་མོ་དེ་ཡང་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །ལུས་ནི་མི་གཙང་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་པས་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་མང་པོ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པས། དེའི་
【現代漢語翻譯】 當惡人因自身惡業墮入地獄，遭受痛苦時，誰會去追求那千兩黃金呢？詳細描述了墮入地獄的種種痛苦。國王聽聞地獄眾生的恐怖景象后，放棄了對邪見的執著，相信有來世存在。他向那位偉大的仙人頂禮，說道：『我誤入了邪見之路，聽聞地獄的痛苦，我感到恐懼，心想自己何時會遭受那樣的痛苦呢？請您告訴我，如何才能不墮入惡道。』菩薩說道：『你應該安住于正見，並勸導他人也這樣做。以慈悲心，捨棄慳吝和破戒等非法行為，安住于佈施和持戒，守護根門。憑藉積累的福德，你將不會墮入惡道，而是享受諸天之樂。』說完，菩薩便消失了。國王及其眷屬都皈依了正見，並積極行持佈施和持戒等善行。 再說，往昔世尊曾是梵施國王之子，名為卡西美（Kashi, 美麗的） 。他因前世的智慧，在年少時就不為女色所動，視王位如敝屣，放棄了王位繼承權，隱居於森林中禪修。一次，他從禪定中起身，在森林中漫步，看到了一位擁有絕妙美貌的緊那羅女（Kimnara, 非人，人頭鳥身）。 那位緊那羅女也看到了他，被他英俊的外貌所吸引，於是上前說道：『我有一位朋友，也是緊那羅女，她的美貌甚至讓天神都感到羞愧。她見到你之後，就一直被愛慕之情所折磨，所以派我來見你。你應該讓她高興。』菩薩問道：『那位緊那羅女比你更年輕嗎？』菩薩說道：『年齡是不斷變化的，你也會衰老，更何況是那位緊那羅女呢？你聽著，身體是不凈的機器，執著於它會帶來各種痛苦。』等等，以此來開示她。
【English Translation】 When an evil person falls into hell due to their own bad karma and suffers, who would pursue a thousand gold coins? The various sufferings of being born in hell are described in detail. When the king heard the terrifying stories of hell beings, he abandoned his attachment to wrong views and came to believe in the existence of the afterlife. He prostrated to that great ascetic and said, 'I have gone astray on the path of wrong views. Hearing of the suffering of hell, I am afraid, and I wonder when I will experience such suffering. Please tell me the path by which one will not fall into the lower realms.' The Bodhisattva said, 'You should abide in right view and encourage others to do so as well. With compassion, abandon miserliness and immoral conduct, and abide in generosity and moral discipline, guarding your senses. By the power of accumulating merit, you will not go to the lower realms, but will experience many joys of the heavens.' Having advised him, he immediately disappeared. The king and his retinue entered into right view and became very diligent in meritorious deeds such as generosity and moral discipline. Furthermore, in a previous life, the Blessed One himself was the son of King Brahma-given, named Kashi the Beautiful (Kashi, Beautiful). Due to the power of wisdom from previous lives, even in his youth, he was not distracted by the objects of desire such as women, and he regarded kingship as a fault, abandoning the duties of the crown prince and dwelling in the forest, practicing meditation. Once, he arose from meditation and was walking in the forest grove when he saw a Kinnari (Kimnara, a mythical creature, half-human and half-bird) who possessed supreme beauty. The Kinnari also saw him and, captivated by his handsome appearance, approached him and said, 'I have a friend, also a Kinnari, whose greatness of beauty and youth makes even the gods shy. Having seen you, she has been constantly tormented by longing, and she has sent me to you. You should make her happy.' The Bodhisattva said, 'Is that Kinnari younger than you?' The Bodhisattva said, 'In this way, age changes in an instant; you too are passing through youth, let alone that Kinnari. Listen, the body is an impure machine, and attachment to it causes many kinds of suffering,' and so on, showing her the way.
འདོད་པའི་མེ་ཞི་ནས་བསམ་གཏན་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྤྱིལ་བུར་ཞུགས་པར་གྱུར་ཅིང་། དེ་ལྟར་མིའམ་ཅི་མོ་མཆོག་ཏུ་མཛེས་མས་ཀྱང་དཀའ་ཐུབ་ཤིགས་པར་མ་གྱུར་པ། ཕྱིས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན། གར་མཁན་གྱི་བུ་མོ་ཨུཏྤལ་ཞེས་བྱ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདུན་དུ་གར་དང་གླུ་རྣམས་བྱས་པ་ལ་སྟོན་པས་ཆོས་བསྟན་པས་ལང་ཚོའི་རྒྱགས་པ་བསལ་བར་བྱས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་མཛད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་སུ་འཁྲུངས་ཤིང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། སྦྱིན་སྲེག་སོགས་ཀྱི་ལས་ལ་བརྩོན་ 15-2-189b པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་དེས་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྲུལ་དང་། ཕུག་རོན་དང་། ཁྭ་དང་རི་དྭགས་ཏེ་གྲོགས་པོ་བཞི་དེའི་མདུན་དུ་འདུས་ཤིང་སློབ་མ་ལྟར་འདུག་གོ། དེར་རི་དྭགས་དེས་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་འཇིགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་གཞན་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཁྭས་སྨྲས་པ། བཀྲེས་པ་ལས་ཆེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་མ་མཐོང་བས་འདི་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཐབས་གསུངས་ཤིག །སྦྲུལ་ནག་པོས་སྨྲས་པ། ཁྲོ་བའི་མེ་འདིས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་སྲེག་པས་འདི་ཞི་བའི་ཐབས་ཅི་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཕུག་རོན་ན་རེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེས་གདུང་བ་ལ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཆུ་བསིལ་སོགས་ཅིས་ཀྱང་ཞི་བར་མི་ནུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ལ། འདིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཐབས་གསུངས་ཤིག །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་འདི་བཞི་པོའི་རྩ་བ་ནི་མ་རིག་པ་སྟེ། མ་རིག་པ་འགགས་ན་འདུ་བྱེད་སོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་མཐའ་དག་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་ཅན་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་ཆད་པར་འགྱུར། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཞི་བར་འདོད་ན་སྲོག་གཅོད་རྐུ་དང་མི་ཚངས་སྤྱོད་དང་རྫུན་སོགས་སྤངས་ཏེ་དབང་པོ་ཐུལ་བར་བྱས་ན་སྐྱེ་བའི་ལྗོན་ཤིང་རྩད་ནས་འདོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏེ་སོ་སོའི་གནས་སུ་དྲང་སྲོང་ཐུབ་པའི་གདམས་ངག་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་ལ་མི་འཚེ་བ་སོགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལྡན་པས་གནས་སོ། ། 15-2-190a དེ་དག་ཚེ་འཕོས་པའི་རྗེས་སུ་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་ནས་ཞི་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ལ་གནས་པ་དག་གི་བདེན་པའི་ཚིག་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་སྐར་མ་རྒྱུ་བ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔྱད་དང་། གློ་བུར་བའི་ལྟས་དང་མཚན་མ་དང་། དུས་དང་དུས་མིན་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་། ཉ་དང་ཆུའི་ཁ་དོག་སོགས་རྒྱ་མཚོའི་དཔྱད་དང་། ས་ཡི་བྱེ་བྲག་དང་། བྱ་ད
【現代漢語翻譯】 慾望之火熄滅，進入禪定。（菩薩）進入自己的茅屋。如此，即使是最美麗的妙音天女也未能使他的苦行失敗。後來，當薄伽梵成佛時，歌舞女烏 উৎপল (藏文), उत्पल (梵文天城體), utpala (梵文羅馬擬音), 蓮花 (漢語字面意思) 在薄伽梵面前表演歌舞，導師向她開示佛法，消除了她的青春傲慢，使她獲得了阿羅漢的果位。 又，在過去世，薄伽梵自己出生於婆羅門種姓，精通所有論典，受到所有從事火供等事業的人的尊敬。他看到了家庭的過患，於是進入苦行林。憑藉慈愛的力量，蛇、鴿子、烏鴉和鹿這四個朋友聚集在他面前，像弟子一樣坐著。其中，鹿說：『大仙，我從未見過比恐懼更痛苦的事。』烏鴉說：『我從未見過比飢餓更大的痛苦，請您開示從飢餓中解脫的方法。』黑蛇說：『憤怒之火焚燒自己和他人，請問有什麼方法可以平息它？』鴿子說：『慾望之火的折磨，即使是月亮和涼水也無法平息，這是極大的痛苦，請您開示如何才能不被它征服？』菩薩回答說：『這四種痛苦的根源是無明。無明止息，則行等乃至一切痛苦之蘊都將止息。』他們問道：『如何才能斷絕這以痛苦為根源的生命？』他回答說：『如果想要寂滅，就應斷絕殺生、偷盜、邪淫和妄語等，調伏諸根，這樣就能從根拔起生命的樹木。』他們都說『善哉』，然後各自回到自己的住所，按照仙人的教誨，奉行不害眾生等的苦行。 他們去世后，獲得了人身，並證得了寂滅的果位。 具有戒律、安住于佛法的人，其真語必將成就。過去，薄伽梵自己精通星相、方隅之學、突發徵兆、相術、時與非時之別、魚類和水色等海洋之學、土地之別、鳥類等。
【English Translation】 The fire of desire subsided, and he entered into meditation. The Bodhisattva entered his own hut. Thus, even the supremely beautiful goddess of music, did not cause his asceticism to fail. Later, when the Bhagavan became enlightened, the dancing girl Utpala (藏文), उत्पल (梵文天城體), utpala (梵文羅馬擬音), Lotus (漢語字面意思) performed dances and songs before the Bhagavan, and the Teacher taught her the Dharma, dispelling her pride of youth, and she attained the fruit of an Arhat. Moreover, in a previous life, the Bhagavan himself was born into a Brahmin family, mastered all the scriptures, and was revered by all who engaged in fire offerings and other activities. He saw the faults of household life and went to the forest of asceticism. Through the power of loving-kindness, four friends—a snake, a pigeon, a crow, and a deer—gathered before him, sitting like disciples. Among them, the deer said, 'Great ascetic, I have not seen suffering greater than fear.' The crow said, 'I have not seen suffering greater than hunger; please teach us a method to be liberated from hunger.' The black snake said, 'The fire of anger burns both oneself and others; what is the method to pacify it?' The pigeon said, 'The torment of the fire of desire, even the moon and cool water cannot quell; this is great suffering. Please teach us a method to not be overcome by it.' The Bodhisattva replied, 'The root of these four sufferings is ignorance. When ignorance ceases, then actions and all aggregates of suffering will cease.' They asked, 'How can this life, which has suffering as its root, be cut off?' He replied, 'If you wish for peace, you should abandon killing, stealing, sexual misconduct, and lying, and subdue the senses. In this way, you can uproot the tree of life.' They all said 'Excellent,' and then returned to their respective dwellings, practicing asceticism such as non-harming of sentient beings, according to the instructions of the ascetic. After they passed away, they obtained human bodies and attained the state of peace. The truthful words of those who possess discipline and abide in the Dharma will surely be accomplished. In the past, the Bhagavan himself was skilled in astrology, the study of directions, sudden omens, signs, the distinction between times and non-times, the study of oceans including fish and water colors, the distinctions of lands, birds, etc.
ང་རི་དྭགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མས་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དཔྱད་ལ་མཁས་པ། ལེ་ལོ་དང་གཉིད་ཆུང་ཞིང་དྲན་ཤེས་དང་ལྡན་པ། ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ། བག་ཆེ་ལ་བརྟན་པ། གྲུ་དྲོངས་པ་དང་བཟློག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རྒྱ་མཚོའི་ཚོང་པ་རྣམས་འདོད་པའི་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་མིང་ལེགས་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ན་དེ་བཀྲ་ཤིས་ཤིང་དོན་འགྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་ཆེར་བྱེད་ཅིང་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དུས་ཤིག་ན་ཡུལ་བྷ་ཏུ་ཀཙྪ་ནས་ཚོང་པ་གསེར་གྱི་གླིང་དུ་འདོང་ཞིང་དོན་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཞིག་གིས་དེ་ལ་དེད་དཔོན་བྱེད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། བདག་རྒས་པས་བགྲོད་མི་ནུས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ལ་བགྱི་བ་གཞན་མེད་མོད། ཁྱེད་གྲུར་ཞུགས་ན་བཀྲ་ཤིས་ཤིང་དོན་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །དེས་དེ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་གྲུར་ཞུགས་པས་ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་གདོན་མི་ཟ་བར་དོན་གྲུབ་བོ་ 15-2-190b སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མཐར་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཉའི་རིགས་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་རྒྱུ་བ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་ཅིང་ཆུ་རླབས་སྒྲ་དང་བཅས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བ། རིན་པོ་ཆེ་དང་སའི་ཁ་དོག་གི་ཁྱད་པར་མང་པོས་མདོག་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པ། དབུ་བའི་ཕྲེང་བས་མཛེས་པ། ལྷ་མིན་དང་ཀླུ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་གནས་གཏིང་དཔག་མེད་པའི་རྒྱ་མཚོ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་ལས། རེ་ཞིག་ན་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ང་ཆེན་པོ་ལངས་པས་སྤྲིན་བསྡུས་ཏེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་མེད་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱ་མཚོ་ལ་ཡང་རླབས་འཁྲུགས་པས་སྒྲ་ཆེན་པོ་བྱུང་། སྤྲིན་ནག་པོ་ལས་གློག་འབྱིན་ཞིང་འབྲུག་གི་སྒྲ་གྲགས་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཉི་མ་ནུབ་ཏུ་ཉེ་པའི་ཚེ། ཆར་དྲག་པོ་དང་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་འདྲེས་པས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་སྐྲག་སྟེ། ལྷ་སོགས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ང་དང་ཆུའི་ཤུགས་ཀྱིས་བདས་པས་ཉིན་ཞག་དུ་མར་ཆུའི་འགྲམ་མི་མཐོང་ཞིང་། རྒྱ་མཚོའི་མཚན་མ་ཇི་འདོད་པ་མ་མཐོང་བར་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཤ་སྟག་མཐོང་བས་སེམས་འཇིགས་ཤིང་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་དུ་གྱུར་པ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་ཁྱེད་ཅག་ཞུམ་ཞིང་མྱ་ངན་བྱས་པས་མི་ཕན་གྱིས། ཐབས་མཁས་པ་ལ་བསྟེན་ན་རབ་ཏུ་དཀའ་ཡང་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སེམས་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་གྱིས་ཤེས་སྤྲོ་བསྲིངས་ནས། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་མཐོང་དུ་རེ་བས་བལྟས་པས། མིའི་གཟུགས་འདྲ་བ་དངུལ་གྱི་ཡ་ལད་གྱོན་པ་ཆུའི་ནང་དུ་བྱིང་ནས་ཕང་སྟེང་དུ་འཇུག་པ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཅི་ཞེས་དེད་དཔོན་ལ་དྲིས་པ་དང་། འདི་ནི་མི་མ་ཡིན་གྱི་ཉ་མི་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གྱིས། 15-2-191a
【現代漢語翻譯】 我精通通過觀察鳥類等跡象來判斷海洋的情況，我勤奮且睡眠很少，記憶力強，能忍受寒冷和炎熱等痛苦，舉止穩重，精通船隻漂浮和傾覆的處理方法，能幫助海上商人到達他們想去的地方。我轉世為名為『善能度彼岸』(名稱含義)的人，因為吉祥、成就和圓滿，商人們非常尊敬我，祈禱我之後才出海。一次，從巴圖卡恰(地名)來了一些商人，他們想去黃金島(地名)做生意並取得成功，他們請求我做他們的船長。我說：『我已經老了，不能去了。』他們說：『你沒有其他事情可做，只要你上船，我們就會祈禱吉祥和成功。』我因為憐憫他們，就上了一條大船，進入了大海，商人們認為這樣一定能成功，不會遇到任何不幸。 之後，船逐漸駛入大海，各種各樣的魚在水中游動，風吹動著海浪，發出巨大的聲音，各種珍寶和泥土的顏色使得海水呈現出不同的色彩，海面被浪花裝點得很美麗，我們進入了非天（阿修羅）和龍族居住的深不可測的大海。一段時間后，在下午的時候，颳起了大風，烏雲密佈，遮蔽了陽光，海面上波濤洶涌，發出巨大的聲響。烏雲中閃電交加，雷聲轟鳴，漸漸地，太陽快要落山了，暴雨和海浪交織在一起，形成了巨大的恐懼，商人們都嚇壞了，開始向神靈祈禱。我和船隻被風和水推動著，很多天都看不到海岸線，只能看到以前從未見過的海洋景象，心中充滿了恐懼，不知道該怎麼辦。這時，船長說：『你們的沮喪和悲傷沒有任何用處，依靠巧妙的方法，即使是非常困難的事情也能輕易解決，所以要保持冷靜。』他鼓勵大家，並伸長脖子，希望能看到海岸線。這時，他看到一個像人一樣的生物，穿著銀色的盔甲，在水中沉浮。商人們問船長那是什麼。船長回答說：『這是一個非人類的魚人。』
【English Translation】 I am skilled in judging the conditions of the ocean by observing signs such as birds, I am diligent and sleep little, have a strong memory, can endure suffering such as cold and heat, am steady in demeanor, and am skilled in handling the floating and capsizing of ships, enabling sea merchants to reach their desired destinations. I was born as someone named 'Well Able to Cross Over' (name meaning), and because of auspiciousness, accomplishment, and perfection, the merchants greatly respected me, and only after praying to me would they set out to sea. Once, some merchants from Bhatukaccha (place name) who wanted to go to the Isle of Gold (place name) to do business and achieve success requested me to be their captain. I said, 'I am old and cannot go.' They said, 'You have nothing else to do, and if you board the ship, we will pray for auspiciousness and success.' Out of compassion for them, I boarded a large ship and entered the ocean, and the merchants believed that in this way they would surely succeed and encounter no misfortune. After that, the ship gradually entered the great ocean, where various kinds of fish swam, the wind stirred the waves, producing great sounds, and various jewels and soil colors made the seawater appear in different hues, the surface of the sea was adorned with rows of whitecaps, and we entered the unfathomable ocean inhabited by Asuras (non-gods) and great Nagas (dragons). After some time, in the afternoon, a great wind arose, gathering clouds and obscuring the sunlight, and the waves on the sea surged, producing a great noise. Lightning flashed and thunder roared from the dark clouds, and gradually, as the sun approached setting, heavy rain and sea waves mingled together, creating great fear, and the merchants were frightened and began to pray to the gods. I and the ship were driven by the wind and water, and for many days we could not see the coastline, and we only saw ocean scenes that we had never seen before, and our hearts were filled with fear, not knowing what to do. At this time, the captain said, 'Your frustration and sorrow are of no use, relying on skillful methods, even very difficult things can be easily solved, so remain calm.' He encouraged everyone and stretched his neck, hoping to see the coastline. Then, he saw a creature resembling a human, wearing silver armor, sinking and floating in the water. The merchants asked the captain what that was. The captain replied, 'This is a non-human fish-man.'
འདི་དག་གིས་མ་འཇིགས་ཤིག །འོན་ཀྱང་བདག་ཅག་རྣམས་ཕར་ཚུར་གྱི་ཡུལ་གཉིས་ཀ་ལས་རིང་དུ་ཐལ་ནས། རྒྱ་མཚོ་སྤུ་གྲིའི་ཕྲེང་བར་སོན་པས་འདི་ལས་བཟློག་པར་འབོད་ཅིག །དེ་དག་གིས་འབད་ཀྱང་། ཆུ་རྟག་ཏུ་འབབ་པ་དང་ང་རྟོག་ནུབ་ནས་ལངས་པས་གྲུ་མགྱོགས་པར་སོང་སྟེ་བཟློག་མ་ནུས་སོ། །དེར་མཐར་གྱིས་ཁྱེར་བས་དངུལ་གྱི་མདོག་ལྟ་བུའི་ཆུ་དཀར་པོ་དབུ་ཕྲེང་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་དེ་མཐོང་ནས། དེད་དཔོན་ལ་དྲིས་པ་དང་། འདི་ནི་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོའི་ཞོ་ཕྲེང་གི་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་ཅག་རིང་དུ་ཆུས་ཁྱེར་བས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་སྟེ། འདི་ལས་ཐལ་ཏེ་འགྲོ་མི་རུང་ངོ་། །ཚོང་པ་རྣམས་ན་རེ། གྲུ་བོ་ཆེ་རབ་ཏུ་མགྱོགས་པ་དང་། རླུང་ཡང་དྲག་པས་གྲུ་དལ་བུས་བཏང་ཡང་མི་ནུས་ན་སླར་ལོག་པར་ག་ལ་ནུས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱ་མཚོ་དེ་འདས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་གཞན་བས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་འཁྲུགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ལྟ་བུ་དང་། ཆུའི་མདོག་མེ་འབར་བ་འདྲ་བ་མཐོང་ནས། དེད་དཔོན་ལ་དྲིས་པ་དང་། འདི་ནི་རྒྱ་མཚོ་མེ་ཡི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལས་བཟློག་ནུས་ན་ལེགས་ཞེས་དེའི་མིང་ཙམ་བསྟན་ནས་ཆུའི་ཁ་དོག་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་མ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལས་ཀྱང་ཐལ་ནས། རྒྱ་མཚོ་གཞན་རིན་པོ་ཆེ་སྦུར་མེད་དང་། ཨནྡ་རྙིལ་གྱི་མདོག་ཀྱང་འདྲ་ལ། རྩ་ཀུ་ཤ་སྨིན་པའི་མདོག་འདྲ་བ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། འདི་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཀུ་ཤའི་ཕྲེང་བ་ཅན་ཏེ། ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པའི་གླང་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བ་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་ཆུ་འབབ་པ་འདིས་བདག་ཅག་ 15-2-191b གི་དགའ་བ་ཉམས་པར་བྱེད་པས་སླར་བཟློག་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག །ཚོང་པ་དེ་དག་འབད་ཀྱང་གྲུ་བཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པར། རྒྱ་མཚོ་དེ་ལས་ཀྱང་ཐལ་ནས། ཆུའི་མདོག་བཻཌཱུཪྻ་ལྟ་བུ་སྔོན་པོའི་མདོག་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོ་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་ཚོང་པ་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་ནས་མི་དགའ་བའི་ཤུགས་རིང་ཕྱུངས་ཏེ་དལ་བུས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་རྒྱ་མཚོ་འདམ་བུའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ད་ནི་འདིར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་བཟློག་པར་དཀའ་ལ་ཕྱིར་མ་ལོག་ན་འཇིག་རྟེན་ཐ་མར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སྨྲས་པས། ཚོང་པ་དེ་དག་སེམས་ཞུམ་ལུས་ཀྱི་ཚིགས་ཤིག་ཤིག་པོར་གྱུར། ཤུགས་ནར་འབྱིན་ཅིང་འཁོད་དོ། །རྒྱ་མཚོ་དེ་ལས་ཀྱང་ཐལ་ནས་ཉི་མའི་འོད་ཀྱང་ཇེ་ཆུང་དུ་ནུབ་ལ་ཉེ་ཞིང་། རྒྱ་མཚོ་ནི་བླ་འོག་བསྒྱུར་བ་ལྟར་གྱུར་ཏེ་ཆུ་ཐམས་ཅད་མཐུར་དུ་གཅོང་རོང་ཆེན་པོའི་ནང་དུ་འབབ་པ་ལྟར་གྱུར་ལ། རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྒྲ་ཡང་། སེར་བ་དྲག་པོ་བབ་པ་དང་། སྨྱིག་ཚལ་མེས་བསྲེགས་པས་ཏོག་ཡར་གྱི་སྒྲ་ལྟ་བུར་སྒྲ་ཆེ་ཞིང་རབ་ཏུ་འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ཐོས་སོ། །དེར་ཚོང་པ་དག་འུར་ལངས་ཤིང་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བལྟས་ནས་བློ་རབ་ཏུ་བློང་བློང་པོར་ག
【現代漢語翻譯】 不要害怕這些。然而，我們已經遠遠地離開了兩個此岸和彼岸，進入了利刃之海，所以呼喚它返回。即使他們努力，水仍然不斷流動，我從昏迷中醒來，船快速行駛，無法返回。最終，被帶到那裡，他們看到了一片銀色般的白色海洋，戴著頭飾，然後問船長：『這被稱為乳海的酸奶之海，我們被水帶走太遠了，非常困難，不能越過它。』商人們說：『大船非常快，風也很強，即使我們慢慢地放船也無法做到，怎麼可能返回呢？』然後他們穿過了那片海洋，看到另一片海洋，海水的波浪洶涌，像金子的顏色，海水的顏色像燃燒的火焰，他們問船長：『這被稱為火焰之海，如果能返回就好了。』只是指出了它的名字，並沒有說明水變成那種顏色的原因。他們又穿過了那片海洋，看到另一片海洋，像無瑕的寶石和藍寶石的顏色，也像成熟的吉祥草的顏色，他們問道：『這被稱為吉祥草之海，像沒有鐵鉤的大象一樣難以忍受的水流，正在破壞我們的快樂，努力返回吧。』那些商人努力了，但無法使船返回，他們又穿過了那片海洋，看到一片像青金石一樣藍色的大海，他們問道。船長知道那些商人很痛苦，嘆了口氣，慢慢地說：『這被稱為蘆葦之海，現在已經越過了這裡，很難返回，如果不返回，世界就會終結。』說完，那些商人灰心喪氣，身體的關節嘎嘎作響，長長地嘆了口氣，坐了下來。他們又穿過了那片海洋，太陽的光芒越來越小，接近日落，海洋就像上下顛倒了一樣，所有的水都像流入一個巨大的深淵，海水的聲音也像猛烈的冰雹落下，或者竹林被火燒燬時發出的噼啪聲一樣，聲音巨大而令人恐懼。在那裡，商人們驚慌失措，四處張望，思緒一片混亂。 不要害怕這些。然而，我們已經遠遠地離開了兩個此岸和彼岸，進入了利刃之海，所以呼喚它返回。即使他們努力，水仍然不斷流動，我從昏迷中醒來，船快速行駛，無法返回。最終，被帶到那裡，他們看到了一片銀色般的白色海洋，戴著頭飾，然後問船長：『這被稱為乳海的酸奶之海，我們被水帶走太遠了，非常困難，不能越過它。』商人們說：『大船非常快，風也很強，即使我們慢慢地放船也無法做到，怎麼可能返回呢？』然後他們穿過了那片海洋，看到另一片海洋，海水的波浪洶涌，像金子的顏色，海水的顏色像燃燒的火焰，他們問船長：『這被稱為火焰之海，如果能返回就好了。』只是指出了它的名字，並沒有說明水變成那種顏色的原因。他們又穿過了那片海洋，看到另一片海洋，像無瑕的寶石和藍寶石的顏色，也像成熟的吉祥草的顏色，他們問道：『這被稱為吉祥草之海，像沒有鐵鉤的大象一樣難以忍受的水流，正在破壞我們的快樂，努力返回吧。』那些商人努力了，但無法使船返回，他們又穿過了那片海洋，看到一片像青金石一樣藍色的大海，他們問道。船長知道那些商人很痛苦，嘆了口氣，慢慢地說：『這被稱為蘆葦之海，現在已經越過了這裡，很難返回，如果不返回，世界就會終結。』說完，那些商人灰心喪氣，身體的關節嘎嘎作響，長長地嘆了口氣，坐了下來。他們又穿過了那片海洋，太陽的光芒越來越小，接近日落，海洋就像上下顛倒了一樣，所有的水都像流入一個巨大的深淵，海水的聲音也像猛烈的冰雹落下，或者竹林被火燒燬時發出的噼啪聲一樣，聲音巨大而令人恐懼。在那裡，商人們驚慌失措，四處張望，思緒一片混亂。
【English Translation】 Do not be afraid of these. However, we have gone far beyond both this shore and the other shore, and have entered the sea of razor blades, so call for it to return. Even though they tried, the water kept flowing, and I woke up from a coma, and the ship went quickly, unable to return. Eventually, being carried there, they saw a silver-like white ocean, wearing a headdress, and then asked the captain: 'This is called the ocean of yogurt of the milky sea, we have been carried too far by the water, it is very difficult, we cannot cross it.' The merchants said: 'The big ship is very fast, and the wind is also strong, even if we slowly release the ship, we cannot do it, how can we return?' Then they crossed that ocean, and saw another ocean, the waves of the sea were turbulent, like the color of gold, and the color of the water was like a burning flame, they asked the captain: 'This is called the sea of flames, it would be good if we could return.' Only pointed out its name, and did not explain the reason why the water turned that color. They crossed that ocean again, and saw another ocean, like flawless gems and the color of sapphires, also like the color of ripe kusha grass, they asked: 'This is called the sea of kusha grass, like an elephant without an iron hook, the unbearable water flow is destroying our joy, try to return.' Those merchants tried, but could not make the ship return, they crossed that ocean again, and saw a sea of blue like lapis lazuli, they asked. The captain knew that those merchants were in pain, sighed, and said slowly: 'This is called the sea of reeds, now that we have crossed here, it is difficult to return, and if we do not return, the world will end.' After saying that, those merchants were discouraged, the joints of their bodies creaked, they sighed deeply, and sat down. They crossed that ocean again, and the light of the sun became smaller and smaller, approaching sunset, the ocean was like being turned upside down, all the water was like flowing into a huge abyss, and the sound of the sea was also like a violent hailstorm falling, or the crackling sound of a bamboo forest being burned by fire, the sound was huge and terrifying. There, the merchants panicked, looked around, and their minds were in a state of confusion. Do not be afraid of these. However, we have gone far beyond both this shore and the other shore, and have entered the sea of razor blades, so call for it to return. Even though they tried, the water kept flowing, and I woke up from a coma, and the ship went quickly, unable to return. Eventually, being carried there, they saw a silver-like white ocean, wearing a headdress, and then asked the captain: 'This is called the ocean of yogurt of the milky sea, we have been carried too far by the water, it is very difficult, we cannot cross it.' The merchants said: 'The big ship is very fast, and the wind is also strong, even if we slowly release the ship, we cannot do it, how can we return?' Then they crossed that ocean, and saw another ocean, the waves of the sea were turbulent, like the color of gold, and the color of the water was like a burning flame, they asked the captain: 'This is called the sea of flames, it would be good if we could return.' Only pointed out its name, and did not explain the reason why the water turned that color. They crossed that ocean again, and saw another ocean, like flawless gems and the color of sapphires, also like the color of ripe kusha grass, they asked: 'This is called the sea of kusha grass, like an elephant without an iron hook, the unbearable water flow is destroying our joy, try to return.' Those merchants tried, but could not make the ship return, they crossed that ocean again, and saw a sea of blue like lapis lazuli, they asked. The captain knew that those merchants were in pain, sighed, and said slowly: 'This is called the sea of reeds, now that we have crossed here, it is difficult to return, and if we do not return, the world will end.' After saying that, those merchants were discouraged, the joints of their bodies creaked, they sighed deeply, and sat down. They crossed that ocean again, and the light of the sun became smaller and smaller, approaching sunset, the ocean was like being turned upside down, all the water was like flowing into a huge abyss, and the sound of the sea was also like a violent hailstorm falling, or the crackling sound of a bamboo forest being burned by fire, the sound was huge and terrifying. There, the merchants panicked, looked around, and their minds were in a state of confusion.
ྱུར་ཏེ། དེད་དཔོན་གྱི་དྲུང་དུ་འདུས་ཤིང་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་རྣ་བ་གས་ཤིང་སྙིང་ཡང་འཇིགས་པས་དཀྲུགས་པའི་ཆུང་བདག་པོ་ཁྲོས་པ་ལྟ་བུའི་གད་རྒྱངས་ནི་སྒྲོགས། ཆུ་ཐམས་ཅད་གཅོང་རོང་འཇིགས་པའི་ནང་དུ་འབབ་པ་འདྲ་ན་རྒྱ་མཚོ་འདི་འདྲ་ཅི་ལགས། འདི་ལ་ཅི་བགྱིད་དགོངས ། དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་རྟབ་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཨེ་མ་ཧོ་མཚར་བྱས་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། 15-2-192a གད་དུ་ཕྱིན་ན་སླར་མི་ལྡོག་པའི་འཆི་བདག་གི་ཁ་ལྟ་བུ་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོས་པས་ཚོང་པ་རྣམས་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་གི་ཁར་ཆུད་དོ་སྙམ་ཞིང་གསོན་དུ་རེ་བ་མེད་པས་འཆི་བས་འཇིགས་པས་སེམས་བློང་བློང་པོར་གྱུར་ཏེ། ཁ་ཅིག་ངུས། ཁ་ཅིག་སྨྲེ་སྔགས་འདོན། ཁ་ཅིག་འཁུམ་སྟེ་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ནུས། ཁ་ཅིག་སེམས་སྟོར་ནས་ཕོངས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས། ཉི་མ་དང་། རྟོག་དང་། ཐ་སྐར་དང་། ནོར་ལྷ་དང་། རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་དོང་། ཁ་ཅིག་གིས་སྔགས་བཟླ། གཞན་དག་ལྷ་མོ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ཁ་ཅིག་ལེགས་པར་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་དྲུང་དུ་འོངས་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཏེ། ཕོངས་པ་ལས་ཐར་བར་བགྱིད་པའི་མཐུ་ཆེན་པོ་ཅན་ཁྱོད། བདག་ཅག་ཀློང་གི་ཁར་ཆུད་པའི་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྟན་པར་དགོངས་ལ་སྐྱབས་མཛད་ཅིང་ཁྱོད་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོ་སྟོན་ཅིག །རྒྱ་མཚོ་འདིས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་མི་གཅོག་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་བས་འཁྲུགས་པ་འདི་ལས་བཟློག་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོང་པ་དེ་དག་སྤྲོ་བ་སྲིང་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བདག་གིས་འདི་ལ་ཡང་བཅོས་སུ་ཡོད་པའི་ཐབས་འགའ་ཞིག་མཐོང་སྟེ། རེ་ཞིག་སྙིང་རྗེས་སྦྱར་བར་བྱ་ན། ཁྱེད་ཅག་སྤྲོ་སྲིངས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་འདི་ལའང་བཅོས་སུ་ཡོད་དོ་ཟེར་རོ་སྙམ་དུ་རེ་ཐག་མ་ཆད་དེ་ཡིད་རྟོན་ཅིང་སྡོད་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་བླ་གོས་ཕྲག་པ་གཅིག་ཏུ་ 15-2-192b གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་གྲུ་བོ་ཆེ་ལ་བཙུགས་ཏེ། ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཏུད་ཅིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། ཚོང་པ་ཁྱེད་རྣམས་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་གསོན་ཅིག་བདག་ནི་ཤེད་བྱེད་ཚུན་ཆད་དུ། །ནམ་ཡང་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་སུ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་ནི་ནམ་དུ་ཡང་། །བསད་པར་བདག་གིས་ཡོད་མི་དྲན། །བདེན་པའི་ཚིག་ནི་འདི་དག་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་མཐུ་དག་གིས། །རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་དུ་མ་སོང་བར། །གྲུ་འདི་བདེ་བར་སླར་ལོག་ཅིག །དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་རླུང་དེ་ཆུའི་ཤུགས་དང་བཅས་པ་སླར་ལོག་པས་གྲུ་དེ་ཡང་སླར་ལོག་པ་དང་། དེ་མཐོང་ནས་ཚོང་པ་
【現代漢語翻譯】 於是，他們聚集在船長面前說：『我們耳膜都要震破了，心也因恐懼而顫抖，這如同小主人發怒般的咆哮聲在迴盪。所有的水都像傾瀉到可怕的峽谷中一樣，這到底是什麼樣的海洋啊？您打算怎麼辦？』 於是，那位大人物也帶著驚慌的表情說：『哎呀，真是太可怕了！』 『這被稱為海洋深淵，就像一去不復返的死神之口。』 聽到這些，商人們覺得自己已經陷入了海洋深淵，不抱生還的希望，因死亡的恐懼而心神不寧。有些人哭泣，有些人哀嚎，有些人蜷縮著什麼也做不了，有些人心灰意冷，用絕望的心情向天神祈禱。同樣地，有些人向太陽、星星、月亮、財神和海神祈求庇護。有些人唸誦咒語，有些人向女神祈禱。有些人來到善逝（梵文：Sugata，如來）面前哀嚎：『擁有從貧困中解脫出來的偉大力量的您啊！請您堅定地關照我們這些陷入深淵、無依無靠的人們，請救助我們，展現您的偉大力量吧！我們相信這海洋也不會違背您的旨意，所以請您平息這場風暴吧！』 那時，那位大人物以慈悲之心，爲了讓商人們安心，說道：『我看到了一些可以補救的方法，如果暫時用慈悲來調和，你們就安心吧！』 聽到這些，他們心想：『還有補救的辦法！』 於是重新燃起希望，安心地等待著。菩薩（梵文：Bodhisattva，菩提薩埵）善逝將袈裟搭在一邊的肩膀上，右膝跪在船上，全身恭敬地向如來（梵文：Tathāgata，如來）們頂禮，然後說：『請聽我說，商人們，還有居住在海洋和天空中的各位神祇！從我懂事起，』 『我從未故意，。殺害過任何眾生，我從不記得自己殺過生。以此真實之語，以及我的功德力，愿此船平安返回，不墮入海洋深淵！』 他剛說完，那風和水勢就退去了，船也隨之返回。看到這些，商人們……
【English Translation】 Then, they gathered before the captain and said, 'Our eardrums are about to burst, and our hearts tremble with fear. This roaring sound, like the anger of a young master, is echoing. All the water is pouring as if into a terrifying canyon. What kind of ocean is this? What do you intend to do?' Then, that great man, with a look of panic, said, 'Alas, how terrible!' 'This is called the abyss of the ocean, like the mouth of death from which there is no return.' Hearing this, the merchants felt as if they had fallen into the abyss of the ocean, with no hope of survival, their minds disturbed by the fear of death. Some wept, some wailed, some cowered and could do nothing, some lost heart and prayed to the lord of the gods with despair. Likewise, some sought refuge in the sun, stars, moon, the god of wealth, and the gods of the ocean. Some recited mantras, some prayed to the goddess. Some came before the Sugata (Tathāgata) and wailed, 'You who have the great power to liberate from poverty! Please steadfastly regard us, who are helpless and have fallen into the abyss, and protect us, and show your great power! We believe that even this ocean will not disobey your command, so please calm this storm!' Then, that great man, with a compassionate heart, in order to reassure the merchants, said, 'I see some ways to remedy this. If we temporarily reconcile with compassion, then be at ease!' Hearing this, they thought, 'There is a remedy!' So they rekindled hope and waited patiently. The Bodhisattva Sugata draped his upper garment over one shoulder, knelt on the ship with his right knee, prostrated his whole body, and paid homage to the Tathāgatas, and then said, 'Listen, merchants, and all the deities dwelling in the ocean and sky! From the time I have been conscious,' 'I have never intentionally, killed any living being. I do not remember ever killing. By this true word, and by the power of my merit, may this ship return safely, without falling into the abyss of the ocean!' As soon as he said this, the wind and the force of the water subsided, and the ship returned. Seeing this, the merchants...
དེ་དག་རབ་ཏུ་ཡ་མཚན་ཞིང་དགའ་བར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཞེས་བསྐྱེད་དེ་གྲུ་སླར་ལོག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་མྱུར་དུ་བ་དན་ཚུགས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་པས། ལས་སུ་བསྐོས་པ་དེ་དག་གིས་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་བསྒོ་བ་བཞིན་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཆུ་དང་རླུང་མཐུན་པར་བབ་ཅིང་ལངས་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དགའ་བའི་སྒྲ་འབྱིན་པས་བསྟེན་པའི་གྲུ་དེ་གཞལ་མེད་ཁང་གི་ཚུལ་དུ་ཅི་བདེར་འགྲོ་ཞིང་ནམ་སྟོད་དུ་ཉི་བའི་ཚེ་ཁད་ཀྱིས་མུན་པས་ཁེབ་ཅིང་སྐར་མ་རྣམས་བཀྲ་བར་སྣང་བ་ནམ་སྟོད་ལ་བབ་པའི་ཚེ་དེད་དཔོན་གྱིས་འདམ་བུའི་ཕྲེང་བ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བྱེ་མ་དང་རྡོ་བ་ཅི་མཐོང་བ་རྣམས་ལོངས་ལ་གྲུས་ཅི་ཐེག་པ་གྲུ་ནང་དུ་ཞོག་དང་དེ་ལྟར་བྱས་ན་གྲུ་འདི་ལྕིད་ཀྱིས་ནོན་པས་ལྡོག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། བྱེ་མ་དང་རྡོ་བ་ 15-2-193a འདི་དག་བཀྲ་ཤིས་པར་བཀུར་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཅག་གདོན་མི་ཟ་བར་རྙེད་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པས། དེ་དག་གིས་ལེགས་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡིད་དགའ་ཞིང་གུས་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པའི་གླིང་དེ་དང་དེ་དག་གི་བྱེ་མ་དང་རྡོ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་བློས། བཻཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བླངས་ཏེ་གྲུ་བོ་ཆེའི་ནང་དུ་བརྫངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མོ་གྲུ་དེ་ཡུལ་བྷ་ཏུ་ཚ་རྫར་ཕྱིན་ཏོ། །དེའི་ནངས་པར་དངུལ་དང་། ཨནྡྷ་རྙིལ་དང་། བཻཌཱུཪྻ་དང་གསེར་གྱིས་གྲུ་བཀང་སྟེ། དེ་དག་རུ་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ནས། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེད་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཆོད་ཅིང་རྗོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དག་གི་ཚེ་འདིར་ཡང་དགེ་བའི་བསམ་པ་འགྲུབ་ན་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་མཚོ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བ་མེ་ཏོག་ག་ལ་ཧ་ར་དང་། པདྨ་དཀར་པོ་དང་དམར་པོ་དང་ཨུཏྤལ་རྣམས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ངང་ངུར་སོགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པ། མཚོ་འགྲམ་ན་ཤིང་ལྗོན་པ་དང་མེ་ཏོག་མང་པོ་ཡོད་པ་གཅིག་ན་ཉའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཚེ་རབས་མང་པོར་གཞན་དོན་ལ་སྤྱད་པས་དེ་ན་གནས་པའི་ཚེ་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། ཉ་གཞན་རྣམས་ལ་བུ་ལྟར་བྱམས་ཤིང་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་ལས་བཟློག་ཅིང་གཅིག་ལ་གཅིག་བྱམས་པ་བསྐྱེད་ནས། ཐབས་མཁས་ཤིང་རིགས་པས་ཉའི་ཆོས་ལུགས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱས་ཏེ་བསྐྱངས་པས་ཉ་དེ་རྣམས་རབ་ཏུ་དར་ 15-2-193b བར་གྱུར་པ། ཇི་ལྟར་མི་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་བཞིན་སྤྱོད་པས་འབངས་རྣམས་བསྐྱངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་ཅིག་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་སྐལ་པ་ཆུང་བ་དང་། ལྷའི་བུ་ཆར་འབེབས་པ་རྣམས་བག་མེད་པས་ཆར་མ་འབབ་པས་མཚོ་དེ་སྔོན་བཞིན་གང་བར་མ་
【現代漢語翻譯】 他們極其驚奇和高興，向菩薩頂禮，並說道：『船已返回！』然後，那位大士迅速吩咐道：『豎起旗幟！』那些被委派的人高興而興奮地按照吩咐做了。然後，水和風順勢而至，眾人發出歡喜的呼聲，他們所乘坐的船隻像無量宮一樣舒適地航行。當正午時分，黑暗籠罩，星星閃爍，如同夜晚降臨。船長說：『從蘆葦叢中，直到你能看到的所有海洋中的沙子和石頭，都裝到船里， जितना船能裝載的都裝進去。這樣做，這條船就不會因重量而傾覆。這些沙子和石頭都被認為是吉祥的，你們一定會毫不費力地獲得成功。』他們對圓滿的智慧感到高興和敬畏，認為那是諸神的聖地，以及那些地方的沙子和石頭。他們取了青金石等珍寶，裝滿了大船。當天晚上，船到達了巴圖察扎爾（Bhatu Tsar）地區。第二天早上，船上裝滿了銀、藍寶石、青金石和黃金。當他們到達岸邊時，他們非常高興地崇拜和讚美船長，那位大士。 此外，如果具有戒律的人今生也能實現善愿，那麼來世又何須多言呢？例如，世尊自己曾是魚王，住在一個不太大的湖裡，湖裡裝飾著卡拉哈拉花（kalāhāra，梵文，kalāhāra，kalāhāra，卡拉哈拉），白色和紅色的蓮花，以及青蓮花。湖裡點綴著天鵝等鳥類，湖邊有許多樹木和鮮花。他生生世世為他人服務，即使住在那裡，也只為他人謀福利。他像對待孩子一樣愛護其他魚類，幫助它們，阻止它們互相傷害，培養它們之間的友愛。他巧妙而理性地宣講魚類的法則，並以此來保護它們，使這些魚類繁榮昌盛，就像國王以正法統治並保護他的臣民一樣。然後，過了一段時間，由於這些眾生福報淺薄，以及司雨天子的疏忽，沒有下雨，湖水沒有像以前那樣充滿。
【English Translation】 They were exceedingly amazed and delighted, prostrated to the Bodhisattva, and said, 'The ship has returned!' Then, that great being quickly commanded, 'Erect the banners!' Those who were appointed rejoiced and were delighted, and did as they were commanded. Then, the water and wind came in accordance, and the people emitted sounds of joy, and the ship they relied on sailed comfortably like an immeasurable palace. When it was noon, darkness covered, and the stars shone, as if night had fallen. The captain said, 'From the reed beds, up to all the sand and stones in the ocean that you can see, load them into the ship, as much as the ship can carry. By doing so, this ship will not be overturned by the weight. These sand and stones are all considered auspicious, and you will surely achieve success without difficulty.' They were pleased and reverent towards the perfection of wisdom, thinking that it was the sacred land of the gods, and the sand and stones of those places. They took lapis lazuli and other jewels, and filled the great ship. That very night, the ship reached the area of Bhatu Tsar. The next morning, the ship was filled with silver, sapphire, lapis lazuli, and gold. When they reached the shore, they were very happy to worship and praise the captain, that great being. Moreover, if those who possess discipline can achieve virtuous intentions in this life, what need is there to speak of future lives? For example, the Blessed One himself was once a fish king, living in a lake that was not very large, adorned with kalahara flowers (kalāhāra, Sanskrit, kalāhāra, kalāhāra, kalahara), white and red lotuses, and blue lotuses. The lake was adorned with swans and other birds, and there were many trees and flowers on the shore. He had served others for many lifetimes, and even when he lived there, he only sought to benefit others. He cherished other fish like children, helped them, prevented them from harming each other, and cultivated affection among them. He skillfully and rationally preached the laws of fish, and protected them in this way, causing these fish to prosper, just as a king rules and protects his subjects with righteousness. Then, after some time, due to the small merit of these beings, and the negligence of the sons of the gods who send rain, it did not rain, and the lake did not fill up as before.
གྱུར་ལ། རིམ་གྱིས་དཔྱིད་དུས་ཉི་མའི་འོད་ཚ་ཞིང་རྣོ་བས་གདུངས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ང་གིས་བསྐམས་ནས་ཉིན་རེ་བཞིན་བྲི་སྟེ་ལྡིང་ཀ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཉ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྲ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གླགས་ལྟ་ན་བྱ་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཉ་རྣམས་བསྐུམ་ཞིང་མི་དགའ་ལ་ཅུང་ཟད་མགུལ་མི་ནུས་པ་རྣམས་ལ། ཉའི་རྒྱལ་པོ་དེས་བལྟས་ནས་སྙིང་རྗེ་བཞིན་དུ། ཀྱེ་ཧུད་ཉ་འདི་རྣམས་མ་རུངས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། ཆུ་ཡང་ཉིན་རེ་བྲི་བར་གྱུར། །ཚེ་ཟད་པ་དང་འགྲན་པ་བཞིན། །ཆར་སྤྲིན་འདུ་བར་གྱུར་པ་ཡང་། །ད་དུང་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་འདྲ། །བྲོས་ཏེ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཡང་མེད། །གཞན་དུ་ཁྱེར་བའང་སུ་ཡང་མེད། །བདག་ཅག་བརླག་པར་དགའ་བ་ཡི། །ངེད་ཀྱི་དགྲ་ཡང་དེ་རིང་བྱུང་། །ཆུ་ཡི་ལྷག་མ་འདི་སྐམ་ན། །བདག་གིས་མངོན་སུམ་མཐོང་བཞིན་དུ། །དགྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཟོས་ཡང་དག །འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་རུང་། །ཞེས་བསམས་ཚེ། བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་འབའ་ཞིག་གིས་ཕོངས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉའི་རྒྱལ་པོ་དེས་སྙིང་རྗེའི་གདུང་བས་ཤུགས་ནར་ཕྱུངས་ཤིང་གནམ་དུ་བལྟས་ནས་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་ཕོངས་པར་གྱུར་ནས་བདག་ཅག་གིས། །བསམ་བཞིན་སྲོག་ཆགས་བསད་པ་མི་དྲན་ཏེ། །བདེན་པ་འདི་ཡིས་ལྷ་ 15-2-194a ཡི་རྒྱལ་པོ་རྣམས། །ཆར་པ་འབེབས་ཤིང་མཚོ་འདི་གང་བར་ཤོག །ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ། དེའི་བསོད་ནམས་དང་། བདེན་པའི་བྱིན་རླབས་དང་། དེ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་མཐུས་དུས་མ་ཡིན་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ཆུས་གང་བ། སྒྲ་སྙན་ཞིང་ཟབ་པ་སྒྲོག་བཞིན་གློག་གི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ་དག་ཕན་ཚུན་འདུས་ཏེ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་མུ་ཏིག་གི་སིལ་མ་ཆུ་གཏོར་བ་ལྟ་བུས་ས་གཞི་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཞིང་། མཚོ་དེ་གང་བར་གྱུར་ནས། ཉ་རྣམས་གསོན་དུ་རེ་ལ། དེ་དག་ཟ་འདོད་པའི་བྱ་རྣམས་ནི་བྱེར་བར་གྱུར་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཆར་ཆད་དུ་དོགས་པས་ཆར་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འབྲུག་དང་གློག་གི་ཚུལ་དང་བཅས་ཏེ་ཆར་པའི་རྒྱུན་ཡུན་རིང་དུ་ཕོབ་ཅེས་སྨྲས་པ་བཞིན་གྱུར་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་པ་འདི་ནི་ཉའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བདེན་པའི་མཐུ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ཕན་བྱེད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ལ་བརྙས་པར་བལྟས་པ་ཐམས་ཅད་ནོངས་ཀྱི། དེང་ཕན་ཆད་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་བགྱིད་ཅིང་། ཡུལ་ཕྱོགས་འདི་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སླན་ཆད་ཕོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྔགས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནགས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྲེག་པའི་ཕྲུག་གུར་གྱུར་པ་ན། ཤིང་གཉིས་དྲུད་པའི་མེས་ནགས་དེ་ཚིགས་པ་དང་། སྙིང་བརྩེ་བ་བསྐྱེད་དེ། རང་གི་འདབ་མ་
【現代漢語翻譯】 當春天來臨，陽光逐漸變得強烈而炙熱，池塘里的水也因此逐漸乾涸，水位一天天下降，最終變得像一個淺淺的水坑時，那些魚兒們不僅要忍受乾渴，還要面臨被其他動物捕食的危險，更不用說那些虎視眈眈的鳥類了。魚兒們擠在一起，痛苦不堪，幾乎無法動彈。魚王看到此情此景，心中充滿了憐憫，心想：『這些魚兒們快要活不下去了！』於是說道：『池塘里的水一天天減少，就像生命走向盡頭一樣。想要等到雨雲聚集，恐怕難上加難。沒有逃脫的道路，也沒有人能把我們帶到別處。那些樂於看到我們滅亡的敵人，今天就要出現了。當這最後一點水也乾涸時，我將眼睜睜地看著我們被敵人吞噬。這該如何是好啊！』 他意識到，唯有憑藉真實的加持力才能幫助這些可憐的生靈。於是，菩薩魚王懷著強烈的慈悲心，深深地嘆了一口氣，仰望天空說道：『我們因為極度貧困，曾經不自覺地殺害過其他生命。愿以此真實的力量，讓諸天之王降下甘霖，充滿這個湖泊！』話音剛落，憑藉著他的福德、真實的加持力，以及那些喜愛他的天神、龍族和夜叉的力量，巨大的雨雲從四面八方匯聚而來，雲中充滿了水，發出悅耳而深沉的雷鳴，閃耀的電光如同花環般點綴著天空。雨水如珍珠般傾瀉而下，滋潤著大地，湖泊也迅速充滿了水。魚兒們重獲生機，而那些想要捕食它們的鳥類則四處逃散。菩薩心中充滿了喜悅，但他仍然擔心雨會停下來，於是說道：『偉大的雨雲啊，請你帶著雷鳴和閃電，持續降下甘霖吧！』 帝釋天（釋迦提桓因陀羅，梵文：Śakra Devānām Indra，Śakra，字面意思：能天帝釋）非常高興，說道：『這場大雨是魚王您真實力量的顯現！像您這樣利益眾生的聖者，任何對您的輕視都是錯誤的。從今以後，我將成為您的朋友，這片土地也將在您的美德庇護下，永遠不會再遭受貧困。』說完，便消失不見了。 從前，有一位菩薩轉生在一片巨大的森林裡，成為一隻小鳥。由於兩根樹枝相互摩擦生火，森林燃起了大火。菩薩生起了慈悲之心，用自己的翅膀...
【English Translation】 As spring arrived, the sunlight gradually became intense and scorching, causing the water in the pond to dry up, the water level decreasing day by day, eventually becoming like a shallow puddle. The fish not only had to endure thirst but also faced the danger of being preyed upon by other animals, not to mention the birds that were eyeing them covetously. The fish huddled together, suffering greatly, barely able to move. Seeing this, the fish king felt great compassion, thinking, 'These fish are about to die!' So he said, 'The water in the pond is decreasing day by day, just like life coming to an end. It seems extremely difficult to wait for the rain clouds to gather. There is no way to escape, and no one can take us elsewhere. Those enemies who are happy to see us perish will appear today. When this last bit of water dries up, I will watch helplessly as we are devoured by the enemies. What should be done?' He realized that only by relying on the power of truth could he help these poor beings. Therefore, the Bodhisattva fish king, with intense compassion, sighed deeply, looked up at the sky, and said, 'Because of extreme poverty, we have unconsciously killed other lives. May this truth cause the kings of the gods to send down rain and fill this lake!' As soon as he finished speaking, through his merit, the blessing of truth, and the power of the gods, nagas, and yakshas who loved him, huge rain clouds gathered from all directions, filled with water, emitting pleasant and deep thunder, and adorned with shining lightning like garlands. Rain poured down like pearls, nourishing the earth, and the lake quickly filled with water. The fish regained their lives, while the birds that wanted to prey on them scattered in all directions. The Bodhisattva's heart was filled with joy, but he was still worried that the rain would stop, so he said, 'Great rain clouds, please continue to send down rain with thunder and lightning!' Indra (Śakra Devānām Indra, Śakra, literally meaning: 'able, mighty' + 'lord of the gods') was very pleased and said, 'This great rain is a manifestation of the power of truth of the fish king! Any contempt for a saint like you who benefits sentient beings is wrong. From now on, I will be your friend, and this land will never suffer from poverty again under the protection of your virtues.' After speaking, he disappeared. In the past, a Bodhisattva was reborn in a huge forest as a small bird. Because two branches rubbed against each other and started a fire, the forest was on fire. The Bodhisattva developed compassion and used his wings...
ཆུས་གཤེར་བར་བྱས་ནས། མེ་ཆེན་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་འདུག་སྟེ་འདབ་མ་སྤྲུགས་བཞིན། འདི་ན་བྱ་གང་དག་འཕུར་མི་ནུས་པ་ཡོད་པས་མེ་ཁྱོད་ 15-2-194b མ་གཡོ་བར་འདུག་ཅིག །བྱམས་པ་བསྒོམས་པའི་བདེན་ཚིག་གིས་མེ་སྡོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེའི་གྲོགས་བྱས་ནས་ཆར་ཆེན་པོ་ཕབ་པས་མེ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生大姓具德樂善知恩大富聖長者 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད། རིགས་ཆེ་ཞིང་བཙུན་ལ་ཁོང་གཟོ་ཞིང་མཁས་པ་ནོར་གྱིས་ཕྱུགས་པའི་ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་རྒྱལ་པོས་བཀུར་བའི་ཚོང་དཔོན་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་མག་པ་དེའི་སྒྱུག་མོ་ཆུང་མའི་མ་དེ་རང་གི་བུ་མོ་དང་ཕྲད་པའི་ཕྱིར་ཚོང་དཔོན་དེའི་ཁྱིམ་དུ་འོང་བ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་གཏམ་གླེང་བའི་སྐབས་སུ། མ་ན་ཏོ་བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ཁྱོད་ལ་བྱམས་སམ་མི་བྱམས། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་ལ་དེས་དྲིན་གཟོ་འམ་མི་གཟོ། །མི་བདེ་བ་ལྟ་མེད་དམ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་ངོ་ཚ་བས་བཅོམ་བསྐྱུང་བཞིན་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཡོན་ཏན་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། མ་དེ་ཉིད་རྒས་ནས་རྣ་བ་མི་གསང་ཞིང་བུ་མོ་དེ་སྐད་ཆུང་བས་ལེགས་པར་མ་ཐོས་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་པའི་སྒྲ་གཅིག་ཐོས་པས་བདག་གི་བུ་མོའི་མག་པ་ངེས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལྟ་ཞིག་སྙམ་དུ། བུ་མོ་དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་གྱིས་སྐད་ཕྱུངས་ཏེ་ངུས་སོ། །འདི་ལྟར་བདག་གི་བུ་མོ་སྙིང་ཉེ་བ་ཡང་བོར་བ་དེའི་རབ་བྱུང་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་སྤྱོད་ཚུལ་ཀྱང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྟེ་གཞོན་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་གནད་ཆེན་དུ་གྱུར་པ། ནང་མི་དང་འཁོན་མེད་ལ་ནད་མེད་པར་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དེས། འདི་ལྟར་ནོར་དང་ནང་གི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་སྤངས་ཏེ། དགོན་པར་ 15-2-195a རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བློ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པས། བུ་མོ་དེ་ཡང་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་མི་བརྟན་པར་གྱུར་ནས། བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་མ་འདི་ལྟར་མི་དགའ་བར་བྱེད་སྙམ་དུ་སེམས་འཁྲུགས་པས་གཏམ་གླེང་བའི་འཕྲོ་ཡང་བརྗེད་ནས། ཁྱིམ་ཐབ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ་བདག་གི་མ་མྱ་ངན་བསངས་པའི་ཕྱིར་འོངས་སོ་སྙམ་དུ་ངུ་ཞིང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཁྱིམ་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་དེ་ཐོས་ནས་ངུ་བ་ལས། ཁྱིམ་མཚེས་དང་མཛའ་བཤེས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་དང་ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་ཁྱིམ་དེར་འདུས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་སྡུག་བསྔལ་པར་གྱུར་པའི་སྐབས་དེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་དེའི་ཉེ་སར་ཕྱིན་པས་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས
【現代漢語翻譯】 水將它浸濕，（菩薩）坐在那巨大的火焰之上，拍打著翅膀，說道：『因為這裡有些鳥兒無法飛翔，所以火啊，你不要動！』 以慈愛的真誠之語命令火焰停止，帝釋天（Śakra，天神之王）幫助他降下大雨，火焰才得以平息。 從前，世尊（Bhagavān，佛的稱號）自己轉生於一個種姓高貴、家族興旺、心地善良、樂於施捨、知恩圖報、極其富有的聖潔長者之家，他是一位受國王尊敬的偉大商人。當這位偉大的菩薩（Bodhisattva，指發菩提心，立志成佛的眾生）去王宮時，這位女婿的岳母，也就是他妻子的母親，爲了與女兒相見，來到了這位商人的家中，受到了尊敬和款待。在交談時，母親問道：『女兒啊，你的丈夫愛你嗎？你尊敬他，他會報答你的恩情嗎？你沒有感到不舒服吧？』 女兒羞愧地低聲回答說：『像他那樣的戒律、功德和行為，即使在出家人中也很難找到。』 母親年老耳背，女兒的聲音又小，沒有聽清楚，只聽到『出家』這個詞，心想：『我的女兒的丈夫一定是出家了！』 她為女兒感到悲傷，哭喊道：『我可憐的女兒失去了心愛之人，他的出家、戒律功德和行為又是怎樣的呢？他年輕有為，是國王的重要人物，與家人沒有矛盾，也沒有疾病，難道他沒有憐憫之心嗎？』 這樣拋棄了財富和家人，『他怎麼會生起在寺院 出家（pravrajyā，梵文，Pravrajya，pravrajyā，離開家庭生活）的念頭呢？』 她哀嘆著。女兒也因為是女性，心緒不寧，心想：『我的丈夫出家了，讓母親如此不高興。』 她心煩意亂，忘記了談話的內容，聽到丈夫出家的訊息，以為母親是為她解除悲傷而來，於是哭著暈了過去。家裡的所有人都聽到了，也跟著哭了起來。鄰居、朋友、婆羅門（brāhmaṇa，古印度社會中的祭司階層）、居士和王宮裡的人，大多都依戀著這位居士，聚集在他家。當所有人都同樣悲傷的時候，一位菩薩走近那家，聽到了哀號的聲音。
【English Translation】 Having moistened it with water, (the Bodhisattva) sat on top of that great fire, flapping his wings, saying, 'Because there are some birds here that cannot fly, O fire, do not move!' With words of loving-kindness and truth, he commanded the fire to stop. Śakra (the king of gods) helped him by sending down heavy rain, and the fire was completely extinguished. Once, the Bhagavan (the Blessed One, a title of the Buddha) himself was born into a noble and prosperous family, kind-hearted, generous, grateful, and extremely wealthy, a holy elder's home. He was a great merchant respected by the king. When this great Bodhisattva (a being who aspires to achieve enlightenment) went to the royal palace, the mother-in-law of the son-in-law, that is, the mother of his wife, came to the merchant's house to meet her daughter, and was treated with respect and hospitality. During the conversation, the mother asked, 'Daughter, does your husband love you? Do you respect him, and does he repay your kindness? Are you not uncomfortable?' The daughter replied shyly in a low voice, 'Such discipline, merit, and conduct as his are hard to find even among renunciants.' The mother, being old and hard of hearing, and the daughter's voice being soft, did not hear clearly, only hearing the word 'renunciation,' and thought, 'My daughter's husband must have become a renunciant!' She grieved for her daughter and cried out, 'My poor daughter has lost her beloved. What is his renunciation, the merit of his discipline, and his conduct like? He is young and promising, an important figure to the king, with no conflicts with his family, and no illness. Does he have no compassion?' Having abandoned wealth and family, 'How could he have conceived the idea of renouncing (pravrajyā, Sanskrit, Pravrajya, pravrajyā, leaving the household life) in a monastery?' She lamented. The daughter, being a woman, became unstable and thought, 'My husband has become a renunciant, making my mother so unhappy.' Disturbed, she forgot the conversation and, hearing the news of her husband's renunciation, thought that her mother had come to relieve her sorrow, and fainted while crying. All the people in the house heard this and began to cry as well. Neighbors, friends, Brahmins (the priestly class in ancient Indian society), householders, and people from the royal palace, mostly attached to the householder, gathered at his house. When everyone was equally distressed, a Bodhisattva approached the house and heard the sound of wailing.
་ཤིང་མི་མང་པོ་འདུས་པ་མཐོང་ནས་འདི་ལྟར་བུ་གྱུར་པ་ཅི་ཉེས་རྟོག་ལ་ཤོག་ཅེས་གཡོག་པོ་མངགས་པ་ལས། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས་བསམ་པ་དག་པའི་སྟེང་དུ་ཚིག་དེས་བསྐུལ་མ་བཏབ་པ་ལྟར་ངོ་ཚ་ཞིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ནས། ཨེ་མ་ཧོ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་དེ་ལྟར་རེ་བ་ལེགས་སོ་སྙམ་ནས། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཡོན་ཏན་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་བསྔགས་པ་ཐོས་པས། གལ་ཏེ་བདག་ཁྱིམ་ལ་ཕྱོགས་ན་མིར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །བདག་ད་དུང་ཡོན་ཏན་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་སྐྱོན་ལ་དད་ནས། དགེ་བ་སྤངས་པས་བདག་གསོན་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ། དེས་ན་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རེ་བ་འདི་ལྟར། ཁྱིམ་གྱི་གནས་ 15-2-195b སྤངས་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་སུ་ཡོན་ཏན་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ། དེ་སླར་ལོག་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་གསོལ་ཁ་པ་ལ་ཞུས་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ན། རྒྱལ་པོས་ཅིའི་ཕྱིར་འོང་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ལྷ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འཚལ་ན་གནང་བར་རིགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བྱམས་པའི་ཚིག་གིས་ང་ལྟ་བུའི་གཉེན་དང་མཛའ་བའི་མཆོག་ཡོད་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་བས་མཐར་འགྲོ། གལ་ཏེ་ནོར་འདོད་ན་ང་ལས་ལོངས་ཤིག །གནོད་པ་ཡོད་ན་ངས་བཟློག་པར་བྱ་ཡིས།ང་དང་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ཅི་ཞིག་གི་མི་འདོད་ནས་འགྲོ། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པས་གནོད་པ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། ནོར་གྱིས་ཀྱང་ཕོངས་པ་མེད་མོད། ཕོངས་ནས་བས་མཐར་འགྲོ་བ་མིན་ཀྱང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་བས་ངུ་ཞིང་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དེས་ན། བདག་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་སེམས་པའི་སྐབས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་དགོན་པར་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ངེད་འདོར་བར་མི་རིགས་ལ། ཁྱོད་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་བསྲུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་མིན་ལ། དེ་མ་བྱས་ན་མི་རུང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་མུ་ཅོར་སྨྲ་བའི་གཏམ་ནི་རང་གར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་འཕྲོ་བ་དེ་དག་སྙིང་ལ་བཞག་ནས་འཕྱ་བཞད་དུ་འགྱུར་ན། དེ་བྱེད་པ་རྣམས་སྨྲོས་ཅི་དགོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་སྐད་དུ་བཀའ་མི་སྩལ་དུ་གསོལ། སྐྱེ་བོའི་གཏམ་དགེ་བར་གྲགས་པ་རྣམས་ལའང་དེ་ལྟར་མི་བགྱིད་པ་མ་ལགས་ 15-2-196a ཏེ། ལྷ་མིའི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་དང་ལྡན་ཞེས་དགེ་བར་གྲགས་པ་ལས་ཉམས་པར་མི་བགྱིད་ཅིང་ངོ་ཚ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་རབ་ཏུ་འབད་པར་རིགས་ན། ཡོན་ཏན་ཡོད་ཅེས་གྲགས་ཤིང་དེ་ལྟར་རེ་བ་བྱས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གནང་ན་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་གཏམ་སྙན་འཕེལ་ལ། གཞན་དུ་གྱུར་ན་གྲགས་པ་དོན་མེད་པར་ཁྲོན་པ་སྐམ་པོ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲགས་པ་མི་འཕེལ་ལོ།
【現代漢語翻譯】 看到聚集的很多人，（菩薩）就派僕人去調查發生了什麼事。僕人回來講述了所發生的事情。然後，菩薩本性清凈，又受到這些話的激勵，感到羞愧和不悅，心想：『唉！人們竟然如此期望於我。』聽到人們讚揚和稱頌我，如果我還留戀在家，那就連做人都算不上。我仍然要捨棄美德，信奉過失，放棄善行，即使活著又有什麼意義呢？因此，我應該捨棄世俗的生活，到苦行之地去修習美德。』於是，他回去請求國王的侍者，然後去見國王。國王問他為什麼來。他說：『我想要出家，請您允許。』國王用慈愛的語言說：『像我這樣有親人和朋友的人，你為什麼要離開？如果你想要財富，我可以給你。如果有危險，我可以幫你解除。我和親人們都在懇求你，你為什麼不願意而要離開呢？』他說：『依靠您，哪裡會有什麼危險呢？我也並不缺少財富。我並不是因為貧窮才要離開，而是因為聽到人們因悲傷而哭泣，並宣稱我要出家，這讓我覺得自己像個有德之人，因此我要去往寂靜之地。』國王說：『你不能僅僅因為人們的幾句話就拋棄我們。像你這樣具備完美德行的人，僅僅爲了遵守人們的幾句話是不夠的。即使不那樣做，也沒有什麼不行的。世間那些無意義的言論，只會散佈在那些隨意猜測的人們中間，如果把那些話放在心上，就會變成嘲笑的對象，更何況是去做那些事的人呢？』菩薩說：『偉大的國王，請不要那樣說。即使是那些被認為是善良的言論，我們也不應該不去做。作為天人的國王，如果因為擁有美德而被稱頌，我們就不應該放棄這些美德，而應該爲了避免羞愧而努力。無論如何，既然人們都說我有美德並如此期望，如果您允許，我的名聲就會像他們說的那樣傳播開來。否則，我的名聲就會像乾涸的井一樣毫無用處，美德的名聲也不會傳播開來。』 看到聚集的很多人，（菩薩）就派僕人去調查發生了什麼事。僕人回來講述了所發生的事情。然後，菩薩本性清凈，又受到這些話的激勵，感到羞愧和不悅，心想：『唉！人們竟然如此期望於我。』聽到人們讚揚和稱頌我，如果我還留戀在家，那就連做人都算不上。我仍然要捨棄美德，信奉過失，放棄善行，即使活著又有什麼意義呢？因此，我應該捨棄世俗的生活，到苦行之地去修習美德。』於是，他回去請求國王的侍者，然後去見國王。國王問他為什麼來。他說：『我想要出家，請您允許。』國王用慈愛的語言說：『像我這樣有親人和朋友的人，你為什麼要離開？如果你想要財富，我可以給你。如果有危險，我可以幫你解除。我和親人們都在懇求你，你為什麼不願意而要離開呢？』他說：『依靠您，哪裡會有什麼危險呢？我也並不缺少財富。我並不是因為貧窮才要離開，而是因為聽到人們因悲傷而哭泣，並宣稱我要出家，這讓我覺得自己像個有德之人，因此我要去往寂靜之地。』國王說：『你不能僅僅因為人們的幾句話就拋棄我們。像你這樣具備完美德行的人，僅僅爲了遵守人們的幾句話是不夠的。即使不那樣做，也沒有什麼不行的。世間那些無意義的言論，只會散佈在那些隨意猜測的人們中間，如果把那些話放在心上，就會變成嘲笑的對象，更何況是去做那些事的人呢？』菩薩說：『偉大的國王，請不要那樣說。即使是那些被認為是善良的言論，我們也不應該不去做。作為天人的國王，如果因為擁有美德而被稱頌，我們就不應該放棄這些美德，而應該爲了避免羞愧而努力。無論如何，既然人們都說我有美德並如此期望，如果您允許，我的名聲就會像他們說的那樣傳播開來。否則，我的名聲就會像乾涸的井一樣毫無用處，美德的名聲也不會傳播開來。』
【English Translation】 Seeing a large crowd gathered, (the Bodhisattva) sent a servant to investigate what had happened. The servant returned and recounted the events. Then, the Bodhisattva, pure in nature and spurred on by these words, felt ashamed and displeased, thinking: 'Alas! People have such expectations of me.' Hearing people praising and extolling me, if I still cling to home, I wouldn't even be fit to be a human being. I should still abandon virtue, believe in faults, and give up good deeds. What's the point of living then? Therefore, I should abandon worldly life and go to a place of asceticism to practice virtue.' So, he went back to request the king's attendant and then went to see the king. The king asked him why he had come. He said: 'I wish to renounce the world, please allow me.' The king said in loving words: 'Why do you want to leave when you have such relatives and friends like me? If you want wealth, I can give it to you. If there is danger, I can help you avert it. My relatives and I are all pleading with you, why are you unwilling and want to leave?' He said: 'Relying on you, where would there be any danger? I am not lacking in wealth either. I am not leaving because of poverty, but because I heard people crying in sorrow and proclaiming that I would renounce the world, which made me feel like a virtuous person, so I am going to a solitary place.' The king said: 'You cannot abandon us merely because of people's words. For someone like you who possesses perfect virtue, it is not enough to merely abide by people's words. Even if you don't do that, there is nothing wrong with it. Those meaningless words of the world only spread among those who speculate at will. If you take those words to heart, they will become objects of ridicule, let alone those who do those things.' The Bodhisattva said: 'Great King, please do not say that. Even those words that are considered good, we should not fail to do. As the king of gods and humans, if you are praised for possessing virtue, we should not abandon these virtues, but should strive to avoid shame. In any case, since people say that I have virtue and expect so much, if you allow it, my reputation will spread as they say. Otherwise, my reputation will be as useless as a dry well, and the reputation of virtue will not spread.' Seeing a large crowd gathered, (the Bodhisattva) sent a servant to investigate what had happened. The servant returned and recounted the events. Then, the Bodhisattva, pure in nature and spurred on by these words, felt ashamed and displeased, thinking: 'Alas! People have such expectations of me.' Hearing people praising and extolling me, if I still cling to home, I wouldn't even be fit to be a human being. I should still abandon virtue, believe in faults, and give up good deeds. What's the point of living then? Therefore, I should abandon worldly life and go to a place of asceticism to practice virtue.' So, he went back to request the king's attendant and then went to see the king. The king asked him why he had come. He said: 'I wish to renounce the world, please allow me.' The king said in loving words: 'Why do you want to leave when you have such relatives and friends like me? If you want wealth, I can give it to you. If there is danger, I can help you avert it. My relatives and I are all pleading with you, why are you unwilling and want to leave?' He said: 'Relying on you, where would there be any danger? I am not lacking in wealth either. I am not leaving because of poverty, but because I heard people crying in sorrow and proclaiming that I would renounce the world, which made me feel like a virtuous person, so I am going to a solitary place.' The king said: 'You cannot abandon us merely because of people's words. For someone like you who possesses perfect virtue, it is not enough to merely abide by people's words. Even if you don't do that, there is nothing wrong with it. Those meaningless words of the world only spread among those who speculate at will. If you take those words to heart, they will become objects of ridicule, let alone those who do those things.' The Bodhisattva said: 'Great King, please do not say that. Even those words that are considered good, we should not fail to do. As the king of gods and humans, if you are praised for possessing virtue, we should not abandon these virtues, but should strive to avoid shame. In any case, since people say that I have virtue and expect so much, if you allow it, my reputation will spread as they say. Otherwise, my reputation will be as useless as a dry well, and the reputation of virtue will not spread.'
།མི་རྣམས་གྲགས་པ་ཉམས་པ་དག །སླར་ཡང་གྲགས་པ་ཐོབ་པར་དཀའ་ལ། དུག་སྦྲུལ་གྱི་ཚང་ལྟ་བུ་རྩོད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཁྱིམ་གྱི་གནས་སྤང་རིགས་པ་དེ་ནི་སྤང་བར་བགྱིད་པ་ལ། ལྷ་གཅིག་གིས་བདག་བཟློག་པར་མི་རིགས་སོ། །གུས་པའི་འབངས་ལ་བྱམས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གསུང་པ་རིགས་མོད་ཀྱིས། བདག་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ལགས་ན་འདུ་འཛིས་ཅི་ཞིག་བགྱི་ཞེས་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོས་གནང་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་ཆས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་མཛའ་བོ་དང་ཉེ་དུ་དང་། དེ་ལ་བསྟེན་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལྷགས་ནས་ངུ་ཞིང་རྐང་པ་ལ་འཇུས་ཏེ་འགྲོ་བར་མི་སྟེར་ཞིང་། ཚིག་འཇམ་རྩུབ་སྣ་ཚོགས་དང་། ད་དུང་བྱ་བ་མ་ཟིན་པ་ཡོད་པ་སྐད་དང་། ནང་མི་རྣམས་སྙིང་མི་རྗེའམ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་དུ་མ་སྨྲ་ཞིང་ལམ་བཀག་སྟེ། དེ་སླར་ལྡོག་ཏུ་འབད་པ་ལ། དེས་སྨྲས་པ། མཛའ་བོ་དག་བདག་བག་མེད་ཅིང་བྱ་བ་ངན་པར་ཞུགས་པ་ལྟ་ན་ཁྱེད་ཅག་ཐབས་སྣ་ཚོགས་བྱར་རིགས་ཀྱི། ང་གསོན་བཞིན་ནགས་ན་གནས་པར་འདོད་པ་ལ་འགོགས་ཤིང་ཅི་སྟེ་ངུ་། གལ་ཏེ་ང་དང་བྲལ་བས་མི་དགའ་ན། ང་དང་ལྷན་ 15-2-196b ཅིག་ནགས་སུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྲོ། དཀའ་ཐུབ་བྱེད་དུ་འགྲོར་མི་སྟེར་ན། དགྲ་དང་དམག་སོགས་འགྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་དེ་ལྟར་ཅིས་མི་བྱེད། ཁྱིམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་ནགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ནི་བློ་མིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ཞིང་། ང་ཡོན་ཏན་ཆེ་བས་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཅག་ངའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག །འཇིག་རྟེན་མཛའ་བ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་མི་བརྟན་པ་གར་མཁན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བས་ངེས་པ་མེད་ལ། ཅིས་ཀྱང་བརྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འབྲལ་མི་ཕོད་ན། རིགས་པའི་ལས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་འདོད་རིགས་ཀྱི་བཟློག་མི་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་འཇམ་པའི་ཚིག་གིས་བྲིད་དེ་རང་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་སོང་ནས་དགེ་བ་ལ་བག་ཡོད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་བསྒྲགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་ཙམ་ལའང་། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དག་གིས་ཡལ་བར་མི་འདོར་ན། ཡོན་ཏན་གང་ཡང་རུང་བ་ཐོབ་ནས་དེ་ལས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟ་བུར་དགེ་སློང་དང་དགེ་བསྙེན་དང་། ཆོས་བྱེད་པ་དང་། རྟོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་བསྒྲགས་ན། རང་གིས་རང་ལ་བརྟགས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་འདི་ལྟར་རེ་བ་བྱེད་པ་བདག་གིས་སླུར་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ། ངེས་པར་རང་ཉིད་ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་དག་གིས་བརྒྱན་པར་མ་བྱས་ཀྱི་བར་དུ་ངོ་ཚ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་ཐར་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生孔雀王明金 ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བ
【現代漢語翻譯】 人們一旦名譽掃地，就很難再恢復。像毒蛇窩一樣的充滿爭端的家庭，理應拋棄，我不應該被一個神靈所阻攔。你以慈悲之心對待謙卑的臣民，所以這樣說也是可以理解的。但我心已決意出家，世俗的喧囂對我又有何用？』說完，國王同意了他的請求，他便準備前往苦修的森林。 這時，他的朋友、親戚以及依賴他的人們都趕來，哭泣著抓住他的腳，不讓他離開。他們用各種溫柔和嚴厲的言辭勸說，說還有未完成的事情，家裡人會傷心等等，說了許多話並阻攔他的去路，試圖讓他回心轉意。但他說道：『朋友們，如果我放縱自己，沉迷於惡行，你們可以用各種方法來阻止我。但我還活著，卻想去森林裡修行，你們為什麼要阻攔，為什麼要哭泣呢？如果你們因為與我分離而不高興，為什麼不和我一起去森林呢？如果不讓我去苦修，為什麼不這樣阻止我去與敵人作戰呢？認為家庭有好處，苦修和森林有壞處，這是顛倒的知見。如果我真的很有德行，你們就應該跟隨我一起出家。』 世間的友誼大多像不穩定的舞者一樣，沒有定數。如果無論如何也無法以堅定的心來割捨，那麼就應該以合乎情理的方式，用溫和的言語勸說，不應該阻止他去苦修的森林。他自己去了苦修的森林，以謹慎的態度修持善法，圓滿了戒律和苦行，並專注于禪定。 因此，對於那些沒有功德卻自稱有功德的人，有見識的人尚且不會輕易放過他們的言辭，更何況是那些已經獲得功德，又怎能讓自己退失呢？像這樣，如果以比丘、居士、修行者、證悟者等名義自稱有功德，就應該自我反省，心想：『人們對我抱有這樣的期望，我不能讓他們失望。』在真正以這些功德來莊嚴自己之前，感到羞愧，這應該被視為菩薩的行爲準則。 受生孔雀王明金 另外，在過去，在巴拉納斯（Bārāṇasi，古印度城市名）城，有一位名叫梵天賜（Tshangs pas byin，梵天所賜）的國王。
【English Translation】 It is difficult for people to regain fame once it is lost. A household that is like a nest of poisonous snakes, full of disputes, should be abandoned, and I should not be prevented by a single deity. It is understandable that you speak like this with compassion for your humble subjects. But my mind is resolved to renounce, what use is worldly bustle to me?' Having said this, the king granted his request, and he prepared to go to the forest of asceticism. Then, his friends, relatives, and those who relied on him gathered, weeping and grabbing his feet, not allowing him to leave. They persuaded him with various gentle and harsh words, saying that there were still unfinished matters, and that the family members would be heartbroken, and so on, speaking many words and blocking his path, trying to make him return. But he said: 'Friends, if I were indulging myself and engaging in evil deeds, you should use all sorts of methods to stop me. But I am still alive and want to live in the forest, why do you hinder me and why do you weep? If you are unhappy because of separation from me, why don't you go to the forest with me? If you don't allow me to go to asceticism, why don't you do the same to prevent me from going to war with enemies? Seeing the merits of the household and the faults of asceticism and the forest is a perverted view. If I am truly virtuous, you should all renounce and follow me.' Worldly friendships are mostly unstable, like the behavior of dancers, uncertain. If one cannot bear to part with a steadfast mind, then one should persuade with reasonable and gentle words, and should not prevent him from desiring the forest of asceticism. He himself went to the forest of asceticism, diligently practiced virtue, perfected discipline and asceticism, and devoted himself to meditation. Therefore, even for the mere words of a person who proclaims himself virtuous without having virtue, those with knowledge will not easily let them go. What need is there to say that those who have already attained virtue should not allow themselves to fall from it? In this way, if one proclaims oneself to have virtue by names such as monk, layperson, practitioner, or realized one, one should reflect on oneself and think: 'People have such expectations of me, I cannot disappoint them.' Until one has truly adorned oneself with those virtues, feeling ashamed should be known as the conduct of a Bodhisattva. Rebirth as Peacock King Mingjin Also, in the past, in the city of Bārāṇasi, there was a king named Given by Brahma (Tshangs pas byin).
ྱ་བ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་ཆེ་བ་ཞིག་ལ། 15-2-197a བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་མཛེས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྡུག་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་རིའི་རྒྱལ་པོ་གངས་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། གཟུགས་དང་ཡན་ལག་བཀྲ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་མཆུ་ཅན་དེ་ལ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དེའི་སླད་བཞིན་འབྲང་བ་ཡོད་དོ། །དུས་ཞིག་ན་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེས་ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་ཐུན་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སིའི་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་སྟེང་དུ་སྐད་བསྒྲགས་པ་ཁང་སྟེང་ན་འདུག་པའི་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མས་ཐོས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་འདི་སུའི་ལགས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལྷ་མོ་ངས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། གངས་ཀྱི་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ན་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་ཞེས་ཡོད་པར་ཐོས་པ་དེའི་སྒྲ་སྙན་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་ཞེས་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བཙུན་མོ་ན་རེ། ལྷ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་འདིར་བླང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་དེ་མཐོང་བར་ག་ལ་ནུས་བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་མཐོང་ན་བདག་འགུམ་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ལ་སེམས་ཆགས་པས་ངས་རྔོན་པ་དང་བྱ་བ་དག་དགྱེ་ཡི་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། རྔོན་པ་དང་བྱ་བའི་མི་རྣམས་ལ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་རྙིས་ཟུངས་ལ་འདིར་ཐོན་ཅིག །དེ་བླང་ནུས་ན་ལེགས་ཀྱིས་མ་ནུས་ན་ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ཡལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྔོན་པ་དང་བྱ་བ་དེ་རྣམས་སྲོག་གི་འཇིགས་པས་བྱ་རྒྱ་དང་རྙི་རྣམས་ཐོགས་ནས་གངས་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ནས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་ 15-2-197b པོ་གནས་པའི་ཕྱོགས་དེར་རྒྱ་བྲེས་ཤིང་རྙི་བཙུགས་ཀྱང་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེས་གང་དུ་བལྟས་པ་དེ་དག་ཏུ་རྒྱ་རལ་ཞིང་རྙི་ཆད་དེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཤ་ཐང་ཡང་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཟུང་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་སྟེ་སྨྲས་པ། ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་འདི་ན་ཤ་ཐང་ཞིང་འཁོད། དེ་དག་གིས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱིས་འདི་ལྟར་བགོས་ཏེ་བཏང་གིས་བདག་ཅག་སྲོག་གི་འཇིགས་པས་འདི་ལྟར་འབད་པར་བྱེད་དོ། །རྨ་བྱས་སྨྲས་པ་ང་རྙི་དང་རྒྱས་བཟུང་མི་ནུས་ཀྱིས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ང་ལྟ་བར་འདོད་ན་གྲོང་ཁྱེར་གཙང་ཞིང་བཀོད་པས་བརྒྱན་པར་བྱོས་ལ། ཞག་བདུན་གྱི་ཉིན་པར་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པར་འདིར་ཤོག་དང་ང་ནི་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དེ་དག་གིས་མཉན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ལ་གསོལ་བ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོས་གྲོང་ཐམས་ཅད་བརྒྱན་ཞིང་། རིན་པོ་
【現代漢語翻譯】 從前，有一個富裕且擁有大量財富的國王。 他的王后名叫『無雙』（dpe med ma，無與倫比者），容貌美麗，深受國王的寵愛。當時，世尊（bcom ldan 'das，Bhagavan）化身為金色的孔雀王（rma bya'i rgyal po gser du snang ba），位於雪山（gangs ri，Himalaya）南側。這隻孔雀王外形俊美，肢體勻稱，長著珍寶般的喙，並有五百隻孔雀跟隨。 一次，這隻孔雀王在半夜時分于瓦拉納西（bā rā ṇa si，Varanasi）城上空鳴叫，住在王宮頂樓的王后『無雙』聽到了，便問國王：『這聲音如此悅耳動聽，是誰發出的？』國王回答說：『天女啊，我也沒有見過。但我聽說雪山南面有一隻金色的孔雀王，它的叫聲美妙動聽。』王后說：『請您把那隻孔雀王抓來。』國王說：『它在天空飛翔，怎麼能抓到呢？』王后說：『如果抓不到那隻孔雀王，我就要死了。』國王因為寵愛王后『無雙』，便說：『我這就派獵人和捕鳥人去抓，你暫且等待。』於是命令獵人和捕鳥人：『你們去抓住那隻孔雀王，把它帶到這裡。如果能抓到，那是最好；如果抓不到，你們都要掉腦袋！』 於是，那些獵人和捕鳥人因為害怕喪命，便帶著鳥網和陷阱，前往雪山南面，在孔雀王棲息的地方設下羅網和陷阱。然而，孔雀王所看到的地方，羅網都會破裂，陷阱都會斷裂。這樣過了七天，他們精疲力盡，也沒能抓住那隻孔雀王。 這時，孔雀王對他們生起了慈悲心，說道：『你們這些靠粗食為生的人，為何要在這裡疲憊不堪地奔波？』那些人認出了孔雀王，說道：『國王『天授』（tsangs pas byin，梵文：Brahmadatta，漢語字面意思：梵天所賜）這樣命令我們，我們因為害怕喪命，所以才這樣努力。』孔雀王說：『我無法被羅網和陷阱抓住。如果國王『天授』想見我，就請他把城市打掃乾淨，裝飾一新，然後在七天後的白天，率領由象兵、馬兵、車兵、步兵組成的四種軍隊到這裡來，我就會去那裡。』那些人聽從了孔雀王的話，稟告了國王『天授』。國王按照孔雀王的吩咐，把整個城市裝飾一新，並聚集了軍隊。
【English Translation】 Once upon a time, there was a wealthy king with great riches. He had a queen named 'Dpe Med Ma' (དཔེ་མེད་མ་, unparalleled), who was beautiful and beloved by the king. At that time, the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་, Blessed One) manifested as a golden peacock king (rma bya'i rgyal po gser du snang ba) on the southern side of Mount Kailash (gangs ri, snow mountain). This peacock king was beautiful in form, with well-proportioned limbs and a beak of precious jewels, and he was followed by a retinue of five hundred peacocks. One night, this peacock king cried out over the city of Varanasi (bā rā ṇa si) at midnight, and the queen 'Dpe Med Ma', who was staying on the palace rooftop, heard it. She said to the king, 'Whose voice is this, so delightful and pleasing?' The king replied, 'Goddess, I have not seen it either. But I have heard that there is a golden peacock king on the southern side of Mount Kailash, and its voice is said to be melodious and pleasing.' The queen said, 'Please bring that peacock king here.' The king said, 'It flies in the sky, how can it be captured?' The queen said, 'If that peacock king is not seen, I will die.' The king, being fond of the queen 'Dpe Med Ma', said, 'I will send hunters and bird catchers to capture it, wait for a while.' He then ordered the hunters and bird catchers, 'Go and capture that peacock king and bring it here. If you can capture it, that's good; if you cannot, you will all lose your lives!' Then, those hunters and bird catchers, fearing for their lives, took nets and traps and went to the southern side of Mount Kailash, setting up nets and traps in the direction where the peacock king resided. However, wherever the peacock king looked, the nets would tear and the traps would break. After seven days of exhaustion, they were unable to capture the peacock king. Then, the peacock king felt compassion for them and said, 'You who live on coarse food, why are you toiling and wandering in this direction?' Those people recognized the peacock king and said, 'King 'Tsangs Pas Byin' (ཚངས་པས་བྱིན་, Brahmadatta, Given by Brahma) has ordered us in this way, and we are striving in this way for fear of losing our lives.' The peacock said, 'I cannot be captured by nets and traps. If King 'Tsangs Pas Byin' wishes to see me, let him clean and decorate the city, and on the seventh day, let him come here with a fourfold army of elephants, horses, chariots, and infantry, and I will go there.' Those people listened to the peacock king's words and reported to King 'Tsangs Pas Byin'. The king decorated the entire city as instructed by the peacock king and gathered his army.
ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟ་སྦྱར་ཏེ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་གངས་ཀྱི་རིའི་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་དུ་སྣང་བ་དེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་རྟ་ལ་བཞག་ནས། དེའི་སྐད་བྱུང་བས་རྒྱལ་པོ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་པ་ན། གྲོང་ཁྱེར་དེའི་སྒོར་རྨ་བྱའི་སྐད་བྱུང་བས་གྲོང་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་། ཡུལ་དེར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ལྷགས་སོ། །དེར་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ལ་རྨ་བྱ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གན་དུ་རང་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དགའ་ཞིང་གུས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་རྨ་ 15-2-198a བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་སོ། །དུས་གཞན་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་བྲེལ་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་སུས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་ནུས་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ནི་མཁས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཆེ་བས་དེས་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལ་རིམ་གྲོ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་བཞིན་དེས་ཀྱང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུས་རིམ་གྲོ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ། དུས་བཏབ་པ་རྨ་བྱ་གནས་པའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་རྨ་བྱས་ཆོས་བསྟན་པས་མི་དེས་འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤངས་ཏེ་ཕྱིར་སོང་ངོ་། །བཙུན་མོ་དེས་བདག་གི་བྱ་བ་འདི་ནི་རྨ་བྱས་ཤེས་ཀྱི། རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི་མི་སྐད་སྨྲ་བས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་སྨྲས་ན་བདག་བསད་པར་མི་འགྱུར་གྲང་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཟས་སྐོམ་དུག་ཅན་བྱིན་པས་རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གཟུགས་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པར་གྱུར་པ་ལ། བཙུན་མོ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོས་ཁྱོད་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་པ་ངས་ཤེས་སྙམ་དུ་དུག་ཅན་གྱི་ཟས་བྱིན་ཀྱང་ང་གསད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཁྲག་སྐྱུགས་ཤིང་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་སྟེ་ཤི་ནས་དམྱལ་བ་ངུ་འབོད་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྨ་བྱའི་རྒྱལ་པོ་ནི་བདེ་བར་ཐར་ཏེ་སླར་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ནས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ནི་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། དེའི་དུས་ཀྱི་བཙུན་མོ་དཔེ་མེད་མ་ནི་ད་ལྟར་ 15-2-198b བྲམ་ཟེའི་བུ་མོ་གཡོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པ་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ནི་མོ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལ་དབང་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཕྱིས་སུ་སྲས་འཁྲུངས་པ་ཤེས་རབ་འོད་ཅེས་བྱ་བ་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། མཁས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཏེ། གཞ
【現代漢語翻譯】 他們用七種珍寶裝飾的戰車，帶著軍隊，來到了雪山的南面。他們把看起來像金子的孔雀王放在珍寶戰車上。孔雀王發出鳴叫，國王和他的軍隊非常高興，給予了盛大的敬意，然後前往巴拉奈斯城（Bārāṇasī，古印度城市名）。當孔雀的叫聲在城門口響起時，聲音傳遍了整個城市。所有住在那裡的人都高興地聚集起來觀看。在那裡，一位名叫德美瑪（Demeima）的王后說道，'這隻孔雀會自己來找你的'，她感到高興和尊敬。國王用鮮花和水果供養了孔雀王。 後來，國王很忙，心想誰能供養孔雀王呢？他想，德美瑪王后既聰明又有智慧，她一定能做到。他對王后說：'就像我做的那樣，你也來供養這隻孔雀王吧。'王后也用鮮花和水果供養了孔雀王。 後來，德美瑪王后愛上了另一個男人。他們約好在孔雀居住的花園裡見面。孔雀向他們宣講佛法，那個人放棄了邪淫，然後離開了。王后心想：'我的行為會被孔雀知道的。這隻孔雀會說人話，如果他告訴梵施國王（Tsangsbyin），我肯定會被處死的。'於是她給孔雀王餵了有毒的食物。儘管孔雀王非常美麗，但王后還是猶豫不決。孔雀王說：'我知道你愛上了別的男人。即使你給我有毒的食物，你也殺不死我。'德美瑪王后吐血，得了重病，死後墮入號叫地獄（dmyal ba ngu 'bod，八熱地獄之一）。孔雀王快樂地解脫了，回到了自己的住所，繼續向眾生宣講佛法。 佛陀說：'當時的梵施國王就是現在的舍利弗（Śāriputra，佛陀十大弟子之一），當時的德美瑪王后就是現在的婆羅門女子約瑪。' 此外，在過去無數劫之前，有一位名叫戰車（Shingrta）的國王，他統治著八萬四千個小國。後來，他生了一個兒子，名叫智慧光（Shesrab 'od）。當世尊（bCom ldan 'das，佛的尊稱）轉世為智慧光時，他具有聰明的頭腦和...
【English Translation】 They adorned a chariot with seven precious things, and with an assembly of troops, they went to the southern side of the snowy mountain. They placed the peacock king, who appeared as gold, on the precious chariot. When its voice arose, the king and his assembly of troops were exceedingly delighted and showed great respect, and then went to the city of Bārāṇasī. When the peacock's voice arose at the gate of that city, it spread throughout the entire city. All who dwelt in that land were delighted and gathered to see it. There, the queen Demeima said, 'This peacock will come to you of its own accord,' and she became joyful and respectful. That king made offerings of flowers and fruits to that peacock king. At another time, the king became busy and wondered who could make offerings to the peacock king. He thought, 'The queen Demeima is wise and has great intelligence, so she can do it.' He said to the goddess, 'As I have done, so you should make offerings to this peacock king.' And she also made offerings of flowers and fruits. Then, at one time, the queen Demeima became attached to another man. They made an appointment to meet in the garden where the peacock resided. The peacock taught the Dharma, and that man abandoned adultery out of desire and then departed. The queen thought, 'The peacock will know of my actions. This peacock speaks the language of humans, and if he tells King Tsangsbyin, I will surely be killed.' So she gave the peacock king poisonous food and drink. Although the peacock king was beautiful and pleasing to behold, the queen hesitated. The peacock king said, 'I know that you are attached to another man. Even if you give me poisonous food, you cannot kill me.' The queen Demeima vomited blood, became seriously ill, died, and was reborn in the crying hell (dmyal ba ngu 'bod). The peacock king was happily liberated and returned to his own abode, where he taught the Dharma to sentient beings. The Buddha said, 'The King Tsangsbyin of that time was the present Śāriputra, and the Queen Demeima of that time is the present Brahmin girl Yoma.' Furthermore, in the past, beyond immeasurable kalpas, there was a king named Chariot (Shingrta), who ruled over eighty-four thousand small kingdoms. Later, a son was born to him, named Wisdom Light (Shesrab 'od). When the Blessed One (bCom ldan 'das) was born as Wisdom Light, he possessed an intelligent mind and...
ན་ལས་འཕགས་པས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བྱས་སོ། །དེར་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཚེ་འཕོས་ནས་སྲས་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བརྩམས་པའི་ཚེ། བློན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱལ་བུས་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་མི་ནུས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདི་དག་མི་རིགས་པ་བྱེད་པ་ལ་བདག་གིས་བསད་པ་སོགས་ཆད་པ་བཅད་ན་བདག་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་ལས་འབྱུང་བས་གལ་ཏེ་ཡུལ་མི་རྣམས་དགེ་བཅུའི་ལས་བྱེད་ནུས་ན་ཁོ་བོས་རྒྱལ་པོ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། ཀུན་གྱིས་དེ་ལེགས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཔང་མཛོད་ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་རོ། །དེས་དགེ་བཅུའི་ལས་སྤྱོད་པར་བཀའ་ལ་བཏགས་པ་ལ། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ། སྔར་དགེ་བ་བྱས་ཀྱང་མངོན་རྟགས་མེད་པས་ད་ཕྱིན་ཆད་མི་དགེ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་ཅིག་ཅེས་སྐུར་ཡིག་བྲིས་པ་རྒྱལ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲིངས་སོ། །དེར་ཐམས་ཅད་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་ནས་ངས་ནི་འདི་སྐད་བྲིས་པ་མེད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གྱུར་ཅེས་སྔངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་མི་རྣམས་སྔར་ལས་འགྱུར་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་ལ་དོང་བ་དང་། ལམ་དུ་བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་མེ་འབར་བའི་ནང་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའི་མི་ཞིག་གི་ 15-2-199a སྒྲ་ཐོས་པར་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་ཁྱོད་ཅི་ཉེས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་དེ་ན་རེ། བདག་གིས་སྔོན་མི་འདི་དག་དགེ་བཅུ་ལ་བཀོད་པས་ད་འདི་ལྟར་བདག་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། རྒྱལ་པོས་དགེ་བ་བྱེད་པར་བསྐུལ་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་འདྲ་མྱོང་བ་མི་སྲིད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་དགེ་བྱེད་དེ་དག་གིས་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བམ། དེས་སྨྲས་པ། དེ་དག་གིས་ནི་ཐོབ་སྟེ། དགེ་བ་བྱེད་པར་སྐུལ་བ་པོ་འབའ་ཞིག་འདི་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཐོས་ནས་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྟེ་སྨྲས་པ། ཕ་རོལ་པོས་དགེ་འབྲས་ཐོབ་ན་ནི། བདག་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཡང་འགྱོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བདུད་དེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་གཤེགས་ནས་འབངས་ཐམས་ཅད་ལ་དགེ་བཅུ་བསྒྲགས་ཤིང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པས་ཐམས་ཅད་སྒོ་གསུམ་དགེ་བ་ལ་འདུན་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་ཚེ་གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་སོགས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་ཞིང་། གླིང་བཞི་པོ་ཀུན་དགེ་བ་ལ་བཀོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རང་ཉིད་དགེ་བཅུ་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་དགེ་བཅུ་ལ་བཀོད་པས། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་གི་མཚན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་དང་ལེགས་གྲུབ་ཞེས་བྱ་བ་རེ་རེ་ལ་ཚོང་བའི་འཁོར་བཞི་ཁྲི་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ན། ལེགས་གྲུབ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་དགའ་བས་དྲང་སྲོང་གི་དྲུང་དུ་ 15-2-199b རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བས་མཐར་རང་ས
【現代漢語翻譯】 後來，王子被立為攝政王。之後，老國王去世，準備為王子舉行登基大典時，王子對大臣們說：『我不能當國王，因為如果我對這些不聽話的眾生進行懲罰，比如殺戮等，我會有過錯。如果所有臣民都能行持十善業，我才能當國王。』大家都說：『這樣很好，你來做個保證。』於是為他舉行了登基大典。他下令所有人都行持十善業。魔王對此心生嫉妒，寫了一封信，內容是：『以前行善沒有什麼明顯的效果，從今以後，你們都要行持十不善業。』並將這封信送給所有小國。大家都不相信，便去稟告國王。國王感到非常奇怪，心想：『我沒有寫過這樣的話，為什麼會變成這樣呢？』於是國王親自去檢視百姓是否和以前一樣。在路上，魔王讓國王聽到一個在燃燒的火焰中痛苦掙扎的人的叫聲。國王問他：『你犯了什麼罪？』那人回答說：『我以前勸這些人行持十善業，所以現在我非常痛苦。』國王心想：『如果勸人行善會遭受這樣的痛苦，那麼那些被你勸著行善的人，能得到安樂的果報嗎？』那人說：『他們是得到了安樂的果報，只有勸人行善的人才會變成這樣。』國王聽后非常高興，說：『如果其他人能得到善報，那我受苦也沒有什麼後悔的。』說完，那個魔立刻消失了。國王回到自己的國家，向所有臣民宣揚十善業，並讚歎行善的功德，所有人都一心向善。當時，國王成爲了擁有金輪等七寶的轉輪王，並將四大部洲的所有眾生都安置在行善之中。像這樣，自己安住於十善業，也勸他人行持十善業，所以在成佛時，他的腳底有千輻輪的相。』 佛陀又說：『從前，有兩個商隊首領，名叫救護和善成，他們各自擁有四萬人的商隊。善成喜歡出離輪迴，於是在一位仙人面前出家，獨自在邊地修行。
【English Translation】 Later, the prince was made regent. After the old king passed away, when preparations were being made to enthrone the prince, the prince said to the ministers, 'I cannot be king, because if I punish these disobedient beings, such as by killing, I would be at fault. If all the subjects can practice the ten virtues, then I will be king.' Everyone said, 'That's good, you make a guarantee.' So they held the enthronement ceremony for him. He ordered everyone to practice the ten virtues. The demon king became jealous of this and wrote a letter saying, 'Practicing virtue before had no obvious effect, from now on, you must all practice the ten non-virtues.' And sent this letter to all the small kingdoms. Everyone did not believe it and went to report to the king. The king felt very strange, thinking, 'I have not written such words, why has it become like this?' So the king personally went to see if the people were the same as before. On the road, the demon king made the king hear the sound of a person struggling in agony in a burning flame. The king asked him, 'What crime have you committed?' That person replied, 'I used to persuade these people to practice the ten virtues, so now I am very painful.' The king thought, 'If persuading people to do good deeds would suffer such pain, then those who are persuaded by you to do good deeds, can they get the fruit of happiness?' That person said, 'They have obtained the fruit of happiness, only the person who persuades people to do good deeds will become like this.' The king was very happy after hearing this and said, 'If others can get good rewards, then I have no regrets even if I suffer.' After saying that, that demon immediately disappeared. The king returned to his country, proclaimed the ten virtues to all the subjects, and praised the merits of doing good deeds, and everyone was devoted to doing good deeds with their three doors. At that time, the king became a wheel-turning king with the seven treasures such as the golden wheel, and placed all the beings of the four continents in doing good deeds. In this way, residing in the ten virtues himself, and also persuading others to practice the ten virtues, so when he became a Buddha, his soles had the mark of a thousand-spoked wheel.' The Buddha also said: 'In the past, there were two caravan leaders named Savior and Well-Accomplished, each of whom had a caravan of forty thousand merchants. Well-Accomplished liked to be free from samsara, so he renounced in front of a hermit and practiced alone in a remote area.
ངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་ལེགས་གྲུབ་མ་མཐོང་ནས་བཙལ་བར་གྱུར་ཀྱང་མ་རྙེད་པར། དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲིས་བསྐོར་ནས་གནས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་བ་ན། རང་སངས་རྒྱས་དེ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་ཚོང་པ་རྣམས་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་གྱིས་ངག་གིས་མ་ཡིན་པས། དེས་འབར་བ་དང་གློག་འབྱིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་དད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཀྱིས་ཚོང་པ་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་ཟང་ཟིང་གི་བསྡུ་བས་མགུ་བར་བྱས་ནས། འདི་ལ་བྱ་བ་བྱོས་དང་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱས་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བྱ་བ་རྣམ་པ་དུ་མ་བྱས་ཤིང་། ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ཚོང་དཔོན་དེས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་ལ་ཡང་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟར་དེད་དཔོན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། ༈ ། 受生鹿野苑婆羅門哈黎之子善護 ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན། འཛམ་གླིང་འདིར་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྲམ་ཟེ་ཧ་ལི་ཞེས་པའི་བུ་ལེགས་ཚོལ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་སྤུན་དུ་གྱུར་པ་ཉེས་ཚོལ་ཞེས་པར་ལྷས་བྱིན་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྤུན་གཉིས་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་ལེན་པར་སོ་སོ་ནས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་རེ་དང་བཅས་པར་ལམ་དུ་ཞུགས་སོ། །ལམ་རིང་བས་ཞག་བདུན་གྱི་གནས་སུ་མ་ཕྱིན་པ་ཙམ་ན་རྒྱགས་ཆད་དེ་སྲོག་བྲལ་དུ་ཉེ་བ་ན། ལེགས་ཚོལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཉམ་ཐག་སྟེ་ལྷ་སོགས་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། ། 15-2-200a དེར་རྒྱང་མ་ནས་སྐྱེད་ཤིང་བཟང་པོ་ཞིག་མཐོང་ནས་དེར་སོང་བ་དང་ཆུ་མིག་ལེགས་པ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པས། ཐམས་ཅད་དེར་འཐུང་། བདག་ཅག་གིས་ལྷ་མཆོད་པའི་རྟགས་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་ལྷས་མངོན་སུམ་དུ་སྐྱེད་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ཆོད་ཅིག་དང་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་སྨྲས་པས། ཡལ་ག་གཅིག་བཅད་པ་དང་བཏུང་བ་ཞིམ་པོ་བྱུང་ངོ་། །ཡང་གཅིག་བཅད་པ་དང་ཁ་ཟས་རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་བྱུང་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚིམ་པར་ཟོས་སོ། །ཡང་ཡལ་ག་གཅིག་བཅད་པས་གོས་སྣ་ཚོགས་དང་། ཡང་གཅིག་བཅད་པས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་སྟེ་ཁལ་ཐམས་ཅད་ལོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཉེས་ཚོལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་ལྷགས་ཏེ་སྔ་མའི་ཡལ་ག་ཅད་པ་ལས་རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་འོང་བ་མཐོང་བས། ཤིང་འདིའི་རྩ་བ་བཅད་ན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་མང་དུ་ཡོད་སྙམ་ནས་ཤིང་གི་རྩ་བ་བསྐོ་བར་གཟས་པ་དང་། ལེགས་ཚོལ་མ་དགའ་སྟེ། བདག་ཅག་ཕོངས་ཤིང་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ལས་ཤིང་འདིས་བསྐྱབས་ན། ཤིང་འདི་མ་གཅོད་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་མ་ཉན་པས། ལེགས་ཚོལ་དེ་མཐོང་མི་འདོད་པས་སྔོན་དུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ། ཉེས་ཚོལ་སོགས་ཀྱིས་ཤི
【現代漢語翻譯】 佛陀證得了菩提（藏文：བྱང་ཆུབ，漢語：覺悟）。那些商人們沒有見到圓滿成就，即使尋找也無法找到。船長救助了所有人，這樣說道，並且說『應當尋找』。八萬商人四處尋找，見到了獨覺佛，問道：『你為何拋棄商人而出家？』偉大的聖者以身體示法，而非言語。他展示了火焰和閃電等神變，使他們產生了信仰。然後，船長救助了所有人，用豐富的財物使八萬商人感到滿意，說道：『為他服務，果實將會成熟。』他們為他做了各種各樣的事情。那些商人們也被船長安置在五種戒律的基礎之上。 因此，船長救助就是世尊本人。 過去，在這個贍部洲的波羅奈斯（梵文：Varanasi，含義：印度城市）地方，有個婆羅門名叫哈黎，他的兒子名叫善護（藏文：ལེགས་ཚོལ，漢語：善於尋找），世尊曾轉世為他。他的兄弟名叫惡護（藏文：ཉེས་ཚོལ，漢語：惡于尋找），提婆達多（梵文：Devadatta，含義：天授）曾轉世為他。這兩兄弟各自帶領五百眷屬，爲了獲取珍寶而前往大海。由於路途遙遠，在到達七天路程的地方時，糧食耗盡，瀕臨死亡。善護等所有人都非常痛苦，向天神等祈禱。 這時，他們從遠處看到一棵茂盛的樹木，便前去那裡，發現了一口清澈的水井。所有人都喝了水，說道：『這一定是我們祭拜天神的徵兆。』這時，天神顯現，說道：『砍斷這棵樹的樹枝，所有願望都會實現。』砍斷一根樹枝，便出現了美味的飲料。再砍斷一根樹枝，便出現了具有百種美味的食物，所有人都飽餐一頓。再砍斷一根樹枝，便出現了各種各樣的衣服。再砍斷一根樹枝，便出現了各種各樣的珍寶，所有貨物都裝滿了。這時，惡護等所有人都來到了這裡，看到砍斷之前的樹枝出現了各種各樣的珍寶，心想：『如果砍斷這棵樹的根，一定會有更多的珍寶。』於是他們打算挖掘樹根，善護不高興，說道：『我們貧窮且瀕臨死亡，是這棵樹救了我們，不要砍這棵樹。』但他們不聽勸告。善護不想看到這一幕，便先行離開了。惡護等人砍斷了樹……
【English Translation】 The Buddha attained Bodhi (Enlightenment). Those merchants, not seeing the perfect accomplishment, searched but could not find it. The captain rescued everyone and said, 'We should search.' Eighty thousand merchants searched everywhere and saw the Pratyekabuddha (Solitary Buddha), and asked, 'Why did you abandon the merchants and become a renunciate?' The great being taught the Dharma with his body, not with words. He showed miracles such as flames and lightning, which made them have faith. Then, the captain rescued everyone, satisfying the eighty thousand merchants with abundant wealth, and said, 'Serve him, and the fruits will ripen.' They did various things for him. Those merchants were also placed on the foundation of the five precepts by the captain. Therefore, the captain who rescued everyone was the Bhagavan (Blessed One) himself. In the past, in this Jambudvipa (Earth), in the land of Varanasi (Indian city), there was a Brahmin named Hari, whose son was named Lektsol (Good Searcher), the Bhagavan himself was born as him. His brother, Nyetsol (Bad Searcher), was born as Devadatta (Heavenly Gift). The two brothers each led five hundred retinues to the ocean to obtain jewels. Because the journey was long, when they had not reached seven days' distance, the food ran out and they were near death. Lektsol and all the others were very distressed and made offerings to the gods. At that time, they saw a lush tree from afar and went there, finding a clear well. Everyone drank the water and said, 'This must be a sign of our worship of the gods.' Then, the god appeared and said, 'Cut off the branches of this tree, and all wishes will be fulfilled.' Cutting off one branch, delicious drinks appeared. Cutting off another branch, all kinds of food with a hundred flavors appeared, and everyone ate their fill. Cutting off another branch, various kinds of clothes appeared. Cutting off another branch, various kinds of precious jewels appeared, and all the loads were filled. Then, Nyetsol and all the others arrived there, seeing that various kinds of jewels appeared from the branches that had been cut off earlier, they thought, 'If we cut off the roots of this tree, there will be more precious jewels.' So they planned to dig up the roots of the tree, but Lektsol was unhappy and said, 'We were poor and near death, and this tree saved us, do not cut this tree.' But they did not listen. Lektsol did not want to see this scene, so he left first. Nyetsol and the others cut down the tree...
ང་དེའི་རྩ་བ་བཅད་པ་ན། དེ་ནས་སྲིན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བྱུང་སྟེ་ཉེས་ཚོལ་སོགས་ཚོང་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཟོས་སོ། ༈ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལུས་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚིག་བསླུ་བར་མི་འགྱུར་བ་རྟག་ཏུ་སྲུང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བསྐལ་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པ་ 15-2-200b འདས་པའི་དུས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཤིང་རྩ་བ་དང་ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་ཟ་བ། རིའི་ཕུག་བགྲོད་དཀའ་བ་ན་གནས་སོ། །དེར་སྤྲེའུ་གཉིས་ཞིག་གནས་པ་ལ་དུས་ཞིག་ན་བུ་གཉིས་བྱུང་བ་སེང་གེ་ལ་བཅོལ་ནས། སྤྲེའུ་ཕོ་མོ་གཉིས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་དོང་ངོ་། །དེར་བྱ་རྒོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྤུ་གྲི་ཞེས་བྱ་བས་སྤྲེའུའི་ཕྲུག་གུ་དེ་གཉིས་བླངས་ནས་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལ་འདུག་པ་སེང་གེས་མཐོང་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་འོང་བའི་ཕྲུག་གུ་དེ་གཉིས་ཐོང་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱ་རྒོད་དེས་རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་བདག་འདོར་ན་བཏང་གི། གཞན་ཁྱོད་ཁྲོས་ཀྱང་ངས་འདི་གཉིས་ཟོས་ཏེ་ནམ་མཁར་སོང་ན་ཅི་ཞིག་བྱ། རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བཏང་གིས་ཟ་བར་གྱིས་ལ་སྤྲེའུའི་ཕྲུག་གུ་གཉིས་གཏོང་བར་གསོལ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དམ་བཅས་པ་སྲུང་ཞིང་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་མེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལུས་འདོར་རོ། །བྱ་རྒོད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་མཚར་མཐོང་ནས། སྤྲེའུའི་ཕྲུག་གུ་དེ་གཉིས་བཏང་ཞིང་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཀྱང་མ་འདོར་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སྤྲེའུ་ཕོ་མོ་ནི་འོད་སྲུང་དང་སེར་སྐྱ་བཟང་མོ་དང་། སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་ཀུན་དགའ་བོ་ནི་སྤྲེལ་ཕྲུག་དང་། དགེ་སློང་ཕྲེང་བ་བཟང་པོ་དེའི་ཚེ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྤུ་གྲི་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 世尊與燃燈佛受生南瞻部洲兩位善說正法之童子 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་དང་། སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་འཛམ་གླིང་འདིར་ཁྱེའུ་ཆོས་སྨྲ་བའི་མཆོག་གཉིས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ། རབ་ཏུ་ 15-2-201a བྱུང་ནས་གཅིག་པུར་ནགས་སུ་གནས་པ། སྙན་ངག་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་བསམ་གཏན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་པ་ན། རི་དྭགས་བཤོར་པའི་རྒྱལ་པོ་གླང་པོ་ཞེས་པ་འཁོར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དྲུག་ཅུ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་དགེ་སློང་བརྐམ་ཆགས་ཅན་མང་པོ་དག་གིས་ཆོས་སྨྲ་དེ་གཉིས་ལ། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་གདོད་ནས་མེད་ཅེས་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་འཇིག་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ཡིན་པས། འདི་སོད་ཅེས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བསྐུལ་བས། རྒྱལ་པོ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་དང་སྔོན་ལྷན
【現代漢語翻譯】 當我的樹根被砍斷時，五百個羅剎出現，吞噬了所有尋找過失的商人。總之，菩薩們即使捨棄自己的身體，也永遠不會違背對眾生所說的話，他們總是守護著自己的誓言。在過去無數劫之前， 世尊曾轉世為一頭名叫『獅子肢體不全』的獅子。它對一切眾生懷有慈愛之心，以樹根、樹葉、果實和花朵為食，居住在難以進入的山洞中。當時，有兩隻猴子住在那裡，後來生了兩隻小猴子，便將它們託付給獅子。這對猴子夫婦外出覓食。這時，一隻名叫『剃刀羽毛』的鷲王抓走了這兩隻小猴子，在空中飛翔。獅子看到了，便說了偈頌：『放了那兩隻前來尋求我庇護的小猴子！』鷲王說：『獸王，如果你願意捨棄自己，我就放了它們。否則，即使你生氣，我也會吃了它們，然後飛向天空，你能奈我何？』獸王說：『我願意被你吃掉，請放了那兩隻小猴子。』如果立誓進入菩提道，守護誓言，不妄語，就應為眾生捨棄自己的身體。』鷲王看到如此奇特的景象，便放了那兩隻小猴子，並說：『獸王，請不要捨棄你的身體！』說完就飛走了。 當時，光護和善賢是那對猴子夫婦，羅睺羅和阿難是那兩隻小猴子，功德鬘比丘則是當時的鷲王『剃刀羽毛』。世尊如是說。 世尊與燃燈佛受生南瞻部洲兩位善說正法之童子 此外，過去世尊和燃燈佛曾轉世為南瞻部洲兩位善說正法的童子。他們出家后獨自住在森林裡，精通詩歌和所有論典，獲得了禪定和神通。當時，一位名叫『象王』的獵王，帶領著六十六萬億眷屬，聽聞他們說法后發起了菩提心。當時，許多貪婪的比丘對這兩位說法者說：『這些人是順世外道，他們說沒有蘊，宣揚業和果報會毀滅的教義，應該殺死他們！』他們慫恿國王。國王也有些猶豫。當時，國王和先前一起...
【English Translation】 When I cut off its roots, five hundred Rakshasas appeared and devoured all the merchants who were seeking faults. In short, Bodhisattvas, even if they give up their bodies, will never betray the words they have spoken to sentient beings, and they always guard their vows. In the past, countless eons ago, the Bhagavan was once born as a lion named 'Lion with Imperfect Limbs'. He had loving-kindness towards all sentient beings, ate roots, leaves, fruits, and flowers, and lived in a difficult-to-access mountain cave. At that time, two monkeys lived there, and later had two baby monkeys, whom they entrusted to the lion. The monkey couple went out to forage for food. At this time, a vulture king named 'Razor Feather' grabbed the two baby monkeys and flew into the sky. The lion saw this and spoke a verse: 'Release those two baby monkeys who have come to seek my protection!' The vulture king said, 'King of beasts, if you are willing to give up yourself, I will release them. Otherwise, even if you are angry, I will eat them and fly into the sky, what can you do to me?' The king of beasts said, 'I am willing to be eaten by you, please release the two baby monkeys.' If one vows to enter the path of Bodhi, guards the vows, and does not lie, one should give up one's body for the sake of sentient beings.' The vulture king saw such a strange sight and released the two baby monkeys, saying, 'King of beasts, please do not give up your body!' After saying this, he flew away. At that time, Light Protector and Good Yellow were the monkey couple, Rahula and Ananda were the two baby monkeys, and the virtuous monk Garland was the vulture king 'Razor Feather'. The Bhagavan said so. The World Honored One and Dipamkara Buddha were born in Jambudvipa as two boys who spoke the Dharma well. Furthermore, in the past, the Bhagavan and Dipamkara Buddha were born in Jambudvipa as two boys who were excellent at expounding the Dharma. After they renounced the world and lived alone in the forest, they were proficient in poetry and all treatises, and attained meditation and miraculous powers. At that time, a king of hunters named 'Elephant King', along with sixty-six trillion retinues, listened to their teachings and generated the mind of Bodhi. At that time, many greedy monks said to these two Dharma speakers: 'These people are Charvakas, they say there are no skandhas, and they teach the doctrine that karma and its results will be destroyed, they should be killed!' They urged the king. The king was also somewhat hesitant. At that time, the king and those who were previously together...
་ཅིག་སྤྱད་པ་སྤྱད་པའི་ལྷ་མོ་ཕྱིར་འབྲང་བ་ཞིག་གིས། རྒྱལ་པོ་ལ་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ཚིག་དག་གིས་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་མ་སྐྱེད་ཅིག །འདི་གཉིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ཆོས་སྨྲ་བ་དེ། སྔར་ཆོས་བསྟན་པ་དྲན་པར་གྱིས་ལ་འདི་གཉིས་མ་སྤོངས་ཤིག །ཅེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་དེས་དེའི་རྗེས་སུ་བསམ་ཞིང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་མ་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེའི་ནུ་བོ་མ་རུངས་པ་ཉན་གོར་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པ་ལ། རིགས་སྔགས་ཀྱིས་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་དགེ་སློང་འདི་གཉིས་སོད་ཅེས་སྡིག་གྲོགས་དེ་དག་གིས་བསྐུལ་བས། དེས་ དམག་གི་དཔུང་གོ་བགོས་ཏེ་གསོད་དུ་འོང་བ་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་ནགས་ན་གནས་པས་རྡོ་དང་སོ་ཕག་གི་ཆར་གྱིས་ཕྱིར་བསྐྲད་དེ་ཁ་བཏགས་པར་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་མ་རུངས་པ་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་ལ་ཁྲོས་པའི་ཉེས་པས་ཚེ་ 15-2-201b རབས་དྲུག་ཅུར་མནར་མེད་པར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་རྦད་ཅིང་གཏོང་བའི་དགེ་སློང་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་མང་པོ་དེ་དག་ཚེ་རབས་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བསམ་ཡས་པར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་མོ་གང་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྐུལ་ཞིང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྲུང་བ་དེ་སངས་རྒྱས་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་མཐོང་ཞིང་མཆོད་ལ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིང་། རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཐོས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་དྲུག་ཅུ་པོ་དག་ནི་ཞིང་གཞན་དང་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་ཐོས་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་བྱམས་པ་དང་། ལྷ་མོ་ཕན་འདོད་དེ་ནི་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ནུ་བོ་མ་རུངས་པ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生妙施王 ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་འདི་ཡངས་པ་དཔག་ཚད་འབུམ་ཕྲག་དགུ་བཅུ་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་ཐམས་ཅད་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱིས་བྱས་པ། ལྷའི་ཡུལ་ལྟར་འབྱོར་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དེར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དཔས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དུ་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཁྱིམ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པའི་ཁྱིམ་རེ་རེར་ཡང་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་བུད་མེད་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པ། རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕོ་བྲང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པས་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོའི་ཁང་བཟང་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་སོགས་འབྱོར་བའི་མཐུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ 15-2-202a དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ། རང་གི་སྲས་བསོད་ནམས་ཀྱི་མངའ་བདག་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་བསོད་ནམས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད། ཁྱིམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་
【現代漢語翻譯】 當一位侍奉行施之女神的追隨者看到國王時，她用罪惡朋友的言語勸誡道：『不要生起這樣的念頭。這兩位是宣說正法之人，請憶念他們過去所教之法，不要捨棄他們。』國王聽后思慮再三，沒有放棄勝者的教法。 國王的弟弟，性情暴戾的尼安果（Nyangor）要即位為王時，那些罪惡的朋友慫恿道：『殺了這兩個憑藉咒力能在空中行走的僧人。』於是，他調動軍隊前去殺害，但龍族和夜叉等居住在森林中的神祇用石頭和磚塊的雨點將他們擊退，並加以羞辱。尼安果國王臨死之際，因對說法者懷有嗔恨，在六十個世代中墮入無間地獄。 那些詛咒並驅逐僧人的持邪見者，在無數億劫中遭受地獄眾生的痛苦。那位勸誡國王並守護說法者的女神，見到了如恒河沙數般的佛陀，行持供養和佈施。與國王一同聽法並生起菩提心的六十億眾生，都在其他剎土成佛。聽法的國王就是彌勒（Maitreya），行善的女神就是月光童女（Candraprabha），國王的弟弟尼安果就是提婆達多（Devadatta）。』佛陀如是說。 受生妙施王 又如往昔，當如來（Tathagata）名為德瓦拉加（Deva-raja，幸福之王）出現於世時，贍部洲（Jambudvipa）廣闊無垠，有九十萬俱胝由旬（Yojana），擁有八萬四千座以七寶建成的宏偉城市，其繁榮景象如同天界。世尊（Bhagavan）本人化身為國王達塔達塔（Datta-datta，施與者），成為一位擁有正法的偉大國王。在八萬四千座城市中，這位國王擁有八萬四千座宮殿，每座宮殿中都有八萬四千名妃嬪侍奉。國王的宮殿由七寶構成，具備一切安樂的設施，如同百釋天（Indra）的勝殿。這位國王擁有令人驚歎的財富和力量。 他有一位名為菩提薩特瓦蘇達納（Bodhisattva Sudana，最勝福德）的王子，是福德的偉大擁有者。然而，他對世俗的享樂毫無貪戀，選擇了出家。
【English Translation】 When a goddess who served the practice of generosity followed the king, she admonished him with the words of sinful friends: 'Do not give rise to such thoughts. These two are those who speak the true Dharma. Remember the Dharma they taught before, and do not abandon them.' After considering this, the king did not abandon the teachings of the Victorious One. When the king's unruly younger brother, Nyangor, was about to become king, those sinful friends urged him, 'Kill these two monks who travel in the sky by means of mantras.' So he divided his army and came to kill them, but the nagas and yakshas dwelling in the forest drove them back with a rain of stones and bricks, and humiliated them. King Nyangor, at the time of his death, due to the sin of being angry with the Dharma speaker, was born in Avici hell for sixty lifetimes. Those many monks with distorted views who cursed and banished the king, for countless hundreds of thousands of billions of lifetimes, experienced the suffering of sentient beings in hell. The goddess who urged the king and protected the Dharma speaker saw and served as many Buddhas as there are grains of sand in the Ganges, and practiced generosity. The sixty billion beings who heard the Dharma with the king and generated bodhicitta all became Buddhas in other realms. The king who heard the Dharma was Maitreya, the goddess who benefited others was Candraprabha, and the king's unruly younger brother was Devadatta.' Thus, the Buddha spoke. The King of Generosity and Auspicious Birth Again, in the past, when the Tathagata named Deva-raja (King of Bliss) appeared in the world, this Jambudvipa was vast, with ninety hundred thousand kotis of yojanas, and had eighty-four thousand great cities all made of the seven precious substances, with prosperity as marvelous as the realm of the gods. The Bhagavan himself became a great king named Datta-datta (Giver), a king endowed with Dharma. In the eighty-four thousand cities, that king had eighty-four thousand palaces, and in each palace there were eighty-four thousand women in the retinue of the queens. The king's palace was made of the seven precious substances, possessing all the equipment for happiness, like the palace of Indra, the lord of the gods. That king possessed amazing power and wealth. He had a son named Bodhisattva Sudana (Supreme Fortune), a great possessor of merit. However, he was not attached to the enjoyments of household life and chose to renounce.
བའི་རྗེས་སུ། རྒྱལ་པོ་དཔས་བྱིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཕུལ་ཞིང་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ཆོས་སྤྱོད་ཅིང་བཟོད་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཞིང་དང་དུས་དེར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་དག་གི་བསྟན་པ་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པར་བྱས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་མི་འཇིགས་པ་བརྙེས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་མང་པོ་དགྲོལ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་རབ་སྒྲོག་ཅེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཁྲུངས་པའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ན་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཞིག་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྒྲ་བསྒྲགས་སོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ལོ་བདུན་ལོན་པའི་ཚེ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དྲིས་ནས་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཞུས་ཤིང་། ཡང་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་པའི་རྣམ་སྨིན་སོགས་ཆོས་བཤད་པས་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དང་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ཤིང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་དབང་པོ་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་སོ་སོར་བརྟགས་པས་དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམས་པ་ལས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ 15-2-202b ཡིན་པ་དེས། དབང་པོ་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དགོན་པ་དང་ཚལ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡུན་རིང་ཞིག་ན་བུད་མེད་གཅིག་མཐོང་ནས་ཆགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ལ་དྲན་པ་རྙེད་དེ། བདག་གིས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་འདིས་དབང་པོ་བཟུང་གིས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སོ་སོར་བརྟག་པས་ནི་མ་ཡིན་པས། ད་ཤེས་པ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བརྟགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་ཤིང་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་སྟེ། གང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེ་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུར་བཞུགས་པ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་རྒྱལ་པོ་ཁྱད་པར་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་སྒོར་འཇུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལེགས་པར་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས། ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དྲི་མ་མེད་པ་སྤྱོད་ཅིང་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་ཡང་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུ
【現代漢語翻譯】 之後，國王德瓦達塔（Devadatta）自己也向佛陀獻上王位，出家修行佛法，並培養了忍耐力。在那之後，在那個地方和時間，他使兩千萬俱胝（釋迦牟尼佛的數字單位）如來感到滿意，修行他們的教法，精進努力，並以智慧的力量獲得了無畏，從而解救了無數眾生。 又，在過去，當薄伽梵（Bhagavan，佛陀的稱號）降生為國王帕克拉布德羅卡（Phyak Rabdroka）之子時，諸天立即宣告說：『世間出現了一位修行佛法之人！』當這位年輕人七歲時，他向父王詢問了佛法和非法，並請求自己出家。他又講述了惡業的果報等佛法，於是父王和母后都一起出家，安住于戒律，獲得了五神通，並引導許多眾生走向無上菩提（Anuttara-samyak-sambodhi，無上正等正覺）。 又，當他轉世為仙人丹巴丹巴（Drangsong Dampa Dampa）時，由於分別觀察了未離貪慾的諸根，他通過控制諸根之門的力量，而不是通過禪定。當他去往寂靜處和花園時，過了很久，他看到一個女人，生起了貪戀。他憶起自己（的修行），意識到自己是用分別觀察來控制諸根，而不是用智慧的分別觀察。他想：『現在我應該尋找哪種智慧不會變成煩惱的聖者智慧呢？』當他分別觀察時，他的智慧生起，他這樣觀察煩惱和女人的自性，認識到沒有可被指出的遍一切煩惱之法，並獲得了從慾望中解脫的隨順。他通過沒有任何煩惱的聖者智慧，變得毫無疑惑。 又，在過去，如來耶謝囊瓦（Yeshe Nangwa，智慧光明）壽命十萬俱胝年。他和國王卡帕塞姆（Khyapar Sem，卓越心）以及許多人一起，從平等性三摩地（Sameness Samadhi）的法類中，善巧地展示了進入身體律儀之門的偈頌。那位國王在那位如來的教法中出家，在十萬俱胝年中行持清凈的梵行，並且修習了四梵住，從而取悅了八十俱胝佛。
【English Translation】 After that, King Devadatta himself offered the kingdom to the Buddha, renounced the world, practiced the Dharma, and cultivated patience. After that, in that place and time, he pleased twenty crore (a unit of number in Shakyamuni Buddha's system) Tathagatas (another name of Buddha), practiced their teachings, exerted effort, and attained fearlessness through the power of wisdom, thereby liberating countless beings. Moreover, in the past, when the Bhagavan (another name of Buddha) was born as the son of King Phyak Rabdroka, the gods immediately proclaimed, 'A practitioner of the Dharma has appeared in the world!' When that youth was seven years old, he asked his father, the king, about Dharma and non-Dharma, and requested to renounce the world himself. He also explained the Dharma, such as the ripening of evil deeds, so his father and mother both renounced the world together, abided in discipline, attained the five superknowledges, and guided many beings to Anuttara-samyak-sambodhi (Unsurpassed Perfect Enlightenment). Moreover, when he became the hermit Drangsong Dampa Dampa, because he separately examined the faculties that were not free from attachment, he controlled the doors of the faculties through the power of restraint, not through meditation. When he went to solitary places and gardens, after a long time, he saw a woman and developed attachment. He remembered himself (his practice) and realized that he was controlling the faculties with separate examination, not with the separate examination of wisdom. He thought, 'Now, which wisdom should I seek that will not become the afflictions of the noble wisdom?' When he separately examined, his wisdom arose, and he examined the nature of afflictions and women in this way, recognizing that there was no all-pervasive afflicted Dharma that could be pointed out, and he attained the subsequence of detachment from desire. He became without doubt through the noble wisdom that had no afflictions whatsoever. Moreover, in the past, the Tathagata Yeshe Nangwa (Wisdom Light), who lived for ten crore years, together with King Khyapar Sem (Excellent Mind) and many people, from the Dharma category of Sameness Samadhi, skillfully demonstrated the verses for entering the door of bodily discipline. That king renounced the world in that Tathagata's teachings, practiced immaculate pure conduct for ten crore years, and also meditated on the four Brahma-viharas (Four Immeasurables), thereby pleasing eighty crore Buddhas.
་མཐོང་བར་གྱུར་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་རིམ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལས་རབ་ཏུ་ 15-2-203a བྱུང་ནས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཆོག་འདི་སྤྱད་ཅིང་མང་ཐོས་སྤོབས་པར་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རྟག་པར་ཡང་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐབས་སོ། ༈ །སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཡུལ་ཀ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ཅིང་ཡུལ་དེ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པར་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོ་དང་འདུས་པ་ལས་ཁྱེའུ་མཆོག་ཏུ་གཟུགས་བཟང་བ་ཞིག་བཙས་པ་ལ་མིང་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཞེས་བཏགས་སོ། །ཡང་རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོ་ལས་བུ་བཙས་པ་ན་ཡུལ་དེར་འཐབ་མོ་བྱུང་བས་ཁྱེའུ་དེའི་མིང་འཐབ་མོ་སྐྱེས་སུ་བཏགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགས་དེ་མཐོང་ནས་བདག་ཀྱང་ཡབ་འདས་ན་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཞིང་བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་དམྱལ་བར་གཞོལ་བར་འགྱུར་གྱིས་བདག་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ཕ་ཡི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སྨྲས་པ་ཡབ་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གནང་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེས་སྨྲས་པ། བུ་གང་གི་དོན་དུ། མཆོད་སྦྱིན་དང་དཀའ་ཐུབ་ 15-2-203b བྱེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་ཏུ་འོང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་། མཛེས་དགས་སྨྲས་པ། ནགས་ན་ཤིང་ཤུན་རྩྭ་གྱོན་ཞིང་། །རྩ་བ་འབྲས་བུ་འཆའ་བ་དང་། །རི་དྭགས་གདུག་པ་རྣམས་དང་ནི། །ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མཆོག་ལགས་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིག་བྱེད་པའི། །མཁས་པས་རྒྱལ་སྲིད་སླད་དུ་ནི། །གསོད་དང་བཅིངས་དང་རྡེག་པ་དག །བགྱིད་པ་དེ་ལྟ་མ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ནི་ངའི་བུ་གཅིག་པ་སྡུག་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ང་ཤི་བར་གྱུར་ན་ནི་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཁྱོད་དང་འབྲལ་གྲང་། གསོན་བཞིན་དུ་ལྟ་ག་ལ་བཏང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ཡབ་གལ་ཏེ་གནང་ན་ནི་དེ་ལྟ་ལགས། གལ་ཏེ་མི་གནང་ན་ཟན་ཀྱང་མི་ཟ་ཕྱག་ཀྱང་མི་འཚལ་ལོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཟན་བཅད་པར་བྱས་པ་ནས། གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི་དང་ལྔ་དང་དྲུག་གི་བར་དུ་ཟན་བཅད་པར་བྱས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུ་ལ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དཀའ་ཞིང་གཅིག་བུར་དབེན་པར་རི་དྭགས་རྣམས་དང
【現代漢語翻譯】 變為可見。此後，依次超過恒河沙數的佛陀出現，修持這種最勝梵行，成為博學多聞、充滿自信的比丘，成為說法者中的佼佼者，安住于戒律清凈的自性之中。諸如此類的例子表明，菩薩們總是具有防護惡行、積累善法、利益眾生的戒律。這是可以理解的。戒律的章節結束。 從前，在無數劫之前，在瓦拉納西（Varanasi，古印度城市）有一個名叫梵施（Brahmadatta，人名，意為梵天所賜）的國王統治著迦尸國（Kashi，古印度王國），那個國家繁榮昌盛。當時，國王與王后結合，生了一個相貌非常英俊的兒子，取名為迦尸美喜（Kashisundara，人名，意為迦尸之美）。後來，國王的另一個王后生了一個兒子，當時國家發生了戰爭，所以這個兒子的名字叫戰爭生（Yuddhajata，人名，意為戰爭中出生）。 梵施國王允許以正法和非法來治理國家，迦尸美喜王子看到這種情況後心想：『如果我父親去世后我成為國王，我也允許以正法和非法來治理國家，那我就要墮入地獄了。我應該出家。』於是他走到父親面前，頂禮他的雙足，說道：『父王，請允許我出家。』國王說：『兒子，你為什麼要出家？如果你繼承了可以通過祭祀和苦行獲得的王位，為什麼還要出家呢？』美喜說：『在森林裡，穿著樹皮和草衣，以樹根和果實為食，與兇猛的野獸為伴，這是最好的。智者爲了王位而進行殺戮、囚禁和毆打，那是不對的。』國王說：『年輕人，你要明白，你是我的獨子，可愛又合意，無可替代。如果我死了，我會不情願地與你分離。活著的時候，我怎麼能讓你走呢？』年輕人說：『父王，如果您允許，那就太好了。如果您不允許，我就不吃飯，也不行禮。』於是，迦尸美喜王子開始一天不吃飯，然後兩天、三天、四天、五天、直到六天都不吃飯。國王對年輕人說：『修持梵行是困難的，獨自一人在偏僻的地方與野獸為伴……』
【English Translation】 became visible. Thereafter, successively more Buddhas than the sands of the Ganges River appeared, practicing this supreme pure conduct, becoming monks who were learned, confident, and foremost among Dharma speakers, abiding in the nature of pure morality. Examples such as these illustrate that Bodhisattvas are always endowed with the morality of restraining misconduct, accumulating virtue, and benefiting sentient beings. This is to be understood. The chapter on morality ends. In the past, beyond countless eons, in Varanasi (Varanasi, an ancient Indian city), a king named Brahmadatta (Brahmadatta, a personal name, meaning 'given by Brahma') ruled the kingdom of Kashi (Kashi, an ancient Indian kingdom), and that country was prosperous and flourishing. At that time, the king united with the queen, and she gave birth to a son who was exceedingly handsome, and they named him Kashisundara (Kashisundara, a personal name, meaning 'beauty of Kashi'). Later, another queen of the king gave birth to a son, and at that time the country was at war, so the son's name was Yuddhajata (Yuddhajata, a personal name, meaning 'born in war'). King Brahmadatta allowed the kingdom to be governed by both Dharma and non-Dharma, and Prince Kashisundara, seeing this, thought: 'If I become king after my father dies, and I also allow the kingdom to be governed by both Dharma and non-Dharma, then I will fall into hell. I should renounce the household life.' So he went to his father, prostrated at his feet, and said: 'Father, please allow me to renounce the household life.' The king said: 'Son, why do you want to renounce the household life? If you inherit the kingdom that can be obtained through sacrifices and asceticism, why would you renounce the household life?' Sundara said: 'In the forest, wearing bark and grass clothing, eating roots and fruits, and living with fierce wild animals, that is the best. It is not right for the wise to commit killing, imprisonment, and beatings for the sake of the kingdom.' The king said: 'Young man, understand that you are my only son, beloved, agreeable, and irreplaceable. If I die, I will unwillingly be separated from you. How can I let you go while I am alive?' The young man said: 'Father, if you allow it, that would be great. If you do not allow it, I will not eat or pay homage.' So, Prince Kashisundara began to abstain from food for one day, then for two days, three days, four days, five days, and up to six days. The king said to the young man: 'Practicing pure conduct is difficult, and being alone in a remote place with wild animals...'
་ལྷན་ཅིག་གནས་ཤིང་གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་འཚོལ། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་མིའི་རྩེད་མོ་དང་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་དགོས་པས་བུ་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་ཚབ་གྱིས་ལ་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྦྱིན་པ་དང་བསོད་ནམས་དག་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་དེ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བཙུན་མོ་དང་བློན་པོ་མདུན་ན་འདོན་རྣམས་ལ་གཞོན་ནུ་སློངས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན། 15-2-204a དེ་དག་གིས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པས་བདེ་བ་བཞེད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མི་མཁྱེན་པ་སྟེ་དབེན་པར་ནི་གནས་དཀའོ་ཞེས་སྔར་བཞིན་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བསྐུལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྩེ་རྩེ་བའི་བློན་པོའི་བུ་དང་མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་སྔར་བཞིན་སྨྲས་ཀྱང་དེ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ལ་གསོལ་བ། ལྷ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ནི་འགུམ་ན་ཅི་རུང་། འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་ལགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལ་དགའ་ན་གསོན་པར་འགྱུར་བས། དེ་ལ་གཟིགས་པར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་དེར་མ་དགའ་ནས་དྲང་སྲོང་ལས་སླར་ལོག་ན་བུའི་གནས་ནི་ཕ་མ་ལགས་པས་དེ་གཞན་གང་དུ་འགྲོ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དག་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གནང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་ལ་དེ་ལྟར་གནང་བར་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ཀ་ཤི་མཛེས་དགའ་བཅུད་ཀྱི་ཁུ་བས་རིམ་གྱིས་ལུས་བརྟས་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་འབད་ཅིང་བརྩོན་པས་འདོད་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ། བྱམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་བྱམས་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རི་དྭགས་གདུག་པ་རྣམས་ཀྱང་བསྟི་གནས་སུ་འདྲིས་པར་གྱུར་ཏེ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པས་དེའི་མིང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ་ 15-2-204b འཁོར་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །ནམ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཤི་ནས་འཐབ་མོ་སྐྱེས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ། དེས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ། དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བས་སྨྲས་པ། མཁན་པོ་བདག་གི་ལུས་ནི་ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བས་བསྐྱེད་པས་དགོན་པའི་སྨན་གྱིས་འཚོ་བར་རྔོ་མི་ཐོགས་ཀྱིས་གྲོང་མཐར་གནས་སུ་མཆི་ལགས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བུ་གྲོང་ངམ་དགོན་པར་གནས་ཀྱང་རུང་སྟེ། དྲང་སྲོང་རྣམས་ནི་དབང་པོ་རྣམས་སྲུང་བར་བྱེད་ཀྱི་སོང་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཉེ་འཁོར་དུ་ལོ་མའི་སྤྱིལ་བུ་བྱོས་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས། དེ་ལྟར་མཁན་པོ་ལས་ལུང་ཐོབ་ནས་རིམ་གྱིས་གནས་བཙལ་ཞིང
【現代漢語翻譯】 他們一起居住，靠別人佈施為生。只要活著，就必須放棄所有人的玩樂和喜悅，因此（國王）說：『年輕的王子，做攝政王，享受慾望，行佈施和功德吧！』但年輕人一言不發。然後，國王命令王后和大臣們勸說年輕人，他們也像之前一樣對年輕人說：『你還很年輕，只知道快樂，不懂得痛苦，住在寂靜的地方是很困難的。』但他仍然一言不發。然後，國王催促，與年輕人一起玩耍的大臣之子和官員之子們，以及其他年輕人都像之前一樣對他說，但他仍然一言不發。然後，那些年輕人向國王梵施（梵天所賜）稟告：『神啊，請您明鑑！年輕的迦尸美喜（迦尸的喜悅）死了又何妨？像這樣出家，是智者們所讚歎的。如果他喜歡，就會活下去，您會看到他。如果他不喜歡，從苦行中返回，兒子的歸宿是父母，他還能去哪裡呢？』國王說：『年輕人，如果這樣，就允許他吧。』然後，那些年輕人告訴迦尸美喜，他已經被允許了。之後，年輕的迦尸美喜逐漸以精髓滋養身體，從瓦拉納西被帶走，在苦行者中出家。他努力精進，遠離慾望的束縛，獲得了慈愛的禪定，對一切眾生充滿慈悲。憑藉慈愛的力量，兇猛的野獸也習慣了他的住所，不再傷害他，因此他的名字被稱為忍辱仙人，與五百名苦行者一起居住。 某日，國王梵施去世，爭鬥之子繼承王位，他以正法和非法治理國家。忍辱仙人說：『堪布（老師），我的身體是由食物和飲料養育的，寺院的藥物對我沒有用處，我想住在村邊。』（堪布）說：『孩子，住在村裡或寺院都可以，但苦行者要守護諸根。去瓦拉納西附近建造樹葉小屋居住吧。』就這樣，從堪布那裡得到允許后，他逐漸尋找住所。
【English Translation】 They lived together, surviving on the alms given by others. As long as they lived, they had to abandon all human play and joy, so (the king) said, 'Young prince, be the regent, enjoy desires, and perform charity and merit!' But the young man said nothing. Then, the king ordered the queen and ministers to persuade the young man, and they also said to the young man as before, 'You are very young, you only know happiness, you do not know suffering, and it is difficult to live in solitude.' But he still said nothing. Then, the king urged, and the sons of the ministers and the sons of the officials who played with the young man, and other young men, said to him as before, but he still said nothing. Then, those young men reported to King Brahma-given (Given by Brahma): 'O God, please be aware! What if the young Kashi Delight (Delight of Kashi) dies? To renounce like this is praised by the wise. If he likes it, he will live, and you will see him. If he does not like it, and returns from asceticism, the son's home is his parents, where else can he go?' The king said, 'Young men, if that is the case, then allow him.' Then, those young men told Kashi Delight that he had been allowed. After that, the young Kashi Delight gradually nourished his body with essence, and was taken from Varanasi and renounced among the ascetics. He worked hard and diligently, freed from the bonds of desire, attained the Samadhi of Loving-kindness, and was full of compassion for all beings. By the power of Loving-kindness, even fierce wild animals became accustomed to his dwelling and did not harm him, so his name became known as the Forbearance Ascetic, and he lived with five hundred ascetics. One day, King Brahma-given died, and the son of strife was placed on the throne, and he allowed the kingdom to be ruled by Dharma and non-Dharma. The Forbearance Ascetic said, 'Khenpo (teacher), my body is nourished by food and drink, and the medicine of the monastery is of no use to me, I would like to live on the edge of the village.' (The Khenpo) said, 'Child, it is fine to live in the village or the monastery, but ascetics must guard their senses. Go and build a leaf hut near Varanasi and live there.' Thus, having received permission from the Khenpo, he gradually sought a dwelling.
་རྒྱུ་སྟེ་ཕའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ཞི་བའི་ཕྱོགས་ཤིག་ཏུ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་སོ་གའི་དུས་སུ་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་། ངང་པ་དང་ཁུ་བྱུག་ཤང་ཤང་ཏེའུ་སོགས་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དེར། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་དོང་བ་ལས། སྐྱེད་ཚལ་དེར་རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་ལ་དགའ་བའི་བུད་མེད་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་བར་བརྩམས་པ་ལས། ཅི་ཙམ་ན་དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཞིབས་པས་མཐའ་ན་གནས་པ་དེ་མཐོང་ནས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་བསྐོར་ནས་འཁོད་དོ། །དྲང་སྲོང་དེས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་བཤད་པར་བྱས་སོ། །ཅི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་གཉིད་ལས་སད་དེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་མ་མཐོང་ནས་དེ་ཁྲོས་པས་རལ་ 15-2-205a གྲི་བླངས་ཏེ། འཁོར་རྣམས་བཙལ་བ་དང་། དྲང་སྲོང་གི་དྲུང་ན་འཁོད་པ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོས་པ་ཤེས་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་སྐྲག་སྟེ་བྱེར་རོ། །འཐབ་མོ་སྐྱེས་ཀྱིས་དྲང་སྲོང་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་ནང་རྗེ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཡིན། བདག་ནི་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གཟུགས་མེད་བཞིའི་ཏིང་འཛིན་དང་བསམ་གཏན་བཞི་སོགས་ཐོབ་བམ། དེས་སྨྲས་པ། མ་ཐོབ་བོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཡོན་ཏན་དེ་དག་མ་ཐོབ་ན་ཁྱོད་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ཏེ། བུད་མེད་རྣམས་དང་དབེན་པ་སྐྱབས་ཡོད་ཀྱི་གནས་ན་འདུག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་། རྟག་ཏུ་འདི་ན་གནས་པ་ཁྱོད་ལས་ཅི་བྱེད། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བཟོད་བསྒོམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་ཀྱིས་རལ་གྲི་ཕྱུངས་ཏེ། ཁྱོད་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་འཁྲུགས་པ་ལ་བཟོད་མི་བཟོད་སད་དོ་ཞེས་དྲང་སྲོང་གི་ལག་པ་གཉིས་བཅད་དེ། ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ནི་བཟོད་པ་ཅན་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་རྐང་པ་བཅད་དེ་དྲིས་པ་ལ་ཡང་བདག་ནི་བཟོད་པར་སྨྲ་བའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་ཀྱང་བཅད་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གི་ལུས་ལ་ནི། །ཏིལ་འབྲུ་ཙམ་དུ་གཏུབས་པ་ཡིས། །ལུས་ནི་བྱེ་བ་བརྒྱར་གཏུབས་ཀྱང་། །ས་ལ་གཏོར་ཀྱང་བཟོད་མི་སྤོང་། །གང་ཕྱིར་བདག་ནི་བྱམས་དགེ་བའི། །སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་གོམས་བྱས་པས། །བུ་སྡུག་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བོ་ལ། །བཟོད་པ་དེ་གཏོང་སྤྲོ་བ་མེད། །ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་ 15-2-205b པོ་འདི་བུད་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚོན་ཐོགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་གཏུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་བཟོད་ཅིང་ངེས་པར་གྱུར་པའི་དགེ་རྩ་འདིས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཅོམ་ནས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ་ན་འདི་ལ་ཤེས
【現代漢語翻譯】 於是，他住在父親的花園裡一個安靜的地方。在另一個時候，索嘎時節，鮮花盛開，天鵝、杜鵑、八哥等鳥兒在花園裡鳴叫。國王'爭鬥生'（國王的名字）與他的妃嬪們一起進入花園遊玩。當國王'爭鬥生'在花園裡睡著時，那些喜歡鮮花和水果的婦女們開始互相嬉戲。過了一會兒，她們看到一位名叫'忍辱'（忍耐）的苦行者，他行為端正，住在花園的邊緣。她們以虔誠之心向他頂禮膜拜，然後繞著他坐下。苦行者也為她們宣講佛法。 過了一會兒，國王醒了，沒有看到他的妃嬪們，他非常生氣，拔出劍，尋找她們，然後看到她們坐在苦行者旁邊。國王知道自己很生氣，妃嬪們都嚇得四處逃散。'爭鬥生'對苦行者說：『尊敬的內道者，你是誰？』苦行者回答：『我是忍辱。』國王說：『你獲得了無色界的四種禪定和四禪等成就了嗎？』苦行者回答：『沒有。』國王說：『如果你沒有獲得這些功德，你就是一個普通人。你如何能讓人相信你獨自一人與婦女們待在隱蔽的地方？你一直在這裡做什麼？』苦行者回答：『我修習忍耐。』國王'爭鬥生'拔出劍說：『你說你修習忍耐？我現在要看看你是否能忍受我的憤怒！』說完，他砍斷了苦行者的雙手，問道：『你是誰？』苦行者說：『我是忍耐者，我說忍耐。』然後，他又砍斷了他的雙腳，問道，苦行者仍然回答：『我是忍耐者，我說忍耐。』 當他的四肢和身體被肢解時，苦行者說：『即使有人將我的身體，切割成芝麻大小的碎片，即使將我的身體剁成億萬塊，然後撒在地上，我也不會放棄忍耐。因為我總是習慣於慈愛的善心，對於像兒子一樣可愛的眾生，我不會輕易放棄忍耐。』 說完，他又說，『這位國王因為女人而拿起武器，以煩惱之心一次又一次地肢解我的四肢。愿我以這忍耐和決心的善根，摧毀自己的煩惱，在證得無上菩提成佛時，能夠度化他。』
【English Translation】 Then he stayed in a quiet part of his father's garden. At another time, during the Soga season, when the flowering trees were in full bloom, and the swans, cuckoos, mynah birds, and other birds were singing in the garden, King 'Strife-Born' (the king's name) entered the garden with his consorts to play. When King 'Strife-Born' fell asleep in the garden, the women who loved flowers and fruits began to frolic with each other. After a while, they saw a hermit named 'Patience' (Kṣānti), who was of upright conduct and lived on the edge of the garden. They bowed to him with faith and sat around him. The hermit also preached the Dharma to them. After a while, the king woke up and did not see his consorts. He was very angry, drew his sword, and searched for them. Then he saw them sitting next to the hermit. Knowing that the king was angry, the consorts were frightened and scattered. 'Strife-Born' said to the hermit, 'Reverend ascetic, who are you?' The hermit replied, 'I am Patience.' The king said, 'Have you attained the four formless absorptions and the four meditations, etc.?' The hermit replied, 'No.' The king said, 'If you have not attained these qualities, you are an ordinary person. How can one trust you to be alone with women in a secluded place? What are you always doing here?' The hermit replied, 'I practice patience.' King 'Strife-Born' drew his sword and said, 'You say you practice patience? Now I will see if you can endure my anger!' With that, he cut off the hermit's hands and asked, 'Who are you?' The hermit said, 'I am the patient one, I speak of patience.' Then he cut off his feet and asked again, and the hermit still replied, 'I am the patient one, I speak of patience.' As his limbs and body were being dismembered, the hermit said, 'Even if someone were to cut my body into pieces the size of sesame seeds, even if my body were chopped into billions of pieces and scattered on the ground, I would not abandon patience. Because I am always accustomed to the loving and virtuous mind, I would not easily give up patience for beings as dear as my own son.' Having said that, he added, 'This king, because of women, has taken up weapons and, with a mind of affliction, has repeatedly dismembered my limbs. May I, through this root of virtue of patience and determination, destroy my own afflictions and, when I attain unsurpassed enlightenment and become a Buddha, be able to liberate him.'
་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྨེད་ཅིང་ཐོག་མར་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་གཅོད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་ཉེ་གནས་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ནམ་མཁར་འཕུར་ཏེ་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ནས་བཟོད་པའི་སེམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་རམ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། བཟོད་པར་སྨྲ་བས་སེམས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཚུལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ལྷ་དེས། རྒྱལ་པོ་ངན་པ་འདིས་དྲང་སྲོང་ཉེས་པ་མེད་པར་གནོད་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱེད་ན་གནམ་ལྕགས་ཕབ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་འདི་འཁོར་དང་བཅས་པ་དེང་ཉིད་དུ་བསད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། གང་གིས་བདག་ལུས་རྐང་པ་ལག་པ་དང་། །སྣ་དང་ཕྲལ་ནས་མ་རུངས་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ལའང་སྡིག་པ་ཅུང་ཟད་མི་འདོད་ན། །ཉེས་མེད་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་གསད་དུ་མ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེས་ཡམས་ནད་དང་། བྱི་བ་དང་ནེ་ཙོ་རྣམས་བཏང་བས་ཡུལ་དེ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅིང་ལྷས་ཀྱང་ཆར་མ་ཕབས་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོས་ལྟས་མཁན་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་ལས། དྲང་སྲོང་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས། 15-2-206a ལྷ་རྣམས་མ་དགའ་སྟེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ལྷ་རྣམས་ལ་གཏོར་མ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་དྲང་སྲོང་དང་ལྷ་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ན་དེས་ཕན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་རྒྱལ་པོས་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་བསྒྲགས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཆོད་ཅིང་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས། དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་རྐང་པ་ལ་གཏུག་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཟོད་དོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། བདག་རྫུན་མེད་ན་ལུས་ལས་ཁྲག་འཛག་པ་འདི་འོ་མ་ལྟར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་། ཡིད་མ་ཆེས་ནས། དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་གི་ལུས་གཏུབས་ཀྱང་བདག་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཞེ་སྡང་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ན་བདག་གི་ལུས་སྔ་མ་ལྟར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། སྔོན་གྱི་ལུས་ཇི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་ཡ་མཚན་པའི་མིག་གིས་ལྟ་ཞིང་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་དོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །དེར་སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཞུགས་པའི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་ཙམ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོའི་མཆོད་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དྲང་སྲོང་དེ་ལ། ཕྲག་དོག་གིས་མི་གཙང་བའི་ས་རྡུལ་གྱིས་འཐོར་བ་ལ། དྲང་སྲོང་དེས་བདག་གིས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པ་འདིས་ནམ་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདུད་རྩིའི་ཆུས་ཁྱེད་ཀྱི་ར
【現代漢語翻譯】 他祈願道：愿以智慧之劍反覆耕耘，首先斬斷他的煩惱。當時，大地發生六種震動，五百位近侍飛向天空，來到他面前，看到導師如此受苦，問道：您的忍耐之心沒有退失嗎？忍耐仙人說：我的心沒有改變。然後，極喜之神對忍耐仙人說：這個惡王如此傷害無辜的仙人，我應該降下雷霆，立即殺死這個國王和他的隨從。仙人說： 誰砍斷我的身體、手腳， 割掉我的鼻子，做出殘忍之事， 我也不會對他有絲毫的嗔恨， 何況是對無辜的眾生呢？ 說完，他阻止了他們殺戮。之後，波羅奈城的守護神派出了瘟疫、老鼠和鸚鵡，使那個國家變得殘破不堪，神也不降雨，導致許多人死亡。國王詢問占卜師，他們說：因為傷害了仙人，眾神不悅，所以才會這樣。國王問：應該如何補救？他們說：用朵瑪等供養眾神，並向仙人和眾神祈求寬恕，這樣才會有幫助。國王按照他們所說的，在整個城市宣佈，供養眾神，佈施給窮人，然後來到忍耐仙人面前，跪在他的腳下，祈求寬恕。仙人說：偉大的國王，我寬恕你。國王問：我如何才能相信呢？仙人說：如果我沒有說謊，就讓從我身體流出的血變成牛奶。說完，血立刻變成了牛奶。國王仍然不相信。仙人說：即使你砍斷我的身體，我也沒有絲毫的嗔恨，讓我的身體恢復如初吧。說完，他的身體恢復如初。國王和他的隨從們用驚奇的眼神看著他，向他的腳下頂禮。國王也一直供養著那位仙人。當時，大約一千名外道導師嫉妒那位成為國王供養處的仙人，用不凈的塵土撒向他。仙人祈願道：當我通過修習忍耐而證得菩提時，愿以甘露之水洗凈你們的...
【English Translation】 He prayed: 'May I cultivate again and again with the sword of wisdom, and may I first cut off his afflictions.' At that time, the earth shook in six ways, and five hundred attendants flew into the sky and came before him, and seeing the teacher suffering so much, they asked, 'Has your mind of patience not diminished?' The Patient Speaker said that his mind had not changed. Then, the god of great joy said to the Patient Speaker: 'If this evil king harms an innocent hermit in this way, I should send down lightning and kill this king and his entourage immediately.' The hermit said: 'Even if someone cuts off my body, hands, and feet, And cuts off my nose, doing cruel things, I would not have any hatred towards them, What need to mention innocent beings?' Having said this, he prevented them from killing. Then, the god of Vārāṇasī sent plagues, rats, and parrots, making that country desolate, and the god did not send rain, causing many people to die. The king asked the diviners, and they said: 'Because of harming the hermit, the gods are displeased, and that is why it is so.' The king asked: 'How should it be remedied?' They said: 'Offer tormas and so on to the gods, and ask the hermit and the gods for forgiveness, and that will help.' As they said, the king announced this throughout the city, offered to the gods, gave alms to the poor, and then went before the Patient Speaker, knelt at his feet, and asked for forgiveness. The hermit said: 'Great king, I forgive you.' The king asked: 'How can I believe it?' The hermit said: 'If I am not lying, may the blood flowing from my body become like milk.' As soon as he said this, it became so. The king still did not believe it. The hermit said: 'Even if you cut off my body, I do not have even the slightest hatred, may my body return to its former state.' As soon as he said this, his body returned to its former state. The king and his entourage looked with astonished eyes and prostrated at his feet. The king also always made offerings to that hermit. At that time, about a thousand non-Buddhist teachers, who had entered other teachings, were jealous of the hermit who had become the king's object of worship, and scattered unclean dust on him. The hermit prayed: 'When I attain enlightenment through cultivating patience, may I cleanse your...
ྡུལ་དང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བཀྲུས་ཏེ། འདོད་པའི་བཙོག་པ་ཡོངས་སུ་དག་ 15-2-206b པར་ཤོག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེ་ལྟར་དྲང་སྲོང་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་། རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་ནི་ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཎྚི་ནྱ་དང་། དེའི་བློན་པོ་བཞི་ནི་ལྔ་སྡེ་གཞན་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་པོ་ནི་ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་སོགས་དགེ་སློང་སྟོང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生瓦拉那希大主部王 ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་གྲོང་ཁྱེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ལོ་ལེགས་པར་གྱུར་ཅིང་། དེས་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་པས་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྲུང་ཞིང་རྒྱལ་ཁམས་དེ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཆོས་མིན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་འཚེ་བར་བྱས་པས་དེའི་མི་རྣམས་དཔྱ་ཁྲལ་དང་ཆད་པ་ཆེན་པོས་འཇིགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེའི་ཡུལ་དུ་དོང་བ་དང་། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེས་རང་གི་ཡུལ་པ་རྣམས་དེར་དོང་བར་མཐོང་ནས་དཔུང་བཞི་དང་ལྡན་པའི་དམག་བཤམས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེའི་ཡུལ་དུ་འོང་ངོ་། །དེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེས་ཐོས་ནས། རང་གི་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་གཅིག་གི་འཚོ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ང་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་མི་ཕོད་དོ། །ཁྱེད་ཅག་ཡུལ་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་མི་འདོད་ན་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚོལ་ཅིག །ངས་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་དོ། །ནགས་ནང་ཤིང་ཤུན་ཤར་བུའི་གོས་གྱོན་ཅིང་། །འབྲས་བུ་ཟ་ལ་གཅན་གཟན་འགྲོགས་པ་བླའི། །འཇིག་རྟེན་ཕ་ 15-2-207a རོལ་འཛེམ་པའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། །རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་ནི་གསོད་དང་བཅིངས་མི་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་པས། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འདིས་ནི་སུ་ལ་ཡང་གསོད་མི་ཕོད་པས། བདག་ཅག་ཀུན་མེད་པར་བྱས་ན་མ་རུང་གིས་འདི་གཅིག་པུ་བོར་ཡང་བླའོ་སྙམ་ནས། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་བཏུད་དོ། །དེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེས་ཚོར་ནས་བློན་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བོར་རོ་སྙམ་དུ་ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་སོང་ནས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོས་ཡུལ་མི་རྣམས་རང་གི་ཞབས་སུ་ཕབ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་གར་སོང་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བྲོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོས་ཡུལ་དེར་མངའ་དབང་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རི་ཁྲོད་ཀྱི་གྲོང་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དབུལ་ཞིང་འཚོ་བས་ཕོངས་པ་ཞིག་ལ་བུ་དང་བུ་མོ་མང་པོ་བཙས་ཏེ། ཡུལ་དེར་མུ་གེ་བྱུང་བ་ན་གསོ་མ་ནུས་ནས། རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ཞེས་པ་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ལ་ནོར་སློང་ངོ་སྙམ་དུ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་
【現代漢語翻譯】 洗凈所有塵垢，祈願貪慾的污穢完全清除。如此，直言忍辱的即是世尊（བཅོམ་ལྡན་འདས་），國王斗諍生（རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་）即是憍陳如（ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཎྚི་ནྱ་），他的四位大臣即是其他四比丘，遍行者空（ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་པོ་）即是迦葉波（ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་）等千位比丘。世尊如是說。 受生瓦拉那希大主部王 又，往昔之時，世尊曾為瓦拉那希（བཱ་རཱ་ཎ་སཱི།，Varanasi，古印度城市名）的國王，名為大權部（དབང་ཆེན་སྡེ་）。當時，該地富饒繁榮，年年豐收。他依法治理國家，滿足眾生的一切需求，行持十善業，守護非人，使國家非常安樂。當時，日下的國王（ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་）不行正法，殘害眾多生靈，百姓們因沉重的賦稅和刑罰而恐懼，紛紛逃往大權部國王的領地。日下的國王看到自己的人民逃往那裡，便集結四部軍隊，前來攻打大權部國王的領地。大權部國王聽到后，對大臣們說：『我不能爲了短暫的生命而造惡業。如果你們不想讓國家覆滅，就去歸順日下的國王吧。我不會傷害他的。』 寧願身披樹皮衣， 食果與野獸為伴。 敬畏來世之人， 不為王位而殺戮囚禁。 說完，大臣們心想：『這位國王不忍殺害任何人，如果我們都被殺害了，那可不行，不如捨棄他一人。』於是便歸順了日下的國王。大權部國王察覺到大臣們已經背叛了他，便獨自前往森林隱居。日下的國王將百姓置於自己的統治之下，詢問國王的去向，百姓們回答說他已經逃走了。於是，日下的國王便統治了那個國家。當時，在一個山村裡，住著一位貧窮潦倒的婆羅門（བྲམ་ཟེ་），他生了很多孩子，由於當地發生饑荒，無力撫養，便想：『大權部國王是一位慈悲之人，不如去瓦拉那希向他乞討財物。』於是便前往瓦拉那希。
【English Translation】 Having washed away all dust and dirt, I pray that the filth of desire may be completely purified. Thus, the one who speaks of forbearance is the Blessed One (བཅོམ་ལྡན་འདས་), King Strife-Born (རྒྱལ་པོ་འཐབ་མོ་སྐྱེས་) is Ajnatakaundinya (ཀུན་ཤེས་ཀཽ་ཎྚི་ནྱ་), his four ministers are the other four of the group of five, and the wandering ascetic Empty (ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སྟོང་པོ་) is Kashyapa (ཆུ་བོ་འོད་སྲུང་) and the thousand monks. Thus spoke the Blessed One. Born as the Great Lord King of Varanasi Again, in a past time, this Blessed One was the king of the city of Varanasi (བཱ་རཱ་ཎ་སཱི།), named Great Power (དབང་ཆེན་སྡེ་). At that time, that land was prosperous and flourishing, and the years were good. He ruled the kingdom according to Dharma, giving whatever they desired to all sentient beings, and establishing them in the ten virtues, so that even non-humans were protected, and that kingdom became very peaceful. At that time, the king under the sun (ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་) ruled the kingdom unrighteously, harming many sentient beings, so that his people were terrified by heavy taxes and punishments, and fled to the land of King Great Power. When the king under the sun saw his own people fleeing there, he prepared an army with four divisions and came to the land of King Great Power. When King Great Power heard of this, he said to his ministers, 'I cannot bear to commit evil for the sake of a single lifetime's sustenance. If you do not want the country to be destroyed, then seek refuge in the king under the sun. I will not harm him.' Better to wear bark garments in the forest, To eat fruit and associate with wild beasts. Those who fear the next world, Do not kill or imprison for the sake of kingship. Having said this, the ministers thought, 'This king cannot bear to kill anyone, so it would be wrong for us all to be destroyed. It would be better to abandon him alone.' So they paid homage to the king under the sun. When King Great Power realized that these ministers had abandoned him, he went to a forest dwelling and stayed there. The king under the sun brought the people of the country under his control and asked where the king had gone. They said that he had fled. Thereupon the king under the sun took possession of that country. At that time, in a mountain village, there lived a poor Brahmin (བྲམ་ཟེ་) who was impoverished and had many sons and daughters. When there was a famine in that country, he was unable to support them, so he thought, 'King Great Power is a compassionate being, I will go to Varanasi to beg for wealth.' So he went to Varanasi.
པོ་དབང་ཆེན་སྡེ་ནགས་སུ་སོང་བ་ཐོས་ནས་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ནགས་སུ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ན་ནོར་སྦྱིན་པར་ཡང་སྲིད་སྙམ་དུ་ནགས་གང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་པ་དེར་སོང་སྟེ་ལོ་རྒྱུས་ཞིབ་ཏུ་གསོལ་བ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་གནས་བཅས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཐོས་སམ། ད་ནོར་ག་ལ་ཡོད། བྲམ་ཟེ་དེ་རེ་ཐག་ཆད་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གདོང་དུ་ཆུ་གཏོར་ཏེ་བསླངས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ནགས་ 15-2-207b སྟུག་པོའི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཤིང་ཁར་ཐག་པ་བཏགས་ཏེ་འགགས་ཅིང་འཆི་བར་བརྩམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདིས་བདག་ཁྲིད་དེ་དགྲའི་དྲུང་དུ་སོང་ན་དེས་འདི་ལ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གཟུ་ལུམ་མ་བྱེད་ཅིག་དང་། ངས་ཁྱོད་ཀྱི་དབུལ་བ་བསལ་བར་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ཚུར་ཤོག་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཕྱིན་ཀ་ལོག་ཏུ་དམ་པོར་ཆིངས་ལ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཆེ་གེ་མོའི་ཐད་དུ་ཁྲིད་དེ་སོང་དང་། དེས་ཁྱོད་ལ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་ལྟ་བུ་འཆིངས་མི་ཕོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་པར་ཆིངས་ཏེ་ཁྲིད་ཅིག །དེ་ལས་ཐབས་གུད་ན་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ལྟར་བགྱིས་ཏེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཐད་དུ་དོང་བ་དང་། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་གིས་དེ་མཐོང་ནས་ངོ་ཤེས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏེ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་ཆེད་གཏད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་སོང་བས། བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ལྟར་ཁྲིད་པ་མཐོང་ནས་ཁྱོད་འདི་ག་ལས་ཁྲིད། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ལྷའི་དགྲ་སྟེ། བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་གནས་པ་མཐུས་བཟུང་ནས་ཁྲིད་དེ་མཆིས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བསམ་པ། འདི་ནི་ལུས་སྟོབས་ཆེ་ལ། བྲམ་ཟེ་ལུས་ཞན་པས་འདིས་འདི་བཟུང་མི་ནུས་ཀྱི། འདི་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བས་བདག་བཅིང་དུ་བཅུག་ནས་འདི་ལ་བྱིན་པར་གོར་མ་ཆག་སྙམ་དུ། བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དྲང་པོར་སྨྲོས་ཞེས་བྱས་པས། 15-2-208a བྲམ་ཟེ་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་དད་པར་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་འདི་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གིས་གནོད་པར་བྱས་སོ་སྙམ་ནས། བཅིང་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཀྲོལ་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྱུད་ནས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་པ་ལ། རང་གི་ཅོད་པན་གྱི་ཐོད་ཕུད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབུ་ལ་བཏགས་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་རྒྱལ་པོའི་འོས་ལགས་ཀྱི། བདག་ནི་འོས་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས། དེས་དེ་ལ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་དཀོར་མཛོད་རྣམས་ཕུལ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ་ར
【現代漢語翻譯】 聽說菩薩（Bodhisattva）去了強大的森林，他感到悲傷，心想如果去森林裡找他，也許能得到佈施。於是他去了菩薩（Bodhisattva）居住的森林，詳細地詢問了情況。菩薩（Bodhisattva）說：『你沒聽說我住在森林裡嗎？現在哪裡還有財物？』婆羅門（Brahmin）非常失望，倒在地上。菩薩（Bodhisattva）向他臉上灑水，扶起了他。婆羅門（Brahmin）進入 茂密的森林，在樹上繫上繩子，準備上吊自殺。菩薩（Bodhisattva）看到后，心生憐憫，心想：『如果我讓他把我帶到敵人那裡，敵人一定會給他大量的財物。』於是對婆羅門（Brahmin）說：『你不要做傻事，我會消除你的貧困。』婆羅門（Brahmin），你過來，你把我緊緊地捆起來，帶到太陽王（King of the Sun）那裡，他會給你大量的財物。婆羅門（Brahmin）說：『我不敢捆綁像你這樣的人。』菩薩（Bodhisattva）說：『不要猶豫，捆起來帶走吧！除此之外，沒有其他辦法了。』然後，婆羅門（Brahmin）就這樣做了，前往波羅奈斯（Varanasi）國王那裡。許多人看到他，認出了他，告訴了國王。國王不相信，特意去菩薩（Bodhisattva）那裡。看到婆羅門（Brahmin）這樣帶著他，國王問：『你為什麼這樣帶他？』婆羅門（Brahmin）說：『他是天神的敵人，我憑藉苦行的力量在森林裡抓住了他，所以才帶著他。』國王心想：『他身體強壯，婆羅門（Brahmin）身體虛弱，他不可能抓住他。這一定是菩薩（Bodhisattva）慈悲心大，故意讓自己被捆綁，以便給婆羅門（Brahmin）佈施。』於是問婆羅門（Brahmin）：『你是怎麼抓住他的，如實說來。』 婆羅門（Brahmin）向國王講述了事情的經過。國王聽后，立刻產生了信仰，心想：『我竟然傷害了這樣的眾生！』於是親自解開了菩薩（Bodhisattva）的束縛，將他迎入王宮，用全身擁抱他，讓他坐在獅子座上，將自己的王冠戴在菩薩（Bodhisattva）的頭上，說：『您才適合做國王，我不適合。』然後，他將軍隊和寶藏都獻給了菩薩（Bodhisattva），請求寬恕，並
【English Translation】 Having heard that the Bodhisattva had gone to the great forest, he was distressed, thinking that if he went to him in the forest, he might receive gifts. So he went to the place in the forest where the Bodhisattva was staying and inquired in detail. The Bodhisattva said, 'Have you not heard that I dwell in the forest? Where are the riches now?' The Brahmin was very disappointed and fell to the ground. The Bodhisattva sprinkled water on his face and raised him up. The Brahmin entered the dense forest, tied a rope to a tree, and prepared to hang himself and die. The Bodhisattva saw this and felt compassion, thinking, 'If I let him lead me to the enemy, he will surely give him a pile of riches.' So he said to the Brahmin, 'Do not be foolish, and I will relieve your poverty.' Brahmin, come here, bind me tightly and lead me to the king of the sun, and he will give you a great pile of riches.' The Brahmin said, 'I dare not bind someone like you.' The Bodhisattva said, 'Do not hesitate, bind me and take me away! There is no other way.' Then the Brahmin did so and went to the king in Varanasi. Many people saw him, recognized him, and told the king. The king did not believe it and went to the Bodhisattva on purpose. Seeing the Brahmin leading him like this, the king asked, 'Why are you leading him like this?' The Brahmin said, 'He is the enemy of the gods. I captured him in the forest by the power of asceticism, so I am taking him away.' The king thought, 'He is strong, and the Brahmin is weak, so he cannot capture him. It must be that the Bodhisattva is compassionate and deliberately let himself be bound in order to give alms to the Brahmin.' So he asked the Brahmin, 'How did you capture him? Tell me the truth.' The Brahmin told the king what had happened. As soon as he heard this, the king became faithful, thinking, 'I have harmed such a being!' So he personally untied the Bodhisattva, welcomed him into the palace, embraced him with all his limbs, and placed him on the lion throne, placing his own crown on the Bodhisattva's head, saying, 'You are fit to be king, and I am not.' Then he offered the army and treasures to the Bodhisattva, asked for forgiveness, and
ང་གི་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དབང་ཆེན་སྡེས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ནས་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱས་སོ། །ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ནས། གཉན་ཡོད་དུ་བཞུགས་པ་ན། བྲམ་ཟེའི་བུ་བྲམ་ཟེའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་བྲམ་ཟེའི་ལུགས་ཀྱིས་ལོ་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ཆུང་མ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བླང་བ་དང་། ཆུང་མ་དེ་གཡེམ་ཞིང་སྐྱེས་པ་གཞན་འདོད་པས་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པས་སྙིང་མ་ཚིམ་པར་སྐྱེས་པ་གཞན་དང་ཉལ་བར་འདོད་ནས་དེ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ཐབས་སུ་ནོར་བཙལ་བར་བསྐུལ་བ་ལྟར་དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ། ཀརྵ་པ་ཎ་མང་པོ་ཞིག་རྙེད་ནས་ཕྱིར་འོང་བའི་ལམ་དུ་མི་རྒོད་ཀྱིས་བཅོམ་པས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ད་ཁྱིམ་དུ་སོང་ན་ཡང་བྲམ་ཟེ་མོ་དང་འཐབ་མོ་ 15-2-208b ཆེན་མོ་འབྱུང་བས་ནགས་ཁུང་ཐིབ་པོར་ཤིང་ལ་བཏགས་ཏེ་འགགས་ནས་འཆི་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བརྩམས་པ་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་དགོངས་ཤིང་གཉན་ཡོད་ནས་ནགས་ཁུང་དེར་གཤེགས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་གཟུ་ལུམ་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་ཁྱོད་ལ་ནོར་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཞིང་གཏེར་བསྟན་ཏེ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ནོར་ཡིན་གྱི་སྲོག་ཕངས་པ་མ་དོར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ནས་སླར་གཤེགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ནོར་ཁྱེར་ཞིང་རང་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་འབྱོར་བ་རྒྱས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་དག་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་སོ། །དེའི་ཕྱི་ཞིག་ན། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། བདག་ཁྱིམ་སྤངས་ནས་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཆོས་ཉན་པས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བརྩོན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ནི་སྔོན་གྱི་བྲམ་ཟེ་དེ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །མི་བདག་བསོད་ནམས་མི་དམན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་དགྲ་ཟླ་ལ་མ་འཐབས་པར་ནགས་སུ་སོང་བའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གི་གཉེན་རྣམས་བཙོན་དུ་བཟུང་བ་ཐར་བའི་ཕྱིར་དེས་ནོར་བསླངས་པ་ལ་ནོར་སྦྱིན་རྒྱུ་མེད་ནས་ང་རང་གི་མགོ་བོ་འདི་ཆོད་ལ་དགྲ་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱིན་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་། དེས་མ་བྲངས་ཞིང་། དེས་དེ་བཅིངས་ནས་དགྲ་ཟླར་ཕུལ་བས་བཙོན་བཏང་ཞིང་རང་ཉིད་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་པ་གོང་དང་ཆ་འདྲ་བ་ཡོད་དོ། ༈ ། 受生明月王子 ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་འདས་པའི་དུས་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར། རྒྱལ་པོ་བ་ལ་མ་དར་ཞེས་པ་དཔུང་བཞི་དང་ 15-2-209a བཅས་ཏེ། ཚལ་གྱི་ནང་དུ་རྩེར་སོང་བ་ལས། རི་དྭགས་དང་འཕྲད་དེ་དེའི་ཕྱི་བཞིན་རྒྱུག་པས། རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་ནགས་ཚལ་འཐུག་པོར་ཕྱིན་ནས་རྟ་ལས་བབ་སྟེ་འདུག་པ་དང་། སེང་གེ་མོ་ཞིག་འད
【現代漢語翻譯】 我去了我的國家。然後，國王大權施（國王名）給了婆羅門大量的財物，並讓他安住於十善道。後來，世尊成佛后，住在舍衛城（Sravasti）時，一位精通所有婆羅門學問的婆羅門之子，按照婆羅門的規矩，進行了四十八年的梵行。之後，他娶了一位美麗動人的妻子。但這位妻子淫蕩，貪戀其他男子，與年老的婆羅門在一起並不滿足，想要與其他男子同寢，於是勸說他去其他地方尋找財富。他去了其他地方，找到許多迦爾沙波那（Karshapana，古印度貨幣單位），在返回的路上被強盜搶劫，非常痛苦。心想即使回到家，也會與婆羅門婦女發生激烈的爭吵，不如在茂密的森林裡吊死在樹上。當他正要這樣做時，佛陀世尊觀察到此事，從舍衛城來到那片森林，說：『婆羅門，不要做傻事！我將給你財物。』並顯現寶藏，說：『這是你的財物，不要捨棄寶貴的生命。』說完便返回了。婆羅門拿走財物，回到家中，變得富有，開始行佈施的善行。第二天，他想：『喬達摩（Gautama，釋迦牟尼佛的姓）沙門對我有利，我應該捨棄家庭，在他的門下出家。』於是他向世尊頂禮，聽聞佛法，證得須陀洹果（Srotapanna，預流果），然後出家，精進修行，證得阿羅漢果（Arhat），據說他就是以前的那個婆羅門。 再者，當一位君主擁有不小的福德時，沒有與敵人交戰，而是去了森林。一位婆羅門的親屬被囚禁，爲了贖回他們，他向敵人索要財物，但他沒有財物可以佈施，於是說：『砍下我的頭，獻給敵對的國王吧！』但敵人沒有同意。他被囚禁並獻給了敵人，敵人釋放了囚犯，而他自己獲得了王位，這與之前的故事類似。 受生明月王子 又，過去無量劫之前，在此贍部洲（Jambudvipa）的波羅奈斯城（Varanasi），有一位名叫巴拉瑪達（Balamada）的國王，他率領四種軍隊 進入花園遊玩。他遇到一隻鹿，便追逐它。國王獨自一人進入茂密的森林，從馬上下來休息。這時，一隻母獅子...
【English Translation】 I went to my country. Then, King Wangchen De (king's name) gave the Brahmin a large pile of wealth and made him abide in the path of the ten virtues. Later, when the Blessed One became enlightened and resided in Sravasti, a Brahmin's son, who was proficient in all Brahmin teachings, practiced celibacy for forty-eight years according to the Brahmin customs. After that, he married a beautiful and attractive wife. But this wife was promiscuous and desired other men. She was not satisfied with being with the old Brahmin and wanted to sleep with other men, so she persuaded him to go to other places to seek wealth. He went to other places, found many Karshapanas (ancient Indian currency unit), and was robbed by bandits on the way back, which caused him great suffering. He thought that even if he returned home, he would have a fierce quarrel with the Brahmin woman, so he might as well hang himself on a tree in the dense forest. As he was about to do so, the Buddha, the Blessed One, observed this and came from Sravasti to that forest, saying, 'Brahmin, do not do foolish things! I will give you wealth.' And he revealed a treasure, saying, 'This is your wealth, do not abandon your precious life.' After saying this, he returned. The Brahmin took the wealth, returned to his home, became wealthy, and began to perform the virtuous deeds of giving. The next day, he thought, 'The ascetic Gautama (Shakyamuni Buddha's surname) is beneficial to me, I should abandon my family and become ordained under him.' So he prostrated to the Blessed One, listened to the Dharma, attained the fruit of Stream-enterer (Srotapanna), then became ordained, diligently practiced, and attained the Arhatship (Arhat). It is said that he was the former Brahmin. Furthermore, when a monarch has considerable merit, instead of fighting with enemies, he goes to the forest. A Brahmin's relatives were imprisoned, and to redeem them, he demanded wealth from the enemy, but he had no wealth to give, so he said, 'Cut off my head and offer it to the hostile king!' But the enemy did not agree. He was imprisoned and offered to the enemy, who released the prisoners, and he himself obtained the throne, which is similar to the previous story. Prince Born-of-the-Moon Also, in the past, immeasurable eons ago, in this Jambudvipa (Earth) in the city of Varanasi, there was a king named Balamada, who led four types of troops into the garden for recreation. He encountered a deer and chased after it. The king went alone into the dense forest, dismounted from his horse, and sat down. At that moment, a lioness...
ོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉན་ནས་འོང་བ་རྒྱལ་པོ་དང་འཕྲད་དེ་མཇུག་མ་བཏེགས་ཤིང་བསྙེགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པར་རིགས་ནས་འདི་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་གསད་པའི་མཐུ་ཡོད་པས། གལ་ཏེ་ཡིད་བཞིན་མ་བྱས་ན་སྲོག་ལ་བབ་བོ་སྙམ་དུ། སྐྲག་བཞིན་སེང་གེ་མོ་ལ་འཁྲིག་པ་སྤྱད་དོ། །སེང་གེ་མོ་སོང་བའི་འོག་ཏུ་གཡོག་རྣམས་ལྷགས་པས། རྒྱལ་པོ་བསུས་ནས་ཕོ་བྲང་དུ་ཁྲིད་དོ། །སེང་གེ་མོ་དེ་སྦྲུམ་པ་ཟླ་བ་ཚང་ནས། ལུས་ཐམས་ཅད་མི་དང་འདྲ་ལ། རྐང་པ་འབའ་ཤིག་ཁྲ་བོར་འདུག་པ་བཙས་པ་སེང་གེ་མོས་རྒྱལ་པོའི་བུ་ཡིན་པར་དྲན་ནས། རང་གི་རྒྱབ་ཏུ་བཀལ་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཐད་དུ་བསྐྱལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བདག་གི་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་གསོས་བསྐྱེད་དེ་མིང་རྐང་བཀྲར་བཏགས་པ་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་ཕོད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཚེ་འཕོས་པའི་རྗེས་སུ་རྐང་བཀྲས་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་ཐོབ་སྟེ་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་བཙུན་མོ་གཉིས་བླངས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འཆག་ཏུ་སོང་བའི་ཚེ། བཙུན་མོ་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས། གང་ཁྱེད་གཉིས་ངའི་ཕྱི་བཞིན་མགྱོགས་པར་འོང་སྟེ། ང་དང་གང་སྔར་འཕྲད་པ་དེ་ལ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་རྩེ་དགའ་སྤྱད་ལ། གང་ཕྱིས་འོང་བ་དེ་འཕྲད་དུ་མི་བཏུབ་བོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོང་ 15-2-209b ངོ་། །བཙུན་མོ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། གཞོན་པ་ལ་ཞོན་ནས་དུས་གཅིག་ཆས་སོ། །ལམ་དུ་ལྷ་རྟེན་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་བཙུན་མོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཅན་བཞོན་པ་ལས་བབ་ཅིང་ཕྱག་བྱས་ཏེ་མྱུར་དུ་སོང་བས་ཕྱིས་ནས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འཕྲད་དུ་མ་སྟེར་རོ། །བཙུན་མོ་དེས་ལྷ་ལ་ཁྲོས་ཏེ། བདག་ནི་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་ཕྱིས་ནས་རྒྱལ་པོས་མ་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་ཁྱོད་ལ་མཐུ་ཞིག་ཡོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ངའི་མགོན་སྐྱབས་མི་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། ཡིད་ལ་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཕྱིར་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་དེས་བདག་ཉི་མ་གཅིག་ཅིག་དགའ་བར་བགྱིད་དུ་གནང་བར་དབང་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལྟར་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་ངོ་། །དེར་མི་མང་པོ་མངགས་ནས་ལྷའི་རྟེན་བཅོམ་སྟེ་ས་ཡང་བསྙམ་མོ། །རྟེན་དེ་སྲུང་བའི་ལྷ་ཤིན་ཏུ་མ་དགའ་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་བསམས་ཏེ་སོང་བ་ཕོ་བྲང་སྲུང་བའི་ལྷས་ནང་དུ་མ་བཏང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་གཅིག་རི་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་རྐང་བཀྲས་མཆོད་པ་བྱས་པས་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་འཕུར་ཞིང་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་ཟས་བཟང་པོ་མི་འདོད་ཀྱི་ཐ་མལ་པ་ཙམ་ཟོས་ནས་ཕྱིར་འགྲོའོ། །ཉི་མ་གཅིག་དྲང་སྲོང་དེ་མི་འོང་བར་ཤེས་ནས་ལྷ་དེས་དྲང་སྲོང་གི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་པ་ཕོ་བྲང་སྲུང་བའི་ལྷས་བཀག་པ་དང་། སྒོ་ནས་བོས་ཏེ། ནང་དུ་འོང་མི་སྟེར་རོ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོས་ཐོ
【現代漢語翻譯】 當（國王）被貪慾所驅使，聽到母獅的到來時，他抬起頭並向前迎接。國王意識到自己產生了貪慾，心想：『這頭兇猛的野獸有殺死敵人的力量，如果我不順從它，恐怕會有性命之憂。』於是，他懷著恐懼與母獅交合。母獅離開后，僕人們趕來，迎接國王並把他帶回宮殿。 母獅懷孕數月后，生下了一個身體完全像人，只有腳是花斑的孩子。母獅以為這是國王的兒子，便把他背到國王那裡。國王也知道這是自己的兒子，便撫養他，並給他取名為Rkang Bkra（花腳），他變得勇敢而堅強。 國王去世后，Rkang Bkra（花腳）繼承了王位，娶了兩位妻子，一位是婆羅門種姓，一位是剎帝利種姓。一天，國王去花園散步時，對兩位王妃說：『你們兩個要儘快跟在我後面，誰先遇到我，我就和她一起享受一天的快樂，誰後到就不能和我相遇。』說完就走了。 兩位王妃盛裝打扮，騎上年輕的坐騎，同時出發。路上有一座神廟，婆羅門種姓的王妃下馬，向神廟致敬，然後匆匆趕路，結果還是晚了，國王沒有讓她相遇。 王妃對神靈感到憤怒，說道：『我向你致敬，結果卻遲到了，國王不願意見我。如果神靈你真的有力量，為什麼不保護我呢？』她心想：『我要傷害國王。』於是回到宮殿，對國王說：『請您允許我有一天可以盡情享受快樂。』國王答應了她。 於是，她派了很多人去摧毀神廟，把地也剷平了。守護神廟的神非常不高興，想要傷害國王，但當他去的時候，守護宮殿的神沒有讓他進去。當時，有一位隱士住在山上，國王Rkang Bkra（花腳）供養他，他每天都會飛來宮殿，只吃一些普通的食物就離開。有一天，神知道隱士不會來，就變成了隱士的模樣來到宮殿，但被守護宮殿的神攔住了，神在門外喊道：『不讓你進來！』國王聽到了。
【English Translation】 Driven by desire, (the king), hearing the arrival of the lioness, raised his head and went to meet her. The king, realizing that he had developed desire, thought, 'This fierce beast has the power to kill enemies, and if I do not obey her, I fear for my life.' So, with fear, he engaged in intercourse with the lioness. After the lioness left, the servants arrived, greeted the king, and took him back to the palace. After the lioness was pregnant for several months, she gave birth to a child whose body was entirely like a human, with only the feet being spotted. The lioness, thinking that this was the king's son, carried him on her back to the king. The king also knew that this was his son, so he raised him and named him Rkang Bkra (Spotted Foot), and he became brave and strong. After the king passed away, Rkang Bkra (Spotted Foot) inherited the throne and married two wives, one from the Brahmin caste and one from the Kshatriya caste. One day, when the king went for a walk in the garden, he said to the two queens, 'You two must follow me as quickly as possible, and whoever meets me first, I will enjoy a day of pleasure with her, and whoever comes later will not be able to meet me.' Having said this, he left. The two queens, adorned with ornaments, rode on young mounts and set off at the same time. On the way, there was a shrine, and the queen of the Brahmin caste dismounted, paid homage to the shrine, and then hurried on, but she was still late, and the king did not allow her to meet him. The queen was angry with the deity, saying, 'I paid homage to you, but I was late, and the king did not want to see me. If you, deity, really have power, why do you not protect me?' She thought, 'I will harm the king.' So she returned to the palace and said to the king, 'Please allow me to have one day to enjoy pleasure to the fullest.' The king agreed to her request. So she sent many people to destroy the shrine and level the ground. The deity guarding the shrine was very unhappy and wanted to harm the king, but when he went, the deity guarding the palace did not let him in. At that time, there was a hermit living on the mountain, and King Rkang Bkra (Spotted Foot) offered him food, and he would fly to the palace every day, eating only some ordinary food before leaving. One day, the deity knew that the hermit would not come, so he transformed into the form of the hermit and came to the palace, but he was stopped by the deity guarding the palace, and the deity shouted from the door, 'I will not let you in!' The king heard this.
ས་ནས་ནང་དུ་ཐོང་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བས་ནང་དུ་བཏང་ངོ་། །དེའི་རྒྱུན་དུ་ཟ་བའི་ཟས་མ་ཟོས་ནས་ཁ་ཟས་འདི་ 15-2-210a ཆེས་ངན་གྱི་ཤ་དང་ཉ་བཟའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྔོན་ཆད་ཁྱོད་ཟས་ཐ་མལ་པ་ཟ་བས་ན། ཤ་དང་ཉ་མ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། ད་ཕན་ཆད་ཁ་ཟས་ངན་པ་འདི་མི་འདོད་ཀྱིས། ཤ་དང་ཉ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཕྱི་དེ་ཉིད་དྲང་སྲོང་དེ་འོངས་པ་ལ་ཤ་དང་ཉ་སྦྱར་བའི་ཟས་ཕུལ་བས། དྲང་སྲོང་དེ་ཁྲོས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁར་སང་འོང་བའི་ཚེ་ཁ་ཟས་འདི་ལྟ་བུ་སྦྱོར་ཞེས་མ་བསྒོས་སམ་དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཁར་སང་ཉིན་གཅིག་ཟན་བཅད་དེ་མ་འོངས་པ་ཡིན། དེ་སྐད་སུས་བསྒོས་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པས། ཁྱོད་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཤ་འབའ་ཞིག་ཟ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཉིན་གཅིག་རྒྱལ་པོའི་གཡོས་མཁན་གྱིས་ཤ་མ་འབྱོར་ནས་འཕྲལ་དུ་བྱིས་པའི་རོ་ཞིག་དང་འཕྲད་པ། དེའི་ནང་ལག་བཅད་དེ་གཡོས་སུ་བྱས་པ་སྤོད་སྣ་ཚོགས་བཏབ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ཟོས་པས་སྔོན་གྱི་ཤ་བས་ལྷག་པར་ཞིམ་པར་མཐོང་ནས་འདི་ཅིའི་ཤ་ཞེས་དྲིས་སོ། །གཡོས་མཁན་སྐྲག་ནས་གདོང་སྨད་དེ། ཁྱོད་གྱོད་མི་རྨོ་ན་དྲང་པོར་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོས་དྲང་པོར་སྨོས་དང་གྱོད་མི་རྨོའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གཡོས་མཁན་ན་རེ། བདག་གིས་འཕྲལ་དུ་ཤ་གཞན་མ་རྙེད་ནས་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་འགུམ་པའི་རོ་ཞིག་རྙེད་པ་གཡོས་སུ་བྱས་ཏེ་ཕུལ་བ་རྒྱལ་པོས་མཁྱེན་པ་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤ་འདི་ལྷག་པར་ཞིམ་པས་ད་ཕྱིན་ 15-2-210b ཆད་ཤ་འདི་ལྟ་བུ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཅིག །གཡོས་མཁན་ན་རེ། སླན་ཆད་འདི་འདྲ་མི་རྙེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་གསང་ཐུབ་པར་གྱིས་ལ། གཞན་གྱིས་མ་ཚོར་བར་ལོངས་དང་ང་ལ་དབང་ཡོད་དོ། །གཡོས་མཁན་གྱིས་བྱིས་པ་རྣམས་མཚན་མོ་གསང་སྟེ་བརྐུས་ནས་བསད་ཅིང་དྲངས་སོ། །དེའི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་མི་ཕལ་ཆེར་བུ་སྟོར་རོ་ཞེས་ངུ་ཞིང་བསྒྲགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅིས་འགྱུར་ཞེས་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ཤིང་། བགྲོས་ནས་མཚན་མོ་སྲང་མདོར་མེལ་ཙེ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོའི་གཡོས་མཁན་གྱིས་བུ་ཆུང་རྣམས་བརྐུ་བ་ཟིན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ནས་སྔ་ཕྱིར་བུ་འདི་སྙེད་ཅིག་སྟོར་རོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཅང་མི་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་ཀྱང་མི་ཟེར་བ་ལ། ད་བདག་ཅག་གིས་ཉེས་པ་བྱེད་པ་བཟུང་བ་འདི་ལ་ཉེས་པར་མངོན་ན་ཞལ་ལྕེ་བཅད་རིགས་ཀྱི། མི་སྨྲ་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསོལ་བ་ལ། རྒྱལ་པོས་ངས་བསྒོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་བློན་པོ་རྣམས་མི་དགའ་སྟེ། ཁོན་དུ་བཟུང་ནས་སོ་སོར་སོང་ཞིང་གཅིག་ལ་གཅི
【現代漢語翻譯】 國王下令讓苦行者進入宮殿，於是苦行者便進去了。之後，苦行者說，'我一直吃的食物很糟糕，我要吃肉和魚。' 國王說：'尊敬的苦行者，過去你吃的都是普通的食物，沒有肉和魚。' 苦行者說：'從今以後，我不想吃這種糟糕的食物了，給我準備肉和魚吧！'說完就走了。第二天，當苦行者來的時候，國王給他準備了肉和魚。苦行者生氣了，國王說：'尊敬的苦行者，昨天你來的時候不是說要準備這樣的食物嗎？' 苦行者說：'昨天我禁食了一天沒來。誰讓你這麼說的？你這樣侮辱我，我要讓你十二年內只能吃人肉！'說完就走了。 之後有一天，國王的廚師沒有找到肉，正好遇到一具小孩的屍體，便切下屍體的手臂，加上各種調料做成了菜給國王。國王吃了之後，覺得比以前的肉更美味，便問：'這是什麼肉？' 廚師害怕了，低著頭說：'如果你不怪罪我，我就實話實說。' 國王說：'你說實話吧，我不怪罪你。' 廚師說：'我一時找不到其他的肉，就找到了一具夭折的小孩的屍體，做成了菜給您，請國王明鑑。' 國王說：'這肉特別好吃，以後就一直做這樣的肉吧！' 廚師說：'以後恐怕找不到這樣的肉了。' 國王說：'以後你也秘密地做，不要讓別人發現，一切由我負責。' 廚師便開始在晚上偷偷地偷小孩，殺了之後做成菜。當時，城裡的大部分人都哭喊著說丟了孩子，大臣們聚集在一起商議：'這該怎麼辦呢？' 他們商議后，晚上在街道上點起火把，結果抓住了國王的廚師偷小孩。廚師把做好的菜獻給國王，並稟告說：'先後已經丟了這麼多孩子了。' 國王一言不發。這樣稟告了三次，國王還是不說話。大臣們說：'我們抓住了做壞事的人，如果認為這是犯罪，就應該判刑，不說話是不行的。' 國王說：'這是我命令的。' 大臣們很不高興，心懷怨恨地各自離開了，彼此之間...
【English Translation】 The king ordered that the ascetic be allowed into the palace, and so the ascetic entered. Afterward, the ascetic said, 'The food I have been eating is very bad; I want to eat meat and fish.' The king said, 'Great ascetic, in the past you ate ordinary food, without meat and fish.' The ascetic said, 'From now on, I do not want this bad food; prepare meat and fish for me!' And then he left. The next day, when the ascetic came, the king prepared meat and fish for him. The ascetic became angry, and the king said, 'Great ascetic, didn't you say yesterday when you came that you wanted such food prepared?' The ascetic said, 'Yesterday I fasted and did not come. Who told you to say that? You have insulted me in this way, I will make you eat only human flesh for twelve years!' And then he left. Later, one day, the king's cook could not find meat, and happened to come across the corpse of a child, so he cut off the child's arm, added various spices, and made it into a dish for the king. After the king ate it, he found it more delicious than the previous meat, and asked, 'What kind of meat is this?' The cook was afraid and lowered his head, saying, 'If you do not blame me, I will tell you the truth.' The king said, 'Tell me the truth, I will not blame you.' The cook said, 'I could not find any other meat at the time, so I found the corpse of a young child who had died prematurely, and made it into a dish for you, may the king be aware.' The king said, 'This meat is particularly delicious, so always prepare such meat from now on!' The cook said, 'I am afraid I will not be able to find such meat in the future.' The king said, 'In the future, you should also do it secretly, do not let others discover it, and I will take responsibility for everything.' The cook then began to secretly steal children at night, kill them, and make them into dishes. At that time, most of the people in the city were crying and shouting that their children were lost, and the ministers gathered together to discuss, 'What should be done about this?' After they discussed it, they lit torches in the streets at night, and as a result, they caught the king's cook stealing children. The cook presented the prepared dishes to the king and reported, 'So many children have been lost before and after.' The king did not say a word. After reporting in this way three times, the king still did not speak. The ministers said, 'We have caught the person doing wrong, if it is considered a crime, then he should be punished, it is not right to remain silent.' The king said, 'This is what I ordered.' The ministers were very unhappy, held a grudge, and left separately, each to...
ག་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་བུ་ཀུན་ཟ་བའི་དགྲར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་མི་ཤ་ཟ་བ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་སྲིད་གཅིག་ཏུ་བྱར་མི་རུང་གིས། འདི་བསད་པར་རིགས་ཞེས་གྲོས་བྱས་སོ། །གྲོང་དེའི་ཕྱི་རོལ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་རྫིང་བུ་ཡོད་པར་རྒྱལ་པོ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་འགྲོ་བ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་སྐྱེད་ཚལ་དུ་དཔུང་གི་ཚོགས་སྦས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཁྲུས་བྱེད་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་བཟུང་སྟེ་གསད་པར་བརྩམས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་སྐྲག་ 15-2-211a ནས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་རྣམས་ང་འཛིན་དུ་འོང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འབངས་མང་པོ་གསོ་བ་ཡིན་ན། འབངས་ཀྱི་བུ་ཀུན་རྒྱལ་པོས་ཟོས་པས་འབངས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་པ་མི་བཟོད་པས་ཁྱོད་གསད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་བྱས་པ་ངས་ཉེས་མོད་ཀྱི་ད་ཕྱིན་ཆད་དེ་ལྟར་མི་བྱ་བས་འདིའི་ཚེ་བཏང་དུ་མི་རུང་ངམ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་གནམ་ལ་ཁ་བ་ནག་པོ་བབ་པའམ་ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་ལ་སྦྲུལ་ནག་པོ་སྐྱེས་ཀྱང་བཏང་བ་མེད་ཀྱིས་ད་མ་སྨྲ་ཞིག །རྒྱལ་པོ་རྐང་བཀྲས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་ད་ནི་ངེས་པར་སྲོག་དང་འབྲལ་ལོ་སྙམ་སྟེ་སྨྲས་པ། ད་ཁྱོད་ཀྱིས་གསད་པར་ཆད་ན་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཞིག་ཁོ་བོ་བདེ་བར་བསམ་དུ་ཆུག་ལ་གདོད་སོད་ཅིག་བློན་པོ་དེ་རྣམས་ཅུང་བསྡད་དེ་སེམས་སུ་བཅུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡིད་ལ་ཡིད་དམ་བཅས་ཏེ། བདག་གིས་སྔོན་ཆད་དགེ་བ་ཅི་བྱས་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་བྱས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་ལ་སྦྱིན་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུས། བདག་ནམ་མཁར་འཕུར་བའི་སྲིན་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོས་ཤིང་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། སྟེང་གི་ནམ་མཁར་འཕགས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཀྱི་མཐུས་ང་གསད་པར་བརྩམས་ཀྱང་ངའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རང་སོས་པར་གྱུར་ཏེ། ད་ཕན་ཆད་ཁྱོད་བཟོད་པར་བྱོས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་དང་བུ་སྡུག་པ་ཅི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་འཕུར་ཏེ་རི་ལ་བབ་ནས། དེ་ཕྱིན་ཆད་མིའི་ནང་དུ་མི་ཟ་བར་གྱུར་ཏོ། ། 15-2-211b མི་མང་པོ་ཡང་དེ་ལ་འཇིགས་སྐྲག་ནས་རྟག་ཏུ་བྲོས་ཤིང་གབ་པར་བྱེད་ལ། སྲིན་པོ་མི་ཤ་ཟ་བ་དེ་སྲིན་པོ་མང་པོ་དང་བསྡོངས་ཏེ་འཁོར་གཡོག་ཀྱང་མང་པར་གྱུར་ནས། སྲིན་པོའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་ལ་བདག་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དང་གཡོག་ཏུ་གྱུར་ན། བདག་ཅག་ལ་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གནང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བསད་པས་སྟོན་མོ་བྱེད་དོ་ཞེས་བགྲོས་ནས་སོང་སོང་སྟེ་རྒྱལ་པོ་རྣམས་བླངས་པ་བྲག་ཕུག་ཏུ་བཅུག་གོ། བཞི་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་རྙེད་དེ་གཅིག་མ་རྙེད་པ་ལ། བྲག་ཕུག་ན་གནས་པའི་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། བ
【現代漢語翻譯】 我們這些人以及所有孩子，都不能與這個以吃人為敵的食人國王共處一地。我們應該殺了他。』他們這樣商議。在那個城市外面有一個花園，國王每天都去那裡的池塘洗澡。大臣們在花園裡埋伏了軍隊，當國王去洗澡時，他們抓住他，準備殺掉。國王驚恐地問道：『你們為什麼要抓我？』大臣們說：『國王的職責是養活眾多百姓，但你卻吃了百姓的孩子，我們不能容忍所有百姓因此滅絕，所以要殺了你。』國王說：『我這樣做確實有錯，但我以後不會再這樣做了，難道不能饒我一命嗎？』大臣們說：『即使天上降下黑雪，或者你的頭上長出黑蛇，我們也不會放過你，不要再說了！』國王赤腳聽到這些話，心想：『現在我肯定要死了。』於是他說：『既然你們一定要殺我，就讓我安靜地想一會兒，然後再殺吧。』大臣們稍微停頓了一下，讓他靜下心來。國王下定決心，心想：『我以前所做的一切善事，以及我依法治理國家，供養修行人的所有功德，愿以此功德，讓我變成能在空中飛翔的羅剎。』他這樣發願並剛一說完，就升到空中，對大臣們說：『你們想殺我，但我的功德讓我得以自救。從今以後，你們要忍受我的報復！我會吃掉你們的妻子和所有心愛的孩子！』說完，他就飛走了，降落在一座山上。從那以後，他不再吃人。 許多人因此感到恐懼，總是逃跑躲藏。那個食人羅剎與許多羅剎聯合起來，擁有了眾多的眷屬。羅剎的眷屬們對赤腳羅剎說：『我們成了您的眷屬和僕人，請您賞賜我們一場盛宴吧！』羅剎答應了他們，商議說：『要殺死五百個王子才能舉辦盛宴。』於是他們四處搜尋，抓走了許多國王，把他們關進了一個山洞裡。他們抓到了四百九十九個，還差一個。那些被關在山洞裡的王子們互相說道：
【English Translation】 'We and all our children cannot live in the same place with this flesh-eating king who has become an enemy to devour us. We should kill him,' they deliberated. Outside that city, there was a garden with a pond where the king would go to bathe every day. The ministers hid a troop of soldiers in the garden, and when the king went to bathe, they seized him, intending to kill him. The king, terrified, asked, 'Why are you seizing me?' The ministers said, 'A king is supposed to nourish many subjects, but you have been eating the children of the subjects. We cannot tolerate all the subjects being destroyed, so we will kill you.' The king said, 'What I have done is indeed wrong, but I will not do it that way from now on. Can you not spare my life?' The ministers said, 'Even if black snow falls from the sky, or a black snake grows on your head, we will not spare you. Say no more!' The king, barefoot, hearing those words, thought, 'Now I will surely die.' So he said, 'Since you are determined to kill me, allow me a moment to think peacefully before you kill me.' The ministers paused briefly, allowing him to compose himself. The king made a firm resolution, thinking, 'By the power of all the good deeds I have done in the past, and by governing the kingdom according to Dharma, and by all the merit of giving to hermits, may I become a Rakshasa (demon) who can fly in the sky!' As soon as he made this aspiration and spoke, he rose into the sky and said to the ministers, 'You tried to kill me, but my merit has saved me. From now on, you must endure my revenge! I will eat your wives and all your beloved children!' Having said this, he flew away and landed on a mountain. From then on, he no longer ate humans. Many people were terrified of him and always fled and hid. That flesh-eating Rakshasa joined with many Rakshasas and had many attendants. The Rakshasa attendants said to the barefoot Rakshasa, 'Since we have become your attendants and servants, please grant us a great feast!' The Rakshasa agreed and deliberated, saying, 'We must kill five hundred princes to hold a feast.' So they went around searching and captured many kings, placing them in a cave. They found four hundred and ninety-nine, missing one. Those princes who were in the cave said to each other,
དག་ཅག་ཕོངས་ཏེ་སྐྱབས་མེད་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་འདིར་འོངས་ན་བདག་ཅག་ཐར་སྲིད་ཅེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་འོང་བར་སྲིན་པོ་ལ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བགྲོས་ཏེ། སྲིན་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་མོ་བྱེད་ན་བདག་ཅག་མིའི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟོན་མོ་བྱས་པས་སྟོན་མོ་བཟང་པོ་མི་འགྱུར་གྱིས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ཞེས་པ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཅན་དེ་རྙེད་ན་གདོད་སྟོན་མོ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྲིན་པོས་འདི་ནི་ཅི་དཀའ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ནས། སུ་ཏ་སོ་མ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེ་རྒྱལ་ཚབ་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ནས་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་བ་དེར། བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ཞིག་འོངས་ནས་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ལ། ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ 15-2-212a སྦྱིན་ཅིང་ནོར་ཐོབ་པའི་རེ་བས་དེར་འོང་སྟེ། རྒྱལ་བུའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ལ་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཆགས་བཞིན་འདུག་གོ། བྲམ་ཟེ་དེ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བའི་ལོངས་མེད་པར་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀུན་ཅ་ཅོའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ་ལ་འདི་ཅི་ཡིན་ལྟོས་ཞེས་རྒྱལ་བུས་མངགས་པ་དང་། དེ་དག་སྐྲག་ནས་རྟབ་བཞིན་དུ་ལྷ་སུ་ད་ཡའི་བུ་རྐང་བཀྲ་ཞེས་པ་སྲིན་པོ་མི་ཟན་དེ་སླེབས་སོ། །དེ་ལ་སྐྲག་ནས་དཔུང་རྣམས་ཀྱང་བྱེར་ན་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བགྱིད། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྐང་བཀྲའི་ངང་ཚུལ་ཤེས་ནས། དེ་ལ་ཕན་པས་གསོ་བར་བསམས་ཏེ། དེ་འདིར་འོངས་ན་བདག་གིས་མགྲོན་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བཙུན་མོའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ངུ་བཞིན་སླར་བཏང་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་རང་ཉིད་ཅ་ཅོ་ཆེན་པོ་སྒྲོག་པ་དེར་སོང་བ་དང་། སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་འཇིགས་ཤིང་མི་སྡུག་པ་ཕུབ་དང་རལ་གྲི་ཕྱར་བས་དཔུང་གི་ཕྱི་བཞིན་བསྙེགས་པར་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཀ་ཡེ་ཟླ་བ་ནི་ང་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་ཞུགས་པས་བཀྲེན་ཆོས་ངན་པ་དེས་ཅི་བྱ་སླར་ལོག་སྟེ་ཚུར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པས། དེ་ཚུར་ལོག་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཅིག་པུ་རང་བཞིན་ཞི་བར་མཐོང་ནས། ང་ཡང་ཁྱོད་ཚོལ་དུ་འོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་འཛེམ་དོགས་མེད་པར་ཕྲག་པར་ཐོགས་ནས་བྲོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་འདི་རེ་ཞིག་བཅོས་པའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་བསྡད་དོ། །དེར་དེའི་གནས་མི་སྡུག་པ་མི་བསད་པའི་ཀེང་རུས་མང་པོས་གང་ཞིང་ 15-2-212b ཁྲག་གིས་གོས་པའི་གནས་སུ་བཞག་སྟེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེའི་གཟུགས་བཟང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མིག་བགྲད་དེ་ལྟ་ཞིང་འདུག་གོ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྲམ་ཟེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱེས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ་དེས་བདག་འཁྲིད་པ་ཤེས་ནས་རེ་ཐག་ཆད་པར་གྱུར་པས་བདག་གིས་དེའི་རེ་བ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་སྙམ་དུ་
【現代漢語翻譯】 我們這些受苦受難、無依無靠的人啊，如果月亮王子（Chandra Kumara，菩薩名）這位具有力量的人能來到這裡，我們或許就能得救。』於是他們商議道：『我們應該祈求羅剎（Rakshasa，惡魔）讓月亮王子前來。』他們對羅剎王說：『如果您要舉行宴會，僅僅以我們人類國王的血肉為食，宴會也不會變得更好。如果能找到具有偉大功德的月亮王子，那才會成為一場盛大的宴會。』羅剎回答說：『這有什麼難的？』說完，它飛向天空，前往尋找蘇摩（Soma，印度教祭祀中使用的聖飲）。 當時，月亮王子正在代理國政，擁有巨大的王室財富，他前往花園。在那裡，一位善於言辭的婆羅門（Brahmin，印度教祭司）前來拜見月亮王子，獻上善言妙語作為禮物，希望獲得財富，因此來到這裡。他注視著王子美好的身姿，心中充滿了愛慕之情。王子沒有時間與婆羅門談論佛法，這時人群發出巨大的喧譁聲。王子命令道：『去看看發生了什麼事。』那些人驚恐地跑回來稟報說：『蘇達蘇達亞（Sudasudaya）之子，名叫朗卡巴克拉（Lankabakra）的食人羅剎來了！』人們都嚇壞了，軍隊也潰散了，我們該怎麼辦？於是，菩提薩埵（Bodhisattva，佛教中追求覺悟的修行者）瞭解了朗卡巴克拉的情況，心想：『我應該幫助他，治癒他。』他說道：『如果他來到這裡，我將款待他。』 所有的妃嬪都哭著退了回去。月亮王子獨自一人走向喧譁聲傳來的地方。他看到可怕的食人羅剎朗卡巴克拉揮舞著盾牌和劍，緊隨軍隊之後。菩提薩埵呼喚著他說：『喂！我就是月亮（Chandra，月亮）。你以食人為生，這種邪惡的習性有什麼用？回頭吧，回來吧！』羅剎回頭，看到菩提薩埵獨自一人，平靜祥和。羅剎說：『我也是來找你的。』說完，他毫不猶豫地抓住菩薩的肩膀就跑。菩提薩埵心想：『現在還不是調伏他的時候。』於是保持沉默。 羅剎將菩薩帶到一個醜陋的地方，那裡堆滿了未被殺害的屍骨，到處都是血跡。月亮王子那完美的身軀吸引著羅剎，它睜大眼睛注視著他。這時，那位帶著善言妙語作為禮物的婆羅門也來到了這裡。菩提薩埵知道是婆羅門認出了自己，感到非常失望，心想：『我還沒有滿足他的願望。』
【English Translation】 『We, who are afflicted and without refuge, if Prince Chandra Kumara (Bodhisattva's name), who is endowed with power, were to come here, we might be saved.』 Then they deliberated, 『We should beseech the Rakshasa (demon) to bring Prince Chandra.』 They said to the Rakshasa king, 『If you hold a feast, merely feasting on the flesh of our human king will not make the feast better. If the greatly virtuous Prince Chandra is found, then it will become a great feast.』 The Rakshasa replied, 『What difficulty is there in this?』 Having said this, he flew into the sky and went to find Soma (holy drink used in Hindu rituals). At that time, Prince Chandra was acting as regent, possessing great royal wealth, and he went to the garden. There, a well-spoken Brahmin (Hindu priest) came to Prince Chandra, offering gifts of well-spoken words, hoping to obtain wealth, and thus came there. He gazed upon the prince's beautiful form, his mind filled with affection. The prince had no time to discuss Dharma with the Brahmin, and then a great clamor arose from the crowd. The prince ordered, 『Go and see what is happening.』 Those people, frightened, ran back and reported, 『The son of Sudasudaya, named Lankabakra, the man-eating Rakshasa, has arrived!』 Everyone was terrified, and the armies scattered. What should we do? Then, the Bodhisattva (one who seeks enlightenment) understood Lankabakra's situation and thought, 『I should help him, heal him.』 He said, 『If he comes here, I will be his guest.』 All the consorts, weeping, retreated. Prince Chandra himself went to where the great clamor was arising. He saw the terrifying and hideous Rakshasa Lankabakra, brandishing a shield and sword, pursuing after the army. The Bodhisattva called out and said, 『Hey! I am Chandra. What is the use of your engaging in man-eating, that evil practice? Turn back, come back!』 Then, he turned back and saw the Bodhisattva alone, peaceful in nature. He said, 『I have come to seek you.』 Without hesitation, he grabbed the Bodhisattva by the shoulder and fled. The Bodhisattva thought, 『Now is not the time to subdue him.』 And so he remained silent. There, he was placed in a hideous place filled with many unkilled corpses and stained with blood. Prince Chandra's beautiful and perfect form attracted the Rakshasa, and he stared at him with wide eyes. Then, the Brahmin who had come bearing gifts of well-spoken words arrived. The Bodhisattva knew that the Brahmin had recognized him and was filled with disappointment, thinking, 『I have not fulfilled his hope.』
སེམས་ལ་དྲན་པས་སྙིང་རྗེས་གདུང་བའི་མཆི་མ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བལྟས་ནས་སྲིན་པོ་བགད་དེ། ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་མང་པོས་བརྟན་ཞེས་གྲགས་ན། འོན་ཀྱང་ང་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ། འདི་ལྟར་མཆི་མ་འབྱིན་པ་འདི། ཁྱོད་སྲོག་གམ་སྡུག་པ་གཞན་ཅི་དྲན་ནས་ངུ་། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་སྲོག་དང་། སྡུག་པ་གཞན་དག་དྲན་ནས་མི་དགའ་བ་མིན་གྱིས། ད་ཅིའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ཁྱེར་ནས་བདག་ལས་ནོར་ཐོབ་པའི་རེ་བ་བྱེད་པ་ལ། བདག་ཁྲིད་པས་བྲམ་ཟེ་དེ་རེ་ཐག་ཆད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དྲན་ནས་མཆི་མ་འབྱིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་ན་སླར་བཏང་བར་གྱིས་དང་། བདག་བྲམ་ཟེ་དེ་ལས་ལེགས་བཤད་ཀྱང་ཉན། སྦྱིན་པ་ཡང་བྱིན་ནས། སླར་འདིར་མཆིའོ། །སྲིན་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་བཏང་ན་ཕྱིར་འོང་དུ་བཏུབ་བམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་སྐྱེས་ནས་རྫུན་དུ་སྨྲ་མ་མྱོང་བས་དམ་བཅས་པ་འདོར་བ་མི་སྲིད་མོད། འོན་ཀྱང་ཡིད་མི་ཆེས་ན་ང་མ་འོངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་བླང་བའི་མཐུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་དུ་ཡང་ང་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བསྙེགས་པ་ཡིན་ནམ། ཞེས་སྨྲས་པས་བཏང་ངོ་། །རྒྱལ་བུ་དེ་ཕྱིར་འོངས་བས་གཤིན་རྗེའི་ 15-2-213a ཁ་ལས་ཐར་བ་ལྟར་རང་གི་མི་རྣམས་དགའ་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས། དེ་ལས་ཚིགས་བཅད་བཞི་མནོས་སོ། །དེར་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ལ་གསེར་སྲང་སྟོང་གི་རིན་ཐང་དུ་ཡང་བརྩིས་ཏེ། གསེར་སྲང་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་ཅི་འདོད་པས་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ནས་རྒྱལ་བུའི་ཕས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་ནོར་དེ་ཙམ་གོད་ཚབས་ཆེ་བར་མཐོང་ནས་ཚིག་འཇམ་པོས། བུ་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ལས་ཅི་ཙམ་རན་པར་སྦྱིན་པ་ལེགས་ཀྱིས་ཧ་ཅང་ཆེས་ན་ནོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ཡང་འཛད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དང་འབངས་ཀྱི་བྱ་བ་ནོར་ལ་ལྟོས་པས་ཚོད་དང་འཚམས་པར་གྱིས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་ན་རེ། ལྷ་གལ་ཏེ་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་རིན་ཐང་བཅད་རུང་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་སྦྱིན་འོས་ཏེ། གང་ཞིག་ཐོས་ན་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ཞིང་གཏི་མུག་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཐོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་གཞན་མེད་པས། དེ་ཐོས་པའི་དུས་སུ་ཅི་སྟེ་མི་མཆོད། ཉེས་པ་ཆེན་པོའི་འབྱུང་གནས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་བདག་ལ་མི་དགོས་ཀྱི། བདག་ནི་སྲིན་པོའི་དྲུང་དུ་སྔར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་སླར་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ཕ་དེ་ཤིན་ཏུ་རྟབ་རྟབ་པོར་གྱུར་ནས། བུ་ཁྱོད་ཉིད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་སྨྲས་ཀྱིས་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །བུ་སུ་ཞིག་བསམ་བཞིན་དགྲའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ཀྱང་ངས་མི་གནང་ཞིང་། རང་གི་སྲོག་བསྲུང་བ་དང་བླ་མའི་དོན་དུ་རྫུན་བྱས་ཀྱང་སྡིག་པ་མེད་པར་རིག་བྱེད་མཁས་པ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ།
【現代漢語翻譯】 心中憶念，因悲憫而流下眼淚。看到他這樣，羅剎（srin po， राक्षस， rākṣasa， 惡魔）大笑，說道：『你以具足眾多功德而聞名，然而一旦落入我的手中，像這樣流淚，你是想起自己的性命還是其他的痛苦而哭泣？』王子月亮回答說：『我不是因為想起性命或者其他的痛苦而不高興，而是想到現在在歡喜園林中，有一位婆羅門帶著善說之禮，希望從我這裡獲得財物，我被帶走後，那位婆羅門會希望破滅，想到這裡才流下眼淚。如果你們對我慈悲，就放我回去吧。我從那位婆羅門那裡聽取善說，也給予佈施，然後再次回到這裡。』羅剎說：『你放你走，你能回來嗎？』國王說：『我出生以來從未說過謊，所以不可能違背誓言。但是，如果不相信，即使我以後不來，你也有能力抓住我。以前我也曾主動到你這裡來過嗎？』說完，羅剎就放了他。王子回來后，如同從閻羅王的口中逃脫一般，他的臣民們都非常高興。他召見那位婆羅門，從他那裡獲得了四句偈頌。對於每一句偈頌，他都給予了價值一千金幣的報酬，總共四千金幣，以及其他任何他想要的東西作為供養。之後，王子的父親看到爲了區區小事而花費如此巨大的財富，用溫和的言辭說道：『孩子，善說固然好，但佈施也要適度。即使是財富的主人，也會有耗盡的時候。你的家族和臣民的事務都依賴於財富，所以要適度和節制，治理好國家。』王子回答說：『父王，如果善說可以估價，那麼即使是王位也應該佈施。因為沒有什麼比得上聽聞佛法所具有的功德，聽聞佛法能增長智慧，消除愚癡。在聽聞佛法的時候，為什麼不供養呢？我不需要充滿罪惡之源的王位，我將如先前在羅剎面前承諾的那樣，再次前往。』他的父親聽后非常震驚，說道：『孩子，我說這些話是爲了你好，不要不高興。有誰會故意前往敵人的面前呢？即使你已經承諾，我也不會允許的。爲了保護自己的生命和爲了上師的利益，即使說謊也沒有罪過，這是聲明學者的說法。』
【English Translation】 Tears streamed down his face, moved by compassion in his heart. Seeing this, the Rakshasa (srin po, राक्षस, rākṣasa, demon) laughed and said, 'You are known to be steadfast with many virtues, but once you fall into my hands, shedding tears like this, are you crying because you remember your life or some other suffering?' Prince Moon replied, 'I am not unhappy because I remember my life or other sufferings, but because I think that now in the pleasure garden, there is a Brahmin who has brought the gift of good speech, hoping to obtain wealth from me. After I am taken away, that Brahmin will be disappointed. Thinking of this, I shed tears. If you are compassionate to me, please release me. I will listen to the good speech from that Brahmin, give alms, and then return here again.' The Rakshasa said, 'If I let you go, can you come back?' The king said, 'I have never lied since birth, so it is impossible to break my vow. However, if you do not believe me, even if I do not come in the future, you have the power to catch me. Have I ever approached you before?' After saying this, the Rakshasa released him. After the prince returned, as if escaping from the mouth of Yama, his people were very happy. He summoned that Brahmin and received four verses from him. For each verse, he gave a reward worth a thousand gold coins, a total of four thousand gold coins, and whatever else he wanted as an offering. Afterwards, the prince's father saw that such a huge fortune was spent for such a small matter, and said in gentle words, 'Child, good speech is good, but giving should also be moderate. Even the master of wealth will have a time when it is exhausted. The affairs of your family and subjects depend on wealth, so be moderate and restrained, and govern the country well.' The prince replied, 'Father, if good speech can be valued, then even the throne should be given away. Because there is nothing like the merit of hearing the Dharma, hearing the Dharma increases wisdom and eliminates ignorance. Why not make offerings when hearing the Dharma? I do not need the throne, which is full of sources of sin. I will go again as I promised before the Rakshasa.' His father was very shocked and said, 'Child, I said these words for your benefit, do not be unhappy. Who would deliberately go to the enemy's presence? Even if you have promised, I will not allow it. For protecting one's life and for the benefit of the guru, even lying is not sinful, as the scholars of the Vedas have said.'
།དེས་ན་ངེད་ཅག་ 15-2-213b དང་། རང་གི་དོན་ལ་མི་ལྟ་བའི་ངན་དུས་དེ་ཐོངས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཁྱོད་རང་གི་དམ་བཅས་པ་དང་འགལ་སྙམ་ན་ཡང་། ངས་ཁྱོད་ཐར་པའི་ཕྱིར་དཔུང་བཞི་བཤམས་ཟིན་གྱིས་དེས་བསྐོར་ཏེ་སོང་ལ་དགྲ་དེའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་དང་། ཁས་བླངས་པ་ལ་ཡང་ཁྲེལ་བདའ་རྒྱུ་མེད་ལ། རང་ཡང་སྲུང་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་བུ་ན་རེ། ལྷ་ཁས་བླངས་པ་ལས་གཞན་དུ་བགྱིད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་ངན་པར་ཞུགས་པ། དམྱལ་བ་ལ་ཕྱོགས་པ། མགོན་མ་མཆིས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅན་སུ་ཞིག་གིས་བརྒལ། མི་ཤ་ཟ་བའི་སྲིན་པོ་དེས་ཀྱང་བདག་ལ་ཡང་བར་བགྱིས་ནས་ཕྱིར་བཏང་ན། དེས་བདག་གི་ཚིག་ལ་ཡིད་ཆེས་བཞིན་བཏང་བའི་དྲིན་ལས་བདག་གིས་ལེགས་བཤད་འདི་ཡང་ཐོས་པས།ད་ནི་བདག་གིས་དེ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་དུས་ཡིན་པས་བདག་འགུམ་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དཔུང་གཞན་ཕྱིར་བཀྱེ་ནས་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་སྲིན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །སྲིན་པོས་ཀྱང་དེ་རྒྱང་མ་ནས་འོང་བ་མཐོང་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་རྩུབ་མོའི་སེམས་ཀྱིས་བགོས་པའི་དྲི་མ་ཤས་ཆེ་བ་ཡང་དད་པའི་སེམས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཨ་ལ་ལ་ངོ་མཚར་ཆེ། འདི་ལྟར་འཆི་བ་ལ་མི་འཛེམ་པར་བདེན་པ་རྗེས་སུ་སྲུང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས། བདག་ནི་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་རྙེད་ཅིང་མཆོད་པ་ཡང་བྱས་པས་སེམས་དགའ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་དྲན་ནོ། །ད་ནི་བདག་འདིར་འོང་བས་ཅི་འདོད་པར་ཟོ་ཞིག །སྲིན་པོ་ན་རེ། ང་ཡིས་ཁྱོད་བཟའ་བའི་དུས་ད་དུང་སྣང་གི་རེ་ཞིག་ལེགས་པར་བཤད་པ་ 15-2-214a དེ་སྟོན་དང་ཉན་འདོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་འདི་ལྟར་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅིང་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ལྟོ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་འདི་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་འབའ་ཞིག་སྟོན་ཅིང་། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་མཐུན་པས། སྲིན་པོ་བས་ཀྱང་ཚུལ་ངན་པ་དག་ལ་འཕགས་པའི་ལམ་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྲིན་པོས་འཕྱས་པ་དེ་ལ་ལན་དུ། རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྩེད་མོའི་ཕྱིར་དུ་རི་དྭགས་ཕྲུག་གུ་སྡུག་པའང་གསོད་པ་དེ་བཞིན་འཚོ་བའི་ཕྱིར་མི་བསད་ན་ཆོས་དང་འགལ་གྱི་རི་དྭགས་གསོད་པ་མི་འགལ་ལམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། གང་དག་རི་དྭགས་གསོད་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མི་ཤ་ཟ་བ་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་སྨད་དེ་རིགས་མཐོ་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤ་བཟར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ཚིག་རྩུབ་མོས་འཕྱས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱམས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུས་ཁྲོ་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དེའི་ཚིག་རྣ་བར་འོང་བ་བཞིན་དུ་འཛུམ་དམུལ་ཏེ་སྨྲས་པ། ང་ཡིས་ཁྱོད་བཏང་ནས་ཁྱིམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་དགའ་བ་ཐམས་ཅད་མྱོང་ནས་སླར་ཡང་ངའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་ཁྱོད་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚ
【現代漢語翻譯】 因此，請放過我們和不顧自己利益的這個惡時辰吧！即使你認為這違背了你的誓言，我已經為你準備了四支軍隊，讓他們包圍你，不要被那個敵人所控制。對於承諾，也不必感到羞愧，你也會得到保護。王子說：『我不能做違背神靈誓言的事情。對於誤入歧途、走向地獄、無依無靠的人，哪個有同情心的人會拒絕呢？如果吃人羅剎放我一馬，讓我回去，他相信我的話才放我走，我聽到了這番善說，現在是我遵守承諾的時候了，我不會違背承諾的！』說完，他遣散了其他軍隊，獨自一人走向羅剎。 羅剎遠遠地看見他走來，長期被粗暴的心所佔據的污垢大部分都變成了信仰之心，心想：『啊呀呀，真是太神奇了！這個人竟然不畏懼死亡，而守護真理啊！』然後，王子說：『我找到了善說，也做了供養，心裡很高興，我記得你的恩情。現在我來了，隨你所愿吧！』羅剎說：『我吃你的時間還未到，我想聽你好好地說說那善說。』 菩薩說：『你如此兇殘，毫無憐憫，僅僅爲了果腹才變成這樣。這些偈頌只講述佛法，佛法與非法格格不入。比起羅剎，那些行為惡劣的人，即使為他們指明了解脫之道又有什麼用呢？』羅剎嘲笑道：『國王們爲了娛樂，也會殘忍地殺死小鹿，爲了生存而殺人就違背了佛法嗎？殺鹿就不違背嗎？』菩薩說：『那些殺鹿的人也不是安住于佛法，但吃人肉比那更可恥，高種姓的人不應該吃人肉。』雖然用粗暴的言語嘲諷，菩薩以慈悲的功德壓制了憤怒，當那些話語傳入耳中時，他面帶微笑地說：『我放你走後，回到王宮享受一切快樂，然後又回到我這裡，你對這種行為有什麼看法呢？』
【English Translation】 Therefore, release us from this evil time of not looking after our own interests! Even if you think it goes against your oath, I have already prepared four armies for you, let them surround you, and do not be controlled by that enemy. There is no need to be ashamed of the promise, and you will also be protected. The prince said, 'I cannot do anything contrary to the oath of the gods. Who with compassion would refuse those who have gone astray, are heading to hell, and are without protection? If the man-eating Rakshasa lets me go, and sends me back because he believes my words, I have heard this good saying, and now is the time for me to keep my promise, I will not break it!' After speaking, he dismissed the other armies and went alone to the Rakshasa. The Rakshasa saw him coming from afar, and the dirt that had long been occupied by a rough heart mostly turned into a heart of faith, thinking, 'Oh, how amazing! This person is not afraid of death, but protects the truth!' Then, the prince said, 'I have found good words, and I have also made offerings, and I am very happy, I remember your kindness. Now that I have come here, do as you wish!' The Rakshasa said, 'The time for me to eat you has not yet come, I want to hear you speak well of that good saying.' The Bodhisattva said, 'You are so cruel and without compassion, and have become like this just to fill your stomach. These verses only speak of the Dharma, and the Dharma is incompatible with non-Dharma. Compared to the Rakshasa, what is the use of pointing out the path to liberation for those who behave badly?' The Rakshasa mocked, 'Kings also cruelly kill fawns for entertainment, does killing people for survival violate the Dharma? Does killing deer not violate it?' The Bodhisattva said, 'Those who kill deer are also not abiding in the Dharma, but eating human flesh is even more shameful, and people of high caste should not eat human flesh.' Although he was ridiculed with harsh words, the Bodhisattva suppressed his anger with the power of loving-kindness, and as those words came to his ears, he smiled and said, 'After I let you go, you returned to the palace to enjoy all the pleasures, and then returned to me again, what do you think of this behavior?'
ུལ་ལ་མི་མཁས་པ་མིན་ནམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་རང་ཉིད་སྲུང་བའི་ལམ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟ་བའི་གཞུང་ལུགས་ངན་པའི་ཚུལ་སྤངས་ནས་བདེན་པ་སྲུང་བའི་ཕྱིར་འདིར་འོང་བ་དེ་ཉིད་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་སྟེ། གཞུང་ལུགས་འདི་ནི་གྲགས་པ་དང་བདེན་པའི་ 15-2-214b དོན་དང་མི་འགལ་ལ། གཞུང་ལུགས་ངན་པ་རྣམས་ནི་འགལ་ཞིང་དེ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཤི་ནས་ངན་སོང་དུ་འགྲོའོ། །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། ཕོངས་པའི་སྲོག་དང་ནང་མི་མཆི་མས་གང་བ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་བོར་ནས་བདེན་པའི་ཚིག་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་འདིར་འོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདེན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མང་དུ་མཆིས་ཏེ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། རྒྱན་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་བདེན་པ་འཕགས་ལ། རོ་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བདེན་ཚིག་ཞིམ་མོ། །དཀའ་ཐུབ་སོགས་ཉོན་མོངས་མ་བྱས་ཀྱང་བསོད་ནམས་སྒྲུབ་པ་དང་། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ཁྱབ་པའི་གྲགས་པ་འཕེལ། །བདེན་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལས་འདའ་བའི་ལམ། །ལྷ་ཡི་གནས་སུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཡང་ཡིན། །འཁོར་བའི་རྫིང་ལས་ཐར་བའི་ཟམ་པའང་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པས། སྲིན་པོས་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ནས། མི་གཞན་ང་ཡི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བརྟན་པ་ཉམས་ཤིང་སྐྲག་ནས། ཁྱོད་ནི་དཔའ་མི་འགོང་པས་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་འདྲ་སྙམ་མོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ནས་འབད་ཀྱང་བཅོས་སུ་མི་རུང་བའི་འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པས་ཅི་ཞིག་ཕན། གཞན་ཡང་དགེ་བ་མ་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་བགྱིས་པ་རྣམས་འཆི་བའི་ཚེ་རྒྱུ་དེ་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ་ལ། བདག་ནི་ཡིད་འགྱོད་པར་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་བྱས་པ་མི་དྲན་ལ་ཆོས་ལ་གནས་ནས་སྦྱིན་སོགས་བགྱིས་པས་བསམ་པ་བདེ་བས་འཆི་བས་མི་འཇིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མཆོད་སྦྱིན་བྱའམ་ཟ་བ་གང་འདོད་གྱིས་ཤིག་ 15-2-215a ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། སྲིན་པོ་དེ་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང་སྡིག་པའི་སེམས་བརྗེད་པར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བུ་ལ་བལྟ་བཞིན། རྒྱལ་མཆོག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་སུ་ཞིག་གནོད་པར་བྱེད། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག་དང་ཉན་པར་འདོད་དོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་མཐུས་རང་གི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ལའང་ཡིད་གདུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྲིན་པོ་དེ་ལ་སྔར་དྲང་སྲོང་གི་དམོད་པའི་ལོ་ཡང་ཚང་ཞིང་ཆོས་ལ་གཞུགས་པའི་དུས་སུ་བབ་པས་ཆོས་ལ་འདུན་པར་རིགས་ནས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཆོས་འདོད་པ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་ལམ་དགོས་པས། རབ་ཏུ་དམའ་བའི་སྟན་ལ་འདུག །དུལ་བའི་དཔལ་ནི་རྣམ་པར་བསྐྱེད། །དགའ་དང་ལྡན་པའི་མིག་གིས་བལྟ། །ཚིག་གི་བདུད་རྩི་འཐུང་པ་བཞིན། །གུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་རྩེ་གཅིག་
【現代漢語翻譯】 難道不是不精通嗎？菩薩說：『我不貪圖眼前的安樂，捨棄只顧保護自己，只看惡劣的理論，爲了守護真理而來到這裡，這才是精通理論的方式。這個理論與名聲和真理的意義不相違背。惡劣的理論是相違背的，住在其中的人死後會墮入惡道。』羅剎說：『拋棄貧困的生命和充滿眼淚的家人，以及王位的安樂，爲了真理的言辭，看到了什麼意義而來到這裡？』菩薩說：『真理具有許多特殊的功德，簡單地說，在一切裝飾中，真理最為殊勝；在一切味道中，真理之語最為甘甜。即使不進行苦行等煩惱之事，也能積累福德，增長遍佈一切眾生的名聲。真理是超越三界的道路，也是進入天界的門，也是從輪迴的泥潭中解脫的橋樑。』 說完，羅剎讚歎道：『很好！其他人被我控制時，會失去堅定，感到恐懼。你卻像個無畏的勇士，不怕死亡的威脅。』王子說：『即使竭盡全力，也無法改變無法避免的死亡，恐懼又有什麼用呢？而且，沒有行善卻作惡的人，在死亡時會因惡業而產生恐懼。我沒有做過令人後悔的惡事，安住在佛法中，行佈施等善行，心中安樂，所以不懼怕死亡。因此，你想要供養我、佈施我，還是吃掉我，隨你便吧！』 羅剎聽后，生起了信心，眼中充滿淚水，忘記了罪惡之心，看著王子。『尊貴的王子，像您這樣的人，誰會明知故犯地傷害呢？請您也告訴我那些善妙的言辭，我願意聽聞。』『您所說的善妙之語，也讓我對自己的惡行感到後悔。』王子菩薩看到羅剎之前受到的詛咒之年已滿，也到了應該進入佛法的時候，於是說道：『既然你渴望佛法，就應該有與之相應的行為。應坐在低矮的座位上，展現調伏的威儀，用喜悅的眼神注視，像飲用甘露一樣聽聞佛法，生起恭敬心，一心一意。』
【English Translation】 『Isn't it not proficient?』 The Bodhisattva said, 『I am not attached to immediate happiness, and having abandoned the evil doctrines that only look to protecting oneself, I have come here to protect the truth, which is to be proficient in the ways of doctrine. This doctrine does not contradict fame and the meaning of truth. Evil doctrines contradict, and those who dwell in them will die and go to evil realms.』 The Rakshasa said, 『Having abandoned the life of poverty, a family filled with tears, and the happiness of kingship, what meaning have you seen in the words of truth that you have come here?』 The Bodhisattva said, 『Truth has many special qualities, to say a little, truth is superior to all ornaments, and the words of truth are sweeter than all tastes. Even without doing asceticism and other afflictions, one accumulates merit and increases fame that pervades all beings. Truth is the path that transcends the three realms. It is also the door to enter the realm of the gods. It is also the bridge to escape from the swamp of samsara.』 Having said this, the Rakshasa praised, 『Well done! When other people are under my control, they lose their steadfastness and are afraid. You seem like a fearless hero, not afraid of the threat of death.』 The prince said, 『Even if one strives with great effort, what good is it to fear death, which cannot be avoided? Moreover, those who have not done good but have done evil will be afraid at the time of death because of that cause. I do not remember having done any evil that would cause regret, and having dwelt in the Dharma and given charity and other good deeds, my mind is at ease, so I am not afraid of death. Therefore, do whatever you want, whether to offer me charity or to eat me.』 Having said this, the Rakshasa developed faith, his eyes filled with tears, and forgetting his sinful mind, he looked at the prince. 『Noble prince, who would knowingly harm someone like you? Please also show me those well-spoken words, and I want to listen. The power of your well-spoken words has also made me regret my own evil deeds.』 Having said this, the prince Bodhisattva, seeing that the year of the curse of the former hermit was complete and that the time had come to enter the Dharma, said, knowing that he should desire the Dharma, 『Then, desiring the Dharma requires conduct that is in accordance with it. Sit on a very low seat. Fully cultivate the splendor of gentleness. Look with joyful eyes. Like drinking the nectar of words. Generate respect and single-mindedness.』
བཏུད། །རབ་ཏུ་དད་པ་དྲི་མེད་ཡིད། །ནད་པས་སྨན་པའི་ཚིག་ཉན་བཞིན། །རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་དེ་ཆོས་ཉོན་ཅིག །དེ་ནས་སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་དེས་རྡོ་ལེབ་མཐོན་པོ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རང་གི་སྟོད་གཡོགས་བཏིང་སྟེ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཞག་ནས། དེའི་གདོང་དུ་བལྟ་བཞིན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གསུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གདང་གསལ་བས་སྔར་ཐོས་པའི་ཚིགས་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། དམ་པ་བདག་ལ་ལན་གཅིག་ཙམ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འཕྲད་ཀྱང་རུང་། །འདྲིས་པར་བྱ་བ་མི་དགོས་པར། །རབ་ཏུ་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ། 15-2-215b རྐང་བཀྲས་དེ་ཐོས་ནས་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། མགོ་བསྒྱུར་སེ་གོལ་གཏོགས་ནས་མགུ་བར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་གསུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པ་སྨྲས་པ། དམ་པ་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་བསྲིང་ངོ་། །ངུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དགེ་བ་བསྟེན་པར་བྱ། །དེ་དང་ཉེ་ན་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྡུལ། །ཆེད་དུ་མ་བསྒོས་པར་ཡང་གོས་པར་གྱུར། །རྐང་བཀྲས་སྨྲས་པ། དགེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་སྨྲས་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོད། །ནོར་ཡང་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བཏང་། །འབད་དེ་དོན་གྲུབ་ཐོག་ཏུ་བབ། །དེ་ནས་ཡང་གསུངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། རྒྱལ་པོའི་ཤིང་རྟ་རིན་ཆེན་གསེར་བརྒྱན་དང་། ལུས་ཀྱང་རྒས་པས་མི་སྡུག་པར་ཡང་འགྱུར། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒས་མི་འགྱུར། །དགེ་བ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་རྗེས་ཆགས་བརྟན། །རྐང་བཀྲས་སེ་གོལ་གཏོགས་ཤིང་བདག་ནི་བདུད་རྩིའི་ཆར་པས་ངོམས་པར་བགྱིས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་གསུངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚིགས་བཅད་བཞི་པ་སྨྲས་པ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་གཞིའི་བར་ཡང་རིང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་འགྲམ་ཡང་རིང་། །ཤར་དང་ནུབ་ཀྱི་རི་ཡི་བར་ཡང་རིང་། །ཕལ་པ་དག་དང་དམ་ཆོས་དེ་བས་རིང་། །དེ་ནས་རྐང་བཀྲ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་གུས་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཚིག་དོན་གསལ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཐོས་པའི་ཡོན་དུ་མཆོད་པའི་ཕྱིར། དམ་པ་བཞི་འབུལ་བར་འཚལ་ན། ཅི་བཞེད་པ་ 15-2-216a བསླང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བདག་ལ་རང་དབང་མེད་པར་མི་རིགས་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྩོན་ན་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས། ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་ལ་དམ་པ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན། བདག་གིས་དམ་པ་སྦྱིན་ཞེས་གནང་བ་བྱིན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ཡིད་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བར་མི་འགྱུར་བས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཞིག །དེ་ནས་རྐང་བཀྲ་ཅུང་ཟད་ངོ་ཚ་ཞིང་མགོ་སྨད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་དོགས་པ་མ་སྐྱེད་ཅིག །བདག་གིས་སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་དམ་པ་དེ་དག་འབུལ་གྱིས་བཞེས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདེན་པའི་བརྟུལ་ཞ
【現代漢語翻譯】 諦聽！以純凈的信心和恭敬心，如病人聽從醫囑般，精進修持，聽聞佛法吧！ 之後，羅剎（srin po，一種惡鬼）赤腳者將自己的上衣鋪在一塊高大的石板上，把菩薩（byang chub sems dpa'，bodhisattva，覺悟的勇士）放在上面，面朝菩薩說道：『偉大的勇士，請您開示佛法！』 菩薩以清澈的聲音唸誦了之前聽過的偈頌： 『聖者，即使只與我相遇一次，無論以何種方式相遇，都不需要刻意親近，自然會變得非常穩固。』 赤腳者聽后說道：『太好了！』他搖著頭，發出『瑟勾』（se gol，一種聲音，表示讚賞）的聲音，非常高興，並對菩薩說：『請您再開示佛法！』 菩薩唸誦了第二首偈頌： 『聖者們不被任何人牽引，應以蜜蜂採蜜般的方式修習善法。靠近他們，即使不刻意追求，也會沾染上他們的功德。』 赤腳者說道：『您以善法說得真好！我將以各種方式供養您，財物也已送到該去的地方，努力之後，愿成就降臨。請再開示佛法！』 菩薩說：『國王的珍寶黃金裝飾的馬車，以及身體也會因衰老而變得醜陋。但聖者們的佛法不會衰老，善法所帶來的功德會持續增長。』 赤腳者發出『瑟勾』的聲音，說道：『我已被甘露之雨滋潤飽足！請再開示佛法！』 菩薩唸誦了第四首偈頌： 『天空與大地之間如此遙遠，海洋的此岸與彼岸也如此遙遠，東方與西方的山脈之間也如此遙遠，凡夫俗子與神聖的佛法之間更是如此遙遠。』 之後，赤腳者變得非常高興和恭敬，對菩薩說道：『爲了供養您所說的這四句意義清晰的偈頌，我想供養您四件聖物，請您接受我的請求！』 王子說道：『如果您執意要強迫我接受我不應接受之物，那麼您所做的善行就顛倒了。您又如何能將聖物給予他人呢？即使我答應給予聖物，您的內心也不會樂於佈施，所以請不要這樣說。』 之後，赤腳者有些羞愧，低下了頭，對菩薩說道：『請您不要這樣懷疑，我願意獻出生命來供養這些聖物，請您接受吧！』 菩薩說道：『以真實的誓言...』
【English Translation】 Listen! With pure faith and reverence, just as a patient listens to the doctor's instructions, diligently practice and listen to the Dharma! Then, the Rakshasa (srin po, a type of demon) Barefoot laid his upper garment on a tall stone slab, placed the Bodhisattva (byang chub sems dpa', bodhisattva, a warrior of enlightenment) on it, and facing the Bodhisattva, said: 'Great warrior, please expound the Dharma!' The Bodhisattva, with a clear voice, recited the verse he had heard before: 'O Noble One, even if you meet me only once, in whatever way you meet me, there is no need for deliberate intimacy, it will naturally become very stable.' The Barefoot one, after hearing this, said: 'Excellent!' He shook his head, making a 'se gol' (se gol, a sound of appreciation) sound, very pleased, and said to the Bodhisattva: 'Please expound the Dharma again!' The Bodhisattva recited the second verse: 'The Noble Ones are not led by anyone, one should practice virtue like a bee collecting honey. Approaching them, even without deliberately seeking, one will be stained with their merits.' The Barefoot one said: 'You have spoken well with virtue! I will offer you in every way, and wealth has also been sent to where it should go. After effort, may accomplishment descend. Please expound the Dharma again!' The Bodhisattva said: 'The king's precious golden-decorated chariot, and the body will also become ugly due to aging. But the Dharma of the Noble Ones does not age, and the merits brought by virtue will continue to grow.' The Barefoot one made a 'se gol' sound, saying: 'I have been satiated by the rain of nectar! Please expound the Dharma again!' The Bodhisattva recited the fourth verse: 'The distance between the sky and the earth is so far, the distance between the near shore and the far shore of the ocean is also so far, the distance between the mountains of the east and the west is also so far, and the distance between ordinary people and the sacred Dharma is even more so far.' After that, the Barefoot one became very happy and respectful, and said to the Bodhisattva: 'In order to offer the four verses you spoke, which are clear in meaning, I would like to offer you four sacred objects, please accept my request!' The prince said: 'If you insist on forcing me to accept what I should not accept, then the good deeds you do will be reversed. How can you give sacred objects to others? Even if I agree to give the sacred objects, your heart will not be happy to give, so please do not say that.' After that, the Barefoot one was a little ashamed, lowered his head, and said to the Bodhisattva: 'Please do not have such doubts, I am willing to give up my life to offer these sacred objects, please accept them!' The Bodhisattva said: 'With a true vow...'
ུགས་ལོངས་ལ་སེམས་ཅན་གསོད་པ་སྤོངས། སྐྱེ་བོ་བཙོན་དུ་བཟུང་བ་འདི་རྣམས་མ་ལུས་ཐོངས། །དཔའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ཤ་ཟ་བ་རབ་ཏུ་སྤོངས། དམ་པའི་ནང་ནས་མཆོག་གྱུར་འདི་བཞི་སྦྱིན་པར་གྱིས། །རྐང་བཀྲས་སྨྲས་པ། དམ་པ་སྔ་མ་གསུམ་ནི་ཁྱོད་ལ་འབུལ། །དམ་པ་བཞི་པ་གཞན་ཞིག་བསླང་དུ་གསོལ། །བདག་ནི་མི་ཤ་མི་ཟ་མི་ནུས་པས། །སྔ་ནས་ཁྱོད་ཉིད་མཁྱེན་པར་མ་གྱུར་ཏམ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དམ་པ་སྦྱིན་པར་ག་ལ་ནུས་ཞེས་ངས་མ་སྨྲས་སམ། ཁྱོད་མི་ཤ་ཟ་བ་ལ་མ་སྤངས་ན། ཇི་ལྟར་བདེན་པར་སྨྲ་ཞིང་སྲོག་ཆགས་མི་གསོད་པར་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་དམ་པ་སྔ་མ་གསུམ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྲོག་བཏང་ནས་དམ་པ་བཞི་སྦྱིན་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྒྱལ་སྲིད་ཉམས། །ནགས་ཚལ་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་མྱོང་། །ཆོས་ 15-2-216b ལས་ཉམས་ཤིང་གཏམ་ངན་ཐོབ། །བདག་གིས་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏང་། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། གང་ཕྱིར་ཁྱོད་ནི་ཆོས་དང་སྲིད། །བདེ་དང་གྲགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཕོངས་པར་བྱེད་པའི་འབྱུང་གནས་དེ། །ཇི་ལྟར་བཏང་བ་མི་རིགས་ཀྱི། །ཞེས་སོགས་དང་། ཁྱོད་སྔོན་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པ་ལས་འདིར་མི་ཤ་ཟ་བའི་སྲིན་པོར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཆོས་དང་སྲིད་ལ་མི་གནོད་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་རིགས་ཞེས་གདམས་པས་རྒྱལ་བུ་རྐང་བཀྲ་དེས་ཕྱག་བྱས་ཤིང་སླན་ཆད་མི་ཤ་མི་ཟ་བར་ཁས་བླངས་ནས་བཙོན་རྣམས་ཀྱང་འབུལ་ལོ། །དེར་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་བཙོན་པ་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བས་དེ་རྣམས་དགའ་ཞིང་བདག་ཅག་ཐར་རོ་སྙམ་དུ་དགའ་བ་ལ་དབུགས་བྱིན་ནས། དེ་དག་ལ་ཕྱིན་ཆད་རྐང་བཀྲ་ལ་གནོད་མི་བྱེད་པའི་མནའ་བགགས་ཤིང་། བཙོན་ནས་ཕྱུངས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་རྐང་བཀྲ་ཡང་རྒྱལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གིས་བསྐྱལ་ཏེ། རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་ནས་ཆོས་དང་ལྡན་པར་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ཅིང་རྒྱལ་བུ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་རིམ་གྲོ་བྱེད་ལ། རྒྱལ་བུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཀོད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། སྲིན་པོ་རྐང་བཀྲ་ནི་ཕྱིས་དགེ་སློང་སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་དང་འཕྲད་ན་ལེགས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་རང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དང་། དཀའ་བའི་གནས་ཆེན་པོ་ཡང་བཟོད་ཅིང་ཉམས་ང་བར་གྱུར་ཀྱང་ 15-2-217a ཆོས་ལམ་ལས་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་ལ་བསམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད
【現代漢語翻譯】 放棄爲了口腹之慾而殺害眾生。釋放所有被囚禁的人。勇士啊，徹底斷絕食用人肉的行為。請施予這四種殊勝的聖行。 羅剎赤腳說道：『前三種聖行我可以獻給您，但請允許我保留第四種。我無法戒除食用人肉的習慣，難道您之前不瞭解我嗎？』 王子說道：『我不是問你是否能施予聖行嗎？如果你不放棄食用人肉，又怎能真實地說話，不殺害生命呢？這樣一來，前三種聖行又如何施予呢？如果你能捨棄生命來施予這四種聖行，那就可以了。』 羅剎說道：『是什麼原因導致我失去王位，在森林中遭受痛苦，喪失佛法，名聲掃地，我該如何捨棄這一切呢？』 王子說道：『是什麼原因導致你失去佛法、王位、安樂和名聲呢？不應該捨棄那導致貧困的根源。』 等等。王子勸誡道：『你以前身居王位，現在卻受制於食用人肉的羅剎之心，你應該走上不損害佛法和王位的道路。』羅剎赤腳向王子頂禮，承諾以後不再食用人肉，並將所有囚犯釋放。 月亮王子來到那些被囚禁的王子麵前，他們欣喜若狂，心想『我們終於要解脫了！』王子安慰了他們，並讓他們發誓以後絕不加害羅剎赤腳。王子將他們從監獄中釋放出來，五百王子護送羅剎赤腳回到王位，輔佐他以佛法治理國家，其他王子也各自回到了自己的王位。 當時的月亮王子就是如今的世尊，而羅剎赤腳就是後來的 अंगुलिमाल (Aṅgulimāla，anguli-māla，指鬘，花環)。由此可見，與聖者相遇會帶來巨大的利益，應該按照聖者所說的那樣去做，以善巧方便成辦自他利益，忍受巨大的困難和恐懼，也不要背離佛法之路，依靠佛法可以成就自他廣大的利益，因此要恭敬佛法的功德。 從前，在瓦拉納西，有一位名叫梵施（Brahmadatta）的國王統治著國家。
【English Translation】 Refrain from killing sentient beings for the sake of food. Release all those who have been taken prisoner. O brave one, completely abandon the practice of eating human flesh. Please bestow these four supreme virtues. The Rakshasa Red-Foot said, 'The first three virtues I can offer to you, but please allow me to keep the fourth. I am unable to give up the habit of eating human flesh; did you not know this before?' The prince said, 'Did I not ask whether you could bestow the virtues? If you do not give up eating human flesh, how can you speak truthfully and not kill living beings? In that case, how can the first three virtues be bestowed? If you can give up your life to bestow these four virtues, then it is acceptable.' The Rakshasa said, 'What is the reason that I have lost my kingdom, suffer in the forest, lost the Dharma, and gained a bad reputation? How can I abandon all of this?' The prince said, 'What is the reason that you lose Dharma, kingdom, happiness, and fame? It is not appropriate to abandon the source that causes poverty.' And so on. The prince advised, 'You were once in the position of a king, but now you are controlled by the mind of a Rakshasa who eats human flesh. You should embark on a path that does not harm Dharma and the kingdom.' The Rakshasa Red-Foot prostrated to the prince, promised not to eat human flesh again, and released all the prisoners. Prince Moon went to the imprisoned princes, who were overjoyed, thinking, 'We are finally going to be liberated!' The prince comforted them and made them swear not to harm the Rakshasa Red-Foot in the future. The prince released them from prison, and the five hundred princes escorted the Rakshasa Red-Foot back to the throne, assisting him in governing the country with Dharma. The other princes also returned to their respective thrones. Prince Moon at that time was the present Bhagavan (世尊), and the Rakshasa Red-Foot was later Aṅgulimāla (अंगुलिमाल, Aṅgulimāla, 指鬘, Garland of Fingers). Thus, meeting with holy beings brings great benefits, one should do as the holy beings say, accomplish the benefit of oneself and others with skillful means, endure great difficulties and fears, and not turn away from the path of Dharma. Relying on Dharma can accomplish vast benefits for oneself and others, therefore, one should respect the merits of Dharma. In the past, in Varanasi, there was a king named Brahmadatta who ruled the country.
་ཅིང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འབྱོར་ཞིང་བདེ་བར་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་མདུན་ན་འདོན་བྲམ་ཟེ་དེའི་བུ་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། དད་པ་དང་དགེ་བའི་བསམ་པ་ཅན། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ། སྙིང་རྗེ་ཅན་ཕ་མ་ལ་སྲི་ཞུ་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚེ་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་ལྗང་གུའི་ཕ་མ་རྒས་ནས་མིག་ཉམས་ཏེ་མདོངས་ལ་ཐུག་པ་ན། ཕ་མ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ལ་གཞོན་ནུ་ལྗང་གུ་འདི་མདུན་ན་འདོན་དུ་དབང་བསྐུར་དུ་གསོལ། བདག་ཅག་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་མཆི་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ལྗང་གུ་ལ་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ཀྱང་། ལྗང་གུ་ན་རེ་བདག་ནི་མདུན་ན་འདོན་མི་འཚལ་གྱིས། རྒས་ཤིང་ཉམ་ཆུང་བ་དབང་པོ་ཉམས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་གྲོ་འཚལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་ཞུས་ཏེ། མདུན་ན་འདོན་དང་ཁྱིམ་གྱི་གནས་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་སྤངས་ཤིང་ཕ་མའི་གྲོགས་སུ་ནགས་ན་གནས་སོ། །དེ་ནངས་པར་ལངས་ནས་ཕ་མ་ལ་སོ་ཤིང་དང་ཆུ་གཙང་མས་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་དེ། དེའི་རྗེས་སུ་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ནས་ཕྱིས་འབྲས་བུ་དང་རྩ་བའི་ཕྱིར་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཞུགས་ཏེ། 15-2-217b འབྲས་བུ་དང་རྩ་བ་དང་ཆུ་བསིལ་བ་ཁྱེར་ནས་འོང་བ། ཕ་མ་ལ་བྱིན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉི་མ་གཞན་ཞིག་ལ་ནངས་པར་ལངས་ཏེ། ཕ་མའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་རྨི་ལམ་དུ་མཐོང་བ་སྨྲས་པ། བདག་གི་གཡར་ལམ་ན་སྦྲུལ་ནག་པོས་རང་གི་ལུས་ཟོས་པ་དང་། ཞགས་པ་ནག་པོས་བཅིངས་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སུ་འཁྲིད་པ་རྨིས་ཏེ། གཡར་ལམ་འཇིགས་བྱེད་མཐོང་བ་དག་གིས་སྙིང་ལ་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་བླ་མ་དང་བྲལ་བ་མི་བཟད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་སྙམ་བགྱིད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་ཕ་མ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་། ཉི་མ་ལ་ཁ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ནས་བདེན་པས་གསོལ་བ་བཏབ་ལ་རིལ་བ་ཁྱེར་ནས་ཆུ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་རི་དྭགས་བཤོར་དུ་ཆས་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་དེར་ཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་སྒྲ་གྲགས་སར་འཕོག་པ་ཞིག་ཡིན་པས། དེས་གཟུགས་མ་མཐོང་ཡང་རི་དྭགས་ཀྱི་སྒྲ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཐོས་པས་གཞུ་རྣ་དྲུང་དུ་བཀང་སྟེ་འཕངས་པས་ལྗང་གུའི་སྙིང་གར་ཕོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་མདས་གནད་དུ་ཕོག་པས་ས་ལ་འགྱེལ་ཀྱང་དེར་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་ཕ་མ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་སེམས་བཞིན་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་སྨྲས་པ། མདའ་གཅིག་བསྣུན་པས་བདག་དང་ནི། །དབང་པོ་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཕ་དང་དེ་བཞིན་མ་དག་དང་། །བདག་ཅག་སྐྱེ་བོ་གསུམ་བསད་དོ། །དེ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་དྲིས་པ། ཇི་ལྟར་མདའ་ 15-2-218a གཅིག་གིས་སྐྱེ་བོ་གས
【現代漢語翻譯】 整個國家富饒安樂。當時，一位名叫綠色的婆羅門之子，精通十八種學問，具有信心和善念，致力於利益自己和他人，心懷慈悲，孝順父母，他成爲了如來（Tathāgata）成佛時的菩薩。當綠色婆羅門的父母年老體衰，視力衰退時，他們請求梵施國王（King Brahma-datta）任命青年綠色為祭司。他們說：『我們想去苦行林。』國王讓綠色擔任祭司，但綠色說：『我不適合做祭司，我應該照顧年老體弱、感官衰退的人。』於是，他像唾棄塵土一樣放棄了祭司和家庭生活，在森林裡陪伴父母。他每天早上起來，用牙木和凈水侍奉父母，然後進行火供，之後進入森林尋找水果和樹根，帶回水果、樹根和涼水，供養父母，然後在一方靜坐冥思，就這樣度日。有一天早上，他起床后，向父母的腳致敬，然後說出了他夢見的事情：『我在夢中夢見一條黑蛇吞噬了自己的身體，一條黑色的繩索捆綁著我，將我帶向南方。我因夢見恐怖的景象而感到擔憂，恐怕我會與上師分離，遭遇不幸。』話音剛落，他的父母嘆了口氣，仰望太陽，以真誠之心祈禱，然後拿著水罐去取水。這時，梵施國王去森林打獵，進入了那片苦行林。國王對聲音很敏感，雖然沒有看到任何東西，但他聽到了一種類似野獸的聲音，於是拉弓射箭，射中了綠色的心臟。綠色被箭射中倒地，但他忍受著劇烈的痛苦，只為父母著想，心中悲傷地說道：『一箭射殺了我，也殺死了感官衰退的父親和母親，我們三個人都被殺死了。』國王聽到后問道：『為什麼一箭 能殺死三個人呢？』
【English Translation】 The whole country was prosperous and peaceful. At that time, a Brahmin's son named Green, who was proficient in eighteen branches of knowledge, had faith and good intentions, was dedicated to benefiting himself and others, was compassionate, and served his parents, became a Bodhisattva when the Tathāgata attained enlightenment. When Green Brahmin's parents became old and frail, and their eyesight deteriorated, they requested King Brahma-datta to appoint the young Green as their priest. They said, 'We wish to go to the hermitage for ascetic practices.' The king asked Green to be the priest, but Green said, 'I am not fit to be a priest, I should care for those who are old, weak, and whose senses have declined.' Thus, he abandoned the position of priest and household life like spitting out dust, and stayed in the forest as a companion to his parents. Every morning, he would rise and serve his parents with toothpicks and clean water, then perform a fire sacrifice, and afterwards enter the forest to find fruits and roots, bringing back fruits, roots, and cool water to offer to his parents, and then meditate in solitude, spending his days in this way. One day, he rose in the morning, paid homage to his parents' feet, and then spoke of a dream he had: 'In my dream, I saw a black snake devouring its own body, and a black rope binding me, leading me to the south. I am worried because of the terrifying visions I saw in my dream, and I fear that I will be separated from my guru and encounter misfortune.' As soon as he finished speaking, his parents sighed, looked up at the sun, prayed with sincerity, and then took their water pots to fetch water. At this time, King Brahma-datta went hunting in the forest and entered that hermitage. The king was sensitive to sounds, and although he did not see anything, he heard a sound like that of a wild animal, so he drew his bow and shot an arrow, which struck Green's heart. Green fell to the ground after being struck by the arrow, but he endured the intense pain, thinking only of his parents, and said with sorrow in his heart, 'One arrow has killed me, and also killed my father and mother whose senses have declined, all three of us have been killed.' The king heard this and asked, 'How can one arrow kill three people?'
ུམ་བསད། དེ་ནས་ལྗང་གུ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུས་ནས་སྨྲས་པ། བདག་བས་ཆེས་ནི་ཉམ་ཐག་པའི། །ཕ་མ་ཡང་ནི་ལྡོང་བར་གྱུར། །བདག་ཀྱང་མདའ་ཡིས་བསྣུན་པས་ན། །སྐྱེ་བོ་གསུམ་ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ངས་ཉེས་པ་བྱས་ཏེ། མ་ཤེས་ནས་མདའ་འཕངས་ཀྱིས། ང་ལ་དམོད་པ་འདོར་དུ་མ་གཞུག་པར་ཕ་མ་ལ་གསོལ་བ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ནས་ལྗང་གུས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་པོ་དབུགས་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བདག་དང་ཉེ་བར་མཆིས་པ་རྣམས་ལ་དབང་ཞིག་མཆིས་ན་སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་། སྐྱེ་བོ་ལ་བྱམས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་ལྟ་བ་ལགས་པས་དམོད་པས་མ་བསྙེངས་ཤིག །ཡང་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕ་བླ་མ་གང་ན་བར་རིལ་བ་འདི་སྣོམས་མཛོད་ཅིག །དེ་དག་གི་ནི་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་ཐ་མ་འདི་ལགས་སོ། །བདག་གི་ཚིག་གིས་དེའི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་མཛོད་ལ། འདི་སྐད་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འབྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཤིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རང་ཁོ་ནས་རིལ་བ་དེ་ཁྱེར་ཏེ་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཆས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཞིར་མི་མ་ཡིན་པ་ཆེ་ཐང་དུ་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ལོང་བ་དེ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨྲས་པ། ལྗང་གུ་འདི་ནི་མཚོའི་འགྲམ་དུ་རིང་མོ་ཞིག་ལོན་ནོ། །དེའི་མས་སྨྲས་པ། ད་ལྟ་ཁོ་བོའི་ལྗང་གུ་དེ། །པདྨ་ཨུཏྤལ་གང་བའི་མཚོ། །ངང་པ་སྒྲ་སྐད་འབྱིན་པ་ན། །རི་དྭགས་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ 15-2-218b བར་བྱེད། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། །དེའི་རྡོག་སྒྲ་ལས་དྲང་སྲོང་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། སྙིང་དུ་སྡུག་ཅིང་མཐོང་དགའ་བ། ལྗང་གུ་ཅི་སྟེ་ནང་དུ་འཇུག །ཕ་མ་ཉམ་ཆུང་བཀྲེས་པ་ཡིས། །ཉམ་ཐག་པ་ལ་ཅི་ཞིག་གཙོ་།རྒྱལ་པོ་དེ་ཡིད་མི་དགའ་ནས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་ལྗང་གུ་མ་ཡིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ནོ། །ཕ་མས་སྨྲས་པ། བྱོན་པ་ལེགས་ཚུར། ཁྱེད་བདེ་འམ། འདིར་བཞུགས་ཤིག་དང་། ལྗང་གུ་ཆབ་དང་འབྲས་བུ་ཐོགས་ནས་དེའུ་དེ་མཆིའོ། །མི་དབང་ལྗང་གུ་ཞེས་བྱ་བ། །ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྡན་རང་བཞིན་བྱམས། །དེ་ཡི་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདིར། །རི་དྭགས་དང་ནི་བྱ་རྣམས་གནས། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་གི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་མཆི་མ་ཟག་ཅིང་སྐད་འདར་པོས་སྨྲས་པ། ལྗང་ཀུ་ནི་ནགས་ཚལ་འདིའི་ནང་དུ་སྙིང་ལ་མདའ་ཕོག་ཏེ་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ལུས་ཤིང་འདུག་གོ། རིལ་བ་ཆུས་བཀང་བ་འདི་དེས་བསྐུར་ཏེ། འདིས་ཁྱེད་གཉིས་ཀྱི་རྐང་པའི་ཁྲུས་ཐ་མ་མཛོད་ཅིག །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་ཏེ་བརྒྱལ་ལོ། །རྒྱལ་པོས་ཆུས་གཏོར་ནས་བསླངས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ངུ་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་གུམ་པས་བདག་ཅག་ཀྱང་འགུམ་དུ་ཟད་དོ། །ད
【現代漢語翻譯】 嗚咽著。然後，綠髮（Ljang-gu，人名）發出悲傷的哭聲說道：『我比任何人都可憐，父母也因此而失明。我被箭射中，導致三個人死亡。』 然後，國王（Gyalpo，指國王）感到恐懼和害怕，說道：『我，一個婆羅門的兒子，犯了錯誤，無知地射出了箭。我應該請求我的父母不要對我施加詛咒。』 然後，綠髮恭敬地讓國王放心。『偉大的國王，如果您對我和我的親人有任何權力，請以慈悲心、對人民的愛和對來世的關注，不要被詛咒嚇倒。』 他又說：『請聞一聞我父親的念珠，這是他們洗腳的最後的水。請用我的話語觸控他們的腳，並告訴他們我很快就要離開了。』 然後，國王獨自拿著念珠進入森林。那時，四個方向都充滿了非人的喧囂。 然後，兩個瞎子互相說道：『綠髮在海邊已經很久了。』他的母親說：『現在我的綠髮，在蓮花和烏 উৎপལ་（utpala，梵語，藍色蓮花）盛開的湖泊里，當鵝發出叫聲時，與鹿一起玩耍。』 然後，國王走近他們。聽到腳步聲，苦行者們說道：『可愛又令人愉悅的綠髮，為什麼要進來？可憐的父母飢餓難耐，什麼是最重要的？』國王不高興，悲傷地說道：『我不是綠髮，我是國王善施（Tsang-sbyin，國王名）。』 父母說：『歡迎，您好嗎？請坐在這裡。綠髮拿著水和水果去茅屋了。』國王，被稱為綠髮，擁有美德和善良的本性。憑藉他的善良，鹿和鳥類都住在這裡。 然後，國王觸控了苦行者的雙腳，流著眼淚，聲音顫抖地說：『綠髮在這片森林裡被箭射中心臟，只剩下一點生命。他讓我帶這個裝滿水的念珠來，讓你們用它來做最後的洗腳。』他們聽到后，倒在地上昏了過去。國王用水潑醒了他們，他們哭泣著哀嚎：『偉大的國王死了，我們也快要死了。』
【English Translation】 Sobbing. Then, Ljang-gu (name, meaning 'green one') cried out in a sorrowful voice, saying, 'I am more wretched than anyone, and my parents have become blind because of it. I have been struck by an arrow, causing three people to die.' Then, the king (Gyalpo, referring to the king) felt fear and dread, saying, 'I, a Brahmin's son, have made a mistake, ignorantly shooting an arrow. I should plead with my parents not to cast a curse upon me.' Then, Ljang-gu respectfully reassured the king. 'Great king, if you have any power over me and my loved ones, with compassion, love for the people, and regard for the afterlife, do not be daunted by a curse.' He further said, 'Please smell this rosary of my father, which is the last of their foot-washing water. Please touch their feet with my words, and tell them that I will soon be departing.' Then, the king took the rosary alone and went into the forest. At that time, the four directions were filled with the clamor of non-humans. Then, the two blind people said to each other, 'Ljang-gu has been at the seaside for a long time.' His mother said, 'Now my Ljang-gu, in the lake filled with lotuses and utpala (Sanskrit, blue lotus), when the geese make sounds, plays together with the deer.' Then, the king approached them. From the sound of the footsteps, the hermits said, 'Lovely and delightful Ljang-gu, why are you entering? The poor parents are starving, what is most important?' The king, displeased, said sorrowfully, 'I am not Ljang-gu, but King Tsang-sbyin (name of the king, meaning 'pure giving').' The parents said, 'Welcome, are you well? Please sit here. Ljang-gu has taken water and fruit to the hut.' The king, called Ljang-gu, possesses virtues and a kind nature. By the power of his kindness, deer and birds dwell here. Then, the king touched the feet of the hermits, shedding tears and speaking with a trembling voice, 'Ljang-ku has been shot in the heart with an arrow in this forest, and only a little life remains. He sent me with this rosary filled with water, so that you may use it for your last foot-washing.' Upon hearing this, they fell to the ground and fainted. The king sprinkled water on them and revived them, and they wept and wailed, 'The great king has died, and we too are about to die.'
ེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ན་མཆིས་པར་དེར་བདག་ཅག་ཁྲིད་ཅིག་དང་། བུ་དེ་མ་གུམ་པ་ལ་ལག་པས་རེག་པར་བགྱིའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ཁྲིད་ནས་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་ཡང་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཅུང་ཞིག་ 15-2-219a ལུས། དེའི་ཕ་མས་ལྗང་གུའི་ལུས་ལ་བྱུགས་ནས་སྨྲས་པ། སྡུག་པ་འདི་ནི་སུ་ཡིས་བསྒྱེལ། །ལྗོན་ཤིང་དམ་པ་སུ་ཡིས་བཅད། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ནས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱིས་སུ། །ནགས་ཚལ་ནང་ནས་རྒྱུ་བ་ན། །ཁྱེད་ཅག་གི་ནི་བུ་གཅིག་པ། །འདི་ནི་མདའ་ཡིས་བསྣུན་པར་གྱུར། །དེ་ནས་ཕ་མ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུ་ཞིང་བདེན་པས་གསོལ་བར་བྱས་པ། བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ཕ་མ་ལ། བསྙེན་བཀུར་ལྷ་ལ་མེ་ཡི་ནི། སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པའི་བདེན་པ་གང་། །དེས་ནི་དུག་ཀྱང་ཞི་བར་ཤོག །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོའི་གནས་གཡོས་པར་གྱུར་ནས་འདི་རྒྱུ་ཅི་ལས་གྱུར་ཅེས་བརྟགས་པ་ན། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནད་དུ་མདའ་ཕོག་སྟེ་དུག་གིས་རླངས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་པ་མཐོང་བས། རང་གི་གནས་ནས་བབ་སྟེ་བདུད་རྩི་བཏབ་བོ། །ཕ་མའི་བདེན་ཚིག་དང་ལྷའི་དབང་པོའི་མཐུས་ཟུག་རྔུ་རྣམས་ཕྱུང་བར་གྱུར་པས། རྨ་ཡང་སོས་དུག་གི་ཤུགས་དེ་ཡང་ཞི་ནས་ལྗང་གུ་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་ཏེ་ཡུན་རིང་པོར་ཕ་མ་གཉིས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཕ་རོལ་ལ་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་བྱམས་པའི་སེམས་བརྟན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 菩薩受生一頭熊 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོམ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་ནས་རིའི་ཕུག་ཏུ་གནས་པ་ན། ཡུལ་དེའི་མི་དབུལ་པོ་ཞིག་ཤིང་ཁུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ནགས་སུ་ཞུགས་པ་དང་། དུས་མིན་ 15-2-219b པའི་ཆར་རླུང་དྲག་པོས་གཙེས་ཏེ། ས་ཐམས་ཅད་གཤེར་བར་གྱུར་པའི་རི་ཕུག་ཏུ་ཞུགས་པས་དོམ་མཐོང་སྟེ་འབྲོས་པར་བརྩམས་པ་དང་། དོམ་དེས་དབུགས་ཕྱུངས་ནས་དྲོད་ལ་བཅར་ཞིང་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་ཚིམ་པར་བྱས། ཡུལ་ངན་ཡང་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བྱུང་བ་ལས་བསྐྱབས་ནས་ཞག་བརྒྱད་པར་ཆར་ཆད་པ་དང་རྩ་འབྲས་ཚིམ་པར་བསྟབས་ཏེ་སླར་བཏང་ངོ་། །མི་དེས་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་ལན་ཅི་ཞིག་གླན། དོམ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྟན་ན་དེ་ཉིད་ལན་གླན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ནས་སོང་ངོ་། །དེའི་ཁྱིམ་མི་སོགས་ཀྱིས་དུས་མིན་གྱི་ཆར་དྲག་པོ་དེས་བྱ་དང་རི་དྭགས་སོགས་ཀྱང་དུ་མ་ཤི་ན་མི་དེ་ཤིའམ་སྙམ་ཡང་ཇི་ལྟར་མ་ཤི་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཤད་དོ། །མི་དེ་དག་གིས་དོམ་དེ་གང་ན་ཡོད་པའི་ཕུག་སྟོན་ཅིག་ཅེས་པ་ལ། མི་དེས་སྨྲས་པ། སླར་ནགས་ཁྲོད་དུ་མི་འགྲོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དོམ་བ
【現代漢語翻譯】 請將我們帶到那個方向，我會用手觸控那個孩子，讓他不要死去。』然後，國王帶著這對夫婦前往那個方向，那孩子還剩一絲氣息。 孩子的父母用綠色的草藥塗抹在他的身體上，說道：『是誰摧毀了這可悲的景象？是誰砍斷了這神聖的樹木？』然後，國王雙膝跪地，說道：『我因罪惡的行為，在森林中游蕩時，用箭射中了你們唯一的孩子。』 然後，父母悲痛地哭泣，以真誠祈禱：『愿我兒對父母的孝順，對神靈的侍奉，以及獻祭的真誠，能平息這毒藥！』 這時，帝釋天（梵文：Śakra，梵文羅馬擬音：Śakra，漢語字面意思：能天主）的寶座震動，他探查原因，看到一位賢劫（梵文：bhadrakalpa，梵文羅馬擬音：bhadrakalpa，漢語字面意思：賢善劫）的菩薩（梵文：bodhisattva，梵文羅馬擬音：bodhisattva，漢語字面意思：覺有情）被箭射中要害，因毒氣而痛苦。於是，他從自己的居所降臨，灑下甘露。 憑藉父母的真誠之語和帝釋天的神力，箭傷被拔出，傷口痊癒，毒性消退，綠兒從痛苦中完全解脫，長久地侍奉著父母。就這樣，即使遭受難以忍受的痛苦，他對他人也沒有憤怒，慈悲之心堅定不移。 往昔，一位菩薩轉生為一頭熊，住在山洞裡。當時，當地一位貧窮的人爲了砍柴進入森林，遭遇了不合時節的狂風暴雨，大地變得泥濘。他進入山洞避雨，看到了熊，便想逃跑。熊向他呼氣取暖，並用樹根和果實餵飽他。熊救他脫離了七天的惡劣天氣，第八天雨停了，熊讓他吃飽樹根和果實，然後放他走了。 那人問道：『我該如何報答你呢？』熊說：『不要向任何人透露我的存在，這就是對我的報答。』那人答應了，向熊行禮后離開了。 他的家人看到不合時節的暴雨導致許多鳥獸死亡，以為他也死了，便問他為何沒死。他便講述了事情的經過。那些人對他說：『帶我們去熊居住的山洞吧！』那人說：『我再也不去森林裡了。』那些人對他說：
【English Translation】 'Lead us to that direction, and I will touch the child with my hands so that he does not die.' Then, the king led the couple to that direction, and the child had only a little breath left. The child's parents smeared green herbs on his body and said, 'Who destroyed this pitiful sight? Who cut down this sacred tree?' Then, the king knelt down and said, 'I, due to sinful actions, while wandering in the forest, shot your only child with an arrow.' Then, the parents cried out in sorrow and prayed with sincerity, 'May the filial piety of my child towards his parents, the service to the gods, and the sincerity of the offerings, pacify this poison!' At that moment, Śakra's (Tibetan: བརྒྱ་བྱིན་, Sanskrit: Śakra, Romanization: Śakra, meaning: Lord of the Gods) throne trembled, and he investigated the cause. He saw that a bodhisattva (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་, Sanskrit: bodhisattva, Romanization: bodhisattva, meaning: enlightenment being) of the bhadrakalpa (Tibetan: བསྐལ་པ་བཟང་པོ།, Sanskrit: bhadrakalpa, Romanization: bhadrakalpa, meaning: Fortunate Aeon) had been shot in a vital spot by an arrow and was suffering from the poison. So, he descended from his abode and sprinkled nectar. Through the truthful words of the parents and the power of Śakra, the arrow wounds were pulled out, the wound healed, the poison subsided, and Janggu was completely freed from suffering, serving his parents for a long time. Thus, even though he suffered unbearable pain, he had no anger towards others, and his compassionate heart remained steadfast. In the past, a bodhisattva was born as a bear and lived in a mountain cave. At that time, a poor man from the area entered the forest to gather firewood and was tormented by unseasonal heavy rain and wind. The ground became muddy, and he entered the mountain cave to take shelter. He saw the bear and tried to run away. The bear breathed on him to warm him and satisfied him with roots and fruits. The bear saved him from the seven days of bad weather, and on the eighth day, the rain stopped. The bear fed him roots and fruits and then let him go. The man asked, 'How should I repay you?' The bear said, 'If you do not reveal my existence to anyone, that is the repayment.' The man agreed, bowed to the bear, and left. His family members saw that many birds and animals had died due to the unseasonal heavy rain and thought that he had also died. They asked him why he had not died. He told them what had happened. Those people said to him, 'Show us the cave where the bear lives!' The man said, 'I will never go into the forest again.' Those people said to him,
སད་པའི་ཤའི་སྐལ་བ་སུམ་གཉིས་སྦྱིན་པར་ཆད་བྱས་པས། མི་དེས་དོམ་གནས་པའི་ཕུག་བསྟན་ཏེ། ཕུག་དེར་མེ་བཏང་བས་དོམ་དེ་འཚུབས་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་འགྱོད་པ་དང་ཁྲོ་བ་མེད་པར་ལས་ཀྱི་མཐུ་རྗེས་སུ་བསམ་བཞིན་ཤིའོ། །དེའི་ཤའི་སྐལ་བ་སུམ་གཉིས་མི་བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་དེ་ལ་བྱིན་པ་དང་། བླང་བར་གཟས་པའི་མོད་ལ་ལག་པ་གཉིས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྔོན་པ་གཞན་དག་ཀྱང་རང་གི་སྐལ་བ་བོར་ནས་དོང་བས། དེར་ཡ་མཚན་པའི་མི་དང་། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེར་ 15-2-220a སོང་སྟེ། དོམ་གྱི་པགས་པ་བླངས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཡོད་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ན་གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་ཡོད་པས་འདི་ནི་དོམ་མ་ཡིན་ཏེ་བསྐལ་བ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པས་མཆོད་པར་འོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་དྲིའི་ཤིང་སྤུངས་ཏེ་དོམ་དེའི་ཕུང་པོ་བསྲེགས་ནས་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་དུ་མཆོད་རྟེན་བྱས་པ་གདུགས་སོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཅིང་དུས་མཆོད་བྱས་པས། དེ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོ་རིས་སུ་གཞོལ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་མི་དབུལ་པོ་ཤིང་འཚོང་ཞིག་ནགས་སུ་ཤིང་ཐུར་ཕྱིན་པ་དང་། ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་དེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོམ་དུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་ཉིད་གནས་སོ། །མི་དེ་སྟག་གིས་གཙེས་ནས་སྟེས་དབང་གིས་དོམ་གནས་པའི་ཤིང་དེ་ལ་འཛེགས་པ་ན་དོམ་མཐོང་ནས་ལྷག་པར་སྐྲག་ཀྱང་དོམ་དེས་མི་དེ་པང་དུ་བླངས་ནས་བྱམས་པར་བྱས་སོ། །སྟག་དེ་ཁ་ཟས་ལ་ཆགས་ནས་དོམ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མི་མགོ་ནག་འདི་རྣམས་ནི་བྱས་པ་མི་གཟོ་བས་འདིར་བོར་ཅིག་དང་། དེ་ཟོས་ཏེ་འགྲོའོ། །མི་གཞན་ཕལ་ཆེ་བ་དག་ཀྱང་སྐྱབས་སུ་འོངས་པ་ལ་བྱམས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པས་དོམ་དེས་སྨྲས་པ། འདི་བདག་ལ་སྐྱབས་སུ་འོངས་པས་བདག་གིས་མི་འདོར་རོ། །སྟག་དེ་ཤ་ཁྲག་ལ་ཆགས་པས་དེ་ཉིད་དུ་འདུག་གིས་ཡུན་རིང་དུ་མ་སོང་ངོ་། །དོམ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ངལ་གྱི་རེ་ཞིག་ཁྱོད་མེལ་ཙེ་ལ་འདུག་ཤིག་དང་། ཁོ་བོ་ངལ་གསོ་ 15-2-220b བར་བྱའོ་ཞེས་ངལ་ཞིང་དུབ་པས་གཉིད་ལོག་གོ། སྟག་གིས་མི་དེ་ལ་སྨྲས་པ། མི་ཁྱོད་ཇི་སྲིད་ཅིག་ཏུ་འདིར་འདུག །འོ་ན་དོམ་མར་བོར་ཅིག་དང་ཟོས་ལ་འགྲོའོ། །དེ་ནས་ཁྱོད་ཅི་བདེར་སོངས་ཤིག །སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དེས་བསམས་པ། བདག་ཇི་སྲིད་འདིར་འདུག་པ་ལས་འདི་དོར་བ་ལེགས་སྙམ་དུ་དོམ་དེ་ཤིང་ཁ་ནས་བོར་བ་དང་། དོམ་དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མིན་ཚིག་དེས་ཀྱཻ་ཅི་སེམས་ངན་བསྟེན་གྲོགས་ཞེས་སྨྲས་བཞིན་ལྟུང་ནས་སྟག་གིས་བསད་དོ། །མི་དེས་དེ་ཐོས་ནས་འདིས་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་བགོ་བཤའ་འདོད་དེ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ཆགས་པས་བླ་བར་གྱུར་ཏེ། སེམས་འཁྲུགས་ཤིང་སྨྱོས་ནས་ཐམ
【現代漢語翻譯】 那人答應分給獵人三分之二的熊肉。那人指出了熊居住的洞穴，並向洞穴放火。熊在痛苦中掙扎，沒有後悔或憤怒，只是想著業力的力量而死去。獵人沒有得到承諾的三分之二的熊肉，反而給了那個不守信用的人。當他試圖拿取時，他的雙手立刻掉落在地上。其他的獵人也因為貪婪失去了他們的那份。他們挖了一個坑，在那裡出現了一個奇特的人，名叫國王'慈施'（Tshangs sbyin，國王的名字）。 他剝了熊皮，對一座寺廟裡的僧侶們說。那裡有一位持戒的阿羅漢，他說：'這不是熊，而是賢劫的菩薩，應該供養。' 國王和他的隨從用香木堆積起來，焚燒了熊的屍體，並在那裡建造了一座佛塔，用傘等裝飾，並定期供養。所有與此相關的事情都導向了更高的境界。還有一個貧窮的樵夫進森林砍柴。菩薩化身為熊，住在那片大森林裡。樵夫被老虎追趕，偶然爬上了熊居住的樹。他看到了熊，更加害怕，但熊卻把他抱在懷裡，對他很慈愛。老虎貪戀血肉，對熊說：'偉大的聖者，這些人忘恩負義，把他扔下來，我吃了就走。' 其他人來尋求庇護，尚且慈愛，更何況是菩薩呢？熊說：'他來尋求我的庇護，我不會拋棄他。' 老虎貪戀血肉，待在那裡很久。熊說：'我累了，你先在樹杈上待一會兒，我要休息一下。' 他疲憊地睡著了。老虎對樵夫說：'你要在這裡待多久？不如把他扔下去，我吃了就走。然後你就可以自由離開了。' 那個沒有同情心的人想：'與其我一直待在這裡，不如把他扔下去。' 於是他把熊從樹上推了下去。熊說：'唉，惡友啊，你心裡在想什麼？' 說完就掉了下去，被老虎殺死了。樵夫聽到后想：'他想和我分享什麼？' 他貪戀熊肉，變得遲鈍，心煩意亂，瘋狂了。
【English Translation】 The man promised to give two-thirds of the bear's meat to the hunter. The man pointed out the cave where the bear lived and set fire to it. The bear struggled in agony, without regret or anger, thinking only of the power of karma as it died. The hunter did not receive the promised two-thirds of the bear's meat, but instead gave it to the ungrateful man. When he tried to take it, his hands immediately fell to the ground. The other hunters also lost their share due to greed. They dug a pit, and there appeared a strange man named King 'Tshangs sbyin' (Name of the king). He skinned the bear and said to the monks in a temple. There was a Vinaya-holding Arhat there, who said, 'This is not a bear, but a Bodhisattva of the Fortunate Aeon, and should be offered to.' The king and his entourage piled up incense wood, burned the bear's corpse, and built a stupa there, decorated with umbrellas and other things, and made regular offerings. All actions related to this led to higher realms. There was also a poor woodcutter who went into the forest to cut wood. The Bodhisattva, born as a bear, lived in that great forest. The man was chased by a tiger and accidentally climbed the tree where the bear lived. He saw the bear and was even more frightened, but the bear took him into his arms and was very loving to him. The tiger, craving flesh, said to the bear, 'Great being, these black-headed people are ungrateful, throw him down, and I will eat him and leave.' Even ordinary people are kind to those who come for refuge, let alone Bodhisattvas? The bear said, 'He has come to me for refuge, I will not abandon him.' The tiger, craving flesh and blood, stayed there for a long time. The bear said, 'I am tired, you stay on the branch for a while, and I will rest.' He fell asleep exhausted. The tiger said to the woodcutter, 'How long are you going to stay here? Why don't you throw him down, and I will eat him and leave. Then you can leave freely.' That heartless person thought, 'Rather than stay here forever, I should throw him down.' So he pushed the bear off the tree. The bear said, 'Alas, evil friend, what are you thinking?' He fell and was killed by the tiger. The woodcutter heard this and thought, 'What does he want to share with me?' He coveted the bear meat, became dull, confused, and went mad.
ས་ཅད་དུ་འཁྱམས་བཞིན་ཀྱེ་མིན་སོགས་གོང་ལྟར་ཁ་ནས་འདོན་ཏོ། །དེ་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་ཞིང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འབྱུང་པོའི་དཔྱད་བྱ་བའི་སྔགས་འཛིན་པ་དང་། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་དང་མཛའ་བཤེས་རྣམས་ལ་དྲིས་ན། དེ་རྣམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་ཞིང་དཔྱད་བྱར་མ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བའི་ནགས་ཤིག་ན། དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཞིག་གནས་པའི་དྲུང་དུ་མི་དེ་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་དེ་སོང་ནས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། དྲང་སྲོང་དེས་སྨྲས་པ། སེམས་ཅན་འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པ་སྟེ་རང་བཞིན་ངན་པ་འདིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕན་འདོགས་པ་སྟག་གི་མདུན་དུ་བོར་ཏེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ནི་འདི་ལ་ཆོས་བཤད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ན། འདིས་དེ་སྟག་ལ་བོར་བ་ན་མྱ་མྱོ་ཁྱེར་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་ལས་ཡི་གེ་རེ་རེ་དྲན་པ་ནི། ཀྱེ་མིན་སོགས་གོང་ལྟར་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ 15-2-221a སྨྲས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེའི་སློབ་མ་ཞིག་གིས་མཁན་པོ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས་པ་གསུངས་ཤིག །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད་འཇིག་རྟེན་འདིར། །ཆོས་མ་མིན་པ་མི་བཟོད་དོ། །ཚོགས་པར་མི་དབྱུང་མི་རྣམས་ལ། །གྲོགས་པོ་གསོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །གྲོགས་གསོད་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཡང་། །བདེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྟན་ལ་མ་ཡིན་ལམ་དུ་མི༷ན། །འདུག་མིན་འཆག་པ་ལ་ཡང་མིན། །དེ་ལྟར་སྙིང་ནི་རྗེ་རྗེ་སྐད། །འདི་ལ་ཚི༷ག་ཏུ་སྨྲས་པ་གང་། །དེས་ནི་སེམས་ཅན་བློ་ངན་པོ། །ཇི་ལྟར་ཁན་ད་འབར་བཞིན་བསྲེག། ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལས་བྱས་པ། །དེ༷ས་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ། །སྡུག་བསྔལ་རེག་པའི་ཚོར་བ་ནི། །སིམ་པ་མ་ཡིན་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཐ་ཤལ་བས་ཀྱང་ཐ་ཤལ་ཁྱོད། །ངུ་འབོད་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པར། །ཀྱི༷་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་ཅེས་སྒྲོག་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ངན་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །མི་དགེའི་ལས་ཅན་གཏུམ་དེ་ལ། །དེ་ཡིས་ཅི༷་ཞིག་བྱས་གྱུར་ན། །ཚོགས་པར་མི་དབྱུང་མི་རྣམས་ལས། །གྲོགས་པོ་གསོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །ཆོས་འཇིག་བྱེད་པ་མི་བཟོད་པའི། །སེ༷མས་ནི་སྡིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དོམ་ལ་སྡིག་པ་དང་། །སྟག་ལ་གང་བྱས་དྲན་པར་གྱིས། །བློ་ང༷ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུར། །གྲོགས་ལ་བྱ་བ་མི་ཤེས་ཏེ། །གསོད་པར་བྱེད་པས་གསོད་འཐོབ་ལ། །ཤ་འཁོན་ཅན་གྱིས་འཁོན་རྣམས་མཐོང་། །སྟག་གི་འཇིགས་ཆེན་བྱུང་བ་ན། །ཁྱོད་ནི་ཡུན་རིང་བ༷སྟེན་བྱས་ཤིང་། །ཉལ་བ་ན་ཡང་ཁྱོད་བསྲུངས་ན། །ཁྱོད་ 15-2-221b ཀྱིས་དེ་ནི་མ་བསྲུངས་སོ། །གྲོག༷ས་མཁུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་ཆེར། །ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་རྗོད་བྱེད་དོ། །བློ་ངན་ལུས་ནི་ཞིག་གྱུར་ནས། །དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་སོ།
【現代漢語翻譯】 他到處遊蕩，口中唸叨著『ཀྱེ་མིན་སོགས་（藏文），kye min sogs（梵文羅馬擬音），唉，不是這樣的（漢語字面意思）』等等。即使親戚們領著他，他也同樣唸叨。親戚們向那些持有驅逐邪魔咒語的人、比丘、婆羅門和朋友們詢問，但他們眾說紛紜，無法確定。當時，在離波羅奈斯不遠的森林裡，住著一位具有五種神通的仙人，親戚們帶著這個人去到仙人那裡，講述了他的情況。仙人說：『這個眾生造作罪業，本性惡劣。他曾將一位利益眾生的菩薩扔到老虎面前，心想那位大士會為他說法。當他被扔給老虎時，他帶著悲傷，回憶起十個偈頌中的每一個字，所以才唸叨著『ཀྱེ་མིན་སོགས་（藏文），kye min sogs（梵文羅馬擬音），唉，不是這樣的（漢語字面意思）』等等。』 仙人的一位弟子問：『導師，那些偈頌是怎樣的呢？』 仙人說：『唉呀，唉喲，在這個世間， 不合正法的行為令人無法忍受。 不要離間眾人， 有人會殺害朋友。 無論在何處殺害朋友， 都不會感到安樂， 不在床上，不在路上， 不在坐著，也不在行走。 如此這般，內心悲傷地發出「རྗེ་རྗེ་（藏文），re re（梵文羅馬擬音），唉唉（漢語字面意思）」的聲音， 對於這個人說了什麼話？ 那惡慧的眾生， 如何像火一樣燃燒？ 做了極其令人無法忍受的事情， 因此你在來世， 感受到的痛苦， 不會是平靜的，而是飽受折磨。 你比下等人還要下等， 哭喊著極其令人無法忍受的聲音， 發出「ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་ཧུད་（藏文），ki hud ki hud（梵文羅馬擬音），唉喲唉喲（漢語字面意思）」的叫喊， 遭受巨大的痛苦。 對於那作惡的殘暴之人， 他做了什麼？ 不要離間眾人， 有人會殺害朋友。 破壞正法的行為令人無法忍受， 要知道那是罪惡之心。 你對熊和老虎做了什麼， 要好好回憶。 惡慧的你， 如何不懂得對待朋友？ 殺人者終將被殺， 懷有仇恨者終將見到仇恨。 當老虎的巨大恐懼降臨時， 你長久地侍奉它， 睡覺時也守護著你， 你卻沒有守護它。 朋友之間互相欺騙是大惡， 這是說法者所說的。 惡慧之人身體壞滅后， 將墮入地獄之中。』
【English Translation】 He wandered everywhere, uttering from his mouth 'kye min sogs' etc., as before. Even when his relatives led him, he spoke in the same way. When those relatives asked those who held mantras for expelling demons, monks, Brahmins, and friends, they spoke in various ways and could not determine the cause. At that time, in a forest not far from Varanasi, there lived a hermit with five clairvoyances. The relatives led the man to the hermit and told him what had happened. The hermit said, 'This sentient being is committing evil deeds and is of a bad nature. He threw a Bodhisattva who benefits beings in front of a tiger, thinking that the great being would teach him the Dharma. When he was thrown to the tiger, he carried sorrow and remembered each letter from ten verses, so he uttered 'kye min sogs' etc.' A disciple of the hermit asked, 'Teacher, what are those verses like?' The hermit said, 'Alas, alas, in this world, Actions that are not in accordance with Dharma are unbearable. Do not separate people, There are those who kill friends. Wherever one kills a friend, One will not be at ease, Not on the bed, not on the road, Not sitting, nor walking. Thus, the heart cries out 're re', What words were spoken to this person? That evil-minded sentient being, How does he burn like fire? Having done extremely unbearable deeds, Therefore, in the next world, The suffering you experience, Will not be peaceful, but tormented. You are more base than the base, Crying out with an extremely unbearable voice, Uttering 'ki hud ki hud', Suffering great pain. For that cruel one who commits evil deeds, What has he done? Do not separate people, There are those who kill friends. Actions that destroy Dharma are unbearable, Know that it is an evil mind. What you did to the bear and the tiger, Remember it well. Evil-minded you, How do you not know how to treat a friend? Those who kill will be killed, Those who harbor hatred will see hatred. When the great fear of the tiger came, You served it for a long time, And protected you even when sleeping, But you did not protect it. Deceiving friends is a great evil, This is what the Dharma speakers say. When the evil-minded body is destroyed, It will be born in the hells.'
།དོམ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་། མི་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་འཆི་བའི་ཉམ་ང་བ་ཐོབ་པའི་སྐབས་ན་ཡང་ཆོས་བསྟན་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་འདི་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་དང་ལམ་མིན་གསལ་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཤེས་ནས་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་གྱི་རིང་ལ། མི་ཞིག་ནགས་སུ་ཤིང་ཐུར་སོང་བ་སེང་གེས་བདས་ནས་སུལ་ཁུང་དུ་ལྷུང་ལ། སེང་གེས་ཀྱང་དེ་བསྙེགས་པས་ཁུང་དེར་ལྷུང་ཞིང་། ཡང་སྦྲུལ་གྱིས་སྐྲག་ནས་བྱི་བ་ཞིག་བྲོས་པ་དེ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཁྲས་དེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁུང་དེར་མཉམ་དུ་ལྷུང་བ་ན། དེ་དག་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གནོད་སེམས་ཀྱིས་བསད་པར་འདོད་པའི་ཚེ། སེང་གེ་ན་རེ། ཁྱོད་ཐམས་ཅད་ཁོ་བོས་ཐུབ་པ་ཡིན་མོད ། བདག་ཅག་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ཐོས་པས་འདི་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་པའི་དུས་མ་ཡིན་པས་འཁོད་ཅིག །དེར་སྟེས་དབང་གིས་རྔོན་པར་གྱུར་པ་ཞིག་གིས་ཕྱོགས་དེ་དག་ཏུ་ཕྱིན་ཏེ། སུལ་ཁུང་དེར་བལྟས་པ་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟབ་པའི་ཚིག་གིས་སྐྱབས་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྔོན་པ་དེས་ཐོག་མར་སེང་གེ་བཏོན་པས་རྔོན་པ་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ 15-2-222a ནས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་གཟོ་བར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་འདི་ན་མི་མགོ་ནག་པོ་གནས་པ་འདི་ནི་བྱས་པ་ཆུད་གསོན་པ་ཡིན་པས་མ་དབྱུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་རྔོན་པ་དེས་དེ་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་ཕྱུང་ངོ་། །དུས་གཞན་སེང་གེས་རི་དྭགས་བསད་པ་དང་རྔོན་པ་དེ་ངོ་ཤེས་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་རོ་དེ་བྱིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་ཚལ་དུ་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང་། བཙུན་མོ་རྣམས་རྒྱན་བཀྲོལ་ཏེ་བག་ཡངས་སུ་གནས་པ་ལས། ཁྲས་རྒྱན་རྣམས་བླངས་ནས་ཁྱེར་ཏེ་དྲིན་གཟོ་བའི་ཕྱིར་རྔོན་པ་ལ་བྱིན་ནོ། །བཙུན་མོ་རྣམས་རྒྱན་སྟོར་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པས། དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱན་སུས་ཁྱེར་རྩད་ཆོད་ཅེས་བྱས་པ་ལྟར་དྲི་ཞིང་རྨེད་པས། སྔར་གྱི་མི་དེ་རྔོན་པ་དེའི་རྩར་ངོ་ཤེས་ཤིང་རྒྱུ་བས་དེར་ཡོད་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྙད་དོ། །རྒྱལ་པོས་རྔོན་པ་བཀུག་སྟེ་རྒྱན་རྣམས་བརྐུས་སོ་ཞེས་བྱས་བ་ལ་རྔོན་པ་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་ནས་རྒྱན་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཀྱང་མི་དེ་བཅིངས་ནས་བཙོན་རར་བཞག་གོ། བྱི་བས་དེ་མཐོང་ནས་སྦྲུལ་ལ་སྨྲས་པ། མགོ་ནག་སྡིག་བྱེད་དེས་བདག་ཅག་ལ་ཕན་པའི་གྲོགས་པོ་བཅིངས་ནས་བཙོན་དུ་བཞག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྦྲུལ་དེས་རྔོན་པ་ལ། ཀྱེ་དེ་རིང་བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་འཛིན་པར་བྱ་ཡི། ཁྱོད་ཀྱིས་ས
【現代漢語翻譯】 他說：'那隻熊就是佛陀世尊本人，那個人就是提婆達多本人。'菩薩化身畜生，在面臨死亡的恐懼時，尚且能以這樣的方式說法，為眾生闡明正道與非道，更何況是成佛之後說法呢？因此，瞭解功德后應當恭敬。 又，從前在國王梵施（Tshangs sbyin，梵天佈施）在位時，有個人去森林裡取木橛，被獅子追趕而掉進坑裡。獅子也追趕他，也掉進了那個坑裡。又有一條蛇因為害怕，一隻老鼠逃跑，爲了吃它，貓追趕它，它們都因為業力的作用一起掉進了那個坑裡。當它們彼此都想加害對方時，獅子說：'你們所有我都能制服。'聽到我們無法忍受的痛苦，現在不是互相傷害的時候，都住手吧！ 這時，碰巧有個獵人來到那個方向，看到那個坑。他們用驚慌的語氣說'請救救我們！'獵人首先把獅子救了出來，獅子抓住獵人的腳說：'我一定會報答你的恩情。但是，這個黑頭髮的人是個恩將仇報的人，不要救他。'說完就走了。過了一會兒，獵人把他們都依次救了出來。後來，獅子殺死了一隻野獸，認出了那個獵人，就把野獸的屍體給了他。 國王梵施和王妃一起去花園，國王睡著了，王妃們摘下首飾，隨意地待著。貓拿走了首飾，爲了報恩，給了獵人。王妃們丟失了首飾，告訴了國王。國王讓大臣們追查是誰拿走了首飾，經過詢問和調查，以前的那個人認出了獵人，知道東西在他那裡，就告訴了國王。國王召來獵人，說他偷了首飾，獵人說了事情的經過，把首飾還給了國王，但那個人被綁起來關進了監獄。老鼠看到了，對蛇說：'那個黑頭髮的壞人把幫助我們的朋友綁起來關進了監獄。' 那條蛇對獵人說：'今天我要咬國王，你……'
【English Translation】 He said, 'That bear was the Buddha, the Bhagavan himself, and that man was Devadatta himself.' Even when a Bodhisattva is born as an animal, in a situation where he is facing the fear of death, he can still teach the Dharma in this way, clarifying the path and the non-path for sentient beings. How much more so when he becomes a Buddha and teaches the Dharma? Therefore, knowing the qualities, one should be respectful. Also, in a previous life, during the reign of King Tsangs sbyin (Brahma-dana), a man went into the forest to get wooden pegs and was chased by a lion and fell into a pit. The lion also chased him and fell into the pit. Also, a snake was frightened, and a mouse ran away. A cat chased it to eat it, and they all fell into the pit together due to the power of karma. When they all wanted to harm each other, the lion said, 'I can subdue all of you. Hearing our unbearable suffering, this is not the time to harm each other, so stop!' At that time, a hunter happened to go to that direction and looked into the pit. They said in a panicked tone, 'Please save us!' The hunter first took the lion out, and the lion grabbed the hunter's foot and said, 'I will repay your kindness. However, this black-haired man is an ingrate, so don't save him.' After saying that, he left. After a while, the hunter took them all out one by one. Later, the lion killed a wild animal and recognized the hunter, so he gave him the carcass of the wild animal. King Tsangs sbyin went to the garden with his queen, and the king fell asleep. The queens took off their jewelry and stayed at ease. The cat took the jewelry and gave it to the hunter to repay his kindness. The queens lost their jewelry and told the king. The king asked the ministers to find out who took the jewelry. After questioning and investigating, the previous man recognized the hunter and knew that the things were with him, so he told the king. The king summoned the hunter and said that he had stolen the jewelry. The hunter told the story and returned the jewelry to the king, but that man was tied up and put in prison. The mouse saw this and said to the snake, 'That black-haired bad man has tied up our helpful friend and put him in prison.' The snake said to the hunter, 'Today I will bite the king, you...'
ྔགས་ཀྱི་ཚིགས་འདི་དང་སྨན་འདི་དག་གིས་གསོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་བཟུང་ངོ་། །རྔོན་པ་དེས་སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་གསོས་པས་རྒྱལ་པོ་མགུ་ཞིང་བཙོན་ནས་བཏང་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་དག་ 15-2-222b གི་བགོ་བཤའ་ཡང་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བྱས་པ་གཟོ་བ་ཡོད་ན། མི་ཕལ་ཆེར་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྔོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བའི་མི་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ཅིང་། ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ཡང་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་གནོད་པར་བྱེད་མོད་ཀྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་སྲས་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པའི་ཐུགས་བྱམས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་བྱི་བ་གང་གཱའི་བྱིན་ཞེས་པ་དང་སྦྲུལ་དང་ནིའུ་ལེའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་འདུལ་བ་ལས་འབྱུང་ངོ་། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་མེ་ཏོག་མཁན་ཞིག་གིས་མེ་ཏོག་གི་ར་བ་ཆུའི་ཕ་རོལ་ན་ཡོད་པས་ཉིན་བཞིན་ཆུ་བརྒལ་ཏེ་མེ་ཏོག་འཐུ་བའི་ཚེ། དུས་ཞིག་ན་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཆུས་ཁྱེར་བ་ཞིག་རྙེད་པ་སྒོ་བ་ལ་བྱིན་པ་དང་། དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ། རྒྱལ་པོས་བཙུན་མོ་ལ་བྱིན་ནོ། །བཙུན་མོས་ཀྱང་མྱངས་པས་དེའི་རོ་ལ་ཞེན་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་སྩལ་བར་རིགས་ཞེས་གསོལ་བ་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གསོལ་ཀ་པ་ལ་འབྲས་བུ་དེ་གང་ལས་འོང་། ཞེས་སོགས་རིམ་པས་རྩད་བཅད་དེ། མེ་ཏོག་མཁན་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་དྲིས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་གསོལ་བས་སོང་ལ་འདི་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བསྒོས་པས། རྒྱལ་པོའི་བཀའ་ལྕི་བ་ལྡོག་ཏུ་མེད་པས། དེས་དེ་བཙལ་བར་བརྩམ་སྟེ་རྒྱགས་ཁྱེར་ནས་སོང་བས་རིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་ཨམྲའི་ཤིང་སྤྲེའུ་ལས་མི་ཐར་བ་ཞིག་མཐོང་ནས། དེར་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་འདོད་ནས་ཞག་མང་དུ་ལོན་ཏེ་རྒྱགས་ཟད་པ་དང་། དེས་ 15-2-223a བདག་འདི་བཞིན་བསྡད་ན་འཆིར་ཆ་བས་ཅི་བྱུང་ཡང་རྡོ་རྣམས་ལ་འཇུས་ཏེ་འཛེགས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང་། ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་གཡང་དུ་ལྷུང་ངོ་། །རི་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྤྲེའུའི་དཔོན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་པ་དེས་མཐོང་ནས་མི་དེ་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་པོར་རྡོ་ལ་ཤེད་གོམས་པར་བྱས་ཏེ། མི་དེ་དང་མཉམ་པ་འདེགས་ནུས་པ་ན་བདག་གིས་མི་འདི་དབྱུང་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་མི་དེ་གཡང་ལས་ཕྱུངས་པས་ཤིན་ཏུ་དུབ་པར་གྱུར་ཀྱང་། དེས་མིའི་སྐད་དུ་མི་དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པས་སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་དེས་མི་འདི་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ཉམ་ང་བ་ཐོབ་པས་ན། བདག་གིས་འདི་ལ་འབྲས་བུ་དེ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ལུས་དུབ་བཞིན་ཤིང་དེ་ལས་ཨ་མྲའི་འབྲས་བུ་ཀླག་ནས། མི་དེ་ལ་ཅི་འདོད་ཟ་བཅུག་ཅིང་ཐུ་
【現代漢語翻譯】 他們用這些咒語和藥物來治療國王，然後抓住了他。獵人使用咒語和藥物治療后，國王很高興，並從監獄中釋放了他，還分享了他的財產。既然對動物的恩情尚且會報答，那麼對大多數人來說，不報答恩情是非常可恥的。過去，當世尊化身為獵人時，那個不報答恩情的人是提婆達多（Lhas byin），即使現在成佛了，他仍然不報答恩情並造成傷害。然而，世尊的心始終充滿慈愛，如同對待兒子羅睺羅（Sgra gcan zin）一樣。此外，關於恒河鼠（Gangga'i byin）和蛇與貓鼬的故事也出現在律藏中。 從前，一位花匠的花園在河的對岸，他每天都要過河去採花。有一次，他撿到一個被水沖走的芒果，給了守門人，守門人又獻給了國王，國王又給了王后。王后嚐了之後，非常喜歡它的味道，便請求國王再賜予一些。國王問廚師（Gsol ka pa）芒果是從哪裡來的，經過一番調查，國王問了花匠，花匠如實回答。國王命令他再去採摘一些。國王的命令不可違抗，花匠只好帶著乾糧出發尋找。他在山的一側看到一棵芒果樹，猴子都無法攀爬。爲了得到芒果，他在那裡住了很多天，直到乾糧吃完。他想：『如果我這樣坐著，肯定會死，不如抓住石頭爬上去。』他這樣做了，但沒有得到芒果，反而掉下了懸崖。當時，世尊化身為猴王菩薩，正好走到那裡，看到這個人。爲了救他，他先在石頭上練習力量，當他覺得自己能夠舉起這個人時，心想：『我能救出這個人。』於是，他把這個人從懸崖上救了上來，雖然非常疲憊，但他還是用人類的語言問這個人發生了什麼事。這個人說了事情的經過，猴王心想：『這個人爲了芒果而冒著生命危險，我應該給他芒果。』於是，他雖然身體疲憊，還是從樹上摘下芒果，讓這個人盡情享用。
【English Translation】 They healed the king with these mantras and medicines, and then captured him. After the hunter healed him with mantras and medicines, the king was pleased and released him from prison, also sharing his possessions. Since there is gratitude even for animals, it should be known that it is extremely shameful for most people not to repay kindness. In the past, when the Bhagavan (title for a Buddha or highly revered being) was a hunter, that ungrateful person was Devadatta (Lhas byin), and even now that he is enlightened, he still does not repay kindness and causes harm. However, the Bhagavan's heart remains full of loving-kindness, just like towards his son Rahula (Sgra gcan zin). Furthermore, the story of the Ganges rat (Gangga'i byin) and the snake and mongoose also appear in the Vinaya (monastic code). Once upon a time, a florist had a flower garden across the river, and he crossed the river every day to pick flowers. One day, he found a mango fruit that had been carried away by the water and gave it to the gatekeeper, who presented it to the king, who gave it to the queen. The queen tasted it and became fond of its taste, so she requested the king to grant her more of the same. The king asked the cook (Gsol ka pa) where the fruit came from, and after investigating, the king asked the florist, who told him the truth. The king ordered him to go and bring more of the same. The king's command was heavy and could not be turned back, so he began to search for it, taking provisions with him. He saw a mango tree on one side of the mountain that even monkeys could not climb. Desiring the mango fruit, he stayed there for many days until his provisions were exhausted. He thought, 'If I sit here like this, I will surely die, so no matter what happens, I will grab the stones and climb.' He did so, but without obtaining the mango fruit, he fell into the abyss. At that time, the Bhagavan himself, who had become the leader of the monkeys as a Bodhisattva (Byang chub sems dpar), went to that side and saw him. In order to rescue the man, he first practiced getting used to the strength of the stones. When he was able to lift the man, he thought, 'I can rescue this man.' So, he rescued the man from the abyss, and although he was very tired, he asked the man in human language what had happened. The man told him what had happened, and the monkey king thought, 'This man has obtained danger for the sake of mango fruit, so I should give him that fruit.' So, even though his body was tired, he plucked mango fruit from the tree and let the man eat as much as he wanted.
བ་གང་བཀང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བག་ཕབ་པར་གནས་པ་ཡིན་པས། མི་དེའི་དྲུང་དུ་བབ་སྟེ་ཁོ་བོ་དུབ་པས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཉལ་གྱིས་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་སུ་བྱར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་ནས་གཉིད་ལོག་པ་དང་། མི་དེས་བསམས་པ་བདག་རྒྱགས་དང་བྲལ་བས་ཨ་མྲ་རྣམས་ཟོས་ན་རྒྱལ་པོ་ལ་ཅི་ཞིག་དབུལ། དེ་བས་སྤྲེའུ་འདི་བསད་ལ་ཤ་སྐམ་དུ་བྱས་ཏེ་ལམ་དུ་འཇུག་གོ་སྙམ་དུ། སྙིང་རྗེ་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་མི་ལྟ་བ་དེས་རྡོ་བ་ཆེན་པོས་བསད་པ་ན། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། ཕན་འདོགས་པ་ཡི་མཚན་ཉིད་དང་། །དེ་བཞིན་དྲིན་གཟོ་གྲོགས་པོར་བརྗོད། །མི་རྣམས་ 15-2-223b ལ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི། །ཕན་པ་བྱས་པ་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷས་བྱིན་ཉིད་སྔོན་གྱི་ཚེ་མེ་ཏོག་མཁན་དུ་སྐྱེས་པས་སྤྲེའུ་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱས་པ་མི་གཟོ་བ་བྱས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་ཡང་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ནི་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་བྱམས་པར་མཛད་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་སུ་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生於野林崖邊的一隻猴子 ཡང་སྔོན་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་གཡང་ས་ཅན་ཞིག་ཏུ་སྤྲེའུར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། མི་ཞིག་བསྟོར་ནས་ཕྱོགས་དེར་དོང་བ་ཤིང་ཏིན་དུའི་འབྲས་བུ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་ཤིང་ལ་འཛེགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཐར་བར་དཀའ་བའི་གཅོང་རོང་ཆེན་པོར་ལྷུང་ནས་ཐར་དུ་མེད་པའི་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པའི་ཚེ་སྤྲེའུ་དེས་ཤིང་ཐོག་བསྐྱལ་ཞིང་རྡོ་ལ་ཤེད་གོམས་པར་བྱས་ཏེ་མི་དེ་གཡང་ས་དེ་ལས་བཏོན་ནས་ངལ་བས་རྡོ་ལེབ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ། མི་བླུན་པོ་དེས་མེལ་རྩེ་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་གནས་པའི་ཚེ་བདག་དགོན་པ་ལས་ཐར་བའི་ལམ་རྒྱགས་སུ་སྤྲེའུ་འདི་སྟོབས་ཆེ་བས་གལ་ཏེ་སད་ན་མི་སོད་ཀྱི་གཉིད་མ་སད་པའི་བར་དུ་གསོད་སྙམ་དུ་རྡོ་ཆེན་པོ་ཞིག་སྤྲེའུའི་མགོ་ལ་འཕངས་པ་དང་། རྡོའི་ཟུར་མགོ་ལ་ཕོག་པ་ཙམ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཕོག་ནས་མགོ་ལ་རྨ་བྱུང་བཞིན་མཆོངས་ཏེ་བལྟས་པ་ན། མི་དེ་ནོངས་བཞིན་སྐྲག་ནས་འདུག་པ་ལས་གཞན་མ་མཐོང་བས། འདི་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་སོ་སྙམ་དུ་བདག་སྣད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་སེམས་པར། འདི་ལྟར་ཕན་པ་ལ་མི་ལྟ་བར་མི་བཟད་པའི་ལས་བྱེད་པའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ 15-2-224a ཆེན་པོས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། ཁྱོད་མིར་གྱུར་བ་འདི་འདྲའི་ལས་བྱེད་པ་ཀྱེ་མ། བདག་ལ་གནོད་བྱེད་གཞན་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟློག་རིགས་མོད། འདི་ལྟར་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་བརླག་པར་བྱེད་པས་དོན་ཅི་ཞིག་གྲུབ། ད་ཁྱོད་ནགས་འདི་ལས་གྲོང་འདབས་སུ་ཕྱིན་པར་ཆུད་ཟ་བས་ངས་ཁྱོད་བསྐྱལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱས་ནས་གྲོང་འདབས་སུ་བསྐྱལ་ཞིང་ལམ་བསྟན་ཏེ་སྡིག་པའི་ལས་སྤོང་བར་གྱིས་ཞེས་གདམས་ནས་སོང་ང
【現代漢語翻譯】 填滿了什麼。菩薩安住于對一切有情行饒益事，那人走到他跟前說：『我累了，請允許我稍微睡一會兒，暫時到一邊去。』說完就睡著了。那人想：『我沒有食物，如果吃了這些芒果，拿什麼供奉國王呢？不如殺了這猴子，把肉曬乾，在路上吃。』這個沒有慈悲心，不顧來世的人，用大石頭砸死了猴子。諸天說道：『利益他人的品性，以及知恩圖報被稱為益友。有些人，卻不知他人所施的恩惠。』就這樣，天授自己在過去世出生為賣花人時，對猴王做了不報恩的事。在成佛的時候，也是不報恩，不感恩。然而，世尊自己在過去世也像對待獨子一樣慈愛他，現在成佛的時候，更不用說了。』 又，過去在森林懸崖邊，當猴子的時候，一個人迷路了，在那邊尋找丁度樹的果實吃，爬樹非常困難，掉進了一個很難逃脫的深淵裡，被無法逃脫的悲傷壓迫的時候，猴子把樹上的果實扔下去，用石頭墊腳，把那個人從懸崖里救了出來，因為疲勞在一塊石頭上睡著了。那個愚蠢的人答應做僕人，住在那裡，心想：『我從荒野中逃脫，這隻猴子很強壯，如果醒來就殺不了了，趁它沒醒來之前殺了它。』於是把一塊大石頭扔向猴子的頭。石頭只碰到頭的一角，沒有完全擊中，只是頭上受了傷，跳起來一看，那人驚慌失措地坐在那裡，什麼也沒看到。心想：『這一定是它做的。』不顧自己被打的痛苦，心想：『這樣不顧恩情，做著令人厭惡的事情。』於是用充滿慈悲的淚眼看著他，說：『你這個人，做這樣的事，可悲啊！如果有人要害我，你應該阻止才是。這樣毀掉今生和來世，有什麼意義呢？現在你離開這片森林，到村莊附近去吧，我送你過去。』於是把他送到村莊附近，指明道路，勸他放棄罪惡的行為，然後離開了。
【English Translation】 What was filled. A Bodhisattva abides in benefiting all sentient beings, so that person came to him and said, 'I am tired, please allow me to sleep for a while, go aside for a moment.' After saying this, he fell asleep. That person thought, 'I have no food, if I eat these mangoes, what shall I offer to the king? It is better to kill this monkey, dry the meat, and eat it on the road.' This person without compassion, not looking to the next life, killed the monkey with a large stone. The gods said, 'The characteristic of benefiting others, as well as gratitude, is called a good friend. Some people, however, do not know the kindness that others have bestowed.' Thus, Devadatta himself, in a previous life, was born as a flower seller and did not repay the kindness to the monkey king. Even when he became a Buddha, he did not repay kindness or gratitude. However, the Bhagavan himself, in a previous life, loved him like an only son, so what need is there to mention it now that he has become a Buddha?' Also, in the past, in a large forest on the edge of a cliff, when he was a monkey, a person got lost and was there looking for the fruits of the Tinduka tree to eat. Climbing the tree was very difficult, and he fell into a deep abyss that was difficult to escape. When he was oppressed by the sorrow of not being able to escape, the monkey threw the fruits from the tree down and used stones as stepping stones to pull that person out of the cliff. Because of fatigue, he fell asleep on a stone. That foolish person promised to be a servant and stayed there, thinking, 'I have escaped from the wilderness, this monkey is very strong, if it wakes up, I won't be able to kill it, I will kill it before it wakes up.' So he threw a large stone at the monkey's head. The stone only hit the corner of the head, not completely, only the head was injured. He jumped up and looked, and the person was sitting there in a panic, not seeing anything else. Thinking, 'This must be what he did.' Not caring about the pain of being hit, he thought, 'Doing such a hateful thing without regard for kindness.' So he looked at him with compassionate tears, and said, 'You person, doing such a thing, how sad! If someone were to harm me, you should stop them. What is the point of destroying this life and the next? Now you leave this forest and go near the village, I will send you there.' So he sent him near the village, pointed out the road, and advised him to abandon sinful actions, and then left.
ོ་། །མི་དེ་ལས་མི་བཟད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་མཛེས་ཟིན་ནས། གཟུགས་ཤ་ཟ་ལྟར་གྱུར་པས་གང་དུ་སོང་ཡང་བསྐྲང་པས་ནགས་འདབས་ཤིག་ཏུ་གནས་པ། རྒྱལ་པོ་རི་དྭགས་གཤོར་བ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། བྱམས་པ་ལ་སྙིང་རིང་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་གྱུར་པ་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ཕྱོགས་དེར་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཞིག་ཤ་ཟོས་པའི་རུས་པ་ཁའི་ནང་དུ་ཟུག་པས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ། བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་དེས་དྲིས་ནས། དེའི་ཁའི་རུས་པ་མཐོང་བས་སེང་གེ་དེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་། དེའི་ཁར་ཞུགས་ཏེ་རུས་པ་ཕྱུངས་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟེ། ཕན་གདགས་པར་ནུས་པས་བདག་ལ་དུས་སུ་ཕན་པར་བྱོས་ཤིག །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཞིག་ན་བྱ་ཤིང་རྟ་མོ་དེ་བྱ་ཁྲ་ཞིག་གིས་ཟིན་ཏེ་དེའུ་ཤི་བ་ལས་ཐར་ཏེ་བཀྲེས་པ་དང་། སེང་གེ་དེ་ཤ་ཟ་བའི་དྲུང་དུ་བདག་བཀྲེས་ཀྱི་ཤ་ཅུང་ཟད་བྱིན་ཅིག ། 15-2-224b དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་གཏུམ་པོའི་མཆེ་བའི་བར་དུ་ཁྱོད་འོང་བ་གསོན་པ་དྲིན་མི་ཆེའམ། བྱ་ཤིང་རྟ་མོས་སྨྲས་པ། །རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་ཕྱུང་བ་སྟེ། །རྨི་ལམ་བསམ་པ་དོན་མེད་ཡིན། །ཕོང་ན་བསྟེན་པ་གང་ཡིན་དང་། །བྱས་མི་གཟོ་ལ་བྱས་དོན་མེད། །ཅེས་སྨྲས་ནས་འཕུར་ཏེ། ཁྲོ་བ་དང་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །སེང་གེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་རྒྱལ་བུ་བཞི་རང་རང་གི་བཙུན་མོ་བླངས་ཏེ་གནས་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྙས་ཐབས་བྱས་པས་དེ་བཞི་ཀ་རྒྱལ་པོས་སྤྱུགས་ཏེ་རང་རང་གི་ཆུང་མ་ཁྲིད་ནས་སོང་བ་ལས། ཇི་ཙམ་ན་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཕྱིན་ཏེ། རྒྱགས་ཆད་པ་ན་དེ་རྣམས་ནང་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ་ཆུང་མ་རེ་རེ་བསད་ལ་དེའི་ཤ་ཁྲག་གིས་དགོན་པའི་ལམ་ནས་བརྒལ་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ནང་གི་རྒྱལ་བུ་ས་ག་ཞེས་བྱ་བས་གཞན་གྱི་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་རང་གི་སྲོག་ཆུད་ཟོས་པ་བླའི། ཆུང་མ་ཁྲིད་དེ་འབྲོས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྲོས་ཏེ་སོང་བ་དང་ལམ་དུ་བཟའ་བཏུང་དང་བྲལ་བས་ཆུང་མ་དེས་བདག་ཤིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུས་བསམས་པ་བདག་གིས་འདི་སྲོག་བསྐྱབས་ནས་ཤི་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་རང་གི་བརླའི་ཤ་བཅད་དེ་ཟར་བཅུག་ཅིང་། ལག་པའི་རྩ་བཅད་པའི་ཁྲག་འཐུང་དུ་བཅུག་སྟེ་རིམ་གྱིས་རེ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་དེར་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུས་འཚོའོ། །རི་དེའི་དྲུང་ན་འབབ་ཆུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་མི་ཞིག་དགྲས་རྐང་ལག་གཏུབས་ཏེ་ཆུར་བོར་བ་དེས་ཉམ་ཐག་པའི་ང་རོའི་སྐད་འབྱིན་པ་རྒྱལ་བུས་ཐོས་ནས་སྙིང་ 15-2-225a རྗེས་བལྟས་པས་མི་དེ་མཐོང་ནས་ཆུ་ལས་བསྒྲལ་ཏེ་གཏམ་དྲིས་པ་ན། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་དོ། །མི་དེ་རྩ་བ་དང་
【現代漢語翻譯】 哦！那個人因不悅意的異熟果報而變得醜陋，身體變得像食肉鬼一樣，無論走到哪裡都令人厭惡，他住在一個森林的邊緣。一位打獵的國王看到了他，問道。他講述了自己因為對慈愛缺乏同情心而導致的業果。 又，過去有一位菩薩變成了一隻金翅鳥。當時，那地方有一隻獅子，是野獸之王，因為吃肉后骨頭卡在喉嚨里而痛苦不堪。金翅鳥問了它，看到了它喉嚨里的骨頭，等獅子睡著后，進入它的喉嚨，把骨頭拔了出來，然後說：『你是野獸之王，有能力幫助別人，請在適當的時候幫助我。』獅子也答應說：『會的。』後來，金翅鳥被一隻老鷹抓住，差點喪命，飢餓難忍。它來到獅子面前說：『我餓了，請給我一點肉吃。』 獅子說：『你在我兇猛的牙齒之間還能活著，難道不應該感恩嗎？』金翅鳥說：『從大海中救起的人，所做的夢和想法都是沒有意義的。如果貧窮時才依靠，那又有什麼用呢？對忘恩負義的人行善是沒有意義的。』說完，它就飛走了，心中沒有憤怒和衝突。獅子是提婆達多。 又，過去有四個王子，各自娶妻后一起生活。他們輕視國王，國王把他們四個都趕走了。他們帶著各自的妻子離開。不久，他們走到了一條荒無人煙的路上，斷了糧。他們商量說：『不如我們每天殺一個妻子，用她的血肉來度過這條荒路吧。』其中一個名叫薩迦的王子心想：『與其殺害別人的生命，不如犧牲自己的生命。』他帶著妻子逃走了。在路上，他們沒有食物和飲料，他的妻子說：『我要死了。』王子心想：『我救了她的命，不能讓她死。』於是他割下自己大腿上的肉給她吃，割破手腕讓她喝血。就這樣，他們逐漸走到了一處地方，那裡有樹根和果實可以食用。在那座山腳下有一條河流，河裡有一個人被敵人砍斷了手腳扔在水裡，他痛苦地呻吟著。王子聽到后，心生憐憫，看到那個人后，把他從水裡救了出來，問他發生了什麼事。那個人講述了自己的遭遇。那個人靠樹根和
【English Translation】 Oh! That person, having been adorned by the unpleasant maturation of karma, had become like a flesh-eating demon. Wherever he went, he was repulsive, and he dwelt in a forest's edge. A king who was hunting saw him and asked. He spoke of how he had come to be in that state due to actions lacking compassion for loving-kindness. Furthermore, in a previous life, a Bodhisattva was born as a Garuda bird. At that time, in that region, a lion, the king of beasts, was suffering because a bone was stuck in its throat from eating meat. The Garuda bird asked about it, saw the bone in its throat, and when the lion fell asleep, it entered its throat, pulled out the bone, and said, 'You are the king of beasts, capable of helping others, so please help me when the time comes.' The lion also said, 'I will do so.' Later, the Garuda bird was caught by an eagle and nearly died, and was starving. It came to the lion, saying, 'I am hungry, please give me a little meat.' The lion said, 'Is it not a great kindness that you came alive between the fangs of a fierce beast?' The Garuda bird said, 'Rescuing someone who has fallen into the ocean, dreams and thoughts are meaningless. What is the use of relying on someone when you are poor? There is no point in doing good to someone who is ungrateful.' Having said this, it flew away, remaining without anger or conflict. The lion was Devadatta. Furthermore, in a previous time, four princes, having each taken their own consorts, lived together. They disrespected the king, so the king banished all four of them. They left, taking their own wives. After some time, they went on a desolate road, and when they ran out of provisions, they made an agreement among themselves to kill one wife each and use her flesh and blood to cross the desolate road. Among them, a prince named Saga thought, 'Rather than killing another's life, it is better to waste my own life. I will take my wife and flee.' So he fled, and on the road, deprived of food and drink, his wife said, 'I am going to die.' The prince thought, 'I saved her life, I must not let her die.' So he cut off the flesh of his own thigh and gave it to her to eat, and cut the veins of his hand and gave her the blood to drink. Gradually, they reached a place where they could live on roots and fruits. Near that mountain, there was a river, and in it, a man whose limbs had been cut off by enemies and thrown into the water was uttering cries of distress. The prince heard it and, with compassion, looked and saw the man. He rescued him from the water and asked him what had happened. The man recounted what had happened. The man lived on roots and
འབྲས་བུས་ཚིམས་པར་བྱས་ནས་ཆུང་མ་ལ་གཏད་ཅིང་དེའི་རིམ་གྲོ་བྱས་པས་མི་དེ་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དེ་དང་ཤིན་ཏུ་གཅུགས་པས་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་ཞིང་འདུག་གོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འདོད་པས་གདུང་བར་མི་བྱེད་པར་རེས་འགའ་ཙམ་ལས་འཁྲིག་པ་རྒྱུན་དུ་མི་བསྟེན་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུས་ཕྱོགས་དེའི་རྩ་འབྲས་རྣམས་རྒྱས་ཤིང་བཅུད་དང་ལྡན་པས་དེ་དག་ལུས་བརྟས་ནས་འདོད་ཆགས་བདོ་བ་ན། ཆུང་མ་དེས་མི་རྐང་ལག་རྡུམ་པ་དེ་བསྒུགས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བོས་ཁོ་བོ་ཤི་བ་ལྟ་བུ་ལས་གསོས་པས། ད་འདི་འདྲ་བྱས་པ་ཚོར་ན་སྲོག་དང་བྲལ་བའི་ཉེན་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཉན་དུ་མ་གཏུབས་ཀྱང་། དེས་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒུགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐུལ་དཀའ་ནས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་ཆེས་ཆགས་པར་གྱུར་ནས་མངགས་ཀྱང་རང་གི་ཁྱོའི་དྲུང་དུ་མི་འགྲོ་བ་ན། མི་དེས་བསམས་པ། ཤ་འཁོན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཐ་ཆད་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་ཤ་འཁོན་ཡིན་པས། འདི་འདི་ལྟར་ཆགས་ཤིང་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བར་ཤེས་ན་གདོན་མི་འཚལ་བར་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཆུང་མ་དེས་སྨྲས་པ་འདི་བདེན་གྱིས་ཐབས་ཤིག་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། མགོ་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ནས་རི་བྲག་ཞིག་ན་ཉལ་བ་དང་། ས་གས་རྩྭ་འབྲས་ཁྱེར་ནས་འོངས་ཏེ་དྲིས་པ་ན། བདག་བྲོ་འཚལ་ལོ། །དེས་ 15-2-225b ཅི་ཕན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རིའི་བྱ་སྐྱིབས་ན་རྡོ་དྲེག་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། སྔར་ཀླད་པ་ན་བའི་ཚེ་སྨན་པས་རྡོ་དྲེག་བསྟན་ཏེ་སོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ས་གས་རྡོ་དྲེག་བཙལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བུད་མེད་དེས་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་དཔྱང་ཐག་བཟུང་ནས་ས་ག་རྡོ་དྲེག་གི་སྟེང་དུ་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་དཔྱང་ཐག་བཏང་སྟེ་ཆུ་ལ་བོར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ཆུས་ཁྱེར་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་བུ་མེད་པར་ཤི་ནས། བསོད་ནམས་ཀྱི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་སོགས་མི་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་མཚན་མཁན་ལ་འཚོལ་དུ་བཅུག་པ་དང་། ས་ག་དེ་ཕྱོགས་ཞིག་ན་འདུག་པ་དེར་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས། དེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་སྟེ་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་བཙུན་མོ་བླང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་རྣམས་དང་ཡུལ་གཞན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀླུབས་ནས་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོས་ཁབ་ཏུ་བཞེས་པར་ཞུས་ཀྱང་། རྒྱལ་པོ་དེ་བུད་མེད་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་པས་ཁས་མ་བླངས་ཤིང་བུད་མེད་ལ་སྨོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་བུད་མེད་བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པ་དེས་ཁྱིམ་ཐབ་རི་ལ་བོར་བ་དེ་ཚེ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་སྲ
【現代漢語翻譯】 他用果實餵飽了他，並照顧了他的妻子，那人便恢復了健康。他與她非常親近，說了各種各樣的話。菩薩（梵文：Bodhisattva，菩薩）的本性不會因慾望而感到痛苦，只是偶爾行房事，並不經常這樣做。由於菩薩的力量，那個地方的草和果實都變得茂盛而富有營養，因此他們的身體變得強壯，慾望也隨之增長。那個妻子等待著那個跛腳的人，他說：『你的丈夫救了我，就像我死了一樣，如果他現在感覺到我做了這樣的事，我可能會有生命危險。』他這樣說了，但她沒有聽從，她一次又一次地懇求他，難以控制自己的煩惱，最終與他同眠。從那以後，她變得非常迷戀他，即使被命令也不去自己的丈夫那裡。那人想：『在所有的仇恨中，最糟糕的是女人的仇恨。如果她知道我如此迷戀她並與她同眠，她肯定會毫不猶豫地傷害我。』他這樣說著，他的妻子想：『這是真的，我必須想個辦法。』於是她用頭巾裹住頭，躺在山巖上，然後帶著泥土、草和果實回來問道：『我能嚐嚐嗎？』他問：『這有什麼用？』她看到山洞裡有一塊石頭，便說：『以前我頭痛的時候，醫生給我看了這塊石頭，我的病就好了。』於是她說：『我正在尋找那塊石頭。』那個女人用詭計抓住繩子，把薩迦（藏文：ས་ག་）放到石頭上，然後鬆開繩子，把它扔進水裡。水流帶著他來到一座王宮。那個國家的國王沒有兒子就去世了。那個國家的官員們讓婆羅門占卜師尋找一個有福之人來繼承王位。占卜師們看到薩迦（藏文：ས་ག་）在一個地方，他像裝飾過一樣，於是他們對官員們說，他們看到了一個有福之人，於是他被立為國王。當時，爲了給國王娶妻，那個國家的官員們和其他國家的國王以及富人們都帶著裝飾華麗的女兒來請求國王娶她們為妻。但是，那個國王因為被女人煩擾過，所以沒有答應，並且詛咒女人。當那個被拋棄的女人把家裡的根和果實都扔掉的時候，它們都腐爛了。 He satiated him with fruits and attended to his wife, and the man recovered. He was very intimate with her, speaking all sorts of things. A Bodhisattva (Bodhisattva) by nature is not tormented by desire, and only occasionally engages in intercourse, not constantly. Due to the power of the Bodhisattva, the roots and fruits of that place flourished and were nutritious, so their bodies became strong and their desires increased. That wife waited for the lame man, and he said, 'Your husband has revived me as if I were dead, and if he now senses that I have done such a thing, there is a danger of losing my life.' He said this, but she did not listen, and she repeatedly begged him, unable to control her afflictions, and eventually slept with him. From then on, she became very attached to him and would not go to her own husband even when ordered. The man thought, 'Among all hatreds, the worst is a woman's hatred. If she knows that I am so attached to her and have slept with her, she will surely harm me without hesitation.' As he said this, his wife thought, 'This is true, I must find a way.' So she wrapped her head in a cloth and lay on a rock, and then came back with soil, grass, and fruit and asked, 'May I taste it?' He asked, 'What good is it?' She saw a stone in a mountain cave and said, 'When I had a headache before, the doctor showed me this stone and I was cured.' So she said, 'I am looking for that stone.' The woman cunningly grabbed the rope, lowered Saga (ས་ག་) onto the stone, and then released the rope and threw it into the water. The water carried him to a royal palace. The king of that country had died without a son. The officials of that country had Brahman fortune-tellers search for a blessed person to place on the throne. The fortune-tellers saw Saga (ས་ག་) in one place, adorned as if he had been decorated, and they said to the officials that they had seen a blessed person, and so he was placed on the throne. At that time, in order to take a wife for the king, the officials of that country and the kings of other countries and wealthy people brought daughters adorned with all kinds of ornaments and asked the king to take them as wives. However, the king, having been bothered by women, did not agree and cursed women. When that abandoned woman threw away the roots and fruits of the household, they all rotted.
【English Translation】 Having satisfied him with fruit and attended to his wife, the man recovered. He was very intimate with her, speaking all sorts of things. A Bodhisattva (Bodhisattva) by nature is not tormented by desire, and only occasionally engages in intercourse, not constantly. Due to the power of the Bodhisattva, the roots and fruits of that place flourished and were nutritious, so their bodies became strong and their desires increased. That wife waited for the lame man, and he said, 'Your husband has revived me as if I were dead, and if he now senses that I have done such a thing, there is a danger of losing my life.' He said this, but she did not listen, and she repeatedly begged him, unable to control her afflictions, and eventually slept with him. From then on, she became very attached to him and would not go to her own husband even when ordered. The man thought, 'Among all hatreds, the worst is a woman's hatred. If she knows that I am so attached to her and have slept with her, she will surely harm me without hesitation.' As he said this, his wife thought, 'This is true, I must find a way.' So she wrapped her head in a cloth and lay on a rock, and then came back with soil, grass, and fruit and asked, 'May I taste it?' He asked, 'What good is it?' She saw a stone in a mountain cave and said, 'When I had a headache before, the doctor showed me this stone and I was cured.' So she said, 'I am looking for that stone.' The woman cunningly grabbed the rope, lowered Saga (ས་ག་) onto the stone, and then released the rope and threw it into the water. The water carried him to a royal palace. The king of that country had died without a son. The officials of that country had Brahman fortune-tellers search for a blessed person to place on the throne. The fortune-tellers saw Saga (ས་ག་) in one place, adorned as if he had been decorated, and they said to the officials that they had seen a blessed person, and so he was placed on the throne. At that time, in order to take a wife for the king, the officials of that country and the kings of other countries and wealthy people brought daughters adorned with all kinds of ornaments and asked the king to take them as wives. However, the king, having been bothered by women, did not agree and cursed women. When that abandoned woman threw away the roots and fruits of the household, they all rotted. He satiated him with fruits and attended to his wife, and the man recovered. He was very intimate with her, speaking all sorts of things. A Bodhisattva (Bodhisattva) by nature is not tormented by desire, and only occasionally engages in intercourse, not constantly. Due to the power of the Bodhisattva, the roots and fruits of that place flourished and were nutritious, so their bodies became strong and their desires increased. That wife waited for the lame man, and he said, 'Your husband has revived me as if I were dead, and if he now senses that I have done such a thing, there is a danger of losing my life.' He said this, but she did not listen, and she repeatedly begged him, unable to control her afflictions, and eventually slept with him. From then on, she became very attached to him and would not go to her own husband even when ordered. The man thought, 'Among all hatreds, the worst is a woman's hatred. If she knows that I am so attached to her and have slept with her, she will surely harm me without hesitation.' As he said this, his wife thought, 'This is true, I must find a way.' So she wrapped her head in a cloth and lay on a rock, and then came back with soil, grass, and fruit and asked, 'May I taste it?' He asked, 'What good is it?' She saw a stone in a mountain cave and said, 'When I had a headache before, the doctor showed me this stone and I was cured.' So she said, 'I am looking for that stone.' The woman cunningly grabbed the rope, lowered Saga (ས་ག་) onto the stone, and then released the rope and threw it into the water. The water carried him to a royal palace. The king of that country had died without a son. The officials of that country had Brahman fortune-tellers search for a blessed person to place on the throne. The fortune-tellers saw Saga (ས་ག་) in one place, adorned as if he had been decorated, and they said to the officials that they had seen a blessed person, and so he was placed on the throne. At that time, in order to take a wife for the king, the officials of that country and the kings of other countries and wealthy people brought daughters adorned with all kinds of ornaments and asked the king to take them as wives. However, the king, having been bothered by women, did not agree and cursed women. When that abandoned woman threw away the roots and fruits of the household, they all rotted.
བ་པར་གྱུར་ཅིང་མཐུ་མེད་པར་གྱུར་ནས་མུ་གེས་ཉེན་པས་མི་རྐང་ལག་མ་ཚང་བ་དེ་ཉིད་ཁུར་དུ་ཐོགས་ཏེ་ལམ་སྲང་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། གང་གིས་དྲིས་པ་ལ། བདག་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་མི་འཕྱོ་ 15-2-226a བའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། གང་དུ་ཞུགས་པ་དེར་སློང་མོ་འཐོབ་པ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ནས། ཁ་ཅིག་ངོ་མཚར་སྐྱེ་ཞིང་ལྟ་བར་བྱེད་ལ། བདག་ཅག་གི་རྒྱལ་པོ་འདིས་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་ཀྱང་ཁྱིམ་ཐབ་ལས་མི་འཕྱོ་བའི་བུད་མེད་འདི་འདྲ་ཡོད་པ་མ་མཐོང་བ་ལྟ་ཞེས་སྨྲས་པའི་གཏམ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ནས་བུད་མེད་དེ་བལྟ་ཡིས་ཁུག་ཅིག །དེར་འོངས་པ་དང་རྒྱལ་པོ་འཛུམ་དམུལ་ཏེ། ང་ཡི་བརླ་ཡི་ཤ་དག་དང་། །ཁྲག་ཀྱང་ཟོས་ཤིང་འཐུང་ནས་ནི། །སྡུམ་པོ་ཁུར་དུ་ཐོགས་པ་ཁྱོད། །ཁྱིམ་ཐབ་ལས་དང་མི་འཕྱོའམ། །རྡོ་དྲེག་དག་གི་ཆེད་དུ་ནི། །ང་ནི་གཡང་སར་བོར་ནས་སུ། །སྡུམ་པོ་ཁུར་དུ་ཐོགས་པ་ཁྱོད། །ཁྱིམ་ཐབ་ལས་ནི་མི་འཕྱོའམ། །ཞེས་གསུངས་པས་བུད་མེད་དེ་ངོ་ཚ་བས་གདོང་སྨད་དེ་འདུག་གོ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་དྲིས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པས། བུད་མེད་དེ་ལ་ངས་པའི་ཚིག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བསྐྲད་དོ། །དེ་སྐབས་ཀྱི་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་ས་ག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། བུད་མེད་དེ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་ན་ཤང་ཤང་ཏེའུ་གཉིས་ལུས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་གནས་ཏེ་གཅིག་གི་མིང་ནི་ཆོས་ཅན་དང་། གཅིག་ཆོས་མིན་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཆོས་མིན་གཉིད་ལོག་པ། ཆོས་ཅན་མེལ་ཙེ་བྱེད་པས་བདུད་རྩིའི་འབྲས་བུ་ཞིག་རྙེད་པ་ན་དེ་བླངས་ཏེ་བསམ་པ། རེ་ཞིག་འདི་བསླང་ངམ་འོན་ཏེ་ཟ། 15-2-226b ཡང་བསམ་པ། ཟོས་ཀྱང་ལུས་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་གསོ་བར་ཟད་དོ་སྙམས་པས། དེ་གཉིད་ལས་མ་བསླངས་པར་ཟོས་སོ། །ཆོས་མིན་སད་པས་ཆོས་ཅན་བདུད་རྩིས་འབྲས་བུའི་སྒྲེག་པ་བྱུང་བ་ཚོར་ནས་འདི་ཅི་ཞིག་གིས་སྒྲེག་པ་ཡིན། ཆོས་ཅན་གྱིས་བདུད་རྩིས་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་ནས་རྙེད། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པས། ཆོས་མིན་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་ལེགས་པ་བྱས་ཏེ་ངས་ཀྱང་དུས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཇི་ཞིག་ན། ཆོས་ཅན་གཉིད་དུ་སོང་བའི་ཚེ། ཆོས་མིན་མེལ་ཚེ་བྱེད་པས་དུག་གི་འབྲས་བུ་ཆུས་ཁྱེར་བ་མཐོང་ནས་དེ་ཟོས་པ་དང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཆོས་མིན་དུག་གིས་འཁྲུགས་ནས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རབས་དེ་དང་དེར་ཁྱོད་གསོད་པ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་དགྲ་བོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ཆོས་ཅན་གྱིས་བདག་གང་དུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རབས་དེ་དག་ཏུ་ཁྱོད་ལ་བྱམས་པ་བསྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་།
【現代漢語翻譯】 變成了無依無靠的人，又因饑荒所逼，便扛著那個缺胳膊少腿的人，在所有街巷中游蕩。有人問他，他就說：『我不會離開家。』於是，無論走到哪裡都能討到食物。他逐漸走到了國王的王宮，有些人感到驚奇，看著他，說道：『我們這位國王責罵所有的女人，卻從未見過這樣不離開家的女人。』國王逐漸聽到了這些話，便說：『把那個女人帶過來。』她來了之後，國王嘲笑著說：『你吃了我的大腿肉，喝了我的血，還扛著死屍，難道還不算離開家嗎？爲了石頭瓦礫，你把我扔到懸崖下，還扛著死屍，難道還不算離開家嗎？』那女人羞愧地低下了頭。大臣們向國王詢問緣由，國王便詳細地說了經過。國王用侮辱的話語將那女人趕出了城市。當時的那位年輕王子薩迦（釋迦牟尼的前世）就是世尊（佛陀），而那個女人就是調達（提婆達多）。 另外，從前在海邊，有兩個香香提烏（鳥名）合為一體，一個名叫有法，一個名叫非法。一次，非法睡著了，有法正在覓食，找到了一顆甘露果，心想：『是暫時叫醒他呢，還是自己吃掉？』又想：『即使吃了，也只是滋養了一個身體。』於是，沒有叫醒他，自己吃掉了。非法醒來后，感覺到有法身上散發著甘露果的香氣，便問：『這是什麼香氣？』有法說是甘露果。『從哪裡找到的？』有法便把經過說了。非法說：『你做了不好的事，我也要讓你知道。』於是，當有法睡著的時候，非法正在覓食，看到一顆被水沖來的毒果，便吃了下去，結果昏倒了。非法因中毒而神志不清，發願說：『無論我生在何處，都要殺死你，報復你，與你為敵！』有法則發願說：『無論我生在何處，都要對你行慈悲。』就這樣，有法就是世尊（佛陀）。
【English Translation】 Having become helpless and threatened by famine, he carried the incomplete person with missing limbs and wandered through all the streets. When asked by anyone, he would say, 'I do not stray from my household.' Thus, wherever he went, he obtained alms. Gradually, he went to the king's palace. Some people were amazed and watched, saying, 'Our king curses all women, but we have never seen such a woman who does not stray from her household.' The king gradually heard these words and said, 'Bring that woman here.' When she came, the king smiled mockingly and said, 'You ate the flesh of my thighs and drank my blood, and you carry a corpse, and yet you do not stray from your household? For the sake of stones and rubble, you abandoned me on a cliff, and you carry a corpse, and yet you do not stray from your household?' The woman lowered her head in shame. The ministers asked the king about it, and he explained in detail what had happened. The king banished the woman from the city with insulting words. At that time, the young prince Shākya (釋迦牟尼的前世) was the Blessed One (Buddha) himself, and that woman was Devadatta (提婆達多). Furthermore, in the past, on the seashore, there lived two Shang Shang Te'u (bird name) who were united in one body. One was named Dharma-possessing, and the other Non-Dharma. Once, when Non-Dharma was asleep, Dharma-possessing was foraging and found a nectar fruit. He thought, 'Should I wake him up for a moment, or should I eat it myself?' Then he thought, 'Even if I eat it, it will only nourish one body.' So, without waking him up, he ate it. When Non-Dharma awoke, he sensed the fragrance of the nectar fruit emanating from Dharma-possessing and asked, 'What is this fragrance?' Dharma-possessing said it was a nectar fruit. 'Where did you find it?' He explained what had happened. Non-Dharma said, 'You have done something bad, and I will make you aware of it.' So, when Dharma-possessing fell asleep, Non-Dharma was foraging and saw a poisonous fruit carried by the water. He ate it and fainted. Non-Dharma, disturbed by the poison, made a prayer: 'In whatever lifetimes I am born, may I kill you, retaliate against you, and become your enemy!' Dharma-possessing made a prayer: 'In whatever lifetimes I am born, may I practice loving-kindness towards you.' Thus, Dharma-possessing is the Blessed One (Buddha).
ཆོས་མིན་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ནོ། །ངང་པ་མགོ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། ༈ །གཞན་ཡང་ཉ་བའི་ཁྱེའུ་སྙན་ངག་མཁན་དང་། རྒྱལ་པོ་ཉི་མའི་མུ་ཁྱུད་དུ་གྱུར་པའི་དུས་དང་། ནོར་བུ་མཁན་ནོར་བུའི་རིན་ཐང་ཆེ་ཆུང་དུ་བརྩོད་པ་གཉིས་དང་། ཁྱིམ་བདག་ཞིག་གི་བུ་གཉིས་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གཉིས་སུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ཡང་སྔོན་ལྷས་སྦྱིན་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ཚུལ་ནི་འདུལ་བ་གཞི་བམ་པོ་བརྒྱ་དང་གསུམ་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། ༈ ། 受生東勝身洲之王 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལུས་ 15-2-227a འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་སྔ་མ་ལས་སྟོབས་ཆུང་བས་རྟག་ཏུ་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་དཔལ་ལ་འཁུ་ཞིང་དགྲ་ཟླར་བྱས་ཀྱང་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་རྟག་ཏུ་བྱམས་པའི་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །ནམ་ཞིག་ཚངས་སྦྱིན་དེས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་བཤམས་ཏེ་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་གཡུལ་སྤྲད་པའི་ཕྱིར་ལྷགས་པ་ན་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་བས་ཆེས་སྟོབས་དཔུང་ཆེ་ཡང་དེ་ལ་དགྲར་མ་བཟུང་བར། དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྟར་ཏེ། རྒྱན་གྱི་བཀོད་པས་བརྒྱན་ནས། བསོད་པའི་བཟའ་བཏུང་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ། བློན་པོ་དང་གྲོང་མི་རྣམས་བསྲིངས་ནས་བསུས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཚངས་སྦྱིན་ཡང་ཁྲོ་བའི་ཀུན་དཀྲིས་དང་བྲལ་ནས་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་འགྱུར་བར་བྱས་ཏེ། སླར་ལྡོག་གོ་བསམས་ནས་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་ནང་དུ་ཁྲིད་དེ། ཁ་ཟས་བསོད་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། རྒྱལ་དབང་བདག་ལ་བཟོད་པར་མཛོད། །ཁྱོད་ལ་བདག་ནི་རྟག་ཏུ་འདུད། །བདག་ནི་གྲོགས་པོར་གྱུར་ལགས་ན། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་བརྩེ་བར་མཛོད། །ཅེས་བྱས་པ་ན། དེས་ཀྱང་སྨྲས་པ། བཟོད་པ་ཡི་ནི་གཞུ་བདུངས་ནས། །ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་འཇོམས་པ་ཡི། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་མདའ་གཅིག་གིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་རིལ་བཅོམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཡིད་གཅུགས་པར་གྱུར་ནས་ཚངས་བྱིན་རང་གི་ཡུལ་དུ་དོང་ངོ་། ༈ ། 受生親具王 ཡང་ 15-2-227b བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་སྔོན་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། འགྲན་ཟླ་རྒྱལ་པོ་དྲག་པོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཤམས་ནས་གཉེན་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལེན་དུ་འོངས་བ་ན། གཉེན་ལྡན་གྱིས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་པར་བྱ་དང་སླར་ལྡོག་གོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ནོར་སྦྱིན་པ་དང་། བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དམག་གིས་བརྒལ་བར་བྱའོ་ཞེས་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གཙོ་བོ་ཆུ་ལྷ་ཞེས་པ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བ་ཡིད་གཞུངས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་དེས་བདག་གིས་ནོར་ཇི་སྙེད་པ་སྩལ་ལ་སྔགས་ཀྱིས་བཟློག་པར
【現代漢語翻譯】 此外，關於提婆達多（藏文：ལྷས་སྦྱིན་，字面意思：天授）的故事：當他轉世為雙頭雁時，以及當他轉世為漁夫之子和詩人時，以及當他轉世為太陽王朝的國王時，以及當兩個寶石匠爭論寶石價值高低時，以及當他轉世為某戶人家的兩個兒子時，以及當他轉世為兩個婆羅門之子時，他與過去世的提婆達多不和的細節，都可以在《律藏根本說一切有部》（Vinaya-vastu）第一百零三卷中找到。 轉生於東勝身洲為王 此外，過去世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，字面意思： भगवत्，梵文天城體：bhagavat，梵文羅馬擬音：bhagavat，字面意思：薄伽梵）身為阿雅國王時，有一位名叫梵授（藏文：ཚངས་སྦྱིན་）的國王，他不如前任國王強大，總是嫉妒對方的榮耀，並與之作對。然而，阿雅國王總是心懷慈悲。有一次，梵授集結了四種軍隊，前來與阿雅國王交戰。阿雅國王雖然軍隊更加強大，卻沒有與他為敵，而是走了三又二分之一的驛站的路程，用裝飾品莊嚴道路，準備了豐盛的食物和飲料，並派遣大臣和村民迎接他。梵授國王也消除了憤怒，很高興見到阿雅國王，心想：『我應該回去了。』於是他來到了阿雅國王的面前。阿雅國王以極大的敬意將他迎入，用豐盛的食物款待他，然後說：『請您寬恕我奪取王位的行為！我將永遠敬拜您！我將成為您的朋友！請您憐憫我！』 梵授回答說：『您用寬恕之弓拉滿，用一支具備摧毀憤怒和傲慢等功德的箭，徹底擊敗了我們。』之後，他們彼此傾心，梵授回到了自己的國家。 轉生為親具王 此外，過去世尊轉世為親具（藏文：གཉེན་ལྡན་）國王時，他的對手，名叫暴惡天（藏文：དྲག་པོའི་ལྷ་）的國王，集結軍隊前來奪取親具國王的王位。親具國王問大臣們該如何應對。一些大臣建議鼓起勇氣反擊。另一些大臣建議施捨財物。大臣們還建議採取其他措施，或者用軍隊抵抗。城市的首領，名叫水天（藏文：ཆུ་ལྷ་），他富有且擁有大量財富，心胸寬廣且富有同情心，他說：『我將盡我所能地施捨財物，並用咒語來擊退他。』
【English Translation】 Furthermore, regarding the story of Devadatta (藏文：ལྷས་སྦྱིན་, literally: God-given): when he was born as a two-headed goose, and when he was born as the son of a fisherman and a poet, and when he was born as the king of the solar dynasty, and when two jewelers argued about the value of jewels, and when he was born as two sons of a certain household, and when he was born as two sons of Brahmins, the details of his discord with the previous Devadatta can be found in the Vinaya-vastu, volume one hundred and three. Born as King of Purvavideha Furthermore, in the past, when the Bhagavan (藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་, literally: भगवत्, Sanskrit Devanagari: bhagavat, Sanskrit Romanization: bhagavat, literally: Blessed One) was the noble king, there was a king named Brahma-datta (藏文：ཚངས་སྦྱིན་), who was less powerful than the previous king, always envied the other's glory, and acted as an enemy. However, the noble king always had a compassionate heart. Once, Brahma-datta assembled four divisions of troops and came to fight the noble king. Although the noble king's troops were even more powerful, he did not treat him as an enemy. Instead, he went three and a half yojanas (a unit of distance) to meet him, adorned the road with decorations, prepared abundant food and drink, and sent ministers and villagers to greet him. King Brahma-datta also abandoned his anger and was pleased to see the noble king, thinking, 'I should return.' So he went to the noble king's presence. The noble king led him inside with great respect, satisfied him with abundant food, and said, 'Please forgive me for seizing the kingdom! I will always worship you! I will be your friend! Please have compassion on me!' Brahma-datta replied, 'You have drawn the bow of forgiveness, and with a single arrow endowed with the qualities of destroying anger and pride, you have completely defeated us.' Then, they became mutually devoted, and Brahma-datta returned to his own country. Born as King Kinsuka Furthermore, in the past, when the Bhagavan was born as King Kinsuka (藏文：གཉེན་ལྡན་), his rival, a king named Fierce God (藏文：དྲག་པོའི་ལྷ་), assembled troops and came to seize King Kinsuka's kingdom. King Kinsuka asked his ministers what to do. Some ministers suggested raising courage and fighting back. Others suggested giving alms. The ministers also suggested taking other measures, or resisting with troops. The city leader, named Water God (藏文：ཆུ་ལྷ་), who was rich and possessed great wealth, was broad-minded and compassionate, said, 'I will give as much wealth as I can and repel him with mantras.'
་བྱའོ་ཞེས་གླེང་བ་བཞིན། དགྲ་ཟླའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་ནོར་བྱིན་ཀྱང་ཟློག་པར་མ་བཏུབ་ལ་དམག་འོངས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་གྱིས་ཕན་ཚུན་རང་རང་གི་རྒྱལ་སྲིད་འདིས་ཆོག་པར་བྱས་ནས་ལྷ་ཅིག་དགའ་བར་མཛད་འཚལ་ལོ། །འཚོ་བ་ཡུན་ཐུང་ལ། ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས། ཁ་ཟས་གཅིག་དང་། གོས་ཟུང་གཅིག་དང་། མལ་ཆ་གཅིག་དང་། ཆུང་མ་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །མཁས་པ་ནི་ཕ་རོལ་དང་རྩོད་པར་མི་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་གསེར་གྱི་རི་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེས་ཆོག་མི་ཤེས་པར་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །གྲོགས་པོ་དག་རེ་ཞིག་དགོངས་ལ་རྒོལ་བ་དེ་གཏང་བར་མཛོད་ཅིག །མཁས་པས་ནི་ཆོག་ཤེས་པར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་ཀྱང་ཆགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ 15-2-228a མནན་པ་དེ་མི་ལྡོག་སྟེ་འོངས་ནས་ཁྱོད་བསད་ན་ནི་ངའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་། བདག་བསད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་སྟོན་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་གཉེན་ལྡན་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དང་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས། ཁམས་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཡོ་བྱད་དགོས་ལ། ཁམས་མེད་ན་མི་དགོས་སོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བཏང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚངས་པའི་གནས་པ་བཞི་བསྐྱེད་ཅིང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ ། 受生於瓦拉那希王子忍辱 ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་གཟིགས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་ནས་དེའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་དུས་ན། ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་དྲང་བ་མཆོག་དང་ལྡན་པ། རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྦྱིན་ལ་དཔའ་ཞིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བློན་པོ་ཁྲོ་ཞིང་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་ཉེས་པ་མེད་པར་སྟབས་ལས་གཅོད་པ་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་དག་རང་གི་སྐྱོན་གྱིས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྲག་དོག་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ནད་ཚབས་ཆེན་པོས་བཏབ་པ་ན། རྒྱལ་བུས་ཡབ་རྒྱལ་པོའི་སྐུ་ཚབས་ཇི་འདྲ་ཞེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འདའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྨན་བཟང་པོ་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་དེ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བ་དང་། བློན་པོ་དྲུག་པོ་དབེན་པར་བགྲོས་ཏེ། རྒྱལ་ 15-2-228b བུ་བཟོད་པ་འདི་མེད་པར་མ་བྱས་ན། བདག་ཅག་ནམ་ཡང་མི་བདེའོ་ཞེས་སོ། །དེར་གཅིག་གིས་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བྱ། གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཐབས་ཡོད་དོ་ཟེར་ནས། རྒྱལ་བུ་ག་ལ་བར་སོང་ནས་བདག་ཅག་གིས་མཐའ་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཅུའི་ཡུལ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་བ
【現代漢語翻譯】 如是宣說。向敵對的國王派遣使者，即使給予財物也無法阻止，軍隊還是來了。之後，國王Gnyen-den（親眷）彼此滿足於各自的國土，從而使神祇歡喜。生命短暫，終將離世，應知只需一份食物、一套衣服、一張床和一位妻子就足夠了。智者不與他人爭辯，即使一個眾生擁有金山，也不會滿足，反而會增長貪慾。朋友們，請暫時放下爭鬥吧！智者應培養知足少欲之心，但即使如此勸說，也無法阻止貪慾的侵蝕，使者送來書信說：『你若殺我，我的國土就歸你；我若殺你，你的國土就歸我。』於是，國王Gnyen-den（親眷）心想，無論在哪個世間，貪慾都會帶來痛苦，有身體就需要生活用品，沒有身體就不需要了。於是放棄王位，出家修行，修習四梵住，最終轉生到梵天世界。 又，在過去無數不可思議劫之前，當佛陀Vipashyin（毗婆尸）降世，他的教法還住世時，在瓦拉那西（Vārāṇasī）地方，有一位賢明公正、德高望重的國王，統治著六十個小國。世尊（指釋迦牟尼佛）當時是他的兒子，名叫王子Kshanti（忍辱），他勇於佈施，具有偉大的慈悲心。當時有六個奸詐狡猾、無端陷害他人的大臣，總是因為自己的過失而嫉妒這位王子。當時國王身患重病，王子向大臣們詢問父王的病情如何。他們回答說：『國王不久將去世，因為找不到良藥。』王子聽后非常難過，倒在地上。那六個大臣秘密商議說：『如果我們不除掉這位王子Kshanti（忍辱），我們將永無寧日。』其中一人說：『他沒有過錯，如何除掉他呢？』另一人說：『我有辦法。』於是他們去王子那裡說：『我們已經征服了六十個小國和城市……』
【English Translation】 Thus it was said. Sending messengers to the enemy king, even giving wealth could not stop him, and the army came. Then, King Gnyen-den (Relative) was content with each other's kingdoms, thus pleasing the deities. Life is short and one will eventually pass away, so know that one portion of food, one set of clothes, one bed, and one wife are enough. The wise do not argue with others, even if a being has a mountain of gold, they will not be satisfied, but will increase their attachment to acquisition. Friends, please put aside the fighting for a while! The wise should cultivate contentment, but even so, the erosion of desire cannot be stopped, and a letter is sent saying, 'If you kill me, my kingdom will be yours; if I kill you, your kingdom will be yours.' Then, King Gnyen-den (Relative) thought, in whatever world, desire will bring suffering, if there is a body, there is a need for the necessities of life, and if there is no body, there is no need. So he gave up the throne, went forth and practiced, cultivated the four Brahmaviharas, and was eventually born in the Brahma world. Again, in the past, countless incalculable eons ago, when the Buddha Vipashyin appeared in the world and his teachings were still present, in the land of Vārāṇasī, there was a great king who was wise, just, and highly virtuous, ruling over sixty small kingdoms. The Blessed One (referring to Shakyamuni Buddha) was then his son, named Prince Kshanti (Patience), who was brave in giving and had great compassion. At that time, there were six treacherous and deceitful ministers who groundlessly harmed others, and they were always jealous of this prince because of their own faults. At that time, the king was afflicted with a serious illness, and the prince asked the ministers about the condition of his father the king. They replied, 'The king will soon pass away, because no good medicine can be found.' The prince was very unhappy and fell to the ground. The six ministers secretly discussed, 'If we do not get rid of this Prince Kshanti (Patience), we will never have peace.' One of them said, 'He has no fault, how can we get rid of him?' Another said, 'I have a plan.' So they went to the prince and said, 'We have conquered sixty small kingdoms and cities...'
རྒྱད་བརྒྱའི་ནང་དུ་རྒྱལ་པོ་འཚོ་བའི་སྨན་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཅི་དགོས་ནས་མ་རྙེད། བློན་པོ་ན་རེ། སྨན་ནི་ཐོག་མར་བཙས་ནས་ཁྲོ་མི་ཤེས་པ་ཞིག་གི་མིག་འབྲས་དང་རྐང་དགོས་པས་དེ་མ་རྙེད་ན་རྒྱལ་པོ་མི་འཚོའོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་བུ་མི་དགའ་ཞིང་ཡང་བསམས་ཏེ། བདག་དེ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཡང་བྱ་དཀའོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་བསྙུན་ལས་ཐར་ན་བདག་གི་ལུས་བརྒྱ་སྟོང་བཏང་ཡང་དཀའ་བ་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་འདི་རྒྱལ་པོའི་སྨན་དུ་གསོལ་གྱི་གལ་ཏེ་སྲོག་མི་འཚོར་དོགས་པས་ཡུམ་ལ་མཆི་ཕྱག་འཚལ་གྱིས་ཡུམ་མི་དགྱེས་པར་མ་མཛད་ཅིག །དེ་ཐོས་པས་ཡུམ་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ལོ། །དེ་ཆུ་གྲང་མོས་གཏོར་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཡབ་རྒྱལ་པོ་སྐུ་ཚེ་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པས་དོན་སྐུ་ཚེ་འཚོ་བར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་བུ་དེས་བློན་པོ་རྣམས་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་དང་། འཁོར་མང་པོ་རྣམས་ལའང་མཆི་ཕྱག་བྱས་ཤིང་། བློན་པོས་རིགས་ངན་པའི་ཤན་པ་ཞིག་བོས་ནས་རྒྱལ་བུའི་རྐང་རུས་བཅག་སྟེ་རྐང་ནི་ཕྱུངས། མིག་འབྲས་གཉིས་ཕྱུངས་པ་སྨན་དང་བརྡུངས་ནས་རྒྱལ་ 15-2-229a པོ་ལ་ཕུལ་བས་ནད་སོས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ནད་སོས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་སྨན་བཟང་པོ་སྲོག་ཐར་བར་བྱེད་པ་ག་ལས་རྙེད། གསོལ་པ་སྨན་འདི་ནི་རྒྱལ་བུ་བཟོད་པས་སྦྱར་བ་ལགས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་བརྒྱལ་ཏེ་ས་ལ་འགྱེལ་ནས། རྒྱལ་བུ་བཟོད་པ་ད་ལྟ་ག་རེ་ཞེས་དལ་གྱིས་དྲིས་པ་ལ། ད་ལྟ་ཕྱི་རོལ་ན་ལུས་ཀྱི་སྨན་གསོ་ཞིང་སྲོག་མི་འཚོར་དོགས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་སྐད་ཕྱུངས་ཤིང་ལུས་ས་ལ་བརྡབས་ནས་ཁོ་བོ་ཁྲེལ་མེད་ཡིན་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་བུའི་ཤ་སྨན་དུ་ཟོས་ཞེས་བུ་ག་ལ་བར་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་མ་སླེབས་པར་རྒྱལ་བུ་ཡང་ཚེ་འདས་སོ། །རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསྐོར་ཞིང་ཡུམ་ཡང་རྒྱལ་བུའི་རོའི་སྟེང་དུ་ལུས་བརྡབ་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན། དེར་རྒྱལ་པོ་དང་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་ཙན་དན་གྱི་ཤིང་ལས་བསྲེགས་ཏེ་རུས་པ་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་བྱས་སོ། །དེ་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡབ་ཡུམ་ནི་ད་ལྟའི་ཟས་གཙང་དང་ལྷ་མཛེས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སེང་གེ་ཡི་དམ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལུས་གསེར་གྱི་མདོག་ལྟར་འཚེར་བར་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་ཟས་སུ་འབྲས་བུ་དང་རྩ་བ་ཟ་ཞིང་སེམས་ཅན་སུ་ལའང་མི་གནོད་ཅིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་གུས་པར་བྱེད་པས་གནས་སོ། །དེར་རྔོན་པ་ཞིག་གིས་སེང་གེ་འདི་བསད་ནས། ལྤགས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ན་བདག་དབུལ་བ་བོར་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ།
【現代漢語翻譯】 他們說：『在一百個國家裡尋找能讓國王恢復活力的藥物，但沒有找到。』王子問國王：『需要什麼藥卻找不到？』大臣說：『這種藥必須是取自一個從出生起就不會生氣的人的眼珠和腳，如果找不到，國王就無法恢復活力。』聽到這些，王子很不高興，心想：『我具備這些條件。』大臣們說：『即使這樣，也很難做到。』王子說：『如果父王能從疾病中解脫，即使犧牲我一百次生命，也沒有什麼困難的。』 然後，王子向母親行禮說：『請允許我將我的身體作為國王的藥物，如果擔心無法恢復生命，請允許我向您行禮，母親請不要不高興。』聽到這些，母親昏倒在地。人們用冷水潑醒她，她又說：『父王不會長久在世，所以請允許我爲了延續他的生命而這樣做。』王子向大臣們、小國王們和許多隨從們行禮。大臣叫來一個出身卑賤的屠夫，打斷了王子的腿骨，取出了腳，挖出了兩隻眼珠，搗成藥，獻給國王，國王的病就痊癒了。 國王病癒后問大臣們：『這種能救命的好藥是從哪裡找到的？』大臣們回答說：『這藥是王子忍辱調製的。』聽到這些，國王昏倒在地，然後慢慢地問道：『王子忍辱現在在哪裡？』回答說：『現在他在外面治療身體，恐怕無法恢復生命。』聽到這些，國王大聲呼喊，捶胸頓足地說：『我真是無恥，為什麼吃了兒子的肉當藥？』他急忙趕往兒子那裡，但國王還沒趕到，王子就已經去世了。國王、大臣、妃嬪和隨從們都圍著王子，母親也撲倒在王子的屍體上，哀嚎痛哭。於是，國王和小國王們用旃檀木火化了王子，用骨灰建成了七寶塔。』 佛說：『當時的國王和王后就是現在的凈飯王（Śuddhodana，शाुद्धोदन，śuddhodana，意為「純凈的稻米」）和摩耶夫人（Māyādevī，मायादेवी，māyādevī，意為「幻象女神」）。』 另外，過去世，世尊自己曾是一隻名叫『堅定獅子』的獅子，身體像黃金一樣閃耀。它以水果和草根為食，不傷害任何眾生，尊敬出家人，並安住在那裡。當時，一個獵人想：『如果我殺了這隻獅子，把皮獻給國王，我就可以擺脫貧困了。』
【English Translation】 They said, 'We searched for medicine to revive the king in a hundred countries, but we could not find it.' The prince asked the king, 'What medicine is needed that cannot be found?' The ministers said, 'This medicine must be taken from the eyeballs and feet of someone who has never been angry since birth. If it cannot be found, the king cannot be revived.' Hearing this, the prince was unhappy and thought, 'I have these qualities.' The ministers said, 'Even so, it is difficult to do.' The prince said, 'If my father can be freed from illness, even if I sacrifice my life a hundred times, there is no difficulty.' Then, the prince bowed to his mother and said, 'Please allow me to offer my body as medicine for the king. If you are worried that life cannot be restored, please allow me to bow to you. Mother, please do not be unhappy.' Hearing this, the mother fainted and fell to the ground. People poured cold water on her to wake her up, and she said again, 'The father will not live long, so please allow me to do this to prolong his life.' The prince bowed to the ministers, the small kings, and many attendants. The minister called a butcher of low birth, broke the prince's leg bones, took out his feet, gouged out his two eyeballs, pounded them into medicine, and offered them to the king, and the king's illness was cured. After the king recovered from his illness, he asked the ministers, 'Where did you find this good medicine that can save lives?' The ministers replied, 'This medicine was prepared by Prince Kshanti (忍辱) .' Hearing this, the king fainted and fell to the ground, and then slowly asked, 'Where is Prince Kshanti now?' The reply was, 'Now he is outside treating his body, and I am afraid that he will not be able to recover his life.' Hearing this, the king cried out loudly and beat his chest, saying, 'I am truly shameless, why did I eat my son's flesh as medicine?' He hurried to his son, but before the king arrived, the prince had already passed away. The king, ministers, concubines, and attendants surrounded the prince, and the mother also fell on the prince's body, wailing and crying. Then, the king and the small kings cremated the prince with sandalwood and built a stupa of seven precious jewels from the ashes.' The Buddha said, 'The king and queen at that time were the present Śuddhodana (Śuddhodana，शाुद्धोदन，śuddhodana，meaning 'pure rice') and Māyādevī (Māyādevī，मायादेवी，māyādevī，meaning 'illusion goddess').' In addition, in a past life, the Blessed One himself was a lion named 'Steadfast Lion', whose body shone like gold. It ate fruits and roots, did not harm any sentient beings, respected monks, and lived there peacefully. At that time, a hunter thought, 'If I kill this lion and offer its skin to the king, I can get rid of my poverty.'
གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ 15-2-229b པ་ལྟར་བཅོས་ནས་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཤིང་སེང་གེ་གཉིད་ལོག་པ་ལ་དུག་མདས་བསྣུན་ནོ། །སེང་གེ་སད་ནས་རྔོན་པའི་རྩར་བསྙེགས་པ་དང་། ཆོས་གོས་གྱོན་པ་མཐོང་ནས། དུས་གསུམ་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་ཆོས་གོས་འདི་འཆང་བ་ལ་བདག་གིས་གནོད་པ་བྱས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་གསོད་སེམས་བཏང་བ་དང་། དུག་མདས་ཕོག་པས་སྲོག་བྲལ་བ་ལ་ཐུག་པ་ན་འདི་སྐད་ཅེས། ཡ་ལ་ལ་བ་ཤ་ས་སཱ་ཧཱ། ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚིག་གིས་གནམ་ས་ཀུན་གཡོས་ཤིང་སྤྲིན་མེད་པར་ཆར་བབ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་པ་རྔོན་པས་བསད་པར་མཐོང་ནས། ལྷའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་གྱིས་སེང་གེའི་ལུས་ལ་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །རྔོན་པས་པགས་པ་ཁྱེར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་བྱི་ལ་ཕུལ་ནས་བྱ་དགའ་ཞུས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ལས་དུད་འགྲོ་གང་གི་སྤུ་གསེར་ལྟར་འདུག་ན་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྔོན་པ་འདི་ལ་བྱ་དགའ་སྦྱིན། གལ་ཏེ་བྱིན་ན་བདག་གིས་གསོད་པ་དང་འདྲ་བར་སྡིག་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དང་། རྔོན་པས་ཡང་བསྐུལ་བས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱིན་ནས་རྔོན་པ་ལ་འདི་སྐད་དུ། སེང་གེ་འདི་བསད་པའི་ཚེ་ངོ་མཚར་རམ་ལྟས་ཅི་བྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་ན་དེའི་ཁ་ནས་སྔར་གྱི་ཡི་གེ་འབྲུ་བརྒྱད་པོ་འདི་སྨྲས། གནམ་ས་ཡང་གཡོས། སྤྲིན་མེད་པ་ལས་ཆར་བབ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ 15-2-230a ཕབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་སྟེ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བློ་ལྡན་ཀུན་བཀུག་སྟེ་སེང་གེས་སྨྲས་པའི་ཚིག་དཔྱད་པ་ན་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་གོ་མ་ཤེས་སོ། །གནས་དབེན་པར་དྲང་སྲོང་ཤ་མ་ཞེས་པའི་མཁས་པ་ཞིག་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཡ་ལ་ལ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། སྐྲ་བྲེག་ལ་ཆོས་གོས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་གྱོན་པ་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་ཤི་ལས་མྱུར་དུ་ཐར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བ་ཤ་ས་ཟེར་བ་ནི། སྐྲ་བྲེག་སྟེ་ཆོས་གོས་མདོག་བསྒྱུར་བ་གྱོན་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ཉེའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སཱ་ཧཱ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། སྐྲ་བྲེག་སྟེ་ཆོས་གོས་མདོག་བསྒྱུར་བ་གྱོན་ན་ལྷ་དང་མི་དང་འཇིག་རྟེན་དུ་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས། རྒྱལ་ཕྲན་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བསྡུས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཤིང་རྟའི་སྟེང་དུ་སེང་གེའི་པགས་པ་བཞག་པ་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་བྱས། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གིས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་དུ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་གསེར་སྒྲོམ་དུ་པགས་པ་དེ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་རྟེན་བྱས་སོ། །དེར་མི་མང་པོ
【現代漢語翻譯】 他穿著絳紅色法衣，裝扮成出家人的樣子，拿著弓箭，用毒箭射向正在睡覺的獅子。獅子醒來后，追趕獵人。當它看到獵人穿著法衣時，心想：『如果我傷害了持有這象徵著過去、現在、未來諸佛的法衣之人，就等於對過去、現在、未來諸佛生起惡意。』於是它放棄了殺戮的念頭。當它因毒箭而瀕臨死亡時，口中唸誦：『亞拉拉瓦夏薩薩哈！』（藏文：ཡ་ལ་ལ་བ་ཤ་ས་སཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：yala lava śa sa sāhā，漢語字面意思：亞拉拉瓦夏薩薩哈！）。這句話震動了天地，無雲的天空中下起了雨。天人們用天眼看到菩薩以獅子的形象被獵人所殺，便用天花供養獅子的遺體。獵人帶著獅子皮去見國王，請求賞賜。國王的宮廷學者說：『根據經典記載，如果哪個動物的毛髮像黃金一樣，那一定是菩薩或偉人。』因此，為什麼要賞賜這個獵人呢？如果賞賜他，就等於我自己殺了他一樣，會造下罪孽。』獵人再三請求，國王只給了他一點賞賜，然後問獵人：『你殺死這頭獅子的時候，有什麼奇異的景象發生嗎？』獵人便說出了之前那八個字，說：『天地震動，無雲降雨，天人們還降下了花雨。』國王聽后非常不悅，生起了信心，召集所有智者來研究獅子所說的話，但沒有一個人明白。於是，他向隱居在偏僻地方的一位名叫夏瑪的賢者請教。夏瑪解釋說：『亞拉拉（藏文：ཡ་ལ་ལ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：yala la，漢語字面意思：亞拉拉）的意思是：僅僅剃髮並穿上染色法衣，就能迅速從生死輪迴中解脫。』『瓦夏薩（藏文：བ་ཤ་ས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：va śa sa，漢語字面意思：瓦夏薩）的意思是：剃髮並穿上染色法衣之人，都是聖者的標誌，與涅槃非常接近。』『薩哈（藏文：སཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：sāhā，漢語字面意思：薩哈）的意思是：剃髮並穿上染色法衣之人，會受到天、人以及整個世界的尊敬。』國王聽后非常高興，召集了八萬四千個小國的國王，將獅子皮放在用七寶裝飾的馬車上，讓所有人都看到，並用香和花供養、頂禮。之後，他將獅子皮放入金匣中，建塔供養。那裡聚集了很多人。
【English Translation】 He donned robes of reddish-brown color, disguised himself as a renunciant, and, holding a bow and arrow, struck a sleeping lion with a poisoned arrow. The lion awoke and pursued the hunter. Upon seeing the hunter wearing monastic robes, it thought, 'If I harm someone who bears these robes, which are the emblem of the Buddhas of the three times, I would be generating ill will towards the Buddhas of the three times.' So it abandoned its intention to kill. As it was about to die from the poisoned arrow, it uttered: 'Yala lava śa sa sāhā!' (Tibetan: ཡ་ལ་ལ་བ་ཤ་ས་སཱ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: yala lava śa sa sāhā, Literal Chinese meaning: Yala lava śa sa sāhā!). This phrase shook the heavens and the earth, and rain fell from a cloudless sky. The gods, with their divine eyes, saw that a Bodhisattva in the form of a lion had been killed by the hunter, and they offered flowers to the lion's body. The hunter took the lion's skin and presented it to the king, requesting a reward. The king's scholars said, 'According to the scriptures, if any animal's fur is like gold, it must be a Bodhisattva or a great being.' Therefore, why should this hunter be rewarded? If he is rewarded, it would be like I myself had killed it, and I would incur sin.' The hunter repeatedly urged, so the king gave him a small reward and then asked the hunter, 'When you killed this lion, what wondrous signs occurred?' The hunter then spoke the eight syllables he had uttered earlier, saying, 'The heavens and the earth shook, rain fell from a cloudless sky, and the gods showered down flowers.' Upon hearing this, the king was very displeased and generated faith. He summoned all the wise men to analyze the words spoken by the lion, but none of them understood. So he consulted a wise man named Shama, who lived in seclusion in a remote place. Shama explained, 'The meaning of 'Yala la' (Tibetan: ཡ་ལ་ལ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: yala la, Literal Chinese meaning: Yala la) is: merely shaving one's head and wearing dyed robes will quickly liberate one from the cycle of birth and death.' 'Va śa sa' (Tibetan: བ་ཤ་ས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: va śa sa, Literal Chinese meaning: Va śa sa) means: all who shave their heads and wear dyed robes are a sign of the noble ones and are very close to Nirvana.' 'Sāhā' (Tibetan: སཱ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: sāhā, Literal Chinese meaning: Sāhā) means: those who shave their heads and wear dyed robes will be honored by gods, humans, and the entire world.' The king was delighted and gathered eighty-four thousand minor kings. He placed the lion's skin on a chariot adorned with seven precious jewels, making it visible to all. He had everyone offer incense and flowers and prostrate themselves. Then, he placed the lion's skin in a golden casket and made it into a stupa. Many people gathered there.
་དག་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སེང་གེར་གྱུར་པ་གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་ལ་དགེ་སེམས་བསྐྱེད་པས་བསྐལ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བར་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བདེ་བ་བྱིན་ཅིང་། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་རྒྱས་པར་བྱས་ནས་མ་ངོམས་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་བྱིས་སེང་གེའི་པགས་པ་ 15-2-230b ལ་མཆོད་པས་བསྐལ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བཅུའི་བར་དུ་ལྷ་མིའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ནས་དགེ་བ་ཀུན་བྱས་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའོ། །དྲང་སྲོང་དེ ནི་ཤཱ་རིའི་བུ། རྔོན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ལྷས་སྦྱིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བྱམས་ཞིང་སྙིང་རྗེར་ལྡན་པ་གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ། བཙུན་མོ་གཏུམ་ཞིང་ཁྲོ་ལ་གཟུ་ལུམ་ཆེ་བ་དེའི་སྲས་ཆོས་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་བཙས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཡང་བསམ་པ་བཟང་ལ་དད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་ཞིག་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་དུ་སྡུག་པར་གྱུར་པ་དེ། མཁན་པོའི་ཐད་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡི་གེ་སློབ་པའི་ཚེ། དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་ཚལ་ན་རྩེ་བ་ན། བཙུན་མོ་བློ་ངན་མ་ཕྲག་དོག་དང་ཁྲོ་བས་ནོན་ཏེ་འཁྲུགས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྐོམ་འཐུངས་པའི་ཕྱེད་བསྐུར་བ་དང་། དེ་འཁྲུགས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྲིན་སྤྲིངས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་འཐུངས་པའི་ཕྱེད་འཐུངས་ན་བདག་བུའི་ཁྲག་འཐུང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །འདོད་པ་བསྟེན་པས་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱིས་འདོད་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་མ་བྲལ་ཏེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱིས་ཕེའུ་བཏབ་ཀྱང་ཁྲོ་བའི་མེ་འབར་ཏེ་ཇེ་ཐུར་ཁྲོས་ནས། ཁྱེད་དེང་ལ་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་གི་མགུལ་པ་ཆོད་ལ་བློ་ངན་མ་དེ་ལ་ཁྲག་ལུད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ཁྱེའུ་ 15-2-231a ཆོས་སྐྱོང་བྱིས་པའི་གྲ་ཁང་ན་འདུག་པས་ཐོས་ནས་ངུས་ཤིང་། འཁོར་བ་ན་སེམས་ཅན་མི་མཐུན་པ་ནི་ཐ་ཆད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྲོ་བའི་དབང་གིས་རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བའི་བུ་ཡང་གསོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱེའུ་དེ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་བཞིན་ཡབ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཡབ་གཅིག་ཕའོ་ཅོག་ལ་བུ་སྡུག་ན་བདག་གིས་ནོངས་པ་མ་བགྱིས་པས་བདག་མི་དགུམ་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བུ་སྡུག་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མས་བཟོད་ན་ངས་ཀྱང་བཟོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་མའི་ཐད་དུ་སོང་ནས་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཡུམ་བཟོད་པར་མཛད་ཅིང་བདག་གསོད་དུ་མ་བཅུག་ཅིག །ཅེས་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་ངུ་དུ་སྡུག་ལ་གཏི་ཞིང་སྨྲ་བའི་ཚིག་ཐོས་ཀྱང་མ་དེས་བཟ
【現代漢語翻譯】 因此，當導師、世尊化身為獅子，並對穿著絳紅色僧衣者生起善心時，在十萬個千年中，他成爲了轉輪王，給予一切眾生安樂，並增長了功德事業，使之圓滿。那位國王因為供養幼獅的皮毛，在十萬個千年中成爲了天人的至尊，行持了一切善事，他就是慈氏菩薩（彌勒佛）。那位仙人是舍利子，那位獵人就是現在的提婆達多。』 從前，在波羅奈國，有一位名叫梵授的國王，他慈愛而富有同情心，慷慨大方。他有一位性情暴躁、易怒且心胸狹窄的王后，生了一個兒子，名叫護法。這個孩子心地善良，虔誠，樂於助人，富有同情心，深受大家的喜愛。當他在老師那裡和孩子們一起學習文字時，正值春天，國王和王后們一起在花園裡玩耍。王后心懷惡意，被嫉妒和憤怒所控制，與國王發生了爭執。國王遞給她喝了一半的飲料，她生氣地對國王說：『如果我喝了你喝剩下的飲料，我就等於喝了我兒子的血。』由於貪慾的驅使，沒有什麼罪惡是做不出來的。梵授國王雖然具有正法，但仍然無法擺脫貪慾的束縛。王后在侍從的煽動下，怒火中燒，更加憤怒，命令道：『你們今天就砍下護法王子的頭，把血吐給那個惡毒的女人！』 護法王子在孩子們的房間里聽到了這些話，哭著說：『輪迴中的眾生真是太悲慘了！竟然因為憤怒而殺死自己親生的兒子！』於是，他盛裝打扮，向父親頂禮，說道：『父王，所有的父親都疼愛自己的兒子，我沒有犯任何錯誤，請不要殺我。』國王說：『我親愛的兒子，如果你能讓你的母親息怒，我也會饒恕你的。』然後，護法王子來到母親面前，向她的腳下頂禮，說道：『母親，請息怒，不要讓我被殺！』他用悲傷的聲音哭泣著，說出令人心碎的話語，但他的母親仍然沒有息怒。
【English Translation】 Thus, when the Teacher, the Bhagavan, transformed into a lion and generated a virtuous mind towards one wearing reddish-brown robes, for ten myriads of kalpas, he became a Chakravartin (wheel-turning monarch), bestowing happiness upon all sentient beings and expanding the deeds of merit, making them complete. That king, by offering the skin of a young lion, became the supreme among gods and humans for ten myriads of kalpas, performing all virtuous deeds; he is Maitreya (the Loving One). That ascetic was Shariputra, and that hunter is now Devadatta,' he said. Once upon a time, in Varanasi, there was a king named Brahmadatta, who was loving, compassionate, and very generous. He had a queen who was fierce, wrathful, and very narrow-minded. She gave birth to an only son named Dharmapala. That boy was kind-hearted, faithful, helpful to himself and others, and very compassionate, so he was dear to everyone's heart. When he was learning letters with the children at the teacher's place, during the spring season, the king and queens were playing together in the garden. The evil-minded queen, overcome by jealousy and anger, became agitated. When the king offered her half of the drink he had taken, she, being agitated, sent a message to the king: 'If I drink the half that you have drunk, may I become one who drinks the blood of my son!' Because of indulging in desire, there is nothing sinful that one would not do. King Brahmadatta, although endowed with Dharma, was not free from being completely entangled by desire. Even though the queen's entourage fanned her, the fire of anger blazed and she became increasingly furious, ordering: 'Today, cut off the head of the boy Dharmapala and pour the blood on that evil-minded woman!' The boy Dharmapala, hearing this while in the children's room, wept and said: 'The sentient beings in samsara are truly miserable! They even kill their own son because of the power of anger!' Then, the boy, adorned with ornaments, prostrated to his father, saying: 'Father, all fathers love their sons. I have not committed any fault, please do not kill me.' The king said: 'My dear son, if you can appease your mother, I will also forgive you.' Then, the boy Dharmapala went to his mother and prostrated at her feet, saying: 'Mother, please be patient and do not let me be killed!' Even though she heard his pitiful voice crying with compassion and speaking heartbreaking words, his mother did not relent.
ོད་པ་མ་བྱས་པར་གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་རྣོན་པོས་ཁྱེའུའི་མགུལ་པ་བཅད་དེ་བློ་ངན་མ་ལ་ཁྲག་བླུད་ཀྱང་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་སོ། །ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་ནི་ཕ་མ་དང་གཤེད་མ་དག་ལ་དགའ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་སྐྱེས་ནས་ཤིའོ། །དེ་ལྟར་ཁྱེའུ་ཆོས་སྐྱོང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། བཙུན་མོ་བློ་ངན་མ་ནི་ལྷས་སྦྱིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རི་དྭགས་གཤོར་བར་ནགས་སུ་སོང་བ་དང་རྒྱལ་པོ་དེ་ཤིང་གྲིབ་ཞིག་ན་ངལ་གསོ་བ་ལ། བྱང་ཕྱོགས་ནས་འོངས་པའི་ཚོང་པ་དག་གིས་སྐྱེས་ཕུལ་ཞིང་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་པའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པར་བྱས་ 15-2-231b སོ། །དེས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཕྲག་དོག་གིས་སེམས་དཀྲུགས་ནས། རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ཞིང་རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་ཁྱོད་འདིར་མྱུར་དུ་ཕྱག་བྱེད་པར་མ་འོངས་ན་ནན་ཏན་བྱེད་པར་ཚར་གཅོད་དོ་ཞེས་ཕོ་ཉ་མངགས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་གཏུམ་པོ་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་ཅན་ཁྲོས་པས་དཔུང་བཞི་བཤམས་ནས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཆས་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཡུལ་དྲག་པོ་བཀྱེས་པས་མང་པོ་འཆི་ཞིང་རྨས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བློན་པོ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་གཉིས་ཕན་ཚུན་རྒྱལ་པོ་སྟོབས་མཉམ་པ་ཡིན་པས་འཁྲུགས་པ་འདི་དོར་ནས་མཐུན་པར་བྱས་ན་ལེགས་ཚུལ་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མཉན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པས་ཀྱང་རང་གི་དམག་ཚོགས་འགྲིབ་པར་མཐོང་ཞིང་སྐྱོ་སྟེ་མཐུན་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ནོར་བྱིན་ཅིང་ཉིན་ཞག་འགའ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་རང་གི་བུ་མོ་ལྷ་མོ་ལྟར་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་མཆོག་ཏུ་མགུ་ནས་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་དུས་ཅིག་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་བུ་མོ་སྣར་མ་ཞེས་པ་དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་མངལ་དུ་ཆགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། བཙུན་མོ་དེའི་མངལ་ན་གནས་པའི་མཐུས་ཡིད་ལ་རྟོག་པ་བྱུང་བ་ལྟར་རྒྱལ་པོས་དེའི་སྟེང་དུ་གདུགས་བཟུང་ཞིང་བཙོན་རྣམས་ཀྱང་བཏང་ངོ་། །དེར་སྲས་ཉི་མ་ལྟར་གསལ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་ནོར་བུའི་གདུགས་བཀྲ་བ་ཞིག་བཙས་ཏེ། རིམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ། ཤིན་ 15-2-232a ཏུ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཉེན་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བགྲེས་ནས་སྲས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ་ཡབ་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ནས་བདག་གི་ཕོ་བྲང་འདིར་ལྷའི་ཁ་ཟས་དང་གོས་དང་རྒྱན་ཆ་སོགས་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་མོད་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ
【現代漢語翻譯】 沒有悔恨地，劊子手們用利劍砍斷了孩子的脖子，並將血餵給了惡毒的母親。孩子曲吉（chos skyong，護法）對父母和劊子手都生起了歡喜和慈愛之心而死去。因此，孩子曲吉就是薄伽梵（bcom ldan 'das，世尊），而惡毒的妃子就是提婆達多（lhas sbyin）』，佛陀如是說。 又，在過去，有一位名叫日繞（ri rab，山王）的國王，他乘坐馬車，帶著軍隊去森林裡狩獵。國王在一棵樹蔭下休息時，從北方來的商人獻上禮物，並讚揚他們國家的國王，名叫多吉玉巴堅（rdo rje'i dbyug pa can，金剛杵），非常偉大。 這讓日繞國王心生嫉妒。他回到自己的宮殿，派遣使者去見多吉玉巴堅國王，說：『你若不立即來此朝拜，我將嚴厲懲罰你。』聽到此言，暴怒的多吉玉巴堅國王集結四支軍隊，向日繞國王的領地進發，雙方展開激烈的戰鬥，死傷無數。 當時，大臣們對日繞國王說：『你們兩位國王實力相當，不如放棄這場戰爭，和睦相處。』日繞國王聽從了他們的建議。多吉玉巴堅也看到自己的軍隊損失慘重，感到沮喪，也希望和解。於是，日繞國王以尊敬的態度向多吉玉巴堅贈送財物，幾天後，還將自己如天女般美麗的女兒嫁給了他，多吉玉巴堅國王非常高興，回到了自己的城市。 後來，日繞國王的女兒，名叫納瑪（snar ma，光女），懷上了薄伽梵。由於這位妃子懷有身孕的力量，國王心中所想之事皆能如願，國王為她撐傘，並釋放了囚犯。之後，她生下了一個像太陽一樣明亮，具有各種美德，光彩奪目的如意傘的王子，他逐漸精通所有的論典，非常能忍耐，成爲了世間的良友。 後來，國王年老，將王位傳給王子後去世。王子即位后，以正法治國，心想：『愿我的宮殿里出現天上的食物、衣服和裝飾品等。』話音剛落，一切如願以償。
【English Translation】 Without regret, the executioners cut off the child's neck with sharp swords and fed the blood to the wicked mother. The child, Choskyong (Dharma Protector), died with feelings of joy and love for his parents and the executioners. Thus, the child Choskyong was the Bhagavan (bcom ldan 'das, Blessed One), and the wicked queen was Devadatta (lhas sbyin),' said the Buddha. Once, in the past, there was a king named Rirab (Mountain King), who rode in a chariot with his army to hunt in the forest. The king rested in the shade of a tree when merchants from the north offered gifts and praised the greatness of their king, named Dorje Yukpacan (rdo rje'i dbyug pa can, Vajra-holder). This stirred jealousy in King Rirab's heart. He returned to his palace and sent a messenger to King Dorje Yukpacan, saying, 'If you do not come here immediately to pay homage, I will severely punish you.' Hearing this, the furious King Dorje Yukpacan assembled four divisions of his army and marched towards King Rirab's territory, where they engaged in a fierce battle, resulting in many deaths and injuries. At that time, the ministers said to King Rirab, 'You two kings are of equal strength, so it would be better to abandon this war and live in harmony.' King Rirab listened to their advice. Dorje Yukpacan also saw that his army was suffering heavy losses and felt discouraged, so he also desired reconciliation. Then, King Rirab respectfully offered wealth to Dorje Yukpacan, and after a few days, he also gave him his daughter, who was as beautiful as a goddess, in marriage. King Dorje Yukpacan was very pleased and returned to his city. Later, King Rirab's daughter, named Narma (Radiant Woman), conceived the Bhagavan in her womb. Due to the power of the pregnancy of this queen, whatever the king thought in his mind came to pass. The king held an umbrella over her and released the prisoners. Afterwards, she gave birth to a prince who was as bright as the sun, possessed all kinds of virtues, and had a radiant wish-fulfilling umbrella. He gradually mastered all the treatises, was very patient, and became a friend to the world. Later, the king grew old and passed the kingdom to the prince, and the father passed away. When he ascended the throne, he ruled the kingdom with Dharma, thinking, 'May heavenly food, clothing, and ornaments appear in my palace.' As soon as he spoke, everything came to pass.
ར་གྱུར་ཏོ། །མཛའ་བོ་རྣམས་ལའང་གུས་པས་དགའ་བར་བྱས་པས་དེའི་མིང་དུའང་དགའ་བའི་གོང་བུ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ངའི་མཐུས་རྔ་སྒྲའི་བརྒྱུད་པ་དེའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་ཁྱིམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བློན་པོ་བློ་གྲོས་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་རྩུབ་པ་ཞིག་གིས་དགའ་བའི་གོང་བུ་འདི་བསད་པར་བྱས་ན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་འདི་དབང་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ལ་འཕྲིན་ཡིག་བཏང་སྟེ། དགའ་བའི་གོང་བུ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དགྲའི་བུ་སྟེ། དེ་བས་འདི་བསད་ན་ཁྱོད་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་འགྱུར་ཞིང་བདག་ཀྱང་ལྷའི་ཞབས་འབྲིངས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་མཉན་ནས། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱིས་དེ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕས་བདག་གི་ནོར་འཕྲོག་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱས་ན། ད་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་སྟོབས་ཆེན་པོས་ཁྱོད་ལ་དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དགའ་བའི་གོང་བུས་བསམས་པ། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་འདིར་འོངས་ན་བདག་གི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཕོ་ཉ་ལ་སྨྲས་པ་བྱིས་པ་བདག་གི་བླ་མ་དེ་རྣམས་མཇལ་བར་བྱ་བ་སྟེ། བདག་ཉིད་དེར་འོང་ཞེས་ཞུ་བར་མཛོད་ཅིག་ 15-2-232b ཅེས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོས་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་ཆས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་སོང་ནས་བློན་པོ་བློ་ངན་ལ་བདག་གི་མེས་པོ་ལ་བླ་མ་པས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བླ་མ་ཁྱོད་ལ་བདག་ཅིས་མི་འདུད་ཅེས་ཞུས་ཤིག་ཅེས་མངགས་པ་ལ། དེས་དགའ་བའི་གོང་བུས་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཁྱོད་འདིར་གུས་པར་ཤོག་ཅེས་འཇིགས་པ་མི་ཤེས་པ་དེས་ལྷ་ལ་སྨྲའོ་ཞེས་དབྱེན་སྦྱར་བས། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཤིན་ཏུ་ཁྲོས་སོ། །དེ་ལ་བློ་ངན་གྱིས་དགའ་བའི་གོང་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆུང་བ་བླུན་པ་ཡིན་པས་ལྷ་ཁྱེད་ལ་ཅུང་ཟད་གནོད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཀྱང་བྱས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་ཏེ་འཐབ་མོ་འདོད་པས་དགའ་བའི་གོང་བུ་ཅན་གྱི་དམག་གི་སར་སོང་ངོ་། །དེར་དགའ་བའི་གོང་བུ་ཡང་ལྷའི་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བའི་གྲུ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་ཤིང་གླུ་ལེན་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་གངྒཱའི་ཆུ་ལ་རྩེ་བ་མྱོང་ཞིང་ཁྲུས་བྱས་ནས། རྗེས་སུ་བྱུག་པ་དང་བཟའ་བའི་དུས་སུ་རྔ་ཡི་སྒྲ་བྱས་པའི་སྒྲ་དེ་དག་འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་འདྲ་བར་རི་འགུལ་བ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་འཁྲུགས་ནས་འདིས་ཅི་བྱེད་ཅེས་བློ་ངན་ལ་དྲིས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། རྔ་ཡི་སྒྲ་འདིས་དགའ་བའི་གོང་བུས་ལྷའི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་དག་བསྐྱེད་ནས་ནང་མི་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བཟའ་བར་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རི་རབ་ན་རེ། གང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་འདི་ལྟ་བུ་ན། བདག་ཉིད་འཁོར་དང་བཅས་པའི་སྟ
【現代漢語翻譯】 變成了「Ra」。因為他對朋友們也恭敬地表示高興，所以他的名字也被稱為「喜悅之丸」。由於國王我的威力，鼓聲的傳承，那個地方所有居住的家庭都獲得了天神的享受。 在那裡，一個名叫惡慧的大臣，心懷惡意，心想如果能殺死喜悅之丸，就能掌控這些人。於是，他給國王須彌山（Ri rab，宇宙中心的大山）寫信說：『這個喜悅之丸是你的敵人的兒子，所以如果殺了他，你將成為整個贍部洲（'Dzam bu'i gling，地球）的主人，我也將成為天神的侍從。』 國王須彌山聽到后，派使者對他說：『你過去搶奪了我的財產，讓我痛苦不堪，現在我也要用強大的力量對你造成同樣的傷害。』 喜悅之丸心想：『如果國王須彌山來到這裡，我的人民將會受苦。』於是他對使者說：『請允許我去拜見我的上師們，我會親自去那裡。』 說完，他帶著國王的大量財富和軍隊出發了，到達了靠近國王領地的恒河岸邊，然後派人對惡慧大臣說：『請轉告國王須彌山，我的祖先和上師都非常尊敬您，我怎麼會不尊敬您呢？』 但那個不知恐懼的惡慧卻挑撥離間地說：『喜悅之丸說，國王須彌山您要恭敬地來到這裡，這是在褻瀆神靈！』國王須彌山聽后非常憤怒。 惡慧還說：『喜悅之丸非常弱小愚蠢，根本無法傷害到您。』 於是，國王須彌山帶著四支軍隊，想要戰鬥，來到了喜悅之丸的軍隊所在地。 這時，喜悅之丸正坐在一個像天宮一樣巨大的船上，被一群唱歌的人圍繞著，在恒河中嬉戲沐浴。之後，在涂香和用餐的時候，鼓聲響起，那聲音像雷鳴一樣，彷彿山都要搖動。國王須彌山憤怒地問惡慧：『他在做什麼？』 惡慧說：『喜悅之丸想用鼓聲創造天神的食物和飲料，然後和他的家人一起享用。』 須彌山說：『如果他有如此強大的福報，那麼我以及我的隨從們……』
【English Translation】 Became 'Ra'. Because he respectfully pleased his friends, his name was also known as 'Joyful Ball'. Due to the power of me, the king, the lineage of the drum sound, all the families residing in that place experienced the enjoyment of the gods. There, a minister named Evil Wisdom, with a harsh mind, thought that if he could kill Joyful Ball, he could control this assembly of people. So, he sent a letter to King Sumeru (Ri rab, the central mountain of the universe), saying: 'This Joyful Ball is the son of your enemy, so if you kill him, you will become the master of the entire Jambudvipa ('Dzam bu'i gling, the Earth), and I will become a servant of the gods.' King Sumeru, upon hearing this, sent a messenger to him, saying: 'You have caused me suffering by stealing my wealth in the past, and now I will inflict the same harm upon you with great power.' Joyful Ball thought: 'If King Sumeru comes here, my people will suffer.' So he said to the messenger: 'Please allow me to visit my teachers, and I will come there myself.' Having said that, he set out with the king's great wealth and army, and arrived at the bank of the Ganges River near the king's territory. Then he sent someone to Minister Evil Wisdom, saying: 'Please tell King Sumeru that my ancestors and teachers greatly respect you, how could I not respect you?' But that fearless Evil Wisdom sowed discord, saying: 'Joyful Ball said that King Sumeru should respectfully come here, which is blasphemy!' King Sumeru was very angry upon hearing this. Evil Wisdom also said: 'Joyful Ball is very weak and foolish, and cannot harm you at all.' Then, King Sumeru, with his four divisions of troops, wanting to fight, went to the place of Joyful Ball's army. At that time, Joyful Ball was sitting on a large ship resembling a great celestial palace, surrounded by a group of singing people, playing and bathing in the Ganges River. Afterwards, during the application of perfume and mealtime, the sound of drums was made, and that sound was like thunder, as if the mountains were shaking. King Sumeru angrily asked Evil Wisdom: 'What is he doing?' Evil Wisdom said: 'Joyful Ball wants to create the food and drink of the gods with the sound of the drums, and then enjoy it with his family.' Sumeru said: 'If he has such great merit, then I and my entourage...'
ེང་དུ་འབར་བའི་ཐོག་ལྷུང་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རམ། ངེས་པར་བདག་ཅག་གི་ 15-2-233a ཚའུ་འདི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའོ་སྙམ་མོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་དོགས་པ་དང་བཅས་པར་ཤེས་ནས་དགའ་བའི་གོང་བུ་ཅན་གྱིས་ཐབས་ཀྱིས་འདི་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཁྱོད་བདག་དང་མི་མཐུན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྒྲོག་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདག་དང་མཐུན་པར་མི་བྱེད་ན། བདག་གིས་བཟོད་པ་སྤངས་ཏེ། འབར་བའི་ཐོག་གིས་ཁྱོད་བསད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་རི་རབ་སྐྲག་ནས་མཐུན་པར་གྱུར་ཏེ། དགའ་བའི་གོང་བུ་དེ་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་རང་གི་གནས་སུ་བོས་པ་ལ། ཆོ་ག་བཞིན་ཏུ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཤིང་རྣམ་པ་དུ་མས་བསྔགས་པ་བྱས་སོ། །དགའ་བའི་གོང་བུས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་དེ་ཆོས་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་ངོ་། །དགའ་བའི་གོང་བུ་དེའི་ལྷའི་དཔལ་འབྱོར་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི་སྔོན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བྲམ་ཟེ་རྩ་བ་ཅན་ཞེས་པར་གྱུར་པས། ནད་ཀྱིས་གཟིར་བའི་རང་སངས་རྒྱས་ལ་སྨན་དང་བསྲེས་པའི་ཐུག་པ་གསོལ་ཞིང་བསིལ་གྲིབ་ཀྱི་སླད་དུ་གདུགས་བཟུང་བའི་རྣམ་སྨིན་ཡིན་ལ། བློན་པོ་བློ་ངན་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生於六齒象王群主 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཤིང་སྣ་ཚོགས་དང་བྱ་དང་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མཛེས་པའི་ནགས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གླང་པོའི་རྒྱལ་པོ་མཆེ་བ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཁྱུའི་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་སྤྲིན་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། གླང་པོའི་ཁྱུ་རྣམས་ལེགས་པར་སྐྱོང་བར་བྱས་ཤིང་། དེ་ལ་བཟང་མོ་དང་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་གླང་མོ་གཉིས་ཡོད་དོ། ། 15-2-233b དུས་གཅིག་ན་ནམ་མཁར་ཆུ་འཛིན་འབྲུག་གི་སྒྲ་དང་ལྡན་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། ཡིད་དུ་འོང་བའི་ན་ཆུང་མ་དང་འཁོར་གྱིས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་རིག་པ་འཛིན་པ་དག་འགྲོ་བའི་ལག་པ་ལས། མཚོ་མ་དྲོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་པདྨ་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཚད་ཙམ་པ་དྲིས་ཁྱབ་པ་ཞིག་ནགས་ཀྱི་རི་དེ་ལ་གཅིག་པུར་གནས་པའི་གླང་པོའི་བདག་པོ་དེའི་མདུན་དུ་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་དེ་བླངས་ནས་གླང་མོ་གཉིས་ལས་དང་པོར་སུ་འོང་བ་དེ་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་དང་པོར་འོངས་པ་བྱིན་ནོ། །དེས་གུས་པ་དང་བཅས་པས་མགོ་ལ་བཏགས་ཏེ་འདུག་གོ། ཕྱིས་བཟང་མོ་འོངས་པས་དེའི་དཔྲལ་བའི་པདྨ་དེ་མཐོང་ནས་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོས་ཆུང་མ་འདི་ལ་བྱིན་ཏེ་བདག་ལ་མ་བྱིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་པས་གླང་པོའི་བདག་པོ་དེ་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་སོང་སྟེ། རྩྭ་མི་ཟ་ཞིང་ཆུ་མ་འཐུང་ལ་སེམས་འཁྲུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་རི་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་བྲག་གི་དབུས་ན་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཆོས་གོས
【現代漢語翻譯】 難道不會讓燃燒的雷霆降臨嗎？我確信這個『ཚའུ』（藏文，無對應梵文，無對應羅馬擬音，無漢語字面意思）是具有忍耐力的。於是國王瑞拉意識到他心懷疑慮，心想應該用喜悅之球來引導他。人們宣稱你與我不和，如果你們不與我和好，我將放棄忍耐，用燃燒的雷霆殺死你。國王瑞拉害怕了，表示同意和好。於是喜悅之球邀請國王瑞拉到自己的住所，按照禮儀給予尊敬和款待，並用各種方式讚美他。喜悅之球也用佛法開導他，使他安住于正法之中，然後返回了自己的城市。喜悅之球獲得天神般的財富的原因是，過去在瓦拉納西，他曾是一位名叫『根本』的婆羅門，他曾向一位因疾病纏身的獨覺佛供奉了混合藥物的粥，併爲了遮陽而舉起了傘。這就是他的果報。佛陀說，那個邪惡的部長就是提婆達多。 又如往昔，在各種樹木、鳥類和動物群所點綴的森林中，世尊曾是象王，擁有六顆牙齒，是象群之主，如白雲般奇妙。他善於照料象群，並且有兩頭母象，分別名為善妙和極善妙。 有一次，在天空中，伴隨著雷鳴般的雨雲，一群被令人愉悅的年輕女子和侍從環繞的持明者飛過。他們手中的蓮花，是從無熱惱海中生出的金色蓮花，大小如車輪的輻條，散發著香氣，落在了獨自居住在森林山中的象王面前。像王拾起蓮花，心想應該把它送給先來的母象。極善妙首先到來，像王便把蓮花給了她。極善妙恭敬地把它戴在頭上。後來，善妙到來，看到極善妙額頭上的蓮花，心生嫉妒，心想：『象王把蓮花給了她，卻沒有給我。』於是她離開了象王，獨自離去，不吃草，不喝水，心煩意亂。她看到一位在斷山巖洞中禪修的獨覺佛，身穿袈裟。
【English Translation】 Would it not cause burning thunderbolts to fall? I am sure that this 'ཚའུ' (Tibetan, no corresponding Sanskrit, no corresponding Roman transliteration, no literal Chinese meaning) is endowed with patience. Then King Rirab, knowing that he was suspicious, thought that he should take this Joyful Globe by means of skillful means. People proclaim that you are not in harmony with me, but if you do not harmonize with me, I will abandon patience and kill you with burning thunderbolts. King Rirab was frightened and agreed to be in harmony. Then Joyful Globe invited King Rirab to his own abode, and treated him with respect and honor according to the ritual, and praised him in various ways. Joyful Globe also established him in the Dharma by means of Dharma talks, and then went to his own city. The reason why Joyful Globe obtained the wealth of the gods was that in the past, in Varanasi, he had been a Brahmin named 'Root', and he had offered a gruel mixed with medicine to a Pratyekabuddha who was afflicted with illness, and he had held an umbrella for the sake of coolness. This was his ripening. The Buddha said that the evil minister was Devadatta. Again, in a previous life, in a forest adorned with various kinds of trees, birds, and assemblies of wild animals, the Blessed One himself became an elephant king with six tusks, the master of a herd, a wonderful being like a white cloud. He took good care of the herds of elephants, and he had two female elephants named Good and Very Good. Once, in the sky, with clouds roaring like dragons, a group of Vidyadharas surrounded by pleasing young women and attendants flew by. From the hands of those going, a lotus of golden nature, born from the Anavatapta lake, the size of a chariot wheel spoke, fragrant, fell in front of the master of the elephants who lived alone on that forest mountain. He picked it up and thought that he should give it to whichever of the two female elephants came first. Very Good came first and was given it. She respectfully put it on her head and sat down. Later, Good came and saw the lotus on her forehead and became jealous, thinking, 'The master of the herd gave this to this wife and did not give it to me.' So she abandoned the master of the elephants and went elsewhere, not eating grass, not drinking water, and becoming distraught. She saw a Pratyekabuddha meditating in the middle of a rock that pierced the mountain, wearing Dharma robes.
་དམར་པོ་ཅན་མཐོང་ནས། རྒྱ་མཚོ་ལས་ཀུ་མུ་ཏ་བླངས་པས་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གླང་མོ་དེ་ནི་འབིགས་བྱེད་ཀྱི་འགྲམ་དུ་གནས་ཏེ། བདག་གིས་རང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པའི་དགེ་རྩ་འདིས་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོ་འདི་གསོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོན་ནས། བདག་ཉིད་ལྕེབས་ཏེ་ཤི་བ་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་བུ་མོ་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་གི་བཙུན་མོར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞིག་དེ་ཚ་བའི་རིམས་དྲག་པོས་གཟིར་ 15-2-234a པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས། བདག་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་བའི་ཚེ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་རིམས་འདི་ཙན་དན་ས་མཆོག་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སེལ་ཏེ། རི་འབིགས་བྱེད་ལ་གླང་པོའི་བདག་པོ་ཆེན་པོའི་མཆེ་བ་ལོན་ན། དེའི་བ་སོས་མལ་ཆ་བྱེད་ཅིང་མཆེ་བ་ལ་ཡོད་པའི་མུ་ཏིག་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་བརྒྱན་ན་ནད་འདི་ཞི་ཡིས་གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བདག་པོ་རྒྱལ་པོ་དེས་བཙུན་མོ་འདིས་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་དེ་མཐོང་ངམ་ཐོས་པར་ངེས་ཀྱི་དེ་ལྟར་བྱའོ་བསམས་ནས་རྔོན་པ་བོས་ཏེ་གླང་པོ་དེའི་མཆེ་བ་ལོངས་དང་ནོར་ཆེན་པོ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་སོ། །རྔོན་པ་ན་རེ། དེ་ལྟར་ནུས་ན་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཙུན་མོས་སྨྲས་པ། གླང་པོ་ཆེ་དེ་དགའ་བའི་ཐབས་བདག་གིས་ཤེས་ཏེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་དུག་མདས་གནད་དུ་བསྣུན་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོས་པ་ལྟར་སོང་བ་རེ་ཞིག་ནགས་དེར་འཆག་པ་གླང་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་གླང་པོའི་བདག་པོ་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འདི་དོགས་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། ཁྲེལ་ཡོད་ཞི་བའི་ལམ་མཚོན་པའི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བར་འོས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེར་རྔོན་པས་ཤིང་ཞིག་གི་རྒྱུད་དུ་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་དུག་མདས་གླང་པོའི་བདག་པོ་ལ་བསྣུན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཁྲག་གིས་གོས་པའི་ལུས་སུ་མཐོང་བས་གླང་པོའི་ཚོགས་དང་། གླང་མོ་ཤིན་ཏུ་བཟང་མོ་འཁྲུགས་ཅིང་མྱ་ངན་དུ་གྱུར་ཏེ་མདའ་ཕྱུངས་པར་བྱས་སོ། །གླང་པོ་ལ་བདག་ 15-2-234b པོ་དེས་གལ་ཏེ་བདག་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་གླང་པོའི་ཚོགས་འདི་མགོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས། གལ་ཏེ་བདག་རྔོན་པ་འདི་ལའང་ཁྲོ་བ་མེད་ཅིང་མཉེས་གཤིན་པར་གྱུར་ན་བདེན་པ་དེས་བདག་གི་དུག་ཟད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་པའི་མོད་ལ་བསྣུན་པའི་གནོད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དེ་ལྟར་གསོན་པར་གྱུར་པ་མཐོན་ནས་རྔོན་པ་དེས་བཏུད་དེ། རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོའི་གཏམ་དེ་བརྗོད་པར་བྱས་པ་དང་། དེས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་མཆེ་བ་གཉིས་ཕུད་ནས་བྱིན་ཅིང་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སླར་ཡང་མཆེ་བ་གཉིས་སྐྱེས་སོ། །
【現代漢語翻譯】 看到一頭紅色的動物，（她）從海里取出睡蓮來供養。（她）之後，那頭母牛站在阿毗伽陀（Abhidyota，地名）旁邊，心想：『以此我供養獨覺佛的善根，愿我成為殺死這頭香象的國王的王后。』她這樣祈願后，就自殺了，轉世為一個國王的女兒，並且記得前世。她擁有非常美麗的容貌，因此被另一個國王立為王后。有一天，她裝作被劇烈的熱病折磨。 當她的丈夫非常不高興時，她說：『我的這種疾病即使用旃檀、上等泥土等也無法治癒。如果能得到阿毗伽陀山上大象主人的象牙，用它的刨花做床墊，用象牙上的珍珠裝飾身體，我的病就會痊癒，否則任何方法都無濟於事。』她的丈夫國王心想：『這個王后肯定在前世見過或聽說過這些，我應該照她說的做。』於是他召來獵人，說：『去取那頭大象的象牙，我會給你很多財物。』獵人說：『如果我能做到，就去做。』王后說：『我知道讓那頭大象高興的方法，就是用出家人的裝束，用毒箭射中它的要害。』獵人按照她說的去做，在森林裡徘徊時，被一群大象看到了，它們心生疑慮，就對大象的主人說了這件事。菩提薩埵（菩提薩埵，Bodhisattva）說：『這沒什麼可懷疑的，他持有象徵著有慚有愧、寂靜之道的能仁（Thubpa，釋迦牟尼佛的稱號）的旗幟，應該去看看。』 這時，獵人躲在一棵樹后，用毒箭射中了象主。當（菩薩）看到自己血跡斑斑的身體時，像群和非常善良的母象都驚慌失措，悲痛不已，拔出了箭。像主心想：『如果我死在這裡，這群大象就會失去庇護。』如果我對這個獵人沒有嗔恨，並且心懷善意，以此真誠的力量，愿我的毒能夠消除。』就在他說完的瞬間，他完全擺脫了被射中的痛苦。獵人看到他竟然活了下來，就跪拜在他面前，講述了國王王后的話。菩薩以慈悲之心拔出兩顆象牙送給他，並通過真誠的力量，再次長出了兩顆象牙。
【English Translation】 Seeing a red animal, (she) took a lotus from the ocean and offered it. Then, that cow stood near Abhidhyota (Abhidyota, place name), thinking, 'By this root of virtue of offering to the Pratyekabuddha (Pratyekabuddha, Solitary Buddha), may I become the queen of the king to kill this fragrant elephant.' After praying like this, she committed suicide and was reborn as the daughter of a king, remembering her previous life. She had a very beautiful appearance, so she was made the queen of another king. One day, she pretended to be afflicted by a severe fever. When her husband was very unhappy, she said, 'My illness cannot be cured even with sandalwood, excellent soil, etc. If I can get the tusks of the great elephant master on Mount Abhidhyota, use its shavings as a mattress, and decorate my body with the pearls on the tusks, this disease will be cured, otherwise nothing else will help.' Her husband, the king, thought, 'This queen must have seen or heard of these in a previous life, I should do as she says.' So he summoned a hunter and said, 'Go and get the tusks of that elephant, and I will give you great wealth.' The hunter said, 'If I can do it, I will do it.' The queen said, 'I know how to make that elephant happy, that is, to dress as a renunciate and shoot it in a vital spot with a poisoned arrow.' The hunter did as she said, and while wandering in the forest, was seen by a group of elephants, who became suspicious and told the elephant master about it. The Bodhisattva (Bodhisattva, Enlightenment Being) said, 'There is nothing to doubt, he holds the banner of the Thubpa (Thubpa, epithet of Shakyamuni Buddha) who embodies the path of shame and peace, so it is worth seeing.' Then the hunter hid behind a tree and shot the elephant master with a poisoned arrow. When (the Bodhisattva) saw his body covered in blood, the herd of elephants and the very kind female elephant were alarmed and grieved, and pulled out the arrow. The elephant master thought, 'If I die here, this herd of elephants will be without protection.' If I have no anger towards this hunter and am kind, by the power of this truth, may my poison be exhausted.' At the moment he said this, he was completely freed from the pain of being shot. When the hunter saw that he had survived, he prostrated before him and told him the words of the king's queen. With a compassionate heart, the Bodhisattva pulled out two tusks and gave them to him, and through the power of truth, two tusks grew again.
རྔོན་པ་དེས་མཆེ་བ་གཉིས་ཁྱེར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་བས་རྒྱལ་པོ་དེས་རྔོན་པ་ལ་ནོར་གྱི་བྱ་དགའ་བྱིན་ཅིང་། མཆེ་བ་མཐོང་ནས་འགྱོད་པ་སྐྱེས་སོ། །བཙུན་མོ་དེས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཕྲག་དོག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུ་གྱུར་པ་རང་གི་བདག་པོ་ལ་བདེན་པར་སྨྲས་ནས། ཀྱེ་ཧུད་ནགས་ཀྱི་གླང་པོའི་བདག་པོ་དཀའ་ཐུབ་དང་ཞི་བའི་ཡིད་ཅན་དེ་ཕྲག་དོག་ངན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་གིས་བཅོམ་མོ་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་པ་ལ། རྔོན་པས་བཙུན་མོ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེའི་བདེན་པའི་བྱིན་བས་ཀྱིས་སྲོག་འཚོ་ཞིང་མཆེ་བ་སླར་སྐྱེས་ཏེ་ཁྱུའི་ཚོགས་སྐྱོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生於瓦拉那希獸王腹白背黑美貌之身 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཆུ་བོ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ངོགས་ཀྱི་རིའི་དགོན་པའི་གནས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རི་དྭགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལྟོ་བ་དཀར་ལ་རྒྱབ་གནག་པའི་ 15-2-235a གཟུགས་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་བདེ་བར་སྐྱོང་ཞིང་གནས་སོ། །དེ་དང་བྱད་གཟུགས་སོགས་ཆ་འདྲ་བའི་རི་དྭགས་ཀྱི་ཁྱུ་གཉིས་པའི་གཙོ་བོ་གཞན་ལྷས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་དང་གཉིས་ཡོད་དོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་པ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་ནགས་དེར་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་བྱུང་ཞིང་མཚོན་ཕྱུངས་ཏེ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་བསྐོར་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་མདའ་གཞུ་གཟུང་བའི་སྔོན་དུ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་སོང་ནས་མི་བདག་རི་དྭགས་འདི་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་བསད་པས་ཅི་བྱ། ཉིན་རེ་ཉིན་རེར་རི་དྭགས་རེ་རེ་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་གཏོང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བདེན་ན་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་རི་དྭགས་རྣམས་གཞོམ་པར་བྱ་ཞེས་ཆད་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་སོང་ངོ་། །དེར་རི་དྭགས་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོས་སྨྲས་པ། ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་མི་གསོད་པའི་སླད་དུ་ཉིན་རེ་བཞིན་རྒྱལ་པོའི་ཚང་མང་དུ་རི་དྭགས་རེ་རེ་འགྲོ་བར་ཆད་བྱས་སོ་ཞེས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཉིས་ཀྱི་བཀས་ཉིན་ཞག་ཁ་ཅིག་ཏུ་རི་དྭགས་རེ་རེ་མངགས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རེས་རི་དྭགས་མོ་སྦྲུམ་མ་གཅིག་ལ་བབ་པ་དེས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་དཔོན་ལྷས་བྱིན་ལ་སྨྲས་པ། ངེས་པར་སང་གི་ནངས་པར་བདག་ལ་ཕྲུ་གུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་བཙས་ནས་བདག་འཆི་བར་འགྲོ་ཡི། འདི་དང་བཅས་ནས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་ན་རེ་ཁྱོད་ཀྱི་རེས་ལ་བབ་ན་གཞན་སུ་ཞིག་འགྲོ་འོས་ཏེ་བདག་གི་བཀའ་གཅོག་མི་རིགས་ཞེས་བསྐྲད་ 15-2-235b དོ། །རི་དྭགས་མོ་དེས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་དཔོན་ཅིག་ཤོས་སྙིང་རྗེ་ཅན་དེའི་མདུན་དུ་ཕྱིན་ཏེ་སྨྲས་པ། བདག་འགྲོ་བའི་རེས་ལ་བབ་པས་སང་ཕྲུ་གུ་བཙས་པའི་ཚེ
【現代漢語翻譯】 獵人帶著兩顆獠牙，前往國王的宮殿，國王給予獵人財物作為獎賞，看到獠牙後感到後悔。那位王后也向她的丈夫如實講述了前世因嫉妒而遭受的經歷，並哀嘆道：『唉！森林象群之主，擁有苦行和寂靜之心的那位，我因惡毒的嫉妒之心而摧毀了他。』獵人安慰王后說：『不要悲傷，偉大的聖者以真實的加持力得以存活，獠牙也重新生長，並守護著象群。』王后聽後感到高興。 又在過去，世尊（Bhagavan，佛的稱號）生於瓦拉那西（Varanasi，古印度城市名）河岸邊的山林中，變成了一隻腹部白色、背部黑色的美麗鹿王，他快樂地守護著鹿群。 還有另一群鹿，其首領名為提婆達多（Devadatta，人名），與這隻鹿王在相貌等方面相似。某日，梵施（Brahmadatta，人名）國王率領軍隊來到森林狩獵，他們揮舞著武器，包圍了鹿群。當時，鹿王在國王拿起弓箭之前上前說道：『國王，一次性殺死所有這些鹿有什麼意義呢？我每天都會為你送去一隻鹿。』國王答應道：『如果真能這樣，那就很好，否則我就要消滅所有鹿。』說完，國王就離開了。 於是，鹿群聚集在一起，首領說道：『爲了避免一次性被殺，我們已經約定每天送一隻鹿去國王的廚房。』在兩隻鹿王的命令下，幾天內每天都有一隻鹿被送去。 之後，輪到一隻懷孕的母鹿前往。她對鹿群首領提婆達多說道：『我肯定明天早上會生下孩子，我會在生下它之後再去死，而不是帶著它一起去。』提婆達多說：『既然輪到你，那還有誰應該去呢？你不能違抗我的命令。』便將她趕走了。 那隻母鹿來到另一位更有同情心的鹿群首領面前，說道：『輪到我去了，但我明天要生孩子了。』
【English Translation】 The hunter took the two tusks and went to the king's palace. The king gave the hunter wealth as a reward and felt remorse upon seeing the tusks. That queen also truthfully told her husband how she had suffered from jealousy in a previous life, lamenting, 'Alas! The lord of the forest elephants, with a mind of asceticism and peace, I destroyed him with an evil heart of jealousy.' The hunter comforted the queen, saying, 'Do not grieve, the great being lives by the power of truth, and the tusks have grown back, and he protects the herd.' She was delighted to hear this. Again, in a past life, the Bhagavan (Bhagavan, title of Buddha) was born in a mountain hermitage on the bank of the river Varanasi (Varanasi, name of an ancient Indian city), becoming a beautiful deer king with a white belly and a black back, and he happily protected the deer herd. There was another herd of deer, whose leader was named Devadatta (Devadatta, a personal name), similar to this deer king in appearance and other aspects. One day, King Brahmadatta (Brahmadatta, a personal name) came to the forest to hunt with his army, and they brandished weapons and surrounded the deer. At that time, before the king could take up his bow and arrow, the deer king went forward and said, 'King, what is the point of killing all these deer at once? I will send you one deer each day.' The king agreed, saying, 'If that is true, then it is good, otherwise I will destroy all the deer.' Having said this, the king left. Then, the deer gathered together, and the leader said, 'In order to avoid being killed all at once, we have agreed to send one deer to the king's kitchen each day.' Under the orders of the two deer kings, one deer was sent each day for several days. After that, it was the turn of a pregnant doe to go. She said to the deer herd leader Devadatta, 'I will surely give birth to a child tomorrow morning, and I will go to die after giving birth to it, not with it.' Devadatta said, 'Since it is your turn, who else should go? You cannot disobey my command.' And drove her away. That doe went to the other, more compassionate deer herd leader and said, 'It is my turn to go, but I will give birth to a child tomorrow.'
་དེ་ལྕེས་ལྡག་ཅིང་ནུ་མ་འཐུང་དུ་བཅུག་ནས་རང་གི་ནུ་མོ་ལ་གཏད་དེ། དེ་ནས་བདག་འཆི་རུ་འགྲོ་བས་ཕྲུ་གུ་འདི་སྲུང་བའི་ཕྱིར་གནང་བ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེས་དེ་ལྟར་ཕྲུ་གུ་ལ་ཆགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་དྲག་པོ་སྐྱེས་ནས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁྱོད་ཕྲུ་གུ་ལ་ལྟ་ཞིང་བདེ་བར་ཡུན་རིང་དུ་སྡོད་ཅིག །བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱས་ཏེ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་རང་གི་ཁྱུའི་ཚོགས་ཀྱིས་གདུང་བཞིན་བསྐྱལ་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་སླར་ལོག་ཅེས་བྱས་ནས་སྐྱོ་བའི་ཆོས་བསྟན་ཅིང་རང་ཉིད་གཅིག་པུར་སོང་བ་དེ་ལ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་བའི་བར་དུ་ལྟ་ཞིང་ཕ་དང་བྲལ་བ་ལྟར་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཁྲག་དང་རུས་པས་གང་བའི་ཤན་པ་དེ་དག་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསད་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟན་པས། རྒྱལ་པོས་རི་དྭགས་མང་དུ་ཡོད་ན་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཅི་ལ་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བཤད་པས་རྒྱལ་པོ་མགུ་ནས་ཁྱོད་ནི་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སྟེ། བདག་ཅག་ནི་དུད་འགྲོ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྔགས་ནས་ཁྲི་ལ་བཞག་ཅིང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་མགུ་སྟེ་ཕྱིན་ཆད་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱས་ཤིང་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོ་ལ་བསྔགས་སོ། །ཚོགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེས་ 15-2-236a ཀྱང་བདག་པོ་མེད་པའི་རི་དྭགས་རྣམས་མྱ་ངན་བྱེད་པས་ན་སླར་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་ནས་སླར་ནགས་སུ་སོང་ངོ་། །རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་བསུ་ཞིང་དགའ་ལ། སྔར་གྱི་རི་དྭགས་མོ་ལའང་ཕྲུ་གུ་བདེ་བར་བཙས་ཏེ་དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་ཁྱུ་གཉིས་ཀ་བདེ་བར་བསྐྱངས་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གི་ཁུར་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པའི་སྟོབས་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཕ་རོལ་རྣམ་པར་གནོན་པའི་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཀ་ལིང་ཀའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྲས་མེད་པས་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཆགས་པའི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་བྲམ་ཟེའི་བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་སྲས་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་དང་བདག་གིས་ལྷ་མཆོད་ཅིང་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ཞེས་བྱས་པ་བཞིན་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་ན་བཙུན་མོ་ཞིག་ལ་སྲས་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཟླ་བའི་འོད་ལ་འགྲན་པ་ཞིག་བཙས་པ་ལ་མིང་ཟླ་བ་ཞེས་བཏགས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །བཙུན་མོ་གཞན་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་རྣམས་ལའང་སྲས་རེ་བཙས་སོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ལོ་བརྒྱད་ལོན་པ་དེ་རྒྱལ་པོའི་བླ་མ་དག་གི་དྲུང་དུ་བསྟེན་པར་བྱས
【現代漢語翻譯】 她用舌頭舔舐，讓他吮吸乳汁，然後將自己的乳房遞給他。接著說：『我即將死去，爲了保護這個孩子，請您允許我這樣做。』聚落的首領對孩子產生了強烈的愛意和憐憫，說道：『善良的女子，你照顧孩子，平安長久地生活吧！我將代替你赴死。』於是他鬆了一口氣，爲了無上菩提發願，在自己的獸群的哀悼和護送下，他對它們說：『回去吧！』並宣說了令人悲傷的教法，然後獨自離去。野獸們在他消失之前一直注視著他，像失去父親一樣悲傷。菩薩走向了那些血跡斑斑、骨骸遍地的屠夫那裡。他們沒有殺他，而是將他帶到了國王面前。國王問道：『如果有很多野獸，聚落的首領你為何會來這裡？』他講述了事情的經過，國王聽后非常高興，讚歎道：『你真是為他人著想的偉大之人，我們簡直如同畜生一般。』於是請他坐在王位上。菩薩也為國王宣說了佛法，國王非常高興，從此以後不再傷害野獸，並讚美聚落的首領。聚落的首領 也因為沒有主人的野獸們在哀悼，便說：『我要回去了。』國王允許了他，於是他又回到了森林。野獸們看到他，便前去迎接，非常高興。之前的那隻母鹿也順利產下了幼崽，並高興地講述著這件事，兩群野獸都得到了很好的照顧。如此，菩薩以大慈悲心，將他人的痛苦視為自己的責任，我們應當敬佩這種忍耐的力量。 又如，過去世，具足戰勝他敵之力量等功德的卡alinga（卡alinga）國王沒有兒子，便向諸神祈禱。名為『貪戀』的婆羅門大臣對國王說：『您進入后妃的住所，爲了能生下王子，我將祭祀諸神並治理國家。』國王便照此行事。不久，一位王妃懷孕了，生下了一個具有美妙相貌、光彩勝過月亮的王子，取名為月亮（chandra），他就是世尊本人。其他三十四位王妃也各自生下了一個王子。當王子月亮八歲時，被帶到國王的上師們那裡學習。
【English Translation】 She licked him with her tongue and let him suckle, then offered him her breast. Then she said, 'I am about to die, please allow me to do this in order to protect this child.' The leader of the herd felt great love and compassion for the child and said, 'Good woman, you take care of the child and live in peace for a long time! I will go in your place.' So he breathed a sigh of relief, made a vow for unsurpassed Bodhi, and was escorted by his herd in mourning. He said to them, 'Go back!' and taught them the Dharma of sorrow, and then left alone. The wild animals watched him until he disappeared from sight, and mourned as if they had lost their father. The Bodhisattva went to the place of those butchers filled with blood and bones. They did not kill him, but showed him to the king. The king asked, 'If there are many wild animals, why have you, the leader of the herd, come here?' He told what had happened, and the king was pleased and praised him, saying, 'You are a great person who cares for others, we are like animals.' Then he placed him on the throne. The Bodhisattva also taught the Dharma to the king, and the king was very pleased and from then on gave fearlessness to the wild animals and praised the leader of the herd. The leader of the herd also said, 'I will go back because the wild animals without a master are mourning.' The king allowed him, and so he returned to the forest. The wild animals saw him and came to greet him, very happy. The previous doe also gave birth to her cub safely and happily told the story, and both herds of wild animals were well cared for. Thus, the Bodhisattva, with great compassion, takes the suffering of others as his own responsibility, and we should respect this power of patience. Moreover, in a previous life, King Kalinga (Kalinga), who possessed virtues such as the power to overcome his enemies, had no son, so he prayed to the gods. The Brahmin minister named 'Attachment' said to the king, 'You enter the residence of the consorts, and in order to have a prince, I will worship the gods and govern the country.' The king did as he said. Soon, one of the consorts became pregnant and gave birth to a prince with a beautiful appearance, whose radiance surpassed the moon, and he was named Chandra (moon), who was the Bhagavan himself. The other thirty-four consorts also each gave birth to a prince. When Prince Chandra was eight years old, he was brought to the king's gurus to be served.
་ཤིང་། རི་དྭགས་གཤོར་བ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་ནི་གཟི་བརྗིད་དང་དཔུང་པའི་སྟོབས་སྲས་གཞན་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་ནས་གཞོན་ནུ་གཞན་རྣམས་ལའང་ཡུལ་ 15-2-236b འགའ་ཞིག་བྱིན་ནོ། །དེ་རྒྱལ་བུ་གཞན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རང་གི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་སོང་བ་ལས་བྲམ་ཟེ་དུམ་བུ་འཛིན་ཞེས་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས། དེའི་མིང་གིས་མཚན་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་མཐོང་བས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བས་བདག་གི་ཕ་ནི་རྒྱལ་པོའི་མིང་ཙམ་ཞིག་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ཡང་དག་གོ་སྙམ་མོ། །དེར་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་འོ་ན་དུམ་བུ་འཛིན་པའི་མིང་འདི་ཕྱིས་ནས་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བའི་མིང་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དུམ་བུ་འཛིན་ཁྲོས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་བསྡུས་ནས། རྒྱལ་བུ་འདིས་བདག་གི་དབང་ཐང་འཕྲོག་པས་འདི་བསད་པར་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་རྟོགས་ཤིག་ཟེར་བ་ལ་དུམ་བུ་འཛིན་ན་རེ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འདིས་རྨི་ལམ་རྨིས་པ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སྨྲ་ན་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་དུམ་བུ་འཛིན་རྨི་ལམ་གྱི་དོན་ཤེས་པ་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱོས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་པོས་རྨི་ལམ་དུ་གཞན་གྱི་ལུས་བཅིངས་ཏེ་ཤིང་ཁང་གི་གནས་སུ་བོར་བ་རྨིས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་དེ་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེ་དག་གིས་དུམ་བུ་འཛིན་པ་རྨི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཤེས་པ་ལ་དྲིས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་པ་དང་། དུམ་བུ་འཛིན་ན་རེ། རྨི་ལམ་འདི་ནི་མི་བཟང་སྟེ། ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ལས་ཉམས་པའམ་འཆི་བར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པས་ས་སྐྱོང་དེ་མི་དགའ་བས་གདུངས་ནས་དེ་ལ་ཐབས་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། དེས་ལྷ་ལགས། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དང་སྲས་གཞན་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ 15-2-237a མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ལས་ལ་བསད་ནས། དེ་དག་གི་ཁྲག་གི་རྫིང་བུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱས་ཏེ། དེར་རྒྱལ་པོ་ཞུགས་ན་གནོད་པ་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་འཚོ་ན་སླར་ཡང་སྲས་ཡོན་ཏན་ཅན་འབྱུང་ངོ་སྙམ་དུ། གཞོན་ནུ་ཕལ་པ་རྣམས་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་ཏེ་དུམ་བུ་འཛིན་པ་ལ་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་དོན་དུ་བྱིན་ནོ། །དེར་དུམ་བུ་འཛིན་པས་སྲས་ཟླ་བ་མེད་ན་མཆོད་སྦྱིན་མི་རྫོགས་པས་དེ་བོས་ཞེས་བྱས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། སྲས་ཟླ་བ་ནི་བླ་མ་ལ་གུས་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བ་ལས་མི་འདའ་བས་འདིར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཕོ་ཉ་དེས་མཆི་མ་དང་བཅས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་དེ་དཔྱིད་དུས་སྐྱེད་ཚལ་ན་གནས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་པས། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཟླ་བ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ཐམས་ཅད་དུམ་བུ་འཛིན་པའི་ངན་སེམས་ཀྱི་གཡོས་བྱས་པ་སྟེ། དེ་བསད་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས་བདེན་མོད
【現代漢語翻譯】 當砍伐樹木、獵殺動物時，月王子（國王的兒子）在榮耀和力量上都超過了其他王子。他被任命為攝政王，其他的年輕王子也被分封了一些領地。當他和王子們一起回到自己的領地時，他看到了一位名叫杜姆布扎（Dumbudhrin，持樹枝者）的婆羅門，他非常富有。看到所有以他的名字命名的東西，月王子心想：『我的父親只是一個名義上的國王，而這個人才是真正的國王。』於是，年輕的王子們說：『那麼，讓我們擦掉杜姆布扎的名字，寫上月王子的名字吧。』當他們這樣做時，婆羅門杜姆布扎非常生氣，召集了所有的婆羅門，說道：『這個王子正在剝奪我的權力，你們要知道，他應該被殺死。』他們說：『你自己想辦法吧。』杜姆布扎說：『如果國王夢到了什麼，並在你們面前說出來，那麼就問我，婆羅門杜姆布扎，我懂得解夢。』 後來，國王夢到自己被綁起來，扔進了一個木屋裡。他問婆羅門們這個夢是什麼意思。他們按照杜姆布扎的指示，說：『去問杜姆布扎，他懂得解夢。』杜姆布扎說：『這個夢不好，意味著兩個月內，國王會失去王位或者死亡。』國王聽了非常不高興，問他有什麼辦法可以避免。杜姆布扎說：『陛下，把月王子和其他王子一起殺死，做一個巨大的血池，國王進入血池，就能擺脫災難。』國王心想，如果我活下來，還能再生出有能力的兒子。於是，他用鐵鏈鎖住了其他的年輕王子，把他們交給杜姆布扎作為祭品。 杜姆布扎說，如果沒有月王子，祭祀就無法完成，所以要召他來。國王派了一個使者，說：『月王子對上師非常尊敬，不會違背命令，讓他來這裡。』使者含著眼淚，向在春季花園裡的月王子講述了發生的事情。隨從們對月王子說：『這一切都是杜姆布扎的陰謀，應該殺了他。』月王子說：『確實如此』
【English Translation】 When cutting down trees and hunting animals, Prince Chandra (the moon, name of the king's son) surpassed the other princes in glory and strength. He was appointed as regent, and the other young princes were also given some territories. When he and the princes returned to their own territories, he saw a Brahmin named Dumbudhrin (holder of branches), who was very wealthy. Seeing all the things named after him, Prince Chandra thought: 'My father is just a nominal king, but this person is the real king.' So, the young princes said: 'Then let's erase Dumbudhrin's name and write Prince Chandra's name.' When they did this, the Brahmin Dumbudhrin became very angry and gathered all the Brahmins, saying: 'This prince is taking away my power, you should know that he should be killed.' They said: 'Find a way yourself.' Dumbudhrin said: 'If the king dreams something and says it in front of you, then ask me, the Brahmin Dumbudhrin, who knows how to interpret dreams.' Later, the king dreamed that he was tied up and thrown into a wooden house. He asked the Brahmins what the dream meant. They followed Dumbudhrin's instructions and said: 'Go ask Dumbudhrin, he knows how to interpret dreams.' Dumbudhrin said: 'This dream is not good, it means that within two months, the king will lose his throne or die.' The king was very unhappy and asked him what could be done to avoid it. Dumbudhrin said: 'Your Majesty, kill Prince Chandra and the other princes together, make a huge pool of blood, and if the king enters the pool of blood, he will be able to escape the disaster.' The king thought that if I survive, I can still have capable sons. So, he chained the other young princes with iron chains and gave them to Dumbudhrin as sacrifices. Dumbudhrin said that without Prince Chandra, the sacrifice could not be completed, so he should be summoned. The king sent a messenger, saying: 'Prince Chandra respects the guru very much and will not disobey orders, let him come here.' The messenger, with tears in his eyes, told Prince Chandra, who was in the spring garden, what had happened. The attendants said to Prince Chandra: 'All this is Dumbudhrin's evil plot, he should be killed.' Prince Chandra said: 'Indeed'
་བདག་གིས་དུམ་བུ་འཛིན་པ་ལ་མི་རིགས་པ་ཤེས་ཀྱང་། དེ་ལ་ཁྲོ་བ་ཞི་བར་བྱས་ནས་ཡབ་ཡུན་རིང་གསོན་པར་འགྱུར་ན་བདག་གི་སྲོག་བཏང་བ་དོན་ཡོད་པས་བདག་ནི་འགྲོ་བར་བྱ་སྟེ། ཁྱེད་ཅག་ཀྱང་དུམ་བུ་འཛིན་པ་ལ་ཁྲོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ཟླ་བས་བདག་ཡབ་ཀྱིས་བཏང་ན་མཆོད་སྦྱིན་དུ་འགྲོ་བར་སྤྲོའོ་ཞེས་བྱས་པས་རྒྱལ་པོས་མཆི་མ་གཟག་གོ། དེར་དུམ་བུ་འཛིན་པས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་མཁན་པོ་རྣམས་ལ། སྲེག་བླུགས་དང་པོར་རྒྱལ་བུ་ཟླ་བ་བསད་དེ། ཕྱིས་གཞོན་ནུ་གཞན་རྣམས་དེ་ལྟར་གྱིས་ 15-2-237b ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཞོན་ནུ་གཞན་དེ་དག་སྐྲག་ཅིང་བདག་ཅག་ཕྱུགས་བཞིན་དུམ་བུ་འཛིན་པ་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་གསོད་པ་ལ་སྤུན་ཟླ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྙིང་མི་རྗེའམ་ཞེས་ཟླ་བ་ལ་སྨྲས་སོ། །ཟླ་བ་ཉིད་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེ་ཞིང་བྱམས་པའི་སེམས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། རྒྱལ་བུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྕགས་སྒྲོག་རང་གྲོལ་བར་གྱུར་པ་ལ་འདི་ཅི་ཞེས་རྟོག་པའི་མོད་ལ་མི་རུང་བའི་ལས་དེའི་ཆད་པ་གཅོད་པའི་བྱེད་པོར་ལྷ་སོགས་འཁྲུགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནམ་མཁར་ལས་ཆུ་འཛིན་ཤིན་ཏུ་སྟུག་པོས་ཉི་མའི་སྣང་བ་བསྒྲིབས་ནས་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་དང་ཐོག་གིས་རི་རྩེ་འཇིག་ཅིང་། རྡོ་བའི་ཆར་གྱིས་རིལ་བ་སོགས་བཅོམ་ལ། ཆུའི་རྒྱུན་དྲག་པོས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་མེ་བསད་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲ་མེད་པར་བྱས་ཤིང་། རྡོ་བའི་ཆར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དང་དུམ་བུ་འཛིན་བསད་པར་གྱུར་པ་ཐོས་ནས་བཙུན་མོ་ཡང་མྱ་ངན་གྱིས་སྲོག་བཏང་བར་བྱས་སོ། །ཕོ་བྲང་དག་ཀྱང་རྡོའི་ཆར་གྱིས་ཕལ་ཆེར་བཅོམ་པར་བྱས་ཤིང་ཡུལ་དེའི་སྲོག་ཆགས་ཕལ་ཆེར་བརླག་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕ་མའི་ལུས་མེས་བསྲེག་པར་བྱས་ཤིང་། ཀྱེ་མའོ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ་སྙམ་དུ་སྤུན་ཟླ་རྣམས་ལ་སྐྱོ་བའི་ཚིག་སྨྲས་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生謂頂寶 ཡང་སྔོན་གྲོང་ཁྱེར་ཤ་ཀ་པ་ཞེས་བྱ་བར། ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོ་གསེར་གྱི་གཙུག་ཕུད་ 15-2-238a ཅེས་བྱ་བའི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མངལ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་འཁྲུངས་པའི་ཚེ། དེ་མངལ་ན་གནས་པའི་མཐུས་མའི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་སློང་བ་ལ་ནོར་བྱིན་ཅིང་། མ་དེས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་བཤད། རྒྱལ་པོས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དབུགས་འབྱིན་པ་སོགས་དགེ་བའི་ལས་སྣ་ཚོགས་བགྱིས་སོ། །དེར་དུས་སུ་ཁྱེའུ་ལྷའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པ། གཙུག་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མཚན་མོར་ཡང་ཉིན་མོ་ལྟར་གསལ་བ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་བཙས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་སོགས་དག་པའི་
【現代漢語翻譯】 即使我知道抓住杜姆布（Dumbha，人名）是不合適的，但我平息了憤怒，如果父親能因此長壽，我犧牲生命也是有意義的，所以我應該去。你們也不要對抓住杜姆布感到憤怒。』於是他前往國王那裡。在那裡，扎瓦（Zla Ba，人名）說：『如果父親派我去，我願意去參加祭祀。』國王因此流下了眼淚。這時，抓住杜姆布對祭祀的主持者們說：『首先殺死王子扎瓦作為祭品，然後其他年輕人也這樣做。』 其他年輕人害怕了，說：『我們像牲畜一樣被無情的杜姆布殺死，你這位偉大的兄弟難道不感到憐憫嗎？』扎瓦對他們充滿了憐憫和慈愛之心，平等地對待他們。於是，那些王子的鐐銬自動解開了。當他們還在思考這是怎麼回事時，由於諸神等憤怒的力量，要懲罰那邪惡的行為，天空中烏雲密佈，遮蔽了太陽的光芒，雷聲震動，冰雹摧毀了山頂，石雨摧毀了房屋等。強大的水流熄滅了祭祀的火焰，婆羅門的頭髮也被沖走了。聽到石雨殺死了國王和抓住杜姆布，王后也因悲傷而自殺了。石雨幾乎摧毀了所有的宮殿，那個地方的大部分生物都被毀滅了。在黎明時分，菩薩火化了父母的遺體，感嘆道：『唉！佛陀薄伽梵們說一切有為法都是瞬間毀滅且無常的，說得真好！』他對兄弟們說了悲傷的話語，然後前往苦行的森林。 又，過去在一個名為夏卡帕（Shakapa，地名）的城市裡，有一位擁有正法的國王，王后名為金色頂髻（Gser gyi gtsug phud，人名）。當這位薄伽梵在王后神聖的子宮中誕生時，由於他在子宮中的力量，母親如願以償地佈施財物，並且母親也宣講神聖的佛法。國王做了各種各樣的善行，例如救濟各種痛苦的人。當時，一個具有天神般容貌的男孩誕生了，他的頂髻上有一顆珍貴的寶石，即使在夜晚也像白天一樣明亮，這是他與生俱來的。那時，天降花雨等純凈的景象出現。
【English Translation】 Even though I know it is inappropriate to seize Dumbha, I have calmed my anger, and if my father can live long because of it, it is meaningful for me to sacrifice my life, so I should go. You should not be angry at seizing Dumbha either.' So he went to the king. There, Zla Ba said, 'If my father sends me, I am willing to go to the sacrifice.' The king shed tears because of this. At that time, Dumbha said to the masters of the sacrifice, 'First kill Prince Zla Ba as an offering, and then the other youths should do the same.' The other youths were frightened and said, 'We are being killed like livestock by the merciless Dumbha, don't you, great brother, feel compassion?' Zla Ba had compassion and loving-kindness for them, treating them equally. Then, the shackles of those princes were automatically unlocked. While they were still wondering what was happening, due to the power of the gods and others being disturbed to punish that evil deed, the sky was filled with thick clouds, obscuring the light of the sun, thunder roared, hail destroyed the mountain peaks, and a rain of stones destroyed houses and so on. A powerful stream of water extinguished the sacrificial fire, and the hair of the Brahmins was washed away. Hearing that the king and Dumbha had been killed by the stone rain, the queen also committed suicide out of grief. The stone rain destroyed most of the palaces, and most of the creatures in that place were destroyed. At dawn, the Bodhisattva cremated the bodies of his parents and exclaimed, 'Alas! The Buddhas, the Bhagavat, have said that all conditioned phenomena are momentary and impermanent, and they have spoken well!' He spoke words of sorrow to his brothers and then went to the forest of asceticism. Again, in the past, in a city called Shakapa, there was a king who possessed Dharma, and the queen was named Golden Crest. When this Bhagavat was born in the sacred womb of the queen, due to his power in the womb, the mother gave wealth as she wished, and the mother also preached the sacred Dharma. The king performed various virtuous deeds, such as relieving various suffering people. At that time, a boy with a divine appearance was born, with a precious jewel on his crest that was as bright as day even at night, which was innate to him. At that time, pure sights such as a rain of divine flowers appeared.
ལྟས་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ལ་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ལྕགས་རྣམས་གསེར་དུ་བགྱིད་པས་སློང་བ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་། དེའི་མིང་ཡང་གཙུག་ན་ནོར་བུ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡབ་རྒྱལ་པོ་འདས་པས་གཞོན་ནུ་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཏེ། སློང་བ་རྣམས་ཀྱི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟར་གྱུར་ནས་སུ་ཡང་ཕོངས་པ་མེད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལས་སྲུང་གི་བུ་ལྟ་བུའི་གླང་པོ་ཆེ་བཟང་པོའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྷའི་གཞོན་པ་འདྲ་བའི་རྟ་གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་འབྱོར་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཡོ་བྱད་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་བཙུན་མོས་གཞི་འཛིན་ཞེས་པ་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་ཡོད་དོ། །ནམ་ཞིག་ན་བྷྲི་གུའི་རིགས་ལས་འཁྲུངས་པའི་ཐུབ་པ་སྲིད་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བས་པདྨ་བ་ཏི་ཞེས་བྱ་བའི་བུད་མེད་ལྷའི་བུ་མོ་འདྲ་བ་དེ་ཁྲིད་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་། མཛེས་མ་འདི་མེ་ཏོག་པདྨའི་སྦུབས་ནས་བྱུང་བ་བདག་གིས་སྦྱིན་སྲེག་གི་ 15-2-238b ལྷག་མས་གསོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུན་མར་བཞེས་ཞེས་ཕུལ་ལོ། །དེ་ལ་བུ་པདྨོའི་གཙུག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙིང་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེ་བ་བཙས་སོ། །དེར་མཆོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་བགྱིད་པའི་ཚེ་བྷྲི་གུའི་བུ་སོགས་ཐུབ་པ་རྣམས་དང་། ཀུ་རུའི་མི་བདག་རབ་ཏུ་བཟོད་དཀའ་སོགས་འོང་ཞིང་། མེའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་པའི་མེའི་དབུས་ནས་ལྷའི་དབང་པོས་སྲིན་པོའི་གཟུགས་སུ་བྱས་ཏེ། ཟས་བསླངས་པ་ལ་བཟའ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱིན་ཀྱང་མ་འདོད་པར་བདག་ནི་ཤས་འཚོའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་མི་བདག་གཙུག་ན་ནོར་བུས་གཞན་གྱི་ཤ་སྦྱིན་པར་མི་འོས་སྙམ་དུ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཁྲག་སྦྱིན་པར་ཁས་བླང་བ་ལ། ནང་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཟློག་ཀྱང་མ་བཏུབ་པར་ལུས་ཀྱི་ཤ་དང་ཁྲག་རྣམས་བྱིན་པས། བཙུན་མོ་པདྨ་ལྡན་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཞིང་འགྱེལ་ཏོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་སྟོབས་མཐོང་ནས་ལྷ་དབང་རང་གི་ལུས་སུ་བསྟན་ཏེ། བསྔགས་ཤིང་ལྷའི་སྨན་གྱིས་ལུས་རྣལ་དུ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་མཆོད་སྦྱིན་ལེགས་པར་རྫོགས་ཏེ། རྒྱལ་བ་དང་ཐུབ་པའི་མཆོག་རྣམས་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། དེའི་མཇུག་ཏུ་མཛེས་མ་དང་། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང་། ལྷའི་གཞོན་པ་ལྟ་བུ་རྟ་གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་དང་བཅས་པ་བྱིན་ནོ། །ཉི་མ་གཅིག་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱར་ཡང་བགྲོད་ནུས་པའི་གླང་ཆེན་བཟང་པོའི་རི་ཞེས་པ་མདུན་ན་འདོན་ཚངས་པའི་ཤིང་རྟ་ཞེས་པ་ལ་བྱིན་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའ་ཡང་གླང་པོ་དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཡིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེང་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་མཇུག་བསྡུས་ནས་བྷྲི་གུའི་བུ་ལ་གཏད་པའི་ཚེ། མ་རི་ཙེ་ཞེས་པའི་སློབ་མ་བྲམ་ཟེ་བཱ་ཧི་ཀ་ཞེས་པས་བླ་མའི་ཡོན་དུ་གཡོག་གི་ཆེད
【現代漢語翻譯】 出現了許多預兆。僅僅觸碰到他頭頂的寶珠，就能將鐵變成金子，滿足所有乞討者的願望。因此，他的名字也被稱為『頂上的寶珠』（གཙུག་ན་ནོར་བུ་）。之後，在另一個時期，父王去世，年輕人成爲了國王，像乞討者的如意樹一樣，讓任何人都不貧困。這位國王擁有像守護之子一樣的名為『善象山』（གླང་པོ་ཆེ་བཟང་པོའི་རི་）的良象，以及像天神少年一樣的名為『金鬘』（གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་）的駿馬等等，擁有堪比天神的財富的器具。他有一位名叫『大地基』（གཞི་འཛིན་）的王后，極其美麗。 某日，出身于婆羅門種姓的苦行者名為『財富自在』（སྲིད་འབྱོར་），他帶著一位名叫『蓮花女』（པདྨ་བ་ཏི་）的女子，她像天女一樣。他讚美國王，並獻上這位美人，說：『她是從蓮花的花蕊中誕生的，我用祭祀的殘餘供養她，請您將她作為您的妃子。』之後，她生下了一個名叫『蓮花頂』（པདྨོའི་གཙུག་）的兒子，他令人喜愛，擁有勇氣等廣大的優點。在那裡舉行盛大的祭祀時，婆羅門之子等苦行者們，以及庫茹族的領主『難忍』（རབ་ཏུ་བཟོད་དཀའ་）等前來。在進行火供時，帝釋天化身為羅剎的形象，即使給予他各種食物，他也不滿足，說：『我以血肉為食。』 這位名為『頂上的寶珠』的國王心想不應該將他人的肉佈施出去，於是答應佈施自己身體的血肉。家人勸阻也無濟於事，他佈施了自己身體的血肉，王后『蓮花女』（པདྨ་ལྡན་）哀嚎著倒下。在那裡，看到國王的勇氣，帝釋天顯現出自己的身形，讚歎並用天藥使國王的身體恢復原狀。之後，祭祀圓滿結束，供養了勝者和最勝的苦行者們。最後，他佈施了美人、城鎮和城市、珍寶的集合，以及像天神少年一樣的名為『金鬘』（གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་）的駿馬。 一天，當他將能夠一天行進一百由旬的名為『善象山』（གླང་ཆེན་བཟང་པོའི་རི་）的良象佈施給名為『梵天車』（ཚངས་པའི་ཤིང་རྟ་）的前導者時，國王『難忍』（བཟོད་དཀའ་）也對這頭大象產生了強烈的喜愛之情。當祭祀結束，準備交給婆羅門之子時，名為『摩利支』（མ་རི་ཙེ་）的弟子，婆羅門『瓦希卡』（བཱ་ཧི་ཀ་）爲了上師的供養...
【English Translation】 Many omens appeared. Just touching the jewel on his head would turn iron into gold, fulfilling the wishes of all beggars. Therefore, his name was also called 'Jewel on the Crown' (གཙུག་ན་ནོར་བུ་). Then, at another time, the father king passed away, and the young man became king, like a wish-fulfilling tree for beggars, leaving no one impoverished. This king possessed a fine elephant named 'Good Elephant Mountain' (གླང་པོ་ཆེ་བཟང་པོའི་རི་), like a son of protection, and a horse named 'Golden Garland' (གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་), like a young god, and so on, possessing implements comparable to the wealth of the gods. He had a queen named 'Ground Holder' (གཞི་འཛིན་), who was exceedingly beautiful. One day, a ascetic born from the Bhṛgu lineage, named 'Wealth Prosperity' (སྲིད་འབྱོར་), brought a woman named 'Lotus Woman' (པདྨ་བ་ཏི་), who was like a goddess. He praised the king and offered this beauty, saying, 'She was born from the bud of a lotus flower, and I have nourished her with the remnants of sacrifice. Please take her as your consort.' Then, she gave birth to a son named 'Lotus Crown' (པདྨོའི་གཙུག་), who was pleasing and possessed vast qualities such as courage. There, during the performance of a great sacrifice, ascetics such as the son of Bhṛgu, and lords of the Kuru people, such as 'Intolerable' (རབ་ཏུ་བཟོད་དཀའ་), came. During the fire sacrifice, Indra transformed himself into the form of a Rakshasa, and even though he was given various foods, he was not satisfied, saying, 'I feed on flesh and blood.' The king, named 'Jewel on the Crown' (གཙུག་ན་ནོར་བུ་), thought that it was not appropriate to give the flesh of others, so he vowed to give the flesh and blood of his own body. Although his family tried to dissuade him, they could not, and he gave the flesh and blood of his body. The queen, 'Lotus Possessor' (པདྨ་ལྡན་), wailed and fell down. There, seeing the king's courage, Indra revealed his own form, praised him, and restored his body to its original state with divine medicine. Then, the sacrifice was completed well, and the victors and the best of ascetics were worshiped. At the end of that, he gave the beauty, towns and cities, a collection of jewels, and a horse like a young god, named 'Golden Garland' (གསེར་གྱི་ཕྲེང་ལྡན་). One day, when he gave the fine elephant named 'Good Elephant Mountain' (གླང་ཆེན་བཟང་པོའི་རི་), which could travel a hundred yojanas in a single day, to the leader named 'Brahma's Chariot' (ཚངས་པའི་ཤིང་རྟ་), the king 'Intolerable' (བཟོད་དཀའ་) also developed a strong affection for that elephant. When the sacrifice was concluded and about to be handed over to the son of Bhṛgu, the disciple named 'Marici' (མ་རི་ཙེ་), the Brahmin 'Vahika' (བཱ་ཧི་ཀ་), for the sake of the teacher's offering...
་དུ་བཙུན་མོ་པདྨ་ཅན་བུ་དང་བཅས་པ་བསླངས་ 15-2-239a བ་དེ་ལ་བྱིན་པ་ཁྲིད་ནས་བླ་མ་ལ་ཕུལ་ལོ། །སྐབས་འདིར་ཀུ་རུའི་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀས་གླང་ཆེན་བཟང་པོའི་རི་སློང་བའི་ཕོ་ཉ་བཏང་ཡང་སྔར་མདུན་ན་འདོན་ལ་བྱིན་ཟིན་པས། དེ་ལ་མ་བྱིན་པས་ཁྲོས་ནས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཤམས་ཏེ་གཡུལ་འགྱེད་དུ་འོངས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་སྙིང་སྟོབས་ཅན་གྱིས་གཡུལ་འགྱེད་པས་ཕ་རོལ་ཕམ་པར་ནུས་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས། ཀྱེ་མ་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའ་འདི་བདག་གི་གྲོགས་ཡིན་ཀྱང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཆགས་པས་འཕྲལ་དུ་དགྲ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་བླུན་པོ་འདི་ལ་སྙིང་རྗེར་འོས་སོ་ཞེས་བསམས་ཏེ། བདག་ཉིད་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་བཞི་ནམ་མཁའ་ལས་རང་འོངས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕེབས་པར་སྨྲས་ཤིང་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བསྐུལ་བས། དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གཤེགས་ཏེ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་རང་གནས་སུ་བྱོན། རྒྱལ་པོ་དེ་རི་གངས་ཅན་གྱི་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཐུབ་པ་མ་རི་ཙེ་ལ། གཙུག་ནོར་གྱི་བློན་པོ་དག་གིས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་སླར་བསླངས་པ་དེས་བྱིན་ནོ། །བློན་པོ་དེས་རྒྱལ་བུ་དེ་རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཁྲིད་ནས་དམག་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པས། ཀུ་རུའི་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའི་དཔུང་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་སླར་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའི་གྲོང་དུ་མུ་གེ་དང་ཡམས་ཀྱི་འཚེ་བ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས་ཉམ་ཐག་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ཐབས་ཅི་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་ན་རེ། གལ་ཏེ་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་རིན་ཆེན་གྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་བདུད་རྩིའི་ 15-2-239b རླན་དང་ལྡན་པ་དེ་རྙེད་ན་རྒུད་པ་འདི་ལས་ཐར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་རི་གངས་ཅན་གྱི་ངོས་ན་བཞུགས་པ་དེ་ལ་བསླངས་ན་མི་གཏོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ལྔ་ནོར་བུ་སློང་དུ་མངགས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་ཐུབ་པ་མ་ལ་ཡའི་རིའི་རྩེར་གནས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ལྷ་མོ་པདྨ་ཅན་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཟས་ཟ་ཞིང་མི་མེད་པའི་ནགས་སུ་འོང་བ་དེ་རྔོན་པས་འཛིན་པར་འདོད་པ་ལ་འདར་ཞིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་ཀྱེ་མི་བདག་གཙུག་ན་ནོར་བུ་ཞེས་འབོད་པ་ཐོས་ནས། རྒྱལ་པོ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་བརྒྱུགས་ཏེ་བལྟས་པས་པདྨ་ཅན་ལུས་ཉམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ཞིང་རྔོན་པ་དེ་བྲོས་སོ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ནགས་སུ་འཁྱམས་པ་མཐོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་། དེ་མཐོང་བས་དགའ་བ་ལྷན་ཅིག་བྱུང་ངོ་། །དེར་བདུད་སྡིག་ཅན་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་ཀྱིས་འོངས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་དགའ་མ་འདི་ནགས་སུ་བཏང་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་སྤང་བ་མི་འོས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་བདུད་དུ་ཤེས་ནས་འཛུམ་སྟེ་སྨྲས་པ། དུལ་བ་ཞི་བ་རྣམས་ནི་འདོད་པས་རྨོངས་པར་བྱ་མི
【現代漢語翻譯】 然後，他將蓮花妃（Padma-can，人名，意為蓮花）母子獻給了上師。此時，庫茹（Kuru，古印度地名）國王難忍（bzod dka'，人名）派遣使者索要善象（glang chen bzang po，像名），但因為之前已經答應給前導者了，沒有給他，因此憤怒地集結軍隊前來交戰。當時，頂髻寶（gtsug na nor bu，人名）國王雖然有能力戰勝對方，但出於慈悲心想：『唉，難忍國王本是我的朋友，卻因為貪戀大象而立刻變成了敵人，這個愚人真可憐啊！』於是他想自己應該去森林。四位獨覺佛（rang sangs rgyas）從天而降，告訴國王可以去森林，並勸他去森林。於是他和他們一起走了，獨覺佛們回到了自己的地方。國王在雪山的森林裡住了下來。之後，頂髻寶國王的大臣們要回了頂髻寶的兒子，並給了他。大臣帶著王子回到自己的城市，集結軍隊，擊敗了庫茹國王難忍的軍隊，然後回去了。當時，難忍國王的城市裡發生了嚴重的饑荒和瘟疫，人們非常痛苦。有人問他該怎麼辦，大臣們說：『如果能找到頂髻珍寶國王頂髻上的甘露寶珠，就能擺脫這場災難。聽說國王住在雪山上，向他索要，他什麼都會給的。』於是國王派了五個婆羅門去索要寶珠。此時，頂髻寶國王來到了住在圖帕瑪拉亞山頂附近的瑪麗澤（ma ri tse，地名）。在那裡，蓮花妃以樹根和果實為食，獨自來到無人居住的森林裡，她害怕獵人的抓捕，哭喊著『唉，我的頂髻寶啊！』頂髻寶國王聽到后跑過去一看，看到蓮花妃身體虛弱，非常痛苦，獵人逃走了。蓮花妃也看到國王在森林裡流浪，既痛苦又高興。這時，一個邪惡的魔鬼化作一個人的樣子前來，對國王說：『你不應該把愛人送到森林裡，你也不應該放棄王位。』國王知道他是魔鬼，笑著說：『調伏寂靜之人不會被慾望所迷惑……』
【English Translation】 Then, he offered the queen Padma-can (name, meaning lotus), along with her son, to the lama. At this time, the Kuru (ancient Indian place name) king, Intolerable (bzod dka', name), sent a messenger to ask for the Excellent Elephant (glang chen bzang po, elephant's name), but because it had already been promised to the leader, he was not given it, and he became angry and gathered an army to fight. At that time, King Crest Jewel (gtsug na nor bu, name), although capable of defeating the opponent, thought with compassion: 'Alas, King Intolerable was my friend, but because of his attachment to the elephant, he immediately became an enemy. This fool is worthy of compassion!' So he thought that he should go to the forest. Four Pratyekabuddhas (rang sangs rgyas) came from the sky and told the king that he could go to the forest, and urged him to go to the forest. So he went with them, and the Pratyekabuddhas returned to their places. The king stayed in the forest of the snowy mountains. Later, the ministers of King Crest Jewel took back the son of Crest Jewel and gave it to him. The minister took the prince back to his city, gathered an army, defeated the army of the Kuru king Intolerable, and then returned. At that time, there was a severe famine and plague in the city of King Intolerable, and the people were very distressed. Someone asked him what to do, and the ministers said: 'If we can find the nectar jewel on the crest of King Crest Jewel, we can escape this disaster. It is said that the king lives on the snowy mountain, and if we ask him for it, he will give us anything.' So the king sent five Brahmins to ask for the jewel. At this time, King Crest Jewel went near where Thubpa Maritse (Thubpa Ma ri tse, place name) lived on the top of Mount Malaya. There, the goddess Padma-can ate roots and fruits, and came alone to the uninhabited forest. She was afraid of being caught by hunters, and cried out, 'Alas, my Crest Jewel!' King Crest Jewel heard this and ran over to see that Padma-can was weak and in great pain, and the hunter ran away. Padma-can also saw the king wandering in the forest, and felt both pain and joy at the same time. At this time, an evil demon came in the form of a man and said to the king: 'You should not send your lover to the forest, nor should you abandon the throne.' The king knew he was a demon and smiled and said: 'Those who are tamed and peaceful will not be deluded by desire...'
་ནུས་པའི་ཚུལ་སྨྲས་པས་བདུད་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །པདྨ་ཅན་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་སྨྲེ་སྔགས་བཏོན་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ལྷ་མོ་ཆོས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། མྱ་ངན་བྱ་མི་འོས་ཞེས་མི་རྟག་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་ནས་པདྨ་ཅན་སླར་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀས་མངགས་པའི་བྲམ་ཟེ་ལྔས་ཡུལ་དུ་ཉེར་འཚེ་ཞི་བའི་ཆེད་དུ་གཙུག་གི་ནོར་བུ་བསླངས་པ་ལ། 15-2-240a དེས་མགོ་ལ་སྐྱེས་པའི་ནོར་བུ་འདི་ཆོད་ལ་ཁྱེར་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་ས་ཆེན་པོ་ཡང་གཡོས་སོ། །དེ་དག་གིས་མཚོན་རྣོན་པོས་སྤྱི་བོ་བཀམ་པར་བྱས་ཏེ། ནོར་བུ་འོད་དང་ལྡན་པ་བླངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་མཁའ་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ལྷགས་སོ། །རྒྱལ་པོའི་ལུས་ཁྲག་གིས་གོས་བཞིན་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གྱུར་ཅིང་ནོར་བུ་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཅན་རྣམས་སྒྲོལ་བའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེར་ནོར་བུ་དེ་རང་གིས་བླངས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་བྱིན་པ་རྒྱལ་པོ་བཟོད་དཀའི་གྲོང་དུ་ཁྱེར་བས་ཉེར་འཚེ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བྷྲི་གུའི་བུ་དང་གོ་ཏམ་དང་། མ་རི་ཙེ་སོགས་ཀྱི་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་བྱིན་པ་ཐོས་པས་ནགས་ནས་དེར་འོངས་སོ། །ལྷ་མོ་པདྨ་ཅན་ཡང་མ་རི་ཙེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་བཞིན་དུ་སོང་བས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་མཐོང་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་གྲགས་པ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་སུ་ཁྱབ་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དེ་བློན་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་འོང་བ་ན། རྒྱལ་པོའི་ལུས་ཁྲག་གིས་གོས་བཞིན་ས་ལ་འགྱེལ་བ་མཐོང་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་ཀྱེ་མ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་རང་གི་སྲོག་གཏོང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་རི་ཙེའི་ཐུབ་པས་ཀྱང་མཆི་མ་དང་བཅས་པའི་མིག་གིས་ས་སྐྱོང་དེ་ལ་བལྟས་ནས་ཀྱེ་མ་ཁྱོད་རང་གི་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འདི་ལྟར་ལུས་ཡལ་བར་བོར་བ་འདིས་འབྲས་བུ་ཅི་ 15-2-240b ཞིག་བཞེད། སྐྱོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་མི་མངའ་བ་ཅི་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་དུབ་པ་བཟོད་པར་བྱས་ནས་གདོང་གི་ཁྲག་ཕྱིས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཐུབ་པ་བདག་ལ་འདོད་པ་གཞན་མེད་དེ། འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྒྲོལ་བར་འདོད་དོ། །སློང་བར་ལུས་བཏང་བ་ལ་མི་དགའ་བ་གང་ཡང་མེད་དེ། ངས་བརྗོད་པ་འདི་བདེན་ན་ང་ཡི་ལུས་འདི་རྣལ་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་གཙུག་གི་ནོར་བུ་དང་བཅས་པའི་ལུས་སྔར་བཞིན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་ཚངས་དང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ལྷ་རྣམས་དང་། ཐུབ་པའི་དྲང་སྲོང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་བྱེད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་མངོན་པར་བཞེད་པར་མ་གྱུར་ལ། སླར་ཡང་པདྨ་ལྡན་དང་ཐུ
【現代漢語翻譯】 以神通力宣說，魔眾隱沒不見。蓮花女以悲傷之語傾訴哀愁，國王勸慰道：『天女應行正法，不應悲傷。』於是宣說無常之理和佛法，蓮花女便返回了。 當時，忍辱王派遣的五位婆羅門爲了平息國內的災難，索要國王頭頂的寶珠。 國王說：『砍下我頭上生長的這顆寶珠拿去吧！』話音剛落，大地也震動起來。他們用鋒利的刀劍砍斷了國王的頭頂，取走了閃耀著光芒的寶珠。當時，諸天爲了觀看這一幕而降臨。 國王的身體被鮮血染紅，他對圍繞著他的眾生生起了極大的慈悲心，忍受著自己的痛苦，併發愿以佈施寶珠的功德，救度一切受苦的眾生。於是，他親自拿起寶珠交給婆羅門，他們將寶珠帶到忍辱王的都城，一切災難都平息了。 聽到這件事後，婆羅門庇里古之子、瞿曇以及摩利質等苦行者從森林來到這裡。蓮花女也跟隨摩利質而來，看到國王變成這樣，便倒在了地上。之後，空中的諸天讚頌國王的名聲，傳遍四方。 當時，國王的王子與大臣們一同來到國王身邊，看到國王的身體被鮮血染紅，倒在地上，便哀嚎道：『爲了他人的利益而犧牲自己的生命啊！』摩利質的苦行者也含著眼淚看著這位國王，問道：『您不顧自己的生命，這樣捨棄身體，想要得到什麼樣的結果呢？為何沒有憂愁的表情呢？』 國王忍著痛苦，擦去臉上的血跡，說道：『苦行者，我沒有其他的願望，只想救度輪迴中的眾生。對於佈施身體沒有絲毫的不悅，如果我說的是真話，愿我的身體恢復如初！』話音剛落，連同頭頂的寶珠，身體恢復如初。這時，梵天、帝釋天等諸天以及所有的苦行仙人，都勸請國王即位，但國王沒有答應。蓮花女和苦行
【English Translation】 Speaking with the power of his abilities, the demons disappeared. When Padmacan (Lotus Woman) lamented with words of sorrow, the king consoled her, saying, 'Goddess, it is fitting to practice Dharma, not to grieve.' He then spoke of impermanence and the Dharma, and Padmacan returned. Then, five Brahmins sent by King Bzod-dka' (Patient Difficult) requested the jewel from the crown of the head in order to pacify the calamities in the country. He said, 'Cut off this jewel that grows on my head and take it!' As soon as he spoke, the great earth shook. They used sharp swords to cut off the top of his head and took the luminous jewel. At that time, the gods came to look from the sky. The king's body was covered with blood, and he generated great compassion for the sentient beings around him, suppressing his own suffering. With the merit of giving the jewel, he made aspirations to liberate suffering sentient beings. Then, he personally took the jewel and gave it to the Brahmins, who took it to the city of King Bzod-dka', and all the calamities were pacified. Having heard that such a precious thing had been given away, the ascetics, including the son of Bhrigu, Gotama, and Marici, came there from the forest. The goddess Padmacan also followed Marici and, seeing the king in that state, fell to the ground. Then, the gods in the sky praised the king's fame, spreading it in all directions. At that time, the king's son, together with the assembly of ministers, came to the king's presence. Seeing the king's body covered with blood and fallen on the ground, they cried out, 'Alas, sacrificing one's life for the sake of others!' Marici's ascetic also looked at the earth-ruler with tearful eyes and asked, 'Alas, you disregard your own life and abandon your body in this way. What fruit do you desire? Why do you not have a sorrowful expression?' The king endured the exhaustion, wiped the blood from his face, and said, 'Ascetic, I have no other desire. I desire to liberate sentient beings from samsara. There is no displeasure in giving away my body. If what I say is true, may my body be restored to its original state!' As soon as he spoke, his body, together with the jewel on his head, was restored to its original state. Then, Brahma, Indra, and other gods, as well as all the ascetic sages, requested him to be king, but he did not agree. Again, Padmacan and the asce
བ་པས་བསྐུལ་ནས་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དང་བཅས་པས་རྒྱལ་པོའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། དེར་སྔར་གྱི་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལས་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཀུན་ནས་འགེངས་བཞིན་བྱོན་ནས་གཞན་དོན་དུ་ལུས་གཏོང་བ་སོགས་དཀའ་བ་བྱས་ཀྱིས། ད་ནི་རང་གི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཡུན་རིང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནོན་པ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་བྱ་མི་འོས་ཞེས་བརྗོད་པས་མི་ཡི་དབང་པོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ངེས་སོ་སྙམ་ནས། ནམ་མཁའི་ལམ་ནས་རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། སྲས་དང་བཙུན་མོར་བཅས་པ་སྔར་ལྟར་ལྷན་ཅིག་དགའ་བས་འཁོད་ནས་ཡུན་རིང་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ཞིང་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེར་བྱས་སོ། ༈ ། 受生為比丘悅耳光 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་ཚོགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བའི་ 15-2-241a སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་དགེ་སློང་སྙན་པའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་གཟུགས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྒྱལ་པོའི་བུ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་བར་གྱུར་པ་ལ། གཞན་དགེ་སློང་སྟོང་དག་གིས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ་ཡིད་འཁྲུགས་པ་རིགས་ནས། རྒྱལ་པོའི་བུ་དེས་སྲོག་ཆགས་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་གོ་བགོས་པས་སྲུང་ཞིང་ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པ་མེད་པ་འཆད་དོ། །དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་མིན་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་འདི་བསད་ན་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་ཞེས་མཚོན་ཆ་ཐོགས་ཏེ་འོངས་པ་ན། དགེ་སློང་སྙན་པའི་འོད་ཀྱིས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་འདི་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདེན་པའི་སྟོབས་དེས་མཚོན་ཆ་འདི་རྣམས་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། མཚོན་ཆ་རྣམས་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བར་གྱུར་ཅིང་ས་ཆེན་པོ་ཡང་གཡོས་པས། དགེ་སློང་མཚོན་ཐོགས་པ་རྣམས་སྐྲག་ཅིང་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ་ཚུར་ཉེ་མ་ནུས་ཤིང་། རས་བཅོས་བུ་བརྒྱ་ཡིས་མཆོད་ཅིང་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སྟོང་དག་གིས་ཆོས་སྨྲ་བ་སྙན་པའི་འོད་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྙས་ཤིང་མི་སྙན་པའི་ཚིག་བརྗོད་ཀྱང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ལས་ནམ་ཡང་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་མང་པོར་ཡུན་རིང་དུ་ཆོས་བསྟན་ནོ། ༈ །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཀླུ་ཡི་ 15-2-241b རྒྱལ་པོ་རྔ་ཞེས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཀུན་དགའ་བོ་ནུ་བོ་ཉེ་རྔ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་སྤུན་གཉིས་སོ། །ཡུལ་གཞན་ན་ཀླུ་རྔ་སྒྲ་ཞེས་པ་གནས་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་དེ་ཁྲོས་ནས་དུ་བ་ཅན་གྱི་དབུགས་བཏང་སྟེ་གཡོན་ཅན་ཚུལ་ཆོས་ཅན་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྩུབ་པོས་སྤྱོས་ཤིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྲད་པ་དང་། ཉེ་རྔ་ཁྲོས་ཏེ། ཀླུ་དེའི་གྲོང་ཐམས་ཅད་བརླགས་པར་བ
【現代漢語翻譯】 在父親的勸說下，王子和大臣們請求他登上王位。與此同時，過去的獨覺佛們也從天空中降臨，光芒照亮四方，他們爲了利益眾生而捨身忘我，歷經艱辛。現在，不應該對那些長期遭受與親人分離之苦的民眾置之不理。』聽到這些話，國王也深以為然。於是，他從空中返回自己的宮殿，與王子和王妃像往常一樣歡聚一堂，長久地治理國家，廣行符合佛法的善舉。 又，往昔之時，在名為聚眾自在的佛陀教法中，世尊化身為比丘悅耳光，精通甚深空性之法，以其外形、戒律、禪定和智慧等殊勝功德，受到包括王子在內的一切眾生的尊敬。然而，其他數千名比丘心生嫉妒，心懷不滿。王子劃分了五千條生命來守護他，並宣講甚深空性無相之法。當時，一些執著于相的比丘認為，『殺死這個宣講非法之道的比丘，將會積累功德』，於是手持武器前來。比丘悅耳光向諸佛頂禮，說道：『如果這些法是空性的，那麼憑藉真諦的力量，讓這些武器都變成曼陀羅花吧！』話音剛落，所有的武器都變成了曼陀羅花，大地也隨之震動。那些手持武器的比丘們驚恐萬分，感到不可思議，不敢靠近。悅耳光用一百匹布供養他們，併爲他們宣講空性之法。此外，還有一千名反對他的比丘總是誹謗悅耳光，說一些難聽的話，但他憑藉忍辱的力量，從未動搖，長期為眾多眾生宣講佛法。 此外，世尊曾化身為龍王鼓，阿難尊者化身為他的弟弟近鼓。他們兄弟二人前往另一個地方，拜訪了龍王鼓聲。鼓聲憤怒地向他們噴出煙霧，用惡語辱罵他們，如『狡猾之徒』、『偽裝的修行者』等等，並多次驅趕他們。近鼓憤怒地摧毀了龍王鼓聲的所有城市。
【English Translation】 Urged by his father, the prince and ministers requested him to ascend the throne. At that moment, the former Pratyekabuddhas also descended from the sky, their light filling all directions. They had endured hardships, sacrificing themselves for the benefit of others. 'Now, it is not appropriate to ignore those who have long suffered the pain of separation from their loved ones.' Hearing these words, the king deeply agreed. Thus, he returned from the sky to his palace, and together with the prince and queen, they rejoiced as before, ruling the kingdom for a long time and performing extensive deeds in accordance with the Dharma. Furthermore, in a previous life, in the teachings of the Buddha named 'Lord of Assemblies,' the Bhagavan (meaning: Blessed One) transformed into a Bhikshu (meaning: monk) named 'Pleasing Light,' who was skilled in the profound Dharma of emptiness. With his excellent form, discipline, Samadhi (meaning: concentration), and wisdom, he was respected by all beings, including the prince. However, other thousands of Bhikshus became jealous and resentful. The prince allocated five thousand lives to protect him and preached the profound Dharma of emptiness without characteristics. At that time, some Bhikshus who were attached to characteristics thought, 'Killing this Bhikshu who preaches non-Dharma will accumulate merit,' and they came holding weapons. Bhikshu Pleasing Light prostrated to the Buddhas and said, 'If these Dharmas are empty, then by the power of truth, let these weapons turn into Mandarava flowers!' As soon as he spoke, all the weapons turned into Mandarava flowers, and the earth shook. The Bhikshus holding weapons were terrified and amazed, and they did not dare to approach. Pleasing Light offered them a hundred pieces of cloth and taught them the Dharma of emptiness. In addition, a thousand Bhikshus who opposed him always slandered Pleasing Light, saying unpleasant words, but he never wavered due to the power of patience, and he taught the Dharma to many beings for a long time. Moreover, the Bhagavan once transformed into the Naga (meaning: serpent) King Drum, and Ananda transformed into his younger brother Near Drum. The two brothers went to another place and visited the Naga King Drum Sound. Drum Sound angrily blew smoke at them, cursed them with harsh words such as 'cunning fellow,' 'pretended practitioner,' and repeatedly drove them away. Near Drum became angry and destroyed all the cities of the Naga King Drum Sound.
རྩམས་པ་ན། ཀླུ་ཆེན་པོ་རྔ་ཡིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚིག་གིས་ཁྲོ་བ་བཟློག་སྟེ་ཉེ་རྔ་སེམས་དད་པར་བྱས་ཏེ་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཚིག་དེས་ཀྱང་ད་དུང་གི་བར་དུ་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་བྱས་སོ། །ཚིགས་བཅད་དེ་དག་ནི་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྔ་སྒྲའི་ཚིགས་བཅད་ན་གསལ་ལོ། །སྐྱེས་རབས་གཞན་ན་ཀླུ་ངར་ངར་དང་ཉེ་བའི་ངར་ངར་ཞེས་པ་འདི་དང་ཚུལ་འདྲ་བ་ཡོད་དོ། །ཡང་གླང་པོ་ཆེ་ས་སྲུང་མཆེ་བ་དྲུག་ལྡན་དུ་གྱུར་པ་ན། ངུར་སྨྲིག་བགོས་པའི་རྔོན་པས་དུག་མདས་བསྣུན་པའི་ཚེ། གླང་མོས་རྔོན་པ་བརྫིས་ཏེ་བསད་པར་འདོད་པ་བཟློག་ཅིང་གུས་པའི་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་མཆེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ནགས་ཚལ་དགོན་པ་ཞིག་ན་མ་ཧེ་རྒོད་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱུ་མཆོག་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། སྤྲེའུ་མི་སྲུན་པ་ཞིག་གིས་མ་ཧེའི་ཁྱུ་མཆོག་དེ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཞིང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ངེས་ཤིང་མངོན་པར་གསལ་བའི་ཏིང་འཛིན་ཤེས་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཞུགས་སོ། །མ་ཧེ་དེ་བདེ་བར་གཉིད་ལོག་པའི་སྐབས་སུ་སྤྲེའུ་དེ་གློ་བུར་སྟེང་དུ་མཆོང་པ་དང་། བར་བར་ 15-2-242a དེ་ལ་ཞོན་ནས་རྒྱུག་པ་དང་། བར་བར་བཀྲེས་ཏེ་ཟས་ཟ་བའི་ལམ་བཀག་པ་དང་། བར་བར་ཤིང་གིས་དེའི་རྣ་བ་དཀྲུགས་པ་དང་། བར་བར་དེ་ཆུ་ནང་དུ་རྐྱལ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་མགོའི་སྟེང་དུ་ཞོན་ནས་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེའི་མིག་བཀབ་པ་དང་། བར་འགར་དེ་ལ་ཞོན་ནས་དབྱུག་པ་ཕྱར་ཏེ་བརྒྱུགས་པས་གཤིན་རྗེའི་ཚུལ་དུ་འཆོས་པར་བྱས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མ་རུངས་པའི་ཀྱལ་ཀ་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྲོ་བ་དང་མི་དགའ་བ་མེད་པར་ཕན་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་བཟོད་པར་གྱུར་ཏོ། །གནོད་སྦྱིན་ཞིག་གིས་དེས་དེ་གཙེས་པ་མ་བཟོད་ནས་བརྟག་པའི་ཕྱིར། ཁྱུ་མཆོག་དེ་ལ་སྤྲེའུ་ཞོན་ཏེ་སོང་བའི་ལན་དུ་བསྒུགས་ནས་ཀྱེ་ཁྱོད་ཅུང་ཟད་སྡོད་ཅིག །ཁྱོད་སྤྲེའུ་མི་སྲུན་པ་འདིས་ཉོས་སམ་ཅི། འོན་ཏེ་རྒྱན་པོས་ཕམ། འོན་ཏེ་འཇིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་དམ་ཅི་སྟེ་བདག་ལ་མཐུ་མེད་པར་ཤེས་སམ། ཅི་སྟེ་འདི་དེ་ལྟར་བརྙས་ཤིང་ཞོན། ཀྱེ་མའོ། ཁྱོད་ཀྱི་རྭས་རྡོའི་རི་ཡང་འཇོམས་ནུས་ལ། ཁྲོས་ཏེ་རྐང་ལག་འཕྲད་པས་བྲག་གི་རྩེ་མོ་ཡང་བཤིག་ཅིང་། ཁྱོད་ལུས་མཁྲེགས་ཤིང་བརྟན་པ་མཐུ་སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སེང་གེ་ཡང་དཔའ་བཀོང་ནུས་ན། སྤྲེའུ་རང་བཞིན་ངན་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བ་འདི་ལ་བྱམས་ན་སླར་ཡང་ཇེ་ཐུར་འགྱུར་བས་རྨིག་པའམ་རྭ་ཡིས་འདི་རབ་ཏུ་ཆོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཚིག་འཇམ་པོས་སྨྲས་པ། སྤྲེའུ་འདི་མཐུ་སྟོབས་ཆུང་ཞིང་རྟག་ཏུ་མ་དྲང་བར་སྤྱོད་པ་ཤེས་ནས་དེ་ལ་བདག་གིས་འདི
【現代漢語翻譯】 後來，大龍王鼓用善妙的語言平息了憤怒，使近鼓心生敬仰，而且那善妙的語言直到現在還利益著許多眾生。那些偈頌都清楚地記載在龍王鼓聲的偈頌中。在其他的本生故事中，也有與此相似的，如龍的憤怒和近處的憤怒。此外，當象王變成六牙護地時，一個身穿袈裟的獵人向它射出毒箭。像王本想踩死獵人，但轉念一想，便以恭敬之心將自己的象牙佈施了出去。 又如，在過去的時候，在一片森林的寺院裡，有一群野水牛，其中有一頭強壯的牛王。一隻頑劣的猴子知道牛王慈悲且沒有嗔恨心，並且清楚地知道牛王處於禪定之中，於是便無所畏懼地開始以各種方式侵擾這位大菩薩。當牛王安睡時，猴子突然跳到它的身上；有時騎在它身上奔跑；有時阻礙它進食；有時用樹枝攪動它的耳朵；有時當它在水中游泳時，猴子就騎在它的頭上，用雙手遮住它的眼睛；有時騎在它身上，揮舞著棍子，裝扮成閻羅王的樣子。然而，菩薩對猴子的所有無理取鬧都以忍耐對待，沒有絲毫的憤怒和不悅，反而像對待恩人一樣。 一個夜叉無法忍受猴子對牛王的騷擾，爲了試探牛王，便等待著牛王馱著猴子經過，然後問道：『喂，你稍微等一下。你是不是被這隻頑劣的猴子買走了？還是在賭博中輸掉了？或者你有什麼恐懼？還是它知道你沒有力量？為什麼它這樣輕蔑地騎在你身上？哎呀！你的角可以摧毀石山，憤怒時蹄子相碰也能擊碎巖石的頂端。你身體堅硬而穩固，擁有強大的力量，甚至能讓獅子也感到畏懼。但這隻天性惡劣、不可教化的猴子，你越是慈悲它，它就越是變本加厲，為什麼不用蹄子或角把它碾碎呢？』菩薩用溫和的語言回答說：『我知道這隻猴子弱小無力，而且總是行為不端，所以我才這樣對待它。』
【English Translation】 Later, the great Naga king Drum, with words well-spoken, averted anger and inspired faith in Near Drum, and those well-spoken words continued to benefit many beings even until now. Those verses are clearly recorded in the verses of the Naga king Drum Sound. In other Jataka tales, there are similar accounts, such as the anger of the dragon and the anger of the near one. Furthermore, when the elephant king transformed into the six-tusked Earth Protector, a hunter wearing ochre robes shot him with a poisoned arrow. The elephant wanted to trample the hunter to death, but he refrained and, with a respectful mind, offered his tusks as a gift. Moreover, in a past time, in a forest monastery, when a herd of wild buffaloes had a strong leader, a mischievous monkey, knowing that the buffalo leader was compassionate and without anger, and clearly aware that he was in meditative absorption, became fearless. He began to harm that great being in various ways. When the buffalo was sleeping peacefully, the monkey would suddenly jump on him; sometimes he would ride on him and run; sometimes he would block his path when he was hungry and eating; sometimes he would stir his ears with a stick; sometimes when he went swimming in the water, the monkey would ride on his head and cover his eyes with both hands; sometimes he would ride on him and wave a stick, pretending to be Yama, the lord of death. However, the Bodhisattva endured all the monkey's mischievous pranks without anger or displeasure, as if they were beneficial. A yaksha, unable to bear the monkey's harassment of the buffalo, waited to test him. When the herd leader passed by carrying the monkey, he asked, 'Hey, wait a moment. Did you buy this unruly monkey? Or did you lose him in a gamble? Or do you have some fear? Or does he know that you have no power? Why does he ride on you with such contempt? Alas! Your horns can destroy stone mountains, and when you are angry, the meeting of your hooves can shatter the tops of cliffs. Your body is hard and firm, and you are full of strength and power, so that even a lion would be humbled. But this monkey, whose nature is bad and cannot be tamed, becomes even worse when you are kind to him. Why don't you crush him with your hooves or horns?' The Bodhisattva replied with gentle words, 'Knowing that this monkey is weak and always behaves improperly, I treat him in this way.'
་ལ་བཟོད་པར་རིགས་ 15-2-242b ཏེ། མཐུ་ཆུང་འཁྲུལ་པ་དག་ལ་བཟོད་ན་བཟོད་པ་ལགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐུ་སྟོབས་ཆུང་བ་འདིས་བརྙས་ཐབས་བྱས་པ་ལ་ནུས་བཞིན་དང་དུ་ལེན་ཏེ། བཟོད་པའི་ཆོས་ལས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་དོ། །གནོད་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ནི་འདིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ནམ་ཡང་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་མི་སྲུན་པ་ལ་བཟོད་པ་བསྒོམས་ཀྱང་གནོད་པ་ཕྱིར་ཡང་མི་གཏོང་བར་དམ་དུ་འཛིན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་བཟོད་པ་ལ་གནས་ནས་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་མོད་གལ་ཏེ་འདི་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བསྒོ་ཡང་གལ་ཏེ་མ་གོ་ན་བཟོད་པ་ཆུང་བ་གཞན་ཡོད་པས་འདི་ལོག་པའི་ལམ་ལས་བཟློག་ཀྱང་སྲིད་དེ་སྐྱེ་བོ་དེ་ལྟ་བུས་བརྙས་པ་བྱས་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་འདི་ཡང་དེ་ལྟར་ཉེས་དམིགས་མཐོང་ནས་ཕྱིས་མི་བྱེད་ལ། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པས། གནོད་སྦྱིན་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ཞིང་སེ་གོལ་བརྡབས་ལ་ལེགས་སོ། །དུད་འགྲོ་རྣམས་ལ་འདི་འདྲའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བསྔགས་ནས། སྤྲེའུ་མི་སྲུན་པ་དེ་དེའི་རྒྱབ་ནས་ཕབ་སྟེ་དེ་བསྲུང་བར་བསྐོས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འབྲོག་དགོན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གནས་རི་དྭགས་མང་པོ་གནས་པ་ཞིག་ཏུ། རི་དྭགས་ཤ་ར་བྷ་སྟོབས་རྩལ་དང་མགྱོགས་པ་དང་། སེམས་སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱི་གཞན་ལ་མི་གནོད་པར་རྩྭ་དང་ལོ་མ་ཆུ་ཙམ་གྱིས་འཚོ་ཞིང་གནས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོ་ཞིག་དཔུང་གི་ཚོགས་འཕོང་སྐྱེན་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དཔུང་བཞི་ 15-2-243a དང་ལྡན་པར་འོངས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་མདའ་གཞུ་ཐོགས་ཤིང་འཕོང་སྐྱེན་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རི་དྭགས་དེའི་ཕྱི་བཞིན་བསྙེགས་ནས། རྟ་མགྱོགས་པ་ལ་ཞོན་ཏེ་བརྒྱུགས་པ་དང་། རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་མཐོང་ནས་སླར་རྒོལ་ནུས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མ་བརྒལ་བར་མགྱོགས་པར་སོང་བ་དང་། ལམ་དེར་གྲོག་རོང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡོད་པར་རི་དྭགས་རྒྱལ་པོ་དེ་མཆོངས་ནས་བྲོས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་སླེབས་ནས་རྟ་དེ་མཆོང་མ་ནུས་པར་འཐེན་པས་རྒྱལ་པོ་རྟ་ཐོག་ནས་གྲོག་རོང་དེར་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྟའི་རྨིག་སྒྲ་མི་གྲགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕྱིར་བལྟས་པ་དང་། རྟ་ཞོན་པའི་མི་མེད་པར་རྟ་དེ་གྲོག་རོང་གི་ཁ་ན་འདུག་པར་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་གྲོག་རོང་དུ་ལྷུང་བར་གོར་མ་ཆག་གོ་སྙམ་དུ། དེ་གསོད་དུ་འོང་བ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ། འདི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་དགའ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ན། དེ་རིང་གཡང་ས་ཆེན་པོར་ལྷུང་བས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ། དེ་སྲོག་གི་ལྷག་མ་ཙམ་ཞིག་ལུས་སྲིད་ན། འདི་ཡལ་བར་འདོར་མི་རིགས་ས
【現代漢語翻譯】 如果能忍受弱小的迷惑，那才是真正的忍耐。因此，對於弱小者的侮辱，應當盡力忍受，不應因忍耐而喪失佛法。惡鬼說：『如果這樣，你永遠無法擺脫他的傷害，即使對不馴服的人修習忍耐，他們也不會停止傷害，反而會更加緊逼。』菩薩說：『我安住于忍耐，不傷害他人。如果能用方法教導他，如果他不聽，還有其他的忍耐方法，或許能使他脫離邪道。如果這樣的人侮辱我，這個有我見的人也會因此看到過失，以後不再這樣做，我也能從中解脫。』說完，惡鬼非常高興，敲擊樂器，讚歎道：『畜生中也有如此功德之人！』然後把那隻不馴服的猴子從他背上放下來，安排它守護菩薩，隨即隱身不見。 從前，在偏僻寺院附近的一座山上，住著許多野生動物。其中有一隻名叫夏拉巴（藏語：ཤ་ར་བྷ་，一種神獸）的鹿，它力大無比，行動敏捷，心力充沛。它心懷慈悲，不傷害其他生命，只靠草、葉和水為生。當時，一位國王率領著精銳的軍隊前來，國王手持弓箭，爲了展示他的射箭技巧，他追逐著那隻鹿。他騎著快馬飛奔，鹿王看到后，雖然有能力反擊，但並沒有這樣做，而是迅速逃離。途中，有一道巨大的峽谷，鹿王一躍而過，逃走了。國王趕到峽谷邊，他的馬無法跳躍，國王拉住韁繩，結果從馬上摔落到峽谷中。由於聽不到馬蹄聲，菩薩回頭一看，發現馬停在峽谷邊，卻沒有騎馬的人，他心想國王肯定掉進峽谷里了。雖然國王是來殺他的，但他卻生起了強烈的慈悲心，心想：『這個人一定是享受著王族的榮華富貴，如今卻掉入深淵，遭受難以忍受的痛苦。』如果他還剩下一口氣，就不應該拋棄他。
【English Translation】 If one can endure small delusions, that is true patience. Therefore, one should endure the insults of the weak to the best of one's ability, and not abandon the Dharma of patience. The Yaksha said, 'If that is the case, you will never escape harm from him. Even if you cultivate patience towards the unruly, they will not stop harming you, but will instead press you harder.' The Bodhisattva said, 'I abide in patience and do not harm others. If I can teach him with methods, and if he does not listen, there are other methods of patience that may turn him away from the wrong path. If such a person insults me, this person with self-view will also see the fault and not do it again, and I will be liberated from it.' After speaking, the Yaksha was very pleased, struck his instrument, and praised, 'Even among animals, there are those with such qualities!' Then he took the unruly monkey off his back, assigned it to guard the Bodhisattva, and immediately disappeared. In a past life, in a mountain near a remote monastery, there lived many wild animals. Among them was a deer named Sharabha (Tibetan: ཤ་ར་བྷ་, a mythical beast), who was incredibly strong, swift, and possessed great mental fortitude. With a compassionate heart, he did not harm other beings, living only on grass, leaves, and water. At that time, a king came with a swift and well-equipped army. The king, holding a bow and arrow, chased after the deer to demonstrate his archery skills. He rode a fast horse and galloped after it. The deer king saw him, and although he had the power to retaliate, he did not. Instead, he fled swiftly. On the way, there was a large ravine. The deer king leaped across it and escaped. When the king arrived at the ravine, his horse could not jump. The king pulled the reins, and as a result, he fell from the horse into the ravine. Since there was no sound of hooves, the Bodhisattva looked back and saw the horse standing at the edge of the ravine without a rider. He thought that the king must have fallen into the ravine. Although the king had come to kill him, he developed great compassion, thinking, 'This person must have been enjoying the great wealth of royalty, but now he has fallen into a deep abyss and is experiencing unbearable suffering.' If he has even a little bit of life left, I should not abandon him.
ོ་སྙམ་དུ་གཡང་སའི་འགྲམ་ནས་བལྟས་པ་དང་། དེ་ཐོད་ཞིག་ཅིང་རྡུལ་གྱིས་ཡོག་ལ་འགྲེ་ཞིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་མིག་མཆི་མས་གང་ཞིང་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྣད་བར་མ་གྱུར་ཏམ། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་རི་དྭགས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་རྩྭ་དང་ཆུས་བདག་བསྐྱེད་ན་བདག་ལ་བག་ཕོབ་ཅིག་བདག་གིས་ཁྱོད་དབྱུང་བར་ནུས་ན་བཀའ་མཆིད་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཡ་མཚན་ཞིང་མགུ་སྟེ་ངོ་ཚ་ནས་འདི་བདེན་ནམ་ 15-2-243b རྫུན་སྙམ་དུ། བདག་གིས་དགྲ་བྱས་པ་ལ་ཁྱོད་ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་བྱེད། ཕྱུགས་དང་རི་དྭགས་ནི་བདག་གི་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། བདག་བེར་འཐུག་པོ་བགོས་པས་ན་ལུས་ཆེར་མ་སྣང་ལ། ཅུང་ཟད་སྣང་བ་བདག་གིས་བཟོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ལྟ་བུ་དགེ་བར་སེམས་པ་ལ། ནོངས་པར་བགྱིས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་གཡང་སར་ལྷུང་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ། །བདག་གིས་ཉེས་པ་ཐུགས་ལ་ཆོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རི་དྭགས་ཤར་བྷ་དེས་རྡོ་བ་མིའི་ཚད་ཙམ་ལ་བདག་གི་ཤེད་ཀྱི་ཉམས་དྲོད་དཔགས་ནས། གྲོག་རོང་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཤིང་བདག་གི་རྒྱབ་ལ་བཅིབས་ཏེ་ལེགས་པར་འཇུས་ཞེས་གུས་པར་གསོལ་ནས་ཤུགས་ཀྱི་གྱེན་དུ་མཆོངས་པས་སྟེང་དུ་ཕྱུངས་ནས་ལམ་བསྟན་ཏེ་ནགས་སུ་ཆས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་འཁྱུད་ནས་སྨྲས་པ། ནགས་ཚལ་ཚ་གྲང་ཅན་འདིར་བདག་གི་སྲོག་སྦྱིན་པ་ཁྱོད་བོར་ནས་བདག་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་མི་རིགས་པས། འོ་སྐོལ་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་ཏེ་བཞུད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། ཤ་ར་བྷས་འཇམ་པར་སྨྲས་པ། མི་མཆོག་ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བ་རིགས་པའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཕན་བཏགས་བཞེད་ན་དེ་ཁྱོད་དུད་འགྲོའི་རང་བཞིན་གླེན་པའི་རི་དྭགས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ལ་སྙིང་རྗེར་མཛད་ནས་ཕྱིན་ཆད་རྔོན་པའི་ལས་མ་མཛད་ཅིག །བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པས་བདག་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་གཞན་ལའང་བགྱི་བར་མི་རིགས་སོ། །གྲགས་པ་ཉམས་ཤིང་དམ་པས་སྨད་པའི་སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་སྤོངས་ལ། དཔལ་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཐོབ་ 15-2-244a པའི་བསོད་ནམས་དེ་ཉིད་སླར་སྤེལ་བར་མཛོད་ཅིག །བདག་ཅག་ནི་ཁྱིམ་ལ་མི་གནས་ཤིང་ནགས་ན་གོམས་པས་རི་དྭགས་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལགས་པས་ཁྱིམ་དུ་མི་འགྲོའོ། །ཁྱོད་ནི་ཁྱིམ་དུ་བཞུད་ལ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པའི་བློས་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་གྲགས་པ་དང་བསོད་ནམས་བསོགས་པར་གྱིས་ཞེས་གདམས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཏེ་གུས་པས་ཕྱིར་ལྟ་བཞིན་དུ་ཚལ་དེ་ནས་སོང་ངོ་། ༈ །ཡང་དགོན་པའི་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་རི་དྭགས་དང་གཅན་གཟན་སྣ་ཚོགས་གནས་པའི་ཕྱོགས་སུ། རི་དྭགས་རུ་རུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་གཟུགས་ཅན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ།
【現代漢語翻譯】 當他從懸崖邊往下看時，看到他（指國王自己）倒在地上，滿身灰塵，眼睛裡充滿了淚水。難道他沒有變成偉大的國王斯那達瓦（Snatavara）嗎？我是在你的土地上居住的野獸，如果你用你的草和水養育我，請相信我，如果我能救你出去，請下達命令。』 國王聽了這話，感到非常驚訝和高興，又感到羞愧，心想：『這是真的還是假的呢？我傷害了你，你為什麼要憐憫我？牲畜和野獸似乎是屬於我的。我穿著厚厚的衣服，所以身體沒有受到太大的傷害，即使受到一點傷害，我也能忍受。像你這樣善良的人，犯錯后掉入懸崖所受的痛苦，與（我所受的）痛苦相比，根本算不了什麼。請原諒我的過錯。』 然後，夏拉巴（Sharabha）鹿估量了一下石頭的大小，大約和人一樣高，以及我的力量的熱度，進入了那個峽谷，恭敬地請求說：『騎在我的背上，好好抓住。』然後，它用盡全力向上跳躍，將我拉了上去，指明了道路，然後走進了森林。國王擁抱了它，說道：『在這寒冷炎熱的森林裡，你給了我生命，我不能拋棄你獨自回家。我們一起走吧。』 夏拉巴（Sharabha）溫和地說：『高尚的人啊，你喜歡美德是理所當然的。如果你想幫助我，那就請你憐憫像我這樣愚蠢的野獸和煩惱的集合體，以後不要再從事狩獵的行爲了。所有眾生都一樣，都希望快樂，不希望痛苦，所以我不希望的事情，也不應該強加給別人。放棄那些惡名遠揚、被聖者譴責的罪惡行為，努力增加那獲得榮耀之本的王位的福德吧。 我們不住在家裡，習慣於住在森林裡，所以野獸和人類的幸福生活方式是不同的，因此我不會和你回家。你回家后，要以利益我和他人的心，安住于佈施和戒律，從而獲得幸福，積累名聲和功德。』國王聽從了他的勸告，恭敬地回頭看，然後離開了那片樹林。 此外，在一個巨大的寂靜森林裡，各種野獸和掠食動物居住的地方，當一隻金色的、非常美麗的鹿出現時。
【English Translation】 As he looked down from the edge of the cliff, he saw himself lying on the ground, covered in dust, his eyes filled with tears. Did he not become the great king Snatavara? 'I am a wild animal living in your land. If you nourish me with your grass and water, please trust me. If I can rescue you, please give the order.' The king was very surprised and pleased to hear this, and also felt ashamed, thinking, 'Is this true or false? I have harmed you, why do you have compassion for me? Livestock and wild animals seem to belong to me. I am wearing thick clothes, so my body has not been greatly harmed, and even if I am harmed a little, I can endure it. Compared to the suffering of falling into a cliff after making a mistake for someone as virtuous as you, (my suffering) is nothing. Please forgive my mistake.' Then, the Sharabha deer estimated the size of the stone, about the size of a person, and the warmth of my strength, entered that ravine, and respectfully requested, 'Ride on my back and hold on tight.' Then, it jumped upwards with all its strength, pulled me up, showed the way, and then went into the forest. The king embraced it and said, 'In this cold and hot forest, you gave me life, I cannot abandon you and go home alone. Let's go together.' The Sharabha said gently, 'Noble person, it is natural for you to like virtue. If you want to help me, then please have compassion on foolish wild animals like me and the collection of afflictions, and do not engage in hunting activities in the future. All beings are the same, they all want happiness and do not want suffering, so what I do not want should not be imposed on others. Abandon those sinful actions that are notorious and condemned by the saints, and strive to increase the merit of the throne, which is the basis of glory. We do not live at home, we are used to living in the forest, so the happy lifestyles of wild animals and humans are different, so I will not go home with you. After you go home, with the mind of benefiting me and others, abide in generosity and discipline, thereby attaining happiness, accumulating fame and merit.' The king listened to his advice, respectfully looked back, and then left that forest. Furthermore, in a huge silent forest, where various wild animals and predators lived, when a golden, very beautiful deer appeared.
དེ་བློ་རྣོ་བས་རྔོན་པས་རྒྱ་སོགས་བཙུགས་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་ནས་རང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་རི་དྭགས་མང་པོ་རྣམས་ལ་ཕ་མ་བཞིན་དུ་སློབ་ཅིང་གནས་སོ། །དེས་ཆུ་དྲག་པོ་ཞིག་གིས་མི་གཅིག་ཁྱེར་བས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་མཐོང་ནས་དེ་ཆུ་ལས་བསྒྲལ་ཏོ། །མི་དེས་དེ་ལ་བདག་གི་སྲོག་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏོན་པས་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་དྲིན་གཟོ་ཅི་ཞིག་བགྱི་བཀའ་སྩོལ་ཅིག་བྱས་པ་ལ། ཁོ་བོ་སུ་ལ་མ་སྨྲས་ན། དེ་ཉིད་དྲིན་གཟོ་ཡིན་ཏེ། ང་ཡི་ཤ་ཡང་ཟར་རུང་ལ། གཟུགས་འདི་ལ་ཡང་ཆགས་པ་གཞན་ཡོད་པས། དེས་ན་ཁྱོད་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དང་ཡང་སྲུང་བར་རིགས་ཏེ་མཛའ་བོ་ལ་སྙིང་རིང་བ་ལ་བདེ་བ་ནམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བགྱིའོ་ཞེས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོང་ངོ་། ། 15-2-244b ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཞིག་གིས་རྨི་ལམ་ཅི་རྨིས་པ་ཐིག་པས་རེ་ཞིག་རི་དྭགས་རུ་རུ་དཔལ་འབར་བ་ཞིག་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ལ་ཆོས་འཆད་པར་རྨིས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཞིང་། དེ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་རྔོན་པ་རྣམས་ལ་སུས་ཐོས་པ་དེ་ལ་ཡུལ་གྲུ་བཞི་བཅུ་དང་བུད་མེད་རབ་ཏུ་སྡུག་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པས་སྔར་གྱི་མི་དེ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་ངས་མཐོང་ཞེས་བྱས་པས། མི་དེས་ལམ་པ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དམག་གི་དཔུང་དང་བཅས་པ་ཕྱོགས་དེར་སོང་བས། ནགས་ཀྱི་མཐའ་ཀུན་ཏུ་དམག་གིས་བསྐོར་ནས། མི་དེ་དང་རྒྱལ་པོ་ལམ་སྲང་ནས་ནགས་ཚལ་དེར་ཞུགས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་རི་དྭགས་དེ་བསྟན་པས་དེའི་འཁྲིག་མ་ཆད་ནས་ས་ལ་ལྷུང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོས་རི་དྭགས་དེ་གཟུང་འདོད་པས་མདའ་བཀང་སྟེ་སོང་ཡང་། རི་དྭགས་དེས་ནགས་ཀྱི་མཐར་ཀུ་ཅོར་འདོན་པ་དང་སྦྱར་ན་མཐའ་ཀུན་བསྐོར་ཟིན་པས་བྲོས་ཀྱང་མི་ཕན་ནོ་སྙམ་དུ་མིའི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ། མི་མཆོག་རེ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་འདི་སོལ་ཅིག །བདག་ནགས་ཐིབས་པོ་འདི་ན་གནས་ཞེས་སུས་གསོལ། རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་ནས་མདའི་རྩེ་མོས་མི་དེ་བསྟན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ངོ་ཤེས་ནས་འདི་ལྟར་མི་འོས་པའི་སྔར་གྱི་ཚུལ་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་པ་དང་། མི་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་བདེན་ནམ་ཞེས་དྲིས་པས་ངོ་ཚ་ཞིང་བདེན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ནས་སྨད་ཅིང་མདའ་བརྒྱབ་པར་གཟས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་བར་དུ་བསྡད་དེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འདི་དགུམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་འདོད་པ་ཆེན་པོའི་དགྲས་བསྐུལ་ཏེ་འོངས་པ་འདི་གྲགས་ 15-2-245a པ་ངན་པས་འགུམ་ཟིན་ཏོ། །བསོད་ནམས་མིན་པས་སླད་མའི་ཚེ་ཡང་འགུམ་མོ། །སྙིང་རྗེ་མཛོད་ལམ་བཀྱོན་ཅིག་དང་། ཁྱོད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་བདག་གི་སྤྱི་བོས་ནོད་ཅེས་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་རི་དྭགས་དེ་ལ་གུས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟོད་ཅིང་ཕོ་བྲང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ཆོས་བསྟན་པས། རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་དང་བཅ
【現代漢語翻譯】 由於它（菩薩化身的鹿）非常聰明，所以避開了獵人設定的陷阱等，像父母一樣教導並庇護著許多跟隨它的鹿。一次，它看到一個被湍急的河流沖走的人在呼救，便將他從水中救了出來。那人對它說：『我的命是您救的，我該如何報答您呢？請您吩咐。』鹿回答說：『不要告訴任何人關於我的事，這就是對我的報答。即使你想吃我的肉也可以。但這個身體還有其他的因緣，所以你應該守護我的功德，因為對朋友無情永遠不會帶來快樂。』那人答應說：『我會照您說的做。』然後向它頂禮后離開了。 那個國家的國王的王妃做了一個夢，占卜師解夢說，她夢見一頭名叫Ruru（鹿名）的閃耀的鹿坐在王位上，為包括國王在內的眾人說法。她將此事告訴了國王，國王爲了尋找這頭鹿，對獵人們說：『誰能提供訊息，就賞賜他四十個村莊和一位絕世美女。』之前被救的那個人因為貪圖賞賜，便對國王說：『我見過那頭鹿。』那人帶路，國王率領軍隊前往那個地方。軍隊包圍了森林的邊緣。那人和國王沿著小路進入森林，他向國王指認了那頭鹿，那頭鹿的糞便隨即掉落在了地上。國王想要抓住那頭鹿，便拉弓搭箭準備射擊。這時，那頭鹿意識到森林的邊緣已經被包圍，即使逃跑也無濟於事，便用人類的語言說道：『偉大的國王，請您暫時消除疑慮。是誰告訴您我住在這片茂密的森林裡？』國王感到驚訝，用箭指著那個人。菩薩認出了他，詳細地講述了他以前不光彩的行為。國王問那個人，事情是否如菩薩所說，那人感到羞愧，承認了。國王憤怒地斥責他，並準備射箭，菩薩擋在他們中間說：『偉大的國王，殺死這個人有什麼用呢？他是被巨大的敵人驅使而來的，他的惡名已經足以讓他滅亡。他的罪業也會讓他來世受苦。請您發慈悲，責罰他一下就行了。您說的任何話，我都將遵從。』國王用尊敬的語言讚歎那頭鹿，並將它迎請到王宮，請它說法。國王、大臣和王妃等都皈依了佛法。
【English Translation】 Being intelligent, it (the deer incarnation of Bodhisattva) avoided the traps set by hunters and taught and sheltered many deer who followed it like parents. Once, it saw a person being carried away by a strong river and crying for help, so it rescued him from the water. That person said to it, 'My life was saved by you, how should I repay you? Please tell me.' The deer replied, 'Do not tell anyone about me, that is the repayment. Even if you want to eat my flesh, you can. But this body has other karmic connections, so you should protect my merits, because being unkind to a friend never brings happiness.' That person promised, 'I will do as you say.' Then he prostrated to it and left. The queen of that country had a dream, and the diviner interpreted it as she dreamed of a shining deer named Ruru (deer name) sitting on the throne, teaching the Dharma to everyone including the king. She told the king about this, and the king, in order to find this deer, said to the hunters, 'Whoever provides information will be rewarded with forty villages and an extremely beautiful woman.' The person who had been saved before, because of greed for the reward, said to the king, 'I have seen that deer.' That person led the way, and the king led the army to that place. The army surrounded the edge of the forest. That person and the king entered the forest along the path, and he pointed out the deer to the king, and the deer's excrement fell to the ground. The king wanted to catch the deer, so he drew his bow and prepared to shoot. At this time, the deer realized that the edge of the forest had been surrounded, and even if it ran away, it would be useless, so it spoke in human language, 'Great king, please dispel your doubts for a moment. Who told you that I live in this dense forest?' The king was surprised and pointed the arrow at that person. The Bodhisattva recognized him and explained in detail his previous disgraceful behavior. The king asked that person if things were as the Bodhisattva said, and that person felt ashamed and admitted it. The king angrily rebuked him and prepared to shoot an arrow, but the Bodhisattva stood between them and said, 'Great king, what is the use of killing this person? He was driven by a great enemy, and his bad reputation is enough to destroy him. His sins will also make him suffer in the next life. Please have mercy and just punish him. Whatever you say, I will obey.' The king praised the deer with respectful words and invited it to the palace, asking it to teach the Dharma. The king, ministers, and queen, etc., all took refuge in the Dharma.
ས་གྲོང་གི་མི་ཐམས་ཅད་རྣམས་དད་ཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་ལ། རི་དྭགས་དང་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །༈ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པ་ན། བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གཤེ་བ་ལ་དཔའ་བར་སྤྲུལ་ནས་ལོ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དྲང་སྲོང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་ཞིང་ཉིན་ཡང་གཤེ་མཚན་ཡང་གཤེ། འགྲོ་བ་དང་འདུག་པ་ཉལ་བ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ན་མི་སྙན་པ་ཟེར་ཏེ། ཚིག་རྩུབ་པོ་ངན་པ་སྨྲ་བར་བྱས་ཀྱང་། དྲང་སྲོང་དེས་དེ་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་སྦྱོར་བས་ལྟ་བ་ལས། ཉེས་པའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་བསྐྱེད་པར་དེ་དག་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་། བདག་ནི་འདུལ་དཀའ་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས། བདག་གིས་འདི་དང་ཐོག་མར་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生於外道仙人忍辱力 ཡང་སྔོན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དྲང་སྲོང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས། དེས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཞེ་སྡང་མི་སྐྱེད་དོ་སྙམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་བླངས་ 15-2-245b བ་ལ། དེའི་ཚེ་སྡིག་པའི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བའི་བདུད་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་དེའི་བཟོད་པའི་ཆོས་བཤིག་ཅིང་བཟློག་པར་བསམས་ནས་སྤྱོ་བ་ལ་མཁས་པའི་མི་སྟོང་བཀྱེ་སྟེ་ཚིག་རྩུབ་པོ་དང་། མི་བདེན་པར་སྐྱོན་ནས་སྨོས་པ་དང་། དབྱུང་བར་མི་འོས་པའི་ཚིག་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། འགྲོ་འདུག་ཉལ་ལངས་ཟས་ཟ་བ་སོགས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པར་སྤྱོས་ཏེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་སྤྱོས་ཤིང་། དྲང་སྲོང་དེ་གྲོང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་གཅིན་གྱིས་དེའི་མགོ་དང་ལྷུང་བཟེད་དུ་བླུགས། ལུས་དང་གོས་ལ་གཏོར། ཕྱག་དར་གྱིས་མགོ་ལ་གཏོར་བར་བྱས་ཀྱང་དེའི་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་འཁོན་འཛིན་མེད་ལ། ཉེས་པ་ཅི་བྱས་པ་ཡང་མི་གླེང་། སྡང་མིག་གིས་བལྟས་ཏེ་བདག་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ཡང་མ་སྨྲས་པར་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ། དྲང་སྲོང་དེའི་སྟོབས་གཞིག་ཏུ་མི་ནུས་པར་མཐོང་ནས། ཤིན་ཏུ་དང་བའི་བསམ་པ་བསྐྱེད་དེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བཤགས་ནས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནའང་དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་དད་ནས་ཉེས་པ་བཤགས་ཏེ་དྲང་སྲོང་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཀྱི་རྗེས་སུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བཞག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྔར་སངས་རྒྱས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྤྱོ་བ་ལ་དཔའ་བའི་སྐྱེས་བུ་སྟོང་བཀྱེ་བའི་བདུད་དེ་ནི་ལྷས་བྱིན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་གནོད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་
【現代漢語翻譯】 那個地方的所有人都信仰修行，並且給予所有的動物和鳥類無畏的保護。 此外，過去世中，世尊自己轉生為名為『行境』的仙人。惡魔以五百人辱罵他為手段，化作勇士，五年之中，日夜不停地跟隨仙人，辱罵不止。無論行住坐臥，一切行為中都惡語相向，說粗惡之語。然而，仙人以慈悲之心對待他們，沒有生起一絲嗔恨之心，反而視他們為功德，心想：『我爲了調伏難調的眾生，要成就無上菩提，我應當首先讓他們從痛苦中解脫。』他安住在慈悲心中。 受生於外道仙人忍辱力 此外，過去世中，轉生為名為『忍辱力』的外道仙人。他立誓不向眾生生起嗔恨之心，並如法受持。 當時，一個名為『惡念』的魔試圖破壞和阻止仙人的忍辱之行，於是派遣了一千個擅長辱罵的人，用粗暴和不真實的言語誹謗他，用各種不應說出口的惡語，在行住坐臥、飲食等一切時節，持續辱罵他八萬四千年。當仙人進入村莊時，他們用尿液潑灑他的頭和缽，潑灑他的身體和衣服，用拂塵抽打他的頭。然而，仙人心中沒有嗔恨和怨恨，也不提及他們所犯的過錯，甚至沒有用憤怒的眼神看他們，也沒有說『我有什麼過錯』這樣的話，只是生起慈悲之心。見到仙人的力量無法摧毀，他們生起極大的信心，懺悔了自己的罪過，並供養和侍奉他。當時，仙人對他們也沒有任何貪戀。見到如此情景，他們生起了信心，懺悔罪業，跟隨仙人『忍辱力』之後，爲了無上圓滿菩提而發心，並將他們安置於佛陀的教法中，那些人之前都已經成佛並完全入滅了。當時，派遣一千個擅長辱罵的人的惡魔就是提婆達多。此外，對於其他類似的無量損害，又有什麼可顧慮的呢？
【English Translation】 All the people in that place took up faith and practice, and gave fearlessness to all animals and birds. Furthermore, in a previous life, the Bhagavan himself was born as a hermit named 'Practice Ground'. The evil Mara, using five hundred men to revile him, transformed into a warrior, and for five hundred years, without interruption, followed the hermit, reviling him day and night. In all his actions, such as walking, sitting, and lying down, they spoke unpleasant words, uttering harsh and evil speech. However, the hermit regarded them with loving-kindness, without generating even a single thought of offense, but rather viewing them as virtues, thinking, 'I am striving for unsurpassed enlightenment for the sake of all sentient beings who are difficult to tame, so I should first liberate them from suffering.' He remained in a state of loving-kindness. Born as a non-Buddhist hermit with the power of patience Furthermore, in the past, having become a non-Buddhist hermit named 'Power of Patience', he took a vow not to generate hatred towards sentient beings, and upheld the Dharma correctly. At that time, a Mara named 'Evil Mind', intending to destroy and thwart the hermit's practice of patience, sent a thousand men skilled in reviling, using harsh and untrue words to slander him, and various evil words that should not be uttered, constantly reviling him in all situations such as walking, sitting, lying down, eating, and so on, for eighty-four thousand years. When the hermit entered the village, they poured urine on his head and into his begging bowl, scattered it on his body and clothes, and struck his head with a whisk. However, the hermit had no hatred or resentment in his mind, nor did he mention any faults they had committed, nor did he even look at them with angry eyes, nor did he say a single word like 'What fault do I have?', but rather generated a mind of loving-kindness. Seeing that the hermit's power could not be destroyed, they generated a very pure intention, confessed their wrongdoings, and made offerings and served him. At that time, the hermit had no attachment to them either. Seeing this, they generated faith, confessed their sins, and after following the hermit 'Power of Patience', generated the mind for unsurpassed perfect enlightenment, and placed them in the Buddha's teachings, all of whom had previously become Buddhas and completely passed into nirvana. At that time, the Mara who sent a thousand men skilled in reviling was Devadatta. Furthermore, what need is there to worry about other immeasurable harms like that?
དུ་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཆོས་ཚོལ་གྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་དང་། ཟབ་མོའི་ 15-2-246a དོན་ལ་བློས་བཟོད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ཏེ་བཟོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །བཟོད་པའི་སྐབས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕ་རོལ་ན། བསྐལ་པ་དགའ་བྱེད་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ་ཞིང་དེ་བདེ་བའི་འབྱོར་པ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ལ་དེ་དུས་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཐུབ་བོ། །དེར་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ། གཟུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱིད་པས་དྲེགས་ནས། སངས་རྒྱས་དེའི་གན་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་རིམ་གྲོ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་འདི་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྨིན་ཏེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་པ་ཡོད་ན། འདི་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྐྱིད་དཔལ་ལ་ཆགས་ཏེ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་མི་འོང་ན། གལ་ཏེ་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐུལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་འོང་ཡང་སྲིད་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་ནས། ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་གཞོན་ནུ་ནོར་དཔལ་གྱི་ཁྱིམ་གྱི་སྒོར་འགྲོ་ཞིང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྤངས། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་དང་དུ་བླངས་ཏེ། དེ་ལས་ཐ་ན་ཀུན་ཏུ་སྨྲ་བའམ། ཡང་དག་པར་སྨྲ་བའམ། སྟན་ཙམ་ཡང་མི་རྙེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཤེ་རྒྱ་ཞིང་ཚིག་ངན་ 15-2-246b པ་རྩུབ་མོ་མི་སྙན་པ་ཟེར་ཡང་སྤྲོ་བར་འགྱུར་བ་སུ་ཡོད་ཅེས་ཚུལ་ཤིང་བྲིམས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་ལས་འགའ་ཙམ་ཡང་སྤྲོ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་ཚུལ་ཤིང་ཐོགས་ཏེ་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་བྲིམས་ཀྱང་སུས་མ་བླངས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་འཁོར་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ནས་འདུག་པ་དེ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བླ་གོས་ཕྲག་པར་གཟར་ནས་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཏུད་དེ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ནི་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པར་བགྱིད་དེ། རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་གྱི་ཁྱིམ་དུ་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇ
【現代漢語翻譯】 包括對於侮辱的忍耐，以及爲了佛法而承受苦難（這在尋求佛法的章節中有所闡述），以及以智慧接受深奧的意義（這在智慧的章節中有所闡述）等，這些都像征著不可思議的忍耐波羅蜜多。這是關於忍耐的章節。 此外，在過去不可思議的無數劫之前，在一個名為喜悅劫的時期，在一個名為寂靜的世界中，出現了一位名為無垢顯現的如來（Tathāgata，如來）。那個佛土充滿了無量的幸福和繁榮，當時人們的壽命長達八萬四千年。 在那裡，有一位名叫財吉祥的王子，他容貌出衆，因沉溺於享樂而變得傲慢。他不前往那位佛陀那裡，也不提供服務。那位如來心想：『如果這位財吉祥王子有行善的根基，並且有資格證得無上圓滿菩提，但他卻沉迷於享樂和驕傲，不來如來這裡。如果我不斷地鼓勵他，他或許會來如來這裡。』 於是，他對八萬四千位菩薩說：『善男子，你們當中誰能不厭倦地，在八萬四千年裡，前往年輕的財吉祥王子的家門口，放棄一切快樂，接受一切痛苦，甚至連一句好話或壞話，或者僅僅是一個座位都得不到，還要忍受辱罵和難聽的粗話，並且樂於接受這一切呢？』他提出了這樣的問題。 當時，八萬四千位菩薩中沒有一個人願意這樣做。那位世尊（Bhagavan，薄伽梵）提出了這個問題兩次、三次，但沒有人接受。當時，我們的導師，世尊本人，化身為一位名叫精進熾燃的菩薩，他聚集在那群人中，從座位上站起來，整理好袈裟，右膝著地，向無垢顯現佛陀合掌致敬，說道：『世尊，我願意在八萬四千年裡不感到厭倦，放棄一切快樂，毫不猶豫地接受一切痛苦，前往財吉祥王子的家中。』他剛說完，三千大千世界
【English Translation】 Including patience with insults, enduring hardships for the sake of the Dharma (which is explained in the chapter on seeking the Dharma), and accepting profound meanings with wisdom (which is explained in the chapter on wisdom), these symbolize the inconceivable perfection of patience. This is the chapter on patience. Furthermore, in the past, beyond countless inconceivable eons, during a period called the Joyful Eon, in a world called Tranquility, there appeared a Tathāgata (如來，如來) named Immaculate Manifestation. That Buddha-field was filled with immeasurable happiness and prosperity, and the lifespan of the people at that time was eighty-four thousand years. There, there was a prince named Wealth Auspicious, who was excellent in appearance but had become arrogant due to indulging in pleasures. He did not go to that Buddha, nor did he offer service. That Tathāgata thought: 'If this Prince Wealth Auspicious has roots of virtue and is qualified to attain unsurpassed perfect enlightenment, but he is attached to pleasures and pride and does not come to the Tathāgata, if I constantly encourage him, he might come to the Tathāgata.' Then, he said to eighty-four thousand Bodhisattvas: 'Noble sons, who among you can, without weariness, for eighty-four thousand years, go to the doorstep of the young Prince Wealth Auspicious's house, abandoning all happiness, accepting all suffering, and not even find a kind word or an unkind word, or even a seat, and endure abuse and harsh, unpleasant words, and be happy to accept all this?' He posed this question. At that time, none of the eighty-four thousand Bodhisattvas were willing to do so. That Bhagavan (薄伽梵，薄伽梵) posed the question two or three times, but no one accepted. At that time, our teacher, the Bhagavan himself, transformed into a Bodhisattva named Zealous Blaze, who was gathered in that assembly, rose from his seat, arranged his upper robe, knelt on his right knee, and, with palms joined, bowed to the Buddha Immaculate Manifestation, saying: 'Bhagavan, I will, without weariness for eighty-four thousand years, abandon all happiness, accept all suffering without hesitation, and go to the house of Prince Wealth Auspicious.' As soon as he spoke, the great three-thousandfold world
ིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་། སྟེང་གི་བར་སྣང་ལས་ལྷའི་བུ་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་ཀྱང་། ཀྱེ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་གྱིས་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་བགོས་པ་འདི་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་གྱི་སྒོ་དྲུང་ན་འདུག་པ་དང་། དེ་སྐྱེབོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དེས་མཐོང་ནས་གཤེ་རྒྱ་ཞིང་ཚིག་ངན་པ་རྩུབ་མོ་སྣ་ཚོགས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་ས་དང་ 15-2-247a རྡུལ་ཀྱང་གཏོར། ལག་པ་དང་དབྱུག་པ་དང་བོང་བས་ཀྱང་བརྡེགས་སོ། །དེ་དག་མཐོང་ཞིང་ཐོས་ཏེ་ལུས་ལ་རེག་ཅིང་ཚོར་བར་གྱུར་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་འཁྲུགས་པའམ་གཤེ་བའམ་ཁོང་ཁྲོ་བའམ། ཕྱི་ལོག་པར་མ་གྱུར་གྱི་སྟེང་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པའི་སྟོབས་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པས་སྟོབས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡང་བསྐྱེད་དེ་དེ་ལོ་སྟོང་ལོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་ཁང་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ། སྨད་པ་དང་། སྡིགས་པ་དང་། རྡེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་དེ་ལོ་ཁྲི་ལོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་ཁང་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་ལོ་ཉི་ཁྲི་ལོན་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་པར་ཞུགས་པ་ནས་ལོ་བདུན་ཁྲི་ལོན་པ་དང་། སྒོ་ཁང་དྲུག་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལོན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་ཁང་བདུན་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ནས་གདོད་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་དེས་ཚིག་སྟེར་ཏེ། དགེ་སློང་ཁྱེད་ཅི་འདོད། ཅི་ཞིག་ཚོལ། ཁྱོད་ལ་ཅི་དགོས་སྨྲོས་དང་ཅི་ནུས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་བུ་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་ངོ་མཚར་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བར་བརྣགས་ནུས་པ་ངོ་མཚར་ཏོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་དེས་རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་དེ་རབ་ཏུ་དང་བར་ཤེས་ནས། ཟས་དང་སྐོམ་དང་གོས་དང་བཟའ་བ་རྣམས། །གཞོན་ནུ་བདག་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །ཟང་ཟིང་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཉེར་བཞག་ནས། །བདག་ནི་ཆོས་ 15-2-247b ཀྱི་ཕོ་ཉར་འདིར་འོངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་དོན་མཛད་དྲང་སྲོང་ཆེར་བྱུང་བ། །མི་མཆོག་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་ཞེས་བྱ། །དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱིན་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གང་གིས་ཐོས་པས་མི་འཆི་ཐོབ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་ན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བརྒྱ་ལམ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མུན་ནག་སྒྲོན་གྱུར་པ། །ཡོན་ཏན་དམ་པ་མངའ་བ་དེ་སྐྱེས་ན། །ཁྱོད་ནི་འདི་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཆགས། །གཟུགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་མྱོས། །སྐྱིད་མྱོས་དེ་བཞིན་རྒ
【現代漢語翻譯】 當 Bodhisattva (菩薩) Vīryārjuna (精進熾燃) 示現時，大地以六種方式震動，從上方的虛空中，成百上千的天神也讚歎道：『奇哉！Bodhisattva (菩薩) Vīryārjuna (精進熾燃) 披上了偉大精進的盔甲，真是太好了！太好了！』 然後，Bodhisattva (菩薩) Vīryārjuna (精進熾燃) 前往王子 Ratnaśrī (寶吉祥) 的住所，站在住所的門外。一大群人看到他，便開始辱罵他，說各種粗魯的惡語，向他扔泥土和灰塵，用手、棍棒和拳頭毆打他。 儘管看到、聽到並感受到這些，Bodhisattva (菩薩) Vīryārjuna (精進熾燃) 並沒有生氣、辱罵或發怒，也沒有退縮。相反，他更加堅定了精進的力量，變得更加強大，並生起了偉大的慈悲。就這樣，他待了一千年，進入了王宮的第一道門。即使受到所有的誹謗、威脅和毆打，他也沒有絲毫退縮，就這樣待了一萬年，進入了王宮的第二道門。在那裡待了兩萬年後，他進入了第三道門，待了七萬年，進入了第六道門。待了八萬四千年後，他進入了王宮的第七道門。然後，王子 Ratnaśrī (寶吉祥) 終於開口說道：『比丘 (bhiksu)，你想要什麼？你在尋找什麼？你需要什麼？說出來，我會盡我所能給予你。』王子對這位比丘 (bhiksu) 產生了驚奇的想法，心想：『他竟然能如此堅定不移，真是太神奇了！』 然後，偉大的 Bodhisattva (菩薩) Vīryārjuna (精進熾燃) 意識到王子 Ratnaśrī (寶吉祥) 已經完全接受了他，於是說道：『年輕人，我不需要食物、飲料、衣服或任何其他東西。我只是爲了保持內心的平靜，作為佛法的使者來到這裡。』 『一位偉大的聖人已經出現，利益世界，他被稱為無垢人 (Vimalanāma)。他宣講徹底解脫痛苦的佛法，任何聽到的人都能獲得不死之身。在無數千百萬劫中，諸佛才會出現。現在，照亮世界黑暗的明燈，擁有神聖品質的人已經誕生。而你卻沉迷於此地的感官享受，總是沉醉於外形和財富之中。』
【English Translation】 When Bodhisattva (Enlightenment Being) Vīryārjuna (Blazing Exertion) manifested, the earth shook in six ways, and from the sky above, hundreds of thousands of gods also praised, saying: 'How wonderful! Bodhisattva (Enlightenment Being) Vīryārjuna (Blazing Exertion) has donned the armor of great exertion, it is excellent! Excellent!' Then, Bodhisattva (Enlightenment Being) Vīryārjuna (Blazing Exertion) went to the residence of Prince Ratnaśrī (Jewel Glory), standing at the doorway of the residence. A large crowd of people saw him and began to revile him, speaking all sorts of harsh and evil words, throwing dirt and dust at him, and striking him with hands, sticks, and fists. Although seeing, hearing, and feeling these things, Bodhisattva (Enlightenment Being) Vīryārjuna (Blazing Exertion) did not become agitated, revile, or become angry, nor did he turn away. Instead, he further strengthened the power of steadfast exertion, becoming even more powerful, and also generated great compassion. Thus, he stayed for a thousand years, entering the first gate of the royal palace. Even with all the slander, threats, and beatings, he did not become weary at all, and thus stayed for ten thousand years, entering the second gate of the royal palace. After staying there for twenty thousand years, he entered the third gate, staying for seventy thousand years, entering the sixth gate. After staying for eighty-four thousand years, he entered the seventh gate of the royal palace. Then, Prince Ratnaśrī (Jewel Glory) finally spoke, saying: 'Bhiksu (monk), what do you want? What are you seeking? What do you need? Speak, and I will give it to you to the best of my ability.' The prince had a wondrous thought about the bhiksu (monk), thinking: 'It is truly amazing how he can endure without becoming weary!' Then, the great Bodhisattva (Enlightenment Being) Vīryārjuna (Blazing Exertion), knowing that Prince Ratnaśrī (Jewel Glory) had fully accepted him, said: 'Young man, I do not need food, drink, clothing, or anything else. I have come here as a messenger of the Dharma, simply to maintain inner peace.' 'A great sage has appeared, benefiting the world, he is called Vimalanāma (Immaculate Name). He teaches the Dharma of complete liberation from suffering, and whoever hears it will attain immortality. In countless millions of kalpas, Buddhas will appear. Now, the lamp that illuminates the darkness of the world, the one who possesses sacred qualities, has been born. Yet you are attached to the sensual pleasures of this place, always intoxicated with forms and enjoyments.'
ྱལ་སྲིད་མྱོས་པ་ན། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བལྟ་བར་ཡོང་མི་འགྲོ། །ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་དེ་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་སྲོག །རྩྭ་རྩེའི་ཟིལ་ཐིགས་འདྲ་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐོས་ཀྱང་མྱོས་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་རྒྱལ་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཆ་མ་ཡིན། །ཁྱོད་ནི་འདི་ན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཞུགས་ལ། །སེམས་ཅན་དག་ཀྱང་གཉེར་ཏེ་གྲོལ་བར་གྱིས། །ཁྱོད་བདག་ད་ལྟར་འདོད་པའི་བྲན་གྱུར་ན། །ཇི་ལྟར་མྱོས་པས་སྐྱེ་བོ་འདུལ་བར་འགྱུར། །ང་རྒྱལ་སྤོངས་ཏེ་ཉོན་མོངས་རྣམ་སེལ་ལ། །ད་ནི་རྒྱལ་བའི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བར་གྱིས། །བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་འཇིག་རྟེན་སྙིང་བརྩེ་གྱིས། །ཕྱི་མའི་དུས་ན་གདུང་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུས་ཚིགས་བཅད་དེ་ཐོས་ནས་ང་རྒྱལ་སྤངས་ཤིང་གུས་པ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་ནས་བརྩོན་འགྲུས་འབར་གྱི་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ། གང་སྔོན་ཆད་བདག་གིས་གནོད་པ་བགྱིས་པ་བཟོད་པར་གསོལ། བདག་ནི་རྒྱལ་སྲིད་དང་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ང་རྒྱལ་ 15-2-248a བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ནས། སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུས་བསྐོར་ཏེ། མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་ན་བཟའ་ཐོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པ་བྱས་ལ་སྤྱན་སྔར་འདུག་ནས་གསོལ་པ། གང་ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་སེམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བས་ན། །བརྩོན་འགྲུས་འབར་བ་བདག་གི་སྟོན་པ་མགོན། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་མཆོད་པའི་འོས་ལགས་ན། །དེ་ལ་ལན་དུ་ཕན་པ་བགྱིད་མི་ནུས། །བདག་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་བཟོད་པར་གསོལ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་ལ་གུས་པ་གང་མ་བགྱིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དེ་རིང་སོ་སོར་བཤགས། །བདག་ནི་ནོངས་པ་འཇིག་རྟེན་མགོན་མཁྱེན་མཛོད། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་རབ་ཞུགས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་དམ་མཆོག་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །སླན་ཆད་བག་མེད་སྤྱོད་པ་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་ཞུས་ནས། རྒྱལ་བུ་དེས་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ཏེ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཚོལ་ཞིང་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཀྱང་དེ་དག་གི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུ་ནོར་དཔལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為森伽拉童子 ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སེང་གེ་ལྟ་བུ་ན། རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་ 15-2-248b བ་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པའི་ཕོ་བྲང་དེ་ན། དེད་དཔོན་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུ་ལ་ནོར་གྱིས་འགྲན
【現代漢語翻譯】 當沉溺於王權的陶醉中時，就不會前來瞻仰佛法之王（Choskyi Gyalpo）。佛陀（Gyalwa）說，享樂無常，王權和生命也如草尖上的露珠一般。因此，即使聽聞了佛法（Sangye），仍然沉醉其中，這不應是王子您的行為。您應在此精進于至高菩提（Jangchub Chog），關懷眾生並使他們解脫。如果您現在成為慾望的奴隸，又怎能以沉醉之態來調伏眾生？放下傲慢，消除煩惱，現在就去佛陀（Gyalwa）面前。精進努力，慈悲世間，否則來世將會後悔。』 之後，王子聽聞這些偈頌，放下傲慢，生起極大的恭敬心，向精進熾燃（Brtson 'grus 'bar）的腳下頂禮，說道：『請寬恕我之前所犯下的過錯。我將放棄王權和一切慾望的享樂，以遠離傲慢之心，迅速前往善逝（Dewar Gshegpa）面前。』於是，他被八十俱胝的眾生圍繞，手持鮮花、香和衣物，前往無垢光明如來（Drima Medpar Snangwa）面前，頂禮並供養，然後在佛前坐下祈請道：『因為無生之心（Kyeme Semkyi）的推動，精進熾燃（Brtson 'grus 'barwa）是我的導師和怙主。我怎能報答他的恩德呢？我向世間怙主（Jigten Gönla）懺悔，過去對佛法之王（Chökyi Gyal）不夠恭敬。今天，我將一一懺悔這些過錯。世間怙主（Jigten Gön）請知曉我的過錯。爲了眾生的利益，生起慈悲心，我將全心投入至高菩提（Jangchub Chog），在未獲得至高菩提（Jangchub Damchog）之前，我將不再放縱自己。』 說完之後，王子放棄了王位，被八十俱胝的眾生圍繞，尋求殊勝菩提（Jangchub Dampa），並在佛陀的教法中出家。如來（Deshin Gshegpa）知曉他們的心意，開示了至高菩提（Jangchub Chog）之路，使他們都獲得了隨順的忍辱。王子諾布貝（Nor Depal）就是慈氏菩薩（Jangchub Sempa Jampa）。』 又，過去在名為森嘎拉（Sengge Lta Bu，獅子相）的王宮中，有一位名為森給Ra巴堅（Sengge Ralpa Can，具鬃毛獅子）的國王，他財富興盛，如法治理國家。在那座王宮裡，有一位名叫森給（Sengge，獅子）的商主，他的財富可以與多聞天王（Namthos Kyi Bu）相媲美。
【English Translation】 When intoxicated with royal power, one will not come to behold the King of Dharma (Choskyi Gyalpo). The Buddha (Gyalwa) said that enjoyment is impermanent, and royal power and life are like dewdrops on the tip of a blade of grass. Therefore, even having heard the Buddha's teachings (Sangye), to still be intoxicated is not befitting of you, Prince. You should engage here in the supreme Bodhi (Jangchub Chog), care for sentient beings and liberate them. If you are now a slave to desire, how can you tame beings with intoxication? Abandon arrogance, dispel afflictions, and now go to the Buddha (Gyalwa). Exert effort, have compassion for the world, otherwise you will regret it in the future.』 After hearing these verses, the prince abandoned his arrogance, generated great reverence, prostrated at the feet of the one blazing with diligence (Brtson 'grus 'bar), and said: 『Please forgive the harm I have done in the past. I will abandon royal power and all the enjoyments of desire, and with a mind free from arrogance, I will quickly go to the Sugata (Dewar Gshegpa).』 Then, surrounded by eighty kotis of beings, holding flowers, incense, and garments, he went to the presence of the Tathagata Stainless Light (Drima Medpar Snangwa), prostrated and made offerings, and sat before him, supplicating: 『Because of the prompting of the unborn mind (Kyeme Semkyi), the one blazing with diligence (Brtson 'grus 'barwa) is my teacher and protector. How can I repay his kindness? I apologize to the Protector of the World (Jigten Gönla) for not having been respectful enough to the King of Dharma (Chökyi Gyal) in the past. Today, I confess each of these faults individually. May the Protector of the World (Jigten Gön) know my faults. For the sake of sentient beings, generating compassion, I will fully engage in the supreme Bodhi (Jangchub Chog), and until I attain the supreme Bodhi (Jangchub Damchog), I will not act carelessly again.』 After saying this, the prince renounced the kingdom, and surrounded by eighty kotis of beings, sought the sacred Bodhi (Jangchub Dampa), and became fully ordained in the Buddha's teachings. The Tathagata (Deshin Gshegpa), knowing their intentions, showed them the path to supreme Bodhi (Jangchub Chog), and they all attained conforming patience. Prince Nordepal (Nor Depal) is the Bodhisattva Maitreya (Jangchub Sempa Jampa).』 Again, in the past, in the royal palace called Simhala (Sengge Lta Bu, resembling a lion), there was a king named Simhakesarin (Sengge Ralpa Can, lion with a mane), who was wealthy and ruled the kingdom according to Dharma. In that palace, there was a merchant named Simha (Sengge, lion), whose wealth rivaled that of Vaishravana (Namthos Kyi Bu).
་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་རིགས་མཉམ་པ་ལས་ཆུང་མ་བླངས་པ་དེའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཁྱེའུ་སིང་ག་ལ་ཞེས་པ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། དེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ན། ཡི་གེ་བསླབ་ཅིང་བརྟག་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། དེས་པས་དགུན་དང་དཔྱིད་དང་དབྱར་གྱི་ཁང་པ་སོ་སོའི་བྱེད་དུ་བཅུག་ཅིང་། ཆུང་མའི་མཁར་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་ཀྱང་བཞག་གོ། དེར་སྟེང་གི་ཁང་བཟང་དུ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་སིལ་སྙན་གྱིས་བརྩེ་བ་ལས། དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཕ་ལ་བདག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་གནང་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཕ་ན་རེ། བུ་རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ལ་ནོར་གྱི་རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་པས། ཏིལ་དང་འབྲས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱད་ཀྱང་ཁོ་བོའི་ལོངས་སྤྱོད་སྲབ་ཅིང་ཟད་པར་མི་འགྱུར་བས། ཇི་སྲིད་ཁོ་བོ་གསོན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཁྱོད་རྩེ་ཞིང་དགའ་བར་གྱིས་ལ། ཁོ་བོ་འདས་པ་དང་ནོར་སྒྲུབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་པར་གནང་བ་ཞུས་པས། གདོན་མི་ཟ་བར་དུས་ཀྱིས་འཆུ་བར་ཤེས་ནས་བུ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིགས་པ་དག་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེར་དྲིལ་བསྒྲགས་པས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཆས་སོ། །དེར་སྟོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། རྐྱལ་ཆེན་པ་དང་། རླུང་གཡོར་ཐོགས་པ་སོགས་ཞོ་ཤས་འཚོ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཀྱང་ཁྲིད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་བརྩམས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ 15-2-249a བདེ་བླག་ཏུ་བརྒལ་ལམ་མི་བརྒལ་མི་ཤེས་པས་གྲུ་ཞིག་ན་རྐྱལ་བྱེད་པའི་ཆས། ཤལ་མ་ལིའི་སྤང་ལེབ་དང་། སྔས་ཤིང་བལ་ཅན་དང་། གྲུ་པའི་གཟིངས་དང་རྐྱལ་པ་སོགས་ཁྱེར་ཏེ་གྲུར་ཞུགས་པ་དང་། ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་ཀྱིས་གྲུ་བཅག་པར་གྱུར་པ་ན། སོ་སོ་ནས་སྤང་ལེབ་དང་། རྐྱལ་པ་སོགས་ལ་ཞོན་ནས་དེ་དག་གི་ལས་ཀྱིས་བྱང་ནས་ང་ལངས་པས་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲམ་དུ་བདས་པ་དང་། ཟངས་གླིང་ན་སྲིན་མོ་ཁྲུང་ཁྲུང་གཞོན་ནུ་མ་ཞེས་པ་ཚོང་པ་གྲུ་བཤིག་པ་རྣམས་དགའ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྲུང་བར་བྱེད་པའི་གླིང་ཡོད་པ་དེ་ལ། རྒྱལ་མཚན་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པ་དང་། ཕོངས་པའི་གནས་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཡོད་པས། ཇི་ཙམ་ན་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་རྒྱལ་མཚན་གཡོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་ལྟས་འདི་ལས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་ཚོང་པ་དག་གྲུ་བཤིག་པར་གོར་མ་ཆག་གིས་བཅབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་སོང་པ་དང་། ཚོང་པ་རྣམས་རྐྱལ་ཞིང་འོང་བ་མཐོང་ནས། བདག་ཉིད་གཟུགས་བཟང་མོར་མངོན་པར་སྤྲུལ་པ་གོས་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀླུབས་ནས། ཇོ་ཇོ་བཞིན་བཟང་དག་ཚུར་བྱོན། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ཐབ་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དང་མགོན་མཛོད་ཅིག །འདི་དག་ཁྱེད་ཀྱི་ཟས་སྐོམ་དང་གོས་དང་གནས་
【現代漢語翻譯】 從一個擁有同種姓的妻子那裡生下的兒子，被稱為『辛伽拉』（Simhala，獅子）的年輕人，相貌英俊，令人賞心悅目。當他長大后，他學習了文字，精通包括八種觀察在內的各種知識。因此，他被允許建造冬、春、夏三季的住所，並被安排了上、中、下三種等級的妻子住所。在那裡，他在沒有男人的高樓里，通過音樂來表達愛意。在另一個時候，他對父親說：『請允許我進入大海。』父親回答說：『孩子，我有很多財富，即使像芝麻和稻米一樣使用，我的財富也不會減少或耗盡。只要我還活著，你就盡情玩樂吧。我去世后，你再去積累財富。』他一次又一次地請求允許進入大海。父親知道他無法避免被時間吞噬的命運，便對兒子說：『就這樣做吧。愿你忍受恐懼。』於是，他宣佈后，與五百名商人一同出海。他們帶著使人強壯的藥物、大游泳圈、風帆等，以及五種維持生命的食物，開始進入大海。他們不知道是否能順利渡過大海，所以在船上準備了游泳裝備、紫檀木板、棉枕頭、船員的船隻和游泳者等。當船隻被鱷魚和魚類摧毀時，他們各自乘坐木板和游泳圈等，依靠它們的力量漂到岸邊。在銅島（Tamradvipa，斯里蘭卡古稱）上，有一個由年輕的羅剎女『庫隆庫隆』（Khrung Khrung）守護的島嶼，她們以喜悅的姿態迎接遇難的商人。那裡有兩個地方，一個與快樂之地相符，另一個與貧困之地相符。當與快樂之地相符的旗幟開始飄揚時，羅剎女們說：『從這個跡象來看，可以肯定的是，閻浮提（Jambudvipa，南贍部洲）的商人們已經遇難了。』她們走到海邊，看到商人們游來，便顯現出美麗的形象，用各種衣服和裝飾品打扮自己，說道：『各位尊貴的先生，請過來！我們這些沒有家庭的人，請成為我們的家庭和保護者吧！這裡有你們的食物、飲料、衣服和住所。』 大海
【English Translation】 The son born from a wife of the same lineage was named 'Simhala' (Lion), a handsome and pleasing young man. When he grew up, he learned writing and became proficient in various knowledge, including the eight observations. Therefore, he was allowed to build residences for winter, spring, and summer, and was arranged with upper, middle, and lower-class wives' residences. There, in the high building without men, he expressed love through music. At another time, he said to his father, 'Please allow me to enter the great ocean.' The father replied, 'My child, I have much wealth, and even if used like sesame and rice, my wealth will not diminish or be exhausted. As long as I am alive, you should enjoy yourself. After I pass away, you can go and accumulate wealth.' He repeatedly requested permission to enter the ocean. Knowing that he could not avoid being consumed by time, the father said to his son, 'Do it this way. May you endure the fears.' So, after announcing, he set sail with five hundred merchants. They brought medicines to strengthen them, large swimming rings, sails, etc., and five kinds of food to sustain life, and began to enter the great ocean. They did not know whether they could cross the great ocean smoothly, so they prepared swimming equipment, sandalwood boards, cotton pillows, sailors' boats, and swimmers on the ship. When the ships were destroyed by crocodiles and fish, they each rode on wooden boards and swimming rings, relying on their strength to drift to the shore. On Tamradvipa (ancient name for Sri Lanka), there was an island guarded by young Rakshasa women named 'Khrung Khrung', who greeted the shipwrecked merchants with joy. There were two places there, one corresponding to a place of joy and the other corresponding to a place of poverty. When the flag corresponding to the place of joy began to flutter, the Rakshasa women said, 'From this sign, it is certain that the merchants of Jambudvipa (the southern continent) have been shipwrecked.' They went to the seashore and saw the merchants swimming, and manifested beautiful forms, adorned with various clothes and ornaments, and said, 'Honorable gentlemen, please come! Please be the family and protector of us who have no family! Here are your food, drinks, clothes, and residences.'
མལ་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་སོགས་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ནོར་བུ་དང་མུ་ཏིག་དང་བཻཌཱུཪྻ་ལ་སོགས་པ་དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་པའི་བར་དག་ལགས་ཀྱིས། བདག་ཅག་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་ 15-2-249b མཛོད་ཅིག །ཁྱེད་ཅག་འགའ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མྱོས་པར་གྱུར་ཀྱང་ལྷོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། སྐྱེས་པ་ལ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དང་འདྲ་བ་ཆགས་ཤིང་མྱོས་པ་དང་། སྡུག་ཅིང་འཆིང་བ་གཞན་མེད་པས། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་བརྗོད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ནས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་མགུར་སྤྱད་ནས་བུ་དང་བུ་མོ་དག་ཀྱང་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་དེས་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བུད་མེད་འདི་དག་ལྷོ་ལམ་ཤིན་ཏུ་སྲུང་བར་སེམས་སྙམ་དུ་བུད་མེད་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ་དེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་དལ་བུས་མལ་ཆེན་པོ་ལས་བབ་སྟེ། རལ་གྲི་རྣོན་པོ་མཆན་དུ་བཅུག་ནས་ལྷོ་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། དེར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེས་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འདོན་པ། ཀྱེ་ཧུད་ཕ་མ་དང་བུ་དང་འཛམ་བུའི་གླིང་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེས་བདག་ཅག་སྤོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་ནས་ཡུད་ཙམ་སྐྲག་སྟེ་མི་སྨྲ་བར་བསྡད་ནས། ཡང་འཇིགས་པ་སྤངས་ཏེ་ལམ་དེ་ཉིད་དུ་སོང་བ་དང་། བར་ལྕགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་དཔངས་མཐོ་ཞིང་ཐ་གྲུ་ཆེ་བ་ཞིག་འདུག་པ་དེར་སྒེའུ་ཆུང་འགའ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཙལ་ཀྱང་བྱི་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་གྱི་བུག་པ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །དེའི་བྱང་ཕྱོགས་ན་ཤིང་ལྗོན་པ་ཤི་རི་ཤ་ཆེན་པོ་དཔངས་མཐོ་ཞིང་ཐ་གྲུ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་བལྟས་ཏེ། ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་དེའི་ནང་གི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ། ཁྱེད་རྣམས་འདི་ལྟར་སྨྲེ་སྔགས་ཅིའི་ཕྱིར་འདོན་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཛམ་གླིང་གི་ཚོང་པ་རྒྱ་མཚོར་གྲུར་བྱས་ཏེ་ཞུགས་པ་དག་ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་ཀྱིས་གྲུ་བཤིག་པའི་ཚེ་ཤིང་ལེབ་དང་རྐྱལ་པ་ 15-2-250a སོགས་བཟུང་སྟེ་བརྒལ་བ་ལ། ཟངས་གླིང་འདིར་འཁོད་པའི་སྲིན་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་གཟུགས་བཟང་བ་བསྟན་ཏེ་དགའ་བའི་ཚིག་གིས་བསླུས་ཤིང་ཁྱིམ་ཐབ་ཏུ་བྱས་ནས་བུ་དང་བུ་མོ་ཡང་བྱུང་ངོ་། །ཇི་སྲིད་འཛམ་གླིང་གི་ཚོང་པ་གཞན་གྲུ་ཞིག་སྟེ་འོངས་པ་སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་རྙེད་པའི་ཚེ། བདག་ཅག་རྣམས་ལས་ཅི་རིགས་པ་ཟོས་ཤིང་དེའི་སྐྲ་དང་སྤུ་དང་སེན་མོ་སོགས་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་བཟའ་ཞིང་ཐ་ན་ཁྲག་ཐིགས་པ་ཙམ་ཟག་པའི་ས་དེ་ཡང་སོར་མོས་བླངས་ནས་ཟའོ། །དེ་དག་གི་ལྷག་མ་ཁོ་བོ་ཅག་ཡིན་ཏེ་ལྕགས་མཁར་འདིར་བཙུད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེད་དཔོན་དེས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཁྱེད་དང་བདག་ཅག་བདེ་བར་འཛམ་གླིང་དུ་ཐར་པའི་ཐབས་འགའ་ཡོད་པ་མི་ཤེས་སམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་
【現代漢語翻譯】 『床榻和花園等等，以及贍部洲（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）的珍寶，如寶石、珍珠和吠琉璃等，直到右旋海螺。請您們和我們一起享受嬉戲和歡樂吧！』他對她們說：『即使你們有些人喝醉了，也不要走到南方去。』因為男人會變得像女人一樣，沒有比這更令人陶醉、痛苦和束縛的了。那些羅剎女這樣說了，然後越過大海，和他們一起嬉戲玩樂，還生了兒子和女兒。 當時，船長辛哈拉心想：『為什麼這些女人如此嚴守南方的道路呢？』於是，他和其中一個女人同牀共枕，等她睡著后，悄悄地從大床上下來，把鋒利的劍藏在腋下，走向南方。在那裡，他聽到許多人發出哀嚎的聲音，說：『唉！父母和兒子，以及讓贍部洲快樂的人，都要拋棄我們了。』他聽了，頓時感到害怕，不敢說話，停了下來。然後，他克服了恐懼，繼續沿著那條路走去，看到一座巨大的鐵城，高大而寬廣。他心想：『這裡有沒有小窗戶呢？』於是四處尋找，卻連貓能鉆進去的洞都沒有。 在那座鐵城的北面，有一棵巨大的尸利沙樹（Shirisha tree），高大而寬廣。他爬上那棵樹，看著鐵城裡的人群，說：『你們為什麼這樣哀嚎呢？』他們回答說：『我們是贍部洲的商人，乘船出海，遇到海怪，船被打翻了。我們抓住木板和救生圈等漂到這裡，被居住在銅洲（Zangling）的羅剎女用美麗的形象和甜言蜜語誘騙，成了她們的丈夫，還生了兒子和女兒。』 『每當有其他贍部洲的商人船隻失事而來，被那些羅剎女找到時，她們就會吃掉我們中的一些人，甚至連頭髮、體毛和指甲等一點不剩地吃掉。甚至連滴落在地上的血跡，她們也會用手指刮起來吃掉。我們就是她們的殘餘，被囚禁在這鐵城裡。』船長說：『有智慧的人啊！你們知道有什麼方法可以讓我們和你們一起安全地逃回贍部洲嗎？』他們回答說：『有智慧的人啊！』
【English Translation】 'Beds and gardens, etc., and the jewels of Jambudvipa (referring to the world we live in), such as gems, pearls, and vaiḍūrya, up to the right-spiraling conch. Please join us in enjoying play and joy!' He said to them, 'Even if some of you become very drunk, do not go to the southern path.' Because men become like women, and there is nothing more intoxicating, painful, and binding than that. Those Rakshasa women said this, then crossed the ocean, and played and rejoiced with them, and also had sons and daughters. At that time, the captain Sinhala thought, 'Why do these women guard the southern road so strictly?' So, he slept with one of the women, and when she fell asleep, he quietly got off the big bed, hid a sharp sword under his arm, and went south. There, he heard many people wailing, saying, 'Alas! Parents and sons, and those who bring joy to Jambudvipa, are abandoning us.' Hearing this, he was immediately frightened, dared not speak, and stopped. Then, overcoming his fear, he continued along that road and saw a huge iron city, tall and wide. He thought, 'Are there any small windows here?' So he looked around, but there was not even a hole that a cat could enter. To the north of that iron city, there was a huge Shirisha tree, tall and wide. He climbed that tree and looked at the crowd of people inside the iron city, saying, 'Why are you wailing like this?' They replied, 'We are merchants from Jambudvipa, who sailed the sea by boat, encountered sea monsters, and the boat was overturned. We grabbed planks and lifebuoys, etc., and floated here, and were deceived by the Rakshasa women living in Copper Island (Zangling) with beautiful images and sweet words, became their husbands, and also had sons and daughters.' 'Whenever other merchants from Jambudvipa come after their ships are wrecked and are found by those Rakshasa women, they eat some of us, even eating all the hair, body hair, and nails, leaving nothing behind. Even the bloodstains that drip on the ground, they scrape up with their fingers and eat. We are the remnants of them, imprisoned in this iron city.' The captain said, 'Wise ones! Do you know of any way for us and you to safely escape back to Jambudvipa?' They replied, 'Wise one!'
དག་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་ཐབས་མེད་དེ། གལ་ཏེ་འདོང་སྙམ་པ་ན་ལྕགས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་སྟེང་འོག་གང་ནས་བྲོས་སྙམ་ཡང་དེ་ཉིས་འགྱུར་སུམ་འགྱུར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་ནི་ཐར་བའི་ཐབས་ཡོད་དེ། འདིར་སྟེང་ན་ལྷ་རྣམས་རྒྱུ་བས་འདི་སྐད་དུ། ཀྱེ་འཛམ་གླིང་གི་ཚོང་པ་བྱིས་པ་རྣམས་འདི་ཉིད་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་བྱང་ལམ་དུ་སོང་དང་། དེ་ན་རྟའི་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུའི་འབྲུ་ཟོས་ནས། ནད་མེད་ཅིང་བདེ་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་དབང་པོ་ཚིམས་པས་རོ་སྟོད་བསྲངས་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་སུ་འགྲོ་ཕ་རོལ་ཏུ་སུ་ཞིག་བཀུར་བར་བྱ། སུ་ཞིག་བདེ་ཞིང་ལེགས་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པར་བྱ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཀྱིས། ཁྱེད་ཅག་དེའི་ 15-2-250b གན་དུ་སོང་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་བདག་ཅག་འགྲོའོ། །བདག་ཅག་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་གྱིས་ཞེས་བརྗོད་ན། དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་རྣམས་དེད་དཔོན་གྱིས་ཡིད་ལ་བཟུང་སྟེ། དལ་བུས་ཕྱིར་རང་གི་མལ་དུ་འཁོད་ནས་བུད་མེད་དེ་གཉིད་ལོག་པའི་སར་དལ་བུས་ཉལ་ལ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་ནངས་པར་སྔ་བར་ལངས་ཏེ། ཚོང་པ་མང་པོ་དེ་དག་གི་སར་སོང་ནས། ཤེས་ལྡན་དག་སྐྱེད་ཚལ་དབེན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ཤོག་དང་ཁོ་བོ་ལ་གསང་བར་སྨྲ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པས་ཁྱེད་ཅག་མ་གཏོགས་ཤིན་ཏུ་མྱོས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་དག་ཁྲིད་དེ་མ་འོངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལྟར། ཚོང་པ་དེ་དག་དབེན་པར་འདུས་པ་དང་། དེད་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིབ་ཏུ་བགྲོས་ནས། སྲིན་མོ་འདི་དག་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར། ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་བྱང་ལམ་དུ་འཇུག་པར་ཆད་བྱས་སོ། །དེར་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱང་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་བས་རྟའི་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་རྨོས་པའི་འབྲས་བུ་ཟ་བ་མཐོང་ངོ་། །དེ་མཐོང་བས་ཚོང་པ་དག་གིས་དེ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པར་བརྩམས་པ་དང་། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་ན་རེ། ཁོ་བོས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེའི་དོན་ཤེས་པ་ལྟར་ན་ད་དུང་དུས་ལ་མ་བབ་སྟེ། རྟའི་རྒྱལ་པོ་དེས་འབྲུ་ཟོས་ནས་བདེ་ཞིང་ཉམས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་སུ་འགྲོ་ཞེས་སོགས་ཆེད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ཅག་གིས་གསོལ་བ་གདབ་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྟའི་རྒྱལ་པོ་དེས་སཱ་ལུའི་འབྲས་བུ་ཟོས་ཤིང་རོ་སྟོད་བསྲང་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་སུ་འགྲོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་ན། ཚོང་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྟའི་རྒྱལ་པོའི་ 15-2-251a དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཏུད་ནས། བདག་ཅག་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོའོ། །བདག་ཅག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཁྱེར་ཅིག །བདག་ཅག་བདེ་ལེགས་དང་བདེ་བར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྟའི་རྒྱལ་པོ་དེས་སྨྲ
【現代漢語翻譯】 我們沒有辦法離開這裡。即使我們想逃跑，無論從這座鐵城的上方還是下方，逃跑的嘗試只會導致更多的障礙出現。但你們有逃脫的方法。因為天神們在上方飛行，他們說：『哦，閻浮提（梵文：Jambudvipa， Jambudvīpa， 閻浮提， 贍部洲）的商人們，在十五齋戒日走北方的道路吧！』那時，名叫云力（梵文：Meghabala，Meghabala，云力，云之力量）的馬王，它吃著未經耕種的稻米，無病無憂，充滿力量，感官滿足，挺直身體，會三次宣告：『誰去彼岸？誰將被帶到彼岸？誰將平安順利地到達閻浮提？』你們去到它的面前，說：『我們去彼岸！請讓我們平安地到達閻浮提！』據說它會帶你們到彼岸。』聽到這些話，商隊首領記在心裡，然後悄悄地回到自己的床上，輕輕地躺在那位入睡的女子身邊。辛伽拉（梵文：Simhala，Simhala，辛伽拉，獅子）商隊首領第二天一大早就起來，去到眾多商人那裡，說：『有見識的人們，來一個僻靜的花園，我和你們有一些秘密要說，除了你們，即使是喝醉了的人，也不要帶著孩子一起來。』 正如他所說，商人們聚集在僻靜的地方，商隊首領詳細地講述了所發生的事情，爲了從這些羅剎女中逃脫，他們決定在十五齋戒日走北方的道路。到了十五齋戒日，他們都走上了北方的道路，看到了那匹吃著未經耕種稻米的馬王。看到它，商人們開始向它祈禱。辛伽拉商隊首領說：『根據我對人群所說之話的理解，現在還不是時候。當那匹馬王吃完稻米，感到快樂、充滿力量時，它會特意宣告『誰去彼岸』等等，那時我們才應該祈禱。』然後，馬王吃著稻米，挺直身體，宣告『誰去彼岸』時，所有的商人都來到馬王面前，合掌鞠躬，說：『我們去彼岸！請帶我們到彼岸！請讓我們平安順利地到達閻浮提！』那時，馬王說道：
【English Translation】 We have no way to escape from here. Even if we try to flee, whether from above or below this iron city, the attempt will only lead to more obstacles. But you have a way to escape. Because the gods are flying above, they say: 'Oh, merchants of Jambudvipa (Sanskrit: Jambudvipa, Jambudvīpa, 閻浮提, Continent of Rose-Apple Trees), on the fifteenth day of fasting, go the northern road!' At that time, the horse king named Cloud Force (Sanskrit: Meghabala, Meghabala, 云力, Power of Clouds), who eats uncultivated rice, being free from illness and worry, full of strength, with satisfied senses, straightening his body, will proclaim three times: 'Who goes to the other shore? Who will be taken to the other shore? Who will safely and smoothly reach Jambudvipa?' Go to him and say: 'We go to the other shore! Please let us safely reach Jambudvipa!' It is said that he will take you to the other shore.' Hearing these words, the caravan leader kept them in mind, and then quietly returned to his bed, gently lying down beside the sleeping woman. The Simhala (Sanskrit: Simhala, Simhala, 辛伽拉, Lion) caravan leader got up early the next morning and went to the many merchants, saying: 'Wise people, come to a secluded garden, I have some secrets to tell you, and except for you, even if someone is drunk, do not bring children with you.' As he said, the merchants gathered in a secluded place, and the caravan leader explained in detail what had happened. In order to escape from these Rakshasa women, they decided to take the northern road on the fifteenth day of fasting. On the fifteenth day of fasting, they all took the northern road and saw the horse king eating uncultivated rice. Seeing him, the merchants began to pray to him. The Simhala caravan leader said: 'According to my understanding of what the crowd said, now is not the time. When the horse king has eaten the rice and feels happy and full of strength, he will deliberately proclaim 'Who goes to the other shore' and so on, and then we should pray.' Then, when the horse king was eating rice, straightening his body, and proclaiming 'Who goes to the other shore,' all the merchants came to the horse king, folded their palms and bowed, saying: 'We go to the other shore! Please take us to the other shore! Please let us safely and smoothly reach Jambudvipa!' At that time, the horse king said:
ས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་བུད་མེད་དེ་དག་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པར་བསྒྱུར་ནས་རང་གི་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་དག་ཐོགས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས། ཇོ་བོ་བཞིན་བཟང་དག་ཚུར་བྱོན། བདག་ཅག་གི་ཁྱིམ་ཐབས་དང་མགོན་མཛོད་ཅིག །འདི་དག་ཁྱེད་ཀྱི་ཟས་སྐོམ་གྱི་གནས་དང་། གོས་ཀྱི་གནས་དང་། གནས་མལ་དང་། ཀུན་དགའ་ར་བ་དང་། ནགས་ཚལ་དང་། རྫིང་བུ་དགའ་བར་གྱུར་པ་དག་དང་། འཛམ་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ནོར་བུ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། བཻཌཱུཪྻ་དང་། མན་ཤེལ་དཀར་པོ་དང་། བྱེ་རུ་དང་། གསེར་དང་དངུལ་དང་། རྡོའི་སྙིང་པོ་དང་། སྤུག་དང་། དམར་པོ་དང་། དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་དག་ལགས་ཀྱིས་ཚུར་བྱོན། བདག་ཅག་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་བ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་གྱིས་ཤིག །གལ་ཏེ་བདག་ཅག་དོན་དུ་མི་གཉེར་ན། རེ་ཞིག་རང་རང་གི་བུ་དང་བུ་མོ་འདི་དག་བསྣམས་ཏེ་བཞུད་ཅིག་ཅེས་ཟེར་བར་འགྱུར་གྱིས། དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གི་ཆུང་མའམ། བུའམ་བུ་མོའམ། ཟས་ཀྱི་གནས་སོགས་ནས་དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་པའི་བར་དུ་བདག་གིའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཤིང་ཐོག་སྨིན་པ་ཤིང་གི་རྩེ་ལས་བྲུལ་བ་ལྟར་ལྷུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བུད་མེད་དེ་དག་འོངས་པས་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་ཟ་ཞིང་ཐ་ན་ཁྲག་ 15-2-251b ཐིགས་པའི་ས་ཡང་སོར་མོས་བླངས་ནས་ས་དང་བཅས་ཏེ་ཁར་འཇུག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་ལས་ཆུང་མ་ནས་དུང་གཡས་སུ་འཁྱིལ་པའི་བར་དག་ལ་བདག་གི་བར་མི་སེམས་པ་དེ་དག་ནི་ངའི་སྤུ་དག་ལ་འཇུས་པར་མ་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་བདེ་ཞིང་ལེགས་པར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བསྒོས་ནས། རྒྱབ་བཟེད་པ་དང་། ཚོང་པ་དེ་དག་ཁ་ཅིག་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན། ཁ་ཅིག་གཤུལ་དུ་ཞོན། ཁ་ཅིག་སྤུ་དག་ལ་འཇུས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྟའི་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་དེས་མཐར་གྱིས་ལུས་མཐུ་དང་སྟོབས་བསྐྱེད་ནས་སྟེང་གི་ནམ་མཁར་སོང་བ་དང་། སྲིན་མོ་དེ་དག་གི་གནས་ནས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱལ་མཚན་གཡོས་པ་ལས། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་འཛམ་གླིང་གི་ཚོང་པ་རྣམས་བྱེར་བར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ། གཟུགས་བཟང་ལ་རྒྱན་གྱིས་མཛེས་པར་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ཐོགས་ཏེ། ཇོ་བོ་དག་ཚུར་བྱོན། བཞིན་བཟང་དག་ཚུར་བྱོན། བདག་ཅག་ཁྱིམ་ཐབས་མ་མཆིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དང་། བདག་པོ་དང་མགོན་དང་གནས་དང་གླིང་དང་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་མཛོད་ཅིག །འདི་དག་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཟས་ཀྱི་གནས་སོགས་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ན། ཚོང་པ་དེ་དག་གིས་བདག་གི་ཆུང་མ་དང་། བུ་དང་བུ་མོ་དང་ཟས་དང་གོས་སོགས་གང་རུང་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་ཆགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྟའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱབ་ལས་ལྷུངས་ནས་སྲིན་མོ་ད
【現代漢語翻譯】 隨後，那些有智慧的人將那些女人們變成美麗動人、賞心悅目的樣子，讓她們抱著自己的孩子，這樣說道：『英俊的先生們，請過來！成為我們家庭的支柱和庇護者吧！這些是你們的食物、衣服、住所、花園、森林和令人愉悅的池塘，以及世間的珍寶，如寶石、珍珠、青金石（Vaidurya，梵語，一種寶石）、白色瑪瑙、珊瑚、黃金、白銀、寶石的精華、綠松石、紅色寶石和右旋海螺。請過來！與我們一同嬉戲玩樂，享受快樂和喜悅吧！』如果你們不關心我們，那麼暫時帶著你們的孩子離開吧。』她們會這樣說。 對於那些人，你們會這樣想：『我的妻子、兒子、女兒，從食物到右旋海螺，都是我的。』那些心中這樣想的人，即使已經騎在我的背上，也會像成熟的果實從樹梢掉落一樣墜落，然後被那些女人們吃掉。她們會吃掉所有的頭髮等，甚至用手指颳起血滴的地面，連同泥土一起放入口中。 你們中那些不認為從妻子到右旋海螺是『我的』的人，即使沒有抓住我的鬃毛，也會安穩順利地到達閻浮提（Jambudvipa，梵語，南贍部洲）。』這樣明確地告知后，一些人抓住馬的背部，一些人騎在馬鞍上，一些人抓住鬃毛。 那時，馬王云力（Meghabala，梵語，馬的名字）逐漸積聚身體的力量，升到天空。從那些羅剎女（Rakshasi，梵語，食人女妖）的住所升起不祥的旗幟，那些羅剎女們心想：『閻浮提的商人們要逃散了！』於是，她們打扮得美麗動人，抱著孩子說：『先生們，請過來！英俊的先生們，請過來！成為我們這些沒有家庭的人的家庭支柱、主人、保護者、住所、依靠、救助者和朋友吧！』這些是你們的食物等等，如前所述。當她們這樣說時，那些商人中，無論誰心中想著自己的妻子、兒子、女兒、食物、衣服等，並因此產生貪戀，都會從馬王的背上掉下來，被羅剎女們吃掉。
【English Translation】 Then, those with wisdom would transform those women into beautiful and pleasing forms, having them hold their sons and daughters, saying thus: 'Handsome gentlemen, please come! Be our household pillars and protectors! These are your food, clothing, dwellings, gardens, forests, and delightful ponds, as well as the world's treasures, such as jewels, pearls, lapis lazuli (Vaidurya, Sanskrit, a gemstone), white agate, coral, gold, silver, the essence of gemstones, turquoise, red gems, and right-spiraling conch shells. Please come! Play and rejoice with us, and indulge in happiness and joy!' If you do not care for us, then for now, take your children and leave.' They would say this. For those people, you would think thus: 'My wife, son, daughter, from food to the right-spiraling conch shell, are mine.' Those who think this in their hearts, even if they have already ridden on my back, will fall like ripe fruit falling from the treetop, and then be eaten by those women. They will eat all the hair and so on, even scraping the ground where drops of blood have fallen with their fingers, putting it into their mouths along with the dirt. Those among you who do not think that from wife to right-spiraling conch shell is 'mine,' even if they have not grabbed my mane, will safely and well reach Jambudvipa (Sanskrit, the southern continent).』 Having thus clearly instructed, some grabbed the horse's back, some rode on the saddle, and some grabbed the mane. At that time, the horse king Cloud Force (Meghabala, Sanskrit, name of the horse) gradually gathered the strength of his body and ascended into the sky. From the dwellings of those Rakshasi (Sanskrit, ogresses) arose inauspicious banners, and those Rakshasi thought: 'The merchants of Jambudvipa are about to scatter!' Thus, they adorned themselves beautifully, holding their sons and daughters, saying: 'Gentlemen, please come! Handsome gentlemen, please come! Be the household pillars, masters, protectors, dwellings, reliance, saviors, and friends for us who have no family! These are your food, etc., as mentioned before.' When they said this, all those merchants who thought of their wives, sons, daughters, food, clothing, etc., and thus became attached, fell from the back of the horse king and were eaten by the Rakshasi.
ེ་དག་གིས་ཟོས་ཤིང་ཐ་ན་ཁྲག་ཐིགས་པ་ཟག་པའི་ས་ཡང་ཁར་བཅུག་གོ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་འབའ་ཞིག་བདེ་བར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ཏོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་ 15-2-252a འདས་ཀྱིས་དཔེ་དེ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་རྟའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞོན་པའི་མི་དེ་དག་བདག་གི་ཆུང་མ་དང་བུ་དང་བུ་མོ་དང་། ཟས་སྐོམ་ཡོ་བྱད་གང་རུང་ལ་བདག་གི་བར་ཞེན་པ་དེ་དག་ལྷུངས་ནས་སྲིན་མོས་ཟོས་ལ། མ་ཆགས་པ་དེ་དག་བདེ་བར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཐར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་དག་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་དང་། བདག་གི་མིག་གོ་ཞེས་སོགས་མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་དང་། གཟུགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་བར་དང་། ས་སོགས་ལྔ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་བའི་ཁམས་དྲུག་དང་། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚོང་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་ལྷུང་བའོ། །དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མི་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་ཚོང་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཐར་བ་ལྟར་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །མི་གང་ཤེས་རབ་ལྡན་པ་དག །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་དད་བྱེད་པ། །སྤྲིན་ཤུགས་ཅན་གྱིས་ཚོང་པ་དག །བདེ་ལེགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་བཞིན། །མི་གང་བྱིས་པ་འདྲ་བ་དག །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་མ་དད་པ། །སྲིན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོང་པ་དག །སྡུག་བསྔལ་འགྱུར་བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ། འབའ་ཞིག་ཐར་པའི་རྗེས་སུ་དེའི་ཆུང་མ་སྲིན་མོ་དེ་ལ། སྲིན་མོ་གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རང་གི་ཁྱིམ་ཐབ་དག་ཟོས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་ཁྱིམ་ཐབ་བཏང་གིས་གལ་ཏེ་དེ་ཁྲིད་དེ་འོངས་ན་ལེགས། གལ་ཏེ་མི་འོངས་ན་ཁྱོད་ཉིད་བཟའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་སྐྲག་སྟེ་སྨྲས་པ་གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་དེ་ལྟར་འདོད་ 15-2-252b ན་དུས་བྱོལ་དང་མི་རིང་བར་ཁྲིད་དེ་འོང་ཞེས་བྱས་པས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྲིན་མོ་དེ་མཆོག་ཏུ་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་མདུན་དུ་བསྡད་པ་དང་། དེད་དཔོན་དེས་རལ་གྲི་ཕྱུངས་ཏེ་བསྡིགས་པས་སྐྲག་ནས་བྲོས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཡུལ་དབུས་ནས་ཚོང་པ་འོང་བའི་ཚེ་དེད་དཔོན་ཞིག་ལ་སྲིན་མོ་དེས་ཕྱག་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཟངས་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡིན་ལ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་ཆུང་མར་བསྩལ་བ་ལགས་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཞུགས་པའི་གྲུ་ཆུ་སྲིན་ཉའི་རིགས་ཀྱིས་བཅག་པའི་ཚེ་དེས་བདག་ལ་བཀྲ་མི་ཤིས་སོ་ཞེས་བོར་ན། དེའི་སླད་དུ་ཁྱོད་བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་སིང་ག་ལ་ལ་བཟོད་པ་བགྱིད་དུ་སྩལ་བར་ཅི་གནང་། དེད་དཔོན་དེས་དེ་བཞིན་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་བག་ཕབ་པའི་གཏམ་བྱས་པའི་རྗེས་སུ། ཤེད་མཐུན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཟངས་གླིང་གི་རྒྱལ
【現代漢語翻譯】 被那些羅剎吃掉，甚至連血滴滴落的地方也被吞入口中。只有船長辛伽羅（Siṅgala，僧伽羅，人名）安然無恙地到達了贍部洲（Jambudvīpa，閻浮提，指我們所居住的這個世界）。 在那裡，薄伽梵（Bhagavān，世尊）以此為例，開示道：『比丘們，那些騎著馬王的人，因為對我的妻子、兒子、女兒，以及任何食物、飲料、用具等事物執著，所以才會墮落而被羅剎吃掉。而那些沒有執著的人，就像安然無恙地到達贍部洲一樣。比丘們，你們當中，那些執著於我，認為『這是我的眼睛』等等，從眼睛到意，從色到法，以及地等五大，六識界，色等五蘊，執著於我及我所的人，就像可憐的商人一樣，會墮入輪迴之中。那些不執著於我及我所的人，就像商人到達贍部洲一樣，會從輪迴中解脫。 無論何人具備智慧， 于佛陀教法具信心， 如雲力者攜眾商， 安樂抵達于彼岸。 無論何人如孩童， 于佛陀教法無信心， 如羅剎女食眾商， 痛苦煎熬亦如是。』 就這樣，船長辛伽羅（Siṅgala）獲得解脫之後，那個羅剎女對其他的羅剎女說：『如果我們都吃了自己的家人，那你卻放走了你的家人。如果能把他帶回來就好了，如果帶不回來，我們就吃了你。』 羅剎女因為害怕，就說：『如果你們這樣要求，我會在不耽擱的情況下把他帶回來。』她們也答應了。 那個羅剎女變成了一個極其恐怖的形象，站在船長辛伽羅（Siṅgala）面前。船長拔出劍來恐嚇她，她害怕地逃走了。不久之後，當有來自中央地區的商人到來時，那個羅剎女向一位船長行禮並說道：『我是銅島（Tāmradvīpa，指斯里蘭卡）國王的女兒，被賜予船長辛伽羅（Siṅgala）為妻。當進入大海時，船被摩竭魚（makara，一種海怪）摧毀，他認為我不吉利，就把我拋棄了。因此，請您慈悲，請辛伽羅（Siṅgala）原諒我，您意下如何？』那個船長答應了，然後去到船長辛伽羅（Siṅgala）那裡，說了些好話之後，說道：『強大的朋友，銅島（Tāmradvīpa）的國王……』
【English Translation】 Those were eaten by the ogres, and even the place where drops of blood fell was put into their mouths. Only the captain Siṅgala (辛伽羅，person's name) safely went to Jambudvīpa (贍部洲，the world we live in). There, the Bhagavan (薄伽梵，the Blessed One) used that example and taught: 'Monks, those people riding on the horse king, because of attachment to my wife, son, daughter, and whatever food, drink, utensils, etc., fell and were eaten by the ogres. Those who were not attached safely escaped to Jambudvīpa (贍部洲), just like that. Monks, those of you who are attached to self, thinking 'this is my eye' and so on, from eye to mind, from form to dharma, and the five elements such as earth, the six realms of consciousness, and the five aggregates such as form, those who grasp at self and what belongs to self, like miserable merchants, will fall into samsara (輪迴). Those who do not grasp at self and what belongs to self, like merchants escaping to Jambudvīpa (贍部洲), will be liberated from samsara (輪迴). Whoever possesses wisdom, Has faith in the Buddha's teachings, Like Cloud Force carrying merchants, Safely crosses to the other shore. Whoever is like a child, Has no faith in the Buddha's teachings, Like ogres devouring merchants, Suffers greatly, just like that.' Thus, after the captain Siṅgala (辛伽羅) was liberated, that ogress said to the other ogresses: 'If we all eat our own families, then you let your family go. It would be good if you could bring him back; if you don't bring him back, we will eat you.' The ogress, being afraid, said: 'If you wish so, I will bring him back without delay.' They also agreed. That ogress transformed into an extremely terrifying form and stood before the captain Siṅgala (辛伽羅). The captain drew his sword and threatened her, and she fled in fear. Soon after, when merchants from the central region came, that ogress bowed to a captain and said: 'I am the daughter of the king of Tāmradvīpa (銅島，Sri Lanka), given to the captain Siṅgala (辛伽羅) as his wife. When entering the great ocean, the ship was destroyed by makara (摩竭魚，sea monster) fish, and he abandoned me, saying I was inauspicious. Therefore, please be kind and ask Siṅgala (辛伽羅) to forgive me, what do you think?' That captain agreed, and then went to the captain Siṅgala (辛伽羅), said some kind words, and then said: 'Powerful friend, the king of Tāmradvīpa (銅島) ...'
་པོའི་བུ་མོ་བླངས་པ་གནས་མ་ཡིན་པ་དོར་བ་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག །སིང་ག་ལས་སྨྲས་པ། ཤེད་མཐུན་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཟངས་གླིང་ནས་འོངས་པའི་སྲིན་མོ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འདིར་ཇི་ལྟར་འོང་། དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བརྗོད་པས་དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་མཐར་གྱིས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། སྲིན་མོ་དེ་ཡང་བུ་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སེང་གེ་ལྟ་བུར་ཕྱིན་ནས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་སྒོ་དྲུང་ན་སྡོད་པ་ལ། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་དེའི་གཟུགས་ལས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་བུ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་དེའི་བུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། 15-2-253a སྲིན་མོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ་འདི་ནི་དེད་དཔོན་དེའི་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ག་ལས་འོང་། སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། བདག་ནི་ཟངས་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་ཆུང་མར་བྱིན་ཏེ། དེ་རྒྱ་མཚོར་གྲུ་ཞིག་པས་བདག་བཀྲ་མི་ཤིས་པར་བལྟས་ནས་བོར་བས་འདིར་ཕྱིན་པ་ལགས་སོ། །བདག་དང་བུ་ཆུང་འདི་ལ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་ལ་བཟོད་པར་བགྱིད་དུ་སྩལ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་དག་གིས་སིང་ག་ལའི་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་སོ། །ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སིང་ག་ལ་ལ། རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དེ་མདོར་བར་བུ་ཆུང་ངུ་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ལ་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །སིང་ག་ལས། ཡབ་ཡུམ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མ་ལགས་ཏེ། ཟངས་གླིང་ནས་མཆིས་པའི་སྲིན་མོ་ལགས་སོ། །ཕ་མ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བུད་མེད་ལྟ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲིན་མོ་ཡིན་གྱིས་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག །བུས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་འདི་ལ་དགྱེས་ན་ཁྱིམ་དུ་སྲིལ་ཅིག །བདག་ནི་གཞན་དུ་མཆིའོ། །ཕ་མ་གཉིས་ན་རེ། བུ་ངེད་ཀྱིས་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དུ་འདི་སྲེལ་བར་སེམས་ན་ཁྱོད་འདི་མི་འདོད་ན། ངེད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྐྲད་ཅེས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྲིན་མོ་དེ་བསྐྲད་དོ། །དེ་ནས་སྲིན་མོ་དེ་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བུད་མེད་གཟུགས་འདི་ལྟ་བུ་ལང་ཚོ་དར་ལ་བབ་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཆབ་སྒོ་ན་སྡོད་དོ་ཞེས་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟའི་འཇུག་ཏུ་ཆུག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས་ནང་དུ་འཇུག་བཅུག་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་དབང་ 15-2-253b པོ་རྣམས་འཕྲོག་པ་ཡིན་པས། རྒྱལ་པོས་དེ་མཐོང་བ་ཙམ་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གཟིར་བས་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ཀུན་སྤྱོད་བྱས་ཏེ། བཟང་མོ་ཁྱོད་ག་ལས་འདིར་འོང་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ལྷ་བདག་ནི་ཟངས་གླིང་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་སིང་ག་ལའི་ཆུང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གྲུ་ཞིག་པས་བདག་བཀྲ་མི་ཤིས་སོ་ཞེས་གནས་མ་ལགས་པར་བོར་ཏེ་འདིར་མཆིས་ན། ལྷ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་ལ་བདག་དང་བུ་ཆུང་ང
【現代漢語翻譯】 『請寬恕我娶了一個不合適的女子。』辛伽羅回答說：『她不是公主，而是來自銅島的羅剎女。』『那她是怎麼來的？』當被問及她是如何變成這樣的時，她一言不發。辛伽羅最終回到了自己的家，而那個羅剎女已經懷有身孕，她去了像獅子一樣的王宮，站在辛伽羅的門前。人群從孩子的相貌上認出他是辛伽羅的兒子，並說：『這是他的兒子。』 羅剎女說：『你們知道嗎？這是那個商人的兒子。』他們問她：『你從哪裡來？你是誰？』她說：『我是銅島國王的女兒，嫁給了商人辛伽羅。他在海上遭遇船難，認為我不吉利，便拋棄了我，所以我來到了這裡。請允許我和這個孩子得到辛伽羅的寬恕。』他們把這件事告訴了辛伽羅的父母。父母對辛伽羅說：『可憐可憐這個帶著孩子的公主吧。』辛伽羅說：『父親母親，她不是公主，而是來自銅島的羅剎女。』父母說：『所有的女人都像羅剎女一樣，寬恕她吧。』兒子說：『如果你們喜歡她，就讓她住在家裡吧。我要走了。』父母說：『兒子，如果我們因為你而留下她，但你又不喜歡她，我們為什麼要趕走她呢？』於是他們趕走了那個羅剎女。之後，那個羅剎女去了獅子國王那裡，大臣們稟告國王說：『有一個非常美麗的女子站在王宮門口。』國王說：『讓她進來。』當她被帶進來時，她的美貌征服了所有人。國王一見到她，就被慾望所驅使，熱情地款待她，並問：『美麗的女子，你是從哪裡來的？』她說：『神啊，我是銅島國王的女兒，是辛伽羅的妻子。他遭遇船難，認為我不吉利，便拋棄了我。現在我帶著孩子來到了這裡，請神寬恕我和這個孩子吧。』
【English Translation】 'Please forgive me for taking an unsuitable woman.' Singala replied, 'She is not a princess, but a Rakshasi (demoness) from the Copper Island.' 'Then how did she come?' When asked how she became like this, she remained silent. Singala eventually returned to his own home, and the Rakshasi was already pregnant. She went to the lion-like palace and stood at Singala's door. The crowd recognized him as Singala's son from the child's appearance and said, 'This is his son.' The Rakshasi said, 'Do you know? This is the son of that merchant.' They asked her, 'Where did you come from? Who are you?' She said, 'I am the daughter of the King of Copper Island, given as a wife to the merchant Singala. He encountered a shipwreck at sea and, considering me unlucky, abandoned me, so I came here. Please allow me and this child to be forgiven by Singala.' They told Singala's parents about this. The parents said to Singala, 'Have mercy on this princess with a small child.' Singala said, 'Father, Mother, she is not a princess, but a Rakshasi from the Copper Island.' The parents said, 'All women are like Rakshasis, forgive her.' The son said, 'If you like her, keep her in the house. I am leaving.' The parents said, 'Son, if we keep her for your sake, but you do not like her, why should we not drive her away?' So they drove away the Rakshasi. Then, the Rakshasi went to the Lion King, and the ministers reported to the king, 'There is a very beautiful woman standing at the palace gate.' The king said, 'Let her in.' When she was brought in, her beauty captivated everyone. As soon as the king saw her, he was driven by desire and treated her warmly, asking, 'Beautiful woman, where did you come from?' She said, 'My lord, I am the daughter of the King of Copper Island, the wife of Singala. He encountered a shipwreck and, considering me unlucky, abandoned me. Now I have come here with my child, please forgive me and this child.'
ུ་ལ་བཟོད་པར་བགྱིད་དུ་སྩལ་བར་ཅི་གནང་། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་འདིར་བོས་ཞེས་བསྒོས་ནས་དེ་འོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་འདི་མ་དོར་བར་བུ་ཆུང་ངུ་དང་འདི་ལ་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་མིན་ཏེ་ཟངས་གླིང་གི་སྲིན་མོའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དེད་དཔོན་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྲིན་མོ་ཡིན་གྱིས་འདི་ལ་བཟོད་པར་གྱིས་ཤིག །འོན་ཏེ་ཁྱོད་མི་འདོད་ན་ང་ལ་བྱིན་ཅིག །དེད་དཔོན་དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་སྲིན་མོ་ལགས་པས་བདག་མི་དབུལ་མི་ཟློག་གོ། དེར་རྒྱལ་པོས་མ་ཉན་པར་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་དེས་རྒྱལ་པོ་དབང་དུ་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྲིན་མོ་དེས་རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་གཉིད་ལོག་པར་བྱས་ནས་ཟངས་གླིང་དུ་སྲིན་མོ་དག་གི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། ཕུ་ནུ་མོ་དག་ཁྱེད་ལ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལས་ཅི་བྱ། ཁོ་མོས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་གཉིད་ལོག་པར་བྱས་ཀྱི། ཚུར་ཤོག་དེ་བཟའ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་རྐང་ལག་དང་མིག་བསྒྱུར་ཏེ། བདག་ཉིད་འཇིགས་པ་དང་འཇིགས་སུ་རུངས་པ་ཆེན་མོར་སྤྲུལ་ 15-2-254a ནས་མཚན་མོ་དེར་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སེང་གེ་ལྟ་བུར་ལྷགས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སེ་གེ་རལ་པ་ཅན་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཟོས་སོ། །ནམ་ལངས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སྒོ་འབྱེད་པ་མེད་པས་མ་ཕྱེ་པ་ན། ཕོ་བྲང་གི་སྟེང་དུ་མི་རོ་ཟ་བའི་བྱ་མང་པོ་དག་རྒྱུ་བར་བརྩམས་སོ། །བློན་པོ་དང་ཁྲོམ་གྱི་རུ་སྣ་དང་། གྲོང་རྡལ་གྱི་མི་དང་ཡུལ་མི་དག་ཀྱང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་ནས་སྡོད་དོ། །གཏམ་དེ་ལྟ་བུ་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་པ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལས་ཐོས་ནས་མྱུར་བ་ཁོ་ན་རལ་གྲི་མཆན་དུ་བཅུག་སྟེ་སོང་ནས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག །རྒྱལ་པོ་སྲིན་མོ་དེས་ཟོས་ཀྱིས་ཐབས་སོམས་ཤིག་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེས་སྨྲས་པ། ཡ་གད་འོན་ཅིག་དང་འཛེགས་ཏེ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་དེར་འཛེགས་ནས་རལ་གྲི་ཐོགས་ཏེ་བསྡིགས་པ་དང་སྲིན་མོ་དེ་དག་ཁ་ཅིག་མིའི་རྐང་ལག་ཐོགས་ཏེ་བྱེར། ཁ་ཅིག་གིས་མགོ་ཐོགས་ཏེ་བྱེར་རོ། །དེ་ནས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལས་ཕོ་བྲང་གི་སྒོ་ཕྱེས་ནས་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བྱི་དོར་བྱས་ནས། ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་གྱི་མི་དང་བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག །རྒྱལ་པོ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྲིན་མོས་ཟོས་ཏེ། གཞོན་ནུ་ཡང་མེད་ན་སུ་ཞིག་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། གང་སྙིང་སྟོབས་ཅན་ཤེས་རབ་ལྡན་པའོ། །ཁ་ཅིག
【現代漢語翻譯】 請允許我對她寬容一些，國王命令大臣們去請航海家辛哈拉過來，他來之後，國王說：『不要拋棄這個女兒，對這個小男孩和她寬容一些。』他說：『陛下，這不是國王的女兒，而是銅島的羅剎女。』國王說：『航海家，所有的女人都是羅剎女，對她寬容一些吧！如果你不喜歡，就給我吧！』航海家說：『陛下，她是羅剎女，我不能要。』國王沒有聽從，把她安置在妃嬪之中，她控制了國王。過了一段時間，羅剎女讓國王和所有的妃嬪都睡著了，然後回到銅島的羅剎女之中，說：『姐妹們，你們要航海家辛哈拉做什麼？我已經讓獅鬃國王和他的妃嬪們都睡著了，快來吃掉他們吧！』她們搖動著手腳和眼睛，把自己變成可怕和令人恐懼的樣子，那天晚上來到了獅子般的王宮，吃掉了獅鬃國王和他的隨從。天亮時，王宮的門沒有打開，許多食腐的鳥在王宮上空盤旋。大臣、商人和村民們都聚集在王宮的門口。當這個訊息傳開后，航海家辛哈拉迅速地帶著劍趕來，說：『智者們，國王已經被羅剎女吃掉了，想想辦法吧！』大臣們說：『我們該怎麼辦呢？』他說：『搭個架子爬上去看看。』他們搭好架子，航海家辛哈拉爬上去，拿著劍威脅著，一些羅剎女拿著人的手腳逃跑，一些拿著頭逃跑。然後，航海家辛哈拉打開了王宮的門，所有人都進去了。大臣們打掃了王宮，聚集了王宮的侍從、大臣和村民，說：『智者們，國王和妃嬪都被羅剎女吃掉了，而且沒有年輕人，我們該擁立誰為國王呢？』有些人說：『誰勇敢而有智慧呢？』有些人說： ขอทรงโปรดประทานอภัยให้แก่นางเถิด พระเจ้าข้า พระราชาจึงตรัสสั่งเหล่าอำมาตย์ให้ไปเชิญพ่อค้าสำเภาสิงหลมา เมื่อเขามาแล้ว พระราชาตรัสว่า 'อย่าทอดทิ้งธิดาคนนี้เลย จงอดทนต่อเด็กชายเล็กๆ คนนี้และนางเถิด' เขากล่าวว่า 'ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นี่ไม่ใช่ธิดาของพระราชา แต่เป็นนางยักษ์แห่งเกาะทองแดง' พระราชาตรัสว่า 'พ่อค้าสำเภา สตรีทั้งหมดก็เป็นนางยักษ์ จงอดทนต่อนางเถิด! แต่ถ้าท่านไม่ต้องการ ก็จงยกให้นางแก่เราเถิด!' พ่อค้าสำเภากล่าวว่า 'ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ นางเป็นนางยักษ์ ข้าพระองค์ไม่สามารถรับนางได้' พระราชาไม่ทรงฟัง กลับนำนางไปไว้ในหมู่สนม แล้วนางก็ควบคุมพระราชา เมื่อเวลาผ่านไป นางยักษ์นั้นทำให้พระราชาและเหล่าสนมทั้งหมดหลับไป แล้วกลับไปยังเหล่านางยักษ์ในเกาะทองแดง กล่าวว่า 'พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านจะเอาพ่อค้าสำเภาสิงหลไปทำไม? ข้าได้ทำให้พระราชาสิงห์เกศและเหล่าสนมของพระองค์หลับไปแล้ว มาเถิด มากินพวกเขาเสีย!' พวกนางสั่นแขนขาและดวงตา แปลงกายเป็นสิ่งที่น่ากลัวและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ในคืนนั้นพวกนางมาถึงพระราชวังดุจสิงห์ กินพระราชาสิงห์เกศและบริวารของพระองค์ เมื่อรุ่งเช้า ประตูพระราชวังไม่เปิด ไม่มีใครเปิด เมื่อนั้นฝูงนกกินซากศพจำนวนมากก็เริ่มบินวนเวียนอยู่เหนือพระราชวัง เหล่าอำมาตย์ พ่อค้า และชาวบ้านจากเมืองและชนบทต่างก็มาคอยอยู่ที่ประตูพระราชวัง เมื่อข่าวลือแพร่สะพัดออกไป พ่อค้าสำเภาสิงหลก็รีบคว้าดาบเหน็บข้างตัวมา กล่าวว่า 'ท่านผู้รู้ทั้งหลาย พระราชาถูกนางยักษ์กินไปแล้ว จงคิดหาทางแก้ไขเถิด!' เหล่าอำมาตย์กล่าวว่า 'เราจะทำอย่างไรกันดี?' เขากล่าวว่า 'จงทำบันไดแล้วปีนขึ้นไปดู' พวกเขานำบันไดมา พ่อค้าสำเภาสิงหลปีนขึ้นไป ถือดาบขู่เข็ญ นางยักษ์บางตนถือแขนขาของคนวิ่งหนีไป บางตนถือศีรษะวิ่งหนีไป จากนั้นพ่อค้าสำเภาสิงหลก็เปิดประตูพระราชวัง ทุกคนจึงเข้าไปข้างในได้ เหล่าอำมาตย์ทำความสะอาดพระราชวัง รวบรวมข้าราชบริพาร อำมาตย์ และชาวบ้าน กล่าวว่า 'ท่านผู้รู้ทั้งหลาย พระราชาและเหล่าสนมถูกนางยักษ์กินไปแล้ว และไม่มีหนุ่มสาวเหลืออยู่ เราจะแต่งตั้งใครเป็นพระราชา?' บางคนกล่าวว่า 'ผู้ใดกล้าหาญและมีปัญญา?' บางคนกล่าวว่า
【English Translation】 Please allow me to be tolerant of her.' The king ordered the ministers to summon the navigator Singhala. When he arrived, the king said, 'Do not abandon this daughter. Be tolerant of this little boy and her.' He said, 'Your Majesty, this is not the king's daughter, but a Rakshasi (ogress) of Copper Island.' The king said, 'Navigator, all women are Rakshasis, be tolerant of her! But if you do not want her, give her to me!' The navigator said, 'Your Majesty, she is a Rakshasi, I cannot take her.' The king did not listen and placed her among the concubines, and she controlled the king. After some time, the Rakshasi made the king and all the concubines fall asleep, and then went to the Rakshasis of Copper Island, saying, 'Sisters, what do you want with the navigator Singhala? I have made King Lion-mane and his concubines fall asleep, come and eat them!' They shook their arms and legs and eyes, transforming themselves into terrible and frightening forms. That night they came to the lion-like palace and ate King Lion-mane and his retinue. When dawn broke, the palace doors were not opened, and many carrion birds began to circle above the palace. The ministers, merchants, and villagers from the towns and countryside gathered at the palace gates. When the news spread, the navigator Singhala quickly came with a sword at his side, saying, 'Wise ones, the king has been eaten by the Rakshasi, think of a way!' The ministers said, 'What shall we do?' He said, 'Build a scaffold and climb up to look.' They brought a scaffold, and the navigator Singhala climbed up, holding a sword and threatening, and some Rakshasis fled carrying human limbs, and some fled carrying heads. Then the navigator Singhala opened the palace doors, and everyone entered. The ministers cleaned the palace, gathered the palace attendants, ministers, and villagers, and said, 'Wise ones, the king and the concubines have been eaten by the Rakshasi, and there are no young people left, who shall we enthrone as king?' Some said, 'Whoever is brave and wise!' Some said, Please allow me to be tolerant of her.' The king ordered the ministers to summon the navigator Singhala. When he arrived, the king said, 'Do not abandon this daughter. Be tolerant of this little boy and her.' He said, 'Your Majesty, this is not the king's daughter, but a Rakshasi (ogress) of Copper Island.' The king said, 'Navigator, all women are Rakshasis, be tolerant of her! But if you do not want her, give her to me!' The navigator said, 'Your Majesty, she is a Rakshasi, I cannot take her.' The king did not listen and placed her among the concubines, and she controlled the king. After some time, the Rakshasi made the king and all the concubines fall asleep, and then went to the Rakshasis of Copper Island, saying, 'Sisters, what do you want with the navigator Singhala? I have made King Lion-mane and his concubines fall asleep, come and eat them!' They shook their arms and legs and eyes, transforming themselves into terrible and frightening forms. That night they came to the lion-like palace and ate King Lion-mane and his retinue. When dawn broke, the palace doors were not opened, and many carrion birds began to circle above the palace. The ministers, merchants, and villagers from the towns and countryside gathered at the palace gates. When the news spread, the navigator Singhala quickly came with a sword at his side, saying, 'Wise ones, the king has been eaten by the Rakshasi, think of a way!' The ministers said, 'What shall we do?' He said, 'Build a scaffold and climb up to look.' They brought a scaffold, and the navigator Singhala climbed up, holding a sword and threatening, and some Rakshasis fled carrying human limbs, and some fled carrying heads. Then the navigator Singhala opened the palace doors, and everyone entered. The ministers cleaned the palace, gathered the palace attendants, ministers, and villagers, and said, 'Wise ones, the king and the concubines have been eaten by the Rakshasi, and there are no young people left, who shall we enthrone as king?' Some said, 'Whoever is brave and wise!' Some said,
་གིས་སྨྲས་པ། དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་འདི་ལས་གཞན་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཅན་སུ་ཞིག་ཡོད། འདི་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་ 15-2-254b བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་ལ་དེད་དཔོན་རྒྱལ་སྲིད་ལོངས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ནི་ཚོང་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ལ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེད་དཔོན་གཞན་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་མི་ནུས་ཀྱིས་ལོངས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ་དམ་ཚིག་གིས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་ཁོ་བོའི་ཚིག་བཞིན་བྱེད་ནའོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བྱེད་ཀྱིས་ལོངས་ཤིག་མཉེས་སོ། །དེ་དག་གིས་གྲོང་ཁྱེར་མཛེས་པར་བྱས་ནས་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལ་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་དབང་བསྐུར་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སིང་ག་ལས་ཡུལ་ཐ་དད་པར་གནས་པའི་རིག་སྔགས་སྨྲ་བ་དག་བོས་ཏེ་རིག་སྔགས་རྒྱ་ཆེར་སློབ་ཏུ་བཅུག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ཀྱང་བོས་ནས་འཕོང་རྒྱ་ཆེར་སློབ་ཏུ་བཅུག་ནས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་དཔུང་གི་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་གོ་བསྐོན་ཅིག་ཟངས་གླིང་གི་སྲིན་མོ་དེ་དག་སྐྲོད་དུ་འདོང་ངོ་ཞེས་བྱས་པ་བཞིན། དཔུང་བཞི་བཤམས་ཏེ་གྲུར་བཅུག་ནས་ཟངས་གླིང་དུ་འཕགས་སོ། །མཐར་གྱིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྲིན་མོ་དེ་དག་གི་ཕོངས་པའི་གནས་དང་མཐུན་པའི་རྒྱལ་མཚན་གཡོ་བར་བརྩམས་པས་དེ་དག་གྲོས་བྱས་པ། ལྟས་འདི་ལས་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་དག་གཡུལ་འགྱེད་པར་ལྷགས་པར་གོར་མ་ཆག་གིས་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་དོང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་གྲུ་པོ་ཆེ་དུ་མ་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕྱིན་པར་མཐོང་ནས། སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་གཡུལ་བཤམས་པ་ལ། རིག་སྔགས་སྨྲ་བ་དག་གིས་རིག་སྔགས་ཀྱིས་ཕབ་ཅིང་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་ 15-2-255a ཕལ་ཆེར་བསད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་སིང་ག་ལའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་ཏེ་སྨྲས་པ། ལྷ་བཟོད་པར་གསོལ། རྒྱལ་པོ་སིང་ག་ལས་སྨྲས་པ། དམ་ཚིག་གིས་བཟོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་གྲོང་ཁྱེར་འདི་ནས་ཕྱུངས་ལ་གཞན་དུ་འདོང་ཞིང་ངའི་ཡུལ་དུ་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མི་བྱེད་ན་བཟོད་དོ། །སྲིན་མོ་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བགྱིའོ། །མཉེས་སོ། །དེ་དག་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནས་ཕྱུངས་ཏེ་གཞན་དུ་དེང་ནས་འཁོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་སིང་ག་ལས་དེར་གྲོང་ཁྱེར་བརྩིགས་ནས་གནས་བཅས་པས་དེ་ཕྱིན་ཆད་སིང་ག་ལའི་གླིང་ཞེས་པའི་མིང་ཆགས་སོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་སྲིན་མོ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་མ་དུའི་བུ་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དཔེ་མེད་མ་དེ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་རུས་པ་ཕྲ་བས་འཇིག་རྟེན་ན་དཔེ་མེད་པས་མིང་ད
【現代漢語翻譯】 他們說道：『除了這位船長辛哈拉（Siṅgala，獅子）之外，還有誰更有智慧和勇氣呢？應該為他舉行灌頂儀式，讓他成為國王。』所有人都說：『就這樣做吧！愿船長辛哈拉享有國王的統治權！』他說道：『我以商人的身份為生，要國王的統治權有什麼用呢？』他們說道：『沒有其他船長能勝任國王的統治，就接受吧！』他說道：『必須以誓言來接受，如果你們都按照我的話去做。』他們說道：『我們會那樣做的，請接受吧！』他們把城市裝飾一新，以盛大的敬意為船長辛哈拉舉行灌頂儀式，讓他成為國王。國王辛哈拉從不同的地方召集來持明咒者，讓他們廣泛地學習明咒。同樣地，他也從不同的地方召集來占卜師，讓他們廣泛地學習占卜，並告誡這些老師們：『有智慧的人們啊，裝備好軍隊的四個部分，我要去驅逐桑格林（Zangs gling，銅洲）的羅剎女們。』就這樣，他部署了四支軍隊，把他們裝上船，向桑格林進發。最終到達海邊，當他們開始揮舞與羅剎女們占卜的位置相符的旗幟時，她們商議道：『從這個跡象來看，贍部洲（'Dzam bu'i gling，Jambudvīpa）的人們肯定是爲了戰鬥而來，我們去看看吧！』於是她們來到海邊，看到許多巨大的船隻駛向海邊。羅剎女們也擺開了戰鬥的陣勢，持明咒者們用明咒降伏她們，占卜師們殺死了大部分羅剎女。 剩下的羅剎女們跪在國王辛哈拉的腳下，說道：『請您寬恕我們！』國王辛哈拉說道：『我可以用誓言寬恕你們，如果你們離開這座城市，去往別處，並且不傷害我的國家，我就寬恕你們。』羅剎女們說道：『我們會那樣做的，請您息怒！』她們離開了那座城市，去往別處定居。國王辛哈拉在那裡建造了一座城市並定居下來，從那以後，這裡就被稱為辛哈拉洲（Siṅgala'i gling，獅子洲）。當時的那個羅剎女，就是現在釋迦國王（Śākya，शाक्य）成佛時的摩訶摩耶（Māyā，माया，摩耶，幻化）的女兒無與倫比女（dpe med ma）。而這位無與倫比女，因為她容貌美麗，身材苗條，在世間無與倫比，所以才有了這個名字。
【English Translation】 They said, 'Who else is more wise and courageous than this captain Siṅgala (lion)? He should be enthroned as king.' Everyone said, 'Let it be so! May Captain Siṅgala enjoy the kingship!' He said, 'I live by the trade of a merchant, what use do I have for kingship?' They said, 'No other captain is capable of kingship, so accept it!' He said, 'It must be accepted with a vow, if you all do as I say.' They said, 'We will do so, please accept!' They decorated the city beautifully and enthroned Captain Siṅgala with great respect. King Siṅgala summoned mantra practitioners from different lands and had them extensively study mantras. Similarly, he also summoned fortune-tellers from different lands and had them extensively study fortune-telling, and he instructed the teachers, 'Wise ones, equip the four divisions of the army, I am going to drive away the ogresses of Zangs gling (copper island).' Thus, he deployed four armies, put them on ships, and set sail for Zangs gling. Eventually, they reached the seashore, and when they began to wave flags that matched the positions divined for the ogresses, they deliberated, 'From this sign, it is certain that people from Jambudvīpa have come to wage war, let us go and see!' So they went to the seashore and saw many large ships approaching the shore. The ogresses also prepared for battle, but the mantra practitioners subdued them with mantras, and the fortune-tellers killed most of the ogresses. The remaining ogresses knelt at the feet of King Siṅgala and said, 'Please forgive us!' King Siṅgala said, 'I can forgive you with a vow, if you leave this city, go elsewhere, and do not harm my country, I will forgive you.' The ogresses said, 'We will do so, please be appeased!' They left that city and settled elsewhere. King Siṅgala built a city there and settled down, and from then on, it was called Siṅgala's Island (lion island). The ogress of that time is now the unparalleled daughter Māyā (illusion) of Mahāmāyā when the Śākya (शाक्य) king became enlightened. And this unparalleled one, because she is beautiful in appearance and slender in figure, is unparalleled in the world, hence the name.
ེ་ལྟར་བཏགས་པ་དེས། ཕའི་བསམ་པར་བུ་མོ་འདི་རིགས་དང་ནོར་དང་ཐོས་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་སྦྱིན་གྱིས། འདི་དང་འདྲ་བར་གཟུགས་བཟང་བ་ལ་སྟེར་རོ་སྙམ་པ་དང་། ཕ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པ་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་ཤིང་མཐོང་ན་དགའ་བ་འདི་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་བདག་པོར་འོས་ན་བདག་གི་བུ་མོས་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་བདག་གི་བུ་མོའི་མག་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། རང་གི་ཆུང་མ་ལ་བདག་གི་བུ་མོའི་མག་པ་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། བུ་མོ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཏེ་བདག་ཉིད་ཆུང་མ་དང་བཅས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བའི་ལམ་དུ། ཆུང་མ་བུར་མ་ཞེས་བྱ་བས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་བདག་གིས་དྲང་སྲོང་ཆེན་ 15-2-255b པོ་དེ། །སྣ་ཚོགས་གདུལ་དུ་བསོད་སྙོམས་ཞུགས་མཐོང་ནས། །དེས་མནན་ས་ཕྱོགས་མཐོན་པོ་དམར་འགྱུར་ཞིང་། །བཏེག་ན་དམའ་བའང་མཐོན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་མི་བསྟེན་གྱིས། །ཕྱིར་ལོག་རང་གི་སྡུམ་པ་ཉིད་དུ་འདོར། །ཞེས་བྱས་པ་ལ། མ་དུ་ན་རེ། ཀྱེ་མ་བུར་མ་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་ཁྱོད། །བཀྲ་ཤིས་དུས་སུ་བཀྲ་ཤིས་མ་ཡིན་སྨྲ། །གལ་ཏེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཐབས་ཀྱིས་བླང་གྱུར་ན། །དེ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནགས་ཁྲོད་དེ་ནས་ནགས་གཞན་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཞུགས་ཏེ་རྩྭ་བཏིང་བ་མཐོང་ནས། མ་དུས་ཆུང་མ་ལ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པའི་རྩྭ་བཏིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཆགས་པར་གྱུར་པའི་མལ་དུ་འཁྲུགས་པར་འགྱུར། །སྡང་བའི་མལ་ནི་གྱ་ཚོམ་ཕུར་མར་འགྱུར། །རྨོངས་པའི་མལ་ནི་རྐང་པའི་མཐར་འགྲོ་འགྱུར། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྲལ་གནས་ཡིན་ཏེ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་མི་བསྟེན་གྱིས། །ཕྱིར་ལོག་རང་གི་སྡུམ་པ་ཉིད་དུ་འདོང་། །སྨྲས་བས་མ་དུས་ཚིགས་བཅད་སྔར་བཞིན་སྨྲས་སོ། །མ་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་རྗེས་མཐོང་ནས། རང་གི་ཆུང་མ་ལ་བཟང་མོ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པའི་རྗེས་སོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་ཆགས་པའི་རྗེས་ནི་གསལ་མི་འགྱུར། །ཞེ་སྡང་ལྡན་པའི་རྗེས་ནི་ཟབ་པ་ཡིན། །རྨོངས་པར་གྱུར་པའི་རྗེས་ནི་ནོགས་པར་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྲལ་རྗེས་ནི་འདི་འདྲ་སྟེ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་གོང་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་ལ། མ་དུས་སྔར་གྱི་ཚིགས་ 15-2-256a བཅད་བརྗོད་དོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུང་གསལ་བའི་སྒྲ་མཛད་པ་ལ་མ་དུས། བཟང་མོ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པའི་སྐད་གསལ་བའི་སྒྲའོ། །ཆུང་མ་ན་རེ། ཆགས་པའི་མི་ཡི་སྐད་ནི་ངར་ངར་པོ། །སྡང་བའི་མི་ཡི་སྐད་ནི་རྩུབ་པ་ཡིན། །རྨོངས་པའི་མི་ཡི་སྐད་ནི་འཁྲུགས་པར་
【現代漢語翻譯】 因為這樣命名，父親心想：『我不會因為女兒的種姓、財富和學識等原因而不把她嫁出去，我會把她嫁給像她一樣美麗的人。』 父親名叫『根都覺瑪度』，他看見世尊在一棵樹下，非常美麗，令人賞心悅目，心想：『這個人適合做贍部洲（Jambudvipa）的統治者，更何況是我的女兒呢？我要讓他做我女兒的女婿。』 於是對他的妻子說：『我找到了我女兒的女婿。』 他用珠寶裝飾女兒，和妻子一起走向世尊所在的方向。路上，他的妻子名叫『布瑪』，說道：『婆羅門（Brahmin），我看見偉大的聖人（drang srong chen po de）托缽乞食，他踩過的地方會變成紅色高地，抬起腳后，低窪的地方也會變成高地。那個家庭不會侍奉年輕人，回去吧，放棄你的癡心妄想。』 瑪度說：『唉！布瑪，你真不吉利，在吉祥的時刻說不吉祥的話。如果用計謀能得到他，他就會還俗，享受慾望。』 之後，世尊從那片森林走向另一片森林。瑪度看見世尊坐著並鋪了草，對妻子說：『好女人，這是我女兒的女婿鋪的草。』 妻子說：『貪戀的床會變得混亂，憎恨的床會變成障礙和木樁，愚癡的床會走到腳邊。』 這位非常不執著的人住在這裡，那個家庭不會侍奉年輕人，回去吧，放棄你的癡心妄想。』 瑪度像之前一樣說了那段詩。 瑪度看見世尊的腳印，對妻子說：『好女人，這是我女兒女婿的腳印。』 妻子說：『貪戀之人的腳印不清晰，憎恨之人的腳印很深，愚癡之人的腳印很模糊，非常不執著之人的腳印就是這樣的。』 那個家庭不會侍奉年輕人等等，像之前一樣說了兩句。瑪度說了之前的詩。 在那裡，世尊發出了清晰的聲音，瑪度說：『好女人，這是我女兒女婿清晰的聲音。』 妻子說：『貪戀之人的聲音是嗡嗡的，憎恨之人的聲音是粗糙的，愚癡之人的聲音是混亂的。
【English Translation】 Because of this naming, the father thought, 'I will not refuse to give my daughter away because of her lineage, wealth, or learning. I will give her to someone as beautiful as she is.' The father, named 'Kuntu Gyuma Du,' saw the Bhagavan (Blessed One) under a tree, exceedingly beautiful and pleasing to the eye, and thought, 'This person is fit to be the ruler of Jambudvipa (the world), let alone my daughter! I will make him my daughter's son-in-law.' So he said to his wife, 'I have found a son-in-law for my daughter.' He adorned his daughter with jewels and, together with his wife, went towards the direction where the Bhagavan was. On the way, his wife, named 'Burma,' said, 'Brahmin, I saw that great sage (drang srong chen po de) going for alms. The place he stepped on became a high, red ground, and when he lifted his foot, the low ground also became high. That household will not serve a young man, go back, abandon your foolish desires.' Madu said, 'Alas! Burma, you are inauspicious, speaking inauspicious words at an auspicious time. If he could be taken by means of ascetic practices, he would return to lay life and enjoy desires.' After that, the Bhagavan went from that forest to another forest. Madu saw the Bhagavan sitting and spreading grass, and said to his wife, 'Good woman, this is the grass spread by my daughter's son-in-law.' The wife said, 'A bed of attachment becomes chaotic, a bed of hatred becomes an obstacle and a stake, a bed of ignorance goes to the feet.' This very detached person dwells here, that household will not serve a young man, go back, abandon your foolish desires.' Madu spoke the verse as before. Madu saw the footprints of the Bhagavan and said to his wife, 'Good woman, these are the footprints of my daughter's son-in-law.' The wife said, 'The footprints of an attached person are not clear, the footprints of a hateful person are deep, the footprints of an ignorant person are blurred, the footprints of a very detached person are like this.' That household will not serve a young man, etc., she spoke two lines as before. Madu spoke the previous verse. There, the Bhagavan made a clear sound, and Madu said, 'Good woman, this is the clear sound of my daughter's son-in-law.' The wife said, 'The voice of an attached person is humming, the voice of a hateful person is rough, the voice of an ignorant person is confused.'
འགྱུར། །ཚངས་པའི་རྔ་སྒྲ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་སོགས་གོང་བཞིན་སྨྲས་པ་ལ། །མ་དུས་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུ་ལ་གཟིགས་པ་དང་། དེས་ཆུང་མ་ལ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པས་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཆགས་པའི་མིས་ནི་རིག་རིག་ལྟ་བར་བྱེད། །སྡང་བའི་མིས་ནི་དུག་དྲག་སྦྲུལ་བཞིན་ལྟ། །རྨོངས་པའི་མིས་ནི་མུན་ཁྲོད་རྟོག་བཞིན་ལྟ། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྲལ་གཉའ་ཤིང་ཙམ་དུ་བལྟ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་སོགས་གོང་བཞིན་སྨྲས་པ་ལ། །མ་དུས་གོང་བཞིན་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆགས་པར་མཛད་པ་མཐོང་ནས། །བཟང་མོ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པ་འཆག་པ་ཡིན་ནོ། །ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་འདི་སྤྱན་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདི་སྐུ་བརྟན་པར་གཤེགས་པ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདི་ཡི་སྒྲོས་དང་ཞལ་དག་ནི། །རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལས། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་མི་བསྟེན་གྱིས། །ཕྱིར་ལོག་རང་གི་སྡུམ་པ་ཉིད་དུ་འདོང་། །དེས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲོས་པའི་རྗེས་སུ། །གནས་འཇོག་གསེར་མདོག་ཨོ་ཏ་ལ་དག་ཀྱང་། །བུ་ཡི་དོན་དུ་འདོད་པས་རྨོངས་གྱུར་ཏེ། །འདི་ནི་ཆོས་བཞིན་ཕུལ་བས་ཐུབ་རྣམས་ཀྱིས། །རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་བུ་ 15-2-256b དག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། འདི་སྐད་གསོལ་ཏོ། །བདག་གི་བུ་མོ་དམ་པ་གཟུགས་ལྡན་ཞིང་། །དར་བ་བརྒྱན་པ་འདོད་པ་དོན་གཉེར་བ། །ཁྱོད་ལ་འབུལ་བ་འདི་ལ་ཁྱོད་གཟིགས་ཤིང་། །མཁའ་ལ་དགུང་ཟླ་སྨིན་དྲུག་མཇལ་བ་ལྟར། །འདི་དང་ལྷན་ཅིག་ལེགས་པར་ཁྱེད་དགྱེས་མཛོད། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། །གལ་ཏེ་ངས་དཔེ་མེད་མ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཚིག་བརྗོད་ན། དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གདུངས་ཏེ་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའི་གནས་ཡོད་པས་བདག་གིས་འདི་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་ང་ཡིས་བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ནི། །སྲེད་མ་དགའ་བྱེད་དེ་བཞིན་དགའ་མོ་དག །ཕམ་བྱས་འདོད་པ་དག་ལ་ལན་འགའ་ཡང་། །ང་ཡིས་འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་གྱུར་པས། །གཤང་དང་གཅི་བས་གང་བ་འདི་ལ་ནི། །རྐང་པས་རེག་པར་སྤྲོ་བའང་མི་སྐྱེད་དོ། །མ་དུས་གསོལ་པ། བདག་གི་བུ་མོ་ཡན་ལག་ཉམས་གྱུར་ཅིང་། །འདོད་ལྡན་ཡོན་ཏན་བྲལ་བར་གཟིགས་སམ་ཅི། །ཇི་སླད་འདོད་སྤྱོད་ཡིད་འོང་གཟུགས་དག་ལ། །འདུན་དྲག་བགྱིད་ལྟར་འདི་ལ་ཁྱོད་མི་མཛད། །བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་རྨོངས་པ་གང་ཞིག་ཡུལ་འདོད་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་འདི་སྒྲུབ་ཅིང་། །ཡུལ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཁྲོ་བར་ཞུགས་གྱུར་པ། །འདི་ལ་རབ་རྨོངས་སྐྱེ་བོ་ཆགས་བྲལ་མིན། །ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཐུབ་གཙོ་
【現代漢語翻譯】 འགྱུར། །ཚངས་པའི་རྔ་སྒྲ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་སོགས་གོང་བཞིན་སྨྲས་པ་ལ། །མ་དུས་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །（直譯：轉變。梵天的鼓聲是佛陀，家庭等等如上所說。母親說了以前的偈頌。） བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐག་རིང་པོ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུ་ལ་གཟིགས་པ་དང་། དེས་ཆུང་མ་ལ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པས་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །（直譯：世尊從遠處看著遍行者母度，她對妻子說，這是女兒的女婿在看。） ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཆགས་པའི་མིས་ནི་རིག་རིག་ལྟ་བར་བྱེད། །སྡང་བའི་མིས་ནི་དུག་དྲག་སྦྲུལ་བཞིན་ལྟ། །རྨོངས་པའི་མིས་ནི་མུན་ཁྲོད་རྟོག་བཞིན་ལྟ། །ཤིན་ཏུ་ཆགས་བྲལ་གཉའ་ཤིང་ཙམ་དུ་བལྟ། །（直譯：妻子說：貪愛之人，以貪愛之眼視之；憎恨之人，視之如劇毒之蛇；愚昧之人，如黑暗中摸索；極度離欲之人，視之如牛軛。） ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་སོགས་གོང་བཞིན་སྨྲས་པ་ལ། །མ་དུས་གོང་བཞིན་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་དོ། །（直譯：家庭等等如上所說。母親如前所述說了偈頌。） བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆགས་པར་མཛད་པ་མཐོང་ནས། །བཟང་མོ་འདི་ནི་བུ་མོའི་མག་པ་འཆག་པ་ཡིན་ནོ། །（直譯：看到世尊行走，這位賢女說，這是女兒的女婿在行走。） ཆུང་མས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་འདི་སྤྱན་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདི་སྐུ་བརྟན་པར་གཤེགས་པ་དང་། །ཇི་ལྟར་འདི་ཡི་སྒྲོས་དང་ཞལ་དག་ནི། །རྡུལ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལས། །（直譯：妻子說：他是如何用眼睛看，如何穩健地行走，他的衣著和麵容，都顯得遠離塵垢。） ཁྱིམ་ཐབ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་མི་བསྟེན་གྱིས། །ཕྱིར་ལོག་རང་གི་སྡུམ་པ་ཉིད་དུ་འདོང་། །དེས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་སྨྲོས་པའི་རྗེས་སུ། །（直譯：家庭不依附年輕人，返回自己的住所。她也說了以前的偈頌之後。） གནས་འཇོག་གསེར་མདོག་ཨོ་ཏ་ལ་དག་ཀྱང་། །བུ་ཡི་དོན་དུ་འདོད་པས་རྨོངས་གྱུར་ཏེ། །འདི་ནི་ཆོས་བཞིན་ཕུལ་བས་ཐུབ་རྣམས་ཀྱིས། །རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་བུ་དག་བསྐྱེད་པར་འགྱུར། །（直譯：即使是金色的住所和奧塔拉，也因對兒子的慾望而變得愚昧。這是如法供養，因此諸佛會經常不斷地生育兒子。） དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ལ་བ་དེར་ཕྱིན་ནས། འདི་སྐད་གསོལ་ཏོ། །（直譯：然後遍行者母度前往世尊所在之處，這樣說道。） བདག་གི་བུ་མོ་དམ་པ་གཟུགས་ལྡན་ཞིང་། །དར་བ་བརྒྱན་པ་འདོད་པ་དོན་གཉེར་བ། །ཁྱོད་ལ་འབུལ་བ་འདི་ལ་ཁྱོད་གཟིགས་ཤིང་། །མཁའ་ལ་དགུང་ཟླ་སྨིན་དྲུག་མཇལ་བ་ལྟར། །（直譯：我的女兒高貴美麗，青春煥發，裝飾華麗，追求慾望。我將她獻給您，請您看看她，就像在空中看到滿月和昴星團一樣。） འདི་དང་ལྷན་ཅིག་ལེགས་པར་ཁྱེད་དགྱེས་མཛོད། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ། །（直譯：請您和她一起快樂地生活。然後世尊心想。） གལ་ཏེ་ངས་དཔེ་མེད་མ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཚིག་བརྗོད་ན། དེ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གདུངས་ཏེ་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའི་གནས་ཡོད་པས་བདག་གིས་འདི་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བཀའ་སྩལ་པ།（直譯：如果我說隨順無與倫比的母親的貪愛之語，她會因貪愛而受苦並死去，這是有可能的。因此，我應該對她說憤怒之語。這樣想著，世尊說道。） བྲམ་ཟེ་ང་ཡིས་བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་ནི། །སྲེད་མ་དགའ་བྱེད་དེ་བཞིན་དགའ་མོ་དག །ཕམ་བྱས་འདོད་པ་དག་ལ་ལན་འགའ་ཡང་། །ང་ཡིས་འདུན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་གྱུར་པས། །（直譯：婆羅門，我戰勝了魔女，如愛慾女、悅樂女、歡喜女。我對慾望從未生起希求之心。） གཤང་དང་གཅི་བས་གང་བ་འདི་ལ་ནི། །རྐང་པས་རེག་པར་སྤྲོ་བའང་མི་སྐྱེད་དོ། །（直譯：對於充滿糞便和尿液的她，我甚至不會高興地用腳去碰觸。） མ་དུས་གསོལ་པ། བདག་གི་བུ་མོ་ཡན་ལག་ཉམས་གྱུར་ཅིང་། །འདོད་ལྡན་ཡོན་ཏན་བྲལ་བར་གཟིགས་སམ་ཅི། །ཇི་སླད་འདོད་སྤྱོད་ཡིད་འོང་གཟུགས་དག་ལ། །འདུན་དྲག་བགྱིད་ལྟར་འདི་ལ་ཁྱོད་མི་མཛད། །（直譯：母親說道：您是認為我的女兒肢體殘缺，充滿慾望，沒有功德嗎？為什麼您不像對那些令人愉悅的慾望之物一樣，對她不生起強烈的慾望呢？） བཀའ་སྩལ་པ། བྲམ་ཟེ་རྨོངས་པ་གང་ཞིག་ཡུལ་འདོད་པ། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོ་འདི་སྒྲུབ་ཅིང་། །ཡུལ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཁྲོ་བར་ཞུགས་གྱུར་པ། །འདི་ལ་རབ་རྨོངས་སྐྱེ་བོ་ཆགས་བྲལ་མིན། །（直譯：世尊說道：婆羅門，任何愚昧之人都會貪求欲樂，而你的女兒正在促成此事。她沉溺於欲樂和憤怒之中，對於這樣的人，極度愚昧的眾生是無法離欲的。） ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཐུབ་གཙོ་（直譯：我是佛陀，是雄辯的導師。）
【English Translation】 （Translation: Transformation. The sound of Brahma's drum is the Buddha, the family, etc., as mentioned above. The mother spoke the previous verses.） The Blessed One saw Matu, the wandering ascetic, from afar, and she said to her wife, 'This is the daughter's son-in-law looking.' The wife said: 'The loving person looks with loving eyes; the hating person looks like a poisonous snake; the ignorant person looks like groping in the dark; the extremely detached person looks like a yoke.' The family, etc., said as above. The mother spoke the verses as before. Seeing the Blessed One walking, this virtuous woman said, 'This is the daughter's son-in-law walking.' The wife said: 'How do these eyes see, how does this body walk steadily, and how are these clothes and faces seen to be free from dust?' The family does not rely on young people, but returns to its own dwelling. After she also spoke the previous verses. Even the golden dwelling and Otala are blinded by desire for a son. This is offered according to the Dharma, so the Buddhas will always constantly produce sons. Then Matu, the wandering ascetic, went to where the Blessed One was and said this: My daughter is noble and beautiful, youthful and adorned, seeking desire. I offer her to you, please look at her, like seeing the full moon and the Pleiades in the sky. Please be happy with her. Then the Blessed One thought: If I speak words of attachment to the incomparable mother, there is a possibility that she will suffer and die from attachment. Therefore, I should speak words of anger to her. Thinking this, the Blessed One said: Brahmin, I have defeated the daughters of Mara, such as Trishna (craving), Arati (discontent), and Raga (passion). I have never aroused a desire for sensual pleasures. I would not even be pleased to touch her, who is full of feces and urine, with my feet. The mother said: 'Do you see my daughter as having defective limbs, full of desire, and without merit? Why do you not show her the same strong desire as you do for those pleasing objects of desire?' The Blessed One said: 'Brahmin, whoever is foolish desires sensual pleasures, and your daughter is facilitating this. She is immersed in sensual pleasures and anger. For such a person, extremely foolish beings cannot be detached from desire.' I am the Buddha, the chief of the eloquent.
མངའ་བདག་སྟེ། །ང་ཡིས་བྱང་ཆུབ་བླ་མེད་ཞི་བ་བརྙེས། །ཇི་ལྟར་པདྨ་ཆུས་མི་ཆགས་པ་ལྟར། །ཆགས་པ་མེད་པ་ 15-2-257a ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ། །ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་རྫབ་དང་ཆུ་ནང་ན། །རྫབ་དང་ཆུ་ཡིས་གོས་པ་མེད་པ་ལྟར། །བྲམ་ཟེ་དེ་བཞིན་ང་ཡིས་འཇིག་རྟེན་ན། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲོལ་སེམས་ཀྱིས་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པས། དེ་ལྟར་དཔེ་མེད་མ་ལ་གཤང་བ་དང་གཅི་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་གིས་སྤྱོས་པས་དེ་དགའ་བ་དང་བྲལ་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་དཀྲིས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་པས་རུས་པ་སྤོམ་པོར་གྱུར་ཅིང་མིག་གཉིས་ཀྱང་འཆིང་བུ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒན་ཞུགས་ཞིག་དེ་ན་འདུག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་བུད་མེད་བླང་མཛད་དེ། །བཅོམ་ལྡན་དེ་ནི་བདག་ལ་མྱུར་དུ་སྩོལ། །དཔའ་བོ་བདག་གིས་དྲེགས་པས་བརྒྱན་པ་འདི། །ཅི་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱད་པར་བགྱི། །ཞེས་ཞུས་སོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མི་གཏི་མུག་ཅན་ངའི་མདུན་ན་མ་འདུག་པར་ཕར་སོང་ཤིག །དེ་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་འདི་དང་ཆོས་གོས་འདི། །ཁར་བ་རིལ་བ་འདི་ཡང་ཟད་གྱུར་ཅིག །བསླབ་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་མ་མ་ཡིན། །ཕང་པར་གཞོན་ནུ་འཛིན་ལྟར་རིང་སྲེལ་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་ནས་བསླབ་པ་ཕུལ་ཏེ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་ནས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུ་ལ། དཔེ་མེད་མ་འདི་ཁོ་བོ་ལ་བྱིན་ཅིག །མ་དུས་ཁྲོས་ཏེ་སྨྲས་པ། རྒན་ཞུགས་ཁྱོད་ལ་བལྟ་བ་ཡང་མི་སྦྱིན་ན་རེག་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེ་ཁྲོ་བ་སྐྱེས་ཏེ་ཁྲག་ཚན་སྐྱུགས་ནས་ཤི་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལ། སྔོན་ལྕགས་མགར་གྱི་བུ་མོ་མ་བླངས་པའི་རབས་དང་། དགེ་ 15-2-257b སློང་རྒན་ཞུགས་འདི་སྔོན་ཡང་དཔེ་མེད་མ་ལ་བསྟེན་ཏེ་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཚུལ་མིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ཚུལ་དེད་དཔོན་སིང་ག་ལའི་རབས་གསུངས་ནས། དེ་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་དེ་རྒན་ཞུགས་འདི་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་དུས་དཔེ་མེད་མ་ཁྲིད་དེ་ཀཽ་ཤཱམྦཱིར་སོང་ནས་འདུག་པ་ཐོས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པས་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་ནས་བཙུན་མོར་བླངས་ཏེ་ཁང་བཟང་མེ་ཏོག་གི་སོའི་ཕྱེད་ཀྱང་བྱིན། བསྙེན་བཀུར་བ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་བྱིན། ཉིན་རེ་བཞིན་དྲི་དང་ཕྲེང་བའི་རྒྱུ་ཀཱརྵ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་བྱིན་ནས་མ་དུ་ཡང་བློན་པོ་མཆོག་ཏུ་བཅུག་གོ། དེར་དཔེ་མེད་མས་བཙུན་མོ་སྔོ་བསང་ཅན་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཁང་པར་མེ་བཏང་བ་སོགས་ཀྱིས་བློ་ངན་བྱས་ཀྱང་བཙུན་མོའི་གནས་ལས་མ་ལྷུང་ངོ་། །དེར་སྔོ་བསང་ཅན་གྱི་ནུ་མོ་དཔལ་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་ཤར་པའི་བཙུན་མོར་གྱུར་པ་ལ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུས་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང
【現代漢語翻譯】 主啊！我已證得無上寂靜的菩提。猶如蓮花不為水所染，我亦如是不染著地行走於世間。猶如青蓮生長於污泥和水中，不為污泥和水所沾染。婆羅門啊，我亦如是處於世間，以解脫之心享用諸欲。』 如是說后，無與倫比母被以『大小便』之語辱罵，她因此遠離喜悅，不為貪慾所纏繞，生起嗔恨，骨骼粗大，雙眼如繩索一般。 當時，一位老朽之人坐在那裡，向世尊祈求道：『普觀者啊，請將這位女子賜予我！英雄啊，我將以傲慢裝飾自己，無論如何都要與她相合。』 世尊對他說：『愚癡之人，不要站在我面前，走開！』 他憤怒地說：『愿你的缽和法衣，以及這團食物都耗盡！這些戒律怎能不是母親所生？像抓住年輕女子一樣抓住舍利吧！』說完，便捨棄戒律，爲了墮落而前往各處。他對一位妓女說：『請把無與倫比母給我！』妓女憤怒地說：『老朽之人，看都不給你看，何況是觸控！』 他因此生起憤怒，吐血而死，墮入地獄。 當時，眾比丘請問世尊：『過去未娶鐵匠之女的因緣，以及這位老比丘過去也曾依附無與倫比母，與妃嬪眷屬一同感受不如法的痛苦，講述了船長僧伽羅的故事。』世尊說，當時的獅子鬃毛國王就是這位老朽之人。 聽說遍行者將無與倫比母帶到 कौशाम्बी (憍賞彌，梵文：Kauśāmbī，梵文羅馬擬音：Kauśāmbī，地名)后，夏爾帕國王只是看了一眼就生起貪戀，便納為妃子，並賜予她鮮花宮殿的一半，以及五百侍從。每天還賜予她五百喀爾沙巴拏作為香料和花環的費用，並將妓女安置為大臣。 無與倫比母用火燒燬了青蓮妃嬪及其眷屬的住所等，做了許多惡事，但始終沒有失去妃嬪的地位。 後來，青蓮妃嬪的妹妹，名為吉祥女，成爲了夏爾帕國王的妃子。舍利弗尊者為她宣說佛法，使她證悟了真諦。
【English Translation】 『O Lord! I have attained the supreme and peaceful Bodhi. Just as a lotus is not stained by water, so too, I walk in the world without attachment. Just as a blue lotus grows in mud and water, yet is not soiled by them, so too, O Brahmin, I dwell in the world, enjoying desires with a mind liberated.』 Having spoken thus, the incomparable mother was reviled with words of 『excrement and urine,』 and she was thus separated from joy, not entangled by desire, and arose with hatred, her bones becoming large and her eyes like ropes. At that time, an old man was sitting there, and he beseeched the Blessed One: 『O All-Seeing One, grant me this woman! O Hero, I will adorn myself with pride, and in every way, I will engage with her.』 The Blessed One said to him: 『O foolish one, do not stand before me, go away!』 He said angrily: 『May your begging bowl and robes, and this lump of food be exhausted! How are these precepts not born of a mother? Like holding a young woman, hold a relic!』 Having said this, he abandoned the precepts and went everywhere for ruin. He said to a prostitute: 『Give me the incomparable mother!』 The prostitute said angrily: 『Old man, I will not even give you a look, let alone a touch!』 He thus arose with anger, vomited blood, and died, and was born in hell. At that time, the monks asked the Blessed One: 『What is the story of not taking the daughter of the blacksmith in the past, and how this old monk also relied on the incomparable mother in the past, and together with the retinue of consorts, experienced suffering in an improper manner, and told the story of the captain Singala?』 The Blessed One said that the king with the lion's mane at that time was this old man. Having heard that the wanderer had taken the incomparable mother to कौशाम्बी (Kaushambi, कौशाम्बी, Kauśāmbī, a place name), King Sharpa, just by looking at her, became enamored and took her as his queen, and gave her half of the flower palace, as well as five hundred attendants. Every day he also gave her five hundred karshapanas for spices and garlands, and he also placed the prostitute as a minister. The incomparable mother burned down the residence of the blue lotus consort and her retinue, and did many evil deeds, but she never lost her position as a consort. Later, the younger sister of the blue lotus consort, named Auspicious Lady, became the consort of King Sharpa. The Venerable Shariputra taught her the Dharma, and she saw the truth.
་བའི་ཚེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བདུན་པོ་འདི་དག་གི་ཚིག་ནི་མི་བཅག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་བརྟན་དང་། དགེ་བསྒོས་ཀྱི་ཚིག་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་དང་། རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཚིག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །གཞན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་དེད་དཔོན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྲིན་མོའི་གླིང་དུ་སོན་པ། སྤྱན་རས་གཟིགས་རྟའི་རྒྱལ་པོ་བ་ལ་ཧར་ 15-2-258a གྱུར་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཐར་བར་བྱས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག་ལས་འབྱུང་ངོ་། ༈ ། 受生於長髪商主之子獻雨 ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་བསྟན་པའི་མཇུག་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བ་དེའི་ཡུལ་དུ་ཚོང་དཔོན་རལ་པ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྨན་པ་ཁམས་ལ་མཁས་ལྡན་པ་ཚེའི་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་དེའི་བུ་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་འདས་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ཉིད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཡི་གེ་དང་གྲངས་དང་ལག་རྩིས་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་མང་པོ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཏབ་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་རིགས་ནས། བདག་གི་ཕ་སྨན་གྱི་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་འདི་རྒས་འཁོགས་གཏུགས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་སུ་འགྲོ་མི་ནུས་པས། བདག་གིས་ནད་པ་དེ་དག་གསོ་བའི་ཕྱིར་ཕ་ལས་བསླབས་ཏེ་སྨན་བྱའོ་སྙམ་དུ། རང་གི་ཕ་ལ་གུས་པས་བཏུད་ནས། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དྲིས་ཤིང་ཚེའི་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དབང་ཕྱུག་འོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་གྲོང་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ནས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་སྨན་པར་ཁས་འཆེས་ཏེ། ནད་སྣ་ཚོགས་ལས་ཐར་བར་བྱས་པས་དེ་དག་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་སུ་ལྡན་པར་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་རྩེ་ལ་བསོད་ནམས་དག་ཀྱང་བྱེད་ཅིང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆུ་འབེབས་ལ་སྨན་པའི་ 15-2-258b རྒྱལ་པོ་ཞེས་བསྔགས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱེད་དོ། །ཆུ་འབེབས་དེས་རྫིང་ཞིག་ན་ཉ་ཁྲི་ཞིག་ཆུ་དང་བྲལ་བར་མཐོང་ནས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་པ་དང་། ཤིང་གི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་སྲོག་ཆགས་འདི་དག་ལ་ཆུ་བྱིན་དང་ཁྱོད་རང་གི་མིང་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་འབེབས་དེས་ཕྱོགས་སུ་ཆུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས། ཤིང་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ཡལ་ག་བཅད་པས་བསིལ་གྲིབ་བྱས་ཏེ་བཞག་ནས་ཆུ་བཙལ་ཀྱང་ཆུ་འབབས་པའི་ཀླུང་གི་རྒྱུན་དེ་སྡིག་ཅན་ཞིག་གིས་ཉ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ཆུ་དང་བྲལ་བའི
【現代漢語翻譯】 在那時，世尊宣說了依靠於此的教言：『這七種言辭是不可違背的，即如來圓滿正等覺的教言、阿羅漢漏盡者的教言、僧團的長老的教言、比丘尼的言辭、堪布和阿阇黎的言辭，以及國王種姓從頂輪灌頂的國王的言辭。』 此外，世尊自己過去曾是一位商隊首領，到達羅剎女的島嶼。觀世音化身為馬王，將他們從贍部洲解救出來的故事，出自《寶積經》。 又，過去在無量劫之前，當如來寶髻佛的教法末期，國王名為天自在光，如法治理國家。在他的國土裡，有一位名叫持鬘的商人，精通醫學，尤其擅長命算。世尊曾投生為他的兒子，取名為獻雨。這個孩子相貌端莊，人見人愛，精通文字、算術、歷算等一切論典。 當時，許多眾生為各種疾病所困擾，備受痛苦。他心想：『我的父親精通醫術，但已年邁體衰，無法前往城市等地。爲了醫治這些病人，我應該向父親學習醫術。』於是，他恭敬地向父親請教，精通了醫學的八支，走遍了天自在光國王國土的所有城鎮，自願為所有受疾病折磨的眾生醫治疾病，使他們擺脫各種疾病，恢復了往日的體力和精力。所有人都感到高興，行持善業，並讚美和尊敬獻雨為『醫王』。 獻雨在一個水池邊看到成千上萬條魚離開了水，心生憐憫。一位樹神告訴他：『給這些生物水，你的行為將會與你的名字相符。』獻雨四處尋找水源，但沒有找到。他砍斷了一棵大樹的樹枝，用樹蔭遮蔽它們，然後繼續尋找水源，但一條罪惡的河流讓成千上萬條魚離開了水。
【English Translation】 At that time, relying on that, the Bhagavan (Blessed One) declared: 'These seven words are inviolable, namely, the words of the Tathagata (Thus-Gone One), the Perfectly Enlightened Buddha; the words of the Arhat (Foe Destroyer) who has exhausted defilements; the words of the elder of the Sangha (community); the words of the Bhikshuni (nun); the words of the Khenpo (abbot) and Lopon (teacher); and the words of the king of the royal lineage who has been empowered from the crown.' Furthermore, the story of how the Bhagavan himself, in the past, became a caravan leader and arrived at the island of the Rakshasis (demonesses), and how Avalokiteshvara (the one who looks down with compassion) transformed into the horse king Bala-har and liberated them from Jambudvipa (the continent where we live), comes from the Sutra Pitaka (Basket of Discourses) Zamatog. Moreover, in the past, immeasurable eons ago, when the teachings of the Tathagata Ratna-chuktor-chen (Jewel Crested One) were nearing their end and were being distorted, there was a king named Lha'i-wang-chuk-ö (Godly Powerful Light) who ruled his kingdom according to Dharma (righteousness). In his land, there was a merchant named Ralpa-dzin (Dreadlocks Holder), who was skilled in medicine and particularly knowledgeable in the science of life. The Bhagavan took birth as his son, named Chu-beb (Rain Bringer). This child was handsome and pleasing to the eye, and he became proficient in all treatises, including writing, arithmetic, and astrology. At that time, many sentient beings were afflicted by various diseases and suffered greatly. He thought, 'My father is skilled in medicine, but he is old and frail and cannot go to cities and other places. In order to heal these sick people, I should learn medicine from my father.' So, he respectfully approached his father and mastered all eight branches of medicine. He went to all the towns in the kingdom of King Wangchuk-ö and vowed to heal all the sentient beings afflicted by diseases, freeing them from various illnesses and restoring them to their former strength and vigor. Everyone was happy, performed virtuous deeds, and praised and honored Chu-beb as the 'King of Medicine'. Chu-beb saw tens of thousands of fish out of water in a pond and felt compassion. A tree goddess told him, 'Give water to these creatures, and your actions will be in accordance with your name.' Chu-beb searched everywhere for water but could not find it. He cut off a branch of a large tree and used its shade to cover them, and then continued to search for water, but a sinful river had caused the tens of thousands of fish to be separated from the water.
་ཕྱིར་གཡང་ས་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་ཀླུང་བསྒྱུར་བར་མཐོང་ནས་ཀླུང་འདི་ནི་སྐྱེ་བོ་སྟོང་གིས་ཀྱང་སྔར་སྲོལ་དུ་དབབ་མི་ནུས་ན་བདག་གིས་ལྟ་ཅི་སྙམ་དུ་ཕྱིར་ལོག་ནས། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་གིས་ཡུལ་འདི་ཡི་ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱས་མོད། དགོན་པའི་གནས་ཞིག་ན་ཉ་ཁྲི་ཞིག་གནས་པ་ཆབ་དང་བྲལ་ཞིང་ཉི་མས་གདུངས་ལགས་ན། དེར་ཆུ་སྐྱེལ་བའི་ཆེད་དུ་ལྷས་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་ཞིག་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་བཞིན་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་རང་ཉིད་དང་རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་དང་། ཆུའི་སྙིང་པོ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་གླང་པོ་ཆེ་ཉི་ཤུ་ཁྲིད་ནས། གླང་པོ་ཆེའི་རྫི་བོ་ལ་བ་ལང་གི་རྐྱལ་བ་བརྒྱ་བླངས་ཏེ། ཆུ་འབབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཀླུང་ཆེན་པོའི་ཆུ་བླངས་པས་བཀང་སྟེ་གླང་པོ་ལ་བཀལ་ཞིང་མྱུར་བར་དགོན་པའི་རྫིང་དེར་ཕྱིན་ནས་ཆུས་བཀང་བ་དང་། ཆུ་འབེབས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར་ཉ་ཁྲི་པོ་རྒྱུག་ཅིང་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ཉ་འདི་དག་བཀྲེས་པས་བཟའ་བཏུང་སློང་ངོ་སྙམ་དུ་རང་གི་བུ་ཆུའི་གོས་ལ་གླང་པོ་ཆེ་མགྱོགས་ 15-2-259a པའི་མཆོག་ཞིག་ལ་ཞོན་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་གྱི་མི་རྣམས་ལ་ཁྱིམ་དེར་ཟས་སྦྱར་བ་ཅི་མཆིས་པ་མྱུར་དུ་སྐུར་ཞེས་བྱས་པ་བཞིན་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པ། ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་བྲུལ་ནས་རྫིང་དེར་གཏོར་བས་ཉ་ཁྲི་བོ་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་། བདག་གིས་སྔར་དགེ་སློང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཀློག་པ་ཞིག་ལས། སུ་འཆི་བའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་ཐོས་པ་དེ་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས། བདག་གིས་ཉ་དེ་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡང་བཤད་ལ། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་ཅིང་ཁ་ཅིག་སྨོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་ཆུ་འབེབས་དེས་རྫིང་དེར་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་འབོག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་དེ་སྐད་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ནས་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞིང་འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོགས་དང་། འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་སོགས་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འགགས་པར་འགྱུར་བའི་བར་དུ་བརྗོད་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སླར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་དུས་སྟོན་ཆེན་པོ་ཟོས་ནས་ཆང་གིས་ར་རོ་སྟེ་མལ་ན་ཉལ་བ་དང་། དེའི་དུས་ན་ལྟས་ཆེན་པོ་བྱུང་བར་གྱུར་ཅིང་མཚན་མོ་དེ་འདས་པ། དེའི་དུས་སུ་ཉ་ཁྲི་པོ་འཆི་བའི་དུས་བྱས
【現代漢語翻譯】 於是，他看到另一邊有一個巨大的懸崖，無法引水過去。他心想：『這麼大的水流，即使一千個人也無法恢復原狀，更何況我呢？』於是他返回，向國王天神自在光（lha'i dbang phyug 'od，Deity-empowered Light）致敬，說道：『我已平息了此地病人的疾病。但在一個寺院附近，有一萬條魚離開了水，被太陽炙烤。爲了給它們送水，請賜予我二十頭大象。』國王便賜予了他二十頭大象。 然後，商人的兒子流水（chu 'bebs，Water Fall）親自帶著他的兒子水衣（chu'i gos，Water Cloth）和水精（chu'i snying po，Water Essence），以及二十頭大象。他向象夫要了一百個牛皮囊，從名為流水的大河中取水裝滿，裝在象背上，迅速前往寺院的水池，將水注滿。流水走到哪裡，那一萬條魚就跟到哪裡，看著他。 他心想：『這些魚一定是餓了，想要食物。』於是他騎上一頭跑得最快的大象，對家裡人說：『家裡有什麼食物，快點送來！』家裡人便帶著食物來了。流水將食物撒入水池，讓那一萬條魚吃飽。他想起以前曾聽一位讀大乘經典的僧人說過：『誰在臨終時聽到如來寶髻（rin chen gtsug tor can，Jewel Crest）的名號，就能往生到善趣天界。』於是他想：『我也要為這些魚宣講甚深的緣起法，並唸誦寶髻佛的名號。』 當時，贍洲（'dzam gling，Jambudvipa）的眾生，有些人信仰大乘，有些人誹謗大乘。流水在那水池邊跪下，雙膝沒入水中，大聲說道：『頂禮如來、應供、正等覺寶髻佛！』 然後，他宣講道：『此有故彼有，此生故彼生，無明緣行……』（'di yod pas 'di 'byung zhing 'di skyes pas 'di skye ste，as this exists, that comes to be; with the arising of this, that arises）等等，直到『此無故彼無，此滅故彼滅，無明滅則行滅……』（'di lta ste ma rig pa 'gags pas 'du byed 'gag sogs，from the stopping of this, that stops; with the cessation of this, that ceases）等等，就這樣宣講了苦蘊（sdug bsngal gyi phung po，aggregate of suffering）的寂滅之理，然後才回到自己的家中。 後來，有一天，流水的孩子在盛大的節日裡喝醉了酒，躺在床上睡覺。那時，出現了巨大的徵兆，那天晚上過去了。那時，那一萬條魚都面臨著死亡。
【English Translation】 Then, seeing a great cliff on the other side that prevented diverting the water, he thought, 'Even a thousand people could not restore this great stream to its original course, let alone me!' So he returned and paid homage to King Lha'i dbang phyug 'od (Deity-empowered Light), saying, 'I have calmed the illnesses of the sick people in this land. However, near a monastery, there are ten thousand fish stranded without water and scorched by the sun. To bring water to them, please grant me twenty elephants.' The king granted him twenty elephants. Then, the merchant's son, Chu 'bebs (Water Fall), himself, along with his son Chu'i gos (Water Cloth) and Chu'i snying po (Water Essence), led twenty elephants. He took a hundred cowhide bags from the elephant keepers, filled them with water from the great river called Chu 'bebs, loaded them onto the elephants, and quickly went to the monastery's pond and filled it with water. Wherever Chu 'bebs went, the ten thousand fish would follow and watch him. He thought, 'These fish must be hungry and want food.' So he rode on one of the fastest elephants and told his family, 'Quickly send whatever food is available at home!' His family brought the food. Chu 'bebs scattered the food into the pond, satisfying the ten thousand fish. He remembered hearing a great vehicle monk say, 'Whoever hears the name of Tathagata Rin chen gtsug tor can (Jewel Crest) at the time of death will be reborn in the happy realm of heaven.' So he thought, 'I will also explain the profound Dharma of dependent origination to these fish and recite the name of Buddha Jewel Crest.' At that time, some beings in Jambudvipa ('dzam gling) had faith in the Great Vehicle, while others reviled it. There, Chu 'bebs knelt in the pond, his knees submerged, and loudly proclaimed, 'Homage to the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened Buddha Rin chen gtsug tor can (Jewel Crest)!' Then, he proclaimed, 'As this exists, that comes to be; with the arising of this, that arises, due to ignorance, formations arise...' ('di yod pas 'di 'byung zhing 'di skyes pas 'di skye ste, ma rig pa'i rkyen gyis 'du byed rnams so gs), and 'From the stopping of this, that stops; with the cessation of this, that ceases, with the cessation of ignorance, formations cease...' ('di lta ste ma rig pa 'gags pas 'du byed 'gag sogs), thus proclaiming the cessation of the great aggregate of suffering (sdug bsngal gyi phung po), and then returned to his home. Later, one day, Chu 'bebs's child ate a great feast and became drunk with wine, lying asleep in bed. At that time, great omens occurred, and that night passed. At that time, the ten thousand fish faced death.
་ནས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་ 15-2-259b སྐྱེས་སོ། །སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་བདག་ཅག་རྒྱུ་གང་གིས་འདིར་སྐྱེས་ཞེས་བསམས་པ་ན་འཛམ་གླིང་དུ་ཉར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་ཆུ་དང་ཟས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱས། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཀྱང་བསྟན། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་མཚན་ཡང་བསྒྲགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་འདིར་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལྷའི་བུ་ཁྲི་བོ་དེ་དག་ལྷའི་གནས་ནས་ཚོང་དཔོན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ལྷགས་ཏེ། དེ་མལ་ན་ཉལ་བ་དེར་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དེ་ཁྲི་ནི་མགོ་ཐད་ཀར་བཞག །ཁྲི་ནི་རྐང་པའི་དྲུང་དུ་བཞག །ཁྲི་ནི་གཡས་ཕྱོགས་དང་། ཁྲི་ནི་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ། མེ་ཏོག་མནྡཱ་ར་བའི་ཆར་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཕབ། ལྷའི་སིལ་སྙན་རྣམས་ཀྱང་དཀྲོལ་བས་འཛམ་གླིང་གི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སད་ཅིང་། ཁྱེའུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱང་སད་དོ། །དེ་ནས་ལྷའི་བུ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལ་དོང་ནས། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་གི་གནས་གཞན་དུ་ཡང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་ཤིང་། དགོན་པའི་རྫིང་དེར་ཡང་མེ་ཏོག་མནྡཱ་ར་བའི་ཆར་ཕབ་ཅིང་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏེ་ལྷའི་གནས་སུ་སོང་ནས་འདོད་པ་ལྔའི་དགའ་བའི་དཔལ་དང་སྐལ་བ་བཟང་པོ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ནམ་ལངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ཀྱིས་ལྟས་ཆེན་པོ་དེ་གང་ལས་བྱུང་ཞེས་སྐར་མཁན་དང་བློན་པོ་རྣམས་ལ་དྲིས་པས། ལྷ་མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ཆུ་འབེབས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་བཞི་ཁྲི་དང་མན་དཱ་ར་བའི་ཆར་ཡང་བབས་སོ་ཞེས་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ཁྱེད་དེང་ལ་ཆུ་འབེབས་ཏེ་སྙན་པའི་ཚིག་ 15-2-260a གིས་བོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལྟར་དེ་འོངས་པ་དང་། བུ་ཆུ་འབེབས་མདང་སུམ་གྱི་ལྟས་དེ་ཅིའི་ལྟས་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་གིས་འཚལ་ཏེ། ཉ་ཁྲི་པོ་དེ་དག་ཚེ་དུས་བྱས་པར་ངེས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས། ཆུ་འབེབས་ན་རེ། ཆུའི་གོས་རྫིང་དེར་བལྟར་འདོད་དུ་སྩོལ་ཅིག །རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་མངགས་པས། ཉ་ཁྲི་པོ་ཤི་ནས་རྫིང་དེར་མེ་ཏོག་མན་དཱ་ར་བའི་ཆར་བབས་པ་མཐོང་བས་སླར་ལོག་སྟེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་དང་། ཆུ་འབེབས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་དེའི་ལོ་རྒྱུས་ཞིབ་པར་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚོང་དཔོན་རལ་པ་འཛིན་ནི་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་དང་། རྒྱལ་པོ་ལྷའི་དབང་ཕྱུག་འོད་ཅེས་པ་ཤཱཀྱ་ལག་ན་བེ་ཅོན་དང་། ཆུ་འབེབས་ཀྱི་ཆུང་མ་ཆུའི་པདྨའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ས་འཚོ་མ་དང་། ཁྱེའུ་ཆུའི་གོས་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་གཅན་ཟིན་དང་། ཁྱེའུ་ཆུའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་དགའ་བོ་དང་། ཉ་ཁྲི་པོ་ནི་ད་ལྟར་འབར་བའི་ཁྱད་པ
【現代漢語翻譯】 然後轉生到三十三天（Trayastrimsha）的天神中。 剛一出生，他們就想：『我們是因何業而生於此？』他們想到：『在閻浮提（Jambudvipa）洲，當（我）還活著的時候，商人的兒子水施（Chuabebs）以水和食物使我滿足，也宣說了緣起的法，還宣揚了寶髻佛（Buddha Ratna-chukra）的名號，就是因為這些因緣，我們才轉生到這裡。』於是，爲了供養商人子水施，成千上萬的天子從天界來到商人的家中，在水施睡覺的地方，將價值千萬的珍珠放在他的頭邊，千萬的珍珠放在他的腳邊，千萬的珍珠放在他的右邊，千萬的珍珠放在他的左邊，降下及膝的曼陀羅花雨，還演奏天界的樂器，使閻浮提洲的所有人都醒了過來，孩童水施也醒了過來。 之後，成千上萬的天子升到空中，在天王釋提桓因（Indra）的其他地方也降下花雨，還在寺院的水池中降下曼陀羅花雨，然後隱身不見，回到天界享受五欲的快樂和美好的命運。 在閻浮提洲天亮之後，天王釋提桓因問道：『如此巨大的光芒是從哪裡來的？』他詢問星算家和大臣們。他們回答說：『請天神明鑒，商人的兒子水施的家中出現了四千萬顆珍珠，還降下了曼陀羅花雨。』天王就對大臣們說：『你們今天用好聽的話語將水施叫來。』他們就照做了。水施來了之後，天王問道：『孩子水施，昨晚的景像是什麼徵兆？』水施回答說：『天神，我知道，那成千上萬的魚一定是壽命到頭了。』天王問道：『你是怎麼知道的？』水施說：『請允許我去看看那個水池。』天王就下令讓他去。水施看到成千上萬的魚死了，水池裡降下了曼陀羅花雨，回來后就如實稟告了。水施詳細地向天王講述了事情的經過，天王聽后非常高興。 當時，商人髮髻（Ralpa dzin）就是凈飯王（King Zhas gtsang），天王釋提桓因光（Lha'i dbang phyug 'od）就是持金剛手（Vajrapani）的釋迦（Shakya），水施的妻子水蓮心（Chu'i padma'i snying po）就是釋迦女地護母（Sa 'tsho ma），孩童水衣（Chu'i gos）就是羅睺羅（Rahula），孩童水心（Chu'i snying po）就是阿難陀（Ananda），成千上萬的魚就是現在的光芒熾盛的特殊者。
【English Translation】 Then they were born as gods in the Trayastrimsha heaven. As soon as they were born, they thought, 'What karma caused us to be born here?' They thought, 'In Jambudvipa, when (I) was alive, the merchant's son Chuabebs satisfied me with water and food, and also proclaimed the Dharma of dependent origination, and also proclaimed the name of Buddha Ratna-chukra, it is because of these causes and conditions that we were born here.' So, in order to make offerings to the merchant's son Chuabebs, thousands of gods came from the heavenly realm to the merchant's house, and where Chuabebs was sleeping, they placed tens of millions of pearls at his head, tens of millions of pearls at his feet, tens of millions of pearls on his right side, tens of millions of pearls on his left side, and rained down Mandarava flowers knee-deep, and also played heavenly instruments, causing all the people of Jambudvipa to wake up, and the child Chuabebs also woke up. After that, thousands of gods rose into the sky, and also rained down flowers in other places of the heavenly king Indra, and also rained down Mandarava flowers in the monastery's pond, and then disappeared and returned to the heavenly realm to enjoy the pleasures of the five desires and good fortune. After dawn in Jambudvipa, the heavenly king Indra asked, 'Where did such a great light come from?' He asked the astrologers and ministers. They replied, 'May the gods know, four tens of millions of pearls appeared in the house of the merchant's son Chuabebs, and Mandarava flowers also rained down.' The heavenly king then said to the ministers, 'Today, call Chuabebs with pleasant words.' They did as he said. After Chuabebs came, the heavenly king asked, 'Child Chuabebs, what is the omen of last night's scene?' Chuabebs replied, 'God, I know that those thousands of fish must have reached the end of their lives.' The heavenly king asked, 'How do you know?' Chuabebs said, 'Please allow me to go and see that pond.' The heavenly king ordered him to go. Chuabebs saw that thousands of fish had died, and Mandarava flowers had rained down in the pond, and returned and reported the truth. Chuabebs told the heavenly king the details of the matter, and the heavenly king was very happy. At that time, the merchant Ralpa dzin was King Zhas gtsang, the heavenly king Indra Light was Shakya holding Vajrapani, Chuabebs' wife Water Lotus Heart was Shakya's daughter Sa 'tsho ma, the child Water Clothes was Rahula, the child Water Heart was Ananda, and the thousands of fish are now the particularly radiant ones.
ར་གྱི་གཟི་བརྗིད་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་བུ་ཁྲི་བོ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་འདི་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生於婆羅門之子妙智于無畏王佛前受持五戒 ཡང་སྔོན་སངས་རྒྱས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྟན་པ་ལ་བྲམ་ཟེའི་བུ་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་གཏན་ཁྲིམས་ལྔ་སྲུང་བ་ཆོས་འཛིན་པ་ཞིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ། འཇིགས་པའི་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་ལམ་གྲོགས་ལྔ་བརྒྱ་དང་འགྲོགས་ཏེ་སོང་བ་ལས་ཕྱོགས་དེར་མགྲོན་པོ་རྣམས་འཛོམས་པའི་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་གནས་སོ། །མི་རྒོད་དེའི་ནང་གི་མི་གཅིག་བྲམ་ཟེ་དེ་དང་སྔོན་མཛའ་ཞིང་བཤེས་ 15-2-260b པས་དེས་དོ་ནུབ་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་ལ་དགྲ་འོང་གིས་ཁྱོད་ཉིད་མ་སྨྲས་པར་ཐར་པའི་ཐབས་སོམས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ། བྲམ་ཟེ་དེས་གཏམ་དེ་གྲོགས་པོ་རྣམས་ལ་བྱས་ན་མི་འདི་བསད་པར་འགྱུར་ལ་དེ་རྣམས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་སྨྲས་ན་ནི་མི་རྒོད་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྣམས་བསད་ན་དེ་དག་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བས་ཅི་བྱ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཐག་པ་དང་། ཡང་བསམས་ཏེ་བདག་ཉིད་ངན་སོང་དུ་སོང་ཡང་སླ་སྙམ་དུ་རལ་གྲི་ཕྱུངས་ནས་སྦྲོན་པའི་མི་དེ་བསད་པས་གྲོགས་པོ་རྣམས་བདེ་བར་བྱས་སོ། གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེའི་བུ་ལ་ཁྱོད་ནི་མིའི་ནང་ན་དགེ་ཞིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སྡིག་པ་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་དེས་བདག་ནི་དེང་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་གྲོགས་པོ་རྣམས་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཅིང་། བདག་གིས་བསད་པ་འདི་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དགྲ་ཡིན་ཏེ། བདག་དམྱལ་བར་ལྷུང་ཡང་སླའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། གྲོགས་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོས་བདག་ཅག་གི་སྲོག་ཐོབ་པའི ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་དུ་བསད་པའི་དྲིན་ལྕི་བ་དྲན་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་སེམས་སྐྱེད་པར་བསྐུལ་བས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱས་ཀྱང་བྲམ་ཟེ་ལ་སྔར་ལྟར་སྨྲས་པ་ལ། བདག་གིས་ཁྱེད་ཅག་འདི་ན་འདུག་པར་སྔ་ནས་ཤེས་ཀྱང་སུ་ལ་མ་སྨྲས། རྒྱལ་པོ་ལ་མ་སྦྲན། གྲོགས་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་སྨྲས་པས། ཁྱེད་ཀྱི་ལུས་དང་སྲོག་བདེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མི་རྒོད་རྣམས་དེ་ཐོས་ནས་དད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེའི་བུ་དེ་རྒྱུ་དེས་བསྐལ་པ་དགུ་ 15-2-261a བཅུ་སྙེད་ཀྱི་འཁོར་བ་ལས་འདས་ནས་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་མའི་ཚལ་ན་བཞུགས་པའི་སྐབས་ཤིག་ན། དགེ་སློང་ཞིག་འབྲུམ་བུའི་ནད་ཀྱིས་ལུས་ལ་རྣག་ཁྲག་ཟག་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འདོད་པར་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱིར་རོལ་གནས་ཁང་ཞིག་པ་ཞིག་གི་ནང་དུ་འདུག་པ། དེའི་ཚ
【現代漢語翻譯】 世尊說：『這些就是被授記為無上菩提的，如羅的榮耀國王等成千上萬的天子。』 在過去，于名為無畏王佛（fearless king buddha）的教法時期，我（世尊）曾是一位聰慧的婆羅門之子，持守五戒，精進修持佛法。當時，我與五百位旅伴同行，途中遇到五百位聚集在一起的野人。野人中有一位過去與我相識且友善的人告訴我：『今晚前半夜會有敵人來襲，你務必保持沉默，設法自救。』 我心想：『如果我將此事告訴同伴，這個人就會被殺，而我的同伴們也會墮入惡道。如果我不說，野人們就會殺死我們，他們也會墮入惡道。』我感到非常為難，但轉念一想，即使自己墮入惡道也無妨。於是，我拔出劍，殺死了那個通風報信的野人，從而保全了同伴們的性命。 我的同伴們對我說：『你在眾人之中堪稱善良和 श्रेष्ठ（藏文：མཆོག，梵文天城體：श्रेष्ठ，梵文羅馬擬音：śreṣṭha，漢語字面意思：最勝），為何要做出如此惡行？』我回答說：『我今天確實犯下了重大的罪行，但這是爲了利益眾生，爲了讓我的同伴們平安。我所殺之人是你們的敵人，即使我墮入地獄也無妨。』 五百位同伴聽后說：『你爲了救我們的性命，不惜承受三惡道的痛苦，我們永遠銘記你的恩情。』我勸請他們發起菩提心，他們都發起了無上菩提心。那五百位野人也如先前一樣對我說：『我早就知道你們會在這裡，但我沒有告訴任何人，沒有告訴國王，也沒有告訴我的同伴，所以你們才能保全性命。』野人們聽后，心生 श्रद्धा（藏文：དད，梵文天城體：श्रद्धा，梵文羅馬擬音：śraddhā，漢語字面意思：信仰），併發起了菩提心。 世尊說：『那位婆羅門之子因此功德，超越了九十劫的輪迴，最終證得了偉大的菩提。』 有一次，世尊釋迦牟尼佛住在光明園林（light garden）時，一位比丘身患膿瘡病，全身流膿流血，大家都嫌棄他，他只能住在寺院外一間破舊的房子里。
【English Translation】 The Blessed One said, 'These are those who were prophesied to attain unsurpassed Bodhi, such as the King of Glory of Ra and other hundreds of thousands of sons of gods.' In the past, during the teachings of a Buddha named Fearless King, I (the Blessed One) was born as a Brahmin's son with sharp intellect, upholding the five precepts and diligently practicing the Dharma. At that time, I was traveling with five hundred companions when we encountered five hundred wild men gathered together. One of the wild men, who was previously acquainted and friendly with me, said, 'Tonight, enemies will attack in the first part of the night. You must remain silent and find a way to save yourselves.' I thought, 'If I tell my companions about this, this person will be killed, and my companions will fall into the lower realms. If I don't tell them, the wild men will kill us, and they will also fall into the lower realms.' I felt very distressed, but then I thought, 'Even if I fall into the lower realms, it doesn't matter.' So, I drew my sword and killed the wild man who had given us the warning, thereby saving the lives of my companions. My companions said to me, 'You are considered virtuous and श्रेष्ठ (Tibetan: མཆོག, Sanskrit Devanagari: श्रेष्ठ, Sanskrit Romanization: śreṣṭha, Chinese literal meaning: most excellent) among people, why did you commit such an evil deed?' I replied, 'Today I have indeed committed a great sin, but it was for the benefit of sentient beings and to ensure the safety of my companions. The person I killed was your enemy, and even if I fall into hell, it doesn't matter.' Upon hearing this, the five hundred companions said, 'You endured the suffering of the three lower realms to save our lives, we will always remember your kindness.' I urged them to generate Bodhicitta, and they all generated unsurpassed Bodhicitta. The five hundred wild men also said to me as before, 'I knew from the beginning that you would be here, but I didn't tell anyone, not the king, nor my companions, so you were able to preserve your lives.' Upon hearing this, the wild men developed श्रद्धा (Tibetan: དད, Sanskrit Devanagari: श्रद्धा, Sanskrit Romanization: śraddhā, Chinese literal meaning: faith) and generated Bodhicitta. The Blessed One said, 'That Brahmin's son, through this merit, transcended ninety kalpas of samsara and eventually attained great Bodhi.' Once, when the Blessed One Shakyamuni Buddha was residing in the Light Garden, a monk was suffering from a pustular disease, with pus and blood flowing from his body. Everyone disliked him, and he could only live in a dilapidated house outside the monastery.
ེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པར་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ནད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་བསོད་ནམས་ལས་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་དམ་པའི་ནང་ཆུ་གཙང་མས་གང་བ་ཐོགས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསོད་ནམས་བརྒྱ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱག་བརྐྱངས་པའི་ཕྱག་སོར་ལྔ་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བཀྱེས་ནས་ལྷ་དང་འཁོར་མང་པོ་རྣམས་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དགེ་སློང་ནད་པའི་དྲུང་དུ་དབུའི་གཙུག་ནས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བས་ནད་པ་དེ་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་འོད་དེས་རེག་མ་ཐག་ཏུ་ནད་པའི་སྡུག་བསྔལ་བྱང་བར་གྱུར། རྣག་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཅན་དགེ་སློང་དེས་སྐྱབས་སུ་གསོལ་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་མ་ནུས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕྱག་གཡས་པས་བརྒྱ་བྱིན་ལས་བུམ་པ་བླངས་ཤིང་དགེ་སློང་ནད་པ་དེའི་གཙུག་ཏུ་བླུགས། གཡོན་པའི་ཕྱག་གིས་རྨ་ཐམས་ཅད་བཀྲུས་པས་ནད་ཀུན་སོས་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགའ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཡབ་བླ་ན་མེད་པ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ 15-2-261b ལོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བདག་ལུས་ཀྱི་ནད་དེང་སོས་ན་སེམས་ཀྱི་ནད་གསོ་བའི་སླད་དུ་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་ཅིང་། དེའང་ངས་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བར་དགོངས་ནས་ལན་བསབ་བོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་སྤྲོ་བར་བྱས་པས་དགེ་སློང་དེ་དགའ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །ལྷའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་དར་ཏེ་འདི་ལ་ཁྲུས་མཛད་ནས་དྲིན་ལྕི་བ་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། བཀའ་སྩལ་པ། སྔོན་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་ཆོས་མིན་བྱེད་པ་ཞིག་གིས་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་བགྲོས་ནས། གང་སུ་ཞིག་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་ལ་ཁྱེད་ཆད་པ་གཅོད་པར་དབང་བསྐུར་གྱིས་ནོར་ཅི་ཐོབ་པ་བདག་ཅག་ཐུན་མོང་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེའི་ཚེ་ལྔ་བརྒྱ་པོས་རྟག་ཏུ་གཞུ་ཞིང་བརྡེགས་པས་ནོར་མང་དུ་ཐོབ་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་བཏང་། ནོར་མེད་པ་རྣམས་ལ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱི་བར་དུ་གནོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་གཅིག་ཁྲིམས་ལས་ཅུང་ཟད་འགལ་བ་དེ་ལྔ་བརྒྱ་པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ་གཞུ་ཞིང་བརྡེག་པ་ལ། བློན་པོ་དེ་དག་གིས་དགེ་བསྙེན་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་དགེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐོས་པས་གནོད་མ་བྱས་པར་བཏང་བ་དེའི་ནང་གི་གཅིག་དགེ་སློང་འདི་ཡིན་ཏེ། དགེ་བསྙེན་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་དྲིན་ཡང་བ་ཡང་ལྕི་བས་གླན་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རྟག་ཏུ་མི་བ
【現代漢語翻譯】 那時，佛陀以神通力，無人知曉地獨自來到那位病人身邊，憑藉佛陀的威力，帝釋天（Śakra，天神之王）手持一個由功德成就的聖瓶，瓶中盛滿凈水，來到了如來面前。世尊伸出由百種功德成就的手，從五指間放出巨大的光芒，照亮了天神和眾多眷屬。如來親自從頭頂放出光芒照亮生病的比丘（bhikṣu，佛教出家男眾），光芒一觸及，病人的痛苦便消除了。那位膿血淋漓的比丘，因為無法起身頂禮，便祈求救護。如來用右手從帝釋天手中接過瓶子，倒在生病比丘的頭頂，用左手清洗所有的傷口，所有的疾病都痊癒了，比丘歡喜地向世尊頂禮，說道：『頂禮大慈大悲無上的父親，醫王！』 他說：『我身體的疾病現在痊癒了，爲了醫治我心中的疾病，請您為我講法。』世尊為他講法，說道：『我認為你的恩情非常深重，所以要報答你。』並使他感到歡喜，比丘因此而歡喜，證得了阿羅漢（arhat，斷盡煩惱，證得解脫的聖者）的果位。天神眷屬們問道：『世尊您親自為他擦洗身體，為他沐浴，說對他有很深的恩情，這是為什麼呢？』佛陀開示說：『在過去無量劫之前，有一個作惡多端的國王，與五百個大臣商議，說：『無論誰觸犯了法律，你們都可以處罰他們，得到的財物我們共同分享。』當時，那五百個人經常鞭打、毆打他人，得到了許多財物，都按照約定分配。對於沒有錢財的人，甚至會加以迫害，直至喪命。 當時，有一個居士（upāsaka，在家信徒）稍微觸犯了法律，被帶到那五百人面前鞭打、毆打。大臣們聽說這位居士非常善良，就沒有加害他，而是放了他。這五百人中的一個就是現在的這個比丘，而那位居士就是世尊我。因此，菩薩（bodhisattva，發菩提心，為利益眾生而修行成佛的人）即使是無量劫之前的微小恩情，也會以深重的恩情來報答，直到證得圓滿正等覺（samyak-saṃbuddha，通過修行達到徹底覺悟的佛陀）之前，也永遠不會忘記。』
【English Translation】 Then, the Buddha, through his miraculous power, went alone and unnoticed to that sick person. By the power of the Buddha, Śakra (Lord of the Gods) held a sacred vase made of merit, filled with pure water, and arrived before the Tathāgata (Thus Gone One, an epithet of the Buddha). The Blessed One extended his hand, which was made of a hundred merits, and emitted a great light from his five fingers, illuminating the gods and many attendants. The Tathāgata himself emitted light from the crown of his head, illuminating the sick bhikṣu (Buddhist monk), and as soon as the light touched him, the suffering of the sick person was eliminated. The bhikṣu, whose body was covered in pus and blood, pleaded for refuge, and unable to prostrate, the Tathāgata took the vase from Śakra with his right hand and poured it on the head of the sick bhikṣu. With his left hand, he washed all the wounds, and all the diseases were healed. The bhikṣu rejoiced and prostrated to the Blessed One, saying, 'I prostrate to the great compassionate, unsurpassed father, the king of physicians!' He said, 'Now that the disease of my body is healed, please teach me the Dharma (teachings of the Buddha) to heal the disease of my mind.' The Blessed One taught him the Dharma, saying, 'I consider your kindness to be very great, so I am repaying you,' and made him happy. The bhikṣu rejoiced and attained the fruit of an arhat (one who has attained enlightenment). The assembly of gods asked, 'Blessed One, you personally wiped and bathed him, saying that he had a deep kindness towards you, why is that?' The Buddha replied, 'In the past, immeasurable kalpas (eons) ago, there was a wicked king who acted against the Dharma. He consulted with five hundred ministers, saying, 'Whoever violates the law, you are authorized to punish them, and we will share whatever wealth is obtained.' At that time, the five hundred people constantly whipped and beat others, obtaining much wealth, which they distributed accordingly. Those who had no wealth were harmed to the point of death. At that time, a lay practitioner (upāsaka) slightly violated the law and was brought before the five hundred to be whipped and beaten. The ministers heard that this lay practitioner was very virtuous, so they did not harm him but released him. One of those five hundred is this bhikṣu, and that lay practitioner was the Blessed One himself. Therefore, a bodhisattva (one who seeks enlightenment for the benefit of all beings) repays even the smallest kindness from countless kalpas ago with great kindness, and will never forget it until he attains perfect and complete enlightenment (samyak-saṃbuddha).'
རྗེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་ 15-2-262a མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དེད་དཔོན་སློང་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། དེ་སྟེན་གྲོགས་ཤེད་མཉམ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡི་གེ་དང་། བཟོ་དང་། བགྲང་བ་དང་། ཚོང་པའི་ཐ་སྙད་དང་། སྒྱུ་རྩལ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་སོགས་ལ་མཁས་པར་བྱས་སོ། །དེར་སྟེན་གྲོགས་གཅིག་གིས་གཞོན་ནུ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་དང་། སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་རྒོལ་བ་དང་། འབྲོག་གི་སྐྱོན་དང་། ཆུའི་དགོན་པའི་སྐྱོན་དང་། བཟའ་བཏུང་དཀོན་པའི་སྐྱོན་དང་། མི་མཛའ་བའི་དགོན་པར་གཅན་གཟན་ཁྲོ་བོ་དང་། རྐུན་པོའི་སྐྱོན་དང་། རྒྱ་མཚོར་སོང་བའི་གྲུ་བོ་ཆེ་འཇིལ་བའི་སྐྱོན་དང་། སྲིན་མོས་འཇིགས་པ་དང་། གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་མི་ཤེས་སམ། གཞོན་ནུ་ཁྱོད་གཞན་ཕ་མའི་རྫས་ཀྱིས་ལོངས་སུ་སྤྱོད་དམ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་ཏེ་ཆོས་མ་ཡིན་པས་བསླུས་སོ། །གཞན་དག་གིས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཚེགས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབས་པའི་རྫས་ཡང་བ་འདི་དག་མི་དགོངས་སམ་ཞེས་བསྐུལ་བའི་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་དེ་ལ་སེམས་ཤིང་སྟེན་གྲོགས་ལ་དེ་ལྟར་བསྐུལ་བ་ལགས་སོ། །ད་ལྟར་གྱི་ནོར་བསགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནོར་རྫས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རང་གི་ཕ་མ་ལ། ཡབ་ཡུམ་བདག་ཚོང་ལ་མཆི་ཞིང་དེད་དཔོན་གྱི་བྱ་བ་ནུས་པར་བགྱིའོ། །བུ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སྐྱོན་དཔག་མེད་ཡོད་བས་མ་འགྲོ་ཞིག །བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ཕུག་ནོར་མང་པོ་ཡོད་པས་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་འདུག་གི། དེ་དག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ 15-2-262b བློ་དོར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། ཡབ་དེ་ལྟར་མ་ལགས་ཏེ་བདུན་བརྒྱུད་ཀྱི་ཟོང་གིས་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་མ་སྤྱད་པར་ཡོད་ན། དེ་དག་གིས་བཞག་པ་བདག་གིས་སྤྱད་པར་མི་སྤྲོ་བས་བདག་འདོང་བར་གནང་ཞེས་སྨྲས་པས། ཕ་མས་ནན་གྱིས་མ་བཀག་པར་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་རླུང་གིས་ཕྱིན་ནས་ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པས་གྲུ་བཀང་ཞིང་ཕྱིར་ལོག་སྟེ་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་ནས་རྒྱ་མཚོར་ཁྲུས་བྱས་པའི་ཚེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལག་པ་ལ་བཏགས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ལྷུང་ངོ་། །དེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་ཕྱགས་ཐོགས་ཏེ་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོ་བསྐམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་མ་ཐག་ཏུ་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོས་གྲོགས་བྱེད་ཅིང་། རླུང་དང་མེ་ཡང་གྲོགས་བྱས་པས་ཆུ་ཕྱགས་པར་བྱས་པ་ལ། རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་སྨྲས་པ། རྒྱ་མཚོའི་འདི་ནི་མཐའ་ཡས་མི་ཟད་དེ། །ཅུང་ཟད་འགྱུར་གྱི་རྒྱ་མཚོ་དེ་ལྟར་མིན། །གྲོགས་པོ་མཁའ་ལ་ལམ་གྱི་ཚད་འདོད་ལྟར། །རྒྱ་མཚོ་
【現代漢語翻譯】 如是說。 複次，往昔于無數劫之前，世尊曾化身為商主名為施捨（དེད་དཔོན་སློང་ལྡན་，ded dpon slong ldan），當時，他與同伴、朋友和眾人一起，精通文字、工藝、算術、商業術語以及六十四種技藝等。當時，一位同伴說道：『年輕人啊，你不知道前往他鄉的過失，以及他人的攻擊、遊牧的過失、水邊的過失、食物匱乏的過失，以及在不友善的地方有猛獸和盜賊的過失，還有航海時大船傾覆的過失，以及羅剎女的恐怖和一切損害嗎？年輕人，你是在享用父母的財產嗎？你不知道我的痛苦，被非正法所欺騙了。』其他人勸誡說：『難道你不考慮那些像之前所說的那樣，歷經千辛萬苦才獲得的輕微物品嗎？』聽到這些勸誡的話后，他心中思考，並如此勸誡同伴。『現在積累財富是如此痛苦，因此我應該如法積聚財物。』於是對自己的父母說：『父親、母親，我要去經商，並能勝任商主的工作。』父母說：『兒子啊，去往他鄉有無數過失，不要去啊。我們家從七代開始就有很多積蓄，可以無憂無慮地生活。享用那些財產，放棄去他鄉的念頭吧。』兒子說：『父親，不是這樣的，如果七代人積累的財富不被使用，那麼我也不願意使用他們留下的東西，請允許我去吧。』父母沒有堅決阻止，他便出海了。風將他帶到珍寶島，他用無價的珍寶裝滿了船，然後返回，渡過大海。當他在海中沐浴時，手上戴著的珍寶掉入了大海中。他立刻拿起水桶，以極大的決心想道：『爲了這顆珍寶，我要把大海抽乾！』隨即，無數的天神都來幫助他，風和火也來幫忙，他開始舀水。這時，海神說道：『這大海是無邊無際、永不枯竭的，即使稍微減少，大海也不會改變。朋友啊，就像想要測量天空的道路一樣，大海…』
【English Translation】 Thus he spoke. Furthermore, in the distant past, immeasurable kalpas ago, the Bhagavan himself was transformed into a merchant leader named Dedpon Longden (དེད་དཔོན་སློང་ལྡན་，ded dpon slong ldan). At that time, he, along with his companions, friends, and others, became proficient in writing, crafts, arithmetic, commercial terms, and sixty-four arts, etc. Then, one companion said: 'Young man, do you not know the faults of going to other lands, as well as the attacks of others, the faults of nomadism, the faults of being near water, the faults of scarcity of food, and the faults of ferocious beasts and thieves in unfriendly places, as well as the faults of the great ship capsizing when sailing the sea, and the terror of the Rakshasa women and all harms? Young man, are you enjoying your parents' wealth? Do you not know my suffering, being deceived by non-dharma?' Others exhorted: 'Do you not consider these light items that have been acquired with great difficulty, as mentioned before?' Having heard these exhortations, he thought in his heart and exhorted his companions in this way. 'Now accumulating wealth is so painful, therefore I should accumulate wealth properly.' Then he said to his parents: 'Father, Mother, I am going to trade and can be competent in the work of a merchant leader.' The parents said: 'Son, there are countless faults in going to other lands, do not go. Our family has had many savings since seven generations, so we can live without worry. Enjoy those properties and give up the idea of going to other lands.' The son said: 'Father, it is not like that. If the wealth accumulated by seven generations is not used, then I am not willing to use what they left behind. Please allow me to go.' The parents did not strongly prevent him, and he went to sea. The wind carried him to the island of treasures, and he filled the ship with priceless jewels, then returned, crossing the sea. When he was bathing in the sea, the jewel he was wearing on his hand fell into the great ocean. He immediately picked up a bucket and thought with great determination: 'For this jewel, I will drain the ocean!' Immediately, countless billions of gods came to help him, and the wind and fire also came to help, and he began to bail water. At this time, the sea god said: 'This ocean is boundless and inexhaustible, even if it is slightly reduced, the ocean will not change. Friend, just like wanting to measure the road of the sky, the ocean...'
བསྐམ་པ་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་ནུས། །དེས་ལྷ་དེ་དག་ལ་སླར་སྨྲས་པ། ལྷ་དག་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་ཡས་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱ་མཚོ་དཔག་ཚད་མཐའ་ཡང་དཔག་ཏུ་རྙེད། །བདག་གི་བརྩོན་འགྲུས་མཐའ་ཡས་དཔག་མེད་དེ། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་བདག་གིས་བསྐམ་པར་ནུས། །རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་དག་བདག་གི་སྟོབས་ལ་ལྟོས། །མཁའ་ལ་ལྷ་ཡིས་རབ་ཏུ་གང་ལ་ལྟོས། །དཔག་མེད་ལྷ་དག་བདག་གི་གྲོགས་ཡིན་ཏེ། །འབར་དང་སྲེག་དང་དེ་བཞིན་རླུང་དུ་བྱེད། །བདག་གིས་ནམ་མཁར་ཆུ་གཏོར་བ་ལ་ལྟོས། །ནམ་མཁའ་དེར་ནི་འགྲོ་བ་མེད་ལ་ལྟོས། །ལྷ་ཚོགས་དག་ནི་བདག་གི་ 15-2-263a གྲོགས་འགྱུར་ཏེ། །བར་སྣང་ཆུ་ནི་སྲེག་ཅིང་སྐེམ་པར་བྱེད། །བར་སྣང་རླུང་ནི་བདག་གི་གྲོགས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱ་མཚོ་བསྐམ་པ་དག་ལ་ཞུམ་པ་མེད། །རྒྱ་མཚོས་བདག་གི་ནོར་བུ་མ་བཏང་ན། །བདག་ལ་ཡོན་གནས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། །བདག་གི་ཡོན་གནས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང་། །དེ་བཞིན་སྤྲོས་མེད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས། །འདྲེན་པའི་སྲས་ཏེ་དགེ་འདུན་རིན་ཆེན་ཡོད། །དེ་དག་བདག་གིར་འགྱུར་ཏེ་མཚོ་ལྷའི་མིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱ་མཚོའི་ལྷས་སྐྱེས་བུ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ནི་ངེས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་ཁྱོད་ནི་བརྩོན་སྟོབས་ལྡན་པ་ལགས། །ནོར་བུ་དང་ནི་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ་སྦྱིན། །དེ་ཁྱོད་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་འབུལ་བར་གྱིས། །ཞེས་སྨྲས་ནས་བྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁྱིམ་བདག་སོ་ཚིས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས་ནོར་ཅི་ཡོད་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ཏེ་བུམ་པ་བདུན་བྱས་པས་འོག་ཏུ་སྦས་ནས་ཁྱིམ་བདག་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ན། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཆགས་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ་གསེར་བསྲུངས་སོ། །ཕྱིས་ཡུན་རིང་པོ་ཞིག་ན་གྲོང་དེ་ཡང་ཞིག་སྟེ་སྟོང་། སྦྲུལ་དེ་ཡང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྦྲུལ་དུ་དེར་སྐྱེས་ནས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཁྲི་ཞིང་ཉལ་ལོ། །དེར་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ལོན་པ་དང་། སྦྲུལ་གྱི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་དེ་ཡང་འདི་སྙམ་སྟེ། བདག་ནི་གསེར་འདི་ལ་ཆགས་པས་འདི་འདྲ་བ་མི་སྡུག་པར་གྱུར་པས་ད་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཕུལ་ལོ་སྙམ་དུ་ལམ་དང་ཉེ་བར་སོང་ནས་མི་དག་ལ་འབོད་དོ་བསམ་མོ། །དེར་མི་གཅིག་ལམ་ན་འོངས་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱིས་བོས་པས། སྒྲ་ཐོས་ 15-2-263b ཀྱང་མི་སྣང་བས་ལམ་དུ་སོང་བ་དང་། ཡང་སྦྲུལ་གྱིས་བོས་ཏེ་ཁྱོད་ཁོ་བོའི་དྲུང་དུ་ཤོག་ཅིག །མི་དེས་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་གདུག་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་བསད་དུ་འོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གྱིས་སྨྲས་པ་ཁོ་བོས་གནོད་པ་བྱ་ན་ཁྱོད་ངའི་དྲུང་དུ་མ་འོངས་ཀྱང་གནོད་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་མི་དེ་སྐྲག་ནས་སྦྲུལ་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །སྦྲུལ་དེ་ན་རེ། ཁོ་བོ་ལ་འདི་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི། ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་ཞིག་བྱ་བར་བཅོ
【現代漢語翻譯】 『如何能將之涸竭？』他再次對那些海神說道：『諸神啊，大海並非無邊無際，大海的邊際也是可以測量的。我的精進無邊無量，我能將大海涸竭。海神們，看看我的力量！看看天空充滿了諸神！無量的諸神是我的朋友，他們能燃燒、焚燒，也能化為風。看看我向天空灑水！看看那裡沒有眾生！諸神之眾將成為我的朋友，他們能焚燒並涸竭虛空之水。虛空之風是我的朋友，涸竭大海我毫不畏懼。如果大海不交出我的珍寶，我擁有功德之本，具有力量。我的功德之本是佛陀寶、以及無戲論的、決定出離之法。引導之子，僧伽寶亦存在。這些都將屬於我，而非海神。』 當他這麼說時，海神說：『年輕人，你的話是真實的，你的確具有精進之力。珍寶將屬於你，我將給予你。你將它供養給三寶。』說完便給予了他。 從前，在瓦拉納西（Vārāṇasī，古印度城市名，今貝拿勒斯），有一位名叫夏利之子（Śāri，人名）的居士，精通算術。他將所有的財產都變成了黃金，做了七個金瓶，埋在地下。當這位居士去世時，由於貪戀這些金瓶，他轉產生了一條劇毒的蛇，守護著這些黃金。後來，過了很久，那個村莊也荒廢了，變成了一片廢墟。那條蛇也一次又一次地轉生為蛇，在那裡守護著金瓶，躺在那裡。 在那裡過了無數萬年之後，最後一次轉產生蛇時，它心想：『我因為貪戀這些黃金，才變得如此醜陋，現在我要將它們供養給功德之田。』於是它走到路邊，想要呼喚人們。這時，有一個人從路上走來，蛇呼喚他，那人聽到了聲音卻沒有看見蛇，便徑直走了過去。蛇又呼喚他，說：『你到我這裡來！』那人說：『你非常惡毒，你會殺了我的。』蛇說：『如果我要傷害你，即使你不來我這裡，我也能傷害你。』那人害怕了，便走到蛇的面前。那條蛇說：『我這裡有一些金瓶，我想為你做一些功德。』
【English Translation】 『How can I dry it up?』 He spoke again to those gods of the ocean: 『Gods, the ocean is not boundless, the edge of the ocean can also be measured. My diligence is boundless and immeasurable, I can dry up the great ocean. Gods of the ocean, look at my power! Look at the sky filled with gods! Immeasurable gods are my friends, they can burn, incinerate, and also turn into wind. Look at me sprinkling water into the sky! Look, there are no beings there! The assembly of gods will become my friends, they can incinerate and dry up the water of space. The wind of space is my friend, I have no fear in drying up the ocean. If the ocean does not give up my treasures, I possess the source of merit, possessing power. My source of merit is the Buddha Jewel, and the non-elaborate, definitive Dharma of liberation. The son of the guide, the Sangha Jewel also exists. These will belong to me, not the ocean gods.』 When he said this, the ocean god said: 『Young man, your words are true, you indeed possess the power of diligence. The treasure will belong to you, I will give it to you. You should offer it to the Three Jewels.』 Having said this, he gave it. Once, in the city of Vārāṇasī, there was a householder named Śāri's son, skilled in arithmetic. He turned all his possessions into gold, made seven golden vases, and hid them underground. When that householder died, due to attachment to those golden vases, he was reborn as a highly venomous snake, guarding the gold. Later, after a long time, that village was also destroyed and became desolate. The snake was repeatedly reborn as a snake there, guarding the golden vases, lying there. After countless tens of thousands of years there, in his last rebirth as a snake, he thought: 『Because of my attachment to this gold, I have become so ugly, now I will offer them to the field of merit.』 So he went near the road, intending to call out to people. Then, a person came along the road, the snake called out to him, but the person heard the sound but did not see the snake, and went straight on. The snake called out to him again, saying: 『Come to me!』 The person said: 『You are very venomous, you will kill me.』 The snake said: 『If I were to harm you, even if you did not come to me, I could still harm you.』 The person was afraid and went to the snake. The snake said: 『I have some golden vases here, I want to do some merit for you.』
ལ་ན་ནུས་སམ། ཅི་སྟེ་མ་བྱས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་པར་བྱའོ། །མི་དེས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྦྲུལ་དེས་གསེར་བུམ་གཅིག་བསྟན་ཏེ་འདིས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་སྟོན་གསོལ་ཅིག །དེའི་ཉིན་པར་ཁོ་བོའང་འོང་གིས་བསུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར་མི་དེས་དགེ་འདུན་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་གསོལ་ནས་ཕུལ། གཟེ་བ་ཞིག་ཐོགས་ཏེ་མཆོད་སྟོན་གྱི་ཉིན་པར་སྦྲུལ་གྱི་སར་སོང་ངོ་། །སྦྲུལ་དེ་ཡང་དགའ་ནས་གཟེབ་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག །དེ་མི་དེས་ཁུར་ནས་སོང་བས་ལམ་དུ་མི་གཅིག་དང་འཕྲད་དེ། དེས་གང་ནས་འོངས་ཞེས་ལན་གསུམ་དྲིས་ཀྱང་སྦྲུལ་ཐོགས་པ་དེས་ཅང་མ་སྨྲས། ལན་གསུམ་དྲིས་ཀྱང་མི་འདི་ལན་མི་སྟེར་སྙམ་དུ་སྦྲུལ་དེ་ཁྲོས་ནས་གདུག་པ་ཕྱུང་བ་ལ་ཡང་བསམས་ཏེ། མི་འདི་བདག་གི་བསོད་ནམས་བྱེད་ཅིང་ཕན་པར་བྱས་པས་ན་བྱས་པ་བཟོ་བའི་ཕྱིར་གདུག་པ་དབྱུང་མི་རིགས་ཏེ་ཉེས་པ་བྱས་པ་ཡང་བཟོད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དབེན་པར་རེ་ཞིག་ས་ལ་ཞོག་ཅེས་སྨྲས་ཤིང་སྦྲུལ་དེས་སེམས་སྨད་དེ་བདག་གི་ཉེས་པ་འགྱོད་ཅིང་བཤགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་ཡང་ཁུར་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་ན། དགེ་འདུན་རྣམས་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་པས་མི་དེས་མེ་ཏོག་བྲིམ་ཞིང་སྤྲུལ་ 15-2-264a དེ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་ལྟའོ། །དགེ་འདུན་རྣམས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་སྦྲུལ་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་པས་དགའ་ཞིང་གསེར་གྱི་བུམ་པ་དྲུག་ཀྱང་ཕུལ། དེ་ཚེ་དུས་བྱས་ནས་བསོད་ནམས་དེས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཐོགས་པའི་མི་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為猴王 ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་གངས་རི་དཔལ་དང་ལྡན་པའི་ཁྲོད་ན་སྨན་དང་ལྡན་པའི་ནགས་ཚལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ཆེན་པོ་སྤྲིན་སྟུག་པོ་ལྟ་བུ་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་མངའ་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པ་གཅིག་གི་དྲུང་དུ་གནས་ཤིང་། ཤིང་དེའི་ཡལ་ག་གཅིག་དྲུང་ནས་འབབ་པའི་ཆུ་ལ་གཞོལ་བ་ཡོད་པས་སྤྲེའུ་མང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཟ་བའི་ཚེ་སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་དེས་ཕྱི་རྗེས་ལ་ལྟ་བས་སྤྲེའུའི་ཚོགས་ལ་ཤིང་འདིའི་ཡལ་ག་འདིའི་འབྲས་བུ་རྣམས་མ་ཟད་བར་དུ་ཡལ་ག་གཞན་གྱི་འབྲས་བུ་མ་བཏོག་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ལ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །རེ་ཞིག་ན་ཡལ་ག་དེའི་འབྲས་བུ་མ་སྨིན་པ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་བ་གཅིག་གྲོགས་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་ལོ་མ་བསྡུས་པས་གཡོག་པ་སྤྲེའུ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ནས་དེ་མཐར་གྱིས་སྐྱེས་པ་ཁ་དོག་དང་དྲི་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་རྩ་བ་གོག་ནས་འབབ་ཆུར་ལྷུང་བ་དེ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཞིག་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ཆུ་ལ་རྩེ་བའི་མཐའ་རྒྱ་མོས་བསྐོར་བའི་ངོས་གཅིག་ལ་ཆགས་པའི་དྲ
【現代漢語翻譯】 『你能做到嗎？如果做不到，我就要傷害你。』那人回答說：『我能做到。』蛇拿出了一隻金瓶，說道：『用這個來供養僧團，舉辦宴請。』並說：『那天我也會來，你要迎接我。』那人按照蛇所說的，供養了僧團，舉辦了宴請。他拿著一個盒子，在宴請那天去了蛇那裡。蛇很高興，就進入了盒子裡。那人帶著盒子走了，在路上遇到一個人。那人問他從哪裡來，問了三遍，但拿著蛇的人什麼也沒說。問了三遍，這人也不回答，蛇生氣了，想要放出毒液，但又想到：『這個人幫助了我，為我做了好事，爲了報恩，不應該放出毒液，即使他犯了錯，也應該原諒。』於是說道：『暫時放在僻靜的地方吧。』蛇責備自己，懺悔自己的過錯，又被那人帶走了。到了僧團的地方，僧團正在進行佈施，那人散花，蛇也以虔誠的心看著。僧團用齋完畢后，為蛇說法，蛇很高興，又供養了六個金瓶。當時，蛇去世后，因為這個功德，轉生到了三十三天（含義：佛教欲界六天中的第二天）。當時，拿著毒蛇的人就是世尊（含義：釋迦牟尼佛的尊稱）本人。』 又，在過去的時候，在具有吉祥的雪山之中，在一個具有藥物的茂盛森林裡，有一個猴王。他住在一棵巨大的榕樹旁，那棵樹像濃密的云一樣，結滿了美味芬芳的果實。樹的一根樹枝垂到從山腳流下來的水中。猴王和許多猴子一起吃樹上的果實。猴王總是注意著後面，告誡猴群說：『在沒有吃完這根樹枝上的果實之前，不要摘其他樹枝上的果實。』猴子們也照著做了。過了一段時間，這根樹枝上有一個尚未成熟的小果實，被採摘樹葉的同伴們遮住了，猴子們沒有看見。後來，這個果實逐漸長大，顏色、香味和味道都變得非常完美。成熟后，果實脫落，掉入水中，順流而下。逐漸地，它漂到一位國王和他的妃嬪們在水中嬉戲的地方。
【English Translation】 'Can you do it? If you don't, I will harm you.' The man replied, 'I can do it.' The snake showed a golden vase and said, 'Use this to make offerings to the Sangha and hold a feast.' He also said, 'I will come that day, so please welcome me.' As the man was told, he offered the Sangha and held a feast. He took a box and went to the snake on the day of the feast. The snake was very happy and entered the box. As the man carried the box, he met a person on the road. That person asked him three times where he came from, but the one carrying the snake said nothing. After being asked three times and receiving no answer, the snake became angry and thought of releasing its venom. But then he thought, 'This person has helped me and done good deeds for me. To repay his kindness, I should not release my venom. Even if he has made a mistake, I should forgive him.' So he said, 'Put me down in a secluded place for a while.' The snake reproached himself, repented for his mistakes, and was carried away again. When they arrived at the place of the Sangha, the Sangha was in the midst of giving offerings. The man scattered flowers, and the snake looked at it with a faithful heart. After the Sangha finished their meal, they preached the Dharma to the snake, who was very happy and offered six golden vases. At that time, the snake passed away and, due to this merit, was reborn as a god in the Trayastrimsa Heaven (meaning: the second heaven in the desire realm of Buddhism). At that time, the man carrying the venomous snake was the Bhagavan (meaning: the Blessed One, an epithet of Shakyamuni Buddha) himself.' Again, in the past, in the midst of the auspicious snow mountains, in a lush forest filled with medicinal herbs, there was a monkey king. He lived near a large Nyagrodha tree, which was like a dense cloud, bearing excellent and fragrant fruits. One branch of the tree hung down into the water flowing from the foot of the mountain. The monkey king and many monkeys ate the fruits of the tree together. The monkey king always watched behind and warned the monkey troop, 'Do not pick the fruits from other branches until you have finished eating the fruits from this branch.' And they did as he said. After some time, a small, unripe fruit on that branch was hidden by the companions who were picking leaves, and the monkeys did not see it. Later, this fruit gradually grew, and its color, fragrance, and taste became perfect. When it ripened, it fell off and dropped into the water, flowing downstream. Gradually, it floated to a place where a king and his consorts were playing in the water.
ིས། བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ཁྲུས་རྩིས་བགོས་པའི་དྲི་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་དེ་ལ་སྣོམ་ཞིང་ཀུན་ཏུ་ལྟ་ 15-2-264b བས་ཤིང་འབྲས་དེ་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་དེར་འདུས་ཤིང་འདི་ཅི་ཡིན་ཅེས་དཔྱད་ཅིང་རྒྱལ་པོས་དེའི་རོ་མྱངས་བས་ཤིན་ཏུ་ཞིམ་པས་ཆགས་པར་གྱུར་ཅིང་། འདི་འདྲ་བ་ཟ་བ་དེ་རྒྱལ་སྲིད་མ་བསྒྲུབས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཆུ་འདིའི་ཕུ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ཤིང་བཟང་པོ་ཡོད་པར་འདུག་སྟེ། ཤིང་འབྲས་འདི་མ་སྣད་ཅིང་ཡུན་རིང་པོ་མ་ལོན་པའི་ཁ་དོག་དང་དྲི་རོ་གདའོ་སྙམ་ནས་དམག་གི་དཔུང་དང་བཅས་ཏེ། ཆུ་དེའི་འགྲམ་བརྒྱུད་དེ་ནགས་ཐིབ་པོ་དེར་ཞུགས་པས། ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་དེ་མཐོང་ནས་དེར་སོང་བ་དང་། སྤྲེའུ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཤིང་དེའི་འབྲས་བུ་ལ་ཟ་བ་མཐོང་ནས་ཁྲོས་ཏེ་འདི་རྣམས་ཁ་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས་མི་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་དང་རྡོ་སོགས་ཀྱིས་གཟས་ཏེ་སྒྲ་དྲག་པོ་བྱུང་བས་སྤྲེའུ་རྣམས་འཇིགས་ཤིང་སྡུག་བར་མཐོང་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་བས། ཤིང་ཆེན་པོ་དེའི་རྩེ་མོ་ནས་རི་ཞིག་གི་ཁར་བྱ་འཕུར་བ་བཞིན་དུ་མཆོངས་ནས་དེར་སྐྱེས་པའི་སྦ་ཐག་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་ལམ་གྱི་ཁྱོན་ལས་ཀྱང་རིང་བ་ཙམ་རྩ་བ་བརྟན་པ་ཞིག་རང་གི་རྐང་པ་ལ་བཅིངས་ནས་སླར་ཡང་ཤིང་དེའི་རྩེར་མཆོངས་པས་རྐང་པ་གཉིས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་སླེབ་ཙམ་དུ་འབད་པས་ཕྱིན་ནས་ཤིང་དེའི་ཡལ་ག་ལག་པས་ཟིན་ནས་སྦ་ཐག་བརྐྱངས་པའི་སྟེང་དུ་སྤྲེའུ་རྣམས་འགྲོ་བཅུག་པས། སྤྲེའུ་རྣམས་སྐྲག་ཤིང་དེའི་ལུས་བརྫིས་པས་ལུས་སྣད་ཀྱང་སེམས་བརྟན་པ་མ་བྲལ་བར་གནས་པས་སྤྲེའུ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་པ་ལས་བསྒྲལ་ཏོ། །དེ་མཐོང་བས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ངོ་མཚར་ཞིང་འདི་ནི་དཔའ་ཞིང་བློ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རང་དོན་ལ་མི་ལྟ་ 15-2-265a བར་གཞན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ། རྒྱལ་པོས་མི་དེ་དག་ལ་བསྒོ་བ། སྤྲེའུའི་བདག་པོ་འདི་སྤྲེའུ་རྣམས་བྲོས་པས་ལུས་བརྫིས་ཤིང་ཡུན་རིང་ཟམ་པ་བྱས་ཏེ་དུབ་པས་རང་ལྡང་མི་ནུས་པས། འདིའི་འོག་ཏུ་ངས་བརྒྱང་བཟེད་ལ། སྦ་ཐག་དང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་ཡལ་ག་དུས་གཅིག་མདའ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོད་ཅེས་བསྒོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་རྒྱལ་པོས་བརྒྱང་པ་བཟེད་པ་ལ་ཕབ་ནས། ལུས་ལ་རྨ་བྱུང་བས་བརྒྱལ་བར་གྱུར་བ་དེ་མལ་སྟན་འཇམ་པོ་ལ་བཞག་སྟེ་སྨན་གྱིས་དེའི་རྨ་བཀྲུས་ནས་ཅུང་ཟད་ལོན་པའི་རྗེས་སུ་རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། བདག་གི་སྲོག་བོར་ནས་སྙིང་རྗེས་གཞན་ཟམ་པ་ལས་བསྒྲལ་བ་འདི་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་ཅིར་འོང་། སྤྲེའུ་དེ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱི་ཅི་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ངག་མཉན་གུས་པ་འདི་དག་གིས། །བདག་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཁུར་ནི་བསྐུར་བར་གྱུར། །དེ་བས་འདི་དག་བུ་དང་འདྲ་བར་གྱ
【現代漢語翻譯】 用王后寢宮的沐浴用水沖洗后，所有的氣味都被壓制住了，人們嗅著它，四處觀看，看到果實后，所有人都聚集在那裡，思考著這是什麼。國王嚐了嚐它的味道，覺得非常美味，便喜歡上了它。他心想，『即使不治理國家，僅僅是吃這種東西，也算是國王了。』他想，『在這條河的上游不遠處，應該有一棵好樹，這果實還沒有被摘過，而且顏色、氣味和味道都保持了很久。』於是，他帶著軍隊，沿著河岸進入了茂密的森林，看到了那棵樹王，便向它走去。他看到成百上千隻猴子在吃樹上的果實，便生氣地說：『把這些傢伙趕走！』人們用武器和石頭等攻擊它們，發出了巨大的聲音，猴子們感到恐懼和痛苦。菩薩（Bodhisattva，覺悟的存在）對它們產生了憐憫之心。他從那棵大樹的頂端跳到一座山上，就像鳥兒飛翔一樣。在那裡，他找到了一根非常長的藤蔓，比道路還要長，根部很牢固，他把藤蔓綁在自己的腳上，然後又跳到樹頂。因為兩隻腳都綁著藤蔓，他竭盡全力才到達那裡，用手抓住了樹的樹枝，讓猴子們走在伸展開的藤蔓上。猴子們很害怕，踐踏著他的身體，但他心志堅定，沒有動搖，最終將所有的猴子從恐懼中解救了出來。國王和他的隨從們看到這一幕，感到非常驚訝，心想：『這個人既勇敢又聰明，不顧自己的安危，卻如此關愛他人。』國王對那些人說：『這位猴子的主人，因為猴子們逃跑而被人踐踏，長時間充當橋樑，已經疲憊不堪，無法自己站立。在他下面，我來支撐著他，同時用兩支箭砍斷藤蔓和榕樹的樹枝。』他們按照國王的吩咐做了，國王把他放在柔軟的床上支撐著。用藥物清洗了他的傷口，過了一會兒，國王對他說：『你爲了拯救他人而犧牲自己的生命，這些猴子和你有什麼關係？這些猴子是你的什麼人？』猴王菩薩說：『請聽我說，這些尊敬的猴子們，他們把國王的重任託付給我，所以對待他們就像對待自己的孩子一樣。』 。
【English Translation】 After being washed with the bathing water of the queen's palace, all the odors were suppressed. People smelled it and looked around. Seeing the fruit, everyone gathered there, wondering what it was. The king tasted it and found it very delicious, so he became fond of it. He thought, 'Even if I don't govern the kingdom, just eating this kind of thing is like being a king.' He thought, 'Not far upstream from this river, there should be a good tree. This fruit hasn't been picked yet, and its color, smell, and taste have been preserved for a long time.' So, he took his army and entered the dense forest along the riverbank. He saw the king of trees and went towards it. He saw hundreds and thousands of monkeys eating the fruits on the tree, and he angrily said, 'Drive these fellows away!' People attacked them with weapons and stones, making loud noises. The monkeys felt fear and pain. The Bodhisattva (Bodhisattva, an enlightened being) felt compassion for them. He jumped from the top of that big tree to a mountain, like a bird flying. There, he found a very long vine, longer than the road, with strong roots. He tied the vine to his feet and jumped back to the top of the tree. Because both feet were tied to the vine, he tried his best to reach there, grabbed the branch of the tree with his hands, and let the monkeys walk on the stretched vine. The monkeys were scared and trampled on his body, but he remained steadfast and did not waver, finally rescuing all the monkeys from fear. The king and his entourage saw this scene and were very surprised, thinking, 'This person is both brave and intelligent, disregarding his own safety and caring for others so much.' The king said to those people, 'This master of the monkeys, because the monkeys ran away and were trampled on, and acted as a bridge for a long time, is exhausted and unable to stand on his own. Underneath him, I will support him, and at the same time, cut the vine and the branches of the banyan tree with two arrows.' They did as the king ordered, and the king put him down on a soft bed to support him. After his wounds were washed with medicine and some time had passed, the king said to him, 'You sacrificed your life to save others with compassion. What is the relationship between these monkeys and you? What are these monkeys to you?' The Bodhisattva, the king of the monkeys, said, 'Please listen to me, these respectful monkeys have entrusted me with the burden of being king, so I treat them like my own children.'
ུར། །ཁུར་དེ་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་ནི་འདི་ལྟར་བགྱིས། །ཡུན་རིང་དུས་ནས་འདི་ལྟར་འབྲེལ་བར་གྱུར། །རིགས་གཅིག་སྐྱེས་པས་འདི་ལྟར་མཛའ་གྱུར་ཞིང་། །ལྷན་ཅིག་གནས་པས་གཉེན་དང་འདྲ་བར་གྱུར། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཡ་མཚན་ཏེ་ཡང་སྨྲས་པ། བློན་པོ་ལ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་ཆེད། །དེ་དག་ཆེད་དུ་རྒྱལ་པོ་མིན། །དེ་བས་བདག་གི་བྲན་གྱི་ཕྱིར། །ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལུས་བོར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྟར་བགྱིད་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། །རྒྱལ་པོའི་གཞུང་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ། །གཞུང་ལུགས་ངན་པར་བདག་གིས་མཐོང་། །མ་འདྲིས་པ་ཡི་ 15-2-265b སྡུག་བསྔལ་ཀྱང་། །ཡལ་བར་འདོར་བ་མི་བཟོད་ན། །སེམས་ནི་གུས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །གཉེན་དང་མཛའ་གྱུར་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོགས་རང་གིས་འཁོར་རྣམས་ལ་བརྩེ་བས་སྦ་ཐག་དྲངས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པས་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་དད་ཅིང་དགའ་ནས། དེ་ལྟར་བདག་གི་བདེ་བ་བཏང་ནས་གཞན་དང་དུ་བླངས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཐོབ། སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་གི་ལུས་བཅད་པར་གྱུར་ཀྱང་རིགས་མཐུན་རྣམས་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་པའི་ལན་གློན་པས་བདག་ལ་མི་དགའ་བ་མེད། བདག་གུམས་ཀྱང་དགའ་བ་ཐོབ་ལ། གྲགས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་མཆོད་པ་དང་། ཤི་ཡང་འཇིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐོབ་སྟེ། བདག་པོ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ནི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་ཐོབ་ལ། དམྱལ་བའི་མེ་འབར་བར་མཆི་བ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་བསྟན་པ་འདི་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱང་ཆོས་དང་ལྡན་པས་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོངས་ལ་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་དང་མགོན་མེད་པའི་ཚོགས་ལ་ཕ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཕན་བདེར་མཛད་ནས་ཆོས་སྲིད་དང་གྲགས་པ་བསོད་ནམས་འཕེལ་ནས་འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གདམས་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་དད་པར་གྱུར་ཅིང་། སྤྲེའུའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་ལུས་བོར་ནས་མཐོ་རིས་སུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་དེའི་ཡུལ་ན་དེད་དཔོན་དབྱིག་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་ 15-2-266a དང་འགྲན་པ་ཞིག་གི་བུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་དབྱིག་དགའ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། ཡི་གེ་དང་བརྟག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པའི་བློ་གསལ་བར་གྱུར་ཅིང་། དེ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པས་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། ཕའི་ལོངས་སྤྱོད་དག་ལས་ཅི་འདོད་པ་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་གཏོང་བར་བྱས་སོ། །དུས་གཞན་ན་དེའི་ཕ་གུམས་ནས་ཁྱེའུ་དབྱིག་དགའ་དེ་རྒྱལ་པོས་དེད་དཔོན་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་ནས་ནོར་གྱི་ཉོ་ཚོང་བྱེད་ཅིང་། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བསྩལ
【現代漢語翻譯】 因此，爲了卸下重擔，就這樣做。長久以來，我們一直如此聯繫在一起。因為同類而生，所以如此友愛；因為一起生活，所以如同親人一般。對此，國王感到驚訝，又說道：『大臣等是爲了國王，他們不是爲了大臣等而做國王。因此，爲了我的奴僕，你為何捨棄自己的身體？』 菩薩說道：『國王，那樣做確實沒錯，但國王的統治方式就是那樣。我認為那種統治方式不好。對於不熟悉之人的痛苦，尚且不忍心拋棄，更何況對於心懷敬意的親友呢？』等等，因為他講述了自己出于慈悲而挺身而出營救眷屬的情形，國王非常信服和高興。『既然你放棄了自己的安樂而去幫助他人，你從中獲得了什麼功德？』 猴王說道：『即使我的身體被切斷，同類們因為報答我所受的尊敬而感到高興，我也沒有任何不悅。即使我死了，也能獲得喜悅，獲得清凈的名聲，獲得國王的供養，死後也沒有恐懼，我獲得了這些功德。』那些依賴於沒有慈悲之主的人，會獲得與此相反的過失，除了墮入地獄的火焰中燃燒之外，別無他法。 『現在，國王，我向你展示的這些，你也應該以正法治理國家，像父親一樣對待眷屬和無依無靠的民眾，讓他們都能獲得利益和安樂，從而使你的政教、名聲和福德增長，今生來世都能獲得安樂。』 通過這些教誨，國王也產生了信仰。猴王捨棄了自己的身體，往生到了天界。 又，在過去的時候，在波羅奈斯（梵：Varanasi，古印度城市名）有一個名叫梵授（梵：Brahma-datta，人名）的國王，他財富充裕，以正法治理國家。在他的國家裡，有一個名叫財（梵：Dhyig，人名）的商主，他的財富可以與多聞天王（梵：Vaiśravaṇa，佛教護法神）的兒子相媲美。 商主有一個兒子，相貌英俊，名叫財喜（梵：Dhyig-dga'，人名），當世尊（梵：Bhagavān，佛的稱號）轉世為他時，他對所有的文字和占卜都非常精通，智慧明亮。他富有同情心，喜歡佈施，從父親的財產中隨意取出財物施捨給貧困的人。 後來，他的父親去世了，國王授予童子財喜為大商主，讓他經營財富貿易，並給予他大量的佈施。
【English Translation】 Therefore, to unload the burden, do it this way. For a long time, we have been connected like this. Because we are born of the same kind, we are so friendly; because we live together, we are like relatives. To this, the king was surprised and said again: 'Ministers and others are for the king, they are not kings for the sake of ministers and others. Therefore, for the sake of my servant, why did you abandon your body?' The Bodhisattva said: 'King, it is true to do so, but the king's way of ruling is like that. I think that kind of rule is not good. Even the suffering of unfamiliar people, I cannot bear to abandon, let alone those who are respectful friends?' etc., because he told the story of how he stepped forward out of compassion to rescue his family, the king was very convinced and happy. 'Since you gave up your own happiness to help others, what merits did you gain from it?' The Monkey King said: 'Even if my body is cut off, my kind are happy to repay the respect I have received, and I have no displeasure. Even if I die, I will gain joy, gain a pure reputation, receive the king's offerings, and have no fear after death. I have gained these merits.' Those who rely on a master without compassion will gain the opposite faults, and there is no other way but to fall into the flames of hell. 'Now, King, these things that I have shown you, you should also govern the country with Dharma, treat your family and the helpless people like a father, so that they can all obtain benefits and happiness, so that your political and religious affairs, reputation and merit will increase, and you can obtain happiness in this life and the next.' Through these teachings, the king also developed faith. The Monkey King abandoned his body and was reborn in the heavenly realm. Also, in the past, in Varanasi (Sanskrit: Varanasi, name of an ancient Indian city) there was a king named Brahma-datta (Sanskrit: Brahma-datta, personal name), who was wealthy and governed the country with Dharma. In his country, there was a merchant named Dhyig (Sanskrit: Dhyig, personal name), whose wealth could be compared to the son of Vaiśravaṇa (Sanskrit: Vaiśravaṇa, Buddhist guardian deity). The merchant had a son, handsome and beautiful, named Dhyig-dga' (Sanskrit: Dhyig-dga', personal name), when the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavan, title of the Buddha) was reincarnated as him, he was very proficient in all the letters and divination, and his wisdom was bright. He was compassionate and liked to give alms, taking whatever he wanted from his father's property to give to the poor. Later, his father died, and the king granted the boy Dhyig-dga' the title of great merchant, allowing him to engage in wealth trade and giving him a large amount of alms.
་ཏོ། །དུས་ཤིག་ན་དེས་བསམས་པ། བདག་གི་ཕའི་ནོར་འདི་དག་ནི་བདག་གི་ཕའི་ཡིན་ན་འདི་བྱིན་པ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཡོད་དེ་བདག་རང་གི་ཞོ་ཤས་ནོར་བསྒྲུབས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་འདོད་ན་ཤོ་གམ་དང་ལག་ཅན་དང་གྲུ་བཙས་དང་བསེལ་རྔན་མེད་པར་སུ་འགྲོ་འདོད་ན་ཟོང་སྟ་གོན་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པས། ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ནས་འགྲོ་བར་སྨྲས་ནས། རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། དེར་ཟས་སྐོམ་གྱི་འཚོ་བ་སྦྱོར་བ་དང་། རྩོད་པ་བྱུང་ན་ནན་ཏུར་བྱས་ཏེ་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། གང་དུ་ནོར་རྫས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་བྱེད་པ་དང་། ཆུ་འཕྱགས་པ་དང་། ཕྱོགས་ལྟ་ཞིང་རྒྱུ་སྐར་ལ་ལྟ་བ་བྲོད་པ་ཞེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཁྲིད་དེ། བྲོད་པ་ལ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ནོར་བུ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དུ་བཅུག་པས་འབྱོར་བ་འདོད་པས་མི་མང་པོ་གྲུར་ཞུགས་ནས་མི་ཐེག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་རྒྱ་མཚོའི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དུ་བཅུག་སྟེ། རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་ཉ་མིད་དང་། རླབས་དང་། ཀློང་དང་། 15-2-266b ཆུ་སྲིན་དང་། ཆུ་ནང་གི་རིལ་ཐུག་པ་དང་། རླུང་ནག་པོ་དང་། ཆོམ་རྐུན་དང་། བགེགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པས་སུ་དག་སྲོག་ཕོངས་པ་དང་ཕ་མ་སོགས་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་དག་འགྲོ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས། དཔའ་བོ་ཉུང་ལ་སྡར་མ་མང་བས་ཕལ་ཆེ་བ་ཕྱིར་འཐོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལན་གསུམ་བསྒྲགས་ཏེ་ཉག་ཐག་གསུམ་བར་དུ་བཀོལ་ནས་གྲུ་དེ་ང་ཆེན་པོ་དྲང་པོས་བསྐྱོད་པས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་བྲོད་པས་སྨྲས་པ། རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་འདི་ན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དང་འདྲ་བའི་མཆིང་བུ་དག་ཀྱང་ཡོད་པས་བརྟགས་ཏེ་བླང་བར་གྱིས་ཤིག །སྲིན་མོ་ཁྲུང་ཁྲུང་གཞོན་ནུ་མ་ཞེས་བྱ་བས་སྐྱེས་པ་ཁྲིད་ཅིང་མ་རུངས་པར་བྱེད་དོ། །མྱོས་པར་བྱེད་པའི་ཤིང་ཐོག་སུས་ཟོས་པ་ཞག་བདུན་དུ་བརྒྱལ་ཏེ་འདུག་པ་ཡོད་པས་དེ་རྣམས་ལ་བག་བྱོས་ཤིག །རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་འདིར་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་ཞག་བདུན་དུ་འདུག་པ་བཟོད་ཀྱི། དེ་ལས་འདས་ནས་དོན་གང་བསྒྲུབ་པ་དེ་མ་ཟིན་པར་གྲུ་འཁྱེར་བར་བྱེད་པའི་ང་གཏོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ལྟར་དེ་དག་བག་དང་ལྡན་པར་བསྒྲིམས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེ་བཟང་པོས་གྲུ་ཡོངས་སུ་བཀང་ཞིང་སླར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ནས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་ལན་དྲུག་གི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་གྲོང་ཁྱེར་དེར་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་གཞན་ན་དེད་དཔོན་ལྔ་ཞིག་རྒྱ་མཚོར་སོང་བ་གྲུ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ནས་དོན་མ་གྲུབ་པ་དེ་དག་གིས་བསམས་པ། དེད་དཔོན་ཆེན་པོ་དབྱིག་དགའ་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པས་དེའི་མཐུས་བདག་ཅག་ནོར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ། དབྱིག་དགའ་ལ་
【現代漢語翻譯】 那時，他想：『這些我父親的財產，既然是我父親的，施捨出去也沒什麼稀奇的。我應該靠自己的努力去獲取財富，然後再佈施。』於是他說：『誰想和我一起去海上，沒有船槳、舵、船匠和嚮導，誰願意準備貨物？』五百個商人說他們願意去。他們到了海邊，在那裡準備食物和飲料，如果發生爭吵，就努力平息；在哪裡清點財物，在哪裡舀水，觀察方向和星星，還帶了一個名叫『布若扎』的人。他讓布若扎讚美大海，說大海里有各種各樣的寶石。許多渴望財富的人上了船，船幾乎要承受不住了。於是，船長讓人讚美大海的壞處，說大海里有魚怪、波浪、漩渦、 海怪、水中的圓東西、黑風、強盜和各種魔鬼。誰不怕死，不顧父母等，就去吧。』結果勇敢的人少，膽小的人多，大部分人都退出了。就這樣宣佈了三次，用了三根纜繩，船才正直地航行。他們到了珍寶島，布若扎說：『這個珍寶島上有像珍寶一樣的瑪瑙，仔細挑選並拿走吧。』名叫『鶴雛』的女妖會引誘男人，使他們變得邪惡。誰吃了使人陶醉的果實，就會昏迷七天。對這些都要小心。在這個珍寶島上，非人能忍受七天。超過七天，無論想做什麼，沒做完就會讓船開走。』按照他的囑咐，他們小心謹慎地裝滿了船，平安地回到了贍部洲，做了盛大的佈施。像這樣做了六次，在瓦拉納西城做了盛大的佈施。當時，其他地方的五個船長出海，因為船隻不好，沒有成功。他們想：『聽說大船長『雅益嘎』福報很大，靠他的力量，我們也能獲得財富。』於是他們去找雅益嘎。
【English Translation】 Then he thought, 'These possessions of my father, since they are my father's, there is nothing remarkable in giving them away. I should acquire wealth through my own efforts and then give alms.' So he said, 'Who wants to go to sea with me, without oars, rudder, shipwright, and guide, who wants to prepare goods?' Five hundred merchants said they were willing to go. They went to the seashore, where they prepared food and drink, and if there was a quarrel, they tried to calm it down; where they counted the treasures, where they bailed water, observed the direction and the stars, and also took a man named 'Broza'. He had Broza praise the sea, saying that there were all kinds of jewels in the sea. Many people who desired wealth boarded the ship, and the ship was almost unbearable. So, the captain had people praise the bad things about the sea, saying that there were fish monsters, waves, whirlpools, sea monsters, round things in the water, black winds, robbers, and all kinds of demons in the sea. Whoever is not afraid of death and does not care about parents, etc., let them go.' As a result, there were few brave people and many cowards, and most of them withdrew. Thus, it was announced three times, and three ropes were used, and the ship sailed upright. They arrived at the Treasure Island, and Broza said, 'This Treasure Island has agates like treasures, choose carefully and take them away.' A female demon named 'Crane Chick' will seduce men and make them evil. Whoever eats the intoxicating fruit will be unconscious for seven days. Be careful of these. On this Treasure Island, non-humans can endure for seven days. After seven days, no matter what you want to do, if you don't finish it, they will let the ship sail away.' According to his instructions, they carefully filled the ship with good treasures and safely returned to Jambudvipa, and made great offerings. They did this six times, and made great offerings in the city of Varanasi. At that time, five captains from other places went to sea, but because the ships were not good, they were not successful. They thought, 'It is said that the great captain 'Yayiga' has great merit, and by his power, we can also obtain wealth.' So they went to Yayiga.
གསོལ་ 15-2-267a བ་བཏབ་པ་དང་། དེ་ན་རེ། ཀྱེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུ་བདུན་པ་མ་རུངས་པར་འགྱུར་བས་སླན་ཆད་རྒྱ་མཚོར་གྲུའི་དོན་ལན་བདུན་གྲུབ་པ་སུ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཅག་ཁོ་ན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་དེད་དཔོན་ལྔ་པོ་ཁྲིད་དེ་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཕྱིན་ནས་རིན་ཆེན་མང་དུ་བླངས་ཏེ་སླར་གྲུ་ལ་ཞུགས་ཤིང་ཕྱིར་ལོག་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་དུ་བསམས་པ། བདག་ཅག་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་བདེ་བླག་སོན་པའི་ངེས་པ་མེད་སྙམ་དུ། རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྱེའུ་བཀང་སྟེ། རང་གི་སྐེད་པ་ལ་བཅིངས་ནས་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་གྲུ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ན། ཁྱེད་ཅག་ངའི་ལུས་ལ་འཇུས་ཤིག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེར་ཕྱི་ཞིག་ན་ཆུ་ནང་གི་རིས་དེ་དག་གི་གྲུ་བཤིགས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེད་དཔོན་ལྔ་དབྱིག་དགའི་ལུས་ལ་འཇུས་སོ། །དེར་དབྱིག་དགས་བདག་གསོན་པོར་འདུག་བཞིན་འདི་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་མི་ནུས་ཀྱི། རྒྱ་མཚོ་ནི་ཀླུ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གནས་པས་ཤི་བའི་རོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཞག་ཏུ་གནས་པ་མི་སྲིད་པས་བདག་ཤི་ན་འདི་དག་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་བརྟན་ཞིང་སྤྲོ་བ་ཆེར་སྐྱེད་དང་ངས་ཁྱེད་ཅག་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་རྒྱ་མཚོ་ལས་ཐར་བར་བྱའོ། །བརྒལ་ནས་ཀྱང་ངའི་ལུས་ལ་བཅིངས་པའི་རིན་ཆེན་འདི་རྣམས་ཁྱེད་ཀྱིས་བགོ་བཤའ་གྱིས་ལ་ཁྱེར་ཅིག་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བདུན་བརྒྱུད་འཚོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ 15-2-267b མཚོན་རྣོན་པོས་རང་གི་མགུལ་པ་བཅད་དོ། །དེར་ཀླུ་གཙང་སྦྲ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་ཕུལ་ནས་ཐང་ལ་བོར་བ་དང་། དེ་དག་གིས་དེའི་རོ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་བཀྲོལ་ཏེ་བགོ་བཤའ་བྱས་ནས་དེའི་རུས་བུ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེར་དེད་དཔོན་ལྔ་པོ་ནི་ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་ལྔ་སྡེ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཐོག་མར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེའི་བགོ་སྐལ་བྱིན་ཏེ་གཡུ་དྲུང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་གྲུབ་པ་དང་། བདེ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為商主大勇 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་དེད་དཔོན་དཔའ་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། སྲིན་པོ་སྤུ་རལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་བྲམ་ཟེའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ཏེ། ལམ་འདི་སྲིན་པོ་སྤུ་རལ་ཅན་གྱིས་བསྡིགས་ནས་བཀག་པས་ཁོ་བོའང་ཚེགས་ཆེན་པོ་འོངས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག
【現代漢語翻譯】 他們祈禱。他說：『唉，大海的本性是七艘船隻都會遇難，所以以後沒有人能成功地航行七次。但是，我只會爲了你們而滿足你們的願望。』於是，他帶領五位船長進入大海，到達珍寶島，獲得了許多珍寶，然後再次登上船隻返回。當時，他們在大海中想著：『我們不確定能否順利地從大海的此岸到達彼岸。』於是，他們用珍貴的寶石裝滿了箱子，繫在自己的腰上，並對那些商人說：『如果船隻真的遇難了，你們就抓住我的身體吧。』後來，在某一天，那些水中的生物摧毀了船隻，五位船長都抓住了勇猛者的身體。 當時，勇猛者心想：『如果我還活著，就無法將他們從大海中救出。大海是龍族潔凈之地，不可能讓屍體停留一夜。如果我死了，他們就能渡過大海。』於是，他對他們說：『你們要堅定且充滿喜悅，我會毫不吝嗇地讓你們從大海中脫險。渡過之後，你們可以瓜分我身上綁著的這些珍寶，你們兩方的七代人都能以此為生。』說完，爲了無上圓滿的菩提，他發願，然後用鋒利的刀割斷了自己的喉嚨。 當時，喜歡潔凈的龍族將他的屍體推到海邊，扔在岸上。他們從他的屍體上解下珍寶，進行瓜分，並供奉他的骨頭。後來，當世尊成佛時，那五位船長就是五比丘，他們首先從輪迴的大海中被救度，並被給予菩提支的珍寶份額，最終獲得了寂靜的涅槃。』佛陀如是說。 轉生為商主大勇 另外，過去世尊轉生為名為『大勇』的商主，擁有多聞天子的財富。當時，他與五百名商人一同進入森林之路。一個名為『毛髮鬼』的羅剎，偽裝成婆羅門的樣子，恐嚇並阻攔道路，說：『我經歷了很多困難才來到這裡，你們……』
【English Translation】 They prayed. He said, 'Alas, the nature of the great ocean is that seven ships will be wrecked, so in the future no one will be able to successfully sail seven times. However, I will fulfill your wishes only for your sake.' Then, he led the five captains into the ocean, reached the island of jewels, obtained many jewels, and then boarded the ship again to return. At that time, they were thinking while in the ocean, 'We are not sure whether we can safely cross from this shore of the ocean to the other shore.' So, they filled boxes with precious jewels, tied them to their waists, and said to those merchants, 'If the ship is really wrecked, you grab my body.' Later, one day, those creatures in the water destroyed the ship, and the five captains grabbed the body of the brave one. At that time, the brave one thought, 'If I am still alive, I will not be able to save them from the ocean. The ocean is the clean place of the Nagas, and it is impossible for a corpse to stay overnight. If I die, they will be able to cross the ocean.' So, he said to them, 'You must be firm and full of joy, and I will let you escape from the ocean without hesitation. After crossing, you can divide these jewels tied to my body, and seven generations of both of you will be able to live on them.' After speaking, for the sake of unsurpassed perfect Bodhi, he made a vow, and then cut his own throat with a sharp knife. At that time, the Nagas who love cleanliness pushed his body to the seashore and threw it on the shore. They untied the jewels from his body, divided them, and made offerings to his bones. Later, when the Blessed One became a Buddha, the five captains were the five Bhikkhus, who were first saved from the ocean of Samsara and given a share of the jewels of the Bodhi limbs, and finally attained the ultimate accomplishment of quiescence and were placed in the bliss of Nirvana.' Thus spoke the Buddha. Rebirth as Merchant Chief Great Courage Also, in the past, the Blessed One was reborn as a merchant chief named 'Great Courage,' possessing the wealth of Vaishravana. At that time, he entered the forest path with five hundred merchants. A Rakshasa named 'Hairy Demon' disguised himself as a Brahmin, threatening and blocking the road, saying, 'I have come here with great difficulty, you...'
་ཀྱང་གཞན་དུ་དེངས་ཤིག །དེད་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་སྙིང་ལས་ཆུང་ངུར་གྱིས་ཤིག །དེས་ཁོ་བོ་ལ་བྱར་ཅི་ཡོད་འགྲོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྲིན་པོ་འཁྲུགས་ནས་བཞིན་བསྒྱུར་ཏེ། ལག་པ་གཉིས་བརྐྱངས་ཤིང་རལ་པ་ས་ལ་བླགས་ཏེ་མིག་དམར་བགྲད་ནས་སྨྲས་པ། དེད་དཔོན་ཅི་ཁོ་བོ་ལ་རྒོལ་ལ་ཕྱིས་སོངས་ཤིག །དེ་ནས་དེད་དཔོན་དཔའ་ཆེན་གྱིས་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་གཟུགས་དེ་མཐོང་ནས་གཞུ་རྣ་དྲུང་དུ་བཀང་སྟེ་མདའ་འཕངས་པ་དང་དེ་ཐམས་ཅད་རལ་པ་ལ་ཐོགས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་གཞུ་འཕངས་པ་དང་། ཤིང་དང་ 15-2-268a བོང་བ་སོགས་གང་འཕངས་པ་ཐམས་ཅད་རལ་པ་ལ་ཐོགས་སོ། །དེར་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་མཐུས་བརྒལ་བ་དང་ལུས་ཐམས་ཅད་རལ་པ་ལ་ཐོགས་པ་དེ་ལ། སྲིན་པོས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ལག་གཉིས་རྐང་གཉིས་དང་། །ལྔ་པ་མགོ་ཡང་ཐོགས་གྱུར་ཅིང་། །ལུས་ཀྱང་ང་ཡི་ལུས་ལ་ཐོགས། །ཕྱི་ན་མ་ཐོགས་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེད་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། ང་ཡི་ལག་གཉིས་རྐང་གཉིས་དང་། །ལྔ་པ་མགོ་ཡང་ཐོགས་གྱུར་ཅིང་། །ལུས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ཐོགས། །ཕྱི་ན་མ་ཐོགས་སེམས་ཡོད་དོ། །གསང་བ་ཇི་སྲིད་ཁོ་བོ་ཡི། །སེམས་དང་བརྩོན་འགྲུས་མ་ཉམས་པ། །དེ་སྲིད་ཁྱོད་དང་འགྱེད་བྱ་སྟེ། །བརྟན་བྱོས་པ་ལ་མི་གནོད་དོ། །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། གང་གི་བརྩོན་འགྲུས་འདི་འདྲ་བ། །དཔའ་ཆེན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་འདི་འདྲ་བས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ལས་འགྲོལ་བར་ནུས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཏེ་ཚོང་པ་རྣམས་བདེ་བླག་ཏུ་བཏང་ཞིང་སྲིན་པོ་དེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་པོ་ལ་གཞག་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱས་སོ། །དེ་དུས་ཀྱི་སྲིན་པོ་སྤུ་རལ་ཅན་ནི་གནོད་སྦྱིན་འབྲོག་གནས་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཏུལ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་བཞག་པར་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為瓦拉那希梵授王國商主喜有之子極喜 ཡང་སྔོན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་ཡུལ་དུ་དེད་དཔོན་དགའ་བའི་སྡེ་ཞེས་པའི་བུ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ། དེའི་ 15-2-268b ཕ་འདས་པའི་རྗེས་སུ་སློང་བ་མང་པོའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་མཚོར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལེན་དུ་སོང་བ་བདེ་བར་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྫས་ཀྱིས་དོན་མཐུན་རྣམས་ཆོམ་རྐུན་ལས་བསྐྱབས་པར་བྱས་ཤིང་དེ་ལྟར་ལན་དྲུག་གི་བར་དུ་རྒྱ་མཚོ་ལས་འཁོར་ཞིང་སློང་མོ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། དོན་མཐུན་རྣམས་བསྐྱབས་པའི་ཕྱིར་ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་ནོར་བྱིན་ཀྱང་། ཆོམ་རྐུན་པ་དག་གིས་ད་དུང་དོན་མཐུན་བཅོམ་པ་ལ་བརྐམ་པ་མཐོང་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མ་ཆོམ་རྐུན་པ་འདི་དག་ཉེས་པ་འདི་ལས་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་
【現代漢語翻譯】 『也請你離開這裡！』船長說：『婆羅門，你變得比針孔還小吧！』他說：『他對我有什麼用，走吧！』於是羅剎憤怒地變臉，伸出雙手，把頭髮扔在地上，瞪著紅眼睛說：『船長，你來攻擊我，然後離開吧！』然後，勇敢的船長看到那可怕的形象，把弓拉到耳邊，射出一箭，但所有的箭都卡在了頭髮上。同樣地，射出的弓箭，木頭和土塊等，所有射出的東西都卡在了頭髮上。在那裡，毫不猶豫地用威力壓倒了他，整個身體都卡在了頭髮上。這時，羅剎說了一段偈頌：『你的雙手雙腳，第五個頭也被卡住，身體也卡在我的身體上，外面還有什麼沒被卡住的？』船長說：『我的雙手雙腳，第五個頭也被卡住，身體也卡在你的身體上，外面還有未被卡住的心。只要我的秘密，心和精進沒有消失，我就會和你戰鬥，堅定不移，不會受到傷害。』羅剎說：『你的精進如此，向勇敢的你致敬！你的精進如此，能夠從一切痛苦中解脫。』等等，說了這些偈頌后，他安全地放走了商人們，那個羅剎去除了污垢，安住在五種苦行中，就這樣宣說了佛法。當時的毛髮蓬亂的羅剎是夜叉（藏文：གནོད་སྦྱིན་，梵文天城體：यक्ष，梵文羅馬擬音：yakṣa，漢語字面意思：夜叉）居住在荒野，在那裡，世尊也調伏了他，讓他皈依並安住在學處上。』 以前在瓦拉那西（Vārāṇasī）梵授（Brahmadatta）國王的領土上，當世尊轉世為名叫極喜（Śin-tu-dgá）的商隊首領喜有（Dga-baí-sde）之子時，在他父親去世后，爲了滿足眾多乞丐的願望，他前往大海去獲取各種珍寶，並平安返回。他用財物保護了志同道合的人免受盜賊的侵害。就這樣，他六次往返于大海，爲了保護所有的乞丐和志同道合的人，他甚至將財物給予盜賊。但是，盜賊們仍然貪婪地想要搶劫志同道合的人。他心想：『唉，這些盜賊無法從這種罪惡中回頭。』他感到悲傷。
【English Translation】 'Also, please move elsewhere!' The captain said, 'Brahmin, shrink yourself smaller than a needle's eye!' He said, 'What use is he to me, let's go!' Then the Rakshasa angrily changed his face, stretched out his hands, threw his hair on the ground, and glaring with red eyes, said, 'Captain, come attack me and then leave!' Then, the brave captain, seeing that terrifying form, drew his bow to his ear and shot an arrow, but all the arrows got caught in the hair. Similarly, the bow and arrow that was shot, the wood and clods of earth, etc., all that was thrown got caught in the hair. There, without hesitation, he overpowered him with his power, and his whole body got caught in the hair. Then, the Rakshasa spoke a verse: 'Your two hands, two feet, and the fifth, your head, are also caught; your body is also caught in my body; what is there outside that is not caught?' The captain said, 'My two hands, two feet, and the fifth, my head, are also caught; my body is also caught in your body; outside there is the mind that is not caught.' As long as my secret, my mind and diligence, do not diminish, I will fight with you, steadfast and unharmed.' The Rakshasa said, 'Your diligence is such, I pay homage to you, brave one! Your diligence is such that you are able to liberate from all suffering!' Etc., after saying these verses, he safely released the merchants, and that Rakshasa removed the dirt and abided in the five ascetic practices, and thus the Dharma was taught. The Rakshasa with matted hair at that time was a Yaksha (藏文：གནོད་སྦྱིན་，梵文天城體：यक्ष，梵文羅馬擬音：yakṣa，漢語字面意思：Night Spirit) dwelling in the wilderness, where the Bhagavan also tamed him and made him take refuge and abide in the precepts. Formerly, in the land of King Brahmadatta of Varanasi (Vārāṇasī), when the Bhagavan was born as the son named Śin-tu-dgá of the caravan leader Dga-baí-sde, after his father passed away, in order to fulfill the wishes of many beggars, he went to the ocean to collect various jewels and returned safely. He protected like-minded people from thieves with his wealth. Thus, he traveled back and forth from the ocean six times, and in order to protect all the beggars and like-minded people, he even gave wealth to the thieves. However, the thieves were still greedy to rob the like-minded people. He thought, 'Alas, these thieves cannot turn back from this evil.' He felt sorrow.
མཚན་མོ་འདས་པ་ན། དེ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པའི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་ལུང་བསྟན་པ། ཀྱེ་བློ་བཟང་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །བློ་ལྡན་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་དག་གིས་མི་འགྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པས། འདི་ལྟར་ཁྱོད་བཱ་དར་སྟེ་རྒྱ་ཤུག་གི་གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི་གནས་སུ་སོང་ན། དེ་ན་ཡོད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་གཅིག་གི་མཐུས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནོར་གྱིས་འགེངས་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་མི་ཡིས་ལས་འདས་པ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་གནས་ཡིན་ལ། དེར་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་དང་སྙིང་སྟོབས་ཅན་མིན་པས་བགྲོད་མི་ནུས་མོད། ཁྱོད་དེར་འགྲོ་བའི་བརྩོན་པ་གྱིས་ཤིག །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་གླིང་དེ་འདི་ནས་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ན་ཡོད་ཅིང་རི་བོ་མ་ལ་ཡ་ལ་ཡོད་པའི་སྨན་འཇོག་བྱེད་བདུད་རྩི་ཞེས་པ་བརྩོན་པས་བླངས་ནས་ཟོས་ན་བཀྲེས་སྐོམ་དང་ངལ་བ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནས་གླིང་ཆེན་པོ་བདུན་བརྒྱ་འདས་པའི་རྗེས་སུ། རི་ཆེན་པོ་བདུན་དང་། ཆུ་ཀླུང་བདུན་འདས་པའི་རྗེས་སུ་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་འགྲོ་ཞེས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་གཟིངས་ 15-2-269a བཅས་ཏེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ང་གིས་སོང་ནས་དེ་དག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་རྒྱ་མཚོ་དེ་དག་གི་མིང་དང་མཚུངས་པའི་རི་བོ་ལ་ང་གིས་མིག་རབ་རིབ་དང་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ལ་སྨན་ཆེན་པོ་དོན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་མིག་རྣལ་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་འཁོར་ཞེས་པའི་ཆུ་གཏེར་ལས་ང་བེ་རམ་བྷ་ཞེས་པ་འབྱུང་ཞིང་འབྱུང་བའི་ཀུན་འཁོར་བདུན་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཀུན་འཁོར་ཞེས་པའི་རི་ལ་འབྱུང་བོ་དུང་གི་ལྟེ་བ་ཞེས་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལ་སྨན་དུང་གི་ལྟེ་བ་ཞེས་པ་སྦྲུལ་ནག་པོས་དཀྲིས་པ་ཡོད་དེ། སྨན་དེ་མགོ་ལ་བཞག་ན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཆུ་སྔོན་ཞེས་པའི་མཚོ་ལ་སྲིན་པོ་མིག་དམར་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་མ་ཀིར་ཞེས་པའི་སྨན་འཛིན་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་བཀླགས་ཤིང་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཆུ་སྔོན་ཞེས་པའི་རི་ལ་མཚན་མོར་རྒྱུ་བ་མགྲིན་པ་སྔོ་ཞིང་མིག་རབ་ཏུ་འབར་བའི་སྲིན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་གནས་སོ། །དེ་ན་སྨན་དོན་ཡོད་ཅེས་པ་མཐོང་རེག་སོགས་སྦྲུལ་གྱི་དུག་ཐམས་ཅད་སྲུང་ནུས་པ་ཡོད་དོ། །གསོ་སྦྱོང་གི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་སྦྲུལ་ནག་པོ་རྣམས་བསྐྲད་ནས་སྨན་དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡི་མིག་སྨན་དང་ཟུར་ཕུད་བྱས་ན་སྲིན་པོ་ཤིང་རྟ་རི་ཞེས་པ་བགྲོད་དཀའ་བ་བུག་པ་ཕྲ་མོ་ཅན་དེ་ལས་བསོད་ནམས་ལྡན་པ་སྒྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རི་བོ་ར་བ་བྷ་ཞེས་པའི་རི་དང་དེའི་རྗེས་སུ་འཇིགས་རུང་ཟངས་ཀྱི་ནགས་ཞེས་པ་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ནགས་ཀྱི་ནང་ན། སྦྲུལ་སྦྲམ་ཆེན་ཟངས་མིག་ཅེས་པ་
【現代漢語翻譯】 夜晚過去後，他在夢中得到一位具有奇妙形象的女神的預言：『善良的人啊，不要悲傷！因為對於有智慧和勤奮的人來說，沒有什麼是不可能實現的。因此，你應當前往名為巴達（藏文：བཱ་དར་，意為榕樹）的聖地，也被稱為嘉樹（藏文：རྒྱ་ཤུག་）之洲，那是諸神所尊崇的地方。在那裡，有一顆珍寶，其威力足以用財富充滿三界。那是凡人無法企及的偉大福德之地，只有具備福德和勇氣的人才能到達。你應當努力前往那裡。至於如何前往的道路，那個洲位於此地以西，在馬拉雅山（含義： मालाया，梵文羅馬擬音：Malaya，漢語字面意思：花環）上，有一種名為甘露（含義：བདུད་རྩི་，梵文天城體：अमृत，梵文羅馬擬音：Amrita，漢語字面意思：不死）的藥，通過努力獲取並服用，便能消除飢渴和疲勞。 從這裡經過七百個大洲之後，再經過七座大山和七條河流之後，乘坐帶有順流和逆流的船隻，與我（女神）同行，就能到達彼岸。此外，與那些海洋同名的山上有使人眼花繚亂和昏聵的物質，用名為『有意義』的大藥（含義：དོན་ཡོད་）就能使眼睛恢復正常。然後，從名為『一切輪迴』的水源中，會涌現出名為『毗嵐婆』（含義：བེ་རམ་བྷ་）的物質，它能從七個輪迴中解脫出來。然後，在名為『一切輪迴』的山上，有一個名為『海螺臍』的恐怖生物（含義：དུང་གི་ལྟེ་བ་），有一種名為『海螺臍』的藥（含義：སྨན་དུང་གི་ལྟེ་བ་），被黑蛇纏繞。將這種藥放在頭上，就能得到完全的保護。然後，在名為『藍水』的湖中，住著一個名為『赤眼』的羅剎（含義：སྲིན་པོ་མིག་དམར་）。持有名為『瑪吉爾』的藥（含義：མ་ཀིར་），誦讀佛經，然後前進。然後，在名為『藍水』的山上，居住著五百個夜晚遊蕩、喉嚨發青、眼睛燃燒的羅剎。那裡有一種名為『有意義』的藥（含義：དོན་ཡོད་），能夠防禦所有蛇毒，包括視覺和觸覺等。 通過齋戒和慈悲心，驅逐黑蛇，就能獲得那種藥。用那種眼藥和髮髻，就能從難以通行的、孔隙細小的羅剎木車山（含義：ཤིང་རྟ་རི་）中解脫出來，只有有福德的人才能通過。然後是名為『拉瓦巴』的山（含義：ར་བ་བྷ་），緊隨其後的是恐怖的銅森林，在巨大的娑羅樹林中，有一種名為銅眼巨蛇（含義：ཟངས་མིག་ཅེས་པ་）
【English Translation】 After the night had passed, he was prophesied in a dream by a goddess with a wondrous form: 'O wise one, do not grieve! For there is nothing that cannot be accomplished by the wise and diligent. Therefore, you should go to the sacred place called Bada (Tibetan: བཱ་དར་, meaning banyan tree), also known as the Jia tree (Tibetan: རྒྱ་ཤུག་) continent, which is revered by the gods. There, there is a jewel whose power can fill the three realms with wealth. It is a place of great merit beyond human reach, and only those with merit and courage can reach it. You should strive to go there. As for the path to go there, that continent is located to the west of here, on Mount Malaya (Sanskrit Devanagari: मालाया, Sanskrit Romanization: Malaya, Chinese literal meaning: garland), there is a medicine called nectar (Tibetan: བདུད་རྩི་, Sanskrit Devanagari: अमृत, Sanskrit Romanization: Amrita, Chinese literal meaning: immortality), which, if obtained and consumed through diligence, can eliminate hunger, thirst, and fatigue. After passing seven hundred great continents from here, and then passing seven great mountains and seven rivers, ride a boat with downstream and upstream currents, and go with me (the goddess), and you will reach the other shore. Furthermore, on the mountains with the same names as those oceans, there are substances that cause dazzling and confusion, and the great medicine called 'Meaningful' (Tibetan: དོན་ཡོད་) can restore the eyes to normal. Then, from the water source called 'All Rebirths', a substance called 'Birambha' (Tibetan: བེ་རམ་བྷ་) will emerge, which can liberate from the seven rebirths. Then, on the mountain called 'All Rebirths', there is a terrifying creature called 'Conch Navel' (Tibetan: དུང་གི་ལྟེ་བ་), and there is a medicine called 'Conch Navel' (Tibetan: སྨན་དུང་གི་ལྟེ་བ་), wrapped in a black snake. Placing this medicine on the head will provide complete protection. Then, in the lake called 'Blue Water', lives a Rakshasa called 'Red Eyes' (Tibetan: སྲིན་པོ་མིག་དམར་). Hold the medicine called 'Makir' (Tibetan: མ་ཀིར་), recite the Buddhist scriptures, and then proceed. Then, on the mountain called 'Blue Water', reside five hundred Rakshasas who roam at night, with blue throats and burning eyes. There is a medicine called 'Meaningful' (Tibetan: དོན་ཡོད་) that can defend against all snake venoms, including sight and touch. By fasting and compassion, drive away the black snakes, and you will obtain that medicine. With that eye medicine and topknot, you will be liberated from the Rakshasa Wooden Chariot Mountain (Tibetan: ཤིང་རྟ་རི་), which is difficult to pass through and has narrow pores, and only those with merit can pass through. Then there is the mountain called 'Lavabha' (Tibetan: ར་བ་བྷ་), followed by the terrifying copper forest, and in the great Sala tree forest, there is a giant copper-eyed snake called 'Copper Eyes' (Tibetan: ཟངས་མིག་ཅེས་པ་).
བཟོད་དཀའ་ 15-2-269b བ། དྲི་དྲག་པོའི་ང་ཕོག་པས་འཆི་བར་བྱེད་པ། ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་ཉལ་བའི་ཁ་ཆུས་དཔག་ཚད་གཅིག་ཁྱབ་པ། ལྟོགས་པས་གདུངས་ནས་ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་གཉིད་དང་བྲལ་བས་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འོད་མའི་རྩ་བ་རྡོས་བསྡམ་པའི་ཕུག་རབ་ཏུ་ཕྱེས་ཏེ། དྲི་དང་ལྡན་ཞིང་ཉིན་དང་མཚན་དུ་འོད་འབར་བའི་མིག་སྨན་བླངས་ནས་སྔར་མེད་ཅེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིག་པ་བཀླགས་པས་སྦྲུལ་ཆེན་དང་། གཞན་གྱིས་ཀྱང་མི་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རི་ཆེན་པོ་བདུན་འོད་མའི་ཚེར་མས་གཏམས་པ་ལ་ཟངས་ཀྱི་གླེགས་མའི་རྡོག་ཞབས་གྱོན་ནས་བགྲོད་པར་བྱའོ། །དེ་རྗེས་ཤལ་མ་ལིའི་ནགས་དང་། འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་ཀླུང་བདུན་དག་བརྒལ་ནས། རྩེ་གསུམ་ཞེས་པའི་རི་རབ་ཏུ་མཐོ་བ། རྩེ་གསུམ་པའི་ཚེར་མ་རྡོ་རྗེའི་འབིགས་བྱེད་ལ་ཟངས་ཀྱི་གླེགས་བུ་སྦྱར་བའི་རྐང་པས་བགྲོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཆུ་ཀླུང་རྩེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་ལྕགས་ཀྱི་རྩེ་ཡི་རི་ཞེས་པ་དང་། དེའི་ཆུ་ཀླུང་གི་ངོས་དང་། ལྕགས་ཕུར་གྱི་རི་བོ་དང་། དེའི་ཀླུང་དང་། དེ་ནས་བཅོ་བརྒྱད་འཁྱོགས་ཞེས་པའི་རི་བོ་བགྲོད་དཀའ་བ་དང་། དེ་དང་མིང་འདྲ་བའི་ཀླུང་དང་། དེ་རྗེས་ཕྲ་མོ་སྐྱེས་པའི་རི་དང་། དེ་ནས་དུ་བའི་མིག་ཅེས་པའི་རི་ཕྱོགས་ངོས་ཀུན་ཏུ་དུ་བས་ཚིག་པར་གྱུར་པའི་སྦྲུལ་མ་རུངས་པ་མཐོང་བའི་དུག་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པ། དེའི་རྩེ་ན་རྫིང་བུའི་མཐའ་རྡོ་བས་བསྐོར་བའི་ཕུག་ཆེན་པོ་གང་ན་ནོར་བུ་འོད་ཀྱི་ཁུང་བུ་དང་། སྨན་ཆེན་པོ་འཚོ་བྱེད་ཅེས་པ་དེའི་བྱེ་མ་མགོ་རྐང་ལག་ལྟོ་བ་རྣམས་ལ་བྱུག་ཅིང་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་དང་བཅས་ཏེ་སོང་ན་སྦྲུལ་མ་རུངས་པས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྦྲུལ་ 15-2-270a གདུག་པའི་རི་བོ་བདུན་སེམས་ཅན་མ་རུངས་པས་གང་བ་དང་། དེ་འདྲ་བའི་ཆུ་ཀླུང་བདུན་ཀྱང་བརྒལ་ནས། རི་དཀར་པོ་རྩེ་མོ་མཁའ་ལ་སླེབ་པ་ལ་འཛེགས་ན། དེའི་ངོས་ཞིག་ན་རི་ཧི་ཏི་ཀི་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་གིས་མཛེས་པ་ལྷའི་གནས་དང་མཚུངས་པ་དེ་ན། དེད་དཔོན་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོ་མ་གྷ་ཞེས་པ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པ་བརྒྱ་བྱིན་བཞིན་དུ་གྲགས་པ་དེ་ཡིས་བ་ད་རའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་གྱི་གདམས་ངག་ཀུན་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ལུང་སྟོན་པའི་ལྷ་མོ་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ནས་ལྷས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་ལམ་དེ་ཐམས་ཅད་བགྲོད་དེ་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རི་ཧི་ཏི་ཀའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སླེབས་སོ། །དེར་དེད་དཔོན་མ་གྷ་ནད་ཀྱིས་མནར་བའི་སྐབས་སུ་ཁེལ་ནས་ནང་དུ་མ་ཚུད་པར་སྒོ་ན་གནས་ཤིང་། དེས་སྨན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་འཇུག་པ་ཐོབ་སྟེ་ཕན་ཚུན་གཏམ་བྱས་ཤིང་། དེ་ཚེའི་རིག་བྱེད་ལ
【現代漢語翻譯】 難以忍受 被劇烈的氣味熏死；在六個月里，躺臥之處的口水蔓延一由旬（梵文：Yojana，古印度長度單位，約合7-15公里）；因飢餓而痛苦，六個月無法入睡，從而變得虛弱。 此外，將光明的根部用石頭捆綁的洞穴完全打開，取出帶有氣味且日夜發光的眼藥，唸誦『前所未有』（梵文：pūrvaṃ na，漢語字面意思：前所未有）——即佛陀的智慧，這樣就不會受到大蛇和其他事物的傷害。 然後，穿著銅製的鞋底，行走在七座充滿光明荊棘的大山之上。 之後，越過沙羅樹林（梵文：Śālmali，一種高大喬木）和七條轉變之河。 攀登名為三峰（梵文：Trīkūṭa，漢語字面意思：三峰）的極高山峰，用銅片加固的腳，踩著三峰的、金剛石般鋒利的荊棘前行。 然後是名為三峰之河的河流，然後是鐵峰山，以及那裡的河流表面，鐵樁山，以及那裡的河流，然後是十八彎（梵文：Aṣṭādaśavakra，漢語字面意思：十八彎）的難以通行的山，以及與它同名的河流，之後是細毛山，然後是煙霧之眼山，山的各個方向都被煙霧燒焦，遍佈著惡毒的毒蛇。在那座山的頂端，有一個用石頭圍起來的大水池，池中有一個充滿光芒的寶石孔洞，以及名為『生命』（梵文：jīva，漢語字面意思：生命）的偉大藥物，將那裡的沙子塗抹在頭、腳、手、腹部等部位，並憑藉真言（梵文：mantra）的力量，就不會受到惡毒蛇的傷害。 然後是七座充滿兇猛動物的毒蛇山，以及七條類似的河流，全部越過之後，攀登到頂端觸及天空的白山。在那座山的一側，有一個名為希提卡（梵文：Hitika）的山城，那裡有如意樹（梵文：Kalpavriksha）點綴，如同天界一般。在那裡，偉大的領航員瑪嘎（梵文：Magha），如同帝釋天（梵文：Indra）一樣，利益著所有眾生，他會告訴你前往巴達拉島（梵文：Badara）的所有道路的秘密。』說完，預言女神就消失了。 他感到非常高興，按照神靈所指示的那樣，克服了所有的困難，經過十二年，到達了希提卡城。在那裡，他遇到了因疾病而痛苦的領航員瑪嘎，無法進入，只能待在門口。他以醫生的身份獲準進入，彼此交談。那時，他學習了生命吠陀（梵文：Ayurveda）。
【English Translation】 Unbearable To die from being overwhelmed by a strong odor; for six months, the saliva from lying down spreads one Yojana (Sanskrit: Yojana, an ancient Indian unit of length, approximately 7-15 kilometers); to suffer from hunger, unable to sleep for six months, thus becoming emaciated. Furthermore, completely open the cave where the root of light is bound by stones, take out the eye medicine that has an odor and shines day and night, and recite 'Unprecedented' (Sanskrit: pūrvaṃ na, literally: unprecedented)—that is, the wisdom of the Buddha, so that one will not be harmed by great snakes and other things. Then, wearing copper soles, one should walk across the seven great mountains filled with thorns of light. After that, cross the Sal tree forest (Sanskrit: Śālmali, a tall tree) and the seven rivers of transformation. Climb the extremely high mountain called Three Peaks (Sanskrit: Trīkūṭa, literally: Three Peaks), and with feet reinforced with copper plates, proceed by stepping on the diamond-sharp thorns of Three Peaks. Then there is the river called Three Peaks River, then the Iron Peak Mountain, and the surface of the river there, the Iron Stake Mountain, and the river there, then the Eighteen Bends (Sanskrit: Aṣṭādaśavakra, literally: Eighteen Bends) mountain which is difficult to traverse, and the river with the same name as it, then the Fine Hair Mountain, then the Smoke Eye Mountain, where all sides of the mountain are scorched by smoke, covered with venomous snakes. At the top of that mountain, there is a large pond surrounded by stones, in which there is a jewel hole full of light, and the great medicine called 'Life' (Sanskrit: jīva, literally: life), by applying the sand from there to the head, feet, hands, abdomen, etc., and with the power of mantra (Sanskrit: mantra), one will not be harmed by venomous snakes. Then there are the seven venomous snake mountains filled with fierce animals, and after crossing seven similar rivers, climb the White Mountain whose peak reaches the sky. On one side of that mountain, there is a mountain city called Hitika, adorned with wish-fulfilling trees (Sanskrit: Kalpavriksha), like a heavenly abode. There, the great navigator Magha, who benefits all beings like Indra, will reveal all the secrets of the path to Badara Island.' Having said this, the prophesying goddess disappeared. He was overjoyed, and as the deity had instructed, overcoming all difficulties, after twelve years, he arrived at the city of Hitika. There, he happened to find the navigator Magha suffering from illness, unable to enter, and stayed at the door. He was granted entry as a doctor, and they talked to each other. At that time, he studied the Ayurveda.
་མཁས་པས་དེས་དེད་དཔོན་དེའི་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་སེམས་མ་དགའ་ཡང་སྨན་དང་རིམ་གྲོ་ལེགས་པར་བྱས་པས་དུས་ཐུང་དུས་ཤིན་ཏུ་མཛའ་བར་གྱུར་ཅིང་ནད་རིམ་གྱིས་ཞི་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་རང་གི་ཚུལ་གྱི་གཏམ་སྨྲས་པ་ལ། མ་གྷས་བསྔགས་ཤིང་དེའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་སྤྲོ་བར་བྱས་ཏེ། བ་ད་རིའི་གླིང་བདག་གིས་མཐོང་མ་མྱོང་ཡང་རྒྱ་མཚོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་བརྟགས་ནས་དོང་ངོ་ཞེས་གྲུ་གཟིངས་བྱས་ཏེ། མ་གྷ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུར་ཞུགས་ནས་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་དཔག་ཚད་བརྒྱར་ཡང་འགྲོ་བར་བྱེད་དོ། །དེར་ཆུའི་ཁ་དོག་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཐོང་ནས་མ་ 15-2-270b གྷ་ལ་དྲིས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་འདིར་ལྕགས་ཀྱི་རི་བོ་ལྔ་དང་། གཞན་ཡང་ཟངས་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྒྱ་མཚོའི་མདོག་བསྒྱུར་བའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་མ་གྷ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ་དུས་ལས་འདས་ཀྱང་དེད་དཔོན་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྙིང་སྟོབས་བརྟན་པོས་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་ཕྱིན་ནས། གྲོགས་པོའི་ལུས་ལ་ལེགས་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབས་ཏེ། ཡང་གཟིངས་ལ་ཞོན་ནས་ཆུ་བོའི་གཏེར་ལས་བརྒལ་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་རི་བོའི་ངོགས་སུ་ནགས་ཚལ་སྟུག་པོར་ཞུགས་པ་ན། གནམ་དུ་སླེབས་པའི་རི་འཕང་མ་ཐོབ་ཕྱོགས་གང་ནས་ཀྱང་བགྲོད་དཀའ་བ་མཐོང་བས་ཐབས་བྲལ་ཏེ། རི་དེའི་འདབས་སུ་ཡལ་འདབས་ཀྱི་མལ་སྟན་ལ་ཉལ་ཞིང་བདག་འོངས་ནས་འདི་སྙེད་དུ་འདས་ཀྱང་ད་དུང་བ་དར་ཡི་གླིང་མིང་ཡང་མ་ཐོས་ལ། གྲོགས་མཆོག་དེ་ཡང་གུམ་མོ། །འོན་ཀྱང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསམ་པ་འདི་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་པར་ཤི་ཡང་འགྱོད་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ལ། རི་དེ་ལ་གནས་པ་མཆོད་སྦྱིན་སྔོན་པོ་ཞེས་པ་འོངས་ནས་སྨྲས་པ། འདི་ནས་ཤར་དུ་དཔག་ཚད་ཙམ་དུ་ཕྱིན་པ་ན། རི་རྩེ་མོ་གསུམ་པ་ལ། ས་ལས་བྱས་པའི་ཐེམ་སྐས་ལ་འཛེགས་ནས་སོང་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་སོང་བས། རི་དེའི་རྩེར་ཤེལ་གྱི་རི་བོ་འཇམ་ཞིང་མཐོ་ལ་བྱ་རྣམས་ཀྱང་མི་ཐར་བ་ཞིག་མཐོང་ནས་རེ་ཞིག་ཅི་བྱ་མེད་པར་དེར་བསྡད་པ་ན། བྲག་གི་ཕུག་ན་གནས་པའི་གནོད་སྦྱིན་ཟླ་འོད་ཅེས་བྱ་བས་ལུས་མངོན་དུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ནས་ཤར་དུ་རྒྱང་གྲགས་ཙམ་སོང་དང་ཙན་དན་ནགས་ཀྱི་ནང་ནས། རབ་གསལ་བྱེད་ཅེས་པའི་ཕུག་ན་ཡོད་པའི་སྨན་ཆེན་པོ་བཏུས་ 15-2-271a ཏེ་ཐོབ་ན། དེའི་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱས་པའི་སྐབས་ལས་ཤེལ་གྱི་རི་ལ་འཛེགས་པ་ན་འདོད་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པ་བཞིན་བྱས་ཏེ། རི་དེའི་རྩེར་ཕྱིན་པས། གསེར་གྱི་ཁང་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་གསེར་གྱི་སྒོ་གླེགས་ཆེན་པོས་བཅད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེར་ནགས་ཀྱི་མཐར་སླེབས་པ་དང་མཚན་མོར་བྱུང་སྟེ་ཟླ་བ་ཤར་ཞིང་དེར་གཉིད་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ལྷ་མཐུ་བོ་ཆེས་རྨི་ལམ་དུ་ལུང་བསྟན་པ། ཀྱེ་སྙིང་སྟོབས་ཅན་ག
【現代漢語翻譯】 智者得知船長壽命只有六個月，雖然心中不悅，但還是盡心醫治和護理，因此在短時間內變得非常親密，病情也逐漸好轉。船長講述了自己的經歷，瑪嘎（Magha，人名）讚賞他，並樂於與他為友。巴達里（Badari，地名）島主雖然未曾見過船長，但通過海上的標誌推斷出他的身份，於是建造了一艘船。瑪嘎和船長一同登上船，順風航行，一日可行百逾由旬（Yojana，古印度長度單位）。 在那裡，他們看到各種顏色的海水，瑪嘎解釋說：『這片海域有五座鐵山，還有銅、銀等礦物，因此改變了海水的顏色。』後來，瑪嘎因病去世，船長非常悲痛，但仍以堅定的意志力航行到海邊，妥善處理了朋友的遺體，然後再次登上船，越過河流的源頭，進入了珍寶山腳下茂密的森林。他看到高聳入雲的山峰難以攀登，四面八方都無法通行，感到無計可施。於是，他在山腳下鋪上樹葉當床，躺在那裡心想：『我來到這裡已經這麼久了，連巴達里島的名字都沒聽說過，最好的朋友也死了。但是，爲了利益眾生的願望，即使死了，無論成功與否，我也不會後悔。』 這時，居住在那座山上的祭祀施主青（Mchod sbyin sngon po，人名）走了過來，說：『從這裡向東走一由旬，有一座三峰山，沿著土製的階梯上去。』船長按照他的指示前進，在山頂看到一座光滑高聳的琉璃山，鳥兒也無法飛越。他一時不知所措，便在那裡停留。這時，住在巖洞里的夜叉月光（Zla 'od，人名）顯現出身形，告訴他：『從這裡向東走一伽烏陀（Krosa，古印度長度單位），在檀香林中，採集位於名為「極明」（Rab gsal byed）的洞穴中的大藥，用它的光芒照亮，就能攀登琉璃山，實現你的願望。』船長按照他的指示去做，到達了山頂，看到一座擁有金屋的城市，入口被巨大的金門阻擋。 當他到達森林邊緣時，夜幕降臨，月亮升起，他在那裡睡著了。這時，一位具有大神力的天神顯現，在夢中預言道：『勇敢的人啊！』
【English Translation】 The wise man knew that the captain's life was only six months, and although he was unhappy, he took good care of him with medicine and rituals. Therefore, they became very close in a short time, and the illness gradually subsided. The captain told his story, and Magha praised him and was happy to be his friend. The lord of Badari Island, although he had never seen the captain, deduced his identity from the signs on the sea and built a ship. Magha and the captain boarded the ship together, and the favorable wind carried them a hundred yojanas a day. There, they saw various colors of seawater, and Magha explained, 'There are five iron mountains in this sea area, as well as copper, silver, and other minerals, which change the color of the seawater.' Later, Magha died of illness. The captain was very sad, but with firm willpower, he sailed to the seashore, properly disposed of his friend's body, and then boarded the ship again, crossed the source of the river, and entered the dense forest at the foot of the Jewel Mountain. He saw the towering peaks that were difficult to climb, and there was no way to pass from any direction, so he felt helpless. So, he spread leaves as a bed at the foot of the mountain and lay there, thinking, 'I have been here for so long, and I have not even heard the name of Badari Island, and my best friend is dead. However, for the sake of benefiting sentient beings, even if I die, whether I succeed or not, I will not regret it.' At this time, the sacrificial benefactor Qing (Mchod sbyin sngon po), who lived on that mountain, came over and said, 'Go east from here for one yojana, there is a three-peaked mountain, and go up along the earthen steps.' The captain followed his instructions and saw a smooth and towering crystal mountain on the top of the mountain, which even birds could not fly over. He didn't know what to do for a while, so he stayed there. At this time, the Yaksha Moonlight (Zla 'od), who lived in the cave, revealed his figure and told him, 'Go east from here for one krosa, and in the sandalwood forest, collect the great medicine in the cave called "Extremely Bright" (Rab gsal byed), and use its light to illuminate it, you can climb the crystal mountain and realize your wish.' The captain did as he was told and reached the top of the mountain, where he saw a city with golden houses, and the entrance was blocked by a huge golden gate. When he reached the edge of the forest, night fell, the moon rose, and he fell asleep there. At this time, a powerful deity appeared and prophesied in a dream, 'Brave man!'
ཞན་དོན་དུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཁྱོད་དཀའ་བའི་ལྷག་མ་ཆུང་ངུ་འདིར་ཡིད་འབྱུང་མི་དགོས་སོ། །གསེར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་དང་གཞན་གསུམ་ཕ་རོལ་ན་ཡོད་པ་དེ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་ཡོད་ལ་མདོ་འདོན་ཅིང་དེ་དག་གི་སྒོ་བརྡུངས་པ་ན། རིམ་པ་བཞིན་གྲོང་ཁྱེར་དེ་དག་གི་མིའམ་ཅི་མོ་བཞི་དང་། བརྒྱད་དང་། བཅུ་དྲུག་དང་། སོ་གཉིས་རྣམས་ཕྱིར་ཕྱུངས་ནས་འོང་གིས་ཁྱོད་དབང་པོ་ཐུལ་བས་དེ་དག་ལ་སྲིང་མོའི་འདུ་ཤེས་ཞོག་ལ། དེ་དག་གི་བག་མེད་བསྡོམས་ལ་སོང་དང་མྱུར་དུ་འདོད་པ་ཐོབ་ཅིང་དེར་རྟའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་ནས་ཕྱིར་རང་ཡུལ་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ལྷ་མོས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནམ་ལངས་པ་དང་། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དང་པོའི་སྒོ་ལ་ལག་པས་ལན་གསུམ་བརྡུངས་པ་ན། མིའམ་ཅི་མོ་བཞི་འོང་སྟེ་སྙན་པར་བརྗོད་ཅིང་མིའམ་ཅིའི་གྲོང་ཁྱེར་འདི་སྐྱེས་བུ་དགེ་བ་ཁྱོད་ཀྱི་དབང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ལན་དུ་སྙན་པར་སྨྲས་ཤིང་། བདག་ནི་ཡོ་བྱད་བླང་གིས་བུད་མེད་རྣམས་ནི་གཞན་དབང་བ་ 15-2-271b ཡིན་པས་བདག་གིས་མི་བླངས་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ནི་མ་དང་སྲིང་མོ་ཡིན་ལ། བདག་ནི་བརྣབ་སེམས་སོགས་མི་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བརྗོད་པས་དགའ་ཞིང་། རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེར་བཞག་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་ན་དཔག་ཚད་སྟོང་དུ་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཅི་འདོད་པའི་ཆར་འབེབས་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་བྱིན་པ་བླངས་ཏེ། སླར་ཡང་དངུལ་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གཉིས་པར་ཕྱིན་པའི་ཚེ། སྔ་མའི་ཉིས་འགྱུར་གྱི་མིའམ་ཅི་མོས་མཆོད་ཅིང་ནོར་བུ་སྔ་མ་ལས་ཉིས་འགྱུར་གྱི་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ནོར་བུ་བྱིན་པ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གསུམ་པ་བཻཌཱུཪྻའི་རང་བཞིན་ཅན་ནས་མིའམ་ཅི་མོ་བཅུ་དྲུག་གིས་མཆོད་ཅིང་སྔ་མ་གྲོང་གཉིས་པའི་ནོར་བུ་ལས་ཉིས་འགྱུར་གྱི་མཐུ་ཆེ་བའི་ནོར་བུ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་བཞི་པ་རིན་ཆེན་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་མིའམ་ཅི་མོ་སོ་གཉིས་ཀྱིས་གྲོང་གསུམ་པ་ནས་ཐོབ་པའི་ནོར་བུ་ལས་ཡོན་ཏན་ཉིས་འགྱུར་གྱི་ཆེ་བའི་ནོར་བུ་བྱིན་ནས། ཕན་ཚུན་གཏམ་གྱི་ཞོར་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སྨྲ་བས་མགུ་བར་བྱས་སོ། །དེར་བུ་མོ་དེ་དག་གིས་དགའ་བའི་ཟུར་མིག་གིས་ལྟ་བཞིན་དུ། རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ཟླ་བ་བ་དར་ཞེས་པ་ངེད་ཅག་གི་མིང་པོ་མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བཞུགས་གནས་ནི་འདི་ཡིན་ལ། ནོར་བུ་འདིས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་འདོད་པ་ཆར་དུ་འབེབས་པས་བསྣམས་པར་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་ནོར་བུ་རྣམས་བླངས་ཏེ་དེར་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རྟ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་ཞེས་པ་མ་རྨོས་པའི་འབྲས་བུ་སྤུན་པ་མེད་པ་ཟོས་ནས་རྒྱབ་བཟེད་དེ། དེ་ལ་ཞོན་ནས་ 15-2-2
【現代漢語翻譯】 在簡陋之處勤奮修行，你不必對這微小的困苦感到厭倦。那黃金之城和另外三座位於彼岸的城市，一座比一座更加輝煌。當你誦讀經文並敲擊它們的城門時，那些城市會依次涌出四位、八位、十六位和三十二位緊那羅女。你以調伏感官之心對待她們，將她們視為姐妹。去吧，縱情享受她們的愛慾，迅速獲得滿足，然後一匹駿馬將會出現，載你平安返回故鄉。』女神如此授記。他懷著喜悅的心情，天一亮，便按照所說的那樣做了。當他用手敲擊第一座城市的城門三次時，四位緊那羅女前來，甜美地說道：『善良的男子，這座緊那羅之城歸你所有。』他回答說：『我將取走財物，但女子是受他人支配的，我不會取走。你們是我的母親和姐妹。我遠離貪婪等十不善業，樂於講述佛法。』他將那顆置於旗幟頂端，祈禱時能向方圓百逾里降下所需之物的如意寶珠取走。然後，當他前往第二座白銀之城時，是先前兩倍數量的緊那羅女前來供養，他取走了那顆比之前的寶珠威力強大兩倍的寶珠。接著，從第三座具有毗琉璃本性的城市中，十六位緊那羅女前來供養，並獻上了一顆比第二座城市的寶珠威力強大兩倍的寶珠。然後，從第四座具有四寶本性的城市之門，三十二位緊那羅女獻上了一顆比從第三座城市獲得的寶珠功德大兩倍的寶珠，並通過交談佛法使他感到滿意。在那裡，那些女子用充滿愛意的眼神注視著他，說道：『名為『珍寶之源，月亮光輝』的地方，是我們緊那羅王族的居所。這顆寶珠能讓整個贍部洲如雨般降下一切所需之物，請您帶走它。』他取走了那些寶珠。在那裡，憑藉他的福德，一匹名為『云力』的駿馬，吃著未經耕種的稻米，揹負著他。他騎上那匹馬 In a humble place, practice diligently. You need not be weary of this small hardship. That golden city and the other three cities on the far shore are increasingly radiant. When you recite the scriptures and knock on their gates, those cities will successively produce four, eight, sixteen, and thirty-two Kinnara women. Treat them with a mind that has subdued the senses, regarding them as sisters. Go, indulge in their desires, quickly attain satisfaction, and then a steed will appear, carrying you safely back to your homeland.' The goddess prophesied thus. With a joyful heart, at dawn, he did as he was told. When he knocked on the gate of the first city three times with his hand, four Kinnara women came forth, sweetly saying, 'Virtuous man, this city of Kinnaras is yours.' He replied, 'I will take the goods, but women are subject to others, I will not take them. You are my mothers and sisters. I am turned away from greed and the ten non-virtuous deeds, and I delight in speaking of the Dharma.' He took the wish-fulfilling jewel that, when placed on the top of a banner and prayed to, would rain down whatever was desired upon those who were a hundred yojanas away. Then, when he went to the second silver city, twice as many Kinnara women as before came to offer, and he took the jewel that was twice as powerful as the previous jewel. Then, from the third city, which was of the nature of Vaidūrya, sixteen Kinnara women came to offer, and presented a jewel that was twice as powerful as the jewel from the second city. Then, from the gate of the fourth city, which was of the nature of four precious things, thirty-two Kinnara women presented a jewel that was twice as great in merit as the jewel obtained from the third city, and they pleased him by speaking Dharma in the course of their conversation. There, those girls, looking at him with loving glances, said, 'The place called 'Source of Jewels, Moonlight,' is the residence of our Kinnara royal family. This jewel can rain down whatever is desired throughout Jambudvipa, please take it.' He took those jewels. There, by his merit, a steed named 'Cloud Power,' eating uncultivated rice, carried him on its back. He mounted that horse.
【English Translation】 In a humble place, practice diligently. You need not be weary of this small hardship. That golden city and the other three cities on the far shore are increasingly radiant. When you recite the scriptures and knock on their gates, those cities will successively produce four, eight, sixteen, and thirty-two Kinnara women. Treat them with a mind that has subdued the senses, regarding them as sisters. Go, indulge in their desires, quickly attain satisfaction, and then a steed will appear, carrying you safely back to your homeland.' The goddess prophesied thus. With a joyful heart, at dawn, he did as he was told. When he knocked on the gate of the first city three times with his hand, four Kinnara women came forth, sweetly saying, 'Virtuous man, this city of Kinnaras is yours.' He replied, 'I will take the goods, but women are subject to others, I will not take them. You are my mothers and sisters. I am turned away from greed and the ten non-virtuous deeds, and I delight in speaking of the Dharma.' He took the wish-fulfilling jewel that, when placed on the top of a banner and prayed to, would rain down whatever was desired upon those who were a hundred yojanas away. Then, when he went to the second silver city, twice as many Kinnara women as before came to offer, and he took the jewel that was twice as powerful as the previous jewel. Then, from the third city, which was of the nature of Vaidūrya, sixteen Kinnara women came to offer, and presented a jewel that was twice as powerful as the jewel from the second city. Then, from the gate of the fourth city, which was of the nature of four precious things, thirty-two Kinnara women presented a jewel that was twice as great in merit as the jewel obtained from the third city, and they pleased him by speaking Dharma in the course of their conversation. There, those girls, looking at him with loving glances, said, 'The place called 'Source of Jewels, Moonlight,' is the residence of our Kinnara royal family. This jewel can rain down whatever is desired throughout Jambudvipa, please take it.' He took those jewels. There, by his merit, a steed named 'Cloud Power,' eating uncultivated rice, carried him on its back. He mounted that horse.
72a རང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅིང་། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་དུས་ལས་འདས་ཏེ་མཐོ་རིས་སུ་སོང་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེས་བཅོ་ལྔ་ལ་གསོ་སྦྱོང་ལ་གནས་པས་རིན་པོ་ཆེ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་ལ་བཏགས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་ཅི་འདོད་པ་ཆར་དུ་བབས་པས་ཚིམས་པར་བྱས་ཤིང་ལོ་བརྒྱར་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ནས། རང་གི་སྲས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ་ཚངས་པའི་གནས་སུ་གཤེགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ནའང་ཆོམ་རྐུན་པས་འཇིགས་པའི་དོན་མཐུན་རྣམས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། གཏེར་ལས་དོན་མཐུན་རྣམས་དང་མཉམ་པའི་ནོར་རྫས་བྱིན་ནས་དོན་མཐུན་བསྐྱབས་པ་དེ་ལྟར་ལན་དྲུག་གི་བར་དུ་མཛད་པའི་ཚེ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ལ། འདི་ནི་ད་ལྟ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དེ་སྔོན་གྱི་ཚེ་ནའང་དོན་མཐུན་རྣམས་བསྐྱབས་པའི་རབས་འདི་གསུངས་པར་མཛད་དོ། ༈ ། 受生為婆羅門慈有 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རིག་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་བྲམ་ཟེ་བརྩེ་བ་ཅན་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བའི་ཕྱིར། ཁ་བ་ཅན་དང་། མནྡཱ་ར་དང་། འབིགས་བྱེད་སོགས་སུ་སྨན་འཚོལ་དུ་རྒྱུ་ཞིང་། ནགས་རྣམས་སུ་སོང་ནས་སྨན་བླངས་ཏེ་སླར་འོངས་ཤིང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །དེས་དུས་ཞིག་ན་རི་མ་ལ་ཡར་རང་སངས་རྒྱས་རིད་ཅིང་ན་བ་ཞིག་མཐོང་བས་སྨན་གྱི་ཁུར་བཞག་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་གཏམ་བྱས་ཤིང་རང་སངས་ 15-2-272b རྒྱས་དེས་ཀྱང་ལུས་ན་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱིས་འཕངས་ནས་སྲིད་པར་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་གཞོམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཐོས་པས་ཤིན་ཏུ་མགུ་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ལྷག་པར་འཕེལ་བར་གྱུར་ལ། འཕགས་པ་བདག་གིས་ཉིད་ཀྱི་ནད་འདི་སོས་ཀྱི་བར་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་ནས། མ་ལ་ཡའི་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་ལས་བླངས་པའི་བསོད་སྙོམས་བཟང་པོ་ཉིན་བཞིན་བསྐྱལ་ཏེ་དཀའ་བ་མེད་པར་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ནས་ངལ་བ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་སོ། །དེ་ལྷག་པར་དད་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་དེས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དུ་འབར་བ་དང་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་མངོན་དུ་འདུ་བྱས་པ་ལ། དེས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཚིག་གི་བསྟོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཤིང་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ་རང་སངས་རྒྱས་དེ་དགའ་བཞིན་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཅིང་། བྲམ་ཟེ་བརྩེ་བ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་བཞག་ཅིང་། སྨན་རྣམས་བླངས་པས་ནད་པ་ཐམས་ཅད་གསོ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་གསེར་ཅན་ཞེས་པར་རྒྱལ་པོ་གསེར་ཞེས་བྱ་བའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འད
【現代漢語翻譯】 他平安地回到了自己的城市。那時，國王梵天（Tshangs pa，指色界天的天王）已經去世，升入了天界，他非常高興，並被加冕為國王。在每月的十五日，他安住于齋戒之中，將珍寶幢懸掛在頂端，使瞻部洲（'Dzam bu'i gling， Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）的所有眾生都如願以償地降下雨水，讓他們感到滿足。他統治了一百年，然後將王位傳給了自己的兒子，自己則前往梵天界。後來，在世尊（Bcom ldan 'das，Bhagavan，佛的稱號，意為『有 भगवन् 功德者』）成佛時，爲了保護那些因強盜而恐懼的人們，他給予了與寶藏一樣珍貴的財物，從而保護了他們。他這樣做了六次。比丘（Dge slong，Bhiksu，佛教出家男眾）們講述這件事時說：『這不僅僅是現在，在過去，他也曾保護過那些有共同利益的人。』世尊講述了這個故事。 又，在過去，世尊自己曾是一位精通所有吠陀（Rig byed，Veda，古印度教的經典）的婆羅門（Bram ze，Brahmana，印度教的祭司階層），名叫慈有（Brtse ba can）。那位偉人爲了平息眾生的疾病，前往雪山（Kha ba can）、曼陀羅山（Man+dA ra）和毗伽山（'Bigs byed）等地尋找藥物。他進入森林採集藥物，然後返回，平息人們的疾病。有一次，他在喜馬拉雅山（Ri ma la ya）看到一位獨覺佛（Rang sangs rgyas，Pratyekabuddha，不依師而自悟的修行者）瘦弱且生病。他放下藥物，向獨覺佛頂禮並交談。那位獨覺佛也從身體的疾病開始說起，勸誡他：『要精進努力，摧毀由業和煩惱所引起的、在輪迴中受苦的心靈煩惱。』他聽后非常高興，精進的力量更加增長。尊者說：『在我自己的疾病痊癒之前，我將侍奉您。』他每天都送去從喜馬拉雅山的施主那裡乞討來的美味食物，毫不費力地精進修行，沒有把辛苦放在心上。爲了讓他更加虔誠，那位獨覺佛在空中顯現了火焰和光明等各種神變。他合掌讚頌，併發愿自己成佛。那位獨覺佛高興地消失了。婆羅門慈有也對那位獨覺佛保持著極大的敬意，採集藥物治癒了所有的病人。 又，在過去，在一個名叫金城（Gser can）的城市裡，世尊是金王（Gser）的兒子。
【English Translation】 He returned safely to his own city. At that time, King Brahma (Tshangs pa) had passed away and ascended to the heavens. He was very happy and was crowned king. On the fifteenth of each month, he would abide in fasting, hanging a precious banner on the top, causing rain to fall as desired throughout Jambudvipa ( 'Dzam bu'i gling, the world we live in), satisfying all beings. He ruled for a hundred years, then placed his own son on the throne and departed to the realm of Brahma. Later, when the Bhagavan (Bcom ldan 'das) became enlightened, in order to protect those who were afraid of robbers, he gave wealth as precious as treasure, thus protecting them. He did this six times. The monks (Dge slong) recounted this story, saying, 'This is not only now, but in the past, he also protected those with common interests.' The Blessed One told this story. Also, in the past, the Bhagavan himself was a Brahmin (Bram ze) named Compassionate One (Brtse ba can), who was well-versed in all the Vedas (Rig byed). That great being, in order to pacify the diseases of sentient beings, traveled to places like Snow Mountain (Kha ba can), Mandara Mountain, and Big Mountain ('Bigs byed) to search for medicine. He entered the forests to collect medicine, then returned, pacifying the diseases of the people. Once, in the Himalayas (Ri ma la ya), he saw a Pratyekabuddha (Rang sangs rgyas) who was thin and sick. He put down the medicine, prostrated to the Pratyekabuddha, and spoke to him. That Pratyekabuddha also began by talking about the illness of the body, exhorting him: 'Strive diligently to destroy the mental afflictions caused by karma and defilements, which cause suffering in samsara.' He was very happy to hear this, and his strength of diligence increased even more. The venerable one said, 'Until my own illness is healed, I will serve you.' Every day, he sent the delicious food begged from the patrons of the Himalayas, diligently practicing without difficulty, not taking the hardship to heart. In order to make him even more devout, that Pratyekabuddha manifested various miracles in the sky, such as flames and light. He joined his palms in praise and prayed to become a Buddha. That Pratyekabuddha happily disappeared. The Brahmin Compassionate One also maintained great respect for that Pratyekabuddha, and by collecting medicines, he healed all the sick. Also, in the past, in a city called Golden City (Gser can), the Bhagavan was the son of King Gold (Gser).
ས་འདི་ཉིད་འཁྲུངས་པའི་ཚེ་གསེར་གྱི་གོ་ཆ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྲིང་མོ་གསེར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་བློན་པོའི་བུ་འདོད་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པ་དང་རྩེ་དགའ་སྤྱོད་པས་བུ་མོ་སྤྱོད་ཚུལ་ཉམས་པར་རིགས་ནས་རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་དང་བློན་པོའི་བུ་དེ་གཉིས་གསོད་པར་བཏང་བ་དེ་དག་གིས་གསེར་གྱི་གོ་ཆ་མཐོང་བ་དང་། སྲིང་མོ་ནི་མིག་མཆི་མས་ 15-2-273a གང་བཞིན་ཅི་ཡང་སྨྲ་མ་ནུས་སོ། །བློན་པོའི་བུས་སྨྲས་པ། ཉེས་པ་བྱས་པ་དག་གིས་ཆད་པ་འབེབས་པས་བདག་ནི་གསོད་ཀྱང་སླའི། བུད་མེད་ནི་ནམ་ཡང་སུས་ཀྱང་གསོད་པར་མི་འདོད་པས་ཁྱེད་ཀྱིས་སྲིང་མོ་འདི་སྐྱོབས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། གསེར་གྱི་གོ་ཆས་སྙིང་རྗེ་ནས་དེ་དག་གི་ཤིང་རྟ་བཟུང་སྟེ་མ་བཏང་བ་ལ། དེའི་གྲོགས་དག་གིས་ས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་སུས་ཀྱང་འགོམ་མི་རུང་བས་རང་གི་སྲོག་ལ་འོངས་བས་འདི་ཐོངས་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་རྒུད་པ་གཞན་དག་རང་གི་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་པས་བསྐྱབ་འོས་ན་གཉེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ཤིང་རྟའི་ཁ་ལོ་པ་ལ་མྱུར་དུ་དེངས་ཞེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཞུ་བརྡུངས་ཤིང་དེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲོང་དེ་ནས་བྲོས་ཏེ་ནགས་སུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་ཡང་རྒྱལ་པོ་དེས་སྲས་ཀྱིས་དེ་གཉིས་ཁྲིད་ནས་བྲོས་པ་ཐོས་ཏེ་ཁྲོས་པས་དམག་གི་དཔུང་དེའི་སྟེང་དུ་བཏང་བ་ལ། གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་རིགས་པ་འདི་གཉིས་སླར་ཐོངས་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་། གསེར་གྱི་གོ་ཆས་ཤིང་རྟ་སླར་བསྒྱུར་ཏེ་མདའ་གཞུ་གཟུང་ནས། དམག་གི་ཚོགས་ལ་ཁྱེད་ཅག་དོན་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་གི་སྲོག་དོར་ཀྱང་སྐྱབས་སུ་འོང་བ་འདི་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དམག་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཕ་རོལ་གནོན་པའི་སྟོབས་ཤེས་ཤིང་། ཉིས་ན་སྲས་འདི་མེད་པར་བྱས་ན་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་འགྱོད་སྲིད་དོ་སྙམ་དུ་སླར་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་གྲོང་སྟོང་པ་ཞིག་ཏུ་སླེབས་ནས་དེར་གཞོན་ནུ་མཛེས་མ་མེ་ཏོག་ཐུ་བ་ཞིག་ལ་གཏམ་དྲིས་པ་ན། དེས་བདག་ 15-2-273b ནི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡིན་ཏེ་གྲོང་འདིར་གནོད་སྦྱིན་དྲུག་ཅུ་ཙམ་གྱིས་མི་ཕྱུགས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་བྱས་ནས་སྐལ་བ་དམན་པ་བདག་གཅིག་པུ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བཞག་པ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ཅག་གིས་གནོད་སྦྱིན་དེ་འོངས་པ་ལ་བག་དང་ལྡན་པར་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་བུས་ཀྱང་རང་གི་སྤྱོད་ཚུལ་དེ་ལ་སྨྲས་པས། བུ་མོ་དེ་རྒྱལ་བུ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་ནས་བདག་ཆུན་མར་བླངས་བར་འདོད་ཅེས་སྨྲས་པ་བཞིན་དེས་ཀྱང་བླང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་འོངས་པའི་ཚེ། རྒྱལ་བུས་གོ་ཆ་བགོས་ཤིང་མདའ་གཞུ་བླངས་ནས་སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བར་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་དང་འཐབ་མོ་བཀྱེ་བའི་ཚེ། དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་གནོད་སྦྱིན་རྣམས
【現代漢語翻譯】 當他（指王子）出生時，名叫金甲（Gser-gyi go-cha）。他的妹妹名叫金光（Gser-'od），她與大臣之子愛慾（'Dod-pa'i snying-po）嬉戲，因行為不檢而有孕。國王下令處死她和大臣之子。當他們見到金甲時，妹妹眼中充滿了淚水，一句話也說不出來。大臣之子說：『罪人受罰是應該的，殺我也可以。但是，女人不應該被任何人殺死，請你救救我的妹妹吧。』金甲心生憐憫，抓住了他們的馬車不放。他的朋友們說：『國王的命令誰也不能違抗，爲了你的性命，放了他們吧。』菩薩（Byang-chub sems-dpa'）說：『暫且不說其他的災難，如果能用自己的能力救助，何況是親人呢？』說完，他對車伕說：『快點走！』他自己拉弓駕車，一起逃離了村莊，進入了森林。後來，國王聽說王子帶著他們逃跑了，非常生氣，派軍隊去追趕。朋友們說：『把這兩個壞人交出來吧！』金甲調轉馬車，拿起弓箭說：『你們不要白費力氣了！即使我犧牲性命，也不會放棄前來尋求庇護的人。』軍隊知道他力量強大，而且心想如果殺了王子，國王也會後悔的，於是就回去了。他們來到一個空村莊，向一位美麗的少女梅朵圖瓦（Me-tog thu-ba）詢問情況。她說：『我是國王的女兒，這個村莊里有大約六十個夜叉（Gnod-sbyin），他們殺光了所有的人和牲畜，只留下我一個人來服侍他們，所以你們要小心夜叉的到來。』王子也向她講述了自己的遭遇。少女非常愛慕王子，說：『我想嫁給你。』王子答應了她。之後，當夜叉們到來時，王子穿上盔甲，拿起弓箭，心中充滿慈悲，與夜叉們展開了戰鬥。憑藉他的福德力量，夜叉們...
【English Translation】 When he (referring to the prince) was born, he was named Golden Armor (Gser-gyi go-cha). His sister, named Golden Light (Gser-'od), was playing with the minister's son, Desiring Essence ('Dod-pa'i snying-po), and became pregnant due to her misconduct. The king ordered her and the minister's son to be executed. When they saw Golden Armor, the sister's eyes were filled with tears, and she couldn't say a word. The minister's son said, 'It is right for a sinner to be punished, and it is okay to kill me. However, a woman should not be killed by anyone, please save my sister.' Golden Armor felt compassion and grabbed their chariot, refusing to let go. His friends said, 'No one can disobey the king's order, for your life, let them go.' The Bodhisattva (Byang-chub sems-dpa') said, 'Let alone other disasters, if one can help with one's own ability, what more to say about relatives?' After saying that, he said to the charioteer, 'Hurry up and go!' He himself drew the bow and drove the chariot, escaping from the village together and entering the forest. Later, the king heard that the prince had taken them away and ran away, and was very angry, so he sent an army to chase after them. The friends said, 'Hand over these two bad people!' Golden Armor turned the chariot around, picked up the bow and arrow, and said, 'Don't waste your efforts! Even if I sacrifice my life, I will not abandon those who come to seek refuge.' The army knew that he was powerful, and thought that if they killed the prince, the king would regret it, so they returned. They came to an empty village and asked a beautiful maiden, Metok Tuwa (Me-tog thu-ba), about the situation. She said, 'I am the king's daughter, there are about sixty Yakshas (Gnod-sbyin) in this village, they killed all the people and livestock, leaving only me to serve them, so you must be careful of the arrival of the Yakshas.' The prince also told her about his own experience. The maiden was very fond of the prince and said, 'I want to marry you.' The prince agreed to her. After that, when the Yakshas arrived, the prince put on his armor, picked up his bow and arrow, and with compassion in his heart, began to fight with the Yakshas. By the power of his merit, the Yakshas...
་ཀྱི་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོས་འཕངས་པའི་མདའ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནོད་པར་མ་གྱུར་ལ། དེས་འཕངས་པའི་མདའ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཕུག་ཅིང་ཁྲག་བྱུང་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་འཐབ་པར་བྱས་ཀྱང་དེའི་མདའ་མ་ཟད་དོ། །དེར་གནོད་སྦྱིན་ཕལ་ཆེར་བསད་པའི་ལྷག་མ་དག་གིས། རྒྱལ་བུ་ལ་གུས་པ་ཕུལ་ཏེ་གཞུ་ཕོབ་དང་བདག་ཅག་གིས་གཏེར་རྣམས་བསྟན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་ཞུས་ནས་གཏེར་མང་པོ་ཕུལ་ལོ། །དེར་དེའི་གྲགས་པ་རྒྱས་ཤིང་ཡུལ་དེར་འབྱོར་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་གཞན་ཀྱང་ཡུལ་དེར་འོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་བུའི་གྲགས་པ་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་གསེར་གྱིས་དེ་ལ་གུས་པའི་ཕྱིར་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། དེས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོབས་ཆེན་པོས་གནོད་སྦྱིན་ཀྱང་བཏུལ་ཞིང་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ 15-2-274a པ་ཨེ་མ་ཞེས་བསྔགས་པ་ལ། རྒྱལ་བུས། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་སྦྱིན་བཏུལ་བ་ངོ་མཚར་མི་ཆེ་སྟེ། བདག་གིས་ནི་རྒྱལ་དཀའ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནོད་སྦྱིན་བཏུལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱལ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་སྲིད་འདོད་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ལ། ཕོ་ཉ་པ་དེ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་བསྔགས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་རྒྱལ་པོར་བློན་པོའི་བུ་བཅུག་ཅིང་། རང་ཉིད་ཡབ་ཀྱིས་སླར་བོས་པ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་བྱས་ཤིང་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལེགས་པར་བྱས་སོ། ༈ ། 15-2-274b བྱས་པས་མ་དང་ཁྱོ་ཤུག་ཏུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཕ་འོངས་པ་ཡང་བུ་དེས་བསད་དོ། །སླར་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ་ཁྱོ་ཤུག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེ་ལ། རང་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་མ་དགེའམ་ཞེས་དྲིས་པས། དེས་ཤེས་སུ་དོགས་ནས་དེ་ཡང་བསད་དོ། །ནམ་ཞིག་མ་དེ་ཚོང་པའི་བུ་མཛེས་པ་དང་འདོད་པ་བསྟེན་པར་མཐོང་ནས། རྟས་བྱིན་གྱིས་མ་ཉིད་རལ་གྲིས་བསད་དེ་མཚམས་མེད་གསུམ་བྱས་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལྷས་བསྐུལ་ནས་དེ་གྲོང་ལས་བསྐྲད་དོ། །དེས་འགྱོད་ཅིང་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་མང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཞུས་པ་མ་གནང་བས་ཁྲོས་ཏེ་མཚན་མོ་མེ་བཏང་ནས་དགེ་སློང་རྣམས་བསྲེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞིག་གིས་ཁྱོད་བསླབ་པའི་གནས་འཛིན་པར་མི་འོས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་འདི་རྟག་ཏུ་རྗོད་ཅེས་བསླབ་པ་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཐོས་པས་དུས་ཀྱི་མཐར་ཁྱོད་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྟས་བྱིན་ཤི་ནས་དམྱལ་བར་ཡུན་ཆེས་རིང་པོར་བསྲེགས་སོ། །དེ་ནས་མཐར་རིང་པོ་ཞིག་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་སྲིན་ཉ་མིད་ཆེན་པོ་རི་རབ་ལྷུན་པོ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཁ་ནང་དུ་ཚོང་པ་རྒྱ་མཚོར་སོང་བ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་སུ་ཉེ་བའི་ཚེ་ཐབས་དང་བྲལ་བ་ལ། ཚོང་དཔོན་
【現代漢語翻譯】 即使以極其強大的力量射出的箭，也不能傷害他。而他射出的箭，則穿透了夜叉（梵：Yaksa，夜叉）的身體，鮮血直流。雖然戰鬥了很久，他的箭也沒有用完。在那裡，大部分夜叉被殺死，剩下的那些對王子表示敬意，請求道：『請放下弓箭吧，我們會把寶藏都獻出來。』於是獻上了許多寶藏。在那裡，他的名聲遠揚，那個地方也變得富饒起來。其他地方的人也來到了那裡。國王金（梵：Suvarna，金色）聽到王子名聲大振，爲了表示敬意，派了使者去。使者讚歎道：『您以強大的力量降伏了夜叉，治理了國家，真是太了不起了！』王子說：『降伏世間的夜叉並不值得驚奇，我降伏了難以戰勝的煩惱夜叉，想要在涅槃（梵：Nirvana，寂滅）的城市裡，成為勝利者，成為正法的法王，治理國家。』使者等人也對此讚歎不已。之後，讓大臣的兒子做了那個城市的國王，自己則像父親召喚一樣，做了國王，很好地治理了統治四大部洲的正法之國。 做了母親和夫妻。後來，父親來了也被那個兒子殺死了。他又去了其他地方，以夫妻的方式生活。這時，他家鄉的一位阿羅漢（梵：Arhat，應供）比丘問他：『你母親好嗎？』他懷疑被認出，就把那位比丘也殺死了。有一天，他看到母親與一位英俊的商人兒子尋歡作樂，便用劍殺死了母親，犯下了三種無間罪（梵：Anantariya-karmani，五逆罪）。人們受到天神的驅使，把他趕出了村莊。他感到後悔，請求許多比丘讓他出家，但沒有被允許。他惱羞成怒，在晚上放火燒了寺廟，燒死了比丘們。當時，一位菩薩（梵：Bodhisattva，菩提薩埵）教導他說：『你不適合持有學處，要禮拜佛陀（梵：Buddha，覺者）。』並教導他經常唸誦這句話。『聽到佛陀的名號，在末法時代你就能解脫。』之後，施馬達（梵：Aśvdatta，馬授）死去，在地獄裡被焚燒了很長時間。最終，過了很久之後，他轉產生為大海中的一條巨大的食人魚，身體像須彌山（梵：Sumeru，妙高山）一樣巨大。當所有出海的商人都快要進入它的口中，無計可施的時候，商主...
【English Translation】 Even arrows shot with immense power could not harm him. But the arrows he shot pierced the bodies of the Yakshas, causing blood to flow. Although they fought for a long time, his arrows did not run out. There, most of the Yakshas were killed, and the remaining ones paid homage to the prince, requesting, 'Please put down your bow, and we will show you the treasures.' So they offered many treasures. There, his fame spread, and that place became prosperous. Other people from other places also came there. King Gold (Suvarna) heard of the prince's great fame and, to show respect, sent a messenger. The messenger praised, 'You have subdued the Yakshas with great power and ruled the country, it's truly amazing!' The prince said, 'Subduing the Yakshas of the world is not so surprising. I have subdued the difficult-to-defeat Yakshas of afflictions, and I want to be a victor in the city of Nirvana, a Dharma king of righteousness, ruling the country.' The messenger and others also praised this greatly. Afterward, he placed the son of a minister as the king of that city, and he himself, as if summoned by his father, became the king and well governed the Dharma kingdom that ruled over the four continents. became mother and husband. Later, the father came and was also killed by that son. He went to another place and lived as husband and wife. Then, an Arhat (Arhat) bhikkhu from his hometown asked him, 'Is your mother well?' Suspecting that he would be recognized, he killed that bhikkhu as well. One day, he saw his mother enjoying herself with a handsome merchant's son, and Aśvdatta killed his mother with a sword, committing three of the five heinous crimes (Anantariya-karmani). The people, urged by the gods, drove him out of the village. He felt remorse and asked many bhikkhus to ordain him, but he was not allowed. Angered, he set fire to the temple at night and burned the bhikkhus to death. At that time, a Bodhisattva (Bodhisattva) taught him, 'You are not fit to hold the precepts, pay homage to the Buddha (Buddha).' And taught him to always recite this phrase. 'Hearing the name of the Buddha, you will be liberated at the end of time.' After that, Aśvdatta died and was burned in hell for a very long time. Eventually, after a long time, he was reborn as a huge man-eating fish in the ocean, with a body as large as Mount Sumeru (Sumeru). When all the merchants who went to sea were about to enter its mouth, and there was no way out, the merchant leader...
རྣ་བ་འཛིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱས་པས། སྒྲ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་བཞུགས་པའི་ལྷའི་རྣ་བས་གསན་ནས་དགོངས་པར་མཛད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པས་ཉ་མིད་ཆེན་པོ་དེ་ཁ་ཟུམ་སྟེ། ཚོང་པ་རྣམས་བདེ་བར་ཐར་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་དད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ 15-2-275a ནས་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཉ་མིད་ཆེན་པོ་དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་དེའི་རོ་ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕངས་ལ། དེ་ཉིད་མཉན་ཡོད་དུ་བྲམ་ཟེ་སུ་མན་ཏུ་ཞེས་པའི་བུར་གྱུར་པ་ཟས་ཅི་ཙམ་ཟོས་ཀྱང་འགྲང་དཀའ་བར་གྱུར་པ་ཕྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་སྔར་གྱི་ཉ་མིད་ཀྱི་རུས་པ་མཐོང་བས་སྐྱོ་ཞིང་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ཆོས་སྲིད་ཅེས་བྱ་བའོ། ༈ ། 受生謂云駿 ཡང་སྔོན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གསེར་ཞེས་བྱ་བར་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཏོག་གི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཁྲུངས་པའི་ཚེ་ན་གཟུགས་བཟང་བ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རིག་པ་འཛིན་པའི་དབང་པོ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་ཞེས་བྱ་བར་མཚན་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེས་སྲས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་དེ་རང་ཉིད་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་མ་ལ་ཡའི་ནགས་སུ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པས་ཡབ་བླ་མ་དང་བྲལ་བས་རྒྱལ་སྲིད་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་འདིས་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ། རྒྱལ་སྲིད་བོར་ནས་ཡབ་ཀྱི་བསྟི་གནས་སུ་སོང་ཞིང་དེར་གནས་པར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་བུ་དེ་རི་བོ་དཔལ་གྱི་དུམ་བུས་བརྒྱན་པར་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཉམས་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཚེ་ལྟད་མོར་སོང་བ་ན། དེར་གསེར་གྱི་ཁང་བཟང་གི་ནང་དུ་ལྷ་མོ་གཽ་རི་མའི་གཟུགས་རིན་པོ་ཆེ་ལས་གྲུབ་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་རྒྱུད་མངས་དང་བཅས་ཏེ་གླུ་ལེན་པའི་བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་བ་ཞིག་མཐོང་ནས། ཡུད་ཙམ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པའང་དེ་ལ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཅིང་། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་མཐོང་ནས་སྐྱེ་བ་ལྔ་མར་གོམས་ 15-2-275b པའི་ལས་དང་རྒྱལ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡ་མཚན་ལ་དགའ་བས་ཡང་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟ་ཞིང་འཁོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་སྤྲིན་བཞོན་གྱིས་དེ་ལ་དགའ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཚིག་ཕེབས་པར་སྨྲ་བས་རིགས་དང་ཡུལ་གང་ཡིན་སོགས་དྲིས་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་ངོ་ཚས་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ལ་དེའི་གྲོགས་མོ་མ་ཏ་ལི་ཀ་ཞེས་པས། རིག་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཁྱོད་ཀྱི་གྲགས་པ་འདིའི་མིང་པོ་ནོར་གྱི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བས་ཐོས་པས་བུ་མོ་འདིས་རྣ་བའི་རྒྱན་དུ་བྱས་ཏེ་ཁྱོད་ཐོབ་པར་རེ་ཡང་ད་ལྟ་དུལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་མི་སྨྲའོ། །འདི་ནི་གྲུབ་པའི་རིགས་ཅན་སྣ་ཚོགས་ནོར་གྱི་སྡེ་ཞེས་པའི་བུ་མོ་མ་ལ་ཡ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྷ་དང་ལྷ་མིན་སོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས
【現代漢語翻譯】 正如有人說『抓住耳朵，向佛陀祈禱』一樣，聲音被世尊（Bhagavan，擁有財富者）聽到，他當時住在祇樹給孤獨園（Jetavana，勝利者的樹林），他思考了一下，聽到佛陀的聲音后，大魚閉上了嘴巴，商人們安全地逃脫了，他們對佛陀產生了信仰，最終出家併成為阿羅漢（Arhat，值得尊敬的人）。大魚死後，它的屍體被龍族扔到大海的另一邊。它轉世到舍衛城（Shravasti，名聞城），成為一個名叫蘇曼圖（Sumantu）的婆羅門（Brahmin，祭司）的兒子，無論吃多少東西都難以滿足。後來他出家，世尊帶他去看了以前那條大魚的骨頭，他感到厭惡，佛陀向他講法，他獲得了阿羅漢的果位，被稱為喬斯里（Chos-srid）。 此外，在過去一個名為金城（Golden City）的城市裡，當世尊自己作為雲頂（Cloud Top）國王的兒子出生時，他以其俊美的外貌和非凡的品質而聞名，被稱為持明者（Vidyadhara，明咒持有者）之王云乘（Cloud Vehicle）。他的父親國王將王位傳給了王子，自己則與王后一起去了摩羅耶（Malaya）森林。那時，云乘王子因為與父親上師分離，心想：『這巨大的王權和財富有什麼用呢？』於是他放棄了王位，去了父親的住所，並在那裡居住。 有一次，王子去觀賞裝飾著吉祥山峰（Mount Palasha）的春季美景，他看到一個非常迷人的女孩，她正在金色的宮殿里供奉由珍寶製成的女神高里瑪（Gaurima）的雕像，並伴隨著琴聲唱歌。云乘王子立刻被她迷住了。那個女孩也看到了云乘王子，因為前五世的習慣和對王子美貌的喜愛，他們互相注視著，彼此吸引。云乘王子用充滿愛意的甜言蜜語向她詢問她的種族和家鄉等等。那個女孩害羞地說不出話來，她的朋友瑪塔利卡（Matalika）說：『持明者國王的兒子，你的名聲被這個名叫諾吉謝寧（Nor gyi shes gnyen）的女孩聽到了，她把你的名字當作耳環，希望得到你，但現在她因為害羞而說不出話來。』她說：『她是成就者家族中一個名叫瑪拉雅堅（Malaya-can）的各種財富的集合，她是諾吉德（Nor Gyi sde）的女兒，諸如天神和阿修羅（Asura，非天）都渴望得到她。』 那時，國王...
【English Translation】 Just as someone said, 'Grab the ears and pray to the Buddha,' the sound was heard by the Bhagavan (the Blessed One, the one with fortune), who was residing in Jetavana (Victory Grove), and he contemplated it. Upon hearing the sound of the Buddha, the great fish closed its mouth, and the merchants escaped safely. They developed faith in the Buddha, eventually renounced the world, and became Arhats (Worthy Ones). After the great fish died, its corpse was thrown by the Nagas (serpent beings) to the other side of the ocean. It was reborn in Shravasti (Well-known City) as the son of a Brahmin (priest) named Sumantu, who was difficult to satisfy no matter how much he ate. Later, he renounced the world, and the Bhagavan took him to see the bones of the former great fish. He felt disgusted, and the Buddha taught him the Dharma, and he attained the state of Arhat, and was called Chos-srid. Furthermore, in a past city called Golden City, when the Bhagavan himself was born as the son of King Cloud Top, he was renowned for his handsome appearance and extraordinary qualities, and was known as Cloud Vehicle, the king of Vidyadharas (knowledge holders). His father, the king, entrusted the kingdom to the prince, and he himself went to the Malaya forest with the queen. At that time, Prince Cloud Vehicle, feeling separated from his father, the guru, thought, 'What is the use of this great kingdom and wealth?' So he abandoned the kingdom and went to his father's residence and lived there. Once, the prince went to see the spring scenery adorned with Mount Palasha, and he saw a very charming girl in a golden palace, offering worship to a statue of the goddess Gaurima made of jewels, and singing with a lute. Prince Cloud Vehicle was immediately fascinated by her. The girl also saw Prince Cloud Vehicle, and because of the habits of the previous five lives and the love for the prince's beauty, they looked at each other repeatedly and were attracted to each other. Prince Cloud Vehicle spoke to her with loving and sweet words, asking about her race and home, etc. The girl was too shy to speak, so her friend Matalika said, 'Son of the Vidyadhara king, your fame has been heard by this girl named Nor gyi shes gnyen, she wears your name as an earring, hoping to get you, but now she is too shy to speak.' She said, 'She is the daughter of Nor Gyi sde, a collection of various treasures from the family of accomplished ones, named Malaya-can, and is desired by gods and Asuras (demigods).' At that time, the king...
་ཉུག་རུམ་རྒན་པོ་མངགས་ཏེ་བུ་མོ་དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཏོག་དང་བགྲོས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་མིང་པོ་དང་བཅས་པས་ཁྱོད་བག་མ་ལ་གཏོང་བའི་གྲབ་བྱེད་པས་མྱུར་དུ་ཤོག་ཅེས་འབོད་དུ་འོང་བས་དེའི་སེམས་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་ལ་ཆགས་བཞིན་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པས་ཀྱང་མཛེས་མ་དེ་བདག་ལ་ཆགས་བཞིན་དུ་སོང་ཞེས་དེའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བཀོད་བཞིན་དུ་གདུང་བ་ལ། གྲོགས་པོ་དག་གིས་དེའི་ཚུལ་དྲིས་པ་དང་། དེས་བུ་མོ་མ་ལ་ཡ་ཅན་གསར་དུ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆགས་པས་བརྟན་པ་ཕྲོག་པའི་ཚུལ་སྨྲས་པ་ལ། དྲི་ཟའི་གཞོན་ནུ་ཡིད་བཅུགས་དག་གིས་བུ་མོ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པའི་ནང་དུ་མཆིས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ཡབ་ཀྱིས་དེ་བསླངས་ནས་ཁྱོད་ལ་བག་མར་གཏོང་བའི་གྲབ་བྱེད་ 15-2-276a པ་དེས་ན་སང་ཉིན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ཐོབ་བོ་ཞེས་དབུགས་ཕྱུང་བས་དགའ་བཞིན་མཚན་མོ་འཆར་དུ་ཉེ་བར་རང་གི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེར་བུ་མོ་མ་ལ་ཡ་ཅན་ནི་མཚན་མོ་ཟླ་བའི་འོད་དང་བཅས་པའི་ཀུ་མུད་རྒྱས་ཤིང་བསིལ་བས་རེག་པའི་ཁང་བཟང་དུ་གནས་ཀྱང་ཡིད་ལ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་དྲན་པས་གཉིད་ཡལ་ཏེ། མཚན་མོ་དེ་ཡང་ལོ་བརྒྱ་ལྟར་རིང་པོར་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །མཚན་དེ་འདས་ནས་ཉི་མའི་འོད་སྣང་བའི་ཚེ་ན་བུ་མོ་དེ་ཡང་བག་མར་དགའ་སྟོན་བྱེད་པར་ཆས་ཏེ་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཅིང་། དེར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པ་ཐོབ་པའི་སྤྲིན་ལ་བཞོན་པ་རིག་འཛིན་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མའི་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་གཞི་དེར་ཕྱིན་པ་ལ། བུ་མོ་དེ་རྔ་ཡབ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བག་མའི་དགའ་སྟོན་བྱས་ནས་ཕན་ཚུན་ལག་བཟུང་གི་དགའ་བ་མྱོང་བར་བྱས་སོ། །དེར་གླུ་གར་དང་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་བྱས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ཉི་མ་དྲུག་ཏུ་དགའ་སྟོན་བྱས་ནས། བདུན་པའི་ཚེ་རིག་འཛིན་སྤྲིན་གྱིས་བཞོན་པ་ཉིད་རི་ངོགས་སུ་རྒྱུ་བ་ལ། བུ་དང་བཅས་པའི་ཀླུ་མོ་ཞིག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་མཐོང་ནས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པས། ཀླུ་མོ་དེ་ན་རེ། ཀླུ་དུང་སྐྱོང་གི་རིགས་བདག་གི་བུ་གཞོན་ནུ་དུང་གི་གཙུག་ཕུད་ཅེས་པ་འདི། ཀླུ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཀླུ་ཐམས་ཅད་མི་ཟ་བའི་སླད་དུ་རེ་རེ་བཞིན་རེས་ཀྱིས་གཏོང་བར་ཆད་བྱས་པའི་རེས་འདི་ལ་བབ་བོ། །འདིར་མཁའ་ལྡིང་གི་ཀླུ་ཟོས་པའི་རུས་པ་རི་བོ་ལྟར་ 15-2-276b སྤུངས་པ་སྟེ། ཀླུ་གང་དག་ཟ་རེས་ལ་བབ་པ་དེས་གོས་དམར་པོ་གྱོན་ནས་གཏོང་བས། ད་བདག་གི་བུ་འདི་ཟོས་ནས་རིགས་རྒྱུད་འཆད་ཅེས་བུ་ལ་འཁྱུད་དེ་ངུའོ། །དེ་ལ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པས་སྙིང་རྗེ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཀྱེ་མ་བུ་འདི་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟོས་ན་འདིའི་མ་ཡང་ཇི་ལྟར་འཚོ།
【現代漢語翻譯】 Nyukrum Genpo (一位老者) 被派去告訴那個女孩：'國王 Cloud Top (雲頂) 已經與你的父親，明波國王 (國王明波) 商議，準備讓你出嫁，快來吧。' 於是，她心中想著云乘 (Cloud Rider)，便去了。 在那裡，云乘也想著那位美人，心想：'她心中想著我。' 他反覆回憶著她的容貌，心中充滿渴望。朋友們問他發生了什麼事，他便說：'我新近見到了瑪拉雅坎 (Malayacan) 女孩，因愛慕而失去了平靜。' 持明 (Vidyadhara) 青年們安慰他說：'那個女孩就在你的掌握之中。你的父親已經為她求婚，準備讓你娶她為妻。所以，明天你就能如願以償了。' 他聽后非常高興，期待著夜晚的到來，回到了自己的住所。 在那裡，瑪拉雅坎女孩住在月光照耀、睡蓮盛開、涼風習習的宮殿里，但她心中想著云乘，無法入睡。那個夜晚對她來說，彷彿一百年那麼漫長。 夜晚過去，當陽光照耀時，那個女孩也準備好參加婚禮的慶祝活動，她盛裝打扮。這時，受到世人敬仰的云乘，帶著成百上千的持明眷屬，來到了吉祥之地。那個女孩帶著搖扇的侍從，按照儀式舉行了婚禮，他們手牽著手，享受著幸福。 在那裡，他們舉行了歌舞和祭祀等盛大的慶祝活動。就這樣慶祝了六天。第七天，持明云乘在山坡上行走時，看到一個那伽女 (Naga woman) 帶著孩子在哭泣，便問她原因。那伽女說：'這是那伽棟炯 (Naga Dungkyong) 家族的棟吉竹普 (Dung gi Tsukpud)，名叫青年棟吉竹普 (Young Dung gi Tsukpud)。那伽們已經決定輪流將他送給迦樓羅 (Namkhaling) 吃掉，以避免所有的那伽都被吃光。現在輪到他了。' '這裡堆積如山的骨頭，都是迦樓羅吃掉的那伽的遺骸。凡是輪到被吃的那伽，都會穿著紅色的衣服被送去。現在我的孩子要被吃掉了，我的家族血脈就要斷絕了！' 她抱著孩子哭泣。云乘心中生起難以抑制的悲憫之情，心想：'唉，如果這個孩子被迦樓羅吃掉，他的母親該如何活下去呢？'
【English Translation】 Nyukrum Genpo (an old man) was sent to tell the girl: 'King Cloud Top has discussed with your father, King Mingpo, and is preparing to marry you off. Come quickly.' So, with Cloud Rider in her mind, she went. There, Cloud Rider also thought of the beautiful woman, thinking: 'She is thinking of me.' He repeatedly recalled her appearance, his heart filled with longing. When friends asked him what had happened, he said: 'I have recently seen the Malayacan girl, and I have lost my peace due to love.' The Vidyadhara youths comforted him, saying: 'That girl is in your grasp. Your father has already proposed for her and is preparing to marry her to you. So, tomorrow you will get what you want.' He was very happy to hear this, looked forward to the night, and returned to his residence. There, the Malayacan girl lived in a palace illuminated by moonlight, with blooming lotuses and a cool breeze, but she could not sleep because she was thinking of Cloud Rider. That night seemed as long as a hundred years to her. When the night passed and the sun shone, the girl also prepared to participate in the wedding celebrations, and she dressed up beautifully. At this time, Cloud Rider, who was revered by the world, came to the auspicious land with hundreds of Vidyadhara retinues. The girl, with a fan-bearing entourage, held the wedding according to the rituals, and they held hands and enjoyed happiness. There, they held grand celebrations such as singing, dancing, and sacrifices. They celebrated for six days. On the seventh day, while Vidyadhara Cloud Rider was walking on the hillside, he saw a Naga woman crying with her child, and asked her the reason. The Naga woman said: 'This is Dung gi Tsukpud of the Naga Dungkyong family, named Young Dung gi Tsukpud. The Nagas have decided to take turns sending him to Garuda to be eaten, in order to prevent all the Nagas from being eaten. Now it's his turn.' 'Here are piles of bones like mountains, all the remains of Nagas eaten by Garuda. Any Naga who is due to be eaten will be sent wearing red clothes. Now my child is going to be eaten, and my family lineage will be cut off!' She hugged her child and cried. Cloud Rider felt unbearable compassion in his heart, thinking: 'Alas, if this child is eaten by Garuda, how will his mother live?'
བུ་གཞོན་ནུ་འདི་རང་གི་སྲོག་གིས་བསྲུང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་སྨྲས་པ། མ་ཁྱོད་བུ་དང་བཅས་པ་རང་གནས་སུ་སོངས་ཤིག །འདིའི་ཚབ་ཏུ་བདག་མཆི་བས་གོས་དམར་པོའི་མཚན་མ་འདི་ང་ལ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། ཀླུ་མོ་དེ་ན་རེ། འདི་ནི་མི་འོས་ཏེ། ཁྱོད་ནི་བདག་གི་བུ་བས་ཀྱང་ལྷག་པའི་བརྩེ་ལྡན་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཚོ་བར་གྱུར་པ་ལགས་ཏེ། བདག་གི་བུ་ཁྱོད་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག །བདག་ཅག་ལ་སྔོན་ལས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱོད་ལ་འབབ་པར་བྱེད་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་དེ་སྙིང་སྟོབས་བརྟན་པས་བཟློག་མ་ནུས་སོ། །དེར་བུ་དུང་གཙུག་གིས་ཀྱང་སྨྲས་པ་མཁའ་ལྡིང་གི་ཟས་སུ་བདག་བབ་ཀྱི། རྒྱུ་མེད་པའི་མཉེས་གཤིན་ཁྱོད་གནས་མིན་དུ་ཅི་སྟེ་སྦྱར་འོས། ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཚོ་བ་ལས་ཀྱང་བ། སྲུང་བར་འོས་པ་དེ། རྩྭ་དང་མཚུངས་པ་བདག་གི་དོན་དུ་ཇི་ལྟར་གཏོང་། བདག་ལུས་རྩྭ་དང་འདྲ་བ་འདིའི་ཆེད་དུ་ཁྱོད་གཏོང་བའི་དཀའ་བ་འདིས་བདག་གི་ཡིད་དང་འགལ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་ཁྱོད་མྱུར་དུ་ཕྱིར་ལོག་ཅིག །བདག་ནི་ཆུ་གཏེར་གྱི་ངོས་སུ་གཽ་ཀརྞར་ཕྱག་འཚལ་ནས་མྱུར་དུ་མཁའ་ལྡིང་གི་དྲུང་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། མཁའ་ལྡིང་ 15-2-277a གནས་པའི་རིའི་ཕྱོགས་སུ་སྐྱོ་བ་མེད་པར་སོང་ངོ་། །དེར་སྤྲིན་བཞོན་ཀྱང་དེའི་སྲོག་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་སོང་ནས་གོས་དམར་བསླངས་ཀྱང་ཀླུའི་བུས་མ་བྱིན་ནོ། །དེར་ཐབས་ཅི་བྱ་སྙམ་པ་དང་། ཉུག་རུམ་པ་དག་གི་ལག་ན་གོས་ཟུང་དམར་པོ་ཐོགས་པ་འོངས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་གོས་སོ་དེ་ཕུལ་ནས། དགའ་སྟོན་ཞག་བདུན་པའི་ཁྲས་ཀྱིས་སླད་དུ་ཆོ་ག་བསྟར་བས་རྒྱལ་བུ་བྱོན་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། དེས་ཁྱོད་སྔོན་ལ་སོང་དང་ང་མྱུར་དུ་ཕྱི་ནས་འོང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བདག་གིས་ཐབས་འབད་མེད་དུ་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་དགའ་བཞིན་ལག་འགྲོའི་ཁྲག་གིས་དམར་བའི་རྡོའི་སྟེང་དུ་བསྡད་དེ་གོས་དམར་པོ་བགོས་ཤིང་མཁའ་ལྡིང་འོང་བར་འདོད་པས་བལྟས་པ་ན། ནམ་མཁའ་ལས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་ཁྱུང་ཆེན་པོ་རིང་ནས་འོངས་པ་མཐོང་ངོ་། །དེར་དེས་སྡེར་མོ་རྡོ་རྗེའི་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུ་དྲག་པོས་བཏབ་སྟེ་རྨས་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་སྙིང་སྟོབས་གཡོ་བ་མེད་པར་གནས་སོ། །དེ་ལ་མཁའ་ལྡིང་ཡ་མཚན་པས་འདི་འདྲའི་ལག་འགྲོ་འདི་སུ་ཞེས་བསམ་བཞིན་མཆུ་ཡིས་དེའི་སྤྱི་བོའི་ནོར་བུ་བཀོག་སྟེ། ཁྲག་གི་རྒྱན་གྱིས་ལུས་གོས་པར་བྱས་སོ། །སྐབས་དེར་རྒྱལ་པོ་སྤྲིན་གྱི་ཏོག་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ་ཙན་དན་གྱི་ཚལ་དུ་གནས་པ་དག་གིས་སྙིང་ལ་དོགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་བུ་དྲན་ཞིང་། དེ་ནི་རི་ལ་ལྟར་སོང་བ་ད་དུང་ཚུར་མ་འོངས་ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་འཇིགས་སུ་རུང་བས་ལག་འགྲོ་ཟ་
【現代漢語翻譯】 他對那個年輕人說，『我願意用我的生命來保護這個年輕人。母親，你帶著你的孩子回到你的住處去吧。我來代替他，把這件紅色的衣服標誌給我吧。』 那龍女說：『這不合適。你比我的兒子更值得愛，擁有偉大的品質，是所有眾生的生命。我的兒子，愿你一切安好！我們不應該讓你承擔我們前世的痛苦。』雖然她這麼說，但她無法阻止他堅定的決心。 這時，童子Dungtsuk（海螺頂）也說道：『我應該成為金翅鳥的食物。為什麼要把你這個無緣無故的善良之人，置於不該去的地方呢？你的身體具備功德的莊嚴，比三界的生命更有價值，更應該被保護。怎麼能爲了我這個像草一樣的人而犧牲呢？爲了我這個像草一樣的身體而犧牲你，這種困難的事情不要違揹我的意願。母親，你快回去吧！我向Gokarṇa（牛耳）在水面上頂禮，然後迅速去金翅鳥那裡。』說完，他毫不猶豫地向金翅鳥所在的山走去。 這時，雲頂（Sprinbzhon）也爲了保護他的生命而去了，想要索要紅色的衣服，但龍子沒有給。這時，他心想該怎麼辦呢？這時，一些Nyukrumpa（身著黑衣者）拿著兩件紅色的衣服來了，他向他們頂禮，獻上那些衣服，並說道：『爲了七日歡慶的儀式，請按照儀式進行，王子駕到了。』 他對他們說：『你們先去，我隨後就到。』他心想：『我毫不費力地找到了方法。』他高興地坐在被手印（lag 'gro）的鮮血染紅的石頭上，穿上紅色的衣服，期待著金翅鳥的到來。他看到一隻非常可怕的大鵬鳥從遠處的天空中飛來。這時，他用像金剛石鐵鉤一樣鋒利的爪子猛烈地抓撓他，但他仍然堅定不移，心中充滿了慈悲。 金翅鳥感到非常驚訝，心想：『這個手印（lag 'gro）是誰？』他用喙啄掉了他頭頂上的寶珠，用鮮血裝飾了自己的身體。這時，國王雲頂（Sprin gyi tog）和他的妃子們住在旃檀樹林里，他們心中擔憂，思念著他們的兒子，心想：『他去山上已經很久了，怎麼還沒回來？』而且，金翅鳥如此可怕，正在吃手印（lag 'gro）。
【English Translation】 He said to that young man, 'I am willing to protect this young man with my life. Mother, take your child and return to your abode. I will take his place, give me this red garment as a sign.' The Naga（龍） woman said, 'This is not appropriate. You are more worthy of love than my son, possess great qualities, and are the life of all beings. My son, may all be well with you! We should not let you bear the suffering that has come to us from past karma（業）. ' Although she said this, she could not stop his firm resolve. At that time, the boy Dungtsuk (Conch Top) also said, 'I should become food for the Garuda（金翅鳥）. Why should you, an innocent and kind person, be placed in a place where you do not belong? Your body is adorned with the virtues, more valuable than the life of the three realms, and more worthy of protection. How can you sacrifice yourself for me, who am like grass? Do not go against my will by sacrificing yourself for this body of mine, which is like grass. Mother, return quickly! I will prostrate to Gokarna (Cow Ear) on the surface of the water and then quickly go to the Garuda（金翅鳥）.' Having said this, he went without hesitation towards the mountain where the Garuda（金翅鳥） was. At that time, Sprinbzhon (Cloud Top) also went to protect his life, wanting to ask for the red garment, but the Naga（龍） son did not give it. At that time, he wondered what to do. Then, some Nyukrumpa (those dressed in black) came holding two red garments, he prostrated to them, offered those garments, and said, 'For the seven-day celebration, please proceed with the ceremony, the prince has arrived.' He said to them, 'You go first, and I will follow soon.' He thought, 'I have found a way without effort.' He happily sat on the stone stained red with the blood of the hand-print (lag 'gro), put on the red garment, and looked forward to the arrival of the Garuda（金翅鳥）. He saw a very terrifying great Peng bird coming from afar in the sky. At that time, it struck him violently with claws as sharp as vajra（金剛杵） iron hooks, but he remained steadfast, his heart filled with compassion. The Garuda（金翅鳥） was very surprised and thought, 'Who is this hand-print (lag 'gro)?' He pecked off the jewel on the crown of his head with his beak, and adorned his body with blood. At that time, King Sprin gyi tog (Cloud Top) and his consorts were staying in the sandalwood grove, they were worried and missed their son, thinking, 'He has been gone to the mountain for so long, why hasn't he returned yet?' Moreover, the Garuda（金翅鳥） is so terrifying, eating the hand-print (lag 'gro).
བའི་སྒྲ་འཇིགས་སུ་རུང་བའང་མཐོང་ངོ་ཞེས་གླེང་པའི་ཚེ། གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཁྲག་གིས་གོས་པ་ནམ་མཁའ་ལས་དེའི་མདུན་དུ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཅིང་ཤ་དང་ 15-2-277b སྐྲ་སོགས་ཀྱིས་གོས་པ་དེ་མཐོང་ནས་འདི་ནི་སྙིང་རྗེ་ཅན་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པའི་ནོར་བུ་ཡིན་པ་ལྟ་སྙམ་ནས་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེར་མ་ལ་ཡ་ཅན་ཡང་དེ་མཐོང་བས་ལྷན་ཅིག་ས་ལ་འགྱེལ་ཏོ། །རིག་འཛིན་གྱི་བདག་པོ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོ་དང་མནའ་མ་དབུགས་དབྱུང་ཞིང་ཀླུ་རྣམས་ཟོས་པའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་འདི་ལྟར་ལྷུང་བས་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་དེ་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟོས་པའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་འདི་ལྟར་ལྷུང་བ་ཡིན་མིན་ད་དུང་མ་འཚལ་ཞེས་སྨྲས་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་དང་ཆུང་མ་དང་མནའ་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་ཀླུ་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟ་བའི་རྡོ་བ་ཡོད་པའི་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །དེར་ཀླུ་དུང་གཙུག་གོས་དམར་ཅན་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས་སུ་གཽ་ཀརྞར་ཕྱག་འཚལ་ནས་མྱུར་དུ་འོངས་པ་དང་། དེས་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་མཁའ་ལྡིང་གིས་རྨས་པ་མཐོང་བས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་ས་ལ་འགྱེལ་ནས་ཡང་འདི་ཅི་ཞིག་བདག་སྡིག་པ་ཅན་ངན་པའི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བའི་མཆོད་སྡོང་ཁྱོད་བརླག་ཅེས་གདུང་བ་ཆེན་པོས་སྨྲེ་སྔགས་བྱེད་དོ། །དུང་གཙུག་དེས་སྤྲིན་གྱི་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལའང་དེ་ལྟར་བཤད་ནས་མཁའ་ལྡིང་ལ་སྨྲས་པ། མཁའ་ལྡིང་མ་བརྟགས་པའི་བབ་ཅོལ་ཅན་ཁྱོད་ཟ་བར་འོས་པའི་ཀླུའི་རྟགས་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྟོག་པར་རིག་འཛིན་འདི་ཅི་སྡེ་བཅོམ། མ་བརྟགས་པར་སྡིག་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྤྱོད་པ་མཚར་བྱས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྐད་ཐོས་ཤིང་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་ཉམས་པ་དེ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མ་ལ་ཡ་ཅན་གྱིས་རང་གི་བདག་པོ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ལ་འཁྱུད་ཅིང་ཡུད་ཙམ་དྲན་མེད་དུ་སོང་ངོ་། །སླར་གདུང་ 15-2-278a བའི་ཚིག་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཐོས་ནས་མཁའ་ལྡིང་དེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྐྱེངས་པ་དང་བཅས་ཏེ་མྱ་ངན་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་བུ་མི་འཚོ་བར་བསམས་ནས་ཕ་མ་དག་གིས་སྤྲིན་བཞོན་ལ་སྨྲས་པ། ངེད་ཅག་གི་སྲོག་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ལས་རྩུབ་པོ་དག་གིས་འགྲོ་བའི་རྒུད་པ་སེལ་བའི་རང་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་མ་བསྲུངས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ལེགས་བྱས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེས་ཕ་མ་ལ་བཏུད་དེ་སྨྲས་པ། ཡབ་གཅིག་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་མེད་མོད་མི་བརྟན་པའི་ལུས་འདི་གཞན་དོན་དུ་བཏང་བས་བརྟན་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ལ་སེམས་དད་པས་ཕྱག་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ་མཁའ་ལྡིང་དེས་འགྱོད་པ་ཆེན་པོས་རང་གི་ཉེས་པར་སྨོད་པ་ལ། སྤྲིན་བཞོན་གྱིས་ཕྱིན་ཆད་ཀླུ་མི་ཟ་བའི་དམ་བཅའ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། དེར་རྒྱལ་བུ་དེ་རྨས་པ་ཚབས་ཆེན་པོས་དབུགས་
【現代漢語翻譯】 當他們談論著可怕的聲音時，王冠上的寶石沾滿了鮮血，從天而降落在他們面前，看到那沾滿肉和頭髮等物的寶石，他們心想：『這難道不是慈悲者云乘（Sprin-gyi-bzhon-pa，Cloud Rider）的寶石嗎？』想著想著就昏過去了。瑪拉雅坎（Ma-la-ya-can）也看到了這一幕，立刻倒在了地上。持明的主人，國王，安慰著他的妃子和兒媳，說道：『這條吞噬了龍的王冠寶石這樣掉下來，我還不確定云乘是否被金翅鳥（Mkha'-lding，Garuda）吞噬了。』說著，國王帶著他的妻子和兒媳，以及隨從，前往了金翅鳥吞噬龍的石頭所在的地方。在那裡，龍族敦珠·古斯瑪爾坎（Dung-gtsug-gos-dmar-can）向高卡爾納（Gau-karṇa）致敬后迅速趕來，當他看到云乘被金翅鳥所傷時，他哀嚎著倒在地上，說道：『我這個罪惡之人，你這前往不幸之地的祭祀之樹，為何被毀滅？』他帶著極大的悲痛哀嚎著。敦珠也對云乘的頭飾等物說了類似的話，然後對金翅鳥說：『金翅鳥，你這個不加分辨的魯莽之徒，為何不辨別一下可以吞噬的龍的標誌，就摧毀了這位持明者？不加分辨地做出如此罪惡之事，真是可笑！』聽到這些話，看到云乘的衰敗，國王和他的妻子都昏了過去。然後，瑪拉雅坎抱著她那變成那樣的丈夫，片刻間失去了知覺。再次聽到所有悲痛的話語，那金翅鳥擺脫了貪慾，帶著羞愧，開始哀傷。 想到兒子無法存活，父母對云乘說：『你這種奪取我們生命的方式，對他人懷有慈悲之心，卻不保護自己珍貴的身體，反而用粗暴的行為消除眾生的苦難，你到底做了什麼好事？』他向父母鞠躬，說道：『父親，雖然沒有得到您的允許，但將這不穩定的身體用於利益他人，就能獲得穩定的地位。我對您充滿信心，向您致敬！』當他說這些話時，那金翅鳥因極大的懊悔而譴責自己的過錯。云乘讓金翅鳥發誓以後不再吞噬龍族。在那裡，王子因重傷而呼吸困難。
【English Translation】 When they were talking about the terrifying sound, the jewel on the crown, stained with blood, fell from the sky in front of them, and seeing that it was stained with flesh and hair, they thought, 'Could this be the jewel of the compassionate Cloud Rider?' Thinking this, they fainted. Ma-la-ya-can also saw this and immediately fell to the ground. The master of knowledge, the king, comforted his queen and daughter-in-law, saying, 'This crown jewel that devoured the dragons has fallen like this, and I am still not sure whether the Cloud Rider was devoured by the Garuda.' Saying this, the king, with his wife and daughter-in-law and retinue, went to the place where the Garuda devoured the dragons. There, the dragon Dung-gtsug-gos-dmar-can, after paying homage to Gau-karṇa, came quickly, and when he saw the Cloud Rider wounded by the Garuda, he wailed and fell to the ground, saying, 'I, this sinful one, you, the sacrificial tree going to the place of misfortune, why are you destroyed?' He wailed with great sorrow. Dung-gtsug also said similar things to the Cloud Rider's headdress and so on, and then said to the Garuda, 'Garuda, you reckless fool who does not discriminate, why did you destroy this knowledge holder without discerning the signs of a dragon that can be devoured? It is ridiculous to commit such a sin without discernment!' Hearing these words and seeing the decline of the Cloud Rider, the king and his wife fainted. Then, Ma-la-ya-can embraced her husband who had become like that and lost consciousness for a moment. Hearing all the sorrowful words again, that Garuda, free from greed and with shame, began to grieve. Thinking that the son could not survive, the parents said to the Cloud Rider, 'You, who take our lives in this way, have compassion for others, but do not protect your own precious body, but instead use harsh actions to eliminate the suffering of beings, what good have you done?' He bowed to his parents and said, 'Father, although I did not receive your permission, using this unstable body for the benefit of others will lead to the attainment of a stable position. I have faith in you, I pay homage to you!' As he said these words, that Garuda condemned his own faults with great remorse. The Cloud Rider made the Garuda vow not to devour dragons in the future. There, the prince was having difficulty breathing due to his serious injuries.
བརྩེགས་ཤིང་ཡུད་ཙམ་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཚེ་འཕོས་པར་ངེས་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་དུང་གཙུག་ལ་སོགས་པས་བསྲེག་ཁང་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱས་པ་དེའི་མེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ། དེར་སྲེག་ཁང་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་མ་ལ་ཡ་ཅན་དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་མོ་གཽ་རཱི་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་རིག་འཛིན་ཀུན་གྱི་ཁ་ལོ་བསྒྱུར་བ་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་བདག་པོར་ཐོབ་བའི་མཆོག་བྱིན་ན། ད་བདག་ཞག་བདུན་གྱིས་ཡུག་ས་མོར་གྱུར་པས། ཅི་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་དག་པ་བདེན་པ་ཡིན་པར་གྱུར། བདག་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་འདི་ཉིད་བདག་པོར་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་མནྡཱ་ར་བའི་མེ་ཏོག་སྙིམ་པ་གང་མེ་དེ་ལ་གཏོར་རོ། ། 15-2-278b དེ་ནས་དེར་ལྷ་མོ་རི་སྐྱེས་མ་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་བསྣམས་པ་རང་ཉིད་མངོན་དུ་བྱོན་ནས་བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་བདག་པོ་འཚོ་བར་འགྱུར་ཏེ་བདག་བདེན་ནམ་མི་བདེན་ལྟོས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞལ་གྱི་འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་རྣམས་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་བདུད་རྩིའི་ཆར་རྒྱུན་སྤྲོས་པས་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་སྔ་མ་ལྟར་ལུས་རྣལ་དུ་སོས་པར་གྱུར་ནས་རི་སྲས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སོས་ནས་སྔར་བསད་པའི་ཀླུ་རྣམས་གསོ་བར་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ལ་ཞུས་པས། དེས་བདུད་རྩིའི་ཆར་ཕབ་པ་སྔར་བསད་པའི་ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་རུས་པ་ལ་བྲན་པར་ཐམས་ཅད་སྔར་གྱི་ལུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་སོས་ཏེ་གདེངས་ཀ་ནོར་བུའི་འོད་དང་ལྡན་པས་རང་གནས་སུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །མཁའ་ལྡིང་དེས་ཀྱང་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་མཆོད་དེ་རང་གནས་སུ་སོང་ངོ་། །ཀླུའི་བུ་དུང་གི་གཙུག་ཕུད་ནི་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་ལ་ལྟ་བས་ངོམས་པ་མེད་བཞིན་དུ་འདུག་གོ། དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱི་བོར་མེ་ཏོག་གི་ཆར་འབེབས་ཤིང་། སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་ཕ་མ་དང་བཅས་པའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕ་མ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགའ་བའི་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས་ཤིང་། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཆེན་པོས་སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །ལྷ་དང་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྐྱངས་ཏེ་བདེ་བའི་དཔལ་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྙིང་སྟོབས་ཆེན་པོས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཁུང་དུ་འཁྱེར་བར་བཟོད་པའི་བརྩོན་ 15-2-279a འགྲུས་རླབས་པོ་ཆེས་གཞན་ལ་ཕན་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཛད་པའི་རྣམ་ཐར་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生謂勇力菩薩 ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་སྟོན་པ་དེའི་ཞིང་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔའ་བའི་སྟོབས་ཞེས་པ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བྱེ
【現代漢語翻譯】 堆積柴木，片刻沉默不語。確定他已經去世后，國王和Dungtsuk（藏語：དུང་གཙུག་，字面意思：海螺頂飾，人名）等人準備火葬場所，並面向火焰。當準備將他放入火葬場時，瑪拉雅坎（藏語：མ་ལ་ཡ་ཅན་，人名）說道：『女神高里（藏語：གཽ་རཱི་，梵語：Gauri，意為白色、明亮），如果您賜予我掌控所有持明者的能力，讓我擁有云乘（藏語：སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་，人名）作為我的主人，現在我已成為七天的寡婦，您的話語是否真實？愿我在來世也能擁有此人為我的丈夫。』說完，她將一把曼陀羅花（藏語：མནྡཱ་ར་བ་འི་མེ་ཏོག་，梵語：Mandara，天界之花）投入火中。 之後，女神瑞希瑪（藏語：རི་སྐྱེས་མ་，意為山生的，指雪山神女）親自拿著甘露瓶顯現，說道：『你的丈夫將會復活，看看我說的是真是假。』她用臉上的光芒照亮四方，降下甘露雨，云乘的身體像以前一樣恢復了活力，而瑞希瑪則消失了。他復活后，請求迦樓羅（藏語：ནམ་མཁའ་ལྡིང་，梵語：Garuda，一種神鳥）復活之前被殺的龍族。迦樓羅降下甘露雨，灑在之前被殺的龍族的骨頭上，所有龍都恢復了原來的樣子，頭頂的寶石閃耀著光芒，回到了自己的住所。迦樓羅也供養了云乘，然後回到了自己的住所。龍之子Dung gi Tsugphud（藏語：དུང་གི་གཙུག་ཕུད་，人名）看著云乘，百看不厭。然後，天神之王（藏語：ལྷའི་དབང་པོ，即帝釋天）向菩薩的頭頂降下花雨，云乘和他的父母向菩薩的腳下頂禮膜拜，他的父母也舉行了盛大的慶祝活動。就在那一刻，憑藉巨大的福德力量，云乘成爲了擁有七寶的轉輪王。天神和持明者的集會為他舉行了登基儀式，他長期以正法統治國家，享受著幸福的榮耀。就這樣，菩薩以偉大的勇氣，爲了眾生的利益，將他人的痛苦扛在肩上，以忍耐的精進 以偉大的努力，創造了利益他人的奇妙事蹟，我們應當對此生起敬意。 又名勇力菩薩 此外，在過去，在如來燈世間（藏語：འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་，梵語：Loka Pradipa）的佛土中，他只宣講大乘佛法，世尊本人是菩薩勇力（藏語：དཔའ་བའི་སྟོབས་，梵語：Viryabala）——僧團的首領。
【English Translation】 They piled up firewood and remained silent for a moment. Certain that he had passed away, the king and Dungtsuk (Tibetan: དུང་གཙུག་, literally: Conch Shell Crest, a personal name) and others prepared the cremation site and faced the flames. As they were about to place him in the cremation pyre, Malayacan (Tibetan: མ་ལ་ཡ་ཅན་, a personal name) said, 'Goddess Gauri (Tibetan: གཽ་རཱི་, Sanskrit: Gauri, meaning white, bright), if you grant me the power to control all Vidyadharas (holders of knowledge), and I obtain Cloud Rider (Tibetan: སྤྲིན་གྱི་བཞོན་པ་, a personal name) as my lord, now that I have become a widow for seven days, will your words be true? May I obtain this one as my husband in another life as well.' Having made this aspiration, she scattered a handful of Mandara flowers (Tibetan: མནྡཱ་ར་བ་འི་མེ་ཏོག་, Sanskrit: Mandara, a celestial flower) into the fire. Then, the goddess Rishima (Tibetan: རི་སྐྱེས་མ་, meaning mountain-born, referring to Parvati) personally appeared, holding a vase of nectar, and said, 'Your husband will revive; see whether I am truthful or not.' She illuminated the directions with the light of her face and showered a rain of nectar, and Cloud Rider's body was restored to its former vitality, and Rishima disappeared. After he revived, he requested Garuda (Tibetan: ནམ་མཁའ་ལྡིང་, Sanskrit: Garuda, a mythical bird) to revive the Nagas (serpent beings) who had been killed earlier. Garuda poured down a rain of nectar, sprinkling it on the bones of the Nagas who had been killed earlier, and all the Nagas were restored to their former bodies, their crests shining with the light of jewels, and they returned to their abodes. Garuda also made offerings to Cloud Rider and then returned to his abode. The Naga son, Dung gi Tsugphud (Tibetan: དུང་གི་གཙུག་ཕུད་, a personal name), remained, never tiring of looking at Cloud Rider. Then, the King of the Gods (Tibetan: ལྷའི་དབང་པོ, i.e., Indra) showered a rain of flowers on the crown of the Bodhisattva, and Cloud Rider and his parents prostrated at the Bodhisattva's feet, and his parents also held a great celebration. At that very moment, through the great power of merit, Cloud Rider became a Chakravartin (universal monarch) possessing the seven precious things. The assembly of gods and Vidyadharas enthroned him as king, and he ruled the kingdom with Dharma for a very long time, enjoying the glory of happiness. Thus, the Bodhisattva, with great courage, for the benefit of sentient beings, bore the suffering of others on his shoulders, and with the perseverance of patience, with great effort, performed wonderful deeds that benefited others, and we should generate respect for this. Also known as Viryabala Bodhisattva Furthermore, in the past, in the Buddha-field of the Tathagata Loka Pradipa (Tibetan: འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་, Sanskrit: Loka Pradipa), who only taught the Mahayana, the Blessed One himself was the Bodhisattva Viryabala (Tibetan: དཔའ་བའི་སྟོབས་, Sanskrit: Viryabala)—the leader of the assembly.
ད་པར་གྱུར་པ་ན། བདུད་ཤུགས་འཆང་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་བརྗོད་པ་ལ་བརྫུས་ཏེ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་གཟུགས་མང་པོ་དང་། བཟའ་བཅའ་དང་། ཡོ་བྱད་དང་། མེ་ཏོག་དང་རོལ་མོ་དང་། གར་དང་གླུ་དབྱངས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་འབུལ་བར་བྱེད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔའ་བའི་སྟོབས་དེས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བདུད་དེའི་མགུལ་དུ་ཁྱི་རོ་ཞིག་བཏགས་ནས། བདུད་དེའི་གཟུགས་ཀྱིས་བདུད་ཀྱི་གནས་སུ་སོང་སྟེ་ལྷའི་བུ་མོ་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འཛིན་དུ་བཅུག་ཅིང་ཡང་དག་པའི་གཏམ་བྱས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བཀོད་ནས་བདུད་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་རྩེ་བར་སྤྲུལ་ཏོ། །བདུད་ཤུགས་འཆང་ཁྱི་རོ་བཏགས་པ་དེ་རང་གནས་སུ་འོངས་པ་དང་། ལྷའི་བུ་མོ་དེ་དག་ལྷའི་བུ་དང་རྩེ་བར་མཐོང་ནས་མི་དགའོ། །ལྷའི་བུ་མོ་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་དགུ་པོས་བདུད་ཤུགས་འཆང་མི་དགའ་བར་རིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། འདི་ནི་སྲོག་ཆགས་ 15-2-279b རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་སྡིག་པའི་རོས་བློང་བློང་པོར་གྱུར་ཅིང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས། ཨེ་མ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བའི་སྟོབས་བདུད་ཤུགས་འཆང་འདི་བདག་ཅག་གི་གནས་ལ་དབང་ཕྱུག་གི་དབང་གིས་བགེགས་བགྱིད་པར་འགྱུར་ན། བདག་ཅག་ལ་འཚེ་བར་མི་འགྱུར་བར་མཛད་དུ་གསོལ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤུགས་འཆང་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བདུད་ཀྱི་གནས་དེའི་གོང་དུ་དེ་བས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཟི་བརྗིད་ཆེས་ཆེ་བའི་བདུད་ཀྱི་གནས་ཤིག་སྤྲུལ་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་ཞིག་ཀྱང་སྤྲུལ་ཏེ། དེར་བདུད་དེ་དབང་ཕྱུག་ལ་དབང་བྱེད་དེ། དེས་གནས་དེ་དང་བདུད་དེ་ཐལ་བར་བརླག་པར་བྱས་སོ། །དེ་མཐོང་བས་བདུད་ཤུགས་འཆང་གིས་བདག་ཀྱང་ཡུན་མི་རིང་པར་འཆི་བར་འགྱུར་ལ་བདུད་ཀྱི་གནས་འདིའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་གནས་དེ་དག་གིས་སྐྱོ་ཞིང་མི་དགའ་ལ་འཇིགས་སྐྲག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔའ་བའི་སྟོབས་ལ་སྨྲས་པ། སྐྱབས་མཛོད་ཅིག་བདག་གིས་ནོངས་པ་བཤགས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་བགེགས་མ་བྱེད་པར་ང་རྒྱལ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་ཆོས་བསྟན་པས་བདུད་དེ་དགའ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་པའང་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生謂烏巴拉王 ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་དཔག་མེད་འདས་པའི་སྔ་རོལ་ན། སྣང་བ་འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྐལ་པ་ལ། གླིང་ 15-2-280a བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཚེ་ལོ་དྲུག་ཁྲི་བརྒ
【現代漢語翻譯】 當他變成這樣時，名為『魔力執持』的魔，幻化成佛的形象，偽裝成宣說一切智智，讚美五種欲妙，並向那些菩薩供養許多形象、食物、用具、鮮花、音樂、舞蹈和歌唱的物品。這時，菩薩勇力士以神通將一個狗的屍體掛在那個魔的脖子上，然後以魔的形象前往魔的住所，讓九十九萬提婆女接受偉大的菩提心，並宣說真實之語，使她們在無上菩提中不退轉，並在魔的住所中幻化成享受五種欲妙。當魔力執持帶著狗的屍體回到自己的住所時，那些提婆女看到提婆子在嬉戲，感到不悅。九十九萬提婆女因為不喜歡魔力執持而生起慈悲心，說道：『看看這個爲了眾生而沉溺於罪惡的滋味中，卻不瞭解真實情況的人吧！唉！導師勇力士，如果魔力執持以自在的力量妨礙我們的住所，請您不要傷害我們。』然後，菩薩力執持以神通在魔的住所之上幻化出一個比那更具神通和光輝的魔的住所。他還幻化出另一個世界，在那裡，那個魔主宰著自在，他摧毀了那個住所和那個魔。看到這些，魔力執持心想：『我也很快就會死去，並且會與這個魔的住所的所有執持者分離。』他對那些住所感到厭倦、不悅和恐懼，並對菩薩勇力士說道：『請救救我，我懺悔我的過錯。』當時，菩薩說道：『朋友，不要妨礙勝者的兒子，放下傲慢吧！』等等，以偈頌開示佛法，那個魔感到高興，皈依了佛，並開始修持佛的行爲了。 又，在過去無量大劫之前，在名為『顯現執持』的劫中，這個四洲的世界壽命為六萬歲。
【English Translation】 When he became like this, the demon named 'Demon Power Holder' transformed into the form of the Buddha, pretending to proclaim the all-knowing wisdom, praising the five desirable qualities, and offering many forms, food, utensils, flowers, music, dances, and singing instruments to those Bodhisattvas. At that time, the Bodhisattva Brave Strength, through supernatural power, hung a dog's corpse around the neck of that demon, and then, in the form of the demon, went to the demon's abode, causing ninety-nine hundred thousand daughters of the gods to embrace the great Bodhicitta, and proclaiming the true words, making them irreversible in unsurpassed Bodhi, and transforming into enjoying the five desirable qualities in the demon's abode. When the Demon Power Holder returned to his own abode with the dog's corpse, those daughters of the gods saw the sons of the gods playing and were displeased. Ninety-nine hundred thousand daughters of the gods, disliking the Demon Power Holder, generated compassion, saying, 'Look at this one who is immersed in the taste of sin for the sake of sentient beings, yet does not understand the true situation! Alas! Teacher Brave Strength, if the Demon Power Holder obstructs our abode with the power of sovereignty, please do not harm us.' Then, the Bodhisattva Power Holder, through supernatural power, transformed above the demon's abode another demon's abode that was even more powerful and glorious. He also transformed another world, where that demon dominated sovereignty, and he destroyed that abode and that demon. Seeing this, the Demon Power Holder thought, 'I will also die soon, and I will be separated from all the holders of this demon's abode.' He became weary, displeased, and fearful of those abodes, and said to the Bodhisattva Brave Strength, 'Please save me, I confess my faults.' At that time, the Bodhisattva said, 'Friend, do not obstruct the sons of the Victorious One, abandon arrogance!' and so on, teaching the Dharma in verses, the demon was pleased, took refuge in the Buddha, and began to practice the Buddha's conduct. Also, in the past, before countless great kalpas, in the kalpa called 'Manifestation Holder,' this four-continent world had a lifespan of sixty thousand years.
ྱད་སྟོང་ཐུབ་པའི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཞི་སྤོས་སྣང་དཔལ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་ཏེ། སྙིགས་མ་ལྔར་གྱུར་པ་ན་འཁོར་བཞི་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་གླིང་བཞི་ལ་དབང་བའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཨུད་པ་ལའི་གདོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་གཡོག་དང་དཔུང་གི་ཚོགས་སུ་བཅས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཞི་སྤོས་སྣང་དཔལ་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་ཆོས་ཉན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོ་དམ་པ་ལྷ་མཛེས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་བུད་མེད་རྣམས་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ཅི་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་ཅེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་བཀའ་སྩལ་པས། དེ་ཐོས་པའི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པའི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཨུད་པ་ལའི་གདོང་གིས་བུ་ཐུ་བོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ། བདག་ཉིད་དང་བུ་སྟོང་དུ་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་དང་། བཙུན་མོ་ལྷ་མཛེས་སོགས་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་དགུ་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དང་བཅས་པ་ཁྱིམ་ནས་བྱུང་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་མང་པོས་ཅི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྙམ་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་སྨྲས་པ། དགེ་སྦྱོང་འདི་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ། གཡོ་ཅན་སྒྱུ་མ་ 15-2-280b བདུད་ཀྱི་ལས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་བསྟན་ནས་ལ་ལ་ཕོ་མཚན་མེད་པར་བྱས། ལ་ལ་མོ་མཚན་མེད་པར་བྱས། ལ་ལ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས། ལ་ལ་ནི་གོས་ཚོན་ཅན་བསྐོན་པ་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་དང་མི་དང་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། ལ་ལར་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡང་ཆོས་སྟོན་ཏེ། བུད་མེད་སྒྱུར་བའི་སྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་གཟུགས་ཀྱིས་བསླུ་བའི་འདིའི་རྟགས་ཙམ་ཡང་མི་མཐོང་ལ། དེའི་ཚིགས་ཀྱང་མི་ཐོས་པར་འདེང་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། དེ་ན་ཤོར་བ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་དེས་ཀྱང་ཁོ་བོའི་ཆུང་མ་དང་གཡོག་མོ་དང་བུ་མོ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སྦྱོང་མ་རུངས་པ་འདིས་སྐྱེས་པའི་དབང་པོར་བསྒྱུར་ཞིང་སྐྲ་བྲེགས་ཏེ་གོས་ཚོན་ཅན་བསྐོན་ནས་བདག་གཅིག་པུར་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པས་བདག་ཅག་འདེང་ལ་དགེ་སྦྱོང་དེའི་སྒྲ་ཙམ་ཡང་མི་ཐོས་པའི་རི་བྲག་ཉམས་དགའ་བར་འདོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར། སྲོག་ཆགས་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དོང་ནས་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་རི་ཁྲོད་ཉམས་དགའ་བར་དྲང་སྲོང་གི་ཆ་བྱད་ཀྱིས་འཁོར་དེ་གང་ཐར་པ་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད་པ་ཆད་པར་སྨྲ་བའི་དགེ་སྦྱོང་བདུད་ཀྱི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་
【現代漢語翻譯】 當能證悟空性的時候，如來名為光寂香嚴吉祥（梵：Jyotihshantipushpaghosaśrī），他將出現。在五濁惡世中，他將為四眾弟子宣講三乘之法。 那時，世尊本人曾是統治四大部洲的轉輪聖王，名為優缽羅面（梵：Utpalavaktra）。他率領后妃、侍從和軍隊，前往光寂香嚴吉祥如來處，供養、讚頌並聽聞佛法。國王的賢德王妃，名為天女（梵：Devī），她向如來請教：『如何能使女眾轉為男身？』如來便宣說了具有巨大利益的《寶髻陀羅尼》。聽聞此陀羅尼的所有女子，都獲得了男性的能力。 當時，優缽羅面國王將王位傳給他的長子，一位轉輪聖王。他自己與一千個兒子（差一個），以及八萬四千位轉為男性的天女等后妃，還有九萬二千其他眾生，一同出家，在那如來面前受戒，並如理作意。當時，無數眾生互相議論：『這位轉輪聖王為何出家？』他們說：『這位沙門致力於魔業，他以狡詐虛偽的魔業之法，使一些人失去男根，一些人失去女根，一些人剃髮，一些人穿上彩色衣服等等。』 『同樣，他還宣講關於天、人、惡道三界的輪迴，以及一些人沒有死亡、轉生之法的教義。我們不應再見到或聽到這位具有轉變女性之幻術的沙門，他以沙門之形象迷惑眾生。』當時，有一個名叫失落青年（梵：Nashtayauvana）的人說：『我的妻子、侍女和女兒們，都被這位惡劣的沙門轉為男身，剃髮並穿上彩色衣服，只留下我獨自悲傷。我們應該離開這裡，前往寂靜的山中，再也不要聽到那位沙門的聲音。』於是，成千上萬的眾生一同離去，前往邊地的寂靜山林。那些持邪見，認為沒有解脫和業果，斷滅論者，以及致力於魔業的沙門們，也一同前往。
【English Translation】 When the time comes for realizing emptiness, a Tathagata named Light of Peace, Fragrant Splendor, and Glory (Sanskrit: Jyotihshantipushpaghosaśrī) will appear. In the age of the five degenerations, he will teach the Dharma of the three vehicles to the four assemblies. At that time, the Blessed One himself was a universal monarch ruling over the four continents, named Lotus Face (Sanskrit: Utpalavaktra). He, along with his consorts, attendants, and army, went to the Tathagata Light of Peace, Fragrant Splendor, and Glory, made offerings, praised him, and listened to the Dharma. The virtuous queen of the king, named Goddess (Sanskrit: Devī), asked the Tathagata: 'How can women be transformed into men?' The Tathagata then taught the 'Jewel Crest Dharani,' which has great benefits. All the women who heard this dharani gained the power of men. At that time, King Lotus Face enthroned his eldest son as a universal monarch. He himself, along with one thousand sons (lacking one), eighty-four thousand consorts who had been transformed into men, and ninety-two thousand other beings, renounced their homes, took ordination before that Tathagata, and practiced mindfulness properly. At that time, many billions of beings wondered, 'Why has the universal monarch renounced his home?' They said, 'This ascetic is devoted to the work of demons. He teaches a deceitful and illusory Dharma of demonic activity, causing some to lose their male organs, some to lose their female organs, some to shave their heads, some to wear colored robes, and so on.' 'Similarly, he also teaches about the cycle of rebirth in the three realms of gods, humans, and evil destinies, and that some have no death or rebirth. We should no longer see or hear this ascetic who deceives beings with the illusion of transforming women, this ascetic who is devoted to the work of demons.' At that time, a person named Lost Youth (Sanskrit: Nashtayauvana) said, 'My wives, servants, and daughters have all been transformed into men by this wicked ascetic, their heads shaved and wearing colored robes, leaving me alone in sorrow. We should leave here and go to a pleasant, secluded mountain, never to hear the sound of that ascetic again.' Thus, hundreds of thousands of beings departed together, going to the pleasant, remote wilderness. Those who held wrong views, who claimed there was no liberation or karmic result, nihilists, and ascetics devoted to the work of demons also went along.
ཞིག་བྱུང་གིས། དེ་བལྟ་བ་དང་དེའི་ཆོས་ཉན་པ་ནི་སེམས་གཡེངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་མགོ་བྲེགས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་སློང་མོའི་ཟས་ཟ་ཞིང་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱེད་ཅིང་དབེན་པར་དགའ་བ་དང་། འདོད་པའི་དགའ་བ་སྤོང་བའི་ཟོལ་གྱིས་ཆད་པར་སྨྲ་བའི་དགེ་སྦྱོང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགྲར་གྱུར་པ་དེའི་བྱེད་པ་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་ཁོ་བོས་ཤེས་སོ། ། 15-2-281a ཞེས་སྲོག་ཆགས་མང་པོ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་འཛིན་དུ་བཅུག་གོ། དེ་དགེ་སྦྱོང་ཆེན་པོ་ཨུད་པ་ལའི་གདོང་གིས་ཐོས་ནས། བདག་གིས་སེམས་ཅན་འདི་དག་སྡིག་པའི་ལྟ་བར་སོང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་མ་བཀོད་ན་བདག་དགེ་སྦྱོང་དུ་གྱུར་པ་དོན་མེད་དོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བདག་སངས་རྒྱས་ནས་ཉམ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་དགྲོལ་བར་ནུས་སྙམ་དུ་རྟུལ་བ་བརྟན་ཞིང་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཞི་སྤོས་སྣང་དཔལ་ལ་ཞུས་ནས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་བསྐོར་ཏེ། མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་གྲོང་རྣམས་དང་རི་བྲག་པའི་གནས་དེར་རྒྱུ་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡིག་ལྟ་ལས་བཟློག་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་བཀོད་ཅིང་བུད་མེད་རྣམས་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་གི་གཟུངས་བསྟན་པས་སྐྱེས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕུལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །ཤོར་བ་གཞོན་ནུ་དེས་བདག་གི་འཁོར་རྣམས་ཨུད་པ་ལའི་གདོང་གིས་ཁྲིད་ཀྱིས། བདག་གིས་འདི་སངས་རྒྱས་པའི་ཞིང་དེར་བདུད་བྱས་ཏེ། མངལ་ན་འདུག་པ་ཚུན་ཆད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་བགེགས་བྱས་ཏེ་སྐྲག་པར་བྱ་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་དེའི་བསྟན་པ་གཞིལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལ། དགེ་སྦྱོང་ཨུད་པ་ལའི་གདོང་གིས། དེས་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་རྟུལ་ཏེ་བཏབ་པ་ལ། མཐུ་ཆེན་པོས་འབད་དེ་དད་པར་བྱས་ནས། སྡིག་ལྟ་བཏང་ཞིང་ཉེས་པ་འཆགས་སུ་བཅུག་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་པས་ཤོར་བ་བཞོན་ 15-2-281b ནུའི་ཚུལ་དུལ་ཞིང་དད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་པ་ན་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ་ཞེས་འདུས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཏོག་གི་གཟུངས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དུས་ཀྱི་བཙུན་མོ་ལྷ་མཛེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ཡིན་ཅིང་། ཤོར་བ་གཞོན་ནུའི་ཚུལ་ཞེས་པ་བདུད་སྡིག་ཅན་འདི་ཡིན་ལ། ཕྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་བཞིན་ལུང་བསྟན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཛམ་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་དད་ཅིང་སེར་སྣ་དང་ཕྲག་དོག་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་དང་དབུལ་ཕོངས་དང་མགོན་མེད་ལ་དཔུང་མཉེན་བྱེད་དོ
【現代漢語翻譯】 發生了一件事。觀看它和聽它的教法是心散亂的。那些剃光頭，出家，吃乞討的食物，感到厭倦，喜歡隱居，假裝放棄慾望的快樂，宣揚斷滅論的修行者，成了眾生的敵人，我知道他的所作所為是以前從未聽說過的。 讓許多眾生持有這種罪惡的見解。偉大的修行者鄔波羅的臉聽到后，心想：『如果我不把這些眾生從罪惡的見解中解脫出來，並安置在正確的見解中，那我成為修行者就沒有意義了。』在未來的時代，我如何才能成佛並解救那些受苦的眾生呢？他堅定地思考著，以慈悲的力量，向如來光明寂靜香光吉祥（Buddha Light Serene Fragrant Splendor）祈請，被成百上千的眾生圍繞著，在邊境的城鎮和山巖的地方遊走，使眾生從罪惡的見解中轉變過來，並將他們安置在三乘中。通過展示珍寶頂髻陀羅尼（Ratna-śikhā-dhāraṇī）使婦女轉為男子。所有這些都獻給了那位佛陀，並出家了。墮落的年輕人心想：『鄔波羅的臉正在帶領我的眷屬。我將在這佛陀的凈土中成為魔，從在胎中開始，直到坐在菩提樹下，都要製造障礙，使他們恐懼。即使證悟成佛，也要摧毀他的教法。』他發下了這樣的願望。修行者鄔波羅的臉，他如此堅定地發願，以強大的力量努力使他們產生信仰，放棄罪惡的見解，懺悔罪過，並使他們發起菩提心，因此墮落的年輕人 變得溫順，生起了信仰，並具有偉大的慈悲心，他發願說：『當您在何時成佛時，請您為我授記無上菩提。』珍寶頂髻陀羅尼（Ratna-śikhā-dhāraṇī）中如此說道。當時的王妃拉姆澤（Lhamdze）是菩薩彌勒（Maitreya），而墮落的年輕人就是這個邪惡的魔，正如他後來發願被授記成佛一樣，他被授記了。再次，過去世，世尊本人曾在此贍部洲（Jambudvipa）成為國王正直者（Drangsong），他對大乘的經藏有信心，沒有吝嗇和嫉妒，教導佛法，並幫助貧困和無依無靠的人。
【English Translation】 An event occurred. To watch it and listen to its Dharma is a distraction of mind. Those who shave their heads, become monks, eat begged food, feel weary, delight in solitude, and feign to abandon the pleasures of desire, the practitioners who preach annihilationism, have become enemies of sentient beings, and I know that his actions are unprecedented. Causing many sentient beings to hold such sinful views. The great ascetic Udpala's Face heard this and thought, 'If I do not liberate these sentient beings from sinful views and establish them in correct views, then my becoming an ascetic is meaningless.' In the future, how will I be able to attain Buddhahood and deliver those suffering sentient beings? He contemplated steadfastly, and with the power of compassion, he requested the Tathagata Light Serene Fragrant Splendor (Buddha Light Serene Fragrant Splendor), surrounded by hundreds of thousands of sentient beings, wandering in the border towns and rocky places, turning sentient beings away from sinful views and establishing them in the three vehicles. By showing the Jewel Crest Dharani (Ratna-śikhā-dhāraṇī), he transformed women into men. All of these were offered to that Buddha and became monks. The fallen youth thought, 'Udpala's Face is leading away my retinue. I will become a Mara in that Buddha's pure land, creating obstacles from the time they are in the womb until they sit under the Bodhi tree, causing them fear. Even after attaining Buddhahood, I will destroy his teachings.' He made such a vow. The ascetic Udpala's Face, as he made such a steadfast vow, diligently worked to make them have faith, abandon sinful views, confess their sins, and cause them to generate Bodhicitta, so the fallen youth became gentle, developed faith, and possessed great compassion, and he vowed, 'When you attain Buddhahood, may you prophesy my attainment of unsurpassed Bodhi.' Thus it is said in the Jewel Crest Dharani (Ratna-śikhā-dhāraṇī). The queen Lhamdze at that time was the Bodhisattva Maitreya, and the fallen youth was this evil Mara, and just as he later vowed to be prophesied to attain Buddhahood, he was prophesied. Again, in the past, the Bhagavan himself became a king named Righteous (Drangsong) in this Jambudvipa, he had faith in the Mahayana sutras, and without stinginess or jealousy, he taught the Dharma and helped the poor and helpless.
། །དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ན་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་རང་མི་བཞུགས་པས་རྒྱལ་པོ་དེས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་གཡོག་བྱས་ཏེ་ཡོ་བྱད་ཅི་འདོད་སྦྱར་ནས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཁྱེད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་ཅིག །དེས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་པ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་ཞེས་སྨོད་པས། རྒྱལ་པོ་དེ་ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལ་སྐུར་བའི་བྲམ་ཟེ་དེ་བསད་པར་གྱུར་ན་ཡང་། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དེ་ཚུན་ཆད་དམྱལ་བར་མ་སྐྱེས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྲུང་བའི་མཐུ་སྟོབས་ནི་དེ་ལྟར་ཚད་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生謂樂施菩薩 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དབྱངས་བྱིན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་དཔལ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་དེའི་མཆོད་རྟེན་མང་པོ་བྱས་ནས་མཆོད་པར་བྱེད་ 15-2-282a ཅིང་། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་བས་བྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། ལག་པ་གཡས་པ་རས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་འབྲུ་མར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་མེ་སྦར་བས་མར་མེ་གཞན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མའི་འོད་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཅིང་ས་ཡང་གཡོས་པར་གྱུར་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་སུ་མཆོད་པའི་ཆར་ཀྱང་བབས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཡང་བཞིན་གྱི་མདོག་འགྱུར་བ་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབྱངས་སྙན་པས་འཁོར་དེ་དག་ལ་རྒྱ་ཆེར་གོ་བར་བྱས་སོ། །དེར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་འབུལ་ཞིང་། རྒྱལ་པོ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱིས་དེ་མཐོང་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་བརྒྱད་ཅུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཁྲུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་ཁང་པའི་སྟེང་ནས་མཆོངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་སོང་བ་དེ་ལུས་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལག་པ་འབར་བར་མཐོང་ནས་སྐད་ཆེན་པོས་ངུ་ཞིང་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེ་བས་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། གང་ལ་ལག་པ་མེད་ན་ཡང་། །དེ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཚང་མིན། །སུ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་པ་དག །དེ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཚང་ཡིན། །རུལ་བ་ཡི་ནི་ལུས་འདི་ཡིས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྦྱིན་པའི་གནས། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པའི་རྟེན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདག་གིས་མཆོད། །ཅེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་ནས། བདེན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པས་ས་གཡོ་བ་ 15-2-282b སོགས་དང་ལག་པ་སྔོན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་བདེ་བས་བྱིན་པ་དེ་བུད་མེད་གང་གིས་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་བུད་མེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལས་ལོག་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་ཐོབ་བོ། །ལྷ་སོགས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་
【現代漢語翻譯】 那時，世間沒有佛和聲聞，國王為婆羅門服務了十二年，供養他們一切所需。國王說：『尊者，請您發起無上菩提心。』婆羅門說：『國王，菩提的體性是不存在的，而且還誹謗說大乘經典也和它一樣。』國王信仰大乘，即使殺掉誹謗大乘經典的婆羅門，也不會因此墮入地獄。守護大乘經典的力量就是這樣不可估量。』 受生謂樂施菩薩 過去在妙音佛的教法時期，有位名叫吉祥妙音的國王，他建造了許多佛塔來供養佛。當時，世尊化身為菩薩，名為樂施。他用布纏繞右手，浸入油中，點燃以供養如來。無數的燈光壓倒了恒河沙數般其他燈的光芒，光明普照一切，大地也為之震動，諸佛剎土降下供養的雨。這位菩薩面不改色，以平等性遍滿一切的禪定，用美妙的聲音讓眷屬們充分理解。諸天神供養，吉祥妙音國王看到后，與八十位妃嬪從千丈高的樓上跳下，前去瞻仰菩薩，身體毫髮無損。他看到菩薩燃燒的手臂，大聲哭泣，說了偈頌。樂施菩薩說：『沒有手，並不算肢體不全；沒有戒律，那才是肢體不全。以這腐朽的身體，作為不可思議佈施之處，作為世間一切供養之對境，我以此供養如來。』說完偈頌，以真實語的力量，大地震動，手臂恢復如初。凡是見到樂施比丘的女子，立即從女身轉變為獲得不退轉授記的男子。無數的天人等眾生都發起了無上菩提心。
【English Translation】 At that time, since there were no Buddhas or Shravakas in the world, the king served the Brahmins for twelve years, providing them with whatever they desired. The king said, 'O teacher, may you generate the mind of unsurpassed Bodhi.' The Brahmin said, 'O king, the characteristic of Bodhi is non-existent, and he also slandered the Mahayana sutras, saying they are the same.' The king had faith in the Mahayana. Even if that Brahmin who slandered the Mahayana sutras were killed, he would not be born in hell because of it. The power of protecting the Mahayana sutras is so immeasurable. Birth called Joyful Giving Bodhisattva Also, in a previous life, during the teachings of Buddha Melodious Voice, a king named Glorious Voice made many stupas of that Buddha and made offerings. At that time, the Bhagavan himself became a Bodhisattva named Joyful Giving. He wrapped his right hand in cloth, dipped it in sesame oil, and lit it as an offering to the Tathagata. The light of other lamps, numbering hundreds of thousands of billions, was suppressed by the light, and a great light pervaded all directions as numerous as the sands of the Ganges, and the earth shook, and rains of offerings fell in the Buddha fields. That Bodhisattva, without changing his expression, widely made known to those assemblies the samadhi of equality, the manifestation of equality, with a melodious voice. There, the gods made offerings, and King Glorious Voice, seeing this, jumped from the top of a thousand-cubit-high palace together with eighty of his consorts, and went to see the Bodhisattva, and his body was unharmed, and seeing the Bodhisattva's hand burning, he wept loudly and spoke verses. Then the Bodhisattva Joyful Giving said, 'Even if one does not have a hand, that is not an incomplete limb. Whoever does not have morality, that is an incomplete limb. With this decaying body, a place of inconceivable giving, a support for all the world to worship, I offer to the Tathagata.' After speaking the verses, by speaking the words of truth, the earth shook and the hand became as before. As soon as any woman saw that Bhikshu Joyful Giving, she turned away from the nature of a woman and received a prediction of non-retrogression. Immeasurable gods and other sentient beings generated supreme Bodhi.
ཞུགས་པར་ཡང་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་བསྐལ་པ་ཆེས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆར་འབྱུང་བ་ཞེས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པས་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་ཅིང་། དེའི་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ནི་བསྐལ་བ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གངྒཱའི་ཀླུང་བཞིའི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་འདས་ནས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་གནས་ཤིང་། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་གླིང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྡུལ་སྙེད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཆོས་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་པ་མཚན་མཐུན་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མར་བྱུང་བ་དེའི་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་ནས། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡང་ནུབ་དུ་ཉེ་བའི་ཚེ། དེའི་བསྟན་པ་ལ་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་དགེ་སློང་གིས་ནོན་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགེ་སློང་ཞིག་བྱུང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་ཞེས་བྱ་ན། བྱང་ 15-2-283a ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། དགེ་སློང་སོགས་འཁོར་བཞི་སུ་མཐོང་ཡང་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཁོ་བོ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱེད་དེ་ཁྱེད་ནི་མ་བརྙས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཅིག་དང་། ཁྱེད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་སུ་མཐོང་ཡང་དེ་སྐད་སྒྲོག་པ་མ་གཏོགས་ལུང་ཡང་མི་ནོད་ཁ་ཏོན་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་སོགས་སུ་ལ་དེ་སྐད་བསྒྲགས་པ། དེ་དག་ལས་ཕལ་ཆེར་དེ་ལ་ཁྲོ་ཞིང་མ་དད་པ་བསྐྱེད་ནས་གཤེ་ཞིང་སྤྱོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་འདི་མ་དྲིས་པར་བརྙས་པའི་སེམས་མེད་དོ་ཞེས་བདག་ཅག་ལ་བདག་ཉིད་བརྙས་པར་བྱེད་ཅིང་འདི་ལྟར་མ་བསམས་མི་འདོད་པར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ལུང་སྟོན་ཅེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་གཤེ་ཞིང་སྤྱོས་པས་ལོ་མང་པོ་འདས་ན་ཡང་སུ་ལ་ཁྲོ་ཞིང་གནོད་སེམས་མི་སྐྱེད་ཅིང་། དེས་སྨྲས་པ་ལ་བོང་བ་དང་དབྱུག་པ་འཕེན་ཀྱང་། དེས་དེ་དག་ལ་ཐག་རིང་པོ་ནས་ཁོ་བོ་ཁྱེད་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་སྒྲོག་གོ། དེས་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱི་འཁོར་དེ་དག་གིས་རྟག་ཏུ་དེས་དེ་ལྟར་བསྒྲགས་པས་དེ་ལ་མིང་བརྙས་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་དེ་
【現代漢語翻譯】 也加入了進來。 再次，在過去無量無數劫之前，在一個名為『雨生』的世界裡，有一位如來名為『怖音王』（藏文：འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་，意義：發出恐怖聲音的國王），他向聲聞和菩薩們宣講佛法。他的壽命長達恒河沙數劫。 他涅槃后，正法住世的時間長達相當於閻浮提微塵數的劫數，正法形象住世的時間長達相當於四大部洲微塵數的劫數。 他的正法形象消失後，在那個世界裡，又出現了其他與『怖音王』同名的如來，數量多達兩千萬億。 在所有『怖音王』中，最初出現的那位的正法衰落，正法形象也接近消失之際，他的教法被傲慢的比丘所壓制。當時，出現了一位菩薩，名為『常輕』（藏文：རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་，意義：總是輕視）。 為什麼叫『常輕』呢？ 因為那位菩薩無論見到哪位比丘等四眾弟子，都會走到他們面前說：『我不輕視您，因為您不應被輕視。』 為什麼呢？ 因為你們都將行菩薩道，你們都將證得圓滿正等覺。』 他除了這樣向眾生宣告外，不接受供養，也不誦經。 這樣，無論向哪位比丘等宣告，他們中的大多數都會對他生氣，生起不信任，然後辱罵和誹謗他：『為什麼這個比丘不經詢問就說我們沒有輕視之心，還說自己輕視我們呢？他竟然不考慮就預言我們將證得無上圓滿菩提！』 儘管那位大菩薩被如此辱罵和誹謗，度過了漫長的歲月，但他從不生氣，也不生起害人之心。即使有人向他投擲瓦片和棍棒，他也會遠遠地向他們宣告：『我不輕視您！』 因為那些傲慢的僧眾總是被他這樣宣告，所以給他取名為『常輕』。 這位常輕
【English Translation】 also joined in. Furthermore, in the past, immeasurable and countless eons ago, in a world called 'Rain-Emergence', there appeared a Tathagata named 'King of Fearful Sound' (藏文：འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་，meaning: King of Fearful Sound), who taught the Dharma to the Shravakas and Bodhisattvas. His lifespan was as long as the sands of four Ganges Rivers multiplied by billions of trillions. After his passing, the True Dharma remained for as many eons as there were dust particles in Jambudvipa, and the semblance of the True Dharma remained for as many eons as there were dust particles in the four continents. After the semblance of his Dharma also disappeared, in that world, other Tathagatas with the same name 'King of Fearful Sound' appeared, numbering twenty billion trillion. Among all the 'Kings of Fearful Sound', when the True Dharma of the first one to appear declined, and the semblance of the True Dharma was also nearing its end, his teachings were suppressed by arrogant monks. At that time, there appeared a Bodhisattva named 'Ever-Disparaging' (藏文：རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་，meaning: Always Disparaging). Why was he called 'Ever-Disparaging'? Because that Bodhisattva, whenever he saw any of the four assemblies of monks, would go to them and say, 'I do not disparage you, because you should not be disparaged.' Why? Because you will all practice the conduct of Bodhisattvas, and you will all attain perfect and complete enlightenment.' He did nothing but proclaim this to sentient beings; he did not accept offerings, nor did he recite scriptures. Thus, whenever he proclaimed this to any of the monks, most of them would become angry with him, develop distrust, and then scold and slander him, saying, 'Why does this monk, without being asked, say that we have no disparaging mind, and even say that he disparages us? He even predicts that we will attain unsurpassed perfect enlightenment without considering it!' Although that great Bodhisattva was scolded and slandered in this way, and many years passed, he never became angry, nor did he generate any intention to harm. Even if people threw tiles and sticks at him, he would proclaim to them from afar, 'I do not disparage you!' Because those arrogant assemblies were always proclaimed to in this way, he was given the name 'Disparaging'. That Ever-Disparaging
འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཐོས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིགས་བསྒྲགས་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དཀྲིགས་ཕྲག་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་ 15-2-283b ཉི་ཤུ་བཤད་པ་དེ་ཡང་སུས་ཀྱང་མ་སྨྲས་པར་བར་སྣང་གི་སྒྲ་ལས་ཐོས་ཏེ་བཟུང་བས། མིག་ནས་ཡིད་ཀྱི་བར་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ནས། ཕྱིར་ཡང་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཉི་ཤུར་བདག་གི་སྲོག་གི་འདུ་བྱེད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བསྒྲགས་པས། དགེ་སློང་སོགས་འཁོར་བཞི་པོ་ང་རྒྱལ་ཅན་སྔོན་རྟག་ཏུ་བརྙས་པར་བཏགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་དང་། དམ་བཅས་པའི་མཐུ་དང་། སྤོབས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ཆོས་ཉན་ཞིང་འཁོད་དོ། །གཞན་ཡང་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་ཡང་དག་པར་བཙུད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་དབྱངས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་མཚན་མཐུན་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་པདྨ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཟུངས་ནས་བསྟན་ཏོ། །དེ་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་སྒྲའི་རྒྱལ་པོ་མཚན་མཐུན་པ་བྱ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་མཐར་གྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་བཟུང་སྟེ་འཁོར་བཞི་ལ་ཡང་དག་པར་བཤད་དོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་སྤྲིན་སྒྲ་རྒྱལ་པོ་མཚན་མཐུན་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཆོས་འདི་བཟུང་ནས་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ན་མིག་སོགས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དེ་རྙེད་ 15-2-284a ལ་བསྟི་སྟང་བྱས་མཆོད་པ་དང་དབུལ་བ་བྱས་ཤིང་། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་འདི་ཉིད་བཟུང་སྟེ་བསྟན་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་སངས་རྒྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དེ། སྔོན་གྱི་ཚེ་རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ཉིད་མ་བཟུང་ན་མྱུར་དུ་འཚང་མི་རྒྱ་ལ། དེ་བཟུང་བས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་སོ། །རྟག་ཏུ་བརྙས་པ་ཞེས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་འཁོར་མང་པོས་བརྙས་ཤིང་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ཉི་ཤུར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མ་ཐོས་ལ། བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུར་མནར་མེད་པར་སྡུག
【現代漢語翻譯】 當臨近死亡時，如果聽聞到《妙法蓮華經》的法門，聽到如來（Tathāgata，音譯為「塔塔加塔」，意為「如來」） 怖畏音聲王（Bhayabhairavasvararāja，意為「斷除一切恐懼音聲之王」）宣說此法門，以偈頌形式說了兩百億萬億那由他（Koṭi-niyuta-śata-sahasra-dviviṃśati，數量單位，表示極大的數字）次，即使無人宣說，也能從虛空中聽到並受持，從而獲得從眼根到意根的清凈。之後，再以兩百億萬億那由他年延續壽命，宣講此法門。那些傲慢的比丘（bhikṣu，佛教出家男眾）、比丘尼（bhikṣuṇī，佛教出家女眾）等四眾弟子，以及過去常常輕視我的人，都看到了他的神通力、誓願力、雄辯和智慧的巨大力量，都來聽他講法。 此外，無數的眾生也被安置於無上正等菩提（anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上的、正確的、完全覺悟）。那位菩薩（bodhisattva，為求得佛果而修行的人）從那裡去世后，又去取悅了兩百億百千位與如來 月音王（Candrasvararāja，意為「月亮般聲音之王」）同名的佛陀，並在所有佛陀面前受持並宣講《妙法蓮華經》的法門。由於之前的善根，他又逐漸取悅了兩百億百千位與如來 音聲王（Svararāja，意為「聲音之王」）同名的佛陀，並在所有佛陀面前受持《妙法蓮華經》，併爲四眾弟子如實宣說。 他又取悅了兩百億百千位與如來 云音王（Meghasvararāja，意為「雲朵般聲音之王」）同名的佛陀，並從所有佛陀那裡受持此法，併爲他人如實宣說。在所有這些時候，他都具備眼根等完全清凈的功德。那位菩薩尋獲並侍奉、供養了兩百億萬億那由他的如來，並且供養和尊敬了無數的佛陀，並在所有佛陀面前受持並宣講此《妙法蓮華經》。由於這些善根，他最終成佛，即是世尊（Bhagavān，音譯為「薄伽梵」，意為「有福德者」），也就是過去常常被稱為常輕菩薩（Sadāparibhūta，意為「總是輕視他人者」）的那位。 當時，如果他不曾受持《妙法蓮華經》，就不能迅速成佛；正是因為受持了此經，他才能迅速成佛。當他成為常輕菩薩時，許多僧眾輕視他並生起嗔恨心，因此他們在兩百億百千劫（kalpa，時間單位，一個非常長的時間）中聽不到三寶（triratna，佛、法、僧）的名號，並在萬千劫中在地獄（naraka，受苦之處）中遭受痛苦。
【English Translation】 When the time of death is near, if one hears the Dharma discourse of the 'Lotus Sutra of the Wonderful Dharma,' and if that Tathāgata, the King of Fearless Voice (Bhayabhairavasvararāja), has spoken this Dharma discourse in verses two hundred billion, trillion, nayuta times, even if no one speaks it, one can hear it from the sound of space and uphold it, thus obtaining such purity from the eye to the mind. Afterwards, one extends one's life for two hundred billion, trillion, nayuta years and proclaims this Dharma discourse. Those arrogant monks (bhikṣu), nuns (bhikṣuṇī), and the fourfold assembly, who in the past always despised me, all see the great power of his miraculous abilities, the power of his vows, his eloquence, and his wisdom, and they all sit and listen to his teachings. Furthermore, countless beings are also established in unsurpassed, perfect enlightenment (anuttarā-samyak-saṃbodhi). That Bodhisattva, after passing away from there, pleases two hundred billion, hundred thousand Buddhas with the same name as the Tathāgata, the King of Moon Voice (Candrasvararāja), and in all of them, he upholds and teaches the Dharma discourse of the 'Lotus Sutra of the Wonderful Dharma.' Due to his previous roots of virtue, he gradually pleases two hundred billion, hundred thousand Buddhas with the same name as the Tathāgata, the King of Voice (Svararāja), and in all of them, he upholds the 'Lotus Sutra of the Wonderful Dharma' and truly explains it to the fourfold assembly. He also pleases two hundred billion, hundred thousand Buddhas with the same name as the Tathāgata, the King of Cloud Voice (Meghasvararāja), and from all of them, he upholds this Dharma and truly explains it to others. At all those times, he is endowed with completely pure eyes and so forth. That Bodhisattva finds, serves, honors, and makes offerings to two hundred billion, trillion Tathāgatas, and after making offerings and paying homage to many billion, trillion Buddhas, in all of them, he upholds and teaches this very 'Lotus Sutra of the Wonderful Dharma.' Due to these roots of virtue, he attains Buddhahood, that is, the Bhagavan himself, who was formerly the Bodhisattva called Ever-Despised (Sadāparibhūta). At that time, if he had not upheld the 'Lotus Sutra of the Wonderful Dharma,' he would not have quickly attained enlightenment; it was because he upheld this Sutra that he quickly attained Buddhahood. When he became the Ever-Despised Bodhisattva, many assemblies despised him and generated malice, therefore, for two hundred billion, hundred thousand kalpas, they did not hear the name of the Three Jewels (triratna), and for ten thousand kalpas, they suffered in hell (naraka).
་བསྔལ་མྱོང་བར་གྱུར་ནས་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དེ་ལས་ཐར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། འཁོར་འདིའི་ནང་ན་བཟང་སྐྱོང་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། གཞན་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། དགེ་བསྙེན་མ་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་འདི་འཛིན་པ་དོན་ཆེ་བས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཟུང་ཞིང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བསྐལ་པ་མེ་ཏོག་འབྱུང་གནས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་བལྟ་བའི་འཇིག་རྟེན་ 15-2-284b གྱི་ཁམས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བཀོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བས་བརྒྱན་ལ་བུད་མེད་ཟེར་ཅིང་ཐམས་ཅད་པདྨོ་ལས་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་འཁོར་རྣམས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་ཉིད་བསྟན་པར་མཛད་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོ་ཆ་སྲ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། བརྩོན་འགྲུས་ཇི་ལྟར་བརྩོམ་པའི་ཚུལ་ཞུས་པ་ལ། རྩོམ་པ་དང་། རྟུལ་བ་པ་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གྲངས་བཞི་ལས་བརྩམས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོ་ཆ་སྲ་བས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ་ལོ་བྱེ་བ་འདས་པ་ན་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་སྟེ་བརྩོན་བཞིན་དུ་ཚེ་དུས་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྤྱན་སྔར་སྐྱེས་པས་ཆོས་ཐོས་ཤིང་བརྩོན་པར་བྱས་ནས་ཡང་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་མཉེས་པར་བྱེད་ཅིང་གང་དག་བསྐལ་པ་མེ་ཏོག་གི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཏེ། དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་བརྒྱུད་མར་བྱས་སོ། །བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ཕྱིར་བསྙིལ་ཏེ། མཐར་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་ཡང་ཆེས་སྔ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་དེ་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་པདྨོ་ལས་བརྫུས་ 15-2-285a ཏེ་སྐྱེ་ཞིང་བུད་མེད་དང་འཁྲིག་པའི་མིང་ཡང་མེད། ཉན་རང་ཡང་མེད་ལ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་མོས་པ་དབང་པོ་རྣོ་བ་ཤ་སྟག་སྟེ། ཟས་གོས་སོགས་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷ་དང་འདྲའོ། །འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་ན་ཡང་ཏ་ལ་བདུན་སྲིད་དུ་འཕགས
【現代漢語翻譯】 經歷了痛苦，從業力的障礙中解脫出來。那位菩薩使自己在無上圓滿菩提中成熟，在這個眷屬中，有善護等五百位菩薩，還有五百位比丘尼和五百位優婆夷，所有這些人都在無上圓滿菩提中不會退轉。因此，持有此法意義重大。在佛陀涅槃之後，也應當受持和擁有這神聖的《白蓮花經》的法門，這樣就能獲得圓滿的菩提，如是說。 又，在過去的時間裡，在名為花生的劫中，在一個名為極妙觀察的世界裡，有一位如來名為精進熾燃出現。那時，那個世界非常清凈，裝飾極其美妙，沒有女人這個名稱，所有眾生都從蓮花中化生。那位如來向眷屬們開示了關於精進的話語。那時，世尊自己是名為堅固鎧甲的菩薩，他請問如來如何發起精進。如來從發起、調伏、分別和成就這四種方式入手，廣說了精進之法。菩薩堅固鎧甲發起精進，經過數百萬年，獲得了隨順的忍耐，在精進中去世，並在那位如來面前轉生，聽聞佛法並精進修行，再次去世。他取悅了八萬四千位佛陀，並從所有出生于花生劫中的佛陀那裡發起精進，連續不斷地尋求善法。通過這樣的精進，許多成百上千的菩薩退轉了，最終證得了無上菩提。這是《海慧經》中所說的。 又，在過去世，在燃燈佛之前，有一位如來名為天王出現。那時，那個世界裡的天人和人類都從蓮花中化生，甚至沒有女人和性行為的名稱。也沒有聲聞和獨覺，所有眾生都是喜愛佛法的、根器敏銳的菩薩。他們的食物和衣服等只需意念即可獲得，如同兜率天的天人一樣。在死亡和轉生時，他們的身高也高達七棵棕櫚樹。
【English Translation】 Having experienced suffering, they are liberated from the obscurations of karma. That Bodhisattva matures in unsurpassed perfect enlightenment, and within this assembly, there are five hundred Bodhisattvas such as Good Protector, as well as five hundred Bhikshunis and five hundred Upasikas, all of whom are made irreversible from unsurpassed perfect enlightenment. Therefore, holding this Dharma is of great significance. Even after the Nirvana of the Buddha, one should uphold and possess this sacred Dharma discourse of the White Lotus Sutra, for by doing so, one will attain perfect enlightenment, thus it was said. Moreover, in a past time, in the Kalpa called Flower Origin, in a world called Extremely Wonderful Observation, there appeared a Tathagata named Blazing Exertion. At that time, that world was exceedingly pure and adorned with marvelous arrangements, and there was no mention of 'woman,' and all beings were born miraculously from lotuses. That Tathagata taught his retinue about diligence. At that time, the Bhagavan himself was a Bodhisattva named Strong Armor, and he inquired about how to exert diligence. Starting from the four aspects of initiation, taming, discrimination, and accomplishment, he extensively taught the discourse on diligence. The Bodhisattva Strong Armor initiated diligence, and after hundreds of thousands of years, he attained the tolerance that accords with it, and having passed away while being diligent, he was born in the presence of that Tathagata, heard the Dharma, and practiced diligently, and then again passed away. He pleased eighty-four thousand Buddhas, and from all the Buddhas who appeared in the Kalpa of Flower Origin, he initiated diligence, continuously seeking virtuous Dharmas. Through such diligence, many hundreds of thousands of Bodhisattvas were turned away, and ultimately, they awakened to unsurpassed enlightenment, as stated in the Sutra of Ocean of Intelligence. Furthermore, in a past life, even before Dipamkara Buddha, there appeared a Tathagata named King of Gods. At that time, in that world, gods and humans were born miraculously from lotuses, and there was not even the name of woman or sexual intercourse. There were also no Shravakas or Pratyekabuddhas, and all beings were Bodhisattvas who were fond of the Dharma, with sharp faculties. Food, clothing, and so on appeared merely by thinking of them, like the gods of Tushita. At the time of death and transmigration, their height was also elevated to seven talas.
་ནས་སྐྱེ་འཆི་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་ཞིང་དུ་བསམ་བཞིན་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་དེ་དང་འཁོར་རྣམས་གོས་ངུར་སྨྲིག་མི་གྱོན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལྷའི་གོས་གཙང་མ་གྱོན་ཏོ། །དེ་ན་བསླབ་པ་བཅའ་བ་ཡང་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ལ་བཟོད་པའི་སྟོབས་ཅན་ནོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་བཟོད་པ་དང་གཟུངས་སོགས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་མ་གཏོགས་པར་རྒྱལ་པོ་གཞན་མེད་དོ། །དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུན་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་ལུང་བསྟན་པའི་ཚེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་འཁོར་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མེད་རྣམ་དག་འོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། ལུང་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་བདག་ལས་དྲན་པ་དང་བློ་གྲོས་ནན་ཏན་སོགས་ཀྱིས་ལྷག་པ་ནི་མེད་ན་བདག་ཅིའི་ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན་སྙམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པ་ན་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་བྱང་སེམས་དེ་དགའ་ཞིང་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་ནས། སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་དེ་བསྐལ་ 15-2-285b པ་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་ན་འབྱུང་དུ་ཟིན་ཀྱང་། བདག་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པར་ནི་ངེས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཡང་དག་པར་གསུངས་པའོ། །ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རབ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། ཤེས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་བཞི་པོ་དེ་ཐོས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ་མར་མེ་མཛད་ལས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན། བསྐལ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆེར་བཀོད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེའི་ཚད་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུར་བཞུགས་པ་དེའི་དུས་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་གདུགས་ཞེས་བྱ་བ། གླིང་བཞི་ལ་དབང་བ་བུ་སྟོང་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེས་བར་གྱི་བསྐལ་བ་ལྔའི་བར་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཉིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རི་མོར་བྱས་ནས། བུ་སྟོང་པོ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བསྐལ་པ་ལྔའི་བར་དུ་རིམ་གྲོར་བྱས་སོ། །བུ་སྟོང་པོ་དེའི་ནང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་རྒྱལ་བུ་ཟླ་གདུགས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་དབེན་པར་སོང་ནས་མཆོད་པ་དེ་དག་ལས་ཆེས་ལྷག་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་བར་སྣང་ལས་ལྷ་དག་གིས། ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་ནི་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་
【現代漢語翻譯】 從生死中解脫的佛法，使眾生得以隨愿往生於佛陀的凈土。那位佛陀及其眷屬不穿袈裟，都穿著潔凈的天衣。那裡沒有戒律需要遵守，因為所有眾生都具有無生法忍的力量。在那裡，如來所說的所有佛法都能被理解，並能獲得忍、陀羅尼等。除了那位法王如來之外，沒有其他的國王。在那裡，當如來為七萬二千位菩薩授記時，世尊（指釋迦牟尼佛）也在那個集會中，化身為名為『無垢清凈光』的菩薩。當被授記的菩薩們心想，『這些菩薩在憶念、智慧和精進等方面都不勝過我，那我為何沒有被授記呢？』如來知曉他們的想法后說：『善男子，你未來將被燃燈佛授記。』菩薩們聽后歡喜踴躍，升到空中，說道：『即使燃燈佛出現在恒河沙數劫之後，我也一定能證得一切智智，因為諸佛所說是真實不虛的。』說完之後，他們又去取悅如來『極明』等佛陀。從所有佛陀那裡，他們聽聞並親證了『勝幻王所問法門』中關於戒律、神通、智慧和見識的四種幻化，並從燃燈佛那裡獲得了授記。 又，在無量劫之前，在名為『清凈』的劫中，于名為『大莊嚴』的世界裡，有一位如來名為『藥王』，他的壽命長達兩萬中劫。當時，有一位轉輪聖王名為『寶傘』，統治四大部洲，擁有一千個兒子。這位國王在五中劫的時間裡，用各種安樂的供品來供養世尊及其僧眾。他的一千個兒子也在五中劫的時間裡，輪流供養。這一千個兒子中，化身為釋迦牟尼佛的王子名為『月傘』。他獨自前往僻靜處，心想：『是否有比這些供養更殊勝的供養呢？』由於佛陀的加持，天神從空中告訴他：『法供養是所有供養中最殊勝的。』
【English Translation】 He taught the Dharma of no birth and death, enabling beings to be reborn at will in the Buddha's pure land. That Buddha and his retinue do not wear kasayas (robes), but all wear pure celestial garments. There, there are no precepts to be observed, because all beings possess the power of the tolerance of non-origination. There, all the Dharma taught by the Tathagata is understood, and one obtains tolerance, dharanis, and so on. Apart from that Dharma King Tathagata, there are no other kings. There, when the Tathagata prophesied for seventy-two thousand Bodhisattvas, the Bhagavan (referring to Shakyamuni Buddha) was also in that assembly, transformed into a Bodhisattva named 'Immaculate Pure Light'. When the prophesied Bodhisattvas thought, 'These Bodhisattvas do not surpass me in terms of memory, wisdom, and diligence, so why have I not been prophesied?' The Tathagata, knowing their thoughts, said: 'Good son, you will be prophesied by the future Dipamkara Buddha.' The Bodhisattvas, hearing this, rejoiced and leaped into the sky, saying: 'Even if Dipamkara Buddha appears after as many kalpas as there are sands in the Ganges, I will surely attain all-knowing wisdom, because the words of the Buddhas are true.' After saying this, they went to please Buddhas such as the Tathagata 'Radiant Light'. From all the Buddhas, they heard and directly realized the four transformations of Dharma—discipline, supernormal powers, wisdom, and knowledge—in the 'Vimalakirti Sutra', and received the prophecy from Dipamkara. Also, in the distant past, in a kalpa named 'Purification', in a world named 'Great Adornment', there was a Tathagata named 'Medicine King', whose lifespan lasted twenty intermediate kalpas. At that time, there was a Chakravartin king named 'Precious Umbrella', ruling over the four continents, possessing a thousand sons. This king, for five intermediate kalpas, offered the Bhagavan and his sangha with all kinds of comfortable offerings. His thousand sons also took turns making offerings for five intermediate kalpas. Among these thousand sons, the prince who incarnated as Shakyamuni Buddha was named 'Moon Umbrella'. He went alone to a secluded place, thinking: 'Is there any offering more supreme than these offerings?' Due to the blessing of the Buddha, the gods from the sky told him: 'The Dharma offering is the most supreme of all offerings.'
མཆོག་ 15-2-286a གོ་ཞེས་ཟེར་བ་ཐོས་ནས། ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་དེ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ལྷ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྨན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཞུས་པ་དང་། བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པ། རྟོགས་པར་དཀའ་བ། མི་དམིགས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད། གཟུངས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོ་སྟོན་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྔགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་དང་འཆང་བ་དང་རྟོག་པ་དང་ཀུན་སྡུད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་པའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་རྒྱལ་བུ་ཟླ་གདུགས་དེ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་གོས་དང་རྒྱན་ཅི་ཐོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མཆོད་ཅིང་། བདག་དམ་པའི་ཆོས་གཟུང་བར་སྤྲོ་བས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཞུས་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པས་རིང་པོར་མ་ཐོགས་པར་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་། གཟུངས་དང་སྤོབས་པ་ཐོབ་བོ། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་འདས་ནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་དེའི་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་ཇི་ལྟ་བུར་ཆོས་བསྟན་པ་བསྐལ་པ་བཅུའི་བར་དུ་བྱས་ཤིང་། སེམས་ཅན་བྱེ་བ་ཕྲག་མང་པོ་སྨིན་པར་བྱས་སོ། ༈ ། 受生謂比丘陳光 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་ཡོད་གཤེགས་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ། དེའི་གསུང་རབ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དགེ་སློང་གྲགས་པའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རབ་ཏུ་ 15-2-286b གནས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས། བདག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། པགས་པ་དང་རྒྱུས་པ་དང་རུས་པ་ཡང་སྐམ། ཁོག་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་ཡོངས་སུ་བསྐམས་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་འདི་ཉིད་མི་གཏོང་ངོ་སྙམ་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་སྤྱན་སྔར་རས་བཅོས་བུ་ཡུག་གཅིག་གིས་ལུས་དཀྲིས་ནས་ཏིལ་མར་གྱིས་བྱུགས་ཏེ་སྤྱན་སྔར་མར་མེ་བུས་སོ། །མེ་འབར་བས་ལུས་བསྲེགས་པ་ན། རྣམ་འདྲེན་རང་བྱུང་ཐུགས་དག་མཐའ་ཡས་མཆོག །སྐྱོན་དང་རྒྱགས་དང་ཉེས་པ་སྤངས་པ་ལགས། །འགྲོ་བ་ལམ་ངན་ཞུགས་ལ་ཐུགས་རྗེ་བསྐྱེད། །ཀུན་ཏུ་གཟིགས་པ་གནས་མཆོག་བསྟན་དུ་གསོལ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟོད་པ་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་བརྒྱ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འོད་ཟེར་ལས་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་མཛད་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བ་དགེ་སློང་མིག་ཉམས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་གྱུར་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་བསམས་པ་ལ་མཁས་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་ཆོས་སྟོན་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་སྟ
【現代漢語翻譯】 聽到『覺』這個名字后，（月幢王子）問道：『什麼是法供養？』諸天回答說：『你應該去問藥王如來。』於是他去問了佛陀，佛陀開示說：『善男子，法供養就是如來所說的甚深經典，它與世間一切相違背，難以理解，不可思議，是菩薩的寶藏，通達陀羅尼和波羅蜜多等，宣說不退轉的法輪，受到一切諸佛的讚歎。像這樣如理如實地受持、讀誦、思惟和憶念，就是法供養。』王子月幢因此獲得了隨順於法的忍，於是用衣服和珍寶供養世尊，並請求說：『我樂於受持聖法，請您加持我。』之後，他出家修行，精進不懈，不久就獲得了神通、陀羅尼和無礙辯才。即使在那位如來涅槃之後，他也像佛陀在世時一樣轉法輪，教法長達十劫，度化了無數眾生。 受生謂比丘陳光 又，過去世，有如來名為『義持如來』出世。當時，有一位比丘名為『名稱光』，精通大乘佛法。他心想：『在我未證得無上圓滿菩提之前，即使我的面板、筋、骨都乾枯，我的血肉都耗盡，我也絕不放棄精進。』於是，他在義持如來面前，用一塊布包裹身體，塗上麻油，點燃自己作為供養。當火焰燃燒他的身體時，他以偈頌讚嘆道：『引導者，自生智，清凈無邊，至高無上！遠離過失、傲慢和罪業。請您慈悲那些誤入歧途的眾生，請您垂視一切，指示殊勝的處所！』 又，過去世，有如來名為『百光如來』，由光芒所化現的諸佛宣說佛法，使無數眾生獲得無生法忍。當時，世尊曾是他的侍者，一位名叫『無損眼』的比丘。他精通如來化身所調伏的眾生的心念。當如來宣說佛法時，他也宣說佛法。
【English Translation】 After hearing the name 'Go', (Prince Moon Canopy) asked, 'What is Dharma offering?' The gods replied, 'You should ask the Tathagata Medicine King.' So he asked the Buddha, and the Buddha taught, 'Good son, Dharma offering is the profound Sutra spoken by the Tathagata, which is contrary to everything in the world, difficult to understand, inconceivable, the treasure of Bodhisattvas, penetrating Dharani and Paramitas, etc., proclaiming the irreversible wheel of Dharma, praised by all Buddhas. Like this, to truly uphold, recite, contemplate, and remember is Dharma offering.' Prince Moon Canopy thus obtained the forbearance that accords with the Dharma, and offered the Bhagavan with clothes and jewels, and requested, 'I am happy to uphold the Holy Dharma, please bless me.' After that, he renounced and practiced diligently, and soon obtained supernatural powers, Dharani, and unimpeded eloquence. Even after that Tathagata passed away, he turned the wheel of Dharma as the Buddha did when he was alive, teaching the Dharma for ten kalpas, and liberated countless beings. Born as Bhikshu Chen Guang Also, in a past life, there was a Tathagata named 'Meaningful Departure Tathagata' who appeared in the world. At that time, there was a Bhikshu named 'Name Light', who was proficient in Mahayana Buddhism. He thought, 'Before I attain unsurpassed perfect Bodhi, even if my skin, tendons, and bones dry up, and my flesh and blood are completely exhausted, I will never give up this diligence.' So, in front of the Meaningful Departure Tathagata, he wrapped his body with a piece of cloth, smeared it with sesame oil, and lit himself as an offering. When the flames burned his body, he praised with verses: 'Guide, self-born wisdom, pure and boundless, supreme! Away from faults, arrogance, and sins. Please have compassion on those beings who have gone astray, please look upon all and indicate the supreme abode!' Also, in a past life, there was a Tathagata named 'Hundred Light Tathagata', the Buddhas manifested from light proclaimed the Dharma, causing countless beings to obtain the forbearance of non-birth Dharma. At that time, the Bhagavan was his attendant, a Bhikshu named 'Undiminished Eye'. He was proficient in the thoughts of the beings who were tamed by the Tathagata's manifestations. When the Tathagata proclaimed the Dharma, he also proclaimed the Dharma.
ོན་ལ། ཐོས་ནས་རིམ་གྲོ་ཡང་བྱེད་དེ། རིམ་གྲོ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲགས་པ་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གསུང་རབ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ 15-2-287a ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོད་པ་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི་དམ་བླངས་པ་ལས་མི་གཡོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཡི་དམ་གྱི་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་སྲིད་བདག་འཚང་རྒྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སེམས་ཅན་དག་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་ན་དེ་སྲིད་དུ་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་མི་རྒྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མངོན་ཤེས་མྱུར་ཞིང་བདེ་བའི་ལམ་གྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། ཞིང་དེར་སེམས་ཅན་སྐྱེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྤངས་ཤིང་དགེ་ཆོས་ལྡན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། ཞིང་དེར་ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་མིན་གྱི་རིས་མེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒྲ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་དང་། ཞིང་དེར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨོན་ལམ་གྱིས་གནས་པ་མ་གཏོགས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡི་དམ་བརྟན་པར་བྱས་པ་སྟེ། ཞིང་དེ་འདི་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང་ཡང་ལྡན་པར་སྦྱངས་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་བསྟན་པའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བློ་གྲོས་དག་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱས་ཤིང་། བདག་གིས་མཚན་མའི་རིམ་གྲོས་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་མི་བྱ་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཟང་ཟིང་གི་རིམ་གྲོ་མི་བྱ་བར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིམ་གྲོ་ཐུགས་ 15-2-287b དང་འཐད་པ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་མངོན་ཤེས་མྱུར་བའི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། བདག་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་དཀོན་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་པས་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་དགུ་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དག་པའི་རིམ་གྲོ་བྱས་ཤིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཚད་མེད་པ་བསྐྱེད་དེ་སངས་རྒྱས་དེའི་གསུང་རབ་ལ་བསམ་པ་དྲག་པོས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་སྟེ་གཞལ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生謂威嚴菩薩 ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་
【現代漢語翻譯】 聽聞之後，也進行供養。僅僅通過供養，無數眾生便獲得了無上正等覺的不退轉果位。 此外，在過去無數劫之前，有一位如來名為『名聲不墮』（梵：avikhyātakīrti，含義：名聲不墮落）。在如來的經典中，有一位菩薩名為『殊勝行』（梵：uttamacarya，含義：殊勝的行為），他發誓堅定不移。他的誓願是這樣的：『只要我的佛土中的眾生沒有成為無上正等覺的法器，我就不會證得無上菩提。』同樣，我佛土中出生的所有眾生，都能迅速獲得神通，並通過安樂之道獲得究竟的涅槃。所有出生於該佛土的眾生，都能斷除一切不善之法，具足一切善法。所有眾生都不會從無上正等覺中退轉。我的佛土中沒有三惡道和阿修羅道，甚至連痛苦的聲音都沒有。所有出生於該佛土的眾生，除了發願的菩薩之外，都會成為最後有者（梵：antimabhavika，含義：最終的存在者）。』他如此堅定地發願，並通過修習使該佛土具備了其他功德。因此，在成佛之時，他示現瞭如此清凈的佛土和佛的解脫。 此外，過去有一位國王名為『清凈智慧』（梵：vimalamati，含義：無垢的智慧），他曾供養無數佛。他認為，不應該以表面的供養來取悅諸佛，也不應該進行世俗的供養。爲了獲得一切智智（梵：sarvajñajñāna，含義：一切種類的智慧），他以符合如來心意的方式進行供養，並心想：『爲了利益一切眾生，我成佛后要以迅速獲得神通之道，使這些眾生證得菩提。』他還發愿：『愿我成佛的佛土中，佛陀眾多而不稀少。』他如此積累善根，因此在這個賢劫（梵：bhadrakalpa，含義：吉祥劫）中，出現了九百九十九尊佛。 如是，他對無數如來以身語意三門清凈地進行供養，積累了無量的善根，並以強烈的意願深入如來經典。通過這些善根，他的佛土變得廣闊無邊，無法衡量。 受生謂威嚴菩薩 此外，過去有如來
【English Translation】 After hearing, they also make offerings. Just by making offerings, countless sentient beings attain the irreversible state of unsurpassed perfect enlightenment. Furthermore, in the past, beyond countless eons, there was a Tathagata named 'Undiminished Fame' (梵：avikhyātakīrti，meaning: Undiminished Fame). In the scriptures of that Tathagata, there was a Bodhisattva named 'Supreme Conduct' (梵：uttamacarya，meaning: Supreme Conduct), who made unwavering vows. His vows were as follows: 'As long as sentient beings in my Buddha-field have not become vessels for unsurpassed perfect enlightenment, I will not manifest unsurpassed enlightenment.' Similarly, all sentient beings born in my Buddha-field will swiftly attain clairvoyance and pass into complete Nirvana through the path of ease. All sentient beings born in that field will abandon all non-virtuous dharmas and possess virtuous dharmas. All sentient beings will be irreversible from unsurpassed perfect enlightenment. In that field, there will be no three lower realms or Asura realms, and not even the sound of suffering. All those born in that field, except for Bodhisattvas who abide by their vows, will become the last existence (梵：antimabhavika，meaning: final existence).' He made such firm vows and cultivated the field to possess other qualities. Therefore, at the time of attaining Buddhahood, he manifested such a pure Buddha-field and the liberation of a Buddha. Furthermore, in the past, there was a king named 'Pure Intellect' (梵：vimalamati，meaning: Pure Intellect), who made offerings to countless Buddhas. He thought, 'I should not please the Buddhas with superficial offerings, nor should I make worldly offerings. Desiring the wisdom of omniscience (梵：sarvajñajñāna，meaning: wisdom of all kinds), I will make offerings that are in accordance with the Tathagata's mind, and with the thought that for the benefit of all sentient beings, after I attain Buddhahood, I will lead those sentient beings to enlightenment through the path of swiftly attaining clairvoyance.' He also vowed, 'May there be many Buddhas in my Buddha-field when I attain Buddhahood, and may they not be rare.' He accumulated merit in this way, and therefore in this Fortunate Aeon (梵：bhadrakalpa，meaning: auspicious eon), nine hundred and ninety-nine Buddhas have appeared. Thus, he made pure offerings with body, speech, and mind to countless Tathagatas, accumulated immeasurable merit, and deeply contemplated the Tathagata's scriptures with intense intention. Through these merits, his Buddha-field became vast and immeasurable. Born as the majestic Bodhisattva Furthermore, in the past, there was a Tathagata
འོད་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ། ཞིང་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟི་བརྗིད་དྲག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་། ཆོས་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འགྲོ་བའི་དུས་ལ་མཁས་པས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་མཐའ་ཡས་དེ་ལ་བལྟས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བའི་ཚེ། དེས་གང་དུ་རྐང་པ་བཞག་པའི་ཞིང་དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་ 15-2-288a ཤེས་ཤིང་བདུད་དཔའ་བཀོང་བར་གྱུར་ཅིང་ལྷའི་གནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་ལ། ཞིང་དེ་དག་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ལྟ་བུའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་སྣང་བ་འདི་ཕྱོགས་གང་ནས་འོང་ཞེས་ཡ་མཚན་པ་ལ། དེས་བར་སྣང་ལས་ཞིང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་སྟེ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་འདོད་པས་ཐལ་མོ་སྦྱོར་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་འདོད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྲོད་ཅིང་ཅེས་སྒྲ་ཕྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་སྟོང་དག་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། སེམས་ཅན་རེ་རེས་སྤྲུལ་པ་རེ་རེར་ཤེས་ཀྱི་གཞན་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྣང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྲངས་མེད་པ་བདག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་མཐའ་ཡས་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟི་བརྗིད་དྲག་པོའི་མཐུ་དང་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་མཛད་ཅིང་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་སོང་ལ་ངའི་འོད་ཀྱི་རྗེས་སྙེགས་ཤིག །གང་དུ་འོད་གནས་བར་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་དུ་ངའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་འོད་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་བཏང་ངོ་། ། 15-2-288b དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འོད་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་སོང་སྟེ། བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་ལ་འདས་ཀྱང་འོད་དེའི་མཐའ་མ་མཐོང་ནས་སྒྱིད་ལུག་ཅིང་ངལ་བ་ལ། བར་སྣང་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་བྱུང་ནས་དེས་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ངལ་བའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་ཅིག་སྒྱིད་ལུག་པར་མ་བྱེད་པར་རེ་ཞིག་རིང་དུ་སོངས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འདུ་མཛད་པ་
【現代漢語翻譯】 當如來名為'無量光'（Amitabha）出現時，在這個佛土中，這位世尊（Bhagavan）是菩薩'光榮勇猛'（Gzī brjid drag pa）——八十萬菩薩之首。他精通方便之法，善於利益眾生，說法，以及在適當的時候出現在眾生面前，擁有無量無邊的為他人說法的菩薩功德。當這位菩薩看著如來無量光，從佛土到佛土遊歷時，他每當他的腳踏足的佛土，那裡的眾生都能清楚地認識到佛陀的出現，降伏魔軍，使天界歡喜，並且那個佛土會被金色的光芒所覆蓋。當衆生驚異於這光芒從何而來時，他會從虛空中宣告：'這所有的佛土都被如來的光芒所照耀。任何想要見到如來的人，合起雙掌，說「我想見到如來」，他們就能見到如來。' 眾生聽到這個聲音后，合起雙掌，發出聲音說：'請您讓我們與如來相見。' 於是，如來會顯現成百上千的化身，每個眾生只能看到一個化身，而看不到其他的。在一天之內，通過光環的光芒，無數佛土中無數的菩薩將獲得不退轉的果位。 然後，如來無量光鼓勵菩薩光榮勇猛的力量、能力和精進，並說道：'善男子，去追隨我的光芒！無論你看到光芒停留在哪裡，都要知道那就是我的佛土。' 於是，如來放出了金色的光芒。他以神通力追隨那些光芒，即使經過無數劫，也看不到光芒的盡頭，感到疲憊和沮喪。這時，從虛空中出現了一個佛身，說道：'善男子，不要灰心，不要沮喪，再堅持一段時間！' 然後，如來無量光展現了他的神通。
【English Translation】 When the Tathagata named 'Amitabha' appears, in that Buddha-field, this Bhagavan is the Bodhisattva 'Glorious and Vigorous' (Gzī brjid drag pa) - the chief of eighty hundred thousand Bodhisattvas. He is skilled in skillful means, proficient in benefiting sentient beings, teaching the Dharma, and appearing before sentient beings at the appropriate time, possessing immeasurable qualities of a Bodhisattva who teaches the Dharma to others. When that Bodhisattva, looking at the Tathagata Amitabha, travels from Buddha-field to Buddha-field, wherever his feet step, the sentient beings there clearly recognize the appearance of the Buddha, subdue the armies of Mara, make the realms of the gods rejoice, and that Buddha-field is covered with a golden light. When sentient beings are amazed at where this light comes from, he proclaims from the sky: 'All these Buddha-fields are illuminated by the light of the Tathagata. Whoever wishes to see the Tathagata, join their palms and say, "I wish to see the Tathagata," and they will see the Tathagata.' Hearing this sound, the sentient beings join their palms and utter the sound: 'Please bring us together with the Tathagata.' Then, the Tathagata manifests hundreds of thousands of emanations, each sentient being only sees one emanation and does not see the others. In one day, through the light of the halo, countless Bodhisattvas in countless Buddha-fields will attain the state of non-retrogression for my sake. Then, the Tathagata Amitabha encouraged the power, strength, and diligence of the Bodhisattva Glorious and Vigorous, and said: 'Noble son, go and follow my light! Wherever you see the light abide, know that to be my Buddha-field.' Then, the Tathagata emitted a golden light. He followed those lights with his miraculous power, but even after countless kalpas, he could not see the end of the light and felt weary and discouraged. At that moment, a Buddha-body appeared from the sky and said: 'Noble son, do not be discouraged, do not be weary, persevere for a while longer!' Then, the Tathagata Amitabha manifested his miraculous display.
གང་གིས། དེའི་ལུས་ཀྱི་ངལ་བ་བསལ་ཞིང་སེམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་སོང་བ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཞིག་མཐོང་ཞིང་དེའི་ཕ་རོལ་ན་ཡང་འོད་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་བླ་གོས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ་པུས་མོ་གཡས་པའི་ལྷ་ང་ས་ལ་བཙུགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་མཐའ་ཡས་ལ་གསོལ་པ། ཐུགས་ལ་དྲི་མ་བྲལ་ཞིང་སྦྱོར་བ་སྤངས། །ཁྱེད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་ཐུགས་སུ་ཆུད། །འདྲེན་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འོད་ནི་འདི་འདྲ་བ། །འདི་ལ་ཡུལ་གྱི་མཐའ་འདི་རྗེས་སུ་འཇུག །དེའི་ཚེ་བར་སྣང་ལས་རིན་ཆེན་སྣ་བདུན་གྱི་ཁང་བརྩེགས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བྱུང་བ་དེས་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། གང་དག་ང་ཡི་རྐང་པའི་དྲུང་འདུག་དང་། །གང་དག་ཡུལ་འདི་ཡི་ནི་མཐར་འདུག་པ། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སྒྲ་དག་ཐོས་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཡི་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར། །སྟོབས་བཅུ་སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་མ་འདྲེས་པ། །བརྟག་པ་འདི་དག་སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་བདེན། །ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡུལ་གྱི་དངོས་དང་བཟོ། །དེ་བཞིན་ 15-2-289a ཡུལ་གྱི་ཚིག་དག་ཀུན་ཤེས་སོ། །རྒྱལ་བ་ང་ཡི་ཞིང་འདིར་སེམས་ཅན་དག །ཚིག་འདི་ཐོས་ནས་དང་བར་མི་འགྱུར་མེད། །ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་ས་ལ་གནས། །དེ་དག་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ལས་ལྡོག་མི་འགྱུར། །གང་དག་ཉན་ཐོས་ལྷན་ཅིག་ཐུན་མོང་བའི། །དེ་དག་མ་ཡིན་འདི་ནི་རྣམ་འདྲེན་ཆོས། །རྒྱལ་སྲས་གང་ལ་རབ་ཏུ་སེམས་དང་བ། །བདུད་ཀྱི་སྐྱོན་བཅོམ་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་ཤིང་གོ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དགེ་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་བྱུང་བ་ན། ཞིང་དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐའ་ཡས་ཤུགས་འཆང་ཞེས་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབུམ་ཕྲག་བདུན་གྱི་གཙོ་བོ་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་། ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ཡང་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལའང་བདེ་བར་གནས་པ་དག་གིས་གནས་སོ། །དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ནས་སངས་རྒྱས་དེའི་ཞིང་གི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྤྲུལ་པ་གཏོང་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁྲི་ཕྲག་ 15-2-289b དཔག་ཏུ་མེད་པ་འདིར་ནི། ངན་སོང་གསུམ་དང་ལྷ་མིན་དང་། ཇི་ལྟར་མི་ཁོམ་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཐམ
【現代漢語翻譯】 通過這樣做，他消除了身體的疲勞，增長了內心的精進。之後，又經過了無數劫，他看到了一棵珍寶樹，並在那棵樹的另一邊看到了光芒。當時，他將袈裟偏袒一肩，右膝著地，向如來無量光祈禱：『您的心清凈無染，遠離一切造作。您完全瞭解所有世界。導師，您的光芒是如此的殊勝，這片土地的邊陲都追隨著它。』 這時，從虛空中，由七寶構成的樓閣中出現了一個佛像，對他說：『凡是站在我的腳下，以及在這片土地邊陲的人們，都將聽到我的聲音，並且會了解所有這些修行。十力佛陀的教法是純正無染的，這些真理對所有眾生都是真實的。土地的本質、土地的實物和工藝，以及土地的所有語言，你都將瞭解。』 『在我，勝者的凈土中，眾生聽到這些話語后，不會變得懶惰。他們都將安住在無上之地，並且不會從勝者的教法中退轉。那些與聲聞共同之處的人並非如此，這才是導師的教法。對於那些對菩薩有深刻思考和信仰的人來說，他們將摧毀魔的過患，並觸及菩提。』 如是說后，憑藉佛陀的神力，佛陀的凈土傳遍了所有地方，並被人們所知曉。 又如過去，有如來名為超越一切眾生者（Sarvatigāmin），出現在名為善眼（Kalyāṇacakṣus）的世界中。在那片凈土中，世尊本人成為菩薩無量力持（Anantabala-dhara），他是七十萬菩薩的首領，精通六度波羅蜜和方便法門，他壓倒了那些菩薩，併成熟了聲聞和獨覺根性者。他也侍奉那位如來，那些安住在可見之法中的人也安住於此。他從八十萬俱胝世界之外向那位佛陀的凈土中的眾生髮送化身，從而使眾生完全成熟和凈化。 然後，那位如來對那位菩薩說：『善男子，在這無數俱胝的世界中，有三惡道、阿修羅，以及所有無法修行之處，以及所有的佛土。』
【English Translation】 By doing so, he dispelled the fatigue of his body and increased the diligence of his mind. Then, after countless kalpas had passed, he saw a jeweled tree, and beyond that tree, he saw light. At that time, he arranged his upper robe to one side, pressed his right knee to the ground, and prayed to the Tathagata Limitless Light: 'Your mind is pure and free from defilement, abandoning all fabrications. You comprehend all realms of existence. Guide, your light is such that this border of the land follows it.' Then, from the sky, from a palace made of seven precious substances, an image of the Buddha appeared and spoke to him: 'Whoever is present at my feet, and whoever is at the edge of this land, will hear all my words, and will understand all these practices. The Dharma of the Buddha with the ten powers is unmixed, these investigations are true for all living beings.' 'The nature of the land, the objects and crafts of the land, as well as all the languages of the land, you will know. In my, the Victorious One's, pure land, sentient beings, having heard these words, will not become lazy. All will abide in the unsurpassed state, and they will not turn away from the Victorious One's Dharma. Those who share commonality with the Shravakas are not like this, this is the Dharma of the Guide. Whomever the sons of the Conqueror contemplate and believe in, they will destroy the faults of Mara and touch enlightenment.' Having said this, through the power of the Buddha, the Buddha's pure land became known and heard everywhere. Again, in the past, when the Tathagata named Sarvatigāmin (超越一切眾生者) appeared in the world called Kalyāṇacakṣus (善眼), in that field, the Bhagavan himself, becoming the Bodhisattva Anantabala-dhara (無量力持), who was the leader of seven hundred thousand Bodhisattvas, skilled in the six perfections and skillful means, he overwhelmed those Bodhisattvas and ripened those of the Shravaka and Pratyekabuddha lineages. He also served that Tathagata, and those abiding in comfort in the visible Dharma also abided there. He sent emanations from eighty million trillion worlds away to the beings in that Buddha-field, thereby fully ripening and purifying the beings. Then, that Tathagata spoke to that Bodhisattva: 'Son of good family, in these immeasurable trillions of worlds, there are the three lower realms, the Asuras, and all the places where it is impossible to practice, and all the Buddha-fields.'
ས་ཅད་པར་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐའ་ཡས་ཤུགས་འཆང་གིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བགྱི་བར་རྔོ་ཐོགས་ལགས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། རིགས་ཀྱི་བུ་ནུས་སམ། ད་ལྟར་གྱི་སྐྱེ་དགུ་ཚེ་རིང་བ་བསྐལ་པ་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེ་ལོ་ཡོད་པ་ཀུན་ཆ་གཅིག་གིས་སྨན་པར་ཇི་ལྟར་བྱེད། རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་སངས་རྒྱས་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་མེད་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སྤྱད་པར་ངའི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་མང་པོས་ཡོངས་སུ་མ་བཏུལ་བ་མེད་དོ། །ཞིང་འདི་སངས་རྒྱས་མང་པོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞིང་གཞན་གང་ཡང་མེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀས་ཞིང་འདི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་སྤྱད་པར་བྱ་བར་ངེས་པ་སྐྱེད་ཅིང་། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ཁྲི་ཕྲག་དཔག་མེད་ལ་དགེ་རྩ་སྐྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ཚེ་གཅིག་པོ་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་གསོལ་པ། གལ་ཏེ་བདག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་ 15-2-290a བས། བསྐལ་པ་གྲངས་མ་མཆིས་པར་མེ་མུར་གྱི་འོབ་ཏུ་མཆི་བར་སྤྲོའོ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐའ་ཡས་ཤུགས་འཆང་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་རྒྱ་ཆེར་བྱས་ནས་མཆོད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྤྲུལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲུལ་ནས་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་བཀང་ནས་དེའི་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །གཞན་ཡང་རྒྱལ་བུ་སྡོང་དུམ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་གཟུགས་མི་སྡུག་ཀྱང་དཔའ་ཞིང་རྟུལ་བ་བརྟན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ལས་རྒྱལ་ཞིང་དགྲ་ཟླ་རྒྱལ་ཕྲན་དྲུག་ཆམ་ལ་ཕབ་པའི་ཚུལ་དང་། རྗེས་སུ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ནོར་བུ་བྱིན་པའི་མཐུས། ལུས་ཀྱང་ལྷ་ལྟ་བུར་མཛེས་ཤིང་། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེར་བྱས་པའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་མཛངས་བླུན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་བདུད་ཤུགས་འཆང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ལྔ་བརྒྱ་དག་གི་གསུང་རབ་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་བྱས་ཤིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེག
【現代漢語翻譯】 當被問及是否能使所有土地在一個剎那間成熟時，菩薩無盡力回答說：『世尊，一個剎那可以做到。』佛說：『善男子，能做到嗎？現在的人壽命很長，有無數萬億劫。如何能用一種方法使所有懈怠的菩薩受益？善男子，我親眼看到這個佛土被無數萬億佛陀反覆用作佛土。同樣，其他佛土也有許多佛陀沒有完全調伏。』沒有其他地方像這個佛土一樣，被許多佛陀完全成熟。『善男子，因此，你必須相信如來的教令，使這個佛土成熟和被使用。善男子，你積累了無數萬億佛陀的善根，擁有敏銳的智慧和無與倫比的慈悲，你這一生能使所有眾產生熟嗎？』菩薩回答說：『如果如來命令我，爲了眾生，我願意在無數劫中進入火坑。』然後，那位如來完全入滅。之後，菩薩無盡力廣建如來舍利塔並供養，憶念如來的教令，親近對眾生的慈悲。他化現了無數萬億化身，用不退轉的菩薩像鮮花一樣充滿佛土，並在那時放棄了他的生命。 此外，當他轉世為王子樹幹時，雖然相貌醜陋，但憑藉勇敢和堅定的力量戰勝了敵人，征服了六個敵對小國。後來，憑藉因陀羅給予的寶石的力量，他的身體變得像天神一樣美麗，擁有巨大的財富，並積累了廣大的佈施功德。這些事蹟可以在《賢愚經》中瞭解。此外，當他轉世為魔力者時，他擾亂了五百佛陀的教法。當如來魔信出現在世間時，他...
【English Translation】 When asked if it was possible to fully ripen all lands in a single instant, the Bodhisattva Limitless Force replied, 'Venerable One, it is possible to do it in a single instant.' The Buddha said, 'Son of good family, is it possible? The beings of the present age have long lives, immeasurable trillions of kalpas. How can one method benefit all lazy Bodhisattvas? Son of good family, I have seen with my own eyes this Buddha-field repeatedly used as a Buddha-field by immeasurable trillions of Buddhas. Likewise, there are other Buddha-fields that many Buddhas have not fully subdued.' There is no other field like this one, which has been fully ripened by many Buddhas. 'Son of good family, therefore, you must generate certainty in the Tathagata's command to fully ripen and use this field. Son of good family, you have accumulated roots of virtue with immeasurable trillions of Buddhas, and possess sharp wisdom and incomparable compassion, can you, in this one lifetime, fully ripen all sentient beings?' And the Bodhisattva replied, 'If the Tathagata commands me, out of compassion for sentient beings, I would gladly go into a pit of fire for countless kalpas.' Then, that Tathagata completely passed into nirvana. Then, the Bodhisattva Limitless Force extensively built and made offerings to the relics of the Tathagata, and remembering the Tathagata's command, he closely embraced compassion for sentient beings. He emanated immeasurable billions of emanations, filling that Buddha-field with non-retrogressing Bodhisattvas like flowers, and at that time, he relinquished his life. Furthermore, when he was born as Prince Stump, although his appearance was unsightly, he overcame others with courage and the strength of steadfast endurance, conquering six rival petty kingdoms. Later, through the power of the jewel given by Indra, his body became as beautiful as a god, and he accumulated great wealth and vast merit through generosity. These events can be understood in the Sutra of the Wise and the Foolish. Also, when he was born as Mara Force, he performed the deeds of a Mara against the teachings of five hundred Buddhas. When the Tathagata Mara Faith appeared in the world, he...
ས་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་པ་ན་བདུད་བྱ་བར་འདོད་པ་ལ། བདུད་དེའི་སྔོན་གྱི་དགེ་རྩ་གཟིགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བདུད་དེས་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་བྱས་ 15-2-290b པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་མཛད་པས་བདུད་དེ་འཇིགས་ཤིང་སྐྱོ་བའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས། སྡིག་པའི་ལས་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་དཔོན་མཛའ་བོའི་བུ་མོར་སྐྱེས་པའི་ཚེ། རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན། མ་ལ་བྱམས་པའི་ལས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མ་ཉམས་སུ་མྱོངས་པའི་མཐར། མ་ལ་མ་གུས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་ལྕགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མགོ་ལ་འཁོར་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། དེ་དག་གི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་དེ་རང་ཁོ་ནའི་མགོ་ལ་འཛིན་པར་འདོད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་གནས་དེ་ལས་ཚེ་འཕོས་ཏེ་དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་པ་དང་། ༈ ཡང་སྔོན་དྲང་སྲོང་རྔ་བོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་ན་དེས་དབེན་པར་ལོ་དྲུག་ཁྲིའི་བར་དུ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པར་བྱས་ཤིང་། ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཕྱག་བྱས་པ་དེ་ལ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་ནས་དྲིས་པ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་མཁའ་ལ་རྒྱུ་སྐར་རྣམས་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་བསྐལ་པའི་སྔོན་མཐའ་རྣམས་དྲན་ནས། རྒྱུ་སྐར་རྣམས་ཀྱི་བཀོད་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་བྱས་སོ། །ཡུད་ཙམ་དང་ཉིན་མཚན་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་ཆ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡང་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མགུ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་སུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་དོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། ༈ ། 15-2-291a ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེང་གེའི་སྟབས་སུ་འགྲོ་བ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱལ་མཚན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་གཟུངས་ཀྱི་ཚིག་ཐོས་པ་ཀུན་བཟུང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཟིར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐར་བར་བྱས་པ་དང་། ༈ 受生為菩薩 ཡང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་རྒྱལ་ཟད་པར་མེའི་ཏིང་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་ལ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་གིས་འགྲེང་སྟེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བསྐོར་བ་བྱས་ཤིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པས་བསྟོད་པ་བྱས་པ་སོགས་སྐྱེས་པའི་རབས་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ནི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་མདོ་རྣམས་ལས་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་དམྱལ་བའི་ལས་མེད་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་དམྱལ་བར་སྨོན་ལམ་འདེབས་ཏེ། སྔོན་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་གངྒཱའི་ཀླུང་ག
【現代漢語翻譯】 當他坐在菩提樹下時，一個惡魔想要作祟。世尊觀察到這個惡魔過去所積累的善根，於是通過他的神通，讓這個惡魔回憶起過去諸佛時期，他所做的惡魔之事導致眾生墮入大地獄。這個惡魔感到恐懼和悲傷，於是皈依了世尊，坦白並懺悔了自己的罪惡，並對深刻的佛法產生了信仰，從而發起了無上圓滿菩提之心。 此外，過去他曾轉生為一位商人的女兒。當她航海到彼岸時，她以慈愛母親的方式體驗了各種經歷。最終，由於不尊重母親的行為，她受到了業報的懲罰，一個鐵輪在她頭上旋轉。那時，她對所有眾生生起了慈悲心，並希望獨自承擔那個鐵輪，代替他們受苦。就在她生起這個念頭的那一刻，她便從那個狀態中解脫，轉生到了兜率天。 此外，過去他曾是一位名叫鳴鼓的仙人。他獨自在僻靜之處進行了長達六萬年的苦行，只用一隻腳站立。梵天和帝釋天向他致敬，欲界和色界的天神供養並詢問他。這位仙人回憶起虛空中星星如何出現的劫的開端和結尾，並描述了星星的排列等等。他還確定了剎那、晝夜、月份等時間單位。所有天神等都對此感到滿意，並讚歎說世間沒有像他這樣的眾生。 此外，過去世尊以獅子步態行走時，這位世尊，即現在的這位，曾是菩薩金剛幢。他記住了所有聽到的法門和陀羅尼，並從各種疾病的折磨中解救了所有城市中的眾生。 轉生為菩薩 此外，過去當他轉生為菩薩時，世尊星王住在滅火三昧中，他用一隻腳站立，繞佛七天，並用一偈讚頌佛陀。這些以及其他各種轉世的故事都可以在經文中找到。此外，經文中還說，雖然偉大的菩薩沒有墮入地獄的業，但爲了眾生，他們會發愿進入地獄。過去，在人壽百歲之時，恒河沙數的眾生……
【English Translation】 When he was sitting at the Bodhi tree, a demon wanted to cause trouble. The Thus-Gone-One, observing the past merits accumulated by that demon, through his miraculous power, made that demon recall that in the past Buddha periods, the demonic deeds he had done caused sentient beings to fall into the great hells. That demon felt fear and sorrow, and thus took refuge in the Thus-Gone-One, confessed and repented of his sins, and developed faith in the profound Dharma, thereby generating the mind of unsurpassed perfect enlightenment. Furthermore, in the past he was born as the daughter of a merchant. When she sailed to the other shore, she experienced various situations in the manner of loving her mother. Eventually, due to the karma of disrespecting her mother, she was punished with an iron wheel spinning on her head. At that time, she generated compassion for all sentient beings and wished to bear that wheel alone on her head, in place of them. The moment she generated this thought, she was liberated from that state and reborn in Tushita heaven. Furthermore, in the past he was a hermit named Rhawong. He practiced asceticism alone in a secluded place for sixty thousand years, standing on one foot. Brahma and Indra paid homage to him, and the gods of the desire and form realms made offerings and asked him questions. That hermit recalled the beginning and end of the kalpa of how the stars appeared in the sky, and described the arrangement of the stars, etc. He also determined units of time such as moments, days and nights, and months. All the gods, etc., were satisfied with this and praised him, saying that there was no sentient being like him in the world. Furthermore, in the past when the Thus-Gone-One was walking with the gait of a lion, this World-Honored-One, that is, this present one, was the Bodhisattva Vajra Banner. He remembered all the Dharma teachings and dharani words he heard, and liberated the sentient beings in all the cities from the torment of various diseases. Born as a Bodhisattva Furthermore, in the past when he was born as a Bodhisattva, the Thus-Gone-One Star King resided in the extinction-of-fire samadhi, and he stood on one foot, circumambulating the Buddha for seven days, and praised the Buddha with a single verse. These and other various stories of rebirths can be found in the sutras. Furthermore, the sutras also say that although great Bodhisattvas do not have the karma to fall into hell, for the sake of sentient beings, they make vows to enter hell. In the past, in the time when human lifespan was a hundred years, sentient beings as numerous as the sands of the Ganges River...
ི་བྱེ་མ་སྙེད་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་བར་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན། ཡི་དམ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དེ་དམྱལ་བའི་ལུས་བླངས་ནས། ལོ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་དུ་སྡིག་པ་ཅན་རྣམས་ལ་མདོ་སྡེ་བཅུ་གཉིས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏེ། མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་བཅོམ་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཡང་སྟོང་པར་བྱས་ཏེ་ལོག་སྲེད་ཅན་ནམས་མ་གཏོགས་པ་བཏུལ་བ་དང་། ཡང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་བྱོལ་སོང་དུ་སྐྱེས་པའི་དོན་དུ་ཤ་ཟ་དང་། དྲེད་མོ་དང་། ཕུག་རོན་དང་། སྤྲེའུ་དང་། ཀླུ་དང་། 15-2-291b སྦྲུལ་དང་། མཁའ་ལྡིང་དང་། ཉ་དང་། རུས་སྦལ་དང་། ཝ་དང་། རི་བོང་དང་། བ་ལང་དང་། རྟ་ལ་སོགས་པའི་ལུས་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང་། ཡང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ལ་ཡི་དྭགས་ཚད་མེད་པའི་ནང་དུ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ལུས་སུ་བྱས་ནས་ཕན་བཏགས་པ་དང་། ཤན་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ཏེ། བྱ་དང་ཕག་སོགས་གསོད་ཅིང་ཉ་རྒྱ་བཅིང་བ་དང་། རིགས་ངན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སྐྱེས་ནས་ཆོམ་རྐུན་དག་ཀྱང་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ངན་མེད་ཀྱང་། སེམས་ཅན་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ལེན་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་བྱེད་དོ། །ཡང་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ། དུག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མིན་སྤྱོད་ཅིང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ། ཕ་མ་དང་གཉེན་བཤེས་རྒན་རབས་ལ་བཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་བུད་མེད་དང་། ལུས་ངན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་གི་ལུས་དང་། ཕྲག་དོག་དང་འཇུངས་པ་དང་། སྒྱུ་མ་དང་། བསླུ་བ་སོགས་དང་། ཉུག་རུམ་དང་། མ་ནིང་དང་། མུ་སྟེགས་གཅེར་བུའི་ལུས་ཀྱིས་ལས་འབྲས་སོགས་མེད་པར་སྨྲ་བ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བ་བསྟན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོའི་གོ་ཆ་བསྟན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངན་པར་ལྟ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་བྱས་པ་མདོ་མྱང་འདས་སོགས་ལས་གསུངས་སོ། །གང་པོས་ཞུས་པ་ལས། ང་སྔོན་ 15-2-292a བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ན་རང་གི་ལུས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བྲན་དང་གཡོག་བྱས་ཏེ། ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་གཤང་གཅི་འདོར་བ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ལུད་ཕོ་བ་དང་། ས་འདོར་བ། རྩྭ་ལེན་པ། འབྲུ་དང་འོ་མ་སོགས་ལེན་པ། ཤིང་དང་སོལ་བ་མེ་དང་ཆུ་ལེན་པ་སོགས་འདི་ལྟ་བུའི་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ལ། དེ་རྗེས་སུ་མི་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་དྲན་ནོ། །སྤོས་དང་མེ་ཏོག་བཟའ་བཏུང་འབྲས་བུ་སོགས་ལེན་དུ་བཏང་ན་ཡང་དེའི་རྗེས
【現代漢語翻譯】 看到無數地獄眾生受苦，世尊（Bhagavan，通常指佛陀）在菩薩（Bodhisattva，追求覺悟的修行者）時期，發起了偉大的誓願，化身地獄眾生。在無數年中，他向罪惡之人廣泛宣講十二部經（係指佛教經典的不同分類），通過摧毀不善的業報，甚至清空了地獄，調伏了那些持有邪見的人。此外，在這個賢劫（Bhadrakalpa，佛教宇宙論中的一個時期）中，爲了無數轉生為旁生的眾生，他化身為食肉動物、熊、鴿子、猴子、龍（Naga，一種蛇形生物）、蛇、迦樓羅（Garuda，一種神鳥）、魚、烏龜、狐貍、兔子、牛、馬等等，利益了這些眾生。 同樣，在這個賢劫中，在無數餓鬼（Preta，一種受苦眾生）之中，他化身為餓鬼之身來利益他們。他轉生於屠夫之家，宰殺鳥和豬等動物，並編織漁網。他也轉生於低賤之家，甚至成為盜賊。雖然菩薩本身並沒有這樣的惡業，但爲了解脫眾生，他以大愿的力量示現這些身體，從而利益眾生。此外，他轉生於邊遠地區，通過三毒（貪嗔癡）行非法之事，不相信三寶（佛法僧）和業果，不尊敬父母、親友和長輩。他以這種方式轉生，利益眾生。他還示現為女人、醜陋的身體、充滿貪嗔癡的身體、嫉妒、吝嗇、虛偽、欺騙等等，以及雙性人、太監和外道裸體者，他們聲稱沒有業果等等。爲了使眾生解脫，他以示現大愿鎧甲的力量，通過進入被認為是邪惡的法門來利益眾生。《涅槃經》等經典中對此有所闡述。迦葉問道：『我過去作為菩薩行菩薩道時，將自己的身體完全奉獻給眾生，成為他們的奴僕和僕人，讓他們做各種各樣的事情。有些人讓我處理糞便和尿液，還有讓我處理肥料、倒垃圾、拔草、取穀物和牛奶等等，以及取木頭、煤炭、火和水等等。我不記得曾對做這些事情感到後悔。』即使讓他們採摘香、花、食物、飲料、水果等等，也不會後悔。
【English Translation】 Having seen countless beings suffering in the hell realms, the Bhagavan (usually refers to the Buddha) in his time as a Bodhisattva (a practitioner seeking enlightenment), generated a great vow and took on the body of hell beings. For countless years, he extensively taught the twelve categories of scriptures (referring to different classifications of Buddhist scriptures) to sinful beings, and by destroying the ripening of non-virtue, he even emptied the hells, subduing those who held wrong views. Furthermore, in this Fortunate Aeon (Bhadrakalpa, a period in Buddhist cosmology), for the sake of countless beings born as animals, he took on the bodies of carnivores, bears, pigeons, monkeys, nagas (a serpent-like being), snakes, garudas (a mythical bird), fish, turtles, foxes, rabbits, cows, horses, and so on, benefiting those beings. Likewise, in this Fortunate Aeon, among countless pretas (hungry ghosts, a type of suffering being), he took on the body of a preta to benefit them. He was born into the house of a butcher, slaughtering birds and pigs, and weaving fishing nets. He was also born into lowly families and even became a thief. Although the Bodhisattva himself had no such negative karma, in order to liberate beings, he manifested these bodies through the power of great vows, thereby benefiting beings. Moreover, he was born in remote areas, engaging in non-Dharma through the three poisons (greed, hatred, and ignorance), not believing in the Three Jewels (Buddha, Dharma, Sangha) and the results of karma, and not respecting parents, relatives, and elders. He took birth in this way to benefit beings. He also manifested as women, ugly bodies, bodies full of desire, hatred, and ignorance, jealousy, stinginess, hypocrisy, deception, and so on, as well as hermaphrodites, eunuchs, and naked heretics who claimed there were no results of karma, and so on. In order to liberate beings, he benefited beings by entering into practices considered evil through the power of manifesting the armor of great vows. This is explained in the Nirvana Sutra and other scriptures. Kashyapa asked: 'When I was practicing the Bodhisattva path in the past, I completely gave my body to beings, becoming their slaves and servants, and letting them do all sorts of things. Some had me dispose of feces and urine, and likewise, had me handle fertilizer, dispose of garbage, pull weeds, collect grains and milk, and so on, as well as fetch wood, coal, fire, and water, and so on. I do not remember ever having a mind of regret for doing these things.' Even if they were sent to pick incense, flowers, food, drinks, fruits, and so on, they would not regret it.
་སུ་མ་སོང་བ་མི་དྲན་ནོ། །ལེགས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལེགས་པ་མིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་པའི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་དྲན་ནོ། །རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་དམངས་སོགས་ལ་འདིའི་རྗེས་སུ་འབྲང་། འདིའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྙམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མེད་ཀྱི། གང་གིས་སྔར་བོས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་སོང་ངོ་། །ཆོས་བཞིན་གྱི་བྱ་བ་གང་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ལ་ནུས་བཞིན་མ་བྱས་པ་དང་། བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ངེས་པར་མཐར་མ་ཕྱིན་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་མི་དྲན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཇིག་རྟེན་འཛིན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་སྔོན་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོའི་ཤུགས་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་མཐུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ངས་མངོན་དུ་དྲན་པ་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ 15-2-292b ཕྱིར་ཉི་མ་གཅིག་ལ་ཡང་ལུས་སྟོང་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་སྦྱིན་པ་བྱས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ང་སྔོན་སྐྱེ་བ་བརྒྱ་སྟོང་གི་བར་དུ་སེམས་ཅན་བཀྲེས་སྐོམ་པ་དག་མཐོང་ནས། བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ཤ་བཅད་དེ་བཙོས་ནས་སྦྱིན་པར་བྱས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ན་འཁྲུགས་པའམ་འགྱོད་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཁྱབ་པར་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བའི་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་ཤིང་། སྦྱོར་བ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ཚད་མེད་པ་ལ་ཞུགས་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རླབས་པོ་ཆེ་བྱས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྐབས་སོ། ༈ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་དུས་ན་གཏོང་དཀའ་བའི་དངོས་པོ་བཏང་བ་སོགས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་ཚུལ་ཡང་། སྔོན་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱོན་པའི་དུས་ཞིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། གཙུག་ལག་ཐམས་ཅད་ཤེས་ཤིང་དུལ་བ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་དག་པའི་སེམས་དང་སྤྱོད་ལམ་ཅན་དུ་གྱུར་པས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་བཙལ་ཀྱང་མིང་ཙམ་ཡང་མ་རྙེད་ལ། དེ་དུས་གཅིག་ན་གངས་ཀྱི་རི་འབབ་ཆུ་དང་ཤིང་བཟང་པོ་ལྡན་པར་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཟ་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལོ་ཚད་མེད་པའི་བར་དུ་གནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་མིང་ཡང་མ་ཐོས་ 15-2-293a སོ། །དེ་དེ་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷའི་བུ་རྣམས་འདུས་ཏེ། ཕན་ཚུན་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་འདི་ན་འདི་ལྟ་བུའི་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གནས་པ་དང་། འདི་མུ་སྟེགས
【現代漢語翻譯】 我不記得曾經沒有這樣做過。我不記得發起過這樣的想法：追隨那些被允許做好事的人，而不追隨那些被允許做壞事的人。我不記得發起過這樣的想法：種姓、婆羅門、平民等等應該追隨這個，不應該追隨這個。我只是追隨那些先前召喚我的人。我不記得曾經沒有盡力去做那些被允許做的合乎佛法的事情，或者沒有完成那些事情。 正如《持世經》中所說：『善男子們，我過去憑藉巨大的精進力量和巧妙的方法，為利益眾生而積累了無上圓滿正等覺的資糧。善男子們，我清楚地記得，在過去的時間裡，爲了利益和安樂眾生，我甚至在一天之內無數次地佈施我的身體。善男子們，我記得過去無數劫中，我看到飢渴的眾生，我割下自己身體的肉煮熟后佈施給他們，但那時我沒有生起任何煩惱或後悔之心，而是對那些眾生生起了普遍的廣大慈悲。』正如這些話所說，菩薩在修行時，披著不可思議的偉大盔甲，進入六度波羅蜜的無量修行，我們應該知道，他們為利益眾生所做的偉大事業是難以估量的精進。 這是關於精進的章節。 世尊自身過去作為菩薩時，通過佈施難以施捨之物等方式，尋求正法的行為是這樣的：過去在沒有佛陀降臨世間的時候，世尊自身變成了一個外道婆羅門。他精通所有的論典，謙遜，沒有煩惱，擁有清凈的心和行為。他在各個方向尋找大乘經典，但連名字也沒有找到。那時，他在一個擁有雪山融水和優良樹木的地方，以樹根和果實為食，並專注于禪定。雖然他在那裡住了無數年，但他沒有聽到佛陀出現在世間，甚至沒有聽到大乘經典的名字。 當他那樣苦行時，帝釋天和天子們聚集在一起，互相用偈頌說道：『這裡住著這樣一位苦行者，他是一個外道。』
【English Translation】 I do not remember ever not having done so. I do not remember having generated the thought to follow those who are allowed to do good, and not to follow those who are allowed to do bad. I do not remember having generated the thought that caste, Brahmins, commoners, etc., should follow this, and should not follow this. I simply followed those who had summoned me previously. I do not remember ever not having done my best in those things that I was allowed to do that were in accordance with the Dharma, or not having necessarily completed those things. As it says in the Sutra Requested by Holding the World: 'Noble sons, in the past, through the power of great diligence and skillful means, I accumulated the collections for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment by benefiting sentient beings. Noble sons, I clearly remember that in the past, for the benefit and happiness of sentient beings, I gave away my body completely even a hundred thousand times in a single day. Noble sons, I remember that in the past, for hundreds of thousands of lifetimes, I saw hungry and thirsty sentient beings, and I cut off the flesh of my own body, cooked it, and gave it away, but at that time, I did not generate any disturbed or regretful thoughts, but instead generated pervasive great compassion towards those sentient beings.' As these words say, when Bodhisattvas are practicing, they don the great armor of the inconceivable, and enter into the immeasurable practice of the six perfections, and we should know that the great diligence with which they do great deeds for the benefit of sentient beings is immeasurable. This is the chapter on diligence. The way in which the Blessed One himself, in the past when he was a Bodhisattva, sought the sacred Dharma by giving away things that were difficult to give away, etc., is as follows: In the past, at a time when no Buddhas had come into the world, the Blessed One himself became a heretical Brahmin. He knew all the treatises, was humble, without afflictions, and possessed a pure mind and conduct. He searched in all directions for Mahayana sutras, but did not find even the name. At that time, in a place endowed with snow mountain meltwater and good trees, he ate roots and fruits and focused on meditative absorption. Although he stayed there for immeasurable years, he did not hear of the Buddhas appearing in the world, or even the name of the Mahayana sutras. When he was practicing such austerities, Indra and the sons of the gods gathered together and said to each other in verses: 'Here dwells such an ascetic, and this is a heretic.'
་ཅན་ཡིན་ན་ཐབས་འདིས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་ཐབས་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སོགས་སུ་བསྒྲོས་པ་ན། དེར་ལྷའི་སྲས་པོ་དྲང་སྲོང་གཅིག་ཅེས་བྱ་བས། འདིས་ལྷའི་ཐབས་མི་ཚོལ་གྱི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་ལུས་དང་སྲིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཆགས་པར་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་དོ། །འདི་ལྟར་འདི་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བ་འབའ་ཞིག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སྨྲས་པ་བཞིན་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྗོན་ཤིང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྱུར་ཏེ་གྲིབ་མས་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་ཐམས་ཅད་འཇིལ་ཞིང་བདག་སོགས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་ཡང་ཞི་བར་བྱེད་མོད། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་དཀའ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་། དཔེར་ན་ཆུའི་ཟླ་བ་ཆུ་འགུལ་ན་འགུལ་བ་ལྟར་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་སྟེ། རི་མོ་བྲིས་པའི་གཟུགས་བྱ་དཀའ་ལ་གཞིག་སླ་བ་ལྟར་སེམས་དེ་བསྐྱེད་དཀའ་ལ་ལྡོག་སླ་བ་དང་། མི་ཞིག་གོ་མཚོན་དང་བཅས་ཏེ་གཡུལ་དུ་ཆས་པ་དགྲ་དང་ཕྲད་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་མཐོང་ནས་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མང་བས། དེས་ན་སྐྱེས་བུ་དཀའ་བས་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་མཐོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ 15-2-293b ཀྱི་ཕྱིར་བསམ་པ་བརྟན་མི་བརྟན་ཡིད་མི་ཆེས་པས་དེའི་གན་དུ་སོང་ནས། སྐྱེས་བུ་དེས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྲག་པ་ལ་བསྐུར་ནུས་སམ་མི་ནུས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་གཉིས་དང་། བྱ་ལ་འདབ་མ་གཉིས་ཡོད་ན་དོན་གྲུབ་པ་ལྟར། དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་མཐོང་མོད། ཤིན་ཏུ་ཞིབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་བརྟག་དགོས་ལ། དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ན་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་ཁུར་ལྕི་བ་ཕྲག་པར་ཁྱེར་ནུས་སོ། །ཉ་མོ་ལ་ཕྲུག་གུ་མང་ཡང་ཕྲུག་གུར་འགྱུར་བ་ཉུང་བ་དང་། ཤིང་ཨ་མྲ་ལ་མེ་ཏོག་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་ཉུང་བ་ལྟར། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མང་ཡང་། མཐར་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཉུང་བའི་ཕྱིར། བདག་ཅག་འགྲོགས་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དེ་རྟོག་ཏུ་འདེད་དོ། །ཇི་ལྟར་གསེར་བསྲེག་བརྡུངས་བརྡར་བ་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བརྒྱ་བྱིན་རང་ཉིད་སྲིན་པོ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་གངས་ཀྱི་རི་ལས་བབ་ནས་དེའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་ཕྱིན་ཅིང་སྐད་གསང་མཐོ་བས་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མའོ་འདུ་བྱེད་རྟག་པ་མིན། །སྐྱེ་ཞིང་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །ཞེས་བྱས་ཏེ། དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་འཇིགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་མིག་ཕྱོགས་བཞི་ཀུན་ཏུ་བགྲད་ཅིང་ལྟའོ། །དཀའ་ཐུབ་ས
【現代漢語翻譯】 如果有人爭論說，通過這種方法可以獲得帝釋天（Śakra，佛教的護法神）的地位，那麼，一位名叫『正直』的天子說道：『這個人不是爲了追求天神的地位，而是爲了利益一切眾生，不執著于自己的身體和財富，修持苦行。他只是爲了證得無上菩提（anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）。』 帝釋天說：『如你所說，如果他真的能成為佛陀的菩提樹，那將是整個世界的庇護，他的樹蔭可以消除一切煩惱的痛苦，也能平息我們這些人的煩惱。但這實在難以置信。無數眾生髮起了追求圓滿菩提的心，但就像水中的月亮，水一動盪它也隨之搖晃一樣，他們很容易因為一點小事而退轉。就像畫在紙上的畫像，難以繪製卻容易擦掉一樣，菩提心難以生起卻容易退轉。又像一個全副武裝的戰士奔赴戰場，遇到敵人後卻退回來一樣，很多人因為看到輪迴的恐懼而退轉。因此，雖然我看到這位修行者以極大的毅力在修行，但我仍然不相信他的決心是否堅定，是否真的爲了無上菩提。所以，我打算去他那裡，看看他是否真的能將無上圓滿菩提扛在肩上。 就像車子的兩個輪子和鳥的兩隻翅膀一樣，具備了才能成功。雖然我看到這位苦行者持守戒律，但我還需要觀察他是否具有極其精微的智慧。如果他具備這樣的智慧，他就能將無上圓滿菩提的重擔扛在肩上。就像魚有很多卵，但能孵化成小魚的卻很少；芒果樹開很多花，但能結果的卻很少一樣。發起無上菩提心的人很多，但最終能成就果位的卻很少。因此，我們一起去觀察這位修行者吧。就像冶煉、捶打、研磨黃金一樣去觀察他。』 說完，帝釋天自己變成了一個極其恐怖的羅剎（rākṣasa，惡鬼），從雪山上下來，靠近那位修行者，用高亢的聲音唸誦了過去諸佛所說的偈頌的一半：『唉！諸行無常，是生滅法。』然後，他走到修行者面前，用恐怖的形象，眼睛向四面八方張望。這位苦行者……
【English Translation】 If someone argued that one could attain the status of Śakra (ruler of the gods, a protector deity in Buddhism) through this method, then a son of the gods named 'Upright' said: 'This one does not seek the status of a god, but for the benefit of all sentient beings, he practices asceticism without attachment to his body and possessions. He seeks only to awaken to unsurpassed bodhi (anuttarā-samyak-saṃbodhi, unsurpassed perfect enlightenment).' Śakra said: 'As you say, if he truly becomes the Bodhi tree of the Buddha, it would be a refuge for the entire world, its shade would eliminate all the suffering of afflictions, and it would also pacify the afflictions of us and others. But this is truly hard to believe. Countless beings generate the mind of seeking perfect bodhi, but like the moon in the water, which moves when the water is disturbed, they easily regress due to slight circumstances. Like a picture drawn on paper, difficult to draw but easy to erase, the mind of bodhi is difficult to generate but easy to regress. And like a warrior fully armed going to battle, but retreating upon encountering the enemy, many retreat upon seeing the fear of samsara (cyclic existence). Therefore, although I see this practitioner practicing with great perseverance, I still do not believe whether his resolve is firm, whether he is truly for unsurpassed bodhi. So, I intend to go to him and see if he can truly carry the burden of unsurpassed perfect bodhi on his shoulders. Just as a chariot needs two wheels and a bird needs two wings to succeed. Although I see that this ascetic upholds the precepts, I still need to observe whether he possesses extremely subtle wisdom. If he possesses such wisdom, he can carry the heavy burden of unsurpassed perfect enlightenment on his shoulders. Just as a fish has many eggs, but few hatch into fish; a mango tree has many flowers, but few become fruit. Many generate the mind of unsurpassed bodhi, but few ultimately achieve fruition. Therefore, let us go together to observe this practitioner. Let us examine him as gold is refined, hammered, and polished.' Having said this, Śakra himself transformed into an extremely terrifying rākṣasa (demon), descended from the snow mountain, approached the practitioner, and recited half of a verse spoken by the Buddhas of the past in a loud voice: 'Alas! All conditioned things are impermanent, they are of the nature of arising and ceasing.' Then, he went before the practitioner, his eyes glaring in all four directions with a terrifying form. The ascetic...
ྤྱོད་པ་དེས་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་འདི་ཐོས་པ་ན། ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པའི་གཡང་སར་མཚན་མོ་གྲོགས་སྟོར་བ་རྙེད་པ་དང་། ནད་ཡུན་རིང་པོ་སྨན་ 15-2-294a གྱིས་སོས་པ་དང་། རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་གཟིངས་དང་འཕྲད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་སྐོམས་པ་ཆུ་བསིལ་དང་འཕྲད་པ་དང་། དགྲས་བདས་པ་ལས་ཤོར་བ་དང་། ཡུན་རིང་པོར་བརྩོན་དུ་བཟུང་བ་ཐར་པ་དང་། ཞིང་ལ་ཐན་ཆེན་བྱུང་བ་ལ་ཆར་བབས་པ་དང་། མགྲོན་པོ་ལམ་རིང་པོ་ནས་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཙམ་དུ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་ཏེ་འདུག་པ་ལས་ལངས་ཤིང་ལག་པས་སྐྲ་བཏེག་ནས་ཕྱོགས་བཞིར་བལྟས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲ་བ་འདི་སུ་ཡིན་ཞེས་བལྟས་ན། གཞན་སུ་ཡང་མི་སྣང་གི་སྲིན་པོ་འབའ་ཞིག་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་རྣམ་གྲོལ་གྱི་སྒོ་འབྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དབྱངས་ཀྱི་འབྲུག་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་དང་། འཁོར་བའི་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་འདི་ལས་སད་པར་བྱེད་པ་འདི་སུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འཁོར་བར་མུ་གེས་གདུངས་པ་ལ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རོ་སྟོན་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་བྱིང་བ་ལ་གྲུ་ཆེན་པོས་འདྲེན་པ་དང་། སེམས་ཅན་མང་པོ་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལ་སྨན་དུ་གྱུར་པ་འདི་སུ་ཡིན། ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་འདི་ཐོས་པས་ཟླ་བ་ཕྱེད་པོས་པདྨོ་བག་གྱིས་ཁ་འབྱེད་པ་ལྟར་བདག་གི་སེམས་བསྐུལ་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་གཞན་སུ་ཡང་མ་མཐོང་ལ་སྲིན་པོ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བས་འདི་དག་གིས་སྨྲས་པའམ་སྙམ་ཞིང་། ཡང་འདི་རྣམས་ནི་གཟུགས་འཇིགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་མི་སྡུག་ན། གང་གིས་ཚིགས་བཅད་འདི་ཐོས་པ་དེ་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་འཇིགས་རུང་དང་བྲལ་རིགས་ཏེ། མེའི་ནང་ནས་པདྨོ་སྐྱེ་བ་དང་། ཉི་མའི་འོད་ལ་ཆུ་གྲང་མོ་འབྱུང་མི་སྲིད་ 15-2-294b པ་ལྟར་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུ་སྨྲ་སྲིད་དམ་ཡང་སྙམ་ཞིང་། ཡང་བསམས་པ་བདག་ནི་ཤིན་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་སྲིན་པོ་འདི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འཕྲད་དེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་པོ་ཐོས་ཀྱང་སྲིད་པས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་པོ་འདིའི་དོན་སྲིན་པོ་འདི་ལ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། ལེགས་སོ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་འདི་སུ་ལས་ཐོས། འདིའི་དོན་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་སེམས་ཅན་ལྟ་བས་གླེགས་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟོབས་བཅུ་པས་གསུངས་པའི་དོན་འདི་མི་ཐོས་སོ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་ན་རེ། བྲམ་ཟེ་དེ་སྐད་དུ་མ་འདྲི་ཞིག །ཁོ་བོ་ཞག་མང་དུ་འདས་ཏེ་ཟས་མ་རྙེད་པས་སྔར་སྨྲས་པ་ཡང་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་ཏེ་མྱོས་བཞིན་སྨྲས་པར་ཟད་ཀྱིས་དྲན་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ནམ་མཁར་འཕུར་ཏེ་སྒྲ་མི་སྙན་དང་ལྷའི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་བདག་གིས་ཟས་མ་རྙེད
【現代漢語翻譯】 當他聽到這半偈時，就像在非常恐怖的懸崖邊，夜晚失去了同伴又重新找到；就像久病之後，通過藥物痊癒；就像落入大海，又遇到了船隻；就像非常口渴，又遇到了涼水；就像被敵人追趕而得以逃脫；就像長期被囚禁而獲得自由；就像田地裡發生大旱，又降下了雨水；就像客人從遙遠的道路上返回一樣，生起了極大的歡喜。他從座位上站起來，用手抬起頭髮，向四面張望，心想：『是誰在說這偈頌？』四處張望，除了一個羅剎（Rakshasa，夜叉，羅剎）之外，什麼也沒看到。於是他說：『是誰在開啟解脫之門？是誰在發出佛陀的聲音，如雷鳴般響亮？是誰在喚醒沉睡于輪迴中的人們？』是誰在為遭受饑荒折磨的輪迴眾生，展示無上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）的滋味？是誰用大船，將沉溺於輪迴大海中的無量眾生救度？是誰化為良藥，醫治被煩惱疾病折磨的眾多眾生？』聽到這半偈，就像半月使蓮花逐漸綻放一樣，觸動了我的心絃。』 當時，除了羅剎之外，什麼也沒看到，他心想：『是這些傢伙在說話嗎？』他又想：『這些傢伙外形醜陋，非常可怕，誰聽到這偈頌，就能脫離醜陋和恐懼。』就像蓮花不可能從火焰中生長出來，冰冷的水不可能從陽光中產生一樣，這些傢伙怎麼可能說出這樣的話呢？』他又想：『我非常無知，或許這個羅剎過去曾遇到過佛陀，聽過這半偈。』於是他想：『我應該向這個羅剎詢問這半偈的含義。』於是他說：『善哉！大士（Mahā-puruṣa，大丈夫），你從哪裡聽到過去諸佛所說的這半偈？這半偈的含義是過去、現在、未來諸佛的道路。世間的眾生，以及那些被邪見矇蔽的異教徒，是聽不到這超越世間，具有十力（Daśabala，如來十力）的佛陀所說之義的。』 那些羅剎回答說：『婆羅門（Brāhmaṇa，印度教祭司）啊，不要這樣問！我們已經很久沒有找到食物了，之前所說的話，也只是因為飢渴難耐，神志不清時說的，並不是清醒時說的。』我曾在天空中飛翔，到達了不悅耳的聲音和天界之間的地方，但我仍然沒有找到食物。
【English Translation】 When he heard this half-verse, it was like finding a lost companion on a terrifying cliff at night; like recovering from a long illness with medicine; like encountering a ship after falling into the ocean; like encountering cool water when extremely thirsty; like escaping from being chased by enemies; like being freed from long imprisonment; like rain falling on a field after a severe drought; like a guest returning from a long journey, he felt great joy. He stood up from his seat, lifted his hair with his hand, looked in all directions, and thought, 'Who is reciting this verse?' Looking around, he saw nothing but a Rakshasa (Rakshasa, Night demon). Then he said, 'Who is opening the door of liberation? Who is uttering the Buddha's voice, resounding like thunder? Who is awakening those who are asleep in samsara (Saṃsāra, cyclic existence)?' Who is showing the taste of Anuttarā-samyak-saṃbodhi (Anuttarā-samyak-saṃbodhi, unsurpassed perfect enlightenment) to the beings in samsara who are suffering from famine? Who is ferrying countless beings drowning in the ocean of samsara with a great ship? Who has become medicine for the many beings tormented by the disease of afflictions?' Hearing this half-verse, like a half-moon causing a lotus to gradually bloom, stirred my heart. At that time, seeing nothing but the Rakshasa, he thought, 'Are these fellows speaking?' He also thought, 'These fellows have frightening and extremely ugly forms, whoever hears this verse should be free from ugliness and fear.' Just as a lotus cannot grow from fire, and cold water cannot come from sunlight, how could these fellows speak such words?' He also thought, 'I am very ignorant, perhaps this Rakshasa encountered a Buddha in the past and heard this half-verse.' So he thought, 'I should ask this Rakshasa about the meaning of this half-verse.' Then he said, 'Excellent! Great being (Mahā-puruṣa, great person), from whom did you hear this half-verse spoken by the Buddhas of the past? The meaning of this half-verse is the path of the Buddhas of the past, present, and future. The beings of the world, and those heretics blinded by wrong views, cannot hear this meaning spoken by the Buddha, who transcends the world and possesses the ten powers (Daśabala, ten powers of a Buddha).' Those Rakshasas replied, 'Brahmin (Brāhmaṇa, a member of the highest caste in Hinduism), do not ask such questions! We have not found food for many days, and what we said earlier was only spoken in a state of intoxication due to hunger and thirst, not consciously.' I have flown in the sky, reaching the space between unpleasant sounds and the heavenly realms, but I still have not found food.
་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་སྲིན་པོ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་རྫོགས་པར་སྨྲས་ན་བདག་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་མར་དམ་བཅའོ། །འདིའི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་ཆ་རྫོགས་པར་མཛོད་ཅིག །སྲིན་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཤེས་པ་ལྷག་ཆེ་སྟེ། ཁྱོད་རང་གི་དོན་ཆེར་འཛིན་གྱི། ཁོ་བོའི་བསམ་པ་མི་སེམས་པ་སྟེ། ཁོ་བོ་བཀྲེས་པས་གདུངས་ནས་སྨྲ་མི་འདོད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱོད་ཟས་ཅི་ཞིག་ཟ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ། དེ་སྐད་མ་འདྲི་ཞིག །སྨྲས་ན་ 15-2-295a མི་མང་པོ་སྐྲག་པར་འགྱུར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ། ཡུལ་སྟོང་པ་འདིར་མི་ཡང་མེད་ཅིང་ང་ནི་ཁྱོད་ལ་མི་འཇིགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ། སྲིན་པོ་ན་རེ། ཁོ་བོ་ནི་ཟས་སུ་མིའི་ཤ་རྗེན་པ་དང་ཁྲག་དྲོན་མོ་འཐུང་སྟེ་ཁོ་བོ་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་ཟས་འདི་ལྟ་བུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ན་མི་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་ལ་ལྷས་ཀྱང་བསྲུངས་པས་བདག་དེ་དག་གསོད་ཅིང་ཟ་བའི་མཐུ་མེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ། ཁྱོད་ཚིགས་བཅད་འདི་དོན་དང་བཅས་པར་རྫོགས་པར་སྨྲོས་དང་ངའི་ལུས་འདི་ཁྱོད་ལ་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། སྟག་སྤྱང་ལ་སོགས་པས་ལུས་མང་པོ་ཟོས་ཀྱང་སྤུ་ཉག་ཙམ་གྱི་བསོད་ནམས་མི་སྐྱེད་ཀྱི་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་གི་ཕྱིར་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་འདི་ལས་སྙིང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། །སྲིན་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཡི་གེ་འབྲུ་བརྒྱད་པོའི་ཕྱིར་ལུས་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བར་སུས་ཡིད་ཆེས། བྲམ་ཟེ་ན་རེ། མི་ཞིག་ཁམ་ཕོར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་བརྗེས་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་འདིས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཐོབ་པ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་མི་གཏོང་སྟེ། ཁོ་བོའི་དཔང་དུ་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་དང་རྒྱལ་ཆེན་སོགས་ཡོད་དོ། །གཞན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱང་དཔང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡི་གེ་འབྲུ་བརྒྱད་པོའི་ཕྱིར་ལུས་འདི་གཏོང་ངོ་། །སྲིན་པོ་ན་རེ། དེ་ལྟར་ཁྱོད་ལུས་གཏོང་ཕོད་ན་ལེགས་པར་ཉོན་ཅིག་ཚིགས་བཅད་འདི་ཡང་བསྟན་པར་ 15-2-295b བྱའོ། །དེ་ཐོས་པས་བྲམ་ཟེ་དགའ་སྟེ་ལུས་ལ་གྱོན་པའི་གོས་ཕུད་ནས་སྟན་དུ་བཏིང་སྟེ། དེར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་པོ་སྟོན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། སྐྱེས་ནས་འགོག་པར་འགྱུར་བས་ན། དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ད་ཁྱོད་ཚིགས་བཅད་ཡོངས་རྫོགས་ཐོས་ཀྱི། ཅི་ཁྱོད་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་སྤྱོད་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ན་ད་ཁྱོད་ལུས་སྦྱིན་པའི་དུས་ལ་བབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་དེས་དོན་འདི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། བྲག་དང་རྩིག་ངོས་ཤིང་དང་ལམ་ཁ་ཀུན་ཏུ་ཚིགས་བཅད་འ
【現代漢語翻譯】 於是他說了那些話。婆羅門對羅剎說：『偉丈夫，如果你能完整地說出這首偈頌，我將終生誓做你的弟子。請完整地講述這偈頌的詞句和意義。』羅剎說：『你智慧過人，非常看重你自己的利益，卻不考慮我的想法。我因飢餓而痛苦，不想說話。』婆羅門問他：『你吃什麼？』他說：『不要問這個問題，如果說了，很多人會害怕。』婆羅門說：『在這空曠的地方，既沒有人，我也不害怕你，為什麼不能說？』羅剎說：『我以生人肉為食，飲熱血。我福報淺薄，尋找這樣的食物也找不到。』 『世間人雖多，但都福報深厚，且有天神守護，我沒有力量殺害和吞食他們。』婆羅門說：『你完整地說出這首偈頌的意義，我就把我的身體給你。即使身體被虎狼等吞食，也不會生出一根毛髮的福德。爲了無上圓滿的菩提，我要把這無意義的身體轉化為有意義的身體。』羅剎說：『誰會相信你爲了八個字的偈頌而捨棄整個身體？』婆羅門說：『就像用瓦罐換取珍寶器皿一樣，用這無意義的身體換取金剛般的身體，為什麼不捨棄呢？我可以請梵天、帝釋天和四大天王等作為我的見證人。』 『此外，我還請諸菩薩和十方世界的佛陀世尊們作為見證人，爲了這八個字的偈頌，我願意捨棄這個身體。』羅剎說：『既然你真的願意捨棄身體，那就好好聽著，我將宣說這偈頌。』聽到這話，婆羅門非常高興，脫下身上穿的衣服鋪在地上，請羅剎坐在上面，然後合掌請求羅剎宣說偈頌的後半部分。羅剎說：『生者必將死亡，因此，平息這些（煩惱）是幸福。』說完，羅剎說：『現在你聽完了完整的偈頌，如果你真正實踐利益眾生，那麼現在就是你佈施身體的時候了。』 當時，婆羅門對這個意義深信不疑，於是把這偈頌寫在巖石、墻壁、樹木和道路上。
【English Translation】 Then he spoke those words. The Brahmin said to the Rakshasa: 'Great man, if you can completely speak this verse, I vow to be your disciple for life. Please completely explain the words and meaning of this verse.' The Rakshasa said, 'You are exceedingly wise, valuing your own interests greatly, but not considering my thoughts. I am suffering from hunger and do not want to speak.' The Brahmin asked him, 'What do you eat?' He said, 'Do not ask this question, for if I speak, many people will be afraid.' The Brahmin said, 'In this empty place, there is no one, and I am not afraid of you, why can't you speak?' The Rakshasa said, 'I eat raw human flesh and drink warm blood. My merit is shallow, and I cannot find such food even when I search for it.' 'Although there are many people in the world, they are all full of merit and protected by the gods, so I have no power to kill and devour them.' The Brahmin said, 'If you completely speak the meaning of this verse, I will give you my body. Even if the body is devoured by tigers, wolves, etc., it will not generate even a hair's worth of merit. For the sake of unsurpassed perfect Bodhi, I will transform this meaningless body into a meaningful one.' The Rakshasa said, 'Who would believe that you would give up your entire body for a verse of eight syllables?' The Brahmin said, 'Just as one exchanges an earthenware pot for a jeweled vessel, why not give up this meaningless body to obtain a vajra-like body? I can invite Brahma, Indra, and the Four Great Kings, etc., to be my witnesses.' 'Furthermore, I also invite the Bodhisattvas and the Buddhas, the Bhagavad-ones of the ten directions, to be my witnesses. For the sake of these eight syllables, I am willing to give up this body.' The Rakshasa said, 'Since you are truly willing to give up your body, then listen carefully, and I will declare this verse.' Hearing this, the Brahmin was very happy, took off the clothes he was wearing and spread them on the ground, invited the Rakshasa to sit on them, and then, with palms joined, requested the Rakshasa to declare the latter half of the verse. The Rakshasa said, 'Those who are born will surely die, therefore, pacifying these (afflictions) is happiness.' Having said this, the Rakshasa said, 'Now you have heard the complete verse. If you truly practice benefiting sentient beings, then now is the time for you to give your body.' At that time, the Brahmin deeply believed in this meaning, and so he wrote this verse on rocks, walls, trees, and roads.
དི་བྲིས་ནས། ལུས་ཀྱི་ཤ་མི་སྣད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོས་བསྡམས་ནས་ཤིང་ཁར་འཛེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཤིང་གི་ལྷས། ལེགས་སོ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱོད་ད་ལྟར་ཅི་ཞིག་བྱེད་སྙམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཚིགས་བཅད་ཐོས་པའི་དྲིན་བསབ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ཤིང་གི་ལྷས་སྨྲས་པ། ཚིགས་བཅད་དེ་ཐོས་ན་ཕན་པའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཚིགས་བཅད་འདི་ནི་འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་འབྱེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། ངས་ཆོས་འདིའི་ཕྱིར་ལུས་གཏོང་གི། རྙེད་གྲགས་དང་འཁོར་སྒྱུར་དང་ལྷ་དང་ཚངས་པ་སོགས་བདེ་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ཕྱིར་གཏོང་ངོ་། །བདག་གི་ལུས་འདི་གཏོང་བ་མཐོང་ནས་སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དང་། གང་སྦྱིན་པ་ལ་ཞེན་པ་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཟིན་པ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་གཏོང་བ་འདི་མཐོང་བར་ཤོག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་སྟེ། མཆིལ་མ་ 15-2-296a དང་ས་རྡོ་ལྟར་ལུས་བཏང་སྟེ་ཤིང་ཁ་ནས་མཆོངས་སོ། །དེའི་སྟེང་གི་བར་སྣང་ལས་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་པར་གྲགས་སོ། །སྲིན་པོ་དེ་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་ལ་མ་ལྷུང་བར་བདེ་བར་བཞག་སྟེ། བརྒྱ་བྱིན་དང་ལྷའི་སྲས་པོ་དང་ཚངས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་པོར་བཅས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་ཕན་བདེའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོར་ཆོས་ཆེན་པོའི་སྒྲོན་མ་སྣང་བར་བྱེད་པ། བདག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཆེན་པོ་བསྲུང་ཞིང་བསྐྱབས་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་འཁྲུགས་པའི་གནོད་པ་བྱས་པ་དག །འགྱོད་ཅིང་མཐོལ་ལོ། །ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་ན། བདག་ཅག་ཀྱང་བསྒྲལ་བར་སྨོན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་བཏང་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་བསྐལ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ནས་བྱམས་པ་བས་སྔོན་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་སོ། ༈ ། 受生為婆羅門之子欲法 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཆོས་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་སྙན་གྲགས་དང་ལྡན་པ་ན། བྲམ་ཟེ་ཞིག་དེ་ལ་ཕྲག་དོག་སྐྱེས་ཏེ་ཁྱོད་མེའི་དོང་དུ་མཆོང་ནུས་ན་བདག་གིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་བསྒྲག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ 15-2-296b རྣམས་ཀྱིས་མེ་དོང་དུ་མི་འདོར་བར་བཟློག་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་བསྐང་ཕྱིར་ལྡོག་ཏུ་མ་བཏུབ་ནས་མེ་དོང་སྟ་གོན་བྱས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་ཆོས་བསྒྲག་པར་གསོལ་བ
【現代漢語翻譯】 寫完這些，爲了不損傷身體的血肉，他繫緊衣服爬上了樹。當時，樹神問道：『善哉，高尚的人，你現在要做什麼？』他心想是爲了報答聽到偈頌的恩情。樹神說：『聽到那個偈頌有什麼好處呢？』菩薩說：『這個偈頌是過去、未來、現在諸佛開示空性的法，我爲了這個法要捨棄身體。不是爲了名利、權勢、天神、梵天等安樂，而是爲了利益一切眾生而捨棄。愿一切吝嗇的眾生看到我捨棄身體，都能安住于佈施；愿那些執著于佈施、被傲慢所控制的人，也能看到我這樣捨棄。』他這樣發願后，像吐唾沫和扔土石一樣捨棄身體，從樹上跳了下來。從他上方的空中傳出各種聲音，響徹到世界的頂端。那個羅剎將自己變成了帝釋天的身體，在菩薩未落到地上之前，安穩地接住了他。帝釋天、天子和包括大梵天王在內的眾神都向菩薩的腳下頂禮，讚歎道：『善哉，善哉，菩薩是真實的，爲了無量眾生的利益和安樂，爲了在巨大的無明黑暗中點亮偉大的佛法明燈。我爲了守護和保護如來的偉大佛法，做了擾亂您心意的事情，對此感到後悔並懺悔。愿您在未來成佛時，也能救度我們。』說完就隱身不見了。就這樣，爲了半偈而捨棄身體的因緣，使他在十二大劫圓滿資糧，比慈氏菩薩更早證得無上圓滿菩提。 受生為婆羅門之子欲法 另外，過去世，這位世尊曾是一位名叫『求法』的婆羅門之子，他具足戒律等善法，並且享有盛名。一位婆羅門對他心生嫉妒，說道：『如果你能跳入火坑，我就宣說殊勝的教法。』他答應了。當婆羅門和居士們阻止他跳入火坑時，他爲了滿足老師的意願，沒有退縮，準備好火坑，請求婆羅門宣說教法。
【English Translation】 Having written this, he tied his clothes so as not to damage the flesh of his body and climbed the tree. At that time, the tree god asked, 'Good, noble man, what are you doing now?' He thought that he wanted to repay the kindness of hearing the verse. The tree god said, 'What is the benefit of hearing that verse?' The Bodhisattva said, 'This verse is the Dharma of emptiness revealed by the Buddhas of the past, future, and present. I will give up my body for this Dharma. It is not for the sake of fame, gain, power, gods, Brahma, etc., but for the benefit and happiness of all sentient beings. Seeing me give up this body, may all stingy sentient beings abide in generosity, and may those who are attached to generosity and controlled by arrogance see this kind of giving.' After making this aspiration, he gave up his body like spitting and throwing dirt and stones, and jumped from the tree. From the space above him, various sounds resounded to the end of the world. That Rakshasa transformed himself into the body of Indra and caught the Bodhisattva safely before he fell to the ground. Indra, the sons of the gods, and the great Brahma kings bowed at the feet of the Bodhisattva and praised, 'Good, good, the Bodhisattva is true, for the benefit and happiness of immeasurable sentient beings, to illuminate the great lamp of Dharma in the great darkness of ignorance. I, for the sake of guarding and protecting the great Dharma of the Thus-Gone One, have done harm to disturb your mind. I regret and confess this. May you also liberate us when you attain enlightenment in the future.' Having said this, he disappeared. In this way, the cause and condition of giving up the body for half a verse caused him to complete the accumulation of twelve kalpas and attain unsurpassed perfect enlightenment earlier than Maitreya. Born as the Son of a Brahmin Desiring Dharma Furthermore, in a previous life, this Bhagavan was a Brahmin boy named 'Desiring Dharma,' who was endowed with virtuous qualities such as morality and was renowned. A Brahmin became jealous of him and said, 'If you can jump into a fire pit, I will proclaim the well-spoken.' When he agreed to this, the Brahmin and householders prevented him from being thrown into the fire pit, but in order to fulfill the teacher's intention, he could not be turned back. Having prepared the fire pit, he requested the Brahmin to proclaim the Dharma.
་བཏབ་པ་ན། བྲམ་ཟེ་དེས། སྦྱིན་པ་ལ་ནི་རྟག་ཏུ་དགའ་བར་གྱིས། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྤྱོད། །བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་གི་གནས་ནི་བརྩམ་པར་གྱིས། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་མཆོག་དམ་པ་ཐོབ། །ཅེས་སྨྲས་པ་ལེགས་པར་བཟུང་སྟེ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེ་བསོགས་ཤིང་། དེ་རྣམས་ལ་ཚིགས་བཅད་འདི་སྨྲས་ནས། བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་གཏོང་བ་འདི་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བདེན་པ་བརྗོད་ནས་མེ་དོང་དུ་མཆོངས་པས་མེ་ཤི་སྟེ། པདྨའི་རྫིང་བུར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་གྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ནི་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་མེ་འབར་ཏེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ལ། ཆོས་འདོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་མ་བརྙེངས་ཤིག །བདག་གིས་ཁྱོད་བསྐྱབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ནས། བདག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱོད་པའི་བདེན་པ་དེས། བྲམ་ཟེ་འདིའི་ལུས་ཚིག་པ་ཞི་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལས་ཐར་བར་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པས། བྲམ་ཟེ་དེ་དམྱལ་བ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་ནི་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྦས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གི་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་བཙུན་མོ་དམ་པ་དང་བུ་ 15-2-297a ཐུ་བོ་གཞོན་ནུ་དང་ལྷན་ཅིག་བཀད་སར་སོང་ནས་འཁོད་པ་ལ། ཤ་ཟ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་མི་སྡུག་པ་ཞིག་གིས་བར་སྣང་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ། བདག་གིས་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་ཆོས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཐོས་པ་དེ་ཁྱོད་དོན་དུ་གཉེར་ན་ཟུངས་ཤིག །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འབྱུང་པོ་ཆེན་པོ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདོད་ཀྱིས། ཁྱོད་གང་འདོད་པ་དེ་ངས་སྦྱིན་ནོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་པ་གསུམ་པོ་བདག་ཉིད་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་དག་བདག་ལ་བྱིན་ན་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཕྱིས་བཤད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འདི་དག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེས་སྨྲས་པ། བཟའ་བར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གཡས་ཀྱི་བུ་དང་། གཡོན་ལོགས་ན་འདུག་པའི་ཆུང་མ་ལ་བལྟས་པ་དང་། ཤ་ཟ་དེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མྱུར་དུ་ཐོང་ལ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་གང་ཞིག་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་ཉོན་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རིག་ནས། ཤ་ཟ་དེས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་པ། བདག་གི་ཕྱིར་དང་གཞན་གྱི་ཕྱིར་དག་ཏུ། །བདེ་བ་འདོད་ན་སྡིག་པ་མི་བྱ་སྟེ། །བྱིས་པ་བདེ་འདོད་གང་ཞིག་སྡིག་བྱེད་ན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཚིགས་བཅད་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། འདིའི་དོན་དུ་བདག་གི་བུ་གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་བཏང་ནས་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་འདི་འ
【現代漢語翻譯】 當他這樣做時，婆羅門說道：'要經常樂於佈施，要經常完全奉行戒律，要努力實踐最卓越的精進，要以智慧獲得最殊勝的佛法。' 他牢記這些話，聚集了許多人，並對他們說了這首偈頌：'我爲了無上菩提而做出的這個佈施，希望不會沒有果報。' 他說了真誠語后跳入火坑，火就熄滅了，他坐在變成蓮花池的上面，宣說了具有四梵住功德的佛法。那個婆羅門全身燃燒著火焰，墮入大焦熱地獄。由於渴望佛法，他說：'老師，不要灰心，我將救你。' 然後，他說了以下真誠語：'愿我爲了眾生而行菩提道的真誠，能平息這位婆羅門身體的燃燒，並使他從地獄中解脫。' 婆羅門因此從地獄中解脫了。佛陀說：'當時的婆羅門就是居士 達拉巴拉（Dala Bala）。' 另外，過去 世尊（Bhagavan）自己是 勝施國王（Tsangs pas byin），當他要完全佈施自己的所有財產時，他和王后 達瑪（damba）以及兒子 青年（zhuon nu）一起坐在曠野中。這時，一個相貌極其醜陋的食肉鬼在空中結跏趺坐，說道：'我曾經從 如來（Tathagata）那裡聽聞過善說之法，如果你需要，就接受吧。' 國王說：'大 鬼（bhuta），我想要你所說的善說之法，你想要什麼，我都佈施給你。' 食肉鬼說：'如果你把你的三個愛人，你自己、兒子和妻子都給我，我就告訴你善說之法。' 國王說：'要他們做什麼？' 食肉鬼說：'我要吃了他們，然後才說佛法。' 於是，國王看了看右邊的兒子和坐在左邊的妻子。食肉鬼說：'大國王，快點給我，爲了聽聞能從輪迴中解脫的善說之法。' 食肉鬼知道國王的殊勝意樂后，說了這首偈頌：'爲了自己和他人的緣故，如果想要快樂，就不要作惡。無論哪個孩子想要快樂卻作惡，他都將獨自承受其果報。' 食肉鬼說完后，國王心想：'這首善說之偈真是太稀有了，爲了這首偈頌，我即使佈施恒河沙數的兒子也是值得的。'
【English Translation】 When he did so, the Brahmin said, 'Always be delighted in giving. Always practice perfect morality. Strive to establish the supreme abode of diligence. Obtain the supreme and sacred Dharma through wisdom.' He kept these words well in mind, gathered many people, and spoke this verse to them: 'May this giving that I have done for the sake of unsurpassed Bodhi not be without fruit.' After speaking the truth, he jumped into the fire pit, and the fire went out. He sat on top of what had become a lotus pond, and taught the Dharma endowed with the four Brahmaviharas. The Brahmin, with his whole body ablaze, fell into the great Avici hell. Because of his desire for the Dharma, he said, 'Teacher, do not be discouraged, I will save you.' Then, he spoke the following truth: 'By the truth that I practice Bodhi for the sake of all sentient beings, may the burning of this Brahmin's body be pacified and may he be liberated from hell.' The Brahmin was thus liberated from hell. The Buddha said, 'The Brahmin at that time was the householder Dala Bala.' Furthermore, in the past, the Bhagavan himself was King Tsangs pas byin, and when he was about to completely give away all his possessions, he sat in the wilderness with his queen Damba and his son Zhuon nu. At that time, a flesh-eating demon with an extremely ugly appearance sat cross-legged in the sky and said, 'I once heard the well-spoken Dharma from the Tathagata, if you need it, accept it.' The king said, 'Great Bhuta, I want the well-spoken Dharma you mentioned, whatever you want, I will give it to you.' The flesh-eating demon said, 'If you give me your three loved ones, yourself, your son, and your wife, I will later tell you the well-spoken Dharma.' The king said, 'What will you do with them?' The flesh-eating demon said, 'I will eat them, and then I will speak the Dharma.' Then, the king looked at his son on the right and his wife sitting on the left. The flesh-eating demon said, 'Great king, quickly give them to me, in order to hear the well-spoken Dharma that will liberate you from Samsara.' Knowing the king's superior intention, the flesh-eating demon spoke this verse: 'For the sake of oneself and others, if one desires happiness, one should not commit evil. Whichever child desires happiness but commits evil, he will experience its fruit separately.' After the flesh-eating demon spoke, the king thought, 'This well-spoken verse is truly rare, for the sake of this verse, it would be worthwhile for me to give away even as many sons as there are sands in the Ganges.'
དོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྟན་ལས་ལངས་ཤིང་། ལག་པ་གཡས་པས་བུ་བཟུང་སྟེ་སྦྱིན་པར་བརྩམ་པ་ 15-2-297b དང་། ཤ་ཟ་དེའི་གཟུགས་མི་སྣང་བར་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས་སྦྱིན་ལ་དཔའ་བ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་ཏེ་མཆོག་གང་འདོད་སློངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ན། རྒྱལ་པོས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་མྱ་ངན་སོགས་མེད་པའི་མཆོག་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་ནི་བདག་ལ་དབང་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་འདི་ལ་མངའ་བརྙེས་སོ། །མཆོག་གཞན་གང་འདོད་སློངས་ཤིག །དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དབང་ཕྱུག་ལ་ཡང་དབང་མེད་པ་དག་བྱིས་པ་མཐོང་ངོ་ཅོག །བརྒྱ་བྱིན་ཡི་ཆད་འདི་ལྟར་གླང་ཆེན་འདམ་སོང་ཉམས་པ་བཞིན། ཅེས་སྨྲས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཁ་དོག་དམ་པ་ཞེས་བགྱི་བ་འཇིག་རྟེན་འདིར་དབང་བསྒྱུར་བའི་མཐུ་དང་གཟི་བརྗིད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེས་བདག་གིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་བཏགས་ཀྱི། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་མ་བྱས་པས། དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགྲོལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ། འདི་ལྟར་བཀར་བཏགས་ཏེ་འཛམ་གླིང་འདི་ན་སུ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཡོད་དེ་བདག་ལ་སྟོན་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཡིད་ལ་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་ཀྱང་སྟོན་ནུས་པ་སུ་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་མྱ་ངན་གྱིས་ཡིད་གདུངས་པ་ངལ་བསོས་བུས་ཐོས་ནས་སད་པའི་སླད་དུ། བདག་ཉིད་གནོད་སྦྱིན་འཇིགས་པ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ནས། ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་སུ་ཆོས་ཐོས་འདོད་པ་ང་ལས་ཉོན་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་ 15-2-298a པོ་མགུ་ཞིང་། གནོད་སྦྱིན་དེ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་བཞག་བློན་པོ་དང་འཁོར་མང་པོ་བསྡུས་ཏེ་འཁོད་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ཆོས་ཐོས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས། ཆོས་ཉན་པར་འདོད་ན་འདི་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་སྟེ། བཙུན་མོ་དང་སྲས་ཁོ་བོ་ལ་ཟར་བཅུག་ན་ཆོས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་བཙུན་མོའི་ནང་ན་གང་ཕངས་པ་དང་སྲས་གནོད་སྦྱིན་ལ་ཕུལ་ལོ། །གནོད་སྦྱིན་དེས་འཁོར་མང་པོའི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བཞིན་ཟོས་སོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོ་ངེས་བཏབ་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་བཟློག་མ་ནུས་སོ། །གནོད་སྦྱིན་དེས་དེ་དག་ཟོས་ནས། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨྲས་པ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །ཇི་ཙམ་སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །ལྔ་ཕུང་མཚན་མ་མེད་པས་སྟོང་། །བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡང་མེད། །ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ། བ་སྤུའི་ཉག་མ་ཙམ་གྱི་འགྱོད་སེམས་མ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 他心想『我應該慷慨佈施』，於是從座位上站起來，右手拿著兒子，開始佈施。 那個食肉鬼顯現出帝釋天的形象，讚歎道：『勇於佈施是很好的！』並說：『我是帝釋天，你想要什麼殊勝之物，就向我祈求吧！』國王說：『請賜予我沒有生老病死、憂愁等痛苦的殊勝之物。』 帝釋天說：『這不在我的能力範圍之內，只有諸佛世尊才擁有這種能力。你想要其他的殊勝之物，就向我祈求吧！』國王說：『連自在天都沒有能力，這連小孩子都知道。』帝釋天像大象陷入泥潭一樣失望了。 又如，過去世尊自己曾是名為『殊妙色』的國王，他以統治世界的威力和光輝而著稱。他心想：『我用珍寶和享受利益眾生，卻沒有用正法利益他們。我應該尋求正法，從而解脫眾生。』 他這樣決定后，便宣告：『如果誰能在這世間向我展示正法，我就滿足他的一切願望。』但沒有人能做到。 之後，國王因憂愁而心煩意亂，一個名叫『休息』的夜叉爲了喚醒他，便化作一個可怕的夜叉，在王宮門口說：『誰想聽聞佛法，就來我這裡聽！』 國王聽了很高興，向夜叉頂禮，將他安置在高座上，召集大臣和眾多眷屬，然後就座。夜叉對國王說：『聽聞佛法非常困難，如果想聽聞佛法，僅僅這樣是不夠的，必須把王妃和王子給我吃掉，我才傳授佛法。』 於是，國王將自己最珍愛的王妃和王子獻給了夜叉。夜叉在眾多眷屬面前，當著所有人的面把他們吃掉了。大臣們哭號，但國王爲了尋求佛法，意志堅定，無法動搖。 夜叉吃完他們后，說了偈頌：『諸行皆無常，凡有生皆苦，五蘊無自性，無我亦無我所。』 國王聽后歡喜踴躍，沒有產生一絲一毫的後悔之心。之後，他將這些偈頌寫下來，在整個贍部洲傳播，教導所有人學習。
【English Translation】 Thinking, 'I should be generous,' he rose from his seat, took his son with his right hand, and began to give him away. The flesh-eater revealed himself as Indra (བརྒྱ་བྱིན་, Śakra, Śakra, The lord of gods), praised him, saying, 'It is good to be brave in giving!' and said, 'I am Indra, ask for whatever supreme thing you desire!' Then the king said, 'Grant me the supreme state free from birth, old age, sickness, death, sorrow, and so on!' Indra said, 'That is not within my power; the Buddhas, the Bhagavat (བཅོམ་ལྡན་འདས་, Bhagavan, Bhagavan, The blessed one), have mastery over this. Ask for any other supreme thing you desire!' Then the king said, 'That even the powerful have no power is obvious to children. Indra is as disappointed as an elephant sinking in the mud!' Again, in the past, the Bhagavan himself was a king named 'Excellent Color,' who possessed great power and splendor, ruling over this world. He thought, 'I have benefited beings with jewels and possessions, but I have not benefited them with the sacred Dharma. I must seek the sacred Dharma and liberate sentient beings!' Having thus resolved, he proclaimed, 'If anyone in this Jambudvipa (འཛམ་གླིང་, Jambudvipa, Jambudvipa, Rose-apple continent) can show me the sacred Dharma, I will give them whatever they desire!' But no one was able to show it. Then, the king, distressed by sorrow, was awakened by a Yaksha (གནོད་སྦྱིན་, Yaksha, Yaksha, A kind of semi-divine being in Hindu, Jain, and Buddhist mythology) named 'Rest,' who transformed himself into a terrifying Yaksha and said at the palace gate, 'Whoever desires to hear the Dharma, listen to me!' Hearing this, the king was delighted and, after bowing to the Yaksha, placed him on a high seat, gathered ministers and many attendants, and sat down. The Yaksha said to the king, 'Hearing the Dharma is very difficult. If you wish to hear the Dharma, this alone is not enough; you must give your queen and son to me to eat, and then I will bestow the Dharma.' Then, the king offered the Yaksha the queen he cherished most and his son. The Yaksha ate them in front of the many attendants, in full view of everyone. The ministers wailed, but the king was so steadfast in his search for the Dharma that he could not be dissuaded. After the Yaksha had eaten them, he spoke the following verses: 'All conditioned things are impermanent; as much as there is birth, there is suffering; the five aggregates are empty, without characteristics; there is no self and no belonging to self.' The king was overjoyed and delighted, and not even a hair's breadth of regret arose in him. Then, he wrote these verses down, proclaimed them throughout Jambudvipa, and taught them to everyone.
བཅུག་གོ། དེ་ནས་ངལ་བསོས་བུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ཤིན་ཏུ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་ཤིང་སྲས་དང་བཙུན་མོ་སྔོན་བཞིན་དུ་སླར་གཏད་དོ། ༈ ། 受生為葛協逆瓦勒王 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཀན་ཤི་ནི་བ་ལི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་ཕྲན་མང་པོ་ལ་དབང་བགྱིད་པ་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གྱུར་པ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ནི་འགྲོ་བ་མང་པོའི་གཙོ་བོར་གྱུར་ལ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་འདི་དག་ཀྱང་ 15-2-298b བདག་ལ་མོས་ཤིང་དགའ་བས། བདག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕན་གཏགས་པར་བྱའོ་བསམས་ནས། བློན་པོ་ལ་བཀར་བཏགས་ཏེ། སུས་དམ་པའི་ཆོས་བདག་ལ་སྟོན་ན་ཅི་འདོད་པ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བསྒོ་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་ལེའུ་དུ་ཅི་བྱ་བ་ཞིག་གིས་བདག་ལ་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་བཀུར་སྟིར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉན་འདོད་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐོབ་འདོད་ན། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ་མཆོད་པ་བྱེད་ནུས་ན་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ལྷག་པར་མགུ་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་ཕོ་ཉ་བཀྱེ་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ཀན་ཤི་ནི་བ་ལེ་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ལུས་ཀྱི་ཤ་ཕུག་སྟེ་མར་མེ་སྟོང་འཛུགས་སོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོ་ནས་མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པས་དེར་ལྷགས་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་ནི་ལོང་བ་དམིགས་བུའམ་བུ་ཆུང་མ་ལ་བསྟེན་པ་དང་འདྲ་བར་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པར། གལ་ཏེ་སྐུ་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ན་ངེས་པར་སྲོག་དང་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་བྲམ་ཟེ་གཅིག་གི་སླད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མི་རིགས་ཞེས་བཙུན་མོ་དང་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། བློན་པོ་ཁྲི་དག་གིས་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ཡི་དམ་བརྟན་པས་བཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པར། ནམ་བདག་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཁྱེད་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོས་རང་གི་ལུས་ཕུག་ཏུ་བཅུག་སྟེ་མར་མེའི་སྙིང་པོ་སྣུམ་གྱིས་བསྐུས་པ་སྟོང་བྱས་ནས། བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། སྔར་བདག་ལ་ཆོས་བསྟན་ནས། 15-2-299a དེའི་འོག་ཏུ་མར་མེ་ཚུགས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་སྨྲས་སོ། །རྟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་འགྱུར། །མཐོ་བ་དེ་ཡང་མཐར་ལྷུང་ངོ་། །འདུ་བ་ཡོད་ན་བྲལ་བར་འོང་། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་འཆི་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་འདི་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་དེ་དགའ་མགུ་རངས་ཏེ་འགྱོད་པའི་སེམས་མེད་བཞིན་དུ། བདག་ཆོས་འཚོལ་བ་འདི་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་གཏི་མུག་གིས་མདོངས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་སྣང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡི་དམ་བཅས་མ་ཐག་ཏུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 然後，他將休息轉化為自己的身體，讚美說『非常好』，並將王子和王后像以前一樣歸還。 受生為葛協逆瓦勒王 另外，在過去，世尊（Bhagavan，佛陀的尊稱）在這個贍部洲（Jambudvipa，地球）化身為國王甘希尼巴里（Kanishkabal），他統治著許多小國，非常富有同情心。他心想：『我成了眾多眾生的領袖，這些民眾也對我信任和喜愛，我應該用神聖的佛法利益他們。』於是，他命令大臣：『誰能向我展示神聖的佛法，我就給予他任何他想要的。』一位名叫列烏杜吉（Le'uduci）的婆羅門說：『我擁有佛法。』國王對他表示尊敬，想要聽聞佛法。婆羅門說：『如果想獲得佛法，國王您必須在您的身體上點燃一千盞燈來供養，我才會教您。』國王聽后非常高興，派遣使者到整個贍部洲宣告：『國王甘希尼巴里將在七天後爲了佛法，在身上點燃一千盞燈。』所有人都各自悲痛欲絕，來到國王面前頂禮，說道：『我們都像盲人依賴嚮導，或者幼兒依賴母親一樣依賴您。如果您的身體點燃一千盞燈，必定會失去生命，爲了一個婆羅門而捨棄這個世界的所有眾生是不應該的。』王后、五百位王子、攝政大臣和數萬大臣都懇求他，但國王的誓言堅定不移，無法動搖。國王說：『當我證悟成佛時，我會解救你們的。』然後，國王讓人在自己的身體上挖洞，填滿酥油，準備了一千盞燈。他對婆羅門說：『先教我佛法，然後點燃燈。如果我在點燈前就去世，就聽不到佛法了。』婆羅門說了這首偈頌： 『一切常者皆歸盡， 高者亦必終墮落， 聚者終須有離散， 生者最終必有死。』 婆羅門剛說完這首偈頌，國王非常高興，沒有絲毫後悔，心想：『我尋求佛法是爲了成就佛陀，將來我證悟成佛時，愿智慧之光照亮所有被愚癡矇蔽的人。』就在他發下誓願的那一刻，整個世界都劇烈震動。
【English Translation】 Then, he transformed the rest into his own body, praised it as 'very good,' and returned the prince and queen as before. Born as Gexie Niwale King Also, in the past, the Bhagavan (Lord Buddha) in this Jambudvipa (Earth) manifested as King Kanishkabal, who ruled many small kingdoms and was very compassionate. He thought: 'I have become the leader of many beings, and these people also trust and love me, I should benefit them with the sacred Dharma.' So, he ordered his ministers: 'Whoever can show me the sacred Dharma, I will give him whatever he wants.' A Brahmin named Le'uduci said: 'I possess the Dharma.' The king showed him respect and wanted to hear the Dharma. The Brahmin said: 'If you want to obtain the Dharma, King, you must light a thousand lamps on your body as an offering, and then I will teach you.' The king was very happy to hear this and sent messengers to the entire Jambudvipa to announce: 'King Kanishkabal will, in seven days, pierce his body and light a thousand lamps for the sake of the Dharma.' Everyone was in deep sorrow and came before the king to prostrate, saying: 'We all rely on you like a blind person relies on a guide, or a young child relies on its mother. If a thousand lamps are lit on your body, you will surely lose your life. It is not right to abandon all the beings of this world for the sake of one Brahmin.' The queen, five hundred princes, the regent, and tens of thousands of ministers pleaded with him, but the king's vow was firm and could not be shaken. The king said: 'When I attain enlightenment, I will liberate you all.' Then, the king had holes made in his body, filled them with ghee, and prepared a thousand lamps. He said to the Brahmin: 'First teach me the Dharma, and then light the lamps. If I die before the lamps are lit, I will not be able to hear the Dharma.' The Brahmin spoke this verse: 'All that is constant will come to an end, The high will eventually fall, Gathering will inevitably lead to separation, Birth will ultimately lead to death.' As soon as the Brahmin finished speaking this verse, the king was very happy, without any regret, and thought: 'My seeking of the Dharma is for the purpose of achieving Buddhahood. When I attain enlightenment in the future, may the light of wisdom illuminate all those who are blinded by ignorance.' At the moment he made this vow, the entire world trembled violently.
གཡོས་སོ། །ལྷ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལ་ལྷགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟ་ཞིང་ངུ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཀྱང་ཕབ་བོ། །དེར་ལྷའི་དཔང་བོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྔགས་ནས། འདི་སྐད་དུ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བ་འདི་ལ་འགྱོད་པ་མེད་དམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་འགྱོད་པ་མེད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ལུས་འདར་ཞིང་ཉམས་མི་བདེ་བཞིན་དུ་འགྱོད་པ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པ་འདི་ཅིས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཐོག་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་བདག་འགྱོད་པ་མེད་ན་ལུས་ཀྱི་རྨ་འདི་སྔ་མ་བཞིན་སོས་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་སྔར་བཞིན་རྨ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འཛམ་གླིང་ 15-2-299b འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བྱིང་ལིང་གར་ལི་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། གང་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཅི་འདོད་སྦྱིན་པར་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ལེའུ་དུ་ཆུ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་གིས་བཏབ་ན་ཆོས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ། ཡུལ་ཀུན་ཏུ་དྲིལ་བསྒྲགས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀག་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མ་བཏུབ་པར། དང་པོར་ཆོས་སྟོན་པར་བསྐུལ་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སྟེ། །སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བཅས། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་པས་བདག་པོ་མེད། །བདག་གི་བ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་མགུ་ཞིང་ལུས་ལ་ལྕགས་གཟེར་སྟོང་བཏབ་པས། རྒྱལ་ཕྲན་དང་བློན་པོ་དང་འཁོར་མང་པོ་ངུ་ཞིང་ས་ལ་འགྱེལ། ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་ཅིང་མཆི་མ་འབྱིན། དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་དེར་འོངས་ཏེ་ཁྱོད་འདི་ལྟར་དཀའ་བ་བྱེད་པ། བརྒྱ་བྱིན་དང་འཁོར་སྒྱུར་སོགས་འདོད་དམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ཁམས་གསུམ་གྱི་བདེ་བ་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱིས། བསོད་ནམས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་འདི་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་བལྟས་ན། རྒྱལ་པོའི་ལུས་འདར་ཞིང་མི་བཟོད་པ་ལགས་ན། འདི་སྐད་ཟེར་ཞིང་འགྱོད་པ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འགྱོད་པའི་སེམས་མེད་ན་ལུས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྨ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་ལུས་སྔ་མ་ལྟར་གྱུར་ཏེ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དགའོ། ༈ ། 15-2-300a ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་འཛམ་གླིང་འདིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པའི་ལྷ་ཞེས་པའི་བུ་རྒྱལ་ཚབ་ང་མ་གམ་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་ཏེ། དེས་དམ་པའི་ཆོས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་པས་ཡི་མུག་པ་ལ། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ཏུ་སྤྲུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་སྡོད་ཅིང་ཆོས་ཡོད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ད
【現代漢語翻譯】 之後，諸天和菩薩們來到虛空中，看著那位菩薩哭泣，並降下花雨。帝釋天也以各種方式讚歎道：『大王，您如此痛苦，難道沒有後悔嗎？』國王說：『我不後悔。』帝釋天說：『您如此顫抖，身體不適，卻說不後悔，誰會相信呢？』國王說：『如果我從始至終都沒有後悔，愿我身上的傷口像以前一樣痊癒！』話音剛落，傷口就恢復如初了。 又，過去在此贍部洲，世尊曾化身為名叫凈猛嘉利的大國王。他宣告無論誰能宣講正法，他都將隨其所愿地佈施。一位名叫布拉瑪那雷吾達楚的婆羅門說，如果你允許我用一千根鐵釘釘你的身體，我就宣講佛法。國王答應了，並在全國宣告此事，但所有人都勸阻他，未能阻止。首先，他被敦促宣講佛法。那位婆羅門說：『諸行皆無常，諸生皆苦，諸法皆空無我，我亦不存在。』國王聽后非常高興，允許用一千根鐵釘釘他的身體。小國王、大臣和許多隨從哭泣著倒在地上。天上的神靈降下花雨，流下眼淚。然後，帝釋天來到這裡問：『您如此行持苦行，是想要帝釋天或轉輪王等果位嗎？』國王說：『我不是爲了希求三界的安樂，我所積的一切功德，都是爲了證得佛果。』帝釋天說：『我看國王的身體在顫抖，難以忍受，誰會相信您說不後悔呢？』國王說：『如果我沒有後悔之心，愿我的身體像以前一樣沒有傷痕！』話音剛落，身體就恢復如初，天人和眾人都非常高興。 又，過去在此贍部洲，世尊化生為梵天之子，名為王位繼承人阿瑪嘎瑪。他四處尋找正法，卻一無所獲，感到沮喪。帝釋天得知他的想法后，化身為一個婆羅門，站在國王的宮殿門口說：『我有佛法！』
【English Translation】 Then, the gods and Bodhisattvas came into the sky, watching that Bodhisattva crying, and rained down a shower of flowers. Indra, the lord of the gods, also praised him in various ways, saying: 'Great King, are you so miserable that you have no regrets?' The king said: 'I have no regrets.' Indra said: 'You are trembling so much and feeling unwell, yet you say you have no regrets, who will believe that?' The king said: 'If I have no regrets from beginning to end, may the wounds on my body be healed as before!' As soon as he spoke, the wounds were healed as before. Again, in the past, in this Jambudvipa (the continent where humans live), the Blessed One (Bhagavan, Buddha) transformed himself into a great king named Jinging Garli. He proclaimed that he would give whatever anyone wanted to anyone who could teach the sacred Dharma (teachings). A Brahmin (priest) named Leudu Chu said, 'If you allow me to drive a thousand iron nails into your body, I will teach the Dharma.' The king agreed and proclaimed this throughout the country, but everyone tried to dissuade him, but they could not stop him. First, he was urged to teach the Dharma. The Brahmin said, 'All conditioned things are impermanent, all births are accompanied by suffering, all dharmas are empty and without self, and there is no such thing as self.' The king was pleased and allowed a thousand iron nails to be driven into his body. Minor kings, ministers, and many attendants cried and fell to the ground. The gods in the sky rained down flowers and shed tears. Then Indra (king of the gods) came there and asked, 'Are you doing this difficult thing because you want to be Indra or a Chakravartin (universal ruler)?' The king said, 'I do not desire the happiness of the three realms (desire realm, form realm, formless realm), but all the merit I have is for the sake of attaining Buddhahood.' Indra said, 'I see that the king's body is trembling and unbearable, who will believe that you say you have no regrets?' The king said, 'If I have no regrets, may my body be without wounds as before!' As soon as he spoke, his body became as before, and the gods and humans rejoiced. Again, in a previous life in this Jambudvipa, the Blessed One took birth as the son of Brahma (creator god), named Prince Regent Ngamagama. He searched everywhere for the sacred Dharma but could not find it, and he became discouraged. Indra, the lord of the gods, knowing his thoughts, transformed himself into a Brahmin and stood at the gate of the king's palace, saying, 'I have the Dharma!'
ང་། དེས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཅི་བཞེད་པ་གཏོང་བར་ཁས་བླངས་པ་ལ། མེའི་དོང་ཟབས་སུ་ཁྲུ་བཅུ་པའི་ནང་མེ་མུར་གྱིས་བཀང་ལ་དེའི་ནང་དུ་མཆོངས་ཏེ་མཆོད་པ་བྱ་ན་ཆོས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ་མེ་དོང་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་དང་བློན་པོ་དང་ཕོ་བྲང་གི་སླས་རྣམས་ཡིད་མི་བདེ་ནས། རྒྱལ་བུ་དང་བྲམ་ཟེ་ལ་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ་བདག་གི་ལུས་བཞེད་ན་ཡང་འབུལ་ལོ་ཞེས་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནན་གྱིས་མི་བྱར་མི་རུང་བ་ནི་མེད་ཀྱི། རྒྱལ་བུས་ཅི་བསམ་པ་དེར་ཟད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ནི་ཆོས་བསྟན་ལ། མི་ནུས་ན་མི་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བུས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་ན་མེ་དོང་དུ་མཆོང་བར་བྱེད་པས་ཁྱེད་ཅག་སུས་མཐོང་འདོད་པ་མྱུར་དུ་ཤོག་ཅེས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཕོ་ཉ་བཏང་བས་རྒྱལ་ཕྲན་དང་འབངས་མང་པོ་ལྷགས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ལ་དེ་ལྟར་མི་བགྱིད་པར་གསོལ་ཀྱང་རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བ་ན། ལུས་གྲངས་མེད་ཅིག་འཕོས་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷ་དང་མིའི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་འདོད་པས་ཆོག་མི་ཤེས་པས་མནར་བ་དང་། 15-2-300b ངན་སོང་རྣམས་སུ་མི་བཟོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་སྟེ་ལུས་སྲོག་ཆུད་གསན་ཀྱང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དགེ་བའི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྐྱེད་མ་མྱོང་བས། ད་ནི་ལུས་བཙོག་པ་དམན་པ་འདི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་མཆོད་པ་བྱེད་ཀྱི་བདག་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག །བདག་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལུས་འདི་གཏོང་སྟེ། ནམ་སངས་རྒྱས་ནས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ཡི་དམ་བརྟན་པར་ཤེས་ནས་འཁོར་རྣམས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་མེ་དོང་གི་ཁར་འགྲེང་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། སྟོན་པ་ཆེན་པོ་བདག་ལ་སྔར་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་ཅིག །གལ་ཏེ་ཚེའི་དུས་བྱས་ན་ཆོས་མི་ཐོས་སོ། །ཞེས་གསོལ་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེས་ཚིགས་བཅད་འདི་སྨྲས་སོ། །བྱམས་པའི་སེམས་ནི་གོམས་པར་བྱ། །ཞེ་སྡང་ཁྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་སྤངས། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་སྐྱོབས། །ཀུན་ལ་སྙིང་བརྩེས་མཆི་མ་གཟགས། །དགའ་བ་ཆེན་པོ་གོམས་པར་བྱ། །གཞན་ལའང་བདག་དང་མཐུན་པའི་ཆོས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱབ་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པར་ལྡན། །ཞེས་པ་འདི་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་མེ་དོང་དུ་མཆོངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པའི་རྒྱལ་པོས་ལག་པ་ཡ་རེ་ནས་ཟིན་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་འཛམ་གླིང་གི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་མི་བདེ་བའི་བག་མེད་ལ། ད་མེ་དོང་དུ་མཆོངས་ན་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་མ་ཚེ་འཕོས་པ་དང་འདྲ་བས
【現代漢語翻譯】 於是，他答應教法，條件是：挖一個深十肘的火坑，裡面裝滿燃燒的火焰，跳進去獻祭，才肯傳授佛法。王子答應了，於是挖了一個大火坑。當時，國王、王后、大臣和宮殿的侍從們都感到不安，勸告王子和婆羅門不要這樣做，說：『如果你們需要我的身體，我也願意獻出來。』婆羅門說：『我沒有什麼是不能做的，但一切都取決於王子的意願。如果他能做到，我就傳授佛法；如果他做不到，我就不傳授。』當時，王子爲了佛法，宣佈七天後將跳入火坑，讓全國各地的人都知道，誰想看就趕快來。許多小國王和百姓聚集在一起，勸王子不要這樣做，但王子說：『我長期在輪迴中，已經無數次轉生，即使生在天界和人間，也因為貪慾而受苦。』 在惡道中，我經歷了各種難以忍受的痛苦，白白浪費了生命。我從未爲了神聖的佛法而生起哪怕一絲善念。現在，我要爲了佛法而獻祭這個污穢低賤的身體。在我證得無上圓滿菩提之前，不要阻止我。爲了成就佛陀，我將捨棄這個身體。當我成佛后，我會給予你們佛法的佈施。』聽到王子如此堅定的誓言，所有人都沉默不語。然後，王子站在火坑邊，對婆羅門說：『偉大的導師，請先為我傳授神聖的佛法。如果我死了，就聽不到佛法了。』於是，婆羅門說了這首偈頌：『慈悲之心應常修習，嗔恨憤怒之念應捨棄，以大悲心救護眾生，以慈愛之心拭去淚水，歡喜之心應常修習，令他人亦得與我同等之法，以菩提心守護一切，此乃菩薩之行。』說完這首偈頌，王子立刻跳入火坑。帝釋天（梵文：Śakra，梵文天城體：शक्र，梵文羅馬擬音：Śakra，能天主）和梵天王用雙手接住了他，說道：『世間的一切眾生都蒙受國王您的恩德，免於不安和放逸。現在您要跳入火坑，如同所有百姓的父母去世一般。』
【English Translation】 Then, he promised to teach the Dharma on the condition that a pit ten cubits deep be dug, filled with burning flames, and he would jump into it as an offering, only then would he teach the Dharma. The prince agreed, and a large fire pit was made. At that time, the king, queen, ministers, and palace attendants were uneasy and pleaded with the prince and the Brahmin not to do this, saying, 'If you desire my body, I will offer it.' The Brahmin said, 'There is nothing I cannot do with insistence, but it all depends on what the prince intends. If he can do it, then the Dharma will be taught; if he cannot, it will not be taught.' At that time, the prince, for the sake of the Dharma, announced that in seven days he would jump into the fire pit, and messengers were sent throughout the land, saying, 'Whoever wishes to see it, come quickly.' Many small kings and subjects gathered and pleaded with the prince not to do this, but the prince said, 'I have long been in samsara (cycle of rebirth), and countless bodies have been transferred. Even when born in the realms of gods and humans, I have suffered from not knowing contentment with desires.' In the evil realms, I have experienced various unbearable sufferings, wasting my life in vain. I have never generated even a little virtuous thought for the sake of the sacred Dharma. Now, I will offer this impure and lowly body for the sake of the Dharma. Do not hinder me until I generate the mind of unsurpassed, perfect enlightenment. To accomplish Buddhahood, I will give up this body. When I become a Buddha, I will give you the gift of the Dharma.' Knowing that his vow was firm, all those present were silent. Then, the prince stood at the edge of the fire pit and said to the Brahmin, 'Great teacher, please first teach me the sacred Dharma. If I die, I will not hear the Dharma.' Then, the Brahmin spoke this verse: 'Practice loving-kindness, Abandon thoughts of hatred and anger, Protect sentient beings with great compassion, Gaze with tears of affection upon all, Practice great joy, And the Dharma that is in harmony with myself and others, Protecting with the mind of enlightenment, Is endowed with the conduct of a Bodhisattva.' As soon as he spoke this, the prince jumped into the fire pit. Śakra (Sanskrit: Śakra, Devanagari: शक्र, Romanization: Śakra, meaning: 'Powerful One'), and Brahma (creator god) caught him with their hands, saying, 'All beings in Jambudvipa (Eurasian continent) are free from unease and carelessness by the kindness of you, O King. Now, if you jump into the fire pit, it is as if the parents of all the subjects have passed away.'
་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཏང་སྟེ་ 15-2-301a མེ་དོང་དུ་མཆོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བུ་དེས་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དང་འཁོར་མང་པོ་ལ་བལྟས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཐམས་ཅད་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ལ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་མེ་དོང་དུ་མཆོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་གནམ་ས་རབ་ཏུ་གཡོས་ཤིང་བར་སྣང་གི་ལྷ་རྣམས་ངུས་པའི་མཆི་མ་ཆར་བཞིན་བབས་སོ། །མེ་དོང་དེ་ཡང་མེ་ཏོག་གི་རྫིང་བུར་གྱུར་ཏེ་རྒྱལ་བུ་དེ་པདྨའི་སྟེང་དུ་འདུག་པ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་པུས་མོ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཕབ་བོ། ༈ །གཞན་ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་ཡུལ་ཝཱ་ར་ཎ་སཱི་འདིར་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་གནས་ཏེ། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དེ་དག་གི་སྟོན་པ་ཨུད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་ལས་ཆོས་ཐོབ་པའི་སླད་དུ། བྲམ་ཟེ་དེས་བསྒོས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་པགས་པ་བཤུས་ནས་ཤོག་ཤོག་ཏུ་བྱས། རུས་པ་ནི་སྨྱུ་གུར་བྱས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་མཉན་པ། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་བསྡམ་ཞིང་། །སྲོག་གཅོད་རྐུ་དང་གཡེམ་མི་བྱ། །ངན་པར་ལྟ་བ་ཀུན་སྤངས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་པ་འདི་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་ཏེ། མི་མང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་དུ་བཅུག་པར་བྱས་སོ། ༈ ། 受生為妙色王 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་བསྐྱངས་ཞིང་གཏོང་བ་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་ཚིམས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བཙུན་མོ་མཛེས་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ 15-2-301b ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ། བུ་གཅིག་པ་མཛེས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་གཅིག་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་འདོད་པས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ན་ཆོས་འབྱུང་གིས་ད་ལྟ་མི་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་གསེར་འབུམ་ཡོད་པའི་སྣོད་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོར་བཏགས་ཏེ། ཆོས་སྨྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྦྱིན་ཞིང་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱའོ་ཞེས་དྲིལ་བསྒྲགས་ཀྱང་སུ་ཡང་མ་བྱུང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་གདུང་ཞིང་ཡི་ཆད་པ་དེ་ལ། ལྷའི་དབང་པོས་བགམ་པའི་ཕྱིར་གནོད་སྦྱིན་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཆོས་བསྟན་ནོ་བྱས་པ་ལ་དགའ་ནས་ཆོས་མཉན་པར་འདོད་ཀྱང་གནོད་སྦྱིན་དེས་བདག་བཀྲེས་པས་འཕྲལ་དུ་བསད་པའི་མི་ཡི་ཤ་ཁྲག་ཟས་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ལན་གཅིག་ཆོས་དང་འཕྲད་ན་དེ་ཡང་རིན་ཐང་གདབ་ཏུ་མེད་པས་ཉོ་དགོས་སོ་སྙམ་པ་དང་། གཞོན་ནུ་མཛེས་ལྡན་གྱིས་བདག་གནོད་སྦྱིན་ལ་སྦྱིན་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་བུ་སྡུག་ཅིང་མི་མཐུན་པ་མེད་པ
【現代漢語翻譯】 出於什麼原因，（他們）說要完全放棄所有眾生，跳入火坑？』王子看著天王和許多隨從，說道：『不要做任何阻止我發起無上菩提心的事情。』說完，所有人都沉默了。他立刻跳入了火坑。那時，天地劇烈震動，空中的諸神哭泣，眼淚如下雨般落下。火坑變成了蓮花池，王子坐在蓮花上，諸神將花雨降至沒過膝蓋的高度。 此外，在過去，在這個瓦拉納西城，住著五百位仙人。那時，世尊本人是他們的導師，名叫烏達帕拉。爲了從一位婆羅門那裡獲得佛法，按照那位婆羅門的指示，他剝了自己的皮，做成紙張；用骨頭做筆；抄寫了這段偈頌：『約束身之行，不殺不盜不邪淫，斷除一切惡見，是菩薩之行。』然後將它傳播到整個贍部洲，讓許多人都認真奉行。 轉生為妙色王 此外，過去世尊本人轉世為妙色王（Gzugs bzang，King of Beautiful Form），以正法治理國家，並通過慷慨佈施使所有人都感到滿足。他有一位美麗的王妃，名叫美貌女（Mdzes ldan ma，Beautiful Woman），她非常美麗動人。他們有一個獨生子，名叫妙容（Mdzes ldan，Beautiful Appearance），他既英俊又令人喜愛。國王渴望佛法，所以在全國各地尋找佛法，但沒有找到。他說：『如果佛陀出現在世間，佛法就會出現，但現在我找不到。』於是，國王將裝滿十萬金幣的寶瓶懸掛在王宮的頂端，宣佈：『無論誰能宣說佛法，都將得到佈施和極大的尊敬。』但沒有人出現。國王因佛法而悲傷和失望。爲了考驗他，天界之王化作一個醜陋的夜叉（Gnod sbyin，Yaksa），說他可以傳授佛法。國王很高興，想要聽聞佛法，但那個夜叉說：『我餓了，需要立即吃掉被殺的人的血肉。』國王心想：『如果我能與佛法相遇一次，那也是無價的，我必須買下來。』這時，年輕的妙容說：『請允許我佈施給夜叉。』國王非常愛他的兒子，沒有任何不捨
【English Translation】 For what reason did (they) say to completely abandon all beings and jump into the pit of fire?' The prince looked at the king of the gods and many attendants and said, 'Do not do anything to prevent me from generating the unsurpassed bodhicitta.' Having said this, everyone became silent. Immediately, he jumped into the pit of fire. At that time, the earth and sky shook violently, and the gods in the sky wept, their tears falling like rain. The pit of fire turned into a lotus pond, and the prince sat on a lotus. The gods showered flowers to the height of their knees. Furthermore, in the past, in this city of Varanasi, there lived five hundred hermits. There, the Blessed One himself became their teacher, named Udapala. In order to obtain the Dharma from a Brahmin, as instructed by that Brahmin, he peeled off his own skin and made it into paper; he made bones into pens; and he wrote down this verse: 'Restraining bodily conduct, not killing, not stealing, not committing adultery, abandoning all evil views, is the practice of a Bodhisattva.' Then he proclaimed it throughout Jambudvipa, causing many people to diligently practice it. Born as King Beautiful Form Furthermore, in the past, the Blessed One himself was born as King Beautiful Form (Gzugs bzang), who ruled the kingdom according to Dharma and satisfied everyone with great generosity. He had a beautiful queen named Beautiful Woman (Mdzes ldan ma), who was beautiful and pleasing to behold. They had an only son named Beautiful Appearance (Mdzes ldan), who was handsome and pleasing. The king desired the Dharma, so he searched for the Dharma throughout the country, but he could not find it. He said, 'If the Buddha appears in the world, the Dharma will appear, but now I cannot find it.' Then, the king hung a vessel containing a hundred thousand gold coins on the top of the palace, proclaiming, 'Whoever speaks the Dharma will be given alms and great respect.' But no one appeared. The king was saddened and disappointed for the sake of the Dharma. In order to test him, the lord of the gods transformed into an ugly Yaksha (Gnod sbyin), saying that he would teach the Dharma. The king was delighted and wanted to hear the Dharma, but the Yaksha said, 'I am hungry and need to immediately eat the flesh and blood of a killed person.' The king thought, 'If I can encounter the Dharma once, it is priceless, and I must buy it.' Then, the young Beautiful Appearance said, 'Please allow me to be given to the Yaksha.' The king loved his son very much and had no reluctance
་དེ་བྱིན་པས་གནོད་སྦྱིན་དེས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཁྱེའུའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་སོ་སོར་བཅད་དེ་ཟ་བར་མཐོང་ཡང་། རྒྱལ་པོ་ཆོས་འདོད་པའི་ཕྱིར་མི་དགའ་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །གནོད་སྦྱིན་གྱིས་རྒྱལ་པོས་ད་དུང་མ་འགྲངས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོས་སྙིང་དུ་སྡུག་པའི་ཆུང་མ་ཡང་བྱིན་པས་སྔར་ལྟར་ཟོས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་པོ་ད་དུང་ང་མ་འགྲངས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ངས་བུ་དང་ཆུང་མ་བྱིན་ན་ད་ཅི་འདོད། དེས་སྨྲས་པ། 15-2-302a རང་གི་ལུས་བྱིན་དང་འགྲང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ངའི་ལུས་བྱིན་ནས་ཇི་ལྟར་ཆོས་མཉན་པར་བྱ། སྔར་ཆོས་སྟོན་དང་དེ་ཐོས་པའི་འོག་ཏུ་ལུས་གཏང་ངོ་། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་དེས་དམ་བསྒྲགས་ནས་ཆོས་བསྟན་པ། སྡུག་པ་དག་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ། །སྡུག་པ་དག་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེ། །འཇིགས་པ་དག་ལས་རྣམ་གྲོལ་རྣམས། །མྱ་ངན་མེད་ན་ག་ལ་འཇིགས། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཐོས་པས་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་ནས་ངའི་ལུས་ཅི་འདོད་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་དེ་བསམ་པ་བླ་མེད་ལས་མི་གཡོ་བར་རིགས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་མཆོག་ཏུ་དགའ་ཞིང་རང་གི་ལུས་བསྟན་ཏེ། ལག་པ་གཡས་པས་བུ་དང་། གཡོན་པས་ཆུང་མ་བཟུང་ནས་སླར་གཏད་དེ་བསྟོད་ཅིང་བསྔགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བདག་གི་ཆོས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་པ་ཆོས་བཞིན་བྱེད་པའི་བཙུན་མོ་དམ་པའི་མངལ་དུ་བུ་ཆགས་པ་ན་མ་དེས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཉན་འདོད་སྐྱེས་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་ཤིང་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མངལ་ན་གནས་པ་དེའི་མཐུར་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་གསེར་སྲང་འབུམ་བསྐུར་ཏེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་སུ་ཁྱེའུ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བཙས་པ་ལ་མིང་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ཆེར་སྐྱེས་པ་ན་ལེགས་གསུངས་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ལ་ནམ་ཞིག་ཡབ་འདས་ནས་ 15-2-302b རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་པ་དང་། དེས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ཞེས་བསྒོས་པ་བཞིན་གསེར་སྲང་འབུམ་བསྐུར་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་དུ་བཙལ་ཀྱང་མ་རྙེད་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་རེ་བས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ལྷའི་དབང་པོས་ཤེས་ནས་བགམ་པའི་ཕྱིར་གནོད་སྦྱིན་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སུ་བསྒྱུར་བ། རྒྱལ་པོ་དེའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་སྨྲས་པ། ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཆོས་སྤྱད་བྱ། །ཉེས་སྤྱད་དེ་ནི་སྤྱད་མི་བྱ། །ཆོས་སྤྱོད་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ནི། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཡང་བདེ་བར་གནས། དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་སྨྲས་པ། གསང་བ་པ་ཚིགས་བཅད་དེ་ཡང་སྨྲོས་ཤིག་མཉན་པར་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་སྨྲས་པ་བཞིན་བྱེད་ན་སླད་ནས་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ཅི་ཞིག་བྱ།
【現代漢語翻譯】 當他佈施后，夜叉用神通將孩子的四肢一塊塊切下來吃掉，但國王爲了求法，並不感到不悅。夜叉說：『國王，我還未滿足。』國王又佈施了他心愛的妻子，夜叉像之前一樣吃掉了。『國王啊，我還是沒有滿足！』國王說：『我佈施了孩子和妻子，你還想要什麼？』夜叉說： 『佈施你的身體，我才能滿足。』國王說：『如果我佈施了身體，怎麼聽法呢？先聽法，之後再捨身。』然後，夜叉立下誓言，宣說了佛法：『從愛生憂，從愛生怖，解脫諸怖者，無愛何有怖？』聽到這偈頌，國王非常高興，說：『我的身體隨你所欲。』國王的意念從無上的菩提心毫不動搖，帝釋天非常高興，顯現出真身，右手抓住孩子，左手抓住妻子，又還給了國王，並讚歎國王。國王也對帝釋天說：『您圓滿了我的求法之心，太好了。』 又在過去，有位國王名叫梵授（Tshangs byin，梵天之賜），他如法行事。當王妃懷上聖胎時，她想聽聞正法，便告訴了國王，相士們也預言了胎兒的功德。國王拿出一百萬金幣，在各地尋找正法，卻沒有找到。之後，王妃生下了一個俊美的男孩，取名為求善說（Legs gsung tshol，尋妙語）。他長大后，仍然沒有找到妙語。後來，他的父王去世，他繼承了王位。 他吩咐大臣們尋找妙語，並拿出一百萬金幣，派人到整個贍部洲尋找，也沒有找到。國王因渴望而備受煎熬，天神之王知道了，爲了考驗他，將夜叉變成醜陋的形象，坐在國王面前說：『善用之法應實行，惡用之法不應行。實行正法於此世，及於來世得安樂。』聽到這些話，國王非常高興，說：『隱士啊，請再說一遍那個偈頌，我要聽。』夜叉說：『如果你按照我說的做，我再告訴你。』國王問：『要做什麼？』
【English Translation】 After he gave them away, the yaksha used his magical powers to cut off the boy's limbs one by one and eat them, but the king, because of his desire for the Dharma, did not become displeased. The yaksha said, 'King, I am still not satisfied.' The king then gave away his beloved wife, and the yaksha ate her as before. 'O King, I am still not satisfied!' The king said, 'If I give away my son and wife, what else do you want?' He said: 'Giving away your own body will satisfy me.' The king said, 'If I give away my body, how will I listen to the Dharma? I will give away my body after first listening to the Dharma.' Then, that yaksha made a vow and taught the Dharma: 'From love springs sorrow, from love springs fear, those who are liberated from fear, where is there fear if there is no love?' Hearing this verse, he was overjoyed and said, 'Do with my body as you wish.' The king's mind did not waver from the supreme thought, and Indra (釋天) was overjoyed, revealing his own body, and with his right hand holding the son and his left hand holding the wife, he returned them and praised and extolled the king. The king also said to Indra, 'You have perfected my Dharma aspiration, it is excellent.' Also, in the past, there was a king named Tsaangs Byin (梵授, Brahma-given), who acted according to the Dharma. When his virtuous queen conceived a holy child, she desired to hear well-spoken words and told the king, and the diviners also spoke of the merits of the one dwelling in the womb. The king sent a hundred thousand gold coins and searched everywhere for well-spoken words, but did not find them. Then, in due time, a beautiful boy was born, and he was named Legs Gsung Tshol (求善說, Seeking Well-Spoken Words). When he grew up, he still could not find well-spoken words, and one day his father passed away and he was placed on the throne. He instructed the ministers to seek well-spoken words, and as before, he sent a hundred thousand gold coins and searched throughout Jambudvipa (贍部洲), but did not find them. The king was tormented by longing, and the lord of the gods, knowing this, transformed into an ugly yaksha to test him. He sat before the king and said, 'Practice the Dharma that is well-practiced, do not practice that which is wrongly practiced. Practicing the Dharma in this world and in the next brings happiness.' Hearing this, the king was overjoyed and said, 'O ascetic, please speak that verse again, I will listen.' He said, 'If you do as I say, I will speak it again.' The king said, 'What must I do?'
གནོད་སྦྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཉིན་ཞག་བདུན་དུ་སེང་ལྡིང་གི་ཤིང་དག་མེ་དོང་དུ་བུས་ནས། དེར་བདག་ཉིད་མཆོངས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་གིས་ཚིགས་བཅད་དེ་ཡང་སྨྲའོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ཤིང་། ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཏེ། ཞག་བདུན་སོང་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ལེགས་གསུངས་ཉན་པའི་ཕྱིར་མེ་དོང་དུ་བདག་ཉིད་འདོར་ན་གང་ཡ་མཚན་ལྟ་བར་འདོད་པ་དེ་དག་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱས་པས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དང་ནམ་མཁའི་ངོས་ལ་ལྷ་མང་པོ་ཡང་འདུས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྷག་བསམ་ཤེས་ནས་ཡ་མཚན་ལྟ་བའི་ཕྱིར་འཁོད་དོ། །དེ་ནས་གནོད་སྦྱིན་ནམ་མཁར་འཕགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟར་དམ་བཅས་པ་བཞིན་མཛོད་ཅིག་ 15-2-303a ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་གཞོན་ནུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྟེ། བློན་པོ་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཞིང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱང་དབུགས་ཕྱུང་ནས། མེ་དོང་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། མེ་དོང་རབ་ཏུ་འཇིགས་པ་འདིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་འཛེམ་མེད་དུ་མཆོངས་ན་བདག་གི་བསོད་ནམས་མཐུ་ཡིས་འདིར་པདྨའི་མཚོ་ལྟར་བསིལ་བའི་བདེན་ཚིག་གི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་དེ་མཆོངས་པས་མེ་དོང་དེ་པདྨས་གང་བའི་མཚོ་བསིལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྷའི་དབང་པོས་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཡ་མཚན་གྱིས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་དད་པར་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་མཐོང་ནས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་གཟུགས་མི་སྣང་བར་རང་གི་གཟུགས་སུ་འདུག་སྟེ། ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ཆོས་སྤྱད་བྱ། ཞེས་སོགས་སྔར་གྱི་ཚིགས་བཅད་དེ་སླར་ཡང་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོས་བཟུང་ནས་གསེར་གྱི་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ཏེ་འཛམ་བུའི་གླིང་ཀུན་ཏུ་བསྐུར་ཞིང་སྤེལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གཞོན་ནུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཇི་སྙེད་ཐོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲིས་ཤིང་བླངས་ལ་བརྗོད་དེ་ཐམས་ཅད་བཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན། མི་གཅིག་རིའི་བྱ་སྐྱིབས་ན་འདུག་པས་ཁོ་བོས་ཁྱོད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་བྱའོ། །དེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། རིན་ཐང་མེད་པར་ཆོས་མི་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུ་དེས། གོས་རིན་ཐང་བྱེ་བ་ 15-2-303b ཕྲག་ཉི་ཤུ་རི་བ་ལུས་ལ་གྱོན་པ་དང་། ནོར་བུ་རིན་ཐང་བྱེ་བ་ཕྲག་བཞི་བཅུ་རི་བ་ལུས་ལ་བཏགས་པ་དེ་བྱིན་ཀྱང་ད་དུང་རིའི་བྱ་སྐྱིབས་འདི་ནས་ལུས་བོར་ན་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅས་ཏེ། མཚན་དང་ལྡན་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བསྟན་པ་དང་། ལུས་རིའི་རྩེ་ནས་བོར་ཏེ་མ་སྨད་མ་རྨས་པའི་བདེན་པའི་བྱིན་བས་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ
【現代漢語翻譯】 夜叉說道：『將七日內的檀木全部投入火坑中焚燒，然後你跳入其中，我便在下面說出那首偈頌。』聽到這話，國王非常高興，答應照做。他在全國各地宣告：『七日之後，國王爲了聽聞妙法，將投入火坑，凡是想觀看奇蹟的人都來吧！』於是成百上千的眾生，以及天空中的眾多天神都聚集起來，他們瞭解菩薩的利他之心，前來觀看奇蹟。然後，夜叉升到空中，對菩薩說：『大國王，請按照你所承諾的那樣去做吧！』 之後，國王將王位傳給年輕的王子，向大臣和百姓請求寬恕，並安慰了民眾。他走到火坑邊，心想：『爲了佛法，我將毫不畏懼地跳入這可怕的火坑。愿我以功德的力量，使這裡出現如蓮花池般清涼的景象。』說完，他念誦了真誠之語的偈頌，然後跳入火坑。火坑立刻變成了一個充滿蓮花的清涼水池。天帝看到國王的奇蹟般的行為，以及由此引發的天人和眾生的信仰，便隱藏了夜叉的身形，恢復了自己的原貌，並再次說出了之前的偈頌：『善行應修習。』國王記住了這些偈頌，並將它們寫在金板上，傳遍了整個贍部洲。 如是，尋求妙法的國王就是世尊本人。 此外，往昔世尊本人轉世為『尋求正法的青年』之時，凡是聽聞到的所有妙語，都記錄、學習、誦讀，並全部記住。之後，當他在各個城鎮鄉村中尋求正法時，有一個人住在山間的鳥巢里，對他說：『我可以告訴你與如來名號相應的法。』他聽后非常高興。那人說：『我不免費傳授佛法。』青年說：『我身上穿著價值二十俱胝的衣服，佩戴著價值四十俱胝的珠寶，全部都可以給你。即便如此，我從這個山崖跳下去捨身，你才肯告訴我嗎？』那人答應了他，並說出了一句與如來名號相應的偈頌。青年從山頂跳下，以未曾欺騙和傷害過的真實誓願的力量，安然無恙。
【English Translation】 The Yaksha said, 'Burn all the sandalwood trees in the fire pit for seven days, and then if you jump into it, I will recite that verse below.' Hearing this, the king was very happy and agreed to do so. He proclaimed throughout the country, 'After seven days, the king will jump into the fire pit to hear the good words. Let those who want to see the miracle come!' Then hundreds of thousands of beings, and many gods in the sky, gathered together. Knowing the Bodhisattva's altruistic intention, they came to see the miracle. Then, the Yaksha rose into the sky and said to the Bodhisattva, 'Great King, please do as you have promised!' After that, the king placed the young prince on the throne, asked forgiveness from the ministers and the people, and comforted the crowd. He went to the edge of the fire pit and thought, 'For the sake of the Dharma, I will fearlessly jump into this terrible fire pit. May the power of my merit cause a cool scene like a lotus pond to appear here.' Having said this, he recited the verse of truth and jumped into the fire pit. The fire pit immediately turned into a cool pond filled with lotuses. The Lord of the Gods, seeing the king's miraculous actions and the faith of gods and humans that arose from it, hid the Yaksha's form, restored his own form, and again spoke the previous verse: 'Virtuous conduct should be practiced.' The king remembered these verses, wrote them on golden tablets, and sent them throughout Jambudvipa. Thus, the king who sought the good words was the Bhagavan himself. Furthermore, in the past, when the Bhagavan himself was transformed into a 'Youth Seeking the Dharma,' all the good words he heard were recorded, learned, recited, and remembered. Later, as he sought the Dharma in various towns and villages, a man living in a bird's nest in the mountains said to him, 'I can tell you a Dharma that corresponds to the name of the Tathagata.' He was very happy to hear this. The man said, 'I do not teach the Dharma for free.' The youth said, 'I am wearing clothes worth twenty kotis and jewelry worth forty kotis, all of which I can give to you. Even so, would you only tell me if I jump off this cliff and sacrifice myself?' The man agreed to this and spoke a verse corresponding to the name of the Tathagata. The youth jumped from the top of the mountain, and by the power of his true vow, which had never deceived or harmed anyone, he landed safely.
་བཞིས་བཟུང་ནས་བདེ་བར་ཕྱིན་པ་མཐོང་སྟེ་དེའི་ངོ་མཚར་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཁྱིམ་བདག་ཟས་གཙང་མ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་ཐོས་ཀྱི་བུའི་ནོར་དང་འགྲན་ནུས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེས་རྒྱ་མཚོར་སོང་ནས་ནོར་བསྒྲུབས་པས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞིག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་གཞན་ནས་འོངས་པའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་བཟུང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་བས་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེའི་བུ་མོ་དབྱངས་ཅན་མ་ཞེས་པས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚིག་གླུར་བླངས་པ་ཐོས་པས་ཁྱིམ་བདག་དེ་དགའ་བས་བ་སྤུ་ལངས་བཞིན་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཟས་སོགས་ཅི་ལའང་མི་ཆགས་པར་ལེགས་བཤད་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་། བདག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ཀྱང་། ལེགས་པར་བཤད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པས། ཚེགས་ཆེན་པོས་ཐོབ་པའི་རྡོ་བ་འདི་དག་གིས་ཅི་བྱ་སྙམ་དུ། ལེགས་བཤད་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། ། 15-2-304a སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ལ་ལེགས་བཤད་སྦྱིན་པར་ཞུ་བའི་མི་ཞིག་མངགས་པ་དང་། བུ་མོ་དེ་ན་རེ། ལེགས་བཤད་ནི་རིན་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། ཇི་སྲིད་ཁྱོད་ཀྱི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་རྣམས་གཏོང་ན་ལེགས་བཤད་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ཁྱིམ་བདག་དེ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་བླངས་ནས་རང་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ལེགས་བཤད་ཉན་པར་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལེགས་བཤད་ཀྱིས་ས་སྟེང་གང་ལ། ནོར་ནི་ཚིགས་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས། ཟས་དང་བྲལ་ན་ལེགས་བཤད་ཟར་རུང་ངམ། ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། ཆགས་སྡང་སྐྱེད་པའི་རིན་ཆེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། གང་ཐོས་པས་ཉེས་པ་སེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་རིན་དུ་ས་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་བཀང་ཡང་ཆུང་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ལེགས་བཤད་དེ་དག་གསེར་གྱི་གླེགས་བུ་ལ་བྲིས་ནས་ཕྱོགས་སུ་བཀྲམ་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལེགས་བཤད་སྨྲ་བའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཉིད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་བཞི་ལྡན་ཞེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་ཞེས་བྱར་གྱུར་བའི་ཚེ་ཆོས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ཅི་འདོད་པའི་སྦྱིན་པ་སྩལ་ཞིང་ནད་པ་རྣམས་དང་མགོན་མེད་པ་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བཅུར་བཀོད་པས་ལྷའི་གནས་འཕེལ་བར་གྱུར་ལ། 15-2-304b བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་སད་པའི་ཕྱིར་སྲིན་པོའི་གཟུགས་སུ་སྤྲུལ་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁང་བཟང་ག
【現代漢語翻譯】 他們被四種快樂所控制，看到了幸福，並讚美了它的奇妙。此外，在過去，在波羅奈斯（Varanasi），當國王梵施（Brahmadeva）統治時，世尊（Bhagavan）化身為一位名叫凈飯（Zas gtsang ma，Śuddhodana）的居士，他能夠與多聞天王（rNam thos，Vaiśravaṇa）的財富相媲美。他出海去獲取財富，滿足了人們的期望。有一次，他從另一個珍寶島帶回了一串極其美麗的珍珠項鍊，並將其作為禮物獻給國王，國王非常高興。當時，國王的女兒妙音（Dbyangs can ma，Sarasvatī）唱了一首優美的歌，居士聽到后欣喜若狂，毛骨悚然，回到家中，對食物等一切都漠不關心，只想著那美妙的歌聲。他心想：『我花了十二年時間獲得了大量的珍寶，卻沒有得到任何美妙的歌聲。我該如何處理這些費力獲得的石頭呢？美妙的歌聲才是真正的珍寶。』 他派人去請求國王的女兒施捨美妙的歌聲。那位公主說：『美妙的歌聲是可以用價值來衡量的。如果你願意放棄你十二年來積累的所有珍寶，我就施捨美妙的歌聲。』居士非常恭敬地拿走了他十二年來積累的所有珍寶，親自前往國王的住所，去聽那美妙的歌聲。國王對居士說：『美妙的歌聲能填滿整個大地嗎？財富是需要費力獲得的，你為什麼要這樣做？沒有食物，你能靠美妙的歌聲生存嗎？』居士說：『用產生貪嗔的珍寶做什麼呢？聽到它能消除罪惡，成就功德的美妙歌聲，即使用珍寶填滿整個大地來交換，也是微不足道的。』於是，他將那些美妙的歌聲寫在金板上，並傳播到四面八方。當時，那位說出美妙歌聲的公主就是舍利弗（Śāriputra）本人。此外，在過去，在名為四方宮殿（bZhi ldan，Caturvidha）的王宮中，當世尊化身為尸毗王（Śibi）時，他依法治理國家，佈施一切所需之物，照顧病人和無依無靠的人，引導眾生行持十善業，從而使天界得以增長。 因陀羅（Indra）爲了考驗他，化身為羅剎（Rakshasa），來到了國王的宮殿。
【English Translation】 They were controlled by the four joys, saw happiness, and praised its wonder. Furthermore, in the past, in Varanasi, when King Brahma ruled, the Bhagavan himself manifested as a householder named Pure Food (Śuddhodana), who was able to rival the wealth of Vaishravana. He went to sea to acquire wealth, fulfilling the expectations of the people. Once, he brought back from another jewel island a string of extremely beautiful pearl necklaces and presented it as a gift to the king, who was very pleased. At that time, the king's daughter, Sarasvatī, sang a beautifully composed song, and the householder, hearing it, was overjoyed and his hair stood on end. He returned home, indifferent to food and everything else, thinking only of that wonderful song. He thought: 'I have spent twelve years acquiring a great collection of jewels, but I have not obtained any wonderful song. What shall I do with these stones acquired with great effort? A wonderful song is a true jewel.' He sent someone to request the king's daughter to bestow a wonderful song. That princess said, 'A wonderful song can be obtained with value. If you are willing to give up all the jewels you have accumulated for twelve years, I will bestow a wonderful song.' The householder very respectfully took all the jewels he had accumulated for twelve years and went to the king's residence himself to listen to that wonderful song. The king said to the householder, 'Can a wonderful song fill the whole earth? Wealth needs to be acquired with effort, why did you do this? Without food, can you survive on a wonderful song?' The householder said, 'What is the use of jewels that generate attachment and aversion? Even if the great earth were filled with jewels in exchange for a wonderful song that eliminates faults and accomplishes virtues upon hearing it, it would be insignificant.' Then, he wrote those wonderful songs on gold plates and spread them in all directions. At that time, the princess who spoke the wonderful songs was Śāriputra himself. Furthermore, in the past, in the royal palace called Caturvidha, when the Bhagavan manifested as King Śibi, he ruled the country according to Dharma, bestowing whatever was desired, caring for the sick and the helpless, and guiding sentient beings to practice the ten virtues, thereby causing the realm of the gods to increase. Indra, in order to test him, transformed himself into a Rakshasa and came to the king's palace.
ི་སྟེང་དུ་འདུག་ནས། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། ཞེས་སྨྲས་ནས་འདུག་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྒོ་ཕྱེ་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་བསྟན་ནོ་སྙམ་དུ། དེ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་གྲོགས་པོ་ཚིགས་བཅད་དེ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། དེ་ན་རེ། བདག་བཀྲེས་པས་མིའི་ཤ་ཁྲག་དྲོན་མོ་སྟེར་ན་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་མི་རིགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག། སྐྱེ་ཞིང་འཇིགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །སྐྱེས་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་དག་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་ཞིབ་ཏུ་བསམས་ཞིང་འདི་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་སྒོ་དང་ལམ་སྟེ་ལམ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ནས་མཚོན་བླངས་ཏེ་ལེགས་པར་སྨྲས་པའི་ཡོན་བཞེས་ཤིག་ཅེས་རང་གི་བྲང་སོགས་ཤ་ཐམས་ཅད་བྱིན་ཀྱང་དེ་མ་འགྲངས་པའི་ཚེ་ལུས་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་དུ། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་བདག་གི་ལུས་འདི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཚེ་ས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གཡོས་ཤིང་། ལྷས་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཕབ་བོ། །དེ་ནས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བདག་གིས་འདིའི་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་བསྒྱུར་མི་ནུས་ཀྱི། འདི་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོ་བ་ཚོད་ཟིན་པར་སྐྱེད་དགོས་སོ་སྙམ་ནས། ཁྱོད་འདི་ལྟར་ཤ་རྣམས་གཅོད་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ 15-2-305a མ་སྐྱེས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ཅུང་ཟད་མི་དགའ་བ་མེད་དེ། དམྱལ་བ་སོགས་སུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེའི་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། དེ་ལ་སུས་ཡིད་ཆེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། བདེན་པ་བསྐུལ་བས་ཡིད་ཆེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་ན་རེ། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་པ་བསྐུལ་བས་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། འདི་ལྟར་ཤ་རྣམས་བཏང་བས་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དགའ་བ་མེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེའི་དབང་དུ་གྱུར་ན། བདེན་པ་དེས་བདག་གི་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་སྔར་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་ཡི་རངས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་རང་གི་གཟུགས་སུ་བསྟན་ཏེ། བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་གནོད་པའི་བསམ་པས་མ་ཡིན་གྱིས། ཁྱོད་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དགའ་བར་བྱས་པར་ཟད་དེ། ཁྱོད་བརྩོན་འགྲུས་འདི་ལྟ་བུས་གདོན་མི་ཟ་བར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱི། དེའི་ཚེ་བདག་དྲན་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་ཤི་བི་པ་གཉིས་པ་ནི་གླིང་གཞི་སྔར་འདྲ་བ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ངའི་སློབ་མར་བྱས་པས་ཅི་ལ་ཕན། ང་ཁྱོད་ལ་གནོད་པ་ཞིག་ཟེར་
【現代漢語翻譯】 坐在上面，說道：『唉，諸行無常（梵文：अनित्य सर्वसंस्कारा，羅馬擬音：anitya sarvasaṃskārā，漢語字面意思：一切合成事物皆無常），是生滅法。』說完后，國王心想，他開啟了涅槃之門，指引了菩提之路。於是合掌，請他說偈語。那人說：『我飢餓難耐，若能給我溫熱的人肉和鮮血，我就說。』國王心想，不能傷害他人，爲了他說得好，我願獻出自己的身體。這時，帝釋天（Śakra，佛教護法神）說：『唉，諸行無常（梵文：अनित्य सर्वसंस्कारा，羅馬擬音：anitya sarvasaṃskārā，漢語字面意思：一切合成事物皆無常），是生滅法。生滅滅已，寂滅為樂。』國王仔細思索，心想這才是涅槃之門和道路，一切佛陀必定由此而生。於是拿起刀，說：『請接受這善說的報酬吧。』他獻出了自己的胸等所有血肉，但那人仍不滿足，心想我願獻出整個身體。爲了無上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺），他發願道：『我願獻出此身。』說完，大地六種震動，天人降下花雨。然後，帝釋天心想，我不能將他的身體恢復如初，但我必須適度地激發他的歡喜。於是說：『你這樣割肉，難道沒有一絲不悅嗎？』菩薩（Bodhisattva，發菩提心，行菩薩道之修行者）說：『我沒有一絲不悅，只是對墮入地獄等處的眾生生起悲憫之心。』他說：『誰會相信呢？』菩薩說：『以真誠之語激勵，便會相信。』帝釋天說：『那麼，你以真誠之語激勵，讓身體恢復如初吧。』菩薩說：『我割捨血肉，心中沒有一絲不悅，只是對受苦的眾生生起悲憫之心。以此真誠之語，愿我的身體恢復如初！』話音剛落，身體便恢復如初。帝釋天歡喜地顯現出自己的身形，說：『我並非想傷害你，只是爲了激發你的歡喜而戲弄你。以你這樣的精進，必定能證得菩提，到那時請記得我！』說完便隱身不見了。 再次是希毗王（Śibi，以慈悲著稱的國王）的第二個故事，情節與之前相似。帝釋天說：『你以我為師，有何益處？我只會害你。』
【English Translation】 Sitting on it, he said, 'Alas, all conditioned things are impermanent (Tibetan: འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག, Sanskrit: अनित्य सर्वसंस्कारा, Romanization: anitya sarvasaṃskārā, Literal meaning: all compounded things are impermanent), they are subject to arising and ceasing.' After saying this, the king thought, 'He has opened the door of Nirvana and shown the path to Bodhi.' So he folded his hands and asked him to speak a verse. The man said, 'I am starving, if you give me warm human flesh and blood, I will speak.' The king thought, 'One should not harm others, for the sake of his good words, I am willing to offer my body.' At this time, Śakra (the king of the gods in Buddhism) said, 'Alas, all conditioned things are impermanent (Tibetan: འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག, Sanskrit: अनित्य सर्वसंस्कारा, Romanization: anitya sarvasaṃskārā, Literal meaning: all compounded things are impermanent), they are subject to arising and ceasing. Having arisen, they cease; their cessation is bliss.' The king pondered carefully, thinking, 'This is the door and path to Nirvana, all Buddhas will surely arise from this.' So he took a knife and said, 'Please accept this as a reward for your good words.' He offered all his flesh, including his chest, but the man was still not satisfied, thinking, 'I will offer my whole body.' For the sake of Anuttarā-samyak-saṃbodhi (Unsurpassed Perfect Enlightenment), he made a vow, 'I will offer this body.' As he spoke, the earth shook in six ways, and the gods rained down flowers. Then, Śakra thought, 'I cannot restore his body to its original state, but I must moderately arouse his joy.' So he said, 'Do you not feel any displeasure in cutting your flesh like this?' The Bodhisattva (one who aspires to achieve Buddhahood) said, 'I do not feel any displeasure, but I am moved by compassion for the beings born in hell and other places.' He said, 'Who will believe it?' The Bodhisattva said, 'One will believe it by urging the truth.' Śakra said, 'Then, by urging the truth, restore your body to its original state.' The Bodhisattva said, 'As I give away my flesh, there is not the slightest displeasure in my heart, but I am moved by compassion for suffering beings. By this truth, may my body be restored to its original state!' As soon as he spoke, his body was restored to its original state. Śakra rejoiced and revealed his own form, saying, 'I did not intend to harm you, but only to amuse you in order to arouse your joy. With such diligence, you will surely attain Bodhi, and at that time, please remember me!' After saying this, he disappeared. Again, the second story of King Śibi (known for his compassion) is similar to the previous one. Śakra said, 'What is the benefit of having me as your teacher? I will only harm you.'
གྱི་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱེད་ཕོད་ན་ནི་ཚིགས་བཅད་སྨྲའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གནོད་པ་ཅི་ཟེར་ཀྱང་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཚིགས་སྔར་བཞིན་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཁབ་སོར་བཞི་ 15-2-305b པ་སྟོང་ཤིང་ལེབ་ལ་བཙུགས་པའི་བར་དུ་བདག་ཉིད་ཉལ་ཏེ་འཚིར་བའི་དཀའ་བ་སྤྱོད་བཞིན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །དེར་ས་གཡོ་བ་སོགས་དང་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་སྔར་བཞིན་གྱུར་པ་སྔ་མར་སྨྲོས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་མཐའ་ཡས་པ་འདས་པའི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་འདི་སྟོན་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པས་ཐོས་ཏེ་དགའ་ནས་མཆོད་པ་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན་ཡང་དབུལ་བས་ཡོ་བྱད་ཅི་ཡང་མི་བདོག་སྟེ་ལུས་གཙོང་བར་བྱས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆུང་བས་མ་འདུམ་ནས། ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་ན་མི་ཞིག་དང་འཕྲད་དེ་དེ་ལ་ལུས་འདི་བཙོང་ན་མི་ཉོའམ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བདག་ལ་ལས་ཤིག་ཡོད་དེ་སུས་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་པས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དེ་ལྟར་ནུས་ན་བདག་གིས་ཉོ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅི་ལྟར་དྲིས་པ་དང་། བདག་ལ་ནད་མ་རུངས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ་སྨན་པ་མཁས་པས་ཉིན་རེ་ཞིང་མིའི་ཤ་སྲང་གསུམ་ཟོས་ན་ཕན་ཞེས་ཟེར་བས་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ཁོ་བོས་གསེར་གྱི་དོང་ཚེ་ལྔ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་སྐད་ཐོས་པས་དགའ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་དོང་ཙེ་བྱིན་ལ་ཞག་བདུན་བཤོལ་ཅིག་དང་ངའི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཁྱོད་ཅི་འདོད་བཞིན་བྱའོ། །དེས་སྨྲས་པ། ཞག་བདུན་ནི་མི་རུང་གིས། ཞག་གཅིག་གནང་བར་བྱའོ། །དེས་དོང་ཙེ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་གང་ན་བར་སོང་ཞིང་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཅི་བདོག་པ་མ་ལུས་པར་ཕུལ། 15-2-306a སེམས་ཐག་པ་ནས་མདོ་སྡེ་འདི་ཉན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དབང་པོ་རྟུལ་བས་མདོ་སྡེ་འདི་ཐོས་ཀྱང་། ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་འབའ་ཞིག་ཟིན་པར་གྱུར་ཏེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་འདའ་བ་ནི། །འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་སྟེ། །གང་གིས་རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱིས་རབ་མཉན་ན། །ཚད་མེད་བདེ་བ་རྟག་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་བཟུང་ནས་ཕྱིར་ནད་པའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཉིན་རེ་བཞིན་ཤ་སྲང་གསུམ་རེ་བཅད་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་འདི་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ན་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཉིན་གཅིག་ཀྱང་བར་མ་ཆད་པར་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་དེ་ལྟར་བྱིན་པས་ནད་པ་སོས་ཤིང་། དེའི་ལུས་ཀྱང་སྔོན་བཞིན་གྱུར་པས་དགའ་སྟེ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་མཐུས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ནུས་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕན་པ་ཡོད་པར་མཐོང་ནས་སེམས་ལྷག་པར་བསྐྱེད་དེ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཅིང་མཚན་ཡང་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཅིག
【現代漢語翻譯】 如果汝能做到，則說偈頌。菩薩答應無論受到何種損害都去做，並如前唸誦偈頌時，自身躺在將四指長的針刺入空心木板之間，忍受擠壓的痛苦，併發愿證得無上菩提。在那裡，地震等現象發生，並且憑藉真諦的力量，身體恢復如初，這些都應如前所述瞭解。 又，過去無量無邊的劫數之前，當釋迦牟尼佛（梵文：Śākyamuni，含義：釋迦族之聖者）宣說這部《涅槃經》時，世尊自己先前作為菩薩，聽到后非常歡喜，心想應該做些供養，但因貧窮而一無所有，即使賣掉身體，功德也太小，無法滿足。於是他回到家中，遇到一個人，對他說：『如果我把這個身體賣給你，你買嗎？』那人說：『我有一件誰也做不了的事，如果你能做到，我就買。』他問：『是什麼事？』那人說：『我得了一種惡疾，醫生說每天吃三兩人肉才能好，如果你能做到，我就給你五個金幣。』聽到這些，他非常高興，說：『你給我金幣，寬限我七天，我做完我的事，就隨你便。』那人說：『七天不行，只能寬限一天。』他拿了金幣，去往佛所在的地方，頂禮膜拜，將所有財物全部供養。 全心全意地聽聞這部經典。當時，由於根器愚鈍，聽了這部經典，只記住了一句四句偈：『如來之涅槃，斷除一切輪迴，誰以一心專注聽，恒常獲得無量樂。』記住這句偈頌后，他回到病人的家中，每天割下三兩肉，但因為心中想著這句偈頌，所以沒有中斷。就這樣，一天也沒有中斷，一個月的時間裡一直這樣做，病人痊癒了，他的身體也恢復如初，他非常高興，併發起了無上圓滿菩提心。一句偈頌的力量尚且如此，更何況全部聽聞呢？見到這部經典有如此利益，他更加發心，發願未來證得佛果，名號也叫釋迦牟尼。
【English Translation】 If you can do that, then speak the verse. The Bodhisattva promised to do whatever harm was done, and as before, when reciting the verse, he himself lay down between the four-finger-long needles inserted into the hollow wooden board, enduring the hardship of being squeezed, and made aspirations to attain unsurpassed enlightenment. There, earthquakes and other phenomena occurred, and by the power of truth, the body was restored as before, which should be understood as mentioned earlier. Moreover, in the past, immeasurable and boundless eons ago, when the Buddha, the Blessed One, Shakyamuni (Sanskrit: Śākyamuni, meaning: Sage of the Shakya clan), was teaching this Sutra of Nirvana, the Blessed One himself, having previously become a Bodhisattva, heard it and was very happy, thinking that he should make some offerings, but because he was poor, he had nothing. Even if he sold his body, the merit would be too small to satisfy him. So he went back home and met a man, to whom he said, 'If I sell this body to you, will you buy it?' The man said, 'I have a task that no one can do, but if you can do it, I will buy it.' He asked, 'What is it?' The man said, 'I have a terrible disease, and the doctor said that eating three ounces of human flesh every day would help. If you can do that, I will give you five gold coins.' Hearing this, he was very happy and said, 'Give me the coins and give me seven days to do my work, and then I will do as you please.' The man said, 'Seven days is not possible, I can only give you one day.' He took the coins and went to where the Buddha was, prostrated himself, and offered all his possessions. He wholeheartedly listened to this sutra. At that time, due to his dull faculties, even though he heard this sutra, he only remembered one four-line verse: 'The Nirvana of the Tathagata, cuts off all cycles of existence, whoever listens with one-pointed mind, will always obtain immeasurable bliss.' Having memorized this verse, he returned to the patient's house and cut off three ounces of flesh every day, but because he kept this verse in mind, he did not interrupt. In this way, without interruption for a month, the patient was cured, and his body was restored as before. He was very happy and generated the unsurpassed perfect Bodhicitta. If the power of one verse is so great, what need is there to mention listening to the entire sutra? Seeing that this sutra has such benefits, he developed even greater aspiration, vowing to attain Buddhahood in the future, and his name would be Shakyamuni.
་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས། ལྷ་དང་མིའི་འཁོར་མང་པོ་ལ་ཡང་བསྟན་ཏོ། ༈ ། 受生為大聖仙人 ཡང་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་ཆེས་གྲངས་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ། ནགས་དང་རི་ལ་གནས་པ་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་རྟག་ཏུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་གནས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་འདི་སྙམ་དུ། བདག་བྱམས་པ་ལ་གནས་པ་འདིས་ནི་སེམས་ 15-2-306b ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་དང་། བསྐལ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ནས་བསགས་པའི་དུག་གསུམ་སོགས་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་མི་ནུས་ལ། འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ཞིང་། ཡང་འཕགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་གང་ལས་སྐྱེ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ན། གཞན་གྱི་སྒྲ་དང་། སོ་སོ་རང་གི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་གཉིས་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། དེས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ནས་བཙལ་ཀྱང་ཆོས་མ་རྙེད་པ་ལ། དེར་བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་ཞིག་གིས་དེའི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ། བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་གྱི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བཟུང་བ་ཡོད་པས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་རང་གི་ལུས་ལས་པགས་པ་བཤུས་ཏེ་ཉི་མ་ལ་བསྐམས་པ་ཤོག་བུར་བྱས་ནས། རང་གི་ཁྲག་དང་སྦྱར་བའི་སྣག་ཚ་བྱས་ཤིང་། རང་གི་རུས་པས་སྨྱུ་གུ་བྱས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་དེ་འབྲི་ན་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དྲང་སྲོང་དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་འཁོར་བ་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་འདོད་པ་དང་ནོར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ། རྒྱལ་པོ་དང་དགྲ་དང་གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་དུམ་བུར་བཅད་པ་ཐོབ་ཀྱང་དེས་སེམས་ཅན་སུའི་དོན་ཀྱང་མ་བྱས་ན། ད་རེས་སྙིང་པོ་མེད་པའི་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གིས་རྙེད་པ་ལེགས་པར་རྙེད་དོ་སྙམ་དུ་དགའ་ཞིང་ཡི་རངས་ཏེ། ལྷ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས་མཚོན་རྣོན་པོས་རང་གི་ལུས་ལས་པགས་པ་བཤུས་པ་ཉི་མ་ལ་བསྐམས་པས་ཤོག་བུར་བྱས། ལུས་ཀྱི་ཁྲག་བྱུང་བ་སྣག་ཚར་ 15-2-307a སྦྱར། རུས་པ་ཕྱུངས་ཏེ་སྨྱུ་གུར་བྱས་ནས་ལྷ་དེ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དེ་སྟོན་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན། བདུད་རིས་ཀྱི་ལྷ་དེས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་མཆོག་དེའི་གུས་པ་དོན་གཉེར་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས་གནོང་གནོང་ལྟར་བྱས་ཏེ་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲང་སྲོང་མཆོག་དེས་དེ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པར་རིགས་ནས་བསམས་པ། བདག་གིས་ཚིགས་བཅད་དེ་མ་ཐོས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། ཆོས་ལ་གུས་པས་ཤོག་སྣག་སྨྱུ་གུ་འདི་ལྟར་བྱས་པའི་དགེ་རྩ་འདི་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་མི་བསླུ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་བདག་གི་ལྷག་བསམ་གཡོ་མེད་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་སྲོག་ལ་མི་ལྟ་བར་འདི་ལྟར་པགས་པ་ཤོག་བུར་བྱས་པ་སོགས་ཆོས་ལ་
【現代漢語翻譯】 如此祈願后，也向天人和人類的眾多眷屬展示了。 受生為大聖仙人 又，在過去無量劫之前，世尊曾是一位名為『殊勝大仙』的大修行者，居住在森林和山中，具有五種神通，恒常安住于慈愛和悲憫之中。他心想：『我安住于慈愛之中，雖然能令眾生歡喜，卻不能平息從無量劫以來積累的三毒等煩惱，也不能生起聖者的正見。』他又思索：『聖者的正見從何而生？』他想到：『聽聞他人的言教和自己如理作意，這二者是生起正見的因。』於是，爲了尋求善說之法，他走遍了所有的城鎮鄉村，卻未能找到佛法。 這時，一個魔界的魔神來到他面前說：『我持有一句佛所說的偈頌，如果你能剝下自己的面板，曬乾後作為紙張，用自己的血調和成墨水，用自己的骨頭做成筆，然後寫下這句偈頌，我就把它給你。』 那位仙人心想：『我輪迴于生死之中，爲了慾望和財富等，曾被國王、敵人和劊子手們肢解身體，但那從未利益過任何眾生。現在，這無意義的身體如果能讓我獲得佛法，那我真是得到了最好的東西。』他感到歡喜和欣慰，對那位魔神生起視師之想，用鋒利的刀剝下自己的面板，曬乾後作為紙張，用身體流出的血調和成墨水，取出骨頭做成筆，然後向那位魔神合掌祈請，請求他宣說那句偈頌。 魔界的魔神看到殊勝大仙如此恭敬和渴求，感到慚愧，立即隱身不見了。 那位殊勝的仙人意識到魔神已經隱去，心想：『即使我沒有聽到那句偈頌，但爲了對佛法的恭敬，我這樣用面板做紙，用血做墨，用骨頭做筆的善根，也不會徒勞無益，不會被欺騙。而且，我以毫不動搖的真誠，以對一切眾生的悲憫之心，不顧惜自己的身體和生命，這樣用面板做紙等等來求法，』
【English Translation】 After making this aspiration, he also showed it to many retinues of gods and humans. Born as a Great Holy Sage Furthermore, in the past, immeasurable eons ago, the Bhagavan himself was a great ascetic named 'Supreme Great Sage,' dwelling in forests and mountains, possessing five kinds of clairvoyance, and constantly abiding in loving-kindness and compassion. He thought to himself: 'Although I abide in loving-kindness and bring joy to sentient beings, I cannot pacify the three poisons and other afflictions accumulated from immeasurable eons, nor can I generate the noble right view.' He also pondered: 'From where does the noble right view arise?' He thought: 'Hearing the words of others and attending to them properly in one's own mind, these two are the causes.' Therefore, in order to seek the well-spoken Dharma, he went to all the towns and cities, but he could not find the Dharma. Then, a demon god from the demon realm went to him and said: 'I hold a verse spoken by the Buddha. If you peel off your skin from your body, dry it in the sun to make paper, mix it with your own blood to make ink, and use your own bones to make a pen, and then write that verse, I will give it to you.' The ascetic thought to himself: 'In my cycle of rebirths, for the sake of desires and wealth, my body has been cut into pieces by kings, enemies, and executioners, but that has never benefited any sentient being. Now, if this meaningless body can allow me to obtain the Dharma, then I have truly obtained the best thing.' He felt joy and satisfaction, generated the perception of the demon god as his teacher, peeled off his skin from his body with a sharp weapon, dried it in the sun to make paper, mixed the blood from his body with ink, took out his bones to make a pen, and then joined his palms together towards the demon god, requesting him to reveal that verse. The demon god from the demon realm, seeing the Supreme Great Sage's such reverence and earnestness, felt ashamed and immediately disappeared. That Supreme Sage, realizing that the demon god had disappeared, thought: 'Even if I have not heard that verse, the virtuous root of making paper from skin, ink from blood, and a pen from bones out of reverence for the Dharma will not be in vain or deceptive. Moreover, with unwavering sincerity and with a compassionate heart for all sentient beings, disregarding my body and life, I have done this, making paper from skin, etc., to seek the Dharma.'
གུས་པའི་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་དེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་དང་གཞན་དག་ན་ཆོས་གསུང་ཞིང་སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སུ་བཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ལ་ཞལ་བསྟན་ནས་བདག་གིས་ཆོས་ཐོས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་འོག་གི་ཕྱོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་འདས་པ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འཚོ་ཞིང་ཆོས་སྟོན་པ་དེས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་དེས་འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཡང་སྨིན་པར་གཟིགས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཐབས་གཅིག་དྲང་སྲོང་དེའི་མདུན་དུ་གཤེགས་ཤིང་སྣང་ 15-2-307b བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་པ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་བབས་སོ། །ནགས་དེའི་ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལོ་འབྲས་མེ་ཏོག་ཐམས་ཅད་ལས་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་རང་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དེའི་འོད་ཀྱིས་རེག་མ་ཐག་ཏུ་དྲང་སྲོང་དེའི་ལུས་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏེ་རྨ་ཡང་མེད་པར་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དྲང་སྲོང་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བསྐོར་བ་བྱས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་སོ། །བདག་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཅི་ནས་བདག་གིས་ཆོས་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་ལྟ་བའི་མུན་པ་བསལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཐོབ་པའི་ཆོས་བསྟན་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་འཁོར་དེ་དག་ལ་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བརྩམས་ནས་ཆོས་བསྟན་ཏེ། གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་བརྒྱད་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྒོའི་ཚིག་བརྒྱད་དང་ས་བོན་གྱི་ཚིག་བརྒྱད་ཀྱང་བསྟན་པས་དྲང་སྲོང་མཆོག་དེ་སྤོབས་པ་མི་ཆོད་པ་དང་། མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། ལྷས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་བདུད་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་ཆོམས་ནས། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལོ་སྟོང་དུ་ཆོས་བསྟན་དེ་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་སྨིན་པར་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་པོའི་ཞིང་དུ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱས་པར་ནི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོར་ཤེས་ 15-2-308a པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་འདི་ཉིད་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ལ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་སོགས་དང་རོལ་མོ་སྣ་ཚོགས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་བྱེ་བ་ཁྲ
【現代漢語翻譯】 以恭敬的真誠和真實的誓言，我祈求在這世間以及其他世界中宣說和教導佛法的偉大導師們，請向我顯現，讓我得以聽聞佛法。』他剛說完，就在那一瞬間，從下方，經過三十二個佛土，在一個名為『無垢』的世界裡，住著一位名為『無垢光王如來』的佛陀，他正在說法。他了解了那位大修行者的崇高意願，並看到他也能成熟贍部洲的眾生。於是，他帶領五百位菩薩，一同前往那位修行者面前，以巨大的光明照耀四方，並降下盛大的花雨。那片森林裡，所有樹木的枝條、果實、花朵都自然發出說法的聲音。當時，無數的天神聚集在那裡。佛陀的光芒一觸及那位修行者，他的身體就恢復如初，傷口痊癒，容光煥發。那位修行者向佛陀的腳下頂禮，繞佛三匝，合掌說道：『世尊是我的導師。我皈依佛、法、僧。懇請您為我宣說佛法，消除眾生的邪見之黑暗，使他們獲得正見。』於是，如來為他的眷屬們開示了從『積聚一切福德三摩地』開始的佛法，還宣說了八句金剛句、八句法門句和八句種子字。（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）由於那位偉大的修行者擁有不退轉的勇氣、不忘失的記憶力，並受到諸神的護持，因此戰勝了魔軍的侵擾。他在各個城鎮鄉村說法長達千年，成熟了無量眾生，最終往生到無垢光王佛的凈土。詳細內容可參考《積聚一切福德三摩地經》。 此外，過去如來曾是轉輪聖王，在這片鷲峰山上，他曾以鮮花、香、幢幡、寶蓋、各種樂器以及裝飾華麗的珍寶殿宇，在無數不可思議的佛陀面前供養了百千俱胝劫。
【English Translation】 With respectful sincerity and a truthful vow, I pray that the great teachers who preach and teach the Dharma in this world and others will reveal themselves to me, so that I may hear the Dharma.』 As soon as he spoke, in that instant, from below, passing thirty-two Buddha-fields, in a world called 『Immaculate,』 resided a Buddha named 『Tathagata Immaculate Light King,』 who was teaching the Dharma. He understood the noble intention of that great ascetic and saw that he could also ripen the beings of Jambudvipa. So, he led five hundred Bodhisattvas and went together to that ascetic, illuminating all directions with great light and causing a great rain of flowers to fall. In that forest, the branches, fruits, and flowers of all the trees naturally emitted the sound of Dharma teaching. At that time, countless gods gathered there. As soon as the light of the Buddha touched that ascetic, his body was restored to its original state, his wounds healed, and he became radiant. That ascetic prostrated at the feet of the Buddha, circumambulated him, and said with folded hands: 『Bhagavan is my teacher. I take refuge in the Buddha, the Dharma, and the Sangha. Please teach me the Dharma so that I may dispel the darkness of wrong views of sentient beings and enable them to attain right view.』 Then, the Tathagata taught his retinue the Dharma, starting with the 『Samadhi of Accumulating All Merits,』 and also proclaimed eight Vajra verses, eight Dharma gate verses, and eight seed syllables. (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) Because that great ascetic possessed unwavering courage, unfailing memory, and was protected by the gods, he overcame the attacks of the Maras. He taught the Dharma in various towns and villages for a thousand years, matured immeasurable beings, and was eventually reborn in the pure land of Buddha Immaculate Light King. For details, refer to the 『Samadhi Sutra of Accumulating All Merits.』 Furthermore, in the past, the Tathagata himself was a Chakravartin king, and on this Vulture Peak Mountain, he offered flowers, incense, banners, canopies, various musical instruments, and elaborately decorated jeweled palaces to countless, immeasurable Buddhas for hundreds of thousands of billions of kalpas.
ག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མའི་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་རྒྱས་པར་ཐོས་ཤིང་བཟུང་བྲིས་བཀླགས་ཤིང་བསྒོམས་ཏེ་གཞན་དག་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་ཐ་མ་སཱ་ལའི་དབང་པོའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེ་ལོ་འབུམ་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བཞུགས་པ་དེ་ལ། ལོ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ལྷའི་ཙན་དན་རིན་པོ་ཆེའི་གཙུག་ལག་ཁང་བྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོར་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་ལོ་བྱེ་བ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་བཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བཟུང་ཞིང་བྲིས་ཏེ་བཀླགས་ཤིང་བསྒོམས་ལ། གཞན་ལ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་ཏིང་འཛིན་འདིའི་ཕྱིར་མགོ་དང་རྐང་ལག་དང་ཆུང་མ་དང་བུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་བཟའ་བཅའ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་ཆད་མ་བཏང་པ་གང་ཡང་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་བྱེ་བ་ཕྲག་སྟོང་དང་། དེ་ལས་ལྷག་པ་གངྒཱའི་བྱེ་མ་སྙེད་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོ་འདིར་བཞུགས་ནས་ཏིང་འཛིན་འདི་སྟོན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཚན་མཐུན་པར་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེའི་མཆོག་ཟུང་དང་རིམ་གྲོ་བ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ 15-2-308b ཀྱང་ད་ལྟའི་ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་སུ་མཐུན་པ་ཤ་སྟག་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོས་ཤིང་ནན་ཏན་བྱས་སོ་ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་མཐའ་ཡས་དབྱངས་དང་རྣམ་པར་གྲགས་པའི་དབྱངས་སོགས་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་བཟུང་བའི་ཚུལ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །གཞན་ཡང་རི་བོང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་ཞིག་ལས་ཆོས་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་མེ་ནང་དུ་མཆོངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་ཚེ་རྔོན་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ལུས་ཀྱི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་བྱིན་ཅིང་ལུས་གཡང་དུ་བོར་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་དུ་གྱུར་པས་ཆོས་སྨྲ་བའི་ནད་གསོ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ཤ་ལས་ཞལ་ཟས་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྔོན་གྱི་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སླད་དུ་ལུས་དང་སྲོག་དང་རྒྱལ་སྲིད་སོགས་མ་བཏང་བ་གང་ཡང་མེད་ལ། ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་གཅིག་གི་ཆེད་དུ་ལུས་ལ་མར་མེ་སྟོང་བཙུགས་ཏེ་སྦར་བའི་མར་མེའི་འོད་ལས་ཚིགས་བཅད་དེའི་ཕྱེད་ཀྱང་རྫོགས་པར་ཐོས་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཚད་མེད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ཁྱད་དུ་བསད་པ་སོགས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་མཛད་པ་འདི་ནི་དངོས་སུ་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་བཟོད་པ་ཡང་ཡིན། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཡིན། གོ་ཆ་དང་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རླབས་པོ་ཆེའང་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་གཏོང་ 15-2-309a བའང་ཡིན། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་
【現代漢語翻譯】 以成千上萬的嘎克里克（藏語：ག་ཁྲིག་，一種數量單位）的供養來尊敬，爲了弘揚諸法自性平等，聽聞、受持、書寫、讀誦、禪修此三摩地，併爲他人正確地開示。那位佛陀的最後一位名為薩拉樹王（梵語：Sālavararāja，森林之王）的佛陀，住世七十六萬年。在那位佛陀住世期間，用一十八千億的由天界旃檀寶製成的寺廟等物來供養和服侍，然後出家，在一十四千億年中受持、書寫、讀誦、禪修此三摩地，併爲他人廣為開示。此外，爲了此三摩地，頭、腳、妻子、兒女、珍寶和食物等，沒有什麼是他未曾佈施過的。成千上萬的佛陀，以及比恒河沙更多的佛陀，都住在這片禿鷲山上，宣講此三摩地，他們的名字都相同，名為釋迦牟尼（梵語：Śākyamuni，釋迦族聖人），他們的雙勝弟子和侍者等的名字，也和現在的舍利子（梵語：Śāriputra，智慧第一的佛陀十大弟子之一）等完全相同。他們都是在五濁惡世出現的人，聽聞並努力修持此三摩地。此外，如《月燈經》中所說，從無邊音聲佛和種種名聲佛等許多佛陀那裡受持此三摩地。 此外，當他轉生為兔子時，爲了向一位仙人求法，跳入火中；當他轉生為國王時，爲了半偈佛法，將身上所有的裝飾品都佈施給一位獵人，並將自己的身體作為抵押；當他轉生為國王的女兒耶舍達（梵語：Yaśodharā，釋迦牟尼佛的妻子）時，爲了醫治說法者的疾病，用自己的肉來製作食物等等。總而言之，如來（梵語：Tathāgata，佛陀的稱號之一）在過去世爲了神聖的佛法，沒有什麼是他未曾佈施過的，包括身體、生命和王位等。爲了半偈佛法，在身上點燃一千盞燈，從燈的光明中圓滿聽聞了那半偈佛法等等，做了無數極其困難的事情。如此，在過去無量劫中，忍受巨大的痛苦等，努力尋求神聖的佛法，這實際上就是爲了佛法而忍受苦行的忍辱，也是積累善法的持戒，也是盔甲和加行的偉大精進，也是爲了佛法而佈施，也是生起聞法的智慧。
【English Translation】 Having revered with the arrangements of millions of 'ga khrig' (Tibetan: ག་ཁྲིག་, a unit of quantity), having extensively heard, held, written, recited, and meditated on this Samadhi that elaborates the equality of the nature of all dharmas, and having accurately shown it to others. The last of those Buddhas, named Sālavararāja (梵文天城體：Sālavararāja，梵文羅馬擬音：Sālavararāja，漢語字面意思：森林之王), lived for seventy-six hundred thousand years. During that Buddha's lifetime, having offered and served with eighteen trillion temples made of celestial sandalwood jewels, etc., and then having renounced, for fourteen trillion years, having held, written, recited, and meditated on this Samadhi, and having extensively shown it to others. Furthermore, for the sake of this Samadhi, there was nothing that he had not given away, including heads, legs, wives, children, jewels, and food. Millions of Buddhas, and more than the sands of the Ganges, resided on this Vulture Peak, teaching this Samadhi, all of whom had the same name, Śākyamuni (梵文天城體：Śākyamuni，梵文羅馬擬音：Śākyamuni，漢語字面意思：釋迦族的聖人), and the names of their chief disciples and attendants, etc., were all the same as the current Śāriputra (梵文天城體：Śāriputra，梵文羅馬擬音：Śāriputra，漢語字面意思：舍利子) and so on. All of them heard and diligently practiced this Samadhi in the degenerate age. Furthermore, as stated in the 'Moon Lamp Sutra', the manner of holding this Samadhi from many Buddhas such as Limitless Sound and Variously Renowned Sound, etc. Furthermore, when he was transformed into a rabbit, he jumped into the fire for the sake of desiring the Dharma from a hermit; when he was transformed into a king, he gave away all the ornaments of his body to a hunter for half a verse of Dharma, and abandoned his body as collateral; when he was transformed into the king's daughter Ye shes ldan (梵文天城體：Yaśodharā，梵文羅馬擬音：Yaśodharā，漢語字面意思：耶輸陀羅), he mixed food from his own flesh to cure the disease of the Dharma speaker, and so on. In short, there was nothing that the Tathāgata (梵文天城體：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，漢語字面意思：如來) had not given away in previous lives for the sake of the sacred Dharma, including body, life, and kingdom, etc. For the sake of half a verse, he lit a thousand butter lamps on his body, and from the light of the butter lamps, he fully heard even half of that verse, etc., doing immeasurable and extremely difficult things. Thus, in the past immeasurable kalpas, enduring great suffering, etc., this effort to completely seek the sacred Dharma is actually the patience of enduring hardship for the sake of the Dharma, also the discipline of accumulating virtue and Dharma, also the great diligence of armor and application, also the giving for the sake of the Dharma, and also generating the wisdom of hearing.
པའང་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཚང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཚོལ་གྱི་སྐབས་སོ། ༈ ། 受生謂手足網 སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་མདུན་ན་འདོན་དེའི་སྲས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་འཁྲུངས་པ་ན་རྐང་ལག་དྲྭ་བས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དེའི་མིང་རྐང་ལག་དྲྭ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །ཕྱིས་སུ་ཡང་དེ་ལ་གཅུང་རྐང་ལག་དྲྭ་བ་མེད་པ་ཞིག་བཙས་པ་ལ། རྐང་ལག་དྲྭ་བ་མེད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །གཅེན་དྲྭ་བ་ཅན་དེས་བདག་ཀྱང་མདུན་ན་འདོན་དུ་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས་ཕའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཞུས་པ་དང་། ཕས་གང་གི་ཕྱིར་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་བྱེད་པའི་མདུན་ན་འདོན་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་ཏུ་འོང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འབྱུང་། བུས་སྨྲས་པ། ནགས་ན་གནས་པ་སླའི་མཁས་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྲིད་པར་གསད་བཅད་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱར་མི་རུང་བའི་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་པ་ལ། ཕས་ཀྱང་ནན་གྱིས་འབད་པར་ཤེས་ནས་གནང་བས། དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པས་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ། 15-2-309b གཅུང་རྐང་ལག་དྲྭ་བ་མེད་པ་དེ་ཡང་གསང་ཚིག་ཚོལ་དུ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་བ། ལྷོ་ཡི་རི་བྲག་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་རང་ལ་བུ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་འདི་ནི་རིགས་དང་ནོར་གྱི་ཕྱིར་མི་སྦྱིན་གྱི། གང་གིས་རིག་བྱེད་བཞི་བསླབས་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་མོ། །རྐང་ལག་དྲྭ་བ་མེད་པ་ཡུལ་ཕན་ཚུན་འཁོར་ནས་བྲམ་ཟེ་དེའི་དྲུང་དུ་རིག་བྱེད་བཀླགས་པས་དུས་ཐུང་ངུས་རིག་བྱེད་བཞིར་མཁས་པ་ལ་བུ་མོ་དེ་ཡང་བྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་དང་བུ་མོ་དེ་ཁང་སྟེང་ན་ཉལ་བ་ལས་བསིལ་ཡབ་ཤོད་དུ་ལྷུང་བ་བུ་མོ་དེས་ལག་པ་གླང་པོའི་ཆེའི་སྣ་ལྟར་བརྐྱངས་ཏེ་བླངས་པ་མཐོང་ནས་སྐྲག་གོ། ཡང་མར་མི་ཤི་ལ་ཐུག་པ་དེ་གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལྟ་བུའི་ལག་པ་བརྐྱངས་ནས་གསོས་སོ། །དེ་ཡང་སྐྲག་ནས་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ། བུ་མོ་དེས་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་བག་ཡངས་སུ་ཅི་སྟེ་གཅུགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་དྲིས་པ། ཁྱེའུ་དེས་འཆི་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་གཅུགས་པར་བྱེད་པ་འགའ་མཐོང་ངམ། བུ་མོས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་མ་འཇིགས་ཤིག་དང་། ཁོ་མོས་ཁྱིམ་ཐབ་ལ་འཁུ་བའི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ། །ཁྱེའུས་སྨྲས་པ་འདི་ལ་ཁོ་བོ་འདུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བུ་མོ་དེ་སྐྱེངས་ནས་གཉིད་ལོག་པ་ལ་སྡོད་
【現代漢語翻譯】 而且，通過這種方式，它也成爲了給予眾生的佛法和超越世俗的禪定的原因，因此它具有六度波羅蜜（Paramita，到達彼岸），就像其他波羅蜜的情況一樣，實際上和通過這種方式，它都具備六度，並且菩薩（Bodhisattva，追求覺悟的眾生）的所有行為都應被理解為通過心而具備六度。這是關於尋求佛法的章節。 在過去，當一位名叫梵天施（Tsang Jin，清凈的給予）的國王統治時，薄伽梵（Bhagavan，世尊）作為他的一位大臣的兒子出生。由於他的手腳被蹼連線，他被命名為手足網（Kang Lak Drawa Chan）。後來，他的弟弟出生時沒有手足網，因此被命名為無手足網（Kang Lak Drawa Meypa）。哥哥手足網心想，『如果我也成為大臣，那就不好了』，於是他去父親那裡請求出家。父親問：『如果我爲了祭祀等活動而任命的大臣職位落入你手中，你為什麼要出家？』兒子回答說：『住在森林裡很容易，智者不應該爲了王位而從事殺戮等行為。』父親知道他很堅持，就答應了他。他進入了修行者之中，出家后一心專注于禪定，從而獲得了五神通。 弟弟無手足網去其他地方尋找秘密咒語。在南方的一座山巖中，住著一位婆羅門，他心想：『我不會因為種姓和財富的原因而把女兒嫁出去，只會嫁給那些學會了四吠陀（Veda，知識）的人。』無手足網四處遊歷，來到了那位婆羅門那裡學習吠陀，在很短的時間內就精通了四吠陀，於是婆羅門就把女兒嫁給了他。婆羅門的孩子和女兒睡在屋頂上，女兒看到一把涼扇掉下來，就伸出像象鼻一樣的手把它撿了起來，他感到害怕。後來，當燈快要熄滅時，她又伸出像象鼻一樣的手把它點亮了。他很害怕，不再和她一起享受快樂。女兒問：『你為什麼不和我一起快樂地生活呢？』那個孩子說：『我見過誰和死主（Chiwadak，死亡之主）一起快樂地生活嗎？』女兒說：『王子的兒子，不要害怕，我不會對家庭產生惡意。』那個孩子說：『我應該瞭解這件事。』女兒感到羞愧，就去睡覺了。
【English Translation】 Moreover, through this, it also becomes the cause of giving Dharma to sentient beings and transcendental meditation, so it possesses the six Paramitas (Paramita, Perfection, or 'to the farther shore'), just as in the case of other Paramitas, actually and through this way, it possesses all six, and all the actions of a Bodhisattva (Bodhisattva, one who seeks enlightenment) should be understood as possessing the six Paramitas through the mind. This is the chapter on seeking Dharma. In the past, when a king named Tsang Jin (Tsang Jin, Pure Giving) ruled, the Bhagavan (Bhagavan, Blessed One) was born as the son of one of his ministers. Because his hands and feet were connected by webs, he was named Kang Lak Drawa Chan (Kang Lak Drawa Chan, One with Webbed Hands and Feet). Later, his younger brother was born without webbed hands and feet, so he was named Kang Lak Drawa Meypa (Kang Lak Drawa Meypa, One without Webbed Hands and Feet). The older brother, Kang Lak Drawa Chan, thought, 'If I also become a minister, that would not be good,' so he went to his father and requested to be ordained. The father asked, 'If the position of minister, which I appoint for sacrifices and other activities, falls into your hands, why do you want to be ordained?' The son replied, 'It is easy to live in the forest, and the wise should not engage in killing and other actions for the sake of the throne.' The father, knowing that he was persistent, agreed. He entered among the ascetics, and after being ordained, he focused single-mindedly on meditation, thereby attaining the five supernormal powers. The younger brother, Kang Lak Drawa Meypa, went to other places to search for secret mantras. In a rocky mountain in the south, there lived a Brahmin, who thought, 'I will not give my daughter away because of caste and wealth, but only to those who have learned the four Vedas (Veda, Knowledge).' Kang Lak Drawa Meypa traveled around and came to that Brahmin to study the Vedas, and in a short time he became proficient in the four Vedas, so the Brahmin gave his daughter to him. The Brahmin's child and daughter were sleeping on the roof, and the daughter saw a fan fall down, and she stretched out her hand like an elephant's trunk and picked it up, and he was frightened. Later, when the lamp was about to go out, she stretched out her hand like an elephant's trunk and lit it. He was frightened and no longer enjoyed happiness with her. The daughter asked, 'Why don't you live happily with me?' That child said, 'Have I ever seen anyone live happily with the Lord of Death (Chiwadak, Lord of Death)?' The daughter said, 'Son of the prince, do not be afraid, I will not harbor malicious thoughts towards the family.' That child said, 'I should understand this.' The daughter was ashamed and went to sleep.
ཅིང་འདུག་པས། ཁྱེའུ་དེས་གཉིད་ལོག་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པ་དང་། བུ་མོ་དེ་གཟུགས་ཅན་མ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སོང་ངོ་། །ཁྱེའུ་དེ་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་དལ་བུས་སོང་བ་དང་། གཟུགས་ཅན་དེ་དག་སྐྲ་བཤིགས་ཏེ་འཇིགས་འཇིགས་ལྟར་འདུག་པ་མཐོང་ནས་སྐྲག་སྟེ་ཕྱིར་ལོག་གོ། དེ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་མཁན་པོའི་དྲུང་ 15-2-310a དུ་སོང་ནས་དེ་ལྟར་མཆིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བུ་དེ་ལྟ་ན་བུ་མོ་ཡང་ཁྲིད་ཅིག །མཁན་པོ་བདག་དེས་འཇིགས་ཏེ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཅན་མ་ལགས་སོ། །དེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེས་བུ་མོ་ལ་ཁྱོད་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་སྲུང་ངམ། བུ་མོ་ན་རེ། ཡབ་དེ་ཇི་སྐད་ཟེར། བུ་དེ་ན་རེ་ཁྱོད་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡབ་བདག་གཟུགས་ཅན་མ་མ་ལགས་ཏེ། དེས་བདག་ལ་ཤོ་བེས་སྐུར་པ་བཏབ་ནས་སོང་ངོ་། །གཟུགས་ཅན་མ་དེ། དེ་ལ་ཁྲོ་བས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་རྐང་ལག་དང་མིག་བསྒྱུར་ཏེ་དེའི་ལམ་ཁར་སོང་ནས་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ། བུ་ཟན་མའི་བུ་ཁྱོད་ལ་ཁོ་མོས་སུ་ལ་ཡང་མ་ཟེར་ཅིག་བྱས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་ཕ་ལ་སྨྲས་པས། ད་ནི་ཁྱོད་ལ་མཚམས་ཆེན་པོ་གཅད་པར་བྱའོ་ཞེས་དེས་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་སྐྲག་པས་སྒྲ་ཆེན་པོས་འཕགས་པ་རྐང་ལག་དྲྭ་བ་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པ་ན། རྐང་ལག་དྲྭ་བ་ཅན་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ལྷ་ཞིག་གིས་འཕགས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གཅུང་པོ་གནོད་པ་དང་ཉམ་ང་བར་གྱུར་གྱིས་དེ་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་པས། དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེའི་གན་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བུ་མོ་འདི་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག་འདིས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཉེས། གཟུགས་ཅན་མ་ན་རེ། འདི་བདག་གི་ཕ་ལ་འདི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བགྱིས་པས་བདག་གིས་འདི་ཟ་བས་ཁྱོད་བཞུད་ཅིག །དྲང་སྲོང་གིས་སྨྲས་པ། སྲིན་མོ་འདི་ནི་བཀྲེན་པ་ཡིན་པས་འཁྲུགས་པས་ 15-2-310b ཆོག་གིས་ཐོངས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་དམ་ཚིག་གིས་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ནའོ། །དྲང་སྲོང་གིས་སྲིན་མོ་ཐོངས་ཤིག་དང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་གདམས་ངག་བྱིན་པས་བརྩོན་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་ཀྱི་གཅུང་དེ་ནི་ལག་བརྒྱུད་འབྲོག་གནས་ཡིན་ལ། དེ་དུས་ཀྱི་གཟུགས་ཅན་མ་ནི་བུ་མོ་སྔོ་བསང་ཅན་འདི་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་ཡང་ལག་བརྒྱུད་འབྲོག་གནས་འདི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཟས་སུ་བྱིན་པ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཤིང་། སྔོ་བསང་ཅན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་ཐར་བར་བྱས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為瓦拉那希蓮花 ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་མངའ་དབང་ཆེ་ཞིང་ཡུལ་བདེ་ལ་འབྱོར་པ་དེའི་བཙུན་
【現代漢語翻譯】 於是，那個男孩假裝睡著了，那個女孩走進了食肉女（gzugs can ma）的隊伍中。那個男孩也悄悄地跟在後面，看到那些食肉女蓬頭垢面，樣子十分可怕，嚇得跑了回來。他一言不發地走到堪布（mkhan po，導師）面前，說：『是這樣的。』『如果那樣，你也把那個女孩帶回來。』堪布說。『我害怕，她就是食肉女。』男孩說。堪布問：『為什麼？』男孩一言不發地走了。 那個婆羅門問那個女孩：『你也不守護你的家庭嗎？』女孩說：『父親說什麼？』男孩說：『他說你是食肉女。』『父親，我不是食肉女，他誹謗我，然後走了。』 那個食肉女，憤怒地全身顫抖，轉動著手腳和眼睛，走到男孩的路上，坐在他面前，說：『你這個吃剩飯的傢伙，我讓你不要告訴任何人，你卻告訴了我的父親。現在我要給你嚴厲的懲罰。』說著，她開始傷害那個男孩。那個男孩害怕地大聲呼喊：『我向足網光明（rkang lag drwa ba can）致敬！』說了三遍。這時，一個非常喜歡足網光明的神靈說：『聖者，你的弟弟正在遭受傷害和恐懼，請您考慮一下。』於是，他用神通來到那個男孩身邊，說：『不要傷害這個女孩，她有什麼錯？』食肉女說：『他告訴我的父親，說我是食肉女，我要吃了他，你走開！』 仙人說：『這個女妖很飢餓，讓她發泄一下吧，放過他吧！』食肉女說：『聖者，要發誓才能放過他，或者讓他出家。』仙人說：『女妖，放過他吧，我會讓他出家的。』說完，那個男孩就出家了，仙人給了他教導，他通過精進修持，獲得了五種神通。當時那個弟弟是手持蓮花的遊牧者，當時的食肉女就是這個綠面板的女孩。現在在釋迦牟尼佛的時代，手持蓮花的遊牧者也被從被夜叉吃掉的命運中解救出來，綠面板的女孩也被從束縛中解脫出來，證得了不來果。』佛陀如是說。 蓮花化生於瓦拉那西 又，在過去，瓦拉那西有一個名叫梵施（tshangs byin）的國王，他權力強大，國家安寧富饒，他的王后……
【English Translation】 Then, the boy pretended to be asleep, and the girl went into the group of flesh-eating women (gzugs can ma). The boy also quietly followed behind, and seeing those flesh-eating women with disheveled hair and terrifying appearances, he was frightened and ran back. Without saying a word, he went to the Khenpo (mkhan po, mentor) and said, 'It is like this.' 'If so, you should also bring that girl back,' said the Khenpo. 'I am afraid, she is a flesh-eating woman,' said the boy. The Khenpo asked, 'Why?' The boy left without saying a word. The Brahmin asked the girl, 'Don't you protect your family either?' The girl said, 'What does father say?' The boy said, 'He says you are a flesh-eating woman.' 'Father, I am not a flesh-eating woman, he slandered me and then left.' That flesh-eating woman, trembling with anger, turning her hands, feet, and eyes, went to the boy's path, sat in front of him, and said, 'You rice-eating fellow, I told you not to tell anyone, but you told my father. Now I will give you a severe punishment.' Saying this, she began to harm the boy. The boy, frightened, shouted loudly, 'I pay homage to Foot-Web Light (rkang lag drwa ba can)!' He said it three times. At this time, a deity who greatly loved Foot-Web Light said, 'Holy one, your younger brother is suffering harm and fear, please consider it.' So, he came to the boy with supernatural powers and said, 'Do not harm this girl, what is her fault?' The flesh-eating woman said, 'He told my father that I am a flesh-eating woman, I will eat him, you go away!' The hermit said, 'This ogress is hungry, let her vent, let him go!' The flesh-eating woman said, 'Holy one, he must be released by oath, or he must become a monk.' The hermit said, 'Ogress, let him go, and I will make him a monk.' After saying this, the boy became a monk, and the hermit gave him teachings. Through diligent practice, he attained the five supernormal powers. At that time, that younger brother was the lotus-bearing nomad, and the flesh-eating woman at that time was this green-skinned girl. Now, in the time of Shakyamuni Buddha, the lotus-bearing nomad has also been liberated from being eaten by yakshas, and the green-skinned girl has also been liberated from bondage and has attained the state of non-returner.' The Buddha said thus. Born as a lotus in Varanasi Also, in the past, in Varanasi, there was a king named Brahma-given (tshangs byin), who was powerful, and the country was peaceful and prosperous, his queen...
མོ་ཚངས་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྫིང་ཚངས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་བུ་མེད་པས་བུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྒྱུས་མིན་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་ཚོགས་པ་རྙེད་ན་བུ་སྐྱེ་སྟེ། དེར་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་སྨོན་ལམ་བཏབ་ཅིང་དམ་བཅའ་བརྟན་པའི་སེམས་ཅན་ཞིག་དམྱལ་བ་ནས་ཚེ་འཕོས་ཏེ་བཙུན་མོ་ཚངས་ལྡན་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་སོ། །བུད་མེད་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཆོས་ལྔ་ཤེས་ཏེ། སྐྱེས་པ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་ཤེས་པ། དུས་ཤེས་ཤིང་ཟླ་མཚན་ཤེས་པ། མངལ་དུ་ཞུགས་པ་ཤེས་པ། གང་ལས་མངལ་ན་གནས་པ་དེ་ 15-2-311a ཞུགས་པ་ཤེས་པ། ཁྱེའུའམ་བུ་མོ་གང་ཡིན་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཙུན་མོ་དེས་རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་ལ་ཁྱེའུ་ཞུགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པའོ། །དེ་ཡང་དགའ་ཞིང་སྨོན་ལམ་ལེགས་པར་བཏབ་སྟེ། མངལ་ན་གནས་པ་ལེགས་པར་སྨིན་པའི་ཆེད་དུ་བཙུན་མོ་དེ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་འབྱོར་བ་ཆེན་པོས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་བདེ་ཞིང་གནོད་པ་མེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ནམ་ཞིག་ན་དེས་རྒྱལ་པོས་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་བཏང་ཞིང་བསོད་ནམས་དག་བྱས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པ་སྨྲས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ་བཙོན་རྣམས་ཀྱང་བཏང་ངོ་། །ཡང་ནམ་ཞིག་བདག་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲུའི་ལྡིང་ཁང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ཚངས་ལྡན་གྱི་རྫིང་བུར་རྩེ་ལ་དགའ་བ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་ལས་གྲུའི་ནང་དེ་ཉིད་དུ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་བ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ལ་སོགས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ཞིག་བཙས་སོ། །དེ་བཙས་པ་ན་ཉེ་དུ་དག་འདུས་ཏེ་ཉི་མ་བདུན་གསུམ་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཅིར་གདགས་ཞེས་བྱས་པ་ལ། ཆུའི་ནང་དུ་སྐྱེས་པས་ཆུ་སྐྱེས་ཞེས་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་མ་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྐྱེད་བསྲིངས་པར་གྱུར་པ་ན། ཁྱེའུ་དེས་བདག་གང་ནས་ཤི་འཕོས་པ་བརྟགས་ནས། སྔོན་རྒྱལ་ཚབ་ལོ་དྲུག་ཅུར་བྱས་པས་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་ནས་འདིར་སྐྱེ་བར་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟ་ཡང་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་ན་སླར་ཡང་དམྱལ་བར་འཇུག་པས་བདག་གིས་ཐབས་ཤིག་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་འཕྱེ་བོར་བརྫུས་ཏེ་འདུག་གོ། གཞོན་ 15-2-311b ནུ་ཆུ་སྐྱེས་བཙས་པའི་ཉི་མ་དེ་ལ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་ཡང་བཙས་སོ། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ན་ཟླའི་ཁྱེའུ་དེ་དག་རྒྱུག་ནུས་པར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཆུ་སྐྱེས་འཕྱེ་བོར་མ་གྱུར་ན། ད་ཙམ་མཆོང་པ་དང་རྒྱུག་ནུས་པ་ཞིག་ན་འདི་འཕྱེ་བོར་གྱུར་ཀྱང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་སྙམ་མོ། །དེར་གཞོན་ནུ་དེས་རྒྱལ་པོ་འདི་དོན་མེད་པ་ལ་གཙིགས་ཆེར་འཛིན་བསམ་ལ་བདག་ལྐུགས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །ན་ཟླ་རྣམས་སྨྲ་ཤེས་པ་
【現代漢語翻譯】 有一個地方叫做『摩ཚངས་ལྡན་མ་』（藏文，意思是『具有蓮花者』），還有一個水池叫做『ཚངས་ལྡན་གྱི་རྫིང་བུ་』（藏文，意思是『蓮花池』）。國王沒有兒子，爲了求子，向諸神祈禱。雖然不一定是祈禱的結果，但如果業力成熟，就能生子。當時，有一個對無上圓滿菩提發願並堅定誓言的眾生，從地獄轉生，進入了王妃『ཚངས་ལྡན་མ་』（藏文，意思是『具有蓮花者』）的腹中。聰明的女人天生就知道五種事情：知道男人有情慾和沒有情慾，知道時節和月經，知道入胎，知道在胎中從何而來，知道是男孩還是女孩。因此，王妃對國王說：『我懷了一個男孩』。國王非常高興，並好好地祈禱，爲了讓胎兒順利成長，王妃得到了豐厚的待遇，生活安樂，沒有受到任何傷害。後來，王妃心想，如果國王能廣行佈施，積累功德，那該多好啊！她把這個想法告訴了國王，國王照做了，甚至釋放了囚犯。又有一次，王妃心想，如果我能和國王一起乘坐船舫，在蓮花池中嬉戲玩樂，那該多好啊！結果，就在船上，她生下了一個相貌英俊、令人喜愛、膚色金黃、具有各種吉相的男孩，他一出生就能回憶起前世。孩子出生后，親戚們聚集在一起，舉行了七天的慶祝活動，並商議給孩子取什麼名字。因為孩子出生在水中，所以取名為『ཆུ་སྐྱེས་』（藏文，意思是『水生』）。這個孩子由八個乳母撫養長大。長大后，孩子想知道自己是從哪裡轉世而來的。他回憶起自己曾經擔任六十年的攝政王，死後墮入地獄，然後轉生到這裡。他心想，如果現在再當國王，恐怕又要墮入地獄，我必須想個辦法。於是，他假裝成一個啞巴。在年輕的ཆུ་སྐྱེས་（藏文，意思是『水生』）出生的那一天，有五百個大臣的兒子也出生了。當那些同齡的孩子們能夠奔跑跳躍的時候，ཚངས་བྱིན་（藏文，人名）國王心想，如果年輕的ཆུ་སྐྱེས་（藏文，意思是『水生』）不是啞巴，現在應該也能跑能跳了。即使他是個啞巴，也可以讓他繼承王位。年輕的ཆུ་སྐྱེས་（藏文，意思是『水生』）心想，國王如此重視無意義的事情，我不如裝成一個聾子。於是，他就裝聾作啞。而那些同齡的孩子們卻能說話。 有一個名為『Motshangdenma』(藏文，意思是『具有蓮花者』)的地方，還有一個名為『Tshangden gyi Dzingbu』(藏文，意思是『蓮花池』)的水池。國王沒有兒子，爲了想要兒子，他向神靈祈禱。即使不一定是祈禱的結果，如果業力成熟，兒子就會出生。在那裡，一個發願證得無上圓滿菩提並堅定誓言的眾生，從地獄轉世，進入了王妃『Tshangdenma』(藏文，意思是『具有蓮花者』)的子宮。聰明的女人天生就知道五件事：知道男人有情慾和沒有情慾，知道時節和月經，知道入胎，知道在胎中從何而來，知道是男孩還是女孩。因此，王妃對國王說：『我懷了一個男孩』。國王非常高興，並好好地祈禱，爲了讓胎兒順利成長，王妃得到了豐厚的待遇，生活安樂，沒有受到任何傷害。後來，王妃心想，如果國王能廣行佈施，積累功德，那該多好啊！她把這個想法告訴了國王，國王照做了，甚至釋放了囚犯。又有一次，王妃心想，如果我能和國王一起乘坐船舫，在蓮花池中嬉戲玩樂，那該多好啊！結果，就在船上，她生下了一個相貌英俊、令人喜愛、膚色金黃、具有各種吉相的男孩，他一出生就能回憶起前世。孩子出生后，親戚們聚集在一起，舉行了七天的慶祝活動，並商議給孩子取什麼名字。因為孩子出生在水中，所以取名為『Chukyé』(藏文，意思是『水生』)。這個孩子由八個乳母撫養長大。長大后，孩子想知道自己是從哪裡轉世而來的。他回憶起自己曾經擔任六十年的攝政王，死後墮入地獄，然後轉生到這裡。他心想，如果現在再當國王，恐怕又要墮入地獄，我必須想個辦法。於是，他假裝成一個啞巴。在年輕的Chukyé(藏文，意思是『水生』)出生的那一天，有五百個大臣的兒子也出生了。當那些同齡的孩子們能夠奔跑跳躍的時候，Tshangjin(藏文，人名)國王心想，如果年輕的Chukyé(藏文，意思是『水生』)不是啞巴，現在應該也能跑能跳了。即使他是個啞巴，也可以讓他繼承王位。年輕的Chukyé(藏文，意思是『水生』)心想，國王如此重視無意義的事情，我不如裝成一個聾子。於是，他就裝聾作啞。而那些同齡的孩子們卻能說話。
【English Translation】 There is a place called 'Motshangdenma' (Tibetan, meaning 'Possessing Lotuses'), and a pond called 'Tshangden gyi Dzingbu' (Tibetan, meaning 'Lotus Pond'). The king had no son, so he prayed to the gods for a son. Although not necessarily the result of prayer, if karmic forces ripen, a son will be born. At that time, a sentient being who had vowed to attain unsurpassed perfect enlightenment and had firm commitments, transmigrated from hell and entered the womb of Queen 'Tshangdenma' (Tibetan, meaning 'Possessing Lotuses'). A wise woman is naturally aware of five things: she knows when a man has desire and when he does not, she knows the seasons and menstruation, she knows when conception occurs, she knows from where the fetus originates in the womb, and she knows whether it is a boy or a girl. Therefore, the queen said to the king, 'I am carrying a boy.' The king was very happy and prayed well. To ensure the fetus grew well, the queen was treated with great care, living comfortably and without harm. Later, the queen thought, 'It would be wonderful if the king could give generously and accumulate merit!' She told the king this idea, and the king did so, even releasing prisoners. Another time, the queen thought, 'It would be wonderful if I could ride in a boat with the king and enjoy playing in the lotus pond!' As a result, right there on the boat, she gave birth to a handsome, lovely boy with golden skin and various auspicious marks, who could remember his past lives from birth. After the child was born, relatives gathered and held a seven-day celebration, discussing what name to give the child. Because the child was born in the water, he was named 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born'). This child was raised by eight wet nurses. When he grew up, the child wanted to know from where he had transmigrated. He recalled that he had served as regent for sixty years, died and fell into hell, and then was born here. He thought, 'If I become king again now, I fear I will fall into hell again. I must find a way.' So, he pretended to be a mute. On the day the young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') was born, the sons of five hundred ministers were also born. When those peers were able to run and jump, King Tshangjin (Tibetan, personal name) thought, 'If the young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') were not mute, he would be able to run and jump by now. Even if he is mute, he can still inherit the throne.' The young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') thought, 'The king values meaningless things so much, I might as well pretend to be deaf.' So, he pretended to be deaf and mute. But those peers could speak. There is a place called 'Motshangdenma' (Tibetan, meaning 'Possessing Lotuses'), and a pond called 'Tshangden gyi Dzingbu' (Tibetan, meaning 'Lotus Pond'). The king had no son, so he prayed to the gods for a son. Although not necessarily the result of prayer, if karmic forces ripen, a son will be born. At that time, a sentient being who had vowed to attain unsurpassed perfect enlightenment and had firm commitments, transmigrated from hell and entered the womb of Queen 'Tshangdenma' (Tibetan, meaning 'Possessing Lotuses'). A wise woman is naturally aware of five things: she knows when a man has desire and when he does not, she knows the seasons and menstruation, she knows when conception occurs, she knows from where the fetus originates in the womb, and she knows whether it is a boy or a girl. Therefore, the queen said to the king, 'I am carrying a boy.' The king was very happy and prayed well. To ensure the fetus grew well, the queen was treated with great care, living comfortably and without harm. Later, the queen thought, 'It would be wonderful if the king could give generously and accumulate merit!' She told the king this idea, and the king did so, even releasing prisoners. Another time, the queen thought, 'It would be wonderful if I could ride in a boat with the king and enjoy playing in the lotus pond!' As a result, right there on the boat, she gave birth to a handsome, lovely boy with golden skin and various auspicious marks, who could remember his past lives from birth. After the child was born, relatives gathered and held a seven-day celebration, discussing what name to give the child. Because the child was born in the water, he was named 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born'). This child was raised by eight wet nurses. When he grew up, the child wanted to know from where he had transmigrated. He recalled that he had served as regent for sixty years, died and fell into hell, and then was born here. He thought, 'If I become king again now, I fear I will fall into hell again. I must find a way.' So, he pretended to be a mute. On the day the young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') was born, the sons of five hundred ministers were also born. When those peers were able to run and jump, King Tshangjin (Tibetan, personal name) thought, 'If the young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') were not mute, he would be able to run and jump by now. Even if he is mute, he can still inherit the throne.' The young 'Chukyé' (Tibetan, meaning 'Water-born') thought, 'The king values meaningless things so much, I might as well pretend to be deaf.' So, he pretended to be deaf and mute. But those peers could speak.
ན་གཞོན་ནུ་འདི་ལྐུག་པར་མ་གྱུར་ན་ད་ཙམ་སྨྲ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་མིང་སྔ་མ་ནུབ་ནས་ལྐུགས་འཕྱེ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དུས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་དེས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདུག་པ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དྲིས་པ་དང་། བདག་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་ཀྱང་བུ་ཕོ་དང་བུ་མོ་ཡང་མེད་པས་ང་ཤི་ན་གདུང་རྒྱུད་འཆད་ལ་བུ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ལྐུགས་འཕྱེར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་སེམས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨན་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བལྟས་ན། གཞོན་ནུ་འདི་དབང་པོ་གསལ་ཞིང་ནད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་མཐོང་ནས། འོན་ཀྱང་སྐྲག་པ་ཞིག་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་གཤེད་མ་བཀུག་ནས་གསང་སྟེ་བསྒོ་བ། ངས་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་འདི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་སྤོང་གིས་ཁྱེད་ཅག་གིས་བསད་ནི་མ་བསད་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ 15-2-312a ཀྱིས་གཞོན་ནུ་ཤིང་རྟར་བཅུག་སྟེ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དབུས་ཐོག་ཐག་ཁྲིད་པ་དང་། གཞོན་ནུས་ཡུལ་དེ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པ་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ཅི་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་འདི་སྟོང་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གནས་པ་ཞིག་ཡོད། གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ནས་ལྷ་གཞོན་ནུས་འདི་སྐད་ཚིག་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུ་པང་དུ་བླངས་ནས་སུ་ཞིག་གསད། སུ་ཞིག་གཏག །སུ་ཞིག་སྲོག་དང་དབྲལ། སུ་ལ་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་གཞོན་ནུ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །ཡང་རྒྱལ་པོའི་གཞོན་ནུ་སྤངས་ཞེས་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་གཏད་དེ་ཁྲིད་པ་དང་གཞོན་ནུས་མི་རོ་ཞིག་མཐོང་ནས། འདི་ཅི་ཤི་བ་ཉིད་ཤིའམ། འོན་ཏེ་གསོན་པོ་ཤི། གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་སླར་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ་དེ་སྐད་སྨྲས་པ་ན། རྒྱལ་པོས་སྔར་བཞིན་ཚིག་བཞི་དྲིས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །ཡང་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་བསྐུར་བ་དང་། གཞོན་ནུས་འབྲས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་མཐོང་ནས། འབྲས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་དང་པོ་ཉིད་ནས་མ་ཟོས་དང་། དྲུང་ཟུག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག །གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་སླར་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྔར་བཞིན་དྲིས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲའོ། །ཡང་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་གཏད་དེ་གཞོན་ནུ་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་དོང་རྐོས་ཏེ་ཆུགས་ཤིག །དེ་དག་གིས་ཁྲིད་དེ་ས་བརྐོ་བར་བརྩམས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་དྲིས་པ་ན། ཁ་ལོ་བས་རྒྱལ་པོས་འདིར་དོང་བརྐོས་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཆུག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ནས་ 15-2-312b གཞོན་ནུ་དེས་གཤེད་མ་འདི་དག་གདུག་ཅིང་སྲོག་གཅོད་པས་འཚོ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྐྲག་སྟེ་གཤེད་མ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ལྷས་གལ་ཏེ་བདག་ལ་མཆོག་ཅིག་གནང་ན། བདག་རྐང་གི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་ཅིང
【現代漢語翻譯】 我想，如果這個年輕人沒有變成啞巴，現在應該能說話了。那時，他的舊名字消失了，變成了『啞巴』。 後來，有一次國王悶悶不樂，大臣們問他原因。國王說：『我雖然獲得了王位的權力，卻沒有兒子或女兒。我死後，血脈就要斷絕了。即使有一個兒子，也成了啞巴，我怎麼能不悶悶不樂呢？』大臣們召集了醫生，醫生們檢查后，發現這個年輕人神智清醒，沒有任何疾病，只是讓他稍微害怕一下。於是國王召來劊子手，秘密吩咐他們：『我要在眾人面前拋棄這個啞巴年輕人，你們不要殺他。』劊子手們回答說：『遵照您的旨意。』劊子手們 15-2-312a 把年輕人放在車上，帶到瓦拉納西（Varanasi，古印度城市名）的中心。年輕人看到那個地方繁榮昌盛，就問道：『瓦拉納西是空的嗎？還是有人居住？』劊子手們把啞巴年輕人帶到國王面前，說：『陛下，這個年輕人說話了。』國王把年輕人抱在懷裡，問道：『誰被殺？誰被捆綁？誰被剝奪生命？要給誰什麼？』年輕人一言不發。國王又把年輕人交給劊子手，讓他們帶走。年輕人看到一具屍體，問道：『這是死了才死的，還是活著死的？』劊子手們再次把年輕人帶到國王面前，重複了他的話。國王像之前一樣問了四個問題，年輕人仍然一言不發。國王再次把年輕人交給劊子手。年輕人看到一大堆米，說道：『這堆大米一開始就沒有被吃掉，否則會生蟲的。』劊子手們再次把年輕人帶到國王面前，重複了他的話。國王像之前一樣問了問題，年輕人仍然一言不發。國王再次把年輕人交給劊子手，讓他們在花園裡挖個坑，把他埋起來。他們帶著年輕人開始挖坑。年輕人問道：『你們在做什麼？』劊子手回答說：『國王命令我們在這裡挖坑，把你埋起來。』 15-2-312b 年輕人心想：『這些劊子手殘忍地靠殺人為生，』他感到害怕，對劊子手們說：『如果陛下能給我一個恩惠，我想進入腳之城（Rakanggi，地名）。』
【English Translation】 I think if this young man had not become mute, he would be able to speak by now. At that time, his old name disappeared and he became known as 'the mute'. Later, one day the king was depressed, and the ministers asked him why. The king said, 'Although I have obtained the power of the kingdom, I have no sons or daughters. When I die, the lineage will be cut off. Even if I have a son, he has become a mute, how can I not be depressed?' The ministers gathered the doctors, and after examining him, the doctors saw that this young man was clear-headed and had no illness, but they suggested frightening him a little. Then the king summoned the executioners and secretly instructed them: 'I will abandon this mute young man in front of the crowd, but you must not kill him.' The executioners replied, 'As you command.' The executioners 15-2-312a put the young man in a cart and took him to the center of Varanasi (Varanasi, an ancient Indian city). The young man saw that the place was prosperous and asked, 'Is Varanasi empty? Or is it inhabited?' The executioners brought the mute young man to the king and said, 'Your Majesty, this young man has spoken.' The king took the young man in his arms and asked, 'Who is killed? Who is bound? Who is deprived of life? To whom should something be given?' The young man did not say a word. The king handed the young man back to the executioners and told them to take him away. The young man saw a corpse and asked, 'Is this dead because it died, or alive because it died?' The executioners brought the young man back to the king and repeated his words. The king asked the same four questions as before, but the young man remained silent. The king handed the young man back to the executioners. The young man saw a large pile of rice and said, 'This pile of rice was not eaten from the beginning, otherwise it will become infested with worms.' The executioners brought the young man back to the king and repeated his words. The king asked the same questions as before, but the young man remained silent. The king handed the young man back to the executioners and told them to dig a pit in the garden and bury him. They took the young man and began to dig the pit. The young man asked, 'What are you doing?' The executioners replied, 'The king has ordered us to dig a pit here and bury you.' 15-2-312b The young man thought, 'These executioners cruelly live by killing people,' he was frightened and said to the executioners, 'If His Majesty could grant me a favor, I would like to enter the city of Rakanggi (a place name).'
་ཚིག་ཀྱང་སྨྲའོ། །གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་རྒྱལ་སྲིད་འདོད་ན་ཡང་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་དགའ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བརྒྱན་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་རྐང་པས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པས་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དག་ཀྱང་འདུས་སོ། །གཞོན་ནུ་དེ་རྐང་པས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཞུགས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས། མི་དབང་བདག་ནི་ལྐུགས་འཕྱེ་དང་། །བླུན་པ་བློ་མི་ལྡན་མ་ལགས། །རྣམ་པར་གསལ་བར་བགྱིད་པ་ཡི། །ཚིག་གིས་གསལ་བར་བགྱིད་པ་ལགས། །སོགས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་ཏེ། བདག་ནི་དབང་པོ་ཡང་ཚང་ལགས་ཏེ། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་དྲན་པས་སྔོན་མི་ཡི་ནང་དུ་ལོ་དྲུག་ཅུར་རྒྱལ་ཚབ་བགྱིས་པས་ལོ་དྲུག་ཁྲིའི་བར་དུ་དམྱལ་བའི་ནང་དུ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བ་དྲན་ནས། སླར་དམྱལ་བར་མཆི་མི་རུང་བས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་སྟེ། ཡབ་གཅིག་གནང་བར་མཛོད་དང་བདག་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དཀའ་ཐུབ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་དེ་དག་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་ལག་མཐིལ་དུ་འོང་བ་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། 15-2-313a ཀིམ་པའི་འབྲས་བུ་འདྲ་བ་ཡི། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་མི་འཚལ། །བདུད་རྩིའི་འབྲས་བུའི་རོ་ལྟ་བུའི། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བགྱི། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བུ་བདེ་བ་གང་ཅི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། གང་ལས་སྡུག་བསྔལ་རབ་འབྱུང་བའི། །བདེ་དེ་བདེའོ་སྙམ་མི་བགྱིད། །གང་ལས་བདེ་བ་རབ་སྐྱེ་བའི། །སྡུག་བསྔལ་སྡུག་བསྔལ་སྙམ་མི་བགྱིད། །ཡབ་གཅིག་བདག་ལ་གནང་བར་མཛོད། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་སུ་མཆི་བར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་བོས་སྨྲས་པ། བུ་རེ་ཞིག་ཁང་བཟང་གི་གཞི་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གིས་འཁྲིགས་པ་བཟའ་བཏུང་དང་གོས་རྒྱན་རོལ་མོའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་བྱ་ཡི་དགོན་པའི་ཤིང་དྲུང་དུ་རྩྭའི་སྟན་ལ། གཅན་གཟན་གདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ཞིང་། ཤིང་ཤུན་གྱི་གོས་དང་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཟས་དང་། ཆུའི་བཏུང་བ་ལ་བརྟེན་དགོས་ན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ཏེ་ནགས་སུ་འགྲོ། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ནགས་ན་ཤིང་ཤུན་གཡང་གཞི་གྱོན་ཞིང་འབྲས་བུ་ཟ། །གཅན་གཟན་གདུག་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་པ་བླའི། །མཁས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དག་གིས་འཇིགས་པ་ཡིས། །རྒྱལ་སྲིད་ཕྱིར་ནི་གསོད་དང་རྡེག་དང་འཆིང་མི་རུང་། །ཡབ་གཅིག་བདག་ལ་གནང་བར་མཛོད། །དཀའ་ཐུབ་ནགས་སུ་མཆི་བར་བགྱི། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བུ་རེ་ཞིག་ངའི་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཆོད་ཅིག་ 15-2-313b དང་། དེའི་འོག་ཏ
【現代漢語翻譯】 也說了這些話。侍從們將這些話稟告國王，國王說：『如果這個年輕人想要王位，也應該給他。』他高興地裝飾了整個城市的所有道路。然後，當這個又聾又啞的年輕人用腳走進城市時，人們感到非常驚訝，成百上千的生物聚集在一起。這個年輕人用腳走進城市，接觸到國王的腳，說道：『人王啊，我不是聾啞人，也不是愚蠢無知的人。我將清晰地表達，用言語清晰地表達。』等等，他說了這些詩句：『我所有的感官都健全，但我記得前世，我曾經在人類中做了六十年的攝政王，因此我在地獄中經歷了六萬年的難以忍受的痛苦。』他回憶起這些，因為他不想再次下地獄，所以他不渴望王位。請允許我出家。國王說：『那些修行苦行和祭祀的人是爲了王位，你為什麼放棄送到你手掌中的王位而出家呢？』年輕人說： 『不要享受像金巴果一樣的慾望，我要修行像甘露果一樣的梵行。』國王說：『兒子，你所體驗到的所有快樂都來自王位，你為什麼要放棄它呢？』年輕人說：『從中產生痛苦的快樂，我不認為是快樂；從中產生快樂的痛苦，我不認為是痛苦。請允許我出家，我要去森林裡修行苦行。』國王說：『兒子，暫時住在裝飾著灰泥和鮮花的宮殿里，享受美食、華服和音樂的快樂。為什麼要睡在寺院樹下的草墊上，與兇猛的野獸為伍，依靠樹皮衣服、樹根和水果為食，飲水度日呢？你為什麼要放棄王位去森林呢？』年輕人說：『在森林裡穿著樹皮衣服，吃著水果，與兇猛的野獸住在一起更好。』智者因害怕來世，不會爲了王位而殺戮、毆打和囚禁。請允許我出家，我要去森林裡修行苦行。國王說：『兒子，先解決我的這三個疑惑， 然後……』
【English Translation】 He also spoke these words. When the attendants reported these words to the king, the king said, 'If this young man desires the kingdom, it should be given to him.' He happily decorated all the roads of the entire city. Then, when this deaf and mute young man entered the city on foot, people were very surprised, and hundreds of thousands of creatures gathered together. This young man entered the city on foot, touched the king's feet, and said, 'O King, I am not deaf and mute, nor am I foolish and ignorant. I will express it clearly, I will express it clearly with words.' And so on, he spoke these verses: 'All my senses are intact, but I remember my past life, I once served as regent among humans for sixty years, and therefore I experienced unbearable suffering in hell for sixty thousand years.' He recalled these things, and because he did not want to go to hell again, he did not desire the kingdom. Please allow me to renounce the world. The king said, 'Those who practice asceticism and sacrifice do so for the sake of the kingdom, why do you renounce the kingdom that comes into your palm and renounce the world?' The young man said: 'Do not indulge in desires like Kimpa fruits, I will practice the Brahmachariya like the nectar fruit.' The king said, 'Son, all the happiness you experience comes from the kingdom, why do you renounce it?' The young man said, 'The happiness from which suffering arises, I do not consider it happiness; the suffering from which happiness arises, I do not consider it suffering. Please allow me to renounce the world, I will go to the forest to practice asceticism.' The king said, 'Son, for a while, live in a palace decorated with stucco and flowers, enjoying the pleasures of food, clothing, and music. Why sleep on a grass mat under a tree in a monastery, live with fierce beasts, rely on bark clothes, roots and fruits for food, and drink water? Why do you renounce the kingdom and go to the forest?' The young man said, 'It is better to wear bark clothes in the forest, eat fruits, and live with fierce beasts.' Wise people, fearing the afterlife, do not kill, beat, or imprison for the sake of the kingdom. Please allow me to renounce the world, I will go to the forest to practice asceticism. The king said, 'Son, first resolve these three doubts of mine, and then...'
ུ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པ་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་སྟོང་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གནས་པ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ལ་བསམས་ཏེ་སྨྲས། གཞོན་ནུ་ན་རེ། ལྷ་དེའི་སླད་དུ་གསོན་ཅིག །བདག་ནོངས་པ་མེད་བཞིན་འགུམ་པར་བཀའ་སྩལ་པ་ལ། འགས་ཀྱང་གཞོན་ནུ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསད་ཅེས་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་མ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་བསམས་ཏེ། བདག་གིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་ལགས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བཟང་ངོ་། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་རོ་མཐོང་ནས་ཅི་འདི་ཤི་བ་ཉིད་ཤིའམ། འོན་ཏེ་གསོན་པོ་ཤི་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཅི་ལ་བསམས་ནས་སྨྲས། ལྷ་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཉེས་པའི་ལས་བགྱིས་ནས་གུམ་པ་དེ་ཤི་བ་ཉིད་ཤི་བ་ལགས་ལ། གང་ཞིག་ལེགས་པའི་ལས་བགྱིས་པ་དེ་གུམ་པ་ནི་གསོན་པ་གུམ་པ་ལགས་པས། དེ་ལ་བསམས་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། །བཟང་ངོ་། །གང་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་ཕུང་ཆེན་པོ་མཐོང་ནས། འབྲས་ཕུང་ཆེན་པོ་འདི་དང་པོ་ཉིད་ནས་མ་ཟོས་དང་། དྲུང་ཟུག་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་སྨྲས་པ་དེ་ཅི་ལ་བསམས་ཏེ་སྨྲས། ལྷ་དེ་ནི་ཞིང་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཞིང་ས་འདི་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ན་བླངས་ཏེ་ཟ་ཞིང་བུ་ལོན་བཙལ་ནས་མེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གིས་དྲུང་ངམ་རྩ་བ་དེ་སྔར་ནས་ཟོས་པ་ལགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བཅུའི་ལས་ཀྱིས་མིར་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དགེ་བཅུའི་ལས་ལམ་མི་སོག་ན་སྔོན་གྱི་དགེ་བ་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང་དགེ་རྩ་དེ་རྒྱུན་ཆད་ན་བདེ་འགྲོ་ལས་ 15-2-314a ཉམས་ཤིང་ངན་འགྲོར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བསམས་ནས་བདག་གིས་དེ་སྐད་སྨྲས་ལགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་མཆི་མ་འབྱིན་བཞིན་བུ་ལ་འཁྱུད་དེ་སྨྲས་པ། བརྟུལ་ཞུགས་ངེས་ལོངས་རང་གི་ཆོས་སྤྱོད་ཅིང་། བདག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་བླང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱིས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་གལ་ཏེ་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་འདི་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ཅིར་འགྱུར། ལྷ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཁྱེད་ཅག་གི་བུ་རྣམས་ཅིར་འགྱུར། །ལྷ་དེའི་གཡོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཁྱེད་ཅག་གི་བུ་རྣམས་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་། ལྷ་བཀའ་ཅི་སྩལ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དང་ཧ་ཅང་ཡང་མི་རིང་པའི་བསྟི་གནས་ཞིག་ན། དྲང་སྲོང་བྱམས་པའི་བདག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཅན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པ་ཞིག་གནས་པ་དེར་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པར་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཤིང་དྲང་སྲོང་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེས་གདམས་ངག་བྱིན་པ་ལ་འབད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་དྲང་སྲོང་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་ལ་གཞོན་ནུ
་ལྐུགས་འཕྱེས་དྲི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཤིང་གིས་བུར་བསྲེགས་ནས་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །འཁོར་གྱི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་ལ་གདམས་ངག་བྱིན་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པས་མངོན་ཤེས་ལྔ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་ལྐུགས་འཕྱེ་རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ནས་ནགས་སུ་ 15-2-314b བསམ་གཏན་གྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་སྔོན་གྱི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་བའི་སྟོན་པ་མིག་མཛེས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཡང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་མི་ཟད་པ་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཕལ་ཆེར་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ལྷ་དང་མིའི་དམ་པ་རྣམས་སུའོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་མིག་མཛེས་དེས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱས་སོ། །སྟོན་པ་མིག་མཛེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྲམ་ཟེའི་བུ་འཇོམ་བྱེད་དང་། གླང་པོ་སྐྱོང་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། ༈ ། 受生為外道師靜行 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་ལྐུགས་འཕྱེ་ཞེས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་སྟོན་པ་དེས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་རྣམས་མངོན་ཤེས་ལྔ་མ་ཐོབ་སྙམ་དུ་བསམས་ན། གཡང་གཞི་དང་ཤིང་ཤུན་རིལ་བ་དབྱུ་གུ་བླུགས་གཟར་གྱི་སྣོད་ལྷག་པོ་འཆང་ཞིང་། ཚོད་རྔད་དང་ཨུད་པ་ལའི་རྩ་བ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པས་གནས་པ་བྱ་བ་མང་བས་ལན་ནོ་སྙམ་ནས། འདི་ལ་ནན་ཏུར་གྱི་ཐབས་ཞིག་མ་བྱས་ན་དེ་དང་འབྲལ་བར་དཀའོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གདུལ་བ་ལ་མཁས་པས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་ཁོ་བོ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ 15-2-315a འདོད་ཀྱིས། ཁོ་བོ་ལ་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་སྟོབ་པའི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གཅིག་དང་། གསོ་སྤྱོང་བཅོ་ལྔ་པ་དེ་ཉིད་མ་གཏོགས་པར་ཁྱེད་སུ་ཡང་མ་འོངས་ཤིག །ཁྱེའུ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ནང་ཁྲིམས་སུ་བཅས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོན་པ་ལྐུགས་འཕྱེས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་རི་དྭགས་ཞིག་མཐོང་བ་དང་སྨྲས་པ། རི་དྭགས་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཚུར་ཤོག་ཅིག །རི་དྭགས་ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ་མཚུངས་ཏེ་ལྟོ་འགྲངས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ན། འདི་ན་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་མིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཚོད་རྔད་དང་ཨུད་པ་ལའི་རྩ་བ་སྦྱོར་བས་བརྩོན་པར་གནས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་མཁན་པོ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་རྫོགས་པར་གྱུར་ཏེ་རི་དྭགས་དང་ལྷན་ཅིག་སྨྲའོ་སྙམ་དུ་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཞིང་ཕྱག་འཚལ་ནས་འཁོད་ཀྱང་སྟོན་པ་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་མི་དང་མི་སྨྲ་ཡང་རི
【現代漢語翻譯】 他用各種香木焚燒供奉。他向五百名隨從兒童傳授了教誨，他們通過努力獲得了五種神通。當時，青年Lkuk 'Phyes（啞巴）放棄了王位，在森林中顯現禪定的功德，他就是成為菩提薩埵的世尊。 此外，當這位世尊過去是外道導師Mig Mdzes（美目）時，他也遠離了對慾望的執著，擁有神通，向成千上萬的隨從宣講無盡且極其純凈的佛法。他所宣講的佛法，大多使他們轉生到與梵天世界同等的境界，有些則轉生為天人和人類中的聖者。之後，導師Mig Mdzes獲得了第二禪定。正如導師Mig Mdzes一樣，婆羅門之子'Jom Byed（摧毀者）和馴象師也與他相似。 過去，世尊曾是外道導師Lkuk 'Phyes（啞巴），他具有神通，遠離對慾望的執著，並教導五百名婆羅門兒童。後來，導師心想，'為什麼這些孩子沒有獲得五種神通呢？' 他想到，'這是因為他們持有Yangs Gzhi（護身符）、樹皮球、手杖、乞討的容器，並且勤于混合Tshod Rngad（香草）和Utpala（烏 উৎপল，utpala，青蓮花）的根，做了太多的事情。' 菩提薩埵善於調伏，心想，'如果不採取強硬手段，就很難讓他們擺脫這些。' 於是他對婆羅門兒童說：'我想把你們安置在內部，除了一個為我尋找根和果實的婆羅門兒童，以及持守十五齋戒的人之外，你們誰也不要來！' 孩子們就這樣制定了內部規定。當時，導師Lkuk 'Phyes從遠處看到一隻野獸，說道：'野獸來了，很好，過來吧！野獸，你和我一樣，只要吃飽就滿足了。但這裡有些人不是這樣，他們非常勤于混合Tshod Rngad（香草）和Utpala（烏 উৎপল，utpala，青蓮花）的根。' 婆羅門兒童們毫不懷疑他們的導師已經完全成爲了苦行者，竟然和野獸說話，於是他們走到導師面前，頂禮膜拜後坐下，但導師一言不發。之後，他們雖然不和人說話，但...
【English Translation】 He made offerings by burning various fragrant woods. He gave instructions to the five hundred attendant children, and through their efforts, they manifested the five superknowledges. At that time, the youth Lkuk 'Phyes (the Mute) renounced the kingdom and manifested the qualities of meditation in the forest; he was the very Bhagavan who became a Bodhisattva. Furthermore, when this Bhagavan was once the non-Buddhist teacher Mig Mdzes (Beautiful Eyes), he was also free from attachment to desires, possessed miraculous powers, and taught the Dharma to hundreds of thousands of followers, teaching the inexhaustible and extremely pure Dharma. Almost all of those who were taught by him were born in realms equal to the Brahma world, and some were born as noble gods and humans. Then, the teacher Mig Mdzes attained the second dhyana. Just as the teacher Mig Mdzes was, so too were the Brahmin son 'Jom Byed (Destroyer) and the elephant trainer. In the past, the Bhagavan himself was once a non-Buddhist teacher named Lkuk 'Phyes (Mute), who possessed miraculous powers and was free from attachment to desires, and he taught five hundred Brahmin children. Then, at another time, the teacher thought, 'Why have these children not attained the five superknowledges?' He thought, 'It is because they hold Yangs Gzhi (amulets), bark balls, staffs, begging bowls, and are diligent in mixing Tshod Rngad (herbs) and Utpala (উৎপল, utpala, blue lotus) roots, doing too many things.' The Bodhisattva, skilled in taming, thought, 'If I do not use harsh methods, it will be difficult to separate them from these things.' So he said to the Brahmin children, 'I want to place you inside, but none of you should come except for one Brahmin child who finds roots and fruits for me, and the one who keeps the fifteenth-day observance!' The children thus made an internal rule. At that time, the teacher Lkuk 'Phyes saw a wild animal from afar and said, 'The wild animal is coming, good, come here! Wild animal, you and I are the same, content with just being full. But some here are not like that; they are very diligent in mixing Tshod Rngad (herbs) and Utpala (উৎপল, utpala, blue lotus) roots.' The Brahmin children, without a doubt, thought that their teacher had become a complete ascetic, speaking with a wild animal, so they went to the teacher, prostrated, and sat down, but the teacher said nothing. After that, although they did not speak to people, they...
་དྭགས་དང་སྨྲ་བས་ན་མཁན་པོ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་རྫོགས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྨྲས་ནས་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཞིག་སྟོན་པ་ལྐུགས་འཕྱེ་ག་ན་བར་སོང་བ་དང་དེས་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་སྟེ། རི་དྭགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ཁྱོད་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཚུར་ཤོག །ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ་ནི་མཚུངས་ཏེ། གཡང་གཞི་གཅིག་ཐོགས། རིལ་བ་དང་དབྱུ་གུ་དང་། བླུགས་གཟར་གྱི་སྣོད་རེ་རེ་ཐོགས། ཁྱོད་དང་བདག་ལྟོ་འགྲངས་ཙམ་གྱིས་ཆོག །འདི་ན་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གཡང་གཞི་མང་དུ་འཆང་ཞིང་ཚོད་རྔད་སོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ 15-2-315b མཁན་པོ་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་ཆེན་ལ་སྨོད་ཅིང་འདོད་ཆུང་ལ་བསྟོད་པས་ན། དོན་གྱིས་མཁན་པོས་བདག་ཅག་ལ་ནན་ཏུར་བྱས་ཀྱིས་མ་ལ་བདག་ཅག་གིས་རིལ་བ་ནས་བླུགས་གཟར་གྱི་བར་གཅིག་ལས་ལྷག་མ་རྣམས་ཆུ་བོ་རྟག་འབབ་ཀྱི་ནང་དུ་བོར་ལ་མཁན་པོ་གང་ན་བར་འདོང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། རྒྱུད་གཙང་ལ་སྤྱོད་པ་གཞུང་བཞིན་བྱས་ཏེ་སྟོན་པའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་འདུག་གོ། སྟོན་པ་དེས་དེ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་རང་བཞིན་ཤེས་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཤད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་ཐུབ་པ་ན་དེ་དག་གི་ལུས་ལ་གནོད་པ་ནི། ཚ་གྲང་དང་བཀྲེས་སྐོམ་དང་འདོད་པ་དང་ཟ་བ་དང་རྒ་བའོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་བྱེད་ལྡན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེད་ཚལ་གྱི་ཤིང་ནྱ་གྲོདྷའི་རྒྱལ་པོ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་དྲུང་ན་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཅེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན། བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་བྲམ་ཟེའི་གསང་ཚིག་སློབ་བོ། །བྲམ་ཟེ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་དབེན་པར་སོང་ནས་སེམས་ལ་འདི་ལྟ་བུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ། མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ཐུང་ཞིང་ཕྱི་མར་འགྲོ་དགོས་ཏེ་སྐྱེས་ནས་མི་འཆི་བ་མེད་པས་དགེ་བ་དང་ཚངས་པར་སྤྱད་དགོས་ན། འོན་ཀྱང་ད་ལྟར་མི་རྣམས་དོན་དང་དགེ་བ་སྤྱད་པ་ལ་སེམས་ལས་ཆུང་ངུར་གནས་པར་བྱེད་ཀྱི། བདག་ནི་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །ཚུལ་དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་ནས་ཁྱེད་ཅི་བྱེད། 15-2-316a དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་གིས་ཅུང་ཟད་ཅི་ཤེས་པ་མཁན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ལགས་ན་བདག་ཀྱང་ཁྱེད་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་མཁན་པོ་དེས་དུས་ལ་བབ་པ་ཤེས་པར་གྱིས་ཞེས་དེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་ནས་ཚད་མེད་བཞིའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྟོན་པ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ཅེས་མིང་དུ་གྲགས་སོ། །དེས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ།
【現代漢語翻譯】 那些獵人和說話者認為，『堪布（Khenpo，導師）已經完成了苦行』，就這樣說著離開了。然後，一個苦行者打扮成鹿的樣子，走向了導師（ston pa，佛陀）所在的啞巴茅屋。他從遠處看見了導師，說道：『你這個打扮成鹿的苦行者，你來得好啊，過來吧！你和我是一樣的，拿著同樣的肩架（g.yang gzhi，扁擔），一個水罐、一根手杖和一個勺子。你和我只要吃飽肚子就夠了。』這裡有些人不是這樣的，他們拿著許多肩架，努力地準備香料等等。然後，那些婆羅門（bram ze，印度教祭司）的孩子們認為： 『堪布這樣譴責貪婪，讚揚知足，實際上堪布是對我們不滿。』因此，我們應該把從水罐到勺子之間多餘的東西都扔到恒河裡，然後去堪布所在的地方。』他們就這樣做了，按照經典如法地生活，然後去導師那裡頂禮膜拜。那位導師瞭解了他們的想法和本性，為他們宣講了能夠顯現五種神通的佛法。 從前，當人們的壽命長達八萬歲時，他們的身體會受到這些損害：寒熱、飢渴、慾望、飲食和衰老。當時，在名為『具樂』（byed ldan）的國王的花園裡，有一棵榕樹王（nya grodha，榕樹）生長茂盛。在名為『肋骨圓』（rtsibs kyi mu khyud）的婆羅門（就像巨大的娑羅樹一樣）那裡，當這位世尊（bcom ldan 'das，佛陀）還是菩薩（byang chub sems dpa'r，菩薩）的時候，那位婆羅門教導了大約五百個孩子婆羅門的秘密咒語。 婆羅門『肋骨圓』獨自一人時，心中生起這樣的想法：『人們壽命短暫，終將離世，生而無不死，因此必須行善和修持梵行。然而，現在人們對於行善和修持佛法並不熱衷，我應該努力修行。』他把這個想法告訴了那些婆羅門的孩子們，問道：『你們要做什麼？』 他們回答說：『我們所知甚少，都依賴於堪布，所以我們也像您一樣出家。』然後，那位堪布知道時機已到，就讓所有人都出家了。然後，『肋骨圓』捨棄了五蓋（sgrib pa lnga，貪慾、嗔恚、睡眠、掉舉和懷疑），以四無量心（tshad med bzhi，慈、悲、喜、舍）遍佈一切處。當時，導師被稱為『肋骨圓』。他對那些婆羅門的孩子們說：
【English Translation】 Those hunters and speakers thought, 'The Khenpo (teacher) has completed his ascetic practice,' and they spoke like that and left. Then, an ascetic disguised as a deer went to the dumb hermitage where the Teacher (ston pa, Buddha) was. He saw him from afar and said, 'You ascetic disguised as a deer, welcome, come here! You and I are the same, carrying the same shoulder pole (g.yang gzhi, yoke), a water pot, a staff, and a spoon. You and I only need to be full. Some here are not like that, they carry many shoulder poles and strive to prepare spices and so on.' Then, those Brahmin (bram ze, Hindu priest) children thought: 'The Khenpo condemns greed and praises contentment, so in effect, the Khenpo is critical of us.' Therefore, we should throw everything extra from the water pot to the spoon into the Ganges River, and then go to where the Khenpo is.' They did so, lived according to the scriptures, and then went to the Teacher, prostrated, and sat down. That Teacher, knowing their thoughts and nature, taught them the Dharma that manifests the five supernormal powers. In the past, when people lived to be eighty thousand years old, their bodies were harmed by these: heat and cold, hunger and thirst, desire, food, and aging. At that time, in the garden of the king named 'Joyful' (byed ldan), there was a banyan tree king (nya grodha, banyan tree) growing luxuriantly. At the Brahmin named 'Rib Cage Circle' (rtsibs kyi mu khyud) (like a great sal tree), when this Bhagavan (bcom ldan 'das, Buddha) was still a Bodhisattva (byang chub sems dpa'r, Bodhisattva), that Brahmin taught about five hundred children the secret mantras of the Brahmins. The Brahmin 'Rib Cage Circle' went into seclusion and had this thought arise in his mind: 'People's lives are short, and they must go to the next life. There is no one who is born and does not die, so one must do good and practice celibacy. However, now people are less inclined to practice virtue and Dharma, so I must strive to do so.' He spoke this way to the Brahmin children and asked, 'What are you doing?' They replied, 'We know very little, and we rely on the Khenpo, so we will also renounce like you.' Then, that Khenpo knew that the time had come, and he had them all renounce. Then, 'Rib Cage Circle' abandoned the five obscurations (sgrib pa lnga, greed, hatred, sleepiness, restlessness, and doubt) and pervaded everything with the four immeasurables (tshad med bzhi, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity). At that time, the Teacher was known as 'Rib Cage Circle'. He said to those Brahmin children:
བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དག་མི་རྣམས་ནི་ཚེ་ཐུང་བ། ཉོན་མོངས་པ། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ནོ། །དཔེར་ན་རྩ་རྩེ་ལ་ཆགས་པའི་ཟིལ་པ་ནི་ཉི་མ་ཤར་བའི་ཚེ་མྱུར་དུ་འགག་པ་དེ་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་དང་། ཆུ་ལ་དབྱུག་པས་ཁྲམ་བྲིས་པ་དང་། ཁོར་ཡུག་ཆུར་བོར་བ་འཇིག་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཆུར་བོར་བ་ནུབ་པ་དང་། དབྱུག་པ་གནམ་དུ་འཕང་བ་མྱུར་དུ་ལྷུང་བ་དང་། ཐགས་སུ་བཏགས་པ་ཅི་ཙམ་གྱིས་རྟིང་ལ་ཐུག་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཀྱང་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཤིང་འཆི་བ་ལ་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་གསོད་སར་ཁྲིད་པའི་ཕྱུགས་ནི་གོམ་རེ་བོར་བ་བཞིན་གསད་སར་ཉེ་བ་དང་། ཤའི་ཁམ་ཚད་ཆུ་མང་པོའི་ནང་དུ་བསྐོལ་བ་དང་། རི་ལས་འབབ་པའི་ཆུ་དྲག་ཅིང་གཏིང་ཟབ་པས་རྩི་ཤིང་དེད་པ་དང་འདྲ་བར་ཚེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདག་ནི་བྱམས་པའི་སེམས་ནས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བར་ 15-2-316b གྱིས་གནས་སོ། །ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་བྱམས་སོགས་ལ་གནས་པར་གྱིས་ཞེས་བསྐུལ་ཏེ། སྟོན་པ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ལོ་བརྒྱད་ཁྲི་དེ་ཙམ་དུ་ཚེ་རིང་པོར་གནས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་མི་རྣམས་ཚེ་ཐུང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་སྟོན་ཏེ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་བག་ཡོད་པས་དགེ་ཆོས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ཅིང་བསམ་གཏན་དང་ཚངས་པའི་གནས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生為婆羅門大氏稀有 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་སྨད་དུ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ནུ་བོ་དྲུག་ཡོད་པ་ཡང་དེ་དང་ཡོན་ཏན་ཆ་མཐུན་པ་ཡིན་ལ། སྲིང་མོ་གཅིག་དང་བདུན་ཡོད་དོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་རིག་བྱེད་དང་། ཉེ་བའི་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་ལོབ་ནས་མཁས་པའི་གྲགས་པ་ཐོབ་སྟེ། ཕ་མ་གཉིས་ལ་ལྷ་བཞིན་བཀུར་སྟི་དང་། ནུ་བོ་རྣམས་ལའང་སློབ་དཔོན་དང་ཕ་བཞིན་དུ་རིག་པ་སློབ་ཅིང་ཚུལ་དང་མཐུན་པས་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ལས། ཡུན་རིང་ཞིག་ན་དེ་དག་གི་ཕ་མ་གཉིས་དུས་བྱས་པའི་མྱ་ངན་བསངས་ནས། ནུ་བོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཡུན་རིང་ལྷན་ཅིག་འཁོད་འདོད་ཀྱང་འཆི་བས་སོ་སོར་འབྲལ་བའི་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་འོང་བ་འདི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ངེས་པས། བདག་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་འདོད་པས་ཁྱེད་ཅག་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་བཞིན་གནས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་ནུ་བོ་རྣམས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན། བདག་ཅག་ཕ་མའི་མྱ་ངན་གྱི་སྟེང་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདོར་ན། ཁྱོད་གང་དུ་བཞུད་པ་དེར་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོང་ངོ་ཞེས་ནུ་བོ་དྲུག་སྲིང་མོ་དང་བཅས་པ་ཡང་དེའི་སླད་བཞིན་ཁྱིམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ 15-2-317a ཆེན་པོ་དང་མཛའ་བོ་དང་ནང་མི་རྣམས་བོར་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །བྲན་ཕོ་དང་བྲན་མོ་སྙིང་ཉེ་བ་དག་ཀ
【現代漢語翻譯】 婆羅門之子們啊，人們壽命短促，充滿煩惱，不會長久，而且充滿痛苦。例如，附著在草尖上的露珠，在太陽升起時迅速消失一樣，人們的壽命也不會長久，而且充滿痛苦。同樣，在水中畫線，在水中用棍子畫痕跡，扔進水中的圓圈會消失，扔進水中的金剛石會沉沒，扔向空中的棍子會迅速落下，織布時織多少就會接近盡頭多少，生命也不會長久，終將面臨死亡。就像被帶到屠宰場的牲畜，每走一步都更接近屠宰場一樣，就像在大量水中煮肉塊一樣，就像從山上傾瀉而下，湍急而深邃的河流沖走植物一樣，生命也是如此。婆羅門之子啊，我從慈愛之心到捨棄之心安住。你們也應安住于慈愛等（四無量心）。釋迦牟尼佛（梵文：Śākyamuni，Śākyamuni，釋迦族聖人）的肋骨的光環，壽命長達八萬年，也同樣教導人們壽命短促的佛法，使自己和他人都能精進于善法，生起禪定和梵天之境。 又，往昔世尊自己降生於一個無可比擬的婆羅門大家族。他有六個弟弟，他們的功德與他相稱，還有一個妹妹，總共七人。那位婆羅門學習了吠陀（梵文：Veda，Veda，知識）和包括分支在內的相關知識，獲得了博學的名聲，像對待神一樣尊敬父母，像對待老師和父親一樣教導弟弟們知識，並以符合正法的方式住在家裡。很久以後，他們的父母去世，他消除了悲傷，對弟弟們說：『雖然想長久地住在一起，但死亡註定要讓我們分離，這種巨大的悲傷是世間普遍的規律。我想出家，你們就在家裡如法生活吧。』聽到這些話，弟弟們眼含淚水地說：『我們在父母的悲傷之上，你也要拋棄我們嗎？你到哪裡去，我們也到哪裡去。』於是，六個弟弟和妹妹也爲了他，放棄了家裡的巨大財富、朋友和家人，在苦行的森林裡出家了。親近的男女僕人也...
【English Translation】 O sons of Brahmins, people are short-lived, full of afflictions, not lasting long, and also full of suffering. Just as a dewdrop on the tip of a blade of grass quickly disappears when the sun rises, so too is the life of people not long-lasting and full of suffering. Similarly, drawing a line in water, drawing a mark in water with a stick, a circle thrown into water disappears, a diamond thrown into water sinks, a stick thrown into the sky quickly falls, and however much is woven on a loom, that much approaches the end. Life too is not long-lasting and will come to an end in death. Just as a livestock being led to the slaughterhouse is closer to the slaughterhouse with each step, just as a piece of meat is boiled in a lot of water, just as a strong and deep river flowing down from a mountain carries away plants, so too is life. O sons of Brahmins, I abide from loving-kindness to equanimity. You too should abide in loving-kindness and so forth. The halo of ribs of the Teacher, who lived for eighty thousand years, also taught such a Dharma of the short life of people, so that all, both self and others, would diligently engage in virtuous Dharma and cultivate meditation and the realms of Brahma. Moreover, in a previous life, the Bhagavan (梵文：Bhagavan，Bhagavan，世尊) himself was born into a great and unparalleled Brahmin family. He had six younger brothers who were equal to him in qualities, and one sister, making seven in all. That Brahmin, having learned the Vedas (梵文：Veda，Veda，knowledge) and the related knowledge including its branches, gained a reputation for being learned, and revered his parents like gods, and taught his brothers knowledge like a teacher and father, and lived in the house in accordance with the Dharma. After a long time, after their parents had passed away, he dispelled his grief and said to his brothers: 'Although I wish to stay together for a long time, the great sorrow of death separating us is certain for all in this world. I wish to renounce, so you should live in the house according to the Dharma.' Hearing this, his brothers, with eyes filled with tears, said: 'On top of the grief of our parents, will you also abandon us? Wherever you go, we will also go.' Thus, the six brothers and sister also, for his sake, abandoned the great wealth of the household, friends, and family, and renounced in the forest of asceticism. The close male and female servants also...
ྱང་དེ་དག་གི་ཕྱི་བཞིན་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དགོན་པའི་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་དེར་མེ་ཏོག་གིས་གང་བའི་མཚོ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་འགྲམ་དུ་ཤིང་ལོའི་སྤྱིལ་བུ་སོ་སོར་མི་ཉེ་བར་བྱས་ཏེ། བསམ་གཏན་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཞག་ལྔ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་ཆོས་ཉན་པར་འདུ་ཞིང་། བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་དབེན་པ་དང་ཆོག་ཤེས་པའི་བསྔགས་པ་དང་། ལེ་ལོ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་། དད་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གི་བྲན་མོ་དེ་ཡང་གུས་ཤིང་སྙིང་ཉེ་བས། མཚོ་དེའི་ནང་ནས་པདྨའི་རྩ་བ་བཏོན་པ། པདྨའི་ལོ་མ་ཆེན་པོ་ལ་ཆ་མཉམ་པར་བགོས་ནས། ཏོག་བརྡུངས་པའི་སྒྲས་དུས་བསྟན་ཏེ་སླར་འགྲོའོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དག་བཟླས་བརྗོད་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་བྱས་ཟིན་ནས། རྒན་རིམ་གྱིས་རེ་རེ་ནས་སོང་སྟེ་པདྨའི་རྩ་བ་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བླངས་ནས་སོ་སོའི་སྤྱིལ་བོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ཟོས་ཏེ་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པ་ལ་བློས་གནས་སོ། །དེ་དག་ཆོས་ཉན་པའི་དུས་མ་གཏོགས་པར་གཅིག་ལ་གཅིག་བལྟར་མི་འདོང་ངོ་། །དེ་དག་དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྤྱོད་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དགའ་བ་དང་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བས་གྲགས་པ་ཆེར་གྱུར་པ་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཐོས་ནས་དེ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་སོང་བ་ན་དེ་དག་གི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་མཐོང་ནས། 15-2-317b པདྨའི་རྩ་བ་གླང་པོ་ཆེའི་ཕྲུ་གུའི་མཆེ་བ་ལྟར་དཀར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐལ་བ་དེ་བྲན་མོ་སླར་སོང་བའི་རྗེས་སུ་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེར་སོང་བ་ན་དང་པོའི་གནས་དེ་ན་པདྨའི་རྩ་བ་མེད་ལ། པདྨའི་ལོ་མ་རྒྱན་འཁྲུགས་ཤིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་བདག་གི་པདྨའི་རྩ་བའི་སྐལ་པ་གཅིག་གིས་ཁྱེར་རོ་སྙམ་དུ། ཁོང་ཁྲོ་ཞིང་སེམས་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་སླར་ལོག་སྟེ་ཤིང་ལོའི་སྤྱིལ་བུར་བསམ་གཏན་ཚུལ་བཞིན་བྱས་སོ། །དྲང་སྲོང་གཞན་རྣམས་ལ་སྙིང་མི་དགའ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་ནས་མ་སྨྲས་སོ། །ནུ་བོ་གཞན་གྱིས་འདིས་རང་གི་སྐལ་བ་བླངས་ཟིན་ནོ་སྙམ་ནས། རང་རང་གི་སྐལ་བ་བླངས་ཏེ་སྤྱིལ་བོར་ཟ་ཞིང་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། ལྔ་པའི་བར་དུ་ཡང་དེའི་སྐལ་བ་མི་སྣང་བར་བྱས་ཀྱང་སེམས་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞིའོ། །ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་དྲང་སྲོང་དེ་དག་དེའི་དྲུང་དུ་ཆོས་ཉན་པར་གོ་རིམ་བཞིན་ལྷགས་པ་དང་། དེའི་ལུས་རིད་ཅིང་འགྲམ་པ་དང་མིག་ནི་ཀོང་། བཞིན་མདངས་ངན་ཞིང་སྐད་གདངས་ཆུང་ལ་ལུས་ཉམ་དམས་ཀྱང་། བརྟན་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་མཐོང་ནས་འདི་ཅི་ནོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བསྙད་དོ། །དེ་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་དག་གིས་འདི་
【現代漢語翻譯】 那些人也紛紛出家。在那片廣闊的寺院森林中，他們各自在鮮花盛開的大湖邊搭建樹葉小屋，彼此不靠近，專心致志地禪修。他們聚集在擁有五神通的菩薩（Byang Chub Sems Dpa，菩提薩埵）面前聽法，爲了進入禪定的訣竅，菩薩為他們講述慾望的過患、寂靜和知足的讚歎、懶惰等過失，以及信仰等功德的佛法。 那些人的女僕也恭敬而親切，從湖中取出蓮藕，用大蓮葉均勻地分好，用敲擊的聲音報時，然後回去。那些仙人完成誦經和火供的儀式后，年長者依次前去，按順序取走蓮藕，在各自的小屋裡如法食用，並專心致志地禪修。除了聽法的時間，他們互不來往。 他們以這樣的戒律和行為，以及遠離塵囂的喜悅和禪定的專注而聲名遠揚，帝釋天（Lha'i dbang po brgya byin，天帝釋）聽到后，爲了考察他們而前去，看到了他們那樣的行為。 他將女僕送回后，菩薩應得的、像小象牙一樣潔白的蓮藕隱藏了起來。菩薩回到原來的地方，看到蓮藕不見了，蓮葉散亂地堆在那裡，心想：『我的那份蓮藕一定是被誰拿走了。』但他沒有生氣或心煩意亂，而是回到樹葉小屋，如法禪修。他心想，如果告訴其他仙人，他們可能會不高興，所以他什麼也沒說。其他的兄弟們心想：『這個人一定拿走了自己的那份。』於是各自取走自己的那份，在小屋裡食用並禪修。就這樣，第二天、第三天、第四天、第五天，他的那份蓮藕都被藏了起來，但他並沒有心煩意亂，而是非常平靜。 傍晚時分，那些仙人依次來到他面前聽法，看到他身體消瘦，面頰和眼睛凹陷，臉色不好，聲音微弱，身體虛弱，但卻穩定而平靜，功德增長，便問他：『你犯了什麼錯？』他便講述了事情的經過。於是，那些苦行者們說道：
【English Translation】 Those people also renounced and became monks. In that vast monastery forest, they built leaf huts by the great lake filled with flowers, not close to each other, and devoted themselves to meditation. They gathered before the Bodhisattva (Byang Chub Sems Dpa) who possessed the five supernormal powers to listen to the Dharma. In order to enter the secrets of meditation, the Bodhisattva taught them the faults of desire, the praise of solitude and contentment, the faults of laziness, and the virtues of faith, among other Dharma teachings. Their maidservant was also respectful and kind. She would take lotus roots from the lake, divide them evenly on large lotus leaves, signal the time with the sound of pounding, and then return. After those hermits had finished their recitations and fire offerings, the elders would go one by one, take the lotus roots in order, eat them according to the ritual in their respective huts, and devote themselves to meditation. They did not visit each other except during the time for listening to the Dharma. They became famous for their discipline and conduct, as well as for their joy in solitude and their devotion to meditation. Indra (Lha'i dbang po brgya byin), the lord of the gods, heard of this and went to examine them, and he saw their conduct. After the maidservant returned, he hid the Bodhisattva's share of the lotus root, which was as white as an elephant calf's tusk. When the Bodhisattva went there, he saw that the lotus root was missing from its original place, and the lotus leaves were scattered. He thought, 'Someone must have taken my share of the lotus root.' But he did not become angry or upset. Instead, he returned to his leaf hut and meditated properly. He thought that if he told the other hermits, they might become unhappy, so he said nothing. The other brothers thought, 'This one must have taken his own share.' So they each took their own share, ate it in their huts, and meditated. In this way, even when his share was hidden on the second, third, fourth, and fifth days, he was not upset, but remained very peaceful. In the evening, when those hermits came to him in order to listen to the Dharma, they saw that his body was emaciated, his cheeks and eyes were sunken, his complexion was poor, his voice was weak, and his body was frail. However, they also saw that his stability was greatly enhanced and his virtues were increasing. They asked him, 'What is wrong?' He then told them what had happened. Then those ascetics said,
ལྟ་བུའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་དོ་སྙམ་ནས། མི་དགའ་ཞིང་མཚར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་དེ་མགོ་སྨད་ཅིང་ངོ་ཚ་བས་འཁོད་དོ། །ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ 15-2-318a བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མཐུས་བསྒྲིབས་པས་ཅི་ལས་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ནུ་བོ་འོག་མས་རང་གི་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པ་བདག་ཉིད་གཙང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མནའ་ཁྱད་པར་ཅན་བོར་བ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་སུས་ཁྱེར་བ། །འབྱོར་བའི་མཚན་མས་བརྒྱན་པའི་ཁྱིམ་དག་དང་། །ཆུང་མ་ཡིད་དུ་འོང་བ་རྙེད་པ་དང་། །བུ་དང་ཚ་བོ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་ཤོག། དེའི་འོག་མས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་སུས་ཁྱེར་བ། །ཕྲེང་བ་དོ་ཤལ་ཙན་དན་གོས་བཟང་དང་། །བུ་ཡིས་རེག་པའི་རྒྱན་རྣམས་ཐོགས་པ་ཡི། །འབྱོར་པ་མི་ཟད་པ་ལ་སྤྱོད་པར་ཤོག །ཡང་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་གང་གིས་ཁྱེར་བ་དེ། །ཞིང་རྨོས་པ་ལས་ནོར་དང་འབྲུ་རྙེད་ཅིང་། །བུ་དང་སྨྲ་བས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར། །ཚེ་ལའང་མི་ལྟ་ཁྱིམ་ན་དགའ་བར་གྱུར། །ཡང་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་བརྐམས་པས་གང་ཁྱེར་བ། །རྒྱལ་པོ་བྲན་བཞིན་དུལ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གཙུག་ཏོར་བརྒྱུད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱག་བྱས་ཤིང་། །རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་མ་ལུས་ས་སྐྱོང་གྱུར། །ཡང་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཡི་རྩ་བ་གང་ཁྱེར་བ། །དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་མདུན་ན་འདོན་གྱུར་ཏེ། །སྔགས་ལ་སོགས་པས་བདེ་ལེགས་བྱེད་གྱུར་ཅིང་། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་པོས་བཀུར་སྟི་བྱ་བར་ཤོག །ཡང་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། རྩ་བ་འདོད་ཅིང་ཡོན་ཏན་མི་འདོད་པ། །རིག་བྱེད་ལེགས་པར་ལོབས་ནས་སྟོན་པར་བྱེད། །དཀའ་ཐུབ་ 15-2-318b ཅན་དུ་རེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཡུལ་མི་ཀུན་གྱིས་དེ་ལ་མཆོད་པར་ཤོག །གྲོགས་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཡི་རྩ་བ་ལ་ཆགས་གང་། །ཡུལ་གྲུ་དམ་པ་འབྱོར་བ་བཞི་བརྒྱ་ཙམ། །རྒྱལ་པོ་དག་ལས་ཐོབ་ནས་སྤྱོད་གྱུར་ཅིང་། །འདོད་ཆགས་མ་བྲལ་བར་ནི་ཤི་བར་གྱུར། །བྲན་གྱིས་སྨྲས་པ། རྩ་བའི་ཕྱིར་ནི་བདག་དོན་ཆུད་གསོན་པ། །གྲོགས་པོའི་ནང་ན་དེ་ནི་གྲོགས་དཔོན་གྱུར། །རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དག་གིས་མི་གཅོད་པར། །བུད་མེད་གླུ་གར་དག་གིས་དགའ་བར་གྱུར། །སྲིང་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལྟ་བུ་ཡི་རྩ་བ་གང་ཁྱེར་བ། །དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོར་གྱུར་ནས་སུ། །གཟུགས་དང་དཔལ་གྱི་གཟི་བྱིན་འབར་འགྱུར་ཞིང་། །བཙུན་མོ་དམ་པ་སྟོང་གི་མཆོག་ཏུ་གྱུར། །བྲན་མོས་སྨྲས་པ། གང་གིས་རྩ་བ་མཐོང་ལ་ཆོས་མ་མཐོང་། །དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་དགེ་བ་རྣམས་དང་བྲལ། །བཀུར་སྟི་བྱས་ནས་མྱོས་པར་གྱུར་ནས་སུ། །ཁ་ཟས་ཞིམ་པོ་དག་ལ་དགའ་བར་གྱུར། །དེ་ནས་ནགས་ཚལ་དེ་ན་འཁོར་བ་གནོད་སྦྱིན་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་སྤྲེའུ་གཅིག་དེར་ཆོས་ཉན་དུ་ལྷགས་པས་གཏམས་དེ་ཐོས་
【現代漢語翻譯】 他心想：『不可能有這樣的非正法之事！』便心生不悅，並加以嘲諷。』說完，他羞愧地低下了頭。由於帝釋天（Śakra，神王）的神力遮蔽了他的智慧，他甚至不知道發生了什麼事。 之後，爲了表明菩薩（bodhisattva，立志成佛的有情）的弟弟們心中毫無芥蒂，表明自己的清白，他們發出了特殊的誓願：『婆羅門（brāhmaṇa，古印度社會中的祭司階層），誰拿走了你的根本？愿你擁有裝飾著財富標誌的家宅，找到心儀的妻子，並與兒子和孫子們團聚！』 他的弟弟說道：『婆羅門，誰拿走了你的根本？愿你佩戴著花環、項鍊、檀香和華麗的衣裳，擁有兒子們觸碰過的飾品，享受無盡的財富！』 又有一人說道：『無論誰拿走了你的根本，愿他從耕田中獲得財富和穀物，與兒子們歡聲笑語，不顧惜生命，在家中快樂生活！』 又有一人說道：『無論誰貪婪地拿走了你的根本，愿他像對待奴僕般馴服國王，頭頂王冠的人向他致敬，像國王一樣統治整個大地！』 又有一人說道：『無論誰拿走了像你這樣的根本，愿他成為國王面前的顧問，通過咒語等方式帶來幸福安康，並受到國王的尊敬！』 又有一人說道：『不求根本，但求功德，精通吠陀（Veda，古印度婆羅門教的根本經典），並能宣講。愿他成為苦行者，懷著巨大的希望，受到所有村民的供養！』 朋友說道：『無論誰貪戀像你這樣的根本，愿他擁有大約四百個神聖富饒的村莊，從國王那裡獲得並享用，在貪慾中死去！』 奴僕說道：『爲了根本而茍且偷生的人，在朋友中成為領袖。愿他不受國王的懲罰，在歌舞中快樂生活！』 姐妹說道：『無論誰拿走了像你這樣的根本，愿她成為國王的王后，容貌和光輝熠熠生輝，成為上千名王后中的佼佼者！』 女奴說道：『無論誰只看到根本而看不到正法，愿他完全失去美德，受到尊敬后變得醉醺醺，喜愛美味的食物！』 之後，森林裡充滿了前來聽法的眷屬、夜叉（yakṣa，一種守護神）、大象和猴子，他們聽到了這些話。
【English Translation】 He thought, 'It is impossible for there to be such a non-dharma thing!' He became displeased and ridiculed it.' Having said this, he bowed his head in shame. Because the power of Śakra (the king of gods) obscured his wisdom, he did not even know what had happened. Then, in order to show that the younger brothers of the bodhisattva (one who aspires to achieve buddhahood) had no grudges in their hearts and to demonstrate their purity, they made a special vow: 'Brahmin (a member of the priestly class in ancient India), who took your root? May you have a house adorned with signs of wealth, find a desirable wife, and be reunited with your sons and grandsons!' His younger brother said, 'Brahmin, who took your root? May you wear garlands, necklaces, sandalwood, and fine clothes, possess ornaments touched by your sons, and enjoy inexhaustible wealth!' Another one said, 'Whoever took your root, may he obtain wealth and grain from plowing fields, rejoice with his sons, not care about life, and live happily at home!' Another one said, 'Whoever greedily took your root, may he tame the king as if he were a servant, be revered by those wearing crowns, and rule the entire earth like a king!' Another one said, 'Whoever took a root like yours, may he become an advisor before the king, bring happiness and well-being through mantras (sacred utterances) and the like, and be respected by the king in the same way!' Another one said, 'Not seeking the root, but seeking merit, mastering the Vedas (ancient Indian scriptures) well and being able to preach. May he become an ascetic, with great hope, and be worshiped by all the villagers!' A friend said, 'Whoever is attached to a root like yours, may he possess about four hundred sacred and prosperous villages, obtain them from the king and enjoy them, and die in greed!' A servant said, 'The one who lives only for the sake of the root becomes a leader among friends. May he not be punished by the king, and live happily in song and dance!' A sister said, 'Whoever took a root like yours, may she become the queen of the king, her appearance and splendor shining brightly, and become the best of a thousand noble queens!' A female servant said, 'Whoever sees only the root and does not see the Dharma (teachings), may he be completely devoid of virtue, become intoxicated after being respected, and delight in delicious food!' After that, the forest was filled with attendants, yakshas (a type of guardian spirit), elephants, and monkeys who had come to listen to the Dharma, and they heard these words.
ནས་རབ་ཏུ་ངོ་ཚ་ཞིང་མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏེ། གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བདག་གཙང་མར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་མནའ་བོར་བ། ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བའི་ཕྱིར་ནི་གང་འཁྲུལ་བ། །གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་དག་ནི་བརྒྱན་པར་གྱུར། །བཀྲུ་བཤལ་སྟོར་ཁུང་དག་གི་ཞིག་རལ་འཆོས། །ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་སྣང་བ་བྱེད་པར་གྱུར། །གླང་པོ་ཆེས་སྨྲས་པ། ཐུབ་མཆོག་ཁྱེད་ཀྱི་ 15-2-319a རྩ་བ་གང་བརྐུས་པ། །དེ་ནི་ཞགས་པ་དམ་པོ་དྲུག་བརྒྱས་བཅིངས། །ལྕགས་ཀྱུ་རྣོན་པོས་དཀྲུགས་པའི་རྨ་ནད་བཞིན། །ནགས་ཚལ་ཉམས་དགའ་བོར་ནས་གྲོང་འདབ་སོང་། །སྤྲེའུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་རྩ་བ་བསྐམས་པས་གང་བརྐུས་པ། །དེ་ནི་མེ་ཏོག་ཕྲེང་ཅན་ཞ་ཏོ་ཐོགས། །དབྱུག་པས་བརྡེག་ཅིང་སྦྲུལ་གྱི་ཁར་གཏོང་ཞིང་། །སེ་རལ་ཁར་བཅིངས་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་ཤོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇམ་ཞིང་དུལ་བ་དང་བཟོད་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས། གང་ཞིག་མ་བརླག་པར་ནི་བརླག་ཅིའམ། །གང་ཞིག་འདི་འདྲར་ཁྱེད་ལ་དོགས་གྱུར་པ། །འདོད་པ་ཡིད་འོང་ཅི་བ དེར་སྤྱད་ནས་སུ། །ཁྱིམ་ན་གནས་བཞིན་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་འགྱུར། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། །དེ་དག་དབེན་པ་དང་བྱ་བ་ཉུང་བའི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་ནས་ཁྱིམ་གྱི་གནས་དང་འདོད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་མི་དགའ་བའི་སྨད་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པར་སྨྲས་པ་དེ་ལ་གུས་པ་དང་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་གཟུགས་དཔལ་དང་འོད་འབར་བ་བསྟན་ནས་མི་བཟོད་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རེ་ཞིག་སྡོད་ཅིག །གང་དག་ཐོབ་ཕྱིར་ཡིད་ལ་རྩོལ་བྱེད་ཅིང་། །བདེ་བ་འདོད་ཕྱིར་ཡིད་ལ་གཉིད་ཀྱང་མེད། །དཀའ་ཐུབ་འབད་པས་ཡང་དག་ཐོབ་འདོད་པའི། །འདོད་པ་དེ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་དམོད་པར་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་འདོད་པ་ནི་ཉེས་དམིགས་ 15-2-319b མཐའ་ཡས་ཏེ། གང་ལ་བརྟགས་ནས་ཐུབ་པ་རྣམས་འདོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དེ་མདོ་ཙམ་ཞིག་ཉོན་ཅིག །འདོད་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བཅིངས་ཤིང་བསད་པར་འགྱུར། །མྱ་ངན་གདུང་ཞིང་འཇིགས་མང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་ཕྱིར་བརླག་པར་འགྱུར། །ཕྱི་མར་ཆོས་ཉམས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྷུང་། །གང་གིས་མཛའ་རྣམས་མྱུར་དུ་འཁོན་འབྱུང་འགྱུར། །གང་གིས་གཡོ་སྒྱུ་དྲི་མ་ཅན་ལམ་འགྲོ། གྲགས་པ་ཉམས་ཤིང་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། །དེ་དག་འཐོབ་འགྱུར་རྒྱུ་ནི་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་བས་རབ་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རྣམས། །འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཡང་འདོད་པ་གསོད། །བདག་ལ་ཕན་འདོད་སྦྲུལ་གདུག་ཁྲོས་པ་བཞིན། །ཐུབ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལ་མི་བསྟེན་ནོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོས་ཚིག་དེ་བདེན་ནོ་སྙམ་ནས་མངོན་པར་བསྟོད་དེ། དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་མཐུས་དེ་ཡིད
【現代漢語翻譯】 於是，他們非常羞愧和不高興。爲了讓夜叉（Yaksa，一種神）證明自己的清白，他們在他們面前發誓：『誰偷了你的根？』『偉大的寺廟裝飾一新，破損的洗漱池也修好了，陽光照耀著。』象說道：『誰偷了你，至尊者（Thub，佛的尊稱）的根？』『它被六百根堅固的繩索捆綁，像被鋒利的鉤子攪動的傷口一樣。離開令人愉悅的森林，前往村莊的郊區。』猴子說道：『誰偷了你乾枯的根？』『愿他拿著花環和棍棒，被棍子擊打，被扔進蛇口，被綁在柱子上，住在家裡。』菩薩（Bodhisattva，發願成佛的修行者）對他們所有人溫和、謙遜，並以忍耐的態度說道：『誰會偷沒有丟失的東西呢？誰會這樣懷疑你呢？隨心所欲地享受慾望吧。住在家裡，等待死亡的時刻。』 然後，天帝釋提桓因（Indra，佛教中的天神）意識到他們隱居和少事的優點，並深深厭惡在家和享受慾望的行為，於是對這種特殊的寂止（Samatha，止觀中的止）狀態感到敬畏和驚奇，顯現出自己輝煌的形象和光芒，不耐煩地說道：『請您稍等片刻！爲了獲得那些東西，人們努力工作，爲了享受快樂，人們甚至無法入睡。為什麼你要譴責那些通過苦行努力想要獲得的慾望呢？』菩薩說道：『朋友，慾望有無盡的過患。聽我說，如來（Thubpa，佛的稱號）們為什麼不享受慾望。』『爲了慾望，世界被束縛和殺害。經歷悲傷、痛苦和恐懼。國王們也因慾望而毀滅。來世失去正法（Dharma，佛法），眾生墮入地獄。』『誰會迅速產生仇恨？誰會走上充滿欺騙的道路？名聲受損，來世遭受痛苦。』『獲得這些東西的原因是慾望。』『因此，無論好壞，都要在今生來世消除慾望。』『像憤怒的毒蛇一樣，不要依賴它，因為它不會幫助你。』 然後，天帝認為這些話是真實的，並表示讚賞：『憑藉這些正直者的力量，這真是太棒了！』
【English Translation】 Then, they became very ashamed and unhappy. In order for the Yaksha (a type of spirit) to prove his innocence, they swore before them: 'Who stole your root?' 'The great temples are decorated anew, the broken washing pools are repaired, and the sunlight shines.' The elephant said: 'Who stole your root, O Supreme One (Thub, an epithet of the Buddha)?' 'It is bound by six hundred strong ropes, like a wound stirred by sharp hooks. Leaving the pleasant forest, go to the outskirts of the village.' The monkey said: 'Who stole your dried root?' 'May he hold a garland and a stick, be beaten with a stick, be thrown into the mouth of a snake, be tied to a pillar, and live at home.' The Bodhisattva (one who aspires to Buddhahood) was gentle and humble to all of them, and with patience, he said: 'Who would steal what is not lost? Who would suspect you of such a thing? Enjoy desires as you please. Live at home, waiting for the moment of death.' Then, the Lord of the Gods, Indra (a deity in Buddhism), realizing the virtues of their seclusion and few activities, and deeply disliking the activities of being at home and indulging in desires, felt reverence and wonder at this particular state of tranquility (Samatha, calm abiding), and showing his glorious form and radiance, he said impatiently: 'Please wait a moment! For the sake of obtaining those things, people work hard, and for the sake of enjoying happiness, they cannot even sleep. Why do you condemn those desires that one strives to obtain through asceticism?' The Bodhisattva said: 'Friend, desires have endless faults. Listen briefly to why the Tathagatas (Thubpa, another epithet of the Buddha) do not indulge in desires.' 'For the sake of desires, the world is bound and killed. Experiencing sorrow, suffering, and much fear. Kings are also destroyed by desires. In the next life, the Dharma (Buddhist teachings) declines, and beings fall into hell.' 'Who will quickly generate hatred? Who will walk the path full of deceit? Reputation is damaged, and suffering is experienced in the next life.' 'The cause of obtaining these things is desire.' 'Therefore, whether good or bad, eliminate desires in this life and the next.' 'Like an angry poisonous snake, do not rely on it, for it will not help you.' Then, the Lord of the Gods, thinking that these words were true, praised them: 'By the power of these righteous ones, this is wonderful!'
་དགའ་བར་གྱུར་ཅིང་དེ་དག་ལ་བདག་གི་ཉེས་པ་ཁས་བླངས་ཏེ། གང་དག་བརྟགས་ན་ཡོན་ཏན་རྣམས། །རེ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །བརྟག་པའི་ཕྱིར་ནི་བདག་གིས་འདིར། །པདྨའི་རྩ་བ་སྦས་པ་ཡིན། །པདྨའི་རྩ་བ་འདི་དག་གིས། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན། །ཐུབ་པ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཡིས། །འགྲོ་བ་མགོན་དང་བཅས་པར་མཐོང་། །ཞེས་སྨྲས་ནས་པདྨའི་རྩ་བ་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དེ་ལ་སུས་ཀྱང་གཟི་བརྗིད་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཚིག་དྲག་པོས་སྨྲས་ 15-2-320a པ། ངེད་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་དང་གྲོགས་མ་ཡིན། །གར་མཁན་ངེད་མིན་ཁྱེད་ཅག་འཕྱས་གདགས་མིན། །ལྷ་དབང་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་སུ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་རྩེད་མོའི་ལམ་བཞིན་བྱ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་རབ་ཏུ་གུས་པས་རྣ་ཆ་དང་ཅོད་པན་འགུལ་བའི་འོད་ཀྱིས་གདོང་གསལ་བར་གྱུར་བཞིན་ཕྱག་འཚལ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ་བ། བདག་གིས་འདི་ལྟར་མི་བརྟན་པ། །བགྱིས་པ་དགོས་པ་སྔར་སྨྲས་ལས། །ཕ་དང་སློབ་དཔོན་འདྲ་བ་རུ། །འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད། །ཤེས་པའི་མིག་ནི་ཟུམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་བགམ་པའང་འཁྲུལ་པར་འགྱུར། །བདག་ལ་ཕན་པས་དེ་ཉིད་བཟོད་པར་མཛོད། །དེ་བས་བདག་ལ་ཐུགས་ལ་མི་འཆང་གསོལ། །ཞེས་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ནུ་བོ་དྲུག་པོ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མོ་འགལ་གྱི་བུ་དང་། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་། གངས་པོ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོའོ། །སྲིང་མོ་ནི་ཨུཏྤལའི་མདོག་གོ། བྲན་མོ་ནི་ཀུབྫ་ཨུཏྟ་ར་དང་། བྲན་ཕོ་ནི་ཁྱིམ་བདག་མཛེས་པ་དང་། །གནོད་སྦྱིན་ནི་རི་བོ་བདེ་བ་དང་། །གླང་པོ་ཆེ་ནི་ས་རི་ལོ་ཀ་དང་། །སྤྲེའུ་ནི་སྦྲང་རྩི་འབུལ་བ་དང་། །བརྒྱ་བྱིན་ནི་ནག་སོ་འཆར་ཁའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為婆羅門一姓 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་གཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པ་དེས་རིག་བྱེད་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་བསླབས་ཤིང་མཁས་པའི་གྲགས་པ་དང་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་ཅིང་གཏོང་བ་ 15-2-320b ལ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ཁྱིམ་གྱི་གནས་ནི་ཉེས་པ་དུ་མའི་འབྱུང་གནས་སུ་རིག་སྟེ་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་རྩ་བཞིན་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་འདུལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཡང་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དཔལ་ལ་དགའ་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱི་བཞིན་འདུ་ཞིང་འོངས་པ་ན། དེ་འདུ་འཇི་ལ་མི་དགའ་བས་ཀུ་རུ་ཞེས་པའི་གླིང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་འདུག་པའི་དབེན་པ་ལ་གནས་ནས་དཀའ་ཐུབ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་སོ། །དེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་ན་གནས་ཀྱང་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་ཆེས་པས་བློ་བུར་དུས་སུ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་རྩ་བ་ད
【現代漢語翻譯】 感到高興，並承認我的過錯。如果考察那些優點，它們將如期望般被理解。爲了考察，我在此隱藏了蓮花的根。這些蓮花的根，展示了你們的行為。能者真實語者，視眾生為有怙主。』說完，便將那些蓮花的根獻給了菩薩。然後，對於那位菩薩的偉大行為，沒有人能以嚴厲的言辭壓倒其光輝，說道：『我們不是你的親友，也不是舞者，我們不是來嘲笑你們的。為何輕視天神的力量？像對待苦行者一樣戲弄他們。』說完，天神之王極其恭敬地，搖動著耳環和頭飾的光芒，照亮面容，頂禮並請求寬恕：『我如此不穩重，所做之事如先前所說。視你如父親和導師，請您寬恕我。知識之眼已閉合者，其本性也會犯錯。請因對我的益處而寬恕我，因此請不要將此事放在心上。』說完，便立即消失了。當時，六個弟弟依次是舍利弗（Śāriputra，舍利子），目犍連（Maudgalyāyana，目連），大迦葉（Mahākāśyapa，摩訶迦葉），江波，無障礙和阿難陀（Ānanda，阿難）。妹妹是優缽羅色（Utpalavarnā，蓮花色）。女僕是庫布扎·烏塔拉（Kubja Uttara，曲女·烏塔拉），男僕是家主美貌者，夜叉是山嶽安樂，大象是薩里洛卡，猴子是獻蜜者，帝釋天是黑夜將盡之時。』 以前，世尊自己轉生為婆羅門種姓，學習了吠陀及其分支，以博學和財富聞名，並且樂於佈施。他認識到居家生活是諸多過錯的根源，像拋棄草根一樣拋棄了家庭財產，出家並精進于苦行。當時，許多人因喜愛他的功德而聚集在他身後。他不喜群聚，便前往庫茹洲（Kuru，俱盧），住在南方大海中的僻靜之處，安住于苦行和戒律。即使他住在苦行林中，由於過去習慣於佈施，他仍然會把偶然前來的人們給與樹根等食物。
【English Translation】 Being delighted and confessing my faults to them, if those qualities are examined, they will be understood as hoped for. For the sake of examination, I have hidden the lotus roots here. These lotus roots show your conduct. The capable one, the truthful speaker, sees beings as having protectors.' Having spoken, he offered those lotus roots to the Bodhisattva. Then, to that great conduct of the Bodhisattva, no one could overwhelm its splendor with harsh words, saying: 'We are not your relatives or friends, nor are we dancers, we are not here to mock you. Why despise the power of the gods? Treat the hermits as if they were playing games.' Having spoken, the king of the gods, with utmost reverence, shaking the light of his earrings and diadem, illuminating his face, prostrated and begged for forgiveness: 'That I am so unstable, what I have done is as previously stated. Regarding you as a father and teacher, please forgive me. Those whose eyes of knowledge are closed, their nature will also err. Please forgive me for the benefit to me, therefore please do not hold this in your heart.' Having spoken, he immediately disappeared. At that time, the six younger brothers were, in order, Śāriputra (舍利子), Maudgalyāyana (目連), Mahākāśyapa (摩訶迦葉), Jiangbo, Unobstructed, and Ānanda (阿難). The sister was Utpalavarnā (蓮花色). The maidservant was Kubja Uttara (曲女·烏塔拉), the male servant was the householder Beauty, the Yaksha was Mountain Bliss, the elephant was Sariloka, the monkey was the Honey Offer, and Indra was the time when the black night is about to end.' Furthermore, in the past, the Bhagavan (世尊) himself was born into a Brahmin (婆羅門) family. He learned the Vedas (吠陀) along with their branches, was renowned for his scholarship and wealth, and was fond of giving. He recognized that the household life was the source of many faults, and abandoning his household possessions like discarding roots, he went forth and diligently practiced asceticism. At that time, many people, delighting in the splendor of his virtues, gathered and came after him. Disliking gatherings, he went to the continent of Kuru (俱盧), dwelling in a secluded place in the southern ocean, abiding in asceticism and vows. Even though he lived in the ascetic grove, because he was very accustomed to giving in the past, he would give roots and other things to those who came unexpectedly.
ང་འབྲས་བུ་དང་ཆུ་གཙང་མ་བསྟབས་ནས་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་པའི་སྒྲས་མགུ་བར་བྱེད་ཅིང་དཀའ་ཐུབ་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་ཅིང་དྲང་སྲོང་ཨ་གསྟྱ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དེ་བརྟག་པའི་ཕྱིར་དགོན་པ་དེར་རྩ་བ་དང་འབྲས་བུ་བཟར་རུང་བ་ཐམས་ཅད་མཐར་གྱིས་མི་སྣང་བར་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཆོག་ཤེས་དང་ཟས་ལ་ཞེན་པ་མེད་པ་དང་། ལུས་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པས། དེ་དག་མི་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ཤིང་ལོ་གཞོན་ནུ་རྣམས་བཙོས་ཏེ་ཟོས་ནས་ཡིད་བདེ་བར་གནས་སོ། །ཡང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཕྱོགས་དེའི་ལྗོན་པ་དང་ལྡུམ་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ལོ་མ་མེད་པར་བྱས་པའི་ཚེ་དེས་ལོ་མ་རྙིང་པ་ལྷགས་ཤིང་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་བསྡུས་ཏེ་ཆུར་བཙོས་ཤིང་ཟོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བརྒྱ་བྱིན་བྲམ་ཟེའི་གཟུགས་སུ་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན་དུ་འོང་བ་དགའ་བར་བྱས་ཤིང་དཀའ་བས་རྙེད་དེ་ 15-2-321a བཙོས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བྱིན་ནས་བདག་དགའ་བཞིན་བསམ་གཏན་གྱིས་ཉིན་མཚན་འདའ་བར་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་དེ་ལྟར་ཉི་མ་གསུམ་དུ་དེར་འོངས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་ངོ་མཚར་ནས་འདི་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཆེ་བས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་བདག་པོའི་དཔལ་འདོད་ན་ཡང་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་རིག་ནས་དོགས་པ་དང་འཇིགས་པ་སྐྱེས་ཏེ། བདག་གི་ལུས་ལྷའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་ནས། འདི་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་དགོས་པ་དང་བསམ་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བདག་གིས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནས་སོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདི་ནི་བདག་གི་དཔལ་འདོད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་རིགས་ནས་དགའ་བ་བསྐྱེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བདག་གིས་ཁྱོད་ལ་མཆོག་སྦྱིན་པར་བྱ་ན་ཁྱོད་ཅི་འདོད་པ་སློངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཆུང་མ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་བུ་དང་ནོར་སོགས་རྒྱ་ཆེན་ཡོད་ཀྱང་ཆོག་མི་ཤེས་པའི་བརྐམ་ཆགས་དེ་བདག་གི་སྙིང་ལ་མེད་པར་བྱོས་ཤིག །དེས་བརྒྱ་བྱིན་མགུ་ནས་བསྟོད་ཅིང་མཆོག་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་སྟོན་པར་འདོད་ནས་མཆོག་སློང་བའི་ཚུལ་གྱིས། དགེ་དང་བདེ་བའི་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་མཆོག་བསླངས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་མགུ་ནས་བསྟོད་ཅིང་མཆོག་སྦྱིན་པར་འདོད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་མི་མཐོང་མི་ཐོས་མི་འགྲོགས་ཤིང་དེ་དང་འགྲོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་ 15-2-321b བའི་མཆོག་བསླངས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་ན་རེ། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་ཅིང་། སྙིང་རྗེ་ཅན་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་མཐོང་བར་མི་འདོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བྱིས་པ
【現代漢語翻譯】 我用果實和凈水來滿足自己，供養所有苦行者，我成爲了名為德高望重的阿伽斯提亞(Agastya)的賢者。爲了測試他，因陀羅(Indra)使那個隱居處所有可以食用的根和果實逐漸消失。然而，菩薩(Bodhisattva)安於知足，不貪戀食物，不執著于身體，沉浸在禪定中，因此他並不在意這些東西的消失。他煮了嫩樹葉吃，內心感到快樂。然後，因陀羅使那個地方所有的樹木和灌木都沒有葉子，菩薩收集了掉落的舊葉子，把僅存的一些葉子收集起來，用水煮著吃。那時，因陀羅化作婆羅門(Brahmin)的形象來到菩薩那裡，高興地把那些通過苦行獲得的食物全部供養給他，自己則愉快地通過禪定度過日夜。那個婆羅門就這樣連續三天來到這裡，受到菩薩的歡迎和供養。因陀羅感到驚奇，心想：『這個人苦行如此之大，即使想要三十三天(Trayastrimsa)之主的榮耀，也只需動動念頭就能實現。』他感到擔憂和害怕，於是顯現出天神的形象，問道：『你這樣苦行的目的是什麼，你的想法是什麼？』菩薩回答說：『我這樣做是爲了拯救所有遭受生老病死之苦的眾生。』因陀羅心想：『他不是想要我的榮耀。』於是心生歡喜，對菩薩說：『如果我能給你最好的東西，你想要什麼？』菩薩說：『即使擁有令人滿意的妻子、兒子和大量的財富，不知足的貪慾也請不要存在於我的心中。』因陀羅聽后非常高興，讚歎不已，想要給予他最好的東西。菩薩想要宣揚佛法，於是以祈求恩賜的方式說：『請賜予我沒有嗔恨的最高境界，因為嗔恨會破壞善良和幸福。』因陀羅聽后非常高興，讚歎不已，想要給予他最好的東西。菩薩說：『請賜予我不要看到、聽到、交往愚人的最高境界，也不要體驗與他們交往的痛苦。』因陀羅說：『愚人是慈悲的對象，有慈悲心的人為什麼不想見到他們呢？』菩薩說：『無論如何，愚人……』 I contented myself with fruits and clean water, and by the sound of 'it is good' I made offerings to all ascetics, and I became a sage named Agastya (a revered Vedic sage). Indra (king of gods) made all the edible roots and fruits in that hermitage gradually disappear in order to test him. However, the Bodhisattva (one who seeks enlightenment) was content, not attached to food, not attached to the body, and engaged in meditation, so he did not pay attention to their disappearance. He cooked and ate the young leaves of trees and remained happy in his mind. Again, when Indra made all the trees and bushes in that area leafless, he gathered the fallen old leaves and collected the few remaining ones, boiled them in water, and ate them. At that time, Indra, having transformed into the form of a Brahmin (a member of the priestly class), came to the Bodhisattva, happily offering all those things that had been obtained through hardship, and he spent his days and nights in meditation as he pleased. That Brahmin came there for three days in that manner, and he was welcomed and offered hospitality. Indra was amazed and thought, 'This one has great asceticism, and even if he desires the glory of the lord of the Thirty-Three (Trayastrimsa - heaven of the 33 gods), he knows that it can be accomplished merely by thinking about it.' Filled with doubt and fear, he transformed his body into the form of a god and asked, 'What is the purpose and intention of performing asceticism in this way?' The Bodhisattva replied, 'I remain in this way in order to protect sentient beings from birth, aging, sickness, and death.' Indra thought, 'This one does not desire my glory,' and generating joy, he said to the Bodhisattva, 'If I am to give you the best, what do you desire?' The Bodhisattva said, 'Even with a pleasing wife, children, and vast wealth, may the insatiable greed of not knowing contentment not exist in my heart.' Indra was pleased and praised him, desiring to give him the best. The Bodhisattva, desiring to teach the Dharma (Buddhist teachings), in the manner of asking for the best, requested the best of having no anger, which diminishes virtue and happiness. Indra was pleased and praised him, desiring to give him the best. The Bodhisattva said, 'I request the best of not seeing, hearing, associating with childish beings, and not experiencing the suffering of associating with them.' Indra said, 'Childish beings are objects of compassion, and why do you, who are compassionate, not want to see them?' The Bodhisattva said, 'However it may be done, childish beings...'
【English Translation】 I contented myself with fruits and clean water, and by the sound of 'it is good' I made offerings to all ascetics, and I became a sage named Agastya (a revered Vedic sage). Indra (king of gods) made all the edible roots and fruits in that hermitage gradually disappear in order to test him. However, the Bodhisattva (one who seeks enlightenment) was content, not attached to food, not attached to the body, and engaged in meditation, so he did not pay attention to their disappearance. He cooked and ate the young leaves of trees and remained happy in his mind. Again, when Indra made all the trees and bushes in that area leafless, he gathered the fallen old leaves and collected the few remaining ones, boiled them in water, and ate them. At that time, Indra, having transformed into the form of a Brahmin (a member of the priestly class), came to the Bodhisattva, happily offering all those things that had been obtained through hardship, and he spent his days and nights in meditation as he pleased. That Brahmin came there for three days in that manner, and he was welcomed and offered hospitality. Indra was amazed and thought, 'This one has great asceticism, and even if he desires the glory of the lord of the Thirty-Three (Trayastrimsa - heaven of the 33 gods), he knows that it can be accomplished merely by thinking about it.' Filled with doubt and fear, he transformed his body into the form of a god and asked, 'What is the purpose and intention of performing asceticism in this way?' The Bodhisattva replied, 'I remain in this way in order to protect sentient beings from birth, aging, sickness, and death.' Indra thought, 'This one does not desire my glory,' and generating joy, he said to the Bodhisattva, 'If I am to give you the best, what do you desire?' The Bodhisattva said, 'Even with a pleasing wife, children, and vast wealth, may the insatiable greed of not knowing contentment not exist in my heart.' Indra was pleased and praised him, desiring to give him the best. The Bodhisattva, desiring to teach the Dharma (Buddhist teachings), in the manner of asking for the best, requested the best of having no anger, which diminishes virtue and happiness. Indra was pleased and praised him, desiring to give him the best. The Bodhisattva said, 'I request the best of not seeing, hearing, associating with childish beings, and not experiencing the suffering of associating with them.' Indra said, 'Childish beings are objects of compassion, and why do you, who are compassionate, not want to see them?' The Bodhisattva said, 'However it may be done, childish beings...'
་ལ་ཕན་བཏགས་པར་དཀའ་སྟེ། འདི་དག་ཚུལ་མིན་ལ་ཞེན་ནས། གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་། དུལ་བ་དང་དྲང་སྲོང་གི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པས་ཕན་པར་བསྟན་ཀྱང་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་གཏི་མུག་ཆེ་ཞིང་གཟུ་ལུམ་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བ་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དག་ཕན་གདགས་པའི་སྣོད་དུ་མ་རུང་བར་ཤེས་ནས་མཐོང་བ་ཙམ་དུའང་མི་འདོད་དོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་དག་ལ་བསྔགས་ཤིང་མེ་ཏོག་གིས་སྙིམ་པ་བཀང་བས་བཏུད་དེ་མཆོག་སྦྱིན་པར་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། བརྟན་པ་རྣམས་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་དེ་དག་དང་འགྲོགས་པ་དང་སྨྲ་ཞིང་སྤོབས་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་མཆོག་བསླངས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་ན་རེ། ཁྱོད་ནི་བརྟན་པ་ལ་དགའ་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་གཞན་ཀྱང་ལམ་དེ་ལ་འཛུད། ཚིག་རྩུབ་མོ་མེད་ཅིང་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་འདུལ་བས་བརྒྱན་པས་ཕན་བདག་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བསྟོད་ཅིང་ལེགས་པར་བཤད་པས་ཕན་བཏགས་པའི་ལམ་དུ་མཆོག་སློངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁ་ཟས་ཟད་པའི་ཉེས་པ་སྤངས། །ཡིད་ཀྱང་སྦྱིན་ལ་དགའ་དང་མཐུན་ 15-2-322a གྱུར་ཅིང་། །སློང་མི་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་བརྒྱན། །འདི་དག་བདག་ལ་ཡོད་གྱུར་མཆོག་བསླང་ངོ་། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདིར་ཡང་ཁྱོད་ནི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཁྱོད་ཀྱིས་བསླངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལེགས་སྨྲས་འདི་ལ་ཡང་ཡོན་དུ་ཁྱོད་ལ་མཆོག་སྦྱིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ལྷ་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཁྱོད། །བདག་ལ་ཕན་འདོགས་རྒྱུར་གྱུར་མཆོག་སྦྱིན་ན། །གསལ་བར་བདག་དྲུང་སླན་ཆད་མི་འབྱོན་པའི། །མཆོག་འདི་ལྷ་མིན་འཇོམས་པ་ཁྱོད་ལ་བསླངས། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་ངོ་མཚར་ཞིང་ངོ་གནོང་བཞིན་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་བཟླས་བརྗོད་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཁོ་བོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འདོད་ན། ཁོ་བོ་ཁྱོད་ལ་མཆོག་སྦྱིན་པར་འདོད་ནས་འོངས་པ་ལ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་མཐོང་བར་མི་འདོད་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཡིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་མི་བསྲུན་པའི་ཚུལ་དང་། མ་གུས་པ་དང་། ཁྱོད་དང་འཕྲད་མི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་གཟུགས་མཆོག་ཁྱོད་ལྟ་བུ་མཐོང་བས་འདུ་འཛི་ལ་གནས་ན་ཁྱོད་ནི་ཞི་ཞིང་དྭངས་ཡང་བདག་གི་དཀའ་ཐུབ་ཉམས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པ་ལགས་མོད། ཅེས་སྨྲས་པས། བརྒྱ་བྱིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ནམ་ལངས་པ་དང་། ལྷའི་
【現代漢語翻譯】 幫助他們是很困難的，因為這些人執著于非正道，並且還教唆他人也這樣做。他們的行為與調伏和正直的修行方式相悖，即使給予幫助，反而會適得其反。他們傲慢、愚癡、心懷偏見、不勤奮，即使心生憐憫，也知道他們不是接受幫助的合適器皿，因此甚至不願意見到他們。釋迦提婆因陀羅（Śakra-devānām-indra，帝釋天）讚揚了菩薩所說的話，用鮮花捧在手心裡敬獻，並說要給予最好的幫助。菩薩回答說：『我渴望與那些堅定的人相遇、聽聞他們的教誨、與他們交往，並享受與他們交談和辯論的快樂。』 釋迦提婆因陀羅問道：『你既然喜歡堅定的人，那麼原因是什麼呢？』 菩薩回答說：『堅定的人走在功德的道路上，也引導他人走上這條路。他們不說粗暴的話，並且樂於助人。他們沒有虛偽和欺騙，以調伏來莊嚴自己，是接受幫助的合適器皿，因此我喜歡他們。』 釋迦提婆因陀羅讚歎菩薩，並說：『你已經很好地闡述了幫助他人的方法，請接受我最好的幫助吧。』 菩薩回答說：『你已經避免了食物耗盡的過失，你的心也與佈施的喜悅相一致，前來乞討的人都以純潔的戒律來莊嚴自己，這些我都具備了，請接受我最好的請求吧。』 釋迦提婆因陀羅說：『你在這裡說得真好，你已經成爲了珍寶的源泉。你所請求的一切都會如你所愿。對於你這番美好的言辭，我也將給予你最好的回報。』 菩薩回答說：『諸天之王啊，如果你真的要幫助我，給予我最好的幫助，那麼我請求你以後不要再出現在我面前，這是我向你，降伏非天（阿修羅）的帝釋天，提出的請求。』 說完之後，釋迦提婆因陀羅感到非常驚訝和慚愧，他說：『如果那些唸誦、修行和苦行的人都希望追隨我，而我又是如此渴望幫助你才來到這裡，你為什麼不願意看到我呢？』 菩薩回答說：『這並不是我不恭敬或不尊重你，也不是我不願意與你相見。而是因為見到像你這樣莊嚴的天神，如果我住在喧囂的地方，你如此寂靜清凈，我擔心我的苦行會因此退失。』 菩薩說完之後，釋迦提婆因陀羅向他頂禮並繞行，然後消失不見了。之後，天亮了，天上的...
【English Translation】 It is difficult to benefit them, because these people are attached to what is not the right way, and they also persuade others to do so. Their behavior is contrary to the ways of taming and righteousness, and even if help is given, it will backfire. They are arrogant, ignorant, prejudiced, and not diligent. Even if compassion arises, it is known that they are not suitable vessels for receiving help, so they do not even want to see them. Śakra-devānām-indra (Śakra, Lord of the Gods) praised what the Bodhisattva said, offered flowers in his palms, and said he would give the best help. The Bodhisattva replied, 'I long to meet, hear, associate with, speak with, and debate with those who are steadfast.' Śakra-devānām-indra asked, 'Since you like steadfast people, what is the reason?' The Bodhisattva replied, 'Steadfast people walk on the path of merit and also lead others onto that path. They do not speak harsh words and are helpful. They are without deceit and adorned with taming, and are suitable vessels for receiving help, therefore I like them.' Śakra-devānām-indra praised the Bodhisattva and said, 'You have well explained the way to benefit others, please accept my best help.' The Bodhisattva replied, 'You have avoided the fault of exhausting food, and your mind is in harmony with the joy of giving. Those who come to beg are adorned with pure discipline. I have all these, please accept my best request.' Śakra-devānām-indra said, 'You have spoken well here, you have become a source of jewels. All that you request will be as you wish. For this good speech, I will also give you the best reward.' The Bodhisattva replied, 'O Lord of all the gods, if you really want to help me and give me the best help, then I request that you do not appear before me again in the future. This is the request I make to you, Śakra, the subduer of the Asuras (non-gods).' After saying this, Śakra-devānām-indra was very surprised and ashamed. He said, 'If those who recite, practice, and do asceticism all wish to follow me, and I am so eager to help you that I have come here, why do you not want to see me?' The Bodhisattva replied, 'It is not that I am disrespectful or irreverent to you, nor that I do not want to meet you. But because seeing a glorious god like you, if I live in a noisy place, and you are so peaceful and pure, I fear that my asceticism will decline.' After the Bodhisattva spoke, Śakra-devānām-indra bowed to him, circumambulated him, and then disappeared. Then, when dawn broke, the heavenly...
བཟའ་བཏུང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྦྱར་བ་རྣམས་དང་། རང་སངས་ 15-2-322b རྒྱས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་པ་རྣམས་དང་། ལྷའི་བུ་གཞོན་ནུ་བཤོས་འདྲེན་པར་ཆས་པ་དུ་མ་དག་ལྷགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ནས་དེ་དག་གི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་མཆོད་པ་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཚལ་ན་གནས་ཀྱང་གཏོང་ཕོད་ལ་དགའ་བ་ནི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟར་ཟས་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་ཡང་མཐོང་བར་མི་འདོད་ན་གཞན་པའི་འདུ་བ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་འདུ་འཛིས་དབེན་པ་ལ་དགའ་བས་བསམ་གཏན་གྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生為婆羅門姓金宅者 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མཐོ་ཞིང་འབྱོར་པ་གཅིག་གི་སྲས་སུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་དེའི་སྲས་སྔ་མ་རྣམས་བཙས་སོ་ཅོག་ཤི་བ་མི་མ་ཡིན་པའི་གནོད་པར་བསམས་ནས་བུ་དེ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ལྕགས་ཀྱི་ཁང་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེས་བརྒྱན་པར་བཞག་སྟེ་རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་བའི་སྲུང་བ་དང་བཀྲ་ཤིས་པའི་དཔྱད་བྱས་པས་སོས་ཏེ་ལྕགས་ཁྱིམ་ཅན་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་བཙས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་བློ་གསལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཤིན་ཏུ་མགུ་བར་བྱེད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ལྷའི་འབྱོར་པ་དང་མཚུངས་པའི་དགའ་སྟོན་ཆེན་པོ་ལ་རྩེན་ཞིང་གནས་པ་དེ། མེ་ཏོག་ཀུ་མུ་ཏའི་དགའ་སྟོན་གྱི་དུས་སུ། ཤིང་རྟ་བཟང་པོ་ནོར་བུ་དང་དར་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱན་དང་བ་དན་གྱི་བཀོད་པས་མཛེས་པ་རྟ་མཆོག་གིས་དྲངས་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞུགས་ནས། གོས་དང་ 15-2-323a རྒྱན་གྱིས་མཛེས་པའི་གཡོག་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་ནས་རོལ་མོ་རྣམས་བརྡུངས་བཞིན་སོང་ངོ་། །མི་རྣམས་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་ངོ་མཚར་ནས་ཤིས་པ་བརྗོད་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་སྔོན་གོམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དགའ་སྟོན་གྱི་རྣམ་པ་མང་པོ་མཐོང་བ་དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མའོ་འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་དག །གནས་པ་མི་བརྟན་མི་དགའ་འགྱུར། །ཀུ་མུ་ཏ་ཡི་དཔལ་འདི་ཡང་། །བརྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འགྲོ་བ་འདི་ལྟ་བུར་ནི་གང་འཁོད་པ། །སྐྱེ་བོ་འཇིགས་པ་མེད་པ་རེ་མཚར་ཀྱེ། །ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཆི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཀག །དོགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བཞིན་སྤྱོད། །ན་དང་རྒ་དང་འཆི་བས་གནོད་བྱེད་དགྲ། །མཐུ་ཆེན་དཔག་ཏུ་མི་ནུས་ཡོད་བཞིན་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཉམ་ངར་ངེས་འགྲོ་ན། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་འདི་ལ་དགའ་བར་སེམས། །སྤྲིན་ཆེན་གློག་འགྱུ་གསེར་ཕྲེང་འདྲ་བ་དང་། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཕྱང་། །ཆར་ཆེན་འབེབས་པའི་རྩོམ་པ་ཆེན་པོ་བྱས། །ཀུན་ཏུ་འདུས་ཀྱང་དེ་ནས་དེངས་པར་འགྱུར།
【現代漢語翻譯】 拉格哈瓦菩薩（Laghava Bodhisattva）看見因陀羅（Indra）準備的各種食物和飲料，以及因陀羅邀請的數百位獨覺佛（Pratyekabuddha），還有許多準備好奉獻食物的年輕天子，菩薩向那些偉大的苦行者供養了食物。 雖然他住在苦行林中，但他仍然喜歡佈施，這成為他的莊嚴。他不貪戀食物，也不想見到天帝因陀羅，更不用說其他人了。因此，他喜歡遠離喧囂，這表明他的禪定已經成就。 之後，他轉生於婆羅門種姓的金宅家庭。 過去，世尊（Bhagavan）曾轉生為一個偉大富饒國王的兒子。由於之前國王的兒子們出生后都夭折了，人們認為這是非人（人類之外的生命）造成的危害。爲了保護這個孩子，他們將他安置在用珍寶裝飾的鐵屋子裡，並按照吠陀（Veda）的儀式進行保護和祝福，孩子因此得以存活，並被命名為『鐵屋』。 當他出生時，那個地方的人們感到快樂，擁有令人愉悅的容貌，充滿慈悲和智慧等美德，使所有人都非常滿意。憑藉功德的力量，他們享受著堪比天界的盛大節日。在睡蓮（Kumuda）節期間，他乘坐著裝飾著華麗珠寶、絲綢和旗幟的精美馬車，由駿馬拉動，並由許多穿著華麗的侍從陪伴，伴隨著音樂聲出行。 人們看著王子，感到驚奇，並送上祝福，表達喜悅。由於過去的習氣，當他看到許多節日的景象時，他心想：『唉！世間的煩惱啊！居無定所，令人不悅。這睡蓮的榮華，也終將衰敗。』 『那些安於此世的人啊，真令人驚歎，他們竟然無所畏懼！死亡之主（Mara）阻斷了所有的道路，他們卻無憂無慮地享受著。衰老、疾病和死亡是強大的敵人，雖然他們一直都在，但世人卻無法估量。既然來世註定充滿痛苦，有誰還會認為此生值得快樂呢？』 『巨大的烏雲，閃爍著如金鍊般的閃電，大海發出轟鳴，大雨傾盆而下，聚集在一起，終將消散。』
【English Translation】 Laghava Bodhisattva saw the various foods and drinks prepared by Indra, the hundreds of Pratyekabuddhas invited by Indra, and the many young sons of gods who were ready to offer food. The Bodhisattva offered food to those great ascetics. Although he lived in the hermitage of asceticism, he still loved giving, which became his adornment. He was not attached to food and did not want to see the lord of the gods, Indra, let alone others. Therefore, he liked to be away from the hustle and bustle, which shows that his meditation has been accomplished. Then he was born into the family of Jinzhai of the Brahmin surname. In the past, the Bhagavan was born as the son of a great and wealthy king. Because the previous sons of the king died after birth, people thought it was the harm caused by non-humans (life outside of human beings). In order to protect the child, they placed him in an iron house decorated with jewels, and performed protection and blessings according to the Vedic rituals, so the child survived and was named 'Iron House'. When he was born, the people in that place felt happy, had pleasant appearances, and were full of virtues such as compassion and wisdom, which made everyone very satisfied. With the power of merit, they enjoyed a grand festival comparable to the heavenly realm. During the Kumuda Festival, he rode in a beautiful chariot decorated with gorgeous jewels, silks, and flags, pulled by fine horses, and accompanied by many gorgeously dressed attendants, traveling with the sound of music. People looked at the prince, felt amazed, and gave blessings, expressing joy. Due to past habits, when he saw many festival scenes, he thought: 'Alas! The troubles of the world! Unstable and unpleasant. The glory of this water lily will eventually fade.' 'Those who are content in this world, it is amazing that they are fearless! The Lord of Death (Mara) has blocked all roads, but they enjoy themselves carefree.' 'Old age, sickness, and death are powerful enemies, although they have always been there, people cannot estimate them. Since the afterlife is destined to be full of suffering, who would think that this life is worth being happy?' 'Huge dark clouds, flashing lightning like golden chains, the sea roaring, heavy rain pouring down, gathering together, will eventually dissipate.'
།ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྣོད་བཅུད་མི་རྟག་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་གཞིགས་པས་ལྟད་མོ་དེ་དག་ལ་དགའ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང་སླར་ལོག་སྟེ་རང་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས། ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་མཆི་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེ་བུ་ལ་བྱམས་པས་ཤིན་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་ངུ་བཞིན་བུ་གཅིག་བདག་ཅག་ཅིའི་ཕྱིར་འདོར་རིགས་ཏེ་ཁྱོད་ང་ལ་དོགས་པའམ་ 15-2-323b འཁྲུལ་པར་གྱུར་པ་དང་གནོད་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་སྨྲོས་དང་བདག་གིས་དེ་བཟློག་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་བྱམས་པ་ཁྱོད་ལ་འཁྲུལ་པ་ག་ལ་ཡོད་དོ། །གནོད་པ་གཞན་ཀྱང་མེད་མོད། བདག་ནི་འཆི་བས་འཇིགས་ནས་དེ་ལྟར་བསམས་ཏེ། འཆི་བ་འདི་ལ་ཐབས་ཅིས་ཀྱང་བཟློག་པའི་རྔོ་མི་ཐོགས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་སོགས་འཆི་བའི་ཉེས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཞིབ་ཏུ་བྱས་པས། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། འོ་ན་དེ་ལྟར་འཆི་བདག་གི་འཇིགས་པ་བཅོས་སུ་མི་རུང་ན་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་ནགས་ཚལ་དུ་སོང་ཡང་ཅི་ཕན། ཁྱོད་ཀྱི་ནགས་སུ་འཆི་བདག་མི་འོང་ངམ་ཅི། དྲང་སྲོང་ཆོས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་ནགས་སུ་མི་འཆིའམ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་འཆི་ན།ཁྱིམ་བོར་ནས་ནགས་སུ་སོང་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། ལོག་པ་དང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་འཆི་བར་འདྲ་ཡང་། ནགས་སུ་ཆོས་སྤྱོད་དུ་རུང་ལ། ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཤི་ན་ཡང་མྱ་ངན་གྱི་གདུང་བ་མི་འབྱུང་བ། ཤི་ནས་ཀྱང་གནས་བཟང་པོར་འགྲོའོ། །ཁྱིམ་ན་ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་ཆགས་པས་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཆོས་མིན་བྱས་ན་འཆི་བའི་ཚེ་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་སྐྱེ་ཤིང་། ཤི་ནས་ཡང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྒྱས་པར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གནང་སྟེ། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་དཔལ་ཆེན་པོ་དེ་དག་རྩྭ་དང་འདྲ་བར་བོར་ནས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་གནས་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་ཚད་མེད་ 15-2-324a པ་བཞི་བསྒྲུབས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་བཀོད་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པའི་ཚེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ནི། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་མ་ཆགས་པའི་ལམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས། མ་ཆགས་ཤིང་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལ་རྗེས་སུ་གཞོལ་བར་མོས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོས་བཀུར་བ། འབྱོར་པ་ཆེ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ལྷ་བཞིན་དུ་དགའ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ཤིང་མང་དུ་ཐོས་པའི་མཁས་པའི་གྲགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱིམ་ལ་མི་དགའ་བར་ནགས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པས་སྐྲ་བྲེགས་ཤིང་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་རབ་
【現代漢語翻譯】 如上所述，通過觀察容器和內容無常的性質，他對那些娛樂活動不再感興趣，然後返回自己的住所。他向父王請求前往苦行林，國王因為愛子而非常不悅，哭著說：『我唯一的兒子，你為什麼要拋棄我？你對我有什麼懷疑或誤解？或者有什麼其他的傷害？告訴我，我會阻止它。』菩提薩埵說：『我對你的愛怎麼會有誤解呢？也沒有其他的傷害。我害怕死亡，所以才這樣想。因為無論如何也無法阻止死亡。』等等，他詳細地描述了死亡的各種過患。國王說：『如果死亡的恐懼無法治癒，那麼即使你接受了佛法，去了森林又有什麼用呢？難道死亡不會降臨到你的森林嗎？難道住在森林裡的苦行者不會死去嗎？如果一切都會死去，那麼離開家去森林也沒有用。』菩提薩埵說：『住在森林和家裡，作惡和行善，死亡都是一樣的。但在森林裡可以修行佛法，修行佛法的人即使死了，也不會有悲傷的痛苦，死後也會去好的地方。』在家裡，由於許多過錯的積累，很難修行佛法，如果做了不符合佛法的事情，死的時候會產生巨大的悲傷，死後也會墮入惡道。』他詳細地講述了這些，國王也同意了。於是，他像拋棄草一樣拋棄了王國的財富和令人滿意的偉大榮耀，住在苦行林里，修習四禪和四無量心，並將世間的人們也安置於此。當他去世時，他轉生到了梵天世界。因此，禪定的心是通過不執著于慾望的道路來實現的。因此，應該渴望不執著，獨自住在僻靜的地方，並致力於禪定。 此外，在過去，世尊曾是一位偉大的婆羅門種姓，受到國王的尊敬，擁有巨大的財富，世間的人們像對待神一樣敬愛他。他精通各種儀式，擁有淵博的知識和名聲。由於過去的習慣，他不喜歡在家，想要在森林裡出家，於是剃了頭髮，穿上袈裟，出家了。
【English Translation】 As mentioned above, by contemplating the impermanent nature of containers and contents, he lost interest in those entertainments and returned to his own abode. He requested his father, the king, to go to the forest of asceticism. The king, out of love for his son, was very displeased and wept, saying, 'My only son, why would you abandon me? Do you have any doubts or misunderstandings about me? Or is there any other harm? Tell me, and I will prevent it.' The Bodhisattva said, 'How could there be any misunderstanding about your love for me? There is no other harm either. I am afraid of death, and that is why I think this way. Because there is no way to prevent death.' And so on, he described in detail the various faults of death. The king said, 'If the fear of death cannot be cured, then what is the use of taking up the Dharma and going to the forest? Will death not come to your forest? Will ascetics who live in the forest not die? If everything dies, then leaving home and going to the forest is of no use.' The Bodhisattva said, 'Living in the forest and at home, doing evil and doing good, death is the same. But in the forest, one can practice the Dharma, and those who practice the Dharma, even if they die, will not have the pain of sorrow, and after death, they will go to a good place.' At home, due to the accumulation of many faults, it is difficult to practice the Dharma, and if one does things that are not in accordance with the Dharma, great sorrow will arise at the time of death, and after death, one will fall into evil realms.' He told these in detail, and the king agreed. Thus, he abandoned the wealth of the kingdom and the great glory that was pleasing to the mind like throwing away grass, and lived in the forest of asceticism, practicing the four dhyanas and the four immeasurables, and placed the worldly people in them as well. When he passed away, he was born in the Brahma world. Therefore, the mind of meditation is achieved through the path of non-attachment to the qualities of desire. Therefore, one should aspire to be unattached, to live alone in solitude, and to be devoted to meditation. Furthermore, in the past, the Bhagavan was a great Brahmin by birth, revered by the king, possessing great wealth, and loved by the people of the world as if he were a god. He was proficient in various rituals and possessed vast knowledge and fame. Due to past habits, he disliked being at home and wanted to renounce in the forest, so he shaved his head, put on saffron robes, and renounced.
ཏུ་བྱུང་བའི་ཚེ། ཆུང་མ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །ཆུང་མ་དེ་ཡང་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་འདོད་པ་ལ། དེས་ཁྱོད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་སུ་འདུག་མི་ནུས་པས། བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གཞན་གང་ན་ཡོད་པར་ལྷན་ཅིག་གནས་ན་ལེགས་ཞེས་ལན་གསུམ་སྨྲས་ཀྱང་། དེ་དེ་ལ་སྙིང་ཉེ་བས་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ཏེ། རིམ་གྱིས་དགོན་པའི་གནས་ནགས་ཚལ་ཉམས་དགའ་བར་ཕྱིན་ནས་འཁོད་དེ་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་། ཕྱི་དྲོའི་དུས་ཞིག་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཚོམ་བུ་བྱེད་ཅིང་འདུག་ལ། བུད་མེད་དེ་ཡང་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ལུས་ཀྱི་གཟི་མདངས་ལྷ་མོ་ལྟར་འདུག་ཅིང་། ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ 15-2-324b མན་ངག་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་འདུག་གོ། དེ་ནས་ཡུལ་དེའི་རྒྱལ་པོ་དེ་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་སུ་ནགས་དེར་རྒྱུ་བ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན་དུ་འོངས་ནས་དགའ་བའི་གཏམ་བྱས་ཏེ་ཉེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པ། དེས་བུད་མེད་དེ་མཐོང་ནས་སྙིང་ཆགས་པར་གྱུར་ཅིང་། འདི་འདིའི་ཆུང་མ་ཡིན་འདུག་ཀྱང་འཕྲོག་པར་བརྩམ་སྟེ། ཅི་འདི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུ་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་བརྟགས་ལ། ལྡན་པ་ཞིག་ན་བརྙས་ཐབས་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ནས། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཆགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ན་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་མེད་ངེས་ལ། གལ་ཏེ་ཆགས་བྲལ་ཞིག་ཡིན་ན་འདི་ལ་མི་ལྟ་བར་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་འདིར་མི་གཡོན་ཅན་དང་། ཐུབ་ཚོད་ཅན་རབ་ཏུ་མང་ན། ནགས་དབེན་པ་འདིར་ཆུང་མ་འདི་གཞན་གྱིས་གཙེས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཁྲོ་བ་བསྐྱེད་ན་ནི་ཆོས་དང་འགལ་བས་འདི་གྲོང་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཞག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོས་གསུངས་པ་མང་ན་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་བདག་གིས་ཅི་བགྱི་བ་གསོན་ཅིག །རྒྱགས་པས་སྙེམས་པས་གལ་ཏེ་མ་བརྟགས་པར། །བདག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་འདིར་བྱུང་ན། །ས་རྡུལ་སྟུག་པོ་ཆར་པས་མནན་པ་བཞིན། །བདག་ཉིད་གསོན་བཞིན་དེ་ནི་ཡོང་མི་གཏོང་། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་ནི་ཆུང་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ཞིག་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཐུ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བརྙས་ཤིང་། བུད་མེད་དེ་རྒྱལ་ 15-2-325a པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་འཁྲིད་པར་བརྩམ་པ་ལ། བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་རབ་ཏུ་ངུ་ཞིང་ཇོ་ཇོ་ལ་ཕྱོགས་པར་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཞིན་ཤིང་རྟར་བཞག་སྟེ་ཁྲིད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ན་ཡང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྲོ་བ་བཅོམ་ནས་སེམས་མི་འཁྲུགས་པར་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པའི་ཚེམ་བུ་དྲུབ་ཅིང་འདུག་གོ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སྔར་བདག་གསོན་བཞིན་དེ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ད་འཕྲོག་པའི་ཚེ་མཐུ་མེད་པར་ཞུམ་ཞིང་འདུག་པས་ཅི་བྱ། རང་གི་མཐུ་སྟོན་ཅིག །དེ་ལྟར་མིན་ན་བདག་གི་ཚོད་མི་
【現代漢語翻譯】 當他出家的時候，他的妻子也跟著出家了。他的妻子也想跟著他，但他（丈夫）說：『你不能在艱苦的森林裡生活，最好和別的出家女人一起住。』說了三次，但她因為愛他，還是跟著他。漸漸地，他們到了一個令人愉快的森林寺院，在那裡禪修。一天下午，菩薩正在禪修，那個女人也穿著像天女一樣光彩照人的衣服，按照所教的竅訣在禪修。 這時，那個國家的國王春天到森林裡遊玩，來到菩薩面前，說了些高興的話，坐在他旁邊。國王看見那個女人，心生愛慕，心想：『這是他的妻子，我要搶走她。』他想試探一下這個人有沒有苦行的力量，如果有，就不能輕視他。如果這個人被慾望控制，肯定沒有苦行的力量；如果他沒有慾望，就不會看她。』於是國王對菩薩說：『尊者，現在世上有很多狡猾和強勢的人，如果你的妻子在這裡被別人欺負了怎麼辦？如果生氣，就違背了佛法，為什麼不把她留在城裡呢？』菩薩說：『國王說了很多，如果真的發生了那樣的事，聽著，我該怎麼做。如果有人因為驕傲自滿，不加思考，就來這裡傷害我，我會像雨水壓住厚厚的塵土一樣，活著也不會放過他。』 國王心想：『這個人非常愛他的妻子，肯定沒有苦行的力量。』於是輕視他，開始把那個女人帶到國王的宮殿里。那個出家的女人哭喊著，向她的丈夫呼救，被放在車上帶走了。菩薩看見了，但他用辨別的力量壓制了憤怒，沒有動搖，仍然在縫補破舊的袈裟。國王對他說：『你以前說活著也不會放過他，現在被搶走了，卻無力反抗，這是為什麼？展示你的力量吧！不然，就別想和我作對。』
【English Translation】 When he renounced, his wife also renounced. His wife also wanted to follow him, but he (the husband) said, 'You cannot live in the difficult forest, it is better to live with other renunciate women.' He said it three times, but because she loved him, she still followed him. Gradually, they went to a pleasant forest monastery, where they meditated. One afternoon, the Bodhisattva was meditating, and the woman was also meditating, wearing clothes as radiant as a goddess, according to the instructions she had been taught. At this time, the king of that country went to the forest in the spring, came to the Bodhisattva, said some happy words, and sat next to him. The king saw the woman and became enamored, thinking, 'This is his wife, I will snatch her away.' He wanted to test whether this person had the power of asceticism, and if he did, he could not be despised. If this person is controlled by desire, he certainly has no power of asceticism; if he has no desire, he will not look at her. So the king said to the Bodhisattva, 'Venerable one, now there are many cunning and powerful people in the world, what if your wife is bullied by others here? If you get angry, you will violate the Dharma, why not leave her in the city?' The Bodhisattva said, 'The king has said a lot, if that really happens, listen, what should I do. If someone comes here to harm me out of pride and complacency without thinking, I will not let him go alive, just as rain presses down on thick dust.' The king thought, 'This person loves his wife very much and certainly has no power of asceticism.' So he despised him and began to take the woman to the king's palace. The renunciate woman cried and called out to her husband for help, and was put on a cart and taken away. The Bodhisattva saw it, but he suppressed his anger with the power of discernment and did not waver, and continued to mend his tattered robes. The king said to him, 'You said before that you would not let him go alive, but now you are being robbed and are powerless to resist, why is that? Show your power! Otherwise, don't even think about opposing me.'
ཤེས་པའི་ཁས་འཆེས་དོན་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་བདག་གིས་དམ་བཅས་པའི་དོན་མེད་པར་མ་བྱས་ཏེ། མཁྱེན་པར་མཛད་དུ་གསོལ། གང་ཞིག་བདག་ལ་གནོད་པར་བགྱིས་པ་དེ། །གཡོ་བཞིན་དུ་ཡང་བདག་གིས་ཡོང་མི་བཏང་། །བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་ཞི་བར་བགྱིས། །དེ་བས་བདག་གིས་ཡི་དམ་བཅས་བཞིན་གྱུར། །དེར་རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་ཤེས་ཤིང་། འདིས་སྔར་སྨྲས་པའི་དོན་ཀྱང་བདག་གིས་མ་ཤེས་པ་འདྲའོ་སྙམ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྨྲས་པ། རྣམ་པར་གཡོ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་བཏང་པ། །ཁྱོད་ལ་གནོད་བྱེད་དེ་ནི་སུ་ཞིག་ཡིན། །ཆར་པ་བབས་པས་རྡུལ་ཕྲན་བཀབ་པ་བཞིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཞིག་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། སྐྱེས་ན་དགེ་བ་མི་མངོན་ལ། །མ་སྐྱེས་པ་ན་ 15-2-325b དགེ་བ་མངོན། །བདག་ལ་གནོད་པའི་ཁྲོ་བ་དེ། །བདག་གིས་ཤོར་བར་མ་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སོགས་ཁྲོ་བའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོའི་སྙིང་ལ་བབ་པར་གྱུར་ནས་ཉེས་པ་བཤགས་ཤིང་བུད་མེད་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཡང་བཟོད་པར་གསོལ་ཏེ་སླར་བཏང་ཞིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཡོག་ཏུ་ཁས་བླང་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཐུལ་ན་དགྲ་ཐུལ་བར་འགྱུར་གྱི། ཁྲོ་བ་འཕེལ་ན་དགྲ་འཕེལ་ལོ། །ཁྲོ་བ་དང་ཆགས་པའི་ཟུག་རྔུ་མེད་པ་རྣམས་བསམ་གཏན་དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་གནས་པ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生為普行菩薩 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པས་བསྔགས་པའི་བསླབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་སྒྱུ་རྩལ་སྣ་ཚོགས་མཁས་པར་བྱས་ཤིང་། ཕྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚེ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བརྩོན་པས་ཆོས་ཀྱི་གཙུག་ལག་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བསླབས་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་སྟེ། གང་དུ་སོང་བ་དེར་མཁས་པ་རྣམས་དང་རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་ཁྱིམ་བདག་རྣམས་དང་། མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀུར་བར་གྱུར་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་དོང་བ་ལས། རྒྱལ་པོ་ཞིག་གི་ཡུལ་འདབ་ཏུ་ཕྱིན་པ། རྒྱལ་པོ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲགས་པ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་ཐོས་པས་རང་གི་སྐྱེད་ཚལ་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ 15-2-326a ཏུ་དེའི་གནས་བྱས་ཏེ་བཀུར་སྟི་བྱས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་དང་གྲགས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་པ་དག་གིས་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་དགའ་བར་བྱ་བའི་སླད་དུ། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་གཡོ་ཅན་འཇམ་པོའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་དྲོད་འཛིན་པ་ལགས་ཏ
{ "translations": [ "『知解立誓皆無益』。", "菩薩曰：『大王，我未曾虛立誓言，請您明鑑。'", "『凡是加害於我者，我必不縱容其爲所欲爲，我必親自平息。因此，我所立誓言依然有效。』", "國王因此得知菩薩具有苦行的功德，心想：『我似乎並不瞭解他之前所說的話。』於是對菩薩說：『你未曾縱容其爲所欲爲，那麼加害於你的是誰呢？』", "『如同雨水覆蓋微塵，你究竟平息了什麼呢？』", "菩薩說：『生起時惡行不顯現，不生起時善行才顯現。加害於我的嗔怒，我未曾讓它得逞。』", "菩薩陳述了嗔怒的種種過患，國王聽后深感觸動，懺悔了自己的過錯，並請求那位被他強迫出家的女子原諒，然後將她送回。國王還自願成為菩薩的僕人。", "因此，如果能夠調伏嗔怒和怨恨，就能戰勝敵人；如果嗔怒滋長，敵人也會隨之壯大。那些沒有嗔怒和貪慾之刺的人，才能以無垢的禪定之心安住。", "應知如是。", "複次，往昔世尊自身曾為名為普行菩薩(Kuntor Gyupa Jangchub，梵文：Samantagamin Bodhisattva)之人，當其住於家時，於世間所讚歎之學處，及諸伎藝皆善巧，后出家時，以饒益他人之精進，于諸法藏尤為勤學，故得學師之位，凡其所至之處，皆受智者、國王、婆羅門、居士、外道，及諸出家眾之恭敬，彼大士亦以饒益他之意，普行遊方，至一國王之境域，彼國王聞菩薩之功德名聲已久，乃于自之園林一隅，為彼建處，供養恭敬，菩薩亦為彼等說法。" "然有嫉妒其功德名聲者，為令彼國王不喜菩薩，乃以方便言：『此普行菩薩乃是狡猾之人，以和善之貌，懷藏染污。』" ], "english_translations": [ "'Professing knowledge is meaningless.'", "The Bodhisattva said, 'O King, I have not rendered my vow meaningless. Please understand. 'Whoever harms me, I will not let them act as they please. I will personally pacify them. Therefore, my vow remains valid.'", "The king then realized that the Bodhisattva possessed the qualities of asceticism, and thought, 'It seems I did not understand what he said before.' So he said to the Bodhisattva, 'You did not let them act as they please, so who is it that harms you?'", "'Like rain covering dust, what have you thoroughly pacified?'", "The Bodhisattva said, 'When it arises, evil does not appear; when it does not arise, virtue appears. The anger that harms me, I have not let it prevail.'", "The Bodhisattva recounted the faults of anger, which deeply moved the king. He confessed his faults and asked the woman he had forced to become a renunciate for forgiveness, and then sent her back. The king also volunteered to become a servant of the Bodhisattva.", "Therefore, if one can subdue anger and resentment, one can conquer enemies; if anger grows, enemies will also grow. Those who are without the thorns of anger and attachment will attain dwelling in a mind of stainless meditation.", "It should be known thus.", "Furthermore, in the past, the Bhagavan himself was once a being called Kuntor Gyupa Jangchub (藏文：ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་，梵文天城體：समन्तगामिन् बोधिसत्त्व，梵文羅馬擬音：Samantagāmin Bodhisattva，漢語字面意思：普行菩薩), when he lived at home, he was skilled in the disciplines praised by the world and various arts. Later, when he renounced, he studied the Dharma diligently with the effort to benefit others, and thus attained the position of a teacher. Wherever he went, he was revered by scholars, kings, Brahmins, householders, heretics, and all renunciates. That great being also traveled everywhere with the intention of benefiting others. He went to the border of a king's territory. The king had heard of the Bodhisattva's virtuous reputation from afar, so he prepared a place for him in one part of his garden and treated him with respect. The Bodhisattva also taught them the Dharma.", "However, some who were jealous of his virtues and reputation tried to make the king dislike the Bodhisattva by saying, 'This Kuntor Gyupa Jangchub is a cunning person who maintains a gentle demeanor while harboring defilements.'" ] }
ེ། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་གིས་བྱ་མ་རྟར་བཏང་བར་ངེས་སོ། །འདིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ངོ་ཚ་ཤེས་ཤིང་འཇམ་དེས་ཅན་དུ་བགྱིས་ནས་ཐབས་ཀྱིས་བག་འབེབས་ཤིང་སླུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་དེ་ལ་བྱམས་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཆུང་བར་གྱུར་པ་དེ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཐུགས་མ་དགྱེས་པ་ཤེས་ནས། ཀུན་ཏུ་རྒྱུའི་ཡོ་བྱད་དབྱུ་གུ་གསུམ་དང་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་སོགས་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་རེ་ཞིག་དུལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ་བདག་བོར་ཏེ་ཁྱེད་འགྲོ་བར་ཆས་པ་བདག་གིས་ནོངས་པ་ཅི་མཐོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ་བདག་ནི་དོན་མེད་པར་འཆི་བ་དང་། བཀུར་སྟི་ཆུང་བས་ཁྲོས་པ་མིན་གྱི། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་གཡོ་དང་བཅས་པས་བདག་འདི་ནས་ཆའོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་ཁྱི་གནང་ཆེན་ཞིག་ཁྲིད་དེ་འོངས་པ་དེ་ཁྲོས་པས་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་དེ་བསྟན་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱི་འདི་སྔོན་བདག་ལ་འདྲིས་པར་བྱེད་ཀྱང་། ད་ལྟ་མཆེ་བ་གཙིགས་ཏེ་ཁྲོས་པས་དུད་འགྲོ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས་བདག་ལ་མ་གུས་པའི་ཚིག་ཁྱོད་ལས་འདིས་ 15-2-326b ཐོས་པར་མ་གྱུར་གྲང་། འདི་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་འཁོར་ཉིད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ངོ་ཚ་ཞིང་མགོ་སྨད་དེ་འདི་བློ་རྣོ་བས་ཤེས་སུ་འོང་གིས་ང་གཡོ་བྱའོ་སྙམ་དུ། བདག་གིས་ཁྱེད་ལ་གླེང་བ་ཚོགས་པའི་ནང་དུ་བགྱིས་པ་བདེན་གྱི། དགོས་པའི་དབང་གིས་བདག་གིས་ཡལ་བར་བོར་བ་ལ། བཟོད་པ་མཛད་དེ་མ་བཞུད་ཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ད་ནི་འགྲོ་བའི་དུས་ལགས་ཏེ། བཀུར་སྟི་ཆུང་བའི་དུས་སུ་བདག་རང་ཉིད་མ་སོང་ན། སླད་ཀྱིས་བསྐྲད་པའང་སྲིད། བདག་མི་དགའ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའང་མ་ལགས་ཏེ། སླན་ཆད་ཕན་བཏགས་པའི་བྱམས་པའང་མི་འདོར་ལ། བྱས་པ་ལ་དྲིན་མི་གཟོ་བ་དང་། མཛའ་བ་མི་བརྟན་པ་ནི་མིའི་ནང་ན་ཐ་ཆད་ཡིན་པས། དེས་ན་མཛའ་བའི་མཇུག་འདི་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་བདག་རེ་ཞིག་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་མི་འགྲོར་མི་བཏུབ་ན། ང་ལ་སླར་བལྟ་བའི་སླད་དུ་འདིར་བྱོན་ཅིང་སྤྱན་རས་ཀྱིས་བཙའ་བར་རིགས་ཀྱིས་འཁོན་དུ་འཛིན་པར་མི་རིགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་འདི་ནི་བར་ཆད་མང་བས་ངེས་པར་མཆི་ཞེས་ཁས་བླང་མི་རུང་ཡང་། གལ་ཏེ་མཆི་བའི་སྐལ་པ་དང་ལྡན་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་བལྟའོ་ཞེས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེས་ཁྱིམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དེས་སེམས་མི་བདེ་བར་ཤེས་ནས་དགོན་པའི་གནས་ཞིག་ཏུ་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་པས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སྙིང་ 15-2-327a བ
【現代漢語翻譯】 『毫無疑問，是某個塵世間的國王派烏鴉來刺探我。』他說，『這個人自詡擁有正法，卻不知羞恥，以虛偽的謙遜來迷惑和欺騙他人。』國王聽后，對他的信任減少，對他的友善和尊重也降低了。菩薩覺察到國王的不悅，便收拾起所有的行頭——三叉杖、缽等，準備離開。國王暫時裝出一副溫順的樣子，說道：『我做了什麼錯事，讓你如此決意離去？』菩薩回答說：『我並非因無緣無故的死亡或受輕視而憤怒，而是因為你，國王，尚未成為正法的容器，且心懷欺騙，所以我才要離開這裡。』 這時，國王帶來一條兇猛的大狗，那狗齜牙咧嘴，十分兇惡。菩薩說道：『大國王，這條狗以前對我還算友善，現在卻齜牙咧嘴，怒氣衝衝。可見，就連這畜生也領會了你的意圖。我從未從你口中聽到如此不敬的話語，這一定是它聽了你的話。這條狗也只是追隨你的侍從罷了。』 國王感到羞愧，低下頭，心想：『這個人如此聰明，定能識破我的詭計。』於是他說：『我確實在眾人面前說了那些話，但因事出有因，我一時疏忽了。請您寬恕我，不要離開。』菩薩回答說：『現在是該離開的時候了。在受到輕視的時候，如果我不離開，恐怕以後還會被驅逐。我並非不情願地離開，而是爲了不捨棄未來可能帶來的利益和友誼。忘恩負義、見異思遷是人中最卑劣的行為。因此，爲了維護我們的友誼，我暫時告辭。』 國王說：『如果你執意要走，那麼請爲了將來能再次相見，常來我這裡看看，不要因為一時的不快而懷恨在心。』菩薩回答說：『大國王，世事無常，障礙重重，我不敢保證一定能回來。但如果我有機會，一定會再來拜見您。』說完，便恭敬地離開了。 他意識到依靠在家眾會帶來內心的不安，於是前往一處寺院，專心禪修。不久，便獲得了四禪和五神通。他對國王充滿了慈悲。
【English Translation】 『Undoubtedly, a king under the sun has sent a crow to spy on me.』 He said, 『This one, claiming to possess Dharma, is shameless and uses false humility to deceive and mislead.』 The king, upon hearing this, became less trusting and less kind and respectful towards him. Noticing the king's displeasure, the Bodhisattva gathered all his belongings—the three-pronged staff, the alms bowl, etc.—and prepared to leave. The king, feigning meekness for a moment, said, 『What fault have I found that you are so determined to leave?』 The Bodhisattva replied, 『I am not angry because of unwarranted death or being disrespected, but because you, O king, have not become a vessel of Dharma and are deceitful, so I am departing from here.』 At that moment, the king brought a fierce dog, which bared its fangs in anger. The Bodhisattva said, 『Great king, this dog used to be friendly to me, but now it bares its fangs and is furious. It is clear that even this animal has understood your intentions. I have never heard such disrespectful words from you; it must have heard them from you. This dog is merely a follower in your retinue.』 The king, feeling ashamed, lowered his head and thought, 『This person is so clever that he will surely see through my deception.』 So he said, 『It is true that I spoke those words in the assembly, but due to circumstances, I momentarily forgot myself. Please forgive me and do not leave.』 The Bodhisattva replied, 『Now is the time to leave. If I do not leave when I am disrespected, I may be expelled later. I am not leaving unwillingly, but so as not to abandon the kindness that may bring future benefits and friendship. Ingratitude and fickleness are the lowest of human traits. Therefore, to preserve our friendship, I bid you farewell for now.』 The king said, 『If you insist on leaving, then please visit me here again so that we may meet again in the future, and do not hold a grudge because of a momentary displeasure.』 The Bodhisattva replied, 『Great king, this world is full of impermanence and obstacles, so I cannot promise to return. But if I have the opportunity, I will surely visit you again.』 With that, he respectfully departed. Realizing that relying on householders would bring unease to his mind, he went to a monastery and devoted himself to meditation. Before long, he attained the four Dhyanas and the five Abhijñās. He was filled with compassion for the king.
རྩེ་བས་དེ་ཇི་ལྟར་འདུག་བརྟགས་པ་དང་། དེའི་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུ་བརྟག་མི་བཟོད་པས་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། པདྨའི་སྡོང་པོ་ལ་ལོ་མ་མེ་ཏོག་སོགས་དང་མདོག་དབྱིབས་རེག་བྱ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། བྱའི་འདབ་མ་རི་མོ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བ་དང་། ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་བསྟེན་པ་སོགས་བློན་པོ་སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་དག་གིས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལམ་ངན་པར་དྲངས་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་དེ་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་པས་ལྟ་བ་ངན་པའི་གཡང་སར་ལྷུང་དུ་ཉེ་བར་རིགས་ནས། དེ་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཟློག་པའི་ཐབས་བསམས་ཏེ། རང་གི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་སུ་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་ཞིག་སྤྲུལ་པ་དེའི་པགས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཤུས་ནས། ཆ་བྱད་གཞན་མི་སྣང་བར་སྤྲེའུའི་པགས་པ་དེ་གྱོན་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་ཕྱིན་པ་དང་། ཆབ་སྒོ་དེར་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་སྡོད་ལ་དེ་ནས་ནང་དུ་ནང་མི་དང་བྲམ་ཟེ་དང་བློན་པོ་རྣམས་གོ་རིམ་བཞིན་སྡོད་ཅིང་རྒྱལ་པོ་ནི་ནང་དུ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་གོ། རྒྱལ་པོ་དེས་བསུས་ནས་བཀུར་སྟི་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བས་གདན་བཏིང་བ་ལ་བཞག་གོ། དེར་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་སྤྲེའུའི་པགས་པ་འདི་སུས་ཕུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། འདི་རང་གིས་རྙེད་ཀྱིས་སུས་ཀྱང་མ་ཕུལ་ཏེ། ས་ལ་ཀུ་ཤ་བཏིང་བ་ལ་འདུག་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་ཆོ་ག་བགྱིད་དུ་རྔོ་མ་ཐོགས་ནས་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་འདི་ནགས་དེ་ན་མཆིས་པ་མཐོང་ནས། བདག་ 15-2-327b གིས་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཡོ་བྱད་དུ་འདིའི་པགས་པ་བླངས་ན་འདུག་གམ་ཉལ་ཀྱང་ཆོས་འགྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་སྤྲེའུ་དེ་མེད་པར་བྱས་ནས་པགས་པ་བཅངས་པར་བགྱིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དུལ་ཞིང་དེས་པའི་ཚུལ་བཟུང་སྟེ་ཅང་མ་སྨྲས་པར་ངོ་ཚ་བས་མགོ་སྨད་དེ་འདུག་གོ། བློན་པོ་དེ་དག་སྔོན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྟེང་དུ་སྐབས་རྙེད་པས་འཛུམ་ཕྱུངས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ཨེ་མ་ཧོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་དགའ་བ་འདིའི་བློ་ལ་ལྟོས། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་འདུག་བཞིན། འདི་གཅིག་པུས་སྤྲེའུ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་སོད་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། །དཀའ་ཐུབ་གྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཁྲོས་པར་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་རང་གི་ལྟ་བ་བཟང་པོ་ལ་མི་ལྟ་བར་བདག་སྨད་པར་མི་རིགས་ཏེ། རང་གི་ལྟ་བ་དང་འགལ་བའི་ཚིག་གིས་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན། རང་ཉིད་མི་མཁས་པར་རིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། བློན་པོ་རྒྱུ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་བཀར་ཏེ་སྨྲས་པ་འགྲོ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བ་ལས་རྒྱུ་མེད་ན་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་སྨད་དེ། སྤྲེའུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤ
【現代漢語翻譯】 國王仔細觀察情況，但他的大臣們無法忍受探究原因，因此聲稱沒有原因。他們認為蓮花的莖有葉子、花朵等，以及顏色、形狀、觸感等的原因；鳥的翅膀有各種圖案的原因是什麼呢？他們認為萬物是自然產生的。還有一些人認為是由自在天（梵文：Īśvara，英語：Lord）創造的。還有一些人只追求今生的快樂。這些大臣們各自懷著不同的觀點，將國王引向錯誤的道路。國王容易受到他人影響，幾乎要陷入邪見的深淵。因為憐憫他，菩薩心想阻止他，於是他運用神通，將自己變成一隻大猴子，並剝下猴皮。他穿上猴皮，外表看起來與普通猴子無異，然後前往國王的宮殿門口。那裡有許多士兵拿著武器守衛。進入宮殿後，他看到內眷、婆羅門和大臣們依次就座，國王則坐在裡面的獅子座上。國王迎接了他，以禮相待，並用甜言蜜語請他坐在準備好的座位上。 國王問道：『尊者，這件猴皮是誰獻給您的？』菩薩回答說：『這是我自己得到的，沒有人獻給我。』因為在地上鋪設吉祥草（梵文：kuśa，英語：kuśa grass）進行宗教儀式並不方便，所以當我在森林裡看到這隻大猴子時，心想：『如果我拿它的皮來作為我修行佛法的用具，無論是坐著還是躺著，都能成就佛法。』於是我殺死了那隻猴子，並剝下了它的皮。』國王聽后，表現出溫順和藹的樣子，一言不發，羞愧地低下了頭。 那些大臣們原本就對菩薩懷有敵意，現在抓住了機會，露出笑容對國王說：『哎瑪霍！看看他對佛法的熱愛吧！他住在苦行的森林裡，竟然獨自殺死這麼大的猴子，真是太神奇了！祝您苦行成功！』菩薩沒有生氣，說道：『你們不應該只看自己的觀點，就貶低我。如果用與自己觀點相悖的話語傷害他人，就會顯得自己不明智。』接著，他斥責了那些認為萬物無因而生的大臣們，說道：『如果萬物是自然產生的，沒有原因，那你們為什麼要責備我呢？猴子是自然死亡的，不是嗎？』
【English Translation】 The king carefully observed the situation, but his ministers couldn't bear to investigate the cause, so they claimed there was no cause. They wondered what the cause was for the lotus stem having leaves, flowers, etc., as well as colors, shapes, and textures; what was the cause for the bird's wings having various patterns? They believed that all things arose naturally. Some also believed that they were created by Īśvara (Lord). Still others only pursued the pleasures of this life. These ministers, each with their own different views, led the king down the wrong path. The king was easily influenced by others and was close to falling into the abyss of wrong views. Out of compassion for him, the Bodhisattva thought of a way to stop him. He used his magical powers to transform himself into a large monkey and peeled off the monkey's skin. He put on the monkey skin, appearing no different from an ordinary monkey, and went to the gate of the king's palace. There, many soldiers stood guarding with weapons. Upon entering the palace, he saw the inner court, Brahmins, and ministers seated in order, and the king was sitting on a lion throne inside. The king greeted him, treated him with respect, and invited him to sit on the prepared seat with sweet words. The king asked, 'Venerable one, who offered you this monkey skin?' The Bodhisattva replied, 'I obtained it myself, no one offered it to me. Because it was inconvenient to perform religious ceremonies by laying kuśa grass on the ground, when I saw this large monkey in the forest, I thought, 'If I take its skin as an instrument for practicing the Dharma, whether sitting or lying down, I can accomplish the Dharma.' So I killed that monkey and peeled off its skin.' After hearing this, the king assumed a gentle and kind demeanor, remained silent, and lowered his head in shame. Those ministers, who were already hostile to the Bodhisattva, seized the opportunity, smiled, and said to the king, 'Emaho! Look at his love for the Dharma! He lives in the forest of asceticism and amazingly killed such a large monkey alone! May your asceticism be successful!' The Bodhisattva, without getting angry, said, 'You should not belittle me by only looking at your own views. If you harm others with words that contradict your own views, you will appear unwise.' Then, he rebuked those ministers who believed that all things arise without cause, saying, 'If all things arise naturally without cause, then why do you blame me? The monkey died naturally, didn't it?'
ི་བ་ལ་བདག་ལ་སྡིག་པར་ཅིས་འགྱུར། བདག་ལ་སྡིག་པར་འགྱུར་ན་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་རྒྱུ་མེད་དུ་སྨྲ་བ་འདི་འདོར་བར་རིགས་ཏེ། དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །པདྨའི་སྡོང་བུ་སོགས་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་ན་རྟག་ཏུ་རྒྱུ་མེད་པར་ཅིས་མི་འབྱུང་། དེས་ན་ཆུ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་ཡོད་ན་སྐྱེ་ལ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བས་དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་ 15-2-328a དོ་ཟེར་ན། རང་གིས་ཁས་འཆེས་བས་རང་ཉིད་སུན་ཕྱུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་རྒྱུ་མེད་པ་འགྲུབ་ན་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་མི་སྲིད་པས་རྒྱུ་མེད་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཅི་ཡང་མི་ཕན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་རྒྱུ་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མི་རིགས་ཏེ། ཁ་ཅིག་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་མངོན་སུམ་མཐོང་བཞིན་དེ་ལ་འགལ་བར་ཇི་ལྟར་སྨྲ། གལ་ཏེ་ཡུལ་དུས་གང་ན་ཡང་རྒྱུ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེ་ནི་མེད་ཅེས་ངེས་པའམ་རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚིག་ཙམ་ལས་རིགས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ཉི་མ་ནུབ་ཏེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བར་གྱུར་པའང་མེད་པར་འདོད་དམ། གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཅག་བདེ་བ་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ། བདེ་བའི་དོན་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟེན་བཞིན་རྒྱུ་མེད་ཅེས་རྟག་ཏུ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། ངེས་པར་རྒྱུ་མེད་ཡིན་ན་བདག་གིས་སྤྲེའུ་བསད་པ་ལ་ཡང་སྨད་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་རྒྱུ་མེད་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤོབས་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱེད་ཅག་གིས་བདག་སྨད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པར་ཁྱོད་འདོད་ན། སྤྲེའུ་ཡང་དབང་ཕྱུག་གིས་བསད་པས་བདག་ལ་མི་དགར་བྱར་ཅི་ཡོད་དེ་གཞན་གྱིས་ཉེས་པ་བདག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོ། གལ་ཏེ་སྤྲེའུ་དེ་དབང་ཕྱུག་གིས་སྙིང་རྗེ་ནས་མ་བསད་ཟེར་ན། འགྲོ་བའི་རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་སྒྲོགས། ཀྱེ་བཟང་པོ་དག་ 15-2-328b ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་ཤིང་། དེ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་རང་བྱུང་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་རང་གིས་བྱས་པས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་ཐོབ། སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་དེས་བྱེད་ན་དེ་ལ་གུས་པས་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཁྱོད་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་། སྡིག་པ་རྣམས་དབང་ཕྱུག་གིས་མི་བྱེད་ན། དེས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པར་ཁས་བླང་བར་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་དབང་ཕྱུག་དེ་ཉིད་རང་གི་ཆོས་སྔ་མ་ལས་བྱུང་ངམ། རང་ལས་གཞན་པ་དག་གིས་བྱས་པ་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་རང་གི་ཆ
【現代漢語翻譯】 如果我因此而有罪，那罪過就來源於因。因此，應該放棄這種無因論，你這樣說是不合理的。如果蓮花的莖等可以無因而生，為什麼不總是無因而生呢？因此，如果存在水和種子等，它就會生長；如果不存在，它就不會生長，所以要知道它是有因的。此外，如果有人說無因論有成立的理由，那就是自己推翻自己。如果無因論不需要理由就能成立，那麼僅僅通過承諾就能成立，這是不可能的，所以僅僅承諾無因論是沒有任何用處的。如果有些人僅僅因為沒有看到因的條件，就說一切都是無因的，那是不合理的。明明親眼看到有些事物是有因的，怎麼能反駁它呢？如果在任何地方、任何時候都沒有看到有因的存在，那麼怎麼能確定地說因不存在呢？這只是空話，沒有道理。如果說沒看到就是理由，那麼太陽落山時，即使太陽的中心存在，也會因為其他原因而看不到，難道你也認為它不存在嗎？此外，你們渴望快樂，不希望痛苦，爲了快樂而侍奉國王，卻總是說無因論，這怎麼說得過去呢？如果一定是無因的，那麼我殺了猴子又有什麼可指責的呢？於是，通過駁斥無因論者的觀點，讓他們啞口無言。然後，他呼喚主宰（Iśvara）論者，對他們說：『諸位有生命的人，你們不應該指責我。如果你們認為一切都是主宰所為，那麼猴子也是主宰殺的，我有什麼可責備的呢？為什麼要將別人的罪過歸咎於我呢？』如果你們說主宰因為憐憫而沒有殺死猴子，那麼又怎麼宣稱主宰是眾生的原因呢？善良的人們啊，如果一切都是主宰所為，而且是無人所為的自生，那麼你們向他頂禮膜拜和供養祭品，也都是他自己做的，你們又能得到什麼呢？如果所有巨大的罪惡都是主宰所為，那麼尊敬他有什麼功德呢？如果你們所做的事情和罪惡不是主宰所為，那麼就不應該承諾一切都是他所為。此外，那個主宰是從他自己的前世的法中產生的，還是由其他事物所創造的？如果他來自自己的法…… If I become sinful because of that, then the sin would arise from a cause. Therefore, it is appropriate to abandon this assertion of causelessness, and it is unreasonable for you to speak in this way. If lotus stems and the like arise without a cause, why do they not always arise without a cause? Therefore, if water and seeds, etc., are present, they grow, and if they are not present, they do not grow, so know that they have a cause. Furthermore, if one says that there is a reason to prove causelessness, then one refutes oneself by one's own admission. If causelessness is established without a reason, then it would be established merely by assertion, which is impossible, so merely asserting causelessness is of no benefit. If some people speak of everything as causeless merely because they have not seen the cause and its conditions, it is unreasonable, for how can they contradict what they clearly see as having a cause? If one has not seen a cause anywhere or at any time, how can one assert with certainty that the cause does not exist? It is just words without reason. If not seeing it is the reason, then when the sun sets, even though the orb of the sun exists, it becomes invisible due to other conditions; do you also assume that it does not exist? Furthermore, how can you always speak of causelessness when you desire happiness and do not desire suffering, and rely on the king for happiness? If it is definitely causeless, then what is there to blame me for killing the monkey? Thus, by refuting the proponents of causelessness, he silenced them. Then, calling upon those who assert Īśvara (主宰，自在天), he said: 'O long-lived ones, you should not blame me, for if you believe that everything is done by Īśvara, then the monkey was also killed by Īśvara, so what is there to dislike in me? Why do you attribute the faults of others to me? If you say that Īśvara did not kill the monkey out of compassion, then how do you proclaim that Īśvara is the cause of beings? O good ones, if everything is done by Īśvara and is self-arisen, not done by anyone, then all your prostrations and offerings to him are also done by him, so what do you gain? If all great sins are also done by that Īśvara, then what merit is there in respecting him? If your actions and sins are not done by Īśvara, then it is unreasonable to assert that everything is done by him. Furthermore, did that Īśvara arise from his own previous dharma or was he created by others? If he arose from his own dharma...'
【English Translation】 If I become sinful because of that, then the sin would arise from a cause. Therefore, it is appropriate to abandon this assertion of causelessness, and it is unreasonable for you to speak in this way. If lotus stems and the like arise without a cause, why do they not always arise without a cause? Therefore, if water and seeds, etc., are present, they grow, and if they are not present, they do not grow, so know that they have a cause. Furthermore, if one says that there is a reason to prove causelessness, then one refutes oneself by one's own admission. If causelessness is established without a reason, then it would be established merely by assertion, which is impossible, so merely asserting causelessness is of no benefit. If some people speak of everything as causeless merely because they have not seen the cause and its conditions, it is unreasonable, for how can they contradict what they clearly see as having a cause? If one has not seen a cause anywhere or at any time, how can one assert with certainty that the cause does not exist? It is just words without reason. If not seeing it is the reason, then when the sun sets, even though the orb of the sun exists, it becomes invisible due to other conditions; do you also assume that it does not exist? Furthermore, how can you always speak of causelessness when you desire happiness and do not desire suffering, and rely on the king for happiness? If it is definitely causeless, then what is there to blame me for killing the monkey? Thus, by refuting the proponents of causelessness, he silenced them. Then, calling upon those who assert Īśvara (主宰，自在天), he said: 'O long-lived ones, you should not blame me, for if you believe that everything is done by Īśvara, then the monkey was also killed by Īśvara, so what is there to dislike in me? Why do you attribute the faults of others to me?' If you say that Īśvara did not kill the monkey out of compassion, then how do you proclaim that Īśvara is the cause of beings? O good ones, if everything is done by Īśvara and is self-arisen, not done by anyone, then all your prostrations and offerings to him are also done by him, so what do you gain? If all great sins are also done by that Īśvara, then what merit is there in respecting him? If your actions and sins are not done by Īśvara, then it is unreasonable to assert that everything is done by him. Furthermore, did that Īśvara arise from his own previous dharma or was he created by others? If he arose from his own dharma...
ོས་སྔ་མ་ལས་བྱུང་ན་ཆོས་དེ་དག་གི་སྔ་རོལ་ན་དབང་ཕྱུག་མེད་པས་ཐམས་ཅད་དེས་བྱས་པ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་བྱས་ན་བྲན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་ཕྱུག་དེ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིས་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་ཞིང་དེ་ལ་གུས་པར་བྱེད། རིགས་དང་མི་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་དོར་ནས་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་སོ་ཟེར་ན། བདག་པོས་སྤྲེའུ་བསད་པའི་སྐྱོན་བདག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་དེ་དག་གི་སྤོབས་པ་བཅོམ་ནས། སྔོན་གྱི་ལས་འབའ་ཞིག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་བོས་ནས་སྔོན་དུ་བཞག་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་བདག་ལ་སྨད་མི་རིགས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བྱས་ན། བདག་ལ་སྤྲེའུ་བསད་པའི་ཉེས་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ནགས་མེས་ཚིག་པ་བཞིན་དུ་བདག་སྨད་དུ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་སྤྲེའུ་བསད་པའི་སྡིག་པ་ཡོད་ན། བདག་གིས་བསད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་ 15-2-329a ལས་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུག་མེད་དུ་འདོད་ན། དེ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་མི་ནུས་པས་སུ་ཡང་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་ལ། གལ་ཏེ་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་དགེ་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་རྣམས་བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟའི་རྩོམ་པ་ལ་རག་མ་ལས་པའི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་རིགས་ན་ཡང་། བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུ་ད་ལྟར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་དེ་ལྟར་འཆོལ་བ་མི་སྲིད་པས་སྔོན་གྱི་ལས་ཁོ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིན་ན་གསར་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལས་གསར་པ་མ་གྲུབ་ན་སྔོན་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། སྔོན་ལས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་བྱས་ན་སྤྲེའུ་བསད་པ་བདག་གིས་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་བཏགས། ཞེས་དེ་དག་མི་སྨྲ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཆད་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལ་འཛུམ་དམུལ་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་སྨད། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཁྱེད་ལྟར་ན་སུས་ཀྱང་དགེ་སྡིག་ལ་འབད་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་གར་ཅི་བདེ་བར་སྤྱོད་རིགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྤྲེའུ་བསད་ཀྱང་དེའི་ཉེས་པ་སུ་ལ་སྨིན། ད་ལྟ་འཇིག་རྟེན་པས་འཕྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་སྒྲུབ་ཅིང་སྡིག་པ་སྤོང་ངོ་སྙམ་ན། རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་དང་མི་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་འགྲོ་བས་འཕྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་ནས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་སྨྲས་པའི་དོན་ཡལ་བར་བོར་ན། གཞུང་དེ་སྨྲས་པ་དོན་མེད་པས་འཁྲུལ་ཞིང་དོན་མེད་པ་འདི་འདྲ་ 15-2-329b བ་བྱིས་པའི་ནང་ནའང་ཐ་ཤལ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ན་རེ། ཁ་དོག་སོགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཤིང་རྣམས་ཀྱང་ལས་ཀྱིས་བྱས་
【現代漢語翻譯】 如果從先前的（原因）產生，那麼在那些法之前沒有自在天（Ishvara），因此說一切都是他所造是不合理的。如果由其他（原因）所造，那麼就像奴隸一樣沒有自主權，會變成由其他所造。這樣的話，為何說那個自在天不是由原因所造，並且還尊敬他呢？如果拋棄合理與不合理的分析，就說一切都是自在天所造，那麼主人殺猴子的過錯就不應該歸咎於我。』這樣摧毀了他們的傲慢。 然後，呼喚那些只說先前之業為原因的人，將他們置於前方說道：『你們也不應該責備我，如果一切都是先前之業所造，我哪裡會有殺猴子的罪過呢？就像先前之業讓森林被火燒燬一樣，責備我也沒有意義。如果我有殺猴子的罪過，那也不是我殺的，而只是先前之業而已。如果認為業和業的原因沒有終結，那麼一切都無法窮盡，因此沒有人能夠解脫。如果獲得安樂的原因——善業——成為痛苦的原因，而獲得痛苦的原因——惡業——成為安樂的原因，即使可以勉強說這是不依賴於現在努力的先前之業所造成的，但是現在所造的安樂和痛苦的原因，永遠不可能那樣混亂，因此先前之業不是一切的原因。如果是這樣，那麼新造的業也會不存在。如果沒有新造的業，那麼先前的業又如何成立呢？如果先前之業造了一切，那麼殺猴子的罪名又怎麼會加在我身上呢？』這樣讓他們無話可說。 然後，他帶著微笑對那些主張斷滅論的人說：『你們為何責備我？如果像你們一樣認為來世是斷滅的，那麼誰還會努力行善止惡呢？智者也應該隨心所欲地行事。這樣的話，即使殺了猴子，那個罪過又會成熟在誰身上呢？如果認為現在世人會嘲笑，所以才行善止惡，那麼這種行為與自己所承認的觀點相矛盾，卻沒有看到這種行為也會成為世人嘲笑的對象。如果有人安住於世俗的規範，卻忘記了自己所宣說的宗義的意義，那麼宣說那個宗義就沒有意義，這種錯誤和無意義的行為，即使在孩子中也是最差勁的。』 此外，你說：『具有各種顏色等功德的樹木也是由業所造的。』
【English Translation】 If it arises from the previous (cause), then since there is no Ishvara (自在天) before those dharmas, it is unreasonable to say that everything is made by him. If it is made by another (cause), then like a slave without autonomy, it will become made by another. In that case, why do you say that that Ishvara is not made by a cause, and still respect him? If you abandon the analysis of what is reasonable and unreasonable, and say that everything is made by Ishvara, then the fault of the master killing the monkey should not be attributed to me.』 Thus he destroyed their arrogance. Then, calling those who only say that previous karma is the cause, placing them in front, he said: 『You should not blame me either, for if everything is made by previous karma, how could I have the sin of killing the monkey? Just as previous karma caused the forest to be burned by fire, it is meaningless to blame me. If I have the sin of killing the monkey, it was not I who killed it, but only previous karma. If you think that the cause of karma and karma has no end, then everything cannot be exhausted, so no one can be liberated. If the cause of obtaining happiness—virtuous deeds—becomes the cause of suffering, and the cause of obtaining suffering—non-virtuous deeds—becomes the cause of happiness, even if it can be barely said that this is caused by previous karma that does not depend on present effort, the causes of happiness and suffering that are now created can never be so confused, so previous karma is not the cause of everything. If this is the case, then newly created karma will also not exist. If there is no newly created karma, then how can previous karma be established? If previous karma made everything, then how can the blame for killing the monkey be placed on me?』 Thus he made them speechless. Then, he said with a smile to those who advocate annihilationism: 『Why do you blame me? If, like you, you think that the afterlife is annihilated, then who would strive to do good and avoid evil? The wise should also act as they please. In that case, even if a monkey is killed, on whom will that sin ripen? If you think that the world will laugh now, so you do good and avoid evil, then this behavior contradicts the views you have admitted, and you have not seen that this behavior will also become an object of ridicule by the world. If someone abides by worldly norms but forgets the meaning of the doctrine he proclaims, then proclaiming that doctrine is meaningless, and such errors and meaningless behaviors are the worst even among children.』 Furthermore, you say: 『Trees with various qualities such as colors are also made by karma.』
པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རང་དུས་སུ་འབྱུང་ལ། གལ་ཏེ་བསྲེགས་པ་དང་བཅད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཆུད་ཟོས་པ་ན། ཆུད་ཟོས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་སླར་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བར་ཕ་རོལ་ཏུ་མི་འབྱུང་ཞེས་པའི་རྒྱུའམ་གཏན་ཚིགས་ནི་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་སྐྱེ་ཞིང་མ་ཚོགས་ན་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་བྱེ་བྲག་མ་འབྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཉི་ཚེ་བའི་སྨྲ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཆད་ལྟ་ལ་དགའ་ན་སྤྲེའུ་འམ་མི་བསད་ཀྱང་སྨད་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་བྱས་ནས། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་དེ་ལ་བོས་ཏེ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་བདག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོད། གལ་ཏེ་སྲིད་གཟུག་པའི་གཙུག་ལག་ལས་བྱུང་བའི་ཆོ་ག་རིགས་ཤིང་འབད་པར་སེམས་ན། སྲིད་ཕྱིར་དགེའམ་མི་དགེའམ་རུང་། །ཅི་ཡང་རུང་བ་བྱས་ནས་སུ། །དེ་ནས་བདག་ཉིད་ཐར་ནས་ནི། །ནོར་གྱིས་ཆོས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་སྨྲ་སྟེ། དགོས་པ་བྱུང་བའི་མཛའ་དང་གཉེན་ལ་ཡང་དགེ་བའི་ཚུལ་ལ་མི་ལྟ་ན་སྤྲེའུ་འདི་པགས་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ངས་བསད་པ་ལ། གཙུག་ལག་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་སྨད་དུ་ཡོད། འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་བསད་པའམ། འདི་འདྲའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། གཙུག་ལག་གི་ཆོས་གཙོ་བོར་མི་བྱ་བར། 15-2-330a ཁྱོད་ལམ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཅི་བྱ། གང་འདི་ལྟ་བུ་སྨྲ་བ་དེ་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཡིན་ན། མི་རིགས་འཁྲུལ་པ་ཅན་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག །ཨེ་མ་ཧོ། སྤྱི་བརྟོལ་ཅན་དག་གིས་གཙུག་ལག་གི་ལམ་དུ་བཏགས་ནས་ཆོས་མིན་དར་བར་བྱས་པ་ལ། ཁྱེད་ཅག་དེ་ལ་དགའ་བས་གཙུག་ལག་ལས་བསྟན་པའོ་སྙམ་དུ་བདེན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ལྟར་ན་སྤྲེའུ་བསད་ཀྱང་སྨད་པར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་དེའི་ནང་ན་སྤོབས་པ་ཆེ་བར་གོམས་ཤིང་གཞན་ལས་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་སེམས་དད་ཅིང་མགུ་བར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ་བདག་གིས་སྲོག་དང་བཅས་པའི་སྤྲེའུ་བཀུམ་པ་མ་ལགས་ཀྱིས། འདི་ནི་སྤྲུལ་པ་ལགས་ཏེ། གཏམ་འདི་ལྟ་བུ་གླེང་བའི་སླད་དུ་སྤྲུལ་པ་བྱས་པའོ། །དེ་བས་ན་བདག་ལ་གཞན་དུ་དོགས་པ་མི་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སྤྲུལ་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་བཏང་བས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སེམས་རབ་ཏུ་དད་པར་གྱུར་པ་ལ། རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་མཐོང་བཞིན་ལ། །རང་དབང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཤེས། །དགེ་བ་ཁས་ལེན་སྙིང་རྗེ་ཅན། །སྲོག་ཆགས་གསོད་པ་སུ་ཞིག་བྱེད། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གསན་དུ་གསོལ། །རྒྱུ་མེད་སྨྲ་དང་རང་དབང་ལྟ་བ་དང་། །ཡོད་པར་མི་ལྟ་རྒྱལ་རིགས་གཞུང་ལུགས་ཅན། །གྲགས་པ་ཅུང་ཟད་ཕྱིར་ནི་གཞུ
【現代漢語翻譯】 雖然不是原因，但它會在自己的時機出現。如果因焚燒和切割等原因而浪費掉，就像那些被浪費掉的東西不會再次生長一樣，那麼，所有世界都像那樣不會在彼岸出現的原因或理由是什麼呢？如果不區分原因和條件聚集則生，不聚集則不生的具體道理，這只不過是片面的說法而已。即使那樣，如果喜歡斷見，那麼殺死猴子或人又有什麼罪過呢？』說完這些話后，讓他閉嘴，然後叫來精通王族理論的人，對他說：『你們為什麼要責備我？如果你們認為從政治學中產生的儀式值得重視和努力，那麼爲了政治，做好事或不做事都可以。無論做什麼都可以。然後自己解脫后，用財富來修行佛法。』因為想要這樣，所以才對你說。如果對有需要的親友也不顧及善行，那麼我爲了猴皮而殺了這隻猴子，政治學的理論又有什麼可責備的呢？或者認為因為沒有慈悲心而殺了它，或者認為這種行為的結果是痛苦，如果不把政治學的教義放在首位，你又何必追隨其他的道路呢？如果像這樣說話是合乎邏輯的理論，那麼這種迷惑不解的人又是什麼樣的人呢？唉！那些詭辯的人打著政治學的旗號來弘揚非正法，你們卻喜歡它，認為它是政治學所教導的，像這樣執著於它是真實的，那麼即使殺了猴子也不應該責備。』就這樣，在那群人中，他習慣於大膽發言，並且明顯地壓倒了其他大臣，國王和他的隨從們知道他內心信服和高興，於是對國王說：『我殺死的不是有生命的猴子，這只是一個化身，爲了談論這樣的話題而創造的化身。』因此，請不要懷疑我。』說完，他放開了那個顯現的化身，國王和他的隨從們內心非常信服。明明看到了由原因產生的結果，卻認為自由自在的世界存在於彼岸。口頭上承認善良，內心卻毫無慈悲，是誰在殺害眾生？偉大的國王請聽我說，宣揚無因論和自由論，不相信因果的王族理論家，爲了些許名聲，
【English Translation】 Although it is not the cause, it will appear in its own time. If it is wasted by burning and cutting, etc., just as those wasted things will not grow again, then what is the reason or justification that all worlds will not appear on the other shore like that? If one does not distinguish the specific principle that causes and conditions gather to produce, and do not gather to not produce, then this is only a one-sided statement. Even so, if you like nihilistic views, then what is the sin of killing a monkey or a person? After saying these words, he was silenced, and then the one who was proficient in the theory of the royal family was called and said to him, 'Why do you blame me? If you think that the rituals arising from political science are worthy of attention and effort, then for the sake of politics, it is okay to do good or not to do good. Whatever you do is okay. Then, after liberating yourself, use wealth to practice the Dharma. Because you want this, I am speaking to you. If you do not consider good deeds even for friends and relatives in need, then I killed this monkey for its skin, what is there to blame in the theory of political science? Or do you think that it was killed because of lack of compassion, or do you think that the result of this kind of action is suffering, if you do not prioritize the teachings of political science, why should you follow other paths? If speaking like this is a logical theory, then what kind of person is this confused person? Alas! Those sophists promote non-Dharma under the guise of political science, but you like it and think that it is taught by political science, and you cling to it as if it were true, then even if you kill a monkey, you should not be blamed.' In this way, in that group, he was accustomed to speaking boldly, and he obviously overwhelmed the other ministers, and the king and his entourage knew that he was convinced and happy in his heart, so he said to the king, 'I did not kill a living monkey, this is just an incarnation, an incarnation created for the purpose of talking about such topics.' Therefore, please do not doubt me.' After saying this, he released the manifested incarnation, and the king and his entourage were very convinced in their hearts. Clearly seeing the result produced by the cause, they believe that the free world exists on the other shore. Verbally acknowledging goodness, but having no compassion in their hearts, who is killing sentient beings? Great King, please listen to me, those royal theorists who promote causelessness and libertarianism, and do not believe in karma, for the sake of a little fame,
ང་བྱེད་པ། །རིགས་པར་སྨྲ་དེས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླང་བྱ། །མི་ཡི་བདག་པོ་ལྟ་བ་བཟང་ངམ་ངན། །རིས་མཐུན་པས་ནི་བསྒྲུབས་ 15-2-330b པའི་རྒྱུ་དག་གིས། །དེ་དང་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྟགས་ན་ནི། །ཚིག་དང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསལ་བར་འགྱུར། །དེ་བས་ལྟ་བ་བཟང་པོ་བརྟེན་པར་རིགས། །ལྟ་བ་ངན་པས་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་ངན་པ་རིང་དུ་སྤངས་ནས་ནི། །དམ་པ་རྣམས་ལ་བསྟེན་ན་འདི་ཤེས་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་དམ་པ་བསྟེན་ཞིང་སྡིག་གྲོགས་སྤང་བ་དང་འབངས་ལ་བྱམས་པས་ཚུལ་བཞིན་བསྐྱངས་པའི་བཀའ་མཆིད་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་བགྱིས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལྟ་བ་ངན་པའི་ལམ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བཙུད་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་མཆོད་པ་བྱས་ནས་དགོན་པའི་གནས་ཉིད་དུ་སླར་སོང་ངོ་། ༈ ། 受生為喜寂長者 ཡང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཁྱིམ་བདག་དབེན་པ་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལེགས་གསུངས་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཏང་བ་གང་ཡང་མེད་པ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་དཔག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་བར་སྣང་ལས་ཐོས་པ་ལ་སླར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ན་བཞུགས་ལམ་ཅི་ཙམ་སོགས་དྲིས་པ་ལ་ལན་བསྟན་པ་བཞིན་དེས་བློན་པོ་དང་གྲོང་གི་གཙོ་བོ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་དཔག་ཚད་བྱེ་བ་ཕྲག་བཅུ་དང་སྟོང་ན་གྲོང་ཁྱེར་ལྷུན་པོའི་རྒྱལ་མཚན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ 15-2-331a ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཛེས་ཤིང་འབར་བ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་སྟེ་ཤིང་རྟ་ལས་བབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་བཞུགས་པའི་སྐྱེད་ཚལ་དེར་ཕྱིན་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ང་བསིལ་བ་དང་སྤོས་ཆུའི་ཆར་བབས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེའི་བསམ་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་བདུད་རྩིའི་འོད་བསིལ་བས་རེག་པས་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་མེད་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཏ་ལ་གཅིག་ཙམ་གྱི་བར་སྣང་ལ་འཆག་པར་མཛད་པ་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་དབེན་པ་འདོད་པས་གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དེ་བཞིན་མཐོང་། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་ལྷག་པར་བཟང་། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཁྱོད་དང་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་འདྲ་མ་མཆིས། །བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱིམ་བདག་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚིག་སྨྲས་པ། །དབེན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་ལེགས། །ཇི་ལྟར་འདིར་ནི་ཡུན་རིང་དུ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཤིན་ཏུ་བསྟེན། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ང་འདྲ་མེད། །ང་ལས་ལྷག་འགྱུར་ག་ལ་ཡོད། །ཁ
【現代漢語翻譯】 我造作，善於論理者將如何認可？民眾之主，其見解是好是壞？志同道合者以所成就之因，你若考察那些，言語和行為將變得明晰。因此，依止善良的見解是合理的，因為邪見會導致毀滅。遠離惡劣之人，親近聖者，便能明白此理。如是等等，善於依止聖者，遠離惡友，以慈悲之心如法治理臣民的教誨，也應妥善奉行。國王及其眷屬遠離邪見之路，安住于正見之中，隨即騰空而起。民眾恭敬地頂禮膜拜，供養后，返回寂靜的寺院。 受生為喜寂長者 又，導師薄伽梵（Bhagavan，世尊）自身化為名為『寂靜渴望』的居士，如巨大的娑羅樹一般。他富有且財富眾多，精於善辯，對於所尋求之物無不滿足。他聽到虛空中傳來聲音說：『如來（Tathagata，佛陀）無量光（Amitabha，阿彌陀佛），能斷除一切眾生的疑惑，示現一切道路，已降生於世。』於是再次詢問如來住在何處，道路如何等等，得到回答后，他召集大臣和村莊的首領，帶領眾人向東方行進十億百千由旬，到達名為『須彌山幢』的城市，前往如來之處。在前往的道路上，所有人都跟隨在他身後，前往如來之處。在那裡，諸天神對佛陀進行供養，佛陀的身軀美麗而閃耀，從遠處就能看見。於是下車，前往佛陀所在的園林，佛陀的神力使人感到清涼，降下香水之雨。居士明白了佛陀的心意，感受到甘露般清涼的光芒，消除了路途的疲憊。他看到如來在僅一株棕櫚樹高的空中行走，於是居士寂靜渴望祈請道：『我所聽聞的，如今親眼所見，甚至比聽聞的更加美好。世間之中，您與您的智慧功德無與倫比。』佛陀開示道：『居士，你說的話，變得寂靜是很好的。因為你在此長久地修習善根。世間之中沒有像我一樣的人，怎麼會有勝過我的人呢？』
【English Translation】 How shall one who speaks reasonably accept what I do? Is the view of the lord of men good or bad? By the causes accomplished by those of like mind, if you examine those, words and deeds will become clear. Therefore, it is reasonable to rely on a good view, for a bad view leads to ruin. Having abandoned evil people, if one relies on the holy ones, one will understand this. Thus, etc., the teachings of diligently relying on the holy ones, abandoning evil friends, and governing the subjects with compassion and in accordance with the Dharma should also be well practiced. The king and his retinue, having separated from the path of wrong views and established themselves in right view, then soared into the sky. The assembly of people respectfully prostrated and made offerings, and then returned to the solitary monastery. Born as the Elder Joyful Solitude Moreover, the Teacher, the Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One) himself, when he became a householder named 'Desiring Solitude,' like a great Sala tree, wealthy and with much treasure, diligent in seeking good speech, with nothing that he did not completely give up. He heard a voice from the sky saying, 'The Tathagata (Tathagata, the Buddha) Boundless Light (Amitabha, Amitabha), who cuts off the doubts of all sentient beings and shows all paths, has appeared in the world.' Then he asked again where the Tathagata was staying, how far the path was, etc. As the answer was given, he gathered the ministers and the chiefs of the villages and went eastward for ten billion hundred thousand leagues to the city called 'Banner of Mount Sumeru,' to the presence of that Tathagata. On all the paths to that place, all the people followed behind him and went to the presence of that Tathagata. There, the gods paid homage to that Buddha, and the Buddha's body was beautiful and radiant, seen from afar. Then he got out of the chariot and went to the garden where the Buddha was staying, and by the power of the Buddha, I felt cool and a rain of scented water fell. The householder understood the Buddha's mind, and by the touch of the cool nectar light, he was made free from the fatigue of the journey. Seeing that Tathagata walking in the space of only one palm tree, the householder Desiring Solitude prayed: 'What I have heard, I have seen as it is, and it is even better than what I have heard. In the world, there is no one like you and your wisdom and qualities.' The Buddha said: 'Householder, your words, becoming solitary, are good. Because you have cultivated the roots of virtue here for a long time. There is no one like me in the world, how could there be anyone greater than me?'
ྱིམ་བདག་ཅུང་ཟད་ཡིད་ལ་ནི། །ཞུ་བ་གང་དག་འདོད་པ་ཞུས། །ངེས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་གང་། །ང་ཡིས་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་རངས་བྱ། །ང་ལ་ཅུང་ཟད་གང་འདྲི་བ། །དེ་རིང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱ། །ཁྱིམ་བདག་དེས་གསོལ་པ། ཇི་ལྟར་བསམ་གཏན་ལངས་ནས་མཆིས། །བསམ་གཏན་བསམ་གཏན་ཡོན་ཏན་དགའ། །འདི་ལ་ཡིད་གཞོལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞུས་པ་དེ་དག་བདག་ལ་གསུངས། །དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་གིས་ནི། །ཤེས་ 15-2-331b པ་དེ་ནི་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ལྡན་པ་དང་ནི་ཤེས་པའི་རྒྱུ། །ཞུས་པ་དེ་དག་བདག་ལ་གསུངས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་དཔག་མེད་དེས་ལུང་བསྟན་པ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཡོངས་སུ་མགུ་བར་མཛད་དེ། མཚན་མེད་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །ལྡང་བ་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ངེས། །ཤེས་པ་གང་གིས་བསམ་གཏན་དེ། །སོ་སོར་ཐོབ་ནས་རབ་ཏུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱིམ་བདག་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་རབ་ཏུ་བཞག་ནས་སོམ་ཉི་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གནས་ཤིང་འཁོར་དེ་སྣང་བར་བྱས་ནས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་གསུང་དག །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འཚལ་བར་འགྱུར། །བཀའ་སྩལ་པ། གངྒཱའི་བྱེ་སྙེད་སེམས་ཅན་དག །ང་ཡིས་ལེགས་བཤད་ཐོས་ནས་སུ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཇི་བཞིན་ཤེས། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཞུ་བ་ཞུས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་བསམ་གཏན་ལ་མཁས་པར་བྱ། བསམ་གཏན་གྱི་ལྡང་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ། ལྡང་བ་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཡང་དག་པར་འདུ་བར་འགྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་བཞག་པར་བྱ། ཤིན་ཏུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為噶希各王的大臣色有 ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ཀ་ཤི་ཀའི་རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཁྲ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བསྟན་གཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་བརྟན་པ་དང་དུལ་བ་སོགས་ 15-2-332a ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་བླང་དོར་གྱི་གནས་བསྟན་པས་སློབ་དཔོན་ལྟ་བུར་གྱུར་ཀྱང་། དེས་ཀ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ཐུགས་དང་མི་མཐུན་པའི་སྐྱོན་བསལ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ། གནས་དབེན་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་ལགས་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་པོ་གཞན་ལ་ཡང་སྐྱོན་ཆགས་པ་གང་གིས་ལེགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གང་འཐུངས་བས་ཁྲོ་དང་ངུ་དང་བབ་ཅོལ་སྨྲ་ཞིང་ནད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སོགས་ཆང་འཐུང་བའི་ཉེས་པ་དང་། གང་ལ་ཆགས་པས་རྒྱལ་ཕམ་གྱི་དོགས་པས་སེམས་འཁྲུགས་ཤིང་དོན་ཉམས་པ་དང་། གཉིད་དང་གཤང་གཅི་བཀག་པས་ནད་དུ་གྱུར་པ་སོགས་ཚེ་ལོ་རྩེ་བའི་ཉེས་པ་དང་། སྦྲུལ་དང་ཤ་སྦྲང་དང་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་ངལ་བ་སོགས་དང་། ལམ་དུ་རྟ་ལས་ལྷུང་བ་དང་། དགྲ་སོགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 房主略微放在心上，想問些什麼，就問了。你想要什麼？我會讓你滿意的。今天，無論你想問我什麼，都不要猶豫。房主問道：『如何從禪定中生起？禪定，禪定的功德令人喜悅。如何才能專注於此？請告訴我這些。憑藉何種善根，才能理解和證悟？請告訴我與證悟相關的因。』 於是，無量光如來以一偈頌使他心滿意足：『無相禪定，對於生起也非常確定。憑藉何種知識，才能分別獲得並完全理解禪定？』 這樣說完，房主對無生法深信不疑，安住于無疑惑之中，照亮了整個眷屬，然後問道：『世尊的教誨，應如何理解？』 佛陀開示說：『如恒河沙數般的眾生，聽聞我的善說之後，如實了知，安住于無生之中。』 這樣說完，爲了利益一切眾生而提出了請求。因此，菩薩摩訶薩想要利益一切眾生，應精通禪定，精通禪定的生起，對於生起、知識、一切生起的善根，以及能夠真實聚集的善根，都應非常重視，應牢牢把握。 （以下是另一個故事的開始） 過去，在噶希各王時期，有一位名叫卡堅的大臣，他是世尊的化身。他精通所有教法，具備穩重、調伏等卓越的功德，通過向大眾講授取捨之理，成爲了導師。然而，他開始糾正噶希國王不悅之處，在僻靜處對國王說：『陛下，對於身體高貴的國王等其他國王來說，有什麼是無法彌補的過失呢？飲酒會引發憤怒、哭泣、胡言亂語，以及各種疾病，飲酒有很多過患。沉迷於女色，會因勝敗的疑慮而心煩意亂，荒廢政事，還會因抑制睡眠、大小便而生病，貪戀女色有很多過患。還有蛇、蚊蠅、寒熱、飢渴、疲勞等，在路上從馬上摔下來，以及敵人等等。
【English Translation】 The householder slightly took it to heart and asked what he wanted to ask. 'What is your intention? I will make you happy. Today, whatever you want to ask me, do not hesitate.' The householder asked, 'How does one arise from meditation? Meditation, the merits of meditation are delightful. How can one focus on this? Please tell me these things. By what virtuous root does one understand and realize? Please tell me the causes related to realization.' Then, the Tathagata Limitless Light satisfied him with one verse: 'The formless meditation, is also very certain for arising. By what knowledge does one separately obtain and fully understand meditation?' Having said this, the householder was deeply convinced of the unborn Dharma, abiding without doubt, illuminating the entire retinue, and then asked, 'How should the teachings of the Blessed One be understood?' The Buddha taught, 'Like the sentient beings as numerous as the sands of the Ganges, after hearing my good teachings, truly know and abide in the unborn.' Having said this, he made the request for the benefit of all beings. Therefore, the Bodhisattva Mahasattva, wanting to benefit all beings, should be skilled in meditation, skilled in the arising of meditation, and should highly value and firmly grasp the virtuous roots of arising, knowledge, all arising, and the virtuous roots that can truly gather. (The following is the beginning of another story) In the past, during the time of King Kashika, there was a minister named Khachen, who was an incarnation of the Blessed One. He was proficient in all the teachings, possessed excellent qualities such as stability and discipline, and became a teacher by teaching the principles of acceptance and rejection to the public. However, he began to correct the displeasures of King Kashi, and in a secluded place said to the king, 'Your Majesty, for kings and other kings of noble stature, what faults cannot be remedied? Drinking alcohol causes anger, crying, nonsense, and various diseases, drinking alcohol has many faults. Being addicted to women causes mental confusion due to doubts about victory and defeat, neglects affairs of state, and causes illness by suppressing sleep and urination, lusting after women has many faults. There are also snakes, mosquitoes, heat and cold, hunger and thirst, fatigue, falling from horses on the road, and enemies, etc.'
་འཇིགས་པ་དང་འཕྲད་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་བྱ་བ་ཐ་ཆད་རི་དྭགས་བཤོར་བའི་ཉེས་པ་དང་། རང་དབང་གི་སྟོབས་ཉམས་ཤིང་ཉེས་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མེས་རང་ཉིད་སྲེག་པར་བྱེད་པ་བུད་མེད་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་ནི་མི་ཡི་གདུང་བ་ཡིན་པ་དང་། ལྟོ་འགྲོ་ལྟར་གདུག་པ་སྐྱེད་པའི་ཚིག་རྩུབ་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདི་དག་གིས་ས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་འཛད་པར་བྱེད་པས། དབང་པོ་ཡུལ་ལས་བསྡམས་ཏེ་ཚུལ་ལ་གནས་པའི་བརྟན་པ་ཅན་ལ་ནི་དཔལ་ཀུན་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་པོ་ཕྲོགས་པས་ཇི་བཞིན་བྱ་མི་ནུས་ཀྱང་། དེ་ལ་ངོ་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ལྟ་བུ་བླ་མ་རྣམས་ 15-2-332b ཀྱི་ཕན་པའི་གདམས་ངག་ནི་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་སླར་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་མཚན་མོའི་དུས་སུ་རྒྱལ་པོ་དེ་གླུ་གར་དང་ཆང་གིས་བག་མེད་པ་ལ། བློན་པོ་ཁ་ཅིག་ཁྲ་ཅན་གྱི་བློན་པོས་ཆེ་བའི་དཔལ་ལ་ཕྲག་པ་དོག་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྲ་ཅན་འདི་ནི་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་བསྡེབས་ཏེ་ལྷའི་རྒྱལ་སྲིད་འཇིག་པའི་སླད་དུ་འབད་པར་བྱེད་ཅེས་ཐོས་ཏེ། ལྷས་བག་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས། རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་མ་དཔྱད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཉེས་གཤིན་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་གཏམ་དེ་བདེན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ། སྐྱེ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་གདུག་པ་སྦྲུལ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པར་བདག་ལ་རྒྱལ་པོ་ཁྲོར་གཞུག་པར་བྱས་ཀྱི། འདི་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་བོ་མ་རུངས་པའི་ཁྲོད་དུ་གནས་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། ཉེས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་རང་དབང་དུ་དགེ་བའི་འཇུག་པ་དང་མཐུན་པའི་ནགས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས། ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་པ་དང་གཉེན་འདུན་རྩྭ་ལྟར་བཏང་སྟེ་དགོན་པའི་ནགས་སུ་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ནམ་ཞིག་ཀ་ཤིའི་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ནས་མཚོན་དང་ལྡན་པའི་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ཏེ་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་པའི་ནགས་དེར་ཞུགས་སོ། །དེ་འོངས་པ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པ་ལ་དགའ་བ་འདི་བདག་གིས་ལམ་ངན་པ་ལས་དྲངས་ཏེ་ལེགས་པའི་ལམ་ལ་ 15-2-333a བཞག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་ལྡན་པ་རྣམས་གོ་ཆ་སྲ་ཞིང་མཚོན་ཆའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ། རྔ་དང་དུང་དང་སྐྱེ་བོའི་སྒྲས་རི་གཡོ་བ་སྙམ་བྱེད་པའི་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་དམག་གི་ཚོགས་འཇིགས་སུ་རུང་བ་བསྟན་པར་གྱུར་པ། ཀ་ཤིའི་རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་ང་ནི་སུ་ལ་སྐ
【現代漢語翻譯】 遭遇恐懼，以及極其惡劣的果報，一切狩獵的罪過，喪失自主的力量，被罪惡的巨大黑暗和貪慾之火焚燒，對婦女的過度迷戀是人類的痛苦之源。如同食肉動物般滋生殘暴的惡語等過失，會耗盡統治者的威嚴。因此，約束感官，安住于正道的堅定之人，其威望將會增長。國王說，雖然被國土所迷惑而無法完全做到，但爲了維護顏面，像你這樣的上師們的有益教誨是不可違背的。菩薩回到自己的住所，再次進入妃嬪的行列。在那裡，夜晚時分，國王沉溺於歌舞和酒，一些大臣因嫉妒卡迦那大臣的顯赫地位，對國王說：『聽說卡迦那與魯希國王勾結，企圖顛覆天神的統治，請您提防。』愚昧的國王未經調查，便對菩薩心生不滿。菩薩心想：『那些將謠言當真的人，以及那些天性殘暴如蛇的人，無緣無故地讓我觸怒了國王。身處如此邪惡之人中又有何益？不如前往遠離罪惡，自由自在地行善的森林。』於是，他將家產和親眷視如草芥，前往寂靜的森林苦修，最終獲得了四禪和五神通。某日，卡希國王乘坐戰車，率領全副武裝的軍隊進入菩薩所在的森林狩獵。菩薩得知國王前來，心想：『我應當將這個喜好罪惡的國王從邪路引向正道。』於是，他立刻以神通示現了由四種軍隊組成的強大軍勢，他們身披堅固的盔甲，手持各種武器，戰鼓、號角齊鳴，士兵的喧囂聲彷彿要震動山嶽，魯希國王的軍隊威風凜凜，令人膽寒。卡希國王見此情景，驚恐萬分，心想：『我該向誰求救？』 काश्यप (Kāśyapa)：迦葉（佛陀的弟子）
【English Translation】 Encountering fear, and extremely unpleasant consequences, all the sins of hunting, losing the power of autonomy, being burned by the great darkness of sin and the fire of desire, excessive infatuation with women is the source of human suffering. Like carnivores, breeding cruel harsh words and other faults will deplete the dignity of the rulers. Therefore, restraining the senses and abiding in the right path, the prestige of the steadfast will increase. The king said, although he was unable to do it completely because he was fascinated by the country, but in order to maintain face, the beneficial teachings of teachers like you must not be violated. The Bodhisattva returned to his residence and entered the ranks of the concubines again. There, at night, the king indulged in singing, dancing, and wine, and some ministers, jealous of the prominent position of Minister Kājana, said to the king: 'I heard that Kājana colludes with King Rūhī to try to subvert the rule of the gods, please beware.' The ignorant king, without investigation, became dissatisfied with the Bodhisattva. The Bodhisattva thought: 'Those who take rumors seriously, and those who are inherently cruel like snakes, have made me offend the king for no reason. What is the benefit of being among such evil people? It is better to go to the forest, which is far from sin and free to do good.' So, he regarded his family property and relatives as weeds, went to a quiet forest to practice asceticism, and finally obtained the four meditations and five supernormal powers. One day, King Kāśī rode in a chariot and led a fully armed army into the forest where the Bodhisattva was hunting. The Bodhisattva learned that the king was coming and thought: 'I should lead this king who likes sin from the evil path to the right path.' So, he immediately used his supernatural powers to show a powerful army composed of four types of troops. They were wearing strong armor, holding various weapons, drums and horns were blaring, and the noise of the soldiers seemed to shake the mountains. King Rūhī's army was majestic and terrifying. Seeing this scene, King Kāśī was terrified and thought: 'Who should I turn to for help?' Kāśyapa: Kāśyapa (a disciple of the Buddha)
ྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་སྙམ་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྲ་ཅན་དེ་ནགས་འདིར་བཞུགས་པ་དེས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་སྲུང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། ཤིང་རྟ་འདྲེན་པ་ལ་ཁྲ་ཅན་གང་ན་བཞུགས་པར་ཤིང་རྟ་དྲོངས་ཞེས་བྱས་པ་ལྟར་དེར་སོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཕེབ་པར་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཉིད་དེའི་སྐྱིལ་པོར་སྟན་ལ་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་དམག་གི་ཚོགས་དེ་ཡང་མི་སྣང་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་དགྲའི་དཔུང་དེ་གང་དུ་སོང་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་རྣམ་པར་འདུལ་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་གྱིས། འདིར་ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་དམག་ཚོགས་མེད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་དགྲའི་འཇིགས་པ་གཅིག་པུར་མ་ཟད་ཀྱི། རྒྱལ་སྲིད་ནི་སྐྱོན་མང་བ་བདེ་བ་ཆུང་ལ་མཐར་འཇིགས་པ་ཆེ་བ་དམྱལ་བ་སོགས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ལ་ཁྱོད་ཞི་བའི་ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག་ཅེས་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ལ་དད་པ་དང་། ཆོས་བསྟན་པ་ 15-2-333b ལ་མགུ་བས་དེ་ཉིད་དུ་རྒྱན་རྣམས་ཁ་ལོ་བ་ལ་སླར་བསྐུར་ནས་རང་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དྲུང་དེར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མན་ངག་གིས་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམས་ཞིང་དཀའ་ཐུབ་ལ་སྤྱོད་པས་རིམ་གྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ཐོབ་ཅིང་མཆོག་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁ་ལོ་པ་སོགས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པའི་ཚེ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཁྲུགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གང་ན་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། ཁྲ་ཅན་གྱི་དྲུང་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་བཙུན་མོ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །དེར་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་བཟློག་ནས་སྲས་ཆེ་བ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་ན་རྫུ་འཕྲུལ་ཐོབ་ལ། དེས་གདུལ་བྱ་འདུན་པར་བྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་ཤིང་སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་པ་ཞིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པ་ན། ཤིང་ལོའི་ར་བར་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་གནས་སོ། །དེར་དུས་ཞིག་ན་ཆར་མེད་པས་རྩ་ཤིང་རྣམས་བསྐམས་ཤིང་དཀའ་ཐུབ་པ་རྣམས་རིད་པར་གྱུར་ནས་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གྲོང་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་ནས། རེ་ཞིག་བདག་ལ་ཟས་ཅི་ཡོད་པ་གསོལ་ལ། སླད་ནས་ཀྱང་འདིར་ཟས་བླངས་ཏེ་ནགས་འདི་མ་གཏོང
【現代漢語翻譯】 心想：『偉大的卡拉迦（Kharañca，具諍）住在這片森林裡，他會用苦行的力量保護我。』於是，他命令馭者：『把車趕到卡拉迦居住的地方。』當他們到達那裡時，菩薩（Byang chub sems dpa'，菩提薩埵）迎接了國王，國王便在那裡的草墊上坐下。這時，軍隊消失了。國王問菩薩：『敵人的軍隊 कहां 去了？』菩薩回答說：『國王，我爲了調伏你，才展示了神通的力量。這裡沒有盧舍迦（Lusa，身）國王的軍隊。』偉大的國王，不僅是敵人的恐懼，王位也有很多過患，快樂很少，最終會帶來巨大的恐懼，導致墮入地獄等惡道。所以，放棄王位，到寂靜的森林中出家吧！』菩薩講述了慾望的過患和遠離慾望的功德，國王被菩薩的神通力量所折服，並因聽聞佛法而心生歡喜。他立刻將裝飾品交還給馭者，自己在菩薩面前出家。在菩薩的指導下，他約束自己的感官，進行苦行，逐漸獲得了禪定的境界，安住在至極寂靜的喜樂之中。當馭者等人回到城裡時，人們驚慌地詢問國王的下落。馭者回答說：『國王在卡拉迦那裡出家了。』於是，王后等所有王室成員都開始哀號。大臣們勸慰他們，然後為年長的王子舉行了登基儀式。因此，如果具備禪定，就能獲得神通。通過神通來調伏眾生，併爲他們宣說佛法，所以應當恭敬菩薩的功德之處。 又，過去世，世尊（bCom ldan 'das，薄伽梵）曾轉生為一位苦行者，他精通所有的論典，並指導著眾多的弟子。他住在森林裡，在樹葉搭成的棚子里禪修。當時，因為長期乾旱無雨，草木枯萎，苦行者們變得消瘦，想要去村莊乞食。菩薩講述了去村莊的過患，勸他們：『暫時先吃我有的食物，以後我也會在這裡找到食物，所以不要離開這片森林。』
【English Translation】 Thinking, 'The great Kharañca (Kharañca, the quarrelsome one) dwells in this forest, and he will protect me with the power of his asceticism.' So, he ordered the charioteer, 'Drive the chariot to where Kharañca dwells.' When they arrived there, the Bodhisattva (Byang chub sems dpa', one who is on the path to awakening) greeted the king, and the king sat down on the mat there. At that moment, the army disappeared. The king asked the Bodhisattva, 'Where has the enemy's army gone?' The Bodhisattva replied, 'King, I have shown the power of magic in order to subdue you. There is no army of King Lusa (Lusa, body) here.' Great king, not only is there the fear of enemies, but kingship has many faults, little happiness, and ultimately brings great fear, leading to falling into hell and other evil realms. Therefore, renounce kingship and go forth into the peaceful forest!' The Bodhisattva explained the faults of desire and the merits of turning away from desire, and the king was subdued by the Bodhisattva's magical power and rejoiced upon hearing the Dharma. He immediately returned the ornaments to the charioteer and himself went forth in the presence of the Bodhisattva. Under the Bodhisattva's guidance, he restrained his senses, practiced asceticism, gradually attained the state of meditation, and dwelt in the bliss of supreme peace. When the charioteer and others went to the city, the people anxiously asked where the king was. The charioteer replied, 'The king has gone forth with Kharañca.' Then, the queen and all the royal family began to lament. The ministers consoled them and then performed the enthronement ceremony for the elder prince. Therefore, if one possesses meditation, one can attain magical powers. By using magical powers to subdue beings and teaching them the Dharma, one should respect the qualities of the Bodhisattva who benefits sentient beings. Again, in a past life, the Blessed One (bCom ldan 'das, the fortunate one) was born as an ascetic who was skilled in all the scriptures and guided a multitude of disciples. He lived in a forest, meditating in a hut made of leaves. At that time, due to a long period without rain, the plants and trees withered, and the ascetics became emaciated and wanted to go to the village to beg for food. The Bodhisattva spoke of the faults of going to the village and advised them, 'For now, eat what food I have, and later I will also find food here, so do not leave this forest.'
་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེར་ 15-2-334a ཟས་རྣམས་ཟད་པའི་ཚེ་དཀའ་ཐུབ་པ་རྣམས་དེར་ཚོགས་པ་ན། དེས་སའི་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སོང་ནས་ཡུད་ཙམ་ལ་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གནས་ནས་བདུད་རྩི་ལྟར་ཞིམ་པའི་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ་བྱིན་པས་དེ་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་ཉམས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉིན་རེ་བཞིན་ཟས་བྱིན་ཅིང་། དེ་ནས་དེས་བདག་གི་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་ཡིད་མ་བསླད་པའི་བདེན་པའི་ཚིག་གིས་ལྷའི་དབང་པོས་ཆར་ཕོབ་ཅེས་སྨྲས་པའི་མོད་ལ་ཆར་གྱི་རྒྱུན་ཆེན་པོ་བབ་སྟེ། ལོ་འབྲས་རྩི་ཤིང་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་གྱུར་པས་ཐམས་ཅད་མགུ་བར་བྱས་ཤིང་། དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱས་པས་ལམ་ངན་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་བཞག་པར་བྱས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་བདག་ཅག་རྣམས་ལ་སྔར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་། སླད་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལ་བཙུད་དོ་ཞེས་བསྔགས་པར་བྱས་ཤིང་བསམ་གཏན་བྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ ། 受生為一仙人 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ནགས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་པ་ལྔ་བརྒྱའི་གཙོ་བོ་དྲང་སྲོང་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་དེའི་བྱམས་པའི་མཐུས་ནགས་དེར་འཁོད་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་མཛའ་ཞིང་གནོད་པ་མེད་པར་གནས་སོ། །དེར་དཀའ་ཐུབ་པ་གཅིག་རླུང་གི་ནད་ཀྱིས་རིད་པར་གྱུར་ཅིང་དེའི་བསམ་པ་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་པ་དེས་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་ཞིང་། དེ་ལ་ནད་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེས་དྲིས་ཤིང་ཡང་སྨྲས་པ། དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་འདིའི་རྩ་བ་ 15-2-334b སོགས་ཀྱིས་ང་ཞི་མི་ནུས་པས་ཕྱུགས་ཀྱི་ཤའི་ཁུ་བ་དགོས་སོ་ཞེས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱུགས་ཞིག་སྤྲུལ་བར་བྱས་ཏེ། འདི་སོད་ལ་ཤ་ཁུ་འཐུངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་ན་རེ། མཁན་པོ་འདི་ནི་ཆོས་དང་འགལ་ཏེ་དཀའ་ཐུབ་པས་སེམས་ཅན་འཚོ་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་རེ། ཕྱུགས་གཅིག་པོ་རང་གི་སྲོག་གི་དོན་དུ་སྙིང་རྗེས་གསོད་པའི་ཤ་ཡང་མི་བཟའ་ན། ཁྱོད་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན་ཕྱུགས་གསོད་ཅིང་རི་དྭགས་ཉེས་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མཚོན་གྱིས་གཞོམ་པར་བྱེད་ན་ཆོས་དང་མི་འགལ་ལམ། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་གང་དུ་སོང་། དེས་ན་སྐྱོན་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མའི་རྩ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཡིད་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་སེམས་དྲི་མར་གྱུར་པ་བདག་སླར་ཡང་ངན་སོང་སོགས་སུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གསུངས་པས། དེས་མཁན་པོས་བདག་གི་བསམ་པ་མཁྱེན་ཞེས་བསྔགས་ཤིང་བསམ་པ་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་སླར་སྨྲས་པ། བདག་ནི་དཀའ་ཐུབ་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་འཕྲོ་བ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བགྱི་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། དེས་སྨྲས་པ། བུད་མེད་ཀྱི་མིག་དང་ཡན་ལག་གདོང་སོགས་མཛེས་པར་
【現代漢語翻譯】 說完這些，當食物耗盡時，苦行者們聚集在那裡。他拿起土缽，以神通飛到北方一個不悅耳的地方，取回像甘露一樣美味的食物，分發給大家，大家都感到高興和滿足。他每天都這樣分發食物。之後，他以不被個人慾望所迷惑的真實之語說：『愿天帝降雨！』話音剛落，大雨傾盆而下，使穀物、水果和樹木都茂盛起來，讓大家都感到滿意。他給他們講述佛法，使他們從邪道中回頭，走上正道。他們讚歎那位偉人說：『您先以物質的佈施，后以佛法的佈施， निश्चित 將我們安置在善道之中。』然後他們開始禪修。 轉生為一仙人 過去，在梵施國王的領土上，在波羅奈斯的森林裡，世尊 खुद 出生為五百苦行者的首領，一位仙人。由於他的慈愛，居住在那片森林裡的所有人都和睦相處，互不傷害。當時，一位苦行者因風病而變得虛弱，他渴望王位。仙人以天眼看到了他的想法，問他得了什麼病，並說：『苦行森林的草根等物無法治癒我的疾病，我需要牲畜肉湯。』於是，他 खुद 變出一頭牲畜，說：『殺了這頭牲畜，喝肉湯吧。』那人說：『導師，這與佛法相悖，苦行者不應該殺生。』菩薩說：『僅僅爲了自己的生命，出於憐憫而不吃被殺的牲畜的肉，如果你當了國王，殺害牲畜，用武器摧毀無辜的野生動物，難道不違背佛法嗎？那時你的憐憫之心又在哪裡呢？因此，不要貪戀王位，那是罪惡和痛苦的根源。』他講述了心靈變得污濁，自己再次在地獄等惡道中遭受痛苦的情形。那人讚嘆道：『導師，您瞭解我的想法。』於是他放棄了那個想法，又說：『我如何才能擺脫對苦行女人的迷戀呢？』仙人說：『女人的眼睛、四肢、臉龐等美麗之處……』
【English Translation】 Having said this, when the food ran out, the ascetics gathered there. He took his earthen bowl and, through miraculous power, flew to a place north of there that was not pleasant to hear, and took ambrosia-like delicious alms, and gave them, and they all became happy and full of vigor. In this way, he gave food every day. Then, with true words uncorrupted by the thoughts of his own desires, he said, 'May the lord of the gods send down rain!' As soon as he spoke, a great stream of rain fell, causing all the crops, fruits, and trees to flourish, making everyone satisfied. He gave them Dharma talks, turning them away from the evil path and placing them on the right path. Those people praised that great being, saying, 'You have certainly placed us in the right path, first with material generosity and then with the generosity of the Dharma.' And they began to meditate. Rebirth as a Hermit Again, in a previous life, in the land of King Tsangs Byin (梵施), in the forest of Varanasi (波羅奈斯), the Bhagavan (世尊) himself was born as the leader of five hundred ascetics, a hermit. Through his loving-kindness, all those dwelling in that forest lived in harmony and without harm to one another. There, one ascetic became emaciated due to a wind disease, and he desired kingship. He saw this with his divine eye and asked him what kind of illness he had, and also said, 'The roots and so on of this ascetic forest cannot pacify me, so I need livestock broth.' He himself then manifested a livestock and said, 'Slaughter this and drink the broth.' Then he said, 'Teacher, this is contrary to the Dharma, it is not proper for an ascetic to live by harming sentient beings.' The Bodhisattva (菩薩) said, 'If you do not eat the meat of a livestock killed out of compassion for the sake of one's own life, when you become king, will it not be contrary to the Dharma if you kill livestock and destroy innocent wild animals with weapons? Where will your compassion be at that time? Therefore, do not be pleased with kingship, which is the root of many faults and sufferings.' He spoke of how the mind becomes defiled and how he himself would again experience suffering in the lower realms and so on. Then he praised, 'Teacher, you know my thoughts,' and turning away from that thought, he further said, 'How should I deal with this mind that is distracted by the realm of ascetic women?' He said, 'The beauty of women's eyes, limbs, faces, and so on...'
སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རྒས་ནས་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའི་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དང་མི་གཙང་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ཆགས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་དཀའ་ཐུབ་པ་དེས་དགོན་པ་གཞན་དུ་སོང་སྟེ། བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་སླར་འོངས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་ 15-2-335a པོ་དེ་ལ་བསྟོད་ཅིང་དྲིན་ཤེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྔགས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་མདུན་ན་འདོན་ལ་འཕྲོག་བྱེད་ཀྱིས་བྱིན་པའི་བུ་འཕྲོག་བྱེད་བུ་དང་འཕྲོག་བྱེད་རྩེ་ཞེས་པ་སྤུན་གཉིས་ནགས་སུ་སོང་སྟེ་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་དེ་གཉིས་རྒྱལ་པོ་སོགས་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དུས་གཅིག་རྒྱལ་པོ་གཞན་དུ་སོང་བའི་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོས་དེ་གཉིས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ན་འཕྲོག་བྱེད་རྩེ་ལ་ཆགས་པའི་བྱ་བས་བསླུས་ཏེ་འཁྲིག་པ་སྤྱད་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་ཉམས་པ་ལ། ཕུ་བོ་འཕྲོག་བྱེད་བུ་ནགས་ན་གནས་པས་ཤེས་ནས་རང་གི་གནས་སུ་ཁྲིད་དེ་སླར་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་འཕྲོག་བྱེད་བུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་། འཕྲོག་བྱེད་རྩེ་ནི་ནག་པ་གླང་ཆེན་ཏེ། དེ་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རང་གི་ཆུང་མས་ཐབས་ཀྱིས་བསླུས་ནས་སླར་ཁྱིམ་དུ་བབ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སླར་ཁྲིད་དེ་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་མཛད་པའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡང་ཕ་རོལ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ལ་བཙུན་མོ་དྲུག་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ལྷའི་བུ་མོ་འདྲ་ཞིང་མ་ལྟར་བྱམས་ལ་གུས་ཤིང་ཡིད་གཅུགས་པ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ནང་ན་འདུག་བཞིན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཤིང་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ 15-2-335b པ་དེ་ལས་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་ལྷགས་པར་ཆགས་ནས་སྡིག་པའི་ལས་བྱེད་པས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། ལྷ་དང་མིར་གྱུར་པ་ན་ཡང་ཚེ་ཐུང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་རིང་བ་དང་ཐུང་བ། རིགས་མཐོ་བ་དང་དམའ་བ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་དང་ཆུང་བ། རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབད་པ་དང་། རྒྱུན་ལས་བཟློག་པ་ལ་འབད་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་ནས། དེ་འདི་སྙམ་དུ། ལམ་འདི་ནི་ཡུལ་དང་མི་མཐུན་ཏེ། གང་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་དེ་ལ་བདག་གིས་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་གཞུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་ཞིང་དེའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐ
【現代漢語翻譯】 即使顯現的諸法衰老，具有令人不悅的性質，徹底壞滅且本質不凈，但那些不明白這一點的人，因貪執而獲得極多的痛苦。通過這種方式宣說佛法后，那位苦行者去了其他寺廟，通過上師的教導，獲得了四禪和五神通，然後又回來，以讚頌和感恩的言辭讚美了那位大士。 此外，過去在凈施國王（Tshangs byin，梵文：Brahma-datta，意義：梵天給予）的侍者面前，盜取者（'phrog byed）給予的兒子盜取子（'phrog byed bu）和盜取戲（'phrog byed rtse）兩兄弟去了森林，獲得了五神通，並以神通在空中行走，國王等所有人都供養他們。一次，國王去了其他地方，國王的女兒侍奉他們時，盜取戲被貪慾所迷惑，行了淫事，失去了神通。他的哥哥盜取子住在森林裡，知道后，把他帶回自己的住所，使他再次具備四禪和五神通。其中，盜取子就是世尊本人，盜取戲就是黑象，他也是一位出家人，被自己的妻子用計迷惑，再次還俗。世尊再次把他帶走，讓他出家，並證得了阿羅漢果。 此外，在過去無量劫之前，世尊本人是名為一切救（Thams cad skyob）的國王。他有六萬八千位妃子，都像天女一樣，像母親一樣慈愛，恭敬順從，具足功德。他住在她們中間，圓滿了四禪，安住於四禪之中，然後從四禪中起身，對五欲生起強烈的貪執，造作惡業，因此墮入三惡道，即使轉生為天人和人，也壽命短促等等。此外，他還看到眾生長壽和短壽，種姓高貴和低賤，威勢強大和弱小，受用豐厚和貧乏，智慧廣大和淺薄，努力追求常法和努力背離常法等等。他心想：這條道路與涅槃不一致，我應當引導這些眾生進入那條能夠證得圓滿正覺的道路。他生起慈悲心，在城鎮和鄉村以及所有地方遊行，並以他的五神通……
【English Translation】 Even though all appearances are aging, possessing undesirable qualities, completely disintegrating, and being of an impure nature, those who do not understand this suffer greatly from attachment. After teaching the Dharma in this way, that ascetic went to another monastery, and through the instructions of his lama, he attained the four dhyanas and five superknowledges. Then he returned and praised that great being with words of praise and gratitude. Furthermore, in the past, in front of King Pure Giving (Tshangs byin, Sanskrit: Brahma-datta, meaning: Given by Brahma), the two brothers, Thief Son ('phrog byed bu) and Thief Play ('phrog byed rtse), given by the Thief ('phrog byed), went to the forest and attained the five superknowledges. They traveled in the sky by means of their miraculous powers, and the king and all the people worshiped them. Once, when the king had gone elsewhere, the king's daughter served them, and Thief Play was seduced by desire and engaged in sexual activity, losing his miraculous powers. His elder brother, Thief Son, who was living in the forest, knew this and brought him back to his own abode, restoring him to the possession of the four dhyanas and five superknowledges. Of these, Thief Son was the Blessed One himself, and Thief Play was the Black Elephant. He was also an ordained monk who was deceived by his own wife and returned to lay life. The Blessed One took him back again, ordained him, and caused him to attain Arhatship. Moreover, in a past time, immeasurable eons ago, the Blessed One himself was a king named Protector of All (Thams cad skyob). He had sixty-eight thousand consorts, all like goddesses, loving like mothers, respectful and obedient, and endowed with qualities. While dwelling among them, he perfected the four dhyanas, remained in equanimity in the fourth dhyana, and then arose from the fourth dhyana, developing intense attachment to the five objects of desire, committing sinful deeds, and thus falling into the three lower realms. Even when reborn as gods and humans, he experienced short lifespans and so on. Furthermore, he also saw beings with long and short lifespans, noble and low birth, great and small glory, abundant and meager possessions, great and small wisdom, striving for constant practices and striving to turn away from constant practices, and so on. He thought to himself: 'This path is not in accordance with liberation. I shall lead these beings onto the path that leads to perfect enlightenment.' He generated compassion and traveled through towns, cities, and all places, and with his five superknowledges...
ོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་དགེ་བཅུ་སྤང་བ་དང་དགེ་བཅུའི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ཅིང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོ་བ་དང་ཕྱིར་མི་སྔོག་པ་ལ་བཙུད་པར་བྱས་ཤིང་། རྒྱལ་པོ་དེ་ལུས་ཞིག་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཚངས་པར་སྐྱེས་ནས་ཡང་ཚངས་པ་ཆེན་པོར་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་བསྐལ་པ་འཇིག་པའི་ཚེ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པར་སྐྱེས་ཤིང་། དེ་ན་གནས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་དེར་སྐྱེས་པ་མེད་པས་གང་ཆོས་མེད་པ་ལ་གནས་སོ། །ཐབས་བརྒྱ་སྟོང་འདི་བྱས་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་ནང་ནས་ཡང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ 15-2-336a གནས་ཤིང་། གལ་ཏེ་བརྒྱ་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འོང་ཞིང་གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་ན་ཡང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར། སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་བཞུགས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་རིམ་གྲོ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་པས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ་གལ་ཏེ་བདེ་བའམ། གལ་ཏེ་དབེན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་བའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བདུན་ཅུར་གྱུར་པ་དེའི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ལ་གུས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། ཞི་གནས་གང་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཐོབ་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ནོན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཐོབ་ནས། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཞི་གནས་ཀྱང་མི་མཐོང་ལ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཡང་བསྟེན་ཏེ། དེས་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྤྲུལ་པ་སྟོང་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏོ། །སྐྱེ་བོ་ཡུལ་ལ་གཡེངས་པ་དག་སྦྱིན་པས་བསྡུས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཀོད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དག་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཆོས་ཟབ་མོ་འདིའི་བཟོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་དོ། །སྙིང་རྗེ་དང་བསམ་གཏན་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་རབ་ཏུ་བཙུད་པས་དེ་དག་ཡུན་མི་རིང་བར་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མྱ་ 15-2-336b ངན་ལས་འདས་པར་བསྒྲལ་བར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེས་ན་ང་བསམ་གཏན་གོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྒྱལ་སྲིད་སྤངས་ནས་ནགས་ཚལ་དུ་གནས་པས་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་དེའི་སྔོན་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་དགྱེས་པ་བྱས་པས་བས
【現代漢語翻譯】 以佈施的力量，避免十不善業，並充分實踐十善業道；將所有善根迴向無上菩提，並使其永不退轉。國王去世后，轉生到梵天世界，成為梵天，之後又轉生為大梵天。從那裡去世后，在劫末時，與光音天神一同轉生。在那裡居住時，也使無數眾生永不退轉。他們也因此而生於沒有佛法的地方。通過成百上千的方法，從梵天世界去世后，從光音天神中再次回到梵天世界。 如果（國王）在百人中來到人間，即使沒有佛陀出世，也會具有五神通。如果有佛陀出世並住世，他將成為那些世尊的侍者。由於積累了這些善根，當佛陀世尊們處於禪定狀態時，無論是快樂還是寂靜，他都能知道如來在那裡。』 此外，在名為『如來寂靜處』的世界中，壽命長達七十億萬年的佛陀住世期間，世尊本人曾是名為『喜靜』的菩薩，他尊重寂止。他獲得了寂止和毗婆舍那（觀），並以大悲心壓倒一切，獲得了所有禪定知識的生起。他精通方便法，既不執著于寂止，也不依賴於毗婆舍那。他展現神通，顯現了千種化身。對於那些心散亂於世俗事務的人們，他通過佈施來攝受，引導他們進入戒律，並宣講佛法。無數眾生因此而對這甚深佛法生起忍耐。由於長期習慣於慈悲、禪定和一切智智，他充分實踐了六波羅蜜，因此他們不久之後就在清凈的佛土中成佛，並將無數眾生從痛苦中解脫出來。 世尊開示說：『因此，我通過習慣禪定，圓滿了六波羅蜜。』 此外，當國王轉生為名為『樂於世間萬象』時，他放棄王位，住在森林中修禪。由於之前對進入禪定的人們表示隨喜，因此他...
【English Translation】 Through the power of generosity, avoiding the ten non-virtuous actions and fully establishing the path of the ten virtuous actions; dedicating all roots of virtue to unsurpassed enlightenment and ensuring they are established in non-regression. That king, after his body perished, was born in the Brahma world as Brahma, and again born as Great Brahma. Then, after dying and transmigrating from there, at the time of the destruction of the kalpa, he was born together with the gods of clear light. While dwelling there, he also established countless sentient beings in non-regression. Those who were born there also dwelt in the absence of Dharma. Having done this through hundreds of thousands of methods, after dying and transmigrating from the Brahma world, from among the gods of clear light, he again dwelt in the Brahma world. If he comes among people a hundred times, even if a Buddha has not appeared, he will possess the five superknowledges. If a Buddha has appeared and abides, he will become a servant of those Bhagavat. By accumulating those roots of virtue, when the Buddhas, the Bhagavat, abide in meditative absorption, whether in happiness or in solitude, he will know that the Tathagata is there.' Furthermore, in the world called 'Tathagata's Peaceful Abode,' during the time when the lifespan was seventy billion kotis of years, the Bhagavat himself was a Bodhisattva named 'Respectful of Tranquility,' who revered tranquility. He obtained tranquility and vipassana (insight), and with a mind overwhelmed by great compassion, he obtained the arising of all meditative knowledge. Skilled in means, he neither saw tranquility nor relied on vipassana. He manifested miraculous powers and emanated a thousand emanations. For those beings who were distracted by worldly affairs, he gathered them through generosity, established them in morality, and taught the Buddha's teachings. Countless sentient beings were thus established in tolerance of this profound Dharma. Having long been accustomed to compassion, meditation, and the wisdom of omniscience, he fully established the six perfections, so that they soon became Buddhas in pure Buddha-fields and liberated countless sentient beings from suffering. The Bhagavat declared, 'Therefore, through habituating myself to meditation, I have perfected the six perfections.' Furthermore, when the king was born as 'Delighted in the Variety of the World,' he renounced his kingdom and lived in the forest, practicing meditation. Because he had previously rejoiced in those who entered into meditation, he...
མ་གཏན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟས་ཀྱིས་སོ་སོར་དགྱེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དྲང་སྲོང་ཐོགས་མེད་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། བསམ་གཏན་གང་དང་གང་སྐྱེས་པ་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཐོང་ནས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བྱུང་ཞིང་དེ་མི་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འགོག་པ་ལ་གཞོལ་བས་འཆི་བའི་དུས་བྱེད་པ་ན་བསྐལ་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་མངལ་གྱི་གནས་སུ་མ་ཞུགས་ཏེ། རྟག་པར་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ན། སྟོན་པ་སྤྱན་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་རང་སའི་སྐྱོན་གྱིས་གནོན་པར་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་གང་དང་གང་ལ་གནས་པར་བྱས་པ་དེས་གནོད་དེ། མགོན་མེད་ཅིང་འདྲེན་པ་མེད་པས། བདག་གིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། གནས་པ་མེད་ན་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དེ་ཆོས་ 15-2-337a ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ལས་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འཐོབ་བོ་ཞེས་ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་ཁྲག་ཁྲིག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཙུད་ཅིང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་འདས་པའི་དུས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དབུགས་འབྱིན་སྩོལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒ་བ་དང་ན་བ་ལས་རབ་ཏུ་གྲོལ་ནས་འཇིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་མི་ཆགས། སྡང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྡང་། རྨོངས་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་མི་རྨོངས། བསམ་གཏན་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཤེས་པ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་དགྲ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་། ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་དེས་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་སྟེ་ཕུལ་ནས་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཁྱིམ་སྤངས་ཤིང་ 15-2-337b རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེར་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་སྟོང་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་མ
【現代漢語翻譯】 得知所有知識的來源后，（佛陀）以世間的食物使禪定者們各自感到滿意。 又，在過去無數劫之前，有一位名為無礙吉祥的仙人。他看到無論生起何種禪定，都具有阻礙的性質，因此對一切存在都產生了無所畏懼的認知。他致力於阻止不穩定的心識流動，在臨終時，九十六劫中未曾進入母胎，而是恒常化生。 又，在過去無數劫之前，有一位名為善眼導師的導師。他看到這三界被各自的過患所壓迫，心想：『唉，這些眾生無論安住於何處，都會受到損害，他們無依無怙，沒有引導者。我將不住於一切行，不住則不遷動。』他領悟到從不住於一切法的禪定中可以獲得大悲心，並將此教導給眾生，使無數眾生進入無礙的智慧，並證得不住涅槃。 又，在過去無數劫之前，有一位名為施予氣息的如來，他通過向眾生宣說佛法，使他們從衰老和疾病中解脫出來，獲得無畏。他對貪戀者不貪戀，對嗔恨者不嗔恨，對愚癡者不愚癡。他對禪定、滅盡定和次第安住的等至不執著。如此，心得以解脫，並且是完全的解脫，這被稱為解脫智。他宣說了八解脫之法。 當時，世尊本人是名為摧伏一切敵人的國王，統治著三千大千世界。他和眾多民眾以及六萬個小國的國王一同前往如來之處，佛陀向國王宣說了八解脫之法。國王將三千大千世界充滿七寶，供養了佛陀，並和小國的國王們一同捨棄了家庭，出家修行。 在那裡，六萬個小國的國王們證得了八解脫，而國王...
【English Translation】 Having known that all knowledge arises, (the Buddha) satisfied those in meditative concentration individually with worldly food. Moreover, in the past, beyond immeasurable kalpas, there was a sage named Unobstructed Glory. Seeing that whatever meditative concentration arose had the nature of obstructing, he developed an unwavering perception of all existence. He devoted himself to stopping the flow of the non-abiding mind, and at the time of death, he did not enter a womb for ninety-six kalpas, but was constantly born miraculously. Furthermore, in the past, before immeasurable kalpas, there was a teacher named Good-Eyed Teacher. Seeing that these three realms were oppressed by the faults of their respective realms, he thought: 'Alas, wherever these sentient beings abide, they will be harmed. They are without protector and without guide. I shall not abide in all conditioned things; if there is no abiding, there will be no moving.' He realized that great compassion is attained from the meditative concentration of non-abiding in all dharmas, and taught this to sentient beings, placing countless sentient beings in unobstructed wisdom and leading them to non-abiding nirvana. Moreover, in the past, beyond immeasurable time, a Tathagata named Bestowing Breath taught the Dharma to sentient beings, liberating them from aging and sickness, and making them fearless. He was not attached to those who were attached, not hateful to those who were hateful, and not deluded to those who were deluded. He was not attached to meditative concentrations, the spheres of exhaustion, and the gradual abidings of meditative absorption. Thus, the mind is liberated and completely liberated; this is known as the knowledge of liberation. He taught the Dharma of the eight liberations. At that time, the Blessed One himself, as a king named Subduing All Enemies, who was the ruler of the three-thousand great-thousand world realm, went with a multitude of people and sixty thousand regional kings to the Tathagata. The Buddha taught the king the Dharma of the eight liberations. The king filled the three-thousand great-thousand world realm with the seven precious substances and offered it, and together with the regional kings, he renounced his household and went forth into homelessness. There, the sixty thousand regional kings realized the eight liberations, while the king...
་གཏོགས་ཏེ། དེས་རྣམ་པར་ཐར་བ་བརྒྱད་ཐོས་པས་སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་ཀྱང་། སྲིད་པར་སྐྱེ་ཞིང་འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་དུ་འཁོར་བ་ལ་གནས་ཞིང་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་བསམ་ཞིང་བརྩོན་པར་བྱས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽ་འགལ་གྱི་བུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མྱུར་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為大鎧王 ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་གོ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་བག་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བཙུན་མོ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་མཛེས་པ་ལྟ་ན་སྡུག་པ། ཁ་དོག་བཟང་པོ་རྒྱས་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པ། སྔར་ལྡང་ཞིང་ཕྱིས་ཉལ་བ། དེ་དག་གི་གཟུགས་ནི་ལྷ་མོ་དང་འདྲ། ཡོན་ཏན་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འདྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ཀུན་ཏུ་གོ་བྱེད་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་དབུས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པས་བསམ་གཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་དེ་དག་གི་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱུར་ 15-2-338a ནས། བུད་མེད་གང་དག་ཤེས་པ་ཉམ་ཆུང་ཞིང་ཉོན་མོངས་པ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །བུད་མེད་གང་དག་ཉོན་མོངས་པའི་སྟོབས་ཆུང་ལ་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཆེ་བ་དེ་དག་ལ། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །བུད་མེད་འདོད་ཆགས་སྤྱོད་པ་ལ་མི་གཙང་བ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། ཞེ་སྡང་སྤྱོད་པ་ལ་བྱམས་པ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། གཏི་མུག་སྤྱོད་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱོད་པ་ལ་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དྲན་པ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། མཚན་མ་སྤྱོད་པ་དག་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན། སྲིད་པ་ལ་སྲེད་པ་དག་ལ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་གང་དང་གང་སྤྱོད་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་གཉེན་པོས་གཅོད་པར་བྱས་པས། །བུད་མེད་གང་དག་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་བསམ་གཏན་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་པའི་ལམ་བསྒོམས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། །བུད་མེད་ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པ་དག་ཚད་མེད་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་པའི་ལམ་བསྒོམས་པ་དང་། མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པ་དང་ཚངས་པའི་ལམ་བསྒོམས་པ་དང་། སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ལྷག་པར་ཆ
【現代漢語翻譯】 因此，即使他聽聞了八種解脫，不住於一切存在，但由於對在輪迴中生、死、轉移的眾生懷有大悲心，他安住于輪迴中無數劫（十八個恒河沙數劫），為輪迴中的眾生著想並精進努力。世尊開示說：『莫伽略之子，不住於一切等持的菩薩，將迅速證得無上菩提。』 受生為大鎧王 又，往昔世尊自己轉生為名為『普知』的國王，以謹慎的態度治理國家。他有八萬四千名妃嬪，個個容貌端莊美麗，賞心悅目，膚色姣好，具備卓越的品質，早起晚睡。她們的容貌如同天女，品德如同遠離貪慾者。普知國王在八萬四千名妃嬪之中，安住于禪定，如實了知如何平等住心，以及禪定的差別、煩惱的差別和功德的差別。他了知這些妃嬪的智慧、煩惱和功德的差別后，對於那些智慧薄弱、煩惱強盛的妃嬪，爲了調伏她們的煩惱，便為她們宣說增長智慧的佛法。對於那些煩惱微弱、智慧強大的妃嬪，爲了斷除她們微小的煩惱，也為她們宣說佛法。對於那些沉溺於貪慾的妃嬪，他教導不凈觀和無常觀；對於那些沉溺於嗔恨的妃嬪，他教導慈悲觀和無常觀；對於那些沉溺於愚癡的妃嬪，他教導緣起觀和無常觀；對於那些沉溺於分別唸的妃嬪，他教導出入息念和無常觀；對於那些執著于相的妃嬪，他教導無相觀和無常觀；對於那些執著於我的妃嬪，他教導空性觀和無常觀；對於那些貪戀存在的妃嬪，他教導無愿觀和無常觀。就這樣，他用對治法斷除了她們各自沉溺的煩惱。那些沉溺於貪慾的妃嬪，通過修習禪定，修持梵行，往生到色界天。那些沉溺於嗔恨的妃嬪，通過修習四無量心，修持梵行；那些執著于相的妃嬪，通過修習無相觀，修持梵行；那些特別貪戀存在的妃嬪
【English Translation】 Therefore, even though he had heard the eight liberations and did not abide in all existences, due to great compassion for sentient beings who are born, die, and transmigrate in samsara, he remained in samsara for countless kalpas (eighteen times the sands of the Ganges), contemplating and striving for the benefit of sentient beings in samsara. The Blessed One declared: 'Maudgalyayana's son, a Bodhisattva who does not abide in all samadhis, will quickly attain unsurpassed complete enlightenment.' Born as King Great Armor Moreover, in the past, the Blessed One himself was born as a king named 'All-Knowing,' and he ruled the kingdom with diligence. He had eighty-four thousand consorts, all of whom were beautiful and pleasing to the eye, with excellent complexions and supreme qualities, rising early and retiring late. Their appearances were like goddesses, and their virtues were like those who were free from desire. King All-Knowing, among those eighty-four thousand consorts, dwelt in samadhi, and truly knew how to equally abide in mind, as well as the distinctions of meditation, the distinctions of afflictions, and the distinctions of qualities. Having known all the distinctions of knowledge, afflictions, and qualities of those women, for those women who had weak knowledge and strong afflictions, in order to subdue their afflictions, he taught the Dharma that generates knowledge. For those women who had weak afflictions and strong knowledge, in order to abandon whatever small afflictions they had, he also taught the Dharma. To those women who indulged in desire, he taught impurity and impermanence; to those who indulged in hatred, he taught loving-kindness and impermanence; to those who indulged in delusion, he taught dependent origination and impermanence; to those who indulged in conceptualization, he taught mindfulness of breathing and impermanence; to those who clung to signs, he taught signlessness and impermanence; to those who clung to self, he taught emptiness and impermanence; to those who craved existence, he taught wishlessness and impermanence. In this way, he severed whatever afflictions they indulged in with their antidotes. Those women who indulged in desire, through practicing meditation and cultivating pure conduct, were born in the Brahma realm. Those women who indulged in hatred, through cultivating the immeasurables and cultivating pure conduct; those who clung to signs, through cultivating signlessness and cultivating pure conduct; those who were particularly attached to the desire for existence
གས་པ་དག་སྨོན་པ་མེད་པ་བསྒྲུབས་ཏེ་ཚངས་གནས་བསྒོམས་སོ། །དེ་ལྟར་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་བརྒྱད་པོ་དེ་ཐམས་ 15-2-338b ཅད་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཉོན་མོངས་པ་སྨོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེའི་མཐུས་དེ་ལ་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུའི་བཙུན་མོའི་ཚོགས་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ། བུད་མེད་དེ་དག་གིས་མིག་གིས་མཐོང་བའི་བུད་མེད་དེ་དང་དེ་དག་ཉོན་མོངས་བའི་འབྲས་བུ་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་ཤེས་པར་གྱུར་པས། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་སྨད་པ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དེས་བུད་མེད་ཁྲི་ཕྲག་དགུ་བཅུ་པོ་དེ་ལ་བདག་གི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དེས་དེ་རྣམས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་ནས་ལུས་ཞིག་པའི་འོག་ཏུ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོ་ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་དུས་སུ་ཡང་། ཚེ་རིང་བ་དང་འབྱོར་པ་དང་། བདེ་བ་དང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ཐོབ་ཀྱང་། དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་གནས་གཞན་དུ་བསམ་གཏན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཚུལ་སོགས་འདུལ་བ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནགས་ན་དྲང་སྲོང་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱས་རི་ཁྲོད་པའི་གྲོང་ཞིག་བཅོམ་སྟེ་ཟས་ནོར་མང་པོ་བླངས་སོ། །མི་ཞིག་དེར་དོང་བ་ཡང་དེ་དག་གིས་གནོད་སྦྱིན་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ 15-2-339a བཟུང་སྟེ། མཆོད་སྦྱིན་བྱ་བར་བརྩམས་པ་ན། དེ་སྐྲག་ནས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སེམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་ལྷ་ཞིག་གིས་དྲང་སྲོང་དེ་ལ་སྦྲན་ཏོ། །དྲང་སྲོང་དེ་དེར་སོང་ནས་མི་འདི་ཐོང་ལ་ཆོས་ཉོན་ཅེས་བྱས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པས་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱ་དྲང་སྲོང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ཕྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་མི་འཕྱེ་བོ་ཚོམ་བུ་བ་ཞིག་རྐུན་པོ་ལྔ་བརྒྱས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གསད་པར་ཉེ་བ་ན། མི་འཕྱེ་པོ་དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷའི་ཆ་ལུགས་སུ་མཛད་དེ་བྱོན་པས་མི་རྒོད་དེ་དག་དགའ་ནས་བདག་ཅག་ལ་ལྷའི་སྐུ་བསྟན་ནོ་སྙམ་སྟེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་འཁོད་པ་ལ། ལྷ་དེས་མིའི་མཆོད་སྦྱིན་མི་དགོས་ཀྱི་ཆོས་ཉོན་ཞེས་གསུངས་ནས། དེ་དག་གི་ཁམས་དང་དབང་པོ་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཆོས་བསྟན་པས་མི་འཕྱེ་བོ་དེས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །དེར་མི་རྒོད་ལྔ་བརྒྱས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་
【現代漢語翻譯】 那些人實現了無欲的願望，並修習梵天之境。就這樣，八萬名女子都脫離了對慾望的貪戀，轉生到梵天世界。 當國王轉生為『呵責煩惱』時，憑藉他的力量，他擁有九十萬名妃嬪。這些女子容貌姣好，令人賞心悅目。她們通過眼睛所見，真正認識到煩惱的果報和業的果報。因此，她們不再產生任何煩惱，並且也接近了呵責。就這樣，國王通過讓九十萬名女子理解自己的業和煩惱，使她們獲得了脫離欲界慾望的貪戀，並在身死之後轉生到梵天世界。 此外，當國王轉生為『大善見』時，雖然獲得了長壽、財富、安樂和偉大的圓滿，但他並不執著于這些，而是安住于其他地方，如入禪定等，正如在律藏中所說的那樣。 過去，當世尊還是苦行林中的一位仙人時，五百名野人摧毀了一個隱士村莊，搶走了許多食物和財物。他們抓走了一個在那裡避難的人，準備祭祀夜叉。當他們開始進行祭祀時，那人非常害怕，於是心中向仙人祈禱。一位天神將此事告知了仙人。仙人來到那裡，說：『放了這個人，聽我說法。』並向他們宣講佛法。五百名野人就在那位仙人面前出家，修習四禪和五神通。 後來，當世尊成佛時，一個名叫聰慧者的男子被五百名盜賊抓住，準備作為祭品。聰慧者向世尊祈禱，世尊顯現出天神的形象來到他們面前。那些野人非常高興，心想：『天神向我們顯現了！』於是合掌而立。天神對他們說：『不需要用人祭祀，聽我說法。』然後根據他們的根器、能力和意樂，為他們宣講佛法。聰慧者獲得了不還果。在那裡，五百名野人證得了入流果。
【English Translation】 Those ones accomplished the desirelessness aspiration and meditated on the Brahma realm. Thus, all those eighty thousand women, having become separated from attachment to desire, were born in the world of Brahma. Furthermore, when the king became known as 'Reproaching Afflictions', by his power, he had a retinue of ninety thousand consorts. All those women were beautiful and pleasing to behold. Those women, through what they saw with their eyes, truly understood the fruit of afflictions and the fruit of karma. Therefore, they would not generate any afflictions, and they would also come to know reproaches closely. Thus it was. In that way, the king, by causing those ninety thousand women to comprehend their own karma and afflictions, they attained separation from attachment to the desires of the desire realm, and after their bodies disintegrated, they were born in the world of Brahma. Moreover, when the king took birth as 'Great Good Vision', although he obtained longevity, wealth, happiness, and great abundance, he did not cling to them, but remained in other places, such as entering into meditative absorption, as it is said in the Vinaya. Also, in the past, when this Blessed One was a hermit in a forest of asceticism, five hundred wild men destroyed a hermitage village and took much food and wealth. They seized a man who had taken refuge there in order to offer him as a sacrifice to a yaksha. When they began to perform the sacrifice, he was frightened and mentally prayed to the hermit. A deity informed the hermit of this. The hermit went there and said, 'Release this man and listen to the Dharma,' and taught them the Dharma. The five hundred wild men then went forth into ordination in the presence of that very hermit, and generated the four concentrations and the five superknowledges. Later, when the Blessed One became a Buddha, a man named Tsombuva was about to be killed by five hundred thieves for the purpose of making a sacrifice. That man, Tsombuva, prayed to the Blessed Buddha, and the Blessed One himself appeared in the guise of a deity. Those wild men were delighted and thought, 'The deity has shown us his form!' and they folded their palms and sat down. The deity said, 'There is no need for human sacrifice, listen to the Dharma.' Then, in accordance with their dispositions, faculties, and intentions, he taught them the Dharma. That man, Tsombuva, attained the fruit of non-return. There, the five hundred wild men manifested the fruit of stream-entry.
པ་ལ་སླར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། །འཕྱེ་བོ་དེས་ཀྱང་བདག་ལུས་འདི་ལྟ་བུར་མ་གྱུར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཆུ་བོ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་འབད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ན་ཞེས་སྨྲོས་མ་ཐག་ཏུ། དེའི་ལུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པས་ 15-2-339b ལྷག་པར་མོས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་རིགས་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས། གཟུགས་བཟང་ཞིང་རིགས་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་ལ་མི་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་འདུན་པར་གྱུར་ཀྱང་། ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པ་མཐོང་ནས། དེའི་ཕ་མ་གཉིས་དུས་ལས་འདས་པའི་ཚེ། ཁྱིམ་གྱི་རྫས་དབྱིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དག །དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཕོངས་པ་རྣམས་ལ་བྱིན་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། ནགས་ཤིག་ཏུ་གནས་ནས་བསམ་གཏན་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་སྙན་པས་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཕའི་མཛའ་བོས་ཤེས་ནས་ཁྱོད་ན་ཚོད་གཞོན་བཞིན་ཁྱིམ་གྱི་དཔལ་སྤངས་ཏེ་དགོན་པར་དབུལ་པོའི་སྤྱོད་ལམ་ལ་ཇི་ལྟར་དགའ། དེ་བས་ཕའི་ཁྱིམ་དུ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཙོན་ར་དང་འདྲ་བའི་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་དམིགས་དང་། ནགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་མཛའ་བོ་དེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྲོང་ཁྱེར་ཙམ་པ་ཞེས་པ་རྒྱལ་པོ་གངས་ཆེན་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་པའི་སྲས། ཁྱེའུ་རྒྱ་མཚོའི་ལྷ་ཞེས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པ་ན། སྒྱུ་རྩལ་དང་གནས་ལྔ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེས་ཡབ་ལ་གསོལ་ནས་ནགས་སུ་སོང་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱའི་བུ་སྒྱུ་རྩལ་སོགས་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་བདག་ཅག་དང་བྱད་གཟུགས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཉམ་པ་མེད་སྙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལ། འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དེས། རྒྱལ་པོའི་ 15-2-340a བུ་ནགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པ་དེའི་བྱད་གཟུགས་དང་སྟོབས་དང་ཤེས་པའི་བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་མི་ཕོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་དག་དེ་ལྟ་འདོད་པར་གྱུར་པས་དེའི་དྲུང་དུ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་དང་བཅས་པར་སོང་བས་བྱད་གཟུགས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མཐོང་ནས་ཡོན་ཏན་གཞན་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡོད་ངེས་སོ་སྙམ་ཏེ། དེའི་ཐད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་དོ། །ཕྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ནི་ད་ལྟར་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་ལྷར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དེས་འཕོང་བསླབས་པའི་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གཞོན་ནུ་ལྔ་བརྒྱ་ནི་སྔོན་གྱི་བློན་པོའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ལྷར་བཅས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འཕོང་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་ཁྲིད་དེ་འོངས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་
【現代漢語翻譯】 之後，他們對示現佛陀之身更加虔誠，全都出家並獲得了阿羅漢果位。那個駝背心想，『如果我沒有變成這個樣子，我就會在世尊的教法下出家，爲了渡過河流而努力。』他剛說完，他的身體就變得完美無缺， 他更加虔誠，出家並獲得了阿羅漢果位。 又，過去有一位菩薩（Bodhisattva，覺有情）出生在一個富有的剎帝利（kshatriya，貴族）家庭。他相貌英俊，通曉所有學問，人人都喜歡和渴望他。但他看到了家庭的過患。當他的父母去世后，他將家裡的無數財物佈施給苦行者和貧窮的婆羅門（Brahmin，祭司），然後出家。他住在一片森林裡，習慣於禪定，因此他的美名遠揚。 他的父親的朋友得知后，對他說：『你年紀輕輕就捨棄了家庭的財富，在寂靜的地方喜歡貧困的生活方式，這怎麼行呢？不如回到你父親的家裡吧。』菩薩向他講述瞭如同監獄般的家庭的過患，以及森林的功德，使他的朋友信服。 又，過去在瞻波城（Campā），有位名叫恒河海神（Gaṅgāsamudradeva）的國王，他的兒子名叫海童（Samudrakumāra），實際上就是世尊（Bhagavān，擁有者、 भगवन्）本人。他精通各種技藝和五明（五種知識）。他稟告父王后，進入森林，修習禪定和神通。 有五百位大臣的兒子，他們精通各種技藝，自認為在相貌和智慧上無人能及。駝背老師對他們說：『住在森林裡的王子，他的相貌、力量和智慧，是我們無法比擬的，連百分之一、千分之一都比不上。』他們聽后很想見王子一面，於是和駝背老師一起去了森林。見到王子非凡的相貌后，他們心想，『他的其他功德也一定是如此。』於是他們在王子麵前修習梵行（brahmacarya，清凈行），修習四禪和五神通。 後來成佛時，駝背老師就是現在的駝背老師提婆達多（Devadatta，天授），而那五百位曾向他學習駝背技藝的廣嚴城（Vaiśālī）的年輕人，就是過去的大臣之子五百人。提婆達多讚頌和引導他們前來參見世尊。
【English Translation】 After that, they became even more devoted to the manifestation of the Buddha's body, and all of them renounced and attained Arhatship. That hunchback thought, 'If I had not become like this, I would have renounced in the Blessed One's (Bhagavān, Possessor) teachings and strived diligently to cross the rivers.' As soon as he spoke, his body became completely perfect in every way, He became even more devoted, renounced, and attained Arhatship. Also, in a previous life, a Bodhisattva (Enlightenment Being) was born into a wealthy Kshatriya (warrior caste) family. He was handsome, knew all the sciences, and everyone liked and desired him. However, he saw the faults of household life. When his parents passed away, he gave away hundreds of thousands of his family's possessions to mendicants and poor Brahmins (priests), then renounced and lived in a forest. He became accustomed to meditation, and his fame spread due to his virtuous qualities. His father's friend learned of this and said to him, 'How can you, being so young, abandon the wealth of your family and enjoy a poor life in a solitary place? It would be better to return to your father's house.' The Bodhisattva spoke of the faults of household life, which is like a prison, and the virtues of the forest, convincing his friend. Also, in the past, in the city of Campā, there was a king named Gaṅgāsamudradeva (Ganges Ocean God), whose son was named Samudrakumāra (Ocean Prince), who was actually the Blessed One (Bhagavān, Possessor) himself. He became skilled in various arts and the five sciences. After informing his father, he went to the forest and developed meditation and supernormal powers. There were five hundred sons of ministers who were skilled in various arts and thought, 'We are unmatched in appearance and wisdom.' The hunchback teacher said to them, 'The prince who lives in the forest cannot be compared to us in appearance, strength, or knowledge, not even by a hundredth or a thousandth part.' Desiring to see him, they went to him with the hunchback teacher. Seeing his extraordinary appearance, they thought, 'His other qualities must be the same.' They practiced pure conduct (brahmacarya) in his presence and developed the four meditations and five supernormal powers. Later, when he became a Buddha, the hunchback teacher was the current hunchback teacher Devadatta (God-given), and the five hundred youths of Vaiśālī who had learned hunchback skills from him were the five hundred sons of ministers from the past. Devadatta praised and led them to the Blessed One.
ཀྱིས་འཕོང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་མཛད་པས་དད་དེ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་སྔོན་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ནགས་ཁུང་ཆེན་པོ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེར་གནོད་སྦྱིན་དྲག་པོ་ཞིག་གིས་ང་དྲག་པོས་བཏབ་སྟེ་ཅི་བྱ་གཏོལ་མེད་དུ་གྱུར་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་པས་ཚོང་པ་དེ་དག་བྲུངས་རྫས་དང་བཅས་པ་ནགས་དེ་ལས་བླངས་ཏེ། རང་གི་གནས་སུ་བཀོད་པས། དེ་དག་དགའ་ཞིང་དྲང་སྲོང་དེའི་ཐད་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསམ་གཏན་བཞི་དང་མངོན་ཤེས་ལྔ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་དྲང་སྲོང་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་མང་པོ་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ལས་བསྐྱབས་ 15-2-340b པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་བཀོད་པ་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དེ་འདིར་ནི་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རི་བོང་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ཆར་པ་མ་བབ་པའི་མུ་གེའི་རྐྱེན་གྱིས་དགོན་པར་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ཞིག་དགོན་པ་ནས་འགྲོ་བར་ཆས་པ་ལ། དེ་དང་སྔ་ནས་འདྲིས་པའི་རི་བོང་དེས་དགོན་པའི་བསྔགས་པ་དང་ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་ཅིང་། བདག་གི་ལུས་མེ་ནང་དུ་མཆོངས་ཏེ་དེང་དགོན་པར་བཞུགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དྲང་སྲོང་དེས་རི་བོང་བླངས་ཏེ་ཁྱོད་དེ་ཙམ་དབེན་པར་སྡོད་པར་དགའ་ན་ཇི་སྲིད་དུ་འདུག་པར་དམ་བཅས་ནས་བསྡད་པས་ཆར་བབས་ཏེ་ཤིང་འབྲས་ལ་སོགས་རྒྱས་པར་གྱུར། དྲང་སྲོང་ནས་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རི་བོང་དེའི་དྲིན་ལས་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡུལ་མི་ཐི་ལར། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེས་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐྱངས་ནས་ནམ་ཞིག་སྐྲ་དཀར་པོ་སྐྱེས་པ་དང་དྲང་སྲོང་གི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་། རང་གི་རིགས་བརྒྱུད་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཚུལ་དེའི་སྲོལ་གཏོད་དེ། དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་གདམས་པས། ཡུལ་མི་ཐི་ལ་དེ་ཁོ་ནར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རིམ་པར་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དྲང་སྲོང་གི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མ་དེ་ནི་རྒྱལ་པོ་མུ་ཁྱུད་ཅེས་བྱ་བ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ཕྱེད་ལ་བཞག་ཀྱང་དེར་མ་བསྡད་པར་ཡུལ་མི་ཐི་ལར་ཕྱིར་འོངས་ནས་དགེ་བའི་ལམ་སྤེལ་ཏེ་དྲང་སྲོང་གི་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པར་གྱུར་ 15-2-341a ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྲམ་ཟེ་རབ་འབར་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བསམ་གཏན་ལ་ཞུགས་པའི་རལ་པའི་ནང་དུ་འདབ་ཆགས་ཀྱི་ཚངས་བཅས་ཀྱང་བསམ་གཏན་ལས་མ་ལངས་པར་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སོགས་པ་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཚད་མེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བ
【現代漢語翻譯】 通過他的神通，他們都信服並出家，證得了阿羅漢果。再次，過去有五百個商人進入一個大森林，一個強大的夜叉用暴力襲擊了他們，使他們無計可施。世尊化身為具有五種神通的強大仙人，將那些商人和他們的貨物從森林中救出，安置在自己的住所。他們非常高興，在那位仙人面前出家，修習四禪和五神通。同樣，世尊過去化身為仙人時，從死亡等恐懼中救護了許多眾生，並使他們安住于禪定和神通之中，這樣的事蹟數不勝數，這裡只是略微提及。再次，過去有一世，他轉生為一隻兔子。由於沒有下雨，發生了饑荒，一位住在寺院裡的仙人準備離開。那隻兔子與他很熟，便讚美寺院的功德，譴責俗家的過失，並說：『我將跳入火中，所以請您今天留在寺院裡。』仙人抱起兔子，答應只要兔子喜歡住在僻靜處，他就會一直留下。之後，天降大雨，樹木和果實茂盛生長。那位仙人也因善知識兔子之恩，獲得了五神通。再次，過去世尊在彌提羅國（Videha，古印度東北部地區）化身為轉輪王，名為大天（Mahadeva）。他以正法治理國家，當他頭髮變白時，便以仙人的梵行出家，併爲自己的後代開創了這種傳統。他教導他們遵循這種方式。因此，在彌提羅國，相繼出現了八萬四千位轉輪王，他們都像他一樣奉行仙人的梵行。最後一位是國王穆丘陀（Mucukunda），即使因陀羅（Indra，帝釋天）邀請他坐半個寶座，他也沒有留下，而是返回彌提羅國，弘揚善法，奉行仙人的梵行。再次，過去當他轉生為婆羅門拉巴瓦（Raba-wa）時，他進入禪定，鳥兒在他的頭髮里築巢，但他仍然沒有從禪定中起身，就這樣保持著。要知道，像這樣在無數不可思議的劫中，他以禪定和三摩地的方式展現了無數的神變。
【English Translation】 Through his miraculous powers, they all became faithful and ordained, attaining the state of Arhat. Furthermore, in the past, five hundred merchants entered a large forest, where a powerful Yaksha violently attacked them, leaving them helpless. The Blessed One transformed himself into a powerful sage with five supernormal powers, rescuing those merchants and their goods from the forest and placing them in his own abode. They were overjoyed and ordained in the presence of that sage, cultivating the four Dhyanas and five supernormal powers. Similarly, when the Blessed One transformed himself into a sage in the past, he protected many beings from fears such as death and established them in meditation and supernormal powers. There are countless such deeds, but only a few are mentioned here. Again, in a past life, he was born as a rabbit. Due to a famine caused by lack of rain, a sage residing in a monastery was preparing to leave. That rabbit, who was familiar with him, praised the virtues of the monastery and condemned the faults of household life, saying, 'I will jump into the fire, so please stay in the monastery today.' The sage picked up the rabbit and vowed to stay as long as the rabbit was happy to live in seclusion. Afterwards, it rained heavily, and trees and fruits grew abundantly. The sage also attained the five supernormal powers through the kindness of the virtuous friend, the rabbit. Again, in the past, the Blessed One transformed himself into a Chakravartin king named Mahadeva in the land of Mithila (Videha). He ruled the kingdom according to Dharma, and when his hair turned white, he renounced the world with the ascetic conduct of a sage, establishing this tradition for his future generations. He instructed them to follow this path. Thus, in the land of Mithila, eighty-four thousand Chakravartin kings appeared in succession, all practicing the ascetic conduct of a sage like him. The last of them was King Mucukunda, who, even when invited by Indra (Shakra) to sit on half of his throne, did not stay there but returned to the land of Mithila, promoted virtuous conduct, and practiced the ascetic conduct of a sage. Again, in the past, when he was born as the Brahmin Rabawa, he entered into meditation, and birds built nests in his matted hair, but he did not rise from his meditation, remaining in that state. Know that in countless, inconceivable kalpas, he fully engaged in countless transformations in the form of meditation and Samadhi.
སམ་གཏན་གྱི་སྐབས་སོ། ༈ ། 受生為鏡顏王子 སྔོན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་དབང་བྱེད་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལ་བུ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་དོ། །ཕྱིས་དེའི་བཙུན་མོ་ཆེན་པོ་ལ་བུ་ཞིག་བཙས་པ། གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་། ལག་པའི་མཐིལ་ན་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པས་མཚན་པ། རྐང་གཡོན་གྱི་མཐིལ་ན་རྟའི་རི་མོ་དང་། རྐང་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་རི་མོ་ཡོད་པ། བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ། མིང་མེ་ལོང་གདོང་དུ་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་ཡང་རྒྱལ་པོ་དེ་ནད་ཀྱིས་བཏབ་སྟེ། ཚེའི་དུས་བྱེད་དུ་ཉེ་བ་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྲས་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་གང་བཞག །རྒྱལ་པོའི་དབང་གང་ལ་བསྐུར་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་དེས་མཚན་རྣམ་པ་བཅུ་པོ་འདི་དང་སུ་ལྡན་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་སྐུར་ཞིག །མཚན་མ་བཅུ་གང་ཞེ་ན། ལུས་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་ལ་སྐྲ་མཐོན་མཐིང་དུ་འདུག་པ་དང་། ལག་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་གིས་མཚན་པ་དང་། རྐང་གཡས་ཀྱི་མཐིལ་ན་གླང་པོ་ཆེའི་རི་མོ་དང་། རྐང་གཡོན་ 15-2-341b གྱི་མཐིལ་ན་རྟའི་རི་མོ་ཡོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་གོས་བསྐོན་ན་ལུས་དང་འཚམས་ཞིང་མི་ཆེ་མི་ཆུང་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་སྟན་ལ་འདུག་ན་གཟི་བརྗིད་དང་མཐུ་ཆེ་བ་དང་། རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་དང་བསྙེན་བཀུར་ཆེར་བྱེད་ཅིང་བཙུན་མོ་དང་སླས་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ་ཞིང་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་ན། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིར་ཕྱག་བྱེད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་ཆར་འབེབས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་དང་། བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་ལས་བཙས་པ་དང་བཅུའོ། །གཞན་ཡང་ཕྱིའི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པ་དྲུག་པོ་འདི་ཤེས་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་སྐུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བུ་དང་བློན་པོ་རྣམས་འདུས་ཏེ། རྒྱལ་བུ་ཆེ་བ་ནས་མཐར་གྱིས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་དུ་ཡོན་ཏན་བཅུ་གང་ལ་ཡོད་བརྟགས་ན། རྒྱལ་བུ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་གི་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ལ། སྲས་ཐ་ཆུང་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་བཅུ་པོ་དེ་ཚང་བར་ཡོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱལ་བུ་གཞན་ནི་གཏུམ་པ་དང་གཟུ་ལུམ་དང་རྩུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བུ་མེ་ལོང་གདོང་ནི་དེས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་ཡིན་ལ། དྲི་བ་ཟབ་མོ་དག་ཀྱང་རང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་པས་ཤེས་ཏེ། རྒྱལ་པོས་ཕྱིའི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་གཏེར་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་འོས་ཞེས་བཤད་པ་དེ། རྒྱལ་བུ་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་ལ་མེ་ལོང་གདོང་གིས་ཕྱིའི་གཏེར་ཞེས་པ་ནི་ཐེམ་པའི་ཕྱི་ན་ཡོད་པའོ། །ནང་གི་གཏེར་ནི་ཐེམ་པའི་ནང་ན་ཡོད་པའོ། །ཕྱི་ནང་གི་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེམ་པའི་འོག་ན་ཡོད་པའོ།
【現代漢語翻譯】 禪定的章節。 受生為鏡顏王子 過去在閻浮提（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）統治的偉大的國王，名叫一切喜（Kundawo），他有五百個兒子。後來，他的大王妃生了一個兒子，具有金色的面板，深藍色的頭髮，手掌上有一千輻輪的標誌，左腳掌上有馬的圖案，右腳掌上有大象的圖案，具有福德。因此，給他取名為鏡顏（Melongdong）。之後，國王生病了，接近死亡的時候，大臣們問道：『這些王子中，您要立誰為王位繼承人？您要把王位傳給誰？』國王說：『誰具有這十種相，就把王位傳給他。』哪十種相呢？身體是金色的，頭髮是深藍色的；雙手掌心有一千輻輪的標誌；右腳掌上有大象的圖案；左腳掌上有馬的圖案；穿上王服時，衣服大小合適；坐在王位上時，顯得威嚴而有力量；各個小國的國王都對他非常尊敬和侍奉，妃子和王子們也喜歡他並向他致敬；帶到神靈的住所時，神靈會出來向他致敬；憑藉功德和福報的力量，降下七寶雨，讓所有人都感到滿足；以及大王妃所生。』此外，誰知道考察外部寶藏等六種方法，就把王位傳給他。』說完就去世了。之後，王子和大臣們聚集在一起，從大王子開始，直到第五百個王子，考察誰具有這十種功德。結果發現，其他王子都沒有這些功德中的任何一個，而小王子卻具備這十種功德。此外，其他王子都很粗暴、偏袒和粗魯。鏡顏王子卻很善良、非常溫順，對於深奧的問題，也能用自己的智慧來判斷。國王說，誰具備外部寶藏等六種寶藏，誰就適合當國王，但其他王子都不明白，而鏡顏卻明白，外部寶藏是指在門外面的寶藏，內部寶藏是指在門裡面的寶藏，內外寶藏是指在門下面的寶藏。
【English Translation】 The Chapter on Samadhi. Rebirth as Prince Mirror Face In the past, there was a great king named Kundawo who ruled Jambudvipa (the world we live in), and he had five hundred sons. Later, his great queen gave birth to a son with golden skin, deep blue hair, a thousand-spoked wheel mark on the palms of his hands, a horse pattern on the sole of his left foot, and an elephant pattern on the sole of his right foot, possessing merit. Therefore, he was named Mirror Face (Melongdong). Afterwards, the king fell ill and was near death. The ministers asked, 'Among these princes, whom do you want to appoint as the heir to the throne? To whom do you want to pass on the kingdom?' The king said, 'Whoever possesses these ten characteristics, pass the kingdom to him.' What are the ten characteristics? A golden body with deep blue hair; a thousand-spoked wheel mark on the palms of both hands; an elephant pattern on the sole of the right foot; a horse pattern on the sole of the left foot; when wearing royal robes, the clothes fit perfectly; when sitting on the throne, he appears majestic and powerful; the kings of various small countries greatly respect and serve him, and the consorts and princes also like him and pay homage to him; when taken to the abode of the gods, the gods come out to pay homage to him; by the power of merit and virtue, he rains down seven kinds of jewels, satisfying everyone; and being born of the great queen.' Furthermore, whoever knows the six methods of examining external treasures, etc., pass the kingdom to him.' After saying this, he passed away. Afterwards, the princes and ministers gathered together, starting from the eldest prince and going down to the five hundredth prince, examining who possessed these ten virtues. As a result, it was found that none of the other princes had any of these virtues, while the youngest prince possessed all ten virtues. Moreover, the other princes were all rough, biased, and rude. Prince Mirror Face was kind and very gentle, and he could judge profound questions with his own wisdom. The king said that whoever possesses the six treasures, including external treasures, is suitable to be king, but the other princes did not understand, while Mirror Face understood that external treasures refer to treasures outside the door, internal treasures refer to treasures inside the door, and inner and outer treasures refer to treasures under the door.
།ཤིང་ 15-2-342a གི་རྩེ་མོའི་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་དེ་བཞུགས་པའི་ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ཉི་མའི་གུང་གང་དུ་ཁྱབ་པ་དེ་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རོ། །རིའི་རྩེ་མོའི་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱལ་པོ་རོལ་པའི་རྫིང་དེ་ན་ཁྲུས་ཀྱི་རྡོ་ལེབ་ཡོད་པའི་འོག་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རོ། །ཆུ་འགྲམ་གྱི་གཏེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱིམ་གྱི་ཆུ་གང་དུ་འབབ་པའི་སྟོར་ཁུང་གི་མཐའ་ན་ཡོད་པའི་གཏེར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱུང་བས་དེ་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་ཏེ་ཚེས་བཅོ་ལྔའི་ཉིན་པར་ཉི་མ་དང་པོར་ཤར་བ་ན། གསེར་གྱི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དཔག་ཚད་གཅིག་དང་ཕྱེད་ཀྱི་ཚེ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཤར་ཕྱོགས་ནས་འོངས་ཏེ། དེ་ལ་བདག་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ན་འཁོར་ལོ་འདི་བདག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་ནས་ཉེ་བར་འོངས་སོ། །གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རི་སྤོས་ཀྱི་ངད་ཅན་ལས་འོངས་ཏེ་མཇུག་མ་ལ་ནོར་བུས་བརྒྱན་པ། དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ཞོན་ན་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱིས་གླིང་བཞི་ལས་འཁོར་ཞིང་། གལ་ཏེ་རྐང་པས་འགྲོ་ན་རྐང་པའི་རྗེས་གང་ལ་རེག་པ་གསེར་གྱི་ཕྱེ་མར་གྱུར་ཏོ། །རྟ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་མདོག་མཐོན་མཐིང་རྔ་རྔོག་དམར་བ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་འབབ་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ཞོན་ན་ཟན་གཅིག་བཟའ་བའི་རིང་ཙམ་གྱིས་གླིང་བཞི་ནས་འཁོར་ཏེ་མི་ངལ་མི་དུབ་བོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་འོད་ཟེར་ཉིན་མཚན་དུ་གསལ་ཏེ་རྒྱང་གྲགས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཚུན་ཆད་འོད་ཀྱིས་སྣང་བར་བྱེད་ལ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཆར་བཞིན་དུ་འབེབས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ལ་ 15-2-342b སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། །བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ནི་བཟང་བ་མཛེས་པ། རྒྱལ་པོའི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་དོ། །ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་པོ་ཅི་དགོས་པ་ཡིད་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཟད་མི་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ནི་རྒྱལ་པོས་དཔུང་རྣམ་པ་བཞི་བགོས་ན། བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་དཔུང་གི་ཚོགས་འདུས་ཏེ་རྩལ་དང་མཐུར་ལྡན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་ནས་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དེས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ལས་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རྒྱུད་མི་ཆད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བགྱིས་ཏེ་གོས་གསར་པ་གཙང་མ་བགོས་ཤིང་ལག་ན་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་པས། ཤང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་ན་སྐྱེས་བུ་འཕགས་པ་བཞུགས་པ་རྣམས་བདག་གིས་གསོལ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་བཞི་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཉི་ཁྲི་རེ་སྟེ་བརྒྱད་ཁྲིར་ཚང་བ་སྙེད་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་ཏེ། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོ་བྱད་རྣམ་བཞི་སྦྱར་བས་བསྙེན་བཀུར་དང
【現代漢語翻譯】 『樹頂之寶』（Shing gi tse mo'i gter）是指：國王所居住的樹的陰影在正午時分所覆蓋的地方的寶藏。 『山頂之寶』（Ri'i tse mo'i gter）是指：國王嬉戲的池塘里，有沐浴石板的下方所藏的寶藏。 『水邊之寶』（Chu 'gram gyi gter）是指：房屋的流水所流淌的排水孔邊緣的寶藏。大臣們各自探查后，正如所說的那樣找到了寶藏，於是為國王舉行了登基儀式。在十五日那天，當第一縷陽光升起時，一個擁有千輻輪，壽命長達一百五十萬里的金輪從東方出現。國王說：『如果我是一個具備功德的國王，這個輪子就靠近我吧！』於是，它從天空的方向靠近了。 寶象（Glang po rin po che）散發著檀香的氣息而來，尾巴上裝飾著寶石。國王騎上它，半天之內就能巡遊四大部洲。如果步行，腳所觸及的地方都會變成金粉。 寶馬（Rta rin po che）是青黑色，鬃毛紅色，能涌出七寶。國王騎上它，吃一頓飯的時間就能巡遊四大部洲，不疲倦也不勞累。 寶珠（Nor bu rin po che）日夜發出光芒，照亮方圓一百二十由旬的範圍，像下雨一樣降下七寶，佈施給所有人。 寶女（Bud med rin po che）善良美麗，能讓國王心滿意足。 寶藏臣（Khyim bdag rin po che）能按照國王的意願提供所需的七寶，取之不盡，用之不竭。 寶臣（Blon po rin po che）在國王分配四種軍隊時，只需看一眼，軍隊就能集合，並且具備力量和能力。 國王梅龍東（Me long gdong）擁有七寶後心想：『我應當延續這由往昔福德所生的國王血脈。』於是用香水沐浴，穿上乾淨的新衣，手持香爐，在東西南北四個方向跪下，說道：『請四方居住的聖者們，按照我的祈請降臨此處！』於是，從東西南北四個方向，各有兩萬一千位（總共八萬四千位）獨覺佛（Rang sangs rgyas）降臨到國王的宮殿。國王和大臣們準備了四種供養品，對他們進行款待和尊敬。
【English Translation】 『The Treasure at the Top of the Tree』 (Shing gi tse mo'i gter) refers to the treasure located where the shadow of the tree, in which the king resides, covers at noon. 『The Treasure at the Top of the Mountain』 (Ri'i tse mo'i gter) refers to the treasure located beneath the bathing stone slab in the pond where the king plays. 『The Treasure by the Water』s Edge』 (Chu 'gram gyi gter) refers to the treasure located at the edge of the drain where the house's water flows. The ministers investigated separately, and it happened as described, so they enthroned the king. On the fifteenth day, as the first rays of the sun rose, a golden wheel with a thousand spokes, possessing a lifespan of one and a half million leagues, came from the east. The king said, 'If I am a king endowed with merit, may this wheel come near me!' And it came near from the direction of the sky. The precious elephant (Glang po rin po che) came with the scent of sandalwood, its tail adorned with jewels. If the king rides it, it circles the four continents in half a day. If he walks, wherever his feet touch, it turns into gold dust. The precious horse (Rta rin po che) is dark blue with a red mane, and it produces the seven precious substances. If the king rides it, it circles the four continents in the time it takes to eat a meal, without tiring or becoming weary. The precious jewel (Nor bu rin po che) shines day and night, illuminating a hundred and twenty yojanas, and it rains down the seven precious substances like rain, giving to all. The precious woman (Bud med rin po che) is good and beautiful, pleasing the king. The precious householder (Khyim bdag rin po che) provides whatever of the seven precious substances the king desires, inexhaustibly. The precious minister (Blon po rin po che), when the king divides the four types of armies, gathers the army simply by looking, and is endowed with skill and ability. Having the seven precious substances, King Melong Dong (Me long gdong) thought, 'I must continue the lineage of kings born from past merit.' So he bathed with scented water, put on clean new clothes, and holding an incense burner in his hand, knelt in the four directions, saying, 'Please, noble beings residing in these directions, come as I request!' Then, from the four directions of east, south, west, and north, twenty-one thousand Pratyekabuddhas (Rang sangs rgyas) each (totaling eighty-four thousand) came to the king's palace. The king and ministers prepared the four types of offerings, treating them with hospitality and respect.
་མཆོད་པ་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ལའང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཆོད་དུ་བཅུག་པས་དེ་རྣམས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་ཏེ། ཡུལ་དེ་ནི་བྲམ་ཟེ་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་པ་དབུལ་ཕོངས་ཤིག་གིས་ཁྱིམ་བདག་ཅིག་ལས་གླང་ཞིག་བརྙན་ཏེ་ཉིན་པར་སྤྱད་ནས་གླང་དེ་ཁྲིད་ཅིང་ཁྱིམ་བདག་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་དང་ཁྱིམ་བདག་ཟན་ཟ་བ་དང་དབྱུག་པ་ཅན་ 15-2-343a གྱིས་གླང་དེ་ཁྱིམ་ནང་བཏང་བ་སྒོ་གཞན་ནས་སོང་སྟེ་སྟོར་རོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཟན་ཟོས་ནས་ལངས་ཏེ། གླང་མ་མཐོང་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་གླང་ག་རེ་བྱས་པ་དང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་བཏང་ངོ་། །ཁྱིམ་བདག་གིས་ཁྱོད་ངའི་གླང་པོར་གྱིས་སླར་ཕྱིན་ཅིག །དེས་ངས་མ་བོར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ཞལ་ལྕེ་གཅོད་པར་འགྱུར་ཞེས་འདོང་བ་དང་། མི་གཞན་ཞིག་གི་རྟ་རྒོད་མ་ཞིག་བྲོས་པ་ལ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་རྒོད་མ་དེ་མ་གཏོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྡོ་འཕངས་པས་རྟའི་རྐང་པ་བཅག་གོ། དེས་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་རྟའི་རྐང་པ་བཅག་པས་ཚུར་ཤོག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་དག་སོང་བ་ལས་དབྱུག་པ་ཅན་བྲོས་པར་བརྩམ་སྟེ། རྩིགས་པ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་མཆོངས་པ་དང་། ཐག་འཐག་པའི་ཐག་པ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་ལྷུང་ནས་དེ་ཚེ་འཕོས་པ་དང་། དེའི་ཆུང་མས་དབྱུག་པ་ཅན་བཟུང་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དོ། །ལམ་དུ་ཆུ་གཏིང་ཟབ་ཅིག་གི་ནང་ནས་ཤིང་མཁན་ཞིག་སྟེའུ་ཁ་ནས་བཟུང་སྟེ་འོངས་པ་ལ་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་ཆུའི་གཏིང་ཅི་ཙམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་ཆུའི་གཏིང་ཟབ་པོ་ཞེས་སྨྲས་པས་སྟེའུ་ཆུར་ལྷུང་སྟེ་མ་རྙེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་སྟེའུ་ཆུར་བསྒྱུར་རོ། །དེས་མ་བསྒྱུར་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་ལུས་ངལ་ཏེ་ཆང་འཚོང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཆང་བསླངས་པ་དང་། ཆང་འཚོང་མ་དེ་ལ་བུ་ཕོ་བཙས་པ་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་ཏེ་བསྙལ་བའི་སྟེང་དུ་བསྡད་པས་དེ་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ན། དེས་བུ་བསད་དོ་ཞེས་རྒྱལ་ 15-2-343b པོའི་དྲུང་དུ་དོང་ངོ་། །དེ་ནས་དོང་བ་ལས་གནས་གཞན་ཞིག་ན་ཤིང་ཤ་ཀོ་ཏ་ཀ་དེ་ལ་བྱ་རོག་ཅིག་བདུག་པ་དེས་དབྱུག་པ་ཅན་མཐོང་ནས་གར་འགྲོ་དྲིས་པ་དང་། ང་ནི་མི་འགྲོ་ན་འདི་དག་གིས་ཁྲིད་དོ། །གར་ཁྲིད་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུའོ། །འོ་ན་ཁོ་བོའི་འཕྲིན་ཞིག་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱོས་ཤིག་གནས་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ན་ཤིང་ཤ་ཀོ་ཏ་ཀ་དེ་ལ་བྱ་རོག་ཅིག་འདུག་པ་དེས་བདག་ཤིང་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་འདུག་ཚེ་སྐད་མི་སྙན་ལ། ཤིང་འདིའི་ཁར་འོངས་ནས་སྐད་སྙན་ཞིང་ངོ་མཚར་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །ཡང་ཤིང་སྐམ་ལ་ཁྭ་ཞིག་འདུག་པ་དེས་དབྱུག་པ་ཅ
【現代漢語翻譯】 他們進行供養。對於各個小國的國王們，也讓他們供養正覺者（Pratyekabuddha，獨覺佛），因此他們壽命終結后都轉生到天界成爲了天神。國王美鏡面（Melong Dong，國王名）以智慧利益他人：那個地方有個名叫持杖（Dbyug pa can，人名）的婆羅門，他很貧窮，從一個居士那裡租了一頭牛，白天使用，然後把牛牽回居士的家中。居士正在吃飯，持杖就把牛趕進了屋裡，牛從另一個門跑出去，走失了。居士吃完飯站起來，沒看到牛，就問持杖：『牛怎麼了？』『我把它趕到你家了。』居士說：『你偷了我的牛，還回來！』持杖說：『我沒偷。』他們兩個就到有智慧的國王美鏡面那裡去，說要請他裁決。另一個人丟了一匹劣馬，他對持杖說：『別放走那匹劣馬！』持杖扔了一塊石頭，打斷了馬的腿。那人說：『你打斷了我的馬腿，走，我們去國王那裡！』他們走了，持杖想要逃跑，就跳到一堵墻上，掉在了一個織布的繩子上，當場死亡。他的妻子抓住持杖，把他帶到國王那裡。路上，一個木匠從一個深水裡拿著一把斧頭上來，持杖問他：『水有多深？』木匠說：『水很深。』斧頭掉進水裡，找不到了。『你把我的斧頭弄到水裡了！』木匠說。持杖說：『我沒弄。』然後他們一起去見國王。持杖身體疲憊，就到一家酒館要酒喝。酒館老闆娘生了一個男孩，用衣服蓋著，放在床上。持杖坐在上面，孩子就死了。『他殺了我的孩子！』老闆娘就到國王那裡去告狀。他們走著，在另一個地方，一棵閻浮樹（Shako Taka，樹名）上停著一隻烏鴉，它看到持杖，問他去哪裡。『我不去哪裡，是他們押著我去。』『去哪裡？』『去國王那裡。』『那麼，請你給國王帶個口信：如果我停在這棵閻浮樹上，我的叫聲就好聽，如果我停在別的樹上，我的叫聲就難聽，這是為什麼？』還有一棵枯樹上停著一隻烏鴉，它對持杖說： they make offerings. Also, to the minor kings, he made them offer to the Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas), so that they were born as gods in the heavens after their lifespan ended. King Melong Dong (Mirror Face, King's name) benefited others with his wisdom: In that country, a poor Brahmin named Dbyug pa can (Staff-holder, Person's name) borrowed a bull from a householder, used it during the day, and then led the bull back to the householder's house. The householder was eating, and Dbyug pa can sent the bull into the house, and the bull went out through another door and was lost. The householder finished eating and stood up, and not seeing the bull, asked Dbyug pa can, 'What happened to the bull?' 'I sent it into your house.' The householder said, 'You stole my bull, return it!' He said, 'I didn't lose it.' The two of them went to the wise King Melong Dong, saying that they would have him make a judgment. Another person's wild mare had run away, and he said to Dbyug pa can, 'Don't let that wild mare go!' and threw a stone, breaking the horse's leg. He said, 'You broke my horse's leg, come, let's go to the king!' As they were going, Dbyug pa can tried to run away, jumping onto a wall, and falling onto a weaving rope, and at that time he died. His wife seized Dbyug pa can and led him to the king. On the way, a carpenter was coming out of a deep pool of water holding an axe, and Dbyug pa can asked him, 'How deep is the water?' and he said, 'The water is very deep,' and the axe fell into the water and was not found. 'You made my axe fall into the water!' He said he didn't, and they went to the king. Then Dbyug pa can became tired and went to a tavern to ask for wine, and the tavern owner had given birth to a son, covered him with clothes, and sat on the bed where he was lying, and he died. 'He killed my son!' and went to the king. As they were going, in another place, a crow was sitting on a Shako Taka (tree name) tree, and seeing Dbyug pa can, asked where he was going. 'I am not going, they are leading me.' 'Where are they leading you?' 'To the king.' 'Then please give a message to the king: When I am in this place, it is said that when a crow is on the Shako Taka tree, my voice is not pleasant when I am on another tree, but when I come to this tree, my voice is pleasant and wonderful, why is that?' Also, a crow was sitting on a dry tree, and he said to Dbyug pa can:
【English Translation】 They make offerings. Also, to the minor kings, he made them offer to the Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas), so that they were born as gods in the heavens after their lifespan ended. King Melong Dong (Mirror Face, King's name) benefited others with his wisdom: In that country, a poor Brahmin named Dbyug pa can (Staff-holder, Person's name) borrowed a bull from a householder, used it during the day, and then led the bull back to the householder's house. The householder was eating, and Dbyug pa can sent the bull into the house, and the bull went out through another door and was lost. The householder finished eating and stood up, and not seeing the bull, asked Dbyug pa can, 'What happened to the bull?' 'I sent it into your house.' The householder said, 'You stole my bull, return it!' He said, 'I didn't lose it.' The two of them went to the wise King Melong Dong, saying that they would have him make a judgment. Another person's wild mare had run away, and he said to Dbyug pa can, 'Don't let that wild mare go!' and threw a stone, breaking the horse's leg. He said, 'You broke my horse's leg, come, let's go to the king!' As they were going, Dbyug pa can tried to run away, jumping onto a wall, and falling onto a weaving rope, and at that time he died. His wife seized Dbyug pa can and led him to the king. On the way, a carpenter was coming out of a deep pool of water holding an axe, and Dbyug pa can asked him, 'How deep is the water?' and he said, 'The water is very deep,' and the axe fell into the water and was not found. 'You made my axe fall into the water!' He said he didn't, and they went to the king. Then Dbyug pa can became tired and went to a tavern to ask for wine, and the tavern owner had given birth to a son, covered him with clothes, and sat on the bed where he was lying, and he died. 'He killed my son!' and went to the king. As they were going, in another place, a crow was sitting on a Shako Taka (tree name) tree, and seeing Dbyug pa can, asked where he was going. 'I am not going, they are leading me.' 'Where are they leading you?' 'To the king.' 'Then please give a message to the king: When I am in this place, it is said that when a crow is on the Shako Taka tree, my voice is not pleasant when I am on another tree, but when I come to this tree, my voice is pleasant and wonderful, why is that?' Also, a crow was sitting on a dry tree, and he said to Dbyug pa can:
ན་མཐོང་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དྲིས་པའི་མཐར་དེ་ན་རེ་ཁོ་བོའི་འཕྲིན་འདི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ཤིག །ཤིང་ལོ་མ་སྔོ་ཞིང་སྣུམ་པ་གཞན་དག་མཆིས་བཞིན་དུ་དེ་ལ་བདག་དགའ་བར་མི་འགྱུར་གྱི། ཤིང་སྐམ་འདི་ལ་བདག་མཆིས་ན་བདེ་བ་དེ་ཅི་ལས་གྱུར་ཅེས་དྲིས་ཤིག །ཡང་རི་དྭགས་ཤིག་གིས་ཕྲིན་བསྐུར་བ་ཕྱོགས་འདི་ལས་གནས་གཞན་གསིང་མ་དང་རྩྭ་སྔོན་པོ་དག་མཆིས་བཞིན་དུ་བདག་དེ་དག་ལ་མ་དད་པ་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་བ་དང་། སྲེག་པ་ཞིག་གིས་བདག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ནི་སྲེག་པའི་སྐད་འབྱིན་ལ། ཕྱོགས་གཞན་དུ་ནི་སྐད་གཞན་འབྱིན་པ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་རོ། །ཡང་སྦྲུལ་ཞིག་དང་ནེའུ་ལེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པ་འཐབ་པ་དེ་དག་གིས་བདག་ཅག་ཉིན་པར་གཅིག་གིས་གཅིག་མཐོང་ནས་འཐབ་མོ་འགྱེད་ཅིང་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་ཅེས་འཕྲིན་བསྐུར་རོ། ། 15-2-344a ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྲུལ་ཞིག་གིས་དབྱུག་པ་ཅན་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་འཕྲིན་བསྐུར་བ། བདག་ནམ་ཁུང་བུ་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ཚེ་བདེ་ལ་སླར་འཇུག་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དྲིས་ཤིག །ཡང་དེ་དག་དོང་པ་ལམ་དུ་བག་གསར་གཞོན་ནུ་མ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་འཕྲིན་ཞུ་བ་བསྐུར་བ། ནམ་ཁོ་མོ་ཕ་མའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་འདོད་ལ་གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་ཕ་མའི་ཁྱིམ་འདོད་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཞུས་ཤིག །དེ་ནས་དེ་དག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པས་རྐང་པར་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་ནས། རྒྱལ་པོས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་ཅི་ལ་འོང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དབྱུག་པ་ཅན་དང་ཁྱིམ་བདག་རྩོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་གླང་བརྙན་ནམ། བརྙན་ནོ། །འོ་ན་ཕྱིར་བྱིན་ནམ། གླང་བདག་གིས་མཐོང་བར་ཕྱིན་ཏོ། །ཁའི་ཚིག་གིས་ནི་མ་གཏད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་དེས་གླང་བྱིན་ཏེ་མ་སྨྲས་པས་ན་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །ཁྱིམ་བདག་ཀྱང་གླང་འོང་བར་མཐོང་ལ་མ་བཏགས་པས་ན་མིག་ཕྱུངས་ཤིག །ཁྱིམ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་གླང་ཕྲོག་གཉིས་སུ་བདག་གི་མིག་ཕྱུངས་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །མི་གཅིག་གིས་ལྷ་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་བདག་གི་རྟ་རྒོད་མ་བཀུམ་མོ། །རྒྱལ་པོ་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་ཇི་ལྟར་བསད་ཅེས་དྲིས་པ་ན། བདག་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལས་མི་འདིས་ 15-2-344b རྟ་མ་གཏོང་ཞིག་ཟེར་བས་བདག་གིས་རྡོ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་འཕངས་པས་རྟ་གུམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྟ་བདག་གིས་རྟ་མ་གཏོང་ཞིག་སྨྲས་པས་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་རྡོ་བ་མིན་པ་གཞན་གྱིས་མི་བཀག་པར་རྡོ་བ་འཕངས་པས་ལག་པ་ཆོད་ཅ
【現代漢語翻譯】 那人聽后，像之前一樣詢問，最後那人說：『請你把我的資訊轉告國王。即使有其他綠色且油亮的樹葉，我也不會喜歡它們。請問，如果我擁有這棵枯樹，會從中獲得什麼快樂呢？』還有一隻動物捎信說：『即使這個方向有其他新鮮的草地和綠草，我為什麼不信任它們呢？』還有一隻蟋蟀捎信說：『為什麼我一會兒發出蟋蟀的叫聲，一會兒又發出其他的聲音呢？』還有一條蛇和一隻貓鼬，它們彼此不和，它們捎信說：『我們白天互相看見就爭鬥，感到不高興，這是為什麼呢？』 又像之前一樣，一條蛇看見一個持棍者，就給國王捎信說：『我從洞里出來的時候感到快樂，但回去的時候卻感到痛苦，這是為什麼呢？』還有，那些人在路上看見一個新娘，她像之前一樣，請持棍者轉告：『為什麼我住在父母家的時候想去婆家，住在婆家的時候又想回父母家呢？』之後，他們去到國王那裡，雙腳行禮，然後坐在一旁。國王問他們：『你們來這裡做什麼？』他們就把持棍者和戶主爭吵的事情都說了。國王對持棍者說：『你給了牛嗎？』回答說：『給了。』國王問：『那麼還回去了嗎？』回答說：『到牛的主人那裡被看見了。』但沒有用口頭承諾。國王說：『因為持棍者給了牛卻沒有說，所以割掉他的舌頭！戶主看見牛來了卻沒有接受，所以挖掉他的眼睛！』戶主說：『持棍者一方面搶了我的牛，另一方面又挖了我的眼睛，即使持棍者勝訴也容易啊！』一個人說：『持棍者沒有殺死我的母馬！』國王問持棍者是怎麼殺的，回答說：『我在路上走的時候，這個人說不要放馬，所以我撿起一塊石頭扔過去，馬就死了。』國王說：『因為馬的主人說了不要放馬，所以割掉他的舌頭！持棍者沒有用其他東西阻擋就扔石頭，所以砍掉他的手！』
【English Translation】 Having heard this, he asked again as before, and finally the man said: 'Please convey this message of mine to the king. Even though there are other green and oily leaves, I will not like them. Please ask, if I possess this dry tree, what happiness will I derive from it?' Also, an animal sent a message saying: 'Even though there are other fresh meadows and green grass in this direction, why do I not trust them?' Also, a cricket sent a message saying: 'Why do I sometimes make the sound of a cricket and sometimes make other sounds?' Also, a snake and a mongoose, who are not in harmony with each other, sent a message saying: 'Why do we fight when we see each other during the day and feel unhappy?' Again, as before, a snake, having seen a stick-holder, sent a message to the king saying: 'When I come out of the hole, I feel happy, but when I return, I feel pain. Why is that?' Also, those people saw a new bride on the road, and she, like before, asked the stick-holder to convey: 'Why do I want to go to my husband's house when I am at my parents' house, and when I am at my husband's house, I want to return to my parents' house?' After that, they went to the king, prostrated at his feet, and then sat to one side. The king asked them: 'What have you come here for?' They then told all about the dispute between the stick-holder and the householder. The king said to the stick-holder: 'Did you give the ox?' He replied: 'I gave it.' The king asked: 'Then did you return it?' He replied: 'It was seen going to the owner of the ox.' But there was no verbal agreement. The king said: 'Because the stick-holder gave the ox but did not say so, cut off his tongue! The householder saw the ox coming but did not accept it, so gouge out his eyes!' The householder said: 'The stick-holder, on the one hand, stole my ox, and on the other hand, gouged out my eyes. Even if the stick-holder wins the case, it is easy!' One person said: 'The stick-holder did not kill my mare!' The king asked the stick-holder how he killed it, and he replied: 'As I was walking on the road, this person said not to let the horse go, so I picked up a stone and threw it, and the horse died.' The king said: 'Because the owner of the horse said not to let the horse go, cut off his tongue! The stick-holder threw a stone without using anything else to stop it, so cut off his hand!'
ིག །རྟ་བདག་གིས་སྨྲས་པ། གཅིག་ཏུ་བདག་གི་རྟ་བསད། གཉིས་སུ་བདག་གི་ལྕེ་བཅད་པ་བས། དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །ཤིང་མཁན་གྱིས་འདིས་བདག་ལ་ཆུའི་གཏིང་ཅི་ཙམ་ཟབ་དྲིས་པས་སྟེའུ་ཆུར་ཤོར་རོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། རྫས་ཇི་ཁྱེར་ཀྱང་ཕྲག་པར་ཐོགས་རིགས་པ་ལ། ཁ་ན་ཁྱེར་བཞིན་སྟེའུ་ཆུའི་དབུས་སུ་འབོར་བའི་ཁ་གྲགས་པས་ཤིང་མཁན་གྱི་མདུན་སོ་གཉིས་ཕྱུངས་ཤིག །དབྱུག་པ་ཅན་ཆུའི་གཏིང་ཟབ་པར་མཐོང་བཞིན་དེ་དྲིས་པས་ལྕེ་ཆོད་ཅིག །ཤིང་མཁན་ན་རེ། གཅིག་ཏུ་བདག་གི་སྟེའུ་སྟོར། གཉིས་སུ་སོ་བཅག་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །ཆང་འཚོང་མས་སྨྲས་པ། དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་བདག་གི་བུ་བསད་དོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ན་རེ། བདག་ངལ་བས་ཆང་སློང་དུ་སོང་ནས་སྟན་ལ་མ་བལྟས་པར་འདུག་པས་འོག་ན་བུ་ཡོད་པར་མ་ཚོར་ཏེ་གུམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཆང་འཚོང་མ་ཁྱོད་བུ་སྒོར་བསྙལ་ལ་གོས་ཀྱིས་མི་མངོན་པར་གཡོགས་པས་ཉེས་སོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ཁྱོད་སྟན་ལ་མ་བརྟགས་པར་འདུག་པས་ཉེས་ཀྱི། དབྱུག་པ་ཅན་ཁྱོད་འདིའི་ཁྱོ་བྱོས་བུ་ཡོད་པར་གྱིས་ཤིག །ཆང་འཚོང་མས་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་བུ་བསད། 15-2-345a གཉིས་སུ་ན་བདག་གི་ཁྱོ་བྱེད་པ་བས་དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །ཐ་ག་པའི་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། འདིས་བདག་གི་ཁྱོ་བཀུམ་མོ། །དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་དགྲ་མང་བས་འཇིགས་ཏེ་རྩིགས་པ་ལས་བརྒལ་ནས་བྲོས་བསམ་པ་ལས། ཕག་ན་མི་ཡོད་པ་མ་མཐོང་སྟེ་གུམ་མོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། སོང་ལ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཁྱོ་བྱོས་ཤིག །དེས་སྨྲས་པ་གཅིག་ཏུ་བདག་གི་ཁྱོ་བསད། གཉིས་སུ་འདིས་ཁྱོ་བྱེད་པ་བས། དབྱུག་པ་ཅན་རྒྱལ་བར་གྱུར་ཀྱང་སླའོ། །དེ་དག་སོ་སོ་ཞལ་ལྕེ་དེ་ལྟར་བཅད་དེ་དབྱུག་པ་ཅན་ཉེས་པ་ཀུན་ལས་ཐར་རོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་དྲུང་ན་བུད་མེད་གཉིས་ཤིག་བུ་གཅིག་ལ་རྩོད་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་བློ་མཁས་པས་བརྟགས་ནས་བུད་མེད་གཉིས་ལ་འདི་སྐད་བསྒོའོ། །ཁྱོད་གཉིས་ཀྱིས་བུའི་ལག་པ་རེ་རེ་ནས་བཟུང་སྟེ་དྲོངས་ལ་གང་གིས་ཐོབ་པ་དེའི་བུར་ཁྱེར་ཅིག །བུའི་མ་མ་དེས་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་སྣད་ཀྱིས་མི་དོགས་ཏེ་མཐུ་ཅི་ཡོད་པས་དྲངས་སོ། །མ་གང་ཡིན་དེས་དལ་གྱིས་འདྲེན་པས་དེའི་བུ་ཡིན་པར་བྱས་ཏེ་བུ་ཁྱེར་རོ། །དེ་ནས་ཡང་མི་གཉིས་ཤིག་རས་ཡུག་ལ་རྩོད་དེ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་ན། ཞལ་ལྕེ་གོང་བཞིན་དུ་བཅད་དོ། །དེ་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་དག་གིས་བདག་ཁྲིད་ཅིང་མཆི་བ་ན་སྦྲུལ་གྱི་འཕྲིན་འདི་ལྟར་བསྐུར་ཞེས་ཞུས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྦྲུལ་དེ་ལ་འདི་སྐད་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་མི་ཁྲོ་ཞིང་བཀྲེས་པས་ཁུང་ནས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ཚེ་བདེའོ། །ཕྱིར་བྱུང་ནས་ཁ་ཟས་མང་དུ་ཟོས་པ་ 15-2-345b ལས་བྱ
【現代漢語翻譯】 馬伕說：『我寧願我的馬被殺，我的舌頭被割掉，也不願木棒者獲勝。』木匠問我水的深度，結果斧頭掉進水裡了。 國王說：『無論攜帶什麼東西，都應該扛在肩上。』因為他嘴裡叼著斧頭掉進水裡，所以把木匠的兩顆門牙拔掉！木棒者明明看到水的深度還問，所以割掉他的舌頭！木匠說：『我寧願我的斧頭丟失，我的牙齒被打掉，也不願木棒者獲勝。』賣酒婦人說：『木棒者殺死了我的兒子！』木棒者說：『我因為疲勞去要酒喝，沒有看座位就坐下了，沒注意到下面有孩子，所以死了。』 國王說：『賣酒婦人，你把孩子放在隱蔽的地方，用衣服蓋住，這是你的過錯！木棒者，你沒有檢查座位就坐下，這是你的過錯！木棒者，你娶她為妻，讓她再生一個兒子吧！』賣酒婦人說：『我寧願我的兒子被殺，也不願他做我的丈夫，我寧願木棒者獲勝！』織布匠的妻子說：『他殺死了我的丈夫！』木棒者說：『因為我有很多敵人，害怕被殺，所以想翻墻逃跑，沒看到墻邊有人，所以他死了。』 國王說：『去娶她為妻吧！』她說：『我寧願我的丈夫被殺，也不願他做我的丈夫，我寧願木棒者獲勝！』他們各自這樣判決，木棒者從所有罪責中解脫了。 在那位國王面前，有兩個女人為一個孩子爭吵。國王憑藉智慧進行調查，對兩個女人這樣說：『你們兩個各自抓住孩子的一隻手，拉扯，誰得到孩子就歸誰。』孩子的母親因為疼愛孩子，害怕傷到他，所以沒有盡全力拉扯。真正的母親輕輕地拉，國王就判定她是孩子的母親，把孩子判給了她。 之後，又有兩個人爲了一塊布爭吵，來到國王面前，國王像之前一樣判決。之後，木棒者對國王說，這些人帶著我走，並且哭泣，然後我這樣傳遞蛇的資訊。國王對那條蛇說：『你不要生氣，飢餓時從洞里出來是安全的。』出來后，吃了很多食物。
【English Translation】 The horse owner said, 'I would rather my horse be killed and my tongue be cut off than for the stick-wielder to win.' The carpenter asked me how deep the water was, and as a result, the axe fell into the water. The king said, 'Whatever you carry, you should carry it on your shoulder.' Because he was carrying the axe in his mouth and it fell into the water, pull out the carpenter's two front teeth! The stick-wielder clearly saw the depth of the water and still asked, so cut off his tongue! The carpenter said, 'I would rather my axe be lost and my teeth be broken than for the stick-wielder to win.' The wine seller said, 'The stick-wielder killed my son!' The stick-wielder said, 'Because I was tired, I went to ask for wine, and without looking at the seat, I sat down, not realizing there was a child underneath, so he died.' The king said, 'Wine seller, you hid the child in a concealed place and covered him with clothes, that is your fault! Stick-wielder, you sat down without checking the seat, that is your fault! Stick-wielder, marry her and let her have another son!' The wine seller said, 'I would rather my son be killed than for him to be my husband, I would rather the stick-wielder win!' The weaver's wife said, 'He killed my husband!' The stick-wielder said, 'Because I have many enemies, I was afraid of being killed, so I wanted to escape by climbing over the wall, but I didn't see anyone by the wall, so he died.' The king said, 'Go and marry her!' She said, 'I would rather my husband be killed than for him to be my husband, I would rather the stick-wielder win!' They were judged in this way, and the stick-wielder was freed from all guilt. In front of that king, two women were arguing over a child. The king investigated with wisdom and said to the two women, 'Each of you grab one of the child's hands and pull. Whoever gets the child will take him.' The child's mother, because she loved the child, was afraid of hurting him, so she didn't pull with all her strength. The real mother pulled gently, and the king judged that she was the child's mother and gave the child to her. After that, two more people were arguing over a piece of cloth and came before the king. The king judged as before. After that, the stick-wielder said to the king, these people are leading me away and crying, and then I will deliver the snake's message like this. The king said to that snake, 'It is safe for you to come out of the hole when you are not angry and hungry.' After coming out, eat a lot of food.
་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་པས་ཁྱོད་ཁྲོས་ནས་སྦོམ་པར་གྱུར་པས་སླར་འཇུག་པའི་ཚེ་ཁུང་བུར་ཐོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག །ཁྱོད་ད་སྟེ་ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་ལ་མི་ཁྲོ་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར་བདེ་བར་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ནས་ཆུང་མའི་འཕྲིན་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱོད་ཕ་མའི་ཁྱིམ་ན་མཛའ་བོ་ཞིག་འདུག་སྟེ། གྱོས་ཕོའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ཚེ་དེ་ལ་ཆགས་ནས་ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་འདོད་ལ། ཕ་མའི་ཁྱིམ་དུ་འདུག་ཚེ་མཛའ་བོས་སྐྱོ་སྟེ་ཁྱོ་ལ་ཆགས་པས་གྱོས་ཕོའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་འདོད་པ་ཡིན་པས། གནས་གཅིག་སྤོངས་ལ་གཅིག་ལེགས་པར་ཟུངས་ཤིག་དང་དེ་ལྟ་བུའི་གནོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ནས་བྱ་རོག་གི་འཕྲིན་སྨྲས་པ་དང་། ཤིང་དེའི་དྲུང་ན་གསེར་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐད་སྙན་ལ། ཤིང་གཞན་གྱི་དྲུང་ན་མེད་པས་སྐད་དེ་ལྟར་མི་སྙན་ནོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་ཁྭའི་འཕྲིན་ལན་དུ་ཁྱོད་ཕྱོགས་དེ་ན་རི་འོར་གཅིག་ཡོད་པའི་གྲོང་འདབས་སུ་གྱུར་པ་ན་ཤིང་སྐམ་པོ་དེའི་དྲུང་ན་གཏེར་ཡོད་ཀྱི་དེ་འགའ་ཞིག་ལ་བྱིན་ཏེ་སོང་བ་དང་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །རི་དྭགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལན་དུ། རི་དྭགས་ཁྱོད་དེ་ན་ཤིང་ཡོད་པ་དེའི་ཁ་ནས་སྦྲང་རྩིའི་ཐིགས་པ་འཛག་སྟེ། དེས་རྩྭ་དང་གསིང་མ་མངར་པོར་གྱུར་པ་ལ་ཁྱོད་ཟ་ཟ་ན་ཡང་སྦྲང་མ་དེ་སོང་ཟིན་གྱིས་རོ་ལ་ཆགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཚུལ་མིན་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །སྲེག་པའི་འཕྲིན་ལ། གང་དུ་སྲེག་པ་དེ་སྲེག་པའི་སྐད་འབྱིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ན་གཏར་མེད་ཀྱི། 15-2-346a སྐད་གཞན་འབྱིན་པ་དེ་ན་གཏེར་ཡོད་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་གཏེར་འགའ་ཞིག་ལ་སྟོན་ལ་ཚུལ་མིན་པས་སྡུག་བསྔལ་ན་མི་རུང་གིས་གཞན་དུ་སོངས་ཤིག་ཅེས་དང་། སྦྲུལ་དང་ནེའུའི་ཕྲིན་དེའི་ལན་དུ། དེ་གཉིས་ལ་ཁྱེད་ཅག་མིར་གྱུར་པ་སྤུན་གཉིས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། གཅིག་གིས་ནོར་བགོའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ཅིག་ཤོས་སེར་སྣའི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ་མ་བགོས་པས། དེ་ལ་གཅིག་ནི་ལྷག་པར་ཆགས་པར་བྱས་པས་སྦྲུལ་དུ་སྐྱེས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་ནོར་ལ་ཐེན་ཏེ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་བྱས་པས་ནེའུ་ལེར་སྐྱེས་སོ། །དེ་བས་ན་ནོར་དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་དག་ལ་བྱིན་དང་བདེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་མང་དུ་བྱུང་ཡང་ངས་བཏང་ངོ་། །ཁྱོད་ནི་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་ཀྱི་ཤིང་གི་འོག་ན་གསེར་གྱི་གཏེར་ཡོད་པ་བརྐོས་ལ་ཁྱེར་ཅིག །དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་རྒྱལ་པོས་བསྒོས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོའི་འཕྲིན་ལན་ཀྱང་སྨྲས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་མཉན། སྦྲུལ་དང་ནེའུ་ལེ་དང་ཁྭས་གཏེར་བསྟན་ནས་དབྱུག་པ་ཅན་ལ་བྱིན་པས་ཤིང་དྲུང་ནས་གསེར་ཡང་ཕྱུངས་ཏེ་ཁྱེར་རོ། །དེ་ཕྱིན་ཆད་སོ་ཚ
【現代漢語翻譯】 當他們因飢餓而折磨你時，如果你生氣而變得腫脹，那麼當你再次進入時，由於孔洞的阻礙而感到痛苦。如果你知道食物的量而不生氣，那麼就像出來一樣舒適地進入。然後，傳達妻子的資訊：你在父母的家中有一個愛人，當你在公婆家時，你愛上了他，想要回到父母的家中。當你在父母的家中時，愛人感到悲傷，因為他愛你的丈夫，想要回到公婆的家中。所以，放棄一個地方，好好地保持另一個地方，這樣就不會有傷害。然後，傳達烏鴉的資訊：因為那棵樹下有黃金，所以你的聲音悅耳。因為其他樹下沒有黃金，所以聲音不好聽。同樣，作為對烏鴉的迴應：在你那邊有一座山，當它變成村莊的郊區時，在那棵枯樹下有寶藏，把它給一些人，然後離開，你就會快樂。作為對鹿的迴應：鹿啊，在那邊有一棵樹，從樹上滴下蜂蜜，它使草和苔蘚變得甜美，你一直在吃，但蜂蜜已經消失了，不要執著于味道。因為不恰當的行為而受苦啊！作為對焚燒的迴應：焚燒的地方，在發出焚燒聲音的方向沒有寶藏， 15-2-346a 但在發出其他聲音的地方有寶藏，所以你向一些人展示寶藏，如果因為不恰當的行為而受苦是不好的，去其他地方吧。作為對蛇和貓鼬的迴應：對它們兩個說，你們變成了人，出生為兄弟，一個人分了財產，另一個人因為吝嗇而不分。因此，一個人特別執著，所以他出生為蛇。另一個人也貪戀財產，特別執著，所以他出生為貓鼬。因此，把那些財產給僧侶或婆羅門，你就會快樂。國王對持杖者說：即使你犯了很多錯誤，我也原諒你。你很窮，在樹下挖掘並拿走金礦。持杖者按照國王的命令，也說了各自的迴應。所有人都這樣聽著。蛇和貓鼬以及烏鴉指出了寶藏，並給了持杖者，所以他也從樹下挖出了黃金並帶走了。從那以後，各自...
【English Translation】 When they torment you with hunger, if you get angry and become swollen, then when you enter again, you suffer because of the obstruction of the holes. If you know the amount of food and don't get angry, then enter comfortably like coming out. Then, convey the wife's message: You have a lover in your parents' house, and when you are in the in-laws' house, you fall in love with him and want to return to your parents' house. When you are in your parents' house, the lover feels sad because he loves your husband and wants to return to the in-laws' house. So, give up one place and keep the other well, so that there will be no harm. Then, convey the crow's message: Because there is gold under that tree, your voice is pleasant. Because there is no gold under other trees, the voice is not pleasant. Similarly, as a response to the crow: On your side there is a mountain, and when it becomes the outskirts of the village, there is treasure under that dry tree, give it to some people and leave, and you will be happy. As a response to the deer: Deer, there is a tree over there, and honey drips from the tree, which makes the grass and moss sweet, and you have been eating it, but the honey has disappeared, don't be attached to the taste. Suffering because of inappropriate behavior! As a response to the burning: The place of burning, there is no treasure in the direction of the burning sound, 15-2-346a but there is treasure in the place where other sounds are made, so you show the treasure to some people, and if it is bad to suffer because of inappropriate behavior, go somewhere else. As a response to the snake and mongoose: Tell them both that you became humans and were born as brothers, one divided the property, and the other did not divide because of stinginess. Therefore, one was particularly attached, so he was born as a snake. The other also coveted the property and was particularly attached, so he was born as a mongoose. Therefore, give those properties to monks or Brahmins, and you will be happy. The king said to the staff-bearer: Even though you have made many mistakes, I forgive you. You are poor, dig under the tree and take the gold mine. The staff-bearer, according to the king's command, also said their respective responses. Everyone listened like this. The snake and mongoose and the crow pointed out the treasure and gave it to the staff-bearer, so he also dug out the gold from under the tree and took it away. From then on, each...
ིས་ཚུགས་ནས་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་ཏེ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་ཕྱུག་ཅིང་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཀྱེ་མ་ལྷ་འདིའི་སྤོབས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་བཞི་རྣམས་སུ་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་བརྩིགས་ཏེ་སྦྱིན་པ་རྒྱ་ཆེར་བཏང་། ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་མུ་གེས་ཉེན་པའི་སྲོག་ཆགས་ 15-2-346b བརྒྱ་སྟོང་དུ་མར་ཁ་ཟས་ཀྱང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་སྔོན་རྒྱལ་པོ་མེ་ལོང་གདོང་དུ་གྱུར་པ་ན་བློ་གྲོས་དང་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མང་པོ་གཏང་བར་མཛད་དོ། ༈ ། 受生謂大藥 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ལུས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲོང་ན་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་བདེའོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བཙུན་མོ་གཟུགས་བཟང་མ་ལ་བུ་ཆགས་ནས་དེའི་ཚེ་བཟའ་བཏུང་མོད་པར་གྱུར་པས། ཕྱིས་ཁྱེའུ་སྐྱེས་པ་ལ་མིང་བཟའ་བཏུང་དུ་བཏགས། དེ་ཉིད་ཡི་གེ་དང་བཟོ་གནས་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་དཔའ་ཞིང་ཚམ་ཚོམ་མེད་པ་གཏུམ་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པས། དེའི་མ་བཙུན་མོ་དེ་ཉིད་བུས་མགུ་ཞིང་སྙེམས་ནས་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་མི་ཉན་ཞིང་ཟློག་ཐབས་བྱེད་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་མི་དགའ་ཞིང་། དེར་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཙུན་མོ་གཞན་བླང་ངོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་བསླངས་པ་ན། ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་དེས་གལ་ཏེ་ངའི་ཚ་བོ་བྱུང་ན་དེ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བཞག་ན་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་བླངས་སོ། །བུ་མོ་དེས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་བྱས་ཏེ། བདག་ལ་བུ་བྱུང་ན་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བགྱིད་པར་ཞུས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་བྱེད་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གི་བུ་སྡུག་པ་གཅིག་པུ་བཟའ་བཏུང་གཟུགས་བཟང་ཞིང་དཔལ་ལ་རིགས་དང་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཡོད་བཞིན་གཞན་ལ་རྒྱལ་ཐབས་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་སྔར་ཡང་བདག་ཅག་གིས་ཁས་བླངས་མོད། དེ་ཡང་འདི་ལ་བུ་མཆི་འམ་ 15-2-347a མི་མཆི་ཆ་མེད་པས་དམ་པ་དེ་བསྩལ་ན་ལེགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཆད་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དེ་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་ཁྱེའུ་གཟུགས་བཟང་བ་ཞིག་བཙས་པ་ལ་མིང་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ་བདག་གི་ཚ་བོ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་མ་བཅུག་ན་དཔུང་གི་ཚོགས་བཤམས་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སྤྲིངས་པ་ལ་དོགས་པའི་ཚེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བུ་ཆུང་བ་ལ་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་ཐོབ་བྱིན་ལ། གཞོན་ནུ་བཟའ་བཏུང་འགུམ་པར་བགྱི་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཚིག་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཞ
【現代漢語翻譯】 因此，他從那時起就不再忙碌，一生都變得富有、幸福和快樂。大臣們讚歎道：『哎呀，這位神的勇氣真是了不起！』國王在城市的四個門都建造了施捨的房屋，廣泛地進行佈施。在十二年的饑荒中，他還為成百上千的眾生提供了食物。就這樣，世尊在過去轉世為國王梅隆東時，以智慧和佈施給予了眾生巨大的利益。 此外，在過去世，在一個名為魯帕卡的城市裡，有一個名為斯凱達的國王統治著國家，國家富饒而幸福。國王的王后格桑瑪懷孕后，食物變得非常豐富。後來，她生了一個男孩，取名為贊東（食物）。他精通文字和工藝，勇敢而無畏，變得非常粗暴。他的母親，也就是王后，因兒子而高興和驕傲，不聽國王的話，總是反駁他，國王對此很不高興。因此，大臣們建議國王迎娶另一位王后。當迎娶尼奧格國王的女兒時，尼奧格國王說：『如果我有一個外孫，並讓他繼承王位，我就同意這門婚事。』大臣們答應了。那位公主也讓國王高興，並請求說：『如果我生了一個兒子，請讓他繼承王位。』國王斯凱達心想：『我只有一個可愛的兒子贊東，他英俊、富有，出身高貴，我怎麼能把王位給別人呢？』他猶豫不決。大臣們對尼奧格國王說：『我們之前已經答應了，但我們不確定他是否有兒子，所以最好還是把王位給尊貴的他。』國王也同意了。後來，尼奧格國王的女兒懷孕了，生了一個英俊的男孩，取名為嘉賽拉昂嘎瓦（對王位非常高興）。之後，尼奧格國王派使者說：『如果我的外孫沒有被立為王位繼承人，我將集結軍隊進攻你的國家。』在恐慌之際，大臣們對國王說：『把王位繼承權給小兒子，然後殺死年輕人讚東。』國王說：『不要說這種不符合佛法的話。』
【English Translation】 Therefore, from that time on, he was no longer busy, and his life became rich, happy, and joyful. The ministers exclaimed, 'Alas, this god's courage is truly remarkable!' The king built alms houses at the four gates of the city and gave extensively. During the twelve years of famine, he also provided food for hundreds of thousands of beings. Thus, the Bhagavan, when he was King Melong Dong in the past, bestowed great benefits upon sentient beings with wisdom and generosity. Furthermore, in a past life, in a city called Rupaka, there was a king named Skyeda who ruled the country, and the land was prosperous and happy. When King Skyeda's queen, Zangma, became pregnant, food became very abundant. Later, she gave birth to a boy named Zangdong (Food). He mastered writing and crafts, was brave and fearless, and became very violent. His mother, the queen, was pleased and proud of her son, and she did not listen to the king and always contradicted him, which displeased the king. Therefore, the ministers suggested that the king marry another queen. When the daughter of King Nyog was to be married, King Nyog said, 'If I have a grandson and he is made the heir to the throne, I will agree to the marriage.' The ministers agreed. That princess also pleased the king and requested, 'If I have a son, please make him the heir to the throne.' King Skyeda thought, 'I have only one beloved son, Zangdong, who is handsome, wealthy, and of noble birth. How can I give the throne to someone else?' He hesitated. The ministers said to King Nyog, 'We have already promised before, but we are not sure if he has a son, so it would be better to bestow the throne upon the honorable one.' The king also agreed. Later, King Nyog's daughter became pregnant and gave birth to a handsome boy named Gyalsera Angawa (Very Happy for the Throne). Then, King Nyog sent a messenger saying, 'If my grandson is not made the heir to the throne, I will assemble an army and attack your country.' In a panic, the ministers said to the king, 'Give the throne to the younger son and kill the young man Zangdong.' The king said, 'Do not speak such words that are not in accordance with the Dharma.'
ིག །འདི་ལྟར་བུས་ཕ་གསོད་པ་ཐོས་ཀྱི། ཕས་བུ་བསད་པ་མ་ཡིན་པས་ང་ནི་དེ་ལྟར་གཏམ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་སྟེ་མི་འགུམ་ན་ཡན་ལག་མེད་པར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། ཡན་ལག་མེད་པར་བྱས་ན་བསད་པར་ཟད་མོད། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་གཞན་བགྱིར་ཅི་མཆིས། བསྐྲད་པར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཉེས་པ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་བསྐྲད་པར་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་གཞོན་ནུ་ལ་ནོངས་པ་འབྱུང་བར་འོང་གིས་རེ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ལ་ཐོབ་སྩོལ་ཅིག་དང་། དེ་ནས་གཞོན་ནུ་བཟའ་བཏུང་རང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཉི་མ་ཤིས་པ་ལ་ཉི་འོག་གི་རྒྱལ་པོའི་ཚ་བོ་ལ་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་ཐོབ་བྱིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་བཟའ་བཏུང་གིས་དེ་ཐོས་ནས་ལྷས་བདག་སྤངས་པས་འདིར་བསྡད་ཀྱང་ 15-2-347b བསད་པར་འོང་ངོ་སྙམ་སྟེ་རང་གི་མ་ལ་ལོ་རྒྱུས་བཤད་ནས་བདག་རྒྱལ་པོ་ལྔ་ལེན་གྱི་ཡུལ་དུ་མཆིས་ན་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་སོ། །མ་དེ་ཡང་སྡུག་པ་དང་བྲལ་བས་བུའི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་དེ་ཁྱོད་དེ་སྔ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱད་ནས། སླར་ས་སྟོང་དང་ནགས་སོགས་སུ་ཇི་ལྟར་འཁྱམས་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་སྣ་ཚོགས་སྨྲས་པ་དང་། བཟའ་བཏུང་ན་རེ། གཏན་དུ་བདེ་བ་ཡང་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། །གཏན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སུ་ཞིག་ཡོད། །མི་བདེ་མ་ཐོབ་པ་ཡང་སུ་ཞིག་ཡོད། །འཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་སུ་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོགས་མ་དེ་ལ་རྣམ་པ་མང་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ་ཡུལ་ལྔ་ལེན་དུ་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལྔ་ལེན་པའི་བཀྲབས་པ་གཅིག་དེར་འོངས་པས་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་བཟང་ཞིང་སྡུག་པ། མཁྲང་བ་རོ་སྟོད་ཆེ་བ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ལེགས་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་སུ་ཞིག་སྙམ་དུ་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྙད་དོ། །དེས་དེ་སྐྱེས་སུ་ཁྱེར་ནས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོས་དེའི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་དེ་དགའ་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་དེ་ལ་རང་གི་བུ་མོ་དང་ཡུལ་དག་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་བུ་མོ་དེ་དང་རྩེ་བ་ལས་བུ་གཟུགས་བཟང་བ་རོ་སྟོད་སེང་གེ་འདྲ་བ་ཞིག་བཙས་ནས། དེའི་མིང་ཕས་རང་གི་མིང་ལས་དྲས་ཏེ་བཟའ་བཏུང་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །དེ་ཆེར་སྐྱེས་ནས་ཡི་གེ་སློབ་པ་ན་དེའི་ཕ་བཟའ་བཏུང་དུས་ལས་འདས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ན། ལྔ་ལེན་ 15-2-348a གྱི་རྒྱལ་པོས་བསམས་ལ། བུད་མེད་འདི་དག་བསམ་པ་ཕལ་ཆེར་སྐྱེས་པའི་འདོད་པ་ཅན་ཡིན་པས་གཅིག་ལ་སྦྱིན་སྙམ་ནས། བུ་མོ་དེ་གཞོན་ནུ་བཟའ་བཏུང་མང་པོ་དང་བཅས་པ་མདུན་ན་འདོན་ལ་བྱིན་ནོ། །དེ་མདུན་ན་འདོན་དང་རྩེ
【現代漢語翻譯】 如此，我聽聞兒子殺父親，卻未曾聽聞父親殺兒子，因此我不那樣說。』他們說：『如果他不死，就讓他殘廢。』國王說：『讓他殘廢就等於殺了他。』大臣們說：『陛下，還用其他方法做什麼呢？把他驅逐出去吧。』國王說：『沒有罪過，怎麼能驅逐呢？』他們說：『不久之後，年輕人自然會犯錯，不如暫時給他享受王位的快樂，然後年輕人自然會懂得飲食。』之後，國王在吉祥的日子裡，將太陽之王的孫子封為攝政王。 年輕人聽到飲食之事後，心想：『神已經拋棄了我，即使留在這裡也會被殺。』於是將事情告訴了自己的母親，說：『我如果去五取之國，請您知曉。』母親悲痛欲絕，抱著兒子的脖子說：『你以前享受著幸福快樂的巨大財富，如今又要如何流浪于荒地和森林呢？』並說了各種哀嘆的詩句。飲食說：『誰能永遠幸福呢？誰又能永遠痛苦呢？誰又能不獲得快樂呢？誰又能不獲得呢？』等等，讓母親明白了許多道理，然後前往五取之國。 在那裡，一個為國王辦事的五取之人前來，看到了他，心想：『這個人相貌英俊，身材魁梧，胸膛寬闊，具備各種美好的特徵，他是誰呢？』於是詢問了他，他詳細地講述了一切。那個人把他當作禮物帶去，獻給了五取之國的國王，並講述了事情的經過。五取之國的國王抱著他的脖子，說了各種高興的話，並將自己的女兒和國家都給了他。他和那個女兒玩樂，生了一個相貌英俊、胸膛寬闊、像獅子一樣的兒子，父親從自己的名字中取了一部分，給孩子取名為多飲食。 孩子長大后開始學習文字，他的父親飲食去世了。國王的女兒非常悲傷，五取之國的國王心想：『這些女人大多渴望男人，不如把她嫁給一個人。』於是將女兒和年輕人多飲食一起交給了大臣。他和大臣一起玩樂。
【English Translation】 Thus, I have heard of sons killing fathers, but I have not heard of fathers killing sons, therefore I do not speak in that way.' They said, 'If he does not die, then let him be crippled.' The king said, 'To cripple him is the same as killing him.' The ministers said, 'Your Majesty, what other methods are there? Let him be banished.' The king said, 'How can he be banished without fault?' They said, 'Before long, the young man will naturally make mistakes, so it is better to temporarily let him enjoy the pleasures of the throne, and then the young man will naturally understand food and drink.' After that, on an auspicious day, the king appointed the grandson of the Sun King as regent. When the young man heard about food and drink, he thought, 'The gods have abandoned me, and even if I stay here, I will be killed.' So he told his mother the story, saying, 'If I go to the Land of Five Acquisitions, please be aware.' The mother was overwhelmed with grief, embracing her son's neck, saying, 'You used to enjoy great wealth of happiness and joy, how will you now wander in desolate lands and forests?' And she spoke various verses of lamentation. Food and Drink said, 'Who can be forever happy? Who can be forever in suffering? Who can be without happiness? Who can be without attainment?' and so on, making his mother understand many things, and then he went to the Land of Five Acquisitions. There, a man of Five Acquisitions who worked for the king came and saw him, thinking, 'This person is handsome, well-built, with a broad chest, and possesses all kinds of good qualities, who is he?' So he asked him, and he told everything in detail. That man took him as a gift and presented him to the king of the Land of Five Acquisitions, and told him what had happened. The king of the Land of Five Acquisitions embraced his neck, spoke various words of joy, and gave him his daughter and the country as well. He played with that daughter, and she gave birth to a handsome, broad-chested, lion-like son, and the father took a part of his own name and named the child Multi-Food. When the child grew up and began to learn to read, his father, Food and Drink, passed away. The king's daughter was very sad, and the king of the Land of Five Acquisitions thought, 'These women mostly desire men, so it is better to give her to someone.' So he gave the daughter and the young Multi-Food to the minister. He played with the minister.
་དགའ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །རེ་ཞིག་ན་མདུན་ན་འདོན་དེའི་ཁྱིམ་དྲུང་ན་བྱ་གག་ཞིག་སྐད་འབྱིན་པ་བྲམ་ཟེ་ལྟས་མཁན་ཞིག་འགྲོ་བས་ཐོས་ནས། མི་གང་གིས་དེའི་ཤ་ཟོས་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཚིག་དེ་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་ཐོས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཡང་དྲིས་ཤིང་། བྱ་གག་དེ་བསད་ནས་ཆུང་མ་ལ་བྱ་གག་འདི་འཕྲལ་དུ་ཚོས་ཤིག་དང་། ང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་སླར་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ངོ་། །ཇི་ཙམ་ན་ཁྱེའུ་བཟའ་བཏུང་མང་པོ་སློབ་གྲྭ་ནས་བཀྲེས་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་མ་ཡང་མི་སྣང་ལ། ཅི་ཞིག་བཟའ་སྙམ་དུ་བལྟས་པས་རྫིའུ་ཞིག་གི་ནང་ན་བྱ་གག་ཅིག་མགོ་གྱེན་དུ་ཕྱུང་ཞིང་འཚོད་པ་མཐོང་ནས། དེའི་མགོ་བཅད་དེ་ཟོས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་མ་ཡང་འོངས་ནས་འདིའི་མགོ་སུས་ཟོས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། བདག་གིས་ཟོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལ་ཟན་བྱིན་ནས་སློབ་གྲྭར་བཏང་ངོ་། །མདུན་ན་འདོན་འོང་ནས་བྱ་གག་བཟའ་བར་བརྩམས་པ་དང་། མགོ་བོ་མི་སྣང་བས་དེ་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་བ་དང་། ཆུང་མས་ཁྱེའུས་ཟོས་སོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེས་ལྷག་མ་ཟོས་ནས་བསམས་པ། ཅི་བྱ་གག་རིལ་གྱིས་ཟོས་པའམ། ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཟོས་པས་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་སྙམ་དུ་སྔར་གྱི་བྲམ་ཟེ་ལྟས་མཁན་བོས་ནས་དྲིས་པ་དང་། 15-2-348b གང་གིས་དེའི་མགོ་བོ་ཟོས་པ་དེ་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་བྱ་གག་དེའི་མགོ་བོ་ཟོས་པ་དེ་བསད་དེ་དེའི་མགོ་ཟོས་ན་ཡང་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་གཞོན་ནུ་འདི་བསད་ནས་མགོ་བཟའ་ན་འདིའི་མས་ཤེས་པར་མ་བྱས་པར་མི་བཏུབ་པས་མའི་ཉམས་དྲོད་གླེང་ངོ་སྙམ་དུ་སྙན་པའི་ཚིག་དུ་མས་བཞམས་ཏེ། བཟང་མོ་ཅི་ཁྱོ་ཕོས་རྒྱལ་པོ་བྱས་ན་ལེགས་སམ། འོན་ཏེ་པུས་རྒྱལ་པོ་བྱས་ན་ལེགས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བུད་མེད་དེས་ཟུར་གྱིས་གོ་སྟེ། གལ་ཏེ་བུས་རྒྱལ་པོ་བྱས་ན་ལེགས་ཞེས་སྨྲས་ན་འདི་བདག་ལས་གྱེད་པར་འགྱུར་གྱིས་མཐུན་པའི་ཐབས་ཤིག་སྨྲའོ་སྙམ་ནས། ཁྱོས་རྒྱལ་པོ་བྱས་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་བྱ་གག་གི་མགོ་བོའི་ཕྱིར་བདག་གི་བུ་གསད་པར་འཕྲིག་ནས། བུ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱ་གག་གི་མགོ་བོ་ཟོས་པ་ནི་མ་ལེགས་པ་ཞིག་བྱས་ཀྱིས་ཡུལ་འདི་ནས་མྱུར་དུ་སོང་ལ་ཁྱོད་རང་གི་མེས་པོ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པར་དེར་སོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་བཞིན་དེ་ལུས་འཕགས་སུ་སོང་སྟེ་ངལ་ཞིང་བཀྲེས་པས་སྐྱེད་ཚལ་གྱི་ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་གོས་ཤིག་བཏིང་ནས་ཉལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་ནས་ཤི་སྟེ་རྒྱལ་པོ་རབས་ཆད་ཀྱང་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་གཞན་དབང་མ་བསྐུར་བ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱལ་པོའི་རོ་ཕྱིར་མི་འབྱིན་ཏོ། །དེར་ཡུལ་དེའི་བློན་པོ་སོགས་ཀྱིས་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ཞི
【現代漢語翻譯】 感到非常高興。過了一會兒，這位祭司家附近有一隻烏鴉在叫，一位佔卜師路過聽到了，說道：『誰吃了這隻烏鴉的肉，誰就會成為國王。』祭司聽到了這句話，又問了占卜師。他殺了那隻烏鴉，對妻子說：『你快點把這隻烏鴉煮熟，我從王宮回來。』說完就去了王宮。不久，那個孩子從學校回來，又餓又渴，沒看到母親，心想吃點什麼呢？他看到一個罐子里有一隻烏鴉，頭朝上煮著，就把頭砍下來吃了。之後，母親回來了，問道：『誰吃了這個頭？』孩子說：『我吃了。』母親給了他食物，然後送他去學校了。祭司回來后，開始吃烏鴉，卻沒看到頭，就問是怎麼回事。妻子說孩子吃了。祭司吃了剩下的，心想：『是吃了整隻烏鴉，還是吃了不完整的烏鴉才能成為國王呢？』於是他叫來之前的占卜師問道： 『誰吃了它的頭，誰就會成為國王。或者殺了吃了烏鴉頭的人，再吃他的頭，也能成為國王。』於是祭司心想：『如果殺了這個年輕人，再吃他的頭，他的母親肯定會知道，這不行，我得先試探一下她。』於是他用甜言蜜語哄騙她說：『好妻子，是丈夫當國王好呢？還是兒子當國王好呢？』那個女人聽出了他的弦外之音，心想：『如果我說兒子當國王好，他就會離開我，我得說些能讓他高興的話。』於是她說：『丈夫當國王好。』祭司爲了烏鴉的頭，竟然想殺我的兒子。於是她對兒子說：『你吃了烏鴉的頭，做得不好，你快點離開這裡，去你外公當國王的地方吧。』孩子聽了母親的話，立刻離開了，又累又餓，於是在一個花園的樹下鋪了衣服躺下。這時，那個貪戀王位的人因病去世了，王位斷絕了。但按照當地的習俗，在沒有擁立新的國王之前，國王的屍體是不能擡出去的。於是，當地的大臣們等認為有福報的人
【English Translation】 felt very happy. After a while, a crow was making noise near the priest's house, and a fortune-teller passing by heard it and said, 'Whoever eats the meat of this crow will become king.' The priest heard these words and asked the fortune-teller again. He killed the crow and said to his wife, 'Quickly cook this crow, and I will return from the royal palace.' After saying this, he went to the royal palace. Soon, the child returned from school, hungry and thirsty, and not seeing his mother, wondered what to eat. He saw a crow in a pot, with its head sticking up while being cooked, so he cut off the head and ate it. Afterward, the mother returned and asked, 'Who ate this head?' The child said, 'I ate it.' The mother gave him food and then sent him to school. The priest returned and began to eat the crow, but not seeing the head, he asked what had happened. The wife said that the child had eaten it. The priest ate the rest and thought, 'Will eating the whole crow, or eating an incomplete crow, make one a king?' So he called the previous fortune-teller and asked: 'Whoever eats its head will become king. Or, killing the person who ate the crow's head and then eating his head will also make one a king.' Then the priest thought, 'If I kill this young man and eat his head, his mother will surely find out, which won't do. I must first test her.' So he flattered her with sweet words, saying, 'Good wife, is it better for the husband to be king, or for the son to be king?' The woman understood his hidden meaning and thought, 'If I say it's better for the son to be king, he will leave me, so I must say something that will please him.' So she said, 'It's better for the husband to be king.' The priest, for the sake of the crow's head, actually plotted to kill my son. So she said to her son, 'You ate the crow's head, which was not good. You should quickly leave this place and go to your maternal grandfather's place where he is king.' The child listened to his mother's words and immediately left, tired and hungry, so he spread out his clothes and lay down under a tree in a garden. At this time, the one who coveted the throne died of illness, and the throne was cut off. But according to local customs, the king's body could not be taken out until a new king was enthroned. So, the local ministers and others considered that the one with great merit
ག་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་གོ་ཞེས་ཚོལ་བ་ན། ཤིང་ཞིག་གི་དྲུང་ན་གཞོན་ནུ་གཟུགས་བཟང་བ་མཐོངས་ཀ་སེང་གེ་འདྲ་བ་ཉི་མ་ཡོལ་ཡང་ཤིང་གི་གྲིབ་མས་ལུས་མི་གཏོང་བ་ 15-2-349a ཞིག་ཉལ་ནས་འདུག་པ་མཐོང་བས་དེ་རྒྱལ་པོར་འོས་པར་མཐོང་ནས་བུ་ལོངས་ལོངས་ཞེས་བསླངས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ། ད་བསླངས་ཏེ་ཅི་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོར་གཞུག་གོ དེས་སྨྲས་པ་རྒྱལ་པོ་ཉལ་བདེ་ལྟར་བསླང་ངམ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ཇི་ལྟར་བསླང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། གླུ་དང་སིལ་སྙན་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་བསླང་མོད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཐོས་པ་དང་འདི་ངེས་པར་རིགས་མཐོན་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཁྱོད་སུའི་བུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་དེས་སེང་གེ་བཞིན་དུ་བསྒྱིངས་ནས་རང་གི་རིགས་སྨྲས་པ། ལུས་འཕགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་ནི་བཟའ་བཏུང་ངོ་། །བཟའ་བཏུང་གི་བུ་ནི་བཟའ་བཏུང་མང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ང་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཀྱིས་འཛུམ་བྱུང་ནས་བདག་ཅག་གིས་ནི་བདག་ཅག་ཉིད་ཀྱི་གཞོན་ནུ་རྙེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་བསྐོར་ཞིང་གླུ་གར་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་ཤིས་པ་བརྗོད་པས་མདུན་དར་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དྲོངས་ནས་རྒྱལ་པོར་དབང་བསྐུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིས་རྒྱལ་པོའི་གདུང་རྒྱུད་ཆད་པ་བསབས་པ་དེའི་ཕྱིར་མིང་སྐྱེད་པ་ཁོ་ནར་བཏགས་ནས་སྔར་གྱི་མིང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་ན་བྱིས་པའོ་སྙམ་དུ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་བསད་དེ་དབང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་བལྟར་སོང་སྟེ། གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་རི་འཁོར་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་འདི་སུའི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན་ཐམས་ཅད་བློན་པོ་དྲུག་གི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ 15-2-349b སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་བཟའ་བ་དང་བགོ་བ་ཙམ་ལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་གཞན་ཅི་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་བསམས་ནས་སེམས་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅིང་འདི་ལ་ཅི་བྱ་ཞེས་བསམ་པ་ན། ལྷ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག །འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་རི་འཁོར་གང་པོའི་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ན་སྣ་ལ་གཏོགས་པ་གང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བུ་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་བློན་པོར་ཆུག་ཅིག་དང་། དེས་ཡུལ་བདག་གིར་བྱས་ནས་ཁྱོད་ལ་འབུལ་བས་ཁྱོད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་དང་འདོང་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གང་པོ་དེ་འཚོལ་དུ་བཅུག་ཅིང་དེའི་ཆུང་མ་ལ་བུ་ཡོད་མེད་རྟོགས་སུ་ཆུག་ཅེས་མངགས་པ་བཏང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་དེ་རྩད་ཆོད་ཅིང་དེའི་ཆུང་མ་སྦྲུམ་པར་ཡང་ཐོས་པ་བཞིན་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བས། གང་པོ་ལ་ཡི་གེ་སྤྲིངས་ཏེ་བཀུག་ལ་འཛའ་བའི
【現代漢語翻譯】 當尋找誰來繼承王位時，（他們）在一棵樹下看到一個年輕人，身材很好，像獅子一樣威嚴，即使太陽移動了，樹的陰影也沒有離開他的身體。 15-2-349a 看到他躺在那裡，覺得他適合當國王，於是叫道：『孩子，起來！』 他說：『現在叫我起來做什麼？』 他們說：『讓你當國王。』 他說：『國王睡覺很舒服，為什麼要叫醒我？』 他們說：『那要怎麼叫醒？』 年輕人說：『用歌聲、鈸聲和音樂聲叫醒我。』 那些人聽到這些話，心想：『這人一定是出身高貴。』 於是問他：『你是誰？你是誰的兒子？』 年輕人像獅子一樣挺起胸膛，說出了自己的家族：『我是盧帕卡（lus 'phags，身體高貴）國王的兒子斯凱達帕（skyed pa，養育）。斯凱達帕的兒子是帕卡塔姆（bza' btung，食物）。帕卡塔姆的兒子是帕卡塔姆曼波（bza' btung mang po，很多食物），就是我。』 然後，大臣們笑了，說：『我們找到了我們自己的年輕人。』 於是，在眾多人群的簇擁下，伴隨著歌舞、音樂和祝福，（他們）將他迎入城中，並加冕為國王。因為他延續了王室血脈，所以只給他起了斯凱達帕這個名字，之前的名字就沒有了。 他當國王時，大臣們認為他很年輕，輕視他，沒有給他任何權力。然後，國王巡視全國，詢問城鎮鄉村以及山脈之間的地方，『這是誰的？』 所有人都說：『是六個大臣的。』 15-2-349b 國王心想：『我只能支配吃穿，其他什麼都不能。』 他感到沮喪，心想：『這該怎麼辦？』 這時，一個神告訴他：『不要對國王不滿。在你的國家裡，在名為岡波（gang po，充滿）的山脈中，有一個名為岡波（gang po，充滿）的地方，屬於納拉（sna la，鼻子）。在那裡，會有一個名為布斯曼欽波（bu sman chen po，偉大的藥之子）的兒子。讓他成為你的大臣。他會為你佔領國家，並獻給你，讓你受益、快樂和繁榮。』 於是，國王派人尋找岡波，並調查他的妻子是否懷孕。那些人找到了他，並得知他的妻子懷孕了，於是回去稟告了國王。國王給岡波送了一封信，邀請他來，並給予他優待。
【English Translation】 When searching for who to place on the throne, (they) saw a young man under a tree, with a good figure and majestic like a lion, even when the sun moved, the shadow of the tree did not leave his body. 15-2-349a Seeing him lying there, they thought he was suitable to be king, so they called out, 'Child, get up!' He said, 'What are you calling me to get up for now?' They said, 'To make you king.' He said, 'Is the king awakened as comfortably as he sleeps?' They said, 'Then how should he be awakened?' The young man said, 'He should be awakened with the sound of songs, cymbals, and music.' Those people, hearing these words, thought, 'This person must be born of high lineage.' So they asked him, 'Who are you? Whose son are you?' The young man, like a lion, puffed out his chest and spoke of his family: 'I am Skedpa (skyed pa, nurturing), the son of King Rupaka (lus 'phags, noble body). The son of Skedpa is Paktam (bza' btung, food). The son of Paktam is Paktammanpo (bza' btung mang po, much food), that is me.' Then, the ministers smiled and said, 'We have found our own young man.' So, surrounded by a large crowd, accompanied by songs, dances, music, and blessings, (they) welcomed him into the city and crowned him king. Because he continued the royal lineage, he was only given the name Skedpa, and his previous name was gone. When he became king, the ministers thought he was young and looked down on him, not giving him any power. Then, the king toured the whole country, asking about the towns, villages, and the areas between the mountains, 'Whose is this?' Everyone said, 'It belongs to the six ministers.' 15-2-349b The king thought, 'I can only control food and clothing, and nothing else.' He felt frustrated and thought, 'What should be done about this?' Then, a god told him, 'Do not be dissatisfied with the king. In your country, in the mountains called Gangpo (gang po, full), there is a place called Gangpo (gang po, full) belonging to Nala (sna la, nose). There, there will be a son named Busmanchinpo (bu sman chen po, great medicine son). Let him be your minister. He will conquer the country for you and offer it to you, making you benefit, happy, and prosperous.' So, the king sent people to search for Gangpo and investigate whether his wife was pregnant. Those people found him and learned that his wife was pregnant, so they went back and reported to the king. The king sent a letter to Gangpo, inviting him to come and treating him favorably.
་ཚིག་གིས་རི་འཁོར་དེ་བྱིན་ནས་ཆུང་མའི་ལྟོ་ན་འདུག་པའི་བུ་དེ་སྐྱོངས་ལ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཞེས་བསྒོས་སོ། །དེར་ཟླ་བ་དགུ་ཚང་ནས་ཁྱེའུ་མཛེས་ཤིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ་བཙས་སྟོན་བྱས་ནས་ཁྱེའུ་འདིའི་མིང་ཅི་གདགས་ཞེས་བྱས་པ་ན། མས་སྨྲས་པ། བདག་འདི་ལྟར་ཡུན་རིང་པོར་ནད་བུ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་སྨན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་བར་བྱ་མ་ནུས་པ་ལ། ཁྱེའུ་འདི་ལྟོར་ཞུགས་པ་ནས་ནད་ཞི་བར་གྱུར་པས་འདིའི་མིང་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་གདགས་ཞེས་བྱས་སོ། །དེས་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་སྨྲས་པ། སྨན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ནང་ན་ནི། །བདག་གི་བུ་ནི་སྨན་ཆེན་པོ། ། 15-2-350a འདི་ནི་སྨན་ལས་ལྷག་པའི་སྨན། །དེ་ལྟས་འདིའི་མིང་སྨན་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ཕའི་ཕྲག་པ་ལ་ཞོན་ཏེ་སྲང་གི་དབུས་ནས་རྫིང་བུར་ཁྲུས་བྱེད་དུ་ཁྱེར་བ་ལས། སའི་སྟེང་ན་ཉའི་དུམ་བུ་ཞིག་འདུག་པ་ཕ་དེས་རིན་པོ་ཆེར་བསམས་ནས་རྐང་པའི་མཐེ་བོས་བླང་བར་བརྩམས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་སྨྲས་པ། ཕ་གཅིག་གང་པོ་རིན་ཆེན་ལྷུང་སྙམ་སྟེ། །ལས་བཏང་མིག་མི་འཛུམ་པར་ཉ་དུམ་ལ། །རྟོག་ཅིང་དེ་ནས་རིན་ཆེན་ཡིན་པར་སེམས། །ཕ་གཅིག་གང་པོ་རྟོགས་ཤིག་རིན་ཆེན་མིན། །ཉ་དུམ་དམར་པོ་རྐང་གིས་འདྲིལ་བར་ཟད། །རྣམ་ཐོས་བུ་དེ་བག་མེད་སྤྱོད་མ་ཡིན། །དེ་ནས་རྫིང་དུ་སོང་སྟེ་སྨན་ཆེན་པོ་དང་གོས་རྫིང་འགྲམ་དུ་བཞག་ནས་ཁྲུས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆུར་ཞུགས་པ་དང་པདྨའི་སྟེང་ན་ཆུ་སྐྱར་ཞིག་འདུག་པ་དེ་བཟུང་ངོ་སྙམ་དུ་སོང་བ་དང་ཆུ་སྐྱར་དེ་འཕུར་རོ། །དེ་ལ་སྨན་ཆེན་པོས། པདྨའི་སྟེང་ནས་ཆུ་སྐྱར་མོ་འཕུར་བ་ལ་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་གཞོན་ནུ་ཕྲག་པར་ཁྱེར་ཏེ་གངྒཱར་ཁྲུས་བྱེད་དུ་སོང་བ་ན། འཁར་བའི་གཞོང་པ་ཞིག་ཆུས་ཁྱེར་བའི་སྟེང་ན་ངང་མོ་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་ནས་གཞོན་ནུས་དེ་ལ་ཚིགས་བཅད་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །ཡང་དུས་གཞན་ན་གངྒཱར་བུམ་པ་ཞིག་ཁྱེར་བའི་སྟེང་ན་ཆུ་སྲེག་ཅིག་འདུག་པ་མཐོང་ནས་གཞོན་ནུས་དེ་ལ་ཡང་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །ཡང་དུས་གཞན་ན་གངྒཱར་ཁྲུས་བྱེད་དུ་སོང་བ་དེར་ལུག་ཐུག་ཅིག་ཆུས་ཁྱེར་བའི་སྟེང་ན་བྱ་གར་ཞིག་འདུག་པ་ལ་ཡང་གཞོན་ནུས་ཚིགས་བཅད་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་ 15-2-350b པོ་དེ་བྱིས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བ་ལས་རེ་ཞིག་ན་བྱིས་པ་རྣམས་འདུས་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོར་བཅུག་གོ། དེས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་བློན་པོར་བཅུག་ནས་དེ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་འདུག་པ་ལས། ཇི་ཙམ་ན་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་ཞིག་ཆུང་མ་དར་ལ་བབ་པ་ཞིག་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལས། བྲམ་ཟེ་དེ་གཤང་གཅི་བྱེད་དུ་སོང་བ་དང་། གཡོན་ཅན་ཕོ་ཞིག་གིས་འཕྲིགས་ནས་བུད་མེད་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ་དེ་གར་ས
【現代漢語翻譯】 他用咒語加持了那座山，並囑咐妻子保護她腹中的胎兒，使其四肢健全。九個月后，她生下了一個美麗可愛的男孩，舉行了誕生儀式。人們問應該給這個孩子取什麼名字。母親說：『我長期患病，醫生們都無法治癒。自從這個孩子住進我的腹中，我的病就痊癒了。因此，給他取名為『大藥』吧。』他還說了一段詩： 『在所有的藥物中，我的兒子是大藥。這比任何藥物都更有效。因此，他的名字是藥。』 後來，大藥騎在父親的肩上，從街道中央去池塘洗澡。父親看到地上有一塊魚肉，以為是珍寶，便用腳趾去撿。這時，年輕人（大藥）說：『父親啊，你以為那塊東西是珍貴的寶物嗎？你如此執著，眼睛都不眨一下地盯著那塊魚肉，認為它是珍寶。父親啊，好好想想吧，那不是珍寶。那塊紅色的魚肉只不過是用腳趾頭撥弄的東西。財神（梵文：Kubera，梵文羅馬擬音：Kubera，藏文：རྣམ་ཐོས་བུ་，漢語字面意思：多聞子）不會這樣輕率行事。』 之後，他們來到池塘邊，大藥把衣服放在岸邊，下水洗澡。他看到蓮花上有一隻水鳥，以為可以抓住它，便走了過去，但水鳥飛走了。於是，大藥吟誦了一段關於水鳥從蓮花上飛走的詩。 在另一個時候，年輕人被父親扛在肩上，去恒河洗澡。他看到一個木碗被水沖走，上面停著一隻天鵝，年輕人也為此吟誦了一段詩。 又一次，在恒河邊，他看到一個水罐被水沖走，上面有一隻水獺，年輕人也為此吟誦了一段詩。 還有一次，在恒河洗澡時，他看到一個裝滿羊肉的袋子被水沖走，上面停著一隻鷹，年輕人也為此吟誦了一段詩。 後來，大藥和孩子們一起玩耍，孩子們推舉大藥為國王。大藥也任命了一些孩子為大臣，他們一起玩耍。這時，一位年老的婆羅門帶著一位年輕的妻子走在路上，要去其他地方。婆羅門去小便時，一個狡猾的男人偷偷走到那個女人身邊，問道：『美麗的女士，你的父親在哪裡？』
【English Translation】 He blessed the mountain with a mantra and instructed his wife to protect the child in her womb, ensuring that its limbs remained intact. After nine months, she gave birth to a beautiful and lovely boy, and a birth ceremony was held. People asked what name should be given to the child. The mother said, 'I have been ill for a long time, and the doctors have been unable to cure me. Since this child entered my womb, my illness has been cured. Therefore, let him be named 'Great Medicine'.' He also spoke a verse: 'Among all medicines, my son is the Great Medicine. This is more effective than any medicine. Therefore, his name is Medicine.' Later, Great Medicine rode on his father's shoulders and went to the pond in the middle of the street to bathe. The father saw a piece of fish on the ground and thought it was a treasure, so he tried to pick it up with his toe. At this time, the young man (Great Medicine) said, 'Father, do you think that thing is a precious treasure? You are so attached, staring at that piece of fish without blinking, thinking it is a treasure. Father, think about it, it is not a treasure. That red piece of fish is just something to be fiddled with your toe. Vaishravana (梵文：Kubera，梵文羅馬擬音：Kubera，藏文：རྣམ་ཐོས་བུ་，漢語字面意思：Son of Much Hearing) would not act so carelessly.' After that, they went to the pond, and Great Medicine put his clothes on the shore and went into the water to bathe. He saw a water bird on a lotus and thought he could catch it, so he went over, but the water bird flew away. So, Great Medicine recited a verse about the water bird flying away from the lotus. At another time, the young man was carried on his father's shoulders to bathe in the Ganges. He saw a wooden bowl being carried away by the water, with a swan on it, and the young man also recited a verse for this. Again, at the Ganges, he saw a water pot being carried away by the water, with an otter on it, and the young man also recited a verse for this. Once again, while bathing in the Ganges, he saw a bag full of mutton being carried away by the water, with an eagle on it, and the young man also recited a verse. Later, Great Medicine was playing with the children, and the children elected Great Medicine as king. Great Medicine also appointed some children as ministers, and they played together. At this time, an old Brahmin was walking on the road with a young wife, going to another place. When the Brahmin went to urinate, a cunning man secretly went to the woman and asked, 'Beautiful lady, where is your father?'
ོང་། བུད་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། གང་ཞིག །གཡོན་ཅན་ན་རེ། དེ་མེས་པོ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞིག་བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། འདི་ཅི་ཟེར་བ་ཞིག །གཡོན་ཅན་ན་རེ། འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཡང་མེས་པོ་ཡིན་པ་ལྟ་ཞིག །བུད་མེད་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ངའི་ཕ་ཡང་མ་ཡིན། མེས་པོ་དང་ཡང་མེས་ཀྱང་མིན་གྱི་ངའི་ཁྱོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཡོན་ཅན་ཅུང་ཟད་བགད་དེ་སྨྲས་པ། བླུན་མོ་ཁྱོད་གྲོགས་མོའམ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་དྲུང་དུ་འདི་ལྟ་བུ་ངའི་ཁྱོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ངོ་མི་ཚའམ། ས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་འདིའི་སྟེང་ན་སྐྱེས་བུ་སྐུའི་གཟུགས་འདྲ་བས་རབ་ཏུ་གང་བ་མ་མཐོང་ངམ། ཁྱོད་འདི་ལྟར་གཟུགས་མཛེས་པ་ཆུད་ཟོས་སོ། །ངས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་བྱ་ཡི་ཚུར་ཤོག་བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་འདོང་། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་དང་ང་འཐབ་མོ་སྦྱར་བས། དེར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ངའི་ཁྱོ་འདི་ཡིན་ཞེས་ང་ལ་ཁྱོར་བྱོས་ཤིག །བྱས་པས་དེ་དང་གཡོན་ཅན་འགྲོགས་ཏེ་སོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེ་གཤང་གཅི་དང་བཀྲུ་བཤལ་བྱས་ནས་སླར་འོངས་པ་དང་དེ་མ་མཐོང་ནས་སྒང་ 15-2-351a བུ་མཐོན་པོ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་བལྟས་པས་སྐྱེས་པ་གཞན་དང་འགྲོགས་ཏེ་སོང་བ་མཐོང་བས་ཕྱི་བཞིན་དུ་བརྒྱུགས་ཏེ་ལག་པ་ཡ་གཅིག་ནས་བཟུང་ངོ་། །གཡོན་ཅན་གྱིས་ཀྱང་བུད་མེད་དེའི་ལག་པ་ཡ་གཅིག་བཟུང་སྟེ། ཕན་ཚུན་འདི་ངའི་ཡིན་ཞེས་བརྩད་ཀྱང་གཡོན་ཅན་སྟོབས་ཆེ་བས་དེ་དྲངས་ཏེ་ཕྲོགས་སོ། །དེར་འབྲོག་དེར་བྲམ་ཟེ་བཅོམ་པས་བྲམ་ཟེར་མ་བྱས་ཀྱིས་ར་མདའ་ལོག་ཅེས་བྱས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྨན་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་དགོན་པ་ན་རྩེ་ཞིང་འདུག་པས་བྲམ་ཟེར་མ་བྱས་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས། བྱིས་པ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་སྨན་ཆེན་པོ་ཁྱེད་ཅག་ན་རེ་ང་རྒྱལ་པོའོ་ཟེར་ན། བྲམ་ཟེ་ཕ་གིས་བྲམ་ཟེར་མ་བྱས་སོ་ཞེས་འབོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྐྱོབ། དེས་བྱིས་པ་རྣམས་སོང་ལ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅེས་བཀྱེ་བ་དང་། དེ་དག་གིས་དེ་ཀུན་ཁྲིད་དེ་འོངས་སོ། །འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ན་རེ་བདག་གྲོགས་མེད་ཅིང་ཉམ་ཆུང་བས་ཆུང་མ་གཡོན་ཅན་སྟོབས་ཆེ་བ་འདིས་ཕྲོགས་སོ། །གཡོན་ཅན་ན་རེ། འདིས་བརྫུན་མཆི་སྟེ། འདི་ནི་བདག་གི་ཆུང་མ་ལགས་སོ། །བུད་མེད་ལ་དྲིས་ཀྱང་བདག་གི་ཁྱོ་འདི་ལགས་སོ་ཞེས་གཡོན་ཅན་བསྟན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་མ་འོས་པར་ཡི་ཆད་པར་ཤེས་ནས་འདི་དག་བགམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཀྱེ་ནད་རྗེ་ཁྱོད་ད་བཟོད་བུད་མེད་འདི་དང་འགྲོགས་ཏེ་གང་ནས་འོངས་། གཡོན་ཅན་ན་རེ། གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་ནས་མཆིས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། 15-2-351b དེར་ཅི་ཟོས་ཤིང་འཐུངས། དེས་སྨྲས་པ། ཤ་དང་སྣུམ་འཁུར་དང་ཆང་དག་ཟོས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སྐྱུགས་ཤིག་དང་བདེན
【現代漢語翻譯】 於是，那女子說道：『哪一個？』那騙子說：『看，那是你祖父。』那女子說道：『這是什麼話？』那騙子說：『看，那是你的曾祖父。』那女子說道：『既不是我的父親，也不是祖父和曾祖父，而是我的丈夫。』 然後，那騙子稍微一笑，說道：『愚蠢的女人，你難道不覺得羞恥嗎？在朋友或認識的人面前說這樣的話，說「這是我的丈夫」，你不覺得羞恥嗎？難道你沒看到這片土地上到處都是像他這樣醜陋的男人嗎？你這樣美麗的容貌真是浪費了！讓我做你的丈夫吧，過來，我們一起走。如果爲了你，我和那個老 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 爭鬥起來，那時你就要向人們說「這是我的丈夫」，擁護我。』說完，那女子就和騙子一起走了。 那 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 大小便后回來，沒看到她，就從一個高崗上眺望，看到她和另一個男人走了，就追了上去，抓住她的一隻手。那騙子也抓住那女子的一隻手，互相爭辯說『這是我的』，但那騙子力氣大，就把她拉走了。 在那裡，因為那 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 被打敗了，人們就說『 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 沒能做成 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 的事，真是丟臉』。 當時，偉大的醫生和孩子們在寺院裡玩耍，聽到了『 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 沒能做成 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 的事』的聲音。孩子們說道：『哎呀，偉大的醫生，你們總是說自己是國王，現在這個 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 被人叫做「沒能做成 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 的人」，你們為什麼不去救他？』於是醫生讓孩子們去把那人帶過來，孩子們就把那人都帶了過來。 醫生問道：『這是怎麼回事？』那 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 說：『我無親無故，很可憐，我的妻子被這個強壯的騙子搶走了。』那騙子說：『他在說謊，這是我的妻子。』問那女子，她也指著那騙子說『這是我的丈夫』。 然後，偉大的醫生知道那 ब्राह्मण (brāhmaṇa，婆羅門，一種姓氏) 不值得同情，心想『我應該審問他們』，於是問道：『喂，你和這個女人一起從哪裡來？』那騙子說：『從岳父家來。』偉大的醫生問道：『在那裡吃了什麼，喝了什麼？』他說：『吃了肉、油餅和酒。』偉大的醫生說：『如果那樣，你就吐出來，說實話。』
【English Translation】 Then the woman said, 'Which one?' The deceiver said, 'Look, that is your grandfather.' The woman said, 'What is this?' The deceiver said, 'Look, that is your great-grandfather.' The woman said, 'He is neither my father, nor my grandfather, nor my great-grandfather, but my husband.' Then the deceiver smiled slightly and said, 'Foolish woman, aren't you ashamed? To say such things in front of friends or acquaintances, to say 'This is my husband,' aren't you ashamed? Haven't you seen that this land is full of men as ugly as him? Your beautiful appearance is truly wasted! Let me be your husband, come, let us go together. If for you, I fight with that old ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste), then you must say to the people 'This is my husband,' and support me.' Having said that, the woman went with the deceiver. The ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) returned after urinating and washing, and not seeing her, he looked from a high hill and saw her walking with another man, so he chased after her and grabbed one of her hands. The deceiver also grabbed one of the woman's hands, and they argued with each other, saying 'This is mine,' but the deceiver was stronger and pulled her away. There, because the ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) was defeated, people said 'The ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) failed to do what a ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) should do, it's a disgrace.' At that time, the great doctor and the children were playing in the monastery, and they heard the sound of 'The ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) failed to do what a ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) should do.' The children said, 'Hey, great doctor, you always say you are the king, but now this ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) is being called 'the one who failed to do what a ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) should do,' why don't you save him?' So the doctor told the children to bring that man over, and the children brought that man over. The doctor asked, 'What is going on?' The ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) said, 'I am without relatives and very poor, my wife has been snatched away by this strong deceiver.' The deceiver said, 'He is lying, this is my wife.' When asked the woman, she also pointed to the deceiver and said 'This is my husband.' Then, the great doctor knew that the ब्राह्मण (brāhmaṇa, Brahmin, a caste) was not worthy of sympathy, and thought 'I should interrogate them,' so he asked, 'Hey, where did you come from with this woman?' The deceiver said, 'From the father-in-law's house.' The great doctor asked, 'What did you eat and drink there?' He said, 'I ate meat, oily cakes, and wine.' The great doctor said, 'If that's the case, then vomit it out and tell the truth.'
་ནམ་རྫུན་ལྟའོ། །དེས་མཛུབ་མོ་ཁར་བཅུག་སྟེ་སྐྱུགས་པས་ཁ་ཟས་དེ་ལྟ་བུ་ཅང་མ་བྱུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་ལའང་གོང་ལྟར་དུ་དྲིས་པ་ན། གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་ནས་འོངས་པ་དང་། དེར་ཟན་དང་ལ་ཕུག་ནས་ཀྱི་ཁུ་བ་ཟོས་སོ་བྱས་པ་དེ་སྐྱུགས་སུ་བཅུག་པས་དེ་བཞིན་གྱུར་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་སྐྱེས་པ་གཡོན་ཅན་འདིས་གཞོན་ནུ་མ་བསླུས་ཏེ་བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་ཕྲོགས་སོ་སྙམ་དུ་གཡོན་ཅན་དེ་དབྱུག་པ་དང་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བརྡེགས་ནས་མི་ནུབ་པ་ཙམ་གྱི་དོང་བརྐོས་ཏེ། མགྲིན་པ་མན་ཆད་བཅུག་ནས། རྨ་བྱའི་མཁྲིས་པས་དཔྲལ་བར་ཡི་གེ་བྲིས་ཏེ། གང་སུ་ཡང་རུང་བུད་མེད་ལ་འདི་བཞིན་དུ་རྐུ་ན་སྨན་ཆེན་པོས་ཆད་པ་འདི་ལྟ་བུ་གཅད་དོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་བརྐུ་བ་དང་། གླང་དང་ལྭ་བ་དང་སྐུད་པ་རྐུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བཟུང་ནས་དབྱུག་པ་དང་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བརྡེགས་ཏེ་མགྲིན་པ་མན་ཆད་སའི་དོང་དུ་བཅུག་ནས། དཔྲལ་བར་རྨ་བྱའི་མཁྲིས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི། མིང་དང་རྐུན་པོ་བྱེད་ན་ཐམས་ཅད་སྨན་ཆེན་པོས་ཆད་པས་གཅད་དོ་ཞེས་བྲིས་སོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དྲུག་གིས་ཡུལ་ས་ཟོས་པར་མངོན་དུ་མཐོང་ནས། རྒྱལ་པོས་འདི་སྙམ་དུ་སྨན་ཆེན་པོ་དེ་ད་ལྟ་ཅི་འདྲ་བར་འདུག་པ་ལྟད་མོ་ལྟའོ་སྙམ་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ལ་རི་དྭགས་བཤོར་དུ་འགྲོའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་པ་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་པ་ན་ 15-2-352a གཡོན་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་དོང་དུ་བཅུག་པས་རྒྱལ་པོ་དེ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བོས་པའི་སྒྲ་དེ་རྒྱལ་པོས་ཐོས་ཀྱང་དེར་མི་མི་སྣང་སྙམ་ནས་བརྟགས་པས་གཡོན་ཅན་གཅིག་མཐོང་ལ་དེའི་དཔྲལ་བར་རྨ་བྱའི་མཁྲིས་པས་བྲིས་པ་བཀླགས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོ་སོགས་བྱིས་པ་དེ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་མཐོང་ནས་བྲོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེས་བྱས་པ་དེ་རྣམས་མཐོང་ནས་བྱིས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་བྱེད་པ་འདི་དག་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་ལེགས་སོ་སྙམ་དུ་དགའ་བར་གྱུར་ཅིང་། བཙོན་དེ་རྣམས་ཕྱུངས་ཏེ་བཀྱེའོ། །གང་པོས་རྒྱལ་པོ་དེར་ཕྱིན་པ་ཐོས་ནས་བུམ་པ་ཆུས་བཀང་བ་དང་གདུགས་དང་བ་དན་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པས་བསུ་ཞིང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གང་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་ལྟའི་ཁྲིད་ཤོག་ཅེས་བསྒོ་བ་ན། གང་པོས་བྱིས་པ་ཆུང་ཆེ་བས་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་མི་དགུག་གོ། རྒྱལ་པོས་ཡང་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། ཕས་ཁྲིད་དེ་འོངས་བ་ལ། རྒྱལ་པོས་བལྟས་པས། གཟུགས་བཟང་ཞིང་དཔའ་བོ་ཞིག་ན། ད་དུང་བྱིས་པ་ཤེད་མ་རྫོགས་སྙམ་དུ་ཕ་ལ་གཏད་ནས་རྣམ་པ་དུ་མར་བསྒོ་ཞིང་སླར་ཆས་སོ། །དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་སྨན་ཆེན་པོ་དེ་བློ་ཅི་བདོག་བགམ་སྙམ་དུ། རྒྱལ་པོས་གྲོང་དཔོན་གང་པོ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་བྱེ་མ་ལས་བྱས་པའི་ཐག་པ་ཁྲུ་བརྒྱ་པ་ཞིག་འདིར་སྐུར་ཅིག་ཅེས་སྤྲིངས་པ་དང་། གང་པོ་སེམས་རབ་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་སྐྲག་སྟེ།
【現代漢語翻譯】 簡直就像一場夢一樣。他把手指放在嘴裡嘔吐，但什麼也沒吐出來。當他像之前一樣詢問婆羅門時，他說他從岳父家來，在那裡他吃了糌粑和蘿蔔湯。當他被要求嘔吐時，情況確實如此。藥劑師認為這個狡猾的傢伙欺騙了一個年輕女子，並搶走了婆羅門的妻子，所以他用棍子和拳頭毆打那個狡猾的傢伙，挖了一個剛好能讓他不死的洞，把他的脖子以下都埋了起來，用孔雀的膽汁在他的額頭上寫字，說：『無論誰偷女人，藥劑師都會這樣懲罰他。』同樣，他們抓住了大約五百個偷孩子、牛、衣服和線的人，用棍子和拳頭毆打他們，把他們的脖子以下都埋在土坑裡，用孔雀的膽汁在他們的額頭上寫上他們的名字，並寫上『所有偷東西的人都將受到藥劑師的懲罰』。 然後，六個大臣公開地吞噬了土地。國王心想：『我想看看那個藥劑師現在怎麼樣了。』所以他對大臣們說：『我們去打獵吧。』然後他帶著許多隨從去了那個方向。 當五百個被埋在坑裡的騙子看到國王時，他們喊著『國王！』國王聽到了聲音，但他假裝沒看見任何人，並開始調查，直到他看到一個騙子，並讀了他額頭上用孔雀膽汁寫的字。藥劑師和其他孩子看到國王后逃跑了。國王看到他們所做的一切，心想：『雖然他只是個孩子，但他所做的事情既沒有錯，也很好。』他很高興，釋放了那些囚犯，並把他們趕走了。村長聽到國王去了那裡，就帶著裝滿水的瓶子、傘、旗幟和勝利幢等來迎接他。國王也命令村長：『把你的兒子帶過來。』村長說：『我不會在神面前帶小孩的。』國王再次說：『帶他過來。』當父親帶他來時，國王看著他，發現他長相英俊，而且很勇敢，但他仍然覺得他還沒有完全長大，所以他把他交還給他的父親，並給了他各種指示，然後離開了。過了一段時間，國王心想：『我想測試一下那個藥劑師有多聰明。』所以國王派了一個信使給村長，說：『請送我一條用沙子做的百尺長的繩子。』村長非常不高興和害怕。
【English Translation】 It was just like a dream. He put his finger in his mouth and vomited, but nothing came out. When he asked the Brahmin as before, he said he came from his father-in-law's house, where he ate tsampa and radish soup. When he was asked to vomit, it happened just like that. The pharmacist thought that this cunning fellow had deceived a young woman and robbed the Brahmin's wife, so he beat the cunning fellow with sticks and fists, dug a hole just enough to keep him from dying, buried him up to his neck, and wrote on his forehead with peacock bile, saying, 'Whoever steals a woman, the pharmacist will punish him like this.' Similarly, they caught about five hundred people who stole children, cows, clothes, and thread, beat them with sticks and fists, buried them up to their necks in the ground, and wrote their names on their foreheads with peacock bile, and wrote, 'All those who steal will be punished by the pharmacist.' Then, the six ministers openly devoured the land. The king thought, 'I want to see what that pharmacist is like now.' So he said to the ministers, 'Let's go hunting.' Then he went in that direction with many attendants. When the five hundred swindlers who were buried in the pit saw the king, they shouted, 'King!' The king heard the sound, but he pretended not to see anyone and began to investigate until he saw a swindler and read the words written on his forehead with peacock bile. The pharmacist and the other children ran away when they saw the king. The king saw all that they had done and thought, 'Although he is just a child, what he has done is neither wrong nor good.' He was very happy, released those prisoners, and drove them away. The village chief heard that the king had gone there, so he came to greet him with bottles filled with water, umbrellas, flags, and victory banners. The king also ordered the village chief, 'Bring your son here.' The village chief said, 'I will not bring a child before the gods.' The king said again, 'Bring him here.' When the father brought him, the king looked at him and found him to be handsome and brave, but he still felt that he had not fully grown up, so he handed him back to his father and gave him various instructions, and then left. After some time, the king thought, 'I want to test how smart that pharmacist is.' So the king sent a messenger to the village chief, saying, 'Please send me a hundred-cubit-long rope made of sand.' The village chief was very unhappy and afraid.
བདག་སྐྱེས་ནས་མཐོང་ཐོས་མ་མྱོང་བའི་ཀླན་ཀ་ཞིག་འཚོལ་ལོ་སྙམ་དུ་འདུག་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་དགའ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། ཕས་དེ་ལྟར་སྨྲས་ཏེ་རྒྱལ་པོས་ 15-2-352b ཐབས་ཤིག་གིས་ཆད་པས་གཅོད་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོ་ན་རེ། མི་དེ་བདག་དང་སྤྲོད་ཅིག་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གིས་ལན་གསོལ་བར་བྱའོ། །ཕས་ཕོ་ཉ་དེ་སྤྲད་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གི་ཕྲིན་འདི་གསོལ་ཅིག །བདག་ཅག་ཡུར་སྒོམ་པ་བློ་ཆུང་ལ་མི་མཁས་པས་མ་ཤེས་ཏེ། ལྷས་དེ་ཤེས་ན་དེས་ཁྲུ་གང་བ་ཞིག་སྐུར་དང་དེ་ལ་བལྟས་ནས་ཁྲུ་བརྒྱ་བས་སྟོང་ཡང་བཀལ་ཏེ་བསྐུར་བར་བྱའོ་ཞེས་སྤྲིངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་ནས་འདི་ལ་ལྷས་བསྟན་པ་སྟེ་འདིས་བདག་གི་རྒྱལ་སྲིད་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་མངོན་ནོ་སྙམ་མོ། །ཡང་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་དེ་བགམ་པར་འདོད་ནས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། གང་པོ་ལ་འབྲས་ཆན་གཏུན་གྱིས་ཀྱང་མ་བརྡུངས་ལ། དུམ་བུར་ཆག་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། ཁྱིམ་གྱི་ནང་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་ཡང་མ་ཡིན་པར་མེས་ཀྱང་མ་ཡིན། མེ་མེད་པར་ཡང་མ་ཡིན་པར་ཚོས་ལ། ལམ་དུ་ཁྱེར་ཏེ་མི་འོང་ལམ་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཁྱེར་ཏེ་མི་འོང་བར་ཡང་ཁྱེར། ཉི་མས་མ་ཕོག །གྲིབ་མས་མ་ཕོག །སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་པ་ལ་ཡང་མི་བསྐུར་བར། བཞོན་པ་ཞོན་པས་ཀྱང་མ་ཡིན། རྐང་པས་འགྲོ་བའང་མིན་པ་སྐུར་ལ་ཤོག་ཅེས་སྤྲིངས་པ་དང་། ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་གང་པོ་མི་དགའ་བ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་ཕ་ལ་སྨྲས་པ། ཕ་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་དང་བདག་གིས་དེ་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འབྲས་ཉི་མ་ལ་བསྐམས་ནས། སྐྱེས་པ་བུད་མེད་མང་པོ་བསོགས་ཏེ་འབྲས་སྤར་རེ་བྱིན་པ་འདི་སེན་མོས་ཤུས་ལ་མ་ཆག་པར་འབྲུ་རེ་རེ་ནས་སོལ་ཅིག་སྨྲས་པ་ 15-2-353a ལྟར་བྱས་ཏེ་རྫིའུར་བླུགས་ཤིང་སྒོའི་ཐེམ་པའི་སྟེང་དུ་བཙོས་ནས། མེས་བཙོས་པ་མིན་ལ། མེ་མེད་པར་ཡང་བཙོས་པ་མིན་པའི་ཆེད་དུ། དེའི་ངོས་སུ་མེ། སྟེང་དུ་ཉི་མས་བཙོས་ནས། སྐྱེས་བུ་ལ་བསྒོ་བ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་ལམ་དུ་སོང་ལ་ཡ་གཅིག་ལམ་མིན་པར་སོངས་ཤིག །ཉི་མ་དང་གྲིབ་མར་མིན་པའི་ཆེད་དུ་དབྱུག་པའི་རྩེ་མོར་རྫིའུ་ཆིངས་ལ་གོས་སྲབ་མོས་གཡོགས་ཏེ་སོངས་ཤིག །རྐང་པ་གཅིག་ལྷྭམ་གྱོན་གཅིག་ལྷྭམ་མ་གྱོན་པར་བྱོས་ལ་སོངས་ཤིག །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་མིན་པའི་མ་ནིང་ལ་བསྐུར་བས། རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་དྲིས་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་ལན་ལྡོན་པ་དང་ཚུལ་དང་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པར་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འདི་ལྟར་སྐྱེད་ཚལ་ལྡུམ་ར་བཟའ་ཤིང་རྫིང་བུ་དང་བཅས་པ་ཞིག་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བགོ་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་སླར་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཅིག །རི་བྲག་པའི་སྐྱེད་ཚལ་འདི་དག་ནི་མི་ལེགས་ན། ཇི་ལྟར་བགྱིས་ན་མཆི་བར་འགྱུར་བ་རྒྱལ་པོའ
【現代漢語翻譯】 我心想，要找一個我出生以來從未見過或聽過的麻煩。大醫師問他為什麼不高興。父親說，國王想用某種方法來懲罰他。大醫師說：『把那個人交給我，我來回答國王。』父親把信使交給了他。大醫師對國王說：『請把我的口信告訴國王。我們這些愚蠢無知的人不知道如何測量土地。如果神知道，就請他送來一肘長的東西，我們看了之後，即使是一百肘長或一千肘長的東西，也能測量並送去。』國王聽了之後心想：『這是神所啟示的人，他一定會使我的王國繁榮昌盛。』又過了一段時間，國王想考驗他，就派信使說：『把一罐米飯送來，用杵舂打也不碎，切成碎片也不行。不要在房子里煮，也不要在房子外煮。不要用火煮，也不要不用火煮。帶在路上，不要走有路的路，也不要走沒有路的路。不要讓太陽曬到，也不要讓陰影遮到。不要交給男人或女人。不要騎馬，也不要步行。』聽到這些話，那人很不高興。大醫師對父親說：『父親不要不高興，我能做到。』於是把米飯曬乾，召集了許多男人和女人，每人給他們一把米飯，說：『用指甲剝開，不要弄碎，一粒一粒地剝。』 按照他的話去做，把米飯裝進罐子里，放在門檻上煮。爲了不用火煮，也不用沒有火煮，就在罐子上放火，上面用太陽曬。然後吩咐一個人：『一隻腳走在路上，一隻腳不要走在路上。』爲了不讓太陽曬到或陰影遮到，用棍子挑著罐子，用薄布蓋上。一隻腳穿鞋，一隻腳不穿鞋。交給非男非女的陰陽人。』國王聽了之後說：『大醫師真是聰明，善於回答問題，精通各種規矩和儀式。』又有一天，國王命令說：『送來一個帶有花園、果園、水池等的苗圃。』大醫師對國王說：『請這樣回覆國王：『如果巖石山上的這些苗圃不好，怎樣才能送去呢？』
【English Translation】 I thought to myself, 'I will look for a trouble that I have never seen or heard of since I was born.' The great physician asked him why he was unhappy. The father said that the king wanted to punish him by some means. The great physician said, 'Give me that man, and I will answer the king.' The father handed over the messenger. The great physician said to the king, 'Please convey this message of mine to the king. We ignorant and unskilled people do not know how to measure land. If the gods know, then please send a cubit-long thing, and after looking at it, even if it is a hundred cubits long or a thousand cubits long, we will measure and send it.' After hearing this, the king thought to himself, 'This is a man revealed by the gods, and he will surely make my kingdom prosperous.' After some time, the king wanted to test him, so he sent a messenger, saying, 'Send a pot of rice that cannot be broken by pounding with a pestle, nor can it be broken into pieces. Do not cook it inside the house, nor cook it outside the house. Do not cook it with fire, nor cook it without fire. Carry it on the road, do not take the road with a road, nor take the road without a road. Do not let the sun shine on it, nor let the shadow cover it. Do not give it to a man or a woman. Do not ride a horse, nor walk on foot.' Hearing these words, the man was very unhappy. The great physician said to the father, 'Father, do not be unhappy, I can do it.' So he dried the rice in the sun, gathered many men and women, and gave each of them a handful of rice, saying, 'Peel it with your nails, do not break it, peel it grain by grain.' According to his words, he put the rice in a jar and cooked it on the threshold of the door. In order not to cook with fire, nor to cook without fire, he put fire on the jar and cooked it with the sun above. Then he instructed a person, 'Walk with one foot on the road and one foot not on the road.' In order not to let the sun shine on it or the shadow cover it, carry the jar on a stick and cover it with a thin cloth. Wear a shoe on one foot and do not wear a shoe on the other foot. Give it to a hermaphrodite who is neither male nor female.' After hearing this, the king said, 'The great physician is truly intelligent, good at answering questions, and proficient in all kinds of rules and rituals.' One day, the king ordered, 'Send a nursery with a garden, orchard, pond, etc.' The great physician said to the king, 'Please reply to the king like this: 'If these nurseries on the rocky mountains are not good, how can they be sent?'
ི་ཕོ་བྲང་གི་སྐྱེད་ཚལ་ཞིག་རྒྱལ་པོས་བསྐུར་བར་གསོལ། ཕས་སྐྱེད་ཚལ་དེ་ཇི་ལྟར་མཆི་བ་བལྟས་ཏེ་བསླབས་ནས་དེའི་རྗེས་བཞིན་བཏང་བར་འཚལ་ཞེས་སྤྲིངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་གཞོན་ནུ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་བསམས་ནས། ཡང་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས། རི་བྲག་དེར་ཤིང་སྐྱེད་ལ་ལོ་གཅིག་ལོན་པ་དེ་ལ་མེ་འབྲས་དང་ལྡན་པ་གཅིག་སྐུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་ཨེ་རཎྚའི་ཤིང་ཞིག་བསྐྱེད་ནས་ 15-2-353b བསྐུར་ཏེ། དེའི་ལོ་མ་འབྲས་བུ་དང་མེ་ཏོག་བྱུང་བ་རྒྱལ་པོས་མཐོང་ནས་ཡ་མཚན་ཏེ་འདི་གང་པོའི་ཐབས་སམ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་ཟེར་བར་འདུག་གོ། དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རི་བྲག་གི་གྲོང་དེར་གླང་ལྔ་བརྒྱ་བདས་ནས་གང་པོ་ལ་འདི་རྣམས་ལ་རྩྭ་བྱིན་ཏེ་ཞོས་ལ་འོ་མ་དང་ཞོ་དང་མར་དང་སྤྲིས་མ་དང་ཆུར་བ་རྣམས་བྱོས་ལ་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ་གང་པོ་ཡི་ཆད་པ་དང་སྨན་ཆེན་པོས་མཐོང་ནས་ཕ་ཁྱོད་མི་དགའ་བར་མ་མཛད་ཅིག །བདག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ལན་བསམ་ཞིང་ཅི་ནས་རྒྱལ་པོ་མཉེས་པ་དང་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། ཕ་སྤད་གཉིས་ཤིག་ལ་འདི་ལྟར་བསླབས་ཏེ་ཁྱེད་གཉིས་གྲོང་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོ་ལས་ཐག་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་སོང་ལ་ཕ་དེས་ཤིང་གི་གཞོང་པ་ཞིག་ལྟོ་བར་ཆོངས་ལ་གོས་ཀྱིས་དཀྲིས་ཏེ་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་ངུ་བ་ལྟར་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་ཁྱེའུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་སྤོས་དང་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུར་གཏོར་ལ་གང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བས་བདག་གི་ཕ་འདི་བདེ་ཞིང་ལེགས་པ་བཀྲ་ཤིས་པར་བུ་བཙའ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་རྗོད་ཅིག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་བྱས་པས། དེ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཐོས་ནས་དེ་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་མི་གཅིག་བཏང་ངོ་། །དེས་སོང་སྟེ་བརྟགས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཞིག་འདུག་པ་ཆེ་བ་ས་ལ་འགྲེ་ཞིང་ངུ་བ་དང་། དེའི་བུས་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་འབོད་ཅིང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མཐོང་སྟེ། དེ་ཅི་བྱེད་དྲིས་པ་ལ། ཁྱེའུ་དེས་བདག་གི་ཕ་ལས་བུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། ། 15-2-354a དེ་དག་གིས་དེ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་བགད་དེ་ངས་གང་ན་ཡང་འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་ལ་བུ་བྱུང་བ་མ་མཐོང་མ་ཐོས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱེའུ་དེས་ལྷ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་དེ་ལྟར་ལགས་སམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་ཁྱེའུ་དེས་དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་པཱུརྞྞ་ཀཙྪའི་རི་བྲག་གི་གྲོང་རྡལ་དུ་གླང་ལྔ་བརྒྱ་བདས་ཏེ་འདི་རྣམས་ལས་འོ་མ་སོགས་ཕྱུང་ལ་སྐུར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་ན་གླང་སྦྲུམ་སྟེ་བུ་ཕྱུང་བ་གང་ན་གཟིགས་གང་ན་གསན་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་བགད་དེ་ཅིག་གང་པོའམ་སྨན་ཆེན་པོས་བསྟན། ཕོ་ཉས
【現代漢語翻譯】 國王要求送來一座宮殿的花園。然後他派人送信說：'看看那花園是什麼樣的，學習之後再送來。'國王心想，'這個年輕人很有智慧。'於是又派信使說：'在那山巖上種一棵樹，一年後能結出火紅果實。'年輕人種了一棵蓖麻樹， 送了過去。國王看到那樹長出了葉子、果實和花朵，感到非常驚訝，問道：'這是什麼方法，還是什麼偉大的藥物？'回答說：'是偉大的藥物。'國王說：'很好。'然後就沉默不語了。後來，在另一個時候，國王趕著五百頭牛到山巖的村莊，說：'給這些牛喂草，擠出牛奶、酸奶、酥油、凝乳和乳清，然後送來。'偉大的藥物和甘坡看到了，對父親說：'父親，請不要不高興。我會為國王想個辦法，既能讓國王高興，又能讓你免受責罰。'於是教導一對父子說：'你們兩個去離國王的都城不遠的大城市，父親你把一個木盆綁在肚子上，用衣服裹起來，躺在地上哭泣。然後兒子你向四面八方撒上香和花等，向十方祈禱說：愿世間守護神保佑我的父親平安、健康、吉祥地生下孩子！' 他們按照教導去做。國王聽到了這件事，派了一個人去調查。那人去調查后，看到一個大男人躺在地上哭泣，他的兒子則向諸神祈禱。那人問：'這是怎麼回事？'兒子說：'因為我的父親生了孩子。' 那些人把情況稟告了國王。國王笑著說：'我從未見過或聽說過有人生孩子。'兒子說：'神啊，您是這麼說的嗎？'國王說：'是的。'然後兒子說：'既然如此，為什麼您要趕著五百頭牛到普爾納卡察的山巖村莊，說要從這些牛身上擠出牛奶等送來呢？您在哪裡見過或聽說過母牛懷孕生子的？'國王笑著說：'這是甘坡或偉大的藥物教你的。'信使...
【English Translation】 The king requested that a garden of the palace be sent. Then he sent a message saying, 'See what that garden is like, learn it, and then send it.' The king thought, 'This young man is very wise.' So he sent another messenger saying, 'Plant a tree on that rock, and after a year, send one that bears fiery red fruit.' The young man planted a castor tree, and sent it. The king saw that the tree had grown leaves, fruits, and flowers, and was very surprised, asking, 'What method is this, or what great medicine?' The reply was, 'It is a great medicine.' The king said, 'Very well.' Then he remained silent. Later, at another time, the king drove five hundred cows to the rock village, saying, 'Give these cows grass, squeeze out milk, yogurt, butter, curd, and whey, and then send them.' The great medicine and Gampo saw this and said to the father, 'Father, please do not be unhappy. I will think of a way for the king, so that the king will be pleased and you will be spared from punishment.' So he taught a father and son, saying, 'You two go to a large city not far from the king's capital, the father you tie a wooden basin to your stomach, wrap it in clothes, lie on the ground and cry. Then the son you scatter incense and flowers etc. in all directions, and pray to the ten directions saying: May the guardian of the world bless my father with peace, health, and auspicious birth of a child!' They did as they were taught. The king heard about this and sent a person to investigate. The person went to investigate and saw a large man lying on the ground crying, and his son praying to the gods. The person asked, 'What is happening?' The son said, 'Because my father has given birth to a child.' Those people reported the situation to the king. The king laughed and said, 'I have never seen or heard of anyone giving birth to a child.' The son said, 'God, is that what you said?' The king said, 'Yes.' Then the son said, 'Since that is the case, why did you drive five hundred cows to the rock village of Purnakatsa, saying to squeeze out milk etc. from these cows and send it? Where have you seen or heard of a cow becoming pregnant and giving birth?' The king laughed and said, 'This was taught to you by Gampo or the great medicine.' The messenger...
་སྨན་ཆེན་པོས་སོ་ཟེར་བ་ལ་རྒྱལ་བློན་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་ངོ་། །ཡང་ཕྱིས་ཞིག་ན་ཕོ་ཉ་གཅིག་ལ་དྲེའུ་ཞིག་བསྐུར་ནས། དྲེའུ་འདི་མ་བཅིང་བར་སྲུངས་ཤིག །བླ་གབ་ཡོད་པར་མ་གཞུག་པར་འཚོས་ཤིག་ཅེས་སྤྲིངས་སོ། །གང་པོས་བགྱིད་དུ་མི་བཏུབ་པ་འདི་འདྲ་བཀའ་སྩལ་བས་བདེར་མི་སྟེར་རོ་སྙམ་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་དྲེའུ་དེ་ཉིན་པར་གཟས་སུ་ཅི་བདེར་འཚོས། མཚན་མོར་བླ་གབ་མེད་པར་མི་ཉི་ཤུས་བསྐོར་ནས་མི་ལྔ་རེས་མེལ་ཙེ་ཐུན་རེ་རེ་བྱས་ནས། རྐང་ལག་བཞི་ལ་མི་རེ་རེས་བཟུང་། མི་གཅིག་སྟེང་དུ་ཞོན་ཏེ་འདུག་གོ། རྒྱལ་པོས་མངགས་གཞུག་པ་ཞིག་ཇི་ལྟར་བྱེད་ལྟ་བར་བཏང་བས་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་དེ་ལྟར་བསྲུངས་ན་འབྲོས་མི་ནུས་ཀྱི་མི་དེ་རྣམས་ལས་གཅིག་ཁ་དྲང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ན་རེ་ནུབ་མོ་སྟེང་དུ་ཞོན་པ་དེ་ཁ་དྲངས་ན་གཞན་ 15-2-354b གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་དང་དེས་ཁྲིད་དེ་འོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། སྟེང་ན་ཞོན་པའི་མི་དེ་ཁ་དྲངས་ནས་དེས་དྲེའུ་ཁྱེར་ཏེ་བྲོས་སོ། །ནམ་ལངས་པ་དག་གང་པོ་ལ་དྲེའུ་བྲོས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་དེང་བདག་གི་འཚོ་བ་མ་རུངས་པར་གྱུར་ཅེས་སྐྲག་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་སྨན་ཆེན་པོས་མཐོང་ནས་འདི་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ན་འདི་ལ་ཡང་ཐབས་མི་སྣང་ཞེས་མི་སྨྲའོ་ཞེས་སྙམ་ནས་ཐབས་སེམས་ཤིང་ཕ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་དེ་སྒྲུབ་ནུས་ན་ཐབས་ཤིག་ཡོད་དོ་ཟེས་སྨྲས་པ་ལ། ཕས་ཐབས་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། ཅི་ནས་བདག་ཉིད་ལ་ཐོ་བཙམ་པ་བཟོད་ན་གདོན་དོན་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གང་པོ་ན་རེ། ཅི་ནས་བདག་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་ཕའི་མགོ་བོ་ལ་སྐྲ་ཁྲོམ་གཉེར་བདུན་དུ་བྲེགས་ཏེ་ལེ་ཀྲུ་དང་སྣག་ཚ་དང་། མཐིང་ཤིང་དང་། དཀར་པོ་ལ་སོགས་པས་མགོ་ལ་རི་མོར་བྱས་ནས་བོང་བུ་བསྐྱོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་དོང་ཞིང་སྨན་ཆེན་པོ་འོང་ངོ་ཞེས་སྒྲ་ཀུན་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དག་གིས་ཐོས་པས་སྨན་ཆེན་པོ་དེ་ནི་མཁས་ཤིང་མཛངས་པ་གཏམ་སྙམ་པར་གྲགས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་སྙམ་དུ་བལྟ་རུ་ཕྱིན་པ་དང་། བློན་པོ་དག་གིས་ལྷ་ཉིད་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་མཁས་གསལ་མཛངས་པ་ཞེས་བསྔགས་ན་དེས་མི་རིགས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བགྱིད་པ་གདའ་འམ་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་ཅི་འདི་ལྟར་ཕ་ལ་ཐོ་བཙམ་པར་བྱས་ཞིང་དྲིས་པ་ 15-2-355a དང་། དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་ཐོ་བཙམ་པ་མ་ལགས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བགྱིས་ཏེ། བདག་ཀྱང་ཕ་བས་ཤིན་ཏུ་མང་དུ་ཤེས་ནས་བདག་གིས་འདི་ལ་རྣམ་པར་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་བཟང་ངམ། འོན་ཏེ་ཕ་
【現代漢語翻譯】 當『大醫』這個名號傳開時，所有的國王和大臣都感到驚奇。後來，他派一個信使帶著一頭騾子，並囑咐說：『不要拴住這頭騾子，不要讓它在有遮蓋的地方吃草。』使者心想：『他下達了這樣不可能完成的命令，難道是不想讓我好過嗎？』但『大醫』白天讓騾子隨意吃草，晚上則讓二十個人圍著它，五個人輪流值班，每人守一個小時。四個人分別抓住騾子的四條腿，一個人騎在騾子背上。國王派人去檢視他們是如何做的，那人回來把所見所聞都告訴了國王。國王說：『如果這樣看守，騾子是跑不掉的，但那些人中肯定有一個會睡著的。』國王又說：『如果晚上騎在騾子背上的人睡著了，騾子就會被帶走。』於是，他們讓騎在騾子背上的人睡著，那人睡著后，騾子就被帶走了。天亮后，人們告訴使者騾子跑了。使者非常害怕，心想：『我今天的生活要完蛋了！』他開始哭天喊地。『大醫』看到後心想：『如果所有的事情都能用方法解決，那麼這件事也一定有辦法。』於是，他開始思考方法，並對父親說：『如果你能忍受一點痛苦，事情就能成功。』父親問：『有什麼辦法？』『大醫』說：『只要你能忍受在我頭上做點文章，事情就能成功。』使者說：『只要我還能活下去，你做什麼都可以。』然後，『大醫』在父親的頭上剃了七塊不規則的頭髮，用顏料、墨水、藍色染料和白色染料等在頭上畫上圖案，然後讓他騎上驢，慢慢地走向城市，併到處宣揚『大醫』來了。國王和大臣們聽到後心想：『如果『大醫』真的是聰明能幹，為什麼要做這麼奇怪的事情呢？』於是他們前去觀看。大臣們稟告國王說：『既然您一直稱讚『大醫』聰明能幹，他怎麼會做這種奇怪的事情呢？』國王親自問『大醫』：『你為什麼這樣對待你的父親？』『大醫』回答說：『陛下，我不是在羞辱他，而是在供養他。我比父親知道的更多，所以我這樣供養他。』國王問：『是你更好，還是你父親更好？』 When the name 'Great Physician' spread, all the kings and ministers were amazed. Later, he sent a messenger with a mule, instructing: 'Do not tie up this mule, and do not let it graze in a covered place.' The messenger thought: 'He is giving such an impossible order, does he not want me to have an easy time?' But the 'Great Physician' let the mule graze freely during the day, and at night he had twenty people surround it, with five people taking turns on duty, each guarding for one hour. Four people each held one of the mule's legs, and one person rode on the mule's back. The king sent someone to see how they were doing it, and that person returned and told the king everything he had seen and heard. The king said: 'If it is guarded like this, the mule will not be able to run away, but one of those people will surely fall asleep.' The king also said: 'If the person riding on the mule's back falls asleep at night, the mule will be taken away.' So, they let the person riding on the mule's back fall asleep, and after that person fell asleep, the mule was taken away. When it dawned, people told the messenger that the mule had run away. The messenger was very frightened, thinking: 'My life is over today!' He began to cry and wail. The 'Great Physician' saw this and thought: 'If all things can be solved with methods, then there must be a way to solve this matter as well.' So, he began to think of a method and said to his father: 'If you can endure a little pain, the matter will succeed.' The father asked: 'What method is there?' The 'Great Physician' said: 'As long as you can endure me doing something on your head, the matter will succeed.' The messenger said: 'As long as I can live, you can do whatever you want.' Then, the 'Great Physician' shaved seven irregular patches of hair on his father's head, and used paints, ink, blue dye, and white dye, etc., to draw patterns on his head, and then had him ride a donkey, slowly walking towards the city, and proclaiming everywhere that the 'Great Physician' had arrived. The king and ministers heard this and thought: 'If the 'Great Physician' is truly clever and capable, why would he do such a strange thing?' So they went to see. The ministers reported to the king: 'Since you have always praised the 'Great Physician' as clever and capable, how could he do such a strange thing?' The king personally asked the 'Great Physician': 'Why did you treat your father like this?' The 'Great Physician' replied: 'Your Majesty, I am not humiliating him, but making offerings to him. I know much more than my father, so I am making offerings to him in this way.' The king asked: 'Are you better, or is your father better?'
【English Translation】 When the name 'Great Physician' spread, all the kings and ministers were amazed. Later, he sent a messenger with a mule, instructing: 'Do not tie up this mule, and do not let it graze in a covered place.' The messenger thought: 'He is giving such an impossible order, does he not want me to have an easy time?' But the 'Great Physician' let the mule graze freely during the day, and at night he had twenty people surround it, with five people taking turns on duty, each guarding for one hour. Four people each held one of the mule's legs, and one person rode on the mule's back. The king sent someone to see how they were doing it, and that person returned and told the king everything he had seen and heard. The king said: 'If it is guarded like this, the mule will not be able to run away, but one of those people will surely fall asleep.' The king also said: 'If the person riding on the mule's back falls asleep at night, the mule will be taken away.' So, they let the person riding on the mule's back fall asleep, and after that person fell asleep, the mule was taken away. When it dawned, people told the messenger that the mule had run away. The messenger was very frightened, thinking: 'My life is over today!' He began to cry and wail. The 'Great Physician' saw this and thought: 'If all things can be solved with methods, then there must be a way to solve this matter as well.' So, he began to think of a method and said to his father: 'If you can endure a little pain, the matter will succeed.' The father asked: 'What method is there?' The 'Great Physician' said: 'As long as you can endure me doing something on your head, the matter will succeed.' The messenger said: 'As long as I can live, you can do whatever you want.' Then, the 'Great Physician' shaved seven irregular patches of hair on his father's head, and used paints, ink, blue dye, and white dye, etc., to draw patterns on his head, and then had him ride a donkey, slowly walking towards the city, and proclaiming everywhere that the 'Great Physician' had arrived. The king and ministers heard this and thought: 'If the 'Great Physician' is truly clever and capable, why would he do such a strange thing?' So they went to see. The ministers reported to the king: 'Since you have always praised the 'Great Physician' as clever and capable, how could he do such a strange thing?' The king personally asked the 'Great Physician': 'Why did you treat your father like this?' The 'Great Physician' replied: 'Your Majesty, I am not humiliating him, but making offerings to him. I know much more than my father, so I am making offerings to him in this way.' The king asked: 'Are you better, or is your father better?'
བཟང་། དེས་བདག་བཟང་ལ་ཕ་ངན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཕ་བས་བུ་བཟང་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་གང་དུ་མཐོང་ཐོས་མེད་ཀྱི། ཕས་བུ་གྲགས་པར་བྱེད་མས་གསོ་ཞིང་སྐྱེད་པ་དང་སྲུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བས་ངེད་ཀྱིས་ནི་ཅི་ནས་ཕ་བཟང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ལྟར་ལགས་སམ་མ་ལགས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཡིན་གྱི་གཞན་མིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ། ལྷ་དེ་ལྟར་བདེན་པ་ལགས་ན། ལྷས་བདག་ཅག་ལ་དྲེའུ་འཚོར་སྩལ་བ་དེ་བྲོས་པས། དྲེའུ་དེའི་ཕ་བོང་བུ་འདི་ལགས་ན་སྐྱེན་པར་བཞེས་པར་གསོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་བློན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚིག་གི་ཐབས་དེ་ལྟ་བུ་སྦྱར་བ་ཐོས་ནས་ཡ་མཚན་དུ་བཟུང་སྟེ། ཨེ་མ་ཧོ། རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པར་བྱ་བ་འདི་ལྟ་བུ་མཁས་སོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་པོ་མགུ་ནས་རྣམ་པ་མང་པོའི་རྒྱན་གྱིས་བཀླུབས་ཏེ་བློན་པོའི་དབང་བྱིན་ཅིང་ཕ་ལ་རི་བྲག་གི་གྲོང་དེ་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་བློན་པོའི་དབང་ཐོབ་ནས། བྱ་བ་ཅི་བྱ་བ་དང་རྒྱལ་པོའི་དོན་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་སེམས་པ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྨན་ཆེན་པོ་བློན་པོར་བཅུག་སྟེ་མཁས་ཤིང་མཛངས་སོ་ 15-2-355b ཞེས་སྒྲ་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དུས་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་བུ་མོ་ཞིག་བག་མར་བླངས་པས་ནོར་མང་ཞིག་ཟད་ཅིང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པས་ཀྱང་ཟད་ནས། བྲམ་ཟེ་དེ་ཁ་ཏོན་མང་དུ་ལོབ་ཅིང་སྨྲང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནོར་བསྒྲུབ་པའི་སླད་དུ་ལྗོངས་གཞན་དུ་རྒྱུ་ཞིང་སོང་བས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་བརྒྱ་རྙེད་ནས་སླར་འོངས་བ་ན། དེས་རྟོག་པ་ལ་སྔར་ནོར་ཁྱེར་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་མི་འཇུག་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་བུད་མེད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སུས་ཀྱང་མི་རིགས་ལ། བདག་གི་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ཡང་གཟུགས་བཟང་བས་ན་བདག་མེད་པའི་ཕྱི་ནས་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་ཤིང་འདུས་ཀྱང་སྲིད་དོ་སྙམ་སྟེ། དེ་ནམ་སྲོས་པ་དང་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ནས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་དྲུང་དུ་ཁུང་བརྐོས་པ་དེར་གསེར་རྣམས་བཅུག་ཅིང་། ནམ་སྲོས་ནས་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ཆུང་མ་དེ་ཡང་སྐྱེས་པ་གཞན་རྣ་བོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཆགས་ཏེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟས་ཞིམ་པོ་ཟོས་ནས་བསུང་ཞིམ་པོས་བྱུགས་ཤིང་མལ་གྱི་སྟེང་ན་དེ་གཉིས་དགའ་བ་མྱོང་ཞིང་འཁོད་པ་ལ། བྲམ་ཟེ་དེས་སྒོ་ཕྱེས་ཞེས་བོས་པ་དང་། བུད་མེད་དེས་ཁྱོད་སུ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེས་བདག་གི་མིང་སྨྲོས་པ་དང་། མོ་ཉིད་ཀྱིས་དགའ་བའི་སྒྲ་ཕྱུངས་ནས་རྣ་བོ་ཆེ་ཉལ་བ་ལས་བསླངས་ནས་མལ་གྱི་འོག་ཏུ་སྦས་ཏེ་སྒོ་ཕྱེས་ཤིང་གཡོ་བྱེད་པས་ཁྱོ་ལ་འཇུས་ནས་ངུ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསུས་ཏེ་ཟས་གསོད་པ་བྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་འདི་ལྟར
【現代漢語翻譯】 『好啊，他會說我是個壞父親。』國王說：『哪裡見過或聽說過兒子比父親好的？父親使兒子出名，母親養育、培養和保護他，因此我們認為父親更好。』大藥師說：『是這樣嗎？仔細想想！』國王和大臣們說：『就是這樣，沒有別的。』大藥師跪在國王的腳下說：『神啊，如果真是這樣，神賞賜給我們的騾子逃跑了，這頭驢是那騾子的父親，請儘快收下它。』國王和大臣們聽到他如此運用語言，都感到驚訝，心想：『啊！這個人真聰明，能分辨出合理與不合理。』國王很高興，賞賜了他許多裝飾品，授予他大臣的職位，並將那座山巖村莊賜給了他的父親。 之後，大藥師獲得了大臣的職位，心想：『我該做什麼？如何為國王效力？』整個城市都在傳頌：『大藥師被任命為大臣，他既聰明又賢能。』 當時，有個婆羅門娶了一個女兒為妻，花費了許多財產，與她一同享用也耗盡了。那個婆羅門背誦了許多經文，精通明咒，爲了獲取財富而前往其他地方遊歷。他找到了五百個金礦，返回時心想：『我以前不敢帶著財富回家，因為女人的心思難以捉摸。我的婆羅門妻子長得很漂亮，我不在的時候，她很可能會愛上並與別的男人同居。』於是，天黑后，他來到墓地，在一棵榕樹下挖了個洞，把金子放了進去。天黑后，他回到家中。他的妻子愛上了一個名叫大耳的男人，與他一同享用美食，塗抹香油，躺在床上享受快樂。婆羅門敲門喊道：『開門！』那個女人問道：『你是誰？』他說出了自己的名字。她高興地叫了一聲，叫醒了正在睡覺的大耳，把他藏在床下，然後打開門，假裝悲傷地擁抱丈夫，哭著迎接他，並給他食物。婆羅門心想：『是這樣嗎？』
【English Translation】 'Good, he will say I am a bad father.' The king said, 'Where have you seen or heard of a son being better than his father? The father makes the son famous, and the mother nurtures, raises, and protects him, so we think the father is better.' The great physician said, 'Is that so? Think carefully!' The king and ministers said, 'That's right, there is no other way.' The great physician knelt at the king's feet and said, 'O God, if that is true, the mule that God gave us has run away, and this donkey is the father of that mule, please take it quickly.' The king and ministers were surprised to hear him use such language, thinking, 'Ah! This person is very clever and can distinguish between what is reasonable and unreasonable.' The king was very happy and rewarded him with many ornaments, gave him the position of minister, and gave the rocky village to his father. After that, the great physician obtained the position of minister and thought, 'What should I do? How can I serve the king?' The whole city was spreading the word: 'The great physician has been appointed as a minister, he is both intelligent and virtuous.' At that time, a Brahmin took a daughter as his wife, spending a lot of wealth, and using it up with her. That Brahmin recited many scriptures, was proficient in mantras, and traveled to other places to acquire wealth. He found five hundred gold mines, and when he returned, he thought: 'I didn't dare to bring wealth home before, because women's minds are unpredictable. My Brahmin wife is very beautiful, and when I am not there, she is likely to fall in love with and live with another man.' So, after dark, he went to the cemetery, dug a hole under a banyan tree, and put the gold in it. After dark, he returned home. His wife fell in love with a man named Big Ears, and together they enjoyed delicious food, smeared fragrant oil, and lay on the bed enjoying happiness. The Brahmin knocked on the door and shouted, 'Open the door!' The woman asked, 'Who are you?' He said his name. She cried out happily, woke up Big Ears who was sleeping, hid him under the bed, then opened the door, pretended to be sad, hugged her husband, greeted him with tears, and gave him food. The Brahmin thought, 'Is that so?'
་མཚན་མོར་ཁ་ཟས་བསོད་པ་སྦྱར་བས་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་དྲང་པོ་ཞིག་ཡིན་པས་ཀྱེ་བཟང་མོ། དུས་སྟོན་དང་ 15-2-356a དུས་ཚེས་ལ་མ་བབ་པར་བཟའ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཅི་ལས་འོངས། བུད་མེད་དེས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ལྷས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་འོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པས་ན་སྟ་གོན་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ། ཨེ་མ་ད་ནི་བསོད་ནམས་ཅན་དུ་ཟད་དེ་བདག་གི་ཆུང་མའི་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་ལྷས་བསྟན་པ་ལྟ་ཞེས་ཟས་ཟོས་ཏེ་ཁྲུས་བྱས་ནས་མལ་དུ་ཉལ་ཞིག་ཕན་ཚུན་མཛའ་བས་ལམ་དུ་དགེའམ་ཉོན་མོངས་ཞེས་གཏམ་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་ཆུང་མས་ཇོ་བོས་ཅུང་ཟད་རྙེད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཅུང་ཟད་ཅིག་ལོན་ནོ། །དེ་ནས་ཆུང་མས་བརྡ་ཐབས་ཀྱི་ཚིག །འདིར་ནི་ཅི་ཟེར་བ། རྣས་ཉོན་རྣ་བོ་ཆེ། ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེས་མ་འཕྲིག་པར་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་བརྒྱ་རྙེད་དོ། །བུད་མེད་དེས་བདག་ལ་མ་བསྟན་ན་གར་བཞག །བྲམ་ཟེ་དེས་སྨྲས་པ། ནོར་ཐུབ་པར་གྱིས་དང་ཡོད་དོ། །དེ་གང་དུ་བཞག །སངས་བསྟན་ནོ། །བུད་མེད་དེ་ན་རེ། བདག་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་ཕྱེད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གསང་། བྲམ་ཟེ་དྲངས་བས་ན་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་བཞག་གོ། བུད་མེད་ན་རེ་ཉོན་ཅིག་རྣ་བོ་ཆེ་ཕྱོགས་གང་དུ་བཞག །བྲམ་ཟེ་དེས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་དྲུང་དུ་ས་བརྐོས་ཏེ་བཞག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཇོ་བོ་ལམ་ནས་དུབ་པས་ད་ཁྱོད་ཅི་བདེར་མནོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་གཉིད་ལོག་པར་རིགས་ནས་རྣ་བོ་ཆེ་ལ་གང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐོས་པ་དེ་མྱུར་དུ་བྲུས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། རྣ་བོ་ཆེ་དེས་དལ་བུས་འཇབ་ཅིང་ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་ཕྱུངས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་ལ་ཤིང་དེའི་དྲུང་དུ་སྦས་པ་དེ་བླངས་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་བྲམ་ཟེ་དེས་ 15-2-356b དུར་ཁྲོད་དུ་སོང་བས་ནོར་དེ་མེད་ནས་བྲང་བརྡུང་ཞིང་ཁྱིམ་དུ་འོངས་པ་དང་། ཆུང་མ་དང་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཉེས་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེས་དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བསྙད་པ་དང་། དེ་ན་འགའ་ཞིག་གིས་སྨན་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་རྟོག་དཔྱོད་ཅན་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་དང་། དེས་གལ་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཀྱང་སྲིད་ཀྱི་སྐྱབས་གཞན་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་མཆི་མ་གཟག་ཅིང་སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཤིས་པར་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བདག་གིས་ནོར་ཇི་ལྟར་སྟོར་ཚུལ་སྨྲས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོ་དེ་ཡུད་ཙམ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་ནས། བྲམ་ཟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་གང་དུ་བཞག །དུས་ནམ་བཞག །དེར་ཁ་ཅིག་མཐོང་བའམ། གཞན་ལ་སྨྲས་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་དེས་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་པའི་སྒྱུར་ཞིག་ཡིན་པར་ངེས་སོ་སྙམ་དུ། བྲམ་ཟེ་དེ་དབུགས་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ཁྱོ
【現代漢語翻譯】 晚上，她準備了食物，這讓他覺得她可能愛上了別的男人。但她本性正直，所以他說：『善良的女士，在節日或特殊日子之外，你從哪裡得到這些食物？』 那女人說：『神告訴我你會成為我的丈夫，所以我準備了。』 那婆羅門說：『哎呀，我真是太幸運了，神也出現在我妻子的夢裡。』 他吃完飯，洗完澡，然後上床睡覺。他們互相詢問旅途是快樂還是痛苦。然後，妻子問：『你今天掙到了一些錢嗎？』 他說：『我掙到了一點。』 然後，妻子用暗示的語言說：『這裡是什麼意思？大耳朵。』 那婆羅門沒有告訴她，但他找到了五百個金幣。那女人說：『如果你不告訴我，你打算藏在哪裡？』 那婆羅門說：『你可以保守秘密，它就在那裡。』 『在哪裡？』 『我告訴了桑斯。』 那女人說：『如果我是你身體的一半，你為什麼要隱瞞？』 那婆羅門很坦誠，所以他說：『它藏在城外。』 那女人說：『等等，大耳朵，你把它藏在哪裡？』 那婆羅門說：『我把它埋在墓地裡榕樹下。』 然後，那個婆羅門妻子說：『你旅途勞累，現在好好休息吧。』 當他睡著后，她說：『大耳朵，快點挖出你聽到的東西。』 然後，大耳朵悄悄地溜出房子，去了墓地，從那棵樹下取走了埋藏的東西，然後回到了自己的房子。 第二天，那個婆羅門去了墓地，發現錢不見了，他捶胸頓足地回到家裡。他的妻子和親戚問他發生了什麼事。他詳細地講述了事情的經過。然後，有人建議：『去找那位偉大的醫生，他既聰明又有洞察力。如果他能幫你找回錢，那就太好了，否則就沒有其他希望了。』 於是，他擦乾眼淚，去拜訪了那位偉大的醫生，先行問候，然後講述了他如何丟失了錢。那位偉大的醫生沉默了一會兒，然後問：『婆羅門，你把它藏在哪裡？什麼時候藏的？有人看到你嗎？你告訴過別人嗎？』 他如實地回答了所有問題。那位偉大的醫生心想：『這個婆羅門妻子一定是一個愛上其他男人的蕩婦。』 爲了讓婆羅門放心，他說：『你…』
【English Translation】 In the evening, she prepared food, which made him think she might be in love with another man. But she was of upright nature, so he said, 'Good lady, where did you get this kind of food outside of festivals or special days?' The woman said, 'The god showed me that you would be my husband, so I prepared.' The Brahmin said, 'Alas, I am so fortunate that the god also appeared in my wife's dream.' He ate the food, took a bath, and then went to bed. They asked each other whether the journey was pleasant or painful. Then, the wife asked, 'Did you earn some money today?' He said, 'I earned a little.' Then, the wife said in a suggestive language, 'What does this mean here? Big ears.' The Brahmin did not tell her, but he found five hundred gold coins. The woman said, 'If you don't tell me, where are you going to hide it?' The Brahmin said, 'You can keep a secret, it's there.' 'Where?' 'I told Sangs.' The woman said, 'If I am half of your body, why are you hiding it?' The Brahmin was honest, so he said, 'It's hidden outside the city.' The woman said, 'Wait, big ears, where did you hide it?' The Brahmin said, 'I buried it under the banyan tree in the cemetery.' Then, the Brahmin's wife said, 'You are tired from the journey, now rest well.' After he fell asleep, she said, 'Big ears, quickly dig out what you heard.' Then, Big Ears quietly slipped out of the house, went to the cemetery, took the buried thing from under that tree, and then returned to her own house. The next day, the Brahmin went to the cemetery and found that the money was gone, he beat his chest and returned home. His wife and relatives asked him what was wrong. He told the story in detail. Then, someone suggested, 'Go to that great doctor, who is both wise and insightful. If he can help you get the money back, that would be great, otherwise there is no other hope.' So, he wiped away his tears and went to visit the great doctor, first greeting him, and then telling him how he had lost the money. The great doctor was silent for a moment, and then asked, 'Brahmin, where did you hide it? When did you hide it? Did anyone see you? Did you tell anyone else?' He answered all the questions truthfully. The great doctor thought, 'This Brahmin's wife must be a harlot who has fallen in love with another man.' To reassure the Brahmin, he said, 'You...'
ད་མི་དགའ་བར་མ་བྱེད་དང་། དེ་མ་རྙེད་ན་བདག་གི་ནོར་ལས་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་དང་ཡང་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ན་ཁྱི་ཡོད་དམ་བྲམ་ཟེ་དེས་མཆིས་སོ། །ད་སོང་ལ་བདག་ཁྱིམ་དུ་སླར་དགེ་བར་མཆི་ན་བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་ལ་ཟན་སྦྱིན་པར་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་གྱིས་ལ། བྲམ་ཟེ་བརྒྱད་ཀྱི་བཞི་ནི་ཁྱོད་རང་གིས་བོས་ཤིག །བཞི་ནི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་འབོད་དུ་ཆུག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལྟར། བྲམ་ཟེ་དེས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་རང་གི་དྲུང་ནས་མི་ཞིག་མངགས་ཏེ། ནམ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་འོངས་པ་དང་། མི་འདི་སྒོར་འདུག་ཆུག་ཅིག །ཟས་ནི་བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་སྟེར་དུ་ཆུག་ལ། དེའི་ཚེ་ 15-2-357a མི་འདི་ལ་ཅི་ཡང་བྱེད་དུ་མ་གཞུག་པར་དེ་དག་གི་མདུན་དུ་ཞོག་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་ལ་བཏོང་ངོ་། །མི་རྟོག་ཆེན་པ་དེ་ལ་བསྒོ་བ། ཁྱོད་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ། མི་གང་ལ་ཁྱི་ཟུག་པ་དང་གང་ལ་འཇུག་མ་འདྲིལ་བར་གྱུར་པ་ལྟོས་ལ་ཁྱིའི་ཚུལ་འདི་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །ནང་དུ་བྲམ་ཟེ་མོས་ཟས་འགྲིམ་པའི་ཚེ། གང་ལ་མིག་བཙུག་ཅིང་ལྟ་བ་དང་། དགོད་ཅིང་ཚིག་འབྱིན་ལ་ལྷག་པར་འགྲིམ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་ནས་བཏང་བས། བྲམ་ཟེ་གཞན་འོངས་ཚེ་ཁྱི་ཟུག་ལ། རྣ་བོ་ཆེ་འོངས་པ་ན་ཁྱི་དེ་རྣ་བ་ཕབ་མཇུག་མ་དྲིལ་ནས་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་ལ་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཁྱིས་འདྲིས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་རྐུན་མ་རྣ་བོ་ཆེ་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་མོ། །བྲམ་ཟེ་མོས་ཟས་འགྲིམ་པའི་ཚེ་རྣ་བོ་ཆེ་ལ་སྨིན་མའི་བརྡའ་བྱེད་ཅིང་ཅུང་ཟད་དགོད། མིག་དེར་ཆགས། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཟེར། ལྷག་པར་ཡང་དེར་འགྲིམ་པར་མཐོང་བས་མཚན་མ་དེ་རྣམས་མི་དེས་བཟུང་ནས་ཇོ་བོ་ཚུལ་འདི་འདྲའོ་ཞེས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་བཟླས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་རྒྱལ་པོའི་མི་བཏང་སྟེ་རྣ་བོ་ཆེ་བཀུག་ནས་སྨྲས་པ། གཞན་གྱི་ནོར་འཕྲོགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྲམ་ཟེ་ཆོས་ཡིན་ནམ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱེར་བདེ་སླར་བྱིན་ཅིག །དེ་ན་རེ། སྡིག་པ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་བདག་གིས་ཡོང་མ་འཚལ་ཏེ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་མི་རྣམས་ལ་ངན་པ་འདི་བཙོན་རར་ཆུག་ལ་ཅི་ནས་རུས་པ་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུར་ནན་ལ་འཁོར་ཅིག་བསྒོ་བས་བསྡིགས་ནས་ 15-2-357b འཇིགས་སྐྲག་སྟེ་ལྷས་བདག་སྐྱོབས་ཤིག །བདག་གིས་དེ་སླར་འབུལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་། རང་གི་ཁྱིམ་ནས་གསེར་གྱི་དང་རྩེ་གནའ་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཇི་ལྟར་བཅིངས་པ་བཞིན་ཁྱེར་ཏེ་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཕུལ་ལོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་པ་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དགའ་ནས་བཀུར་སྟིས་དྲིན་ལན་གླན་པའི་བསམ་པས་ཕྱེད་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཕུལ་སྨན་ཆེན་པོས་བླངས་ནས་སླར་བྲམ་ཟེ་ལ་བྱིན་ནོ། །སྨན་ཆེན་པོའི་སྙན་པ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་ཡུལ་མི་ཐམ
【現代漢語翻譯】 不要不高興，如果沒找到，我會從我的財產中佈施。』又說：『你家有狗嗎？』婆羅門回答說：『有。』『現在回去，如果我能再次順利地回到家，我答應在自在天神面前供養八個婆羅門食物。』就這樣說。八個婆羅門中的四個由你自己邀請，另外四個讓婆羅門婦女邀請。』按照所說的，那個婆羅門就這樣做了。大醫師派了一個人從自己身邊去，當婆羅門們來的時候，讓這個人守在門口。食物讓婆羅門婦女來給，那時不要讓這個人做任何事，就站在他們面前。』這樣吩咐后就派他去了。 大智者這樣吩咐：『當你們讓婆羅門們進入時，注意看哪個人被狗吠，哪個人沒有被狗吠，狗的這種行為要記在心裡。當婆羅門婦女分發食物時，要知道哪個人眼睛盯著看，笑著說話，並且特別靠近。』這樣吩咐後派他去了。當其他婆羅門來的時候，狗會吠叫，但當大耳朵來的時候，狗會放下耳朵，捲起尾巴，跟在他後面，進入后也發出親昵的聲音。國王的人認為這個大耳朵就是小偷。當婆羅門婦女分發食物時，她向大耳朵使眼色，稍微微笑，眼睛盯著他，和他說話，並且特別靠近他。那個人抓住了這些跡象，告訴大醫師：『情況就是這樣。』大醫師一聽到這些，立刻派國王的人去把大耳朵抓來，說：『搶奪別人的財產，這是婆羅門的教義嗎？你拿走的東西要還回來！』那人說：『愿罪惡平息，我什麼都不知道。』 然後，大醫師吩咐人們：『把這個壞人關進監獄，一定要嚴刑拷打，直到他說出真相。』因為受到威脅和恐嚇，那人說：『神啊，救救我！我會把東西還回去的。』他從自己家裡拿出了五百個金頂飾，像原來捆綁的那樣，獻給了大醫師。大醫師把這些給了婆羅門，那個婆羅門很高興，爲了報答恩情，把一半獻給了大醫師，大醫師收下後又還給了婆羅門。大醫師的名聲傳遍四方，全國人民都...
【English Translation】 'Do not be unhappy, if it is not found, I will give from my property.' And said again, 'Do you have a dog in your house?' The Brahmin replied, 'Yes.' 'Now go back, if I can return home safely again, I promise to offer food to eight Brahmins in front of the god Ishvara.' Say it like that. Let four of the eight Brahmins be invited by yourself, and let the other four be invited by the Brahmin woman.' As said, that Brahmin did so. The great physician sent a person from his side, and when the Brahmins came, let this person stay at the door. Let the Brahmin woman give the food, and at that time, do not let this person do anything, just stand in front of them.' After instructing him like this, he sent him away. The great wise one instructed: 'When you let the Brahmins enter, pay attention to who the dog barks at and who it does not bark at, and keep this behavior of the dog in mind. When the Brahmin woman distributes food, know who is staring and looking, smiling and speaking, and especially approaching. ' After instructing him like this, he sent him away. When other Brahmins came, the dog would bark, but when Big Ears came, the dog would lower its ears, curl its tail, follow him, and even make intimate sounds after entering. The king's man thought that this Big Ears was the thief. When the Brahmin woman distributed food, she winked at Big Ears, smiled slightly, stared at him, spoke to him, and especially approached him. The man caught these signs and told the great physician: 'The situation is like this.' As soon as the great physician heard this, he immediately sent the king's man to arrest Big Ears and said: 'Is robbing other people's property the doctrine of Brahmins? Return what you took!' The man said: 'May sins be pacified, I don't know anything.' Then, the great physician ordered the people: 'Put this bad person in prison, and be sure to torture him severely until he tells the truth.' Because of being threatened and intimidated, the man said: 'God, save me! I will return the things.' He took out five hundred gold ornaments from his house, just as they were originally tied, and offered them to the great physician. The great physician gave these to the Brahmin, and that Brahmin was very happy. In order to repay the kindness, he offered half to the great physician, and the great physician took it and returned it to the Brahmin. The great physician's reputation spread everywhere, and the people of the whole country...
ས་ཅད་ཀྱིས་བདག་ཅག་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པས་འདི་འདྲ་བའི་བློན་པོ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མི་གཞན་ཞིག་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་སོང་བ་ལས། རྫིང་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་ཕྱེ་འུ་རྐྱལ་པ་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་ཟན་ཟོས་ནས་རྐྱལ་པ་ཁ་མ་བཅིངས་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་དུ་སོང་བ་དང་སྦྲུལ་རེག་ན་གདུག་པའི་དུག་ཅན་ཞིག་རྐྱལ་བ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་སོ། །མི་དེ་སླར་འོངས་ནས་མ་བརྟགས་པར་རྐྱལ་པ་ཁ་བཅིངས་ཏེ་ཕྲག་པར་ཐོགས་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་ཕྱིན་པ་ན། ལྟས་མཁན་ཞིག་གིས་དེ་ལ་འཚོ་བ་དང་བྲལ་དུ་ཉེའོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །མི་དེས་སླར་ལོག་སྟེ་དེ་ལ་བལྟས་སོ། །དེ་ནས་འོངས་པ་དང་དེ་ལྟར་ཐོས་བཞིན་ལྟས་མཁན་དེ་ལ་མ་དྲིས་སྙམ་དུ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ཤིང་། དོན་དེའི་ཕྱིར་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་མ་དྲིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱིམ་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བསམས་ཤིང་སྨྲས་ཏེ། སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ནས་ལྟས་མཁན་གྱིས་སྨྲས་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་བརྗོད་དོ། །སྨན་ཆེན་པོས་གང་ནས་འོང་དྲིས་པས་དེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ལ། སྨན་ 15-2-358a ཆེན་པོས་འདིའི་རྐྱལ་པའི་ནང་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཡོད་པར་ངེས་སོ་སྙམ་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་རྐྱལ་པ་འདི་ཁ་ཁྲོལ་ལ་རྒྱང་མ་ནས་ཤིང་གིས་ཁ་ཕྱེས་ཤིག་དང་གདོད་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་པས། སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་མགོ་ནི་བཏེགས། དབུགས་རྒོད་ཅིང་ལྕེ་བསྐྱོད་བཞིན་ཕྱིར་ཕྱུང་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་ཁྱོད་ཀྱི་དོགས་པ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ཡུལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཞིའི་དཔུངས་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་གྲོང་དང་ཚོང་འདུས་གྲོང་འདབས་སོགས་སུ་སོང་སྟེ་ཡུལ་འདི་སུའི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། འདི་བློན་པོ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཤ་སྟག་ལ་སྨན་ཆེན་པོས་བརྟགས་ནས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བློན་པོ་དྲུག་གི་བསྣམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ནི་བཟའ་བཏུང་ཙམ་ལ་དབང་ངོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་གྲོང་དང་ཡུལ་འདི་སུ་ལ་དབང་ཞེས་དེ་ལྟར་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་སྙིང་བརྩེ་བའི་ལྷས་རྨི་ལམ་དུ། པཱུརྞྞཱ་ཀཙྪའི་རི་བྲག་གི་གྲོང་ན་གང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བུ་སྨན་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་བློན་པོར་ཆུག་ཤིག་དང་དེས་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད་ཅིང་འབུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཁྱོད་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པས། ཁྱོད་ནི་མའི་རུམ་ན་འདུག་ཚུན་ཆད་བདག་གིས་དགོས་པ་འདིའི་ཕྱིར་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བསྐྱེད་ནས། ད་ཡང་བློན་པོའི་མཆོག་ཏུ་བཅུག་ནས། ད་ནི་ལྷའི་ཚིག་དང་ཁྱོད་རང་གི་བློས་ལྕོགས་པ་སྟོན་པས་ཅི་ནས་བདག་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོར་ 15-2-358b འགྱུར་བར་བྱོས་ཤིག །སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྱག་བ
【現代漢語翻譯】 所有人都認為我們有福報，才能有這樣的臣子啊。之後，有個人因為事情去了別的國家，在一個水池邊，他打開乾糧袋，吃了食物，沒有繫好袋子就離開了。一條有劇毒的蛇進入了那個袋子里。那個人回來后，沒有檢查就係好袋子，扛在肩上去了大城市。一個占卜師預言說他會失去生計。那個人返回去檢視。回來后，他後悔沒有問那個占卜師。他想，爲了這件事，在沒有問過大醫師之前，我不回家。於是他去了大醫師那裡，講述了占卜師所說的一切。 大醫師問他從哪裡來，他說了事情的經過。大醫師心想，這人的袋子里肯定有毒蛇。於是，在大庭廣眾之下，他說：『把這個袋子打開，用木棒從遠處打開，這樣就會知道了。』按照他說的做了，那條毒蛇抬起了頭，喘著粗氣，吐著舌頭爬了出來。大醫師說：『你的疑慮就是這個。』 之後，大醫師爲了考察國情，憑藉四肢的力量，去了城鎮、集市、郊區等地，詢問：『這片土地是誰的？』人們都說：『這是某某大臣的。』大醫師考察后發現，所有的土地都被六個大臣掌控著，國王只能管吃喝。他心想，於是他向國王稟告說：『城鎮和土地是誰的？』國王說：『我所愛戴的天神在夢中預言：在ᱯཱུརྞྞཱ་ཀཙྪའི་（Pūrṇākacchā，圓滿腋）山巖的村莊里，有個叫གང་པོ་（Gaṅpo，恒河）的兒子，讓他做你的大醫師吧，他會讓你的土地繁榮並進貢，到那時你就會成為統治一切的國王。』自從你在母親的子宮裡，我就爲了這個目的用器物養育你，現在又讓你做了最好的臣子。現在就請你展示天神的旨意和你自己的智慧，務必讓我成為富有的國王吧！』大醫師向國王行禮。
【English Translation】 Everyone thought, 'We are fortunate to have such a minister.' Then, a person went to another country for some business. At a pond, he opened his food bag, ate some food, and left without tying the bag. A venomous snake entered the bag. The person returned, tied the bag without checking, and carried it on his shoulder to a large city. A fortune teller predicted that he would lose his livelihood. The person returned to check. After returning, he regretted not asking the fortune teller. He thought, 'For this matter, I will not go home until I have asked the great physician.' So he went to the great physician and told him everything the fortune teller had said. The great physician asked him where he came from, and he told him what had happened. The great physician thought, 'There must be a venomous snake in this person's bag.' So, in front of a large crowd, he said, 'Open this bag and open it from a distance with a stick, and then you will know.' As he said, the venomous snake raised its head, panting and flicking its tongue as it crawled out. The great physician said, 'This is what you were worried about.' After that, the great physician, in order to examine the state of the country, went to towns, markets, suburbs, etc., relying on the strength of his four limbs, and asked, 'Whose land is this?' People all said, 'This belongs to such-and-such minister.' After investigating, the great physician found that all the land was controlled by six ministers, and the king could only manage food and drink. He thought, so he reported to the king, 'Whose are the towns and lands?' The king said, 'The deity I love prophesied in a dream: In the village of the rocky mountains of Pūrṇākacchā (Pūrṇākacchā, meaning 'Full Armpit'), there is a son named Gaṅpo (Gaṅpo, meaning 'Ganges'), let him be your great physician, and he will make your land prosper and offer tribute, and then you will become the king who rules everything.' Ever since you were in your mother's womb, I have nurtured you with instruments for this purpose, and now I have made you the best of ministers. Now, please show the deity's will and your own wisdom, and be sure to make me a wealthy king!' The great physician bowed to the king.
ྱས་ཏེ་ཐུགས་བརྟན་པར་མཛོད་དང་། ཅི་ནས་བདག་གིས་ལྷ་མཉེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་གྲོང་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་དབྱེན་བཅུག་སྟེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཅི་ནས་ཁྱེད་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་གིས་བྱའོ། །བློན་པོ་དེ་དག་ནི་འདོད་ཆེ་བས་དཔྱ་ནར་མ་དང་བླ་སྐྱེས་དག་ཀྱང་མི་རིགས་པར་འབེབས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རིགས་པར་བྱས། འདི་ལྟར་བདག་གི་ཚིག་མཉན་ན་བདག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བསྟན་ཏེ་དཔྱ་ཡང་རིགས་པར་དབབ། གཞན་ཡང་བདེ་བར་འགོད་ཅིང་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱང་བར་བྱ་ཡི། ཅི་ནས་ཁྱེད་ཅག་མི་མཐུན་པར་བྱོས་ཤིག །ཁྱེད་མི་མཐུན་པར་བྱས་པ་ལ་ཅི་སྟེ་རྒྱལ་པོའམ་བློན་པོ་རྣམས་ལྷགས་ན་ཡང་བདག་མ་འོངས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་དག་གི་དབང་དུ་མ་འགྲོ་བར་འདི་སྐད་སྨྲོས་ཤིག །བློན་པོའི་མཆོག་སྨན་ཆེན་པོ་འོངས་ན་དེའི་དབང་དུ་གཏོང་གིས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བསླབས་པ་ལྟར་ཡུལ་དེ་དག་མི་མཐུན་པར་བྱེད་ཅིང་བཀའ་རྣམས་བཅག་པ་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ་དང་། བློན་པོ་དྲུག་པོ་ཡན་ལག་བཞིའི་དཔུང་གི་སྟོབས་མང་པོ་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་བཀྱེ་ཡང་གྲོང་དང་རི་བྲག་གི་གྲོང་གཅིག་ལ་ཡང་དབང་བྱེད་པར་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་མ་བྱོན་ན་འདི་དག་དབང་དུ་བསྒྱུར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཉིད་འོངས་ཀྱང་གྲོང་གཅིག་ཀྱང་དབང་བྱར་མ་ནུས་ཏེ་འཐབས་པས་མི་མང་ཞིག་ཤི་བ་དང་། རྒྱལ་བློན་རྣམས་ 15-2-359a མི་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རི་བྲག་གི་མི་རྣམས་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོ་འདིར་འོངས་ན་དེའི་ངག་ཉན་ཏེ་བདག་ཅག་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་བགྱིད་པ་མ་ཡིན་གྱི་བློན་པོ་དྲུག་བདག་ཅག་ལ་གནོད་པ་བགྱིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ངེད་ཀྱིས་ཡུལ་རྣམས་ཕེབས་པར་མ་ནུས་ཀྱིས་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་ཕོ་ཉ་བཏང་བའི་མོད་ལ་འོངས་སོ། །དེ་མཐོང་ནས་ཡུལ་མི་ཀུན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དེས་ཀྱང་མི་རྣམས་ལ་མ་འཇིགས་ཤིག་ཅེས་བྱས་ནས་དཔྱ་ཡང་ཆོས་བཞིན་དབབ། དམན་པ་དག་དབུལ་བ་སྐྱབས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱས། ཡུལ་དང་གྲོང་ཁྱེར་པ་རྣམས་ལ་ཕ་མ་དང་ཕུ་ནུ་དག་རང་གི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་བཀུར་སྟི་དང་བྱ་དགས་ཀུན་སྙོམས་པར་བྱས་ནས་པང་ནས་འཁྱུད་དོ། །ཡུལ་ན་གནས་པའི་རྒན་གཞོན་དང་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་བདག་གི་བུ་དང་མིང་པོ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་འགྱུར། དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་སེམས་དགའ་བར་བྱས་ཤིང་མཐར་གྱིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོ་ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལས་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་གཞན་དག་ལ་ཡང་སྙན་པའི་སྒྲ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་རྒྱ
【現代漢語翻譯】 然後，堅定您的決心。我將盡一切努力讓神靈滿意。'說完，大藥師挑撥離間了村莊的首領們，將他們分開，說：'我將盡一切努力讓你們高興。'那些大臣們貪得無厭，不合理地徵收賦稅和禮物，因此受到了懲罰。如果你們聽我的話，我將向你們展示如何理解，併合理地徵收賦稅。此外，我將安排你們安居樂業，並提供生活所需。你們要互相不和。如果你們不和，即使國王或大臣們來了，也要這樣說，直到未來，我們都不會受他們的支配：'如果大臣中的佼佼者大藥師來了，就聽從他的，而不是其他任何人。'按照他的教導，那些地方開始不和，破壞了命令。大臣們向國王請願，國王派遣了六位大臣和一支擁有強大四肢力量的軍隊，但他們未能控制任何一個村莊或山地村莊。然後，他們派信使說：'如果國王不親自來，就無法控制這些人。'國王親自來了，但仍然未能控制任何一個村莊，戰鬥導致許多人死亡，國王和大臣們都不高興。 然後，山地居民們說：'如果我們聽從大藥師的話，我們就不會反對國王的統治，而是因為六位大臣對我們造成了傷害。'國王派信使說：'我們無法征服這些地方，你們過來吧。'他們立刻就來了。看到他，所有村民都向他致敬，他也對人們說不要害怕，並依法徵收賦稅。他還幫助了窮人、無助者和無依無靠者。他像對待父母和兄弟一樣尊敬和照顧村民和城市居民，並擁抱他們。村裡的老少婦孺都像對待自己的兒子和兄弟一樣看待大藥師。他讓所有人都感到高興，並逐漸將所有地方統一起來，然後與國王一起回到了王宮。由於他做了這樣的事，他的名聲傳遍了其他國王。
【English Translation】 Then, make your resolve firm. 'I will do everything possible to please the gods.' Having said this, the great physician sowed discord among the village leaders, separating them and saying, 'I will do everything possible to make you happy.' Those ministers were greedy and imposed unreasonable taxes and gifts, and therefore were punished. 'If you listen to me, I will show you how to understand, and I will impose taxes reasonably. Furthermore, I will arrange for you to live in peace and provide for your needs. You must be in discord with each other. If you are in discord, even if the king or ministers come, say this: Until the future, we will not be under their control: 'If the best of the ministers, the great physician, comes, listen to him, and not to anyone else.' Following his teachings, those places began to be in discord, breaking the commands. The ministers petitioned the king, and the king sent six ministers and an army with great strength of four limbs, but they were unable to control any village or mountain village. Then, they sent a messenger saying, 'If the king does not come himself, it will not be possible to control these people.' The king himself came, but still failed to control any village, and the fighting resulted in many deaths, and the king and ministers were unhappy. Then, the mountain people said, 'If we listen to the great physician, we will not oppose the king's rule, but because the six ministers are harming us.' The king sent a messenger saying, 'We cannot conquer these places, come here.' They came immediately. Seeing him, all the villagers paid homage to him, and he also told the people not to be afraid, and imposed taxes according to the law. He also helped the poor, the helpless, and the destitute. He respected and cared for the villagers and city dwellers like parents and siblings, and embraced them. All the old and young men and women in the village regarded the great physician as their own son and brother. He made everyone happy, and gradually united all the places, and then returned to the palace with the king. Because he did such things, his fame spread to other kings.
ལ་པོ་དགའ་བས་བདག་ཉིད་ཀྱི་བུ་མོ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཆུང་མར་བྱིན་ཏེ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་སྤྱད་དོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་གཞན་ན་རྒྱལ་པོ་ལོངས་སྤྱོད་ཉམས་པ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་འོངས་པ་དེ་རྒྱལ་པོས་མ་འདོད་ནས་སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་འོངས་སོ། །དེས་སྙིང་རྗེའི་དབང་ 15-2-359b གིས་བཟུང་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ཏེ་ནས་བྲེ་གང་བསླངས་པ་དེས་ཀྱང་སྦྱིན་པར་ཁས་བླངས་ཏེ་བང་བའི་གཉེར་ཀ་བ་ལ་གཏད་ཀྱང་སང་སྦྱིན་གནང་སྦྱིན་ལས་མ་བྱིན་པར་ལུས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་བློན་པོ་དང་གྲོང་དང་ལྗོངས་བ་དག་གིས་བསྐོར་ཏེ་མི་མང་པོས་ཕྱག་འཚལ་བའི་གནས་ན་འདུག་གོ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བློན་པོ་རྣམས་གསང་བ་ནི་སུ་ལ་སྨ་བར་བྱ། གང་ལ་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསམས་ནས། གཅིག་གིས་མཛའ་བོ་ལ་སྨྲ་བར་རིགས་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས་ཆུང་མ་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་མ་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་སྲིང་མོ་དང་ཕ་ལ། ཁ་ཅིག་གིས་ཕུ་ནུ་ལའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་སྨྲས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ནི་འདི་སྙམ་དུ། གསང་བ་དེ་ནི་སུ་ལ་ཡང་བགྱི་བར་མི་རིགས་ཆུང་མ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་ནི་བདག་གིས་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་མངོན་པར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་སྟོར་བ་སྨན་ཆེན་པོས་བཙལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ་སྦས་ནས། དེ་དང་འདྲ་བ་གཞན་ཞིག་བཟུང་སྟེ། རང་གི་ཆུང་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ནས་རྨ་བྱ་སྟོར་བ་ཐོས་སམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་དེས་ཀྱང་ཐོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ཆུང་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་སུ་ལ་ཡང་མ་ཟེར་བར་རྨ་བྱ་འདི་ཚོས་ཤིག་དང་བཟའོ་ཞེས་བསྒོའོ། །དེས་རི་བྲགས་ཀྱི་ 15-2-360a གྲོང་མི་འདིས་རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་ཟ་བ་ལ་ལྟོས་ཤིག །བདག་གི་ཕས་ནི་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བརྟན་པར་བྱེད་ན་འདིས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པའི་ལས་བྱེད་དོ་སྙམ་མོ། །ཡང་རེ་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དང་འདྲ་བའི་བུད་མེད་སྨད་འཚོང་མ་ཞིག་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀླུབས་ཏེ་བདག་གི་བུད་མེད་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཆུང་མ་ལ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་བརྟན་གྱིས་ཁྱོད་བདག་ལ་སྡུག་ན་སུ་ལ་ཡང་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་དེས་འདི་ནི་སྨན་ཆེན་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཁྲོས་འཁྲུགས་ནས་ཕ་ལ་འཕྱ་ཞིང་བདག་གི་ཕ་འདི་ལྟ་བུར་དོན་ལ་རྟོག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། རི་བྲག་གི་གྲོང་མི་རིགས་ངན་བློན་པོའི་མཆོག་ཏུ་བཅུག་ནས་ང
【現代漢語翻譯】 Lawo Gawa（ལལ་པོ་དགའ་བས་，人名）將自己的女兒嫁給了曼欽波（སྨན་ཆེན་པོ，人名），並和他一起享受歡樂。當時，另一個國家的國王，失去了財富，來到了國王傑巴（རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ，人名）面前，但國王傑巴不願接見他，於是他來到了曼欽波面前。曼欽波出於同情，也給了他財富。 之後，一位婆羅門前來乞討一罐青稞，曼欽波也答應佈施，並將此事委託給了倉庫管理員嘎瓦（ཀ་བ，人名），但第二天並沒有按照承諾佈施出去。 後來，國王傑巴被大臣、城鎮居民和鄉下人包圍著，坐在一個許多人朝拜的地方。國王說：『各位大臣，秘密應該告訴誰？應該信任誰？』大臣們心想：『有些人認為應該告訴朋友，有些人認為應該告訴妻子，有些人認為應該告訴母親，有些人認為應該告訴姐妹和父親，有些人認為應該告訴兄弟。』國王問曼欽波，別人都說了他們的想法，你為什麼不說？曼欽波說：『神啊，我認為秘密不應該告訴任何人，更不用說妻子了。我會在神面前坦白。』 後來，國王的孔雀丟失了，曼欽波找到後藏在另一個地方，然後抓了一隻類似的孔雀，問他的妻子：『你聽說國王的宮殿里丟了孔雀嗎？』他的妻子回答說聽說了。曼欽波告訴妻子：『你不要告訴任何人，把這隻孔雀煮了吃了吧。』 他的妻子心想：『這個山村的人竟然吃國王的孔雀！我的父親非常信任他，但他卻做著危害國王的事情。』 又過了一段時間，曼欽波找來一個打扮得像國王妃子的妓女，把她放在自己的女人中間，然後告訴妻子：『這是國王的妃子，我非常信任她，如果你愛我，就不要告訴任何人。』國王的女兒生氣地想：『她和曼欽波在一起！』她開始誹謗她的父親，心想：『我的父親對事情一無所知，竟然讓一個山村的惡棍當大臣！』
【English Translation】 Lawo Gawa gave his daughter to Menchenpo as his wife, and together they enjoyed happiness. At that time, a king from another country, having lost his wealth, came before King Kyepa, but King Kyepa was unwilling to receive him, so he came before Menchenpo. Menchenpo, out of compassion, also gave him wealth. Later, a Brahmin came to beg for a bre of barley, and Menchenpo also promised to give it, entrusting the matter to the warehouse manager Gawa, but the next day he did not give it as promised. Later, King Kyepa was surrounded by ministers, townspeople, and villagers, sitting in a place where many people prostrated. The king said, 'O ministers, to whom should secrets be told? Who should be trusted?' The ministers thought, 'Some think it should be told to a friend, some think it should be told to a wife, some think it should be told to a mother, some think it should be told to a sister and father, some think it should be told to a brother.' The king asked Menchenpo, others have said their thoughts, why don't you speak? Menchenpo said, 'God, I think secrets should not be told to anyone, let alone a wife. I will confess before God.' Later, the king's peacock was lost, and Menchenpo found it and hid it in another place, then caught a similar peacock and asked his wife, 'Have you heard that the king's palace has lost a peacock?' His wife replied that she had heard. Menchenpo told his wife, 'Don't tell anyone, cook this peacock and eat it.' His wife thought, 'This villager is actually eating the king's peacock! My father trusts him very much, but he is doing things that harm the king.' After a while, Menchenpo found a prostitute dressed like the king's concubine, put her among his women, and told his wife, 'This is the king's concubine, I trust her very much, if you love me, don't tell anyone.' The king's daughter angrily thought, 'She is with Menchenpo!' She began to slander her father, thinking, 'My father knows nothing about things, and he has made a mountain village rascal a minister!'
ན་པ་འདི་ལ་རྒྱལ་པོའི་དོན་ཐམས་ཅད་གཏད་པ་ག་ལ་རིགས། ངས་ཅི་ནས་སྔོན་གྱི་གནས་རྙིང་པར་བཞག་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ་བསམས་ཏེ། ཕ་ལ་ཡབ་ཀྱིས་ངན་པ་འདི་མ་བརྟགས་པར་བློན་པོར་བཅུག་པ་འདིས་བཙུན་མོ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད། རྨ་བྱ་ཡང་ཟོས་ཡུལ་གཞན་ནས་འོངས་པའི་མི་རྣམས་བསྙེན་ཅིང་ཡོ་བྱད་སྦྱོར་བར་བགྱིད་ན། ཡབ་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་སྡུག་པར་འཛིན་ན་འདིའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་དོན་དེ་དག་བརྟག་པའི་ཕྱིར་གཤེད་མའི་མི་རྣམས་ལ་སོད་ཅིག་ཅེས་བཀྲི་བ་དང་། གནས་རིགས་ངན་པའི་མི་དེ་དག་གིས་ཤིང་ཀ་ར་ཝཱི་རིའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་མགུལ་དུ་བཏགས། བོད་སྐད་ 15-2-360b ལྟ་བུའི་རྔ་བརྡུངས། ཚིག་རྩུབ་པོས་སྤྱོས་བསྡིགས་ཚར་བཅད་དེ་མཚོན་ཐོགས་པ་གཤིན་རྗེའི་མི་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་དུར་ཁྲོད་དུ་ཁྲིད་མོད་ཀྱི། དེ་གསད་པར་སུ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་མཆི་མ་ཟག་ཅིང་བདག་གི་བུ་བསད་པ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒྲ་འབྱིན་ཞིང་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་རིགས་དབུལ་པོ་བསྙེན་ཅིང་ལོངས་སྤྱོད་བགོས་ཏེ་བྱིན་པ་དེས་རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་ལ་བདག་ཅག་གིས་འདི་བསད་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་སླར་ལོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཅི་ཙམ་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ནས་བྱུང་བ་དང་། བྲམ་ཟེ་མོང་རྟུལ་ཞེས་བྱ་བས་གོས་མཐའ་འཇུས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནས་བྲེ་གང་སྦྱིན་པར་བྱས་པ་དེ་བྱིན་ལ་སོངས་ཤིག་ཟེར་རོ། །སྨན་ཆེན་པོས་གནས་དེར་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །གདོལ་པ་ལ་ནི་བཤེས་པ་མེད། །བུད་མེད་རྣམས་ལ་གསང་མི་བརྗོད། །རྨ་བྱའི་ཤ་ནི་བཟའ་མི་བྱ། །བྲམ་ཟེ་མོང་རྟུལ་པོ་ཡི་ནི། །ནས་བྲེ་གང་ཡང་འཆགས་མི་བྱ། །དེ་སྐད་སྨྲ་ཞིང་སོང་བ་དང་། །གཤེད་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། སྨན་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཤེས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ཅི་བླ་བར་བྱེད་དམ། སྨན་ཆེན་པོས་སྨས་པ། ཁོ་བོ་ནི་མི་བླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་དེ་ཅི་བླ་དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་དོན་ཁྱེད་ཀྱིས་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་རྣམས་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་སྨན་ཆེན་པོ་བླ་ན་བླ་བ་དེ་ཟློས་སུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བས། རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཁྱོད་གསོད་པས་སྐྲག་ནས་ཁ་བླའམ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོ་ན་རེ། ལྷ་བདག་མི་ 15-2-361a བླ་སྟེ། འོན་ཀྱང་བདག་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་ནས་དགོས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་ཅི་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་བདག་གིས་སྨྲས་པ་ནི། སྔོན་ལྷ་ལ་གྲོང་ངམ་གྲོང་ཁྱེར་སོགས་གང་ཡང་མི་མངའ་ཞིང་། བཟའ་བཏུང་དང་སླས་ལ་དབང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ། དེང་ས་ལ་དབང་བའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱལ་སྲིད་དང་དཔུང་དང་མཛོད
【現代漢語翻譯】 『把所有王室事務都交給這個惡人合適嗎？』我心想：『無論如何也要讓他像以前一樣待在原來的位置上。』然後（他對國王說）：『父王啊，您沒有調查清楚就讓這個惡人當了大臣，他還和王妃一起享樂。孔雀也被吃掉了，還款待從其他地方來的人，給他們提供所需之物。父王您認為偉大的醫師比所有人都壞，您應該瞭解這是怎麼回事。』說完，國王爲了調查那些事情，就命令劊子手們去抓人。那些出身卑賤的人脖子上戴著卡拉維拉樹的花環，敲打著像藏語一樣的鼓，用粗魯的語言辱罵、威脅、恐嚇，那些手持武器、像閻羅王使者一樣的人把他們帶到墓地，但沒有人想殺他們。城裡所有的人都流著眼淚，發出像失去孩子一樣的悲痛聲音，向神靈祈禱。這時，偉大的醫師款待貧困的王室成員，把財物分給他們，並對國王的人說：『我們殺了這個人，你們回去吧。』這時，從城裡來了一個名叫蒙童的婆羅門，抓住衣服的邊緣說：『你答應給我一斗糧食，現在給我，然後走吧。』偉大的醫師在那裡用偈頌說道： 『國王不會成為朋友，賤民沒有朋友，不要對女人說秘密，不要吃孔雀肉。我不會給愚蠢的婆羅門一斗糧食。』說完就走了。劊子手們說：『偉大的醫師，您如此博學，為何還要說那些話呢？』偉大的醫師說：『我並沒有說那些話，只是你們沒有理解我說那些話的意思。』說完，他們就走了，對國王說：『偉大的醫師說的話非常高深，請您重複一遍。』國王問偉大的醫師：『你是害怕被殺才說那些話的嗎？』偉大的醫師說：『我沒有害怕，但我因為痛苦而不得不說那些話。』國王問：『那是什麼意思？』他回答說：『我說國王不會成為朋友，是因為以前天神們沒有村莊或城市，只有食物和衣服，而現在擁有土地的國王擁有王權、軍隊和財富。』
【English Translation】 'Is it appropriate to entrust all royal affairs to this wicked person?' I thought, 'In any case, I must keep him in his former position as before.' Then (he said to the king), 'Father, you allowed this wicked person to become a minister without investigating, and he enjoys himself with the queen. Peacocks are also eaten, and people from other places are entertained and provided with necessities. Father, you consider the great physician worse than everyone else, you should know what this is all about.' Having said this, the king ordered the executioners to seize those people in order to investigate those matters. Those people of low birth wore garlands of karavira flowers around their necks, beat drums like the Tibetan language, and were abused, threatened, and intimidated with harsh words. Those who carried weapons, like messengers of Yama, led them to the cemetery, but no one wanted to kill them. All the people in the city shed tears, making sounds of grief as if they had lost their children, and prayed to the gods. At that time, the great physician entertained the poor members of the royal family, distributed wealth to them, and said to the king's men, 'We have killed this person, you go back.' At that time, a Brahmin named Mongtul came from the city, grabbed the edge of his clothes and said, 'You promised to give me a bre of barley, give it to me now and leave.' The great physician said there in verse: 'A king will not become a friend, a lowborn has no friends, do not tell secrets to women, do not eat peacock meat. I will not give a bre of barley to the foolish Brahmin.' Having said this, he left. The executioners said, 'Great physician, you are so learned, why do you say those words?' The great physician said, 'I did not say those words, but you did not understand the meaning of what I said.' Having said this, they left and said to the king, 'The words of the great physician are very profound, please repeat them.' The king asked the great physician, 'Are you saying those words because you are afraid of being killed?' The great physician said, 'I am not afraid, but I had to say those words because of suffering.' The king asked, 'What does that mean?' He replied, 'I said that the king will not become a friend, because in the past the gods did not have villages or cities, only food and clothing, but now the king who owns the land has royal power, armies, and wealth.'
་དང་དམག་ལ་མངའ་མཛད་པ་དེ་བདག་གིས་བགྱིས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ལ་སྔོན་གྱི་བྱས་པ་བཟོ་བ་ཉིད་མ་དགོངས་པར་ལྷས་དགུམ་དུ་བཏང་བ་དེ་ལ་བསམས་ནས་བདག་གི་དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ། །གདོལ་པ་ལ་ནི་བཤེས་པ་མེད་ཅེས་པ། གདོལ་པ་མལ་དང་གོས་དང་བྲལ་བ་འདི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་བདག་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་བྱིན་ན་དེས་འཚོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ལྷའི་དྲུང་དུ་མཆིས་པ་ལས། ལྷས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ངོ་། །བདག་གིས་ནི་བཀྲེན་ཅིང་ཡུལ་ནས་འཁྱམས་པའོ། །སྙམ་ནས་བགོ་བཤའ་བགྱིས་པས་འདི་ལྟར་དེང་སང་བདེ་བར་གྱུར་པ་ལགས་ན་འདིས་བདག་དགུམ་པའི་སླད་དུ་དགའ་སྟེ་ཆས་ན་དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་དེ་སྐད་སྨྲས་སོ། །བུད་མེད་རྣམས་ལ་གསང་མི་བརྗོད་ཅེས་བགྱི་བ་ནི། རྒྱལ་པོ་ཉིད་སྔར་དུས་གཅིག་ན་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བཞུགས་ནས་འདི་སྐད་དུ་སུ་ལ་གསང་བ་སྨྲ་ཞིང་ཡིད་གཅུགས་པར་བྱ་ཞེས་གསུང་པ་ན། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་མ་དང་སྲིང་མོ་དང་ནེའུ་ལྡངས་རྣམས་ལའོ་ཞེས་སྨྲས་པར། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུང་མ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཕྱེད་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བདག་གིས་དོན་འདི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་དབབ་ 15-2-361b པར་བགྱིའོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་སྦས་ནས་རྨ་བྱ་གཞན་ཞིག་ཟོས་སོ། །སླས་ལས་ཀྱང་སླས་ཆེ་གེ་མོ་ལས་རྒྱན་བླངས་ནས་སྨད་འཚོང་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ལ་བཏགས་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་བཞག་པས་ལྷ་སྨད་འཚོང་མ་དེ་ཡང་གཟིགས་སུ་གསོལ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྨད་འཚོང་མ་ལ་བལྟས་ན་སླས་དེ་དང་དེ་གཉིས་ཁ་དོག་དང་རྟགས་སོགས་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པར་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་ཡང་དངོས་སུ་མཐོང་སྟེ། སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །བྲམ་ཟེ་མོང་རྡུལ་རྟུལ་པོ་ཡི་ནི། ནས་བྲེ་གང་ཡང་འཆགས་མི་བྱ། ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བདག་རྒྱལ་པོས་དགུམ་དུ་བཏང་བས་གཤེད་མ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲིད་པ་ན་བྲམ་ཟེ་དེས་ནས་བྲེ་གང་གི་དོན་དུ་གོས་ཀྱི་མཐར་འཇུས་ནས་བཟུང་བས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མཐོང་བར་བྱས་པས་དགའ་སྟེ། དཀྲོལ་ནས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་གསོལ་པ་ལྷ་ཁྱོད་ཀྱིས་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱི་གསང་གཟིགས་སམ། ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་མོ་ནི་བདག་ལ་དགོས་པ་ཡོད་མ་མཆིས་སོ། །འོན་ཀྱང་རིགས་གཟུགས་དང་ཚུལ་ཤེས་རབ་བདག་དང་འདྲ་བ་དེ་ཁོ་ནའི་མཆིས་བྲང་ཞིག་བླང་བར་བགྱིའི་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གནང་བ་གསོལ་ནས། བདག་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་ཆ་བྱད་དུ་བྱས་ཏེ། ལག་གཡས་བྱ་མ་བུམ་ཐོགས། ལུས་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་ཀྱིས་མཛེས་པར་བྱས། རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་གོས་སུ་བགོས། གདོང་ལ་བྱུག་རིས་གསུམ་བྱས་ནས་རི་འཁོར་གྱི་ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་བུ་མོ་བཙལ་བའི་ 15-2-362a ཕྱིར་ཆས་སོ། །དེ་ལམ་གྱི་བར་དུ་གྲ
【現代漢語翻譯】 如果我做了那些與戰爭相關的事情，而你沒有考慮到我以前的功勞，反而讓我被神殺死，想到這些我才那樣說的。至於『不要和賤民交朋友』，這個一無所有的賤民，如果國王能給我提供生活必需品，我就去神那裡，希望他能養活我。但是神並沒有接納我。我想著『我既貧窮又在異鄉流浪』，於是進行了分配，現在我才能如此安樂。如果他高興地來殺我，所以我才那樣說的。至於『不要對女人說秘密』，國王曾經在朝廷上說：『應該對誰說秘密，並信任誰呢？』大臣們說：『對父母、姐妹和僕人。』國王說：『妻子是身體的一半，應該對她說。』然後我想著要把這件事稟告給神，於是藏起了國王的孔雀，吃掉了另一隻孔雀。我還從某個工匠那裡拿了裝飾品，送給了一個妓女，把她安置在家裡，請神也看看那個妓女。然後國王看到那個妓女，發現那個裝飾品和原來的那個在顏色和標記上沒有任何區別。國王也親眼看到了他的孔雀，明白了大夫是無罪的。『婆羅門愚蠢又遲鈍，連一升青稞都得不到。』之所以這麼說，是因為我被國王處決，劊子手們押著我走的時候，那個婆羅門爲了得到一升青稞，拉著我的衣角不放，所以我才那樣說的。然後，當所有的事情都被揭示出來時，國王非常高興，解除了我的罪名，並給予我極大的尊重。然後，大夫向國王行禮並說道：『神啊，您能看到女人的秘密嗎？您的女兒對我來說沒有任何用處。但是，我想要一個在種姓、外貌、行為和智慧上都和我一樣的胸懷。』他向國王請求允許，然後自己裝扮成婆羅門的樣子，右手拿著水壺（藏文：བྱ་མ་བུམ་，梵文天城體：kamandalu，梵文羅馬擬音：kamandalu，漢語字面意思：持水器），身上裝飾著祭祀用的飾品，穿著獸皮，臉上畫著三道條紋，前往茂密的森林尋找女兒。 在路上，他...
【English Translation】 If I did those things related to war, and you didn't consider my previous merits, but instead let me be killed by the gods, thinking of these things, that's why I said that. As for 'Don't befriend a lowborn,' this penniless lowborn, if the king could provide me with the necessities of life, I would go to the gods, hoping that he could support me. But the gods did not accept me. Thinking, 'I am both poor and wandering in a foreign land,' I made a distribution, and now I can be so comfortable. If he happily comes to kill me, that's why I said that. As for 'Don't tell secrets to women,' the king once said in court: 'To whom should secrets be told, and who should be trusted?' The ministers said, 'To parents, sisters, and servants.' The king said, 'The wife is half of the body, and should be told.' Then I thought of reporting this matter to the gods, so I hid the king's peacock and ate another peacock. I also took decorations from a certain craftsman and gave them to a prostitute, placed her in my house, and asked the gods to look at that prostitute as well. Then the king saw that prostitute and found that the decoration and the original one had no difference in color and markings. The king also saw his peacock with his own eyes and understood that the doctor was innocent. 'The Brahmin is stupid and dull, and cannot even get a liter of barley.' The reason for saying this is that when I was executed by the king and the executioners were escorting me, that Brahmin, in order to get a liter of barley, grabbed the hem of my clothes and would not let go, so I said that. Then, when all the things were revealed, the king was very happy, lifted my charges, and gave me great respect. Then, the doctor bowed to the king and said: 'God, can you see the secrets of women? Your daughter is of no use to me. However, I want a bosom friend who is the same as me in caste, appearance, behavior, and wisdom.' He asked the king for permission, and then disguised himself as a Brahmin, holding a water pot (藏文：བྱ་མ་བུམ་，梵文天城體：kamandalu，梵文羅馬擬音：kamandalu，漢語字面意思：holding water vessel) in his right hand, adorned with sacrificial ornaments, wearing animal skins, with three stripes painted on his face, and went to the dense forest to look for a daughter. On the way, he...
ོང་ཞིག་ཏུ་མུན་སྲོས་པ་དེར་ཡུད་ཙམ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཞིག་འོངས་ནས་གང་དུ་འགྲོ་བ་སོགས་དྲིས་པ་ན་དེས་ལུས་འཕགས་ནས་འོངས། ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་འགྲོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེས་ཁྱིམ་དུ་བྲང་གདབ་པའི་ངོ་ཤེས་འགའ་ཡོད་དམ་ཟེར་བ་ལ་མེད་ཅེས་སྨྲས་པས། བྲམ་ཟེ་དེས་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཚུལ་མཐུན་པས་ཕུ་དུད་བྱས་སོ། །དེས་དེའི་ཆུང་མ་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་ཆགས་པ་ཅན་འཁྲིགས་ནས་ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་ལམ་དྲིས་ནས་ཆས་སོ། །ཁྱིམ་དེའི་བྲམ་ཟེ་དེས་བདག་གི་ཁྱིམ་འདིར་ཕན་ཚུན་འགྲོ་བའི་ཚེ་རང་གི་ཁྱིམ་བཞིན་དུ་སོང་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་དེ་བཞིན་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སོང་ངོ་། །ཅི་ཞིག་ན་ལམ་བར་ཞིག་ཏུ་ནས་ཀྱི་ཞིང་ཡོད་པ་དེ་ན་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་ལྟ་ན་སྡུག་པ་རིགས་བཙུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་ལྡན་པ་ཞིག་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཡིད་ཞེན་ཅིང་། བཟང་མོ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་མིང་ཅི་ཡིན་སོགས་དྲིས་པ་ལ། མིང་ནི་ས་གའོ། །གྲོང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་བུ་མོ་འདི་གཟུགས་བཟང་མོད་བློ་ཇི་འདྲ་བགམ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། གྲོང་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་ལག་པ་བསྒྲེངས་ནས་ལག་པ་ཕངས་པར་བྱས་ཤིང་རྐང་པས་གྲོ་ཕུར་བ་དང་། ས་གས་སྨྲས་པ་མཁན་པོ་ཇི་ལྟར་ལག་པ་ཕངས་པ་དེ་བཞིན་རྐང་པ་ཕངས་པར་གྱིས་ཤིག །དེས་དེ་མཛངས་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་དུ་བགད་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་རྣ་ཆ་གདུབ་ཀོར་གདུ་བུ་ཞིག་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ལྷང་ངེའོ། །ས་ག་ན་རེ། མཁན་པོ་རྣ་བ་གཉིས་དགབ་པའི་སླད་དུའོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། 15-2-362b བུ་མོ་ཁྱོད་བྱད་བཟང་ཞིང་མཛེས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། གྲོང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་སོ། །ཅུང་འདུག་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕར་གར་སོང་། དེས་སྨྲས་པ། ལམ་གཅིག་གཉིས་སུ་བགྱིད་དུ་མཆིས་ཏེ་ཚེར་མའི་ཡལ་ག་བསྡུས་ནས་ལམ་བཅད་པར་བགྱིད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མ་གར་སོང་། ཞིང་ཐོག་ནས་ས་བོན་གྱི་ཕྱིར་མཆིས་སོ། །བུ་མོ་ངའི་ཆུང་མར་བྱའམ། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་གྲོང་གི་བདག་པོ་བཏུབ་ནའོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་ལམ་གང་ནས་འགྲོ་ན་བདེ་ཞིང་མི་འཁྱོགས་པ་དེ་སྟོན་ཅིག་དང་དེའི་དོན་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཀྱང་དྲིས་པ་ལ། དེས་དེ་ལ་ལམ་འཁྱོགས་པ་ཞིག་བསྟན་ཏེ་མོ་རང་ལམ་གཞན་ནས་མདུན་དུ་བརྒྱུག་ཅིང་རྫིང་བུ་ཞིག་ཏུ་གོས་རྣམས་ཕུད་ནས་མིག་ཡ་གཅིག་བཙུམ་སྟེ་ངོ་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་ཞེས་གློ་གཅིག་གིས་སྙེས་ཏེ་འདུག་བཞིན་ཡང་སྨྲས་པ། གང་གིས་ཟ་བགྱིད་དེ་ནས་བཞུད། །གང་གིས་ཟ་བར་མི་བགྱིད་པ། །དེ་ནི་དོར་བར་བགྱིས་ནས་སུ། །ཟན་གྱི་ནགས་སུ་བཞུད་པར་མཛོད། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་དེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ལམ་ནས་སོང་བ་དང་། ཇི་ཙམ་ན་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་དེ་ངོ་ཤེས་ནས་སྨྲས་པ། རས་བལ་ཐགས་སུ་བཏགས་པ་མི་བདོག་པས། །
【現代漢語翻譯】 在一個漆黑的夜晚，一位婆羅門走來，詢問他要去哪裡。那人回答說他來自Lü身，要去茂密的森林。婆羅門問他是否認識這裡的居民，那人回答說不認識。於是婆羅門把他帶回家，以禮相待。那人發現婆羅門的妻子與別的男人有染，第二天就問路離開了。婆羅門對他說：『以後你來我家，就像在自己家一樣。』那人回答說：『我會的。』然後就離開了。 後來，他在一片稻田里看到一個美麗的少女，她出身高貴，非常溫柔。他被她吸引，問她是誰，叫什麼名字。少女回答說：『我叫薩嘎（Sa ga，土地），負責管理所有村莊的田地。』斯曼欽波（Sman chen po，大醫師）心想：『這個女孩雖然美麗，但我要試試她的智慧。』於是他走進一個村莊，舉起手來回搖擺，又用腳踢打稻草。薩嘎說：『老師，你怎樣搖擺手臂，也應該怎樣搖擺你的腳。』斯曼欽波覺得她很聰明，笑著說：『你的耳環和手鐲非常閃亮。』薩嘎回答說：『老師，這是爲了遮住我的兩隻耳朵。』斯曼欽波說： 『姑娘，你長得真漂亮。』她回答說：『這是村莊主人的恩典。』過了一會兒，他又問：『你的父親去哪裡了？』她回答說：『他正在修路，收集荊棘來封鎖道路。』『你的母親去哪裡了？』『她去田里拿種子了。』『姑娘，你願意做我的妻子嗎？』她回答說：『如果村莊的主人同意的話。』斯曼欽波問：『去茂密森林的路，哪條路最安全，不繞彎？』他還用詩歌來詢問。 少女給他指了一條彎路，自己則從另一條路跑向前方。她在一個水池邊脫下衣服，閉上一隻眼睛，假裝不知道，然後突然靠近，問道：『你認識我嗎？』她還說： 『誰能吃，就讓他走吧！』 『誰不能吃，就丟棄他！』 『去食物的森林裡吧！』 之後，斯曼欽波按照她指的路走去。當他在遠處認出她時，說道： 『沒有棉布可以紡織。』
【English Translation】 In a dark night, a Brahmin came and asked where he was going. The man replied that he came from Lü and was going to the dense forest. The Brahmin asked if he knew any residents there, and the man replied that he did not. So the Brahmin took him home and treated him with courtesy. The man discovered that the Brahmin's wife was having an affair with another man, and the next day he asked for directions and left. The Brahmin said to him, 'In the future, when you come to my house, make yourself at home.' The man replied, 'I will.' Then he left. Later, he saw a beautiful girl in a paddy field. She was of noble birth and very gentle. He was attracted to her and asked her who she was and what her name was. The girl replied, 'My name is Saga (earth), and I am responsible for managing the fields of all the villages.' Sman chen po (the great physician) thought to himself, 'Although this girl is beautiful, I want to test her wisdom.' So he entered a village, raised his hand and waved it back and forth, and kicked the straw with his feet. Saga said, 'Teacher, as you wave your arms, you should also wave your feet.' Sman chen po thought she was clever and said with a smile, 'Your earrings and bracelets are very shiny.' Saga replied, 'Teacher, this is to cover my two ears.' Sman chen po said: 'Girl, you are very beautiful.' She replied, 'This is thanks to the grace of the village owner.' After a while, he asked again, 'Where did your father go?' She replied, 'He is repairing the road, collecting thorns to block the road.' 'Where did your mother go?' 'She went to the field to get seeds.' 'Girl, would you like to be my wife?' She replied, 'If the village owner agrees.' Sman chen po asked, 'Which road to the dense forest is the safest and does not have detours?' He also asked in verse. The girl pointed him to a detour, while she ran ahead on another road. She took off her clothes by a pool, closed one eye, pretended not to know, and then suddenly approached, asking, 'Do you know me?' She also said: 'Let him who can eat, go!' 'Discard him who cannot eat!' 'Go to the forest of food!' After that, Sman chen po followed the road she pointed out. When he recognized her from afar, he said: 'There is no cotton cloth to weave.'
མ་བཀལ་ཐགས་སུ་མ་བཏགས་གྱོན་བྱེད་པ། །མཛེས་ལྡན་གཡོན་པའི་མིག་ཅན་གང་ནས་ནི། །མེ་ཏོག་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་བདག་ལ་སྟོན། །དེ་ནས་བུ་མོ་ཅུང་ཞིང་བགད་ནས་སྨྲས་པ། །འདིར་ནི་གཡོན་པོའི་ལམ་བོར་ལ། །གང་ན་ཡོས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །བ་ལ་ཤ་ཡི་མེ་ཏོག་རྒྱས། ། 15-2-363a དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་བཞུད་དུ་གསོལ། །དེ་སོང་སོང་སྟེ་ཕྱིན་ནས་དྲིས་ཤིང་ས་གའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་བ་དེའི་ཕ་མ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་གྲོང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ལ་ས་ག་འདི་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གནང་ན་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱའོ། །ཚིག་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གྲོང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ཚིག་མཐུན་པར་བྲམ་ཟེ་ངན་པ་ཁྱོད་ངེད་ཀྱི་ས་ག་ལྷའི་བུ་མོ་འདྲ་བ་སློང་བ་ངོ་མི་ཚའམ། འདི་ནས་སོངས་ཤིག །ཁྱོད་ཁྱི་མི་སྲུན་པ་ལ་ཟར་འཇུག་གོ་ག་རེ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དེ་བསྐྲད་ནས་སླར་སོང་བ་དང་། ས་གས་མཐོང་ཞིང་། རྒྱང་རིང་པོ་ནས་བྱོན་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ས་ག་ལ་སྨན་ཆེན་པོས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེའུ་བརྡེག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། ས་ག་ན་རེ། ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་སྨྲས། དེས་སྨྲས་ཚུལ་ཞིབ་པར་བཤད་པ་དང་། ས་ག་ན་རེ། ཁྱོད་ཡུད་ཙམ་མི་བསམ་པར་བུ་མོ་བསད་པ་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ལྟར་བྱེད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ། ས་གས་སྨྲས་པ། རེ་ཞིག་སྔར་ཉེ་བར་སོང་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བགྱི་ཞིང་མགྲོན་དུ་འབོད་ལ་ཟས་སྐོམ་བདའ་བའི་སྟོན་མོས་མགུ་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་བགྱི་བ་དེ་བགྱིད་རིགས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོ་སོང་སྟེ་དེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ཁ་ཟས་བསོད་པས་བསྟབས་ནས་ས་ག་བསླངས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་བཞིན་རྫོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཡུད་ཙམ་ན་ས་གའི་ཕ་མ་འོངས་པ་དང་སྨན་ཆེན་པོ་དང་གྲོང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ས་ག་སྦྱིན་པར་གསོལ་བ་དང་། ཕ་མས་དོན་དེ་བསམ་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གྲོང་གི་བདག་པོ་རྣམས་ན་རེ། འདི་ལ་བསམ་ 15-2-363b དུ་ཅི་ཡོད། བྲམ་ཟེ་གཞོན་ནུ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བསྟན་གཅོས་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཡིན་པས་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་བོས་ནས་བུ་མོ་བླང་བར་བྱས་སོ། །ཉི་མ་གཞན་ལ་གྱོས་པོ་དང་སྒྱུག་མོ་བོས་ནས་བཀུར་སྟི་བྱས་ཏེ་གོས་བསྐོན་ནས་གཉོད་བཅུག་སྟེ། རང་ཉིད་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་སླར་ཆས་སོ། །དེ་འགྲོ་ཁར་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་བཅུ་བཞི་པའི་སྟོན་མོའི་ཡོན་ནས་བྲེ་གང་བྱིན་པ་གོས་ཀྱི་མཐར་ཕུལ་ཏེ། སྔར་གྱི་གྲོགས་པོ་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་སྒོ་བརྡུངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་སུ་ཞིག །ང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་ཀྱི་གྲོགས་པོའོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་ན་རེ། འདི་ན་དེ་ཡང་མེད་ལ་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཁྱིམ་བདག་དེ་མེད་པར་སྐྱེས་པ་གཞན་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་མི་རུང་གིས་གཞན་ཞིག་ཏུ
【現代漢語翻譯】 未曾紡織未曾縫紉的衣裳， 美麗動人的左眼女子從何而來？ 請你告訴我，她去往鮮花盛開的城市。 然後，那少女微微一笑，說道： 『在這裡，迷失了左邊的道路， 哪裡有兔子， 哪裡生長著婆羅樹的花朵。』 之後，婆羅門請求離開。他一路走著，打聽著，來到了薩嘎（Saga，人名）的家中，但她的父母不在。於是，他對村裡的首領們說：『如果你們把薩嘎（Saga）給我，我就娶她為妻。』話音剛落，村裡的首領們異口同聲地說：『你這個惡劣的婆羅門，你竟敢向我們求娶像天女一樣的薩嘎（Saga），你真不知羞恥！滾開！我們要把惡狗放出來咬你！』說完，便把他趕走了。他回去的路上，薩嘎（Saga）看見了他，遠遠地就說：『您回來啦！』薩嘎（Saga）問大藥（Sman chen po，人名）：『他們要打我嗎？』大藥（Sman chen po）說：『用什麼辦法呢？』他詳細地說了經過。薩嘎（Saga）說：『你竟然不假思索就要殺掉一個女孩，你怎麼能這樣做呢？』他說：『不然該怎麼辦呢？』薩嘎（Saga）說：『暫時先像以前一樣接近她，然後和睦相處，邀請她做客，用美食和飲料讓她高興，然後再做該做的事。』大藥（Sman chen po）去了，按照薩嘎（Saga）教的方法做了，用食物引誘，把薩嘎（Saga）叫來。他對那些人說：『你們可以在這裡隨心所欲地完成心願。』 過了一會兒，薩嘎（Saga）的父母來了，大藥（Sman chen po）和村裡的首領們請求將薩嘎（Saga）嫁給他。父母說：『這件事需要考慮。』村裡的首領們說：『這有什麼好考慮的？這位年輕的婆羅門相貌英俊，精通吠陀，學識淵博，就嫁給他吧！』於是，大藥（Sman chen po）叫來婆羅門們，迎娶了那個女孩。第二天，他邀請了岳父岳母，款待他們，給他們穿上新衣，讓他們盡情享受。然後，他再次啟程前往國王增生（rGyal po skyed pa，人名）那裡。臨走時，一位婆羅門給了他十四齋節的供養，裝滿了一布袋，他把布袋放在衣服的邊緣，然後去了以前的朋友婆羅門的家，敲響了門。婆羅門女問道：『你是誰？』他說：『我是你家主人的朋友。』婆羅門女說：『這裡既沒有那個人，也沒有其他人，家主不在，不能隨便讓陌生人進屋，去別的地方吧！』
【English Translation】 Clothes neither woven nor sewn, From where does the beautiful woman with the left eye come? Please show me, she goes to the city of flowers. Then, the girl smiled slightly and said: 'Here, the left path is lost, Where there are rabbits, Where the flowers of the Butea monosperma grow.' Then, the Brahmin asked to leave. He went along, inquiring, and came to the house of Saga (name of a person), but her parents were not there. So, he said to the village chiefs: 'If you give me Saga (name of a person), I will marry her.' As soon as he said this, the village chiefs said in unison: 'You wicked Brahmin, how dare you ask to marry our Saga (name of a person), who is like a celestial maiden, you are shameless! Get out of here! We will let the fierce dogs out to bite you!' After saying this, they drove him away. On his way back, Saga (name of a person) saw him and said from afar: 'You are back!' Saga (name of a person) asked Great Medicine (Sman chen po, name of a person): 'Are they going to beat me?' Great Medicine (Sman chen po) said: 'What can be done?' He explained the situation in detail. Saga (name of a person) said: 'You didn't even think about it and wanted to kill a girl, how could you do that?' He said: 'What else can be done?' Saga (name of a person) said: 'For now, approach her as before, then get along harmoniously, invite her as a guest, make her happy with food and drinks, and then do what needs to be done.' Great Medicine (Sman chen po) went and did as Saga (name of a person) taught him, luring her with food and calling Saga (name of a person) over. He said to those people: 'You can fulfill your wishes here as you please.' After a while, Saga's (name of a person) parents came, and Great Medicine (Sman chen po) and the village chiefs asked to give Saga (name of a person) in marriage to him. The parents said: 'This matter needs to be considered.' The village chiefs said: 'What is there to consider? This young Brahmin is handsome, well-versed in the Vedas, and knowledgeable, so marry her to him!' So, Great Medicine (Sman chen po) called the Brahmins and married the girl. The next day, he invited his parents-in-law, entertained them, dressed them in new clothes, and let them enjoy themselves. Then, he set off again to King Kyedpa (rGyal po skyed pa, name of a person). Before leaving, a Brahmin gave him the offering of the fourteenth festival, filling a bag, he put the bag on the edge of his clothes, and then went to the house of his former friend, the Brahmin, and knocked on the door. The Brahmin woman asked: 'Who are you?' He said: 'I am a friend of your householder.' The Brahmin woman said: 'There is neither that person nor anyone else here, the householder is not here, strangers cannot be allowed into the house, go somewhere else!'
་བྲང་ཐོབ་ཅིག །སྨན་ཆེན་པོས་བདག་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་མི་སྟེར་བ་ལ་དཔྱད་ན་སྐྱེས་པ་གཞན་བཅུག་པར་ཤེས་ནས་འདིས་འཇུག་ཏུ་མ་སྟེར་བ་ནི་རུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་བསམ་པ་དང་། ཡུད་ཙམ་ན་ཁྱིམ་བདག་བྲམ་ཟེ་དེ་འོངས་ནས་སྒོར་བོས་པ་ལ། ཆུང་མས་དེའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་མི་དེ་སྤྱད་དུ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དང་སྨན་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀ་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ནས་བདེ་བར་འཁོད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ལ་སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ནས་འདི་དག་གར་བཞག །དེས་སྨྲས་པ། ས་ལའོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ན་རེ། ས་ལ་བཞག་ན་བྱི་བས་ཟོས་ཀྱི་སྣོད་གཞན་མལ་འོག་དང་ཁྱིམ་ཀུན་ཏུ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་ཡུད་ཙམ་ན་ཕྱོགས་ཞིག་ན་སྤྱད་ཞིག་མཐོང་ནས་ 15-2-364a བྱི་བོ་དེ་འདི་ན་ཡོད་དོ་སྙམ་ཏུ་བསམས་ནས། སྤྱད་འདིར་ནས་བླུགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་མོ་ན་རེ། འདིར་བདག་གི་ནོར་གཅེས་པ་ཡོད་པས་ནས་ཇི་ལྟར་བླུགས། ཁྱོས་སྨྲས་པ། སྐྱོན་ཅན་དེ་སྣོད་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་བྱོ་དང་དེར་ན་སྡུག་གོ། སྨན་ཆེན་པོས་ཀྱང་། ནས་རྣམས་བྱི་བས་ཟ་བས་སྣོད་འདིར་བླུགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཤེས་ནས་འཇིགས་ཏེ། སྤྱད་འདི་གཤེར་བས་ནས་མ་རུངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་མོ་ཁྱོད་སེམས་ཁྲལ་མི་དགོས་དང་ཁོ་བོས་གཤེར་བར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་ཞེས་ལངས་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་པགས་པ་སྔ་ལོག་ཕྱི་ལོག་བྱས་མཆོད་ཕྱིར་ཐོགས་ཉིས་ལྟབ་ཏུ་མགུལ་དུ་ཐོགས་ཏེ། སྤྱད་སྐམ་མོ་ཞེས་བ་ལང་གི་ལྕི་བ་དང་ཤིང་དག་བསྐྱ་བར་བརྩམས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་མོ་སྡུག་པ་དང་འབྲལ་བའི་གདུང་བས་འདི་ང་མེད་པར་བྱེད་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་བྱི་བོ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་འདི་ལྟར་གྱུར་གྱིས་མྱུར་དུ་ཤོག་ཅེས་བང་ཆེན་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་དེའི་ཕ་མྱུར་དུ་འོང་སྟེ་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་སྨྲས་པ། སྤྱད་འདི་རིན་གྱི་བླང་ངོ་། །དེས་སྨྲས་པ། བག་སྟོན་ལ་ལོངས་ཤིག །ཇི་ལྟར་བྱ། གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་བརྒྱ་ཡིན་གྱི་གཞན་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་སྤྱད་དེའི་ཉེ་སྐོར་དུ་མེ་སྒྲོན་སྤོར་བར་བྱེད་པ་དང། ཕས་བསམས་པ་དོན་འདི་བསྙད་དུ་མི་རུང་ངོ་བསམས་ནས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ཅིང་ཁྱིམ་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་མི་སྟོབས་ཆེ་བས་བཏེགས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་ཁྱེར་རོ། །ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་སྨན་ཆེན་པོས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ནི་ཁྱིམ་ 15-2-364b བདག་དེ་ལ་བྱིན་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་སྟེ་བག་ཡོད་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པ། གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་ལྷག་བཞི་བརྒྱ་ནི་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་སོང་ལ་བདག་གིས་བསླངས་པའི་ས་ག་ལ་བྱིན་ནས་དེའི་ཕ་མ་ལ་ཁོ་བོ་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཆ་ལུགས་འདི་ལྟ་བུས་བུ་མོ་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོ་ལུས་འཕགས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 愿我獲得庇護！大醫師不讓我進入家門，我推測她讓其他男人進來了，所以不讓我進也是應該的。』他這樣想著。過了一會兒，戶主婆羅門回來了，在門口叫門。他的妻子聽到他的聲音，就讓那個人進來了。然後，婆羅門和大醫師都進入了家，安穩地坐下了。過了一會兒，大醫師對婆羅門女子說：『這些大麥放在哪裡？』她說：『放在地上了。』婆羅門說：『放在地上會被老鼠吃掉的，其他容器，床下和家裡都看不見。』然後，大醫師過了一會兒，在一個方向看到一個容器，心想：『老鼠就在這裡。』於是說：『把大麥倒進這個容器里吧。』婆羅門女子說：『這裡面有我珍貴的財物，怎麼能倒大麥呢？』他說：『把那個有問題的容器隨便放在哪裡，那樣就好了。』大醫師也說：『大麥會被老鼠吃掉的，應該倒進這個容器里。』婆羅門女子知道后，害怕了，說：『這個容器是濕的，大麥會壞掉的。』然後，大醫師說：『婆羅門女子，你不用擔心，我不會讓它變濕的。』於是站起來，把獸皮翻來覆去，爲了祭祀，像圍巾一樣圍在脖子上，開始燒乾牛糞和木頭，說：『容器是乾的。』婆羅門女子因悲傷和分離的痛苦，心想：『這會讓我一無所有的。』於是給老鼠的家送去信使，說：『發生這樣的事了，快點來！』然後，他的父親迅速趕來，對大醫師說：『這個容器要多少錢？』他說：『等婚禮的時候再說吧。』『怎麼做？五百金幣，不能再少了。』說著，在容器周圍點燃火把。父親心想：『這件事不能聲張。』於是給了五百金幣，打開家門，讓力氣大的人抬著，擡回了自己的家。第二天，大醫師給戶主一百金幣，說：『你的妻子就是這樣的人，要小心啊。』剩下的四百金幣，大醫師去了茂密的森林，給了我所騙來的錢，對他的父母說：『我不是婆羅門，只是用這種裝束來尋找女兒，我是魯伊巴（Lūi pa）。』 愿我獲得庇護！(ཨོཾ་，嗡，oṃ，身語意三者合一的象徵)大醫師不讓我進入家門，我推測她讓其他男人進來了，所以不讓我進也是應該的。』他這樣想著。過了一會兒，戶主婆羅門回來了，在門口叫門。他的妻子聽到他的聲音，就讓那個人進來了。然後，婆羅門和大醫師都進入了家，安穩地坐下了。過了一會兒，大醫師對婆羅門女子說：『這些大麥放在哪裡？』她說：『放在地上了。』婆羅門說：『放在地上會被老鼠吃掉的，其他容器，床下和家裡都看不見。』然後，大醫師過了一會兒，在一個方向看到一個容器，心想：『老鼠就在這裡。』於是說：『把大麥倒進這個容器里吧。』婆羅門女子說：『這裡面有我珍貴的財物，怎麼能倒大麥呢？』他說：『把那個有問題的容器隨便放在哪裡，那樣就好了。』大醫師也說：『大麥會被老鼠吃掉的，應該倒進這個容器里。』婆羅門女子知道后，害怕了，說：『這個容器是濕的，大麥會壞掉的。』然後，大醫師說：『婆羅門女子，你不用擔心，我不會讓它變濕的。』於是站起來，把獸皮翻來覆去，爲了祭祀，像圍巾一樣圍在脖子上，開始燒乾牛糞和木頭，說：『容器是乾的。』婆羅門女子因悲傷和分離的痛苦，心想：『這會讓我一無所有的。』於是給老鼠的家送去信使，說：『發生這樣的事了，快點來！』然後，他的父親迅速趕來，對大醫師說：『這個容器要多少錢？』他說：『等婚禮的時候再說吧。』『怎麼做？五百金幣，不能再少了。』說著，在容器周圍點燃火把。父親心想：『這件事不能聲張。』於是給了五百金幣，打開家門，讓力氣大的人抬著，擡回了自己的家。第二天，大醫師給戶主一百金幣，說：『你的妻子就是這樣的人，要小心啊。』剩下的四百金幣，大醫師去了茂密的森林，給了我所騙來的錢，對他的父母說：『我不是婆羅門，只是用這種裝束來尋找女兒，我是魯伊巴（Lūi pa）。』
【English Translation】 May I obtain refuge! The great physician would not allow me into the house, and I deduced that she had let other men in, so it was reasonable that she would not let me in.' He thought this. After a while, the householder Brahmin came and called at the door. His wife heard his voice and let that man in. Then, both the Brahmin and the great physician entered the house and sat down comfortably. After a while, the great physician said to the Brahmin woman, 'Where are these barley grains kept?' She said, 'On the ground.' The Brahmin said, 'If they are kept on the ground, the mice will eat them. Other containers, under the bed and in the house, are not visible.' Then, after a while, the great physician saw a container in one direction and thought, 'The mouse is here.' So he said, 'Pour the barley into this container.' The Brahmin woman said, 'There are my precious belongings in here, how can you pour barley in?' He said, 'Just put that problematic container anywhere, that would be fine.' The great physician also said, 'The barley will be eaten by the mice, it should be poured into this container.' The Brahmin woman, knowing this, was afraid and said, 'This container is wet, the barley will spoil.' Then, the great physician said, 'Brahmin woman, you don't need to worry, I will not let it get wet.' So he stood up, turned the animal skin inside out, and for the sake of the offering, wore it around his neck like a scarf, and began to dry the cow dung and wood, saying, 'The container is dry.' The Brahmin woman, in sorrow and the pain of separation, thought, 'This will make me lose everything.' So she sent a messenger to the mouse's house, saying, 'This is what happened, come quickly!' Then, his father quickly came and said to the great physician, 'How much for this container?' He said, 'Let's talk about it at the wedding.' 'How much? Five hundred gold coins, no less.' Saying this, he lit torches around the container. The father thought, 'This matter cannot be made public.' So he gave five hundred gold coins, opened the door, and had strong men carry it back to his own house. The next day, the great physician gave one hundred gold coins to the householder, saying, 'Your wife is like this, be careful.' The remaining four hundred gold coins, the great physician went to the dense forest, gave the money I had swindled, and said to his parents, 'I am not a Brahmin, I just came in this disguise to look for a daughter, I am Lūi pa.' May I obtain refuge! (ཨོཾ་，嗡，oṃ, symbol of the union of body, speech, and mind) The great physician would not allow me into the house, and I deduced that she had let other men in, so it was reasonable that she would not let me in.' He thought this. After a while, the householder Brahmin came and called at the door. His wife heard his voice and let that man in. Then, both the Brahmin and the great physician entered the house and sat down comfortably. After a while, the great physician said to the Brahmin woman, 'Where are these barley grains kept?' She said, 'On the ground.' The Brahmin said, 'If they are kept on the ground, the mice will eat them. Other containers, under the bed and in the house, are not visible.' Then, after a while, the great physician saw a container in one direction and thought, 'The mouse is here.' So he said, 'Pour the barley into this container.' The Brahmin woman said, 'There are my precious belongings in here, how can you pour barley in?' He said, 'Just put that problematic container anywhere, that would be fine.' The great physician also said, 'The barley will be eaten by the mice, it should be poured into this container.' The Brahmin woman, knowing this, was afraid and said, 'This container is wet, the barley will spoil.' Then, the great physician said, 'Brahmin woman, you don't need to worry, I will not let it get wet.' So he stood up, turned the animal skin inside out, and for the sake of the offering, wore it around his neck like a scarf, and began to dry the cow dung and wood, saying, 'The container is dry.' The Brahmin woman, in sorrow and the pain of separation, thought, 'This will make me lose everything.' So she sent a messenger to the mouse's house, saying, 'This is what happened, come quickly!' Then, his father quickly came and said to the great physician, 'How much for this container?' He said, 'Let's talk about it at the wedding.' 'How much? Five hundred gold coins, no less.' Saying this, he lit torches around the container. The father thought, 'This matter cannot be made public.' So he gave five hundred gold coins, opened the door, and had strong men carry it back to his own house. The next day, the great physician gave one hundred gold coins to the householder, saying, 'Your wife is like this, be careful.' The remaining four hundred gold coins, the great physician went to the dense forest, gave the money I had swindled, and said to his parents, 'I am not a Brahmin, I just came in this disguise to look for a daughter, I am Lūi pa.'
ི་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་བློན་པོའི་མཆོག་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་བུ་མོ་ཡོངས་སུ་སྐྱོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲོས་ལ་དོང་རྩེ་འདི་རྣམས་བྱིན་ཅིག་ཅེས་ཕྲིན་ཡིག་དང་བཅས་པ་བརྫངས་ནས། རང་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་དེས་ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་སོང་སྟེ། གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་སུམ་བརྒྱ་དང་ཕྲིན་ཡིག་བྱིན་པ། ས་གས་བཀླགས་ནས།བཞི་པོ་ཡི་ནི་ཆ་དག་ལས། །གལ་ཏེ་ཆ་གཅིག་མ་སྟེར་ན། །ཤིང་གི་སུ་མི་འདོང་བླངས་ནས། །དེར་འདི་ཆུག་ལ་ཆ་དོ་ཤིག །ཅེས་པ་མཐོང་བས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བརྒྱ་མ་སྟེར་བར་ཤེས་ནས་རིངས་པར་མལ་གྱི་འོག་ཏུ་མིའི་རྐང་པ་ལ་བརྒྱབས་པའི་ཆ་བྱད་ཤིང་གི་སུམ་འདོང་ཞེས་པ་དེ་འཚོལ་བ་དང་། བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དེར་ཅི་འཚོལ། ས་ག་ན་རེ། ཕོ་བྲང་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོའི་མི་འོང་ནས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བྱུང་སྟེ། དེའི་ཆེད་དུ་སུམ་འདོང་ཚོལ་ལོ། །ས་གས་སུམ་འདོང་དེ་བླངས་ནས་བྲམ་ཟེ་ལ་སྨྲས་པ། དེར་དེ་ལྟ་བུ་སུ་ཞིག་ཁྲིད་ཀྱང་ཁོ་མོས་མ་ཤེས་ན་རེ་ཤིག་འདིར་རྐང་པ་ཆུད་དམ་མི་ཆུང་སད་ཀྱིས་ཐང་ཅིག་ཆུག་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དེས་ཀྱང་བསམ་པ་གནག་པའི་ 15-2-365a ཕྱིར་རྐང་པ་བཅུག་པ་དང་། དེས་རིངས་པར་ཤིང་སྤྱད་དེའི་གཟེར་བཏབ་བོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ང་ཅིའི་ཕྱིར་བཟུང་། དེས་སྨྲས་པ། དོང་ཚེ་བཞི་བརྒྱ་བསྐུར་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བརྒྱ་བརྐུས་པས་སོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ཏེ་བསམས་པ། སྨན་ཆེན་པོ་དང་འདི་ནི་འདྲེ་དངོས་གཅིག་སྟེ། འདྲེ་ཆེན་པོ་གཉིས་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་ནས་དེས་ལྷག་མ་བྱིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཕ་མ་འོངས་པ་དང་སྨན་ཆེན་པོའི་གསང་བསྟན་ཏེ་དེ་ནི་བློན་པོ་སྨན་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཚུལ་སྨྲས་པས། ཕ་མ་དང་བུ་མོ་དེའི་གཉེན་འདུན་ཐམས་ཅད་དགའ་ཞིང་། བདག་ཅག་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ཏེ་སྨན་ཆེན་པོ་དང་གཉེན་དུ་གྱུར་པས་བདག་ཅག་གི་རིགས་གསལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་དགའ་བས། བུ་མོ་ས་ག་ལ་ཁྲུས་དང་བསྐུ་མཉེ་ཟས་སྐོམ་དང་གོས་རྒྱན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་བྱི་དོར་བྱས་པས། རིང་པོར་མ་ལོན་པར་དེ་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཞིང་ཁྱད་པར་དུ་མཛེས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྨན་ཆེན་པོ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོང་བ་དང་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དགའ་སྟེ་རྒྱལ་པོས་ཅི་འདྲ་འོངས་སོགས་དྲིས་པ་ལ། བདག་གིས་མཆིས་བྲག་རྙེད་དེ་གཟུགས་མཛེས་ཤིང་བློ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་ནི་བདག་གི་སྦུ་ལ་འབབ་པ་ལགས་མོད་དེ་བླང་བར་བགྱིའམ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ང་མ་གཏོགས་པ་སུ་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་འབབ་སྟེ་ཁྱོད་ནི་བློན་པོའི་མཆོག་གོ། དེས་ན་དེ་མགུ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྱོར་པས་བླང་བར་བགྱིའོ། །ལྷ་དེ་ལྟར་འཚལ་ཞེས་སྨྲས་ནས་སྨན་ཆེན་པོའི་བློན་པོའི་ཚོགས་དང་བྲམ་ཟེ་དང་ཁྱིམ་བདག་ 15-2
【現代漢語翻譯】 於是，國王派來的大臣名叫曼欽波（Sman chen po，大臣名），對薩嘎（Sa ga，人名）的父母說：『國王說，因為曼欽波是生育國王的大臣中的佼佼者，所以一定要好好撫養這個女兒，並把這些金頂（dong rtse，金頂）給他。』送去書信后，自己就去國王那裡了。那個婆羅門到了茂密的森林裡，把三百個金頂和書信給了薩嘎。薩嘎讀了信，上面寫著：『四份之中若少給，取木製斯米東（sum 'dong，一種刑具），置於此處將腿鎖。』薩嘎明白不能少給一百個金頂，急忙尋找放在床下用來夾人腳的木製斯米東。婆羅門問：『你找什麼？』薩嘎說：『王宮裡的人要來作惡，要抓住他們，所以才找斯米東。』薩嘎拿起斯米東對婆羅門說：『即使你帶那樣的人來，如果她不認識，就把腳放在這裡試試，看看合適不合適。』婆羅門因為心懷惡意，就把腳放了進去。薩嘎迅速用木楔釘住了它。婆羅門說：『你為什麼要抓我？』薩嘎說：『送來四百個金頂，你偷了一百個。』婆羅門感到驚訝，心想：『曼欽波和這個人簡直就是同一個鬼，兩個大鬼聚集在一個地方了。』於是就把剩下的金頂給了他。之後，父母來了，曼欽波秘密地告訴他們，說自己就是大臣曼欽波。父母和女兒的所有親戚都非常高興，說：『我們真有福氣，能和曼欽波結親，這使我們家族顯赫起來。』他們高興地給女兒薩嘎洗澡、涂香、提供飲食和華麗的衣飾，精心打扮。沒過多久，她變得身材苗條，容貌非常美麗。曼欽波去城裡后，國王和隨從都很高興。國王問他情況如何。曼欽波說：『我找到了一塊美玉，她身材美麗，智慧超群，她應該歸我所有，我可以娶她嗎？』國王說：『除了我，誰能擁有你所擁有的呢？你是大臣中的佼佼者啊！』因此，用能讓她滿意的那種財富去迎娶她吧。』曼欽波說：『遵命。』於是，曼欽波帶著大臣們、婆羅門和居士們 於是，國王派來的大臣名叫曼欽波（Sman chen po，大臣名），對薩嘎（Sa ga，人名）的父母說：『國王說，因為曼欽波是生育國王的大臣中的佼佼者，所以一定要好好撫養這個女兒，並把這些金頂（dong rtse，金頂）給他。』送去書信后，自己就去國王那裡了。那個婆羅門到了茂密的森林裡，把三百個金頂和書信給了薩嘎。薩嘎讀了信，上面寫著：『四份之中若少給，取木製斯米東（sum 'dong，一種刑具），置於此處將腿鎖。』薩嘎明白不能少給一百個金頂，急忙尋找放在床下用來夾人腳的木製斯米東。婆羅門問：『你找什麼？』薩嘎說：『王宮裡的人要來作惡，要抓住他們，所以才找斯米東。』薩嘎拿起斯米東對婆羅門說：『即使你帶那樣的人來，如果她不認識，就把腳放在這裡試試，看看合適不合適。』婆羅門因為心懷惡意，就把腳放了進去。薩嘎迅速用木楔釘住了它。婆羅門說：『你為什麼要抓我？』薩嘎說：『送來四百個金頂，你偷了一百個。』婆羅門感到驚訝，心想：『曼欽波和這個人簡直就是同一個鬼，兩個大鬼聚集在一個地方了。』於是就把剩下的金頂給了他。之後，父母來了，曼欽波秘密地告訴他們，說自己就是大臣曼欽波。父母和女兒的所有親戚都非常高興，說：『我們真有福氣，能和曼欽波結親，這使我們家族顯赫起來。』他們高興地給女兒薩嘎洗澡、涂香、提供飲食和華麗的衣飾，精心打扮。沒過多久，她變得身材苗條，容貌非常美麗。曼欽波去城裡后，國王和隨從都很高興。國王問他情況如何。曼欽波說：『我找到了一塊美玉，她身材美麗，智慧超群，她應該歸我所有，我可以娶她嗎？』國王說：『除了我，誰能擁有你所擁有的呢？你是大臣中的佼佼者啊！』因此，用能讓她滿意的那種財富去迎娶她吧。』曼欽波說：『遵命。』於是，曼欽波帶著大臣們、婆羅門和居士們
【English Translation】 Then, the minister sent by the king, named Men Chenpo (Sman chen po, name of a minister), said to the parents of Saga (Sa ga, name of a person): 'The king said, because Men Chenpo is the best among the ministers who give birth to kings, you must take good care of this daughter and give these gold tops (dong rtse, gold tops) to him.' After sending the letter, he himself went to the king. That Brahmin went to the dense forest and gave three hundred gold tops and the letter to Saga. Saga read the letter, which said: 'If one part is missing from the four parts, take the wooden Sumdong (sum 'dong, a kind of torture device), place it here and lock the legs.' Saga understood that one hundred gold tops could not be missing, and hurriedly looked for the wooden Sumdong, which was placed under the bed to clamp people's feet. The Brahmin asked: 'What are you looking for?' Saga said: 'People from the palace are coming to do evil, and we must catch them, so I am looking for Sumdong.' Saga picked up the Sumdong and said to the Brahmin: 'Even if you bring such a person, if she doesn't recognize them, try putting your foot here and see if it fits.' Because the Brahmin had malicious intentions, he put his foot in. Saga quickly nailed it with a wooden wedge. The Brahmin said: 'Why are you arresting me?' Saga said: 'Four hundred gold tops were sent, and you stole one hundred.' The Brahmin was surprised and thought: 'Men Chenpo and this person are simply the same ghost, two big ghosts gathered in one place.' So he gave him the remaining gold tops. After that, the parents came, and Men Chenpo secretly told them that he was the minister Men Chenpo. The parents and all the relatives of the daughter were very happy, saying: 'We are so blessed to be able to marry Men Chenpo, which makes our family prominent.' They happily bathed, perfumed, provided food and gorgeous clothes for their daughter Saga, and dressed her carefully. Before long, she became slender and very beautiful. After Men Chenpo went to the city, the king and his entourage were very happy. The king asked him how things were going. Men Chenpo said: 'I found a beautiful jade, she is beautiful and intelligent, she should belong to me, can I marry her?' The king said: 'Who but me can have what you have? You are the best of the ministers!' Therefore, use the wealth that can satisfy her to marry her.' Men Chenpo said: 'As you wish.' So, Men Chenpo, with the ministers, Brahmins, and householders Then, the minister sent by the king, named Men Chenpo (Sman chen po, name of a minister), said to the parents of Saga (Sa ga, name of a person): 'The king said, because Men Chenpo is the best among the ministers who give birth to kings, you must take good care of this daughter and give these gold tops (dong rtse, gold tops) to him.' After sending the letter, he himself went to the king. That Brahmin went to the dense forest and gave three hundred gold tops and the letter to Saga. Saga read the letter, which said: 'If one part is missing from the four parts, take the wooden Sumdong (sum 'dong, a kind of torture device), place it here and lock the legs.' Saga understood that one hundred gold tops could not be missing, and hurriedly looked for the wooden Sumdong, which was placed under the bed to clamp people's feet. The Brahmin asked: 'What are you looking for?' Saga said: 'People from the palace are coming to do evil, and we must catch them, so I am looking for Sumdong.' Saga picked up the Sumdong and said to the Brahmin: 'Even if you bring such a person, if she doesn't recognize them, try putting your foot here and see if it fits.' Because the Brahmin had malicious intentions, he put his foot in. Saga quickly nailed it with a wooden wedge. The Brahmin said: 'Why are you arresting me?' Saga said: 'Four hundred gold tops were sent, and you stole one hundred.' The Brahmin was surprised and thought: 'Men Chenpo and this person are simply the same ghost, two big ghosts gathered in one place.' So he gave him the remaining gold tops. After that, the parents came, and Men Chenpo secretly told them that he was the minister Men Chenpo. The parents and all the relatives of the daughter were very happy, saying: 'We are so blessed to be able to marry Men Chenpo, which makes our family prominent.' They happily bathed, perfumed, provided food and gorgeous clothes for their daughter Saga, and dressed her carefully. Before long, she became slender and very beautiful. After Men Chenpo went to the city, the king and his entourage were very happy. The king asked him how things were going. Men Chenpo said: 'I found a beautiful jade, she is beautiful and intelligent, she should belong to me, can I marry her?' The king said: 'Who but me can have what you have? You are the best of the ministers!' Therefore, use the wealth that can satisfy her to marry her.' Men Chenpo said: 'As you wish.' So, Men Chenpo, with the ministers, Brahmins, and householders
-365b དང་དཔུང་བཞི་པའི་ཚོགས་མང་པོས་བསྐོར་ནས་རི་འཁོར་ནགས་ཚང་ཚིང་ཅན་དུ་གྱོས་པོའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་བག་མ་བླངས་ནས་རང་གི་གྲོང་དུ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཕྱོགས་ནས་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཞིག་ཟོང་དུ་རྟ་མང་པོ་ཁྱེར་ནས་ལུས་འཕགས་པའི་ལྗོངས་སུ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་སོ། །གནས་དེར་སྨད་འཚོང་མ་གཟུགས་དང་སྒྱུ་རྩལ་དང་བསམ་པ་ལ་མཁས་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཡོད་པས་ཚོང་པ་གང་ནས་འོང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྫས་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེར་ཡང་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བར་ཁས་བླངས་ནས་དེ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་དགའ་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེད་དཔོན་བག་ཡོད་པ་ཞིག་གནས་པ་དེ་སྨད་འཚོང་མའི་གཙོ་མོ་དེས་འདོད་པས་ཀུན་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཀྱང་དེ་བགྱིད་དུ་མ་བཏུབ་བོ། །དེས་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ལ་བདག་དང་དེད་དཔོན་མཐུན་པའི་ཐབས་མཛོད་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཚོང་པ་རྣམས་དང་སྨད་འཚོང་མ་རྣམས་ཉིན་བཞིན་རྒྱུན་དུ་ཕེའུ་བྱས་ན་ཡང་ཚོང་དཔོན་དེ་བག་མེད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྨད་འཚོང་མ་དེ་རང་ཉིད་དེད་དཔོན་དང་ལྷན་ཅིག་བགད་པ་དང་ག་ཞ་བྱས་པ་དང་། ཚོང་དཔོན་ན་རེ། ང་ལ་འཁྲུལ་བར་བྱ་མི་ནུས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས། དེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པར་བགྱིས་ན་ཤེས་ལྡན་གྱིས་ཅི་སྩལ། དེས་སྨྲས་པ་རྟའི་མཆོག་ལྔ་སྦྱིན་ནོ། །སྨད་འཚོང་ན་རེ། འོ་ན་འཁྲུལ་བར་བགྱིར་མ་བཏུབ་ན་སླད་ཀྱིས་ཀཱར་ཥ་པ་ཎ་མ་མཆིས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འཚལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ 15-2-366a དེ་ལྟར་སྐུགས་བཙུགས་ནས་འབད་དེ་ཉེ་བར་བརྩོན་པ་ལས་ཀྱང་མ་ནུས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཚོང་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེད་དཔོན་གྲོང་ཁྱེར་གཙོ་མོ་སྨད་འཚོང་མ་བཞག་པ་ལས་སུས་མ་ཟུག་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཤིག །དེད་དཔོན་དེས་དེ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། གྲོགས་པོ་དག་མཚན་མོ་རྨི་ལམ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྨད་འཚོང་གཙོ་མོ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། དེས་རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་བཤེས་སུ་གྱུར་པ་ལ་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་ཁྱོད་བདག་ལ་འདོད་པ་སྤྱད་ཀྱིས་རྟའི་མཆོག་ལྔ་བྱིན་ཅིག །དེད་དཔོན་གྱིས་ངན་པ་མོ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཟེར་ཞིང་དེ་གཉིས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་སྟེ་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཤག་བཀྱེ་བ་ན། རྒྱལ་ཕམ་མ་འབྱེད་པས་ཞལ་ལྕེ་གཅོད་མ་ཤེས་པར་རྒྱལ་བློན་ཐམས་ཅད་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ་བཀྲེས་པས་ཉེན་ནས་ཕྱིས་དཔྱད་དོ་ཞེས་རང་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ས་གས་རྗེའི་སྲས་དེ་རིང་ཅིའི་སླད་དུ་ཐོགས། དེས་ཞལ་ལྕེ་གཅད་པར་མ་ནུས་པའི་གཏམ་དེ་ལྟ་བུ་སྨྲས་པ་དང་། ས་ག་ན་རེ། ཁྱོད་རྟོག་པ་དང་སེལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོག
【現代漢語翻譯】 被四支軍隊圍繞著，他前往一個樹木繁茂的山腳下，去吉普的家中迎娶新娘，然後和她一起回到自己的城市，享受歡樂。 那時，從北方來了五百名商人，帶著許多馬匹作為商品，前往盧姆比尼（Lumbini，藍毗尼，佛陀出生地）的領地，去覲見國王的兒子。 在那裡，有五百名妓女，她們精通美貌、藝術和思想，所有從各地來的商人都被她們榨乾錢財。因此，這些來自北方的商人們也答應輪流侍奉她們，並和她們一起享受娛樂。 這些商人中，有一位謹慎的領隊，妓女的首領非常喜歡他，用各種手段引誘他，但都未能成功。 她請求商人們說：『請你們想辦法讓我和領隊在一起。』商人們和妓女們每天都聚在一起玩樂，但領隊始終沒有被放縱所迷惑。 後來，妓女親自和領隊一起嬉笑打鬧。領隊說：『你不能迷惑我，為什麼要煩惱呢？』她說：『如果我能迷惑你，智者會給我什麼呢？』他說：『我會給你五匹最好的馬。』 妓女說：『如果不能迷惑你，以後我就像沒有卡爾沙帕納（Karshapana，古印度貨幣單位）一樣跟著你。』 他們兩人這樣約定后，努力嘗試，但還是沒有成功。 不久之後，商人們說：『領隊，如果有人能讓妓女首領放棄，那他就是世間罕見的人。』領隊對他們說：『朋友們，晚上在夢裡享受她吧。』 就這樣，商人們對妓女首領說了這些話，妓女首領讓那些與國王關係密切的人抓住領隊，說：『你滿足我的慾望，我就給你五匹最好的馬。』領隊說她是惡毒的騙子。他們兩人一起去王宮，爭論到日落，勝負難分，法官無法判決，國王和大臣們都感到厭倦，因為飢餓而感到疲憊，決定以後再審，然後各自回家了。 大醫師薩迦（Saga，人名）的兒子問：『今天為什麼耽擱了這麼久？』薩迦說了無法判決的事情，薩迦說：『你的推理和辨別能力非常出色。』
【English Translation】 Surrounded by a multitude of four armies, he went to Gyopo's house in a lush, forested mountain foot to fetch the bride, and then returned with her to his own city, enjoying games and pleasures together. At that time, five hundred merchants from the north, carrying many horses as merchandise, arrived in the land of Lumbini (Lumbini, birthplace of Buddha) to see the king's son. There, there were five hundred prostitutes skilled in beauty, art, and thought, who would deprive all merchants who came from afar of their wealth. Therefore, those merchants from the north also promised to take turns serving them and stayed with them, enjoying entertainment. Among those merchants, there was a prudent leader whom the chief prostitute desired greatly, and although she showed various behaviors, she could not succeed in seducing him. She pleaded with the merchants, saying, 'Please find a way for me and the leader to be together.' The merchants and prostitutes played together every day, but the leader was not swayed by recklessness. Then, the prostitute herself laughed and joked with the leader. The leader said, 'If you cannot deceive me, why are you troubled?' She said, 'If I were to deceive you, what would the wise one give?' He said, 'I will give five excellent horses.' The prostitute said, 'If you cannot be deceived, then I will follow you as if I had no Karshapana (Karshapana, ancient Indian currency unit) later.' After they made such an agreement, they tried hard but still could not succeed. Soon after, the merchants said, 'Leader, if anyone can make the chief prostitute give up, he would be a rare person in the world.' The leader said to them, 'Friends, enjoy her in dreams at night.' Thus, the merchants spoke to the chief prostitute, and the prostitute had those who were close to the king seize the leader, saying, 'You satisfy my desire, and I will give you five excellent horses.' The leader said that she was a wicked liar. The two of them went to the royal palace, and they argued until sunset. Since the victory or defeat could not be determined, the judge could not make a decision. All the king and ministers were weary and distressed by hunger, so they decided to deliberate later and went to their respective homes. The great physician Saga's (Saga, personal name) son asked, 'Why were you delayed so long today?' He spoke of the matter of not being able to make a judgment, and Saga said, 'Your reasoning and discernment are excellent.'
ས་པ་དེ་ལྟ་བུས་ཞལ་ལྕེ་དེ་གཅོད་པར་མ་ནུས་ན་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ཡིན་པ་ལྟ། སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟ་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་གཅད་ནུས་སམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་གི་བློའི་ནུས་པ་ལ་གཟིགས་དང་དེ་རྔོ་ཐོགས་ཏེ། གཤེགས་ལ་རྫིང་བུའི་འགྲམ་དུ་རྟའི་མཆོག་ལྔ་བཞག་ནས་གནས་དེར་རྒྱལ་བློན་རྣམས་ཀྱང་འདུས་ཏེ་དེ་གཉིས་ཤག་འགྱེད་དུ་ཆུག་ཅིག །གལ་ཏེ་སྨད་འཚོང་མས་གཉིས་ཀ་དངོས་སུ་འདོད་པ་སྤྱད་དོ་ཟེར་ན་ 15-2-366b རྟའི་མཆོག་ལྔ་ཁྱེར་ཅེས་གསུངས་ཤིག །འོ་ན་ཏེ་རྨི་ལམ་ན་འདོད་པ་སྤྱད་དོ་ཟེར་ན། རྟའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་ན་ཡོད་པ་སྟོན་ལ་འདི་ཁྱེར་ཅེས་གསུངས་ཤིག །གལ་ཏེ་བླང་མི་རུང་བ་འདི་དག་གིས་ཅི་དགོས་ཟེར་ན། འདི་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་གྱི་འདོད་པ་སྤྱད་པ་ཡང་དེ་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིག །དེ་ཐོས་པས་སྨན་ཆེན་པོ་ཡ་མཚན་སྐྱེས་ནས། དེས་ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་ལྟར་ཞལ་ལྕེ་བཅད་པས་རྒྱལ་བློན་སོགས་ཐམས་ཅད་ཡ་མཚན་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཁར་སང་བདག་ཅག་རྣམས་དང་སྐྱེ་བོ་གཞན་དག་ཉོན་མོངས་པར་མི་འབྱུང་བར་ཁྱོད་ཀྱི་ཐབས་དེ་སུ་ལས་བྱུང་། དེས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ས་གའི་ཐབས་ལགས་སོ། །རྒྱལ་བློན་ཡུལ་མི་བཅས་པས་ཞིང་མཁན་གྱི་བུ་མོ་ས་ག་ནི་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་བློ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་ཏེ་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་གྲགས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚོང་པ་ཞིག་གིས་རྒོད་མ་གཉིས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་ཕུལ་ཏེ་ལྷ་འདི་དག་མ་སྨད་ལགས་ན་མ་དང་བུ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མ་འཚལ་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེ་མ་ཤེས་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་ས་ག་ལ་དྲིས་པ་དང་། གང་གི་སྤུ་གཤོར་བ་དེ་ནི་མའོ། །སྤུ་འཇམ་པ་ནི་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྲུལ་ཁས་སྡིག་པ་ཞིག་གིས་སྦྲུལ་གཉིས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟན་ཏེ་ཕོ་མོ་གང་ཡིན་པ་མ་ཤེས་པ་ལ། ཚུལ་དེ་ས་ག་ལ་སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ་དང་། ས་ག་བགད་དེ་གང་དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་མི་རྟོགས་ན། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་རྟོག་པ་དང་སེལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བརྒྱན་པ་ལྟ་ཞིག །སྨན་ 15-2-367a ཆེན་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ། དེ་ནི་སླ་སྟེ་འོད་མའམ་སྙུག་མའི་རྩེ་མོ་རས་བལ་ལམ་བལ་གྱིས་དཀྲིས་ཏེ་སྦྲུལ་གྱི་རྒྱབ་ཏུ་རེག་ན། གང་རེག་པར་མི་བཟོད་པ་ཕོ་དང་བཟོད་པ་མོའོ་ཞེས་དང་། ལྷོ་ཕྱོགས་ན་ཚོང་པ་དག་གིས་ཙན་དན་གྱི་སྡོང་པོ་ཁྱེར་བ་དེའི་མགོ་མཇུག་མ་ཤེས་པ་ལ། ས་གས་རྫིང་བུའི་ནང་དུ་བོར་ན་རྩ་བ་ནི་འོག་ཏུ་འབྱིང་ངོ་ཞེས་དང་། ཡང་རྒྱལ་པོ་དེས་ནོར་བུ་རྟགས་པ་ལ་སུ་མཁས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ། ཁང་བརྩེགས་ཀྱི་རྩེར་རྒྱལ་མཚན་ལ་ནོར་བུ་བཏགས་ཏེ་དེའི་འོག་ན་ཡོད་པའི་རྫིང་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་དེར་ནོར་བུའི་གཟུགས་བརྙན་དང་འོད་སྣང་བར་བྱས་ནས། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་གང་ག
【現代漢語翻譯】 如果用那種方式無法裁決，那就如同男人的行為一樣。智者說道：『你能那樣裁決嗎？』 他說：『請看我的智慧能力，它會奏效的。請您前往池塘邊，放置五匹駿馬，讓國王和大臣們聚集在那裡，讓他們兩人進行辯論。如果妓女說兩人都真實地享受了性慾，就說拿走這五匹駿馬。如果她說在夢中享受了性慾，就展示水中馬的倒影，說拿走這個。如果她說這些不能要，就說如同夢中享受性慾也是如此。』 聽到這些，智者感到驚訝。他按照那人所說的方式進行裁決，國王和大臣們都感到驚訝。 國王問智者：『昨天您用什麼方法使我們和其他人不感到煩惱？』 他回答說：『這是薩迦的方法。』 國王、大臣和百姓們都宣稱農夫的女兒薩迦非常聰明且有智慧，這件事傳遍了整個國家。 此外，北方的一位商人向國王獻上兩匹母馬，並說：『這些神駒不知哪個是母親，哪個是幼崽，其他人無法分辨。』 因為不知道，智者向薩迦請教。薩迦說：『毛粗糙的是母親，毛柔軟的是幼崽。』 國王感到驚奇。 同樣，一個蛇醫帶著兩條蛇來見國王，但不知道哪條是雄性，哪條是雌性。智者將此事告訴薩迦。薩迦笑著說：『如果連這麼簡單的事情都不懂，那國王和大臣們還自詡擁有卓越的智慧和辨別能力呢！』 智者問道：『你知道嗎？』 薩迦說：『這很簡單，用棉花或羊毛纏繞在燈芯或蘆葦的頂端，然後觸控蛇的背部。不能忍受觸控的是雄性，能忍受的是雌性。』 此外，南方來的商人帶著檀香樹，但不知道哪端是樹根，哪端是樹梢。薩迦說：『如果扔進池塘里，樹根就會沉在下面。』 此外，國王爲了測試誰最擅長鑑定寶石，在樓頂的旗幟上懸掛了一顆寶石，並在下面有一個池塘，寶石的倒影和光芒映照在池塘中。誰能分辨出哪顆寶石是珍貴的寶石呢？』
【English Translation】 If such a method fails to render a judgment, it would be like a man's behavior. The wise man said, 'Can you render a judgment in that way?' He said, 'Observe the power of my intellect, and it will be effective. Please go to the edge of the pond, place five excellent horses there, and let the king and ministers gather there, and let those two debate. If the prostitute says that both of them actually enjoyed the desire, then say, 'Take these five excellent horses.' If she says that she enjoyed the desire in a dream, then show the reflection of the horses in the water and say, 'Take this.' If she says, 'What do I need these for, which cannot be taken?' then say, 'Likewise, enjoying desire in a dream is also like that.' Hearing this, the wise man was amazed. He rendered the judgment as he had said, and all the king and ministers were amazed. The king asked the wise man, 'Yesterday, from whom did you get that method that prevented us and other people from becoming afflicted?' He said, 'This is Saga's method.' The king, ministers, and people all proclaimed that Saga, the farmer's daughter, was very wise and intelligent, and this became famous throughout the country. Furthermore, a merchant from the north presented two mares to the king, saying, 'These divine horses, it is not known which is the mother and which is the foal, and others cannot distinguish them.' Because he did not know, the wise man asked Saga. Saga said, 'The one with rough hair is the mother, and the one with soft hair is the foal.' The king was amazed. Similarly, a snake charmer showed two snakes to the king, but did not know which was male and which was female. The wise man told Saga about this. Saga laughed and said, 'If even such a simple thing cannot be understood, then how can the king and ministers boast of possessing excellent wisdom and discernment!' The wise man asked, 'Do you know?' Saga said, 'It is simple: wrap cotton or wool around the tip of a wick or reed, and then touch the back of the snake. The one that cannot tolerate the touch is male, and the one that tolerates it is female.' Furthermore, merchants from the south brought sandalwood trees, but did not know which end was the root and which was the top. Saga said, 'If thrown into a pond, the root will sink to the bottom.' Furthermore, the king, in order to test who was most skilled at appraising jewels, hung a jewel on a banner at the top of a tower, and there was a pond below it, with the reflection and light of the jewel shining in the pond. Who can distinguish which jewel is the precious jewel?'
ིས་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྦྱིན་པ་དམ་པ་བསྟབས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། བློན་པོ་གཞན་རྫིང་དེར་ཞུགས་ནས་འོང་བཟུང་བ་ལས་བླང་མ་ནུས་སོ། །ས་གས་སྨྲས་པ། སྟེང་དུ་ཁང་བརྩེགས་ལ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེར་ནོར་བུ་བཏགས་པ་དེའི་མཐུས་གཟུགས་བརྙན་རྫིང་དུ་གདའ་མོད་ཀྱི། གང་དུ་ཞུགས་ལ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལས་ནོར་བུ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་དེ་མཁས་སོ་ཞེས་ཀུན་གྱིས་བསྟོད་དོ། །དེ་ནས་ས་ག་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པར་བློན་པོ་དྲུག་གིས་མཐོང་ནས། ནོར་དང་གསེར་དངུལ་སོགས་ཀྱིས་བྲིད་དེ་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལས་མ་ཟུག་གོ། དེ་ལྟར་རྒྱུན་དུ་འབད་པ་དང་སྨྲ་བ་ན། ས་གས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཀྱིས་བུད་མེད་གང་གཞོན་ཞིང་གཟུགས་བཟང་བ་དེ་གཞན་གྱི་སྐྱེས་པས་བསླུ་བ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག ། 15-2-367b སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཏེ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་བུད་མེད་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དུ་གཉེར་མོད་ཀྱི། བུད་མེད་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། གལ་ཏེ་བུད་མེད་མཛངས་ན་དེ་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་བོ། །ས་གས་སྨྲས་པ། རྗེའི་སྲས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཅོ་འདྲི་བ་དང་གནོང་བ་ཞིག་བགྱིས་ན་ཉེན་དུ་མི་འགྱུར་གྲང་སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། བག་རྟོན་ལ་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་ས་གས་ཁྱེད་ཀྱིས་ནའོ་ཞེས་རྒྱུ་མཛོད་ཅིག་དང་དེ་ནས་ཐོ་བརྩམ་པར་བགྱིའོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ན་བའི་ཁུལ་བྱས་ཏེ། ཕོ་ཉ་བཏང་ནས་འདི་ན་ཞིང་མི་བདེ་བས་རིམ་གྲོ་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ་སོ་སྤྲིངས་ནས་ཤིང་ལ་སྨན་ཆེན་པོའི་གཟུགས་བགྱིས་ཐ་མལ་དུ་གོས་ཀྱིས་གཡོགས་ཏེ་བཞག་གོ། ས་གས་བློན་པོ་དྲུག་པོ་ལ་སྨན་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ན་བས་ཉམ་ཆུང་སྟེ། དུས་འདི་དང་འདིས་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་པར་བྱོན་ཅེས་བྱས་ནས་སྒྲོམ་ཆེན་པོ་དྲུག་བྱས་ཏེ་བཞག་གོ། དེར་དུས་དུས་ན་དེ་དག་འོངས་པ་དང་སྐྲ་ཕྱིས་ནས་བཅིངས་ཏེ་སྒྲོམ་རེ་རེར་བཅུག་གོ། ཕྱི་དེ་ཉིན་པར་སྨན་ཆེན་པོ་ཤིའོ་ཞེས་སྒྲ་བསྒྲགས་པས་བཙུན་མོའི་འཁོར་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཕལ་ཆེར་ངུས་སོ། །ས་གས་སྒྲོམ་དྲུག་པོ་དེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་ཁྱེར་ཏེ། ལྷ་སྨན་ཆེན་པོ་ནི་དུས་ལས་འདས་ལ་དེའི་ནོར་དབྱིག་དང་གསེར་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་པ་འདི་དག་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་དེ་རིང་ཤི་ནས་དེང་ཉིད་ལ་འདི་ཕུལ་ལོ་ཞེས་མྱ་ངན་བྱེད་དོ། །དེའི་སྐབས་སུ་སྨན་ཆེན་པོ་ཉིད་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་ཞིང་གནས་གཞན་ཞིག་ནས་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ 15-2-368a དེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་སྨྲས་པ། ལྷས་བདག་གདུགས་འགའ་ཡང་བྱམས་པས་མ་བཟུང་སྟེ། དེང་ཉིད་དུ་སྡུམ་པ་རྒྱལ་པོས་བཞེས་ལགས་སམ། ངས་མ་བླངས་ཀྱང་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་ཁྱིམ་ནས་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་ས
【現代漢語翻譯】 薩嘎說：『因為上面樓房頂端寶幢上的如意寶珠的光芒，倒影才會顯現在水池中。想要進入水池，就必須從寶幢頂端取下如意寶珠。』所有人都認為他說得對，讚歎他聰明。 之後，薩嘎容貌非常俊美，六位大臣看到后，想用財物、黃金、白銀等引誘他，與他一同享樂，但沒有成功。像這樣不斷努力和勸說時，薩嘎問一位老婦：『按照你們這裡的風俗，年輕貌美的女子被其他男子引誘，會怎麼樣？』 老婦說：『這是普遍的現象，男子都想佔有所有女子，但女子自己要知道。如果女子聰明，就不會被引誘。』薩嘎說：『王子，如果對這種行為進行責問和懲罰，會有危險嗎？』老婦說：『放心吧。』然後薩嘎說：『你先裝病，然後我再採取行動。』老婦假裝生病，派人送信說自己生病不舒服，需要做法事。然後各自送去訊息，用木頭做了老婦的雕像，用普通的衣服蓋上。 薩嘎對六位大臣說：『老婦生病虛弱，你們可以在這個時間悄悄地來。』然後準備了六個大箱子。每當那些大臣來的時候，就給他們剃頭綁起來，裝進箱子里。第二天，薩嘎宣佈老婦去世了，王妃和大部分百姓都哭了。薩嘎把六個箱子抬到國王的面前，說：『神，老婦已經去世了，她的財產、黃金和珠寶等，都封存在這些箱子里。』國王悲傷地說：『她今天去世，今天就獻上這些東西。』 這時，老婦自己戴著鮮花，從另一個地方來到國王面前，行禮后說：『神，您沒有慈悲地拿走任何東西，今天國王您要接受和解嗎？即使我不拿走，您也會從自己的家裡拿來。』
【English Translation】 Saga said, 'Because of the light of the wish-fulfilling jewel on the top of the banner on the upper building, the reflection appears in the pool. If you want to enter the pool, you must take the wish-fulfilling jewel from the top of the banner.' Everyone thought he was right and praised him for being clever. After that, Saga was very handsome. When the six ministers saw him, they wanted to seduce him with wealth, gold, silver, etc., and enjoy themselves with him, but they did not succeed. When they kept trying and persuading him, Saga asked an old woman, 'According to your customs here, what happens when a young and beautiful woman is seduced by other men?' The old woman said, 'This is a common phenomenon. Men want to possess all women, but women themselves must know. If a woman is smart, she will not be seduced.' Saga said, 'Prince, if you question and punish this kind of behavior, will there be any danger?' The old woman said, 'Don't worry.' Then Saga said, 'You pretend to be sick first, and then I will take action.' The old woman pretended to be sick and sent someone to send a message saying that she was sick and uncomfortable and needed to perform rituals. Then they sent messages separately, made a statue of the old woman out of wood, and covered it with ordinary clothes. Saga said to the six ministers, 'The old woman is sick and weak, you can come quietly at this time.' Then he prepared six large boxes. Whenever those ministers came, he shaved their heads, tied them up, and put them in boxes. The next day, Saga announced that the old woman had passed away, and the queen and most of the people cried. Saga carried the six boxes to the king and said, 'God, the old woman has passed away, and her property, gold, and jewels are sealed in these boxes.' The king said sadly, 'She died today, and these things are offered today.' At this time, the old woman herself, wearing flowers, came to the king from another place, bowed and said, 'God, you have not taken anything with compassion, will you accept reconciliation today, O King? Even if I don't take it, you will take it from your own home.'
ོ། །ས་གས་ཡང་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་སྨན་ཆེན་ནི། །འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མཆིས། །དེ་ཡི་རིན་ཆེན་འདི་རྣམས་ལགས། །དེ་དག་མི་དབང་བཞེས་སུ་གསོལ། །རྒྱལ་ཆེན་བདག་ནི་ཡུགས་ས་ཏེ། །ཁྱིམ་ཐབ་དང་ནི་བྲལ་བས་ན། །བདག་ལ་བརྙས་པ་བགྱིས་ནས་ལགས། །བདག་ལས་ནོར་ནི་འཕྲོགས་སུ་མཆི། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བློན་པོའི་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡི་དཔྱོད་པའི་ལེགས་པ་ཡང་བསྟན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་ཀྱང་སྒྲོམ་དེར་བལྟས་ན་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་རྐང་ལག་བསྐུམས་པའི་བློན་པོ་དྲུག་མཐོང་ནས་བགད་དེ་སྨྲས་པ། སྨན་ཆེན་པོ་ཐབས་འདི་སུའི་ཡིན། དེས་ས་གའི་འོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་བསམས་པ་ཀྱེ་མ་བུད་མེད་ཀྱི་བློ་གྲོས་དེས་བློན་པོའི་མཆོག་འདི་དག་ལ་འདི་ལྟར་ཅོ་དྲིས་སོ་སྙམ་དུ་མགུ་ནས་དེ་བཀུར་བ་ཆེར་བྱས་སོ། །ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཞིང་མཁན་གྱི་བུ་མོ་ས་གའི་བློ་མཚར་རོ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་མཁས་ཤིང་མཛངས་པའི་ཆུང་མ་བློ་དང་ལྡན་པ་རྙེད་དོ་སྙམ་ཞིང་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དགའ་བ་ལྟ་ན་ང་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་ཆུང་མ་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བཙས་ཏེ་བླངས་ན། ཁྱིམ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དོན་བདེ་བར་ 15-2-368b གནས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། གང་ནས་བཙལ་བར་བགྱི། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་སྨན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བློ་དང་དྲན་པ་དང་ལྡན་པ་ས་ག་ཇི་འདྲ་བ་ཡོད་ཅེས་ཐོས་པས་དེ་ལོངས་ཤིག་སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། འདི་ལ་ཐབས་ཞིག་བགྱི་དགོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་ལྷའི་མཚམས་ལས་གཞན་པ་དགྲ་ཟླར་གྲགས་པའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ་བུ་མོ་བསླངས་པ་དང་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་དང་བགྲོས་ཏེ་རེ་ཞིག་སྦྱིན་པར་ཆད་བྱས་ཤིང་དུས་ཚེས་འདི་ལ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་ནས། བཟའ་བཏུང་སྣ་ཚོགས་དུག་དང་བསྲེས་པ་སྟ་གོན་བྱས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྷ་རེ་ཞིག་བརྟག་དགོས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སུ་རྟོག་ཏུ་བཏང་། སྨན་ཆེན་པོས་བདག་ལ་ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་ཞེས་པ་ཤིན་ཏུ་བློ་གསལ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་གཏོང་ཞེས་བྱས་ཏེ་དེ་མངགས་པ་དང་། དེས་སུ་ལ་བཅར་ཏེ་གཏམ་བྱ་སྙམ་དུ་སོང་བ་དང་སུ་ཡང་མ་མཐོང་ན་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་པས་གདུང་གི་བར་ན་རི་སྐེག་མོ་ཞིག་འདུག་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། ཕན་ཚུན་དགའ་བར་བྱས་ནས་བདག་ནི་བྱང་ཕྱོགས་རྒྱལ་པོ་ཤི་བི་བའི་སྐྱེད་ཚལ་སྲུང་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་ཆུང་མ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རེ་སྐེག་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་ཁྲས་ཁྱེར་བའི་མྱ་ངན་གྱི་ཁོ་བོ་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་ཏེ་འདིར་འོངས་སོ། །ཁྱོད་བདག་གི་ཆུང་མ་མི་རུང་ངམ། རི་སྐེག་མོས་སྨྲས་པ། ནེ
【現代漢語翻譯】 薩嘎又說：『偉大的國王啊，斯曼欽（Sman chen，人名）已經前往來世，這些是他的珍寶，請國王您收下。我，偉大的女王，現在是寡婦，與家人分離，被人輕視，財物也被掠奪。』 之後，斯曼欽展示了大臣們卓越的智慧判斷。國王嘉波（rGyal po，國王名）看著箱子，看到六位大臣被剃光了頭髮和鬍鬚，手腳蜷縮著。他笑著說：『斯曼欽，這是誰的主意？』她說是薩嘎的主意，並詳細地說明了一切。 國王心想：『唉，這個女人的智慧竟然這樣戲弄了這些大臣。』他非常高興，對她大加讚賞。整個國家都傳揚著田地管理員的女兒薩嘎的非凡智慧。 之後，國王心想，斯曼欽真是有福之人，娶了這樣一位聰明賢惠、智慧超群的妻子。他對斯曼欽說：『如果你願意，我也想娶一個像她這樣聰明賢惠的妻子，這樣家裡和朝廷的事情都能順利處理。』 斯曼欽問：『從哪裡去找呢？』國王說：『我聽說林列（lnga len，地名）國王的女兒名叫斯曼丹（sman ldan，人名），她容貌美麗，聰明有智慧，和薩嘎一樣。娶了她吧。』斯曼欽說：『這件事需要想個辦法，因為那個國王以強大著稱，無人能敵。』 之後，國王派使者去求親。林列國王與大臣們商議后，暫時答應了婚事，並說好在某日迎娶。他準備了摻有毒藥的各種食物和飲料。 斯曼欽對國王嘉波說：『我們需要先偵察一下情況。』國王問派誰去偵察。斯曼欽說：『我有一隻非常聰明的鸚鵡，名叫覺薩（spyod gsal，人名），派它去吧。』於是派出了鸚鵡。鸚鵡心想：『我該去找誰打聽訊息呢？』它四處尋找，但一個人也沒見到。於是它飛進了王宮，看到屋檐下有一隻母猴。它飛到母猴身邊，和她親熱起來，說：『我是北方國王西比瓦（shi bi ba，人名）的花園守護者。我有一隻心愛的母猴，但她被老鷹抓走了，我悲痛欲絕，四處流浪，來到了這裡。你願意做我的妻子嗎？』母猴說：『鸚』
【English Translation】 Saga then said: 'Great King, Sman chen (name) has passed away to the next world, and these are his treasures. Please, Your Majesty, accept them. I, the great queen, am now a widow, separated from my family, and I am being despised, and my wealth is being plundered.' After that, Sman chen demonstrated the excellent wisdom and judgment of the ministers. King Gyalpo (name) looked at the box and saw six ministers with their hair and beards shaved off, their hands and feet curled up. He laughed and said, 'Sman chen, whose idea was this?' She said it was Saga's idea and explained everything in detail. The king thought: 'Alas, this woman's wisdom has made such a mockery of these ministers.' He was very pleased and praised her greatly. Throughout the country, the extraordinary wisdom of Saga, the daughter of the field manager, was proclaimed. After that, the king thought that Sman chen was truly blessed to have found such a wise and intelligent wife. He said to Sman chen, 'If you are willing, I would also like to marry a wife as wise and intelligent as her, so that the affairs of the home and the court can be handled smoothly.' Sman chen asked, 'Where can we find one?' The king said, 'I have heard that the daughter of the King of Linglen (place name), named Sman Dan (name), is beautiful, intelligent, and wise, just like Saga. Marry her.' Sman chen said, 'We need to devise a plan for this, because that king is known to be powerful and unmatched.' After that, the king sent a messenger to propose marriage. The King of Linglen consulted with his ministers and temporarily agreed to the marriage, saying that the wedding would take place on a certain day. He prepared various foods and drinks mixed with poison. Sman chen said to King Gyalpo, 'We need to scout the situation first.' The king asked who to send to scout. Sman chen said, 'I have a very intelligent parrot named Chosa (name), send it.' So the parrot was sent. The parrot thought, 'Who should I approach to inquire about the news?' It searched everywhere but couldn't find anyone. So it flew into the palace and saw a female monkey under the eaves. It flew to the female monkey, became intimate with her, and said, 'I am the guardian of the garden of King Shibiwa (name) in the north. I had a beloved female monkey, but she was snatched away by an eagle, and I am wandering around in grief and have come here. Would you like to be my wife?' The female monkey said, 'Parrot'
་ཙོའི་ཆུང་མ་ནེ་ཚོ་ཡིན་གྱི་རེ་སྐེག་མོ་ཡིན་པར་མ་ཐོས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་བག་ཕེབ་པར་སྨྲ་ཞིང་རྩེ་དགའ་བ་བྱས་ནས་ཁ་ཟས་ 15-2-369a སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་འདི་དག་ལས་བདག་གིས་ཅུང་ཐོབ་བམ་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁ་ཟས་འདི་དག་དུག་གིས་བསྲེས་པའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ནེ་ཙོ་ན་རེ་ལྔ་ལེན་གྱི་བུ་མོ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ལ་བྱིན་ཞེས་ཐོས་ན་བདེན་ནམ། རི་སྐེག་མོ་ན་རེ། དེས་སེམས་དག་པས་མ་བྱིན་ཏེ་གཡོ་ཐབས་ཀྱིས་གསད་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཐོས་ནས་ནེ་ཙོ་དང་རི་སྐེག་ཕན་ཚུན་འཇམ་པོར་སྨྲ་བ་བྱས་ཏེ་ནེ་ཙོས་དོན་དེ་ཐམས་ཅད་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་བཤད་པས་རེ་ཞིག་མ་སོང་བ་ལ། ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོས་མི་འོང་བར་ཤེས་ནས་དཔུང་བཞི་བཤམས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་ཕོ་བྲང་བསྐོར་བར་བྱས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་བསམས་པ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་འཐབ་མོ་འགྱེད་པར་ཡང་མི་ནུས་པས་དབྱེན་གྱི་ཐབས་ཞིག་བྱའོ་བསམས་ཏེ། ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐྱེས་བསྐུར་ཏེ་དབྱེན་བྱས་སོ། །དབྱེན་བྱས་ཚར་བ་དང་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ། ཁོ་བོ་ཁྱོད་ལ་རྒོལ་མི་ནུས་པ་མིན་ཀྱང་ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ་གཉེན་ཏེ་ཁྱོད་གྱོས་པོ་ཡིན་པས་མི་རྒོལ་ཏོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ངའི་ལག་ཏུ་འཚོའམ་གཤིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་པར་གྱིས་ཤིག །ངེད་ཀྱིས་ནུས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་མི་བརྒལ་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་སྐྱེས་འདི་དང་འདི་དག་ནི་བློན་པོ་ཆེ་གེ་མོ་འདི་དང་འདི་དག་ལ་བསྐུར་བ་བརྟག་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་སྤྲིངས་པ་ལས། བློན་པོ་རྣམས་སྐྱེས་དང་བཅས་པར་བཟུང་ནས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེའི་ནུབ་མོ་རང་གི་ཡུལ་དུ་ལོག་སྟེ་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་བསད་ཅིང་ 15-2-369b དེ་དག་གི་བུ་རྣམས་བློན་པོར་བཅུག་པ་བདེན་ནོ་ཞེས་པའི་གཏམ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ཀྱང་དེ་ཐོས་ནས་དགའ་སྟེ་བདག་གིས་བུ་མོ་དེ་ཐོབ་བམ་མི་ཐོབ་བརྟག་སྙམ་དུ་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་ནས་ལྔ་ལན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་ཡུལ་དུ་སོང་བ། རྒྱལ་པོ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ནང་དུ་ཤོག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བདག་སྐྱེད་ཚལ་འདིར་འདུག་སྟེ། ཅི་སྟེ་ངེས་པར་ནང་དུ་འོང་དགོས་ན་བློན་པོ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་མཆི་བར་འཚལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་བག་ཚ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་སྐད་སྨྲ། རེ་ཞིག་བདག་དང་བློན་པོ་རྣམས་དབྱེན་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ། དེ་ལྟར་དགའ་ན་དེར་སྡོད་ཅེས་སྤྲིངས་སོ། །དེའི་བློན་པོ་རྣམས་བགྲོས་ནས་བདག་ཅག་གི་ཕ་ཆུད་གཟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྨན་ཆེན་པོའི་བློ་གྲོས་ཡིན་པས་བདག་ཅག་གིས་སྔོན་གྱི་འཁོན་རྗེས་སུ་དྲན་སྟེ་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གལ་གྱིས་གཅུས་ལ་འདི་ཕྱིར་མི་བཏང་བར་བ
【現代漢語翻譯】 我沒有聽說鸚鵡的妻子是食肉女。然後，他們說要結婚，並嬉戲玩樂，（鸚鵡問食肉女）『我能從這些準備的各種食物中得到一些嗎？』（食肉女）說：『這些食物里摻了毒藥。』鸚鵡說：『我聽說五施王的女兒要嫁給生主國王，是真的嗎？』食肉女說：『她不是真心給，而是想用詭計殺了他。』 鸚鵡和食肉女聽到后，互相溫和地交談。鸚鵡把所有的事情都告訴了藥王，但暫時沒有離開。五施王知道（藥王）不會來，於是部署了四支軍隊，包圍了生主國王的宮殿。藥王心想：『這樣和他戰鬥我也打不過，必須想個離間的辦法。』於是，藥王給五施王和五百大臣送去各種各樣的禮物，進行離間。 離間完畢后，生主國王派使者給五施王送信說：『我不是不能和你對抗，而是因為你和我是親家，你是我的岳父，所以我才不和你對抗。但是，你要麼活著歸順我，要麼就去死，你自己好好想想吧！即使我們有能力打敗你，我們也不會攻擊你。如果你不相信，可以查查這些禮物是送給哪些大臣的。』結果，五施王抓住了帶著禮物的那些大臣，當天晚上就回到了自己的國家，殺死了那五百個大臣，並讓他們兒孫當了大臣。聽到『這是真的』的訊息后，生主國王非常高興。 藥王聽到后也很高興，心想：『我能得到那個女兒嗎？』於是，他率領軍隊前往五施王的國家。五施王說：『進城來吧！』藥王說：『我就住在這花園裡。如果一定要我進城，我就去某大臣的家裡。』五施王聽了很擔心，心想：『他為什麼這麼說？難道他想離間我和大臣們嗎？』於是，他回覆說：『如果你喜歡，就待在那裡吧！』 大臣們商議后說：『我們以前被欺騙，都是藥王的計謀。我們應該記住以前的仇恨，一定要勸國王不要放他走。』
【English Translation】 I have not heard that the parrot's wife is a flesh-eating woman. Then, they said they would marry and played happily. (The parrot asked the flesh-eating woman) 'Can I get some of these various foods prepared?' (The flesh-eating woman) said, 'These foods are mixed with poison.' The parrot said, 'I heard that the daughter of King Five-Gifts is going to marry King Kyepa, is it true?' The flesh-eating woman said, 'She is not giving it sincerely, but trying to kill him with tricks.' After hearing this, the parrot and the flesh-eating woman spoke gently to each other. The parrot told all the things to the Great Physician, but did not leave for the time being. King Five-Gifts knew that (the Great Physician) would not come, so he deployed four armies and surrounded King Kyepa's palace. The Great Physician thought, 'I can't fight him even if I fight like this, I must think of a way to alienate them.' So, the Great Physician sent various gifts to King Five-Gifts and the five hundred ministers to alienate them. After the alienation was completed, King Kyepa sent a messenger to King Five-Gifts, saying, 'It is not that I cannot fight you, but because you and I are in-laws, you are my father-in-law, so I will not fight you. However, you should either live and submit to me, or die, think about it carefully! Even if we have the ability to defeat you, we will not attack you. If you don't believe it, you can check which ministers these gifts are sent to.' As a result, King Five-Gifts caught those ministers with the gifts, returned to his country that night, killed the five hundred ministers, and made their children and grandchildren ministers. After hearing the news that 'this is true,' King Kyepa was very happy. The Great Physician was also very happy after hearing this, thinking, 'Can I get that daughter?' So, he led the army to the country of King Five-Gifts. King Five-Gifts said, 'Come into the city!' The Great Physician said, 'I will stay in this garden. If I must enter the city, I will go to the house of a certain minister.' King Five-Gifts was very worried when he heard this, thinking, 'Why did he say that? Does he want to alienate me and the ministers?' So, he replied, 'If you like, stay there!' After the ministers discussed, they said, 'We were deceived before, all because of the Great Physician's tricks. We should remember the previous hatred and must persuade the king not to let him go.'
ྱའོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། འདི་ཐམས་ཅད་སྨན་ཆེན་པོ་དེའི་ཡིན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་མི་ནུས་པ་ཡིན་པས་འདི་འདི་ན་འདུག་པའི་ཚེ་བདག་ཅག་གིས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་མཆིས་ནས་དེ་ཕབ་པར་བྱའོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་ལེགས་སོ་ཞེས་དཔུང་གི་ཚོགས་བཞི་དང་བཅས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་དམག་སྟ་གོན་བྱས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལམ་གང་ནས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་སོང་བར་ཤེས་ནས། དེར་ཅུང་ཟད་འདུག་སྟེ་ཕྱོགས་གང་ན་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་དང་བུ་མོ་སྨན་ལྡན་ཡོད་ 15-2-370a པར་ཤེས་ནས་འཁོར་ནང་མ་རྣམས་ཁྲིད་དེ་དེར་ཞུགས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་མཛོད་ལས་དབྱིག་དང་ནོར་རྣམས་དང་བུ་མོ་བླངས་ཏེ་སླར་དཔུང་གི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ལམ་གཞན་ནས་རང་ཡུལ་དུ་འོངས་སོ། །རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དགའ་ནས་རི་མོར་བྱ་བ་མང་པོ་བྱས་སོ། །ལྔ་ལེན་གྱི་བློན་པོ་མཆོག་གིས་སྨན་ཆེན་པོས་བུ་མོ་དང་མཛོད་ཁྱེར་བ་སྐྲན་པས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ཕྱིར་རང་གི་ཡུལ་དུ་སོང་ངོ་། །རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ལྔ་ལེན་གྱི་བུ་མོ་སྨན་ལྡན་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་ཞིང་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེར་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་སྨན་ལྡན་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཐབས་སུས་བྱས་སོགས་རྟོགས་ལ་ཡི་གེ་སྐུར་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། དེས་བརྟགས་ནས་སྨན་ཆེན་པོའི་ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་ཞེས་པ་མི་སྐད་སྨྲ་བ་དེས་བྱས་སོ་ཞེས་སྤྲིངས་པ་དང་། ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་འདིར་ཐོང་ཞེས་སྤྲིངས་པ་ལྟར་དེས་འབད་པས་རྙིས་བཟུང་སྟེ་དེ་ལ་བསྐུར་རོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་དེ་ཁྲོ་བས་རྣམ་པ་དུ་མར་སྤྱོས་ཏེ། འདི་སོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཏེ་གསོལ་བ། ལྷ་བདག་གི་ཕ་དང་མེས་པོ་ཇི་ལྟར་འགུམ་པ་དེ་ལྟར་དགུམ་པར་ཅི་གནང་། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསད་པར་གནང་སྟེ་ཕ་མེས་ཇི་ལྟར་བསད་ཅེས་དྲིས་པ་ལྟར་རས་བལ་གྱིས་མཇུག་མ་དཀྲིས་ཤིང་མར་གྱིས་བསྐུས་ནས་བསྲེགས་ཏེ་བཏང་བ་དང་། དེ་འཕུར་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འབར་བར་བྱས་ཏེ་ཚུལ་ཞུགས་སོ། །དེ་སླར་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་སྨན་ཆེན་པོས་ཀྱང་དྲིས་པ་ན་ 15-2-370b ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པས་མགུ་བར་གྱུར་ཏོ། །ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོས་ཡི་གེ་བསྐུར་ཏེ། དེས་འདི་ལྟ་བུར་གནོད་པ་བྱས་པས་ངེས་པར་སླར་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་བུ་མོ་ལ་སྤྲིངས་པ་དང་། དེས་བཟུང་སྟེ་ཡང་བསྐུར་རོ། །ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྲོས་ནས་ནེ་ཙོ་དེའི་སྤུ་རིས་ཕྱི་བར་བྱས་ལ་ཤའི་རིལ་བུ་ཉིད་ལྟ་བུར་བཞག་སྟེ་འགྲོ་ན་ད་སོངས་ཤིག་ཅེས་ཕྱིར་རོལ་དུ་བོར་བ་དང་དེ་ཁྲས་ཁྱེར་རོ། །དེས་ཁྲ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཁོ་བོ་ཟོས་ན་ཉིན་གཅིག་གི་ཟས
【現代漢語翻譯】 然後，他對國王說道：『這一切都是那個偉大的藥師所為，因為國王您無法傷害他人。當他在這裡的時候，我們應該去國王您那裡，然後打敗他。』國王也說『好』，然後帶著四種軍隊前往國王您的宮殿。國王您已經做好了戰鬥準備。 偉大的藥師得知五取之王從哪條路前往國王您的領地后，在那裡稍作停留，然後得知國王的寶庫和女兒藥女所在的地方，於是帶著所有的內眷進入那裡，從國王的寶庫中奪取了財物和珍寶，並帶走了女兒，然後帶著軍隊從另一條路返回了自己的領地。國王和他的隨從們非常高興，做了很多慶祝的事情。 五取之王的首席大臣得知偉大的藥師帶走了女兒和寶庫后，非常害怕，於是五取之王帶著他的隨從們返回了自己的領地。國王您和女兒藥女一起玩耍嬉戲。在那裡，五取之王對女兒藥女說：『是誰想出這樣的辦法的？調查清楚后寫信告訴我。』她調查后得知是偉大的藥師的鸚鵡『行為光明』，它會說人話。於是她寫信告訴了國王，並要求把鸚鵡『行為光明』送來。她努力地抓住了鸚鵡，把它送給了國王。 國王非常生氣，用各種方式辱罵它，並命令『殺掉它！』然後，鸚鵡『行為光明』抱著國王的腳祈求道：『主人，您為什麼要像殺死我的父親和祖父那樣殺死我呢？』國王也同意那樣殺死它，並問『我的父親和祖父是怎麼被殺死的？』然後，人們用棉花包裹住它的尾巴，塗上酥油，點燃後放飛了它。它飛起來，點燃了國王的宮殿，然後消失了。它再次回到國王您的身邊，偉大的藥師問它發生了什麼事，它說了之後，大家都非常高興。 五取之王寫信給女兒說：『它造成了這樣的傷害，一定要把它送回來！』女兒抓住了鸚鵡，又把它送了回去。五取之王非常生氣，把鸚鵡的羽毛全部拔光，只留下一個肉球，然後把它扔到外面，說『現在你走吧！』然後，一隻老鷹抓走了它。它向老鷹祈求，說『如果吃了我，你只能吃一天的食物。』
【English Translation】 Then, he said to the king: 'All of this is the work of that great physician, because the king cannot harm others. When he is here, we should go to the king and defeat him.' The king also said 'Good,' and then went to the king's palace with four armies. The king has prepared for battle. After the great physician learned which road the King of Five Acquisitions took to the king's territory, he stayed there for a while, and then learned where the king's treasury and daughter Medicine Woman were. So he took all the inner dependents and entered there, and took the wealth and treasures from the king's treasury, and took the daughter, and then returned to his own territory with the army from another road. The king and his entourage were very happy and did many celebrations. When the chief minister of the King of Five Acquisitions learned that the great physician had taken the daughter and the treasury, he was very frightened, so the King of Five Acquisitions returned to his own territory with his entourage. The king and his daughter Medicine Woman played and frolicked together. There, the King of Five Acquisitions said to his daughter Medicine Woman: 'Who came up with such a method? Investigate and write to me.' After she investigated, she learned that it was the great physician's parrot 'Behavior Brightness,' who could speak human language. So she wrote to the king and asked to send the parrot 'Behavior Brightness'. She tried hard to catch the parrot and sent it to the king. The king was very angry, scolded it in various ways, and ordered 'Kill it!' Then, the parrot 'Behavior Brightness' hugged the king's feet and begged: 'Master, why do you want to kill me like you killed my father and grandfather?' The king also agreed to kill it like that, and asked 'How were my father and grandfather killed?' Then, people wrapped cotton around its tail, smeared it with ghee, lit it and released it. It flew up, set fire to the king's palace, and then disappeared. It returned to the king's side again, and the great physician asked it what happened, and everyone was very happy after it said it. The King of Five Acquisitions wrote to his daughter and said: 'It has caused such harm, you must send it back!' The daughter caught the parrot and sent it back again. The King of Five Acquisitions was very angry, plucked all the parrot's feathers, leaving only a ball of flesh, and then threw it outside, saying 'Now you go!' Then, an eagle grabbed it. It prayed to the eagle, saying 'If you eat me, you can only eat for one day.'
་སུ་ཟད་ལ། ཁོ་བོ་བཏང་ན་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཅི་ལྟ་བུའི་དགོས་པ་དང་བཟའ་བ་མང་པོ་དག་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱས་པ་ལ། དེ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མནའ་བོར་ནས་བཏང་ངོ་། །ནེ་ཙོས་ཁྲ་ལ་སྨྲས་པ། ཕྱོགས་ཆེ་གེ་མོ་ན་རྒྱལ་པོའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡོད་པ་དེར་ཞོག །དེས་དེ་བཞིན་བྱས་པ་དང་། དེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སོང་སྟེ་བུ་ག་ཞིག་ཏུ་ཞུགས་ནས་བསྡད་པ་དང་། ཕྱི་དེ་ཉིན་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལྷ་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ལྷགས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཕྱི་ཞིང་མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་གཏོར་མ་སོགས་འབུལ་བར་བརྩོན་པ་ན། ནེ་ཙོ་སྤྱོད་གསལ་གྱི་ལུས་མི་མངོན་པར་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་རྣམས། ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་པོ་སྡིག་པ་ཅན་ལ་ངའི་ཚིག་འདི་བརྗོད་ཅིག །ཅེས་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་བྱས་པ་དེ་ནི་ངས་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ངའི་ཚིག་བཞིན་མ་བྱས་ན་ཕྱིར་ཡང་གནོད་པ་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ཉིན་རེ་བཞིན་ཤ་རྗེན་དམར་པོ་དང་ཏིལ་དང་འབྲས་ཐུག་པོ་ཆེ་བྲེ་ཆུང་གང་གི་ལྷ་བཤོས་བྱོས་དང་། དེ་ནས་ཕྱིས་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ལྔ་ལེན་གྱི་རྒྱལ་ 15-2-371a པོ་ལ་གོ་བར་བྱས་པས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་དེར་རྒྱལ་བློན་དང་མདུན་ན་འདོན་རྣམས་འོངས་ནས། གཏོར་མ་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་ཏེ་ལྷ་ལ་གནང་ངམ་མི་གནང་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་དུས་རིང་ཙམ་ལོན་ནས་ནེ་ཙོ་དེའི་གཤོག་པ་སྐྱེས་ཏེ་འཕུར་ནུས་པ་ན། ཡང་འགྲོ་བའི་བློ་སྐྱེས་ཏེ་སྨྲས་པ། འདི་ལྟར་ང་ལ་གང་ཁྱོད་ཀྱི་དཔུང་དང་ལྷ་མོ་དང་གཞོན་ནུ་དང་བློན་པོ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མགོ་གཏུན་བཞིན་བྲེགས་ལ་ངའི་དྲུང་དུ་ཤོག་ཅིག་དང་། དེ་ནས་བཟོད་ཅིང་གནང་བར་བྱའོ། །དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དང་། དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་མགོའི་སྐྲ་བྲེགས་ནས་གཏུན་བཞིན་དུ་ལྷ་ཁང་དུ་སོང་སྟེ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། །ནེ་ཙོ་དེས་ནམ་མཁའ་ལ་འཕུར་ནས་སྨྲས་པ། བྱེད་པ་ལ་ནི་སླར་བྱས་ཏེ། །ཕྱི་བས་སླ་ནི་ཕྱི་ལ་ལྟོས། །འདིར་ནི་གཅིག་པུ་ཕྱི་བ་ཡིས། །བཙུན་མོ་ཀུན་ཀྱང་ལེགས་པར་ཕྱི། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ་འཕུར་ནས་སྨན་ཆེན་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། སྤྱོད་གསལ་རིང་ཞིག་ཏུ་མ་མཐོང་ན་གང་ནས་ཕྱིན་ཅེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་ཐབས་བྱས་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བརྗོད་པས་སྨན་ཆེན་པོ་མགུ་ནས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡང་མཆོག་ཏུ་དགའ་ནས། ཨེ་མའོ་འདི་ལྟར་ཁྱེད་ནི་མཁས་པ་ཤ་སྟག་དང་འཕྲད་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་བློན་པོ་རྣམས་ལ། གང་རབ་ཏུ་མཁས་པ་ཉམས་སད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དེ་དག་བོས་ཏེ་ཁྱི་རེ་རེ་བྱིན་ནས་འདི་དག་དུས་འདི་ཙམ་ན་མི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་དེ་ 15-2-371b དག་གི
【現代漢語翻譯】 說完這些，鸚鵡說道：『如果放我走，我一天之內就能聚集許多你需要的食物。』他們相信了它，發誓後放走了它。鸚鵡對烏鴉說：『在某個方向，有一座國王的寺廟，你就待在那裡。』烏鴉照做了。鸚鵡飛到寺廟，進入一個洞里藏了起來。第二天，婆羅門們爲了祭祀神靈而來，他們忙著清理神像，獻上鮮花、焚香和祭品。這時，鸚鵡以隱身的方式說道：『婆羅門們，把我的話告訴罪惡的五取王（Pañcalaka，五種掠奪之王）：我這樣做是爲了報復。如果你們不按我的話做，我還會繼續報復。』暫時每天用一小罐生肉、芝麻和米飯來供奉神靈，以後再做打算。』婆羅門們將這些話告訴了五取王。 國王也每天帶著大臣和侍從來到寺廟，開始獻祭，祈求神靈是否允許這樣做。就這樣過了一段時間，鸚鵡長出了翅膀，能夠飛行了。它又產生了離開的想法，說道：『這樣吧，讓你的軍隊、女神、年輕王子和大臣們一起剃光頭，然後到我這裡來。那樣我才會寬恕你們。』這些話傳到了國王那裡。於是，國王帶著他的隨從剃光了頭髮，像木樁一樣來到寺廟請求寬恕。鸚鵡在空中飛翔，說道：『做了就再做，外面比裡面容易。在這裡，只要外面乾淨，所有的妃子都會很漂亮。』說完，它飛走了，去找大醫師。大醫師問它：『你很久沒出現了，去哪裡了？』鸚鵡詳細地講述了它所做的一切，大醫師聽了很高興，並告訴了國王。國王也非常高興，說道：『哎呀！像這樣遇到你們這些智者，真是太有福了！』 後來，有一天，大臣們想：『我們應該考驗一下誰最聰明。』於是，國王召集他們，每人發一條狗，說道：『你們要在規定的時間內讓這些狗學會說人話。』
【English Translation】 After saying this, the parrot said, 'If you let me go, I can gather many necessities and food for you in a single day.' They believed it, swore an oath, and released it. The parrot said to the crow, 'In a certain direction, there is a king's temple; stay there.' The crow did as instructed. The parrot flew to the temple, entered a hole, and hid. The next day, the Brahmins came to worship the gods, busying themselves with cleaning the idols, offering flowers, incense, and sacrifices. At this time, the parrot, invisibly, said, 'O Brahmins, tell the sinful King Pañcalaka (五取王, King of Five Acquisitions) this message: I have done this as retribution. If you do not do as I say, I will continue to harm you. For now, offer the gods a small pot of raw meat, sesame seeds, and rice every day, and we will consider the matter later.' The Brahmins conveyed these words to King Pañcalaka. The king, along with his ministers and attendants, came to the temple every day, began the sacrifice, and prayed to the gods for permission to do so. After some time, the parrot grew wings and was able to fly. It then conceived the idea of leaving, saying, 'Let your army, goddess, young prince, and ministers all shave their heads together and come to me. Then I will forgive you.' These words reached the king. So, the king, with his entourage, shaved their heads and, like stumps, went to the temple to ask for forgiveness. The parrot flew into the sky and said, 'Having done, do it again; the outside is easier than the inside. Here, if the outside is clean, all the consorts will be beautiful.' Having said this, it flew away to find the great physician. The great physician asked it, 'You have been gone for a long time; where have you been?' The parrot extensively recounted all that it had done, and the great physician was pleased and told the king. The king was also very pleased, saying, 'Alas! It is fortunate to encounter such wise people like you!' Later, one day, the ministers thought, 'We should test who is the most intelligent.' So, the king summoned them, gave each of them a dog, and said, 'You must make these dogs speak human language within the allotted time.'
ས་སོ་སོའི་ཁྱིམ་དུ་ཁྲིད་དེ་སོང་ངོ་། །དེར་སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཁྱི་དེ་དག་གསོ་བར་ཤེས་ཀྱི་མི་སྐད་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་མི་ཤེས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་ཁྱིམ་དུ་ཁྱི་དེ་ཁྲིད་ནས་ཁྲི་ལས་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ཕུར་པ་ལ་བཏགས་ཏེ་བཞག་སོ། །ནམ་སྨན་ཆེན་པོའི་ཁ་ཟས་དྲངས་ནས་བཟའ་བཅས་སྣ་ཚོགས་ཟ་བར་མཐོང་ཡང་ཁྱི་དེས་ལེན་མ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་ངན་པ་ཅུང་ཟད་རེ་བྱིན་ནས་ཤི་མ་སོས་ཙམ་དུ་ཉམ་ཆུང་ལ་རིད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཁྱི་དེ་རྣམས་མི་སྐད་ལོབས་སམ་མ་ལོབས་བལྟ་ཡིས་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། གཞན་དག་གི་ཁྱི་རྣམས་ནི་ཚོ་ལ་སྐད་བསླབས་མ་ནུས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོའི་ཁྱི་དེ་སྐེམས་ཤིང་རིད་པར་མཐོང་ནས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་རིད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་ལྷ་བདག་གིས་ཅི་ཟོས་ཅི་འཚལ་བ་དེ་བཞིན་ཁྱི་འདི་ལ་བསྩལ་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། ཁྱི་དེས་སྨྲས་པ། ལྷ་འདི་ནི་རྫུན་ཏེ་བདག་ལྟོགས་ཏེ་དེའུ་བསྐུམ་མོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བདག་གིས་འདི་ལྟར་འདི་མི་སྐད་སྨྲ་བར་བགྱིས་སོ་ཞེས་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་དུས་ཞིག་ན་ཉམས་སད་པར་འདོད་ནས་བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ལུག་རེ་རེ་གཏད་དེ་ལུག་འདི་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་བྱིན་ལ་ཚིལ་མེད་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བྱོས་ཞེས་བསྒོའོ། །བློན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་དེ་དག་གསོས་ཏེ་ཚོན་པོར་བྱས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བཟའ་བ་ཞིམ་པོ་མདུན་དུ་བཞག་ནས་ཤིང་ལ་སྤྱང་གུའི་གཟུགས་གཅིག་བྱས་ཏེ་ལུག་གི་མདུན་དུ་བཞག་པས་དེ་མཐོང་བས་སྐྲག་སྟེ་ཚིལ་ནི་མ་ 15-2-372a སྐྱེས་ཞིང་མཐུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བལྟས་ན་གཞན་ཀུན་མདོག་དང་ལྡན་ཞིང་ཚིལ་ཆེ་ལ། སྨན་ཆེན་པོ་ཁོ་ནའི་ལུག་ཚིལ་མེད་ཀྱང་མཐུ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ནས་དགའ་སྟེ་འདི་འཛངས་སོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེ་ནས་དུས་ཞིག་ན་གང་མཁས་པ་བགམ་སྙམ་དུ་བློན་པོའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདུས་ནས་ཟ་ཞིང་འཁོད་པ་ལས། སུ་གང་གིས་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་དང་སོ་སོའི་ཁྱིམ་ན་ཡ་མཚན་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་གླེང་བའི་སྐབས་སུ་སོ་སོས་ཅི་ཐོས་པ་དང་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཅི་རིགས་པར་སྨྲས་སོ། །དེར་སྨན་ཆེན་པོའི་བུ་ལ་དྲིས་པ་དང་། བདག་གི་ཁྱིམ་ན་རྡོ་ཞིག་ཀ་རྟེན་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཆུའི་སྟེང་དུ་བཞག་ན་ཕན་ཚུན་འཕྱོ་ཞིང་ཉུག་ལ་མཉེ་བ་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་པ་ཡོད་དེ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་སུ་ལ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞན་དག་གིས་དེ་འདྲ་ཐོས་མཐོང་མ་མྱོང་བས་མི་སྲིད་ཟེར་ཞིང་། གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་ལྔ་བརྒྱའི་རྒྱལ་བྱེད་པར་ཆད་དོ། གཞོན་ནུ་དེས་རང་གི་ཕ་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ལྟར་རྒྱལ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨྲས་པ་བུ་མ་བསྟན་ཅིག་ཅེས་དེ་དག་ལྷགས་ཀྱང་མ་བསྟན་པར་གསེར་གྱ
【現代漢語翻譯】 然後，他們各自把狗帶回了自己的家。其他的老師們只懂得餵養這些狗，卻不能讓它們說人話。藥劑師大臣把狗帶回家后，用木樁把它拴在離床不遠的地方。當藥劑師大臣吃飯時，給狗也提供了各種各樣的食物，但狗卻吃不下。之後，只給它一點點不好的食物，讓它變得虛弱和瘦弱，幾乎要死了。國王命令說：『把那些狗帶過來，看看它們是否學會了人話。』其他人的狗都沒有學會說話。當國王看到藥劑師大臣的狗又瘦又弱時，問道：『這狗為什麼這麼瘦？』藥劑師大臣回答說：『我像對待神一樣對待這隻狗，給它提供神所吃的一切。』那隻狗卻說：『這個神是假的，我餓得要死了。』然後，藥劑師大臣稟告國王說：『我就是這樣讓這隻狗說人話的。』國王聽后非常高興。 之後，又有一次，國王想要測試他們的能力，於是給五百個大臣每人一隻羊，並命令說：『你們要給這些羊提供美味的食物，讓它們長得肥而不膩，並且充滿活力。』五百個大臣都不擅長飼養，把羊養得很肥。藥劑師大臣把美味的食物放在羊面前，然後用木頭做了一個小狼的模型，放在羊的面前。羊看到狼的模型后非常害怕，所以沒有長肥，但卻充滿了活力。當國王看到所有其他的羊都長得很好而且很肥，只有藥劑師大臣的羊不肥卻充滿活力時，非常高興，並稱讚他很聰明。 之後，又有一次，爲了測試誰更有才華，五百個大臣的兒子們聚集在花園裡，一邊吃東西一邊聊天。他們談論著誰有什麼奇聞異事，或者各自家裡有什麼稀奇古怪的東西。每個人都說了自己聽到或家裡有的各種各樣的事情。當問到藥劑師大臣的兒子時，他說：『我家有一塊石頭，可以作為柱子的底座。如果把它放在水面上，它就會互相漂浮、摩擦和揉捏，做各種各樣的事情。像這樣的東西，別人家都沒有。』其他人聽了都覺得不可能，說沒聽說過也沒見過，於是和他打賭五百個金幣。那個年輕人告訴他的父親藥劑師大臣說他贏了。藥劑師大臣說：『不要展示出來。』即使那些人來了，他也沒有展示，而是把金幣...
【English Translation】 Then, they each took the dogs to their respective homes. The other teachers only knew how to feed the dogs, but they didn't know how to make them speak human language. The great physician minister took the dog home and tied it to a stake not far from the bed. When the great physician minister had his meals served and saw him eating all kinds of food, the dog couldn't take it. Then, he was given a little bit of bad food, and he became weak and thin, almost to the point of death. The king ordered, 'Bring those dogs over and see if they have learned human language or not.' The other dogs could not be taught to speak. When the king saw that the great physician minister's dog was emaciated and thin, he asked, 'Why is this dog so thin?' The great physician minister replied, 'I have treated this dog as a god, giving it everything that a god eats.' The dog then said, 'This god is false, I am starving.' Then, the great physician minister reported to the king, 'This is how I made this dog speak human language.' The king was very pleased. Then, on another occasion, wanting to test their abilities, the king gave each of the five hundred ministers a sheep and ordered, 'You must provide these sheep with delicious food, so that they are fat but not greasy, and full of vitality.' The five hundred ministers were not skilled in raising them, and they raised the sheep to be very fat. The great physician minister placed delicious food in front of the sheep, and then made a model of a small wolf out of wood and placed it in front of the sheep. Seeing the wolf model, the sheep was very frightened, so it did not grow fat, but it was full of vitality. When the king saw that all the other sheep were doing well and were very fat, but only the great physician minister's sheep was not fat but full of vitality, he was very pleased and praised him for being clever. Then, on another occasion, wanting to test who was more talented, the five hundred sons of the ministers gathered in the garden, eating and chatting. They talked about who had any strange or wonderful stories, or what strange things were in their respective homes. Everyone spoke about the various things they had heard or had in their homes. When the son of the great physician minister was asked, he said, 'In my house, there is a stone that serves as the base of a pillar. If it is placed on the water, it will float, rub, and knead each other, doing all sorts of things. No one else has anything like that.' The others all thought it was impossible, saying they had never heard of or seen it, so they bet him five hundred gold coins. The young man told his father, the great physician minister, that he had won. The great physician minister said, 'Do not show it.' Even when those people came, he did not show it, but kept the gold coins...
ི་དོང་ཙེ་ལྔ་བརྒྱ་རྒྱལ་དུ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་སྤྲེའུ་རྣམས་བཟུང་སྟེ་རོལ་མོ་བསླབས་ནས། བུ་ལ་སྨྲས་པ། ད་ནི་སོང་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྔར་གཏམ་གླེང་ལ་སུའི་ཁྱིམ་ན་ངོ་མཚར་བ་ཅི་ཡོད་སྨྲོས་ཞེས་བྱོས་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་ན་སྤྲེའུ་རོལ་མོ་བྱེད་པ་གླུ་གར་ལ་མཁས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་བྱས་པ་དང་། གཞན་དག་གིས་དེ་མ་ཐོས་སོ། །དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ 15-2-372b བསྟན་ན་ཅི་སྦྱིན་གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་སྟོང་སྦྱིན་ཏོ། །བསྟན་ཏུ་མེད་ན་ཚུར་གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་སྟོང་དགོས་སོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེས་སྤྲེའུ་ཁྲིད་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་བ་དང་། རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་སྤྲེའུ་རྣམས་ཀྱིས་རྔ་བརྡུང་ཞིང་གླུ་གར་བྱས་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་གསེར་གྱི་དོང་ཙེ་སྟོང་བྱིན། རྒྱལ་པོས་ངོ་མཚར་དུ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་བློན་ཡུལ་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོ་མཁས་ཤིང་ཟླ་མེད་ཅེས་སེམས་ཤིང་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཡུལ་བ་དེ་ཧའི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་རིགས་མཉམ་པའི་ཆུང་མ་བླངས་པ་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ན། བྲམ་ཟེ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སྨྲེང་དང་རིག་གནས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་གང་ཞིག་བདག་གི་དྲུང་ནས་བསླབ་ཅིང་བདག་དང་འདྲ་བ་ཞིག་བྱུང་ན་དེ་ལ་བུ་མོ་འདི་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་དུ་དམ་བཅས་སོ། །བུ་མོ་དེ་ལ་ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀ་ཞེས་པར་བཏགས་སོ། །བྲམ་ཟེ་གཞན་གྱི་བུ་མདོག་དང་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་མཚན་ངན་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཚང་བ་མིང་གཟུགས་ངན་དུ་བཏགས་པ་དེས་ཕས་སློབ་ཏུ་མ་བཅུག་ཀྱང་རང་ཉིད་བྲམ་ཟེ་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་བསླབས་པར་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བྲམ་ཟེ་དེས་ཅི་ཤེས་པ་ལོབས་པ་ན། བྲམ་ཟེ་སློབ་དཔོན་དེས་འདི་གཟུགས་ངན་ན་ཡང་བདག་གི་དྲུང་ནས་ཐམས་ཅད་ལོབས་པས་སྔར་དམ་བཅས་པ་བཞིན་མི་བྱ་མི་རུང་བས་འདི་ལ་སྦྱིན་ནོ་སྙམ་དུ་བུ་མོ་དེ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཀླུབས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་གཟུགས་ངན་ལ་བྱིན་པ་དེས་ཀྱང་བླངས་མོད་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱོད་པར་མ་སྤོབས་སོ། །དེས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས་དགའ་མགུར་ 15-2-373a བྱའོ་སྙམ་དུ་ཁྲིད་དེ་སོང་བ་དང་། ཨུ་དུམ་ཝཱ་རི་ཀས་ཀྱང་བདག་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་ལ་ཁྱོ་མི་སྡུག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལྡན་པ་ངོ་ཚའོ་སྙམ་ཡང་། དེས་དེ་ཁྲིད་དེ་སོང་བས་ལམ་བར་དུ་རྒྱགས་ཆད་ནས་རྫིང་འགྲམ་ཞིག་ཏུ་གཉིས་ཀ་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་ན། གྲོགས་གཞན་ཞིག་གིས་ཕྱེ་ཆུའི་ནང་དུ་ཤིང་བུས་དཀྲུགས་ཏེ་འཐུངས་པ་ལ་མོས་བསླངས་པ་ན་གཟུགས་ངན་གྱིས་ཕྱེ་སྤར་གང་ཐོབ་པ་ཆུར་བླུགས་ཏེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཐུངས་སོ། །ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀས་ཇོ་ཇོ་བདག་ཀྱང་བཀྲེས་པས་གདུངས་ན་ཁོ་མོས་ཀྱང་དེ་ལ་ཅུང་འཐུང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཟུགས་ངན་ན་རེ། བུད་མེད་ཀ
【現代漢語翻譯】 然後給了那五百個金幣。之後，那位偉大的醫生抓住猴子們，教它們演奏音樂。然後對他的兒子說：『現在你去，在他們之中，先談論，然後說誰家有什麼稀奇的事。』然後說：『我家有猴子會演奏音樂，精通歌舞。』但是其他人沒有聽到。他說：『如果我展示了，會給我什麼？』回答說：『給你一千個金幣。』『如果不能展示，就要給我一千個金幣。』 他帶著猴子去了國王的宮殿。在國王面前，猴子們敲鼓唱歌跳舞，其他人給了他一千個金幣。國王感到非常驚奇。之後，國王的大臣和所有村民都認為這位偉大的醫生既聰明又無與倫比，對他表示尊敬。 之後，那個村子裡的一位婆羅門娶了一個和他同種姓的妻子，生了一個非常漂亮的女兒。那位婆羅門心想：『如果有一個精通吠陀和十八種學問，聰明的人，從我這裡學習，變得像我一樣，我就把這個女兒嫁給他。』於是立下了誓言。那個女兒被命名為烏曇婆羅花女（梵文：Udumbarika，烏曇婆羅樹）。 另一個婆羅門的兒子，長相醜陋，名字不好聽，具備十八種缺陷，名字叫醜陋。父親沒有讓他學習，但他自己去了那位婆羅門那裡學習。沒過多久，他就學會了那位婆羅門所知道的一切。那位婆羅門老師心想：『雖然他長相醜陋，但他從我這裡學會了一切，不能違背之前的誓言，應該把女兒嫁給他。』於是用各種裝飾品打扮了女兒，把她嫁給了醜陋的婆羅門兒子。但他不敢和他一起享受快樂。他心想：『我要回自己家去享受快樂。』於是帶著她走了。烏曇婆羅花女心想：『我長相漂亮，卻嫁給這樣醜陋的丈夫，真是羞恥。』 他帶著她走著，在路上，他們斷了糧，來到一個池塘邊，兩人都餓得要命。這時，另一個朋友把麵粉放在水裡，用木棒攪拌著喝，她也想要。醜陋的丈夫拿了一把麵粉，倒進水裡，自己喝了。烏曇婆羅花女說：『喬喬（藏語，先生），我也餓了，請給我一點喝吧。』醜陋的丈夫說：『女人不應該...』
【English Translation】 Then he gave those five hundred gold coins. After that, the great doctor seized the monkeys and taught them to play music. Then he said to his son: 'Now you go, among them, first talk, and then say what strange things are in whose house.' Then say: 'My house has monkeys who play music and are proficient in singing and dancing.' But the others did not hear. He said: 'If I show it, what will you give me?' He replied: 'Give you a thousand gold coins.' 'If you can't show it, you must give me a thousand gold coins.' He took the monkeys to the king's palace. In front of the king, the monkeys played drums, sang, and danced, and the others gave him a thousand gold coins. The king was very surprised. After that, the king's ministers and all the villagers thought that this great doctor was both intelligent and unparalleled, and they respected him. After that, a Brahmin in that village married a wife of the same caste as him and had a very beautiful daughter. That Brahmin thought to himself: 'If there is someone who is proficient in the Vedas and the eighteen sciences, intelligent, learns from me, and becomes like me, I will marry this daughter to him.' So he made a vow. That daughter was named Udumbarika (Sanskrit: Udumbarika, Udumbara tree). Another Brahmin's son, who was ugly, had an unpleasant name, and had eighteen defects, was named Ugly. Although his father did not let him study, he himself went to that Brahmin to study. Before long, he learned everything that Brahmin knew. That Brahmin teacher thought to himself: 'Although he is ugly, he has learned everything from me, and I cannot break my previous vow, so I should marry my daughter to him.' So he dressed up his daughter with various ornaments and married her to the ugly Brahmin's son. But he did not dare to enjoy happiness with her. He thought to himself: 'I will go back to my own house to enjoy happiness.' So he took her away. Udumbarika thought to herself: 'I am beautiful, but I am married to such an ugly husband, it is a shame.' As he was taking her away, they ran out of food on the road and came to a pond, both of them were starving. At this time, another friend stirred flour in water with a stick and drank it, and she also wanted it. The ugly husband took a handful of flour, poured it into the water, and drank it himself. Udumbarika said: 'Jojo (Tibetan, sir), I am also hungry, please give me some to drink.' The ugly husband said: 'Women should not...'
ྱིས་འདི་འདྲ་བའི་ཆུ་གྲོག་འཐུང་བར་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་མ་གནང་ངོ་ཟེར་ནས་མ་བྱིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡང་ཆར་མ་བབས་པས་དགོན་པའི་བྲུ་བས་གཟིར་ཞིང་དོར་བ་ལས་གཉིས་ཀས་ཁྱི་ཤ་ཞིག་རྙེད་པ་གཟུགས་ངན་གྱིས་བསྲེགས་ཏེ་ཟོས་པ་བུ་མོ་དེས་བསླངས་ཀྱང་སྔར་བཞིན་སྨྲས་ཏེ་མ་སྟེར་རོ། །བུ་མོ་དེས་བདག་ལྟ་བུ་བྱུག་ངན་མ་བྲུ་བས་གཟིར་ཏོ། །ཕ་མ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཉེས་པ་ཅི་མཐོང་ནས་འདི་འདྲ་བ་ལ་བྱིན་ཅེས་ཕ་མ་ལ་མང་པོ་སྨྲ་བཞིན་དེ་གཉིས་འགྲོགས་ཏེ་དོང་བ། ཤིང་ཨུ་དུམ་བཱ་ར་སྨིན་པ་ཞིག་མཐོང་ནས་གཟུགས་ངན་དེ་ལ་འཛེགས་ཏེ་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། བུ་མོ་དེས་ཁྱོད་གཅིག་པུས་མ་ཟ་བར་ངན་བུ་ལ་ཡང་བོར་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་སྨིན་པ་བདག་གིས་ཟོས་ནས་མ་སྨིན་པ་མར་བོར་རོ། །དེས་བདག་ལ་མ་སྨིན་པ་མ་དོར་བར་སྨིན་པ་སྩོལ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ་ངན་པ་མོ་ཁྱོད་སྨིན་པ་འདོད་པ་རང་ཉིད་འདིར་འཛེགས་ཏེ་ཟོ་ཞིག་ 15-2-373b ཅེས་བྱས་པས། དེ་བྲུ་བས་གཟིར་ནས་ནན་གྱིས་ཤིང་དེ་ལ་འཛེགས་ནས་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་དང་། གཟུགས་ངན་གྱིས་བསམས་པ། བདག་ལྟ་བུ་བསོད་ནམས་མེད་དེ་ཆུང་མ་འདི་འདྲ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོས་པ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། འདི་ནི་བདག་ལ་བལྟར་ཀྱང་མི་བཏུབ་བོ་སྙམ་ནས་ཤིང་ལས་བབ་ཅིང་ཤིང་གི་དྲུང་ཚེར་མས་བསྐོར་ནས་བོར་ཏེ་སོང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པ་རི་དྭགས་གཤོར་དུ་སོང་བས་ཕྱོགས་དེ་ན་ཁྱོ་དང་བྲལ་བའི་བུ་མོ་དེ་སྙིང་རྗེ་རྗེ་སྐད་དུ་ངུ་ཞིང་འདུག་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་བཙལ་ན། བུ་མོ་དེ་ནགས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལྟ་བུ་མཛེས་པར་མཐོང་ནས་ཁྱོད་ལྷ་མོའམ་གནོད་སྦྱིན་དང་དྲི་ཟ་ཡིན་ནམ། དེས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་ལྷ་མོ་སོགས་མིན་ཏེ་མི་ཡིན་ཅིང་ཁྱིམ་ཐབ་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་རྒྱལ་པོས་དེ་ཤིང་ལས་ཕབ་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་ལོ། །དེ་ནས་དེ་ཤིང་རྟ་ལ་བསྐྱོན་ནས་ཁྲིད་དེ་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་བྱས་སོ། །བྲམ་ཟེ་དེ་ལམ་དུ་འགྱོད་ནས་བདག་གིས་དགོན་པར་ཆུང་མ་བོར་ཏེ་འོངས་པ་མ་ལེགས་ཀྱིས་སླར་སོང་ལ་ཁྲིད་དེ་འོང་སྙམ་དུ་ཕྱིར་ཕྱིན་པ་ན་དེ་མི་སྣང་ལ་གཞན་ཞིག་གིས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་དེ་བཙུན་མོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་གདུངས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་སྒོར་ཕྱིན་ཀྱང་ནང་དུ་མ་ཆུད་དོ། །དེས་བལྟས་པས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ན་ལས་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་མཐོང་ནས་ལས་འདི་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་རྡོ་བ་ཁྱེར་ཞིང་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་ནས་བལྟས་པས། བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཨུད་ཤུད་བརྒྱ་ཞིང་འདུག་པར་མཐོང་ནས་ཆུང་མ་འདི་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་གྱི་ཐབས་ཇི་ 15-2-374a ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། གཞི་ནི་གསེར་ལས་བྱས་པ་སྟེ། །བརྒྱད་དུ་འཇོ
【現代漢語翻譯】 他們說：『以前的聖人不允許喝這樣的水溝里的水。』所以沒有給。後來又不下雨，寺院被飢餓所困擾，兩人找到了一塊狗肉，醜陋的人烤著吃了，那個女孩乞討，但像以前一樣說了，沒有給。那個女孩說：『像我這樣醜陋的人被飢餓所困擾。』父母看到我有什麼錯，給了這樣的人。』她對父母說了許多，然後兩人一起走。他們看到了一棵成熟的優曇婆羅樹，醜陋的人爬上去吃著。那個女孩說：『你不要獨自吃，也給可憐的人扔一些。』他說：『我吃了成熟的，把不成熟的扔下去了。』她說：『不要把不成熟的扔給我，給我成熟的。』他說：『可惡的女人，你想要成熟的，自己爬上來吃吧。』 因為飢餓所困擾，她努力地爬上那棵樹吃著。醜陋的人心想：『像我這樣沒有福報的人，娶了這樣的妻子，更不用說自己養活了。她甚至都不願意看我。』想著，他從樹上下來，在樹周圍圍上荊棘，拋棄了她就走了。當時，國王སྐྱེད་པ་（Kye pa，增長）去打獵，聽到那個地方傳來與丈夫分離的女孩可憐的哭聲，尋找后，看到那個女孩像森林女神一樣美麗。他問：『你是女神、夜叉還是乾闥婆？』她說：『我不是女神等等，我是人，而且與家庭分離。』國王把她從樹上抱下來，和她一起睡覺。 然後，他把她放在馬車上帶走，一起享受快樂。那個婆羅門在路上後悔了，心想：『我不應該把妻子留在寺院裡，應該回去把她帶回來。』於是他往回走，但她不見了，另一個人說：『她被國王སྐྱེད་པ་（Kye pa，增長）帶走，成了王后。』聽到后，他非常痛苦，去了王宮的門口，但進不去。他看到王宮裡有許多工作的人，心想：『我和這些人一起搬石頭進去吧。』於是他拿著石頭進入王宮，看到自己的妻子和國王一起享受快樂。他心想：『怎樣才能和這個妻子說上話呢？』 心想：『地基是用金子做的，分成八份……』
【English Translation】 They said, 'The former sages did not allow drinking such water from the ditch.' So they did not give it. Later, it did not rain again, and the monastery was afflicted by hunger. The two found a piece of dog meat. The ugly one roasted it and ate it. The girl begged, but said as before, and did not give it. The girl said, 'A wretched one like me is afflicted by hunger.' The parents saw what fault in me and gave it to such a person.' She said much to her parents, and then the two walked together. They saw a ripe Udumbara tree, and the ugly one climbed up and ate it. The girl said, 'Do not eat alone, but throw some to the poor one.' He said, 'I ate the ripe ones and threw down the unripe ones.' She said, 'Do not throw the unripe ones to me, give me the ripe ones.' He said, 'Wretched woman, if you want the ripe ones, climb up here and eat them yourself.' Afflicted by hunger, she struggled to climb the tree and eat. The ugly one thought, 'A person without merit like me has married such a wife, let alone support myself. She is not even willing to look at me.' Thinking, he came down from the tree, surrounded the tree with thorns, abandoned her and left. At that time, King Kye pa (སྐྱེད་པ་, growth) went hunting and heard the pitiful cries of the girl separated from her husband in that place. After searching, he saw that the girl was as beautiful as a forest goddess. He asked, 'Are you a goddess, a yaksha, or a gandharva?' She said, 'I am not a goddess, etc., I am a human being and separated from my family.' The king took her down from the tree and slept with her. Then, he put her on a chariot and took her away, enjoying happiness together. The Brahmin regretted it on the way, thinking, 'I should not have left my wife in the monastery, I should go back and bring her back.' So he went back, but she was gone. Another person said, 'She was taken away by King Kye pa (སྐྱེད་པ་, growth) and became the queen.' Hearing this, he was very distressed and went to the gate of the palace, but could not enter. He saw many working people in the palace and thought, 'I will carry stones with these people.' So he carried stones and entered the palace, and saw his wife enjoying happiness with the king. He thought, 'How can I talk to this wife?' Thinking, 'The foundation is made of gold, divided into eight parts...'
ག་ཅིང་དགའ་བར་བྱེད། །བཟང་མོ་བདག་ལ་མི་དགའམ། །ཤིང་མཁན་རྡོ་བ་བླང་བར་བྱས། །ཞེས་བྱས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས་ཀྱང་། གནས་དེར་བདག་གིས་སྨྲས་པ་དང་། །བུད་མེད་ཤ་བཟར་མི་རུང་ཞེས། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚིག་ཀྱང་དྲན། །འདིར་ནི་ཨུད་ཤུད་འདོར་ཞིང་འཇོག །ཅེས་སོགས་སྔར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་ཚིགས་བཅད་སྣ་ཚོགས་ལན་དང་ལན་དུ་བཏབ་ལ། ཡང་བྲམ་ཟེ་དེས། རི་རྩེ་ནས་ནི་བདག་འདོར་ཏེ། །དུག་ཀྱང་ཟའོ་བྲམ་ཟེ་མོ། །ཁྱོད་ཀྱི་མྱ་ངན་ཕྱིར་བདག་མཆི། །ཤིང་མཁན་གྱིས་ནི་རྡོ་བ་ལོངས། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་མོ་དེས། རི་ཡི་རྩེ་ནས་བདག་བོར་ཅིག །བྲམ་ཟེ་དུག་ཀྱང་ཟ་ལ་རག། འདོད་པའི་ཚེ་ན་མ་འདོད་དེ། །ཨུ་ཤུད་ཀྱིས་ནི་ཁྱིམ་དུ་བྱས། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དེ་སྐད་གཏམ་འཛེར་བ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགྱེས་པ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷ་མོ་ཁྱོད་ཅི་ཟེར་བ་ངའི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། དེ་ཅི་ཡིན་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཀུན་ཞིབ་ཏུ་སྨྲས་ནས། འདི་ནི་བདག་གི་ཁྱོ་ལགས་ཏེ། ཕ་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཞིང་འདི་བྲམ་ཟེ་མཁས་པ་ཤེས་པའི་ཡན་ལག་ཀུན་ཤེས་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ད་ཇི་ལྟར་བྱ། དེའི་སེམས་ཇི་ལྟར་མགུ་བར་བྱ། ཁྱོད་ཅི་དེ་དང་འགྲོགས་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའམ། བུ་མོ་དེས་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་དེ་བདག་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། དེའི་སྔགས་མ་རུངས་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་། 15-2-374b དེའི་སྔགས་སྟོབས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བདག་འདོད་དོ། །རྒྱལ་པོས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ན། དེ་ལ་བདག་གིས་ཐབས་བགྱིས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་དང་དེ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཞིང་། བྲམ་ཟེ་དེ་བོས་ནས་ཁྱོད་ཅི་ཚོལ། རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་ཅི་ལ་འོངས་ཞེས་དྲིས་པ་ན། དེས་བདག་གི་ཆུང་མ་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེད་པས་ཁྲིད་པས་དེ་ཚོལ་དུ་འོངས་སོ། །སྨན་ཆེན་པོས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་ངོ་ཤེས་སམ། དེས་ཤེས་སོ་ཟེར་བ་ལ། སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་དུ་བཞག་ལ། དེར་ཁྱོད་རང་གི་མ་ཡིན་པ་གཞན་བཟུང་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་མཚོན་གྱི་དུམ་བུར་བྱའོ་ཞེས་བསྒོ་བ་ལ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་རྒྱན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་བརྒྱན་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་བཤོས་གསོལ་བའི་ལམ་སྣང་བའི་སར་བཙུན་མོ་ཐམས་ཅད་ཕྲེང་དུ་དངར་ནས་ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀ་ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་བྱས་ཏེ། ལྷའི་བུ་མོ་རྣམས་དང་འདྲ་བར་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་ན། སྨན་ཆེན་པོས་བྲམ་ཟེ་ལ་ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་ངོ་ཤེས་ན་འདི་ནས་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཨུ་དུམ་བཱ་རི་ཀ་དང་། བཙུན་མོ་གཞན་རྣམས་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པར་མཐོང་བས་སྦྲུལ་སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་བཞིན་དུ་དཔའ་གོང་ནས། ཉི་མ་ལ་བལྟར་མི་བཟོ
ད་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེ་འདུག་འདུག་ཅིང་བསམ་བཞིན་དུ། དེ་དག་གི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་བྲན་མོ་ཆུ་ཆུན་མ་ཞིག་བཙུན་མོ་གཞན་ཞིག་གི་ཕྱི་ 15-2-375a བཞིན་འགྲོ་བ་མཐོང་ནས་འདི་བདག་གི་ཆུང་མའོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་དེ་ཡིན་ན་ཁྱེར་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བྲན་མོ་ཁྲིད་ནས་སྨྲས་པ། མཆོག་ལ་མཆོག་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །འབྲིང་ལ་འབྲིང་གི་ཡིད་ཀྱང་ཆགས། །དམན་པ་ལ་ནི་དམན་པ་སྟེ། སྒུར་མོ་ལ་ནི་བདག་ཡིད་ཆགས། །བཟང་མོ་བདག་ནི་འདྲེ་འདྲ་ཁྱོད་ཀྱང་འདྲེ་འདྲ་སྟེ། ལྷ་དག་ཚལ་ན་དགའ་བཞིན་འདྲེ་མོ་ཚུར་ཤོག་ཅིག །བདག་ཀྱང་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་ཁྲིད་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་དུས་ཕྱི་ཞིག་ན་ཉེས་པ་ཞིག་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་སྨན་ཆེན་པོ་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་རེ་ཞིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་འགྲོ་བའི་སྐབས་ཤིག་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་ཉི་མའི་རིང་ལ་རྩེ་དགའ་སྤྱོད་པར་བྱས་ཏེ། བཙུན་མོ་དེའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བརྒྱ་སྟོང་རི་པ་ཤིང་ཨ་ཤོ་གའི་ཡལ་ག་ལ་གཟར་ཏེ་བཞག་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་རྩེ་བ་ལས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དེ་བརྗེད་དེ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དང་བཙུན་མོ་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་དོང་བ་དང་། ནམ་ཕྱེད་ན་བཙུན་མོ་དེས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལུས་པར་དྲན་ནོ། །དོ་ཤལ་དེ་སྤྲ་མོ་ཞིག་གིས་ཁྱེར་ཏེ་ཤིང་ཁར་བཞག་གོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་མི་དག་ལ་སྐྱེད་ཚལ་དུ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ལུས་པ་དེ་མྱུར་དུ་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་མངགས་པ་ལས་དོ་ཤལ་ནི་མ་རྙེད་ལ། དེར་སྤྲང་པོ་ཞིག་ཟས་ཟོས་པའི་ལྷག་མ་ཚོལ་དུ་སྐྱེད་ཚལ་དེར་སོང་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དེ་རྒྱལ་པོའི་མི་དག་གིས་བཟུང་ནས་ 15-2-375b གཞན་ནི་སུ་ཡང་མི་སྣང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཕུལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་ན་རེ་བདག་གིས་མ་རྙེད་དེ་འདིར་ཟོས་ལྷག་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་འོངས་སོ། །དེ་དག་གིས་དེ་བརྡེགས་ནས་བཙོན་རར་བཅུག་གོ། དེ་བཀྲེས་པས་གཟིར་ཏེ་བསམས་པ་བདག་གིས་འདིར་ཐབས་ཤིག་མ་སྦྱར་ན་ལྟོགས་ཏེ་འཆིའོ་སྙམ་ནས། དེས་བཙོན་སྲུང་ལ་བདག་གིས་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་བླངས་པ་བདེན་ཏེ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོའི་མི་དེས་དེ་ཡང་བཀུག་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཤིག་སྒྲོག་གཅིག་ཏུ་བཅུག་པ་ན། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེའི་ཁྱིམ་ནས་ཁ་ཟས་སྣ་ཚོགས་འོང་ཞིང་ཟ་བ་ལ་སྤྲང་པོ་དེས་བསླངས་ཀྱང་། དེ་ན་རེ། ཁྱོད་ང་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་གསོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྐུར་སྦྱར་གྲང་སྟེ་ཡོང་མི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཟ་ཞིང་མ་སྦྱིན་ནོ། །དེར་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེ་བཤང་བས་མི་བདེ་ནས་དེ་ལ་ལོངས་ཏེ་འདོང་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེས་བདག་གི་ཚིག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་མཉན་པས་བདག་ཀྱང་མི་འགྲོའོ་ཞེས་ས
【現代漢語翻譯】 當時，一位婆羅門（Brahman，印度教僧侶）正在思考，看到一個女僕跟在一個貴婦後面，拿著水罐。他說道：『這是我的妻子。』 大祭司說：『如果是，那就帶走吧。』於是他帶著女僕，說道：『最好的愛慕最好的，中等的愛慕中等的，低賤的愛慕低賤的。我愛慕駝背的。美麗的女子啊，我像魔鬼，你也像魔鬼。來吧，魔鬼，在眾神的樹林里一起快樂吧。』 他這樣說著，然後帶走了她。 後來，因為一些過錯，國王（King）疏遠了大祭司，暫時不讓他去王宮。國王和他的妃子在花園裡享受了一整天的歡樂。妃子將她價值百萬的珍珠項鍊掛在無憂樹（Ashoka tree）的樹枝上，然後和國王一起玩耍，忘記了那條珍珠項鍊。之後，國王和妃子一起回到了王宮。半夜時分，妃子想起了她遺失的珍珠項鍊。 一隻猴子拿走了項鍊，放在樹上。國王派人去花園裡尋找遺失的珍珠項鍊，但沒有找到。這時，一個乞丐去花園裡尋找食物殘渣，被國王的人抓住了。 他們說：『沒有別人，一定是你偷了珍珠項鍊，交出來！』乞丐說：『我沒有找到，我只是來這裡找食物殘渣的。』他們毆打了他，把他關進了監獄。他因飢餓而痛苦，心想：『如果我不在這裡想個辦法，我就會餓死。』於是他對獄卒說：『我確實拿了珍珠項鍊，給了商人（Merchant）的兒子某某。』國王的人也把商人的兒子抓來，兩人一起被關進了一個牢房。商人兒子的家裡送來各種食物，乞丐向他乞討，但商人的兒子說：『你爲了讓我給你食物，誣陷我偷東西，我不給你。』說著就自己吃，不給乞丐。 後來，商人的兒子因為腹瀉感到不適，對乞丐說：『扶我起來，我要去方便。』乞丐說：『你都不聽我的話，我也不去。』
【English Translation】 At that time, a Brahmin (Hindu priest) was thinking and saw a maidservant following another noble woman, carrying a water jug. He said, 'This is my wife.' The great priest said, 'If so, take her.' So he took the maidservant and said, 'The best loves the best, the mediocre loves the mediocre, and the lowly loves the lowly. I love the hunchbacked. Beautiful woman, I am like a demon, and you are also like a demon. Come, demon, let's be happy together in the grove of the gods.' He said this and then took her away. Later, because of some fault, the King estranged the great priest, temporarily not allowing him to go to the palace. The King and his queen enjoyed a whole day of pleasure in the garden. The queen hung her pearl necklace worth a million on the branch of an Ashoka tree, and then played with the King, forgetting the pearl necklace. Afterward, the King and queen returned to the palace together. At midnight, the queen remembered that she had lost her pearl necklace. A monkey took the necklace and placed it on the tree. The King sent people to the garden to find the lost pearl necklace, but they did not find it. Then, a beggar went to the garden to look for leftover food and was caught by the King's men. They said, 'There is no one else, you must have stolen the pearl necklace, hand it over!' The beggar said, 'I did not find it, I only came here to look for leftover food.' They beat him and put him in prison. He was tormented by hunger and thought, 'If I don't find a way here, I will starve to death.' So he said to the jailer, 'I did take the pearl necklace and gave it to the merchant's son so-and-so.' The King's men also brought the merchant's son, and the two were put in the same cell. The merchant's son's family sent various foods, and the beggar begged him, but the merchant's son said, 'You framed me for stealing in order to get me to give you food, I won't give it to you.' Saying this, he ate himself and did not give to the beggar. Later, the merchant's son felt unwell due to diarrhea and said to the beggar, 'Help me up, I need to relieve myself.' The beggar said, 'You don't listen to my words, so I won't go either.'
ྨྲས་སོ། །དེས་དེང་ཕན་ཆད་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་འཇམ་པོ་དང་མནས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ་བཤང་བས་མི་བདེ་བ་བསངས་སོ། །དེ་ཕན་ཆད་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་དེས་མི་གཉིས་ཀྱི་ཟན་ཁྱེར་ཤོག་ཅེས་བྱས་པ་བཞིན་འོངས་པས་སྤྲང་པོ་དེ་ཡང་བདེ་སྟེ་བདག་སྔོན་ཆད་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་བསྐོར་ཀྱང་ལྟོ་འགྲངས་པ་མ་རྙེད་ན་ད་འདིར་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་ཆོག་པར་ཡོད་མོད་ཀྱི། གྲོགས་འདི་གཅིག་པོས་མི་ཆོག་གིས་སྨད་འཚོང་མ་ཞིག་ཀྱང་འགུག་གོ་སྙམ་ནས། སྨད་ 15-2-376a འཚོང་མ་ཞིག་ལ་འདིར་ཡང་ཁྱེར་བ་ལ་གཏོགས་ཀྱིས་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པས་དེ་ཡང་བཙོན་དེར་བཅུག་གོ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བཟའ་བཏུང་ཞིམ་པོ་ཟོས་ནས་ཡང་སྨྲས་པ། ཇི་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་ལས་མ་ཐར་ཡང་བླའོ། །ཕྱིས་ཡང་འདོད་པ་སྐྱེས་ཏེ་སྨད་འཚོང་མ་འདི་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གིས་ནམ་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ན་དགའ་བ་རྒྱས་པར་མྱོང་བའི་ཕྱིར་པི་ཝཾ་མཁན་གཅིག་ཀྱང་དགུག་གོ་སྙམ་ནས། པི་ཝཾ་མཁན་གཅིག་ལ་འདིས་ཀྱང་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་ཁྱེར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཡང་དེར་བཅུག་གོ། དེ་ནས་དེ་བཞི་པོ་བཙོན་ར་དེ་ན་ལྷན་ཅིག་པ་དེ་དགའ་སྤྱོད་ཅིང་དུས་རིང་ཞིག་འདས་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲང་པོ་དེ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་བདག་ཅག་ཐར་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ལ་ཅིས་ཀྱང་མི་བྲེལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན། དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་མི་ནུས་ཀྱིས་སྨན་ཆེན་པོས་ནུས་སོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ལ་སྨྲས་ཏེ། ཡང་རྒྱལ་པོའི་མི་རྣམས་ལ་སྤྲང་པོ་དེས་སྨན་ཆེན་པོའི་བུ་ཡང་འདིར་གཏོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཡང་བཀུག་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་བུ་བཙོན་དུ་བཅུག་པ་ཐོས་པ་ན། ཅི་ནས་བུའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མི་འགྲོ་བ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་བདག་གི་བུས་ལྷ་ལ་གློ་བ་རིང་བ་ཅི་བགྱིས་ནས་བཙོན་རར་སྩལ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་བའི་སྤྲང་པོ་བཟུང་བ་དེས་དེ་ 15-2-376b ལྟར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཐབས་ཞིབ་ཏུ་ཐོས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་པ། ལྷ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ནི་འདི་དག་གང་གིས་ཀྱང་མ་བླངས་ཏེ་འདི་དག་གཏང་བར་བྱོས་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཐམས་ཅད་བཏང་ངོ་། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་གང་དུ་འདུག་པ་སོགས་དྲིས་ཤིང་བརྟགས་པས་ཤིང་དེའི་རྩེར་སྤྲ་མོ་ཞིག་འདུག་པ་མཐོང་བ་ན་དེས་བསམས་པ་ལ་སྤྲ་མོ་འདིས་ཁྱེར་བས་འདི་ལ་ཐབས་ཞིག་བྱའོ་བསམས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་བཙུན་མོ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེད་ཚལ་དེར་གཤེགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་སོང་སྟེ་འཁོད་པ
【現代漢語翻譯】 如此說道。'從今以後，就按照能使你感到舒適的方式去做吧。'他用甜言蜜語和令人信服的承諾，驅散了（國王的）不適。從那以後，那個商人（Tredingpon）的兒子就像被告知'帶兩個人的食物來'一樣，（每天都帶食物來）。那個乞丐也很高興，心想：'我以前走遍所有城市，都找不到足夠的食物，但現在這裡有足夠的美味食物。但是，只有這一個朋友是不夠的，我想我應該再找一個妓女來。'於是，他對一個妓女說：'你也屬於這裡，拿點東西來吧。'於是，那個妓女也被關進了監獄。她和他們一起享用了美味的食物，然後說道：'即使十二年都無法從這裡出去，我也願意。'後來，慾望再次升起，他心想：'只有這個妓女是不夠的，爲了在任何時候都能體驗到快樂的增長，我想我應該再找一個琵琶演奏者。'於是，他對一個琵琶演奏者說：'他也帶著珍珠項鍊來了。'於是，那個琵琶演奏者也被關進了監獄。然後，他們四個人一起在監獄裡快樂地生活，度過了很長一段時間。他們懇求那個乞丐說：'無論如何，請讓我們出去吧，那樣我們就不會打擾你了。'他答應說：'好的，我會的。'他心想：'像這樣的事情別人做不到，只有偉大的醫生才能做到。'於是，他對其他人說：'偉大的醫生的兒子也屬於這裡。'於是，他也（被帶）來了。當偉大的醫生聽到他的兒子被關進監獄時，他心想：'無論如何，爲了我的兒子，我必須去國王的宮殿。'於是，他去了國王的宮殿，對國王說：'我的兒子做了什麼冒犯神靈的事情，以至於被關進監獄？'國王說：'因為抓到的那個偷珍珠項鍊的乞丐是這麼說的。'偉大的醫生詳細聽取了他們所說的一切，然後對國王說：'陛下，沒有人拿走珍珠項鍊，請釋放他們吧。'國王釋放了所有人。然後，偉大的醫生去了花園，詢問並調查了他們居住的地方，看到一隻猴子在樹頂上。他心想：'是這隻猴子拿走了項鍊，我必須想個辦法。'於是，他對國王說：'請陛下和王后們一起去那個花園。'他們按照他說的去了，並坐了下來。 他說，'從現在開始，就按照讓你舒服的方式去做吧。'他用甜言蜜語和令人信服的承諾，驅散了（國王的）不適。從那以後，那個商人（Tredingpon）的兒子就像被告知'帶兩個人的食物來'一樣，（每天都帶食物來）。那個乞丐也很高興，心想：'我以前走遍所有城市，都找不到足夠的食物，但現在這裡有足夠的美味食物。但是，只有這一個朋友是不夠的，我想我應該再找一個妓女來。'於是，他對一個妓女說：'你也屬於這裡，拿點東西來吧。'於是，那個妓女也被關進了監獄。她和他們一起享用了美味的食物，然後說道：'即使十二年都無法從這裡出去，我也願意。'後來，慾望再次升起，他心想：'只有這個妓女是不夠的，爲了在任何時候都能體驗到快樂的增長，我想我應該再找一個琵琶演奏者。'於是，他對一個琵琶演奏者說：'他也帶著珍珠項鍊來了。'於是，那個琵琶演奏者也被關進了監獄。然後，他們四個人一起在監獄裡快樂地生活，度過了很長一段時間。他們懇求那個乞丐說：'無論如何，請讓我們出去吧，那樣我們就不會打擾你了。'他答應說：'好的，我會的。'他心想：'像這樣的事情別人做不到，只有偉大的醫生才能做到。'於是，他對其他人說：'偉大的醫生的兒子也屬於這裡。'於是，他也（被帶）來了。當偉大的醫生聽到他的兒子被關進監獄時，他心想：'無論如何，爲了我的兒子，我必須去國王的宮殿。'於是，他去了國王的宮殿，對國王說：'我的兒子做了什麼冒犯神靈的事情，以至於被關進監獄？'國王說：'因為抓到的那個偷珍珠項鍊的乞丐是這麼說的。'偉大的醫生詳細聽取了他們所說的一切，然後對國王說：'陛下，沒有人拿走珍珠項鍊，請釋放他們吧。'國王釋放了所有人。然後，偉大的醫生去了花園，詢問並調查了他們居住的地方，看到一隻猴子在樹頂上。他心想：'是這隻猴子拿走了項鍊，我必須想個辦法。'於是，他對國王說：'請陛下和王后們一起去那個花園。'他們按照他說的去了，並坐了下來。
【English Translation】 Thus he spoke. 'From now on, do as it pleases you.' He dispelled (the king's) discomfort with sweet words and convincing promises. From then on, the son of the merchant (Tredingpon) came as if told, 'Bring food for two people.' The beggar was also happy, thinking, 'I used to wander all the cities and couldn't find enough food, but now there is plenty of delicious food here. However, this one friend is not enough, I think I should get a prostitute too.' So, he said to a prostitute, 'You also belong here, bring something.' So, that prostitute was also put in prison. She enjoyed the delicious food with them and then said, 'Even if I can't get out of here for twelve years, I am willing.' Later, desire arose again, and he thought, 'This one prostitute is not enough, in order to experience the growth of joy whenever I want, I think I should get a lute player too.' So, he said to a lute player, 'He also brought a pearl necklace.' So, that lute player was also put in prison. Then, the four of them lived happily together in that prison for a long time. They begged the beggar, 'Please let us out no matter what, and then we won't bother you.' He promised, 'Okay, I will.' He thought, 'Others can't do things like this, only the great doctor can.' So, he said to the others, 'The son of the great doctor also belongs here.' So, he was also (brought) here. When the great doctor heard that his son had been put in prison, he thought, 'No matter what, for my son's sake, I must go to the king's palace.' So, he went to the king's palace and said to the king, 'What offense against the gods did my son commit that he was put in prison?' The king said, 'Because the beggar who was caught stealing the pearl necklace said so.' The great doctor listened carefully to everything they said, and then said to the king, 'Your Majesty, no one took the pearl necklace, please release them.' The king released everyone. Then, the great doctor went to the garden, asked and investigated where they lived, and saw a monkey on top of the tree. He thought, 'This monkey took the necklace, I must find a way.' So, he said to the king, 'Please go to that garden with the queens.' They went as he said and sat down. He said, 'From now on, do as it pleases you.' He dispelled (the king's) discomfort with sweet words and convincing promises. From then on, the son of the merchant (Tredingpon) came as if told, 'Bring food for two people.' The beggar was also happy, thinking, 'I used to wander all the cities and couldn't find enough food, but now there is plenty of delicious food here. However, this one friend is not enough, I think I should get a prostitute too.' So, he said to a prostitute, 'You also belong here, bring something.' So, that prostitute was also put in prison. She enjoyed the delicious food with them and then said, 'Even if I can't get out of here for twelve years, I am willing.' Later, desire arose again, and he thought, 'This one prostitute is not enough, in order to experience the growth of joy whenever I want, I think I should get a lute player too.' So, he said to a lute player, 'He also brought a pearl necklace.' So, that lute player was also put in prison. Then, the four of them lived happily together in that prison for a long time. They begged the beggar, 'Please let us out no matter what, and then we won't bother you.' He promised, 'Okay, I will.' He thought, 'Others can't do things like this, only the great doctor can.' So, he said to the others, 'The son of the great doctor also belongs here.' So, he was also (brought) here. When the great doctor heard that his son had been put in prison, he thought, 'No matter what, for my son's sake, I must go to the king's palace.' So, he went to the king's palace and said to the king, 'What offense against the gods did my son commit that he was put in prison?' The king said, 'Because the beggar who was caught stealing the pearl necklace said so.' The great doctor listened carefully to everything they said, and then said to the king, 'Your Majesty, no one took the pearl necklace, please release them.' The king released everyone. Then, the great doctor went to the garden, asked and investigated where they lived, and saw a monkey on top of the tree. He thought, 'This monkey took the necklace, I must find a way.' So, he said to the king, 'Please go to that garden with the queens.' They went as he said and sat down.
་དང་། འདིར་བཙུན་མོ་རྣམས་རྒྱན་བཏགས་ན་སྤྲ་མོ་དེ་ཡང་འདོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བཙུན་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱན་བཏགས་པའི་ཚེ་སྤྲ་མོ་དེས་ཀྱང་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོད་མགུལ་དུ་གྱོན་ནོ། །དེ་ནས་སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་རྣམས་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་སྤྲ་མོ་དེ་ཡང་གར་བྱས་ཀྱང་དེའི་མགུལ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཆ་ལྷུང་སྟེ་དེས་མིས་ཅི་བྱེད་པ་ལྟར་བྱེད་དོ། །སྨན་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་རྣམས་མགོ་བཏུད་དེ་གར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་སྤྲ་མོ་དེས་མགོ་བཏུད་དེ་གར་བྱས་པ་མུ་ཏིག་གི་སེ་མོ་དོ་དེར་ལྷུང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་དགའ་ཞིང་སྨན་ཆེན་པོའི་མགུལ་ལ་འཁྱུད་དེ་མགུ་བར་བྱས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དྲུག་ལྷན་ཅིག་འདུས་ནས་འདི་སྐད་བགྲོས་ཏེ། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བདག་ཅག་ལ་རྒྱལ་པོས་མཆོད་ཅིང་རྗོད་པར་བྱེད་ན། རི་བྲག་གི་ཀྱི་གྲོང་མི་བློ་རྩིང་བ་ཅན་བཀྲེན་ 15-2-377a པའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ་སྨན་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་འདིས་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་གཟི་བརྗིད་མེད་པར་བྱས་ན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་བགྲོས་པ་ན། དེར་གཅིག་གིས་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་སྔོན་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་འཆམས་པར་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་བདག་ཅག་མཐུ་མེད་པར་བྱས་ཀྱིས། ད་ནི་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདོད་ལ་མནའ་དང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞིང་གཉེན་དུ་ཡང་བྱས་ན། རྒྱལ་པོ་དང་སྨན་ཆེན་པོས་བདག་ཅག་སྤང་དུ་ཟིན་གྱིས་སླར་བརྟེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དེ་དག་སྐྱེད་ཚལ་དུ་འདོང་བ་སྨན་ཆེན་པོས་མཐོང་ནས་འདི་དག་ནམ་ཡང་ལྷན་ཅིག་འདུས་ཏེ་གར་ཡང་མ་དོང་ན། སྔོན་དང་མི་འདྲ་བ་ཞིག་བྱེད་དོ་སྙམ་ནས་དོགས་པས་ནེ་ཙོ་མ་ཏ་ར་ལ་ཕྱི་བཞིན་སོང་ལ། འདི་དག་ཅི་བསམ་ཅི་ཟེར་རྟོགས་ཤིག་ཅེས་མངགས་སོ། །དེ་ནས་བློན་པོ་དྲུག་འདུས་ཏེ་ཕན་ཚུན་གཉེན་བྱས་ནས་གཅིག་ལ་གཅིག་མ་ཚང་འབྲུ་གསང་བརྟོལ་ན་གདོད་བདག་ཅག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་ནི་རྒྱལ་པོའི་རྨ་བྱ་ཟོས་སོ། །ཡང་བདག་གིས་རྒྱལ་པོའི་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བར་བྱས་སོ། །བདག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་བྱ་སྙམ་མོ་ཞེས་སོགས་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གསང་བའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་སྣོད་གཅིག་ཏུ་ཟོས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ནེ་ཙོས་ཐོས་ནས་སྨན་ཆེན་པོ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། སྨན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ལྷའི་བློན་པོ་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གསོལ་བས། རྒྱལ་པོ་སྐྱེད་པས་མངོན་པར་རྟོགས་ 15-2-377b ནས། ཨེ་མའོ་བདག་གི་བློན་པོ་འདི་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུར་མི་རིགས་པ་ཅན་ཡིན་པས་གང་ན་ང་མི་དབང་བའི་ཕྱོགས་སུ་དེངས་ཤིག་ཅེས་བསྐྲད་ནས་ཡུལ་མེད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྨན་ཆེན་པོ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱལ་པོ་སྐ
【現代漢語翻譯】 而且，如果這裡的妃嬪們佩戴裝飾品，這隻猴子也會佩戴。』當妃嬪們佩戴裝飾品時，那隻猴子也會在脖子上戴上一串珍珠項鍊。然後，御醫讓妃嬪們跳舞，那隻猴子也跟著跳舞，但它脖子上的珍珠項鍊總是掉下來，它卻像人一樣地模仿著。御醫又讓妃嬪們彎腰跳舞，那隻猴子也彎腰跳舞，結果珍珠項鍊就掉在了地上。國王非常高興，擁抱了御醫的脖子，表達了讚賞，並賞賜了許多財物。 之後，六位大臣聚在一起商議：『過去，國王總是供養和尊重我們，現在這個名叫御醫的人，他出身於山區貧困且粗俗的家庭，卻讓我們所有人都失去了光彩，我們該如何是好？』其中一位大臣說：『過去我們彼此不和，各自為政，這使得我們變得軟弱無力。現在我們應該在花園裡結盟，發誓並建立信任，甚至聯姻。這樣，即使國王和御醫拋棄我們，我們也能再次得到重用。』 正如他所說，當他們前往花園時，御醫看到了，心想：『這些人從來沒有一起聚集或一起去任何地方，他們這樣做肯定不同尋常。』他感到懷疑，於是派鸚鵡瑪塔拉偷偷地跟著他們，去了解他們的想法和言語。然後，六位大臣聚集在一起，互相聯姻，並約定：『如果有人對彼此隱瞞秘密，泄露秘密，我們就不會再信任他。』他們就這樣做了，互相說道：『我們吃了國王的孔雀。』『我又和國王的妃嬪睡覺了。』『我也想做那樣的事。』等等，他們互相傾訴了各種秘密，並在一個盤子里一起吃飯。鸚鵡聽到了所有這些，並告訴了御醫。御醫來到國王斯凱達的面前，說道：『這些大臣們是如此的具有道德和純潔。』並將所發生的一切都告訴了國王。國王斯凱達聽后恍然大悟，說道：『哎呀！我的這些大臣們竟然如此的不像話，把他們趕到我無法統治的地方去！』於是將他們驅逐出境。 就這樣，御醫實際上就是世尊（Bhagavan），而國王斯凱達...
【English Translation】 Moreover, if the consorts here wear ornaments, this monkey will also wear them.' When the consorts wore ornaments, the monkey also wore a string of pearl necklaces around its neck. Then, the great physician had the consorts dance, and the monkey also danced, but the pearl necklace on its neck always fell off, and it imitated what people did. The great physician had the consorts bow their heads and dance, and the monkey bowed its head and danced, and the pearl necklace fell to the ground. The king was very happy, embraced the great physician's neck, expressed his appreciation, and bestowed many riches. After that, six ministers gathered together and discussed: 'In the past, the king used to honor and respect us, but now this person called the great physician, who comes from a poor and uncivilized family in the mountains, has made us all lose our glory. What should we do?' One of the ministers said: 'In the past, we were not in harmony with each other and separated, which made us weak. Now we should form an alliance in the garden, make vows and establish trust, and even intermarry. In this way, even if the king and the great physician abandon us, we can be relied upon again.' As he said, when they went to the garden, the great physician saw them and thought: 'These people have never gathered together or gone anywhere together, so they must be doing something unusual.' He became suspicious and sent the parrot Matara to secretly follow them to find out their thoughts and words. Then, the six ministers gathered together, intermarried, and agreed: 'If anyone hides secrets from each other or reveals secrets, we will no longer trust him.' They did so, saying to each other: 'We ate the king's peacock.' 'I slept with the king's consort.' 'I also want to do that.' And so on, they confided various secrets to each other and ate together in one dish. The parrot heard all of this and told the great physician. The great physician came to King Skeda and said: 'These ministers are so virtuous and pure.' And told the king everything that had happened. King Skeda realized and said: 'Alas! My ministers are so unworthy, drive them to a place where I have no power!' And so he banished them. Thus, the great physician was actually the Bhagavan (Blessed One), and King Skeda...
ྱེད་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུའོ། །དེ་དུས་ཀྱི་བློན་པོ་དྲུག་པོ་ནི་ད་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཀྱི་སྟོན་པ་དྲུག་པོ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ན་ཡང་ང་བློན་པོར་གྱུར་པས་ཡུལ་མེད་པར་བྱས་ལ། ད་ཡང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་བསྐྲད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་བུ་སྡོང་དུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྟོབས་དང་སྤོབས་པ་ཆེན་པོས་དགྲ་ཟླ་རྒྱལ་པོ་དྲུག་ཕམ་པར་བྱས་པའི་སྔོན་གྱི་རབས་དག་ཀྱང་མཛངས་བླུན་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ ། 受生為婆羅門之子生火 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བུ་གཞོན་ནུ་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་དེའི་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཞེས་པ་དེའི་བུ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་གསོ་ཞེས་པ་མཁས་པ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་མདུན་ན་འདོན་དེ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏོ། །འདི་ལྟར་དེའི་ཕ་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་ཞིང་ལས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡིན་རྣམས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་གསོ་ལ་དྲི་ཞིང་དོན་དུ་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་དྲིས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་རྡུལ་ཕྲན་དང་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་རྒྱལ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོགས་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་དང་ནེའུ་ཟླ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་བདག་དེ་རྩེ་བར་འདོད་པའམ་དགའ་མགུར་ 15-2-378a སྤྱོད་འདོད་པའི་ཚེ་དེའི་དགོས་པ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ལ་སླར་གཏད་དེ། དེའི་འོག་ཏུ་སྟེང་གི་ཁང་བཟང་གི་གཞི་ལ་སྐྱེས་པ་མེད་པར་སོང་སྟེ་རོལ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རྩེ་ཞིང་དགའ་མགུར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཤི་བ་ན། རྒྱལ་པོ་དེ་དེ་ལ་འགྱོད་ཅིང་བྲམ་ཟེ་དེ་ཤི་བས་བདག་ཆེ་ཐང་དུ་མས་དམའ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་མྱ་ངན་བྱེད་པ་ལ། རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཅིའི་སླད་དུ་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་གུམ་པས་ཐུགས་ལ་བཅག་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཛད། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། བདག་རྩེ་བར་འདོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ལས་སུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྲམ་ཟེ་དེས་བྱེད་དོ། །རྒྱལ་བུས་སྨྲས་པ། དེ་ལ་ཐུགས་ངན་མ་མཛད་ཅིག་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མེ་གསོ་འདི་ནི་མཁས་ཤིང་གསལ་བར་ཕ་བྲམ་ཟེ་གནགས་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་སུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་དྲི་ཞིང་མ་དྲིས་པར་མི་བགྱིད་དོ། །དེས་ན་དེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱི་ལས་ཐབས་ལ་དབང་བསྐུར་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བཀུར་ནས་ཕ་བྲམ་ཟེ་དེའི་ལས་ཐབས་ལ་དབང་བསྐུར་བས་དེས་ཀྱང་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ཞུས་ཏེ་ཞིང་བླས་ཀྱི་མཐའ་དང་དོན་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱས་པས་བྲམ་ཟེའི་
【現代漢語翻譯】 世尊說道：『舍利子啊！當時的六位大臣就是現在的六位外道導師。那時我也是大臣，使他們無立足之地。現在我已證得無上圓滿菩提，用神通和法力戰勝他們，將他們驅逐到邊地。』世尊還講述了過去世，當他還是樹幹王子時，以強大的力量和勇氣戰勝了六位敵對國王的故事，這些都記載在《賢愚經》中。 過去，有一位名叫方域的國王，他有一個名叫微塵的年輕兒子。國王有一位名叫黑髮生的婆羅門，他的兒子名叫生火，是一位聰明且具有辨別智慧的學者。這位生火就是過去世的菩薩的前導者。黑髮生經常向生火詢問農事的各個方面，並且所有重要事務都必須詢問他。生火與微塵王子以及六個王族的朝臣關係親密，情同手足。每當方域國王想要娛樂或享受快樂時，他會將所有事務委託給婆羅門黑髮生處理，自己則前往樓上的宮殿，無憂無慮地享受音樂和歡樂。 後來，黑髮生去世，國王對此感到後悔，並哀嘆道：『黑髮生去世后，我變得多麼卑微啊！』微塵王子問國王：『您為何因黑髮生的去世而如此悲傷？』國王回答說：『每當我想娛樂時，所有事務都由黑髮生處理。』王子說：『請您不要難過，因為婆羅門之子生火聰明而有見地，他的父親黑髮生也總是向他請教所有事務。』因此，請您授權生火處理黑髮生的工作。』國王尊重婆羅門之子，並授權他處理其父的工作。生火回答說：『我將遵照您的旨意行事。』於是，他開始處理農事和所有重要事務，婆羅門的生活也因此得到了保障。
【English Translation】 The Blessed One said, 'Shariputra! The six ministers of that time are these six heretical teachers now. At that time, I was also a minister, making them without a place to stand. Now, having attained unsurpassed perfect Bodhi, I have defeated them with miraculous powers and expelled them to the borderlands.' Furthermore, the Blessed One also recounted the past life when he was Prince Stump, defeating six enemy kings with great strength and courage, as described in the Damamūka-nidāna. In the past, there was a king named Direction-Lord, who had a young son named Atom. The king had a Brahmin named Black-Hair-Born, whose son, a Brahmin boy named Kindling-Fire, was a wise scholar with discerning intelligence. This Kindling-Fire was the leader of the Bodhisattva in a previous life. Black-Hair-Born often asked Kindling-Fire about all aspects of farming, and he would not do anything important without consulting him. The Brahmin boy was close friends with Prince Atom and the six royal families' courtiers, and they were like siblings. Whenever King Direction-Lord wanted to enjoy himself or indulge in pleasure, he would entrust all his affairs to the Brahmin Black-Hair-Born, and then go to the upper palace to enjoy music and happiness without worry. Later, when Black-Hair-Born died, the king regretted it and lamented, 'How lowly I have become since Black-Hair-Born died!' Prince Atom asked the king, 'Why are you so saddened by the death of Black-Hair-Born?' The king replied, 'Whenever I want to enjoy myself, all affairs are handled by Black-Hair-Born.' The prince said, 'Please do not be sad, because the Brahmin's son, Kindling-Fire, is intelligent and insightful, and his father, Black-Hair-Born, always consulted him on all matters.' Therefore, please authorize Kindling-Fire to handle Black-Hair-Born's work.' The king respected the Brahmin's son and authorized him to handle his father's work. Kindling-Fire replied, 'I will act according to your will.' Thus, he began to handle farming and all important affairs, and the Brahmin's life was secured.
ཁྱེའུ་མེ་གསོ་ཞེས་པའི་མིང་ནུབ་ནས་དེ་ལ་ཡང་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་པའི་མིང་ཐོགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་རྒྱལ་རིགས་དྲུག་པོ་ཕོ་ཉས་བཀུག་ནས་ཤེས་ལྡན་དག་ 15-2-378b རྒྱལ་བུ་རྡུལ་ཕྲན་གང་ན་བར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་བ་དང་ཚེ་སྤེལ་བར་བྱོས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །རྡུལ་ཕྲན་ཁྱོད་བདེ་ན་བདག་ཅག་བདེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ན་བདག་ཅག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལ། རྒྱལ་རིགས་དྲུག་པོ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་སྙིང་སྡུག་དང་ནེའུ་ཟླ་ཡིན་གྱིས། ཁྱོད་ཡབ་འདས་ནས་ཡབ་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་ན་ཅི་ནས་བདག་ཅག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་སྨྲོས་ཤིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་མཉན་ནས་རྡུལ་ཕྲན་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་དང་། དེས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཉན་ནོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་བདག་དུས་ལས་འདས་ཏེ་བློན་པོ་སོགས་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་རྡུལ་ཕྲན་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་པས་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་པའི་མིང་འཐོབ་བོ། །རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་བཀུག་ནས་མཁན་པོ་ངའི་ཡབ་ལ་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་དེ་ལྟར་ང་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཆད་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་སོམས་ཤིག །དེས་ཀྱང་བཀའ་བཞིན་འཚལ་ཞེས་ཉན་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བུ་དྲུག་པོ་བཀུག་ནས་དེ་དག་ལ་རྒྱལ་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་སྔར་བདག་ཅག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་དགོངས་སམ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་དྲན་ཟེར་ན་ལྷ་ད་དེའི་དུས་ལ་བབ་བོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ས་ཆེན་པོ་ནང་ཡངས་ལ་ཕྱི་ཤིང་རྟའི་དབྱིབས་ལྟར་འདུག་པ་འདི་ཆ་བདུན་དུ་འགེད་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཟེར་ན། ལྷ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་མ་མཆིས་པ་གཞན་གང་ཡང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་བཏང་བ་ལྟར་དེ་དག་གིས་དེ་བཞིན་བྱས་ 15-2-379a པ་དང་། རྒྱལ་བུས་ངས་དྲན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ལྷ་དེའི་དུས་ལ་བབ་བོ། །རྒྱལ་བུས་འོ་ན་ས་ཆེན་པོ་ནང་ཡངས་ལ་ཕྱི་ཤིང་རྟའི་དབྱིབས་སུ་འདུག་པ་ཆ་བདུན་དུ་འགེད་པས་སུ་ཡོད། ལྷ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་མ་ལག་པས་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་བཀུག་ནས་མཁན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཆ་བདུན་དུ་འགེད་ནུས་སམ། ལྷ་ལེགས་པར་རྔོ་ཐོགས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེས་དཀྱིལ་དང་དཀྱིལ་ན་ཡུལ་འཁོར་བུ་ཆུང་ཡོད་པ་དེ་དག་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་སྐལ་བར་བཅད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཡང་དགའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་འདིས་ཁོ་བོའི་རིས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་དཔེར་ན་ད་ལྟ་མཁས་པ་གསལ་བ་བྱེ་བྲག་གི་ཕྱེ་བས་བཅད་པ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཡི་རངས་པ་གོ་བར་བྱས་སོ། །ཡུལ་འཁོར་བུ་ཆུང་གཞན་དང་གཞན་གང་ཡིན་པ་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་རྒྱལ་རིགས་དྲུག་གི་རིས་སུ་བཅད་པ་དང་དེ་དྲུག་ཀྱང་དགའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་འད
【現代漢語翻譯】 當名為『火苗』的男孩長大后，他也被稱為婆羅門『黑髮所生』。之後，這位婆羅門派使者召集了國王的六個親族，並告知他們：『你們去尋找王子微塵，並帶回他的生命。告訴他：微塵，你若安好，我們便安好；你若痛苦，我們亦痛苦。這六個王族是你的摯友和親人。你父親去世后，若你繼承王位，請務必分給我們一份享用。』他們聽從了他的話，並這樣告訴了微塵，微塵也聽到了。 後來，國王四方守護神去世，大臣們擁立年輕的微塵繼承王位，因此他獲得了『國王微塵』的稱號。國王微塵召見婆羅門黑髮所生，說道：『祭司，你過去如何侍奉我的父親，今後也請同樣地侍奉我。』他也答應遵從國王的旨意。之後，婆羅門召集了六個王族之子，問他們：『你們是否還記得王子微塵曾請求我們分給他一份享用？』如果他們說記得，就說：『那麼，是時候了！』如果有人問：『誰能將這廣闊的土地，內部寬廣而外部形如車輪，分割成七份？』就說：『除了黑髮所生，別無他人！』他們按照指示去做。 王子（微塵）說：『我記得。』他們說：『那麼，是時候了！』王子問：『那麼，誰能將這廣闊的土地，內部寬廣而外部形如車輪，分割成七份？除了黑髮所生，別無他人！』之後，國王微塵召見婆羅門黑髮所生，問道：『祭司，你能將這片土地分割成七份嗎？』祭司回答：『好的，我能做到。』於是，婆羅門將中心地區以及中心周圍的小邦國劃歸國王微塵所有，國王非常高興，心想：『這位婆羅門為我劃分的份額，就像現在智者用精細的篩子篩選穀物一樣！』其他的小邦國則被劃歸國王的六個親族所有，他們也非常高興，心想：『這位婆羅門……』
【English Translation】 When the boy named 'Fire Spark' grew up, he was also named the Brahmin 'Born of Black Hair'. Then, this Brahmin sent messengers to summon the king's six relatives and informed them: 'Go and find Prince Micro-dust, and bring back his life. Tell him: Micro-dust, if you are well, we are well; if you suffer, we also suffer. These six royal families are your close friends and relatives. After your father passes away, if you inherit the throne, please be sure to share a portion of the enjoyment with us.' They listened to his words and told Micro-dust in this way, and Micro-dust also heard it. Later, King Guardian of the Directions passed away, and the ministers enthroned the young Micro-dust, so he obtained the title 'King Micro-dust'. King Micro-dust summoned the Brahmin Born of Black Hair and said: 'Priest, how you served my father in the past, please serve me in the same way from now on.' He also agreed to obey the king's will. After that, the Brahmin summoned the six sons of the royal family and asked them: 'Do you remember that Prince Micro-dust once asked us to share a portion of the enjoyment with him?' If they said they remembered, say: 'Then, the time has come!' If someone asks: 'Who can divide this vast land, wide inside and shaped like a wheel outside, into seven parts?' Say: 'There is no one else but Born of Black Hair!' They did as instructed. The prince (Micro-dust) said: 'I remember.' They said: 'Then, the time has come!' The prince asked: 'Then, who can divide this vast land, wide inside and shaped like a wheel outside, into seven parts? There is no one else but Born of Black Hair!' Then, King Micro-dust summoned the Brahmin Born of Black Hair and asked: 'Priest, can you divide this land into seven parts?' The priest replied: 'Yes, I can do it.' So, the Brahmin divided the central region and the small kingdoms around the center to King Micro-dust, and the king was very happy, thinking: 'The share that this Brahmin has divided for me is like a wise man now sifting grain with a fine sieve!' The other small kingdoms were divided to the king's six relatives, and they were also very happy, thinking: 'This Brahmin...'
ིས་ཇི་ལྟར་བགོས་པ་ནི། མཁས་པ་གསལ་བས་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རིང་ནས་བསམས་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རིས་སུ་བཅད་དོ་ཞེས་ཡི་རངས་པ་ཡང་གོ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཞབས་རིང་བ་རྒྱལ་བུ་དྲུག་གིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་མཁན་པོ་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་བཞིན་དུ་དེང་ཕན་ཆད་བདག་ཅག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་དགོངས་སུ་གསོལ། བྲམ་ཟེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་དང་འཁོར་རྒྱལ་རིགས་དྲུག་དང་རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བདུན་ 15-2-379b དང་། བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བདུན་དང་། ཁྱིམ་བདག་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་བདུན་དང་། དེ་དག་གི་ཐབས་རིར་བབ་པའི་ཆུང་མ་བཞི་བཅུ་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཡང་བྲམ་ཟེའི་གསང་ཚིག་ཀློག་ཏུ་འཇུག་གོ །འདུལ་སྦྱོང་མཁན་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ལ་ཞོན་པ་དང་། རྟ་ལ་ཞོན་པ་དང་། རལ་གྲི་འཛིན་སྟངས་མཁན་དང་། གཞུ་འཛིན་པ་དང་། ཞབས་འབྲིང་བྱེད་པ་དང་། གོ་རེ་ལོང་བྱེད་པ་དང་། བྲོ་གར་ལེན་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་བུ་དཔའ་བ་ཚན་པོ་ཆེ་རྣམས་དང་། སེམས་སྲུང་བ་དང་སྐྲ་མཁན་དང་། ཁྲུས་བྱེད་པ་དུ་མ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེར་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཞེས་སུ་མིང་འཕོས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཚངས་པར་བསྐུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་ནི་ལྷར་བཀུར་རོ། །གྲོང་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོར་བཀུར་རོ། །དེ་ཡང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་ཚངས་པའི་ལམ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ནས་མཐའ་དག་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་དང་གྲོང་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་དེས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་བཀུར་ཞིང་ཚངས་པའི་ལམ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ་ཟེར་ན། བདག་གིས་ནི་ཚངས་པའི་ལམ་ཡང་མི་ཤེས་མཐོང་ནས་རྫོགས་པར་ཡང་མ་བྱས་པས། བདག་གིས་ཡབ་བྲམ་ཟེ་ལས། བྲམ་ཟེ་གང་ཞིག་དབྱར་ཟླ་བ་བཞིར་དབེན་པར་སྙིང་རྗེའི་བསམ་གཏན་གྱི་གནས་ན་དེའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པ་འོང་བར་འགྱུར་ 15-2-380a རོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས་བདག་གིས་དབྱར་ཟླ་བཞིར་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཟེར་བསམས་ཏེ། དང་པོ་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་ལ་ལྷ་རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་གཞན་གསན་དུ་གསོལ། བདག་རེ་ཞིག་དབེན་པར་སྙིང་རྗེའི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པར་འཚལ་ལོ། །དེས་ཀྱང་མཁན་པོ་དུས་ལ་བབ་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །དེ་ནས་རྒྱལ་རིགས་བདུན་དང་། བྲམ་ཟེ་བདུན་དང་། ཁྱིམ་བདག་བདུན་དང་། ཆུང་མ་བཞི་བཅུ་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རེ་ཞིག་མ་གཡེང་བར་བག་ཡོད་པར་ཁྱིམ་ན་འཁ
【現代漢語翻譯】 他是如何分配的呢？就像智者嘉瓦（Khyepa Selwa，wise and clear）所做的那樣，我們長期以來所考慮的地方，就劃分爲我們的份額了。這也讓他們感到高興。然後，國王的侍從，六位王子對婆羅門說：『堪布（Khenpo，teacher），就像您指導國王瑞欽（Rulchen，atom）一樣，從今以後也請您指導我們。』婆羅門也答應說：『好的，我會的。』然後，婆羅門納拉杰（Naklha kye，born of black hair）指導了國王瑞欽和六個王族，以及像七棵大娑羅樹一樣的王室成員。 七個像大娑羅樹一樣的婆羅門，七個像大娑羅樹一樣的家主，以及他們四十個符合身份的妻子。他還讓五百個婆羅門的孩子學習婆羅門的秘密咒語。他還指導馴服者、騎象者、騎馬者、劍術師、弓箭手、侍從、擲骰子者、舞者、勇敢的王子們、護衛、理髮師和許多沐浴者。因此，偉大的婆羅門被稱為納拉杰。然後，婆羅門們尊稱這位偉大的婆羅門為梵天，國王尊他為神，城鎮和鄉村的人們尊他為國王。婆羅門們認為，偉大的婆羅門納拉杰已經知曉並證悟了梵天之路，並且已經圓滿地安住於此。國王和所有村民也都這樣認為。然後，偉大的婆羅門納拉杰心想：『既然所有人都尊敬我，說我已經圓滿地安住了梵天之路，但我既不瞭解梵天之路，也沒有證悟和圓滿它。我曾從我的父親，一位婆羅門那裡聽說，在夏季的四個月里，當一位婆羅門在寂靜的地方修習慈悲禪定時，梵天就會降臨到他那裡。』因此，我應該在夏季的四個月里這樣做。』他這樣想著，首先對國王瑞欽說：『請允許我暫時指導其他人，我想暫時在寂靜的地方修習慈悲禪定。』國王也說：『堪布，請您知道時機已到。』然後，他對七個王族、七個婆羅門、七個家主和四十個妻子說：『有智慧的人們，暫時不要分心，要謹慎地待在家裡。』
【English Translation】 How was it divided? Just as the wise Khyepa Selwa had done, those places that we had long considered were divided into our shares. This also made them happy. Then, the king's attendants, the six princes, said to the Brahmin: 'Khenpo (teacher), just as you guide King Rulchen (atom), please guide us as well from now on.' The Brahmin also agreed, saying: 'Yes, I will.' Then, the Brahmin Naklha kye (born of black hair) guided King Rulchen and the six royal families, as well as the royal family members who were like seven great Sala trees. Seven Brahmins like great Sala trees, seven householders like great Sala trees, and their forty wives who were suitable. He also had five hundred Brahmin children learn the secret mantras of the Brahmins. He also guided the tamers, elephant riders, horse riders, swordsmen, archers, attendants, dice throwers, dancers, brave princes, guards, barbers, and many bathers. Thus, the great Brahmin became known as Naklha kye. Then, the Brahmins revered this great Brahmin as Brahma, the king revered him as a god, and the people of the towns and villages revered him as a king. The Brahmins thought that the great Brahmin Naklha kye had known and realized the path of Brahma and was dwelling in it perfectly. The king and all the villagers thought so too. Then, the great Brahmin Naklha kye thought: 'Since everyone respects me and says that I am dwelling perfectly in the path of Brahma, but I neither know the path of Brahma nor have I realized and perfected it. I once heard from my father, a Brahmin, that during the four months of summer, when a Brahmin meditates on compassion in a secluded place, Brahma will come to him. Therefore, I should do so during the four months of summer.' Thinking this, he first said to King Rulchen: 'Please allow me to guide others for a while, I wish to meditate on compassion in a secluded place for a while.' The king also said: 'Khenpo, please know when the time is right.' Then, he said to the seven royal families, seven Brahmins, seven householders, and forty wives: 'Wise ones, do not be distracted for a while, and stay at home cautiously.'
ོད་ཅིག །བདག་ནི་དབྱར་ཟླ་བཞིར་དབེན་པར་སྙིང་རྗེའི་བསམ་གཏན་གྱིས་གནས་པར་འདོད་དོ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་སྨྲས་ཏེ་ཇི་སྐད་ཐོས་ཤིང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་རིག་པ་ཟུངས་ཤིག་ལྟོས་ཤིག །གཞན་འདུལ་སྦྱོང་མཁན་སོགས་ཁྲུས་བྱེད་པའི་བར་དག་ལ། ཤེས་ལྡན་དག་རེ་ཞིག་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་གཞན་ཚོལ་ཅིག །ཁོ་བོ་དབྱར་ཟླ་བཞིར་དབེན་པར་སྙིང་རྗེའི་བསམ་གཏན་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཁང་བཟང་ཞིག་བརྩིགས་ནས་དབེན་པར་དབྱར་ཟླ་བཞིར་བསམ་གཏན་གྱིས་གནས་པ་ལ་དེའི་དྲུང་དུ་ཚངས་པ་མ་འོངས་སོ། །དེ་ནས་དབྱར་ཟླ་བཞིར་ཞག་གཅིག་གིས་མ་ཚང་བ་དང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་ཕ་ལས་དེ་ལྟར་ཐོས་མོད་ཀྱིས་བདག་གི་དྲུང་དུ་ནི་ཚངས་པ་མ་འོངས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་ནས་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་ཚངས་པས་དེའི་སེམས་ཤེས་ནས་སྐྱེས་བུ་ 15-2-380b སྟོབས་ལྡན་གྱི་ལག་པ་བརྐྱང་བསྐུམ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནས་དེའི་ཁང་བཟངས་སུ་འོངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཁང་བཟངས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཅིང་ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ལ་བབ་པ་དང་སྣང་བ་དེ་མཐོང་ནས། འདི་འདྲ་བ་ཡི་ཁ་དོག་ནི། །བདག་གིས་མ་མཐོང་མ་ཐོས་ནས། །གཟུགས་བཟང་ཁ་དོག་ལྡན་པ་ཡི། །གྲོགས་པོ་ཁྱོད་ནི་སུ་ཞིག་ཡིན། །ཚངས་པས་སྨྲས་པ། གང་ལ་ལྷར་བཅས་ཚངས་རིས་དང་། །དེ་བཞིན་རིས་ནི་གཞན་དག་གིས། །གཞོན་ནུ་རབ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུར། །གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་ད་ཤེས་བྱོས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ཞུ་བ་དང་ལན་བསྟན་ཏེ། གནག་ལྷས་སྐྱེས་དེས་རེ་ཞིག་བདག་གིས་ཚེ་འདིའི་དོན་གྱི་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་ཀྱིས། ཚེ་ཕྱི་མའི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བློ་ལ་བདོག་པའི་ཡིད་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་དག །ཚངས་པ་ཀུན་འགེད་གཞོན་ནུ་ལ་འདྲི་བ། གང་དུ་གནས་ཤིང་གང་ལ་བསླབས་བྱས་ན། ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མི་འཆི་ཐོབ་པར་འགྱུར། ལན་བཏབ་པ་བྲམ་ཟེ། མི་ཡི་ནང་ན་བྱའོ་སྙམ་སྤངས་ཤིང་། གཅིག་པུར་གྱུར་པ་སྙིང་རྗེར་མོས་པ་དང་། །དྲི་ང་མེད་ཅིང་འཁྲིག་ལས་ཆགས་བྲལ་བ། །འདི་ལ་གནས་ཤིག་འདི་ཉིད་ལ་བསླབས་ན། །མི་ཡིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་འཆི་མེད་འཐོབ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེས་ཚངས་པས་བཤད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྐང་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པའི་དོན་བདག་གིས་ཀུན་ཤེས་ཀྱིས་གསུམ་པ་དྲི་ང་མེད་ཅིང་སོགས་ཀྱི་དོན་མི་ཤེས་སྙམ་ནས། ཚངས་པ་མིའི་ནང་དྲི་ང་ 15-2-381a གང་ཞིག་ལགས། ལན་བཏབ་པ། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ནི་ངོགས་ཀྱི་འབབ་ཆུ་ལྟར། །གང་གིས་བསྒྲིབས་ན་ངན་སོང་སྒྲིབ་པ་ཅན། །ཚངས་པ་འཐོབ་འགྱུར་ལམ་ནི་མི་ཤེས་པའོ། །ཁྲོ་དང་རྫུན་དང་ཁོན་དང་རྣམ་འཚེ་དང་། །འཇུངས་དང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མི་བཟོ
【現代漢語翻譯】 請聽我說。我希望在夏四個月里隱居，修慈悲禪定。』他們也回答說：『就這樣吧。』 他對五百個婆羅門童子也這樣說：『仔細聽著，掌握所有聽到的和理解的知識。暫時尋找其他調伏者和沐浴者。我將在夏四個月里隱居，修慈悲禪定。』 然後，那位大婆羅門在城市東邊建造了一座高樓，隱居在那裡，在夏四個月里修禪定。梵天來到了他的面前。在夏四個月還差一天時，他想：『我從父親那裡聽說了這件事，但梵天沒有來到我這裡。』 然後，娑婆世界的梵天知道了他的想法，就像一個強壯的人伸縮手臂一樣，從梵天世界來到了他的高樓里。當時，整個高樓都被巨大的光芒照亮，當光芒落在夜晚的下半部分時，他看到了那光芒，說道：『我從未見過或聽過這樣的顏色。擁有美麗外形和顏色的朋友，你是誰？』 梵天說：『無論是天神還是梵天眷屬，以及其他的眷屬，都應該知道，這位年輕而聰慧的人，是黑髮仙人所生。』等等，用詩句來提問和回答。黑髮仙人想：『我暫時獲得了今生的利益，現在應該開始詢問來世的利益。』 他向遍照梵天詢問心中所懷的疑惑：『住在哪裡，學習什麼，才能獲得不死的梵天世界？』 梵天回答說：『遠離人群，獨自一人，心懷慈悲，沒有污垢，遠離性慾。住在這裡，學習這些，人們就能獲得不死的梵天世界。』 那位大婆羅門想：『梵天所說的詩句，第一句和第二句的意思我都明白，但第三句「沒有污垢」等的意思我不明白。』於是他問梵天：『梵天，人間的污垢是什麼？』 梵天回答說：『整個世界就像懸崖邊的瀑布一樣，被貪婪所矇蔽，導致惡趣，被遮蔽的人不知道通往梵天的道路。憤怒、謊言、怨恨、暴力、吝嗇和傲慢，這些都是不好的。』
【English Translation】 Please listen to me. I wish to reside in solitude for the four summer months, practicing the meditation of compassion.』 They also replied, 『So be it.』 He said the same to the five hundred Brahmin boys: 『Listen carefully and grasp all the knowledge you hear and understand. For now, seek other trainers and bathers. I will reside in solitude for the four summer months, practicing the meditation of compassion.』 Then, that great Brahmin built a mansion to the east of the city and resided there in solitude, meditating for the four summer months. Brahma came to his presence. When there was one day left of the four summer months, he thought, 『I have heard this from my father, but Brahma has not come to me.』 Then, the Brahma of the Sahā world, knowing his thoughts, just as a strong man extends and retracts his arm, came from the Brahma world to his mansion. At that time, the entire mansion was filled with great light, and when the light fell on the lower part of the night, he saw that light and said, 『I have never seen or heard of such a color. Friend with a beautiful form and color, who are you?』 Brahma said, 『Whether it be gods or Brahma's retinue, as well as other retinues, know that this young and wise one is born of the black-haired sage.』 And so on, asking and answering with verses. The black-haired sage thought, 『I have temporarily obtained the benefits of this life, now I should begin to inquire about the benefits of the next life.』 He asked the all-illuminating Brahma about the doubts in his mind: 『Where does one reside, and what does one learn, to attain the immortal Brahma world?』 Brahma replied: 『Abandon the thought of doing good among people, be alone, devoted to compassion, without defilement, and detached from sexual desire. Reside here, learn these, and people will attain the immortal Brahma world.』 That great Brahmin thought, 『I understand the meaning of the first and second lines of the verses spoken by Brahma, but I do not understand the meaning of the third line, 「without defilement,」 and so on.』 So he asked Brahma, 『Brahma, what is the defilement of humans?』 Brahma replied: 『The whole world is like a waterfall on a cliff, obscured by greed, leading to evil destinies, and those who are obscured do not know the path to Brahma. Anger, lies, resentment, violence, stinginess, and arrogance are all bad.』
ད་དང་། །ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དེ་བཞིན་གཏི་མུག་དང་། །ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་དག་དང་འཚིག་པ་སྟེ། །དེ་དག་བྲམ་ཟེ་མིའི་ནང་དྲི་ང་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ན་ངོགས་ཀྱི་འབབ་ཆུ་ལྟར། །དེ་ཡིས་བསྒྲིབས་ན་ངན་སོང་སྒྲིབ་པ་ཅན། །ཚངས་པ་འཐོབ་འགྱུར་ལམ་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེས་བདག་གིས་ཚངས་པས་སྨྲས་པའི་དོན་ཤེས་པ་ལྟར་ན། ཁྱིམ་པ་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དག་གིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སལ་གྱིས་དག་པ་མ་འདྲེས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམ་པར་བྱང་བ་སྤྱད་པ་འདི་སླ་བ་མ་ཡིན་པས། བདག་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་དད་པ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་བུའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་བསམ་པ་ཤེས་ནས་སྨྲས་པ། ཚངས་པར་སྐྱེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་འབད་པ་བརྟན་པར་གྱིས། །ཆོས་འདི་དག་པ་གཡུང་དྲུང་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དབྱར་ཟླ་བཞི་པོ་དེ་འདས་ནས་རྒྱལ་པོ་རྡུལ་ཕྲན་བྲམ་ཟེ་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཞབས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་པ་ལ་བྲམ་ཟེ་དེས། བདག་མི་སྤྲོ་བས་རྒྱལ་སྲིད་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱང་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་འདོད་ 15-2-381b པ་མི་ཚིམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་བསྐང་། ཁྱོད་ལ་འཚེ་བ་ཡོད་ན་གསད་ཀྱིས་བདག་མ་དོར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་བདག་འདོད་མི་ཆོག་མིན། །བདག་ལ་འཚེ་བའང་མ་མཆིས་ཏེ། །མི་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཐོས་ནས། །ཁྱིམ་གྱི་གཞི་ལ་མི་སྤྲོའོ། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་གླེང་སྟེ་ཚངས་པའི་ཚིག་གིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་ཚུལ་སྨྲས་པ་ན། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཁྱོད་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར་ཁོ་བོ་ཡང་འགྲོ་སྟེ། ཁྱོད་ནི་ཁོ་བོའི་སྟོན་པ་དང་། བདག་ཁྱེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སློབ་མར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོའི་དེ་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་པ་སྤོངས་ལ་ཚངས་པར་སྐྱེ་བའི་སླད་དུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་གྱིས་ཞེས་ཀྱང་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དེས་རྒྱལ་རིགས་དྲུག་ལ་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་ཁྱེད་ཅག་ཅི་བྱེད། དེ་དག་ན་རེ། མཁན་པོ་ལོ་བདུན་གཞེས་དང་། བདག་ཅག་བུ་སོགས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་བཞག་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ལོ་བདུན་ནི་ཧ་ཅང་ཐོགས་ཆེས་ཏེ། འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཆགས་པར་འགྱུར་བ། ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ནི་མྱོས་པར་འགྱུར་བ། སྲོག་འཆད་པ་ནི་ཤེས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་པས་ལོ་བདུན་འདས་ན་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་གཏོལ་མེད་པས་རེ་ཞིག་ཁོ་བོ་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་གིས་ལོ་དྲུག་ནས་གཅིག་གི་བར་དང་། ཟླ་བ་བདུན་ནས་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་གྲོས་བཏབ་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ན་རེ། ཞག་བདུན་ནི་རིང་པོ་མིན་མོད་ཀྱི། འདོད་པའི་
【現代漢語翻譯】 再者，貪慾、嗔恨、愚癡，以及嫉妒、吝嗇和憤怒，這些都是婆羅門（Brahman，印度教中的祭司階層）中的污垢。如同世間萬物的河流奔向大海，被這些煩惱遮蔽的人，將墮入惡道，無法知曉通往梵天（Brahma，印度教中的創造之神）的道路。之後，那位偉大的婆羅門心想：據我所知，梵天所說的道理是，居家之人終其一生修持梵行（Brahmacarya，禁慾），要達到完全清凈、不雜染、圓滿、純潔和解脫，並非易事。我應當剃除鬚髮，披上袈裟，以堅定的信仰捨棄家庭，出家修行。他知曉了這個想法后說道：『爲了生於梵天，你應當堅定不移地努力。此法清凈而恒常。』說完便隱身不見了。 此後，四個月的雨季過去後，國王塵（Rajahs）前往婆羅門那裡，向他頂禮，然後坐在一旁。婆羅門對他說：『我不快樂，請您治理國家吧。』國王說：『您有什麼願望不能滿足，我來滿足您。您受到什麼傷害，我來消除。請不要拋棄我。』婆羅門說：『國王，我並非慾望不滿，也沒有受到任何傷害。只是聽到了非人的話語，對居家生活感到厭倦。』 通過詩偈等方式互相交談，表達了想要通過梵天之語出家修行的意願。國王也說：『您去哪裡，我也去哪裡。您是我的導師，我將成為您的弟子。』婆羅門也對國王說：『請放下對世俗的貪戀，爲了生於梵天而修持梵行吧。』之後，那位偉大的婆羅門問六位國王：『如果我出家，你們會怎麼做？』他們回答說：『請您作為導師住留七年，我們將把兒子等安置在王位上，然後跟隨您出家。』婆羅門說：『七年太長了，因為慾望會使人貪戀，享樂會使人沉醉，生命的終結難以預料，所以即使過了七年，你們是否還會出家也未可知。我還是現在就出家吧。』他們商議了從六年到一年，以及從七個月到七天的時間。婆羅門說：『七天不算長，但是對慾望的……』
【English Translation】 Furthermore, attachment, hatred, delusion, as well as jealousy, miserliness, and anger, these are the impurities within the Brahman (the priestly class in Hinduism). Just as rivers flow towards the ocean in all the world, those obscured by these afflictions will fall into evil destinies, unable to know the path to Brahma (the creator god in Hinduism). Then, that great Brahman thought: 'As I understand it, the teaching of Brahma is that it is not easy for householders living at home to practice pure, unmixed, complete, immaculate, and refined Brahmacarya (celibacy) for as long as they live. I should shave my hair and beard, don the ochre robe, and with unwavering faith, renounce the household and go forth into homelessness.' Knowing this thought, he said: 'For the sake of being born in Brahma, strive steadfastly in this. This Dharma is pure and eternal.' Having said this, he disappeared. Thereafter, after those four months of the rainy season had passed, King Dust (Rajahs) went to the Brahman, prostrated at his feet, and sat to one side. The Brahman said to him: 'I am not happy; please govern the kingdom yourself.' The king said: 'Whatever desire you have that is not fulfilled, I will fulfill it. Whatever harm you suffer, I will eliminate it. Please do not abandon me.' The Brahman said: 'King, it is not that my desires are not satisfied, nor that I suffer any harm. It is just that having heard the words of a non-human being, I am weary of the household life.' Through verses and other means, they conversed with each other, expressing the desire to go forth and practice through the words of Brahma. The king also said: 'Wherever you go, I will go as well. You are my teacher, and I will become your disciple.' The Brahman also said to the king: 'Please relinquish your attachment to worldly desires and practice Brahmacarya for the sake of being born in Brahma.' Then, that great Brahman asked the six kings: 'If I go forth, what will you do?' They replied: 'Please stay as our teacher for seven years, and we will place our sons and others on the throne, and then follow you into homelessness.' The Brahman said: 'Seven years is too long, because desires can lead to attachment, pleasures can lead to intoxication, and the end of life is difficult to foresee. Therefore, even after seven years, it is uncertain whether you will still go forth. I will go forth now.' They discussed periods ranging from six years to one year, and from seven months to seven days. The Brahman said: 'Seven days is not long, but regarding desires...'
ལོངས་སྤྱོད་ནི་མྱོས་པ་དང་། སྲོག་འཆད་པ་ཤེས་དཀའ་བས་ཞག་བདུན་འདས་ན་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ་ 15-2-382a མི་འབྱུང་གཏོལ་མེད་པས་རེ་ཞིག་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ལྟ་བུ་བདུན་སོགས་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལྔ་བརྒྱ་དང་། འདུལ་སྦྱོང་མཁན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྨྲས་པས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཁན་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྗེས་སུ་བདག་ཅག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་བུ་རྡུལ་ཕྲན་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དང་། རྒྱལ་རིགས་དྲུག་དང་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་བདུན་ལ་སོགས་པ། རྟ་དང་གླང་པོ་འདུལ་སྦྱོང་མཁན་སོགས་ཁྲུས་བྱེད་པའི་བར་གྱི་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ། སེམས་ཉམ་ཆུང་བ་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་པ། གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ། མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་སྤངས་ནས། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་འཁོར་དང་འགྲན་ཟླ་མེད་པ། གནོད་པ་མེད་པ། ཡངས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཚད་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མོས་ཏེ་ཁྱབ་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དང་། སྟེང་དང་འོག་དང་། ཐད་ཀར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཐམས་ཅད་བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ 15-2-382b དང་། དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་མིང་སྟོན་པ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྟོན་པ་གནག་ལྷས་སྐྱེས་འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་དག་དང་བཅས་པ་གྲོང་ཁྱེར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་རྒྱུ་ཞིང་དོང་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལྟ་ཞིང་ཕྱག་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དེའི་ཚེ་མདུན་ན་འདོན་བདུན་བྱུང་བ་ནི། རལ་གྲིས་འཚོ་དང་། ཚངས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནོ། །ཀ་ལིང་ཀ་ན་ཆེ་བའི་ཁྱིམ། །རྡོ་མང་ན་ནི་སྐེམ་བྱེད་དེ། །ཞེས་སོགས་དང་། བཱ་རཱ་ན་སཱིར་ཀ་ཤི་སྟེ། །གནག་ལྷས་སྐྱེས་ཀྱིས་རིས་བཅད་དེའོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་མང་པོ་ལ་འདོད་པའི་ཆགས་པ་སྤངས་ལ། ཚངས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྟན་ཅིང་བསམ་གཏན་གྲུབ་པར་བྱས་པའི་བྲམ་ཟེ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་ཆེ་བ་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་སོ། །ཚུལ་འདི་དང་ཕྱོགས་འདྲ་བར་རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་བདག་པོའི་བུ་ཁྱེའུ་རྡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་མདུན་ན་འདོན་བྲམ་ཟེ་མི་སྐྱོང་ཁྱབ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་རབས་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པའི་ནང་དུ་ཡོད་དོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས
【現代漢語翻譯】 『享受是令人陶醉的，生命終結難以預料，即使過了七天，你會出家嗎？』 『因為無法預料是否會出家，我暫時先出家。』之後，他對七棵娑羅樹以及五百個婆羅門之子和調伏者等所有人說：『所有人都應該跟隨我的上師出家。』 之後，偉大的婆羅門克里希納達塔（Kṛṣṇadatta）剃除了頭髮和鬍鬚，穿上袈裟出家了。 在那裡，王子拉賈塔（Rajata）和成百上千的隨從，六個王族和七個偉大的婆羅門等，以及馴馬師和馴象師等，甚至包括洗浴者在內的所有人都跟隨他出家了。 偉大的婆羅門克里希納達塔出家后，捨棄了五種煩惱的障礙：使心變得脆弱，使智慧變得遲鈍，與有害的事物相一致，使人無法超越悲傷。他修習慈愛之心，這種心沒有怨恨，沒有敵意，廣闊無邊，無限量，完全地充滿並遍佈一方。 同樣地，第二方、第三方和第四方，以及上方、下方和四面八方，他都以慈愛之心遍佈整個世界。 同樣地，他以悲心、喜心和舍心遍佈整個世界。 那時，他的名字變成了導師克里希納達塔。 之後，導師克里希納達塔帶領著成百上千不純潔的隨從，從一個城市遊走到另一個城市，所有人都瞻仰並向他致敬。 當時，有七位帶路人出現，他們是靠劍為生的人，以及名為布拉赫馬達塔（Brahmadatta）的人等等。 『卡林嘎（Kaliṅga）的房子很大，石頭多則乾燥。』 『在瓦拉納西（Vārāṇasī）的卡什（Kāśī），克里希納達塔劃分了區域。』 因此，他捨棄了許多眾生的慾望，正確地展示了梵天之路，並完成了禪定。那位智慧和勇氣兼備的婆羅門為眾生做了這些事情。 與此類似，國王迪克帕拉（Dikpāla）之子，名為庫馬拉（Kumāra）拉賈塔（Rajata）的帶路人，變成了婆羅門阿維亞克塔（Avyakta）毗濕奴（Viṣṇu）的故事，可以在《百經》（Śatā）中找到。 此外，在過去，菩薩（Bodhisattva）
【English Translation】 'Enjoyment is intoxicating, and the end of life is difficult to know. Even after seven days, will you ordain?' 'Because it is impossible to predict whether I will ordain, I will ordain for the time being.' Then he said to the seven Sāla trees, the five hundred sons of Brahmins, and all the trainers, etc., 'All of you should ordain after my teacher has ordained.' Then the great Brahmin Kṛṣṇadatta shaved his hair and beard, put on the robes of an ascetic, and ordained. There, Prince Rajata with hundreds of thousands of attendants, six royal families and seven great Brahmins, etc., as well as horse and elephant trainers, etc., even all the bathers, ordained after him. After the great Brahmin Kṛṣṇadatta ordained, he abandoned the five hindrances of affliction: making the mind weak, making wisdom dull, being in accordance with harmful things, and making it impossible to transcend sorrow. He cultivated a mind full of loving-kindness, without hostility, without animosity, vast, great, immeasurable, and very well cultivated, so that he was devoted to one direction and pervaded and completed it. Likewise, the second, third, and fourth directions, and above, below, and in all directions, he pervaded this whole world with a mind of loving-kindness. Likewise, he pervaded it with compassion, joy, and equanimity. At that time, his name became the Teacher Kṛṣṇadatta. Then the Teacher Kṛṣṇadatta, with hundreds of thousands of impure attendants, wandered from city to city, and all looked at him and paid homage. At that time, seven leaders appeared, namely those who lived by the sword, and those named Brahmadatta, etc. 'The house of Kaliṅga is large, and if there are many stones, it is dry.' 'In Kāśī in Vārāṇasī, Kṛṣṇadatta divided the area.' Thus, he abandoned the desire for many sentient beings, correctly showed the path of Brahmā, and accomplished meditation. That Brahmin, who was great in wisdom and courage, did these things for sentient beings. Similarly, the story of the son of King Dikpāla, named Kumāra Rajata, the leader who became the Brahmin Avyakta Viṣṇu, can be found in the Śatā. Furthermore, in the past, the Bodhisattva
་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི་མངའ་བདག་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། ཡུལ་ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐྱངས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་ཆར་མ་བབ་ཅིང་ཐན་པས་ཉན་པར་གྱུར་པ་ན། རྒྱལ་པོ་དེས་བདག་ཅག་གིས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཆོས་བཞིན་ལེགས་པར་མ་བསྐྱངས་པས་ 15-2-383a ཉེས་པའོ་སྙམ་དུ་མདུན་ན་འདོན་བྲམ་ཟེ་རྒན་པ་རྣམས་ལ་གནོད་པ་དེ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་དྲིས་པས། དེ་དག་གིས་རིག་བྱེད་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་དུ་མ་བསད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་ན་ཆར་འབབ་པར་འགྱུར་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེས་སྲོག་ཆགས་གསོད་པའི་ཆོ་ག་དེ་ཡིད་ལ་མ་བབ་ཀྱང་འཁོར་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་རྩུབ་མོ་མ་སྨྲས་པར་སྐབས་གཞན་དག་གིས་གཏམ་དེ་ཡལ་བར་བོར་རོ། །ཡང་དེ་དག་གིས་རྒྱལ་པོའི་བསམ་པ་ཟབ་ཅིང་བརྟག་དཀའ་བ་མ་ཤེས་ནས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་གྲོས་བཏབ་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་དག་ནི་གཞན་དྲིང་ལ་འཇོག་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པས་མི་ལེགས་པར་སྟོན་པའོ་སྙམ་དུ། སྲོག་ཆགས་བསད་པས་ལྷ་མཉེས་པ་དང་། ཕྱུགས་དེ་དག་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བརྫུན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པས་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་ཡང་། ཐབས་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ། མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལ་མོས་པ་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ། སྨྲས་པ། ཁྱེད་ཅག་བདག་ལ་འདི་ལྟར་ཕན་འདོགས་པར་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་མི་སྟོང་གི་མཆོད་བྱིན་བྱེད་འདོད་པས་དེ་ལྟར་ས་ཕྱོགས་དང་ཡོ་བྱད་སྟ་གོན་གྱིས་ལ་ཚེས་གྲངས་དང་རྒྱུ་སྐར་གྱི་སྦྱོར་བ་རྟོགས་ཤིག །མདུན་ན་འདོན་གྱིས་སྨྲས་པ། འདོད་དོན་གྲུབ་པའི་སླད་དུ་རྒྱལ་པོ་རེ་ཞིག་ཁྲུས་མཛོད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་བཀོད་པ་བདག་ཅག་གིས་རྩོམ་མོ། །མི་སྟོང་ཅིག་ཆར་བཟུང་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འབངས་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་བགས་ 15-2-383b ཀྱིས་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བདེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་ན་རེ། ཁྱེད་འབངས་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་དུ་མ་དོགས་ཤིག་དང་། བདག་གིས་ཅི་ནས་ཡིད་མི་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་བསྡུས་ནས་སྨྲས་པ། ངས་མི་སྟོང་གི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་འདོད་ན། ཉེས་པ་མེད་པར་མ་འདོད་བཞིན་དུ་སུ་ཡང་ཕྱུགས་སུ་བྱར་ངས་མི་ནུས་ཀྱི། དེ་བས་དེ་རིང་ཕན་ཆད་ཁྱེད་ཅག་ལས་གང་ཚུལ་དང་བཀའ་ཁྲིམས་ལ་འགལ་བར་བྱེད་ཅིང་ངའི་བཀའ་གཅིག་པ་དེ་དག་ངའི་རྟོག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སོང་ལ་བརྟག་སྟེ་རང་གི་རིགས་དང་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ཡོད་ན། ཕྱུགས་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་དེ་དག་བཟུང་བ་བྱེད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་སྨྲས་པ། རྗེ་བོ་ཁྱོད་ནི་འབངས་ལ་ཕན་པར་གཞོལ་བ་ལགས་ན་ཁ
【現代漢語翻譯】 當一位偉大的國王，一個被小國王們侍奉的統治者，以符合正法的方式治理國家時，由於眾生的業力，沒有下雨，發生了旱災。國王心想：『這是因為我們沒有以符合正法的方式好好治理人民。』於是他向朝中的年長婆羅門詢問擺脫這場災難的方法。他們說，按照《吠陀經》的教導，進行屠殺大量動物的祭祀，就會下雨。然而，這位慈悲的國王並不贊同屠殺動物的儀式。但他爲了順應朝臣，沒有說出嚴厲的話，而是暫時擱置了此事。然而，那些婆羅門沒有理解國王深沉而難以捉摸的想法，再次提議進行祭祀。國王心想：『這些人依賴他人，沒有自己的判斷，這樣做不好。』他們謊稱屠殺動物能讓神高興，並讓這些牲畜昇天，這是非常不合理的，不應該聽信。但他心想，『必須想個辦法。』於是他裝作對祭祀感興趣，說道：『如果你們真的想幫助我，我願意進行一場屠殺一千人的祭祀。為此，你們去準備場地和器具，並確定吉日良辰。』朝臣們說：『爲了實現您的願望，國王您應該先沐浴。祭祀的準備工作由我們來安排。』他們還說：『如果一次抓住一千人，您的臣民肯定會感到不滿，所以應該逐步進行。』婆羅門們同意說：『確實如此。』國王說：『你們不必擔心民眾會騷動，我一定會讓他們不感到不滿的。』 然後，國王召集了城裡的民眾，說道：『我打算進行一場屠殺一千人的祭祀。我不能毫無理由地，在違揹他們意願的情況下，將無辜者當作祭品。因此，從今天開始，你們當中任何違反規矩和法律，不聽從我的命令，並且我的大臣們經過調查，發現他們對自己的種族和國家有害的人，都將被逮捕，代替牲畜作為祭品，你們要明白這一點。』大臣們合掌說道：『國王您一心為民，我們非常贊同您的做法。』
【English Translation】 When a great king, a ruler served by lesser kings, governed the land according to Dharma, due to the karma of sentient beings, there was no rain and a drought occurred. The king thought, 'This is because we have not properly governed the people according to Dharma.' So he asked the elderly Brahmins in his court for a way to escape this calamity. They said that according to the Vedas, performing a sacrifice that slaughters many animals would cause rain to fall. However, the compassionate king did not approve of the ritual of killing animals. But in order to comply with his courtiers, he did not speak harsh words, but temporarily set the matter aside. However, those Brahmins, not understanding the king's deep and inscrutable thoughts, proposed again to perform the sacrifice. The king thought, 'These people are dependent on others and have no judgment of their own, so it is not good to do this.' They falsely claimed that killing animals pleases the gods and that these animals go to heaven, which is very unreasonable and should not be believed. But he thought, 'I must find a way.' So he pretended to be interested in the sacrifice and said, 'If you really want to help me, I am willing to perform a sacrifice that slaughters a thousand people. Therefore, you should prepare the site and equipment, and determine an auspicious date and time.' The courtiers said, 'In order to fulfill your wish, O king, you should first bathe. We will arrange the preparations for the sacrifice.' They also said, 'If you seize a thousand people at once, your subjects will surely become dissatisfied, so it should be done gradually.' The Brahmins agreed, saying, 'That is indeed so.' The king said, 'You need not worry that the people will be disturbed, I will certainly do it in such a way that they will not be dissatisfied.' Then, the king gathered the people of the city and said, 'I intend to perform a sacrifice that slaughters a thousand people. I cannot, without reason, against their will, make innocent people into sacrificial offerings. Therefore, from today onwards, anyone among you who violates the rules and laws, does not obey my commands, and whom my ministers, after investigation, find to be harmful to their race and country, will be arrested and used as sacrificial offerings instead of animals, you should understand this.' The ministers joined their palms and said, 'O king, you are devoted to benefiting the people, we greatly approve of your actions.'
ྱེད་ལ་བརྒལ་བ་ག་ལ་སྲིད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཚངས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །ཁྱོད་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པ་ལགས་པས་ལྷའི་དགྱེས་པ་དེ་ལ་བདག་ཅག་ཀྱང་དགྱེས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་མཉན་ཏོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོ་ཐུགས་ཆེས་པ་རྣམས་ཡོ་ལང་ཆེན་པོས་ཀུན་གྱིས་མཐོང་བར་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡིག་པ་བྱེད་པའི་མི་རྣམས་འཛིན་པའི་སླད་དུ་བཀྱེའོ། །ཡུལ་ཀུན་ཏུ་འདི་སྐད་ཅེས་ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་བསྒོ་སྟེ། ཚུལ་ལྡན་གཙང་མ་རྣམས་ལ། རྒྱལ་པོས་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་གྱིས། འབངས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་མིན་བྱེད་པའི་མི་ཕྱུགས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟོང་གིས་མཆོད་སྦྱིན་མཛད་པར་བཞེད་ 15-2-384a པས་དེར་ཕན་ཆད་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་དང་སུ་འགལ་བ་དེ་དག་མཆོད་སྡོང་ལ་བཏགས་ནས་ཕྱུགས་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྒྲགས་པས། མི་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྟེ་ཚུལ་མིན་བྱེད་པ་བཏང་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས། གཅིག་ལ་གཅིག་དགྲར་འཛིན་ཅིང་རྩོད་པ་སོགས་མེད་པར་བླ་མའི་ངག་ཉན་ཅིང་། ཕན་ཚུན་གུས་པ་དང་། བགོ་བཤའ་བྱེད་པ་དང་། དགའ་ཞིང་དུ་བ་ལ་འབད་པར་གྱུར་པས་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་དེས་བློན་པོ་མགུ་ཞིང་དད་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ངས་ནི་འབངས་རྣམས་སྲུང་བར་སེམས་པས། ད་ནི་དེ་རྣམས་སྦྱིན་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལ། ངས་མཆོད་སྦྱིན་གྱི་ཕྱིར་བསགས་པའི་ནོར་རྫས་འདི་རྣམས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཅི་འདོད་པར་ལོངས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྦྱིན་གཏོང་གི་ཁང་པ་བརྩིགས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་འདོད་པར་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་ཐམས་ཅད་དབུལ་བ་མེད་པར་འབྱོར་པ་རྒྱས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་གྲགས་པས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་གཞོལ་བའི་མཐུས། དུས་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་མཐུན་པར་བདེ་ལ་ལྷས་དུས་སུ་ཆར་འབེབས་པ་དང་། འབྲུ་དང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པ་དང་། ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་གཟི་བྱིན་རྒྱས་ཤིང་སྨན་རྣམས་བཅུད་དང་ལྡན་པ་དང་། འགྲོ་བ་ནད་མེད་པ་ལ་ཟོ་མདོག་བདེ་ཞིང་དགའ་བ་དང་། ཕ་རོལ་གྱི་དམག་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་མེད་པར་རྫོགས་ 15-2-384b ལྡན་གྱི་དུས་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ། མི་ཐམས་ཅད་མགུ་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་བསྟོད་པ་བྱེད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་བློན་པོ་གཅིག་གིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ། མཆོག་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡི། །དགོས་པ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པས་ན། །དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་བློ་དག་ནི། །གོང་ནས་གོང་དུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་འདི་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཕྱུགས་འགུམ་པའི་སྐྱོན་མ་མཆིས་པར་ཆོས་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་འབངས་རྣམས་ལ། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕན་བཏགས་སོ། །གནོད་པ་དང་དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱས་པ
【現代漢語翻譯】 誰能勝過您呢？就連梵天也贊同您的行為。您已成為典範，我們對諸神的喜悅也感到高興。』我聽到了這些話。 當時，國王派遣他信任的大臣們，以盛大的儀式，在所有地方公開逮捕作惡之人。每天在各地宣告：『國王將無畏施予有德之人。爲了臣民的利益，他打算用成千上萬的牲畜來祭祀，以轉化不義之人。從今以後，任何違抗國王命令的人，都將被綁在祭祀柱上，代替牲畜進行祭祀。』 人們非常害怕，放棄了不義之行，認真地接受了戒律和誓言。他們不再互相敵對和爭吵，而是聽從上師的教誨，互相尊重、分享，並努力行善，如同圓滿時代一般。 那時，國王對那些感到滿意和忠誠的大臣們說：『我一心想保護臣民，現在他們已成為佈施的對象。我為祭祀積攢的這些財物，讓人們隨意享用吧。』 正如他所說，他在各個地方建造了佈施的房屋，並隨意向所有人佈施，使所有人都變得富裕，沒有貧困，國王的名聲傳遍了各地。所有的人都致力於行善，由於這種力量，季節和諧，諸神按時降雨，各種穀物和鮮花繁茂，所有土地都充滿光輝，藥物也富有營養，眾生無病，身心安樂，沒有外敵入侵的恐懼，如同圓滿時代一般。 所有人都感到滿意，讚美國王。當時，一位大臣對國王說：『因為您總是關注最好、中等和最差的需求，所以統治者的智慧會越來越高明。』 這話說得很好。正如諸神所說，他沒有犯下殺害牲畜的過錯，而是通過正法的祭祀，給臣民帶來了世間和出世間的利益。他平息了一切災難和貧困。
【English Translation】 Who could surpass you? Even Brahma approves of your conduct. You have become an example, and we rejoice in the gods' delight.' I heard these words. At that time, the king sent his trusted ministers, with great ceremony, to publicly arrest evildoers in all places. Every day, it was proclaimed throughout the land: 'The king bestows fearlessness upon the virtuous. For the benefit of the subjects, he intends to sacrifice thousands of animals to transform the unrighteous. From now on, anyone who disobeys the king's command will be tied to the sacrificial post and sacrificed in place of the animals.' The people were very frightened, abandoned unrighteous deeds, and earnestly took vows and precepts. They no longer held each other as enemies or quarreled, but listened to the guru's teachings, respected each other, shared, and strived for virtue, as in the age of perfection. At that time, the king said to those ministers who were pleased and faithful: 'I am determined to protect the subjects, and now they have become objects of charity. Let the people enjoy these riches that I have accumulated for sacrifice as they wish.' As he said, he built houses of charity in all places and gave alms to all as they wished, so that all became wealthy without poverty, and the king's fame spread throughout the land. All the people were devoted to virtue, and by this power, the seasons were harmonious, the gods rained in due time, various grains and flowers flourished, all lands were filled with glory, medicines were nutritious, beings were healthy, with comfortable bodies and minds, and there was no fear of foreign armies, as in the age of perfection. All the people were satisfied and praised the king. At that time, one minister said to the king: 'Because you always attend to the needs of the best, the middling, and the worst, the wisdom of rulers will become ever more profound.' This was well said. As the gods said, he did not commit the fault of killing animals, but through the sacrifice of Dharma, he brought worldly and transcendental benefits to the subjects. He pacified all harm and poverty.
ས་འབངས་རྣམས་ནི་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་སོགས་བསྔགས་སོ། །དེ་ལྟར་བསམ་པ་དགེ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་དུ་གཞུག་པས་བསླུར་མི་ཚུགས་ཤིང་། ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྡིག་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཞོལ་བ་ཡང་། དགེ་བའི་ལམ་ལ་འཛུད་པར་བྱེད་ཅིང་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་ངོ་མཚར་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生為婆羅門月稱 ཡང་སྔོན་ཡུལ་རྡོ་འཇོག་ན་བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བུ་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །ཅི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་ན་བ་བུ་དང་ཆུང་མས་དོར་བ་བྲན་མོ་ཞིག་གིས་སྨན་བསླངས་ཏེ་སོས་པར་བྱས་པས་དེས་དེ་ལ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་བྱིན་ནས་བྲན་ལས་དབྱུང་བར་བརྩམས་པ་དང་། བྲན་མོ་དེས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་བ་ནན་ཏན་འདོད་པས། བྲན་མོ་དེ་ཟླ་མཚན་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་དགའ་ 15-2-385a མགུར་བྱས་པས་དེ་ལ་བུ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏོ། །བྲམ་ཟེའི་ཆུང་མ་སྔ་མས་དེ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བྲན་མོ་དེ་བརྡེག་ཅིང་ཟས་ངན་དུ་བྱས་སོ། །བྲན་མོ་དེས་སེམས་ཅན་སྐལ་ངན་འདི་མངལ་དུ་ཆགས་ནས་བདག་ཟས་གོས་ངན་ཅིང་བརྡེགས་པས་འདི་འབོར་རོ་སྙམ་པས་ཆོལ་ཟངས་སུ་བཞག་སྟེ་དོར་བར་བརྩམས་པ་དང་། དེ་བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་དྲིས་པ་ལ། དེས་ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ན་རེ་འདི་སྐྱེད་དང་ཁོ་བོས་དུས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་ངན་པའི་ཚེ་ཁྱོད་དང་བུས་བོར་བ་ལ་བྲན་མོ་འདིས་ནད་ལས་གསོས་པས། འདི་ལ་མཁོ་བ་སྟོབས་ན་ལེགས། མིན་ན་འདི་ཁྱིམ་བདག་མོར་བཞག་ནས་ཁྱོད་འདིའི་བྲན་མོར་བསྐོའོ་ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་སྐྲག་སྟེ། སླན་ཆད་ཐོ་མི་འཚམས་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཁྱེའུའི་མིང་ཆོལ་ཟངས་པ་ཞེས་སུ་བཏགས་སོ། །ཁྱེའུ་དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་གྱུར་པ་ཅི་ཞིག་ན་བྲམ་ཟེ་དུས་ལས་འདའ་བའི་ཚེ་བུ་ཐུ་བོ་ཉི་ཟླ་ལ་ཁོ་བོ་འདས་ནས་ནུ་བོ་ཆོལ་ཟངས་པ་འདི་ལ་མཁོ་བ་བསྟབས་པར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཤི་འཕོས་སོ། །དུས་ཞིག་ན་ཉི་ཟླས་ཆོལ་ཟངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཟན་ཟ་བ་ལ། དེའི་མས་འདི་ནི་བྲན་མོའི་བུ་ཞེས་བརྙས་པ་ཆོལ་ཟངས་པས་རང་གི་མ་ལ་དྲིས་པ་དང་། མ་དེས་འཇིག་རྟེན་ནི་རང་གི་ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པས་སུ་ཞིག་སུའི་བྲན་ཡིན། བུ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ལ་ཐོས་པ་འཛིན་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་སོང་ནས་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་ 15-2-385b བསྒྲགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་ན་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འདོན་ཞིག་འདུག་པའི་གན་དུ་དོང་བ་ལ། དེས་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་སོགས་དྲིས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་དྲིས་པས། ཁྱེའུ་དེ་ངུ་ཞིང་དེ་ངའི་ཕ་སྟེ་གུམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །མདུན་ན་འདོན་དེས་དེ་ནི་ངའི་ཆུང་གྲོགས་ཡིན་གྱིས་བག་ཕོབ་ཅེས་སྨྲས་ཏེ། དེས་དེ་ལ་རིག་བྱེད་བསླབས་པས་རིག་བྱེད་བཞི་པོ་ཤེས་ནས་མདུན་ན་འདོན་གྱ
【現代漢語翻譯】 讚美道：『民眾都依賴您，因此具有福分。』 像這樣，善良且有智慧的人不會被引誘去做壞事，而且善於運用方法，即使傾向於罪惡，也能被引入善道，應該敬佩這能成辦自他二利之廣大事業的奇妙之處。 從前，在石堆地方，有個名叫月稱的婆羅門，他有個兒子叫日月。事情是這樣的：婆羅門那瓦布和他的妻子拋棄了一個女僕，女僕通過乞討藥物治好了他的病，因此他給了她五百卡夏巴那，開始將她從奴隸的身份中解放出來。那個女僕非常渴望和他一起玩樂，當那個女僕來月經時，他很高興，因此她懷孕了。婆羅門的前妻嫉妒她，毆打那個女僕，給她吃不好的食物。那個女僕心想：『這個不幸的生命在我的子宮裡，我吃穿不好，還被打，我想我應該拋棄它。』於是她把它放在一個銅鍋里，準備丟棄。婆羅門月稱看到了，問她。她說了事情的經過。婆羅門說：『我來養育這個孩子，我會知道什麼時候該做什麼。』他對婆羅門妻子說：『在你和兒子拋棄她的時候，這個女僕治好了我的病。如果能給她提供她需要的，那就太好了。如果不能，就把她當成女主人，你來當她的女僕。』她害怕了，答應以後不再冒犯她，給孩子取名叫銅鍋。婆羅門非常疼愛這個孩子，因為婆羅門臨終時對大兒子日月說：『我死後，你要照顧弟弟銅鍋。』說完就去世了。有一次，日月和銅鍋一起吃飯，他的母親輕蔑地說：『這是個女僕的兒子。』銅鍋問了他的母親，母親說：『世界是根據自己的業力來運作的，誰是誰的奴隸呢？孩子，你去其他地方學習吧。』於是他去了其他地方，改名叫月寂，在具喜城拜訪了一位婆羅門導師，導師問他從哪裡來等等，當問到婆羅門月稱時，那個孩子哭著說：『那是我父親，他去世了。』那位導師說：『他是我小時候的朋友，帶他過來吧。』於是他教他吠陀，他學會了四部吠陀，成了導師的。。。
【English Translation】 Praises such as 'The people rely on you, therefore they are fortunate.' Thus, those who are virtuous in mind and wise are not deceived into committing sins, and those who are skilled in means, even if inclined towards sin, are led into the path of virtue, and one should respect the wonder of accomplishing the vast benefit of both oneself and others. In the past, in the place of Stone Heap, there was a Brahmin named Chandrakirti (月稱，Moon Fame), who had a son named Nyi-da (日月, Sun and Moon). The story is that the Brahmin Navabu and his wife abandoned a maidservant, who recovered from her illness by begging for medicine. Therefore, he gave her five hundred Karshapanas and began to free her from slavery. That maidservant was very eager to play with him, and when that maidservant had her period, he was happy, so she became pregnant. The Brahmin's former wife was jealous of her, beat the maidservant, and gave her bad food. That maidservant thought: 'This unfortunate being is in my womb, and I have bad food and clothing and am beaten, I think I should abandon it.' So she put it in a copper pot and prepared to discard it. The Brahmin Chandrakirti saw it and asked her. She told the story. The Brahmin said: 'I will raise this child, and I will know when to do what.' He said to the Brahmin's wife: 'When you and your son abandoned her, this maidservant healed my illness. It would be great if you could provide her with what she needs. If not, make her the mistress of the house and you become her maidservant.' She was afraid and promised not to offend her again, and named the child Copper Pot. The Brahmin loved the child very much, because when the Brahmin was dying, he said to his eldest son Nyi-da: 'After I die, you must take care of your younger brother Copper Pot.' After saying that, he passed away. Once, Nyi-da and Copper Pot were eating together, and his mother contemptuously said: 'This is the son of a maidservant.' Copper Pot asked his mother, and his mother said: 'The world operates according to its own karma, who is whose slave? Child, go to another place and study.' So he went to another place and changed his name to Shanti Chandra (月寂, Moon of Peace), and visited a Brahmin teacher in Nyen-yod (具喜城). The teacher asked him where he came from, etc. When asked about the Brahmin Chandrakirti, the child cried and said: 'That was my father, he passed away.' That teacher said: 'He was my childhood friend, bring him over.' So he taught him the Vedas, and he learned the four Vedas and became the teacher's...
ི་བུ་མོ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་དང་ནོར་མང་པོ་དག་ཀྱང་བྱིན་ནོ། །དེ་གྲགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ནོར་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་རྡོ་འཇོག་གི་ཚོང་པ་མཉན་ཡོད་དུ་སླེབས་པས་ལྟར་དོང་བ་ལ་དེས་ངོ་ཤེས་ནས་ཅང་མ་སྨྲས་པར་ཚོང་པ་དེས་སླར་འོངས་ནས་གཏམ་དེ་ཉི་ཟླ་ལ་སྨྲས་པས། དེ་དགའ་ནས་མ་ལ་སྨྲས་པས། བྲན་མོའི་བུ་ཞིག་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ན་ཉི་ཟླ་ལོངས་སྤྱོད་སྲབ་པར་གྱུར་པ་ན་དེའི་མས་ནུ་བོའི་གན་དུ་སོང་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་བགོ་བཤའ་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་ན་རེ། སྔར་བྲན་མོའི་བུ་ཡིན་ན་ད་ཇི་ལྟར་ནུ་བོར་འགྱུར། བུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སོང་ལ་བླང་བ་མ་ཟློག་ཅིག་ཅེས་མས་ནན་གྱིས་བསྐུལ་བས་མཉན་ཡོད་དུ་སོང་ངོ་། །དེ་ཟླ་བ་ཞི་བས་ཐོས་ནས་བསུས་ཤིང་ཟས་བྱིན་ཏེ། བདག་གི་མིང་ཟླ་བ་ཞི་བ་ཞེས་འབོད་ཀྱི་བདག་ལ་ཆོལ་བཟངས་པ་ཞེས་མ་འབོད་ཅིག །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་བྱས་ཏེ། ཁྱིམ་དུ་སོང་ནས། བྲམ་ཟེ་མོ་ལ་འདི་ནི་ཁོ་བོའི་ཕུ་བོ་ཉི་ཟླ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱིས་མཁོ་བ་ཐམས་ཅད་བསྟབས་ཤིང་ཚིག་མི་བཅག་པར་གུས་པར་བྱ་ཞེས་ 15-2-386a སྨྲས་པ་ལ་དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །ཉི་ཟླ་དེ་ནི་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ཡིན་ལ། ཆོལ་ཟངས་པ་ནི་གཏུམ་ལ་དྲག་པས་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆུང་མ་ལ་ཁུ་ཚུར་དང་ཐལ་ལྕག་རྡེག་པར་བྱེད་དོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཉི་ཟླ་ལ་སྨྲས་པ། ཇོ་ཇོ་ཁྱེད་གཉིས་ནུ་མ་གཅིག་ལ་གསོལ་གསོལ་བའི་མཆེད་ལགས་ན། གང་གི་སླད་དུ་ཁྱོད་ནི་དེས་ཤིང་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་ལགས་ལ། གཅུང་པོ་ནི་གཏུམ་ཞིང་གཟུ་ལུམ་དང་དྲག་ཤུལ་ཅན་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་མཆིས། སྲུ་འདིས་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་བཀླགས་སོ། །ཇོ་ཇོ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་དེ་སྩོལ་ཅིག །ཉི་ཟླས་སྨྲས་པ། རིག་པ་སུ་ལའང་སྦྱིན་བྱ་མིན། །རིག་དང་བཅས་ཏེ་འཆི་བར་བྱ། །རིག་པ་རིག་དང་གུས་པ་དང་། །ནོར་གྱིས་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །བྲམ་ཟེ་མོས་སྨྲས་པ། ནོར་ཅི་ཙམ་གྱིས་སྩོལ་བར་མཛད། །སྲུ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱའོ། །དེས་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཐོགས་ཏེ་རྐང་པ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་ཇོ་ཇོ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པ་དེ་བདག་ལ་སྟོན་ཅིག །ཉི་ཟླས་སྨྲས་པ། སྲུ་ཁོ་བོ་རྫོངས་ཤིག་དང་ནམ་འགྲོ་བའི་ཚེ་སྦྱིན་ནོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་དེས་ཁྱིམ་ཐབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། རྗེའི་སྲས་ཁྱོད་ཀྱི་གཅེན་འདི་ཁྱིམ་གྱི་བྱ་བ་སེམས་པས་མི་དགའ་བར་འགྱུར་གྱིས་སླར་ཐོངས་ཤིག་དེས་སྨྲས་པ། བཟང་མོ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིའི་ལམ་རྒྱགས་སྟ་གོན་གྱིས་ཤིག །ཁོ་བོས་རྡོ་འཇོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་མཐུན་བཙལ་བར་བྱའོ། །དེར་ལམ་རྒྱགས་བྱས་ཤིང་ཀརྵཱ་པ་ཎ་ལྔ་བརྒྱ་ཐོགས་ཏེ་ཉི་ཟླ་ལ་ཁྱོད་བརྫོངས་བའི་དུས་འདི་ལགས་ཏེ་བདག་ལ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་ 15-2-386b པ་སྩོལ་ཅིག །ཉི་ཟླས་
【現代漢語翻譯】 他給女兒裝飾了所有的飾品，也給了很多財物。那個有名望和財富的Rdo 'jog（地名）商人到達Mnyan yod（地名）時，Ltar dong ba（人名）認出了他，但沒有說話。商人回來后，把這件事告訴了尼達（人名），尼達高興地告訴了他的母親，『一個女僕的兒子不會成為受尊敬的人。』 過了一段時間，尼達的享受變得稀薄，他的母親說，『去你弟弟那裡，分一些享受吧。』兒子說：『以前是女僕的兒子，現在怎麼會變成弟弟呢？』母親堅持說：『兒子，即使這樣，也去吧，不要拒絕接受。』於是他去了Mnyan yod（地名）。 月賢（人名）聽說了這件事，迎接了他，給了他食物，說：『我的名字叫月賢，不要叫我Chol bzangs pa（人名）。』他也這樣做了，回到家后，對婆羅門女說：『這是我的哥哥尼達，要提供所有需要的，恭敬地對待他，不要違揹他的話。』 她也這樣做了。尼達很容易相處，而Chol bzangs pa（人名）則粗暴而嚴厲，因為一點小過錯就用拳頭和巴掌打他的妻子。婆羅門女對尼達說：『老爺，你們是同一個母親養育的兄弟，為什麼你很容易相處，而弟弟卻如此粗暴、專橫和嚴厲？請給我家政學吧。』 尼達說：『家政學不應該給任何人，應該帶著知識死去。知識、尊敬和財富應該被給予。』婆羅門女說：『您要給多少財富？』『五百喀爾沙巴拿（貨幣單位）。』她拿著五百喀爾沙巴拿，親吻了他的腳，說：『老爺，請把家政學教給我吧。』 尼達說：『您送我一程，我走的時候就給您。』婆羅門女去了家政主管那裡，說：『王子，您的哥哥不喜歡考慮家裡的事務，請讓他回去吧。』他說：『好女人，如果是這樣，您就準備他的路費吧。我要去找去Rdo 'jog（地名）的同伴。』 在那裡，她準備了路費，拿著五百喀爾沙巴拿，對尼達說：『現在是您離開的時候了，請把家政學給我吧。』尼達
【English Translation】 He adorned his daughter with all ornaments and also gave many riches. When that merchant of Rdo 'jog (place name) who was famous and wealthy arrived in Mnyan yod (place name), Ltar dong ba (person name) recognized him, but did not speak. After the merchant returned, he told this matter to Nyi zla (person name), who happily told his mother, 'A son of a maid will not become a respected person.' After some time, Nyi zla's (person name) enjoyment became thin, and his mother said, 'Go to your younger brother and share some enjoyment.' The son said, 'If he was previously the son of a maid, how can he now become a younger brother?' The mother insisted, 'Son, even so, go and do not refuse to receive.' So he went to Mnyan yod (place name). Zla ba zhi ba (person name) heard of this, welcomed him, and gave him food, saying, 'My name is Zla ba zhi ba (person name), do not call me Chol bzangs pa (person name).' He also did so, and after returning home, said to the Brahmin woman, 'This is my elder brother Nyi zla (person name), provide all that is needed, treat him respectfully, and do not break his words.' She also did so. Nyi zla (person name) was easy to get along with, while Chol bzangs pa (person name) was harsh and severe, and would beat his wife with fists and slaps for even a small fault. The Brahmin woman said to Nyi zla (person name), 'Lord, you are brothers raised by the same mother, why is it that you are easy to get along with, while the younger brother is so harsh, domineering, and severe? Please give me the knowledge of household management.' Nyi zla (person name) said, 'Knowledge should not be given to anyone, one should die with knowledge. Knowledge, respect, and wealth should be given.' The Brahmin woman said, 'How much wealth will you give?' 'Five hundred Karshapanas (currency unit).' She took five hundred Karshapanas, kissed his feet, and said, 'Lord, please show me the knowledge of household management.' Nyi zla (person name) said, 'You see me off, and I will give it to you when I leave.' The Brahmin woman went to the household manager and said, 'Prince, your elder brother is unhappy with considering household affairs, please let him return.' He said, 'Good woman, if that is so, you prepare his travel expenses. I will seek a companion to go to Rdo 'jog (place name).' There, she prepared the travel expenses, took five hundred Karshapanas, and said to Nyi zla (person name), 'This is the time for you to leave, please give me the knowledge of household management.' Nyi zla (person name)
སྨྲས་པ། སྲུ་གང་གི་ཟླ་བ་ཞི་བས་ཁྱོད་ལ་བརྡེག་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རིག་པ་འདི་བཀླག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་གཞན་དག་དང་། །གཞན་གྱི་ཁྱིམ་དུའང་ཤེས་གྱུར་ཅིང་། །གྲོ་བསྲུང་རིགས་ཀྱིས་ཤེས་འགྱུར་གྱིས། །ཁ་རོག་འདུག་ཅིག་ཆོལ་ཟངས་པ། །གལ་ཏེ་སྨྲས་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་རྡེག་པར་བྱེད་ན་དོན་ཡང་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག །སྲུ་གལ་ཏེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དང་ལྡན་པ་འདི་བརྗོད་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་ཡོད་པས་ཕྱིས་འགྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལེགས་པར་ཟུངས་ཤིག །བྲམ་ཟེ་མོ་དེ་ལེགས་པར་ཟུངས། ཟླ་བ་ཞི་བས་ཀྱང་ཉི་ཟླ་ལ་ཀརྵཱ་པ་ཎ་དག་གིས་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་ལམ་རྒྱགས་བྱིན་ནས་སྐྱེལ་དུ་བཏང་ངོ་། །བུ་མོ་དེས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་བདེན་ནམ་རྫུན་སད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཟླ་བ་ཞི་བས་ཉི་ཟླ་བསྐྱལ་ནས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ཚེ་བཟའ་བཏུང་དང་ཁྲུས་ཅི་ཡང་སྟ་གོན་མ་བྱས་པས་དེས་ཆུ་དང་ཟས་ཁྱེར་ཤོག་ཟེར་བ་ལ་སྟ་གོན་མ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས་དེ་ཁྲོས་ཏེ་ངའི་ནུ་བོ་འདིར་འཇུག་པའི་ཚེ་ཁྱོད་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཀྱི། ཁྱོད་མ་རྡེག་པར་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་བོ་ཞེས་བརྡེག་པར་གཟས་པ་ལ། ཆུང་མ་ན་རེ། རྗེའི་སྲས་རེ་ཞིག་གཞེས་ལ་ཁྱིམ་གྱི་རིག་པར་གསན་པར་བགྱིའོ། །དེས་སྨྲས་པ་སྨྲོས་ཤིག །ཆུང་མས་ཚིགས་བཅད་སྔར་བཞིན་སྨྲས་པ་དང་། དེའོ་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ལ་ཆུང་མས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་བརྡེག་པར་མཛད་ན་དོན་ཡང་ཁྱོད་ལ་བརྗོད་པར་བགྱིའོ། ། 15-2-387a དེ་རི་དྭགས་གནད་དུ་ཕོག་པ་ལྟར་གྱུར་ནས། མི་བརྡེག་གིས་ཐོངས་ལ་དོན་ཡང་མ་སྨྲ་ཞིག་ཟེར་རོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་ཟླ་གྲགས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཞིང་། ཆོལ་ཟངས་པ་ནི་འདུན་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེས་དུས་ཀྱང་ང་ཉེ་དུར་བརྗོད་ཅིང་བདག་ཉིད་སྨྲ་བར་བྱེད། ད་ལྟར་ཡང་ང་ཉེ་དུར་བརྗོད་ཅིང་བདག་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為葛夏巴或無慾 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀེ་ཤ་པའམ་སྲེད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་སྣ་ཚོགས་ལ་མཁས་ཤིང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེས། འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གནས་ནས། འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན། རྒྱལ་སྲིད་ནི་རྒྱགས་པ་སོགས་ཉེས་པ་མང་པོའི་གནས་དང་། ཚོང་ཡང་རྫུན་གྱི་ཚིག་སོགས་དང་འབྲེལ་བས་སྡིག་པ་དང་འདྲེས་ལ། ཞིང་ལས་ཀྱང་བ་ལང་སོགས་བརྡེག་བརྡུང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་བ་སྟེ། དེ་བས་སྨན་པ་ཉིད་འཚོ་བ་དག་ཅིང་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པར་ནུས་སོ་སྙམ་དུ། སྨན་བསླངས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་སྙན་པར་སྨྲ་ཞིང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པས་སེམས་ཅན་དག་གི་ནད་སྣ་ཚོགས་གསོ་བར་བྱས་སོ། །ནམ་ཞ
【現代漢語翻譯】 說道：當名為寂靜月（zhi ba，name of a person）的女子要打你的時候，就念誦這段偈頌。要讓很多人知道，也要讓其他人家裡的人知道，還要讓守衛田地的人知道。安靜點，紅臉漢！如果他說：『這話是什麼意思？』就對他說：『如果打我，我就解釋。』如果這個包含真言意義的偈頌僅僅是念誦就能帶來結果，那麼最好記住它，以後就不會後悔。好好記住那個婆羅門女子。寂靜月用錢財（karshaapana）分給太陽和月亮作為路費，送他們走了。那個女子心想：『這個真言是真的還是假的，我要驗證一下。』寂靜月送走太陽和月亮回來后，沒有準備任何食物和洗漱用品，所以她說：『拿水和食物來。』但他沒有準備，於是她生氣地說：『當我的兄弟來這裡的時候，你對他漠不關心，不打你是不行的。』正要打她的時候，妻子說：『夫君，請稍等，聽我說家裡的偈頌。』他說：『說吧。』妻子像之前一樣唸誦了偈頌，他問：『這是什麼意思？』妻子說：『如果你要打我，我就告訴你意思。』 他像被箭射中的野獸一樣，說：『我不打你，你也不要說出意思。』當時的婆羅門月稱（zla grags，name of a person）就是世尊（bcom ldan 'das，Bhagavan），紅臉漢就是這個慾望（'dun pa）。他說：『他當時也說我是親戚，說的是自己。現在也說我是親戚，說的是自己。』 又如往昔，世尊自己轉生為國王種姓的菩薩，名為葛夏巴（ke sha pa）或無慾（sred med），精通各種論典，具有善於言辭等功德。他心想：『我應該依靠什麼樣的清凈生活方式，來為世間帶來利益和安樂呢？』他想到：王位是充滿肥胖等諸多過患的地方，商業也與虛假的言辭等相關聯，與罪惡混合在一起，農業也與鞭打牛等痛苦相關聯。因此，行醫是清凈的生活方式，並且能夠為他人帶來利益。』於是，他開始學習醫術，因為他非常善於言辭並且樂於助人，所以他治癒了眾生的各種疾病。無論何時
【English Translation】 He said: 'When the woman named Zhiba is about to hit you, recite this verse. Let many people know, let the people in other people's homes know, and let the people guarding the fields know. Be quiet, red-faced Han! If he says, 'What does this mean?' tell him, 'If you hit me, I will explain.' If this verse containing the meaning of the mantra can bring results just by reciting it, then it is best to remember it, so that you will not regret it later. Remember that Brahmin woman well. Zhiba divided the money (karshaapana) to the sun and moon as travel expenses and sent them away. That woman thought, 'I want to verify whether this mantra is true or false.' When Zhiba returned after sending away the sun and moon, he did not prepare any food or toiletries, so she said, 'Bring water and food.' But he did not prepare, so she said angrily, 'When my brother came here, you were indifferent to him, and it is impossible not to hit you.' Just as she was about to hit him, the wife said, 'Husband, please wait a moment and listen to me recite the verse at home.' He said, 'Speak.' The wife recited the verse as before, and he asked, 'What does this mean?' The wife said, 'If you are going to hit me, I will tell you the meaning.' He was like a wild animal shot by an arrow, and said, 'I will not hit you, and you should not say the meaning.' The Brahmin Moon Name (Zla Grags) at that time was the Bhagavan (bcom ldan 'das, Bhagavan), and the red-faced Han was this desire ('dun pa). He said, 'He also said that I was a relative at that time, and he was talking about himself. Now he also says that I am a relative, and he is talking about himself.' Furthermore, in the past, the Bhagavan himself was born as a Bodhisattva of the royal lineage, named Kashyapa (ke sha pa) or Desireless (sred med), who was proficient in various treatises and possessed the merits of being good at speaking. He thought, 'What kind of pure way of life should I rely on to bring benefit and happiness to the world?' He thought that the throne is a place full of many faults such as obesity, commerce is also associated with false words and mixed with sins, and agriculture is also associated with the suffering of beating cows and so on. Therefore, practicing medicine is a pure way of life and can bring benefits to others.' So, he began to study medicine, and because he was very good at speaking and willing to help others, he cured all kinds of diseases of sentient beings. Whenever
ིག་བུད་མེད་ཞིག་གི་བདག་པོ་ནད་ཀྱིས་ཤི་བར་གྱུར་པ་ན། བུད་མེད་དེས་ངུ་ཞིང་བདག་པོ་འབོད་ལ་ཁྱོད་གར་སོང་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ནོ། །དེ་འབྱུང་པོས་བཟུང་བས་སྨྱོ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་དེས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ཏེ་ 15-2-387b ངའི་བདག་པོ་ནི་གསོན་ནོ་ཞེས། མི་ངུ་བར་དེའི་རོ་ལ་འཁྱུད་དེ། དེ་རིང་བདག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ། ཁྱོད་བུད་མེད་གཞན་འདོད་ན་སོང་དང་བདག་གིས་གེགས་མི་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཡང་ཁྱོད་མིག་ཕྱེས་ཤིག་ཅེས་མིག་སོར་མོས་འབྱེད་པ་སོགས་བླ་བཅོལ་སྣ་ཚོགས་སྨྲས་ནས། ཁྱིམ་གྱི་སྐྱེ་བོ་གཉིད་དུ་སོང་བའི་མཚན་མོར་ཁྱོ་ཕོའི་རོ་དེ་མོས་ཕྲག་པར་བཀལ་ནས་རི་དང་དུར་ཁྲོད་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་བཞིན་རོ་དེ་ལ་བདག་པོ་དངོས་སུ་བསམས་པས་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་ཞིང་ཕུ་དུད་བྱེད་དོ། །རིམ་གྱིས་རོ་དེ་རུལ་ཞིང་ཀེང་རུས་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ཡང་དེ་མི་འདོར་བར་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་ཅིང་། ཉི་མ་ཚ་བའི་ཚེ་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་ངལ་ཞེས་ཁྲུས་བྱས་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིང་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་གསོན་པ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཕུ་དུད་དང་སྙན་པར་སྨྲས་པ་དང་། གུས་པ་དང་སྙིང་ཉེ་བའི་ཚིག་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་པར་བྱེད་ལ། མཚན་མོའི་དུས་སུ་མེ་ཏོག །མལ་ཆ་ལ་ཨ་ག་རུའི་དྲིས་བདུགས་ནས། འཕགས་པའི་སྲས་ཚུར་བྱོན། མལ་འདིར་བཞུགས་ཞེས་ཀེང་རུས་དེ་འགོད་ཅིང་དེ་ལ་འཁྱུད་དེ་ཉལ་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཀུན་སྤྱོད་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བོ་དང་སློབ་མའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་འདིས་འདི་ལྟར་རྨོངས་པ་འདི་ཡང་བདག་གིས་ཐབས་ཀྱིས་གསོ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་སློབ་མ་རྣམས་ན་རེ། བློ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་མི་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེའི་ཡིད་ཀྱིས་བུད་མེད་ 15-2-388a དེ་གང་ན་ཡོད་པའི་དུར་ཁྲོད་འཇིགས་སུ་རུང་བར་མཚན་མོར་སོང་བ་དང་། དེར་འཇིགས་སུ་རུང་བའི་ཤ་ཟ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ས་དེར་ཁྱབ་པར་མཐོང་ནས་སློབ་མ་དག་ལ་སྲུང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་གཙུག་ཕུད་བཅིངས་ནས། དེས་བསམས་པ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་གང་ལ་ཆགས་ཤིང་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་དེ་ནི་དུར་ཁྲོད་དུ་གསལ་པོར་མཐོང་བའི་རོ་དྲི་ང་བ་འདི་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་འཁྱུད་ཅིང་ཆགས་པའི་བློ་ནི་རེ་འཁྲུལ་ལོ་སྙམ་དུ་སྙིང་རྗེས་ནོན་པར་བྱས་ཤིང་། དེར་སློབ་མ་ལ་དྲིས་ནས་ཐོ་རངས་ལ་བབ་པའི་ཚེ། ཁྱོད་ནད་པ་རྣམས་གསོ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་དུ་སོངས་ཤིག །བདག་གིས་བུད་མེད་དེ་ཐབས་ཀྱིས་བརྟན་པོར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་སློབ་མ་མངགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བུད་མེད་བདག་པོའི་བཀའ་ཐུབ་ཅན་དེ་བཙལ་བཞིན་པའི་ཚེ། དེར་ན་ཆུང་མ་དེ་ལངས་ནས་བདག་པོའི་ལུ
【現代漢語翻譯】 當一個女人的丈夫因病去世后，那個女人哭喊著呼喚她的丈夫，哀嘆著『你去了哪裡？』她被魔鬼附身，變得瘋狂。她回到自己的家中，說：『我的丈夫還活著。』她沒有哭泣，而是擁抱丈夫的屍體，說：『今天你為什麼不和我說話？如果你想要別的女人，去吧，我不會阻攔你。』她還用手指掰開屍體的眼睛，說了很多胡話。晚上，當家人都睡著時，她把丈夫的屍體扛在肩上，在山裡和墓地裡四處遊蕩，把屍體當作真正的丈夫，和它說話，親吻它。漸漸地，屍體腐爛，只剩下骨架，但她仍然沒有丟棄，而是珍惜它。天氣炎熱時，她說：『我的丈夫累了。』她給骨架洗澡，用鮮花編織花環，像對待活人一樣親吻它，說甜言蜜語，恭敬而親切地和它說話，四處遊蕩。晚上，她用鮮花和沉香薰香床鋪，說：『高貴的兒子，請來這裡，坐在這張床上。』她把骨架放在床上，擁抱著它睡覺。 一位菩薩（Bodhisattva，覺悟的存在）和他的弟子們看到了她的行為，心想：『唉，這個被虛妄分別念（kun rtok，概念化）迷惑的人，我必須用方法來醫治她。』弟子們說：『有智慧的人沒有什麼做不到的！』他們感到驚奇。於是，菩薩以慈悲之心，在夜晚前往那個女人所在的令人恐懼的墓地。在那裡，他看到可怕的食肉鬼（sha za mo，食肉女）遍佈那個地方。他用保護咒（srung ba'i sngags）為弟子們束髮。他心想：『人們執著和貪戀的女人身體，現在在墓地裡清晰可見，散發著惡臭的屍體。擁抱和貪戀這樣的東西真是太愚蠢了！』他心中充滿了悲憫。黎明時分，他問弟子們，然後說：『你們去城裡醫治病人吧。我將用方法來穩定這個女人。』說完，他就派遣了弟子們。菩薩正在尋找那個能控制丈夫的女人時，那個年輕的女人站起來，抱著丈夫的屍體……
【English Translation】 When a woman's husband died of illness, the woman cried out, calling her husband and lamenting, 'Where have you gone?' She was possessed by a spirit and became mad. She came to her house and said, 'My husband is alive.' Without crying, she embraced the corpse, saying, 'Why don't you speak to me today? If you want another woman, go, and I will not hinder you.' She also pried open the corpse's eyes with her fingers and spoke all sorts of nonsense. At night, when the household was asleep, she carried her husband's corpse on her shoulder and wandered around the mountains and cemeteries, thinking of the corpse as her real husband, speaking to it and kissing it. Gradually, the corpse decayed and became only a skeleton, but she still did not abandon it, cherishing it. When the sun was hot, she said, 'My husband is tired.' She bathed the skeleton, wove garlands of flowers, and, as if it were alive, kissed it, spoke sweet words, and spoke to it with respect and affection, wandering everywhere. At night, she perfumed the bed with flowers and agarwood incense, saying, 'Noble son, please come here and sit on this bed.' She placed the skeleton on the bed, embraced it, and slept with it. A Bodhisattva (Bodhisattva, an enlightened being), along with his disciples, saw her behavior and thought, 'Alas, this person deluded by false conceptualization (kun rtok, conceptualization), I must cure her with skillful means.' The disciples said, 'What is impossible for those with wisdom?' They were amazed. Then, the Bodhisattva, with a compassionate mind, went at night to the terrifying cemetery where the woman was. There, he saw terrifying flesh-eating demons (sha za mo, flesh-eating woman) covering the place. He bound the hair knots of his disciples with a protective mantra (srung ba'i sngags). He thought, 'The body of a woman to which people are attached and cling, now clearly visible in the cemetery, is this foul-smelling corpse. How foolish it is to embrace and cling to such a thing!' His heart was filled with compassion. At dawn, he asked his disciples and said, 'Go to the city to heal the sick. I will stabilize this woman with skillful means.' Having said this, he sent the disciples away. The Bodhisattva was searching for the woman who could control her husband when the young woman stood up, holding her husband's corpse...
ས་དེ་བཟུང་ཞིང་ཆུ་བོའི་འགྲམ་དུ་སོང་བའི་ཤུལ་གྱི་མལ་སྟན་མཐོང་ནས་དེའི་ལམ་དུ་ཤེས་ནས་བལྟས་པས་དེ་ཆུ་བོར་འགྲོ་བ་མཐོང་ངོ་། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བུད་མེད་ཅིག་གི་ཀེང་རུས་ཕྲག་པར་བཀལ་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་སོང་ངོ་། །བུད་མེད་དེས་ཀེང་རུས་དེ་ཆུ་འགྲམ་གྱི་ཤིང་སྡོང་ལ་བཅིངས་ནས། རེ་ཞིག་འཕགས་པའི་སྲས་སྡོད་ཅིག །ངས་གདོངས་པ་བཀྲུ་བའི་ཆུ་ཁྱེར་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་འཁྲུད་པར་བྱེད་ཅིང་། ཡིད་འོང་མིག་ཅན་གྱི་གདོང་བརྒྱན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་ཆུ་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་སོང་བ་དང་། དེས་རང་གི་གྲིབ་མ་ 15-2-388b ཆུ་དང་པར་ཤར་བ་ལ་བལྟས་ནས། མཛེས་མ་འདིས་བདག་གི་ཁྱོ་ཕོ་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་དེ་ལ་ཚིགས་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་ཞིང་། མཐར་ཁྲོ་བས་རྡོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡེགས་ཀྱང་དེ་མ་སོང་བ་ལ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་མི་འགྲོ་ན་བདག་གིས་འཕགས་པའི་སྲས་བཟུང་ནས་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ་གང་དུ་སླར་འདི་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་རང་གི་གྲིབ་མ་ལ་སྨྲས་ནས་ཀེང་རུས་ཕྲག་པར་བཞག་སྟེ་སོང་ངོ་། །དེས་ཀེ་ཤ་པ་མཐོང་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་འདིས་བུད་མེད་འཛིན་ཅིང་གཞན་ལ་འབྲོས་པ་བྱེད་པ་འདི་ལ་དྲི་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ཀེ་ཤ་པ་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་བདག་ཁྱོ་བོ་དང་བཅས་པར་འགྲོ་བ་ལ་དོགས་ནས་འགྲོ་བ་ཅིའི་ཕྱིར། བདག་ནི་ཤ་ཟའི་བུད་མེད་མིན་པས་དོགས་པ་དོར་ལ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ན་རེ། སྲིང་མོ་ཁྱོད་ལ་འཇིགས་པ་མིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་པ་གཞན་མི་འདོད་པའི་ཆུང་མ་འདི་བཟུང་ནས་གང་དུ་མི་རྣམས་མེད་པར་འགྲོའོ། །བདག་གི་བུད་མེད་འདི་ནི་མཛེས་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་མངོན་པར་དགའ་བ་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་འཛའ་བོས་འཕྲོགས་པར་དོགས་ཏེ་འབྲོས་སོ། །བདག་གི་མཛའ་མོ་ནི་སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་མི་དགའ་ཞིང་ཁྱོད་ཀྱི་མཛའ་བོ་མཐོང་ནས་ངོ་ཚ་བས་མིག་གཉིས་ཟུམ་པར་བྱས་སོ། །བདག་གིས་འདི་བཟུང་ནས་རིའི་ཕུག་ཏུ་ཡུན་རིང་གནས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུད་མེད་དེ་ན་རེ། འཕགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་མི་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཚུལ་བཟང་བ་སྐྱེས་པ་གཞན་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟར། ། 15-2-389a བདག་གི་མཛའ་བོ་ཡང་དེ་ལྟར་ཚུལ་བཟང་བ་ཡིན་ལ། བརྟུལ་ཞུགས་མཉམ་པ་དག་གྲོགས་པོ་ཡིན་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དགའོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་བདག་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་པའི་བུད་མེད་ཡིན་ན། ཆུ་བོ་འདིར་བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ། ཀེ་ཤ་པས་ཆུ་འགྲམ་གྱི་ཤིང་རྩར་ཀེང་རུས་དེ་བཞག་སྟེ། རྒྱན་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་ལ་བུད་མེད་དེས་ཀྱང་ཁྱོ་བོའི་ཀེང་རུས་བརྒྱན་པར་བརྩམས་ཞིང་དེ་གཉིད་དུ་སོང་བའི་ཚེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀེང་རུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐེ་ཐག་པས་སྦྲེལ་བ། དལ་བུས་
【現代漢語翻譯】 他佔據了那塊地方，看到我沿著河邊走後留下的床鋪，知道了我走的方向，看到我走向了河邊。那時，一位菩薩揹著一個女人的骨架，跟在我身後。那個女人把骨架綁在河邊的樹上，說：『聖者之子，請稍等片刻！我去取洗臉的水，為你洗臉，並裝飾你那令人愉悅的眼睛。』說完，她就朝河邊走去。她看到自己的影子倒映在水中，心想：『這個美人要搶走我的丈夫！』於是她對影子說了各種難聽的話，最後憤怒地用石頭砸它，但影子仍然沒有消失。她又說：『你若不離開，我就抓住聖者之子離開，讓你再也見不到他！』說完，她把骨架放在肩上離開了。他看到凱夏帕（梵語：Kashyapa，迦葉），心想：『我應該問問這個男人，他為什麼要抓著女人逃跑。』於是她對凱夏帕說：『你懷疑我和丈夫一起走，為什麼要走？我不是食人女，放下你的疑慮，說吧！』菩薩說：『姐妹，我不是害怕你，而是這個不想要其他男人的妻子，我抓著她去沒有人的地方。我的妻子美貌非凡，連天神都為之傾倒，我害怕她被你的丈夫搶走，所以才逃跑。我的愛人不愛其他男人，看到你的丈夫就羞愧地閉上了眼睛。我抓著她，要到山洞裡長久居住。』那個女人說：『聖者，不必如此疑慮！你的妻子品行端正，不愛其他男人，我的丈夫也同樣品行端正。行為一致的人是朋友，這樣很好！』她很高興。這時，菩薩說：『如果你是安於丈夫行為的女人，那我們就在這條河邊一起住吧！』說完，他們就這樣做了。凱夏帕把骨架放在河邊的樹旁，開始裝飾它，那個女人也開始裝飾丈夫的骨架。當他們都睡著的時候，菩薩用繩子把骨架的脖子連線起來，然後慢慢地…… 他佔據了那塊地方，看到我沿著河邊走後留下的床鋪，知道了我走的方向，看到我走向了河邊。那時，一位菩薩揹著一個女人的骨架，跟在我身後。那個女人把骨架綁在河邊的樹上，說：『聖者之子，請稍等片刻！我去取洗臉的水，為你洗臉，並裝飾你那令人愉悅的眼睛。』說完，她就朝河邊走去。她看到自己的影子倒映在水中，心想：『這個美人要搶走我的丈夫！』於是她對影子說了各種難聽的話，最後憤怒地用石頭砸它，但影子仍然沒有消失。她又說：『你若不離開，我就抓住聖者之子離開，讓你再也見不到他！』說完，她把骨架放在肩上離開了。他看到凱夏帕（梵語：Kashyapa，迦葉），心想：『我應該問問這個男人，他為什麼要抓著女人逃跑。』於是她對凱夏帕說：『你懷疑我和丈夫一起走，為什麼要走？我不是食人女，放下你的疑慮，說吧！』菩薩說：『姐妹，我不是害怕你，而是這個不想要其他男人的妻子，我抓著她去沒有人的地方。我的妻子美貌非凡，連天神都為之傾倒，我害怕她被你的丈夫搶走，所以才逃跑。我的愛人不愛其他男人，看到你的丈夫就羞愧地閉上了眼睛。我抓著她，要到山洞裡長久居住。』那個女人說：『聖者，不必如此疑慮！你的妻子品行端正，不愛其他男人，我的丈夫也同樣品行端正。行為一致的人是朋友，這樣很好！』她很高興。這時，菩薩說：『如果你是安於丈夫行為的女人，那我們就在這條河邊一起住吧！』說完，他們就這樣做了。凱夏帕把骨架放在河邊的樹旁，開始裝飾它，那個女人也開始裝飾丈夫的骨架。當他們都睡著的時候，菩薩用繩子把骨架的脖子連線起來，然後慢慢地……
【English Translation】 He occupied that place, and seeing the bedding left behind after I went along the riverbank, he knew my direction and saw me going towards the river. Then, a Bodhisattva was carrying the skeleton of a woman on his shoulder, following behind me. That woman tied the skeleton to a tree by the river and said, 'Son of the Holy One, please wait a moment! I will fetch water to wash your face and adorn your delightful eyes.' Having said this, she went towards the river. Seeing her own reflection in the water, she thought, 'This beauty is going to steal my husband!' So she spoke all kinds of harsh words to the reflection, and finally, in anger, she threw stones at it, but the reflection still did not disappear. She then said, 'If you do not leave, I will grab the Son of the Holy One and leave, so that you will never see him again!' Having said this, she put the skeleton on her shoulder and left. He saw Kashyapa (Sanskrit: Kashyapa, meaning: tortoise), and thought, 'I should ask this man why he is grabbing a woman and running away.' So she said to Kashyapa, 'You suspect that I am walking with my husband, why are you walking? I am not a cannibal woman, put down your doubts and speak!' The Bodhisattva said, 'Sister, I am not afraid of you, but this wife who does not want other men, I am grabbing her to go where there are no people. My wife is extraordinarily beautiful, even the gods are delighted by her, I am afraid that she will be snatched away by your husband, so I am running away. My beloved does not love other men, and when she sees your husband, she closes her eyes in shame. I am grabbing her to live in a cave for a long time.' That woman said, 'Holy One, there is no need for such doubts! Your wife is virtuous and does not love other men, and my husband is also equally virtuous. Those whose behavior is consistent are friends, this is very good!' She was very happy. At this time, the Bodhisattva said, 'If you are a woman who abides by her husband's behavior, then let us live together by this river!' Having said this, they did so. Kashyapa put the skeleton by the tree on the riverbank and began to decorate it, and that woman also began to decorate her husband's skeleton. When they were both asleep, the Bodhisattva connected the necks of the skeletons with a rope, and then slowly…… He occupied that place, and seeing the bedding left behind after I went along the riverbank, he knew my direction and saw me going towards the river. Then, a Bodhisattva was carrying the skeleton of a woman on his shoulder, following behind me. That woman tied the skeleton to a tree by the river and said, 'Son of the Holy One, please wait a moment! I will fetch water to wash your face and adorn your delightful eyes.' Having said this, she went towards the river. Seeing her own reflection in the water, she thought, 'This beauty is going to steal my husband!' So she spoke all kinds of harsh words to the reflection, and finally, in anger, she threw stones at it, but the reflection still did not disappear. She then said, 'If you do not leave, I will grab the Son of the Holy One and leave, so that you will never see him again!' Having said this, she put the skeleton on her shoulder and left. He saw Kashyapa (Sanskrit: Kashyapa, meaning: tortoise), and thought, 'I should ask this man why he is grabbing a woman and running away.' So she said to Kashyapa, 'You suspect that I am walking with my husband, why are you walking? I am not a cannibal woman, put down your doubts and speak!' The Bodhisattva said, 'Sister, I am not afraid of you, but this wife who does not want other men, I am grabbing her to go where there are no people. My wife is extraordinarily beautiful, even the gods are delighted by her, I am afraid that she will be snatched away by your husband, so I am running away. My beloved does not love other men, and when she sees your husband, she closes her eyes in shame. I am grabbing her to live in a cave for a long time.' That woman said, 'Holy One, there is no need for such doubts! Your wife is virtuous and does not love other men, and my husband is also equally virtuous. Those whose behavior is consistent are friends, this is very good!' She was very happy. At this time, the Bodhisattva said, 'If you are a woman who abides by her husband's behavior, then let us live together by this river!' Having said this, they did so. Kashyapa put the skeleton by the tree on the riverbank and began to decorate it, and that woman also began to decorate her husband's skeleton. When they were both asleep, the Bodhisattva connected the necks of the skeletons with a rope, and then slowly……
ཁྱེར་ཏེ་ཆུ་བོ་ལ་དོར་ནས་ཧ་ཧ་ཞེས་སོགས་དང་། མྱ་ངན་གྱི་སྒྲ་བརྗོད་པས་བུད་མེད་དེ་སད་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་པོས་བདག་གི་མཛའ་མོ་འཕྲོགས་སོ་ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཅེས་བྱས་པས། དེ་གཉིས་པོས་ཀེང་རུས་གཉིས་ཀ་ཆུས་ཁྱེར་བར་མཐོང་ནས་ཀྱི་ཧུད་ཧ་ཧ་ཞེས་བརྗོད་དེ་ཆུ་འགྲམ་དུ་རྒྱུག་ཅིང་རྒྱུག་ཅིང་འགྲོ་བའི་ཚེ། བུད་མེད་དེས་མིག་མཆི་མས་གང་བཞིན་སྨྲས་པ། བདག་གིས་ནི་ཁྱོད་ལ་དུས་ཀུན་བརྒྱན་ཅིང་གུས་ཤིང་བྱམས་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱས་ན། དེ་རིང་གཞན་གྱི་ཁྱིམ་ཐབ་འཕྲོག་པས་མཉན་གཤིན་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བསམ་པར་མ་བྱས་སོ། །ཞེས་སོགས་སྐད་ཅིག་གིས་ཁྲོ་བ། སྐད་ཅིག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ། སྐད་ཅིག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ 15-2-389b ཁྲེལ་མེད་པས་མཉེས་གཤིན་དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་ངུ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ཕོ་བུད་མེད་གཞན་མི་འདོད་པ་ཞེས་མ་སྨྲས་སམ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ཕོ་བདག་ཉིད་ངན་པ་དེས་བདག་གི་མཛེས་མ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཏེ་ཕྲོགས་པས་བདག་སྟོང་པར་གྱུར་ཏེ་བརྟན་པ་བྲལ་ལོ། །དེ་སླར་མྱུར་དུ་འོང་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་ལ། བུད་མེད་དེ་གོས་ཀྱིས་མགྲིན་པ་བཅིངས་ཤིང་འཕགས་པ་དེ་སླར་འོང་བར་བྱ་མི་ནུས་ཀྱི་བདག་གི་མིང་པོའི་བུ་མོ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ཅན་ཞིག་ཡོད་ཀྱི་དེ་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ནི་མཆོག་གི་གདོང་ཅན་རང་གི་ཆུང་མ་དེ་མིན་པ་ལྷའི་བུ་མོ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ཁྲིད་མི་འོང་ན་རྡོ་བ་ཆེན་པོ་འདིས་ཁྱོད་ཀྱི་མགོ་བོ་ཕྱེ་མར་བྱའོ་ཞེས་ཁྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྡོ་བ་ཆེན་པོ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བུད་མེད་དེ་བརྡུང་བར་གཟས་པ་དང་དེ་སྐྲག་ནས་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ཤིང་། བདག་ནི་ཕོངས་ཤིང་གཉེན་མེད་པའི་བུད་མེད་དེ། དེ་བས་ནོངས་པ་བྱས་ཀྱང་བཟོད་པར་མཛད་དེ་གསད་པར་མི་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་ཚིག་ལས་མི་འདའ་ན་རྡོ་འདིས་མི་བསྣུན་ལ་ཁྱོད་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་བཞིན་བྱ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ཕོ་ཤི་བའི་རུས་པ་ཕྲག་པར་ཁྱེར་ནས་ཁྱོ་ཕོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་དེ་དོར་ཅིག །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་དང་། །རི་དང་རྒྱ་མཚོ་དཔག་ 15-2-390a བསམ་ཤིང་། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་ཀྱི། །དཔལ་འབྱོར་དག་ཀྱང་མི་རྟག་གོ། དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེད་ཅིག །གཉེན་ལ་ཆགས་པ་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ་ཞིང་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་ཁྱོད་ད་ནི་མྱ་ངན་བསང་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པས་དེ་དྲན་པ་རྙེད་ནས། ཨེ་མའོ། ཁྱོད་ཀྱི་
【現代漢語翻譯】 將（屍體）帶到河邊丟棄，發出『哈！哈！』等聲音，併發出哀嚎之聲。那婦女醒來后，（冒充者）說：『你的丈夫搶走了我的愛人啊！哎呀！』他們兩個看到兩具骨骸都被水沖走了，便說『哎呀！哈！哈！』，並在河邊跑來跑去。這時，那婦女眼含淚水說道：『我一直以來都打扮你，恭敬你，不斷地愛著你，今天你卻搶別人的丈夫，像無果的毒樹一樣，你根本沒把我放在心上！』一會兒憤怒，一會兒悲傷，一會兒哀嚎。菩薩對她說：『像這樣，無恥地為失去歡愉而哭泣是沒有用的。』『你丈夫不是說不想要其他女人嗎？』『你那惡劣的丈夫搶走了我極其可愛的美人，讓我一無所有，失去了依靠。快讓他回來！』她哀嚎著。那婦女用衣服勒住自己的脖子說：『尊者啊，我無法讓他回來，但我有個非常可愛的女兒，我可以把她給你。』菩薩說：『我不需要其他的仙女，只要我那美麗的妻子。如果你們不把她帶回來，我就用這塊大石頭把你的頭砸成粉末！』他裝作憤怒的樣子，拿起一塊大石頭，準備打那婦女。那婦女嚇得跪倒在地，說：『我是一個貧窮無依的女人，請您原諒我的過錯，不要殺我！』菩薩對她說：『如果你不違揹我的話，我就不用石頭打你，你也會得到安樂。』她答應說：『好的，我照辦。』菩薩說：『把扛在你肩膀上的你丈夫的屍骨丟掉吧，丟掉那個讓你迷惑的丈夫！』 一切眾生終將死亡，高山、大海也終將消失，天神、阿修羅和人類的財富也都是無常的。因此，一切和合之事物皆是無常的，要對世間生起厭離之心！對親友的貪戀會帶來痛苦和墮落，你現在應該消除悲傷！』說完，那婦女恢復了記憶，驚呼：『哎呀！你……』
【English Translation】 Taking (the corpse), he threw it into the river, making sounds like 'Ha! Ha!' and expressing sounds of lamentation. When the woman awoke, (the impersonator) said, 'Your husband has stolen my lover! Alas!' The two of them saw both skeletons being carried away by the water and said, 'Alas! Ha! Ha!' running back and forth along the riverbank. Then, the woman, with tears filling her eyes, said, 'I have always adorned you, respected you, and loved you constantly. Today, you steal another's husband, like a poisonous tree without fruit, you have not considered me at all!' One moment angry, another moment sorrowful, another moment lamenting. The Bodhisattva said to her, 'Like this, it is useless to weep shamelessly for the loss of pleasure. Didn't your husband say he didn't want other women?' 'That evil husband of yours stole my extremely lovely beauty, leaving me with nothing, without support. Quickly bring him back!' she lamented. The woman tied her neck with a cloth and said, 'Venerable one, I cannot bring him back, but I have a very lovely daughter, I can give her to you.' The Bodhisattva said, 'I do not need other goddesses, only my beautiful wife. If you do not bring her back, I will grind your head into powder with this large stone!' He pretended to be angry, picked up a large stone, and prepared to strike the woman. The woman, frightened, fell to her feet and said, 'I am a poor and helpless woman, please forgive my faults, do not kill me!' The Bodhisattva said to her, 'If you do not disobey my words, I will not strike you with this stone, and you will also have happiness.' She agreed, saying, 'Yes, I will do it.' The Bodhisattva said, 'Throw away the bones of your dead husband that you are carrying on your shoulder, throw away that husband who deludes you!' All beings will die, mountains and oceans will also disappear, the wealth of gods, asuras, and humans is also impermanent. Therefore, all compounded things are impermanent, cultivate a sense of renunciation towards the world! Attachment to relatives brings sorrow and downfall, you should now dispel your grief!' After saying this, the woman regained her memory and exclaimed, 'Alas! You...'
གདམས་ངག་གིས་མར་མེས་བདག་གི་ཀུན་རྟོག་ངན་པའི་མུན་པ་བསལ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོགས་དགའ་བས་བསྔགས་པ་བྱས་ན། བུད་མེད་དེ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཉེན་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཁྲིད་པར་བྱས་སོ། །དེའི་ཚུལ་ལ་སློབ་མའི་ཚོགས་དང་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསྔགས་པར་བྱས་སོ། ༈ ། 受生謂解竊 ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རྒྱལ་པོ་ཚངས་པས་བྱིན་གྱི་ཁབ་ཏུ་བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ནགས་སུ་སྨན་ཚོལ་བར་སོང་བ་དེས་སྨན་གྱི་ཁུར་བླངས་ཏེ་འོངས་ནས་བྲག་དཀྱིལ་ན་ངལ་གསོ་བའི་ཚེ་མིའམ་ཅི་མོ་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་ཕན་ཚུན་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ་གཉིས་ཀ་མིའམ་ཅི་མོའི་གནས་སུ་སོང་བ་དང་། དེར་ཕུག་གི་སྒོ་རྡོ་ཆེན་པོས་བཀག་པ་དེར་བཞག་ནས་དེ་དང་འདོད་པ་བསྟེན་པར་བྱས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དེའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས་པ་དེ་ལོ་བརྒྱད་ལོན་པའི་དུས་སུ་ཕའི་དྲུང་ནས་བསྟན་བཅོས་དུ་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིང་སྐར་མའི་རྩིས་ལའང་སྤོབས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དེས་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཕུག་ནས་ཕྱིར་ 15-2-390b བྱུང་སྟེ་ཐུབ་པ་རྣམས་ལས་བསྟན་བཅོས་ལྷག་མ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱས་སོ། །དེའི་གོམས་པའི་དབང་གི་རྐང་རྗེས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་བསླས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོམ་རྐུན་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཕ་མ་ལ་སྨྲས་སོ། །དེས་དེ་ལ་མིང་ཆོམ་རྐུན་ཤེས་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །དེར་རང་གི་ཕ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། དེས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་ན་རེ། ཕ་ཁྱོད་བདག་དང་ལྷན་ཅིག་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ནས་མཁས་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཉན་པར་འདོད་དོ། །ཕ་ན་རེ། བུ་གལ་ཏེ་སྒོ་གཅོད་པའི་བྲག་འདི་བསལ་བའི་མཐུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་བྱའོ། །བུས་འབད་པ་ཆེན་པོས་བྲག་དེ་བསལ་ནས་དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་བཱ་རཱ་ཎ་སིར་སོང་སྟེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བདག་གི་བུས་རྐང་རྗེས་ལས་ཆོམ་རྐུན་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པས། རྒྱལ་པོས་བུ་དེ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་ཆོམ་རྐུན་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཅིང་རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་དག་བསད་པར་མི་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བྱས་པས་ཡུལ་དེ་རྐུན་མ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །ནམ་ཞིག་རྒྱལ་པོ་དེ་རྟ་མཆོག་ལ་ཞོན་ནས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པར་མདུན་ན་འདོན་དང་གཏམ་སྨྲ་བཞིན་བཙུན་མོའི་ཚོགས་རྣམས་གནས་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་ཞིང་སླར་ཡང་ཕྱོགས་གཞན་དུ་སོང་བ་ལས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་ཞིག་ཏུ་གཟུགས་ཅན་མའི་གཙོ་མོ་བཟང་མོ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གཉིད་འཐུག་པོར་ལོག་སྟེ་གོས་ཞིག་ཅིང་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཅན་དེ་མཐོང་ནས་རྒྱལ་ 15-2-391a པོས་མདུན་ན་འདོན་ལ་སྨྲས་པ། རྐང་རྗེས་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུས་འདི་ལྟར་གཉིད་ལོག་པའི་མུ་ཏིག་གི་ད
【現代漢語翻譯】 當她以喜悅讚歎道，『通過口訣的明燈，我惡劣念頭的黑暗已被驅散』等等時，那位自然安住的女子被菩薩帶到親友之中。她的行為受到了弟子們和民眾的普遍讚揚。 又，在過去，于波羅奈斯（Bārāṇasī，古印度城市名）有一位名為梵天施（Brahma-datta）的國王，他有一位精通吠陀的婆羅門，此人前往森林尋找草藥，帶著草藥回來后，在一塊巖石中間休息時，被一位非人（Mi'amci，一種半人半獸的生物）女子看見，兩人彼此愛慕，一同前往非人女子的住所。在那裡，他們將洞穴的門用一塊大石頭堵住，然後享受性愛。後來，世尊（Bhagavan，佛的尊稱）化生為他們的兒子。當他八歲時，從父親那裡領悟了許多論典，並且精通星象學。之後，他和母親一起從洞穴中出來，從導師們那裡領悟了剩餘的論典。由於他習慣觀察足跡，他能通過足跡辨認出盜賊，並將此事告訴了他的父母。因此，他被稱為『足跡識盜』。他問自己的父親：『您的出生地在哪裡？』父親回答說：『是波羅奈斯國王的都城。』兒子說：『父親，我希望和您一起去波羅奈斯，與智者們一起聽聞論典。』父親說：『孩子，如果你有能力移開堵住洞穴的石頭，那就這樣做吧。』兒子費了很大的力氣移開了那塊石頭，然後他們一起去了波羅奈斯。他們首先向國王致以吉祥的祝願，然後說：『我的兒子能通過足跡辨認出盜賊。』國王對這個孩子表示尊敬。通過足跡辨認，他指出了所有的盜賊，並對國王說：『不要殺死他們。』按照他的話去做后，那個地方就沒有盜賊了。有一次，國王騎著一匹駿馬，與隨從們一起，一邊與侍從交談，一邊前往王妃們居住的花園。之後，他又前往另一個地方，在一個僻靜的地方，他看到一位名叫賢女（Bhadra）的美麗女子正在熟睡，她的衣服散亂，戴著珍珠項鍊。國王看見后，對侍從說：『憑藉足跡辨認的才能，這個睡著的女子戴著的珍珠項鍊...
【English Translation】 When she praised with joy, saying, 'Through the lamp of the instruction, the darkness of my evil thoughts has been dispelled,' etc., that woman who naturally abided was led by the Bodhisattva into the midst of her relatives. Her conduct was universally praised by the assembly of disciples and the people. Also, in the past, in Bārāṇasī (Bārāṇasī, name of an ancient Indian city), there was a king named Brahma-datta, who had a Brahmin skilled in the Vedas as his consort. This Brahmin went to the forest to search for herbs. After taking the burden of herbs, he rested in the middle of a rock when a non-human (Mi'amci, a kind of half-human and half-beast creature) woman saw him. They fell in love with each other and went together to the non-human woman's abode. There, they left the door of the cave blocked by a large stone and engaged in sexual intercourse with her. Later, the Bhagavan (Bhagavan, an honorific title for the Buddha) himself was born as their son. When he was eight years old, he understood many treatises from his father and was also confident in astrology. Then, he and his mother came out of the cave and understood the remaining treatises from the Buddhas. Due to the power of his habit of observing footprints, he spoke to his parents about how to recognize thieves from their footprints. Therefore, he was known as 'Footprint Thief Knower'. He asked his father, 'Where is your birthplace?' His father replied, 'It is the capital of the king of Bārāṇasī.' The son said, 'Father, I would like to go to Bārāṇasī with you and listen to the treatises together with the wise ones.' The father said, 'Child, if you have the power to remove this stone that blocks the door, then let it be so.' The son removed the stone with great effort, and then they both went together to Bārāṇasī. They first offered auspicious wishes to the king, and then said, 'My son knows thieves from footprints.' The king showed respect to that child. By knowing the footprints, he pointed out all the thieves and said to the king, 'These should not be killed.' As he said, the country became free of thieves. Once, the king, riding on a fine horse, together with his retinue, went to the garden where the queens resided, talking with the attendant. Then, he went to another secluded place, where he saw a beautiful woman named Bhadra, the chief of the beautiful women, sleeping very soundly, her clothes disheveled, wearing a pearl necklace. The king saw this and said to the attendant, 'By the power of the virtue of knowing footprints, this sleeping woman with a pearl necklace...
ོ་ཤལ་འདི་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། མདུན་ན་འདོན་ལ་ཕྲག་དོག་གི་བློ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷས་རྐང་རྗེས་ཤེས་པའི་སྐྱོན་མི་མཁྱེན་པར་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། དེའི་སྐྱོན་གང་ཡིན། མདུན་ན་འདོན་ན་རེ། དེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མོར་གཞན་གྱི་ནོར་རྐུ་བ་ཡིན་པས་དེའི་མཚན་མ་ལྷའི་དྲུང་དུ་གསལ་བར་བྱས་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་རྐང་རྗེས་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་འདོན་པའི་ཕྱིར་བཟང་མོ་དེའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བདག་གིས་མདུན་ན་འདོན་ལ་ལེན་དུ་བཅུག་ནས་རྒྱལ་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། རང་གི་ཕོ་བྲང་དུ་སེང་གེའི་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་ས་བརྐོས་ནས་སྦས་སོ། །བུད་མེད་དེ་སད་ནས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་བའི་མྱ་ངན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་སོ། །དེར་རྒྱལ་པོས་མདུན་ན་འདོན་མངོན་སུམ་དུ་བཞག་སྟེ་རྐང་རྗེས་ཤེས་པ་ལ་བཟང་མོ་འདིའི་རིན་ཐང་ཆེ་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་སྟོར་ན་དེ་སུས་ཁྱེར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་ཕྱིར་ཕྱུང་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། ཕོ་བྲང་དུ་འོངས་ནས་སེང་གེའི་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་བལྟ་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་བཞིན་ལ་བལྟས་ནས་ཡང་ཡང་བགོད་པར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་འདི་བགད་པ་ཅིའི་དོན་སྨྲོས་ཤིག །རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་སྨྲས་པ། ལྷ་ལགས། མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ཁྱེར་བའི་ཆོམ་ 15-2-391b རྐུན་པ་དེ་ཐ་མལ་པ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། འོ་ན་སྨྲོས་ཤིག །རྐང་རྗེས་ཤེས་པ་ན་རེ། ལྷས་དཔེ་གཅིག་གསན་པར་འོས་ཏེ། རྫ་མཁན་སོགས་ས་ལས་བྱ་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ས་རྡིབ་ནས་མནན་པའི་ཚེ་གང་ལས་རྩི་ཤིང་སོགས་སྐྱེ་ཞིང་ཐམས་ཅད་འཚོ་བའི་ས་དེས་དེ་རིང་བདག་གིས་ལུས་བཅག་གོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོས་གསལ་པོར་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བྱས་པ་ལ། འོ་ན་གསལ་བར་སྨྲ་བཞེད་ན་དཔེ་གཞན་ཡང་གསན་པར་མཛོད་ཅིག །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པའི་ཚེ། དེའི་ལག་པ་མེ་སྟག་གིས་ཚིག་པ་ན་དེ་འདི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་བདག་གིས་ཉིན་བཞིན་སྲེག་བླུགས་ཀྱིས། །མཆོད་ཅིང་འདུད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཕྱག་བྱས་པའི། །མེ་དེས་ཀྱེ་མ་བདག་ལ་སྲེག་བྱེད་ན། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐྱབས་ནི་སུ་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་འདི་དག་བདག་གིས་མི་ཤེས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ན་རེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་སྨྲས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་ཁྲུས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་བྲམ་ཟེ་ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་། ཤིང་གི་ས་བོན་ཟོས་པའི་འདབ་ཆགས་རྣམས་ཤིང་ལས་བྱུང་བའི་མེས་བསྲེགས་པ་ན་སྐྱབས་མེད་པའི་དཔེས་བསྟན་ཀྱང་དེ་རྣམས་མི་ཤེ
【現代漢語翻譯】 有人說：『這條項鍊也沒有被別人偷走。』這時，弄臣心生嫉妒，不瞭解足跡學的優點，反而說它的缺點。國王問道：『那有什麼缺點？』弄臣說：『那人自己晚上偷別人的東西，只是把那個痕跡在神面前顯露出來罷了。』爲了宣揚足跡學的偉大，國王讓弄臣拿走那條精美的珍珠項鍊，在王都繞了三圈，然後挖開自己王宮裡獅子寶座的下面，把項鍊藏在那裡。那個女子醒來后，因為丟失了珍珠項鍊而悲傷地告訴了國王。於是國王當面叫來足跡學家，問道：『這位好女人的貴重珍珠項鍊丟失了，是誰拿走的？』足跡學家出去繞王都三圈，來到王宮，看著獅子寶座的下面，又看著國王的臉，不停地笑。國王問：『你笑是什麼意思？說出來！』足跡學家說：『大王，偷走珍珠項鍊的盜賊不是普通人。』國王說：『那你說說看！』足跡學家說：『大王應該聽一個比喻：陶工等做泥土工作的人，被泥土壓住時，所有植物等都從泥土中生長出來，滋養萬物，但今天它卻壓碎了我的身體。』說完就不再說話。國王讓他說清楚一點，他說：『如果想讓我說清楚，那就請聽另一個比喻：婆羅門們在用火祭祀時，手被火星燒傷，就會這樣說：我每天用焚燒供品來祭祀、敬拜，以恭敬的心來頂禮的火，竟然燒我，那麼對於有生命的東西來說，誰會是救護者呢？』說完就不再說話。國王說：『你的這些話我聽不懂，說得非常清楚明白些！』他說：『大王，如果說得非常清楚明白，就像洗澡時進入水中，婆羅門被水沖走；吃了樹種的鳥雀，被從樹里生出的火燒死，用沒有救護者的比喻來表示，但那些人也不明白。』 種子字和咒語部分待補充
【English Translation】 Someone said, 'This necklace has not been stolen by others.' At this time, the jester became jealous, not understanding the merits of footprint analysis, but instead pointing out its shortcomings. The king asked, 'What are the shortcomings?' The jester said, 'That person himself steals other people's things at night, only revealing that trace before the gods.' In order to promote the greatness of footprint analysis, the king had the jester take the exquisite pearl necklace, circle the royal city three times, then dig under the lion throne in his palace and hide the necklace there. After the woman woke up, she sadly told the king about the loss of the pearl necklace. So the king summoned the footprint analyst in person and asked, 'This good woman's valuable pearl necklace is lost, who took it?' The footprint analyst went out, circled the royal city three times, came to the palace, looked under the lion throne, and looked at the king's face, laughing incessantly. The king asked, 'What do you mean by laughing? Speak!' The footprint analyst said, 'Great King, the thief who stole the pearl necklace is not an ordinary person.' The king said, 'Then tell me!' The footprint analyst said, 'Great King should listen to a metaphor: When potters and others who do earth work are crushed by the earth, all plants and so on grow out of the earth, nourishing all things, but today it has crushed my body.' After saying that, he stopped speaking. The king asked him to explain more clearly, and he said, 'If you want me to explain clearly, then please listen to another metaphor: When Brahmins are performing fire sacrifices, if their hands are burned by sparks, they will say this: The fire that I worship and revere every day with offerings and prostrations, actually burns me, then for living beings, who will be the protector?' After saying that, he stopped speaking. The king said, 'I don't understand these words of yours, explain them very clearly!' He said, 'Great King, if it is explained very clearly, it is like entering the water to bathe, and the Brahmin is washed away by the water; birds that eat tree seeds are burned by the fire that comes from the tree, using the metaphor of having no protector, but those people do not understand.'
ས་པས་ད་དུང་གསལ་པོར་སྨྲོས་ཞེས་བྱས་པ་ལ། ཡང་དཔེ་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཞིང་པ་ལ་ 15-2-392a ལ་ཞིག་གིས་ཞིང་རྨེད་པའི་ཕ་དེའི་དྲུང་དུ་རང་གི་བུ་མོ་མཛེས་མས་བཟའ་བ་ཁྱེར་ཏེ་འོངས་པས་སྐ་རགས་གྲོལ་བ་ལ་ཕ་དེ་གློ་བུར་དུ་ཆགས་པས་འདོད་པ་བསྟེན་པར་བྱས་ཤིང་སླར་འགྱོད་དེ་བུ་མོ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདིར་བཟློག་པར་ཅིས་མི་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། བུ་མོ་ན་རེ། ཁྱོད་ནི་བདག་གི་སྐྱབས་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱོད་ལས་མི་རིགས་པ་འདི་འབྱུང་ན་གཞན་སུས་བདག་ལ་གནོད་པ་ལས་སློང་སྟེ། མར་མེ་ལས་མུན་པ་འབྱུང་ན་སླར་གང་གིས་གསལ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་ཅང་མི་སྨྲའོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ་འདི་ཙམ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ན་རེ། དེ་ལྟ་ན་བདག་གིས་གསལ་པོ་སྨྲ་སྟེ། གཉིད་ལོག་པའི་ན་ཆུང་མའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་ནི་མདུན་ན་འདོན་འདིས་མངོན་དུ་ཁྱེར་བར་བྱས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ན་རེ་འོ་ན་སླར་གང་དུ་བཞག་དེས་སྨྲས་པ། སེངྒེའི་ཁྲི་འདི་སོལ་དང་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་བསལ་བ་དང་ས་བརྐོས་པ་ན་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དེ་བླངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ཏེ། བློ་གྲོས་ཅན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་བརྙས་པའི་ཡིད་ཅན་མདུན་ན་འདོན་དེ་ཕྱིར་བྱུང་བར་བྱས་སོ། །བུད་མེད་དེ་ཡང་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བླངས་ཏེ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་དགའ་བས་སོང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྐང་རྗེས་ཤེས་པས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱས་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་དགའ་ནས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ཤིང་ཡོ་བྱད་ཆེན་པོས་ 15-2-392b བཀུར་སྟི་དག་ཀྱང་བྱས་སོ། ༈ ། 受生為無喻公主 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དྲང་སྲོང་རྒྱས་པའི་སྲས་གར་གྱི་ཆ་བྱད་རྣམས་ལ་མཁས་པའི་སྲས་མོ་དཔེ་མེད་མ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་འཕྲོག་པར་ནུས་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྐྱེ་བ་བཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ལོ་གཉིས་ལོན་ནས་ཕ་མ་འདས་པར་གྱུར་ཀྱང་། དེའི་ཕའི་གྲོགས་པོ་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དེས་དཔེ་མེད་མའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་སྨྲས་པ། ཁྱེད་རྣམས་འདོད་ན་བདག་གི་འདི་གར་གྱི་ཆ་བྱད་རྣམས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་དེས་གར་གྱི་ཚུལ་རྣམས་བསླབས་པས་མཁས་པར་གྱུར་ཅིང་། ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་གར་གྱི་ཆས་རྣམས་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོ་དེས་གཙོ་བོ་དེ་བོས་ནས་གར་དང་གླུའི་སྦྱོར་བར་བརྩམ་པར་བྱོས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། གཙོ་བོ་དེས་གར་གྱི་ཆས་རྣམས་བཟུང་ནས་དཔེ་མེད་མ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མང་པོའི་མདུན་དུ་ཟློས་གར་གྱི་སྦྱོར་བ་རབ་ཏུ་བརྩམས་སོ། །དེར་དཔེ་མེད་མས་ཡིད་འཕྲ
【現代漢語翻譯】 薩帕再次請求說得更清楚些，於是又舉例說：『就像農夫用犁耕田時，他美麗的女兒帶著食物來到他身邊，他的腰帶鬆開了，他突然產生了慾望，就做了茍且之事，事後又後悔地說：『女兒啊，你為什麼不阻止我呢？』女兒說：『你雖然是我的庇護者，但如果這種不合倫理的事情發生在你身上，誰還能保護我免受傷害呢？如果黑暗從蠟燭中產生，誰還能再次帶來光明呢？』就像這樣。』說完就沉默了。國王說：『你說了這麼多，我還是不明白。』那人說：『既然如此，我就說得更清楚些：熟睡少女的珍珠項鍊是被這位侍從偷偷拿走的。』國王說：『那麼，後來放在哪裡了呢？』那人說：『把這張獅子座挖開。』挖開后，挖出地面，找到了珍珠項鍊。國王感到非常驚訝，因為嫉妒而輕視如此聰明和有才華的人的侍從就被趕走了。那個女人也拿回了珍珠項鍊，高高興興地回到了自己的家。菩薩通過腳印認出了罪犯，並向國王講述了慾望的過患等佛法，國王聽后非常高興，連聲稱讚，並用豐厚的財物來款待他。 轉生為無喻公主 從前，一位名叫『無喻』的仙人（直譯：苦行者）之女，精通各種舞蹈技藝，她的美貌非凡，能夠吸引所有人。當世尊（Bhagavan，佛陀的尊稱）轉世時，她兩歲時父母就去世了。她父親的朋友，所有仙人之首，對無喻說：『如果你們願意，我可以教你各種舞蹈技藝。』於是，他教她各種舞蹈，她變得非常精通，每天都完成舞蹈的準備工作，並把成果獻給他。當時，國王召見那位首領，說：『開始創作舞蹈和歌曲的結合吧。』於是，首領準備好舞蹈的裝備，與無喻一起到國王的宮殿，在國王和眾多民眾面前，表演了精彩的戲劇。
【English Translation】 Sapa further requested to speak more clearly, and then gave an example: 'Just as when a farmer plows the field, his beautiful daughter brings food to him, his belt loosens, and he suddenly develops a desire and engages in immoral acts, and afterwards regrets it, saying, 'Daughter, why didn't you stop me?' The daughter says, 'Although you are my protector, if this unethical thing happens to you, who else can protect me from harm? If darkness arises from a candle, who can bring light again?' It's like that.' After speaking, he remained silent. The king said, 'Even though you have said so much, I still don't understand.' Then he said, 'In that case, I will speak more clearly: the pearl necklace of the sleeping maiden was secretly taken away by this attendant.' The king said, 'Then, where was it placed later?' The man said, 'Dig up this lion throne.' After digging, the ground was excavated, and the pearl necklace was found. The king was very surprised, and the attendant who, out of jealousy, despised such a clever and talented person was driven away. That woman also took back the pearl necklace and happily returned to her home. The Bodhisattva recognized the criminal through the footprints and told the king about the faults of desire and other Dharma teachings, and the king was very happy to hear it, praised him repeatedly, and treated him with generous gifts. Rebirth as the Unequaled Princess In the past, there was a daughter of a sage named 'Unequaled' (Dpe-med-ma), who was proficient in various dance techniques. Her beauty was extraordinary, capable of captivating everyone. When the Bhagavan (Bhagavan, title of the Buddha) was reincarnated, her parents passed away when she was two years old. The leader of all the sages, a friend of her father, said to Unequaled, 'If you wish, I can teach you various dance techniques.' So, he taught her various dances, and she became very proficient, completing the preparation of the dance every day and offering the results to him. At that time, the king summoned that leader and said, 'Begin to create a combination of dance and song.' So, the leader prepared the dance equipment and, together with Unequaled, went to the king's palace and performed a wonderful drama in front of the king and a large crowd of people.
ོག་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་སྒེག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་ཀྱིས་གར་བྱས་པ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིད་ཕྲོགས་ནས་དེ་དང་འཕྲད་འདོད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ན་དཀའ་ཐུབ་པའི་སྲས་ཤིག་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པས་ངལ་ཞིང་སྐྱོ་ནས་ཁྱིམ་གྱི་དགའ་བ་ལ་ཡིད་ཕྱོགས་པ་ཞིག་གིས་བདག་ཁྱིམ་ན་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་འོངས་པ་དེས་རྫ་རྔའི་སྒྲ་ཐོས་པས་དེར་ལྟད་མོ་ལྟར་འོང་བ་ན་དཔེ་མེད་མའི་ 15-2-393a གར་གྱི་རྣམ་འགྱུར་མཛེས་མའི་གཟུགས་མཐོང་ཞིང་། གླུ་སྙན་ལ་ཐོས་པས་ཡིད་ཕྲོགས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་ནགས་ན་མཐོང་བ་མིན་པས་བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་གནས་དོར་བར་རིགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དཔེ་མེད་མའི་སྟོད་གོས་ལྷུང་བས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ནུ་འབུར་གཉིས་མཐོང་སྟེ་གཙོ་བོ་དེ་འདོད་པ་སྐྱེས་པ་ཤེས་ནས། དཔེ་མེད་མས། ཆོས་ལ་ཡིད་ནི་ཉམས་མེད་རིང་གཏད་ནས། །སུ་ཞིག་དམྱལ་བའི་དོན་དུ་སྡིག་པ་བྱེད། །མཚན་མོ་མར་མེ་སྣང་བར་བྱེད་པ་དེར། །ལམ་ཉམས་རྣམས་ནི་ངེས་པར་དོན་མི་འགྲོ། །ཞེས་སྨྲས་པའི་ལེགས་བཤད་དེས་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོས་པ་ལྟར་དེ་ལམ་ངན་པ་ལས་བཟློག་པས་གཙོ་བོ་དེས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་རང་གི་སྟོད་གོས་དཔེ་མེད་མ་ལ་བྱིན་ནོ། །དཀའ་ཐུབ་པའི་སྲས་དེར་ཀྱང་ལེགས་བཤད་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱས་ནས་དཔེ་མེད་པའི་མདུན་དུ་ཤིང་གི་ལོ་མ་དང་བཅས་པའི་ཁྲི་སྙན་སཱ་ལའི་པགས་པ་ནག་པོ་བཞག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཚོང་པ་གཉིས་ཀྱིས་གོས་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ་དག་བཞག་གོ། དེ་ནས་བློན་པོ་དང་རྒྱལ་པོའི་སྲས་དག་གིས་ཀྱང་ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་གོས་རེ་བཞག་གོ། དེར་གར་གྱི་ལྟད་མོ་རྫོགས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོས་ཐོག་མར་གཙོ་བོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དཔེ་མེད་མ་ལ་གོས་ཀྱིས་ཅིའི་དོན་དུ་བརྒྱན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་ན་རེ། ལྷ་གསན་པར་མཛོད་ཅིག །འདིའི་གོས་ལྷུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བདག་ཆགས་པའི་ཚེ་ན། འདིས་ལེགས་པར་བཤད་པས་བདག་གི་བློའི་ 15-2-393b མུན་པ་བསལ་བ་དེའི་སླད་དུའོ། །ཡང་རྒྱལ་པོས་དྲང་སྲོང་གི་སྲས་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་དཔེ་མེད་མ་ལ་ཤིང་ལོ་དང་བཅས་པའི་པགས་པ་བཞག །དེས་སྨྲས་པ། བདག་གིས་དཀའ་ཐུབ་བཏང་ནས་ཁྱིམ་དུ་གནས་པར་འདོད་པ་ལ་འདིས་ལེགས་བཤད་ཀྱིས་དཀའ་ཐུབ་མི་གཏོང་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་གིས་བཀུར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་ཚོང་པ་གཉིས་ལ་དྲིས་པ་དང་། དེ་དག་གིས་དེད་དཔོན་ཞིག་གིས་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བདག་ལ་གཏད་པ་དེ། བདག་གི་དགའ་སྟོན་གྱི་དུས་ན་མཛའ་མོ་ཞིག་གི་མགྲིན་རྒྱན་དུ་བྱས་སོ། །དེ་མཐོང་ནས་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་མོས་དྲིས་པ་ལ། དེས་དེད་དཔོན་ཞིག་གིས་བདག་གི་བདག་པོའི་ལག་ཏུ་བཞག་པ་སྟེ། དེར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱོ་ཕོ་དཔང་པོ་ཉིད་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ། དེས་སྨྲས་པ། དེད་དཔ
【現代漢語翻譯】 以舞女的身姿，做出各種嫵媚的動作，吸引了所有人的目光，都想與她相遇。當時，有一個苦行者的兒子，因苦修而感到疲憊和厭倦，心中嚮往家庭的歡樂，心想：『我應該住在家裡。』當他聽到陶土鼓的聲音時，便像看戲一樣前去觀看，看到了無與倫比的舞女那美麗的舞姿，聽到了美妙的歌聲，心神被奪。他想：『這樣的景像在森林裡是看不到的，我應該放棄苦修之地。』 這時，無與倫比的舞女的上衣滑落，露出了迷人的雙乳，她知道這位首領動了情慾，便說道：『對於佛法沒有絲毫信念，一心只想追求享樂的人，誰會爲了地獄而造惡業呢？在夜晚點亮燈火，那些迷失道路的人，也一定不會到達目的地。』這番勸誡就像老師教導學生一樣，使他從邪路上回頭。那位首領說了聲『好』，便將自己的上衣送給了無與倫比的舞女。那位苦行者的兒子也對這番勸誡說了聲『好』，然後在無與倫比的舞女面前放了一張帶著樹葉的床，那是黑色的娑羅樹皮做的。 這時，有兩個商人放下了像月亮一樣潔白的布匹。之後，大臣和王子們也各自放下了像月亮一樣的布匹。歌舞表演結束時，國王首先問那位首領：『你用布匹裝飾無與倫比的舞女，是為什麼呢？』 他回答說：『請您聽我說。當我迷戀於她衣服滑落時所展現的美麗身姿時，她用善妙的言語驅散了我心中的黑暗，爲了這個緣故。』國王又問那位修行者的兒子：『你為什麼把帶著樹葉的樹皮獻給無與倫比的舞女呢？』他回答說：『我本想放棄苦修，回家居住，但她用善妙的言語勸誡我不要放棄苦修，所以我尊敬她。』 然後國王問那兩個商人，他們回答說：『一位商隊首領在去往他處時，將一串珍珠項鍊交給我保管。在我的喜慶節日裡，我把它作為禮物送給了一位朋友。我的妻子看到后問起，我便說是一位商隊首領交給我主人的，而且還請了你的丈夫作為見證人。』 那女子說：『商隊首領……』
【English Translation】 With the body of a dancer, she performed various charming movements, captivating the minds of all, who desired to meet her. At that time, a son of an ascetic, weary and tired from practicing asceticism, longing for the joys of home, thought, 'I should dwell at home.' When he heard the sound of the clay drum, he went to watch as if attending a spectacle, and saw the unparalleled dancer's beautiful gestures and heard the sweet songs, his mind was captivated. He thought, 'Such a sight is not seen in the forest, I should abandon the place of asceticism.' At that moment, the upper garment of the unparalleled dancer slipped, revealing her alluring breasts. Knowing that the chief was aroused, the unparalleled dancer said: 'Whoever has no faith in the Dharma and is intent on pleasure, who would commit evil for the sake of hell? Where a lamp is lit at night, those who have lost their way will certainly not reach their destination.' This excellent advice, like a teacher instructing a student, turned him away from the evil path. The chief said 'Good,' and gave his upper garment to the unparalleled dancer. The son of the ascetic also said 'Good' to this excellent advice, and then placed a bed with leaves, made of black Sala bark, before the unparalleled dancer. Then, two merchants placed cloths as white as the moon. After that, ministers and princes also each placed cloths like the moon. When the dance performance ended, the king first asked the chief: 'Why did you adorn the unparalleled dancer with cloth?' He replied: 'Please listen. When I was fascinated by the beauty of her body when her clothes slipped, she dispelled the darkness in my mind with excellent words, for that reason.' The king then asked the son of the ascetic: 'Why did you place the bark with leaves before the unparalleled dancer?' He replied: 'I wanted to abandon asceticism and live at home, but she prevented me from abandoning asceticism with excellent advice, so I honored her.' Then the king asked the two merchants, and they replied: 'A caravan leader entrusted me with a pearl necklace when going elsewhere. During my festive occasion, I gave it as a gift to a friend. When my wife saw it, she asked about it, and I said that a caravan leader had placed it in the hands of my master, and your husband was also made a witness.' The woman said: 'The caravan leader...'
ོན་འོངས་ཀྱང་གལ་ཏེ་བདག་གི་ཁྱོ་བོས་མ་སྨྲས་ན་འདི་བདག་ཅག་ཐུན་མོང་གི་དོ་ཤལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁྱིམ་བདག་མོ་གཉིས་ཀྱིས་བློ་གྲོས་ངན་པའི་ཚིག་དེ་ཐོས་ནས་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པས་དེ་ལྟར་བགྱི་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ལ། འདིའི་ལེགས་བཤད་ཀྱིས་དགེ་བ་འཕྲོག་པའི་བརྣབས་སེམས་དེ་དོར་བར་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་བཟང་པོ་ཐོབ་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་གློ་བུར་གོས་དག་དོར་བར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་གོས་དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། བློན་པོ་དེས་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ་ 15-2-394a གལ་ཏེ་ལྷས་བདག་ལ་མི་འཇིགས་པ་སྦྱིན་ན་བརྗོད་པར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་ནོ། །བློན་པོ་དེས་དབེན་པར་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་བ། གདུག་པ་བདག་དང་ལྷའི་བཙུན་མོའི་གཙོ་མོ་དག་བགྲོས་ཏེ། ས་སྐྱོང་འདི་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ་དུག་གམ་རལ་གྲི་རྣོན་པོས་བསད་དེ་བདག་ཅག་ཉིད་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པར་བྱའོ་ཞེས་ཆད་བྱས་པ་དེ་དཔེ་མེད་པའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྣང་བས་བཅོམ་པར་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར་གོས་ཀྱི་བཀུར་སྟི་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྲས་ལ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དཔེ་མེད་མ་ལ་གོས་བྱིན། དེས་སྨྲས་པ། ཡབ་ཀྱིས་གསན་པར་འོང་ཟེར་ཏེ། བློན་པོ་ཆེན་པོ་སྡིག་པ་ཅན་དང་ལྷན་ཅིག་རིགས་སུན་འབྱིན་པའི་མ་མ་འདི་གསད་པར་བྱ་སྙམ་པའི་ཀུན་རྟོག་བདག་ལ་སྐྱེས་པ་དེ། དཔེ་མེད་མས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེས་བདག་གི་ཆོས་མིན་གྱི་བསམ་པ་དེ་བཟློག་པར་བྱས་པས་སློབ་དཔོན་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་གོས་ཀྱིས་མཆོད་པར་བྱས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཐོས་པས་རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་རྣམས་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དཔེ་མེད་མ་བོས་ནས་ནོར་ཆེན་པོའི་བྱིན་ཅིང་གུས་པར་བྱས་ཏེ་བསྟོད་པ་དག་གིས་བསྟོད་ནས་ཐམས་ཅད་རང་གི་གནས་སུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་མའི་དོན་ཆེན་པོ་ 15-2-394b བྱེད་པ་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ ། 受生為商主妙行 ཡང་སྔོན་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་མངོན་པར་དགའ་བ་འཇོག་པོའི་བྲག་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་བསྟན་བཅོས་དུ་མའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་ཅིང་དུལ་བ་དང་བཟོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་དང་འདྲ་བའི་དེད་དཔོན་ལེགས་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་ལེགས་པའི་ལམ་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །དེར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ལྷའི་བུ་མོ་དང་འདྲ་བའི་རེས་མའི་སྨད་འཚོང་མའི་མིང་མཆན། གཙོ་མོ་བཟང་མོ་ཞིག་གིས་དེད་དཔོན་མང་པོ་དབང་དུ་བྱས་པར་ཐོས་ནས། དེའི་གཟུགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 即使來了，如果我的丈夫不說話，這也會變成我們共同的項鍊。'聽到兩個主婦這樣惡毒的對話，我們也被慾望所征服，答應說：'就這麼做。'因此，用這篇善說，拋棄了搶奪善行的貪婪之心，走上了獲得善生的道路，所以讚歎說：'太好了！'並立即脫掉了乾淨的衣服。然後，國王問大臣：'你為什麼要換那件衣服？'那位大臣跪下說：'如果神給予我不畏懼，我就說。'國王也給予了不畏懼。那位大臣私下對國王說：'惡人和天女的首領們商議說：'趁著這位國王睡覺時，用毒藥或鋒利的劍殺死他，我們自己來執掌王位。'這被無與倫比的善說之光摧毀了，所以才尊敬這件衣服。'然後，那位國王對被任命為王位的繼承人說：'你為什麼給無與倫比的母親衣服？'他說：'父王您聽著。我心中產生了一個想法，要和邪惡的大臣一起殺死這個敗壞家族的母親。無與倫比的母親善說，阻止了我那非法的想法，她就像我的老師一樣，所以我用衣服來供養她。'說完之後，國王聽了這些話，對他們說：'太好了！'然後，他召見無與倫比的母親，給予大量的財富，恭敬地讚美她，然後所有人都回到了自己的住所。因此，菩薩們憑藉智慧的力量，即使只用一句善說的偈頌，也能為眾生做偉大的事情，所以要恭敬啊！ 又，過去有一位富有的商人，在名為曼達拉（mandalā，梵文，mandalā，mandala，壇城）的石窟中，在王舍城（Rājagṛha，梵文，Rājagṛha，Rājagṛha，王舍城）中，世尊已經超越了眾多的論典，以調伏和忍耐等偉大的功德，如同世間一切眾生的親友一般的導師，名為善逝（Sugata，梵文，Sugata，Sugata，善逝），他為眾生照亮了善良的道路。在那裡，在瓦拉納西（Vārāṇasī，梵文，Vārāṇasī，Vārāṇasī，瓦拉納西），一位像天女一樣的妓女，名叫蓮花（Padmā，梵文，Padmā，Padmā，蓮花），她聽說許多導師都被她控制了，於是她開始思考她的美貌。
【English Translation】 Even if it comes, if my husband doesn't speak, this will become our common necklace.' Hearing the two housewives' malicious conversation, we were also conquered by desire and promised, 'Let's do it that way.' Therefore, with this well-spoken word, the greed to rob merit was abandoned, and they embarked on the path to obtaining a good rebirth, so they praised, 'Excellent!' and immediately took off their clean clothes. Then, the king asked the minister, 'Why did you change that garment?' That minister knelt down and said, 'If the god grants me fearlessness, I will speak.' The king also granted fearlessness. That minister privately told the king, 'The wicked and the chief of the celestial women conspired, saying, 'While this king is asleep, let's kill him with poison or a sharp sword, and we ourselves will take over the kingdom.' This was destroyed by the light of unparalleled well-spoken words, so I honored this garment.' Then, that king said to the son who was appointed as the heir to the throne, 'Why did you give the unparalleled mother the garment?' He said, 'Father, please listen. I had an idea to kill this mother who ruins the family together with the evil minister. The unparalleled mother's well-spoken words prevented my unlawful thought, and she became like my teacher, so I offered her the garment.' After speaking, the king heard these words and said to them, 'Excellent!' Then, he summoned the unparalleled mother, gave her a large amount of wealth, respectfully praised her, and then everyone returned to their own dwellings. Therefore, Bodhisattvas, with the power of wisdom, even with just one verse of well-spoken words, can do great things for sentient beings, so be respectful! Again, in the past, a wealthy merchant, in a cave called Mandalā (壇城) in Rājagṛha (王舍城), the Blessed One, having transcended numerous treatises, with great qualities such as taming and patience, like a friend to all beings in the world, a guide named Sugata (善逝), illuminated the path of goodness for beings. There, in Vārāṇasī (瓦拉納西), a courtesan like a celestial maiden, named Padmā (蓮花), having heard that many guides were under her control, began to contemplate her beauty.
་ང་རྒྱལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལེགས་འགྲོ་དེ་གྲོགས་མང་པོ་དང་བཅས་པར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ངོ་། །དེ་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རེས་མའི་གཙོ་མོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་མཛེས་པས་པདྨ་དག་ལ་བུང་བ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་འགུགས་པར་བྱེད་ན། མཁས་ཤིང་གསལ་བ་ལེགས་འགྲོ་དེ་འོང་བ་ལ་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ་སྙན་པར་སྨྲ་བས་དེ་བཀུག་ནས་རང་དབང་དུ་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར། དེས་ཕོ་ཉ་ཚིག་གསལ་བར་སྨྲ་བ་མངགས་པ་དེས་གུས་པར་ལེགས་འགྲོ་ལ་སྨྲས་པ། རེས་མའི་གཙོ་མོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔལ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་དེས་ཁྱོད་རང་གི་ཁྱིམ་བཞིན་དུ་འདིར་གཤེགས་ལ་བདག་ཅག་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་མཛོད་ཅེས་སྨྲའོ། །ཞེས་བྱས་སོ། །ལེགས་འགྲོས་སྨྲས་པ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་སྔགས་ལ་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་འདྲ་བ་མེད་པས་བདག་འདིར་འོངས་པ་ལ་དགོས་པ་ 15-2-395a གཞན་མེད་དེ་བདག་དེར་འོང་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་རེས་མའི་གཙོ་མོ་གོས་དཀར་པོ་དང་ལྡན་པའི་གཡོག་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་སོ། །དེར་རེས་མའི་གཙོ་མོས་ལེགས་འགྲོ་མཐོང་ནས་ལངས་ཏེ་དགའ་ཞིང་དགོད་ལ་མིག་ཟུར་གྱིས་ལྟ་བ་སོགས་སྒེག་ཅིང་ཆགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ནས་མཚན་མོ་ཕྲད་པར་འདོད་པའི་ཀུན་རྟོག་གིས་འདོད་པའི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སྨྲ་ཞིང་། དེར་ལེགས་འགྲོ་དེས་མཚན་མོ་དེ་ལ་རེས་མའི་གཙོ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་དགའ་མགུར་བྱས་ཏེ། ཐོ་རངས་ཀྱི་དུས་སུ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་རི་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་བྱིན་ནོ། །གཉིས་པའི་ཞག་ལ་གསེར་གྱི་རྒྱན་ཆས་དེ་བརྒྱན་པར་བྱས་སོ། །གསུམ་པའི་ཞག་ལ་དངུལ་གྱི་རྒྱན་ཉུང་བ་ཙམ་བྱིན་པ་ལ། རེས་མའི་གཙོ་མོ་དེ་ཁྲོ་བ་དང་ལྡན་པར་སོང་ནས་རྒྱལ་པོ་ཚོངས་པས་བྱིན་ལ་གཏམ་ཞུས་ཤིང་། བདག་གིས་ནི་འདི་ལ་དགའ་བའི་སྤྱོད་པ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལས་ཇེ་ལྷག་ཏུ་བྱས་ན། ལེགས་འགྲོ་འདི་ནི་མཉེས་གཤིན་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཞུས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ལེགས་འགྲོ་བོས་ནས་རེས་མའི་གཙོ་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ན། བཟང་མོ་དེ་ན་རེ། ལྷ་ལགས་མཉེས་གཤིན་པ་མེད་པའི་ཡིད་འདི་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཆུ་མེད་པ་ལ་ཟམ་པ་འཛུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ལེགས་འགྲོ་འདི་ལ་དགའ་བར་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ལན་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། ལེགས་འགྲོ་ན་རེ། འདིའི་བཙོང་བྱ་འདི་ནི་རང་ 15-2-395b བཞིན་གྱིས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་སྟེ། འདི་ཡི་ལུས་ནི་ཞག་གི་སྐབས་རྣམས་སུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས་རྒྱན་ཀྱང་གཞན་དང་གཞན་བྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །མེ་ཏོག་རྙིང་པ་རྣམས་བུང་བས་དོར་བ་ལྟར། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་འདོད་པར་བྱས་ནས་རྙིང་པའི་ཚེ་འདོར་ཞིང་གསར་པ་བསྟེན་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པ
【現代漢語翻譯】 爲了消除傲慢，樂行（梵文：Sudarshana，美好外貌）帶著許多朋友去了瓦拉納西（梵文：Varanasi，印度城市）。那些有缺點的人對妓女首領說：『你的美麗像蜜蜂一樣吸引著蓮花，派一個聰明而清晰的使者去迎接樂行，用甜言蜜語引誘他，讓他受你控制。』 於是，她派了一個說話清晰的使者，恭敬地對樂行說：『那位奪走一切光彩的妓女首領說，請像在自己家一樣來這裡，並接受我們的服侍。』 樂行說：『沒有像你這樣具有魅力的化身咒語能控制所有人的心，我來這裡沒有其他目的，只是想來這裡。』說完，他走進了妓女首領的家，那裡有穿著白色衣服的侍女們。 在那裡，妓女首領看到樂行，站起來，高興地笑著，用眼角看著他，展示各種嫵媚和迷人的姿態，用各種愛慾之語表達了夜晚相會的渴望。那天晚上，樂行和妓女首領一起享受快樂，並在黎明時分給了她價值一百萬的珍珠項鍊。 第二天，他給了她金飾。第三天，他只給了她少量的銀飾。妓女首領生氣了，向國王（梵文：raja，統治者）抱怨說：『我每天都更加努力地取悅他，為什麼樂行越來越不高興呢？』 國王召見樂行，讓他和妓女首領一起談話。那位美麗的女子說：『陛下，說這些不高興的話有什麼用呢？這就像在沒有水的地方建橋一樣。即使我努力取悅樂行，也不會有任何結果。』 國王說，『樂行，回答她。』樂行說：『她的交易品本身就有缺陷。我看到她的身體每天都在變化，所以我給了她不同的珠寶。就像蜜蜂拋棄舊花一樣，人們在喜歡的時候就想要，一旦舊了就拋棄，追求新的。』
【English Translation】 To dispel pride, Sudarshana (Sudarshana, meaning 'beautiful appearance') went to Varanasi (Varanasi, a city in India) with many friends. Those with flaws said to the chief courtesan, 'Your beauty attracts everything like bees to lotuses. Send a clever and articulate messenger to greet Sudarshana, entice him with sweet words, and bring him under your control.' So, she sent a messenger who spoke clearly, and he respectfully said to Sudarshana, 'The chief courtesan, who steals the splendor of all, says, please come here as if it were your own home and accept our service.' Sudarshana said, 'There is no mantra embodied in a form like you that can control the minds of all people. I have no other purpose in coming here; I simply want to come here.' Having said this, he entered the house of the chief courtesan, which was filled with maids dressed in white. There, the chief courtesan saw Sudarshana, stood up, happily smiled, looked at him from the corner of her eye, displayed various seductive and charming gestures, and spoke various amorous words expressing her desire for a night of union. That night, Sudarshana enjoyed pleasure with the chief courtesan and, at dawn, gave her a pearl necklace worth a hundred thousand. On the second day, he gave her gold ornaments. On the third day, he gave her only a small amount of silver ornaments. The chief courtesan became angry and complained to the king (raja, meaning 'ruler'), saying, 'I try harder each day to please him, so why is Sudarshana becoming less pleased?' The king summoned Sudarshana and had him speak with the chief courtesan. The beautiful woman said, 'Your Majesty, what is the use of speaking these unpleasant words? It is like building a bridge where there is no water. Even if I try to please Sudarshana, there will be no result.' The king said, 'Sudarshana, answer her.' Sudarshana said, 'Her merchandise itself is inherently flawed. I see that her body changes every day, so I gave her different jewels. Just as bees abandon old flowers, people desire things as long as they are pleasing, and when they are old, they abandon them and pursue new ones.'
ོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་ཞིང་འགག་སྟེ། ལང་ཚོ་ནི་རྒ་བས་འཕྲོག་ཅིང་། ཚེ་ནི་འཆི་བས་འཕྲོག་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་གོ། རྒ་ན་འཆི་བས་སྡུག་བསྔལ་བས་སེམས་ཀྱི་བརྟན་པ་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་མི་ཤེས་པ་དག་ནི། བུད་མེད་ཅེས་བྱ་བ་རུས་པའི་ཕྲེང་བ་མི་གཙང་བའི་གཟེབ་ཅན་ལ་ཆགས་ནས་རྨོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བུད་མེད་ལ་ཆགས་པ་སྐྱོན་མང་པོ་གནས་སུ་ཤེས་ནས་སྨད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་། རེས་མའི་གཙོ་མོ་དེ་ཡང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོའི་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་ཏེ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བག་མེད་པ་རྣམ་པར་བཟློག་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟུང་བར་གྱུར་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་སླར་ཡང་ལྗོན་ཤིང་གི་བྲག་ཉིད་དུ་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ། ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་དཀའ་ཐུབ་པ་ཞིག་གནས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་རི་དྭགས་དང་འདབ་ཆགས་ 15-2-396a རྣམས་ཀྱང་སློབ་མ་ལྟར་དགའ་བས་གནས་སོ། །དེར་གླང་མོའི་ཕྲུག་གུ་ཤིན་ཏུ་སྡུག་གུ་ཞིག་བཙས་པ་དེ་མ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་བུ་ལྟར་བྱམས་པར་བྱེད་ཅིང་། ཕྲུ་གུ་དེས་ཀྱང་པདྨའི་རྩ་བ་དང་འོད་མའི་འདབ་མ་སོགས་བཟུང་སྟེ་ཐུབ་པ་དེའི་ལག་ཏུ་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཤིང་ལོའི་ཁང་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་གནས་ཤིང་དྲང་སྲོང་དེ་གང་དུ་འགྲོ་བར་ཁྲིད་ནས་རི་དགས་པགས་པ་སོགས་དེ་ལ་བཀལ་ཏེ་འོང་བར་བྱེད་ཅིང་དྲང་སྲོང་གི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཕལ་ལ་དེས་གྲོགས་བྱེད་དོ། །ནམ་ཞིག་ཕྲུ་གུ་དེ་རང་གི་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ནགས་སུ་འཁྱམས་སོ། །དྲང་སྲོང་དེས་མེའི་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་བྱས་ནས་ཟས་བཟའ་བའི་ཚེ་གླང་ཕྲུག་དེ་བཙལ་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བཞག་སྟེ། དེའི་རྐང་རྗེས་ལ་བལྟས་ནས་བཙལ་བ་ན་མའི་ནུ་མ་ནུ་བར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་བྱེད་པ། གླང་མོའི་ཕྲུ་གུ་དེས་མཐོང་ནས་བསུ་བར་གྱུར་ཏོ། །དྲང་སྲོང་དེས་མཆི་མས་མིག་གང་བཞིན་དེའི་མགོ་ལ་ལག་པས་བྱུགས་ཏེ། ཁྱོད་མའི་ནུ་མ་འཐུང་བས་ཅི་བྱ། ཆུ་འཐུང་ཞིང་བདག་ཅག་གི་བསྟི་གནས་སུ་འདོང་ཞེས་ཁྲིད་ནས། དེ་ལ་ཤིང་ལོའི་སྤྱིལ་བུ་བྱས་ཏེ། ཉིན་མཚན་དུ་དེ་སྲུང་བའི་སེམས་པས་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ལྷའི་མིག་གིས་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱམས་པས་ཡིད་ཞེན་པ་དྲག་པོ་ཅན་དེ་ལ་བལྟས་ནས་འདི་སྙམ་དུ། ཐུབ་ 15-2-396b པ་འདིས་གཉེན་འདུན་མཉེས་གཤིན་པ་རྣམས་དོར་ནས་ནགས་སུ་གནས་ཀྱང་ལྷག་པར་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་ལ་ཞེན་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྟོབས་མ་ཐོབ་པ་འདི་ཐབས་ཤིག་གིས་གདུལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བར
【現代漢語翻譯】 世間諸法，皆因其本性而於剎那間生滅，青春被衰老所奪，生命被死亡所奪，一切皆是無常。衰老、疾病、死亡帶來的痛苦，擾亂心之平靜，而那些不明白此理的人，卻迷戀于名為『女人』的由骨骼串聯、充滿不凈之物的軀殼，真是愚昧至極。智者深知，迷戀女色乃是諸多過患的根源，因此對其加以貶斥。' 國王聽后，讚歎道：『說得好啊！』而那位選美大賽的冠軍，也因此擺脫了對自身美貌和青春的驕傲，一心專注于寂靜之中。所有民眾也都改掉了放逸的習氣，開始奉行戒律。那位菩薩也再次化為樹木之巖。 在過去世，當世尊（Bhagavan，對佛的尊稱）化身為天神之王帝釋天（Indra，佛教中的護法神）時，有一位苦行者居住在森林中，各種動物和鳥類都像他的弟子一樣，快樂地圍繞著他。 在那裡，一頭非常可愛的小象出生了，它與母親分離后，苦行者像對待自己的孩子一樣慈愛地對待它。小象也會採摘蓮花的根莖和睡蓮的花瓣等，獻給苦行者。 它住在苦行者用樹葉搭建的小屋附近，無論苦行者去哪裡，它都會跟隨，並幫他揹負鹿皮等物品。它還幫助苦行者做各種事情。 有一天，小象跟隨自己的母親走失在森林裡。苦行者在進行火供等儀式后，準備吃飯時，卻找不到小象。於是他停止進食，沿著小象的腳印尋找，發現它正在吮吸母象的乳汁，心中充滿了悲傷。小象看到苦行者后，前來迎接他。 苦行者眼含淚水，用手撫摸著小象的頭，說道：『你為何要吮吸母象的乳汁呢？來喝水，然後和我們一起回住所吧。』說完，便帶著小象回去了，併爲它搭建了一個樹葉小屋，日夜守護著它，用無比慈愛的心對待它。 菩薩帝釋天用天眼看到苦行者對小象產生了強烈的執著，心想：『這位修行者雖然捨棄了親友，獨自在森林中修行，卻對小象產生了如此強烈的執著，他尚未獲得辨別事物的智慧。我必須想個辦法來調伏他。』
【English Translation】 All phenomena are born and perish in an instant due to their very nature. Youth is robbed by old age, and life is robbed by death. All is impermanent. Those who do not understand how suffering from old age, sickness, and death robs the mind of its stability become deluded by clinging to what is called 'woman,' a string of bones, a receptacle of impurity. The wise know that clinging to women is the source of many faults and therefore despise it.' The king, hearing this, praised, 'Well said!' And that champion of the beauty contest, free from pride in her form and youth, single-mindedly engaged in perfect peace. All the assemblies of beings also reversed their heedlessness and took up moral discipline. That Bodhisattva again became the rock of a tree. In a previous life, when the Bhagavan (the Blessed One) himself became Indra (king of the gods), there was an ascetic dwelling in the forest. Animals and birds stayed near him with joy, like disciples. There, a very lovely baby elephant was born. Separated from its mother, the ascetic treated it with love, as if it were his own child. The baby elephant would take lotus roots and lotus petals and offer them to the ascetic's hand. It lived near the ascetic's hut made of leaves, and wherever the ascetic went, it would lead him, carrying deerskins and other things for him. It helped the ascetic with most of his tasks. One day, the baby elephant followed its mother and wandered into the forest. The ascetic, after performing fire offerings and other rituals, went to eat, but could not find the baby elephant. So he stopped eating and searched for it, following its footprints. He saw it suckling its mother's milk and felt sorrow. The baby elephant saw him and came to greet him. The ascetic, with tears filling his eyes, stroked its head with his hand and said, 'Why are you drinking your mother's milk? Come, drink water and return to our dwelling place.' He led it back and made a hut of leaves for it, guarding it day and night with a mind of great love. The Bodhisattva Indra, with his divine eye, saw the ascetic with strong attachment to the baby elephant and thought, 'This ascetic, though he has abandoned pleasing relatives and dwells in the forest, has a particularly strong attachment to the baby elephant. He has not gained the power to discriminate. I must tame him by some means.'
ྒྱ་བྱིན་དེར་སོང་སྟེ། ཐུབ་པའི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྲུ་གུ་དེ་ཤི་བར་ཆ་བའི་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བར་སྤྲུལ་ཏོ། །ཐུབ་པ་དེས་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་འདི་ཅི་ཞེས་དེ་དང་འབྲལ་བར་དོགས་པས་སྨྲེ་སྔགས་སྣ་ཚོགས་འདོན་ཏོ། །དེར་ལྷའི་བདག་པོས་དཀའ་ཐུབ་པའི་གཟུགས་སུ་བསྟན་ནས་དེ་ལ་སྨྲས་པ། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཁྱོད་རང་གི་སྐྱེ་བོ་མཉེན་གཤིན་པ་རྣམས་བཏང་ནས་ནགས་སུ་གནས་ན། ད་འདི་ཤི་བའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པའི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་གླང་པོ་ཆེའི་ཁྲུས་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་འདི་ན་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་སྟེ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་དུ་འོས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཆི་བ་ལ་ངུས་པས་ཕན་པ་སུས་ཀྱང་མ་ཐོབ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་ཤེས་ནས་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ནོར་དང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ་ནགས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ནི་ནགས་སུ་གནས་བཞིན་རང་ཉིད་ཞེན་པའི་ཞགས་པས་འཆིང་བར་བྱེད་པ་མི་རིགས་སོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པས་མཐར་གཡོ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་མཉེན་གཤིན་ལ་ཞེན་པས་རང་འཆི་བར་ཟད་ཀྱི། རྟག་ཏུ་འགྲོགས་པའི་དབང་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །འཁོར་བ་འདིར་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ 15-2-397a ཅད་འབྱུང་ལ། མ་ཆགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ། ཐུབ་པ་དེས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྟོད་ཅིང་གུས་པར་བྱས་སོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། སྡུག་པའི་མཚན་མས་དབང་པོ་ཁྲིད་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་དྲན་པ་མཉམས་པས་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་བྱས་ནས་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་དྲང་སྲོང་དེས་ལེགས་སོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེར་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་ལུས་སུ་བསྟན་ནས་བདག་ནི་ལྷའི་དབང་པོ་སྟེ། ཕྲུ་གུ་འདི་བདག་གི་མཐུས་སླར་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བསླང་བར་བྱས་སོ། །ཐུབ་པ་དེས་ཀྱང་རིམས་པས་དུས་ཀྱི་ཚེ་གླང་པོའི་ཕྲུ་གུ་དེ་གླང་པོའི་ཚོགས་སུ་དོར་བ་ཚོགས་ཀྱི་བདག་པོར་གྱུར་ཅིང་། དེས་ཀུ་བ་ཆུས་བཀང་བ་དང་འབྲས་བུ་བཅས་པའི་ཡལ་ག་རྣམས་ཐུབ་པ་ལ་བྱིན་ནོ། །དེས་ཀྱང་ལག་པས་དེའི་མགོ་ལ་རེག་ཅིང་ཕན་པའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྨྲས་ནས། ཐུབ་པ་དེས་རང་གི་སྤྱིལ་པོར་བསམ་གཏན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་མཚོ་མ་དྲོས་པ་ན་ངང་པའི་སྡེ་དཔོན་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་གང་བ་དང་བཞིན་རྒྱས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕུ་བོ་གང་བ་ནི་གཏུམ་ཞིང་བརླང་པས་ངང་པ་རྣམས་ལ་བསྡིགས་ཤིང་སྤུ་འབྱིན་ཅིང་སྡེར་མོས་རྨ་འབྱིན་པ་སོགས་བྱས་པས་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་ངང་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་བསམས་པ་གང་བ་གཏུ
【現代漢語翻譯】 然後，他去了那裡，化身成一種疾病，折磨著那個阻礙圖巴（Thubpa，能者）行善的孩子，讓他死去。圖巴（Thubpa）沒有調查，只是擔心與他分離，唸誦各種哀嘆。這時，天神之主顯現為苦行者的形象，對他說：『偉大的賢者，你已經放棄了那些柔順的人，住在森林裡。現在，你為這死亡的痛苦而發出無法忍受的哀嘆，這就像大象洗澡一樣，你在這裡做什麼呢？有智慧的人都會嘲笑你。沒有人能通過為所有人的死亡哭泣而獲得任何好處。認識到一切事物都會毀滅，過去的賢者們放棄了財富和所有人的聚集，住在森林裡。你住在森林裡，卻被自己執著的繩索束縛，這是不合適的。一切有為法都是無常的，最終註定要變動，所以執著于柔順的人只會讓你自己死亡，永遠相伴是不可能的。』在這個輪迴中，一切痛苦都源於執著和貪戀，而從不執著中才能獲得解脫。』圖巴（Thubpa）讚歎並尊敬他所說的好話。 這時，菩提薩埵（Byang chub sems dpa，覺悟的勇士）說道：『不要追隨感官被愉悅的表象所引導，保持正念，背離感官的對象，這樣就能獲得成就，像聖者們所展示的那樣去做，不要像普通人一樣。』賢者讚揚他說：『說得好！』然後，他顯現為因陀羅（brgya byin，帝釋天）的身體，說道：『我是天神之主，我會用我的力量讓這個孩子復活。』於是，他讓他復活了。圖巴（Thubpa）因為疾病而放棄了那頭小象，就像放棄了象群中的小像一樣，它變成了象群的主人。他給了圖巴（Thubpa）一個裝滿水的壺和帶有果實的樹枝。圖巴（Thubpa）用手摸著它的頭，說了些有益的教誨。然後，圖巴（Thubpa）在他的小屋裡一心一意地禪定。 從前，在瑪卓巴（mtsho ma dros pa，未暖海）中，有一群鵝的首領，名叫玉闊炯（yul 'khor skyong，守護國土），還有甘瓦（gang ba，充滿）和辛杰（bzhin rgyas，面容增長）兩兄弟。哥哥甘瓦（gang ba）粗暴而魯莽，恐嚇鵝群，拔它們的羽毛，用爪子抓傷它們等等，鵝群向鵝王報告了這件事。鵝王心想，甘瓦（gang ba）粗暴……
【English Translation】 Then, he went there and manifested as a disease afflicting the child who was obstructing Thubpa's (the capable one) virtuous deeds, causing him to die. Thubpa, without investigating, just worried about being separated from him, and uttered various lamentations. There, the lord of the gods appeared in the form of an ascetic and said to him: 'Great sage, you have abandoned those who are gentle and dwell in the forest. Now, you utter unbearable lamentations for the suffering of this death, which is like an elephant's bath. What are you doing here? Wise people will laugh at you. No one has ever gained anything by crying for the death of all. Knowing that all things are impermanent, the former sages abandoned wealth and the assembly of all people and dwelt in the forest. You, dwelling in the forest, are inappropriately binding yourself with the rope of attachment. All conditioned things are impermanent, and in the end, they are certain to change, so attachment to the gentle will only lead to your own death, and it is impossible to be together forever.' In this cycle of existence, all suffering arises from attachment and clinging, and liberation is attained from non-attachment.' Thubpa praised and revered the good words he had spoken. Then, the Bodhisattva (Byang chub sems dpa, Warrior of Awakening) said: 'Do not follow after the senses are led by pleasant appearances, but maintain mindfulness and turn your back on the objects of the senses, so that you may attain accomplishment. Do as the holy ones have shown, and do not be like ordinary people.' The sage praised him, saying, 'Well said!' Then, he manifested as the body of Indra (brgya byin, Lord of the Gods), saying, 'I am the lord of the gods, and I will revive this child with my power.' And so, he revived him. Thubpa, because of the illness, abandoned that baby elephant, just as one abandons a baby elephant in a herd of elephants, and it became the master of the herd. He gave Thubpa a pot filled with water and branches with fruit. Thubpa touched its head with his hand and spoke beneficial teachings. Then, Thubpa remained single-mindedly in meditation in his hermitage. In a former time, in the lake Madrosa (mtsho ma dros pa, Unwarmed Lake), there was a leader of a flock of geese named Yulkhor Kyong (yul 'khor skyong, Protector of the Land), and two brothers, Gangwa (gang ba, Full) and Shinjé (bzhin rgyas, Increasing Face). The elder brother, Gangwa, was violent and rude, threatening the geese, plucking their feathers, scratching them with his claws, and so on, so the geese reported this to the king of the geese. The king thought, Gangwa is violent...
མ་པ་འདི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་བཅུག་ན་ངང་ 15-2-397b པའི་ཁྱུ་བཤིག་པར་འགྱུར་གྱིས་དེ་ལ་ཐབས་ཞིག་བྱའོ་སྙམ་དུ། བུ་དེ་གཉིས་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་རེ་དང་བཅས་པ་ལ་འབབ་ཆུ་དང་མཚོ་དང་མཚེའུ་རྣམས་བལྟས་ཏེ་ངའི་དྲུང་དུ་ཐོག་མར་སུ་བྱུང་བ་དེ་ངང་པ་རྣམས་ཀྱི་སྡེ་དཔོན་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་གཉིས་འགྲན་བཞིན་དོང་བས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཕྱིན་པ་ན། རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་གྱི་རྫིང་ཚངས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་མཚོ་བས་འཕགས་ཤིང་ཟབ་པ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་དང་མེ་ཏོག་གི་སྐྱེད་ཤིང་དུ་མ་དག་གིས་མཛེས་ཤིང་བྱ་སྣ་ཚོགས་སྐད་སྒྲོགས་པ་མཐོང་ནས་གང་བ་འཁོར་བཅས་དེར་བབས་ནས་རྩེ་བར་བརྩམས་སོ། །བཞིན་རྒྱས་ལ་ཡང་རང་གི་ཁྱུས་བོབ་ལ་རྩེད་མོ་མཛོད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། རེ་ཞིག་རྒྱལ་སྲིད་བླངས་ལ་ཕྱི་ནས་སོང་སྟེ་རྩེ་བར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཤིང་མྱུར་བར་སོང་ནས་ངང་པའི་རྒྱལ་སྲིད་བླངས་སོ། །དེ་ནས་ངང་པ་ལྔ་བརྒྱ་བསྐོར་ཞིང་ཚངས་ལྡན་གྱི་རྫིང་བུར་བབ་པ་དེ་བག་ཡོད་པས་གནས་པ་སྐྱེ་བོས་མཐོང་ནས་ངང་པའི་སྡེ་དཔོན་འདི་ལྟ་བུའི་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྫིང་བུ་འདིའི་རྒྱན་དུ་གྱུར་པས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའོ་སྙམ་དུ་དགའ་ཞིང་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་གསོལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་བྱ་རྣམས་བཀུག་སྟེ་མ་སྣད་པར་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྙི་འཇམ་པོས་བཟུང་བ་ན། ངང་པའི་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། བདག་ནི་དམ་པོར་རྙིས་བཟུང་བས། །མི་ཡི་དབང་སོང་བྱར་མེད་ཀྱི། །ཅི་ནས་ངང་པའི་ཁྱུ་དག་ནི། །མྱུར་དུ་མ་དྲོས་འདོར་བར་གྱིས། །ཞེས་སྨྲས་པས་ངང་པ་གཅིག་མིན་པ་ཐམས་ཅད་བྲོས་སོ། །གཅིག་ 15-2-398a བཟུང་བས་གཅིག་མ་ཟིན་ཀྱང་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་ཅིང་འདུག་པ་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་ཏེ་ངང་པའི་སྡེ་དཔོན་དེ་ཁོ་ན་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཁྱེར་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་མ་བཟུང་ཡང་དེ་ལ་ཆགས་ནས་རང་ཉིད་སོང་ངོ་། །དེར་རྒྱལ་པོ་ལ་ངང་པའི་སྡེ་དཔོན་ཕུལ་བ་དང་། ཅིག་ཤོས་འདི་ཁྱེར་ཏེ་ཅི་ལ་འོངས། ལྷ་འདི་ནི་མ་བཟུང་ཡང་རང་ཉིད་འོངས་པ་ལགས་སོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་ངོ་མཚར་ཏེ་དད་པ་སྐྱེས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ངང་པའི་སྡེ་དབོན་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞག་ནས། ངང་པ་དེས་མིའི་སྐད་ཀྱིས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དགེ་བཅུའི་ལས་ལ་བཀོད་པས། རྒྱལ་པོའི་བཀས་པའི་ཡུལ་ན་ཆུ་ན་རྒྱུ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སུས་མ་གསད་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་རྒྱས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དོ། །ཚུལ་འདི་དང་ཕྱོགས་འདྲ་བ་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡུལ་འཁོར་སྲུང་གི་རབས་ཀྱང་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པར་གསུངས་སོ། ༈ ། 受生為金肋野獸 ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཉིད་རི་དྭགས་གསེར་གྱི་གློ་ཞེས་བྱ་བ་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱི་དཔོན་པོ
【現代漢語翻譯】 如果讓這個兒子當王位繼承人，恐怕會破壞雁群，我們得想個辦法。』於是，他對兩個兒子說：『你們各自帶領五百眷屬，去觀察河流、湖泊和池塘，誰先回到我這裡，我就讓他當雁群的首領。』 他們兩個爭先恐後地出發，到達波羅奈國（Bārāṇasī），看到梵授王（Brahmadatta）的梵天池（Brahmadeva），那裡的湖泊寬廣而深邃，各種鮮花和花樹點綴其間，各種鳥兒鳴叫，他們非常高興，帶著眷屬降落在那兒嬉戲。 具面（Su मुखa）對自己的眷屬說：『你們就在這裡嬉戲吧。』而興盛（Udaya）卻說：『我先去奪取王位，然後再回來嬉戲。』說完，他迅速離開，奪取了雁王的王位。 之後，五百隻雁跟隨興盛降落在梵天池，由於他行為謹慎，被人們看到，人們心想：『這位雁王如此相貌堂堂，是這池塘的裝飾，壓倒了所有的鳥兒。』他們非常高興，都注視著他。 大臣們將此事稟告了國王。國王命令道：『把這些鳥兒抓起來，不要傷害它們。』 當他們用柔軟的網捕捉時，雁王說道：『我被牢固的網抓住了，已經落入人的掌控，無能為力。無論如何，請迅速放走我的雁群，不要耽擱。』 說完，除了一個之外，所有的雁都飛走了。一個被抓住了，另一個雖然沒有被抓住，卻因悲傷而沮喪地待在那裡，人們感到驚奇，把雁王帶到國王面前，另一個雖然沒有被抓住，卻因為愛戀雁王而自己去了。 在那裡，他們把雁王獻給國王，問道：『這個沒有被抓住的傢伙，你帶他來幹什麼？』『陛下，這個傢伙雖然沒有被抓住，卻自己來了。』國王對此感到驚奇，生起了信心。 國王讓雁王坐在獅子座上。雁王用人類的語言勸導國王及其眷屬行持十善業，國王下令在自己的領土內宣告：『禁止任何人殺害水中行走的眾生。』 就這樣，雁王興盛實際上就是薄伽梵（Bhagavān）本人。與此類似的故事，在《賢愚經》第三十四品中也講述了雁王守護國土的故事。 轉生為金肋野獸 過去，薄伽梵本人曾是一隻名叫金肋（Suvarṇaroma）的野獸，是野獸們的首領。
【English Translation】 If this son is made the successor to the throne, I fear it will destroy the flock of geese; we must devise a plan.』 So he said to his two sons, 『Each of you, with five hundred attendants, go and observe the rivers, lakes, and ponds; whoever returns to me first, I will make him the leader of the geese.』 The two of them set off in competition, and when they reached Bārāṇasī, they saw King Brahmadatta』s Brahmadeva pond, which was wide and deep, adorned with various flowers and flowering trees, and where various birds were singing. They were very pleased and landed there with their attendants to play. Su मुखa said to his attendants, 『You play here.』 But Udaya said, 『I will first seize the kingdom and then return to play.』 Having said this, he quickly left and seized the kingdom of the goose king. Thereafter, five hundred geese followed Udaya and landed in the Brahmadeva pond. Because he was cautious, people saw him and thought, 『This goose king is so handsome, he is the ornament of this pond, and he overwhelms all the birds.』 They were very pleased and all gazed at him. The ministers reported this to the king. The king ordered, 『Catch these birds, but do not harm them.』 When they were caught in a soft net, the goose king said, 『I am caught in a strong net and am under the control of humans, unable to do anything. In any case, please quickly release my flock of geese without delay.』 Having said this, all the geese flew away except for one. One was caught, and the other, though not caught, remained there dejected with grief. People were amazed and brought the goose king before the king, and the other, though not caught, went there himself out of love for the goose king. There, they presented the goose king to the king and asked, 『What are you bringing this uncaught fellow for?』 『Your Majesty, this fellow came himself, though he was not caught.』 The king was amazed at this and developed faith. The king placed the goose king on a lion throne. The goose king, in human language, exhorted the king and his attendants to practice the ten virtuous deeds. The king ordered a proclamation to be made in his territory: 『No one is allowed to kill any living being that walks in the water.』 Thus, the goose king Udaya was actually the Bhagavan himself. A similar story is also told in the thirty-fourth chapter of the Damamūka Nidāna, about the goose king protecting the country. Rebirth as a Golden-Ribbed Animal In the past, the Bhagavan himself was an animal named Golden Rib (Suvarṇaroma), the leader of the animals.
ར་གྱུར་པ་ལུས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་དང་ཡིད་དུ་སྡུག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གང་གིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེར་རྟོག་ཅིང་སྡོད་པར་བྱེད་དོ། །དེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་ཤེས་ནས་རྔོན་པ་སོགས་ཀྱི་འཚེར་དོགས་ཀྱིས་གནས་སོ། །བྱ་རོག་ཞིག་གིས་དེ་ལ་འདི་ལྟར་འཚེར་ཞིང་སྐྲག་པར་ཅིས་གྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་བདག་གི་ལུས་ལ་ཐམས་ཅད་འདོད་པ་བསྐྱེད་པས་རྔོན་པ་སོགས་ཀྱིས་འཚེར་ཞིང་སྐྲག་གོ། བྱ་ 15-2-398b རོག་གིས་སྨྲས་པ་བདག་ཀྱང་འུག་པས་འཇིགས་པས་གཅིག་ལ་གཅིག་བསྲུང་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གིས་ཁྱོད་ཉིན་མོ་སྲུངས་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་མཚན་མོར་སྲུངས་ཤིག་ཅེས་དམ་བཅས་སོ། །ཅི་ཞིག་ན་མི་ལག་པ་ཕྱིན་ལོག་ཏུ་དམ་པོར་བཅིངས་པ་ཞིག་ཆུ་དྲག་པོའི་དབའ་ཀློང་གིས་ཁྱེར་བ་དེའི་ཁ་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཅིང་སུ་ཞིག་བདག་འཇིགས་པ་འདི་ལས་སྒྲོལ་བ་ཡོད་ན། དེའི་བྲན་བྱ་ཞིང་གོ་རེ་ལོང་བྱའོ་ཞེས་འབོད་པ་དང་། སྟེས་དབང་གིས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ནས་འབབ་ཆུའི་འགྲམ་དུ་སོང་བ་དང་འཕྲད་ལ། མི་དེས་འོ་དོད་བོས་ནས་རི་དྭགས་གཞན་ནི་བྲོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ལོག་པར་ལྷུང་བའི་ལུས་སུ་གྱུར་ཀྱང་སེམས་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་སྙིང་རྗེས་བརླན་པའི་སེམས་ཀྱིས་མོད་ལ་འབབ་ཆུའི་ནང་དུ་འཇུག་པར་བརྩམས་པ་ན། བྱ་རོག་གིས་ཀྱང་སྔོན་དམ་བཅས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲངས་པས་དེས་མི་དེ་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་བྱེད་པར་རིགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་ཐོངས་ཐོངས་གཟུ་ལུམ་མ་བྱེད། མི་འདི་དག་ནི་བྱས་པ་མི་གཟོ་ཞིང་བྱས་པ་མི་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་སེམས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ནི་མི་ཟློག་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚིག་མ་ཉན་པར་འབབ་ཆུ་དེའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་བུ་གཅིག་པུ་སྡུག་པ་ལ་མ་བཞིན་དུ་མི་དེ་རྒྱབ་ཏུ་ཞོན་བཅུག་ནས་ཆུའི་འགྲམ་དུ་ཕྱུངས་ཏེ་བཅིངས་པ་རྣམས་བཀྲོལ་ཞིང་ཡུད་ཙམ་ཞིག་དབུགས་ཕྱུང་ནས་སྨྲས་པ། བུ་ལམ་འདི་ནས་ཅི་དགའ་བར་སོངས་ 15-2-399a ཤིག །དེ་ནས་མི་དེས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོའི་དེའི་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་སྲོག་སྩལ་བས་ན། བདག་ཁྱོད་ཀྱི་འབངས་ཏེ་གོ་རེ་ལོང་ཡང་བགྱིའོ། །རི་དྭགས་དེས་སྨྲས་པ། དེང་ཁྱོད་བདག་གི་བྲན་དང་ནི། །གོ་རེ་ལོང་ཡང་མ་བྱེད་པར། །པགས་པའི་ཕྱིར་ནི་གསད་འོང་གིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་བཞན་མ་བསྟན་ཅིག །བུ་ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོའི་ལུས་འདི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཆགས་ཤིང་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ཁོ་བོ་སུ་ལ་ཡང་མ་བསྟན་ན་བྱས་པ་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ།
【現代漢語翻譯】 當它變成擁有難以置信的身體光輝，並且讓所有人的眼睛和心靈都感到愉悅時，任何看到它的人都會立刻認出它並停留在那裡。當它知道自己被認出后，便會因為害怕獵人等而躲藏起來。一隻烏鴉問它：『你為什麼會如此害怕和恐懼呢？』它回答說：『因為我的身體讓所有人都感到渴望，所以我害怕和恐懼獵人等。』烏鴉說：『我也害怕貓頭鷹，所以我們應該互相保護。我白天保護你，你晚上保護我。』它們就這樣立下了誓言。 如果有人被繩索緊緊地反綁雙手，被強大的洪水沖走，他會呼喊並哀求：『誰能救我脫離這恐懼？我願做他的奴隸，併爲他做任何事。』碰巧，鹿王帶著一群鹿來到河邊，與那人相遇。那人呼救，其他的鹿都逃走了。菩薩（bodhisattva，覺悟的存在）們即使轉產生為墮落的身體，他們的心卻並非如此。鹿王以充滿同情的心，立刻開始進入洪水中。烏鴉也因為之前立下的誓言，爲了保護鹿王而跟隨在他身後。鹿王努力地想把那人救出來，並說道：『鹿王，放手吧，不要猶豫。這些人是不會感恩和銘記恩情的。』偉大的菩薩是不可阻擋的，他沒有聽從烏鴉的話，進入洪水中，像母親對待自己唯一的愛子一樣，讓那人騎在自己的背上，把他帶到岸邊，解開了他的束縛，讓他稍微喘口氣，然後說：『孩子，從這條路隨意離開吧。』 然後，那人合起手掌，觸控鹿王的腳，說道：『您給了我生命，我願做您的奴隸，併爲您做任何事。』鹿王說：『現在你不要做我的奴隸，也不要為我做任何事。因為我的皮會被人殺死。你不要向任何人展示我。孩子，你應該這樣做：因為我的身體是世間所有人都非常渴望和喜愛的，如果你不向任何人展示我，那就是報答了我的恩情。』
【English Translation】 When it transformed into possessing unimaginable bodily splendor and being pleasing to the eyes and minds of all, whoever saw it would immediately recognize it and stay there. Knowing that it was recognized, it would hide for fear of hunters, etc. A crow asked it, 'Why are you so afraid and fearful?' It replied, 'Because my body arouses desire in all, I am afraid and fearful of hunters, etc.' The crow said, 'I am also afraid of owls, so we should protect each other. I will protect you during the day, and you protect me at night.' Thus, they made a vow. If someone whose hands were tightly bound backward was carried away by the powerful floodwaters, he would cry out and plead, 'Who is there to save me from this fear? I will be his slave and do anything for him.' By chance, the deer king, surrounded by a herd of deer, went to the riverbank and met the man. The man cried for help, and the other deer fled. Bodhisattvas (bodhisattva, being of enlightenment), even if they are transformed into fallen bodies, their minds are not like that. The deer king, with a heart filled with compassion, immediately began to enter the floodwaters. The crow, also because of the vow made earlier, followed behind him to protect the deer king. The deer king tried hard to rescue the man and said, 'Deer king, let go, do not hesitate. These people do not appreciate or remember kindness.' The great Bodhisattva was unstoppable, and he did not listen to the crow's words, entering the floodwaters, and like a mother to her only beloved son, he had the man ride on his back, brought him to the shore, untied his bonds, let him catch his breath for a moment, and then said, 'Child, go freely from this path.' Then, the man joined his palms together, touched the deer king's feet, and said, 'You have given me life, I will be your slave and do anything for you.' The deer said, 'Now you should not be my slave, nor do anything for me. Because my skin will be killed for. You should not show me to anyone. Child, this is what you should do: Because my body is something that all in the world greatly desire and love, if you do not show me to anyone, that is repaying my kindness.'
།དེ་མི་དེས་དེ་བཞིན་དུ་བགྱིའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་ནས། རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ་རྐང་པ་ལ་གཏུགས་ནས་སོང་ངོ་། །དུས་གཞན་ཞིག་ན་ཡུལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དེའི་རྒྱལ་པོ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་སྡེ་ཞེས་པ་འབྱོར་པ་དང་མངའ་ཐང་ཆེན་པོས་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པ་དེའི་བཙུན་མོ་ཟླ་འོད་མ་ཞེས་བྱ་བ་རྨི་ལམ་རྣོ་ཞིང་རྨི་ལམ་དུ་གང་མཐོང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་རྩེད་མོས་མལ་ཆེན་པོར་ལེགས་པར་གཉིད་ལོག་པའི་མཚན་མོའི་ཐུན་ཐ་མ་ལ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་སྡུག་པ་ཞིག་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ནས་ཆོས་འཆད་པར་མངོན་སུམ་ལྟ་བུར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེས་ཤིང་མལ་ནས་ལངས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེའི་བདེན་པའི་རྨི་ལམ་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཏེ། མི་འདོད་པའི་འགྲོ་བར་སྐྱེས་པ་དེས་ཀོ་ཇི་ལྟར་ཆོས་འཆད་ 15-2-399b སྙམ་མོ། །བཙུན་མོ་དེས་དགའ་བའི་གཏམ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་བྱས་ནས། ལྷ་རི་དྭགས་དེ་ཁུགས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་ནན་ཏན་མཛད་དུ་གསོལ། རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ངའི་ཡུལ་ན་རྔོན་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་འདིར་ཁུགས་ཤིག་བྱས་པ་བཞིན་རྔོན་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་ངའི་ཡུལ་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་ངས་ཐོས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་རྙི་འཇམ་ཞིང་ལྷོད་པས་ཟུངས་ལ་མ་སྣད་པ་རང་ལ་ཕུལ་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། ལྷ་བདག་ཅག་འཚོ་བ་འདི་འི་ཕྱིར་དུས་འདི་ཙམ་གྱི་བར་དུ་ལྷའི་ཡུལ་དུ་བརྒྱུགས་པ་ལས། རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་མཆོག་འདི་ལྟ་བུ་ནི་སྔོན་ཆད་ལན་འགའ་ཡང་མ་ཐོས་ན་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། ལྷ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སྨྲས་ཏེ། ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་མཆིས་སོ་ཞེས་གསན་ན་བདག་ཅག་ལ་བཀའ་སྩ ལ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་ལྷས་བཀའ་སྩལ་པ་ངེས་པར་འགྲུབ་པར་མཆིའོ། །རྒྱལ་པོས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་བསྒོ་བ། ཤེས་ལྡན་དག་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་དྲིལ་སྒྲོགས་སུ་ཆུག་ལ་ལྷས་བཀའ་སྩལ་པ། ངའི་ཡུལ་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཟུགས་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས་སུས་དེའི་གཏམ་ངའི་སྙན་དུ་གསོལ་ན། དེར་ངས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོ་བྱས་ནས་གྲོང་རྡལ་མཆོད་ལྔ་སྦྱིན་ནོ། །བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་པོ་ལས་མཉན་ནས་དེ་ལྟར་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་དེ་མཐོང་བའི་མི་དེས་འདི་སྙམ་དུ། ཅི་རེ་ཞིག་འཁོར་རྗེས་སུ་བསྐྱང་ 15-2-400a བར་བྱའམ། འོན་ཏེ་བྱས་པ་གཟོ་བར་བྱ་སྙམ་པ་ལས། འདོད་པ་བསྟེན་པས་ནི་སྡིག་པའི་ལས་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པས་དེ་འདོད་པའི་རྒྱུས་བསླངས་པས་བདག་གནས་སྐབས་འདི་ལྟ་བུ་ཐོབ་ན་སྔར་གྱི་
【現代漢語翻譯】 那人答應說：『我會那樣做的。』然後他繞著鹿王轉了三圈，用頭觸碰它的腳后離開了。在另一個時候，在那個波羅奈斯國（梵文：Varanasi，意義：古印度城市名）的國王，名叫大自在天（梵文：Maheshvara，意義：偉大的自在者），他以巨大的財富和權力統治著國家。他的王后名叫月光（梵文：Chandrika，意義：月光），她做夢非常靈驗，夢中所見都會如實發生。一天晚上，她在玩樂后睡在豪華的床上，在半夜時分，她夢見一隻外形極其俊美的鹿王坐在獅子座上說法。她感到非常高興，從床上起來對國王說。國王也對她真實而奇妙的夢感到驚訝，心想：『一個生於不悅意之處的生物，怎麼會說法呢？』王后用喜悅的話語使國王高興，並請求他努力抓住那隻神鹿。國王命令大臣們：『把我國所有的獵人都召集到這裡。』所有獵人都來到國王面前，國王說：『賢士們，我聽說我國有一隻外形非常俊美的鹿王，你們要用柔軟而寬鬆的陷阱抓住它，不要傷害它，把它獻給我。』他們說：『陛下，我們爲了這個生計，至今在您的國土上奔波，但像這樣的鹿王，我們以前從未聽說過，更不用說見過了。』他們互相議論，如果聽說在某個地方有，請陛下告訴我們。那樣我們也能完成陛下所吩咐的事情。國王命令大臣們：『賢士們，在波羅奈斯城宣告：國王有旨，我國有一隻外形俊美的鹿王，誰能把它的訊息告訴國王，國王將給予豐厚的獎賞，並賜予五個村莊。』大臣們聽從國王的命令，就這樣宣告了。然後，看到那隻鹿王的人心想：『我應該繼續跟隨它嗎？還是應該報答它的恩情呢？』然而，由於貪慾，沒有什麼罪惡是做不出來的。由於貪慾的驅使，如果我能得到這樣的機會，那麼以前的……』 。
【English Translation】 That man promised, 'I will do as you say.' Then he circumambulated the deer king three times, touched its feet with his head, and departed. At another time, in the kingdom of Varanasi, the king named Maheshvara (Sanskrit: Maheshvara, meaning: Great Lord), ruled the country with great wealth and power. His queen, named Chandrika (Sanskrit: Chandrika, meaning: Moonlight), had very accurate dreams, and whatever she saw in her dreams would come true. One night, after playing and sleeping in a luxurious bed, in the last part of the night, she dreamed of a deer king with an exceptionally beautiful form sitting on a lion throne and teaching the Dharma. She felt very happy, got up from the bed, and spoke to the king. The king was also amazed by her true and wonderful dream, thinking, 'How could a being born in an undesirable place teach the Dharma?' The queen pleased the king with joyful words and requested him to make efforts to capture that divine deer. The king ordered the ministers, 'Summon all the hunters in my country here.' All the hunters came before the king, and the king said, 'Wise men, I have heard that there is a deer king with a very beautiful form in my country. You must capture it with soft and loose traps, without harming it, and offer it to me.' They said, 'Your Majesty, we have been running around in your country for this livelihood, but we have never heard of such a deer king before, let alone seen one.' They discussed among themselves, if they hear that it is in a certain place, please tell us. Then we will surely fulfill what Your Majesty has commanded.' The king ordered the ministers, 'Wise men, let a proclamation be made in Varanasi: The king has decreed that there is a deer king with a beautiful form in my country. Whoever tells me about it, I will give great honor and bestow five villages.' The ministers, having heard from the king, proclaimed it in this way. Then, the person who saw the deer king thought, 'Should I continue to follow it? Or should I repay its kindness?' However, because of greed, there is no evil that cannot be done. Driven by greed, if I can get such an opportunity, then the previous...' .
དགྲ་ལ་ཡང་ཤ་གླན་པའི་དུས་ལ་བབ་པོ་སྙམ་དུ། ཞེ་སྡང་གི་མེས་སེམས་ཀྱང་གདུང་བར་གྱུར་ནས། བྱས་པ་གཟོ་བ་རེ་ཞིག་ཞོག །ཐབས་འདི་ལས་ལས་ཀ་ཐོབ་ན་དགྲ་ལ་ཤ་གླན་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ནམ་ལངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོའི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་མི་རྣམས་ཕོ་བྲང་གི་སྒོར་འདུག་པ་དེའི་ནང་དུ་མེ་ཏོག་ཤིན་ཏུ་དྲི་ཞིམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཁྱེར་ཏེ་སྒོ་བ་དང་བློན་པོ་རྣམས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཐོས་པར་བྱས་ཤིང་། བཀུར་སྟི་སྣ་ཚོགས་བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། ལྷ་ཕྱོགས་ག་གེ་མོ་ཞིག་ན་ཞུགས་ཤིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ནགས་བྱ་དང་རི་དྭགས་འདྲིས་པས་མཛེས་པར་བྱས་པ་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གསེར་གྱི་གློ་ཞེས་བགྱི་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ཚོགས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་བསྐོར་ཞིང་མཆིས་ཏེ། བདག་གིས་ལྷ་ལ་རི་དྭགས་དམ་པ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་སྡུག་པ་དེ་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་ཐོས་ནས་དགའ་ཞིང་བློན་པོ་དུ་མས་བསྐོར་བཞིན་ཡ་མཚན་སྐྱེས་པ་ཡུལ་གཞན་སྣ་ཚོགས་ནས་ལྷགས་པ་དང་། ཡུལ་དེའི་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མདུན་དུ་བདར་དེ། མི་དེས་ལམ་པ་བྱས་ནས་ཕྱོགས་དེར་ཕྱིན་ཏོ། །ཇི་ཙམ་ན་བྱ་རོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དམ་བཅས་པས་དེས་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ནགས་ཚང་ཚིང་དེའི་ཤིང་ཁ་ན་འདུག་པས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དེར་འོངས་པ་མཐོང་ནས་མྱུར་དུ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་བྱང་ཆུབ་ 15-2-400b སེམས་དཔའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་སྨྲས་པ། རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་སྔར་མི་རྣམས་ནི་ཕན་པ་བྱས་པ་མི་སེམས་ཤིང་བྱས་པ་མི་གཟོ་ལ་བྱས་པ་མི་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་དེས་སྐྱེས་མང་དུ་ཁྱེར་ནས་འོང་ངོ་། །སྒྲ་དེ་ཉིད་རི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ནས་སྐྲག་སྟེ་ཀུན་ཏུ་བྲོས་སོ། །རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསམས་པ། གལ་ཏེ་བདག་གིས་རི་དྭགས་འདི་དག་མ་བསྲུངས་ན་དེ་རིང་ཉིད་དུ་ཁ་བཏགས་པར་འགྱུར་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལས། རང་གི་སྲོག་ཆུད་གཟོན་པ་སླའོ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་པོ་བསུར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་མི་སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ན་ཕ་རོལ་ལ་མི་ལྟ་བ་དེ་རི་དྭགས་ལྟ་བར་རྟུན་པའི་བློས་རི་དྭགས་ཀྱི་མཆོག་དེ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ་སྨྲས་པ། ལྷ་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་ནི་འདི་ལགས་སོ། །ལས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་དུས་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་ཚིག་དེ་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་མི་དེའི་ལག་པ་གཉིས་ཀ་ས་ལ་ལྷུང་བར་གྱུར་ཏོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོ་དེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་མི་དེ་ལ་དྲིས་པ། ཀའི་ནད་རྗེ་འདི་ཅི་ལས་གྱུར། མི་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བས་ཉེན་ཞིང་ང་རོ་མི་གསལ་བས་སྨྲས་པ། རྒྱལ་ཆེན་གང་ཞིག་བཀུམ་ནས་ནོར། །འཕྲོག་དེ་ཆོམ་རྐུན་མ་ལགས་ཀྱིས། །རྒྱལ་ཆེན་བྱས་པ་མི་གཟོ་
【現代漢語翻譯】 他心想：『現在是報仇的時候了！』仇恨的火焰燃燒著他的心。『暫且放下報恩之事，如果能通過這個方法得到機會，我一定要報仇！』天一亮，他就帶著各種香味撲鼻的鮮花，來到為國王辦事的人們聚集的王宮門口，通過門衛和大臣們，一層層地將花獻給國王，並以各種方式表達敬意，然後對國王說：『陛下，在某個方向，有一片茂密的森林，各種鳥類和動物棲息其間，景色優美。那裡有一位名叫「金喉」的鹿王（Śvaṇa-kaṇṭha-mṛgarāja），被成千上萬的鹿群簇擁著。我願意為陛下指出這隻外形極其俊美的神鹿。』國王聽后非常高興，在眾多大臣的簇擁下，帶著從各地趕來觀看奇景的人們，以及當地的居民，浩浩蕩蕩地出發了。那個人在前面引路，朝著那個方向走去。 這時，烏鴉菩薩（kāka-bodhisattva）與鹿王有約，爲了觀察四周的情況，他棲息在那片茂密森林的樹頂上，看到如此龐大的人群前來，立刻飛到鹿王菩薩（bodhisattva）身邊，說道：『鹿王啊，我曾經說過，人類是不會感恩的，他們忘恩負義，毫無知覺。現在，這些人帶著大批人馬來了！』鹿群聽到這個聲音，驚恐萬分，四處逃散。鹿王菩薩（bodhisattva）心想：『如果我不保護這些鹿，它們今天肯定會被殺害。與其捨棄這些眾生，不如犧牲自己的性命更容易。』於是，他前去迎接國王。 那個沒有慈悲心，不顧及來世的人，爲了讓國王看到鹿，用雙手指向那隻最優秀的鹿，說道：『陛下，那就是鹿王！』由於極其惡劣的業力成熟是不需要等待時機的，所以他剛說完這句話，他的雙手就掉在了地上。國王見此情景，感到非常懊悔，便問那個人：『你這是怎麼回事？』那個人痛苦萬分，聲音嘶啞地說道：『國王啊，我犯下了大錯，我不應該殺害偉大的國王，搶奪他的財產，我不是盜賊，我只是一個忘恩負義的人啊！』
【English Translation】 He thought, 'Now is the time to take revenge!' The fire of hatred burned his heart. 'Let's put aside the matter of repaying kindness for now. If I can get a chance through this method, I must take revenge!' As soon as it dawned, he brought various fragrant flowers and came to the gate of the palace where the people who worked for the king gathered. He passed the flowers to the king through the gatekeepers and ministers, layer by layer, and expressed his respect in various ways. Then he said to the king, 'Your Majesty, in a certain direction, there is a dense forest where various birds and animals live, making the scenery beautiful. There is a deer king named 'Golden Throat' (Śvaṇa-kaṇṭha-mṛgarāja), surrounded by thousands of deer. I am willing to point out this sacred deer with an extremely beautiful appearance to Your Majesty.' The king was very happy after hearing this. Surrounded by many ministers, he set off with the people who had come from all over to see the spectacle, as well as the local residents. That person led the way in front, heading in that direction. At this time, the crow Bodhisattva (kāka-bodhisattva) had an agreement with the deer king. In order to observe the surroundings, he perched on the treetop of that dense forest. Seeing such a large crowd coming, he immediately flew to the side of the deer king Bodhisattva (bodhisattva) and said, 'Deer King, I once said that humans are not grateful. They are ungrateful, unappreciative, and have no awareness. Now, these people are coming with a large number of people!' The deer, hearing this sound, were terrified and scattered in all directions. The deer king Bodhisattva (bodhisattva) thought, 'If I don't protect these deer, they will surely be killed today. Rather than abandoning these sentient beings, it is easier to sacrifice my own life.' So, he went to greet the king. That person, without compassion and disregarding the afterlife, in order to let the king see the deer, pointed to the most excellent deer with both hands and said, 'Your Majesty, that is the deer king!' Because the maturation of extremely bad karma does not need to wait for the right time, as soon as he said these words, both of his hands fell to the ground. The king, seeing this scene, felt very remorseful and asked that person, 'What happened to you?' That person, in great pain, said in a hoarse voice, 'King, I have committed a great mistake. I should not have killed the great king and robbed his property. I am not a thief, I am just an ungrateful person!'
བ། །གང་ལགས་དེ་ནི་ཆོམ་རྐུན་ལགས། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། ཚིག་འདིའི་དོན་ཅི་ཡིན། དེས་ཇི་སྐད་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱས་བར་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྱས་པ་ཆུད་གཟོན་པའི་མི་དེ་ལ་སླར་སྨྲས་པ། ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་ཆད་པར་མི་བྱིང་མ་གྱུར། ཅིའི་ 15-2-401a ཕྱིར་ལྕེ་ནི་དུམ་བུ་བརྒྱར་མ་ལྷགས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་འདི་གསང་བ་བས། རྡོ་རྗེའི་ཆར་མདུང་མདའ་ཆེན་བརྡེག་མ་གྱུར། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་ནས་བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྨྲས་པ། ཤེས་ལྡན་དག་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བར་འོས་ཀྱིས་ཁྱེད་ཅག་དེད་ལ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ལམ་བྱི་དོར་བྱེད་དུ་ཆུག་ཅིག །དེ་རྣམས་ཀྱིས་གྲོང་ཁྱེར་དེའི་རྡོ་དང་གསེག་མ་སོགས་བསལ་ཞིང་ཙན་དན་གྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ། དྲི་ཞིམ་པོའི་པོག་ཕོར་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་དར་གྱི་ཆུན་འཕྱངས་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ་མེ་ཏོག་གི་སིལ་མ་བཀྲམ་པས་ལྷའི་སྐྱེད་ཚལ་ལྟར་མཛེས་པར་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དེར་གནས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཐོགས་ཏེ་བསུར་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་རི་དྭགས་ཀྱི་དཔོན་པོ་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་དེ་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་ཏུ་བཅུག་ནས། རྒྱལ་པོའི་འབྱོར་པ་དང་མཐུ་ཆེན་པོས་བཙུན་མོ་དང་གཞོན་ནུ་དང་བློན་པོ་དང་གྲོང་དང་ཡུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་དེས་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསླབ་པའི་གཞི་ལྔ་བླངས་ཞིང་། སེམས་ཅན་དུ་མ་དག་གིས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་ཐོབ། རྒྱལ་པོས་ནགས་དེ་རི་དྭགས་རྣམས་ལ་བྱིན་ནས་སྲོག་ཆགས་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་ནོ། ༈ །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་ཆུ་སྲེག་ལྔ་བརྒྱའི་དཔོན་པོར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ན་ཆུ་སྲེག་རྒན་པོ་ཞིག་གིས་ 15-2-401b ཆུ་སྲེག་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ང་དང་ཕྲུ་གུ་རྣམས་ཐབས་ཀྱིས་ཟོས་ནས། དལ་བུས་འཆག་ཅིང་རྐང་པ་གཅིག་བཏེག་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་ཟོལ་ཐོག་ཅན་ཞིག་ཡོད་དོ། །དེར་ཆུ་སྲེག་རྣམས་མྱ་ངན་བྱེད་ཅིང་ཆུ་སྲེག་གི་དཔོན་པོའི་དྲུང་དུ་འདུས་ནས་ཐབས་ཅི་ཡོད་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །ཆུ་སྲེག་གི་དཔོན་པོ་དེས་ཆུ་སྲེག་རྒན་པོའི་ཚུལ་དེ་འཕྲིགས་ནས་ལྐོག་ཏུ་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིགས་བཅད་བརྗོད་པ་དང་། དེ་སྐྲག་སྟེ་ཆུ་སྲེག་གི་དཔོན་པོ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ངོ་། །དཔོན་པོས་སྨྲས་པ། ནམ་ཆུ་སྲེག་རྣམས་འཁྲུགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་བདེ་བར་གྱིས་ཞེས་བརྗོད་པས་དེ་སྐྲག་ནས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བྲོས་པས་ཆུ་སྲེག་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་ནེ་ཙོ་མི་སྐད་སྨྲ་བར་གྱུར་པས་རྒྱལ་པོ་ཚངས་བྱིན་ཆོས་ལ་བཀོད་པ་དང་། ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྨ་བྱར་གྱུ
【現代漢語翻譯】 國王問道：『那是什麼？是盜賊嗎？』國王問：『這話是什麼意思？』那人便將事情的來龍去脈都詳細地告訴了國王。然後，國王又對那個被冤枉的人說：『你為什麼不立刻死去？為什麼你的舌頭沒有斷成一百塊？為什麼你的身體還完好無損？為什麼金剛杵、箭和標槍沒有擊打你？』國王這才意識到菩薩（Bodhisattva，覺悟的存在）擁有強大的力量，於是對大臣們說：『有智慧的人啊，這位偉大的鹿王（指菩薩的前世）值得我們尊敬。你們去打掃城市街道，讓他通過。』他們清除了城市裡的石頭和瓦礫，用旃檀香水灑掃，用香爐、旗幟和絲綢綵帶裝飾，並撒上鮮花，使城市像天上的花園一樣美麗。城裡的人們手持鮮花花環，前去迎接鹿王。 國王用盛大的皇家儀式，讓這位極其英俊的鹿王坐在獅子座上。國王以其權勢和威嚴，與王后、王子、大臣以及城鎮和鄉村的居民一同圍繞著他。鹿王為他們宣講佛法，國王和他的隨從接受了五戒（佛教的基本倫理準則），許多眾生獲得了善行的種子。國王將那片森林賜予鹿群，並承諾一切眾生都不會再有恐懼。 世尊（Bhagavan，佛的尊稱）曾是五百隻鱷魚的首領。當時，有一隻年老的鱷魚用計吞食了其他鱷魚的卵和幼崽，然後慢慢地爬行，抬起一隻腳，假裝在修行苦行。其他的鱷魚感到悲傷，聚集在鱷魚首領面前，請求幫助。鱷魚首領識破了老鱷魚的詭計，便暗中對它說了這樣一段話，（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）。老鱷魚害怕了，便向鱷魚首領尋求庇護。首領說：『只要鱷魚們不互相爭鬥，你們就能平安無事。』老鱷魚聽了非常害怕，逃到了別的地方，鱷魚們這才得以安寧。 還有，鸚鵡（Nīla，青色）能說人話，引導梵施王（Brahmadatta，印度古代國王名）信奉佛法；雁王（Haṃsarāja，天鵝之王）；孔雀（Mayura，象徵美麗和尊貴）也...
【English Translation】 The king asked, 'What is that? Is it a thief?' The king asked, 'What does this mean?' The man then told the king in detail everything that had happened. Then, the king said again to the wronged man, 'Why didn't you die immediately? Why wasn't your tongue broken into a hundred pieces? How is it that your body is still intact? Why didn't the vajra (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, meaning), arrows, and spears strike you?' The king then realized the great power of the Bodhisattva (Bodhisattva, being of enlightenment), and said to his ministers, 'Wise ones, this great deer king (referring to the Bodhisattva's previous life) is worthy of our respect. You should clean the city streets and let him pass.' They cleared the stones and rubble from the city, sprinkled it with sandalwood water, decorated it with incense burners, flags, and silk ribbons, and scattered flowers, making the city as beautiful as a heavenly garden. The people of the city, holding garlands of flowers, went out to greet the deer king. With great royal ceremony, the king had the extremely handsome deer king sit on a lion throne. The king, with his power and majesty, surrounded him with the queen, princes, ministers, and the residents of the towns and villages. The deer king preached the Dharma to them, and the king and his entourage took the five precepts (basic ethical guidelines in Buddhism), and many beings obtained the seeds of good deeds. The king gave the forest to the deer and promised that all beings would no longer have fear. The Bhagavan (Bhagavan, the Blessed One) was once the leader of five hundred crocodiles. At that time, an old crocodile cunningly devoured the eggs and cubs of the other crocodiles, and then slowly crawled, lifting one foot, pretending to be practicing asceticism. The other crocodiles were saddened and gathered before the crocodile leader, asking for help. The crocodile leader saw through the old crocodile's trick and secretly said these words to it, (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思). The old crocodile was frightened and sought refuge with the crocodile leader. The leader said, 'As long as the crocodiles do not fight each other, you will be safe.' The old crocodile was very frightened and fled to another place, and the crocodiles were able to live in peace. Also, the parrot (Nīla, blue) could speak human language, guiding King Brahmadatta (Brahmadatta, name of an ancient Indian king) to believe in the Dharma; the Swan King (Haṃsarāja, King of Swans); the peacock (Mayura, symbolizing beauty and dignity) also...
ར་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཆོས་བསྟན་པས་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་གོང་དུ་སྨྲོས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དུད་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུ་མཉམ་པ་མེད་པས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་ན་མཐོ་རིས་སུ་སྐྱེས་པ་ན་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུ་ལ་གུས་པར་བྱའོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དྲང་སྲོང་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བས་ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡལ་འདབ་སྟུག་པོས་ཡོག་པ། ཁོར་ཡུག་ཏུ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཡོད་པ་དེར་གནས་བཅས་ནས། ཤིང་དེའི་འདབ་མའི་གྲངས་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པས་བརྟག་ཅིང་བགྲངས་བས་ལོ་བཅུ་གཉིས་དང་ཞག་བདུན་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ། །དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དྲང་སྲོང་ 15-2-402a སྔོ་བསངས་ཞེས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྷགས་ནས་ཕན་ཚུན་མགུ་བའི་གཏམ་བྱས་ཤིང་། དྲང་སྲོང་སྣང་བས་འདི་སྐད་དུ་ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་མིའི་འཇིག་རྟེན་ན་ཤིང་གི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་འདབ་མའི་གྲངས་དུ་ཡོད་ཤེས་ནུས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོད་དམ། དེས་སྨྲས་པ། ཡོད་དེ་བདག་གིས་ཀྱང་ནུས་སོ། །སྣང་བས་བགྲོངས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ། སྔོ་བསངས་དེས་ཤིང་དེ་ལ་མི་ལྟ་བར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་འདབ་མའི་གྲངས་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་ནས་སྨྲས་པ། མི་འཁྲུགས་དྲུག་ཅུ་པང་སྟོང་ཕྲག །བཅུ་དྲུག་དང་ནི་ཁྱད་ཕྱིན་ཕྲག །བཅུ་གསུམ་དང་ནི་དཀྲིགས་པ་ཕྲག །དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཁྲ་ཁྲིག་ཕྲག །སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག །སུམ་ཅུ་དག་ནི་ཐེར་འབུམ་ཕྲག །བརྒྱད་སྟོང་དང་ཡང་བྱེ་བ་ཕྲག །དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་འདབ་འདི་མཆིས། །བྲམ་ཟེ་དམ་པ་བདག་གིས་འཚལ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། སྣང་པས་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྨྲས་ཏེ། བདག་གིས་ལོ་བཅུ་གཉིས་དང་ཉི་མ་བདུན་དུ་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བགྲང་བ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིང་ལ་མ་གཟིགས་ལོ་མ་རྣམས་མི་བགྲང་བར་འདབ་མ་རྣམས་རྟོགས་པའི་མཁྱེན་པ་འདི་རང་གིའམ། ལྷ་ཡིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། སྔོ་བསངས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འདི་ནི་ལྷས་སྨྲས་པ་མིན་ཏེ་བདག་གིའོ། །ནམ་མཁའ་ཟད་ཅིང་གྲུམ་པར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི་ཁོ་བོ་རྫུན་དུ་མི་སྨྲའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་སྣང་བ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གདོལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཏྲེ་ཤང་ཀུ་ཞེས་བྱ་བར་ 15-2-402b གྱུར་པའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་རིགས་ཆེ་ཞིང་མཐོ་བ་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་ཞིང་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་རང་གི་བུ་སྟག་རྣའི་ཆེད་དུ་བསླངས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་དེ་རིགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དྲེགས་པས་བརྙས་ཏེ་མ་བྱིན་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་ཡང་དག་པའི་རིག་པས་རིགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས། རིག་བྱེད་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཏམ་གྱིས་བྲམ་ཟེ་དེ་ཚར་བཅད་པས། དེ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་བསྟོད་ཅིང་བུ་མོ་ས
【現代漢語翻譯】 就像前面所說的那樣，菩薩們即使轉生為旁生，也能以無與倫比的智慧力量利益眾生，更何況是生於天界呢？所以，我們應當敬重智慧的力量。 從前，有一位名叫光明（藏文：སྣང་བ་）的仙人，他居住在一棵枝繁葉茂的榕樹王（藏文：ནྱ་གྲོ་དྷའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་པོ་）下，這棵樹的樹蔭覆蓋了周圍一由旬的範圍。仙人以神通觀察並計算樹葉的數量，經過十二年零七天，他完全瞭解了樹葉的數量。當時，世尊化身為一位名叫青蓮（藏文：སྔོ་བསངས་）的仙人來到這裡，他們互相問候，交談甚歡。光明仙人問道：『婆羅門，在人間，有沒有人能夠知道這棵樹王的樹葉數量呢？』青蓮仙人回答說：『有，我也能知道。』光明仙人說：『那你數數看。』青蓮仙人沒有看那棵樹，只用了一瞬間就進入了對樹葉數量的思索，然後說道： 『六十俱胝（藏文：མི་འཁྲུགས་དྲུག་ཅུ་），百千俱胝（藏文：པང་སྟོང་ཕྲག），十六俱胝（藏文：བཅུ་དྲུག་དང་ནི་ཁྱད་ཕྱིན་ཕྲག），十三俱胝（藏文：བཅུ་གསུམ་དང་ནི་དཀྲིགས་པ་ཕྲག），九十六俱胝（藏文：དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཁྲ་ཁྲིག་ཕྲག），三十九俱胝（藏文：སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག），三十俱胝（藏文：སུམ་ཅུ་དག་ནི་ཐེར་འབུམ་ཕྲག），八千俱胝（藏文：བརྒྱད་སྟོང་དང་ཡང་བྱེ་བ་ཕྲག），九十二俱胝（藏文：དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་འདབ་འདི་མཆིས།），婆羅門聖者，我知道的就是這些。』 光明仙人聽后讚歎道：『太好了，你說的完全正確。』我用神通觀察了十二年零七天，你卻不看樹，也不數樹葉，就能知道樹葉的數量，這種智慧是你自己擁有的，還是天神教你的呢？』青蓮仙人回答說：『這不是天神教我的，是我自己擁有的。即使天空崩塌，我也不會說謊。』當時，世尊說，光明仙人就是舍利子（梵文：Śāriputra） 從前，世尊曾轉世為旃陀羅（賤民）的國王，名叫德勝庫（藏文：ཏྲེ་ཤང་ཀུ་）。當時，有一位出身高貴的婆羅門，名叫蓮花藏（梵文：Padmagarbha），他有一個容貌美麗、智慧聰穎的女兒。這位婆羅門因為種姓的傲慢和對論典的執著，拒絕將女兒嫁給國王的兒子虎耳（梵文：Vyāghrakarṇa）。國王以正見摧毀了他的種姓傲慢，用超越一切吠陀（梵文：Veda）和論典的言辭折服了那位婆羅門。婆羅門非常恭敬地讚歎國王，並將女兒獻給了他。
【English Translation】 As mentioned earlier, Bodhisattvas, even when born as animals, can benefit beings with their unparalleled power of wisdom. How much more so when they are born in higher realms! Therefore, we should respect the power of wisdom. In the past, there was a hermit named Light (Tibetan: སྣང་བ་), who lived under a magnificent banyan tree king (Tibetan: ནྱ་གྲོ་དྷའི་རྒྱལ་པོ་བཟང་པོ་) with dense foliage, covering an area of one yojana. The hermit used his supernormal powers to observe and count the leaves of the tree. After twelve years and seven days, he fully understood the number of leaves. At that time, the Blessed One manifested as a hermit named Blue Lotus (Tibetan: སྔོ་བསངས་) and came to visit. They greeted each other and had a pleasant conversation. The hermit Light asked: 'Brahmin, in the human world, is there anyone who can know the number of leaves on this tree king?' The hermit Blue Lotus replied: 'Yes, I can also know.' The hermit Light said: 'Then please count them.' Without looking at the tree, the hermit Blue Lotus entered into contemplation on the number of leaves for a moment and then said: 'Sixty koti (Tibetan: མི་འཁྲུགས་དྲུག་ཅུ་), hundreds of thousands of koti (Tibetan: པང་སྟོང་ཕྲག), sixteen koti (Tibetan: བཅུ་དྲུག་དང་ནི་ཁྱད་ཕྱིན་ཕྲག), thirteen koti (Tibetan: བཅུ་གསུམ་དང་ནི་དཀྲིགས་པ་ཕྲག), ninety-six koti (Tibetan: དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཁྲ་ཁྲིག་ཕྲག), thirty-nine koti (Tibetan: སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག), thirty koti (Tibetan: སུམ་ཅུ་དག་ནི་ཐེར་འབུམ་ཕྲག), eight thousand koti (Tibetan: བརྒྱད་སྟོང་དང་ཡང་བྱེ་བ་ཕྲག), ninety-two koti (Tibetan: དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་འདབ་འདི་མཆིས།), noble Brahmin, this is what I know.' The hermit Light, upon hearing this, exclaimed: 'Excellent! What you have said is completely correct.' I used my supernormal powers to observe for twelve years and seven days, yet you, without looking at the tree or counting the leaves, can know the number of leaves. Is this wisdom your own, or was it taught to you by the gods?' The hermit Blue Lotus replied: 'This was not taught to me by the gods, it is my own. Even if the sky were to collapse, I would not lie.' At that time, the Blessed One said that the hermit Light was Śāriputra. In the past, the Blessed One was once reborn as a Candala (outcaste) king named Tresangku (Tibetan: ཏྲེ་ཤང་ཀུ་). At that time, there was a high-born Brahmin named Padmagarbha, who had a beautiful and intelligent daughter. Due to his caste pride and attachment to scriptures, the Brahmin refused to give his daughter to the king's son, Vyāghrakarṇa. The king, with his right view, destroyed the Brahmin's caste pride and subdued him with words that transcended all Vedas and scriptures. The Brahmin praised the king with great respect and offered him his daughter.
ྦྱིན་པར་བྱས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྟག་རྣའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ༈ ། 受生為婆羅門青蓮花蕊 ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་འཚོལ་པའི་སླད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་མཛད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཨུཏྤལའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ལ་གཙུག་ལག་ཁང་ཕུལ་བ་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆེས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་མཆོད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཚད་མེད་པས་མཆོད་ནས་སྟོབས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དྲིས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས་གཞན་ལ་བསྟན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་པ་ལ་ཐུགས་དང་མཐུན་པའི་རིམ་གྲོ་པ་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཞུས་ཤིང་བཟུང་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཕན་བདེའི་ཆེད་དུ་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་དང་གར་མཁན་དང་གླུ་མཁན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐྱེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བཞེས་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པར་ 15-2-403a མཛད་པའི་ཚུལ་ནི་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་ཞིང་། དེ་དག་ལས་འགའ་ཙམ་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ལས་འདིར་རགས་རིམ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱས་ན། སྔོན་གྱི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཀུན་ནས་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། སྔོན་གྱི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཅི་འདྲ་བ་བཞིན་བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དང་ལྡན་པར་རྒྱལ་སྲིད་བྱ་ཡི། བདག་ཆོས་མིན་དུ་ཞུགས་ན་རྒྱལ་པོའི་མིང་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ནས། བློན་པོ་རྣམས་ལ་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་སྒྲུབ་པ་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གང་གིས་རྒྱལ་སྲིད་མི་ཉམས་ཞིང་འཕེལ་བ་དེ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་དག་ན་རེ། ལྷ་བདག་ཅག་གིས་དེའི་དོན་མི་འཚལ་ཏེ། ཉེན་ཀོར་ན་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཆོས་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པ་དག་ཡོད་པས་དེ་དག་བསྡུར་གསོལ་དང་དེ་དག་གིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྔོན་གྱི་རབས་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོས་དེ་དག་གི་ལྟར་མཉན་ནས། ཁྱིམ་ནས་བྱུང་བའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་བཀུར་སྟི་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་རྒྱ་མཚོ་ཅན་དུ་བསྡུ་བར་བྱས་ཤིང་དྲང་སྲོང་ཁྲི་ཁྲག་བརྒྱད་ཅུ་པོ་དེ་དག་ལ་ཕལ་ཆེར་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་དགེ་རྩ་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་པ་སྐྱེ་དགུ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པ་དེ་རྣམས། རྒྱལ་པོ་འཁོར་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་གུས་པ་ཆེན་པོས་དཔག་ཚད་དུ་བསུ་ཞིང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་དེ། ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དྲང་སྲོང་དེ་དག་དང་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཞུགས་སོ། ། 15-2-403b དེའི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྔོན་ག
【現代漢語翻譯】 如《虎耳經》中所述，詳細說明了佈施的方式。 又，世尊自己在過去的生世中，爲了尋求不可思議的智慧，行持了六度波羅蜜的偉大行為，化身為名為青蓮花眼的婆羅門，向佛陀及其眷屬供養了寺廟等等，並以無量無數不可思議的各種供養來供養無數無量的如來，併發愿獲得十力智慧。在諸佛面前，詢問並領悟了所有教法，然後向他人宣講。以與無量如來心意相合的方式進行侍奉，聽聞並受持佛法。爲了各種有情眾生的利益和安樂，示現了無數的種姓，如國王、婆羅門、樂師、歌者等等，成熟有情眾生，這些事蹟數不勝數。其中一些在《智慧增長經》等經典中有所記載，這裡僅略述一二。在過去，世尊是名為一切美國王的轉輪王，安住于大乘，統治四大部洲的世界。他心想：『我應當像過去的轉輪王一樣，以正法治理國家。如果我行非法，國王之名便毫無意義。』於是他問大臣們：『請示我過去諸王的治國之道，如何才能使國運不衰而增長？』大臣們回答說：『天神，我們不瞭解此事。附近有具足五種神通、精通佛法和論典的仙人，請您召見他們，他們會講述過去轉輪王的事蹟。』國王聽從了他們的話，以隆重的禮遇將出家的仙人們迎請到名為海藏的王宮中。對於那八十萬俱胝的仙人，他們大多具有神通，長期行持善根， желают принести пользу существам。國王及其眷屬以極大的恭敬心，在 определенном расстоянии迎接他們，生起如對待導師般的敬意，向他們頂禮並與他們交談。 當時，爲了成就轉輪王的事業，過去諸王如何行持的呢？
【English Translation】 As described in detail in the Tiger Ear Sutra regarding the manner of giving. Furthermore, the Bhagavan (Lord) himself, in his past lives, performed immeasurable great deeds of the six perfections in order to seek inconceivable wisdom. He became a Brahmin named Utpala's Eye (Blue Lotus Eye), offered monasteries to the Buddha and his retinue, and made limitless and countless inconceivable offerings to immeasurable Tathagatas (Thus-Gone Ones), praying to attain the wisdom of the ten powers. He inquired about and comprehended the nature of the Dharma (teachings) from the Buddhas, and then taught it to others. He served immeasurable Tathagatas in accordance with their hearts, listened to and upheld the Dharma. For the benefit and happiness of various sentient beings, he took immeasurable births as kings, Brahmins, musicians, singers, and so on, maturing sentient beings. The ways in which he did this are beyond description. Some of these are mentioned in the Sutra on the Increase of Wisdom and others, but here we will mention only a few in brief. In the past, the Bhagavan was a king named All-Beautiful, who abided in the Great Vehicle (Mahayana) and became the ruler of the four continents. He thought, 'Just as the previous Chakravartins (Wheel-Turning Kings) acted, so too shall I rule the kingdom righteously. If I engage in non- Dharma, the name of king is meaningless.' So he asked his ministers, 'Show me how the previous kings ruled their kingdoms, so that the kingdom does not decline but prospers.' They replied, 'O God, we do not know the answer to that. Nearby there are hermits with the five clairvoyances, who are skilled in Dharma and treatises. Please gather them, and they will speak of the past lives of the Chakravartins.' The king listened to them and had the hermits who had left their homes gathered with great honor in the king's palace, Ocean Treasury. Of those eighty million hermits, most possessed clairvoyance, had practiced virtue for a long time, and desired to benefit beings. The king, together with his retinue, greeted them with great respect at a yojana's distance, generating the perception of them as teachers, prostrating to them, and engaging in proper conversation with them. At that time, for the purpose of accomplishing the deeds of a Chakravartin, how did the previous kings act?
ྱི་རབས་འདོན་པའི་མི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ཙམ་འདུས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱལ་པོ་དེས་ཞེ་ས་བྱེད་དོ། །དྲང་སྲོང་དང་མི་དེ་དག་གིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་སྔོན་གྱི་རབས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་རབས་གང་གིས་རྒྱལ་སྲིད་བྱས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྐྱངས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་དེས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་དང་མི་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ་ལྟར་མཉན་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ལུགས་བཞིན་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་རྗེས་སུ་བསྟན་ཅིང་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་སྐྱེད་ལ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚངས་པའི་གནས་བཞི་བཀོད་པས་ཐམས་ཅད་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཤིང་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་དྲང་སྲོང་གསེར་ལྡན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས། དེ་སྔོན་གྱི་གནས་ཤེས་པ་ཐོབ་སྟེ། དེས་བདག་སྔོན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བར་གྱུར་པ་ན། དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་གཟི་བརྗིད་དྲག་པ་ལས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བས་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་འཛིན་པ་དང་། གང་ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་ལམ་འཛིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཐོས་ནས་བདག་གིས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ལེགས་ཤིང་རབ་བོ་སྙམ་མོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ། དེའི་ 15-2-404a རྒྱུ་ནི་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ལ་རག་ལས་ཤིང་། དེ་ལྟར་ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་གྱི་དབང་པོ་འགྲུབ་ཅིང་། ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རིག་སྟེ་ཉོན་མོངས་མེད་ན་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྡོག་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་ཤེས་ནས། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལམ་དེ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་དགེ་རྩ་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིག་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས། དང་པོར་བཟོའི་གནས་དང་། དེ་ནས་སྨན་དཔྱད་ཚེའི་རིག་བྱེད་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ནད་མེད་པར་བྱ་བའི་བསམ་པས་ཡོ་བྱད་བསག་པའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ལུགས་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོ་བྱད་བསག་པར་བྱ་བ་དང་། ཡང་དག་པར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་འཕོང་གི་དཔྱད་བསྟན་ཏོ། དེའི་རྗེས་སུ་བརྩམ་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐར་མའི་དཔྱད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་ཅིང་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཟོའི་གནས་དང་། ལས་ཀྱི་གནས་རྣམ་པ་དུ་མ་དག་དང་། དུས་གསུམ་ཤེས་པ་དང་། སྒྲ་སྦྱོར་དང་། མཚན་མ་ཤེས་པ་དང་། བརྟག་པ་སྣ་ཚོགས་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་སྲིད་པ་ཤེས་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ཚོར་བ་པོ་དང་འདུ་བྱེད་
【現代漢語翻譯】 聚集了大約八萬名誦讀歷代記事的人。國王對他們都非常尊敬。那些修行者和人們講述了轉輪聖王（Chakravartin，統治世界的理想君主）的早期歷史，以及國王統治的教義。他們講述了哪些轉輪聖王統治了國家，如何繼承和維護了王位。國王也聽取了修行者和人們所講述的內容，像轉輪聖王一樣統治國家，對一切眾生生起慈悲之心，維護正法，修習四梵住（Brahmavihara，慈、悲、喜、舍四種無量心），並引導所有的人進入四梵住的境界，最終所有人都轉生到梵天世界，並逐漸獲得大菩提（Mahabodhi，偉大的覺悟）。 此外，在過去，這位導師曾是一位名叫金髮的修行者。他獲得了知曉過去世的能力。他回憶起自己過去曾是一位轉輪聖王，並聽聞一位具有五種神通的偉大修行者說：『斷絕殺戮，就能掌握通往天界的道路；斷絕煩惱，就能掌握通往一切智智的道路。』聽到這些后，我心想：『瞭解通往一切的道路是最好和最優秀的。』 修習通往一切的道路的原因是業，而業的原因是煩惱。煩惱的原因依賴於不如理作意（不正確的思維方式）。如此，業成就了異熟果（Karmavipaka，業的成熟果報）。如果能夠如理作意，並覺知到沒有煩惱，就能獲得業和異熟果止息的涅槃（Nirvana，解脫）。於是，他引導許多人走上這條道路。憑藉這些善根，他徹底瞭解了一切法的知識。首先是工巧明（工藝技術），然後是醫學，即生命吠陀（Ayurveda，古印度醫學體系），爲了讓眾生免於疾病，他積累了所需的物品，並闡述了世俗的法律和規則，以及積累和保護自身所需物品的方法，並展示了防禦的策略。之後，爲了使事業成功，他展示了星象學。然後，爲了消除痛苦並獲得快樂，他展示了解脫的知識。此外，爲了消除眾生的痛苦，他還展示了工巧明、各種行業、瞭解過去、現在、未來三時，以及語音學、相術和各種占卜術。 此外，當國王轉世為一位名叫了知存在的修行者時，他是一位感受者和造作者。
【English Translation】 About eighty thousand people who recited the chronicles gathered. The king showed respect to all of them. Those ascetics and people spoke of the nature of the previous chronicles of the Chakravartin (wheel-turning king, ideal universal ruler) and the treatises on the king's conduct. They spoke of which Chakravartins had ruled the kingdom, how they had maintained it, and how they had upheld it. The king also listened to what the ascetics and people said, and like a Chakravartin, he ruled the kingdom, generated a mind of loving-kindness towards all sentient beings, upheld the Dharma, cultivated the four Brahmaviharas (immeasurable attitudes of loving-kindness, compassion, sympathetic joy, and equanimity), and by establishing all beings in the four Brahmaviharas, all were born in the Brahma world and gradually attained great Bodhi (Mahabodhi, great enlightenment). Furthermore, in the past, this teacher was an ascetic named Golden Hair. He attained the knowledge of previous lives. He remembered that he had been a Chakravartin in the past, and he heard from a great ascetic with five superknowledges: 'By abandoning killing, one grasps the path to higher realms; by exhausting defilements, one grasps the path to omniscience.' Having heard this, I thought, 'Knowing the path to all is good and excellent.' The cause for cultivating the path to all is karma, and the cause of karma is defilement. The cause of that depends on improper attention (incorrect way of thinking). Thus, karma accomplishes the power of maturation (Karmavipaka, the result of karma). If one can properly attend and realize that there are no defilements, then one knows that by reversing the aggregates of karma and maturation, one attains Nirvana (liberation). Then, he led many people onto that path. By that root of virtue, he thoroughly understood the knowledge of all dharmas. First, the arts and crafts, then medicine, the Veda of life (Ayurveda, ancient Indian medicine system), and with the intention of making sentient beings free from disease, he accumulated the necessary items and explained the laws and customs of terminology, and the means of accumulating one's own items and the methods of properly protecting them, and he showed the strategies of defense. After that, in order to accomplish the task, he showed astrology. Then, in order to reverse suffering and attain happiness, he showed the knowledge of liberation. Furthermore, in order to eliminate the suffering of sentient beings, he also showed the arts and crafts, various kinds of industries, knowledge of the three times (past, present, future), phonetics, knowledge of signs, and various kinds of divination. Furthermore, when the king was reborn as an ascetic named Knowing Existence, he was a feeler and a doer.
སོགས་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ། དགེ་བ་དང་སྡིག་པ་ཤེས་པ། བྱས་པ་ཤེས་པ། འཇིག་རྟེན་པའི་བཟོའི་གནས་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་བསླབས་ཤིང་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། བཟོ་གང་ལ་བསླབས་པས་སྐྱེ་འཇིག་འཆི་བ་དང་མི་དགའ་བ་མེད་པ་གཞན་ཡོད་དམ་སྙམ་ 15-2-404b མོ། །དེ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ན་བཟོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་ཏེ། བྱ་བ་འདི་དག་རྫ་མཁན་གྱི་སྣོད་དང་འདྲ་སྟེ་སེམས་ཅན་ཡང་མེད་ལ་འཆི་བ་མེད་པ་ཡང་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ན་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་སྙམ་ནས་དེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་སྟེ་མཉམ་པར་བཞག་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཐ་དད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་སྙེད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་བདག་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའང་དྲན་ནས། གང་བདག་གི་ངོ་བོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཤེས་པ་དེ་གང་ལས་འཐོབ་སྙམ་པས། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་ལས་གཞན་མེད་པར་ཤེས་ནས་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་འགྲུབ་ཅིང་། དེ་མེད་ན་སྲིད་པ་མི་འགྲུབ་པར་རྟོགས་པས་མཁས་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པ་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་གར་མཁན་གྱི་བུ་མོ་འགྲོ་བའི་དཔའ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་བཟང་ཞིང་བྲོ་གར་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དག་དེ་ལ་འདུས་ཤིང་ལྟ་བས་མིག་འཛིན་པ་དེས་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ། ལང་ཚོ་འདི་དག་རི་བོའི་ཆུ་ལྟར་འགྲོ། ཞེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་ཚུལ་དེས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕན་བདེ་ལ་བཀོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྒྱུ་མ་མཁན་བཟོ་སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མདུན་དུ་སྒྱུ་མའི་བཟོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ 15-2-405a བསྟན་པས་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲི་ཟ་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་པི་ཝཾ་གི་རྒྱུད་གཅིག་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲ་བྱེ་བ་ཕྲག་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དེས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དེ་གཅིག་པུ་དབེན་པར་སོང་ནས། སྐྱེ་བོ་འདི་དག་ནི་པི་ཝཾ་གི་སྒྲ་འདིས་བསླུས་ཏེ། སྒྲ་འདི་འགགས་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་ནི་མི་ཤེས་སོ་སྙམ་དུ། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པས་སྣང་བ་ཤེས་ཤིང་མཐོང་བས་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཆོས་བསྟན་པས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་བཙུད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་རི་བྲག་ཅིག་ན་ལྕགས་མགར་ཞིག་འདུག་པ་ལ་བུ་མོ་གཟུགས་བཟང་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ། རིགས་གཟུགས་ནོར་གྱི་ཕྱིར་མི་སྦྱིན་གྱི། བདག་དང་བཟོ་མཉམ་པ་ལ་སྟེར་ཞེས་དམ་བཅས་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་བྲམ་ཟེའ
【現代漢語翻譯】 通曉所有細微差別，知曉善與惡，明瞭所作之事。對於世俗的工藝和職業，他都學習並精通。他心想：『我所學的這些工藝，有沒有哪一種能夠避免生、老、病、死和不悅呢？』 當他這樣思索時，沒有發現任何一種工藝能夠做到。他意識到這些行為就像陶工的器皿一樣，沒有生命，也沒有死亡。他心想：『如果眾生不顯現，就不會有生和死。』於是，他進入了那樣的禪定，安住其中，憶起了眾生各自不同的身體，憶起了如微塵般眾多眾生各自不同的自我本質。他還憶起了是什麼樣的因緣導致了這樣的結果。他心想：『從何處能夠獲得那不讓自我本質顯現的智慧呢？』他認識到，除了不顯現之外沒有其他方法。由於無明和貪愛而顯現，所以才會有這樣的結果。如果這些不存在，就不會有存在。』賢者們如此生起智慧之光，並見證了不再退轉的境界。 此外，一位名叫『行走勇士』的樂師之女，容貌出衆，精通歌舞。當她出生時，許多人聚集在她身邊，目不轉睛地看著她。她在人群中用詩歌般的嗓音宣講佛法，說道：『這青春年華，如山間流水般流逝。』她用這種方式使許多人獲得了利益和安樂。 此外，一位名叫『百工幻術師』的幻術師，在眾人面前展示各種幻術，並將一切法都展示得如幻如化，從而利益了許多眾生。 此外，一位名叫『眾人皆知』的樂神，用一把琵琶彈奏出億萬種音樂，使大眾感到愉悅。他獨自一人來到僻靜處，心想：『這些人被這琵琶的聲音所迷惑，卻不知道這聲音是消逝之法。』他如理作意，生起了光明，獲得了見道的忍位，並如此宣講佛法，使許多人進入了不退轉的境界。 此外，在過去，一座山崖上住著一位鐵匠，他有一個容貌美麗的女兒。他發誓不因種姓、美貌或財富而嫁女，只嫁給與自己手藝相當的人。一位婆羅門來到了他的家中。
【English Translation】 Knowing all the particularities, knowing good and evil, knowing what has been done. Having been taught and become skilled in all the worldly crafts and professions, he thought to himself: 'Is there any craft that I have learned that is without birth, decay, death, and displeasure?' As he pondered in this way, he did not perceive any craft [that could achieve this]. He realized that these actions are like the vessels of a potter, without sentient beings and without death. He thought, 'If sentient beings do not manifest, there will be no death or birth.' Having attained such a samadhi and abiding in it, he recollected the different bodies of sentient beings, and he recollected the different self-essences of each sentient being as numerous as the fine dust of the fields. He also recollected by what causes and conditions that was accomplished. He thought, 'From where can one obtain the knowledge that does not allow the self-essence to manifest?' He knew that there was nothing other than non-manifestation. Because of ignorance and craving, they manifest, and thus it is accomplished. He realized that if these do not exist, existence will not be accomplished. Thus, the wise ones saw that the light of wisdom arose and became irreversible. Moreover, when a musician's daughter named 'Heroine Who Goes,' who was supremely beautiful in form and skilled in dance and song, was born, many people gathered around her, their eyes fixed on her. In the midst of the assembly, she taught the Dharma with verses, saying, 'These youths go like the water of the mountains.' In this way, she placed many people in benefit and happiness. Moreover, a magician named 'Various Crafts,' having become a magician, showed various forms of magical crafts in front of many people, and by showing all dharmas as being like illusions, he benefited many sentient beings. Moreover, a celestial musician named 'Understood by All,' with the aspect of producing hundreds of thousands of sounds of music from a single string of a lute, delighted the assembly of people. He went alone to a secluded place and thought, 'These people are deceived by the sound of this lute, and they do not know that this sound is of the nature of cessation.' Having properly examined that, he knew the appearance and attained the forbearance of realization by seeing, and by teaching the Dharma in that way, he placed many people in the irreversible state. Moreover, in a previous life, there was a blacksmith living on a mountain cliff who had a beautiful daughter. He vowed not to give her away for the sake of lineage, beauty, or wealth, but only to someone who was equal to him in skill. A Brahmin came to his house.
ི་ཁྱེའུ་ཞིག་སློང་མོར་ཕྱིན་པས་བུ་མོ་དེས་ཟས་ཁྱེར་བ་ལ་ཁྱོད་གཞན་ལ་བྱིན་ཏམ་མ་བྱིན་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེས་བདག་གི་ཕས་ཁོ་བོ་དང་བཟོ་མཉམ་པའམ་ལྷག་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བས་སུ་ལའང་སྦྱིན་པར་དཀའོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཕས་བཟོ་ཇི་ལྟར་ཤེས། དེས་སྨྲས་པ། ཁབ་ཀྱང་ཆུའི་སྟེང་དུ་འཕྱོ་བ་དེ་ལྟར་ཤེས་སོ། །བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་དེས་བདག་བུ་མོ་འདི་དོན་དུ་མི་གཉེར་མོད་ཀྱི་འདིའི་ང་རྒྱལ་བཅག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། ལྕགས་མགར་གྱི་མགར་སྤྱད་གཡར་ནས་ཁབ་སྦོམ་པོ་གཅིག་གི་མིག་ཏུ་ཕྲ་མོ་བདུན་བཅུག་ཀྱང་ཆུའི་སྟེང་ན་འཕྱོ་བ་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་ཤིང་ལྕགས་མགར་དེའི་ཁྱིམ་དུ་སོང་སྟེ་ཁབ་སུས་ཉོ་བྱས་པ་དང་། བུ་མོ་དེས་ཁྱོད་ནི་སྨྱོས་པའམ་ 15-2-405b སེམས་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ལྕགས་མགར་གྱི་ཁྱིམ་དུ་ཁབ་བཙོང་། དེས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་སྨྱོས་པ་སོགས་མིན་ཀྱང་ཁོ་བོའི་བཟོ་དག་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པར་འདོད་དོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། བཟོ་ཅི་འདྲ་བ་ཤེས། དེས་སྨྲས་པ། ཁབ་ཆུའི་སྟེང་ན་འཕྱོ་བ་ཤེས་སོ། །དེ་ནང་དུ་བོས་ནས་ཆུ་བཞག་པ་དང་། ཁབ་གཅིག་ནས་བདུན་གྱི་བར་དུ་བཞག་ན་འཕྱོ་བ་དང་། ཁབ་སྦོམ་པོ་དེ་བཞག་ན་ཡང་འཕྱོ་བ་དང་། དེའི་མིག་ཏུ་ཁབ་བདུན་བར་དུ་བཅུག་ན་ཡང་ཆུའི་སྟེང་ན་འཕྱོ་བར་གྱུར་པ་ལ། ལྕགས་མགར་དེས་འདི་ནི་བདག་བས་བཟོ་ཆེས་ལྷག་གོ་སྙམ་དུ་བུ་མོ་དེ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཏེ་བྱིན་ཀྱང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དེས་ཁོ་བོས་འདི་དོན་དུ་མི་གཉེར་གྱིས་ཁྱོད་ང་རྒྱལ་བཅག་པའི་ཕྱིར་བཟོ་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ་བུ་མོ་མ་བླངས་སོ། །དེ་དུས་ཀྱི་ལྕགས་མགར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་། ལྕགས་མགར་ཅིག་ཤོས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་མ་ངུ་ཡིན་ལ། བུ་མོ་དེ་ནི་དཔེ་མེད་མ་འདི་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་ཡང་འདི་ཕུལ་བ་མ་བཞེས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་མགར་བ་ལེགས་རྟོགས་ཞེས་བྱ་བ་མགར་དང་བཟོ་ལ་མཁས་པའི་གྲགས་པ་ཕྱོགས་བཅུར་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པ་དང་། ༈ ཡང་མཚོན་མགར་རྒྱལ་སྡེ་ཞེས་པ། བཟོ་ལ་མཁས་པའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚེ་ལྷས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྐུལ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐའ་ཡས་གཟིགས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་ནི་བཟོ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གོ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་སའི་ 15-2-406a ཕྱོགས་དེ་ཉིད་དུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཅན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དེས་ནགས་ཚལ་དུ་ང་སོགས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་བཙལ་བ་ལ། ནགས་ཚལ་གྱི་ལྷ་དག་གིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཤིང་རྣམས་སོ་སོའི་རོ་ནི་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་བརྗོད་ད
【現代漢語翻譯】 從前，有個婆羅門少年去乞討，一個女孩問他：『你拿到的食物是給別人了嗎？』 他回答說：『我的父親會給那些與我手藝相同或更好的人。』所以很難給別人。 『你的父親怎麼知道手藝？』 他說：『他能讓針浮在水面上。』 那個婆羅門少年心想：『我並不想娶這個女孩，但我必須挫敗她的傲慢。』 於是他借了鐵匠的工具，做了一根粗針，針眼里穿了七十根細針，也能浮在水面上。然後他去了鐵匠家，問誰要買針。 那個女孩說：『你瘋了嗎？或者沒腦子？為什麼在鐵匠家賣針？』 他說：『我沒有瘋，也不是沒腦子，我只是想展示我的手藝。』 女孩問：『你有什麼手藝？』 他說：『我能讓針浮在水面上。』 女孩叫他進屋，放了水。他把一根到七根針放在水裡，都能浮起來。即使放上那根粗針，也能浮起來。即使在針眼里穿了七根針，也能浮在水面上。 鐵匠心想：『這人比我的手藝還高超。』 於是用各種珠寶裝飾那個女孩，把她送給了他。 但那個婆羅門少年說：『我並不想娶她，我只是爲了挫敗你的傲慢才展示我的手藝。』 然後就沒娶那個女孩。 當時那個鐵匠就是世尊（Bhagavan， भगवन्，bhagavan，擁有財富者），另一個鐵匠是遍行者莫加拉（Kuntigamaṅgu，कुन्तिगमङ्गु，kuntigamangu，遍行者莫加拉），那個女孩就是現在的無與倫比的母親（Dpe Med Ma，དཔེ་མེད་མ་，dpemedma，無與倫比的母親）。現在供養她，她也不會接受。』 此外，還有一位名叫巧匠善解（Legs rtogs，ལེགས་རྟོགས་，legs rtogs，善解）的鐵匠，他精通鐵匠工藝，名聲遠揚。 此外，還有一位名叫兵器匠人軍團（Rgyal sde，རྒྱལ་སྡེ་，rgyal sde，軍團）的人，他以精湛的工藝而聞名。當他轉世時，天神用偈頌勸誡他： 從無邊智者（Mtha' yas gzigs pa，མཐའ་ཡས་གཟིགས་པ་，mtha' yas gzigs pa，無邊智者）那裡，聽到『了知一切法不生（Chos thams cad ma skyes par shes pa，ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་，chos thams cad ma skyes par shes pa，了知一切法不生）是諸工藝之最』的教法，就在那個地方獲得了對不生之法的忍（Mi skye ba'i chos la bzod pa，མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་，mi skye ba'i chos la bzod pa，不生之法的忍）。 此外，還有一位名叫國王正士慧海（Blo gros rgya mtsho，བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་，blo gros rgya mtsho，慧海）的國王，他通過外道（Phyi rol pa'i lam，ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་，phyi rol pa'i lam，外道）成爲了一個無慾（Chags bral，ཆགས་བྲལ་，chags bral，無慾）且對世界充滿慈悲的人。他在森林裡尋找六味（Ro drug po，རོ་དྲུག་པོ་，ro drug po，六味），心想：『什麼能利益我和他人呢？』 森林之神合掌告訴他每種樹的味道。
【English Translation】 Once, a Brahmin boy went begging, and a girl asked him, 'Did you give the food you received to others?' He replied, 'My father gives to those who are equal to or better than me in skill.' So it's difficult to give to others. 'How does your father know skill?' He said, 'He knows how to make a needle float on water.' The Brahmin boy thought, 'I don't want to marry this girl, but I must break her arrogance.' So he borrowed a blacksmith's tools and made a thick needle with seventy thin needles threaded through its eye, which could also float on water. Then he went to the blacksmith's house and asked who wanted to buy needles. The girl said, 'Are you crazy? Or mindless? Why sell needles at a blacksmith's house?' He said, 'I'm not crazy or mindless, I just want to show my skill.' The girl asked, 'What kind of skill do you know?' He said, 'I know how to make a needle float on water.' The girl called him inside and put water down. He put one to seven needles in the water, and they all floated. Even when he put the thick needle in, it floated. Even with seven needles threaded through its eye, it floated on the water. The blacksmith thought, 'This person's skill is superior to mine.' So he adorned the girl with all kinds of jewelry and gave her to him. But the Brahmin boy said, 'I don't want to marry her, I only showed my skill to break your arrogance.' Then he didn't marry the girl. 'The blacksmith at that time was the Bhagavan (Bhagavan, भगवन्, bhagavan, Possessing fortune), the other blacksmith was Kuntigamaṅgu (Kuntigamaṅgu, कुन्तिगमङ्गु, kuntigamangu, Kuntigamaṅgu), and that girl is the current Unequaled Mother (Dpe Med Ma, དཔེ་མེད་མ་, dpemedma, Unequaled Mother). Even if you offer to her now, she will not accept.' Furthermore, there was a blacksmith named Legs rtogs (Legs rtogs, ལེགས་རྟོགས་, legs rtogs, Well understanding), who was famous in all directions for his skill in blacksmithing. Furthermore, there was one named Rgyal sde (Rgyal sde, རྒྱལ་སྡེ་, rgyal sde, Army), a weapon maker, who was renowned for his excellence in craftsmanship. When he took birth, he was urged by the gods with verses: From the Infinite Seer (Mtha' yas gzigs pa, མཐའ་ཡས་གཟིགས་པ་, mtha' yas gzigs pa, Infinite Seer), having heard the Dharma that 'knowing all phenomena to be unborn (Chos thams cad ma skyes par shes pa, ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་ཤེས་པ་, chos thams cad ma skyes par shes pa, Knowing all phenomena to be unborn) is the best of all crafts,' in that very place he obtained forbearance towards the Dharma of non-arising (Mi skye ba'i chos la bzod pa, མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་, mi skye ba'i chos la bzod pa, Forbearance towards the Dharma of non-arising). Furthermore, there was a king named Blo gros rgya mtsho (Blo gros rgya mtsho, བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་, blo gros rgya mtsho, Ocean of Intelligence), a righteous man, who through the path of outsiders (Phyi rol pa'i lam, ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་, phyi rol pa'i lam, Path of outsiders) became detached from desire (Chags bral, ཆགས་བྲལ་, chags bral, Detached from desire) and compassionate towards the world. He searched in the forest for the six tastes (Ro drug po, རོ་དྲུག་པོ་, ro drug po, Six tastes), thinking, 'What will benefit me and others?' The forest gods, with their palms joined, told him the taste of each tree.
ོ། །དེ་ནས་ནད་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་རླང་མཁྲིས་བད་ཀན་འདུས་པ་ལ་བརྟགས་ནས། དེའི་གཉེན་པོ་སྦྱར་བའི་སྨན་དཔྱད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏེ། ངེས་པར་འཆི་བ་དང་། འཚོ་བ་དང་། གསོས་ན་འཚོལ་མ་གསོས་ན་འཆི་བ་གསུམ་དུ་ཕྱེས་ཏེ། ངེས་པར་འཆི་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་བསལ་བ་དང་། མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྨན་གྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་དང་། གསོས་ནས་འཚོ་བ་ལ་སྲོག་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཕྱིར་གསོ་བར་བྱས་སོ། །འཚོ་བ་ལའང་ནད་ཀྱི་ཚོར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསོ་བ་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་བསལ་བས་དུས་འདའ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་མེས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་ཤིང་དོན་སེམས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེས་སྒྲ་གང་དང་གང་ཐོས་པ་དེའི་དོན་ཤེས་ཏེ། ཐོས་པ་འདི་བྱུང་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་བརྗོད། ཅིའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱི་དོན་བརྗོད། ཡང་ན་ཁ་ཅིག་བརྗོད་ཁ་ཅིག་མི་བརྗོད་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་སྟེ། བྱ་བ་ཐམས་ 15-2-406b ཅད་ལ་སྒྲ་ཡི་ཤེས་པ་འདིས་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཅི་འགགས་སམ། འོན་ཏེ་མ་བྱས་འོན་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་ནས་འགགས་སམ། ཅུང་ཟད་ཅིག་མ་བྱས། གང་ཟག་འདི་ཙམ་ན་ཤེས་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར། ཇི་ཙམ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ཞི་བར་ནུས། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ངེས་པར་བྱུང་བས། འཛམ་བུའི་གླིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དུ་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་གཙོ་བོ་བློ་གྲོས་དྲང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྩོད་པ་གཅོད་པ་ལ་མཁས་པ། སོ་སོའི་རྟོག་པ་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པ་ཤེས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མིག་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བསྟེན་པའི་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཅོད་ཅིང་ཞི་བར་བྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཐོབ་བོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དབེན་པར་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་པ་ལ་ཞུགས་པས། ལྷའི་མིག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་དོན་མཐོང་ནས་ཚུལ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་གཞན་མང་པོ་ལ་བསྟན་པས་དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཆོས་རྣམ་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་གསལ་ཞིང་བརྒལ་བརྟགས་ལ་མཁས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རྟོག་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་ནས། ལུང་མ་བསྟན་པ་བཅུ་བཞི་པོ་དག་གི་གནས་དང་། 15-2-407a བསམ་གཏན་དང་རྟོག་གེའི་སྒོ་ནས་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐར་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉི
【現代漢語翻譯】 此後，通過觀察所有疾病的起因，即風、膽、痰的結合，精通於調配對治之藥。將生命分為三種情況：必死、可活、治療則活，不治則死。對於必死之人，爲了消除痛苦的感受和未來的痛苦，應以佛法之藥來治療。對於治療后可活之人，爲了延續其生命，應進行治療。對於可活之人，爲了消除疾病的感受，也應進行治療。如此，通過消除他人的痛苦感受來度過時光。 又，國王名為彌施因（Mesi Byin，賜予火），精通於瞭解一切眾生的聲音並思考其含義。當他能夠理解所聽到的任何聲音的含義時，他會思考：『聽到這個聲音，它為何表達這個意思？為何表達時間的意思？或者有些表達，有些不表達？』像這樣，他了解一切，力量和非力量都隨之而來。對於一切行為，通過對聲音的理解來完成，是否會停止？或者沒有完成？或者稍微完成就停止了？稍微沒有完成？這個人何時能成為智慧的容器？何時能夠平息煩惱？』像這樣，通過確定無疑地產生這樣的智慧，他成爲了整個贍部洲的導師。 又，名為主尊正慧（Tsowo Lodro Drangpo），精通於裁決眾生的爭端。僅僅通過各自的思辨言辭，就能知道勝負。他身心的行為舉止優雅，僅憑一見就能吸引目光。他以理性的方式裁決和調解所有依賴於正法和非法方面的爭端，獲得了偉大的智慧。他以智慧的力量進入內在的專注，以天眼看到眾生的死亡和轉生，然後以智慧探究：『如此前往來世的世界是怎樣的？』他看到了無有來去的如水中月般的真諦，並將此理展示給許多其他眾生，從而使他們證悟了事物的實相。 又，名為正士法顯（Drangsong Cho Nampar Tönpa），智慧明晰，精通辯論，思考眾生的利益。他進入內在的專注，通過禪定和推理的方式，探究十四個不被記說的法，以及依賴於前世和後世的六十二種見解。
【English Translation】 Thereafter, by examining the arising of all diseases based on the combination of wind, bile, and phlegm, he became skilled in the medicinal treatments that counteract them. He divided life into three categories: certain death, possible survival, and survival with treatment, death without treatment. For those certain to die, in order to eliminate the feeling of suffering and future suffering, he would treat them with the medicine of Dharma. For those who could survive with treatment, he would treat them in order to benefit their life. For those who could survive, he would also treat them in order to eliminate the feeling of illness. Thus, he spent his time eliminating the suffering of others. Furthermore, there was a king named Mesibyin (མེས་བྱིན་, Giver of Fire), who was skilled in understanding the sounds of all beings and contemplating their meaning. When he understood the meaning of any sound he heard, he would think, 'Having heard this sound, why does it express this meaning? Why does it express the meaning of time? Or does it express some things and not others?' In this way, he understood everything, and power and non-power followed him. For all actions, having performed them through the understanding of sound, would they cease? Or would they not be done? Or would they be done a little and then cease? Or would they not be done a little? At what point would this person become a vessel of wisdom? At what point would they be able to pacify afflictions?' Having certainly generated such wisdom, he became the teacher of the entire Jambudvipa. Furthermore, there was one named Lord Straightforward Intelligence (གཙོ་བོ་བློ་གྲོས་དྲང་པོ་), skilled in settling the disputes of sentient beings. He could know victory and defeat merely by the words of their individual thoughts. His conduct of body and mind was beautiful, captivating the eyes merely by being seen. He would settle and pacify all disputes relying on Dharma and non-Dharma through the methods of reasoning, and he attained great intelligence. Through the power of his wisdom, he entered into solitary, perfect absorption, and with divine vision, he saw the passing away and birth of sentient beings. Then, examining with wisdom, 'How is it that going to the next world is like this?' He saw the meaning of the water moon, which has no coming or going, and by showing that principle to many other sentient beings, he caused them to realize the suchness of phenomena. Furthermore, there was a hermit named Dharma Manifestation (དྲང་སྲོང་ཆོས་རྣམ་པར་སྟོན་པ་), with clear wisdom and skilled in debate, contemplating the benefit of sentient beings. Having entered into perfect absorption, through the means of meditation and reasoning, he investigated the fourteen unrevealed topics and the sixty-two views that rely on the past and future.
ས་ཀྱི་ལུགས་ལྟ་བུ་སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་དག་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་གཞི་ལ་བརྟེན་པར་མཐོང་ཞིང་། གཞི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་མེད་པར་རིགས་ནས་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བཤིག་པའི་རིགས་པ་ཡང་དག་གི་ལམ་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ལམ་ལ་བཀོད་དོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཤེས་རབ་རྙོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། གང་ཡོད་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་འབྱུང་ལ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་བརྟགས་པའི་ཚེ། མུན་པའི་ཚོགས་གསུམ་ཡོད་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་ངོ་། །དེ་གསུམ་གང་ཞེན། ཅི་འདས་པའི་དུས་སུ་བདག་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་ལ་བསམས་ནས་དཔྱོད་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་དོན་མ་རྟོགས་པས་མཐའ་གཉིས་ལ་དཔྱོད་པའི་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བར་རིགས་ནས། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ལ་བདག་གམ་སེམས་ཅན་མེད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ལས་དང་། དེ་ལས་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་མཐོང་ནས། རྐྱེན་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོད་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་སྲོག་ཆགས་གྲངས་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་བཙུད་དོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཤེས་རབ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆགས་བྲལ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ 15-2-407b བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ནང་དུ་ཡང་དག་བཞག་པ་དང་འདི་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཏེ། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ་སྙམ་མོ། །ཡང་འདི་སྙམ་དུ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་པས། རྟོག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་རྟོག་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུ་རྟོག་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་འགོག་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ་ཞི་ཞིང་གྱ་ནོམ་པའོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །ཡང་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའི་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་དམ་སྙམ་མོ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་ཞིག་ཡོད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། སེམས་ཅན་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་རང་ལས་བྱུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་དེ། འགྲོ་བ་དག་མྱང་འདས་ཚོལ་བ་ནི། མྱང་འདས་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་མིན་ཏེ་ཕུང་པོ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་མི་དམིགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་སྙམ་མོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་སྒྲ་དབྱངས་རྗེས་སུ་བསྒྲགས་པ། རང་གི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང
【現代漢語翻譯】 如同大地的法則一般，他看到各種各樣的慾望和觀點都依賴於對聚集的錯誤認知。他運用正確的推理方式，摧毀了所有基於『本質存在』這種觀點的邪見，並通過教法引導無數眾生進入不退轉的解脫之道。 再者，一位名為『無垢慧』的苦行者，他具有大神通，並已轉變為外道的離欲者。當他思考『如果存在，則產生觀點；如果不存在，則不產生觀點』時，他觀察到，如果存在三種黑暗的集合，那麼所有觀點都會產生。這三者是什麼呢？他思索著過去世中『我』是否產生，同樣地思考現在和未來，由於疑惑不解，他從推理中產生了各種極端的觀點。通過如理作意，他生起了智慧之眼，認識到即使沒有『我』或眾生，也能從煩惱產生業，並從業產生異熟果報的蘊。他看到了緣起的甚深之法，瞭解到沒有任何法不是由因緣所生或滅。他證得了對不生之法的忍受，並將無數眾生安置於無自性的境界中。 此外，一位名為『智者慧』的苦行者，他已轉變為離欲者，並具有大神通。當他安住於內在的禪定中時，他生起了這樣的念頭：『唉！這個世界充滿了煩惱，眾生難以從痛苦中解脫。』他又想：『從痛苦中解脫的道路是什麼呢？』他認為痛苦源於念頭，如果沒有念頭，痛苦就不會產生。因此，他思維著，所有念頭和慾望的止息就是涅槃，那是寂靜和豐饒的境界。他又想，是否有一些尚未涅槃的眾生存在於涅槃之中呢？當他如理作意時，他了解到，如果存在任何可能涅槃的眾生，由於沒有眾生，因此也沒有涅槃。然而，眾生的覺知源於自身的痛苦之害。那些尋求涅槃的行者啊，涅槃並非與其他蘊不同的存在，而是蘊本身即是涅槃。為什麼呢？因為不執著眾生就是涅槃。』 他從禪定中起身，唱誦道：『自己的分別念，是痛苦之蘊的入口；沒有分別念，是痛苦之蘊的止息。』
【English Translation】 Like the law of the earth, he saw that various desires and views depend on the basis of seeing the aggregates as real. He destroyed all the wrong views based on the idea of 'inherent existence' through the path of correct reasoning, and led countless beings to the irreversible path of liberation by teaching the Dharma. Furthermore, a hermit named 'Immaculate Wisdom,' who had great miraculous powers and had transformed into a non-attached practitioner of the outer path, contemplated, 'If something exists, views arise; if it does not exist, they do not arise.' He observed that if the three collections of darkness exist, then all views arise. What are these three? He pondered whether 'I' arose in the past, and similarly contemplated the present and future. Due to doubt and lack of understanding, he reasoned that various extreme views arise. Through proper reflection, the eye of wisdom arose, and he realized that even without 'self' or sentient beings, karma arises from afflictions, and from karma, the aggregates of ripening result. He saw the profound Dharma of dependent origination, understanding that no phenomenon arises or ceases without conditions. He attained acceptance of the unborn Dharma and placed countless beings in the state of no self-nature. Moreover, a hermit named 'Wise Wisdom,' who had transformed into a non-attached practitioner with great miraculous powers, while dwelling in inner contemplation, had this thought: 'Alas! This world is full of afflictions, and beings are difficult to liberate from suffering.' He also thought: 'What is the path to liberation from suffering?' He considered that suffering arises from thoughts, and if there are no thoughts, suffering does not arise. Therefore, he contemplated that the cessation of all thoughts and desires is nirvana, a state of peace and abundance. He further wondered if some beings who have not yet attained nirvana exist within nirvana. When he properly reflected on this, he realized that if there were any beings who could attain nirvana, since there are no beings, there is no nirvana. However, the awareness of beings arises from the harm of their own suffering. Those practitioners who seek nirvana, nirvana is not different from other aggregates, but the aggregates themselves are nirvana. Why? Because non-attachment to beings is nirvana.' He arose from meditation and proclaimed: 'One's own conceptual thoughts are the entrance to the aggregates of suffering; the absence of conceptual thoughts is the cessation of the aggregates of suffering.'
་པོ་འགག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །ཆོས་ནི་གང་ཡང་འགག་པ་མེད། །རྣམ་པར་རྟོག་ལས་ཆོས་གཞན་མེད། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ 15-2-408a ཞེས་བྱ། ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དྲང་སྲོང་གྲགས་འཕགས་ཞེས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ་ཞིང་ཆགས་བྲལ་ཞིག་བྱུང་བ་དེ་ལས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་འདུན་སྟོང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་འབྱུང་བ་ཐ་མི་དད་པ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་གསང་ཚིག་འདོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་ནི་འཁོར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བྱེད་པ། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདུན་སྟོང་པོ་དེས་གསང་ཚིག་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་དེ་གཅིག་པུས་དྲན་ཅིང་མི་རིང་བར་རིག་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་ཏོ། །ཁྱེའུ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་དེས་འདི་སྙམ་དུ་དོན་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་གསང་ཚིག་འཛིན་པ་དོན་མེད་པ་འདིས་ཅི་བྱ། འདིའི་དོན་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེར་དགོན་པར་འདུག་ཅིང་ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་གསང་ཚིག་འདི་གང་ཡིན། ཅི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ན་ནི་གཞི་མེད་ཅིང་གནས་མེད་པ་སྟེ། རླུང་དཀྱིལ་གྱིས་བསླངས་པ་དེ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གདགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ལ་ཞི་བ་དང་འདུལ་བ་དང་བཏུལ་བ་མི་དམིགས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་བརྟགས་ནས། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་མཁན་པོ་དང་བཅས་པ་ལམ་གོལ་བར་གནས་པ་སྟེ། འདི་ལས་ཉོན་མོངས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་གནས་གཙང་ 15-2-408b མའི་ལྷ་དག་ལུས་མངོན་སུམ་བར་སྣང་ལས་བསྟན་ནས། དེ་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བསླབས་ཤིང་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལེགས་སོ། །ལམ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྡུལ་ལས་ཀྱང་མང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དོན་མཛད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་བདུན་སྟོང་མཁན་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་གཏམ་དེ་སྨྲས་པས་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་བློ་གྲོས་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་ན་སྟོན་པ་དབེན་པར་སྦྱོད་ཅེས་བྱ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་པ་རྣམས་ལས་དབེན་པ་ཐོབ་ན། རེ་ཞིག་འདི་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་དེ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་ལྟར་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག
【現代漢語翻譯】 『死亡』將會停止，沒有任何眾生會出生，沒有任何法會滅亡，除了分別念之外沒有其他的法，那被稱為寂滅。』聽到『寂滅』這個聲音后，無數眾生獲得了對不生之法的忍耐，並且成爲了不退轉于無上正等菩提的菩薩。 再次，當婆羅門童子轉生為『殊勝智慧』時，出現了一位名為『名聞聖者』的苦行者，他具有大神通且無慾。他與一千名婆羅門童子一起唸誦四大的秘密咒語，這四大是不可分割的，並且安住於三時平等性中。當時，婆羅門童子『殊勝智慧』成爲了所有眷屬的主尊。七千名婆羅門童子所持誦的所有秘密咒語，他一個人就能憶持，並且不久之後就通達了一切明咒的彼岸。 童子『殊勝智慧』心想：『持誦這些不知其意義的秘密咒語有什麼用呢？我應該尋求它們的意義。』於是，他獨自在寂靜處禪修，內心專注于平靜。他思索道：『這秘密咒語是什麼呢？如果是風輪，那麼它是無基且無處的。由風輪所生的事物無法被安置在東方等任何方向。對於風輪，無法找到寂靜、調伏和馴服，因為其中沒有眾生。』他如此觀察后，認為婆羅門童子和他們的導師都迷失了道路，並認為這隻會帶來煩惱。 這時，凈居天的天人們在空中顯現身形，讚歎他說：『善哉！善哉！善男子，你很好地追隨了所有如來，並且已經領悟了道路。』他們說：『無數如來，比佛土的微塵還要多，都通過這條道路成佛，利益了無數眾生，然後進入了寂滅。』 他從禪定中起身，將這些話告訴了七千名婆羅門童子和他們的導師。他們因此成爲了不退轉于無上正等菩提的菩薩，成佛后利益眾生，然後進入了寂滅。菩薩『殊勝智慧』因此完全領受了如來的教法。 再次，在過去，有一位導師名為『遠離』，他讓眾生從各種慾望中解脫出來。他引導許多人進入這種狀態，認為『暫時從這裡進入寂滅』。就這樣，有數百萬的眾生...
【English Translation】 'Death' will cease, no sentient being will be born, no dharma will perish, there is no other dharma than discrimination, that is called Nirvana.' After hearing the sound of 'Nirvana', countless sentient beings obtained forbearance of the uncreated dharma, and became Bodhisattvas who would not regress from Anuttara-samyak-sambodhi. Again, when the Brahmin boy was reborn as 'Supreme Wisdom', a hermit named 'Famous Holy One' appeared, possessing great supernatural powers and being free from attachment. Together with a thousand Brahmin boys, he recited the secret mantra of the four great elements, which are inseparable and abide in the equality of the three times. At that time, the Brahmin boy 'Supreme Wisdom' became the chief of all the retinue. All the secret mantras held by the seven thousand Brahmin boys, he alone could remember, and soon he reached the other shore of all Vidyas (knowledge). The boy 'Supreme Wisdom' thought: 'What is the use of holding these secret mantras whose meaning is unknown? I should seek their meaning.' So, he meditated alone in a secluded place, focusing his mind on tranquility. He pondered: 'What is this secret mantra? If it is the wind mandala, then it is without foundation and without place. What is born from the wind mandala cannot be placed in any direction such as east. For the wind mandala, tranquility, taming, and subduing cannot be found, because there are no sentient beings in it.' After observing in this way, he thought that the Brahmin boys and their teachers were lost on the path, and that this would only bring afflictions. At this time, the gods of the Pure Abodes manifested their bodies in the sky and praised him, saying: 'Well done! Well done! Noble son, you have followed all the Tathagatas well and have understood the path.' They said: 'Countless Tathagatas, more numerous than the dust particles of Buddha-fields, have attained Buddhahood through this path, benefited countless sentient beings, and then entered Nirvana.' He arose from Samadhi and told these words to the seven thousand Brahmin boys and their teachers. They therefore became Bodhisattvas who would not regress from Anuttara-samyak-sambodhi, attained Buddhahood, benefited sentient beings, and then entered Nirvana. The Bodhisattva 'Supreme Wisdom' thus fully received the teachings of the Tathagatas. Again, in the past, there was a teacher named 'Seclusion', who liberated sentient beings from various desires. He led many people into this state, thinking, 'Temporarily enter Nirvana from here.' In this way, there were hundreds of millions of beings...
་བརྒྱད་ཚུལ་དེ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་དག་འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་མཐར་ཕྱིན་ཏོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དེ་དག་འཆི་བའི་དུས་བྱས་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་ན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ལོག་པ་དང་ལམ་ལོག་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་ལོག་པར་ལྟ་བ་དེས་དེར་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་མི་སྣང་བར་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དྲང་སྲོང་རིགས་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བས། བསམ་གཏན་ 15-2-409a གཉིས་པ་ཐོབ་ནས་འདི་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱང་འདས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སྲོག་ཆགས་འབུམ་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བཙུད་དོ། །དེ་དག་འོད་གསལ་གྱི་གཞལ་མེད་ཁང་དུ་སྐྱེ་བར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བས་ཐར་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྟོན་པ་འདི་ཉིད་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམ་པར་ལྟ་བས་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་ལྟར་ལོག་པར་བཟུང་བས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་བ་ཤེས་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་བསིལ་བར་བྱས་ནས་སྒྲ་བྱུང་བ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཐོས་ཤིང་། ཁྱོད་མྱང་འདས་མིན་པ་ལ་མྱང་འདས་སུ་འདུ་ཤེས་པས་དེས་ཁྱེད་ཅག་དམྱལ་བར་སྐྱེས་སོ། །ཁྱེད་ཅག་ལྟ་བ་འདི་ཐོངས་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། དེ་དག་སྔར་གྱི་ལྟ་བ་དེ་བཏང་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་དམྱལ་བ་ནས་འཕོས་ཤིང་སྟོན་པ་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་ལྷགས་ཏེ། དེར་དེས་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་བྱས་སོ། ༈ ། 受生為具悲王子 ཡང་རྒྱལ་པོའི་བུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་གྱུར་པ་ན། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་བའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་། 15-2-409b སྐད་དང་རིགས་དང་རུས་དང་མིང་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིན་སྙམ་དུ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཤེས་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་། བྲམ་ཟེ་སློབ་དཔོན་སོགས་དོན་འདི་ཤེས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་ཁྲོལ་བ་སུ་ཡོད་ཅེས་ཕྱོགས་བཅུར་ཕོ་ཉ་བཀྱེའོ། །དེ་ནས་གཞོན་ནུ་དེའི་ཕ་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་དེས་གཞོན་ནུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་སེམས་འཚོལ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འཚོལ་བ་འདིས་ཁྱོད་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་གྱིས་འདི་མཐར་མི་ཕྱིན་ཏེ། དྲི་བ་དེའི་ལན་ལྡོན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞོན་ནུ་རྒྱལ་སྲིད་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་དགའ་བར་བྱོས་ཤིག །དོན་བཏང་སྟེ་དོ
【現代漢語翻譯】 被置於那八種狀態之中。那些人認為自己已經完全脫離了慾望，當他們死後看到自己轉生到梵天世界時，他們會說：『所謂的涅槃是錯誤的教法和錯誤的道路。』由於他們的錯誤見解，他們一轉生到那裡，梵天的宮殿就會消失，他們會墮入大苦地獄。同樣，被稱為『非正命者』的人，在獲得第二禪定后，認為這是無餘涅槃，並將眾生置於那種狀態中。當他們看到自己轉生到光明宮殿時，認為沒有涅槃，因此墮入大苦地獄。因此，一些沙門和婆羅門希望通過禪定的快樂獲得解脫，但那樣的結果並非必然發生。 那時，導師化身為具有五神通的婆羅門，名叫『具各種知識者』。他知道眾生因持有錯誤的見解而墮入大苦地獄，於是運用神通力使眾生感到清涼，併發出聲音說：『諸位眾生，涅槃是存在的！你們以前沒有聽過涅槃，因為你們將非涅槃視為涅槃，所以你們才會轉生到地獄。放棄這種見解，你們就能獲得涅槃！』聽到這些話后，他們放棄了之前的見解，並立即生起了涅槃存在的想法，於是從地獄中解脫出來，來到了導師『具各種知識者』的面前。在那裡，他為他們宣講佛法，直到他們證得阿羅漢果。 又如轉輪聖王的兒子，名為『具悲王子』，他心想：『世間顯現的各種顏色、形狀、聲音、種姓、血統和名稱，其原因是什麼呢？現在誰是能夠了解這些現象，並消除疑惑的沙門、婆羅門或導師呢？』於是他向四面八方派遣使者。那時，那位非常安住的王子的父親對王子說：『你以不可思議的心去尋找不可思議的事物，這會讓你感到煩惱和困惑，而且不會有結果，因為沒有人能夠回答你的問題。王子，你應該享受王位和慾望的快樂，放棄對意義的追尋吧。』
【English Translation】 They are placed in those eight states. Those who think they have completely abandoned desire, when they see themselves reborn in the world of Brahma after death, they will say: 'The so-called Nirvana is a false teaching and a false path.' Due to their wrong views, as soon as they are reborn there, the palace of Brahma disappears, and they fall into the great hell. Similarly, those who are called 'non-righteous' after obtaining the second dhyana, think that this is Nirvana without remainder, and put beings in that state. When they see themselves reborn in the palace of light, they think that there is no Nirvana, so they fall into the great hell. Therefore, some shramanas and brahmins hope to attain liberation through the bliss of dhyana, but that kind of result is not inevitable. At that time, the teacher transformed into a Brahmin with five supernatural powers, named 'Possessing Various Knowledge'. He knew that sentient beings were falling into the great hell because of holding wrong views, so he used his supernatural powers to make sentient beings feel cool, and made a sound saying: 'Sentient beings, Nirvana exists! You have not heard of Nirvana before, because you regard non-Nirvana as Nirvana, so you are reborn in hell. Give up this view and you will attain Nirvana!' After hearing these words, they abandoned their previous views, and immediately the thought of the existence of Nirvana arose, so they were liberated from hell and came to the teacher 'Possessing Various Knowledge'. There, he preached the Dharma to them until they attained the state of Arhat. Again, like the son of a Chakravartin king, named 'Compassionate Prince', he thought: 'What is the reason for the various colors, shapes, sounds, castes, lineages, and names that appear in the world? Now who is the shramana, brahmin, or teacher who can understand these phenomena and eliminate doubts?' So he sent messengers in all directions. At that time, the prince's father, who was very settled, said to the prince: 'You are searching for the inconceivable with an inconceivable mind, which will make you feel troubled and confused, and it will not be fruitful, because no one can answer your questions. Prince, you should enjoy the throne and the pleasures of desire, and give up the pursuit of meaning.'
ན་མེད་པ་སེམས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་ཤིང་ངལ་བའི་སྐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞོན་ནུས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་མུན་པ་མི་སྣང་བ་ལ་སྣང་བར་མ་མཛད་ཅིག །ཁྱོད་ཀྱི་ཡུལ་ན་གཟུགས་དང་རིགས་དང་བློ་གྲོས་སོགས་བཟང་བ་དང་ངན་པ། དབུལ་བ་དང་ཕྱུག་པ། དེ་བཞིན་དུ་བཟོ་དག་སློབ་པ་དང་། དབུལ་བ་དག་འབད་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྙེད་པ་དང་། ནད་པ་དག་བགྱི་བ་དག་གིས་ནད་ལས་ལྡང་བ་དག་མཆིས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་འདིས་ན་ཆོས་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ནི་མཆིས་ན་དེ་བདག་གིས་མི་ཤེས་ལ། བདག་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་བཟོ་མང་པོ་ཡང་མི་ཤེས་ཤིང་། གང་ཤེས་པ་དེ་བཟོ་གཞན་དག་མཆིས་པས་ཀྱང་མི་འཚལ་ཏོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཤེས་པ་དེ་ནི་མཆིས་ཏེ། བདག་གིས་ཤེས་པ་དེ་མ་འཚལ་ཏོ། །དེ་བས་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་མཛངས་པ་ཤེས་རབ་ཅན ། ཀུན་ 15-2-410a གྱིས་བཀུར་བ་དེ་ལ་ཞུ་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་གཞོན་ནུ་ལ་དེ་བཞིན་ཞུས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ངོ་། །གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཉལ་བ་ན་བར་སྣང་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བཞུགས་ཏེ་དེས་ཞུ་བ་འདི་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་ཐོས་སོ། །དེའི་མཚན་མོ་འདས་ནས། ཡབ་རྒྱལ་པོ་ལ་དེ་ལྟར་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ། གཞོན་ནུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་འོད་དེ་གང་ན་བཞུགས། དེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པའི་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་དང་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་མཐོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་ཀྱིས་ཞིང་ཐམས་ཅད་ལྡན་པར་སྣང་བར་མཛད་པ་ཡང་མཐོང་ནས་སེམས་དད་པར་གྱུར་ལ། གཞོན་ནུ་དེ་དང་རྒྱལ་པོ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་སོགས་སྲོག་ཆགས་ཁྲི་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ་ཞུ་བ་ཐམས་ཅད་དྲིས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ལ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། མཽ་དགལ་གྱི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩོམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ 15-2-410b ལ་མཁས་པའོ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་གནས་དང་རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་སོ། །ལན་ནི་ཉོན་མོངས་དང་སེམས་པས་བཀོད་པའི་དོན་དུ་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འོད་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་ཉལ་བའི་རྨི་ལམ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཡང་
【現代漢語翻譯】 他說：'認為沒有（事物）會導致煩惱和痛苦。' 青年對國王說：'偉大的國王，不要認為黑暗是不存在的。在你的國家裡，有外貌、種族、智慧等好與壞，貧窮與富有。同樣地，那些學習工藝的人，以及那些努力的窮人獲得財富，以及那些病人通過治療康復。通過這些例子，如果這些事物的因存在，我不知道。我不知道的並不意味著它不存在，因為我不知道很多工藝。即使我知道的，我也無法理解其他的工藝。偉大的國王，知道這些的人是存在的，但我不知道。因此，我將向那些聰明、有智慧、受人尊敬的修行者和婆羅門請教。' 國王對青年說：'就這樣去請教吧。' 那時，如來（Tathagata，佛的稱號）名為星光（Skar-'od）出現在世間。當富有同情心的青年睡覺時，他聽到空中傳來聲音：'如來名為星光（Skar-'od）的將出現在世間，他將預言這個請求。' 第二天早上，他告訴他的父王。國王說：'青年，那位如來星光（Skar-'od）在哪裡？' 如來知道國王非常渴望，於是通過神通，如來和他的所有眷屬以及他居住的方向都顯現出來，國王看到了，並且看到了佛身的光芒充滿了整個世界，他的心充滿了信仰。青年和國王，以及其他六十萬眾生，一起去到如來面前，詢問了所有的問題，理解了它們，並且精通了所有的論典。如來預言他們都將證得菩提（Byang-chub，覺悟）。 世尊（Bhagavan，佛的稱號）說：'莫伽利之子（Maudgalyayana），因此，菩薩（Byang-chub Sems-dpa'，菩提薩埵）應該精通所有的論典。全知智慧的開端是精通所有的論典。眾生的處境和各種類別是由業力造成的。答案應該被視為由煩惱和意念所安排的。' 此外，當菩薩（Byang-chub Sems-dpa'）轉世為光輝（'Od），他夢見與如來交談。
【English Translation】 He said, 'Thinking that there is nothing leads to affliction and suffering.' The youth said to the king, 'Great king, do not think that darkness is non-existent. In your country, there are good and bad in appearance, lineage, and intelligence, poverty and wealth. Similarly, those who learn crafts, and those poor who strive to gain wealth, and those sick who recover through treatment. Through these examples, if the cause of these things exists, I do not know. My not knowing does not mean it does not exist, because I do not know many crafts. Even what I know, I cannot understand other crafts. Great king, those who know these things exist, but I do not know. Therefore, I will ask those wise, intelligent, and respected ascetics and Brahmins.' The king said to the youth, 'Go and ask them in that way.' At that time, the Tathagata (Tathagata, title of Buddha) named Star Light (Skar-'od) appeared in the world. When the compassionate youth was sleeping, he heard a voice from the sky: 'The Tathagata named Star Light (Skar-'od) will appear in the world, and he will prophesy this request.' The next morning, he told his father the king. The king said, 'Youth, where is that Tathagata Star Light (Skar-'od) dwelling?' The Tathagata, knowing that the king was very eager, through miraculous power, the Tathagata and all his retinue and the direction in which he was dwelling appeared, and the king saw it, and saw that the light of the Buddha's body filled the entire world, and his heart was filled with faith. The youth and the king, and sixty thousand other beings, went together to the Tathagata, asked all the questions, understood them, and became proficient in all the treatises. The Tathagata prophesied that they would all attain Bodhi (Byang-chub, enlightenment). The Bhagavan (Bhagavan, title of Buddha) said, 'Maudgalyayana, therefore, a Bodhisattva (Byang-chub Sems-dpa', Bodhisattva) should be proficient in all the treatises. The beginning of omniscient wisdom is proficiency in all the treatises. The situation and various categories of sentient beings are caused by karma. The answer should be regarded as arranged by afflictions and intentions.' Furthermore, when the Bodhisattva (Byang-chub Sems-dpa') was reborn as Radiance ('Od), he dreamed of talking with the Tathagata.
དག་པར་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོགས་མེད་སྟོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ཞུས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འདོད་པས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སྔོན་བྱུང་བའི་རབས་དང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཐ་སྙད་དང་། གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་དང་། གྲོང་གི་ཐ་སྙད་དང་། ཡུལ་གྱི་ཐ་སྙད་དང་། གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེའི་ཐ་སྙད་དང་། ཇི་ཙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་གང་དག་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དོན་དེ་དག་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པ་ན། དེས་སེམས་ཅན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟར་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འདི་ལ་འགྲོ་བ་ཐ་དད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེས་བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་ 15-2-411a གནས་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ལས་འདུ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ན། བདག་གང་ཡིན་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དཔྱད་པས། གཟུགས་བདག་ཡིན་ནམ་ཞེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རིགས་པས་བརྟགས་པས་བདག་མེད་པར་ཁོད་དུ་ཆུད་དོ། །དེས་དེ་ལྟ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པར་ཤེས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དོན་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་འཆི་བ་ཤེས་པ་འགོག་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་མངོན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར་མཐོང་ནས། གང་མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་འགག་པའི་ཆོས་ཡོད་དམ་སྙམ་དུ་བརྟགས་པས། གང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་དག་འགག་ལ། འདུ་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་མི་འགག་གོ་སྙམ་དུ། དེ་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས། སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ཞིང་འགག་ལ། སེམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་། འགོག་པར་བྱེད་པར་རིགས་ནས། སེམས་དེ་ལ་བརྟགས་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཅིང་བསྟན་དུ་མེད་ལ་ངོ་བོ་མཐོང་བ་དང་བྲལ་བ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མཐོང་བར་བྱར་མེད་པ་རིགས་ཏེ། སེམས་འགོག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་ 15-2-411b པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་ཞིང་། སེམས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱུང་བ་དེ་འགག་པ་ན་ཡང་དེའི་རྒྱུད་འདྲ་བར་འབྱུང་བར་ཤེས་ནས། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ།
【現代漢語翻譯】 除了清凈的言語外，什麼也看不見。因此，向名為『無礙如來』（de bzhin gshegs pa thogs med ston）的佛陀請教了關於世間知識和萬物起源的問題。那位佛陀教導說，想要獲得無上圓滿菩提（byang chub sems dpa' bla med rdzogs byang）的菩薩，應當努力學習一切論典（bstan bcos thams cad shes par bya ba la brtson par bya）。爲了理解這些知識，也要努力修行證悟（shes pa khong du chud pa'i phyir rtogs pa la yang brtson par bya'o）。正如佛陀所說：『要精通過去的歷史（sngon byung ba'i rabs dang），未來的術語（phyis 'byung ba'i tha snyad dang），人物的術語（gang zag gi tha snyad dang），村莊的術語（grong gi tha snyad dang），地區的術語（yul gyi tha snyad dang），以及去往何處的術語（gang dang gang du 'gro ba de'i tha snyad dang），以及所有關於世間知識的術語（ji tsam du 'jig rten gyi shes pa gang dag shes pa thams cad la mkhas par bya'o）。』 因此，他通曉了所有這些道理。 又如，名為『精通外道苦行』（yang drang srong phyi ma'i mtha' sgrub pa la mkhas pa）的修行者，通過外道的修行而脫離了貪慾。他心想，對於這些形形色色的眾生，雖然看起來各自的業因不同，但難道存在某種原因，使他們不會轉生到不同的輪迴中嗎？（des sems can rnam pa sna tshogs 'di ltar las kyi rgyu las tha dad du snang ba 'di la 'gro ba tha dad du mi skye bar byed pa'i rgyu zhig yod dam snyam du sems par gyur to）。 他認為，如果是因為執著于『我』（bdag tu rtog pa la）而產生煩惱（nyon mongs pas），從而造作惡業（las 'du byed pas），導致眾生轉生到不同的類別中，那麼就應該徹底尋找『我』（bdag gang yin yongs su btsal bar bya'o）。於是他開始思考，『色蘊（gzugs）是我嗎？』等等，通過理智分析五蘊（phung po lnga），最終明白了沒有『我』（bdag med par khod du chud do）。 他認識到沒有『我』和『我所』（bdag dang bdag gi ba med par shes nas）之後，從禪定（ting nge 'dzin）中起身，向眾生宣講了『我』和『我所』皆是依緣而生的道理（sems can rnams la bdag dang bdag gi ba med pa brten nas byung ba'i don bstan pas），無數眾生因此獲得了對不生之法的忍耐（sems can dpag tu med pas mi skye ba'i chos la bzod pa thob bo）。 又如，名為『精通知死斷滅』（yang drang srong 'chi ba shes pa 'gog pa shes pa la mkhas pa）的修行者，通過外道的修行而脫離了貪慾，並具有神通（mngon shes dang ldan par gyur pa des）。他看到一切有為法（'dus byas thams cad）都在壞滅，於是思考是否存在不生不滅的法（gang mi skye ba dang mi 'gag pa'i chos yod dam snyam du brtags pas）。他認為，凡是顯現造作的都會消逝（gang mngon par 'du byed pa de dag 'gag la），不造作的就不會消逝（'du mi byed pa de dag mi 'gag go snyam du）。當他如此分別思索時，對於一切不顯現造作的法，他獲得了一種名為『極喜』（mngon par dga' ba）的金剛喻定（rdo rje lta bu'i ting nge 'dzin thob nas）。他認識到，一切法的生滅都由心所控制（sems kyi dbang gis chos thams cad skye zhing 'gag la），心是產生和滅除一切法的根源（sems ni chos thams cad skyed par byed pa dang，'gog par byed par rigs nas）。於是他開始觀察心，發現心無形無色，不可指示，其本質無法被看見，心無法看見心（sems de la brtags pa dang，gzugs med cing bstan du med la ngo bo mthong ba dang bral ba sems kyis sems mthong bar byar med pa rigs te）。心的止息並非是另一種意識的產生（sems 'gog pa rnam par shes pa bya ba ma yin pa de lta bu byung zhing），當心生起貪慾等煩惱時，這些煩惱止息后，相似的煩惱還會再次生起（sems chags sogs kyi rnam par byung ba de 'gag pa na yang de'i rgyud 'dra bar 'byung bar shes nas）。因此，他徹底瞭解了心的所有相續（sems kyi rgyud thams cad rab tu shes so）。
【English Translation】 Nothing is seen except pure speech. Therefore, he inquired about worldly knowledge and the origin of all things from the Buddha called 'Unobstructed Tathagata' (de bzhin gshegs pa thogs med ston). That Buddha taught that a Bodhisattva who desires unsurpassed perfect enlightenment (byang chub sems dpa' bla med rdzogs byang) should strive to know all the treatises (bstan bcos thams cad shes par bya ba la brtson par bya). In order to understand this knowledge, one should also strive for realization (shes pa khong du chud pa'i phyir rtogs pa la yang brtson par bya'o). As the Buddha said, 'One should be skilled in all knowledge, such as past history (sngon byung ba'i rabs dang), future terminology (phyis 'byung ba'i tha snyad dang), the terminology of people (gang zag gi tha snyad dang), the terminology of villages (grong gi tha snyad dang), the terminology of regions (yul gyi tha snyad dang), and the terminology of where one goes (gang dang gang du 'gro ba de'i tha snyad dang), and all the knowledge of the world (ji tsam du 'jig rten gyi shes pa gang dag shes pa thams cad la mkhas par bya'o).' Thus, he understood all these meanings. Moreover, a practitioner called 'Skilled in Asceticism of Externalists' (yang drang srong phyi ma'i mtha' sgrub pa la mkhas pa), having become detached from desire through the path of externalists, thought, 'For these various kinds of sentient beings, although they appear to have different causes of karma, is there a cause that prevents them from being born into different realms?' (des sems can rnam pa sna tshogs 'di ltar las kyi rgyu las tha dad du snang ba 'di la 'gro ba tha dad du mi skye bar byed pa'i rgyu zhig yod dam snyam du sems par gyur to). He thought that if it is because of clinging to 'self' (bdag tu rtog pa la) that afflictions (nyon mongs pas) arise, thereby creating karma (las 'du byed pas), which causes sentient beings to be born into different categories, then one should thoroughly search for 'self' (bdag gang yin yongs su btsal bar bya'o). So he began to think, 'Is form (gzugs) the self?' etc., and through reasoning about the five aggregates (phung po lnga), he finally understood that there is no self (bdag med par khod du chud do). After realizing that there is no 'self' and 'mine' (bdag dang bdag gi ba med par shes nas), he arose from meditation (ting nge 'dzin) and taught sentient beings that 'self' and 'mine' arise dependently (sems can rnams la bdag dang bdag gi ba med pa brten nas byung ba'i don bstan pas), and countless sentient beings thereby obtained tolerance of the unborn dharma (sems can dpag tu med pas mi skye ba'i chos la bzod pa thob bo). Moreover, a practitioner called 'Skilled in Knowing Death and Cessation' (yang drang srong 'chi ba shes pa 'gog pa shes pa la mkhas pa), having become detached from desire through the path of externalists and possessing clairvoyance (mngon shes dang ldan par gyur pa des), saw that all conditioned phenomena ('dus byas thams cad) are impermanent. He then wondered if there is a dharma that does not arise and does not cease (gang mi skye ba dang mi 'gag pa'i chos yod dam snyam du brtags pas). He thought that whatever manifests and is created will cease (gang mngon par 'du byed pa de dag 'gag la), and whatever is not created will not cease ('du mi byed pa de dag mi 'gag go snyam du). As he separately contemplated in this way, he obtained a vajra-like samadhi (rdo rje lta bu'i ting nge 'dzin thob nas) called 'Great Joy' (mngon par dga' ba) for all dharmas that do not manifest and are not created. He realized that the arising and ceasing of all dharmas are controlled by the mind (sems kyi dbang gis chos thams cad skye zhing 'gag la), and that the mind is the source of producing and eliminating all dharmas (sems ni chos thams cad skyed par byed pa dang, 'gog par byed par rigs nas). So he began to observe the mind, and found that the mind is formless, colorless, cannot be pointed out, its essence cannot be seen, and the mind cannot see the mind (sems de la brtags pa dang, gzugs med cing bstan du med la ngo bo mthong ba dang bral ba sems kyis sems mthong bar byar med pa rigs te). The cessation of mind is not the arising of another consciousness (sems 'gog pa rnam par shes pa bya ba ma yin pa de lta bu byung zhing), and when the mind arises with afflictions such as desire, after these afflictions cease, similar afflictions will arise again (sems chags sogs kyi rnam par byung ba de 'gag pa na yang de'i rgyud 'dra bar 'byung bar shes nas). Therefore, he thoroughly understood all the continuities of the mind (sems kyi rgyud thams cad rab tu shes so).
།དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལས་གཞན་མིན་པར་རྟོགས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ད་ལྟའི་བདེ་སྡུག་སོགས་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ཤིང་དེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ནམ་ཡང་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲིད་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ་བའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་བུ་སྟོང་ཡོད་པའི་ཐུ་བོ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པ་དེའི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡབ་རྒྱལ་པོས་གང་འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་བློ་གྲོས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གཞོན་ནུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བགྲོ་བ་ན། གཞོན་ནུ་དེས་འཕགས་པ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེ་དག་ཁ་ཅིག་གིས་དབུལ་བ་ནི་གནོད་པའོ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྙས་པ་དང་། ངག་དང་མི་ལྡན་པ་ 15-2-412a དང་། བློ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་། དོན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། མཛའ་བཤེས་དང་བྲལ་བ་དང་། བཟོ་མི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་ཉམས་པ་དང་། རྒྱལ་བློན་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཆུང་མ་མ་གུས་པ་དང་། ཆོག་མི་ཤེས་པ་དང་། བྱས་པ་མི་བཟོ་བ་དག་གནོད་པའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ། གཞོན་ནུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་ཁྱེད་ཅག་གིས་སྡུག་བསྔལ་དང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །གཞན་ཡང་བདག་གིས་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་གསུམ་མཐོང་སྟེ་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་གསུམ་པོ་འདིས་བདུད་དང་ཚངས་པར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་དེ། དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་ཤེས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཁྲིད་མཛད་ནི་གནོད་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་འདའ་བའི་ཆོས་སྟོན་ནོ་ཞེས་ཐོས་ན། ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤོག །བདག་ཅག་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེའི་དྲུང་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་གནོད་པ་དུ་མཆིས་ཞུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱས་ཏེ། སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་ཕྲག་དྲུག་དང་ལྷན་ཏུ་སངས་རྒྱས་དེའི་དྲུང་དུ་སོང་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་རྣམས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་དག་བཅས་པར་བཀའ་སྩལ་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་ཟླ་བའི་སྨིན་མ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཞེས་པའི་མཚན་སོ་གཉིས་པོ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་སུ་ཐེ་ཚ
【現代漢語翻譯】 如是知曉，便無有煩惱。通達三時平等性之自性，一切法皆非菩提之外，如是為眾生宣說此法，無量眾生獲得無生法忍。 又，國王曾名為知曉前際者，彼時知曉現今之苦樂等皆由前世之業所生，彼于無數劫中，亦不生恒常纏縛之心。 又，於過去無數劫之前，如來名為引導者出世之時，贍部洲之國王名為勝軍者，具足正法，彼有千子，長子名為寂靜慧者，彼即為薄伽梵之時，為圓滿彼廣大之法之意樂，其智慧極為精細，父王聚集世間所有具慧之沙門與婆羅門，與青年寂靜慧一同辯論佛法。青年問彼等：『諸位聖者，世間之禍患為何？』彼等 कुछ 謂：『貧窮乃禍患。』如是，輕蔑、不善言辭、不具智慧、喪失意義、遠離友伴、不善工巧、國政衰敗、輕蔑國王與大臣、妻子不敬、不知滿足、所作不善等皆為禍患。 青年寂靜慧對彼等說：『汝等所說之種種痛苦與禍患，我隨喜之。此外，我見世間有三種禍患，即衰老、疾病與死亡，此三者危害包括天界與梵天界在內之世間，且不知從中解脫之法。如來引導者將宣說超越此三種禍患之法。』聞此言已，彼說：『汝等前來！我等一同往詣如來處，請問世間有何禍患。』遂與六十億眾生一同前往佛處，佛陀開示世間之禍患與解脫之道，彼遂精通一切道。 又，婆羅門名為月之眉者，精通一切論典。彼見如來名為世間三界之導師之三十二相，遂對成佛生起懷疑。
【English Translation】 Having known thus, there are no afflictions. Understanding the nature of the equality of the three times, that all dharmas are not other than Bodhi, by teaching such a Dharma to sentient beings, countless sentient beings attain forbearance of non-arising dharmas. Furthermore, when the king was known as 'Knowing the Previous Extremes,' he understood that the present happiness and suffering arise from previous actions, and he never generated a mind that was always entangled in countless kalpas. Moreover, in the past, beyond countless kalpas, when the Tathagata named 'The Guide' appeared in the world, the king of Jambudvipa, named 'Victory Army,' who was endowed with Dharma, had a thousand sons. The eldest son, named 'Peaceful Wisdom,' who was the Bhagavan himself, in order to fulfill the intention of his vast Dharma, whose wisdom was extremely subtle, the father king gathered all the wise ascetics and Brahmins in the world and debated the Dharma together with the youth Peaceful Wisdom. The youth asked them, 'What are the harms in the world, noble ones?' Some of them said, 'Poverty is a harm.' Similarly, contempt, unpleasant speech, lack of intelligence, loss of meaning, separation from friends, lack of skill, decline of royal power, contempt for the king and ministers, disrespect from wives, lack of contentment, and bad deeds are all harms. The youth Peaceful Wisdom said to them, 'I rejoice in the various sufferings and harms you have spoken of. Furthermore, I see three harms in the world: old age, sickness, and death. These three harm the world, including the realms of gods and Brahma, and they do not know how to escape from them. The Tathagata, the Guide, will teach the Dharma that transcends these three harms.' Having heard this, he said, 'Come, all of you! Let us go together to the Tathagata and ask what harms there are in the world.' Then, together with sixty billion beings, they went to the Buddha, and the Buddha taught the harms of the world and the path to liberation, and he became proficient in all paths. Moreover, when a Brahmin named 'Moon Eyebrow' became proficient in all treatises, he saw the thirty-two marks of the Tathagata, who is called the 'Teacher of the Three Realms of the World,' and he doubted whether he was a Buddha.
ོམ་ཆོད་པས་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ༈ ། 15-2-412b ཡང་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྤྱན་ལས་སྟོབས་བཅུའི་བསྔགས་པ་ཐོས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་ངོམས་པ་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྲངས་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་ལ་སྨིན་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་གཙོ་བོའི་བུ་མྱ་ངན་སེལ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདྲིའོ་སྙམ་པ་ལ་ལྷས་བསྐུལ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདུད་རྩིའི་དབྱངས་སྒྲོགས་ལ་ཞུ་བ་ཞུས་ཤིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང་། ༈ ཡང་དྲང་སྲོང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཞེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་གང་སྲོག་ཆགས་དང་སྲོག་ཆགས་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞིང་གང་དུ་མཆི་སྙམ་དུ་གཞན་ལ་དྲི་སྙམ་པ་ལ། བར་སྣང་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་སྒྲོན་མ་མི་མཁྱེན་པ་དང་མི་གཟིགས་པ་མེད་པ་དེས་དོན་འདི་འཆད་དོ་ཞེས་ཐོས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ཞུས་ཤིང་ཕུང་པོ་ལྔ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་མ་འོངས་པ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོ་ཐོབ་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོ་འོད་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རིན་ཆེན་བདུན་དང་བུ་སྟོང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྱོད་པ་ཞི་བ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དྲིས་ཤིང་མཆོད་པ་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུད་ 15-2-413a རྩིའི་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱངས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡོངས་སུ་ཐར་པའི་ལམ་ཞུས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཏོན་པ་དང་། ༈ ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་ཏོག་གི་རིམ་གྲོ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་བློས་སྨོན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དེའི་འོད་ཀྱིས་རེག་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རབ་ཏུ་འགྲོལ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་བསིལ་ཡབ་ཀྱིས་གཡོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་འདོད་པས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བ་དང་། ༈ །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲི་མེད་གཏོང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྡུལ་དང་དྲི་མ་དང་མུན་པ་འཇོམས་པའི་རིང་བསྲེལ་ལ་མཆོད་པ་ལོ་སྔར་བྱས་ཤིང་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 以不退轉的信心發起了無上菩提心。 此外，當他轉世為名為『善眼』的國王時，聽聞了如來『無礙眼』所宣說的十力功德，便與那位如來一同種下善根。此後，他從不厭倦地致力於成熟一切眾生，並將無數眾生導向無上圓滿菩提。 此外，當他轉世為大臣之女，名為『除憂』時，她心想：『我應該向誰請教，哪位沙門或婆羅門通曉世間萬物？』受到天神的鼓勵后，她向如來『甘露妙音』請教，併發起了無上菩提心。 此外，當他轉世為仙人，名為『草生』時，他心想：『眾生和非眾生是如何產生的？他們又將去向何方？』正當他想向他人請教時，從虛空中傳來聲音：『如來世間燈，無所不知，無所不見，他將闡釋此理。』於是他向如來請教，聽聞了五蘊和合而生，無有生滅往來的道理，對此深信不疑，並祈願未來能獲得如此甚深的智慧，從而宣說佛法。 此外，當他轉世為名為『光作』的國王時，他是一位擁有七寶和千子的轉輪法王。他向如來『寂行』請教了涅槃之道，並供養了如來。 此外，當他轉世為菩薩，名為『甘露妙音』時，他向如來『一切音聲』請教了使一切眾生從痛苦中解脫的道路，並將眾生從痛苦中解脫出來。 此外，當他轉世為如來『無垢頂』的侍者，名為『吉祥生』的比丘時，他以渴望見到如來本尊的心願祈禱，因佛陀的光芒照觸，而獲得了大悲三摩地。 此外，當他轉世為菩薩，名為『甚深慧』時，他以扇子扇動著為如來『善解脫』開示入定智慧之法的如來，並祈願獲得如是的佛陀智慧。 此外，當他轉世為菩薩，名為『無垢施』時，他多年供養如來『摧毀塵垢黑暗』的舍利，並佈施自己的一切財物。
【English Translation】 With unwavering faith, he generated the mind of unsurpassed Bodhi. Moreover, when he was reborn as a king named 'Virtuous Eye,' upon hearing the praises of the ten powers from the Tathagata 'Unobstructed Eye,' he planted roots of virtue together with that Tathagata. Thereafter, he was never satiated in maturing all sentient beings, and he matured countless sentient beings into unsurpassed perfect enlightenment. Moreover, when he was reborn as the daughter of a minister, named 'Dispelling Sorrow,' she thought, 'To whom should I inquire, which Shramana or Brahmin knows the origin of all worldly knowledge?' Encouraged by a deity, she requested teachings from the Tathagata 'Ambrosial Voice' and generated the mind of unsurpassed Bodhi. Moreover, when he was reborn as a Rishi named 'Grass-born,' he wondered, 'How do beings and non-beings arise, and where do they go?' As he was about to ask others, a voice from space said, 'The Tathagata, the lamp of the world, who knows and sees all, will explain this matter.' So he inquired of the Tathagata, and upon hearing the teaching that the five aggregates arise dependently and that there is no coming or going, he deeply believed and prayed that in the future he would attain such profound wisdom and teach the Dharma. Moreover, when he was reborn as a king named 'Light-Maker,' a Dharma king with the seven precious things and a thousand sons, he inquired of the Tathagata 'Peaceful Conduct' about the path to Nirvana and made offerings. Moreover, when he was reborn as a Bodhisattva named 'Ambrosial Voice,' he asked the Tathagata 'Voice of All Sounds' about the path to completely liberate all sentient beings from suffering, and he liberated sentient beings from suffering. Moreover, when he was reborn as the attendant of the Tathagata 'Immaculate Crest,' a Bhikshu named 'Glorious Birth,' with the desire to see the Tathagata himself, he prayed, and touched by the light of that Buddha, he attained the Samadhi of Great Compassion. Moreover, when he was reborn as a Bodhisattva named 'Profound Wisdom,' he fanned the Tathagata 'Perfect Liberation' who was teaching the Dharma of the wisdom of meditative absorption, and he prayed to attain such wisdom of the Buddha. Moreover, when he was reborn as a Bodhisattva named 'Immaculate Giving,' he made offerings to the relics of the Tathagata 'Destroyer of Dust, Impurities, and Darkness' for many years, and he gave away all his possessions.
ི་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བྱས་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟླ་བ་ལས་ལྷག་པའི་འོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོན་པར་གྱུར་པ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་ཤེས་པ་སྟོན་པ་ལ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པའི་ཚུལ་ཞུས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཆད་པ་ཐོག་ 15-2-413b ཏུ་ཕེབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མུ་སྟེགས་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་དང་དྲིས་པ་ལ། རྒྱལ་པོ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་སྤྱན་ལ་ཞུ་བ་ཡོངས་སུ་ཞུས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་བརྟག་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་བར་སྣང་ལས་ཀུན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འགོག་པའོ་ཞེས་སྒྲ་ཐོས་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དགའ་བར་གང་མི་འགག་པའི་ཆོས་དེ་ཚོལ་བར་འདོད་པས། ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་དང་མངོན་པར་མི་ཞེན་པ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པར་མོས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་ཐོབ་བོ། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་སྤྱན་ཏོག་གི་རྒྱལ་པོའི་རིམ་གྲོ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེང་གེའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལ་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བདུན་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་ཐུགས་དང་མཐུན་པའི་རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཤེས་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཞུ་བ་ཞུས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་འཇིགས་བྱེད་བླ་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཚོལ་བའི་རྒྱལ་པོ་ལེགས་བསམ་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ནས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་གྲགས་འཕགས་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཚོལ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་ 15-2-414a སྤྲིན་མངོན་པར་འཕགས་པའི་དབྱངས་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང་ཞུ་བ་ཞུས་ཤིང་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་བློན་པོ་རྟོག་པ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་བློ་གྲོས་རྣམ་དག་གིས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དེ་ལ་བཅོལ་ཞིང་། དེས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་བཞིན་འཇལ་འདུམ་དང་འཐབ་མོ་ཞི་བར་བྱེད་ལ། ཚིག་གང་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་ཤེས་ནས་རྒྱལ་སྲིད་འཇིགས་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བསལ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱས་ལ་རང་གཞན་ལ་ཕན་བདེ་བྱས་པ་དང་། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོའི་བུ་ལྗོན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མེད་ཏོག་ལ་དགེ་རྩ་བསྐྱེད་ཅིང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། ༈ ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ག
【現代漢語翻譯】 並且完全領受了教法。再次，當轉世為名為『勝於月光』的菩薩時，作為一切導師的如來『不顯現』向他請教，並通過偈頌的方式詢問了如何獲得煩惱生起的智慧，並理解了其含義。 再次，在名為『國王降伏懲罰』的轉世中，外道遍行者詢問了關於當下生起之智慧顯現的因由。那位國王向如來『無垢眼』請教，並理解了其含義。 再次，當轉世為名為『極度考察行為』的婆羅門時，聽到了虛空中傳來的聲音說：『一切生起的法都將止息。』他對一切有為法的行境感到厭惡，想要尋找那不滅之法。他傾向於不接受、不執著、不持有任何事物，並且以大悲心對待一切眾生，精通於不持有的方式。 再次，當如來『無垢眼』轉世為國王侍從，名為『獅子慧』的菩薩時，他以符合佛心的方式侍奉如來七十六萬億年，並請教了如何止息當下生起的智慧。 再次，當轉世為名為『恐怖上師』的國王時，他對不生之法獲得了忍，並且爲了尋求一切智智之道，他讚頌如來，向名為『善思慧』的國王發起了菩提心，並獲得了授記。 再次，當轉世為名為『名聲殊勝』的國王時，爲了尋求從輪迴中解脫之道，他以偈頌的方式讚頌並請教了如來『法雲顯勝』，並理解了其含義。 再次，當轉世為名為『寂靜思』的大臣時，國王『清凈慧』將一切事務都委託給他。他以如理的方式進行調解和止息爭鬥，並且知曉一切言語都將止息，從而消除了王國的各種衰敗之患，使其極度繁榮，為自他帶來了利益和安樂。 再次，當轉世為名為『樹』的王子時，他對如來『無垢頂』生起了善根，並且發願證得無上菩提。 再次，菩薩...
【English Translation】 And completely upheld the teachings. Furthermore, when he became a Bodhisattva named 'More Radiant Than the Moon,' the Tathagata 'Non-Appearance,' who was the teacher of all, was asked by him in verse how to attain the knowledge of the arising of all afflictions, and he understood its meaning. Furthermore, in the incarnation named 'King Who Inflicts Punishment,' the heretic wanderers asked about the cause of the manifestation of the knowledge that arises in the present. That king requested the Tathagata 'Immaculate Eye' and understood its meaning. Furthermore, when he became a Brahmin named 'Extremely Investigating Conduct,' he heard a voice from space saying, 'All phenomena that arise will cease.' He became disgusted with all conditioned realms and desired to seek the Dharma that does not cease. He inclined towards non-acceptance, non-attachment, and non-holding, and with great compassion towards all sentient beings, he became skilled in the way of non-holding. Furthermore, when the Tathagata 'Immaculate Eye' became a king's attendant, a Bodhisattva named 'Lion's Intellect,' he served that Tathagata for seventy-six quadrillion years in accordance with his mind, and requested how to stop the knowledge that arises in the present. Furthermore, when he became a king named 'Terrifying Lama,' he obtained forbearance in the Dharma of non-arising, and seeking the path of omniscience, he praised the Tathagata, generated Bodhicitta towards the king named 'Excellent Thought Intellect,' and received a prophecy. Furthermore, when he became a king named 'Renown Supreme,' seeking the path of definite emergence from Samsara, he praised and requested the Tathagata 'Cloud of Dharma Manifest Supreme' in verse, and understood its meaning. Furthermore, when he became a minister named 'Peaceful Thought,' the king 'Pure Intellect' entrusted all affairs to him. He justly mediated and pacified conflicts, and knowing that all words would cease, he averted all dangers of the kingdom's decline, made it extremely prosperous, and brought benefit and happiness to himself and others. Furthermore, when he became a king's son named 'Tree,' he generated roots of virtue towards the Tathagata 'Immaculate Top' and made aspirations for unsurpassed Bodhi. Furthermore, the Bodhisattva...
ནས་མེད་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡང་དག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་ཆར་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཤིན་ཏུ་ཚིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ལོ་བྱེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་རིམ་གྲོ་བ་ཐུགས་དང་འཐད་པར་གྱུར་ནས་ཆོས་བཟུང་ཡང་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་སྟེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚངས་པའི་བླ་མའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་འདུལ་བའི་དོན་དུ་ཚོར་བ་དག་གི་དོན་རྟོགས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ 15-2-414b ཀྱི་ཞིང་ཐམས་ཅད་སྣང་བར་བྱས་ཤིང་ཡུན་རིང་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ཏེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་པས། སེམས་ཅན་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་ཟླ་སྦྱིན་གྱི་བུ་མོ་གྲངས་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྒྱལ་པོས་དེ་ལ་ཁྱིམ་ཐབ་འཚོལ་བར་འདོད་པ་ལ། དེ་ཁྱིམ་ཐབ་མི་འདོད་པར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་ལ་དགའ་བས་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོ་གཟུགས་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ། བྲམ་ཟེ་དཀའ་ཐུབ་ཅན་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་ཞིག་གིས་བསླངས་པ་ལ། རྒྱལ་པོས་བུ་མོ་འདིས་བྲམ་ཟེ་འདི་འདོད་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཁས་ལེན་མ་ནུས་པའི་ཚེ། བུ་མོ་དེས་ཕའི་སྦྱིན་པ་རྫོགས་ཤིང་བྲམ་ཟེའི་རེ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མར་ཁས་བླངས་ཏེ་བུ་བསྐྱེད་ནས་སླར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། ༈ ཡང་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བ་འཆར་ཁ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། རྟོག་པ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེས་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་རྩ་བ་ཤེས་པ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཐོས་པ་ལས། ཀུན་ཏུ་རྒྱ་འཆར་ཁ་འདི་སྙམ་དུ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་ 15-2-415a པར་མི་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ། དགོན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཤེས་པ་གང་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་དཔྱད་པས། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ལྔ་འདི་ཙམ་ལ། འདི་དག་སྐྱེས་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་རིགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ལ་བཀོད་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དེད་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་
【現代漢語翻譯】 當對無聲之音特別喜愛，並安住於此，被稱為『如來法雲之雨使國政極其滿足』之時，那位壽命長達百億年的如來的侍者，心意與如來相合，雖受持佛法，卻未獲得無上菩提的授記。這是因為他對菩提心懷有強烈的執著。佛陀如是說。 又，當如來在梵天導師時期轉世為名為『具慧』的菩薩時，他爲了調伏一切眾生，領悟了所有感受的意義。他以神通力照亮所有佛土，並在漫長的時間裡，使佛土中的眾生完全成熟于菩提。他通過言辭宣講佛法，調伏了所有貪慾、嗔恨、愚癡等煩惱深重的眾生。 又，當月施國王的女兒，名為『無數』，擁有絕世美貌時，國王想為她尋找夫婿。但她不願結婚，喜歡捨棄一切執著，安住于無染之法。 又，當一位國王的女兒美貌絕倫時，一位醜陋的苦行婆羅門向她求婚。國王心想，我的女兒不會喜歡這位婆羅門，因此沒有答應。但女兒爲了圓滿父親的佈施，也爲了滿足婆羅門的願望，答應嫁給婆羅門為妻，生子后再次出家。 又，當轉世為名為『遍行自在』之人時，他聽聞一位名為『分別決斷根本』的修行者，能知曉世間一切事，並在城鎮鄉村中展示對根本的了知。遍行自在心想：不應如此展示世間的知識，我應自己去了解。於是他在寂靜處探究世間知識的來源。他發現所謂的『世間』，不過是這五蘊而已。他認識到這些生等皆是痛苦的根源，從而對一切眾生生起慈悲心。爲了使他們徹底解脫，他精進修行，獲得了五神通，並將眾生安置於同樣的佛法之中。 又，往昔有一位名為『慈悲商主』的人。
【English Translation】 When one is particularly fond of the sound of silence and abides in it, it is called 'The Tathagata's Dharma cloud rain makes the kingdom extremely satisfied.' At that time, the attendant of that Tathagata, whose lifespan was a hundred billion years, was in harmony with the Tathagata's mind. Although he upheld the Dharma, he did not receive the prediction of unsurpassed Bodhi. This was because he had a strong attachment to the mind of Bodhi. Thus spoke the Buddha. Also, when the Tathagata was reborn as a Bodhisattva named 'Possessing Wisdom' during the time of the Brahma Teacher, he understood the meaning of all feelings for the sake of taming all beings in all lifetimes. He illuminated all Buddha-fields with miraculous powers and, for a long time, fully matured the beings of the Buddha-fields in Bodhi. By teaching the Buddha's Dharma through words, he tamed all the afflictions of beings who equally engaged in desire, hatred, and ignorance. Also, when the daughter of King Moon-Giving, named 'Countless,' possessed supreme beauty, the king wanted to find a husband for her. But she did not want a household and delighted in abandoning all attachments, abiding in the Dharma without attachment. Also, when a king's daughter was supremely beautiful, an ugly ascetic Brahmin proposed to her. The king thought, 'My daughter will not desire this Brahmin,' and therefore could not agree. But the daughter, in order to complete her father's generosity and to fulfill the Brahmin's wish, agreed to marry the Brahmin, bore a son, and then again went forth into homelessness. Also, when he became known as 'Sarvatraga,' he heard that a certain 'Root-Analyzing Discriminator' who knew all the lineages of all the worlds was showing the knowledge of the root in towns and cities. Sarvatraga thought, 'Such knowledge of the world should not be shown; I should know it myself.' So, in a solitary place, he investigated the manner in which the knowledge of the world arose. He realized that the 'world' was just these five aggregates. He understood that these births and so on were the cause of suffering, and he generated compassion for all beings. In order to completely liberate them, he diligently practiced and attained the five superknowledges, and he also placed beings in such Dharma. Also, in the past, there was a person named 'Compassionate Merchant Leader.'
ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཚོང་པ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཚོང་པ་དེ་དག་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མུ་མེད་པ་ན་སེམས་ཅན་བཟང་ངན་གྱི་རིས་སྣ་ཚོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པའི་གཏམ་བསྟན་པས་དེ་དག་གི་དོན་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་ཚེ་དེད་དཔོན་འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་ཚོང་བ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱ་མཚོར་ཞུགས་པ། ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁར་གྲུ་མིད་པར་བྱེད་དུ་ཆ་བའི་ཚེ། ཚོང་པ་དེ་དག་ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་སྐེམ་བྱེད་དང་ཆུ་ལྷ་དང་དབང་པོ་སོགས་ལྷ་གཞན་ཀུན་ལ་ཕྱག་འཚོལ་བར་བྱེད་ཅིང་ངུ་བ་ལ། དེད་དཔོན་དེས་འདི་དག་སྐྱབས་ངན་པ་ལ་བསྟེན་པ་སྟེ་མགོན་མིན་པ་ལ་མགོན་དུ་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་གཟུགས་ཀྱིས་འཚོ་བ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་བཟང་པོ་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ 15-2-415b བསམ་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་མི་གཙང་བ་ལ་མི་གཙང་བར་སྟོན། གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་སྟོན་པ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་བསྟན་ནས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་དག་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ལ་རྒྱུ་གཞན་དང་གཞན་དུ་སེམས་པར་བྱེད་ཅིང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཙང་བར་འཛིན་ན་མི་གཙང་བའི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མ་སྤང་ཞིང་མཚན་མེད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་པར་འཛིན་པས་འཆིང་ལ་མི་རྟག་པར་མཐོང་ན་ཐར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་བདག་མེད་མཚན་མ་མཚན་མེད། བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སོགས་སུ་ལྟ་བར་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ་སྙམ་མོ། །དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མུན་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་སྐབས་ཡིན་པས། དེད་དཔོན་དེས་ཚོང་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཆུ་སྲིན་དེས་ཐོས་ནས་ཁ་བཙུམས་ཏེ་ཚོང་པ་རྣམས་ཐར་བར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། ཉེས་པ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་དགེ་ཆོས་ལས་བྱུང་བར་རང་གི་དཔྱོད་པས་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པར་ཤེས་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་སྤེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་བཟློག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། བསྐལ་པ་འབུམ་ཕྲག་ 15-2-416a དྲུག་ཅུར་ལོག་པར་མ་ལྷུང་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དྲང་སྲོང་འོད་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རལ་པའི་ཐོར་ཚུགས་ལྔ་སོགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་འཛིན་ཞིང་། ཚ་གྲང་སོགས་ཡིད་
【現代漢語翻譯】 當他成為一位精於方便（upāya，善巧）的人時，有一次與五百名商人一同出海，他向這些商人講述了關於世間的知識，告訴他們：『在十方無盡的世界中，存在著各種各樣善良和邪惡的眾生。』以此利益了他們。 此外，在過去，當他成為名為『慈愛一切眾生』的商隊首領時，有一次與五百名商人一同出海，當船隻即將被摩羯魚吞噬之際，那些商人向梵天（Brahmā）和自在天（Īśvara）以及塞建陀（Skanda，韋陀）和水神以及因陀羅（Indra）等其他諸神祈禱和哭泣。商隊首領認為這些人依賴的是惡劣的庇護，他們將非救護者視為救護者。正如過去有位名為『隨逐一切眾生』的食色鬼，他擁有美麗的容貌，能夠隨逐所有人的心意，使他們感到快樂，並且向不凈者示現不凈，向清凈者示現清凈等等，以各種方式示現幻化來成熟眾生，但他們並不瞭解他的真實本性。同樣，所有眾生都隨逐業力，卻認為有其他原因，並且認為一切有為法都是無常和無實有的。如果執著于清凈，就必須依賴不凈的相狀。同樣，應當捨棄相狀，依賴無相。如果執著于常，就會被束縛，如果視其為無常，就能解脫。同樣，應當將『我』與『無我』、『有相』與『無相』、『快樂』與『痛苦』等對立概念結合起來理解。 當時，如來（Tathāgata）名為『摧滅一切黑暗』，出現在世間。商隊首領告訴所有商人：『向那位佛陀祈禱！』他們都向如來祈禱，三次唸誦祈禱之聲，摩羯魚聽到后閉上了嘴，商人們因此得救。 此外，當他成為名為『勝護』的婆羅門時，他通過自己的智慧，不依賴他人，瞭解到罪過和功德的根源在於煩惱和善法。因此，他增長善法，阻止惡行，獲得了等持（samādhi），在六十萬劫中沒有墮落，並且利益了眾生。 此外，當他成為名為『光賢』的仙人時，他奉行多種苦行，如五髻髮型等，並且能夠忍受寒熱等不適。
【English Translation】 When he became skilled in means (upāya), once he went to sea with five hundred merchants, he taught those merchants about the knowledge of the world, telling them: 'In the boundless realms of the ten directions, there are various kinds of sentient beings, both good and evil.' Thus, he benefited them. Furthermore, in the past, when he became the caravan leader named 'Loving All Beings,' once he went to sea with five hundred merchants, when the ship was about to be swallowed by a makara (sea monster), those merchants prayed and cried to Brahmā and Īśvara, as well as Skanda, the water god, and Indra, and other gods. The caravan leader thought that these people were relying on bad protectors, that they were taking non-protectors as protectors. Just as in the past there was a flesh-eating demon named 'Following All Beings,' who had a beautiful appearance, who could follow the minds of all beings, making them happy, and showing impurity to the impure, and showing purity to the pure, etc., manifesting various kinds of illusions to ripen sentient beings, but they did not understand his true nature. Similarly, all sentient beings follow karma, but think there are other causes, and think that all conditioned phenomena are impermanent and unreal. If you are attached to purity, you must rely on the signs of impurity. Similarly, you should abandon signs and rely on the signless. If you are attached to permanence, you will be bound, if you see it as impermanent, you will be liberated. Similarly, you should combine and understand the opposites of 'self' and 'non-self,' 'sign' and 'signless,' 'happiness' and 'suffering,' etc. At that time, the Tathāgata named 'Destroying All Darkness' appeared in the world. The caravan leader told all the merchants: 'Pray to that Buddha!' They all prayed to the Tathāgata, and the sound of reciting the prayer three times was heard by the makara, who closed its mouth, and the merchants were saved. Furthermore, when he became the Brahmin named 'Victorious Protector,' he understood through his own wisdom, without relying on others, that the root of faults and virtues comes from afflictions and virtuous dharmas. Therefore, he increased virtuous dharmas and prevented evil deeds, attained samādhi, did not fall back for sixty hundred thousand kalpas, and benefited sentient beings. Furthermore, when he became the sage named 'Light Virtue,' he practiced many kinds of asceticism, such as the five-tuft hairstyle, and was able to endure discomforts such as heat and cold.
ལ་མི་བྱེད་པར་ལུས་ལ་མི་ལྟོས་པའི་དཀའ་ཐུབ་རྣམ་པ་མང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ། འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཚེ་བ། གཞན་གྱི་བུད་མེད་ལ་མི་འགྲོ་བ། ཆང་མི་འཐུང་བ། སེམས་མ་འཁྲུལ་པ། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་སྲུང་ཞིང་ཚིག་རྩུབ་མི་སྨྲ་བ་སོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་ལྡན་པ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་པ། བཟོ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་དང་། ཆོས་དང་དུས་དང་བདག་དང་ཐབས་མཁས་སོགས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གིས་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་དག་ཤེས་མོད་ཀྱི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གང་དུ་འགོག་པར་འགྱུར་བར། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་མི་ཤེས་པས། འཇིག་རྟེན་ན་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་གང་དག་ཤེས་པ་འདི་ལ་བསླབས་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་དུ། དེ་བཙལ་བའི་ཕྱིར་སློང་མོས་འཚོ་བའི་ཚུལ་དུ་མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲུང་དུ་སོང་བ་དང་། དེ་སློང་མོ་བར་རིགས་ནས་གདོལ་བ་ཡན་ཆད་དག་གིས་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་ཀྱང་གང་གིས་ཀྱང་མ་བླངས་སོ། །དེ་མ་བླངས་བས་སླང་མོ་བས་འཚོ་བའི་སྒྲ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་གངས་ཀྱི་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གྱུར་པ་དྲང་སྲོང་ཀུན་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ 15-2-416b མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དེས། ལྷའི་མིག་གིས་སློང་མོས་འཚོ་བ་འོད་བཟང་མཐོང་ནས་དེའི་བསམ་པ་ཤེས་པས། འདིས་སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་ཤེས་པས་ཉམ་ཐག་གོ་སྙམ་དུ། སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དེ་སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་བརྐྱང་བསྐུམ་ཙམ་གྱིས་གངས་རིའི་རྒྱལ་པོ་ལས་བབ་ནས་འོད་བཟང་གི་མདུན་དུ་བསྡད་དོ། །དེས་དེ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས། གང་གིས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་དང་། སྟོབས་དང་སྟོབས་མིན་ཤེས་པ་སོགས་འབྱུང་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། དེས་ཆོས་སྦྱིན་སེར་སྣ་མེད་པར་བྱས་པ་དང་། ཤེས་པ་དག་ཀྱང་སྡུད་པ་དང་། ཤེས་ལྡན་རྣམས་ལ་དགའ་ཞིང་སྦྱིན་པས་སྡུད་པ་དང་། ཤེས་པ་མང་པོ་དང་། ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚོལ་བ་སོགས་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་དེ་འཐོབ་པར་བསྟན་ཏོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་འགོག་པ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་མཐོང་ནས། སྲོག་ཆགས་དུ་མ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དང་། ༈ ཡང་རྒྱལ་པོ་རོ་མྱང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རོ་མྱང་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཤེས་ནས། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་དུ་ཉལ་དུ་སོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་སོ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ལེགས་སོ་ 15-2-417a ཞེས་
【現代漢語翻譯】 不依賴身體，擁有無數種難以想像的苦行，不傷害一切眾生，不接近他人之妻，不飲酒，不迷惑，守護他人之心，不說粗語等，具備無數功德，獲得五神通，通曉所有工巧和技藝，以及對法、時、自我和方便善巧等的無量差別。他心想：『我雖知曉這些知識的差別，但不知曉這一切最終會止息於何處。』因此，他想知道世間有哪些沙門和婆羅門精通這些知識，可以向他們學習。爲了尋找他們，他以乞食為生，走遍所有外道之處。然而，從高種姓到低種姓，所有人都供養他，但他一概不接受。因為他不接受供養，所以他以乞食為生的名聲傳遍十方世界。當時，雪山之王（喜馬拉雅山脈）中，有位名為具觀（Kunrig），曾是燃燈佛（Marme Dze）時的菩薩，擁有五神通的仙人，他進入名為『觀察一切』的禪定，知曉一切眾生的心識等行為。他以天眼看到以乞食為生的光善（Odsang），知曉他的想法，心想：『此人不瞭解瞭解力量和非力量的決定性因素，真是可憐。』於是生起慈悲心，像伸縮手臂一樣迅速從雪山之王降臨到光善面前坐下。光善向他頂禮，問道：『如何才能知曉一切眾生的行為，以及力量和非力量等？』具觀回答說：『通過毫不吝嗇地佈施佛法，積累知識，歡喜並佈施給有智慧的人，積累更多的知識，以及尋求更多的知識和智慧等，才能獲得殊勝的智慧。』 又如，當他轉世為國王止見（Gogpa Thongwa）時，他看到一切法的生起都是爲了止息，於是為許多眾生宣說了佛法。 又如，當他轉世為國王嘗味（Ro Nyangwa）和精通過患（Nyesdmigs Khepa）時，他雖知曉品嚐一切法的過患，卻不知曉如何解脫，於是心想：『誰能知曉解脫之道呢？』便躺下休息，這時，佛陀以三十二相顯現，讚歎道：『善哉！』
【English Translation】 Without relying on the body, possessing countless unimaginable austerities, not harming all beings, not approaching the wives of others, not drinking alcohol, not being confused, guarding the minds of others, not speaking harsh words, and possessing countless virtues, having attained the five supernormal knowledges, being skilled in all crafts and arts, and possessing immeasurable distinctions in knowledge of Dharma, time, self, and skillful means, he thought to himself: 'Although I know these distinctions of knowledge, I do not know where all of these will ultimately cease.' Therefore, he wondered who among the ascetics and Brahmins in the world were learned in this knowledge and could be learned from. In order to seek them out, he lived by begging and went to all the heretical sects. However, from the high castes down to the outcastes, all made offerings to him, but he refused to accept any of them. Because he did not accept offerings, his reputation for living by begging spread throughout the ten directions. At that time, on the King of Snow Mountains (the Himalayas), there was a sage named Kunrig, who had been a Bodhisattva at the time of the Buddha Marme Dze (Dipamkara), possessing the five supernormal knowledges. He entered a samadhi called 'Observing All,' and knowing all the actions of the minds of all beings, he saw with his divine eye the mendicant Odsang (Light Good), and knowing his thoughts, he thought: 'This one does not understand the decisive factors for understanding strength and non-strength, how pitiful.' Thus, he generated compassion and descended from the King of Snow Mountains as quickly as extending and retracting an arm, and sat down in front of Odsang. Odsang prostrated to him and asked: 'How can one know the actions of all beings, and understand strength and non-strength, etc.?' Kunrig replied: 'By giving the Dharma without stinginess, accumulating knowledge, rejoicing in and giving to those with wisdom, accumulating more knowledge, and seeking more knowledge and wisdom, one can attain supreme wisdom.' Moreover, when he was reborn as King Stop-Seeing (Gogpa Thongwa), he saw that the arising of all dharmas was for the sake of cessation, and thus he taught the Dharma to many beings. Moreover, when he was reborn as King Taste-Taster (Ro Nyangwa) and Skilled in Faults (Nyesdmigs Khepa), although he knew the faults of tasting all dharmas, he did not know how to be liberated, and so he thought: 'Who can know the path to liberation?' and lay down to rest. At that time, the Buddha appeared with the thirty-two marks, and praised, 'Excellent!'
བྱིན་ཏེ་མངོན་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། ༈ །ཡང་སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྲམ་ཟེ་དབང་པོའི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན། དེ་ལ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་བཙུད་པར་བྱས་ནས་དེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་བརྟན་ནས་མངོན་ཤེས་ལྔ་གྲུབ་བོ། །དེས་བསམ་གཏན་དང་པོ་འདི་ལ་རོ་མྱོང་བ་ཡང་ཡོད། རོ་མྱོང་བ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལ་རོ་མྱོང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པ་དང་། དེ་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་རོ་མྱོང་དང་ཉེས་དམིགས་མེད་པའང་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས། སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ལ་བཀོད་དོ། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོད་ཟེར་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དུས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་རྒྱལ་པོ་གྲགས་བཟང་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོས་པས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ལ། མོའུ་འགལ་གྱི་བུས་གསོལ་པ། གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མར་མེ་མཛད་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བཤད་པ་འདི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་གྱི། བཀའ་སྩལ་ 15-2-417b པ་མཽ་དགལ་གྱི་བུ་གང་ཟག་གི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཆོས་སྟོན་པ་གོ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ༈ །ཡང་རྒྱལ་པོ་དྲང་སྲོང་ལྷ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། དེས་དབེན་པར་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་ཞུགས་ནས། འདི་ལྟར་དམྱལ་བ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་དག་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ན་ལས་འདུ་མི་བྱེད་པ་ཤེས་སོ། །དེས་སྲིད་རྩེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཐོབ་པས་སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་ལས་དབུགས་དབྱུང་བའི་ལམ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་ལམ་དེ་གཞན་ལ་བསྟན་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་ཏོ། ༈ །ཡང་སྔོན་དྲང་སྲོང་གདོལ་པ་ཡིད་འོང་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་ཤེས་ལྔ་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན། ཆོས་འདི་ལ་རིས་དང་རུས་སུ་བརྟག་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་སུ་བརྟག་པ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་མི་སྐྲག་ཅིང་བྱིས་པ་རྣམས་སྐྲག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོགས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བདག་མི་ས
【現代漢語翻譯】 『不顯現給予是必然發生，造作不是必然發生』，這樣說就掌握了菩提道。 從前，名為『自在天』的婆羅門，以外道的方式成為遠離貪慾、具有神通和威嚴的人。他將成百上千的眾生置於各種知識中，通過安住于初禪而成就了五神通。他體驗了初禪的滋味，也認識到體驗的過患。因此，他心想，在佛陀的教法中，對外內一切生處都有滋味和過患，所以一定有遠離滋味和過患的解脫道。他如理作意，獲得了無生法忍，並將無數眾生安置於無生法忍中。 又如，在如來無量光佛的時代，世尊自己轉生為名為『名聞』的國王，從菩提七支開始宣說佛法，聽聞后獲得了無生法忍。目犍連之子問道：『世尊您說從燃燈佛那裡獲得無生法忍，這應該如何理解？』 佛陀回答說：『目犍連之子，諸佛世尊是根據眾生的根器來宣說佛法的。』 又如，名為『賢善仙人』的國王，以外道的方式成為遠離貪慾的人。他在寂靜處進入禪定，瞭解到從地獄到有頂天的各種眾生，因煩惱而有不同的生，如果沒有煩惱，就不會造業。他獲得了有頂天的禪定，並證得滅盡定，心想，一定有從這些痛苦中解脫出來的方法，並將此道教導他人，從而不退轉于無上菩提。 又如，從前名為『可愛』的旃陀羅仙人，具有五神通。他心想，此法不應以種姓和血統來衡量，而應以法性來衡量，也沒有非法。在十方世界中，智者不畏懼無生法，而愚者則會畏懼。這是為什麼呢？因為法的自性是不可得的。』等等，他宣說了佛法，使無數眾生不執著於我。
【English Translation】 'Not manifesting giving is bound to happen, fabrication is not bound to happen,' thus it is said that one has mastered the path to Bodhi. In the past, a Brahmin named 'Lord of Power' became detached from desire through external paths and possessed great miraculous powers and splendor. He placed hundreds of thousands of beings into various kinds of knowledge, and by relying on the first Dhyana (meditative absorption), he attained the five supernormal cognitions. He also experienced the taste of the first Dhyana. Since experiencing the taste also has its faults, he thought, 'In the Buddha's teachings, all internal and external sources of birth have both taste and faults. Therefore, there must be a path of liberation that is free from taste and faults.' By properly focusing his mind, he obtained the 'Tolerance of Non-Arising' and placed countless sentient beings in the 'Tolerance of Non-Arising'. Furthermore, during the time of the Tathagata (Thus Gone One) Amitabha (Infinite Light), the Bhagavan (Blessed One) himself became a king named 'Glorious Fame'. Upon hearing the Dharma (teachings) that began with the seven branches of enlightenment, he was said to have attained the 'Tolerance of Non-Arising'. Maudgalyayana's son asked, 'How should we understand the statement that the Tathagata attained the 'Tolerance of Non-Arising' from Dipankara (Light-Maker)?' The Buddha replied, 'Maudgalyayana's son, the Buddhas and Bhagavat (Lord) teach the Dharma according to the faculties of beings.' Furthermore, when a king named 'Righteous Sage Good God' became detached from desire through external paths, he entered into solitary meditation and realized that among the various beings from hell to the peak of existence, the distinctions of birth are due to the power of afflictions, and that without afflictions, karma is not accumulated. Having attained the Samadhi (meditative concentration) of the peak of existence and the absorption of cessation of perception and feeling, he thought, 'There must be a way to relieve these sufferings,' and by teaching that path to others, he became irreversible from unsurpassed Bodhi (enlightenment). Furthermore, in the past, when a Chandala (outcaste) sage named 'Desirable' possessed the five supernormal cognitions, he thought, 'This Dharma should not be judged by lineage or caste, but by the nature of Dharma itself, and there is no non-Dharma.' In the ten directions of the world, the wise do not fear the Dharma of non-arising, while the foolish fear it. Why is this? Because the essence of Dharma is unattainable.' And so forth, he taught the Dharma, causing countless beings to not cling to self.
ྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཀོད་ཅིག་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱས་སོ། ༈ །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བློ་གྲོས་དཀར་བ་ཞེས་བྱ་བ་བྱོན་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་དེའི་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ལོ་བྱེ་བ་ཕྲག་དགུ་བཅུར་གྱུར་ 15-2-418a ཅིང་། དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་མཁས་པའི་ཚུལ་གྱི་བུ་གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རི་བོང་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉི