jmp1901_密集疏除十方暗總義光明本性.g2.0f

局米旁大師教言集MP228密集疏除十方暗總義光明本性 19-1-1a 密集疏除十方暗總義光明本性 所說續殊勝 ༄༅། །སཱ ར བྷ སྭ རོ ད ཤ དི ཀྤྲ ཀཱ ཤ གུ ཧྱ ཊཱི ཀཱ ནཱཾ སཱ མཱ ནྱཱ རྠཾ བི ཧ ར ཏི སྨ།༄༅། །གསང་འགྲེལ་ཕྱོགས་བཅུའི་མུན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དོན་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་སོ། ། 19-1-1b ༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥ་ཡ། 19-1-2a ༄༅། །ཨ དྱ ཤྴུ དྡྷོ ྅ པྲ པ ཉྩ དྷཱ ཏུ ཤྩཱ ནཱ བྷོ གྱ མ བྷེ ད བུ དྡྷ ཨོ ཛས྄།༄༅། །ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དབྱིངས་དང་། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པའི་གདངས། ། 19-1-2b ༄༅། །མ ཉྫུ ཤྲཱི ཛྙཱ ན ཀཱ ཡ ཡཱུ ན སེ ཡ ཙྪ ནྟུ ཐུ ནི ཞ རཱ བྱ ཡེ བྷིཿ༄༅། །བགྲེས་རྒུད་དང་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུས་ཤིས་པ་སྩོལ། ། 19-1-3a ༄༅། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དབྱིངས་སུ། །རང་སྣང་སྐུ་གསུམ་རོལ་པའི་རྩལ་རྫོགས་པས། །སྒྲིབ་བྲལ་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀློང་ཆེན་པ། །དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ཞབས་ཀྱིས་བདག་སྐྱོངས་ཤིག །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གང་གི་རིགས་པའི་མེས། །སྲིད་འདིར་ལོག་སྨྲའི་ཚང་ཚིང་ཀུན་བསྲེགས་ཀྱང་། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་བདུད་རྩིའི་སྐུ་བརྙེས་པ། །རོང་ཟོམ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །དགོངས་བརྡ་སྙན་བརྒྱུད་རིག་འཛིན་བླ་མ་དང་། །ཞི་ཆགས་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་འཆང་ཡི་དམ་ལྷ། །གནས་གསུམ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱུད་གསུམ་དྲེགས་ཚོགས་བཅས། །རབ་འབྱམས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། ། 19-1-3b སྣང་སྲིད་གདོད་ནས་དག་མཉམ་བདེ་ཆེན་གྱི། །ཐེག་མཆོག་སེང་གེའི་ང་རོས་ས་གསུམ་ན། །ལོག་སྨྲའི་རི་དྭགས་ཚོགས་ཀུན་སྐྲག་མཛད་པ། །ཆེ་བ་དྲུག་ལྡན་གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་གྱི། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དོན་གནད། །ལེགས་བཤད་ཉི་ཟླའི་སྤྲིན་གྱི་སྣང་བ་ཡིས། །ཕྱོགས་བཅུའི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་བྱེད་པའི། །སྤྱི་དོན་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་ཚུལ་གྱིས་བཤད། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་དུ་སྟོན་པ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་འདི་འཆད་པ་ལ། བཤད་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་། རྒྱུད་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྤྱི་རྒྱུད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཆེན་པོ་གསང་བ་བས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྔགས་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པའི་གནད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། བསྐྱེད་པ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མ་ཧཱ་ཡོ་གར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལམ་ 19-1-4a འབ

【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP228密集疏除十方暗總義光明本性 19-1-1a 密集疏除十方暗總義光明本性 所說續殊勝 ༄༅། །སཱ ར བྷ སྭ རོ ད ཤ དི ཀྤྲ ཀཱ ཤ གུ ཧྱ ཊཱི ཀཱ ནཱཾ སཱ མཱ ནྱཱ རྠཾ བི ཧ ར ཏི སྨ།༄༅། །གསང་འགྲེལ་ཕྱོགས་བཅུའི་མུན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དོན་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་སོ། ། 19-1-1b ༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥ་ཡ། 19-1-2a ༄༅། །ཨ དྱ ཤྴུ དྡྷོ ྅ པྲ པ ཉྩ དྷཱ ཏུ ཤྩཱ ནཱ བྷོ གྱ མ བྷེ ད བུ དྡྷ ཨོ ཛས྄།༄༅། །ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དབྱིངས་དང་། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པའི་གདངས། ། 19-1-2b ༄༅། །མ ཉྫུ ཤྲཱི ཛྙཱ ན ཀཱ ཡ ཡཱུ ན སེ ཡ ཙྪ ནྟུ ཐུ ནི ཞ རཱ བྱ ཡེ བྷིཿ༄༅། །བགྲེས་རྒུད་དང་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུས་ཤིས་པ་སྩོལ། ། 19-1-3a ༄༅། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དབྱིངས་སུ། །རང་སྣང་སྐུ་གསུམ་རོལ་པའི་རྩལ་རྫོགས་པས། །སྒྲིབ་བྲལ་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀློང་ཆེན་པ། །དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ཞབས་ཀྱིས་བདག་སྐྱོངས་ཤིག །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གང་གི་རིགས་པའི་མེས། །སྲིད་འདིར་ལོག་སྨྲའི་ཚང་ཚིང་ཀུན་བསྲེགས་ཀྱང་། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་བདུད་རྩིའི་སྐུ་བརྙེས་པ། །རོང་ཟོམ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །དགོངས་བརྡ་སྙན་བརྒྱུད་རིག་འཛིན་བླ་མ་དང་། །ཞི་ཆགས་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་འཆང་ཡི་དམ་ལྷ། །གནས་གསུམ་མཁའ་འགྲོ་རྒྱུད་གསུམ་དྲེགས་ཚོགས་བཅས། །རབ་འབྱམས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། ། 19-1-3b སྣང་སྲིད་གདོད་ནས་དག་མཉམ་བདེ་ཆེན་གྱི། །ཐེག་མཆོག་སེང་གེའི་ང་རོས་ས་གསུམ་ན། །ལོག་སྨྲའི་རི་དྭགས་ཚོགས་ཀུན་སྐྲག་མཛད་པ། །ཆེ་བ་དྲུག་ལྡན་གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་གྱི། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དོན་གནད། །ལེགས་བཤད་ཉི་ཟླའི་སྤྲིན་གྱི་སྣང་བ་ཡིས། །ཕྱོགས་བཅུའི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཇོམས་བྱེད་པའི། །སྤྱི་དོན་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་ཚུལ་གྱིས་བཤད། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་དུ་སྟོན་པ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་འདི་འཆད་པ་ལ། བཤད་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་། རྒྱུད་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྤྱི་རྒྱུད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ཆེན་པོ་གསང་བ་བས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྔགས་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པའི་གནད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། བསྐྱེད་པ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མ་ཧཱ་ཡོ་གར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལམ་ 19-1-4a འབ།

【English Translation】 Collection of Instructions by Ju Mipam, MP228, Essence of Luminous Nature, General Meaning that Dispels the Darkness of the Ten Directions from the Dense Commentary 19-1-1a Essence of Luminous Nature, General Meaning that Dispels the Darkness of the Ten Directions from the Dense Commentary Superiority of the Spoken Tantra ༄༅། །སཱ ར བྷ སྭ རོ ད ཤ དི ཀྤྲ ཀཱ ཤ གུ ཧྱ ཊཱི ཀཱ ནཱཾ སཱ མཱ ནྱཱ རྠཾ བི ཧ ར ཏི སྨ།༄༅། །གསང་འགྲེལ་ཕྱོགས་བཅུའི་མུན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དོན་འོད་གསལ་སྙིང་པོ་བཞུགས་སོ། ། 19-1-1b ༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥ་ཡ། 19-1-2a ༄༅། །ཨ དྱ ཤྴུ དྡྷོ ྅ པྲ པ ཉྩ དྷཱ ཏུ ཤྩཱ ནཱ བྷོ གྱ མ བྷེ ད བུ དྡྷ ཨོ ཛས྄།༄༅། །ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ནང་དབྱིངས་དང་། །དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་རིག་པའི་གདངས། ། 19-1-2b ༄༅། །མ ཉྫུ ཤྲཱི ཛྙཱ ན ཀཱ ཡ ཡཱུ ན སེ ཡ ཙྪ ནྟུ ཐུ ནི ཞ རཱ བྱ ཡེ བྷིཿ༄༅། །བགྲེས་རྒུད་དང་བྲལ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུས་ཤིས་པ་སྩོལ། ། 19-1-3a ༄༅། །In the basic space of equality of all dharmas, With the complete skill of the play of the three kayas of self-appearance, Great protector of the primordial, free from obscurations, May I be protected by the feet of the stainless rays of light. Whose lion's roar of speech, Burns all the thickets of wrong speech in this world, Who has attained the body of nectar, glorious and gentle, May Rongzom Chokyi Zangpo be victorious! The lineage of awareness-holders, symbolic of intention and oral transmission, and The yidam deities who hold peaceful, captivating, and wrathful forms, The dakinis of the three places and the hosts of arrogance of the three lineages, I respectfully prostrate to the vast Three Roots! 19-1-3b Phenomena and existence are primordially pure, equal, and great bliss, In the three realms, the supreme vehicle roars like a lion, Frightening all the herds of deer who speak wrongly, The six-fold greatness of the Ancient Translation of Secret Mantra, The profound and vast essence of the Vajra lineage, With the appearance of the clouds of well-spoken sun and moon, That which completely destroys the darkness of the ten directions, The essential meaning is explained in a condensed manner. Here, to explain this great tantra, the glorious Magical Net (Guhyagarbha Tantra), the Heart Essence of Secrets, which reveals mind and wisdom as self-appearing, and ascertains suchness, there are two parts: the greatness of the tantra to be explained, and the explanation of the meaning of the tantra. First, this general tantra, the great Magical Net, which is even more secret than the secret, clarifies the essential points of the intention of all the ocean-like mantra tantras of the Vajrayana. As it is said in general in the Vajrasattva Heart Mirror Tantra: 'Generation, Mahayoga, is like the basis of all dharmas. Completion, Anuyoga, is like the path of all dharmas. Great Completion, Atiyoga, is like the fruit of all dharmas.' Thus, in Mahayoga, the basis and path of all mantra vehicles 19-1-4a are...

ྲས་བུའི་དོན་མཐའ་དག་སྟོན་པས་ན། དེ་ཉིད་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་གསང་སྔགས་ནང་གི་རྒྱུད་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་དེ་ལ་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་ན་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དེ། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རོལ་པ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱི་འཇུག་པ་ཚད་མེད་པ་ཡོད་པས་ན་མཐའ་འདི་ཙམ་ཞེས་གཟུང་དུ་མེད་ཀྱང་། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐུན་མོང་སྣ་ཚོགས་པའི་རྒྱུད་དང་། ཟབ་པ་ཐུན་མིན་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང་། དང་པོ་ཐུན་མོང་སྤྱིར་བཏང་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་དེ་དག་རིགས་བསྡུ་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རིགས་ལྔ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཁྱབ་བདག་ཧེ་རུ་ཀའི་རིགས་སམ། དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་རྒྱུད་དྲུག་ཏུ་འདུ་བ་ཡིན་ལ། བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པ་དང་། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་འཆད་ཚུལ་གྱིས། རིམ་པ་ལྟར་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་དང་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་ 19-1-4b ལུས་གསལ་པོར་སྟོན་པ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་། འོད་གསལ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དང་། ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་པ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དུས་འཁོར་ལས་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཉིད་རྩལ་དུ་བཏོན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མ་ནིང་གི་གོ་འཕང་ཞེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔགས་རྙིང་མའི་གཞུང་དུ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལ་ཡང་མ་ཧཱའི་མ་ཧཱ་སོགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཟབ་མོ་ཐུན་མིན་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྒྱུད་སྡེ་དང་། ཟབ་མོ་སྒྲུབ་སྡེ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། ཏནྟྲ་ཆེན་པོ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་གྲགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཀུན་གྱི་གཞིའམ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ནི་གསང་བའི་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་འདི་ཡིན་ཅིང་། ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུད་འདི་དག་ཐུན་མོང་མིན་པ་དང་། ཟབ་པ་ཡིན་སྙམ་ན། གསང་སྔགས་ནང་གི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པའི་གནད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་འདི་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྔགས་བླ་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། དབང་བཞིས་སྨིན་པར་བྱས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པར་འདྲ་ཡང་། རྒྱུད་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེ་ན་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། རྫོགས་རིམ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེར་ 19-1-5a གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཐབས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི། དེ་དག་གི་གནད་གང་ལ་ཐུག་པ་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་དང་། མཚོན་བྱ་ད

【現代漢語翻譯】 由於它展示了所有結果的意義，因此必須在此基礎上對所有密咒的修行產生定解。如此這般的密咒中的續部瑪哈瑜伽，如果細分，有無數的續部種類。因為有與所化眾生的根器、意願和想法相符的智慧幻化網的游舞，即無量的本尊、咒語和禪定之行，所以無法說僅限於此。但就其本質而言，有廣大的共同多種續部和甚深的非共同心髓續部兩種。首先，如果從共同一般的角度來說，無量續部的種類如果歸納起來，可以歸為五種姓，即身、語、意、功德、事業五種姓，與遍主嘿汝嘎無別，或者第六金剛持的續部，即歸為六續。從所表達的內容來說，有主要展示方便方面的，有主要展示智慧方面的，以及通過發揮方便智慧二無別的智慧來講解的方式，依次分為父續、母續和無二續。例如，幻身清晰顯現的是《密集金剛》，光明為主顯現的是《勝樂輪》，發揮雙運智慧來講解的是《時輪金剛》。《時輪金剛》中，所象徵的意義是雙運智慧本身得到了發揮，因此被稱為金剛薩埵非男非女的果位，即無二續。因此，在寧瑪派的論典中，瑪哈瑜伽也分為瑪哈之瑪哈等三種。 第二，甚深非共同差別的續部也有廣大的續部和甚深的修部兩種，前者是所謂的『十八部大怛特羅』。而這所有續部的基礎或心髓就是這部《秘密藏續》。為什麼這些續部是非共同的，並且是甚深的呢？因為要毫不顛倒地證悟所有密咒續部的意旨關鍵，就依賴於此。其原因是，所有無上密咒，雖然都通過四灌頂使其成熟，並在二次第的道上進行要害的擊中，但大多數其他續部只展示了本尊咒語的瑜伽，以及在圓滿次第中對氣脈明點的要害進行擊中的方法。而那些要害的關鍵在於，現象和存在等同於大清凈的見解，以及所象徵的意義。

【English Translation】 Since it demonstrates the meaning of all results, it is necessary to generate certainty in all mantra practices based on this. The Tantra of Mahāyoga within such secret mantras, if subdivided, has countless types of Tantras. Because there is the play of the wisdom illusory net that accords with the faculties, wishes, and thoughts of the beings to be tamed, that is, the immeasurable conduct of deities, mantras, and samādhi, it is impossible to say that it is limited to this. But in terms of its essence, there are two types: the vast common manifold Tantras and the profound uncommon essence Tantras. First, if considered from a common general perspective, the countless types of Tantras, if categorized, can be classified into five families, namely the five families of body, speech, mind, qualities, and activities, inseparable from the all-pervading Heruka, or the sixth Vajradhara's Tantra, that is, classified into six Tantras. In terms of what is expressed, there are those that mainly show the aspect of skillful means, those that mainly show the aspect of wisdom, and those that explain by developing the wisdom of the inseparability of skillful means and wisdom, sequentially classified as Father Tantras, Mother Tantras, and Non-Dual Tantras. For example, the clear manifestation of the illusory body is the Guhyasamāja, the main manifestation of luminosity is the Chakrasamvara, and the explanation by developing the wisdom of union is like the Kalachakra. In the Kalachakra, the signified meaning, the wisdom of union itself, is developed, hence it is called the Vajrasattva hermaphrodite state, that is, the Non-Dual Tantra. Therefore, in the Nyingma school's treatises, Mahāyoga is also divided into three types: Mahā of Mahā, etc. Second, the profound uncommon differentiated Tantras also have two types: the vast Tantra class and the profound Sādhana class. The former is the so-called 'Eighteen Great Tantras'. And the basis or essence of all these Tantras is this Guhyagarbha Tantra. Why are these Tantras uncommon and profound? Because the realization of the key points of the intention of all secret mantra Tantras without inversion depends on this. The reason for this is that all unsurpassed secret mantras, although they all mature through the four empowerments and strike the vital points on the path of the two stages, most other Tantras only show the yoga of the deity mantra and the method of striking the vital points of the channels and bindus in the completion stage. And the key to those vital points lies in the view that phenomena and existence are equal to great purity, and the signified meaning.

ོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གསལ་པོར་ངོ་སྤྲོད་པའི་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཏུ་སྦས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུད་འདི་དག་ཏུ་གསལ་པོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ནི། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཏུ་སྦས་པའི་གནད་གསལ་པོར་བསྟན་པས་ན། རྒྱུད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་འབྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྒྱུད་གཞན་དུ་བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས། གསུམ་པའི་ཤུགས་ལ་འཕངས་པ་ཙམ་ལས་གསལ་པོར་མ་གསུངས་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་རྒྱུད་ཀྱི་གནས་འཆད་པའི་རྒྱ་གར་པ་དག་ལ། བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙོམས་འཇུག་གི་ཚོར་བ་དེ་ཙམ་དང་། ཆགས་བྲལ་གྱི་སེམས་དང་། སྟོང་པའི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ལ་འདོད་པ་སོགས་རྣམ་པ་མང་པོར་བྱུང་བ་ནི། ཁ་སྦྱོར་བདུན་གྱི་འགྲེལ་པ་དང་། ཨིནྟྲ་བྷཱུ་ཏིས་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་སོགས་ལས་གསལ་བར་བཀག་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེང་སང་བསིལ་ལྡན་འདིར་ཡང་། བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་ 19-1-5b སྤྲོད་པའི་མན་ངག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། ཚོར་བ་དེ་དང་སྟོང་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་གསར་དུ་སྦྱར་བ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འདོད་པ་སོགས་མུན་སྤྲུལ་དུ་མ་བྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་གྱིས་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་ནི། འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། རྡུལ་དང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལས་འདས་པའི་མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དེ་ཉིད། རྒྱུད་ཉིད་དང་འགྲེལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་སྐབས་སོགས་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་གནད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་དགོས་པའི་མན་ངག་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ནི་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་ལུང་ལས་གྲགས་པ་བཞིན་དུ། སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ལྟ་སྒོམ་གྱི་གནད་མ་སྦས་པར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་འདིས་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་རིན་ཆེན་གཅིག་པུ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩེ། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས། ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་འགྲེལ། སངས་རྒྱས་ 19-1-6a ཀུན་གྱི་ཉེ་ལམ་ཆེན་པོ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའི་ཞེ་ཕུག་དམ་པར་གྱུར་པའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེས་ན་རྒྱུད་འདི་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་གནད་མེད་པར། སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཟབ་མོ་ཉི་ཚེ་བ་རེ་རང་བློའི་ནུས་པ་དང་འཚམས་པར་རྟོག་གེའི་ཞེན་ཡུལ་དུ་ཁྲིད་ནས་བབ་ཅོལ་དུ་བརྩམས་པའི་གཞུང་རྣམས་ནི་སྲོག་

【現代漢語翻譯】 關於明晰地認識根本智慧的方式，那些隱藏在金剛語中的內容，是爲了在此續部中清晰地展示。例如，在《時輪金剛》中說：『金剛持（Vajradhara）清晰地揭示了隱藏在金剛語中的要點，因此，此續部是開啟珍寶佛陀蓮花之口。』其方式是金剛乘（Vajrayana）道之精髓——第四灌頂（fourth empowerment）的智慧。在其他續部中，第四灌頂也同樣重要，但僅僅是通過暗示提及，並未明確闡述。因此，在印度，那些講解續部的人們，對於第四灌頂的智慧，僅僅理解為結合的感受、離欲之心以及對空性的粗淺認識。例如，《合和七支釋》和《因陀羅菩提成就智慧》等文獻中明確禁止的觀點。如今，在雪域（指西藏）這裡，對於認識第四灌頂的訣竅進行誹謗，或者將那種感受和對空性的執著重新組合，並認為是俱生智慧，諸如此類的愚昧行徑層出不窮。因此，《時輪金剛》中說：『不變的喜樂和遍一切種殊勝的空性，二者無別的智慧之身，象徵意義上的俱生，超越塵垢和心識之法的遍虛空金剛持（Vajradhara），』在續部本身和《因陀羅菩提成就智慧》等文獻中都有非常清晰的闡述，這是所有續部宗要的普遍適用的殊勝訣竅。 正如經文所說『續部應通過其他續部來理解』，這部偉大的續部毫不隱瞞地展示了無上瑜伽（Anuttarayoga）的見修行果之要點，它如實地確立了所有金剛乘（Vajrayana）的宗義，因此是三界唯一的珍寶。它是所有續部之王，所有乘之頂峰，所有教法之源，所有經文之總釋，所有佛陀（Buddha）之近道，以及所有如來（Tathagata）秘密意趣之所在，具備著令人驚歎的偉大功德。因此，如果不具備像此續部所說的那種要點，僅僅將密續（mantra tantra）中那些細微的金剛語，按照自己理解能力牽強附會地進行臆測，那麼這些隨意創作的論著都是斷人慧命的。

【English Translation】 The way to clearly recognize primordial wisdom is that which is hidden in the Vajra words, and it is for the sake of clearly showing it in these tantras. For example, in the Kalachakra (Wheel of Time), it is said: 'Vajradhara (Holder of the Vajra) clearly reveals the key points hidden in the Vajra words, therefore, this tantra is the opening of the lotus mouth of the precious Buddha.' The way of that is the essence of the path of Vajrayana (Diamond Vehicle), the wisdom of the fourth empowerment. In other tantras, the fourth is also the same, but it is only mentioned by the force of the third, and it is not clearly stated. Because of that, among the Indians who explain the meaning of the tantras, there are many kinds of ideas about the wisdom of the fourth empowerment, such as the feeling of union, the mind of detachment, and the mere understanding of emptiness. For example, it is clearly forbidden in the commentary on the Seven Unions and in Indrabhuti's Attainment of Wisdom. Nowadays, even here in this cool land (Tibet), there are many dark transformations, such as denigrating the instructions for recognizing the wisdom of the fourth empowerment, or newly combining that feeling and the concept of emptiness and considering it as innate. Because of such meaning, in the Kalachakra (Wheel of Time), it is said: 'The immutable bliss and the emptiness endowed with all supreme aspects, the wisdom body inseparable from the two, the co-emergent of the signified meaning, the all-pervading Vajradhara (Holder of the Vajra) of space beyond the elements and the laws of mind,' it is very clearly shown in the tantra itself and in the context of Indrabhuti's Attainment of Wisdom, etc., which is a sacred instruction that must be applied as a pervasive element to the intention of all tantric systems. As it is said in the scriptures that 'a tantra should be understood by other tantras,' this great tantra, which shows the key points of the view and meditation of the unsurpassed mantra without hiding anything, establishes the meaning of all Vajrayana (Diamond Vehicle) as it is, therefore it is the only jewel of the three worlds. It is the king of all tantras, the pinnacle of all vehicles, the source of all teachings, the general commentary of all scriptures, the great shortcut of all Buddhas (Buddha), and the secret innermost intention of all Tathagatas (Thus Come Ones), endowed with wonderful qualities of greatness. Therefore, without the kind of key points spoken of in this tantra, if one takes the profound Vajra words of the mantra tantras as mere trivialities and leads them into the object of conceptual fixation in accordance with the power of one's own intellect, then the texts composed in a haphazard manner are life-threatening.

དང་བྲལ་བའི་རོ་བཞིན་དུ་གནད་ཀྱིས་དབེན་པར་ཤེས་ནས། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་འདུན་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་ལ་ལུས་དང་སྲོག་ལའང་ཕངས་པ་མེད་པར་ནན་ཏན་དུ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུད་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་ཤིང་རྟའི་ལམ་སྲོལ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བ་ཐུན་མོང་གི་བཤད་ཚུལ་དང་། ཟབ་པ་ཐུན་མིན་གྱི་འཆད་ཚུལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རིག་སྔགས་འཆང་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་ལྡན་ཟུར་པའི་བཀའ་སྲོལ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་རང་གཞུང་ལྟར་འཆད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་འདི་ནི་མ་ཧཱའི་ཨ་ཏི་ཡིན་པས། རྫོགས་ཆེན་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཨ་ཏིའི་མ་ཧཱ་དང་གནད་གཅིག་པས་ན། 19-1-6b གསང་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། བསྐྱེད་རྫོགས་དབྱེར་མེད་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་གསུམ་ལས་སྔ་མ་ལྟར་དུ་འཆད་པའོ། །འཆད་ཚུལ་དེ་གཉིས་མཐར་ཐུག་གི་གནད་ལ་དགོངས་པ་རོ་གཅིག་ན་ཡང་། སྐབས་འདིར་ནི་ཟབ་མོ་མན་ངག་གི་གནད་དང་ལྡན་པ་ལུགས་ཕྱི་མའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་མཚན་དོན་བཤད་པ། བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གནད་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། རྗོད་བྱེད་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་མིང་ལས་ལྟོ་ལྡིར་བའི་དངོས་པོ་གོ་བ་བཞིན་དུ། དབང་པོ་རབ་མགོ་སྨྲོས་པས་གོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། འདི་ལྟ་བུའི་མཚན་དོན་རྟོགས་པས་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པའི་རྒྱུད་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བས་ཐོག་མར་མཚན་གྱི་དོན་བཤད་ན། སྤྱིར་ཏནྟྲའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་པའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ལྷ་སྔགས་ཏིང་ 19-1-7a འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་འབྲེལ་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་དོན་རྒྱུད་མར་གནས་པ་ལ་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ཞིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་དབྱེར་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ནི་གསང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཡིན་ལ། སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་གྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་གསང་བའོ། །གསང་ཚུལ་ནི་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲི

【現代漢語翻譯】 認識到它像沒有靈魂的屍體一樣缺乏要點后，那些對金剛乘具有最高渴望的幸運兒，應該認真對待對此類密續的講授和聽聞，甚至不惜犧牲自己的身體和生命。第二，關於解釋密續意義的方式，有兩種偉大的車軌傳統：廣大的共同解釋方式和深奧的非共同解釋方式。首先是所有持明咒者之王，光榮的祖爾巴（Zurpa）（人名）的非凡教法傳統，按照瑪哈瑜伽（Mahāyoga）（偉大的瑜伽）的自宗來解釋。第二是語獅子榮（Rong）（地名）和隆（Long）（地名）二者的無上見解，也就是說，此密續是瑪哈阿底（Mahā Ati）（偉大的阿底），因此，它與將大圓滿（Dzogchen）（無上瑜伽）分為三部分的阿底的瑪哈要點相同。 在秘密大圓滿中，有三種方式：展示生起次第（Kye Rim）（藏文：བསྐྱེད་རིམ，梵文天城體：उत्पत्ति क्रम，梵文羅馬擬音：utpatti krama，漢語字面意思：生起次第）和圓滿次第（Dzog Rim）（藏文：རྫོགས་རིམ，梵文天城體：उत्पन्नक्रम，梵文羅馬擬音：utpannakrama，漢語字面意思：圓滿次第）無別的自顯現心和智慧的壇城；展示不依賴生起次第和圓滿次第，心性本自成佛的自性；以及展示智慧自顯現的體性本自成佛。這裡是按照第一種方式來解釋。雖然這兩種解釋方式在終極要點上見解相同，但在這裡，我們將按照后一種方式，即具有甚深口訣要點的方式來解釋。 這有三個方面：解釋所詮釋的意義的組成部分，即名稱的含義；概括地展示所詮釋的意義的要點；詳細解釋能詮釋的密續的詞句意義。首先，就像從『瓶子』這個詞中理解到腹部膨脹的物體一樣，通過提及『根』這個詞所理解到的那些人，僅僅通過理解這樣的名稱含義，也將能夠理解密續的意義，即所有法都本自顯現為成佛的壇城，因此首先解釋名稱的含義。一般來說，從怛特羅（Tantra）（密續）一詞中提取的『密續』一詞，指的是以各種方式相互關聯地展示諸如本尊、咒語、禪定等，這些是實現共同和殊勝成就的方法的詞句意義的連續存在。特別地，『秘密精華，確定真如』指的是：像這樣，輪迴和涅槃的一切法都無別地成佛，並本自存在於不竭的法身、報身、化身莊嚴輪中，這被稱為『秘密』。如實地理解它就是諸佛的甚深意趣，因為那些沒有成為法器、具有障礙的人無法理解它，所以是『秘密』。秘密的方式是，三身本自存在，但被突如其來的障礙所遮蔽。

【English Translation】 Having recognized that it is devoid of essence like a corpse without a soul, those fortunate ones who possess the supreme aspiration for the Vajrayana should diligently engage in the teaching and learning of such tantras, without even sparing their body and life. Secondly, regarding the manner of explaining the meaning of the tantras, there are two great chariot traditions: the vast, common mode of explanation, and the profound, uncommon mode of explanation. The first is the extraordinary teaching tradition of the glorious Zurpa (person's name), the king of all mantra holders, explaining according to the Mahāyoga's (Great Yoga) own system. The second is the unsurpassed view of the speech-lions Rong (place name) and Long (place name), namely, this tantra is Mahā Ati (Great Ati), therefore, it shares the same essential point as the Mahā of Ati, which divides Dzogchen (Supreme Yoga) into three parts. In the Secret Great Perfection, there are three ways: demonstrating the mandala of self-appearing mind and wisdom, where the generation stage (Kye Rim) and completion stage (Dzog Rim) are inseparable; demonstrating the nature of mind itself as being primordially enlightened, without relying on the generation stage and completion stage; and demonstrating the nature of wisdom's self-appearance as being primordially enlightened. Here, it is explained according to the first way. Although these two modes of explanation share the same view on the ultimate point, here we will explain according to the latter mode, which possesses the essential points of profound instructions. There are three aspects to this: explaining the components of understanding the object to be expressed, namely, the meaning of the name; summarizing and presenting the essential points of the object to be expressed; and elaborately explaining the meaning of the words of the tantra that expresses it. Firstly, just as one understands a bulging object from the word 'vase', those who understand through mentioning the word 'root' will also be able to comprehend the meaning of the tantra, which demonstrates all phenomena as the mandala of primordial enlightenment, simply by understanding such a meaning of the name. Therefore, first, explaining the meaning of the name: generally, the term 'tantra', derived from the word Tantra, refers to the continuous existence of words and meanings that demonstrate various methods such as deities, mantras, samādhi, etc., which serve as means for accomplishing common and supreme attainments. Specifically, 'Secret Essence, Determination of Suchness' refers to: in this way, all phenomena of samsara and nirvana are inseparably enlightened and primordially exist in the inexhaustible wheel of the kāyas, speech, and mind, which is called 'secret'. Understanding it as it is, is the profound intention of the Buddhas, and because those who have not become vessels and possess obscurations cannot understand it, it is 'secret'. The way of the secret is that the three kāyas are inherently present, but obscured by adventitious obscurations.

བས་ནས་མ་མཐོང་བ་དང་། དེའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་ལྟ་དགོངས་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཤེས་ཤིང་། གཞན་གྱིས་སྟོན་པ་མེད་པས་སམ་བསྟན་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་གབ་པ་དང་། ཚུལ་འདིའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་ཐུན་མིན་རྣམས་སྣོད་མིན་ལ་མ་སྦས་ན་གསང་སྒོ་འཆོལ་བས་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་པ་ནི་སྦས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་གབ་སྦས་ཀྱི་གསང་བ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གསང་བའོ། །སྙིང་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་མཉམ་ཉིད་རྫོགས་པ་ 19-1-7b ཆེན་པོ་དང་། དེའི་རྗོད་བྱེད་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞིའམ་བཅུད་དམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་སྙིང་པོར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད། དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང་། གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་བསླུ་བ་མེད་པ་དང་། གནས་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྟག་ཏུ་རང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པས་འགྱུར་བ་མེད་པས་ན་དེ་སྐད་དུ་བྱའོ། །ངེས་པ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་ཞུགས་པའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པའི་དྲང་དོན་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ངེས་པའམ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཞི་པོ་འདིས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཞིའི་ལྡོག་པ་ནས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་གཞི་གསང་བའི་སྙིང་པོ། དེ་ཉིད་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སུ་མེད་ 19-1-8a པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། དེའི་མཐར་ཐུག་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྲས་བུ་གཞི་ཐོག་ཏུ་ངེས་པའོ། །ཡང་ན་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཞི་པོའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱིར་དབྱེ་ན། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སྒྲར་སྣང་བ་དང་དེ་རྒྱུར་བྱས་ཏེ་སྒྲར་གྲགས་པ་དང་། དེའི་བརྡར་གྱུར་པ་གླེགས་བམ་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྒྲ་བཤད་འཇུག་གི་ཚུལ་མཚུངས་པར་སྦྱར་རོ། ། 正說續義 གཉིས་པ་ལ། རྟོགས་ལྡན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པ་དང་། དགོས་པ་དེ་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཉིས། 說入覺者差別法,續意趣疏 དང་པོ་འཇུག་ལྡོག་གི་གནས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཅན་དག་འདི་སྙམ་དུ། རྒྱུད་འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན

【現代漢語翻譯】 由於沒有親眼見到，並且對於展現其狀態的深刻見解，也無法憑藉自身的力量理解，又因為沒有人指點，或者即使指點也難以領悟，這就是『隱』（藏：གབ་པ་）。如果不向非器之人隱藏這種獨特的見解、禪修和行為，就會泄露秘密，導致誹謗，因此不展示，這就是『藏』（藏：སྦས་པ་）。像這樣，通過『隱』和『藏』這兩種方式來保密。精華（藏：སྙིང་པོ་）是指一切法究竟的實相，是身語意不竭，具足莊嚴輪的自性，本來成佛的平等性（藏：མཉམ་ཉིད་）大圓滿。 以及表達它的深刻而廣大的語言，這是所有法的根本、精髓或至高無上的，因此是『精華』。真如（藏：དེ་ཁོ་ན་ཉིད་）是指三身無離無合的自性本身。它遍及一切事物，一切都成為它的自性。實相就是真如，不顛倒，因此是真實不虛的。這樣的實相，永遠不會從其本來的自性中退轉，因此是永恒不變的，所以才這樣說。決定（藏：ངེས་པ་）是指以這種方式所開示的，不是爲了引導所化眾生而說的方便之語，而是如來自己所證悟的究竟之義，如實地向具足根器的所化眾生開示，是決定或究竟的意義，所以才這樣說。這四個名稱，是從功德的角度，通過四種名稱的含義，來揭示本來成佛的平等大性的意義。 此外，一切法本來成佛是基礎，是秘密的精華。將此真如修持于生起次第和圓滿次第無二之中，是唯一的道。其究竟是三身任運成就，是果，是在基礎之上決定的。或者，如果從這四個名稱所指的對象進行一般性的區分，從所詮釋的意義上來說，有基礎、道、果三種；從能詮釋的詞語上來說，有顯現為聲音的，有以聲音為基礎而被稱為聲音的，以及屬於作為其象徵的經卷中的。所有這些都可以用相同的方式來解釋詞義。 正說續義 第二，在證悟者入門的支分中，有解釋續的必要性和關聯，以及確立具備必要性的續的意義這兩個方面。 說入覺者差別法，續意趣疏 首先，對於那些能夠辨別進入和退出的狀態的人來說，他們會這樣想：這部續所要表達的是什麼？表達的方式又是什麼？

【English Translation】 Since one has not seen it directly, and also cannot understand the profound insights that reveal its state through one's own power, and because no one points it out, or even if they do, it is difficult to comprehend, this is 'hidden' (Tibetan: གབ་པ་). If one does not conceal this unique view, meditation, and behavior from those who are not vessels, it will reveal the secret and lead to slander, therefore it is not shown, this is 'concealed' (Tibetan: སྦས་པ་). In this way, secrecy is maintained through the two aspects of 'hidden' and 'concealed'. Essence (Tibetan: སྙིང་པོ་) refers to the ultimate reality of all dharmas, the inexhaustible nature of body, speech, and mind, possessing the wheel of ornaments, the great perfection of equality (Tibetan: མཉམ་ཉིད་) that is originally enlightened. And the profound and vast language that expresses it, this is the basis, essence, or supreme of all dharmas, therefore it is 'essence'. Suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད་) refers to the very nature of the three kayas being inseparable. It pervades all things, and everything becomes its nature. Reality is suchness, not inverted, therefore it is true and not deceptive. Such a reality will never degenerate from its original nature, therefore it is eternal and unchanging, so it is said. Certainty (Tibetan: ངེས་པ་) refers to what is taught in this way, not the expedient words spoken to guide sentient beings, but the ultimate meaning that the Tathagata himself has realized, taught as it is to sentient beings who possess the capacity, it is the meaning of certainty or ultimate, so it is said. These four names, from the perspective of qualities, reveal the meaning of the great equality of original enlightenment through the implications of the four names. Furthermore, the original enlightenment of all dharmas is the basis, the essence of secrecy. Practicing this suchness in the inseparability of the generation stage and the completion stage is the only path. Its ultimate is the spontaneous accomplishment of the three kayas, the fruit, which is determined on the basis. Or, if we generally distinguish the objects to which these four names refer, from the perspective of the meaning to be expressed, there are the three: basis, path, and fruit; from the perspective of the expressing words, there are those that appear as sound, those that are called sound based on sound, and those that belong to the scriptures that serve as their symbols. The way of explaining the meaning of the words can be applied to all of them in the same way. Correct Explanation of the Meaning of the Tantra Secondly, in the branch of entering the realized ones, there are two aspects: explaining the necessity and connection of the tantra, and establishing the meaning of the tantra that possesses the necessity. Explaining the Difference of Entering the Realized Ones, Commentary on the Meaning of the Tantra Firstly, for those who are able to discern the state of entering and exiting, they would think: What is to be expressed by this tantra? And what is the way of expressing it?

ི་ཅི་ལྟ་བུ། བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེས་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་ལ་རྣམ་པར་གཞིགས་པ་རྣམས་ལ་བཤད་པ། རྒྱུད་འདིའི་བརྗོད་བྱ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དེ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་ 19-1-8b པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་དོན་ཟབ་མོ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་གང་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་དུ་མ་ཚོགས་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་སྟོན་པ་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་ཉིད་དེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའི་རྣམ་རོལ་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་ཏུ་ཤར་བ་སྟེ། རང་སྣང་འོག་མིན་ན་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་ལ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་དོན་རྩོལ་བ་མེད་པར་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་གདུལ་བྱའི་དཀར་པོ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་སྟོབས་ལས་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་བའི་དོན་མིན་པ་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དགོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གསང་བ་མཆོག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པས་བློ་ལ་སྣང་བ་ནི་སྒྲར་སྣང་བའི་རྒྱུད་དང་། དེ་དང་མཐུན་པར་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་རྟོག་པས་རྒྱུད་གཡོས་ནས། སྒྲའི་གནས་དང་བྱེད་ 19-1-9a པ་སོགས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་བསྐུལ་བ་ལས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲར་གྲགས་པའི་རྒྱུད་དང་། དེ་བརྗོད་པའི་རྟེན་ནམ་མཚན་མར་གྱུར་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡི་གེའི་གཟུགས་བརྙན་གླེགས་བམ་ལ་བཀོད་པ་ནི་བརྡར་གྱུར་པའི་རྒྱུད་དེ། བརྗོད་བྱ་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་འབྲེལ་བའི་དོན་དེ་ཉིད། རྗོད་བྱེད་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ངག་གི་རྒྱུན་འབྲེལ་མར་གནས་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པར་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་དག །རྗོད་བྱེད་ཡི་གེའི་རྒྱུད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། སྒྲ་དོན་འདྲེས་པའི་དོན་སྤྱི་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་ལ་ཡུལ་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྡ་དོན་ལ་འབྱོར་ནས་ཐ་སྙད་འགྲུབ་པ་ནི་ཚིག་ཀུན་གྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་དོན་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཉིང་དགོས་སོ། །ཉིང་དགོས་དགོས་པ་ལ་རག་ལས་དགོས་པ་བརྗོད་བྱ་རྟོགས་པ་ལ་རག་ལས། དོན་རྟོགས་པ་རྗོད་བྱེད་ལ་རག་ལས་པས་ན། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་དང་། རྗོད་བྱེད་ད

【現代漢語翻譯】 是什麼樣的？爲了理解所表達的內容，需要什麼？對於那些考慮意義關聯的人，解釋如下：這部續部的所表達的內容是所有法的終極實相，即本來清凈、大平等、本初成佛的自性，基之壇城，以及直接或間接地顯現它的各種方便之道的相狀，以及完全清凈、究竟圓滿的果之壇城。簡而言之，它包含了以基、道、果所概括的密咒的深奧含義。那麼，用什麼來表達它呢？就是由眾多名、詞、字母組成的，能夠完整地揭示當下意義的根本續部，即二十二品。它也是一切如來身、語、意無二無別的自性。壇城主尊的智慧自顯現的游舞，顯現為金剛秘密之語。在自顯現的色究竟天中，對於並非他者的眷屬，以不費力的方式，通過智慧自顯現的方式宣說，並且通過佛陀的加持和所化眾生善根增長的力量，僅僅以表面方式宣說的並非是真實的意義，而是究竟的、終極的、聖者的智慧所必需的秘密之續部的語詞。以聲音普遍的相狀顯現在心中的是顯現為聲音的續部。與此相符，想要表達的念頭推動續部，從聲音的處所和作用等行為的激發中，口中說出的是顯現為聲音的續部。而作為表達的所依或標誌，在外在書本上用文字形象記錄下來的是成為符號的續部。所表達的內容、討論的主題等，以因、緣、果的方式相互關聯的意義本身，通過表達的名、詞、字母的語言連續存在的方式，完整而清晰地揭示出來，因此稱為續部。也就是說，被象徵的意義的續部三者的自性，通過表達的文字的續部來象徵，從而被理解，這就是目的。聲音和意義混合在一起的普遍意義顯現在心中，以對境自相執著的方式，理解符號的意義，從而建立名言，這就是所有詞語的方式。像這樣，通過理解所表達的意義，從而實現共同和殊勝的成就，這就是究竟的目的。究竟的目的依賴於目的，目的依賴於理解所表達的內容，理解意義依賴於表達，因此，所表達的內容、表達、所知、能知，以及表達的…… What is it like? What is needed to understand what is expressed? For those who consider the connection of meaning, the explanation is as follows: The subject matter of this tantra is the ultimate reality of all dharmas, that is, the naturally pure, great equality, the self-nature of primordial Buddhahood, the mandala of the basis, and the various aspects of the path of means to directly or indirectly manifest it, and the completely pure, ultimately perfect mandala of the fruit. In short, it contains the profound meaning of mantra summarized by the basis, path, and fruit. So, what is used to express it? It is the root tantra, consisting of numerous names, words, and letters, which can completely reveal the meaning of the present moment, that is, the twenty-two chapters. It is also the indivisible self-nature of the body, speech, and mind of all Tathagatas. The wisdom self-appearance of the mandala lord, appearing as the play of Vajra secret words. In the self-appearing Akaniṣṭha, for the retinue who are not other than oneself, it is spoken effortlessly, through the way of wisdom self-appearance, and through the power of the Buddha's blessings and the increase of the disciples' white karma, what is spoken merely in a superficial way is not the true meaning, but the ultimate, final, and supreme secret tantra words necessary for the wisdom of the noble ones. Appearing in the mind in the form of a general sound is the tantra appearing as sound. Correspondingly, the thought of wanting to express pushes the tantra, and from the stimulation of actions such as the place and function of sound, what is spoken in the mouth is the tantra appearing as sound. And as the basis or symbol of expression, what is recorded in the form of letters on external books is the tantra that has become a symbol. The meaning itself, which is related to the expressed content, the topic of discussion, etc., in the manner of cause, condition, and result, is fully and clearly revealed through the continuous existence of the language of names, words, and letters, therefore it is called tantra. That is to say, the nature of the three continuums of meaning to be symbolized is symbolized by the continuum of letters of expression, so that it is understood, and this is the purpose. The general meaning of the mixture of sound and meaning appears in the mind, and in the way of clinging to the self-characteristics of the object, one understands the meaning of the symbol, thereby establishing terminology, and this is the way of all words. In this way, by understanding the expressed meaning, one realizes common and supreme achievements, and this is the ultimate purpose. The ultimate purpose depends on the purpose, the purpose depends on understanding the expressed content, understanding the meaning depends on the expression, therefore, the expressed content, expression, knowable, knower, and expression...

【English Translation】 What is it like? What is needed to understand what is expressed? For those who consider the connection of meaning, the explanation is as follows: The subject matter of this tantra is the ultimate reality of all dharmas, that is, the naturally pure, great equality, the self-nature of primordial Buddhahood, the mandala of the basis, and the various aspects of the path of means to directly or indirectly manifest it, and the completely pure, ultimately perfect mandala of the fruit. In short, it contains the profound meaning of mantra summarized by the basis, path, and fruit. So, what is used to express it? It is the root tantra, consisting of numerous names, words, and letters, which can completely reveal the meaning of the present moment, that is, the twenty-two chapters. It is also the indivisible self-nature of the body, speech, and mind of all Tathagatas. The wisdom self-appearance of the mandala lord, appearing as the play of Vajra secret words. In the self-appearing Akaniṣṭha, for the retinue who are not other than oneself, it is spoken effortlessly, through the way of wisdom self-appearance, and through the power of the Buddha's blessings and the increase of the disciples' white karma, what is spoken merely in a superficial way is not the true meaning, but the ultimate, final, and supreme secret tantra words necessary for the wisdom of the noble ones. Appearing in the mind in the form of a general sound is the tantra appearing as sound. Correspondingly, the thought of wanting to express pushes the tantra, and from the stimulation of actions such as the place and function of sound, what is spoken in the mouth is the tantra appearing as sound. And as the basis or symbol of expression, what is recorded in the form of letters on external books is the tantra that has become a symbol. The meaning itself, which is related to the expressed content, the topic of discussion, etc., in the manner of cause, condition, and result, is fully and clearly revealed through the continuous existence of the language of names, words, and letters, therefore it is called tantra. That is to say, the nature of the three continuums of meaning to be symbolized is symbolized by the continuum of letters of expression, so that it is understood, and this is the purpose. The general meaning of the mixture of sound and meaning appears in the mind, and in the way of clinging to the self-characteristics of the object, one understands the meaning of the symbol, thereby establishing terminology, and this is the way of all words. In this way, by understanding the expressed meaning, one realizes common and supreme achievements, and this is the ultimate purpose. The ultimate purpose depends on the purpose, the purpose depends on understanding the expressed content, understanding the meaning depends on the expression, therefore, the expressed content, expression, knowable, knower, and expression...

གོས་པ་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་དང་། 19-1-9b དགོས་པ་ཉིང་དགོས་དེ་ལས་དེ་བྱུང་དང་། ཉིང་དགོས་བརྗོད་བྱ་གཉིས་དོན་གྱིས་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་ན། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་རྒྱུད་འདི་ལ་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དོན་མ་རྟོགས་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲ་ཙམ་རྣ་བར་ཐོས་པ་དང་གླེགས་བམ་མཐོང་བ་ཡང་ཕན་ཡོན་མཆོག་དང་ལྡན་པས་སྔོན་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་བསགས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། ། 安立具其義之續義 གཉིས་པ་ལ། རྒྱུད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་གླེང་གཞི། རྐྱེན་གླེང་སློང་། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྒྱུད་དོན། མཇུག་རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་བཞིའི་གྲངས་དང་མཚུངས་པར་གནས་པ་ལས། 成續之因議題 དང་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ཆེན་པོ་འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་མོང་མིན་པར་འཆད་དགོས་པས། སྟོན་པ་ནི་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་སྟོན་པར་འདོད་ཀྱི། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་གཅིག་ལམ་སྦྱངས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ 19-1-10a གཟུགས་སྐུ་ལྟ་བུ་ཉི་ཚེ་བ་གཅིག་སྟོན་པར་འདོད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་ནི་འོག་མིན་གྱི་གནས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བ་ཡིན་གྱི། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆས་ཕྱེ་བའི་གནས་རིས་སུ་ཆད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་རང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་གང་ཞིག །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་འཆང་བའི་སྟོན་པ་ཉིད་ལས་རྒྱུད་མི་གཞན་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་འདོད་ཀྱི། འགྲོ་བ་གཞན་རང་གི་རྒྱུད་དག་པའམ་དད་པས་འདུས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ནི་དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་འཕོ་འགྱུར་ལས་འདས་པའི་ངང་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་བརྩལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་ཉིད་དུ་བཞུགས་ཀྱི། འདས་པ་དང་ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའམ། སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་བུས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དུས་ཉི་ཚེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ 19-1-10b དབྱེར་མེད་པར་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་སྟོན་གྱི། རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་དུ་བྱས་ནས་རིགས་དང་བཤེས་གཉེན་སོགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་སངས་རྒྱས་པ

【現代漢語翻譯】 續部的意義在於方法和方法的產生，以及必要性和究竟必要性，後者源於前者。由於究竟必要性和所詮釋的內容在意義上具有不可分割的聯繫，因此，我們應當知曉，此續部具備暫時和究竟利益這兩個方面，並且能夠輕易實現。即使不理解其意義，僅僅是耳聞續部的聲音或目睹經卷，也具有極大的利益，正如經文所說，這源於積累了非凡的資糧。 安立具其義之續義 第二，關於續部的起源，包括議題（續部產生的因）、緣起（引發討論的條件）、成果（對續部意義的全面理解）以及最終的圓滿交付（與四金剛的數目相對應）。 成續之因議題 首先是五種圓滿。也就是說，必須根據這部偉大的續部來解釋其獨特性。導師是吉祥普賢王如來（Samantabhadra），他是十方四時一切如來（Tathagata）的身、語、意金剛之主，是一切法自性的原始覺悟者。我們認為他是導師，而不是像某些人認為的那樣，通過個人修行道路證悟成佛，並被包含在智慧的續部中的化身佛。 處所是無邊無際的色究竟天（Akanistha），是法界（Dharmadhatu）的宮殿，一切法的本質是菩提（Bodhi）的壇城，是自顯現，沒有侷限和偏見。它不是被劃分爲清凈和不清凈的剎土，也不是被劃分爲有界限的處所。 眷屬是偉大的智慧自顯現的化身，他們持有菩提的本質，這種本質不可分割地包含了有漏和無漏的法。我們認為，任何不是導師的其他續部持有者都是眷屬，而不是像其他眾生那樣，通過自身的清凈或信仰而聚集在一起。 時間是四時平等性的法界，超越了變化，在其中，身、語、意不竭的莊嚴輪自然成就，並安住于自然形成的莊嚴之中。它不是被過去、現在和未來所區分，也不是被剎那和瞬間等時間單位所劃分的有限時間。 續部展示了輪迴（Samsara）和涅槃（Nirvana）的一切法，從一開始就不可分割地顯現為清凈和平等性的偉大本質，並圓滿證悟成佛。它不是通過因果取捨，依賴種姓和善知識等而證悟成佛。

【English Translation】 The meaning of the Tantra lies in the method and the arising of the method, and in the necessity and the ultimate necessity, which arises from the former. Since the ultimate necessity and the content to be interpreted are inseparably linked in meaning, we should know that this Tantra possesses both temporary and ultimate benefits, and that these can be easily achieved. Even without understanding its meaning, merely hearing the sound of the Tantra or seeing the scripture has immense benefits, as the scriptures say, this arises from accumulating extraordinary merit. Establishing the Meaningful Tantra Secondly, regarding the origin of the Tantra, including the topic (the cause of the Tantra's arising), the condition (the condition that provokes discussion), the result (a complete understanding of the Tantra's meaning), and the final complete entrustment (corresponding to the number of the four vajras). Topic of the Cause of the Tantra First, the five perfections. That is, it must be explained uniquely based on this great Tantra. The teacher is the glorious Samantabhadra (吉祥普賢王如來), the lord of the body, speech, and mind vajras of all the Tathagatas (如來) of the ten directions and four times, the primordial awakened one of the nature of all dharmas. We consider him the teacher, not like some who believe that one attains Buddhahood through personal practice of the path and is an emanation Buddha included in the continuum of wisdom. The place is Akanistha (色究竟天), without end or center, the palace of the Dharmadhatu (法界), the essence of all dharmas is the mandala of Bodhi (菩提), self-manifesting, without limitation or bias. It is not divided into pure and impure realms, nor is it divided into limited places. The retinue is the great wisdom self-manifesting emanations, who hold the essence of Bodhi, which indivisibly contains defiled and undefiled dharmas. We consider any holder of the Tantra other than the teacher to be the retinue, not like other beings who gather through their own purity or faith. The time is the Dharmadhatu of the equality of the four times, beyond change, in which the inexhaustible wheel of adornment of body, speech, and mind is naturally accomplished and abides in the naturally formed adornment. It is not divided by past, present, and future, nor is it divided by limited units of time such as moments and instants. The Tantra shows that all dharmas of Samsara (輪迴) and Nirvana (涅槃) are from the beginning indivisibly manifest as the great essence of purity and equality, and are perfectly enlightened. It is not attaining Buddhahood through cause and effect, acceptance and rejection, relying on lineage and spiritual friends, etc.

འི་རྒྱུ་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་གདོད་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན་ཞེས་གླེང་གཞི་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་ལས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དབང་ལས་འདི་སྐད་བཤད་ཅེས་དང་། དུས་ན་སྨྲོས་ཀྱི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་མ་སྨྲོས་པ་ལའང་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གླེང་གཞི་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཡང་། ཕྱི་རྒྱུད་འབྱུང་བ་གླེང་གཞིའི་ཚུལ་དང་། ནང་ལྟར་བཀོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་། གསང་བ་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དང་སྦྱར་ནས་འཆད་པར་བྱ་ཞིང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི། གཞི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐུགས་རྗེའི་ངང་ལས་འཆར་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་ཞི་ཁྲོ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་ལས་བརྩམ་སྟེ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། རྒྱས་པར་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་དོན་འགྲེལ་བས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 議所緣 གཉིས་པ་གླེང་སློང་བ་ལ་ཐུན་མོང་ 19-1-11a དུ་ནི་སྟོན་པས་གླེང་སློང་བ་ཞིག་ན། ཞལ་འཛུམ་པ་དང་། འོད་འགྱེད་པ་དང་། ལྗགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྐྱོང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྐུལ་བ་དང་། འཁོར་གྱིས་གླེང་སློང་བ་ན། ཞུ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ཞུས་པའི་ཚིག་དག་གི་སྒོ་ནས་དོན་གང་ཡིན་པ་གླེང་སློང་བར་བྱེད་ཀྱང་། ཐུན་མོང་མིན་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གི་དགོངས་པ་ལ་གསལ་བའི་ཚུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ངམ་ཞིང་ངོ་མཚར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གླེང་སློང་བ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གདོད་ནས་དག་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་བཟུང་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་གླེང་སློང་བ་ནི། ཨེ་མ་ཧོ། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་མདོར་ན་སྣོད་བཅུད་དག་པ་ཆེན་པོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་བཟུང་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོས་གླེང་སློང་བ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་སྟོང་ཁམས་ཡེ་ 19-1-11b ནས་དབེན་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་མདོར་ན་སྣང་སྲིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བསྟན་པའོ། །དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་ཡབ་ཡུམ་ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་གླེང་སློང་བ་ནི། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་མདོར་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ་ལས་མ་གཡོས་མི་གཡོས་

【現代漢語翻譯】 這就像通過努力修行來展現最初的果實一樣。這些也應該從提到『當這樣說的時候』的開場白中理解。由於導師與其眷屬之間意念的不可分割性，所以說『當這樣說的時候』，並且在提到時間時，沒有說『在同一時間』，這裡面也有特殊的含義。像這樣，開場白的含義也應該與外在的因果關係、內在的菩提心和秘密的光明智慧相結合來解釋。圓滿的方式是，從自性任運成就的壇城，從慈悲的狀態中顯現的方式開始理解。並且從那之中，寂靜與忿怒二者的壇城顯現的方式開始理解。更詳細的內容，可以從金剛乘的詞語和意義的解釋中詳細瞭解。 所緣 第二，關於發起討論，共同的是，導師發起討論時，通過微笑、放光、伸舌等方式來鼓勵。眷屬發起討論時，通過祈請的姿勢和祈請的語言來發起討論。不共同的是，在這種情況下，所有法從一開始就在清凈平等的偉大壇城中成佛的意義，以唯一佛陀的意念清晰的方式，以驚歎的方式，由如來自己向自己特別宣說。而且，所有法在本質上從一開始就清凈地成佛的偉大之處，以方便之分，由普賢菩薩發起討論，說『唉瑪火！金剛身之支分』等等，簡而言之，是展現了器情清凈的偉大之處。它在無相的狀態中自然成就，因此以法界平等之偉大，由般若之分，普賢佛母發起討論，說『十方虛空界，本初即空寂』等等，簡而言之，是展現了顯有與寂滅的偉大平等。在清凈平等、真諦無別的圓滿之狀態中成佛的偉大之處，由父母雙尊、方便與智慧無別的偉大自性發起討論，說『唉瑪火！稀有奇妙法』等等，簡而言之，是展現了二諦無別、自生智慧。 一切法不離如是之實相，不可動搖。

【English Translation】 It is not like showing the original fruit by cultivating the cause. These should also be understood from the opening words mentioning 'when this is said'. Because of the inseparability of the teacher and the retinue's intentions, it is said 'when this is said', and there is a special meaning in not saying 'at the same time' when mentioning the time. Like that, the meaning of the opening words should also be explained in conjunction with the external causal relationships, the internal Bodhicitta, and the secret clear light wisdom. The complete way is to understand from the way the self-nature spontaneously accomplishes the mandala, from the state of compassion. And from that, understand from the way the mandalas of peace and wrath emanate. More detailed content can be learned in detail from the explanation of the words and meanings of the Vajrayana. Object of Discussion Second, regarding initiating the discussion, what is common is that when the teacher initiates the discussion, they encourage it through smiling, emitting light, extending the tongue, and so on. When the retinue initiates the discussion, they initiate the discussion of what the meaning is through the posture of supplication and the words of supplication. What is uncommon is that in this case, the meaning of all dharmas being enlightened from the beginning in the pure and equal great mandala, in a way that is clear to the intention of the one Buddha, in a way of amazement, is specially spoken by the Tathagata to himself. Moreover, the greatness of all dharmas being enlightened purely from the beginning in the essence of body and wisdom, with the aspect of means, is initiated by Samantabhadra, saying 'Emaho! The limbs of the Vajra body' and so on, in short, it shows the greatness of the purity of the vessel and its contents. It is spontaneously accomplished in the state of no characteristics, therefore, with the greatness of the equality of the Dharmadhatu, initiated by the wisdom aspect, Samantabhadri, saying 'The ten directions and empty realms are empty from the beginning' and so on, in short, it shows the great equality of appearance and existence. The greatness of enlightenment in the state of pure equality, the inseparability of truth, and the great perfection, is initiated by the great self of the father and mother, the inseparability of means and wisdom, saying 'Emaho! Wonderful and amazing Dharma' and so on, in short, it shows the self-born wisdom of the inseparability of the two truths. All dharmas do not deviate from such a state of reality, and cannot be shaken.

གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ན་ཡང་། གསང་བ་བཞིས་ཆོད་དེ་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་འདུལ་བྱེད་ཐུགས་རྗེའི་སྤྲུལ་པ་གང་འདུལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རྣམ་རོལ་ཚད་མེད་པར་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་། གདུལ་བྱའི་ཡུལ་རིགས་དྲུག་དང་འཚམས་པར་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་ཅིང་། བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པ་ཚད་མེད་ཀྱང་། ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་ལྔར་རིགས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་གདུལ་བྱ་གདུག་པ་ཅན་ལ་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུད་གྲོལ་བར་མཛད་པའི་ཚུལ་དང་བཅས་པའོ། ། 通達果位續義 གསུམ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྒྱུད་དོན་ 19-1-12a ལ། རྒྱུད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན་པ། ལམ་རྒྱུད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། 總說三續安立 དང་པོ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། 所證之基續 དང་པོ་གང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཞི་འམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་ལ། གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ། དེ་མ་རྟོགས་པས་འཁྲུལ་ཚུལ། འཁྲུལ་ཀྱང་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཚུལ། འཁྲུལ་བ་ལྡོག་ཚུལ་དང་བཞིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོ། བཅིང་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དག་ཅིང་། མཚན་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་ན་སོ་སོར་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་གཞི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། གླེང་སློང་གི་སྐབས་སུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ལ་སུས་ཀྱང་བཅིང་བ་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའང་མེད་དེ། གཉིས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་དང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ནི་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཞེས་ 19-1-12b བྱ་སྟེ། དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན་མྱང་འདས་དང་། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་གཞིར་གྱུར་ཅིང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་ན་གཞི་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པས་ན་རྒྱུད་དོ། །གཞི་དེ་དག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་བས་ན་སྣང་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུའི་རྒྱུད་ཅེས་སུའང་བཞག་གོ། དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་དེ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཅིང་། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཆ་ནས་སྙིང་པོ་བས

【現代漢語翻譯】 雖然它不會改變，但通過四個秘密來確定，對於那些不理解的眾生，爲了調伏他們，示現慈悲的化身，以及調伏幻化網的無量展現。爲了適應六道眾生的不同根性，化現為六位能仁。佛陀的教法也根據眾生的根性、能力和思想而宣說，雖然數量無量，但可以歸納為五種乘。此外，對於那些極難調伏的剛強眾生，也以忿怒相來解脫他們的相續。 通達果位續義 第三，完全理解續的意義。續的意義 19-1-12a 分為：總說三續的安立，以及分別解釋道續。 總說三續安立 第一部分包括基、道、果三者。 所證之基續 第一，要理解的是基或因之續。基續包括：揭示自性壇城，不理解它的迷妄方式，即使迷妄也沒有超出其自性的方式，以及如何從迷妄中解脫這四個方面。首先，如經文所說：『無縛亦無解脫，本自俱足之佛法。』 如此，包含顯現和存在的萬法，從一開始就清凈為身、語、意的壇城。由於遠離一切相，因此不會被個別區分，而是平等大性中成佛，這就是自性本具的壇城。正如在引言中所述。這樣的自性，沒有任何事物可以束縛它，因為沒有束縛，所以也沒有解脫。因為它遠離了二元對立，所以沒有侷限和偏頗，並且安住於二諦無別的自性中，這就是法性本然之基。 19-1-12b 如果如實證悟它，就是涅槃；如果不理解它，就成為輪迴的基礎。一切輪迴和涅槃的法，沒有不是它的自性的，因此稱為『基』。從眾生到佛陀，它持續不斷地執行，自性不變，因此稱為『續』。當基的清凈顯現時，憑藉其力量，會顯現圓滿的果位之身和智慧，因此從顯現的方式來說，也稱為『因之續』。從空性的角度來看，這個基被稱為勝母等所說的法界、真如、如來藏等；從包含身和智慧顯現的角度來看，被稱為心髓。

【English Translation】 Although it does not change, it is determined by the four secrets. For those sentient beings who do not understand, in order to tame them, manifestations of compassionate emanations are shown, as well as the immeasurable displays of the taming illusion net. In order to suit the different dispositions of the six realms of beings to be tamed, they are manifested as six Thubpas (Buddhas). The teachings of the Buddha are also spoken in accordance with the dispositions, abilities, and thoughts of the beings to be tamed. Although they are immeasurable in number, they can be summarized into five vehicles. Furthermore, for those extremely difficult-to-tame, fierce beings, the manner in which their minds are liberated through wrathful forms is also included. Understanding the Meaning of the Tantra of the Fruition State Third, to be fully understood is the meaning of the Tantra. The meaning of the Tantra 19-1-12a is divided into: a general explanation of the establishment of the three Tantras, and a separate explanation of the Path Tantra. General Explanation of the Establishment of the Three Tantras The first part includes the three: Basis, Path, and Fruition. The Basis Tantra to be Realized First, what is to be understood is the Basis or Cause Tantra. The Basis Tantra includes: revealing the mandala of self-nature, the way of delusion by not understanding it, the way that even in delusion it does not go beyond its self-nature, and how to be liberated from delusion. First, as the scripture says: 'Without bondage and without liberation, the Dharma of the Buddha is spontaneously perfect from the beginning.' Thus, all phenomena encompassed by appearance and existence are pure from the beginning as the mandala of body, speech, and mind. Because it is free from all characteristics, it is not individually distinguished, but is enlightened in the great equality, which is called the spontaneously established mandala of self-nature. As stated in the introduction. Such a nature cannot be bound by anything, and because there is no bondage, there is also no liberation. Because it is free from all dualistic phenomena, it has no limitations or biases, and abides in the nature of the inseparability of the two truths, which is called the Basis of the Essence of Reality. 19-1-12b If it is realized as it is, it is Nirvana; if it is not understood, it becomes the basis of Samsara. All phenomena of Samsara and Nirvana are not other than its self-nature, therefore it is called 'Basis'. From sentient beings to Buddhas, it continuously operates without changing its self-nature, therefore it is called 'Tantra'. When the purity of the Basis manifests, by its power, the perfect Fruition Body and Wisdom appear, therefore from the way it appears, it is also called 'Cause Tantra'. From the perspective of emptiness, this Basis is referred to as the Dharmadhatu, Suchness, Tathagatagarbha, etc., as spoken by the Victorious Mother and others; from the perspective of including the manifestation of Body and Wisdom, it is called Heart Essence.

ྟན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ལ། ངེས་དོན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ནི་སྣང་སྟོང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་གདོད་མ་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ན་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་མཉམ་པར་སོན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། གནས་ལུགས་མཐར་ 19-1-13a ཐུག་པའི་དོན་ལ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ། གཞི་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ།མ་རྟོགས་པར་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བས་བསླད་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་བཏགས་པའི་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་ནི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་ཀྱང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། གནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས། མ་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་འབྱུང་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིར་བཏང་དུ་ཡུལ་རིག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་མིན་ན་འཁྲུལ་ཀྱང་མི་སྲིད་ལ། མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་རྟོགས་པའང་མི་སྲིད་མོད།སེམས་ནི་ཡུལ་འཛིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན། དེས་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཟུང་བ་ཐག་པ་ལ་ཐག་པར་འཛིན་པ་དང་། རྐྱེན་གྱིས་གོལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བ་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་འཛིན་པ་གཉིས་སྲིད་པ་བཞིན་དུ། གདོད་མའི་རིག་མདངས་མ་འགགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་སྣང་ལ་ཡུལ་དུ་བཟུང་བའི་གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་བའི་ས་བོན་ལས་ 19-1-13b སྲིད་པའི་སྣང་བ་རྒྱ་འབྱམས་སུ་མཆེད་པའི་ཚེ་ན། ཆུ་ཉིད་ཆབ་རོམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་གང་དང་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་མལ་དུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་ངོར་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་མི་སྣང་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པའི་བློ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པས། རང་བཞིན་གཞིར་གནས་ཀྱི་དོན་བག་ལ་ཞ་སྟེ་མི་སྣང་བར་འཁྲུལ་བ་འབའ་ཞིག་གི་ཚུལ་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་བ་དེས་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་ཀྱང་། མདོར་བསྡུས་ན་གནས་སྐབས་བཞིའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། སད་པའི་ཚེ་ན་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་རྒྱུ་བ་རགས་ཤིང་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པར་འཛིན་པས་སྣང་སྲིད་རྣམ་དག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་སྤྲུལ་པ་སྐུའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲིབ། རྨི་ལམ་གྱི་ཆ་རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རང་སྣང་འལ་འོལ་དུ་ཤར་བ་ལ་ཞེན་པས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲིབ། གཉིད་འཐུག་གི་ཚེ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་ལོག་ནས་ཅི་ཡང་དྲན་མེད་མ

【現代漢語翻譯】 在《續部》等經典中，以『如來藏』（梵文：Tathāgatagarbha，如來之胎）之名宣說。而在究竟密咒乘中，則稱之為『顯空無二真如大平等之自性，本初基位之壇城』。如若如實證悟此理，便能與實相真如（梵文：Tathātā，如是）融為一體，故名『如來』（梵文：Tathāgata，如是去者）。若能徹達實相之究竟，則能圓滿證悟正等覺之智慧，故名『佛』（梵文：Buddha，覺者）。若能如理如實地證悟，則名為『道』。 第二，若未能如實證悟此基位，而被突如其來的錯亂所染污，則會顯現顛倒錯亂之相，並執著於此，故稱之為『錯亂所依之基』，亦可稱之為『不清凈錯亂之顯現』。此乃因本初基位之法界（梵文：dhātu，界）雖本體（藏文：ངོ་བོ་，ngo bo）本自清凈，然其自性（藏文：རང་བཞིན་，rang bzhin）卻與任運自成之顯現密不可分，二者雙運不二。因此，如若如實證悟，則成佛；若未能證悟，則成眾生。譬如，心（藏文：སེམས་，sems）若非普遍認知對境之自性，則既不可能產生錯亂，亦不可能證悟無謬之義。然因心具有執取對境之本性，故既能如實地認知對境之自性，如將繩索認知為繩索；亦會因緣之故而產生錯謬，顛倒認知，如將繩索誤認為蛇。同理，因本初之覺性光明（藏文：རིག་མདངས་，rig mdangs） непрекъснато，任運自成之自顯，執取為對境，由此產生能取所取之錯亂種子，從而導致輪迴之顯現如洪水般蔓延。此時，猶如水 полностью превращается в冰，一切所顯現之事物，皆以能取所取之庸常之相顯現並執著，從而無法顯現真如大平等之義。而此顛倒錯亂之分別念，亦與智慧之體性相違背，故本具之自性基位之義被遮蔽，僅顯現為錯亂之相。 如若 विस्तृत地闡述此錯亂遮蔽實相之方式，則其數量無量無邊。然若 кратко地歸納，則有四種 временных遮蔽：于清醒之時，六識（梵文：ṣaḍvijñāna，六種意識）之覺知粗重而明顯地緣于外境，執著于各種庸常之顯現，從而遮蔽了清凈顯有如幻化網之化身（梵文：Nirmāṇakāya，應化身）之自性；于夢境之中，風心（藏文：རླུང་སེམས་，rlung sems）之各種顯現模糊不清地顯現，執著於此，從而遮蔽了智慧自顯圓滿報身（梵文：Saṃbhogakāya，報身）之自性；于深度睡眠之時，心與心所（梵文：caitta，心所）之運作停止，毫無記憶，

【English Translation】 In scriptures such as the Tantras, it is taught under the name 'Tathāgatagarbha' (Essence of the Thus-Gone). In this definitive Mantrayana, it is called 'the nature of great equality, indivisible appearance and emptiness, the primordial ground maṇḍala'. Realizing it as it is, one attains equality with suchness (Tathātā), hence 'Tathāgata'. Fully developing perfect wisdom in the ultimate meaning of reality is called 'Buddha'. Realizing it appropriately is called 'the path'. Secondly, not realizing that ground as it is, being corrupted by sudden delusion, appearing and clinging to it perversely, is also called 'the ground of imputed delusion'. It is also called 'impure deluded appearance'. Although the primordial ground is pure from the beginning, by the key point of being inseparable from the spontaneously present appearance, it can become either Buddha if realized as it is, or sentient being if not realized. For example, if 'mind' in general were not of the nature of perceiving objects, delusion would not be possible, nor would realizing the meaning of non-delusion. But because mind has the nature of grasping objects, it can either grasp the nature of objects as they are, grasping a rope as a rope, or, being mistaken by conditions, grasp it perversely, grasping a rope as a snake. Similarly, when the unceasing radiance of primordial awareness grasps spontaneously present appearances as objects, from the seed of grasping delusion, the appearance of existence spreads widely. At that time, just as water turns entirely into ice, all that appears is perceived and clung to as ordinary grasping, and the meaning of great equality does not appear. That perverse mind is also incompatible with the nature of wisdom, so the meaning of the naturally abiding ground is obscured and appears only as delusion. Although the ways in which that delusion obscures reality can be extensively elaborated, they can be briefly summarized as the obscurations of four states. In the waking state, the consciousness of the six aggregates coarsely and clearly runs towards objects, grasping various ordinary appearances, thus obscuring the nature of the pure appearance of the illusory network, the Nirmāṇakāya. In the dream state, clinging to the various vague appearances of wind-mind, the self-appearance, obscures the nature of the wisdom self-appearance, the Saṃbhogakāya. In deep sleep, the activity of mind and mental factors ceases, and there is no memory of anything.

ུན་པ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་འཕྱན་པས་མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲིབ། སྙོམས་འཇུག་གི་ཚེ་རགས་པའི་བྱུང་ཚོར་མཐའ་དག་བདེ་བའི་རོས་བཅོམ་ནས་ 19-1-14a གནས་པ་ལ་དེར་འཛིན་ཞིང་ཞེན་པས་ཟུང་འཇུག་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲིབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཁྲུལ་བར་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་འཕྱན་ནས་རང་གནས་སྐུ་བཞིའི་དོན་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་བ་དེ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་འདིའི་རྩ་བ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་སེམས་བྱུང་མ་རིག་པ་ཉིད་རྩ་བར་གསུངས་ལ། སྔགས་རྒྱུད་ལས་ནི་སེམས་དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དུ་གཡོ་བའི་རྐྱེན་ལས་རླུང་ཕྲ་མོའམ། ཕྲ་བའི་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་གྱི་བྱེད་ལས་སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་སུ་གསུངས་ཤིང་། དེ་འདྲའི་རླུང་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྩ་བའང་གདོད་མའི་རང་སྣང་མ་འགགས་པ་ལས་བྱུང་བས་ན། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་བཤད་པ་ཀུན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞི་ལ་མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྣང་དུས་ཉིད་ན་ཡང་རང་བཞིན་གཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་དེ། དུང་སེར་པོར་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡང་གནས་ཚུལ་ལ་དུང་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། རྟོགས་ཀྱང་རུང་མ་རྟོགས་ཀྱང་རུང་རང་གི་རང་བཞིན་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ལས་གཡོ་བ་མེད་དེ། 19-1-14b མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དག་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཀྱང་རུང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ནས་གནས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི། གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སམ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་བ་དེ་དག་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་སྣང་བས་མུན་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞི་ཡི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པའི་ངོར་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་སྲབ་ཀྱང་སྣང་བ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་དུང་དཀར་པོར་ངེས་པའི་ངོར་སེར་པོའི་སྣང་བ་མ་ལོག་ཀྱང་དེར་ཞེན་ལོག་པ་བཞིན་ནོ།ལྟ་བའི་དོན་བཞིན་སྒོམ་པ་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར། ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཆབ་རོམ་རིམ་བཞིན་ཆུ་རུ་ཞུ་བ་ལྟར་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ཞེན་ཇེ་ཆུང་དང་། དག་པའི་མཐོང་བ་ཇེ་ཆེར་སོང་ན་ཡང་ད་རུང་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། མཐར་འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་ཕྲ་བའང་ལྡོག་པའི་ཚེ་ན། ཆབ་རོམ་ཆུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སོང་བ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས་ན་སླར་ 19-1-15a ལྡོག་པ་མེད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུད་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་

【現代漢語翻譯】 像遊蕩在無知中一樣，遮蔽了不思議法身（chos sku）的自性。在入定的時候，粗大的五蘊（byung tshor）全部被轉化為安樂的滋味， 執著和迷戀于這種狀態，以遮蔽雙運（zung 'jug）自性身（ngo bo nyid sku）的方式，在輪迴中徘徊，無法證悟自性四身（sku bzhi）的意義。那麼，這些迷惑不可能無緣無故地產生，那麼它的根源是什麼呢？在共同的乘（theg pa）中，心所（sems byung）無明（ma rig pa）被認為是根源。而在密續（sngags rgyud）中，心也是由於執著能取所取（gzung 'dzin）而動搖的因緣，細微的風（rlung phra mo）或者細微的明點（khu rdul），風的三種作用顯現三種景象（snang gsum）的習氣（bag chags）。像這樣風心（rlung sems）極其細微的根源，也是從原始的自顯不滅中產生的。因此，要知道一切乘的基（gzhi）的闡述，最終都歸於大圓滿（kun rdzogs chen）的基。第三，即使在顯現的時候，從自性基（gzhi）的法性（chos nyid）來說，也沒有絲毫的改變，就像貝殼顯現為黃色的時候，就其真實狀態來說，也沒有脫離白色貝殼的自性一樣。像這樣，無論證悟與否，包含顯現和存在的諸法（chos rnams）都未曾動搖其自性清凈大平等（dag mnyam chen po）。 正如在甚深經典（mdo sde zab mo）中所說：『如來（de bzhin gshegs pa）出現與否，諸法的法性本來就存在。』第四，依靠與實相相符的正見（yang dag pa'i ye shes）或者與之相應的殊勝智慧（shes rab khyad par can）的作用，這些迷惑將會消除，就像光明驅散黑暗一樣。即使通過聞思（thos bsam）對基的安住方式斷除了增益和損減，生起了殊勝的密咒見（sngags kyi lta ba）的補特伽羅（gang zag），對於最初的行者來說，即使世俗的執著減弱了，顯現也不會消失，就像通過比量（rjes dpag tshad ma）確定為白色貝殼的時候，黃色的顯現沒有消失，但是對黃色的執著消失了一樣。與見（lta ba）的意義相應的修（sgom）的力量增強的次第相應，在道（lam）的階段，就像冰逐漸融化成水一樣，迷惑的顯現和執著越來越小，清凈的證見（dag pa'i mthong ba）越來越大，但仍然是有垢染的。最終，當迷惑的細微種子也消失的時候，就像冰完全變成水一樣，唯有智慧的力量增強，因此不會再次退轉。』這些也在續部（rgyud）中說：『唉瑪吙（e ma ho）。』

【English Translation】 Wandering in a state of ignorance obscures the nature of the non-conceptual Dharmakaya (chos sku). During meditative absorption, all the gross elements (byung tshor) are transformed into the taste of bliss, clinging to and fixating on that state obscures the nature of the non-dual (zung 'jug) Svabhavikakaya (ngo bo nyid sku), causing one to wander in cyclic existence and preventing the realization of the meaning of the four Kayas (sku bzhi) of one's own nature. These delusions cannot arise without a cause, so what is their root? In the common vehicle (theg pa), mental afflictions (sems byung) and ignorance (ma rig pa) are said to be the root. In the Tantras (sngags rgyud), the mind itself is said to be agitated by the causes of grasping at subject and object (gzung 'dzin), the subtle winds (rlung phra mo), or the subtle bindus (khu rdul), and the habitual patterns (bag chags) of the three activities of wind manifesting the three appearances (snang gsum). The root of such extremely subtle wind and mind (rlung sems) arises from the unceasing primordial self-display. Therefore, it should be understood that the explanation of the basis (gzhi) of all vehicles ultimately culminates in the basis of the Great Perfection (kun rdzogs chen). Third, even at the time of appearance, there is not the slightest deviation from the nature of the basis (gzhi) and the Dharma nature (chos nyid). Just as when a conch shell appears yellow, its true nature remains that of a white conch shell. Likewise, all phenomena (chos rnams) encompassed by appearance and existence, whether realized or not, do not deviate from their own nature of pure great equality (dag mnyam chen po). As it is said in the profound Sutras (mdo sde zab mo): 'Whether the Tathagatas (de bzhin gshegs pa) appear or not, the Dharma nature of phenomena has always been present.' Fourth, relying on the activity of correct pristine awareness (yang dag pa'i ye shes) that accords with the true state, or the special wisdom (shes rab khyad par can) that is in accordance with it, those delusions will be reversed, just as light dispels darkness. Even if a person who has generated a special Mantric view (sngags kyi lta ba) in their being through hearing and thinking (thos bsam), which cuts through the imputation and depreciation of the basis's abiding state, the ordinary clinging of a beginner may be weakened, but the appearance will not be reversed. Just as when one is certain of a white conch shell through inference (rjes dpag tshad ma), the appearance of yellow does not disappear, but the clinging to it does. Corresponding to the stage where the power of meditation (sgom) that accords with the meaning of the view (lta ba) increases, during the path (lam), just as ice gradually melts into water, the appearance and clinging of delusion become smaller, and the pure vision (dag pa'i mthong ba) becomes greater, but it is still with impurities. Finally, when even the subtle seed of delusion is reversed, just as ice completely turns into water, only pristine awareness becomes powerful, and therefore there is no turning back. These are also said in the Tantras (rgyud): 'Emaho (ཨེ་མ་ཧོ།).'

བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། ཞེས་སོགས་དང་། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང་། དེ་དག་གི་ཚུལ་ཐུན་མོང་གི་རིགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཡང་བསྒྲུབ་ནུས་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རྣམ༷་ཤེས༷་ནི་ཡུལ༷་རིག་ཅིང་འཛིན༷་པ༷་ཡི༷་ཆོ༷ས་སམ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་ཡུལ་ཇི༷་ལྟར༷་ཡོ༷ད་པ་དེ༷་འཛིན༷་པ༷་དང༷་། ཡུལ་གྱི་ངོས་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་ཡོ༷ད་པ༷་ཡི༷་ནི༷་བདག༷་ཉི༷ད་དེ༷། ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་འདི༷་ཡི༷་སྐྱེད༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ༷འང༷་ཡི༷ན་ཏེ་གཟུང་དོན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རང༷་བཞིན༷་ནམ་གནས་ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་ཀྱང་རང་བཞིན་འདི༷་ལ༷ས་སེམས་དེ༷་རྟག་བདག་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྐྱེན༷་གཞན༷་གྱིས༷་ནི༷་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གོལ༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། གོལ་བ་དེ་ཡང་རང་གར་མི་ལྡོག་པར་དེ་སླར་ལྡོག༷་པ༷་ཡང༷་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ལམ་གོམས་པའི་རྐྱེན༷་ལ༷་ལྟོས༷། རྐྱེན་ལས་མི་ལྡོག་པའང་མིན་ཏེ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་མི༷་བརྟན༷་ཏེ་ཚད་མས་གནོད་པས་ན་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ༷་གྱི༷་བློ༷་བཞིན༷་ནོ༷། །དེས་ན་སེམ༷ས་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་ནི་ཇི་ལྟ་བར་འཛིན་པ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་འབྲལ་མི་ 19-1-15b རུང་བའི་འོ༷ད་གསལ༷་བ་ཡིན་ཏེ༷། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་བདག་ལྟ་དང་ཆགས་སོགས་དྲི༷་མ༷་རྣམ༷ས་ནི༷། དེའི་གཤིས་ལ་འབྲལ་རུང་གི་གློ༷་བུར༷་བ༷་ཡིན་པ། དེ༷་ཕྱིར༷་སྔར༷་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱད་པའི་དུས་ན་ཡང༷་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་གནོད་པའི་ནུས༷་པ་མེ༷ད་པ་རྣམ༷ས། ལམ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་བློ་གཉེན་པོ་དེ༷་ཡི་བདག་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར༷་པ་ལ༷་ཕྱིས༷་གནོད་པའི་ནུས༷་པ་མེ༷ད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། བག་ཆགས་མ་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལ་ལར་ཅུང་ཟད་གནོད་ནུས༷་པ་ཡོ༷ད་ན༷་ཡང༷་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལ་གནོ༷ད་པ༷་ཅ༷ན་གྱི་ཚད་མ་རང་རྒྱུད་ལ། སྐྱེད༷་ནུས༷་པའི་སྙིང༷་པོ༷་ཅ༷ན་སློབ་པའི་སེམས་རྒྱུད་ཉི༷ད་ལ༷་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་དེ། ཡུན༷་དུ༷་གན༷ས་པའི་ནུས༷་པ་ཡོ༷ད་པ་མིན༷་ཏེ༷། རྒྱུད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པས་ན་ས༷་རློན༷་ལ༷་ནི༷་མེ༷་ཅུང་ཟད་འབར་ཀྱང་ཡུན་དུ་མི་གནས་པ་བཞིན༷་ནོ༷། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཚེ༷་བ༷་མེ༷ད་པ་ཡིན་པ་དང༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡང༷་དག༷་པའི་དོན༷་ཡིན་པ་དང་། བློ་དེའི་རང༷་བཞིན༷་ནམ་པར་ཚུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ༷་ནི༷་ལྡོག་ཕྱོགས་ཕྱིན༷་ཅི་ལོག༷་གིས༷། འབད༷་དུ༷་ཟིན༷་ཀྱང༷་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པས་སླར་མི༷་ལྡོག༷་སྟེ༷། བློ༷་ནི༷་ཡང་དག་པ་དེའི་ཕྱོགས༷་འཛིན༷་ཏེ་བཟློག་ནུས་ཀྱི་ཚད་ 19-1-16a མ་མེད་པའི་ཕྱིར༷་རོ༷། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་སོག

【現代漢語翻譯】 如《如來藏經》等以及『所有世間顛倒法』等所說，這些道理也能以共通的理智來成立。如《釋量論》中說：『識是能知境且執持境之法或自性，而且從有境的角度來說，是執持境如何存在；從境的角度來說，是境的自性，也是能生起有境識的原因，因為是所取義。』這樣，境與有境的自性或狀態是這樣的，但因為這種自性，心若被其他增益常我等的因緣所轉，就會顛倒錯亂。而這種錯亂也不會自行返回，要返回也需要依靠能損害它的量所引導的道路的串習。也不是不能從因緣中返回，因為是暫時的，所以不穩定，因為被量所損害，就像繩上的蛇的錯覺一樣。因此，心的自性是如實執持，與對治方不可分離的光明。而顛倒的分別念，如我見和貪著等垢染，是與心的本性可分離的暫時的。所以，以前在聞思修的時候，顛倒的分別念沒有損害證悟真實義的能力，更何況在道路串習圓滿后，成為對治的自性或自性后，還能損害它呢？在有些相續中，串習未盡，或許能稍微損害，但對於能生起損害執著的量，以及具有能生起正見的心的相續來說，顛倒的分別念不能長久存在，因為相續被正確的見解所遍及，就像在濕地上，即使燃起一點火，也不能長久存在一樣。』沒有痛苦的逼迫，是未顛倒的真實義，並且心的自性轉變成那種狀態后，即使被相反的顛倒所努力控制，也絲毫不能損害，所以不會返回，因為心是執持正見的一方，沒有能反駁它的量。』如是所說，二無別勝者（指勝樂金剛）的續部和《普賢行愿品》等。

【English Translation】 As stated in the Tathāgatagarbha Sūtra and 『All the deluded dharmas of the world,』 these reasons can also be established with common sense. As it says in the Pramāṇavārttika (Commentary on Valid Cognition): 『Consciousness is the nature or dharma of knowing and grasping objects, and from the perspective of the subject, it grasps how the object exists; from the perspective of the object, it is the nature of the object itself, and it is also the cause of generating the subject's consciousness because it is the perceived object.』 Thus, the nature or state of the object and the subject is such, but because of this nature, if the mind is turned by other causes that impute permanence, self, etc., it will become inverted and confused. And this confusion will not return on its own; to return, it also needs to rely on the habituation of the path guided by a valid cognition that can harm it. It is also not that it cannot return from causes, because it is temporary, so it is unstable, because it is harmed by valid cognition, just like the illusion of a snake on a rope. Therefore, the nature of the mind is to grasp reality as it is, and it is luminous, inseparable from the opponent. And inverted thoughts, such as the view of self and defilements like attachment, are temporary, separable from the nature of the mind. Therefore, even when studying, contemplating, and meditating, inverted thoughts do not have the power to harm the realization of the true meaning; how much less can they harm it after the habituation of the path is complete and it has become the nature or self of the opponent? In some continuums where habituation is not exhausted, it may be able to harm slightly, but for the continuum of mind that can generate valid cognition that harms clinging, and that has the essence of generating correct views, inverted thoughts cannot last long, because the continuum is pervaded by correct views, just as on wet ground, even if a little fire is lit, it cannot last long.』 There is no torment of suffering, it is the true meaning that is not inverted, and when the nature of the mind is transformed into that state, even if it is controlled by the opposite inversion, it cannot harm it in the slightest, so it will not return, because the mind is on the side of grasping the correct view, and there is no valid cognition that can refute it.』 As it is said, the tantra of the Two-Without-Difference Victorious One (referring to Chakrasamvara) and the Samantabhadra Prayer etc.

ས་ལས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་དང་མཚུངས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 能證之方便或道續 གཉིས་པ་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐབས་སམ་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ལ་གསུམ་སྟེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལོ། ། 道定義 དང་པོ་ནི། གཞི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་དེའི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐུས་གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། མདོར་ན་ལམ་ལྔའི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཤེས་འཇུག་མཚན་ཉིད་འབྱོར་བའི་གཟུངས། །འབྲས་བུ་སྨིན་བྱེད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན། །ནུས་མཐུ་ཅན་དུ་གང་གྱུར་པ། །རིག་འཛིན་རྒྱལ་བའི་ཞིང་དུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཚུལ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སམ་ཞུགས་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་ལམ་དང་། ཚུལ་འདི་ཐོབ་བྱ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཡིན་པ་དང་། འདིས་གཞི་ཤེས་པར་བྱེད་ཅིང་རིམ་བཞིན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ལམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ 19-1-16b ལས། 總說無上密續道 དང་པོ་ལ་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་། ལྔར་བསྟན་པ་དང་། དགུར་བཞག་པའོ། །དང་པོ། །ཐུན་མོང་ངེས་འབྱུང་གི་ཐེག་པ་བཞི་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་བཅས་པ། སྐབས་འདིར་རིང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཐུན་མིན་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བའི་ལམ་སྟེ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྔར་ཕྱེ་ན། ཐེག་པ་བཞི་ཡི་ངེས་འབྱུང་ལ། ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། ལྷ་མིའི་ཐེག་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ། རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐེག་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ། གསང་བ་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྔ་ལས། དང་པོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་ལས་འབྲས་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡིད་ཆེས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དགེ་བཅུ་དང་བསམ་གཟུགས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབས་པས་མི་དང་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་དོན་ལ་ཡང་དག་པར་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་གོམས་པས་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་བདུན་དང་། མཐར་འབྲས་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ 19-1-17a ཟད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལའང་གྲུབ་པའི་མཐའ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལས་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་ཤིང་། བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ

【現代漢語翻譯】 正如經中所說，應知地界亦復如是。 能證之方便或道續 第二，以何證悟？方便或道之續有三：道的定義、道的類別、道之行進方式。 道定義 第一，如實知曉基礎續的意義，並通過如理修習的瑜伽力，遣除一切突發性的錯亂垢染，從而顯現實相。簡而言之，即是五道（資糧道，加行道，見道，修道，無學道）及其所攝之智慧。如經中所說：『知入具相之總持，成熟果之因與緣，何者具足大能力，彼于持明勝者剎。』 正是如此。因此，依此道而趨入並顯現果，故名為道；此道是獲得所求、顯現目標的方便；此道能知曉基礎，並次第相續生起，以道而獲得果，故名為續。 類別 第二，類別分為總說和別說兩種。 總說無上密續道 第一，分為二種乘、五種乘和九種乘。第一，共同決定出離之四乘，包括外續部三部，此時稱為遠道。不共金剛乘是趨近果位的近道，此為二種乘。第二，分為五種乘，如經中所說：『四乘之出離，安住於一乘之果。』 即人天乘、聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘、秘密無上乘五種。第一種乘的究竟是深信業果不虛，追隨世間正見，修持十善和禪定，從而轉生為人或欲界、色界天。第二種乘的究竟是如實觀察四諦之義，並與之相應，通過具足戒律和禪定，串習人無我，從而獲得暫時的果位，如預流果等七種，最終獲得三界輪迴止息的阿羅漢果位。其中又有分別說一切有部和經部兩種宗義。 第三，以宿世串習之力，于最後有位，無需善知識引導，僅憑法性之力，從內外甚深緣起之理中證悟四諦，並了悟二分之一個無我。

【English Translation】 As it is said, one should understand that the earth element is also similar to that. The Means of Proof or the Continuum of the Path Secondly, what is it that realizes? The continuum of means or path has three aspects: the definition of the path, the categories of the path, and the way to traverse the path. Definition of the Path First, it is to know the meaning of the foundational continuum as it is, and through the power of yoga that engages with its meaning properly, to abandon all adventitious defilements of delusion and manifest the reality. In short, it is the five wisdoms of the five paths (Path of Accumulation, Path of Preparation, Path of Seeing, Path of Meditation, Path of No More Learning) together with their retinue. As it is said in the tantra: 'The receptacle of knowledge, entry, characteristics, and wealth, the cause and condition that ripen the fruit, whatever becomes capable of power, is known as the field of the victorious vidyādharas.' It is just like that. Therefore, since one relies on or enters this path and manifests the fruit, it is called the path; this path is the means to obtain the object to be obtained and to manifest it; this path knows the foundation and gradually and continuously obtains the fruit through the path, so it is called the continuum. Categories Secondly, there are two types: general and specific. General Explanation of the Unsurpassed Secret Mantra Path First, it is divided into two vehicles, five vehicles, and nine vehicles. First, the four common vehicles of definite emergence, including the three classes of outer tantras, are called the distant path in this context. The uncommon Vajrayana is the near path to the fruit, these are the two vehicles. Second, divided into five vehicles, as it is said: 'The emergence of the four vehicles abides in the fruit of one vehicle.' That is, the vehicle of gods and humans, the vehicle of śrāvakas, the vehicle of pratyekabuddhas, the vehicle of bodhisattvas, and the five vehicles of secret unsurpassable. The ultimate accomplishment of the first is to follow the authentic view of the world that believes that the results of actions are not wasted, and by practicing the ten virtues and the samādhi of absorption, one is born as a human or a god of the desire or form realm. The ultimate accomplishment of the second is to authentically view the meaning of the four truths and to be in accordance with them, and through being endowed with morality and samādhi, one becomes accustomed to the selflessness of the person, thereby obtaining the temporary fruits, such as the stream-enterer, and ultimately obtaining the arhat who has exhausted the afflictions that bind one to the three realms. There are also two schools of thought on this: the Vaibhāṣika and the Sautrāntika. Third, by the power of previous habituation, when one becomes the last existence, without a spiritual friend, one realizes the four truths from the profound interdependence of inner and outer phenomena by the power of dharma, and sees half and two parts of selflessness.

་བརྟེན་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། དེར་ཡང་རྟེན་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དང་ལམ་ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་འབྲས་བུ་ཚོགས་སྤྱོད་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། དོན་དམ་དམིགས་མེད་དང་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱེད་ནས། ལམ་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་གོམས་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལའང་བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དབུ་མ་པ་དང་། གཉིས་སྟོང་གི་རང་རིག་བདེན་པར་ཁས་ལེན་པས་ཆོས་བདག་མེད་ཕྲ་བ་མ་རྫོགས་པའི་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །ལྔ་པ་ནི། མཐར་ཐུག་འབྲས་ 19-1-17b བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད། ལྟ་སྤྱོད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ད་ལྟ་ནས་ཅི་རིགས་པར་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ལྷ་དང་བདག་གཉིས་བཟང་ངན་དང་ཐ་དད་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྔགས་ནང་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཟང་ངན་ནམ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་བདག་གི་རྒྱུད་ལྷའི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་སྔགས་ཕྱི་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། ཕྱི་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བདག་དང་ལྷ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལྷ་དེ་བདག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོར་བཟུང་ནས་བདག་དང་ལྷ་རྗེ་ཁོལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བ་སྟེ། དེ་ལ་མཆོག་དམན་དུ་ལྟ་བ་ཙམ་ཞིག་འདི་པའི་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་ཆོས་མིན་ཀྱང་། རྗེ་བོས་ཁོལ་བོ་ལ་མཆོག་སྦྱིན་ནུས་པ་ལྟར་ལྷ་དང་སྔགས་ལ་བསྟེན་ནས་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་དངོས་གྲུབ་གཉིས་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པའི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། དེའི་དོན་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་བསྩལ་ནུས་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མིན་པར་རང་མཐར་ཐུག་ལྷ་དེ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ན་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ 19-1-18a གནད་ནི་དོན་དམ་པར་བདག་དང་ལྷ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་བསླུ་བ་མེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཟུང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ན་ལྷའི་མཚན་མ་སྐུ་དང་སྔགས་སོགས་ལ་གཞུང་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་བདག་ཉིད་ལྷའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་ལྕགས་གསེར་དུ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་གཞིར་བྱས་ནས། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པས་ན། ཕྱིའི་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་སོགས་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པར་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་གཙོ་བོར་བཏོན་ཏེ་ལྷ་མཉེས་པའི་ཐབས་ལྷུར་བླངས་པ

【現代漢語翻譯】 依靠它來實現自生佛的阿羅漢果位。其中，又因根器利鈍和道次第的差別，果位也有如『群體享用』和『獨角犀牛』般的兩種差別。第四種是，以勝義諦無所緣和世俗諦如幻的行相，生起兩種心，修行十度波羅蜜多，並在無我二諦的意義上，于無數劫中串習，從而成就圓滿正等覺的佛果。其中，圓滿通達無我見者為中觀派，承認二取的自證為真實，因此未圓滿通達法無我細微之處者為唯識派。第五種是，最終將果位的壇城本身，通過具有殊勝見行的方式，從現在開始儘可能地作為道用，從而迅速成就佛果。其中，將所修本尊與自身，在好壞和差別上視為無二無別的平等狀態而修持的為內密咒，在世俗諦中，以好壞或差別的形象，以本尊加持自身的方式修持的為外密咒。外密咒又分為三種：雖然在勝義諦中，自身與本尊並非他體而存在，但在世俗諦中，將具足圓滿功德的本尊視為加持者，以自身與本尊如君主與臣僕般的方式看待。僅僅是視其為優劣的這種觀點，並非此派殊勝的教法，但如同君主能賜予臣僕殊勝之物一般，依靠本尊和密咒，必定能在自身相續中獲得兩種成就的殊勝定解。其意義並非僅僅是知曉能賜予成就，而是深信自身最終能與本尊無二無別地成就，因此是殊勝的定解。其要點在於勝義諦中自身與本尊平等，以及深信世俗諦中無欺的緣起。因此，如經中所述，以如理如法地進入本尊的形象、密咒等方式，迅速將自身轉化為本尊的體性而成就佛果，如同煉金術士將鐵變成黃金一般。以通達這種清凈的見解為基礎，並與之相應地精進于本尊、密咒、三摩地。並且，由於從因緣聚合中產生果，因此，外在的沐浴和清潔等儀軌的支分不應捨棄，應著重身語的行持，努力取悅本尊。 Relying on it, one realizes the Arhat state of a Pratyekabuddha (self-enlightened Buddha). Furthermore, depending on whether the faculties are sharp or dull and the differences in the path and accumulations, there are two types of results, like 'enjoying in groups' and 'like a rhinoceros horn'. The fourth is to generate two types of minds with the aspect of ultimate reality being without object and conventional reality being like illusion. Practicing the ten pāramitās (perfections) of the path and familiarizing oneself with the meaning of the two selflessnesses for countless eons, one aspires to achieve the result of a perfectly complete Buddha. Among them, those who completely understand the view of selflessness are Madhyamikas (Middle Way School), and those who acknowledge the self-awareness of the two emptinesses as true are Cittamatrins (Mind-Only School), who have not completely understood the subtle selflessness of phenomena. The fifth is to swiftly achieve Buddhahood by relying on the method of making the mandala (circle) of the ultimate result itself the path as much as possible from now on through the door of special views and practices. Among them, those who practice the deity to be accomplished and oneself in a manner that is equal without good or bad and different are Inner Tantra, and those who practice in the aspect of good or bad or different in conventional truth, with the blessing of the deity on one's own continuum, are Outer Tantra. There are three types of Outer Tantra. Although in ultimate truth, oneself and the deity are not established as different, in conventional truth, one regards the deity with perfect qualities as the one who blesses oneself, viewing oneself and the deity as lord and servant. Merely viewing it as superior or inferior is not a particularly excellent teaching of this school, but just as a lord can bestow excellence on a servant, relying on the deity and mantra, one has a special certainty that the two siddhis (accomplishments) will undoubtedly be achieved in one's own continuum. The meaning of that is not merely knowing that one can bestow siddhis, but having faith in the manner of achieving oneself ultimately inseparable from that deity, hence it is a special certainty. The key to that is that oneself and the deity are equal in ultimate truth, and having faith in the meaning of the infallible interdependence in conventional truth. Therefore, by means of properly engaging in the deity's signs, form, mantra, etc., as taught in the scriptures, one quickly transforms oneself into the nature of the deity and attains Buddhahood, just as an alchemist transforms iron into gold. Based on the pure view of understanding this, and in accordance with it, one strives in deity, mantra, and samadhi (meditative concentration). Furthermore, since the result is achieved from the collection of causes and conditions, the limbs of the ritual such as external bathing and cleansing should not be neglected, and the actions of body and speech should be emphasized, striving to please the deity.

【English Translation】 Relying on it, one realizes the Arhat state of a Pratyekabuddha (self-enlightened Buddha). Furthermore, depending on whether the faculties are sharp or dull and the differences in the path and accumulations, there are two types of results, like 'enjoying in groups' and 'like a rhinoceros horn'. The fourth is to generate two types of minds with the aspect of ultimate reality being without object and conventional reality being like illusion. Practicing the ten pāramitās (perfections) of the path and familiarizing oneself with the meaning of the two selflessnesses for countless eons, one aspires to achieve the result of a perfectly complete Buddha. Among them, those who completely understand the view of selflessness are Madhyamikas (Middle Way School), and those who acknowledge the self-awareness of the two emptinesses as true are Cittamatrins (Mind-Only School), who have not completely understood the subtle selflessness of phenomena. The fifth is to swiftly achieve Buddhahood by relying on the method of making the mandala (circle) of the ultimate result itself the path as much as possible from now on through the door of special views and practices. Among them, those who practice the deity to be accomplished and oneself in a manner that is equal without good or bad and different are Inner Tantra, and those who practice in the aspect of good or bad or different in conventional truth, with the blessing of the deity on one's own continuum, are Outer Tantra. There are three types of Outer Tantra. Although in ultimate truth, oneself and the deity are not established as different, in conventional truth, one regards the deity with perfect qualities as the one who blesses oneself, viewing oneself and the deity as lord and servant. Merely viewing it as superior or inferior is not a particularly excellent teaching of this school, but just as a lord can bestow excellence on a servant, relying on the deity and mantra, one has a special certainty that the two siddhis (accomplishments) will undoubtedly be achieved in one's own continuum. The meaning of that is not merely knowing that one can bestow siddhis, but having faith in the manner of achieving oneself ultimately inseparable from that deity, hence it is a special certainty. The key to that is that oneself and the deity are equal in ultimate truth, and having faith in the meaning of the infallible interdependence in conventional truth. Therefore, by means of properly engaging in the deity's signs, form, mantra, etc., as taught in the scriptures, one quickly transforms oneself into the nature of the deity and attains Buddhahood, just as an alchemist transforms iron into gold. Based on the pure view of understanding this, and in accordance with it, one strives in deity, mantra, and samadhi (meditative concentration). Furthermore, since the result is achieved from the collection of causes and conditions, the limbs of the ritual such as external bathing and cleansing should not be neglected, and the actions of body and speech should be emphasized, striving to please the deity.

ས། ལྷའི་མཐུས་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་སོགས་ཐུན་མོང་གི་གྲུབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་མི་ཚེ་བཅུ་དྲུག་ན་རིགས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་། དེ་ལས་ལྟ་དགོངས་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པས་བདག་དམ་ཚིག་པ་དང་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གཉིས་མཉམ་པ་སྤུན་དང་གྲོགས་པོའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཀྲཱི་ཡ་དང་སྒོམ་པ་ 19-1-18b ཡོ་ག་དང་མཚུངས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་མི་ཚེ་བདུན་ན་རིགས་བཞིའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཨུ་པ་ཡ་སྟེ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་ཆེར་འཕེལ་བས་བདག་དང་ལྷ་དབྱེར་མེད་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་བར་མཐོང་བའི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་མ་ལྟོས་ཀྱང་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ནས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་བསྒོམས་པས་ཚེ་གསུམ་ན་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་ལའང་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ལྷ་ཉིད་མཚན་མ་དང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ད་ལྟ་ནས་ཅི་རིགས་པར་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཡོད་ཅིང་དེའི་དབང་གིས་མདོ་ལམ་ལས་ཐབས་ཀྱིས་འཕགས་ཤིང་མྱུར་བར་ཡང་གྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་སྔགས་ནང་པ་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པར་ནི་བདག་དང་ལྷ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་ཅིང་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ 19-1-19a ཟབ་མོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར། རིམ་གཉིས་ཟབ་མོ་བསྒོམ་ཞིང་བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པས་གང་སྣང་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་རོལ་པར་སྤྱད་པས་ཚེ་འདི་ལ་སྐུ་བཞི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོར་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལའང་བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་པས་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་འབྲས་བུ་དོན་དམ་དང་། ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་དང་། དབྱིངས་དོན་དམ་དང་གསུམ་པོ་ཡེ་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མདོར་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་དབྱིངས་ནི་འབྲས་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ལྷག་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྩལ་སྣང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་ཤིང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནི་ལྷག་པའི

【現代漢語翻譯】 此外，有人認為，憑藉天神的力量，暫時獲得欲界身的持明等共同成就，最終在十六世成就三族如來的果位，這是事續的觀點。在此基礎上，見解逐漸提升，視自己誓言者和智慧本尊為平等，如同兄弟朋友般看待，並依此修行，這與克里亞（Kriyā）和瑜伽（Yoga）的修行相似，認為在七世中能成就四種姓的佛陀，這是鄔波瑜伽（Upāya），也被稱為二續的乘。更進一步，對二諦雙運的理解更加深刻，認為自己和本尊無二無別，如同水融入水中般可以成就，持有這種見解，不依賴外在的行為，僅憑內在的瑜伽也能成就，因此通過佛陀的身語意事業四印加持，進行禪修，認為在三世中能成就五部如來的自性，這是瑜伽續的乘。因此，外續三部也具有清凈圓滿的果位，本尊本身已轉化為果位的身和智慧的自性，通過將顯現為形象和咒語的本尊作為道，從現在開始儘可能地進入佛陀的事業，從這個角度來看，具有果位作為道的特點，因此比經部道更殊勝，也能更快地成就。 第二，大瑜伽內密咒乘認為，自我的本尊從一開始就不可分離，並且與顯現和存在平等無二，與這種甚深的見解相一致，通過修持甚深次第和無取捨的行為，將一切顯現都視為法性清凈的游舞，從而在此生中成就四身五智的自性，成為無學雙運的第六金剛持。其中，在生起次第、圓滿次第、大圓滿次第中，首先，摩訶瑜伽行者認為，五身、語、意、功德、事業是果位的勝義，智慧勝義，以及法界勝義三者從一開始就不可分離，被稱為勝義七寶，自性任運成就。簡而言之，以身和智慧莊嚴的法界是果位時期的具足一切殊勝相的空性，這是勝義諦，而顯現為器情世間的一切現象，也自然安住于身和智慧之中，如同不真實存在的智慧幻象，這是世俗諦。

【English Translation】 Furthermore, it is believed that through the power of the gods, one can temporarily attain common accomplishments such as Vidyādharas (holders of knowledge) with desire realm bodies, and ultimately achieve the state of Sugata (Buddha) of the three families in sixteen lifetimes. This is the view of the Action Tantra (Kriyā). Building upon this, the view gradually elevates, regarding oneself as the Samaya Being (one who holds vows) and the Wisdom Deity as equal, like brothers and friends, and practicing accordingly. This is similar to the practice of Kriyā and Yoga, believing that one can attain Buddhahood of the four lineages in seven lifetimes. This is Upāya, also known as the vehicle of the two Tantras. Further still, the understanding of the union of the two truths deepens, believing that oneself and the deity are inseparable, like water poured into water, and can be accomplished. Holding this view, one does not rely on external actions but believes that one can achieve accomplishment through inner yoga alone. Therefore, through the four Mudras (seals) of the Buddha's body, speech, mind, and activities, one meditates, believing that in three lifetimes one can attain Buddhahood as the embodiment of the five families. This is the vehicle of Yoga Tantra. Thus, the three outer Tantras also possess the characteristic of the result as the path, where the deity, transformed into the ultimate pure fruition, the nature of body and wisdom, manifests in the form of symbols and mantras, and by taking this as the path, one engages in the activities of the Buddha as much as possible from now on. From this perspective, it has the characteristic of the result as the path, and therefore it is more excellent than the Sutra path and can be accomplished more quickly. Secondly, the Great Yoga Inner Mantra Vehicle believes that one's own deity is inseparable from the beginning, and that appearance and existence are realized as equal in purity. In accordance with this profound view, by meditating on the profound two stages and engaging in actions without acceptance or rejection, one experiences whatever appears as the play of the purity of Dharmata (the nature of reality), thereby attaining the nature of the four bodies and five wisdoms in this life, becoming the sixth Vajradhara (Diamond Holder), the non-learning union. Among these, in the generation stage, completion stage, and great perfection stage, firstly, the Mahāyoga practitioner believes that the five bodies, speech, mind, qualities, and activities are the ultimate truth of the result, the ultimate truth of wisdom, and the ultimate truth of space, which are inseparable from the beginning, and are called the seven jewels of ultimate truth, spontaneously accomplished in nature. In short, the space adorned with body and wisdom is the emptiness of all supreme aspects at the time of fruition, which is the ultimate truth. And all the phenomena that appear as the container and its contents also naturally abide in the body and wisdom, like an illusory wisdom that is not truly established, which is the relative truth.

་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་སྟེ་བདེན་གཉིས་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ཡང་སྣང་སྟོང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་ལ། དེ་ཡང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་པའི་ཆ་ནས་ཐུན་མོང་གི་བདེན་གཉིས་ལས་ལྷག་པའོ། །ཡང་དག་པར་ན་འདི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་གཞི་དང་ལམ་གྱི་དུས་ 19-1-19b ན་སྣང་བ་རྣམས་དང་། མཐར་ཕྱིན་འབྲས་དུས་ན་སྣང་བའི་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་གཉིས་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་ལྷག་པའི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། མདོར་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབྱིངས་ཏེ་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གོ། དེ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པའི་རྩལ་རྫོགས་པའི་དོན་དུ་ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞིའི་ལམ་བགྲོད་ནས་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པའོ། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་ནི། གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་ཕྱི་སྤྲོས་རྩོལ་གྱི་ལམ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ནང་རྡོ་རྗེ་ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེར་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ལས་འཆར་བར་བསྟན་ཞིང་། དེའི་ངོ་བོ་ཡང་དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཐབས་བདེ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་སྲས་བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རིགས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་ཏུ་ངེས་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རང་ལུས་གཞན་ལུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལམ་ལ་བསླབས་པས་ལམ་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་ 19-1-20a འཇུག་འགྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལས་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་བྱང་ཆུབ་པའི་རང་རིག་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དབྱེར་མེད་པའི་ངང་ནས་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་སྣང་མ་འགགས་པར་འཆར་བའི་སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ཀྱི་དོན་ལ་བསྐྱེད་པ་དང་རླུང་བཅིང་བ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་བྱར་མེད་རང་གསལ་བསལ་བཞག་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པ་རིག་སྟོང་གཉུག་མའི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཁྲེགས་ཆོད་ཅོག་བཞག་བཞི་དང་ཐོད་རྒལ་སྒྲོན་མ་བཞིའི་ཉམས་ལེན་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་སྣང་བཞི་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་ལྷུན་གྲུབ་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་རང་གྲོལ་བར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་ལྔ་ནང་གསེས་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བསྡུས་ན་ལྔ་སྟེ། ལས་འབྲས་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་གྲུབ་མཐའ་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བས་གང་ཟག་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་དོན་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེ

【現代漢語翻譯】 勝義諦和世俗諦，安住于每一諦之上，顯現與空性無二無別。從清凈的色身和智慧的角度來看，這超越了共同的二諦。究竟而言，在世俗諦的基位和道位時，一切顯現，以及在究竟勝義諦的果位時，顯現的究竟意義，二者基果本體無別，視其為超越二諦差別的大法身。簡而言之，即是色身和智慧的顯現雙運之界，也就是顯空雙運。爲了圓滿與之相應的修持，通過具足支分的禪定三摩地，修持四種持明者的道，從而在字母輪壇城大會處現證菩提。阿努瑜伽（Anu Yoga）認為，本性壇城不依賴於外在的造作之道，而是通過內在金剛身的脈、氣、明點來顯現。其體性是法界空性普賢佛母（Kuntuzangmo）的壇城和方便大樂普賢佛（Kuntuzangpo）的壇城二者無別，也就是勝樂大菩提心（Mahasukha Bodhicitta）的壇城。它被確定為一切種姓和壇城的遍主，與樂空無別的見地相符，通過修持自他相換等以大樂智慧為主的道，從而圓滿五道，成就無學雙運。阿底瑜伽（Ati Yoga）認為，實相的意義，即從本初就已證悟的自性覺性，本體是本來清凈（Ka Dag），自性任運成就，從無二無別的狀態中，不間斷地顯現大悲妙力，對於自成的三身之義，不依賴於生起和繫縛氣脈等方便造作，而是以無作任運自明、無取捨的方式，確立于覺性空性的本初見地中。通過立斷（Khregs Chod）、頓超（Thod Rgal）四相和明燈四瑜伽的修持，圓滿四相的道相，從而在任運成就的原始法界中獲得自解脫。 如此這般，所闡述的五種乘，包括其各自的支分，若要歸納其宗義，則有五種：認為業果不虛，是世間正見宗；認為由能取所攝的一切內外諸法，皆以緣起的方式生起，對此顛倒執著，於人等妄加增益，對於人無我...

【English Translation】 The relative truth and the ultimate truth abide on each of the two truths, with appearance and emptiness being inseparable. From the perspective of pure form and wisdom, this surpasses the common two truths. Ultimately, in the base and path stages of the relative truth, all appearances, and in the final result stage of the ultimate truth, the ultimate meaning of appearances, the two are inseparable in essence from the base and result, and are viewed as the great Dharmakaya that transcends the distinction between the two truths. In short, it is the union of appearance and wisdom, the union of appearance and emptiness. In order to perfect the practice in accordance with this, it is believed that one can attain complete enlightenment at the great gathering place of the wheel of letters by traversing the path of the four Vidyadharas through the Samadhi with its limbs. The Anu Yoga believes that the mandala of intrinsic nature does not depend on external, contrived paths, but is manifested from the inner Vajra body's channels, winds, and bindus. Its essence is the indivisibility of the mandala of the Dharmadhatu emptiness Kuntuzangmo and the mandala of skillful means bliss Kuntuzangpo, which is the mandala of the son, the great bliss Bodhicitta. It is determined to be the master of all lineages and mandalas, and in accordance with the view of indivisible bliss and emptiness, by practicing the path that emphasizes the wisdom of great bliss, such as the yoga of exchanging oneself with others, one perfects the five paths and attains the non-learning union. The Ati Yoga believes that the meaning of the state of being is the self-aware essence of original enlightenment, the essence of original purity (Ka Dag), and the spontaneously perfect nature. From the state of indivisibility, the compassionate power of appearance arises unceasingly. For the meaning of the three Kayas that are self-existing, one does not need to rely on the effort of skillful means such as generation and binding of the winds, but rather establishes oneself in the original view of awareness and emptiness in a manner that is without action, spontaneous clarity, and without acceptance or rejection. Through the practice of Trekchö, Tögal, the four aspects, and the four lamps, one perfects the four visions of the path and attains self-liberation in the spontaneously accomplished primordial Dharmadhatu. Thus, if we summarize the tenets of the five vehicles, including their respective divisions, there are five: The belief that the results of actions are not wasted is the correct view of the world; the belief that all internal and external phenomena, encompassed by the grasped and the grasper, arise through dependent origination, and that clinging to this in a reversed manner, falsely imputing to persons, etc., is the meaning of imputing a self to persons...

ད་པའམ་གཟུང་བ་ཕྱི་དོན་ཀྱང་མེད་པ་དང་། འཛིན་སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ 19-1-20b ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་བ་བཟློགས་ནས་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། དེ་ལ་རྟོགས་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་སེམས་ཙམ་དབུ་མ་གསུམ་མོ། །ཡང་འཁྲུལ་སྣང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལས་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤར་ཀྱང་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མང་པོ་ལ་བརྟེན་ན་མྱུར་དུ་དེ་ལས་གྲོལ་བ་སྟེར་གྱི་སྲིད་པའི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་མི་གོས་ཞེས་སྟོན་པ་ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་དང་། ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་བྱང་ཆུབ། ཉོན་མོངས་ཉིད་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་རྟོགས་ནས་ལམ་སྦྱངས་ན་ལས་འབྲས་ཀྱིས་གོས་པར་མི་འགྱུར་བར་སྟོན་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་སྤྱི་ཡི་གྲུབ་མཐའ་དང་། ཡང་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གདོད་མ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས། ལམ་གྱི་རྩོལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར། ཐ་མལ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འཆིང་བས་ཡེ་ནས་གོས་སུ་མེད་པར་སྟོན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་ཉིད་ལས། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་ལ་དེའི་ཚིག་འགྲེལ་ཚུལ་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་སོགས་ཅུང་མི་མཐུན་ཀྱང་སྐབས་འདིར་གནད་ 19-1-21a མཐུན་པར་འདི་ལྟར་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དགུར་ཕྱེ་བ་ནི། རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པ་གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཏེ་ངེས་འབྱུང་འདྲེན་པའི་ཐེག་པ་གསུམ། ཀྲཱྀ་ཡ་ཨུ་པ་ཡོ་ག་སྟེ་དཀའ་ཐུབ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ། མ་ཧཱ་ཨ་ནུ་ཨ་ཏི་སྟེ་དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་དང་དགུར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐེག་པ་དགུ་ལ་ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་ཐ་དད་མེད་པར་འདོད་པ་ནི། ལྟ་བ་དང་ལྟ་ཡུལ་མ་ཕྱེད་ཅིང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལ་ངེས་པ་འདྲོངས་ཚུལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྗེ་ཁོལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བ་སོགས་ཡོད་པ་སུས་ཀྱང་དགག་མི་ནུས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ལྟ་བ་མིན་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། བདེན་བཞིའི་རྣམ་པའི་སྟོང་བདག་མེད་མ་གཏོགས་པ་གཞན་པ་རྣམས་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཇི་བཞིན་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་ལྟ་བ་མིན་པར་ཐལ་དགོས་ན། དེ་འདྲ་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཆགས་པ་སུས་ཀྱང་མི་སྨྲའོ། །ལྟ་བ་ཡིན་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་མིན་པས་ན་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཆོས་སུ་མི་རུང་སྙམ་ན་ཡང་། དོན་ 19-1-21b དམ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ལ་ངེས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་པས་ན་ཤིན་ཏུ་

【現代漢語翻譯】 通過了達無有外境所取，以及無有能取之心，證悟諸法無我的方式，遣除錯亂，現證涅槃，是為名相乘（藏文：མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ།，含義：特徵之乘）的宗義。其中，依證悟圓滿與否，分為聲聞、唯識、中觀三者。 此外，雖說錯亂顯現是緣起的顯現，以不虛的因果之理而生起，但若依止諸佛密咒之眾多方便，則能迅速從中解脫，不為業及業果所染，此為外三續部（藏文：ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ།）的宗義。 再者，若了知痛苦即是菩提，煩惱即是解脫之大智慧，並修持道，則不會為業果所染，此為無上瑜伽（藏文：རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད།）總體的宗義。 又，輪涅諸法，自始本初即是清凈大平等，任運成就，不觀待道的勤作，本來就不為庸常業果之繫縛所染，此為究竟的宗義——大圓滿（藏文：རྫོགས་པ་ཆེན་པོ།），是所有道的究竟。 這些在續部中都有闡述，如『彼等一切皆是所取』等，然榮氏（藏文：རོང་）與隆氏（藏文：ཀློང་）對這些詞句的解釋略有不同，但在此處，要點是一致的，故如是宣說。 第三，分為九乘：解脫道中，超越世間的乘，如前所說，即是聲聞、獨覺、菩薩，此為引導出離的三乘；克里亞（藏文：ཀྲཱྀ་ཡ།，梵文天城體：क्रिया，梵文羅馬擬音：kriyā，行為）、鄔波瑜伽（藏文：ཨུ་པ་ཡོ་ག，梵文天城體：उपयोग，梵文羅馬擬音：upayoga，近行）、瑜伽（藏文：རིག་བྱེད།，含義：明智）——此為苦行明智的三乘；摩訶（藏文：མ་ཧཱ།，梵文天城體：महा，梵文羅馬擬音：mahā，大）、阿努（藏文：ཨ་ནུ།，梵文天城體：अनु，梵文羅馬擬音：anu，隨）、阿底（藏文：ཨ་ཏི།，梵文天城體：अति，梵文羅馬擬音：ati，超）——此為自在方便的三乘，總共安立為九乘。 認為這九乘的見解沒有差別，這是沒有區分見解與見解之境，也沒有區分顯宗與密宗的見解。因為在無二真俗上，獲得定解的方式，具有由低到高的殊勝差別。在世俗諦上，存在主僕關係的見解等，是誰也無法否認的。如果世俗諦的對境不是見解，那麼世間人的正確見解，以及除了四諦的行相、空性、無我之外的其他見解，還有如實確定名言之境的所有見解，都將不得不成為非見解，如此一來，就沒有人會說建立道的次第了。 即使是見解，但如果不是勝義諦的對境，就不能成為殊勝的乘的法，如果這樣想，那麼，因為以獲得勝義的明相的方式，而產生對世俗的定解的方式是不同的，所以非常殊勝。

【English Translation】 Through realizing the selflessness of phenomena, without an external object of apprehension or a mind that apprehends, delusion is averted and nirvana is manifested. This is the tenet of the Characteristic Vehicle (Tibetan: མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ།, meaning: Vehicle of Characteristics). Among these, based on whether realization is complete or incomplete, there are the Shravaka, Chittamatra, and Madhyamaka. Furthermore, although deluded appearances arise as interdependent appearances in an unfailing manner of cause and effect, relying on many methods of deities and mantras allows for swift liberation from them, without being tainted by karma and its results. This is the tenet of the Outer Three Tantras (Tibetan: ཕྱི་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ།). Moreover, realizing that suffering itself is enlightenment and that afflictions themselves are the great wisdom of liberation, and cultivating the path, one will not be tainted by karma and its results. This is the general tenet of Anuttarayoga (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད།). Furthermore, all phenomena of samsara and nirvana are primordially pure, spontaneously accomplished in great equality. Without relying on the effort of the path, one is never tainted by the bondage of ordinary karma and its results. This is the ultimate tenet—Dzogchen (Tibetan: རྫོགས་པ་ཆེན་པོ།), the Great Perfection—which is the culmination of all paths. All of these are taught in the tantras themselves, such as 'All of them are apprehended,' etc. Although the explanations of these words by Rong and Long differ slightly, the key point here is consistent, so it is explained as such. Third, the division into nine: Among the paths of liberation, the vehicles that transcend the world, as mentioned earlier, are the Shravaka, Pratyekabuddha, and Bodhisattva, which are the three vehicles that lead to renunciation; Kriya (Tibetan: ཀྲཱྀ་ཡ།, Sanskrit Devanagari: क्रिया, Sanskrit Romanization: kriyā, meaning: action), Upayoga (Tibetan: ཨུ་པ་ཡོ་ག, Sanskrit Devanagari: उपयोग, Sanskrit Romanization: upayoga, meaning: application), and Yoga (Tibetan: རིག་བྱེད།, meaning: knowledge)—these are the three vehicles of asceticism and knowledge; Maha (Tibetan: མ་ཧཱ།, Sanskrit Devanagari: महा, Sanskrit Romanization: mahā, meaning: great), Anu (Tibetan: ཨ་ནུ།, Sanskrit Devanagari: अनु, Sanskrit Romanization: anu, meaning: following), and Ati (Tibetan: ཨ་ཏི།, Sanskrit Devanagari: अति, Sanskrit Romanization: ati, meaning: beyond)—these are the three vehicles of empowerment and means, thus establishing a total of nine vehicles. To think that there is no difference in the views of these nine vehicles is to not distinguish between the view and the object of the view, and to not distinguish between the views of Sutra and Tantra. Because the ways of gaining certainty in the indivisibility of the two truths have superior differences from lower to higher. In relative truth, no one can deny that there are views of master and servant, etc. If the object of relative truth is not a view, then the correct views of worldly people, and all views that ascertain the objects of terminology as they are, other than the aspects of the four truths, emptiness, and selflessness, would have to be non-views. If that were the case, no one would speak of establishing the stages of the path. Even if it is a view, but if it is not the object of ultimate truth, it cannot be a superior Dharma of the vehicle. If you think that way, then the way of generating certainty about the relative through the way of obtaining clarity about the ultimate is different, so it is very superior.

ཡང་ཁྱད་པར་འཕགས་ཆོས་སུ་རུང་ངོ་། །ཡང་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་མེད་པར་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ཡོད་པར་སྟོན་པ་རྣམས་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷར་བལྟ་བ་སོགས་ལྟ་བ་མིན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡང་ཆེས་དཀའ་སྟེ། སྐབས་འདིར་མེ་ཡོད་ཀྱི་གཞིར་གྲང་རེག་མེད་པར་ལྟ་བ་དང་། ཁྱི་ལ་འཇིགས་དུས་སེང་གེར་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་ཙམ་མིན་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་སྤོང་ཞིང་མཐར་འབྲས་འགྱུར་མེད་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་རྣམ་དག་གི་ལྟ་སྒོམ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བའི་ངེས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྒོམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་ཉམས་ལེན་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་ནི་ཤར་དུ་བལྟས་ནས་ནུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དཔེ་དང་འདྲ་ལ། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ལམ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། ལྟ་བ་རྣམ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་ངེས་ཏེ། ཚད་མའི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་རྣམ་དག་བསྐྱེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་མེད་ཅེས་པའང་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་ལ་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་ལ་ 19-1-22a ཚད་མས་ངེས་པ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་གཞག་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བའོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལས་ངེས་པའི་ཆོས་ཅན་ལྟ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལས་ངེས་པ་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི་ཐེག་པ་མིན་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱང་བཞག་དཀའ་སྟེ།སྤྱིར་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཡིན་པར། འདིས་འདེགས་པ་དང་འདིར་འདེགས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་ལུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་པས་ན་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཅིང་། དེ་རྩལ་དུ་བཏོན་པའི་གཞུང་ཉིད་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་བློ་རིམ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པས་དབྱེ་བསྡུའི་ཚུལ་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ཏེ། གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་ཕྱེ་ཡང་དོན་འདིར་བསྟན་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་རྒྱུད་འདི་ནི་ལུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ཡིན་ནོ། ། 無上密續道各別說 གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སུ་བཤད་པ། ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐབས་གྲོལ་གཉིས་སུ་ 19-1-22b བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་གཞི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ངེས་པའི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་གྱི་ཚུལ་ལ་བློ་བཅོས་ཤིང་གོམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའམ་ལུང་གཞན་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་ཀྱང་བྱ། བཅོས

【現代漢語翻譯】 此外，要斷定何者為殊勝之法也難。如果認為，宣說無佛與眾生者，皆是見解上的主張；而宣說有佛與眾生者，皆是修行上的主張，因此在世俗諦中將一切視為天神等，並以此來否定其他見解，這也非常困難。因為這並非僅僅像在有火的地方認為沒有冷觸，或在害怕狗時觀想為獅子那樣簡單。而是要捨棄二障（煩惱障和所知障），並將修行最終導向不變的果位之清凈道之見修行。因此，這樣的見修行必須具備智慧和實踐。缺乏見解確定的修行，以及缺乏修行實踐的見解，就像朝東看卻向西走一樣。對於所有符合事物實相，且以二諦為對象的修行，都必須以清凈的見解為先導，因為可以通過量（ प्रमाण，pramāṇa，認知工具）來產生清凈的確定。所謂『有』或『無』，也是從名言和勝義諦的角度來辨析的。如果這樣，就會導致勝義諦中沒有修行，以及名言諦中無法通過量來產生確定，因此這樣的區分非常不合理。因此，應當瞭解，存在著從名言辨析之量中產生的具有法相之見，以及從究竟辨析之量中產生的法性之見這二者。 此外，認為阿底瑜伽（ཨ་ཏི་ཡོ་ག་，梵文：Atiyoga，至上瑜伽）是智慧而非乘（ཐེག་པ་，梵文：yāna，車輛，道路，途徑）的說法也難以成立。一般來說，無論是道還是果的智慧，都應是乘，因為經文中普遍有『以此運載』和『在此運載之乘』的說法。特別是，無上密續道的智慧是究竟的，因此是所有乘之王。而闡述它的論典本身，也成為所有乘之頂峰。如此，乘是根據所化眾生的根器而宣說的，因此分類的方式也多種多樣。雖然可以分為二乘、三乘等多種，但此處所闡述的僅限於此，因此此續是一切經文的總集。 第二，關於無上密續道的各別解說，從體性的角度來說，分為生起次第和圓滿次第；從修持方式的角度來說，分為方便道和解脫道。 首先，在生起次第和圓滿次第中，第一是：依照通達自性根本續意義的見解，以調整和習慣於顯現與有寂等凈之方式而行持。這也被稱為生起次第，或從其他經文中推斷出的瑜伽。

【English Translation】 Furthermore, it is difficult to ascertain what constitutes a particularly superior Dharma. If one considers that those who teach the absence of Buddha and sentient beings are doing so from the perspective of view, and those who teach their existence are doing so from the perspective of practice, thus regarding everything as deities in conventional truth and using this to negate other views, this is also very difficult. This is not merely like seeing no cold touch in a place where there is fire, or visualizing a lion when afraid of a dog. Rather, it involves abandoning the two obscurations (afflictive obscurations and cognitive obscurations) and guiding practice towards the immutable result, which is the pure path of view and practice. Therefore, such view and practice must possess both wisdom and practical application. Practice devoid of certainty in view, and view devoid of practical application in practice, are like looking east but walking west. For all practices that accord with the reality of things and have the two truths as their object, a pure view must necessarily precede them, because a pure certainty can be generated through valid cognition ( प्रमाण，pramāṇa). The terms 'existence' or 'non-existence' are also analyzed from the perspective of conventional and ultimate truth. If so, it would lead to the absence of practice in ultimate truth and the inability to generate certainty through valid cognition in conventional truth, thus making such distinctions highly untenable. Therefore, it should be understood that there exist two types of view: the view of characteristics, which arises from valid cognition that analyzes conventional truth, and the view of the nature of reality, which arises from valid cognition that analyzes ultimate truth. Furthermore, the assertion that Atiyoga (ཨ་ཏི་ཡོ་ག་) is wisdom and not a vehicle (ཐེག་པ་) is also difficult to establish. Generally, whether it is the wisdom of the path or the result, it should be a vehicle, as it is commonly stated in the scriptures as 'carrying with this' and 'the vehicle that carries here.' In particular, the wisdom of the path of highest yoga tantra is ultimate, and therefore it is the king of all vehicles. And the very treatise that elucidates it becomes the pinnacle of all vehicles. Thus, the vehicles are taught in accordance with the mental capacity of the disciples, and therefore the methods of classification are also diverse. Although they can be divided into two vehicles, three vehicles, and so on, what is explained here is limited to this, and therefore this tantra is the general collection of all scriptures. Second, regarding the individual explanations of the path of highest yoga tantra, from the perspective of essence, it is explained as two: generation stage and completion stage; from the perspective of practice, it is explained as two: skillful means and liberation. First, among the generation stage and completion stage, the first is: acting in accordance with the view that understands the meaning of the self-nature root tantra, by adjusting and familiarizing oneself with the manner of appearance and samsara being equally pure. This is also called the generation stage, or the yoga inferred from other scriptures.

་མའི་ལམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དེ་ཡང་སྲིད་པ་རིམ་པར་སྨིན་ཚུལ་དང་མཐུན་པར། སྟོང་པ་ཆེན་པོ། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས། ཚོམ་བུ་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་མར་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་དག །ཡར་མྱང་འདས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། མདོར་ན་བཅོས་མའི་བློ་ངོར་སྣང་སྲིད་དག་པ་རབ་འབྱམས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་འཁོར་ལོར་འཆར་བའི་བར་དུ་བསླབས་པས་བསྐྱེད་རིམ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་རྐྱང་པས་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་འདས་ལམ་མངོན་དུ་བྱ་མི་ནུས་ནའང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་ཚུལ་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་མཐར་ཕྱིན་པས་ནི་རྫོགས་རིམ་ངང་གིས་དྲངས་ནས་ 19-1-23a བདེན་དོན་མཐོང་བ་ཡང་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མེད་དེ། མདོ་ལམ་གྱིས་ཀྱང་རིང་མོ་ཞིག་ན་བདེན་དོན་མཐོང་བ་འདྲེན་ཐུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་གསང་འདུས་སོགས་ན་སེམས་དབེན་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་སྙིང་གའི་ནཱ་ད་ལ་དམིགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་ཕྲ་ཐིག་གི་གནད་རྣམས་དང་སྟོང་གཟུགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དང་། མ་བཅོས་སོར་བཞག་གི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པ་འདིས་ཚེགས་མེད་པར་འཇུག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་དེའི་དབྱེ་སྒོ་གཞན་ཡང་རྒྱས་བསྡུས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོ་གའི་འགྲོས་སྣ་ཚོགས་དང་སྦྱར་བས་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་ནི། ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་མོས་གཞི་རྒྱུད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་རང་གནས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་དུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྫོགས་རིམ་མམ་མངོན་སུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་གཉུག་མའི་ལམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རྫོགས་རིམ་དེ་ལ་རྣམ་གྲངས་མང་དུ་མཆིས་ཀྱང་རྟེན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་འཁྲུལ་འཁོར་བུམ་ཅན་ཕྲ་ཐིག་ཞུ་བདེ་ལྟ་བུ་དང་། བརྟེན་པ་འོད་གསལ་གྱི་ཐིག་ལེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་སྟོང་གཟུགས་དང་ཐོད་རྒལ་ལྟ་བུ་སྟེ་མདོར་ན་རྡོ་རྗེ་བཞིའི་ 19-1-23b ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་པར་བསྟན་ཏེ། རིམ་པ་ལྔ་དང་སྦྱོར་བ་དྲུག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ཉི་ཚེ་བར་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་བ་ལ་བརྟེན་པ་མཚན་བཅས་ཀྱི་ལམ་དང་། རྩོལ་བྲལ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྫོགས་རིམ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་ངོས་ནས་སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་ལུས། དེ་གཉིས་ཟ

【現代漢語翻譯】 也被稱為『母道』。生起次第也與世間成熟的次第相符，通過大空性、悲心幻化、一印、有相印、五聚積資的方式修持，可以消除輪迴的習氣，圓滿涅槃的果位，成為圓滿次第的成熟之因。簡而言之，通過在虛假的意識中，將顯現的一切清凈的、無量的幻化網路觀想為壇城，從而達到生起次第的究竟，這被稱為『顯有立基』的生起次第。 一般來說，僅僅通過生起次第，雖然無法實現獲得地獄所有世間成就，但如果能圓滿這種生起次第和圓滿次第雙運的甚深方法，圓滿次第自然而然地被引導出來，從而證悟真諦，這在理證上是沒有衝突的。就像顯宗道也能在漫長的時間后引導人們證悟真諦一樣。不僅如此，在《密集金剛》等經典中，修持心性寂靜的方法是專注於心間的『那達』（藏文：ན་ད，梵文天城體：nadā，梵文羅馬擬音：nada，漢語字面意思：聲音），此外，通過各續部中微細脈的要點，以及依賴空性之色和智慧手印等方法，以及不加改造的原始安住的圓滿次第，通過圓滿四種瑜伽，可以毫不費力地進入這些修法。 這個次第的分類還可以根據廣略和續部的儀軌等多種方式而變化。第二，圓滿次第，是通過甚深方便的竅訣，使基續的清凈、平等、大圓滿、自生任運的壇城得以顯現，因此，它也被稱為圓滿次第或現觀瑜伽，以及本然之道。圓滿次第雖然有很多種，但主要可以分為兩種：一種是專注于脈、氣、明點的要點，如幻輪、寶瓶氣、微細脈的融化等；另一種是專注于光明之明點的要點，如空性之色和頓超等。簡而言之，所有這些顯現四金剛 智慧的方法，在各續部中都有相應的闡述，如五次第和六加行等。所有這些完整或部分的教導，都可以通過修持的方式，依賴於意念的專注和身語的努力，歸納為有相之道和無勤無相的圓滿次第兩種。從修持的角度來看，可以分為空性的智慧光明、顯現的智慧幻身，以及二者之結合。

【English Translation】 It is also called the 'Mother Path'. The generation stage also corresponds to the way the world matures, and through the practice of great emptiness, compassionate illusion, one mudra, mudra with elaboration, and the five accumulations of accumulation, the habits of cyclic existence can be eliminated, the fruit of nirvana can be perfected, and it becomes the cause of the perfection of the completion stage. In short, by visualizing all the pure and immeasurable illusory networks appearing in the false consciousness as a mandala, the ultimate of the generation stage is achieved, which is called the 'appearance-based' generation stage. Generally speaking, although the attainment of all worldly achievements in the lower realms cannot be achieved through the generation stage alone, if this profound method of the union of the generation stage and the completion stage can be perfected, the completion stage will naturally be guided out, thereby realizing the truth, which is not in conflict with reason. Just as the sutra path can also lead people to realize the truth after a long time. Moreover, in the Guhyasamaja and other classics, the method of practicing mind isolation is to focus on the 'nada' (Tibetan: ན་ད，Sanskrit Devanagari: nadā, Sanskrit Romanization: nada, Chinese literal meaning: sound) in the heart. In addition, through the key points of the subtle channels of each tantra, and relying on the form of emptiness and the wisdom mudra, as well as the uncorrected original abiding completion stage, by perfecting the four yogas, one can effortlessly enter these practices. The classification of this stage can also be changed according to various methods such as the extensive and concise and the rituals of the tantras. Second, the completion stage is to make the pure, equal, great perfection, and spontaneous mandala of the basic continuum manifest through the profound secret instructions of the method. Therefore, it is also called the completion stage or the yoga of direct perception, and the natural path. Although there are many kinds of completion stages, they can be mainly divided into two types: one is to focus on the key points of the channels, winds, and bindus, such as the illusory wheel, vase breathing, and the melting of the subtle channels; the other is to focus on the key points of the clear light bindu, such as the form of emptiness and thögal. In short, all these manifestations of the four vajras The methods of wisdom are explained in various ways in the tantras, such as the five stages and the six applications. All these complete or partial teachings can be summarized into two types through the practice method, relying on the concentration of the mind and the efforts of body and speech: the path with signs and the effortless and signless completion stage. From the perspective of practice, it can be divided into the wisdom clear light of emptiness, the wisdom illusory body of appearance, and the combination of the two.

ུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གསུམ་ཡོད་ཅིང་། རྫོགས་རིམ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལས་རླུང་དབུ་མར་བསྟིམས་ནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བ་ལ་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་འཇུག་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ནོ། །རྒྱུད་འདིར་ནི་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་འཁོར་ལོ་བཞིར་ཕྲ་ཐིག་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་། ཐབས་ལམ་རིམ་གྱིས་པ་སྟེང་སྒོ་དང་། གཅིག་ཆར་བ་འོག་སྒོའི་མན་ངག་དང་། མཚན་མེད་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གདམས་ངག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གཉིས་ལམ་གྱིས་དྲི་མ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་ཚུལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་མིན་ན་གནས་ཚུལ་དང་འགལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསྐྱེད་རིམ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ལུས་ལ་ 19-1-24a རླུང་དགག་པ་སོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་ངོར་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་དེ་ཡང་། སྒྱུ་མའི་རྡེའུ་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་དང་། དེ་འཛིན་པ་ཡང་ལོག་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། དུག་ལྔ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་དང་། སྤྱོད་པ་བླང་དོར་མེད་པ་ཡང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་ན། དེ་འདྲའི་ལམ་དེ་མདོ་ལས་ཀྱང་འཕགས་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་ནོ། །མདོ་སྔགས་ཐབས་ཙམ་ཞིག་ལས་ལྟ་བ་ཁྱད་མེད་ན་བདེ་ཞིང་མྱུར་བའི་ཐབས་དེ་མདོ་ལས་ཀྱང་ཅིས་མི་སྟོན། དེས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པར་རྒྱུ་འབྲས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་པས་ཐབས་དེ་དག་ཀྱང་རེ་ཞིག་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ཡིན་ལུགས་མ་ཤེས་པར་ཐབས་ཙམ་ཞིག་གིས་བཙན་ཐབས་སུ་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྱུར་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། རིམ་པ་གཉིས་པོ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ལམ་དུ་སྒྲུབ་མ་ནུས་པར་སྔགས་ལ་སྐུར་པ་ཆེན་པོ་བཏབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཐབས་ཀྱི་ངེས་པའི་ལམ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ལམ་གཉིས། དང་པོ། ངོ་མཚར་ཆོ་འཕྲུལ་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །གཞན་ནས་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐབས་ལ་བརྟེན་ 19-1-24b པའི་ཤེས་རབ་ཉིད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། གཙོ་བོར་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་མ་ཀྵི་ཀའི་སྦྱོར་བས་ལྕགས་ཁམས་ཡུད་ཙམ་གྱིས་གསེར་དུ་བསྒྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཁོར་ལོ་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་འབར་འཛག་གི་སྦྱོར་བས་བདེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ་དང་། མཁའ་གསང་སྦྱོར་བའི་དབབ་བཟུང་ལྡོག་ཁྱབ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུ་བདེ་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་གཙོ་བོར་བྱས་ནས། དེ་ཡི་ཡན་ལག་བདེ་ཆེན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོགས་བྱ་གཞི་

【現代漢語翻譯】 有三種進入空性智慧的方式；所有圓滿次第都通過將業風融入中脈，從而直接或間接地顯現清凈智慧。此續部中，有系相圓滿次第，即四輪脈點的瑜伽；有漸進的方便道，即上門；有一蹴而就的方便道，即下門；以及無相光明大圓滿的訣竅。如此，通過二次第的道來消除垢染，憑藉力量而證悟實相。如果不是自性清凈，那麼執著于與實相相悖的生起次第，以及通過平凡之身修持風脈等事物，將這些顯現為本尊身，就像幻術師的石頭顯現為馬和牛一樣，是對事物不真實的錯覺。執著於此，也會變成邪見。將五毒轉化為道用，以及無取捨的行為，也與此類似。如果承認這樣的道比顯宗更高深，那就太奇怪了。如果顯宗和密宗只是方便上的差別，而見地上沒有差別，那麼為何顯宗不宣說這種安樂而迅速的方便道呢？因此，要知道在因乘中，沒有將因果視為任運成就的見解，所以這些方便道暫時沒有成為宣說的對境。如果不瞭解本來清凈、平等大性的實相，而僅僅憑藉方便強行將眾生轉化為佛，那麼這些人就無法將二次第作為與事物實相相符的道來修持，要知道這是對密法的極大誹謗。第二，有以方便道獲得決定的道，以及以智慧獲得解脫的道兩種。第一種，如經中所說：『奇哉稀有甚深法，非從他處而來有，乃是依于方便智，如是之智自然生。』就像通過主要修持奇妙的方便行，強行顯現自性的智慧，從而迅速成就果位一樣，就像通過硫化銅的鍊金術，瞬間將鐵變成金一樣。也就是要學習依靠六輪的拙火瑜伽來生起樂空智慧，以及主要依靠空行母結合的降、持、轉、遍來生起融樂無變的智慧，並以此為基礎，修持多種大樂瑜伽的行為。因此，精進者應通過方便之門來證悟所知。

【English Translation】 There are three ways to enter the wisdom of emptiness; all completion stages, through absorbing the karma winds into the central channel, directly or indirectly manifest pure wisdom. In this tantra, there is the completion stage with signs, the yoga of the four chakras; there is the gradual path of means, the upper gate; there is the sudden path of means, the lower gate; and the instructions of the great perfection of signless luminosity. Thus, through the path of the two stages, impurities are removed, and through power, the state of reality is manifested. If it is not naturally pure, then clinging to the generation stage that contradicts the state of reality, and practicing things like wind control in an ordinary body, manifesting these as deity forms, is like a magician's stone appearing as horses and cows, an illusion that does not reside in reality. Clinging to this also becomes wrong knowledge. Transforming the five poisons into the path, and acting without acceptance or rejection, is similar to this. If one claims that such a path is superior to the sutras, it is very strange. If the sutras and tantras differ only in means, and not in view, then why don't the sutras teach this blissful and swift path? Therefore, know that in the causal vehicle, there is no view of cause and effect being spontaneously accomplished, so these means have not become objects of teaching for the time being. Without understanding the reality of original purity and great equality, merely relying on means to forcibly transform sentient beings into Buddhas, these people have not been able to practice the two stages as a path that accords with the reality of things, and know that this is a great slander of tantra. Secondly, there are two paths: the path of definite means and the path of liberation through wisdom. The first, as it is said in the sutra: 'Wonderful and amazing is the Dharma, it does not come from elsewhere, but is the wisdom that relies on means, such wisdom arises naturally.' Just as through mainly practicing wonderful means, the wisdom of one's own nature is forcibly manifested, thereby quickly accomplishing the result, like transforming iron into gold in an instant through the alchemy of copper pyrite. That is, learning to generate the wisdom of bliss and emptiness by relying on the tummo yoga of the six chakras, and mainly relying on the descending, holding, turning, and pervading of union with a consort, to generate the wisdom of melting bliss and immutability, and based on this, practicing various forms of the conduct of great bliss yoga. Therefore, the diligent should realize the knowable ground through the gate of means.

རྒྱུད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་བྲལ་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཅི་རིགས་པར་མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས། རྗེས་ཐོབ་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲོངས་ཤིང་རྣམ་རྟོག་གི་བཞོན་པར་གྱུར་པའི་རླུང་དང་། རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཁམས་ཕྲ་རགས་རྣམས་རྩ་ཡི་གནད་ལ་བརྟེན་ཏེ་བཅིངས་པས། གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་འཆིང་བ་ན་ཡིད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འཆིང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཀུན་རྟོག་བཞོན་པ་དང་བཅས་པ་བདེ་ 19-1-25a སྟོང་དྷུ་ཏཱིའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་ལས། ཁམས་དང་རྩ་ཡི་འགྲོས་དག་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་དབུ་མའི་རྩ་མདུད་གྲོལ་བ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རིམ་བཞིན་མཆེད་ནས་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པ་ལོག་པ་འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་བདེ་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་མཉམ་སྦྱོར་གྱིས། །རང་བྱུང་ཀུན་ངམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། གཙོ་བོར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་བསྒོམས་པས། ལམ་བགྲོད་ནས་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་ཀོ་སྟུ་བྷ་དང་ལྷན་ཅིག་བཞག་པའི་རྡོའི་ཁམས་རིམ་གྱིས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་རབ་རྟོགས་གོམས་ཆིག་ཆོད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཅིག་ཅར་བའི་ལམ་དང་། ཐོག་མར་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེའི་དོན་བཞིན་ཏིང་འཛིན་ལ་རྩལ་སྦྱང་བ་རིམ་གྱིས་པའི་ལམ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། ཏིང་འཛིན་དེ་ཡང་ཚད་དུ་མ་འཁྱོལ་ཀྱང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཙམ་ 19-1-25b སྒོམ་པ་མོས་སྒོམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལམ་མཚན་ཉིད་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་འཇོག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ལས་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པའོ། །འཆིང་བ་དང་བར་དོ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་བའི་སྟོང་ཆེན་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལྔ་པོ་རིམ་པ་བཞིན་ཚད་དུ་འཁྱོལ་བར་སྒོམ་པ་ནི་ལམ་ངེས་རྫོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་འཛིན་བཞིའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་ངེས་པའི་ལྟ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། དེའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ལམ་གྱི་ཏིང་འཛིན་རྩལ་སྦྱང་བའི་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་མལ་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་ལ། ཀུན་རྟོག་གི་སེམས་གྲོལ་ན་དེ་དང་དབྱེར་མེད་པར་འཇུག་པའི་རླུང་ཁམས་ཀྱི་འཕོ་བ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་གི་ཀུན་རྟོག་

【現代漢語翻譯】 憑藉著在等持中體驗到無別、離戲、超離心智的真諦之力量，后得位中，對於顯現與存在的清凈與平等大性的確信自然而然地生起。作爲念頭之乘騎的風，以及作為助緣的粗細諸蘊，皆因繫縛于脈之要處而被束縛。當執行之風被束縛時，心也自然而然地被束縛，這是法性使然。因此，一切念頭連同其乘騎，皆融入樂空俱生的法界中。從諸蘊與脈的執行中清凈，四輪的風心變得堪能，中脈的脈結解開，智慧之顯現次第生起，所有遷轉的習氣全部逆轉，最終成就果位的究竟——大樂金剛身。 第二，如經中所說：『于智慧圓滿之壇城，以聞思修之結合，自生任運而成就。』如同此言，主要通過聞思修的殊勝智慧，一切法皆于自生智慧中本自成佛，于任運圓滿之大壇城中獲得定解並修習。由此，道得以行進，自顯現解脫為身與智慧的平等大壇城，猶如將珍寶置於一處，石頭逐漸變為黃金一般。其中，對於根器上等者，存在以頓悟之方式進入的頓入道；對於根器下等者，則首先確定見地，然後按照見地的意義修習禪定的漸入道。而禪定即使未能達到標準，僅修習其總體形象，也稱為『意樂修』，它具有在相續中生起具相之道的力量，並且具有暫時成辦各種事業的利益。將繫縛、中陰、生起次第與空大等五種瑜伽次第修習至標準，稱為『道決定圓滿』，依靠它能夠現前四種持明果位。如是，具智慧者首先通過聞思，對於清凈與平等大性的意義如實地獲得定解，然後依循與之相應的入道之禪定，精勤修習止觀雙運之瑜伽，則能使庸常的錯覺念頭自然解脫。當念頭之心解脫時，與之無別而入的風息之遷轉，也自然而然地解脫于智慧之法界中。因此，能取與所取、錯覺顯現的念頭

【English Translation】 Through the power of experiencing the meaning of indivisible truth, free from elaboration, and beyond the mind in meditative equipoise, in the post-meditation state, a firm conviction naturally arises regarding the purity and great equality of appearances and existence. The wind that serves as the mount of thoughts, and the subtle and coarse elements that serve as conditions, are bound by relying on the essential points of the channels. When the moving wind is bound, the mind is also naturally bound, as it is the nature of things. Therefore, all thoughts, together with their mount, dissolve into the sphere of bliss and emptiness. From the purification of the movement of the elements and channels, the wind-mind of the four chakras becomes workable, and the knots of the central channel are released. The appearances of wisdom gradually arise, and all the imprints of transference are completely reversed, ultimately accomplishing the final result—the great bliss vajra body. Secondly, as it is said in the scripture: 'In the mandala of perfect wisdom, through the combination of hearing, thinking, and meditation, self-arisen and spontaneously accomplished.' Just as this is said, mainly through the special wisdom of hearing, thinking, and meditation, all phenomena are primordially enlightened as self-arisen wisdom, and one gains certainty and meditates on the great mandala of spontaneous perfection. Thus, the path is traversed, and self-appearance is liberated into the great equal mandala of body and wisdom, just as when a precious jewel is placed together, the stone gradually turns into gold. Among these, for those of superior capacity, there is the path of sudden entry, which enters through sudden realization; for those of lesser capacity, there is the gradual path, which first establishes the view and then practices meditation according to the meaning of the view. Even if the meditation does not meet the standard, merely meditating on its general appearance is called 'aspiration meditation,' which has the power to generate the characteristics of the path in the mindstream and has the benefit of temporarily accomplishing various activities. Meditating on the five yogas, such as binding, intermediate state, and the stages of generation, in sequence to the standard is called 'path definitive completion,' and relying on it, one can manifest the state of the four vidyadharas. Thus, those with wisdom first gain a special understanding of the meaning of purity and great equality through hearing and thinking, and then, relying on the yoga of meditative equipoise that enters in accordance with that understanding, the ordinary deluded thoughts are naturally liberated. When the mind of thoughts is liberated, the transference of the wind-elements that enter without separation from it is also naturally liberated into the sphere of wisdom. Therefore, the thoughts of grasping and being grasped, the deluded appearances

རྐྱེན་དང་བཅས་པ་རང་ཞི་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ནས་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་བདེན་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །ཐབས་གྲོལ་གྱི་ལམ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་སྒོ་ནས་བཞག་ 19-1-26a གི་གཅིག་ཤོས་ལ་གཅིག་ཤོས་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ་དོན་གཅིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ནུས་པ་དང་བསྟུན་ནས་མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་གྲུབ་པ་དང་། ཐ་ནའང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཅི་རིགས་པ་འཐོབ་ལ། ལམ་ངེས་རྫོགས་ཀྱི་ཚོགས་སྒྲུབ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ནས་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་གཤེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོང་ཆེན་གྱི་ཏིང་འཛིན་ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་པའི་དུས་ན་ཡང་དུ་བ་སོགས་རྟགས་བཅུ་རྫོགས་ཤིང་། སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་དེས། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྟོང་བཞིའི་འོད་གསལ་དྲངས་ཤིང་དེའི་ངང་ལས་རླུང་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྷ་སྐུར་ལྡངས་ཏེ། རྗེས་ཐོབ་དག་པ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པའི་ནུས་པ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཚོགས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་ཕྱག་རྒྱའི་ཉེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 19-1-26b 修道之法 གསུམ་པ་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལ། སྐབས་འདིར་བསྟན་བགྲོད་བྱ་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་གྲོལ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའི་འཇུག་ངོགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དབྱེ་ན་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལྔར་ཡོད་ཅིང་། ཇི་ལྟར་བགྲོད་ཚུལ་ནི། གང་ཞིག་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་སྒྲོལ་བའི་དོན་དུ་ཚེ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དེས། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པའི་ལམ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འདི་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པར་ཤེས་ནས། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལས་སྨིན་བྱེད་དབང་བཞིས་བདག་རྒྱུད་ལེགས་པར་སྨིན་པར་བྱས་ཤིང་། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་ལ་སྲུང་སྡོམ་ཚུལ་བཞིན་བགྱིས་ཏེ། སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལམ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་ཚུལ་བཞིན་བསླབས་པས་ལམ་ལྔ་པོ་རིམ་བཞིན་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་དང་པོར་རང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོར་ཡེ་ནས་དག་པ་བཞིན་དུ་སྒོམ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་དང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ་བློ་བཞག་པ་ནི་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ། བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་བདེ་བ

【現代漢語翻譯】 因緣和合自然寂滅，顯現實相真諦，證得無學之果。解脫之法，二者皆以方便智慧為主，然非一者離於另一者。了悟實相之義，當知其義一也。于會供之時，瑜伽士依其能力，僅于相喻之智慧于相續中生起，成就欲色之持明，乃至與具足甚深密咒方便之殊勝修法相聯，亦可獲得種種成就。若為具足圓滿之會供，則可獲得殊勝成就，與眷屬一同前往持明之地。其原因在於，如法修持大空性之定時，亦圓滿煙等十相。顯現世間立為本基之生起次第成就之瑜伽士，于等持中引生四空光明，並於其境界中，僅以風心化為本尊之身。后得清凈廣大之顯現，圓滿無量之能力。故於會供之大修持時，依手印之近因，而能現證法性實相之真諦。 修道之法 第三、行道之方式：此處所說之行道，其自性乃是通往究竟解脫果位之無上門徑。若分類，則有無上密咒之五道。如何行道呢？若有具足殊勝大悲心之人，欲為救度無量無邊之眾生，於此生證得佛果，則知成就究竟果位之正道，唯有金剛乘。故當從具相之金剛上師處，以四種灌頂善巧成熟自身相續，如法守護共同與特殊之戒律誓言。與顯現世間清凈平等之正見相符順，如法修學二種次第，則五道次第圓滿。首先，觀想自身與他身等，本自清凈為壇城之輪。復于空性離戲大平等中安住其心，此乃身念住。覺受生起之分別念，安樂而修持，此乃受念住。

【English Translation】 With conditions, it naturally pacifies and dissolves, manifesting the truth of the ultimate reality, and leads to the attainment of the fruit of non-learning. These two paths of liberation are established based on the prominence of skillful means and wisdom, but one is not without the other. Understanding the meaning of the ultimate reality, one should know that their meaning is the same. During the gathering of accumulations (Tsog), depending on the yogi's ability, only the wisdom of symbolic examples arises in the mindstream, and the vidyadhara (holder of knowledge) of desire and form is accomplished. Even in connection with special practices that possess profound mantra methods, various siddhis (accomplishments) can be obtained. If it is a qualified gathering of accumulations for the definitive path to completion, then the supreme siddhi will be obtained, and together with the retinue, one will proceed to the level of vidyadhara. The reason for this is that even when the samadhi (meditative absorption) of great emptiness is practiced correctly, the ten signs such as smoke are perfected. The yogi who has accomplished the generation stage of establishing appearance and existence as the basis, draws the clear light of the four emptinesses in meditative equipoise, and from that state, arises as the deity's form solely from wind and mind. Because the subsequent attainment is the power of the endless appearance of pure and vast realms, during the great practice of gathering accumulations, relying on the close cause of the mudra (hand seal), the truth of the reality of dharmata (the nature of reality) is directly realized. The Method of Practicing the Path Third, the way to traverse the path: The nature of the path to be traversed here is the supreme gateway to the ultimate fruit of liberation. If classified, there are five paths of unsurpassed mantra. How to traverse them? If there is someone with outstanding great compassion who desires to attain Buddhahood in this life for the sake of liberating all limitless sentient beings, then knowing that the path to accomplishing the ultimate fruit depends solely on this Vajrayana, one should have one's mindstream well matured by the four empowerments from a qualified lama (spiritual teacher), and properly maintain the vows of common, special, and extraordinary precepts. In accordance with the pure view of the great equality of appearance and existence, by properly training in the two stages of the path, the five paths will be gradually perfected. First, contemplate one's own and others' bodies, etc., as being primordially pure as the wheels of the mandala (sacred geometric configuration). Then, placing the mind in the state of emptiness, free from elaboration, and great equality, this is the mindfulness of the body. The conceptual thoughts of arising feelings, practicing with bliss, this is the mindfulness of feelings.

་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྱུར་ 19-1-27a བ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ། སེམས་སེམས་བྱུང་གི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་གཉུག་མའི་དབྱིངས་སུ་སྡོམ་པ་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ། འཁོར་འདས་སྣང་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་བླང་དོར་དང་བྲལ་བར་སྤྱོད་པ་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་སྟེ་རྒྱུད་སྒྱུ་འཕྲུལ་དམ་པ་ནས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་ཐེག་དམན་ལས་ཐེག་ཆེན་གྱི་དྲན་ཉེ་འཕགས་ཚུལ་དབུས་མཐའ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི། དམིགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། འཐོབ་པས་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་འཕགས། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མདོ་ལས་སྔགས་འཕགས་ཚུལ་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་གཞན་གྱི་ལུས་སོགས་མདོར་ན་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས། དེ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་དབྱེར་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། མཐར་འབྲས་ལ་ལམ་གཞན་བར་དུ་བརྒྱུད་མི་དགོས་པར་འཐོབ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེས་ན་མདོ་ལམ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཁོར་འདས་སྤང་བླང་དུ་བྱེད་ཅིང་། འདིར་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཚོགས་ 19-1-27b ལམ་ཆུང་ངུ་སྐྱེ་ལ། དེ་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་ཡང་དག་སྤོང་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་དང་། དེ་གོང་དུ་འཕེལ་བས་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞིའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་ལམ་ན་ཐོས་བསམ་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་གོ་ཡུལ་ཙམ་གཙོ་ཆེར་འཇལ་ཞིང་། འཕགས་ལམ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་འབད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཚོགས་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས། སྒོམ་པའི་ཉམས་མྱོང་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་འཇལ་བ་སྦྱོར་ལམ་བཞི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བའི་སྔ་ལྟས་མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ན་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་དེའི་གྲོགས་སུ་དད་སོགས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས་དད་སོགས་ལྔ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་མ་ནུས་ཀྱང་། དགེ་རྩ་གཡོ་བའི་ནང་ན་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་སྦྱོར་ལམ་རྩེ་མོའི་རྟོགས་པ་སྐྱེའོ། །རྩེ་མོའི་ 19-1-28a སྐབས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་པོར་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་མི་ནུས་པའི་སྟོབས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་མངོན་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པ་ཞེས་བ

【現代漢語翻譯】 轉化為大智慧。 19-1-27a 身受心法皆專注，諸念紛擾歸本覺，是為身受心之念住。輪迴涅槃諸法相，離棄取捨等性行，是為法之念住，如《幻化網續》所說。小乘之念住，不及大乘之殊勝，如《中邊分別論》云：『菩薩之勝，在於所緣、作意、及證得。』經部與密宗之別亦然。緣自身他身等，總而言之，緣輪迴涅槃一切諸法，視彼等皆為本凈等性，無有分別。如是作意，終能不需經由其他道，直接證得果位，此乃密宗之法。故經部道中，於世俗諦，取捨輪迴涅槃；而此處，則以輪迴涅槃無別，平等雙運之方式入道。如是，具四念住自性之密咒資糧道 19-1-27b 生起小者，由此增上，則生起具四正斷自性之資糧道中品；由此更增上，則生起具四神足自性之資糧道大品。如是，資糧道中，以聞思為主，略微領會凈等真諦無別之義，乃為生起自續聖道之因，故名資糧道。其後，由生起次第、圓滿次第之修持日漸增上，以修習之經驗為主，以總相的方式衡量所詮之義，四加行道遂生起。彼等乃是，于見道如火之智慧生起之前兆，當象徵能詮之喻智慧初于自續生起時，名之為加行道暖位。此乃證悟凈等真諦無別之智慧，及其助伴——信心等五根之自性。此更增上，信心等五根雖未能轉為五力，然于善根動搖之中，成為最上者，遂生起加行道頂位之證悟。頂位 19-1-28a 之時，五根不為各自之相違品所勝，當具五力自性之現證於自續生起時，名之為加行道忍位。

【English Translation】 Transformed into great wisdom. 19-1-27a Mindfulness of body, feeling, mind, and phenomena are all focused. All the elaborations of mind and mental events are gathered into the luminous, innate essence of mind, which is mindfulness of mind. All phenomena of samsara and nirvana are practiced with purity, equality, acceptance, and rejection, which is mindfulness of phenomena, as taught in the sacred Guhyagarbha Tantra. Furthermore, the mindfulness of great vehicle is superior to that of lesser vehicle, as stated in the Madhyantavibhāga: 'The Bodhisattvas are superior in terms of object, attention, and attainment.' Similarly, the superiority of mantra over sutra is the same. By focusing on one's own and others' bodies, and in short, on all phenomena of samsara and nirvana, and by attending to all of them as being primordially pure, equal, and inseparable, one ultimately attains the result without having to go through other paths. This is the way of mantra. Therefore, in the sutra path, one conventionally accepts and rejects samsara and nirvana, while here, one enters the path through the method of uniting samsara and nirvana as inseparable and equal. Thus, the accumulation of mantras, which has the nature of the four mindfulnesses, 19-1-27b gives rise to a small path of accumulation. As it increases, it gives rise to a medium path of accumulation, which has the nature of the four right abandonments. As it further increases, it gives rise to a great path of accumulation, which has the nature of the four miraculous feet. Thus, in the path of accumulation, one mainly measures the meaning of the inseparability of purity, equality, and truth through hearing and thinking, and it is the time to strive for generation and completion stages, which become the cause for the arising of the noble path in one's own mindstream, hence it is called the path of accumulation. Then, as the practice of generation and completion stages increases, the four paths of joining arise, mainly through the experience of meditation, by measuring the meaning of the object to be symbolized in a general way. That is, when the exemplary wisdom that symbolizes the omen of the arising of the wisdom like fire of the path of seeing first arises in one's mindstream, it is called the heat of the path of joining. This is the nature of the five faculties of wisdom that realizes the inseparability of purity, equality, and truth, along with faith and other companions. As it increases, although the five faculties of faith and others have not yet been transformed into powers, the peak of the movement of virtue arises, and the realization of the peak of the path of joining arises. At the peak 19-1-28a stage, when the five faculties are not overcome by their respective opposing factors, and when the manifestation of the nature of the five powers arises in one's mindstream, it is called the forbearance of the path of joining.

ྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཉམས་མྱོང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་བློས་ལྕོགས་པས་ན་དེ་སྐད་དུ་བྱའོ། །དེ་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་འདྲེན་ནུས་པའི་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ནི་ཆོས་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་དེ་བས་མཆོག་གཞན་མེད་པར་དེས་འཕགས་ལམ་འདྲེན་ཐུབ་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་འདི་དག་གིས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བས་ན་མིང་དེ་སྐད་གདགས་སོ། །སྦྱོར་ལམ་ཡིན་མིན་གྱི་ས་མཚམས་ཀྱང་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་དགོས་ཀྱི། བསྐྱེད་རིམ་ཚོགས་ལམ་དང་། རྡོར་བཟླས་སོགས་རྫོགས་རིམ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བཤད་པའང་། རིམ་གྱིས་པ་ལ་དེ་ལྟར་འོང་བ་ཡོད་ཀྱང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དེ་ལྟར་ངེས་པ་མེད་དེ། དབང་དུས་ན་ཡེ་ཤེས་ངོ་འཕྲོད་པ་སོགས་ཀྱིས་རྟོགས་གོམས་ཅིག་ཅར་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། དང་པོ་ནས་ཀྱང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྣང་སྟོང་ 19-1-28b ཆུ་ཟླའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཟབ་མོས་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྡོར་བཟླས་སོགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་ཀྱང་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་མ་འདྲོང་བར་ཚོགས་ལམ་ཙམ་དུ་གནས་པའི་སྐབས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོར་བསྟན་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་གང་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་རུང་། དོན་ལ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་ནམ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལའང་སྦྱོར་ལམ་སྔ་མ་གཉིས་སུ་རི་མོར་བྲིས་པའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་གཟུགས་ལྟ་བུར་མཚན་ཉིད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་དེས་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་དངོས་ལྟ་བུའི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བའི་མཐོང་ལམ་དྲངས་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མངོན་དུ་གཟིགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་དང་ལྡན་པའི་མངོན་རྟོགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་དངོས་སུ་གཟིགས་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སོགས་འཕགས་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་རང་ 19-1-29a བཞིན་ཅན་སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་ལམ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་། དེ་ཡང་ས་དགུར་ཕྱེ་བའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་དགུ་ལས། སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ས་གཉིས་པ་ཡིན་པ་སོགས་རིམ་བཞིན་སྦྱར་ཏེ། མཐར་སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་གཉེན་པོ་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུན་མཐར་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ན་མཐར་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ

【現代漢語翻譯】 因此，由於通過特殊的經驗能夠理解法性的真實狀態，所以才這樣說。當它發展到能夠真正引導事物智慧的究竟譬喻智在相續中生起時，就被稱為殊勝法，因為在世間道中沒有比這更殊勝的，因為它能夠引導聖道，所以才這樣說。因此，這些加行道與見道相連，所以才這樣命名。 加行道是否成立的界限，也必須以譬喻智是否在相續中生起來判斷。雖然有說生起次第的積資道和圓滿次第的金剛唸誦等要在加行道中修習，但次第漸進是可能如此，卻不一定非如此不可。因為在灌頂時，可能會一下子認識智慧等等，而且一開始也有修習生圓雙運的，並且通過如水中月般了知顯空之理的甚深生起次第，也可能引導譬喻智。即使將金剛唸誦等作為瑜伽來修習，也可能因為沒有生起譬喻智而停留在積資道的階段。因此，無論修習續部各自所說的生起次第和圓滿次第的哪一種，關鍵在於譬喻智何時在相續中生起，那時就稱為密咒的加行道，這是關鍵所在。 譬喻智也有兩種，前兩種加行道如畫在紙上的月亮般相似，后兩種加行道如水中的月影般具有特徵。如此，以加行道的究竟證悟，能夠引導見到作為所詮釋的意義智慧，如同虛空中真實的月亮般，在無有能取所取二元對立的情況下，見到法性的真諦，從而生起具備智慧等七支菩提道的現觀。 此後，相續中生起真正見到顯有清凈平等大性的真實見等八支聖道的自性，即密咒的修道。它也分為九地，從九種障蔽中，將成為對治修斷大中之大的有學智慧在相續中生起，這是二地等等，依次類推。最終，在獲得對治修斷小中之小的十地時，有學智慧達到極致，最終達到金剛喻定。

【English Translation】 Therefore, it is said so because one is able to comprehend the true state of Dharmata (法性，the nature of reality) through a special experience. When it develops to the point where the ultimate example wisdom (དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས།) that can truly lead to the wisdom of things (དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས།) arises in the continuum, it is called the supreme Dharma (ཆོས་མཆོག), because there is nothing more supreme than this on the worldly path, as it can lead to the noble path. Therefore, it is said so. Thus, these joining paths (སྦྱོར་ལམ།) are connected to the seeing path (མཐོང་ལམ།), hence the name. The boundary of whether it is a joining path or not must also be determined by whether the example wisdom (དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས།) has arisen in the continuum or not. Although it is said that the accumulation path (ཚོགས་ལམ།) of the generation stage (བསྐྱེད་རིམ།) and the Vajra recitation (རྡོར་བཟླས།) etc. of the completion stage (རྫོགས་རིམ།) are to be practiced in the joining path, it is possible that it will happen gradually, but it is not necessarily so. Because at the time of empowerment (དབང་།), there may be a sudden recognition of wisdom (ཡེ་ཤེས།), and from the beginning, there may be a practice of union of generation and completion stages, and through the profound generation stage of knowing appearance and emptiness (སྣང་སྟོང་།) like the moon in water, it is possible to lead to example wisdom. Even if Vajra recitation etc. are practiced as yoga, there may be times when it remains only in the accumulation path without leading to example wisdom. Therefore, no matter which of the generation and completion stages taught in each Tantra (རྒྱུད་སྡེ།) is practiced, the key is that when example wisdom arises in the continuum, it is called the joining path of mantra (སྔགས།), which is the key point. There are also two types of example wisdom: the first two joining paths are similar to a moon drawn on paper, and the latter two are characterized as being like the reflection of the moon in water. Thus, with the ultimate realization of the joining path, one can lead to the seeing path (མཐོང་ལམ།) of seeing the very nature of the meaning wisdom (དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས།) that is to be indicated, like the real moon in the sky, without the duality of object and subject, and one will have the manifestation of wisdom (ཤེས་རབ།) etc. that sees the truth of Dharmata (ཆོས་ཉིད།) and is endowed with the seven branches of enlightenment (བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ།). Thereafter, the nature of the eight branches of the noble path (འཕགས་ལམ།), such as the correct view (ལྟ་བ།) that truly sees the great equality of appearance and existence (སྣང་སྲིད།), arises in the continuum as the path of meditation (སྒོམ་ལམ།) of mantra. It is also divided into nine grounds (ས་དགུ), and from the nine obscurations (སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་དགུ), the learning wisdom (སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས།) that becomes the antidote to the great of the great to be abandoned by meditation (སྒོམ་སྤང་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ།) arises in the continuum, which is the second ground etc., and so on in order. Finally, when the ultimate learning wisdom is attained at the end of the continuum of attaining the tenth ground (ས་བཅུ་པ་།) that is the antidote to the small of the small to be abandoned by meditation (སྒོམ་སྤང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ།), one reaches the ultimate path, the Vajra-like Samadhi (རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ).

་འཛིན་གྱིས་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བའང་དྲུངས་ནས་ཕྱུང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ། འབྲས་བུའི་མཆོག་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ས་དེ་དག་གི་མིང་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་མཐུན་ལ། སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་དང་རྟགས་ཚད་རྣམས་ཀྱང་མདོ་སྔགས་མཐུན་པར་གཞུང་རྣམས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་ལྔ་པོ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་འོད་གསལ་མཐོང་ཚུལ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་ལམ་ན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གོ་ཡུལ་ཙམ་གྱི་འོད་གསལ་དང་། སྦྱོར་ལམ་དཔེ་ཡི་འོད་གསལ། མཐོང་ལམ་དོན་གྱི་འོད་གསལ། སྒོམ་ལམ་སློབ་ 19-1-29b པའི་འོད་གསལ། མི་སློབ་ལམ་ན་མཐར་ཐུག་གི་འོད་གསལ་ཉིད་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། འཕགས་པའི་སར་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་སུམ་གཟིགས་ཚུལ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། གསལ་སྣང་གོང་ནས་གོང་དུ་ཐོབ་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ན་ཡང་དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ལས། བར་སྣང་གི་བྱ་རྗེས་བཟུང་དུ་མི་ནུས་པ་ལྟར་ཐོས་བསམ་གྱི་བློས་སོ་སོར་བསམ་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འཕགས་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ས་བཅུའི་ཁྱད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཁྱད་པར་ལས་སྣང་སྲིད་དག་པར་མཐོང་བའི་ཚུལ་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཚོགས་ལམ་དུ་མོས་པའི་ལྷ་སྐུ། སྦྱོར་ལམ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུ། མཐོང་ལམ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་སྐུ། སྒོམ་ལམ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུ། མཐར་ཐུག་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གཉིས་པོ་འདིས་ཀྱང་དག་པ་དང་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལམ་གྱིས་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ལ། དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་རེས་འཇོག་མེད་པར་ཅིག་ཅར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མི་སློབ་ 19-1-30a པའི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ལ་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ཐ་དད་མིན་ན་ཡང་། སྐུ་གསུམ་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་ཀུན་ཏུ་འོད་དང་། པདྨ་ཅན་དང་། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་ཞེས་བཞག་གོ། སྐུ་གསུམ་དང་སྦྱར་ལུགས་ཀྱི་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་གང་ལྟར་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། འདི་གསུམ་ལ་སྤང་རྟོགས་མཐོ་དམན་མེད་པར་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་བ་ཙམ་དུ་འདོད་པ་མཐུན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གཞག་མི་འདྲ་བ་དག་ཀྱང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བ

【現代漢語翻譯】 當修行者以安住于究竟實相的力量，將二障（煩惱障和所知障）的微細種子徹底根除時，便立即進入解脫之道，證得無學雙運（梵語：yuganaddha，藏語：zung 'jug，結合）的殊勝果位，成就清凈無垢的智慧身，證得佛果。這些地的名稱與波羅蜜多乘（梵語：pāramitāyāna）相符，而各自的功德和證相，也應如經續中所說，在顯密教法中一致地理解。 因此，這五道（資糧道、加行道、見道、修道和無學道）是基於對法性（梵語：dharmatā，藏語：chos nyid）平等性、實相意義的光明（梵語：prabhāsvara，藏語：'od gsal）的證悟方式而安立的。例如，在資糧道中，只有通過聞思才能理解的光明；在加行道中，有相似的光明；在見道中，有實義的光明；在修道中，有有學的光明；在無學道中，則有究竟的光明。要知道，雖然聖者們在證悟法界（梵語：dharmadhātu，藏語：chos dbyings）的方式上沒有差別，但在光明顯現的程度上卻有很大的差異。然而，這隻能由聖者們各自親證，就像無法追蹤空中鳥的軌跡一樣，無法通過聞思來分別思量。儘管如此，通過光明顯現的程度，以及隨之而來的后得（梵語：prsthalabdha，藏語：rjes thob）的定解生起方式，以及斷證功德的增長方式，可以確定十地的差別。 同樣，由於法性光明的逐漸增長，顯現世間清凈的方式也有所不同。例如，在資糧道中，有信解的本尊身；在加行道中，有風心（能量和心識）的本尊身；在見道中，有光明的本尊身；在修道中，有有學雙運的本尊身；在究竟的無學道中，有無學雙運的本尊身。這兩種方式都如實地確立了清凈和平等大性的意義。當清凈、平等和真諦無二的意義同時顯現時，即是無學雙運，這是在佛的果位上安立的。雖然從本體的角度來看，這是真俗無二的智慧身，沒有差別，但從三身（梵語：trikāya，藏語：sku gsum）的角度來看，則有普賢（梵語：Samantabhadra，藏語：kun tu bzang po）的『一切光明』，蓮花持（梵語：Padmapāṇi，藏語：pad+ma can）的『蓮花』，以及『大集輪字』（藏語：yi ge 'khor lo tshogs chen）的地位。雖然關於三身結合的方式有不同的觀點，但實際上並沒有矛盾，因為大家都認為這三者在斷證上沒有高低之分，只是在角度上有所區別。此外，大樂（梵語：mahāsukha，藏語：bde ba chen po）和上師智慧（藏語：ye shes bla ma）的地位等不同的安立，也與此類似。

【English Translation】 When a practitioner, through the power of abiding in the ultimate reality, eradicates even the subtlest seeds of the two obscurations (klesha-avarana and jneya-avarana), they immediately enter the path of liberation, attain the supreme fruit of non-learning union (Skt: yuganaddha, Tib: zung 'jug), and achieve Buddhahood in the form of a perfectly pure body of wisdom. The names of these bhumis (grounds) correspond to the Paramitayana (Perfection Vehicle), and their respective qualities and signs should be understood consistently in both Sutra and Tantra, as stated in the scriptures. Therefore, these five paths (path of accumulation, path of preparation, path of seeing, path of meditation, and path of no more learning) are established based on the way of seeing the dharmata (nature of reality) equality, the meaning of reality's luminosity (Skt: prabhasvara, Tib: 'od gsal). For example, in the path of accumulation, there is only the luminosity that can be understood through hearing and thinking; in the path of preparation, there is the example luminosity; in the path of seeing, there is the meaning luminosity; in the path of meditation, there is the learning luminosity; and in the path of no more learning, there is the ultimate luminosity. It should be known that although there is no difference in the way the Aryas (noble ones) directly see the dharmadhatu (realm of reality), there is a great difference in the way luminosity appears more and more clearly. However, this can only be realized by the Aryas themselves, and just as the traces of birds in the sky cannot be grasped, it cannot be separately contemplated by the mind of hearing and thinking. Nevertheless, based on the way luminosity is obtained, the way post-attainment (Skt: prsthalabdha, Tib: rjes thob) certainty arises, and the way the qualities of abandonment and realization increase, the differences of the ten bhumis are determined. Similarly, due to the increasing clarity of the dharmata, the way phenomena and existence are seen as pure also differs. For example, in the path of accumulation, there is the deity form of aspiration; in the path of preparation, there is the deity form of wind-mind (energy and consciousness); in the path of seeing, there is the deity form of luminosity; in the path of meditation, there is the deity form of learning union; and in the ultimate path of no more learning, there is the deity form of non-learning union. These two ways also establish the meaning of purity and great equality as it is. When the meaning of purity, equality, and truth inseparable is simultaneously manifested, it is the non-learning union, which is established in the state of Buddhahood. Although from the perspective of essence, it is the wisdom body of the two truths inseparable, and there is no difference, from the perspective of the three kayas (Skt: trikaya, Tib: sku gsum), there is the 'all-illuminating' Samantabhadra (Tib: kun tu bzang po), the 'lotus-bearing' Padmapani (Tib: pad+ma can), and the position of the 'great assembly wheel of letters' (Tib: yi ge 'khor lo tshogs chen). Although there are different views on how to combine the three kayas, there is actually no contradiction, because everyone agrees that these three have no high or low in abandonment and realization, but are only distinguished by perspective. Furthermore, different establishments such as the position of great bliss (Skt: mahasukha, Tib: bde ba chen po) and guru wisdom (Tib: ye shes bla ma) are similar to this way.

ར་ཟད་དོ། །ས་ལམ་འདི་དག་ཐབས་ལམ་དང་སྦྱར་ན་འཁོར་ལོ་ལྔའི་རླུང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ལས་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་དང་།དབུ་མར་རོ་རྐྱང་གི་མདུད་པ་ཉེར་གཅིག་གྲོལ་བ་ལས་ས་བཅུ་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བའི་ཚུལ་སྔགས་རྒྱུད་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིར་སྔགས་ཀྱི་ས་ལམ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཡི་ས་དང་འབྲས་བུའི་སའི་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་བ་དང་། གྲངས་འདྲེན་ཚུལ་དང་མིང་གི་ཁྱད་པར་སོགས་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་རྒྱུད་སོ་སོར་གསུངས་ཏེ། དགའ་བཞི་ཁོ་ན་ལའང་ལམ་ལྔ་སྦྱར་བ་ལྟ་བུའི་རྣམ་ 19-1-30b གཞག་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་། དོན་དུ་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་ལ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་མེད་པར་ཚུལ་འདིར་དགོངས་གནད་གཅིག་པར་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞི་དང་སྦྱར་བ་ལ་བཞེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་ནི། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་ན་ཡིད་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྨིན་ཀྱང་། ལུས་རྣམ་སྨིན་གྱི་གཟུགས་ལས་གནས་མ་གྱུར་པ། ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཐོབ་པ་རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན། མཐོང་ལམ་ཡན་ཆད་སློབ་པའི་ལམ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་རྡོ་རྗེའི་ལུས་སུ་གནས་གྱུར་ཞིང་ལུས་དེ་མ་སྤང་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྦྱོར་ལ། ཕུང་པོའི་ཟག་པ་མེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མཐོང་ལམ་མཆན་ཚེ་དབང་རིག་འཛིན། འཕགས་པ་སློབ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཞིག་རང་ལུས་གང་བསྒོམས་པའི་ལྷར་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་མཛད་པ་ཆ་འདྲ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་མ་ཟད་པས་མཐར་འབྲས་དངོས་མ་ཐོབ་པ་ཕྱག་ཆེན་རིག་འཛིན། སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་ནས་མི་སློབ་པ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་དུ་བཞེད། བཀའ་སྡེ་ཟུར་པས་ནི་རིག་འཛིན་བཞི་ག་འཕགས་པ་སློབ་པའི་སས་བསྡུས་པར་བཞེད་དེ། ཆོས་ 19-1-31a ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་ཡང་བློའི་ནུས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གིས་སྙིགས་མའི་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་སྦྱོང་བར་མ་ནུས་པ་རྣམ་སྨིན་རིག་འཛིན། སྦྱོང་ནུས་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པ་དངས་མའི་ལུས་སུ་གྱུར་པ་ཚེ་དབང་རིག་འཛིན་ཏེ་མཐོང་ལམ་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་ཞིང་། སྒོམ་ལམ་པ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཅན་ཕྱག་ཆེན་རིག་འཛིན། སློབ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་མ་རིག་པ་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ཆ་ལུགས་འཛིན་པ་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་དུ་བཞེད་དོ། །ངེས་ཚིག་ནི་བིདྱ་དྷ་རའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། བིད་ཡ་ནི་རིག་པ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དྷ་ར་ནི་འཆང་བ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རང་རྒྱུད་ལ་འཆང་ཞིང་ལྡན་པའོ། །དེས་ན་རིག་འཛིན་བཞི་འདི་ས་མཚམས་གང་ལྟར་སྦྱར་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་གྲུབ་པ་ལའང་དེའི་སྒྲ་འཇུག་སྟེ་འདོ

【現代漢語翻譯】 如是已述。若將這些道與地（Bhumi）與方便道相結合，則能使五輪（Five Chakras）之氣心堪能運作，從而生起五道之功德。中脈（Avadhuti）中二十一結解脫，從而顯現十一地之智慧，如密續中所述。總的來說，密咒之道與地，從因地和果地的角度可以區分，計數方式和名稱上的差異在不同的續部中都有闡述。例如，僅僅是四喜（Four Joys），就有與五道相結合的各種分類。但實際上，在道的行進方式上，所有這些都沒有區別，應當明白，在此處，其意旨是相同的。這樣的道與四種持明（Vidyadhara）相結合，有不同的觀點。全知者（Kunchen）認為，在修道之道的盡頭，會成熟為本尊瑜伽（Yidam Yoga），但身體並未從報身（Sambhogakaya）之形中轉變。身體脫離束縛，獲得大手印身（Mahamudra Kaya），這是異熟持明（Vipaka Vidyadhara）。見道（Darshana-marga）以上，在有學道（Shiksha-marga）中，異熟之身轉變為金剛身，並且不捨棄此身而證得佛果。蘊（Skandha）的煩惱已盡，具有智慧之觀，這是增上壽命持明（Tshewang Rigdzin）。殊勝的有學道，自身觀修成何本尊，即成為該本尊，與佛無異，但由於未盡除所有障礙，故未獲得究竟之果，這是大手印持明。證悟達到究竟，示現無學道（Asaiksha-marga），這是任運成就持明（Lhundrup Rigdzin）。佐巴（Zurpa）教派則認為，四種持明都包含在有學道中。雖然見到了法性（Dharmata）的真諦，但由於心力的強弱，無法用智慧之火來凈化五濁之身，這是異熟持明。能夠凈化，轉變為無生無滅的光明之身，這是增上壽命持明，見道分為兩種。修道者（Bhavana-marga）具有智慧幻身（Jnana-maya-kaya），這是大手印持明。有學道達到究竟，轉變為佛，無明轉變為五身任運成就金剛持（Vajradhara），這是任運成就持明。從詞源上講，『Vidyadhara』一詞來源於梵語。『Vidya』是明，即智慧，是智慧的自性，是密咒的真如。『Dhara』是持，即在自身中持有和具備這樣的意義。因此，無論這四種持明與哪個地相結合，都沒有矛盾，就像近修（approach）、修持（accomplishment）、支分等四者一樣。密咒成就者也適用這個名稱。 These have been described. If these paths and bhumis are combined with skillful means, then the winds and minds of the five chakras can be made workable, thereby generating the qualities of the five paths. The twenty-one knots in the central channel (Avadhuti) are released, thereby revealing the wisdom of the eleven bhumis, as is known from the general tantras. In general, the paths and bhumis of mantra can be distinguished from the perspective of the ground of cause and the ground of effect, and there are many differences in the methods of counting and the differences in names, as taught in the individual tantras. For example, even with just the four joys, there are various classifications such as combining them with the five paths. But in reality, there is no difference in the way the paths are traversed, and it should be understood that the intention here is the same. There are different views on how to combine such paths with the four vidyadharas. The Omniscient One (Kunchen) believes that at the end of the path of aspiration and practice, it matures into the yoga of the yidam deity, but the body has not transformed from the form of the sambhogakaya. The body is freed from bonds, and the mahamudra kaya is attained, which is the vipaka vidyadhara. Above the path of seeing (Darshana-marga), in the path of learning (Shiksha-marga), the body of maturation transforms into a vajra body, and without abandoning that body, it is joined to the state of buddhahood. The defilements of the aggregates are exhausted, and one possesses the vision of wisdom, which is the tshewang rigdzin. The special path of the noble learner, whatever deity one meditates on as one's own body, one becomes that deity, and although one's activities are similar to those of a buddha, one has not exhausted all the obscurations, so one has not attained the actual ultimate result, which is the mahamudra vidyadhara. Accomplishment is perfected, and the non-learning is manifested, which is the lhundrup rigdzin. The Zurpa school believes that all four vidyadharas are included in the path of the noble learner. Although the truth of dharmata is seen, one is unable to purify the body of the five degenerations with the fire of wisdom due to the strength of the mind, which is the vipaka vidyadhara. One is able to purify, and one transforms into a clear body without birth or death, which is the tshewang rigdzin, thus dividing the path of seeing into two. The meditator (Bhavana-marga) has a jnana-maya-kaya, which is the mahamudra vidyadhara. The path of learning is perfected, and one transforms into a buddha, ignorance transforms into the five kayas, the spontaneously accomplished vajradhara, which is the lhundrup rigdzin. Etymologically, the word 'Vidyadhara' is derived from Sanskrit. 'Vidya' is knowledge, that is, wisdom, the nature of wisdom, the suchness of mantra. 'Dhara' is holding, that is, holding and possessing such a meaning in one's own being. Therefore, no matter which bhumi these four vidyadharas are combined with, there is no contradiction, just like the four aspects of approach, accomplishment, etc. The name also applies to those who have accomplished mantra.

【English Translation】 Thus it has been described. If these paths and bhumis are combined with skillful means, then the winds and minds of the five chakras can be made workable, thereby generating the qualities of the five paths. The twenty-one knots in the central channel (Avadhuti) are released, thereby revealing the wisdom of the eleven bhumis, as is known from the general tantras. In general, the paths and bhumis of mantra can be distinguished from the perspective of the ground of cause and the ground of effect, and there are many differences in the methods of counting and the differences in names, as taught in the individual tantras. For example, even with just the four joys, there are various classifications such as combining them with the five paths. But in reality, there is no difference in the way the paths are traversed, and it should be understood that the intention here is the same. There are different views on how to combine such paths with the four vidyadharas. The Omniscient One (Kunchen) believes that at the end of the path of aspiration and practice, it matures into the yoga of the yidam deity, but the body has not transformed from the form of the sambhogakaya. The body is freed from bonds, and the mahamudra kaya is attained, which is the vipaka vidyadhara. Above the path of seeing (Darshana-marga), in the path of learning (Shiksha-marga), the body of maturation transforms into a vajra body, and without abandoning that body, it is joined to the state of buddhahood. The defilements of the aggregates are exhausted, and one possesses the vision of wisdom, which is the tshewang rigdzin. The special path of the noble learner, whatever deity one meditates on as one's own body, one becomes that deity, and although one's activities are similar to those of a buddha, one has not exhausted all the obscurations, so one has not attained the actual ultimate result, which is the mahamudra vidyadhara. Accomplishment is perfected, and the non-learning is manifested, which is the lhundrup rigdzin. The Zurpa school believes that all four vidyadharas are included in the path of the noble learner. Although the truth of dharmata is seen, one is unable to purify the body of the five degenerations with the fire of wisdom due to the strength of the mind, which is the vipaka vidyadhara. One is able to purify, and one transforms into a clear body without birth or death, which is the tshewang rigdzin, thus dividing the path of seeing into two. The meditator (Bhavana-marga) has a jnana-maya-kaya, which is the mahamudra vidyadhara. The path of learning is perfected, and one transforms into a buddha, ignorance transforms into the five kayas, the spontaneously accomplished vajradhara, which is the lhundrup rigdzin. Etymologically, the word 'Vidyadhara' is derived from Sanskrit. 'Vidya' is knowledge, that is, wisdom, the nature of wisdom, the suchness of mantra. 'Dhara' is holding, that is, holding and possessing such a meaning in one's own being. Therefore, no matter which bhumi these four vidyadharas are combined with, there is no contradiction, just like the four aspects of approach, accomplishment, etc. The name also applies to those who have accomplished mantra.

ད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་དང་རལ་གྲིའི་རིག་འཛིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སར་ཆུད་པ། ས་ལ་གནས་པ། སར་སྨིན་པའི་རིག་འཛིན་གསུམ་དང་། སྒོམ་ལམ་ཁོ་ན་ལའང་། རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་རིན་ཆེན་པདྨ་རལ་ 19-1-31b གྲིའི་རིག་འཛིན་ལྔར་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། 所證之果續 གསུམ་པ་གང་དུ་མཐར་ཕྱིན་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཆུད་པའི། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་སྙིང་པོ་ནི། །ཟད་པའི་དུས་མེད་ཡིད་བཞིན་མཛོད། །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། །ཞེས་དང་། གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ་བ་ཡི། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །ཞེས་དང་། ཆོས་སྐུ་དཔག་མེད་བརྗོད་དུ་མེད། །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྩད་ནས་སྤངས་པ་ན། གཞི་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཁྱབ་ཀྱི་རང་བཞིན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་བའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མངའ་བདག །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ 19-1-32a གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་ཁྱད་པར་མདོར་བསྡུས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་ལྔ་སྟེ་འབྲས་ཆོས་ཉེར་ལྔའི་རང་བཞིན་དང་། དེ་ཡང་བསྡུས་ན་རྟེན་སྐུ། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ཏེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་འདུལ། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ནས་འགེངས་པའི་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཚུངས་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཚད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་མཛད་པ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ན། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་བླ་ན་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་སམ། དེ་ཡང་སྣང་ཚུལ་ལ་གློ་བུར་དྲི་མ་ལམ་གྱིས་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་གྱུད་པས་ན་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ནམ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་ན་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། ། 道續各別說 གཉིས་པ་ལམ་རྒྱུད་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། དབྱེ་བསྡུའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་གསུང་ཚུལ་དང་། སྐབས་ཀྱི་དོན་བཤད་པའོ། ། 說諸廣略次第之因 དང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་འདི་དག་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་དབྱེ་བསྡུའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་ 19-1-32b ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་པུའི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་དང་། ཡང་བསྐ

【現代漢語翻譯】 例如，有『持明身』（藏文：གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：），『持明劍』（藏文：རལ་གྲིའི་རིག་འཛིན་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）等等。此外，還有『成熟于地持明』、『安住于地持明』、『生於地持明』三種持明。僅在修道上，也有分為『金剛持明』、『輪持明』、『寶生持明』、『蓮花持明』、『劍持明』五種持明等等，有許多不同的分類。 所證之果續 第三，何處是究竟的果續呢？如經中所說：『三世諸佛之意蘊，殊勝成就之精華，無盡如意之寶藏，無增無減自然生。』又如：『離一與多之本體，無始無終即真如，諸佛亦不能得見，自生智慧無處顯。』又如：『法身無量不可說。』等等，如是，通過修道的威力，將所有突發的垢染及其習氣徹底清除，那麼，原本清凈、平等、無別的廣闊自性壇城就會如實顯現。也就是說，一切法無別地現證圓滿菩提，成為自生智慧的唯一本質，即金剛之身，大樂恒常遍在的自性，以及顯現一切形象、功德不可思議的主宰。這是究竟的果，是不需再學的雙運之體性。 簡而言之，其特點可歸納為五身、五語、五意、五功德、五事業，共二十五種果法之自性。若再簡略，則可歸納為所依之身、能依之智慧、以及事業，此三者之相。若廣而言之，則與遍滿法界的所知事物完全相同，以功德之差別，通過不可估量的途徑，恒常、遍在、任運自成地利益無量眾生，直至虛空窮盡。 為何稱為『果續』呢？是因為它是所追求的至高無上之終極目標嗎？又或者，是因為在顯現上，通過修道的力量，將突發的垢染清除而顯現，所以稱為『果』；又因為它永不間斷，所以稱為『續』。 道續各別說 第二，分別解說道續，包括分類歸納的次第，以及解釋經文的要義。 說諸廣略次第之因 首先，關於金剛乘道的這些方法，在續部和偉大的釋論中，有各種分類歸納的方式。

【English Translation】 For example, there are the 'Vidyadhara of the Body' (Tibetan: གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་), the 'Vidyadhara of the Sword' (Tibetan: རལ་གྲིའི་རིག་འཛིན་), and so on. Furthermore, there are the three Vidyadharas: 'Maturity on the Ground,' 'Abiding on the Ground,' and 'Born on the Ground.' Even on the path of meditation alone, there are divisions into the five Vidyadharas: 'Vajra Vidyadhara,' 'Wheel Vidyadhara,' 'Jewel Vidyadhara,' 'Lotus Vidyadhara,' and 'Sword Vidyadhara,' and so on, with many different classifications. The Consequence Continuum That Is Realized Third, where is the ultimate Consequence Continuum? As it is taught: 'The essence of the minds of the Buddhas of the three times, the heart essence of the supreme siddhi, is an inexhaustible wish-fulfilling treasury, arising without increase or decrease.' And: 'The essence that is separate from one and many, without beginning or end, is suchness itself. Even the Buddhas do not see it; self-arisen wisdom appears without location.' And: 'The Dharmakaya is immeasurable and inexpressible.' Etc. Thus, through the power of cultivating the path, when the adventitious stains, along with their habitual tendencies, are completely abandoned, then the ground of original purity, the great, equal, and undifferentiated mandala of intrinsic nature, is manifested as it is. That is to say, all phenomena are realized as indivisible, perfectly enlightened, and transformed into the essence of self-arisen wisdom alone, the Vajra-like Body, the nature of great bliss, constant and pervasive, the lord of inconceivable qualities that appear in all forms. This is the ultimate result, the non-learning Union, the nature of which is. In brief, its distinctions can be summarized as the five bodies, five speeches, five minds, five qualities, and five activities, the nature of the twenty-five results. Further condensed, it can be summarized as the basis of the body, the wisdom that depends on it, and the activity of the three aspects. If expanded, it is equal to all aspects of knowable phenomena that fill the expanse of Dharma, and through the immeasurable door of the distinctions of qualities, the activities of benefit and happiness for all limitless sentient beings are constantly, pervasively, and spontaneously accomplished as long as space exists. Why is it called the 'Consequence Continuum'? Is it because it is the ultimate, unsurpassed goal to be attained? Or, because in appearance, it is manifested through the power of the path that removes adventitious stains, it is called 'Consequence'; and because it never ceases, it is called 'Continuum.' Separate Explanation of the Path Continuum Second, the separate explanation of the Path Continuum includes the order of classification and summarization, and the explanation of the meaning of the context. Explanation of the Causes of Various Expansions and Contractions First, regarding these methods of the Vajrayana path, in the tantras and great commentaries, various methods of classification and summarization are taught.

ྱེད་རྫོགས་གཉིས་སམ་ཐབས་གྲོལ་གཉིས་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཤད་པ་དང་། ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་མམ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཚན་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་། ཡང་རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་ཡེ་ཤེས་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པ་བཞི་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཕྱག་ཆེན་དང་ཆོས་དང་དམ་ཚིག་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཆིང་གིས་བཅིང་སྟེ་བསྟན་པ་དང་། ཡིད་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་ལྟ་བ་དང་སྒྲུབ་པ་དང་ཕྲིན་ལས་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་ལམ་ཀུན་བསྡུས་ནས་འཆད་པ་དང་། ཡང་གསང་སྔགས་ནི་བསླབ་པའི་རྫོང་འཕྲེང་མཆན་མཐའ་དྲུག་ཏུ་འཆད་དེ། གཞི་དམ་ཚིག་གིས་བཟུང་ཐག་ལྟ་བས་བཅད་ལ་སྤྱོད་པས་དོར། རིམ་པ་དབང་གིས་བགྲོད། ཉམས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བླང་། དོན་མན་ངག་གིས་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཡང་ལྟ་བ་སྤར་ཁབ་པ་སྤྱོད་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་དམ་ཚིག་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་ 19-1-33a བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད་པ་དང་། ཡང་བདུན་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བསྣན་ཏེ་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དཀྱིལ་རོང་ཟོམ་འཁོར་དམ་ཚིག་སྒྲུབ་པ་དབང་དང་ཕྲིན་ལས་ཏེ་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཏིང་འཛིན་མཆོད་པ་སྟེ་ཡན་ལག་བཞི་དང་དགུར་འཆད་དེ་ལྟ་སྤྱོད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འགྲོ་བས་ལོགས་སུ་མ་སྨོས་པའོ། །ཡང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་མཆོད་པ་དང་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྲིན་ལས་དང་སྒྲུབ་པ་སྟེ་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་ལམ་ཀུན་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་ཞིང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཚན་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་སྡུ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བཤད་བྱ་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་གཞན་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་བཤད་ན་གང་ལྟར་ཀྱང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འཆད་ནུས་པས་ན་ཁྱད་མེད་དོ། ། 說所論義 གཉིས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་རང་ལུགས་སུ་ནི་རྒྱས་པའི་དབྱེ་སྒོ་ལྟར་འཆད་ན་བདེ་བས། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གམ་བསླབ་པའི་མཐའ་བཅུ་གཅིག་གི་ཚུལ་དུ་འཆད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བ། མི་གཡོ་བ་ཏིང་འཛིན་ལ་དོར་བ་ 19-1-33b སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར། རིམ་པ་བགྲོད་པ་དབང་། མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག་གསུམ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་སྒྲུབ་པ། གནས་སུ་སྟོབ་པ་མཆོད་པ། རོལ་པ་ཕྲིན་ལས་ཏེ་གསུམ་དང་། འཆིང་བ་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཟློས་པ་སྔགས་ཏེ་ས་བཅུ་གཅིག་གི་གྲངས་དང་མཚུངས་པར་བཞག་གོ། དེ་དག་སོ་སོར་འཆད་པའི། 性空見 དང་པོ་ལྟ་བ་ནི། རྒྱུ་གཅིག་པ་དང་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ། བྱིན་གྱིས་བརླབ་དང་མངོན་སུམ་པར། །རབ་ཏུ་རྟོགས

【現代漢語翻譯】 或者以俱生和解脫二者，或者以方便和智慧解脫二者等方式進行闡述；又或者以身語意三瑜伽，或者以見、修、行三者，以及近修、修持、事業三者等三組形式進行闡述；又或者以四金剛之智慧作為道用的四種瑜伽次第；或者以佛之身語意事業作為道用，以大手印、法、誓言和事業四印之繫縛而進行教導；或者將一切道收攝於意灌頂、誓言、見地、修持和事業五者之中進行闡述；又或者密咒以六種學處之城墻來闡述：以根本誓言把握，以見地斬斷，以行捨棄，以次第灌頂引導，以三摩地受持，以口訣成就意義。又說，以見地、拋棄行、三摩地、灌頂、誓言、事業、修持七者之門進行闡述；又或者在七者之上加上壇城而成為八者；又或者以壇城、容、仲科、誓言、修持、灌頂和事業，即五種根本，以及咒語、手印、三摩地、供養四種支分，共九種方式進行闡述，而見和行則遍及一切，因此沒有單獨說明。又或者以見地、行、壇城、灌頂、誓言、供養、咒語、三摩地、事業和修持，即十種續部之物來涵蓋一切道而進行開示，並將咒語和手印歸為一組。如此種種分類和歸納，都是抓住各自場合的主要闡述對象，並以將其作為其他部分的支分的方式進行如理闡述，無論如何都能普遍涵蓋密咒之道，因此沒有差別。 所論之義 第二，就場合的意義而言，按照自宗的觀點，如果按照廣大的分類方式進行闡述會更舒適，因此以十一種續部之物或者十一種學處之邊際的方式進行闡述：真如見、不動三摩地、捨棄行三者；佈置壇城、次第引導灌頂、不違越誓言三者；追求意義修持、安住供養、享受事業三者；繫縛手印和重複咒語，與十一地的數量相對應。以下分別闡述這些內容。 性空見 首先是見地：原因是一，文字的形式，加持和現量，完全理解。

【English Translation】 Or explained in terms of the two, Sahaja and Liberation, or the two, means and wisdom liberation; or the three yogas of body, speech, and mind, or the three of view, meditation, and action, and the three of approach, accomplishment, and activity, etc., in the form of three groups; or the four stages of yoga that use the wisdom of the four vajras as the path; or the four mudras of Mahamudra, Dharma, Samaya, and Karma, which bind the Buddha's body, speech, mind, and activity as the path; or all paths are summarized within the five categories of mind empowerment, samaya, view, practice, and activity; or the secret mantra is explained as six ramparts of learning: holding the root samaya, cutting off the view, abandoning action, proceeding through the order of empowerment, taking the experience with samadhi, and accomplishing the meaning with instructions. It is also said that it is explained through the seven doors of view, abandoning action, samadhi, empowerment, samaya, activity, and practice; or adding mandala to the seven to make eight; or mandala, yong, zhongkhom, samaya, practice, empowerment, and activity, that is, five roots, and mantra, mudra, samadhi, and offering four branches, explained in nine ways, while view and action pervade everything, so they are not mentioned separately. Or view, action, mandala, empowerment, samaya, offering, mantra, samadhi, activity, and practice, that is, the ten objects of the tantra, summarize all paths and show them, and the mantra and mudra are grouped together. All these classifications and summaries grasp the main object of explanation in their respective contexts, and explain them properly by showing them as branches of other parts, so that all secret mantra paths can be universally covered, so there is no difference. Meaning of the topic Secondly, in terms of the meaning of the occasion, according to one's own view, it would be more comfortable to explain according to the vast classification method, so it is explained in the form of eleven tantric objects or eleven boundaries of learning: the view of suchness, the immovable samadhi, and the abandonment of the three actions; arranging the mandala, guiding the order of empowerment, and not violating the three samayas; pursuing the meaning of practice, abiding in offering, and enjoying the three activities; binding the mudra and repeating the mantra, corresponding to the number of eleven bhumis. The following describes these separately. Emptiness view First of all, the view: the reason is one, the form of letters, blessing and direct perception, complete understanding.

་པ་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ནི་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་བསླབ་པ་གཞན་ཀུན་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་དགོས་པས་ལྟ་བ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བས་ན་དེ་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། དེའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཐུན་མིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དྲྀཥྚའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞལ་བྱའི་ཡུལ་གང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་བློའོ། །དེ་ 19-1-34a ལའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཡུལ་ཇི་བཞིན་པར་གཏན་ལ་ཕེབ་མ་ཕེབ་ཀྱི་ཚུལ་ལས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གནས་ཏེ། རྒྱུད་འདི་ལས། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས། །ཕྱོགས་རྟོགས་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས། །འདུལ་བ་དགོངས་པ་གསང་བ་དང་། །རང་བཞིན་གསང་བའི་དོན་རྣམས་ནི། །ཡི་གེ་སྒྲ་བཏགས་མིང་ཚོགས་ལ། །བརྟེན་པའི་ཚིག་གིས་རབ་མཚོན་ཏེ། །ཁོང་ནས་གབ་སྦས་དོན་འབྱིན་པ། །སྟོན་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་ལ་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་སྣང་ཚུལ་འདི་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་བདག་དང་ཆོས་སུ་ལྟ་བ་ལ་གནས་པ་ཙམ་ལས་གྲུབ་མཐའི་དཔྱད་པ་གཞན་མ་ཞུགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕེབ་པ་དཔལ་ལྡན་གསང་བའི་སྙིང་པོའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་བར་དུ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་རྩེ། གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐར་ཐུག །ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེལ་སོ་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི། སྣང་སྲིད་ 19-1-34b དག་མཉམ་ཆེན་པོར་ངེས་པའི་བློ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལྟ་བ་ཞེས་པ་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་དོན་དེ་ངེས་བཟུང་གི་རྣམ་པ་ཅན་ཞིག་ལ་འཇོག་པས་གཙོ་བོར་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ལ་བཞག་དགོས་ཏེ། མཐོང་ལམ་མཉམ་བཞག་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་གིས་གདགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་ཆེར་མ་བརྗོད་ཀྱང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཆ་ནས་ལྟ་བའི་མིང་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་ན་ཆོས་དབྱིངས་གཟིགས་པའི་ཚུལ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ལས་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ཀྱང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་ལས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲེན་ཚུལ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་དོན། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། རྗེས་ཀྱི་ངེས་པ་ལས་མའི་ཁྱད་པར་དང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བཞག་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ནི་དབང

【現代漢語翻譯】 正如四位智者所說：『一切皆為圓滿正覺之大王』。因此，大平等之見是所有無上密法的先導，其他一切修習都應隨之而行。因此，見地至關重要，故略作闡述，分為四部分：本體、分類、如何確立以及必要性。 定義 首先，分為共同總說和不共別說兩部分。第一部分：『見』（藏文：ལྟ་བ་）一詞源於梵文『Dṛṣṭi』，意為以智慧斷除所量之境的增益和損減，並確立為唯一的定解之識。 根據智慧的差別，以及是否如實地確定對境，存在著世間和出世間的各種見地次第。正如本續中所說：『未證悟與顛倒證悟，片面證悟與未證悟真實。調伏、密意與秘密自性之義，皆以依賴文字、聲音、名稱之詞句來表達，從內部隱藏揭示意義，乃是導師金剛持之心意。』 如是，從執著顯現為真實的我和法，停留在這種見地上，尚未進行其他宗派的辨析的世間凡夫，到如實地確定顯有寂靜大平等自性本初壇城，乃至尊勝秘密藏宗派的見地之間，存在著由低到高的超勝之勢。第二部分：一切見地的頂峰，一切宗派的究竟，一切道途的終點，此無上乘的不共見地是：確立顯有寂靜大平等的智慧。 此外，所謂『見地』，是指對所應確立之義具有定解之相，因此主要安立在後得的定解上。雖然像見道之等持這樣的狀態，更多地被賦予智慧和光明等名稱，較少稱為『見地』，但從其證見真實之義的角度，也可以安立為『見地』，這並沒有矛盾。然而，聖者的等持狀態中，證悟法界的景像是各自親證的境界，超越了言語概念的範疇。但是，從等持中獲得的明相，可以自然地引導后得的定解。正如經文所說：『普遍利益眾生的最勝義』。如同根據后得的定解來區分凡夫和聖者的真實見地一樣，此處也是如此。

【English Translation】 As the four wise ones said: 'All is the great king of perfect enlightenment.' Therefore, the view of great equality is the forerunner of all unsurpassable tantric paths, and all other practices should follow it. Therefore, the view is extremely important, so it will be explained in a little more detail, in four parts: essence, classification, how to establish it, and necessity. Definition First, there are two parts: a common general explanation and a unique specific explanation. The first part: The word 'view' (Tibetan: ལྟ་བ་) is derived from the Sanskrit word 'Dṛṣṭi', which means to cut off the additions and subtractions of the object to be measured with wisdom, and to establish it as the only definite knowledge. According to the difference of wisdom, and whether or not the object is determined as it is, there are various levels of worldly and transcendental views. As it is said in this tantra: 'Non-realization and wrong realization, partial realization and non-realization of reality. The meanings of discipline, intention, and secret nature are all expressed by words based on letters, sounds, and collections of names, revealing the meaning hidden from within, residing in the mind of the teacher Vajradhara.' Thus, from clinging to appearances as true self and phenomena, staying in this view, without engaging in other philosophical analyses, starting from ordinary worldly people, to truly establishing the nature of appearances and existence as the great equality, the primordial mandala of the ground, up to the view of the glorious secret essence school, there is a progressive and superior trend. The second part: The peak of all views, the ultimate of all philosophies, the end of all paths, the unique view of this unsurpassable vehicle is: the wisdom that establishes the great equality of appearances and existence. In addition, the so-called 'view' refers to the aspect of having a definite understanding of the meaning to be established, so it should be mainly established on the post-meditation definite knowledge. Although states such as the samadhi of the path of seeing are more often given names such as wisdom and light, and are less often called 'view', it is not contradictory to establish it as 'view' from the perspective of seeing the true meaning. However, in the state of samadhi of the noble ones, the vision of the Dharmadhatu is a realm that is personally realized and transcends the scope of verbal concepts. However, the clear appearance obtained from samadhi can naturally guide the post-meditation definite knowledge. As the scripture says: 'The supreme meaning of universally benefiting beings.' Just as the true view of ordinary beings and noble ones is distinguished based on post-meditation definite knowledge, so it is here as well.

་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕོ་བ་དང་ལམ་ཁྱད་པར་བ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་ངེས་པ་འདི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐུན་མིན་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་ 19-1-35a གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། སྔ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལྟར། ཆོས་ཅན་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བའི་ལྟ་བ། རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་གསུམ་དུ་ཡོད་ལ། དེ་གསུམ་ནི་སྐབས་འདིར་མ་ཟད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དང་། དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་དང་། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིའི་དེ་གསུམ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཚུལ་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ལྟ་བ་ནི་སྣོད་བཅུད་རྟེན་བརྟེན་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བ་དང་། ལྷག་པའི་བདེན་པ་དག་མཉམ་གཉིས་པོ་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་ལྟ་བའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། ། 方便 གསུམ་པ་དེའི་ཚུལ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ། མདོ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་འཕགས་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། ། 立密乘見勝於顯乘 དང་པོ་ལ་ 19-1-35b མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད་ཅེ་ན། གཞལ་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། ཆོས་དབྱིངས་མཐོང་ཚུལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཁྱད་ཡོད་ལ། ལྟ་བ་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་འཇོག་པས་ན་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་ལ་ལྟ་བས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་མིན་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བར་ཡོད་པར་ཐལ་བ་དང་། མདོ་ཡི་མཐོང་ལམ་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང་། མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་སྤྲོས་པ་གཅོད་རྒྱུ་རིགས་པས་གྲུབ་དགོས་པས་ན། མདོ་སྔགས་ཀྱི་མཐོང་ལམ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ལ་གནད་གཅིག་པར་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། །འོ་ན་ལྟ་བའི་ཡུལ་གཅིག་པས་ན་ལྟ་བ་འཕགས་པར་མི་གྲུབ་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་ཡང་གྲུབ་སྟེ། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། གནས་ལུགས་མྱུར་དུ་མཐོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་བ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བས་དཀའ་བ་མེད་པ

【現代漢語翻譯】 通過修習死亡時意識的轉移（藏文：དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕོ་བ་，漢語字面意思：時間智慧轉移）和殊勝道，安住于遠離戲論的大雙運（藏文：ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ，漢語字面意思：結合，無戲論，偉大）之義中。以此力量，后得位時，確信輪涅一切顯現皆為清凈平等（藏文：སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ，漢語字面意思：顯現，存在，清凈，平等，偉大）。此乃密宗（藏文：སྔགས，漢語字面意思：咒語）之獨特見解，因其對二諦（藏文：བདེན་པ་གཉིས，漢語字面意思：真理，二）之義具有殊勝之定解，且以現量成立。 第二，分類：如寧瑪派（藏文：སྔ་འགྱུར，漢語字面意思：早期翻譯）之續部所廣為人知，有法相見（藏文：ཆོས་ཅན་ལྟ་བ，漢語字面意思：有法，見）、法性見（藏文：ཆོས་ཉིད་ལྟ་བ，漢語字面意思：法性，見）、自智見（藏文：རང་རིག་ལྟ་བ，漢語字面意思：自，智，見）三種。此三者不僅適用於此處，亦是所有見解之遍及，因其分別是名言之境、勝義之境、以及證悟二諦無別之境的不同名稱。然此處之三見，以不共之方式存在。其中，法相見乃視外器內情，所依能依之身與智慧壇城皆為大清凈；法性見乃視一切法無別平等；自智見乃各自以自智證悟勝義諦（藏文：ལྷག་པའི་བདེན་པ，漢語字面意思：殊勝，真理）與清凈平等二者無別之法身（藏文：ཆོས་སྐུ，漢語字面意思：法，身）。 第三，以理證成其理：經中說，密宗之見殊勝，尤以密宗之見深奧。 首先， 顯宗（藏文：མདོ，漢語字面意思：經）與密宗之見有差別嗎？答：在將所量之法界（藏文：ཆོས་དབྱིངས，漢語字面意思：法界）定為離戲方面無有差別，然于見法界之方式的所緣境上則有差別。見解乃從所緣境之角度安立，故差別極大。若以見解所應確定之境，法界之如是性（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད，漢語字面意思：如是）非一，則會產生諸法之如是性有不同種類之過失，以及顯宗之道不能見如是性之過失。且必須以理成立能斷除四邊戲論之外的戲論。故諸位智者大成就者一致認為，顯密二宗之道在現量證悟法性上，要點一致。若認為見解之境相同，故見解不殊勝，則不然，實則非常殊勝。如雲：『義一未愚昧，方便多無難，根利者之故，密乘極超勝。』 意即以智慧不愚昧之差別，以及迅速見實相之方便差別眾多而殊勝。依此，道易行且迅速，故無有艱難。

【English Translation】 Through practicing the transference of consciousness at the time of death (Tibetan: དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འཕོ་བ་, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Transfer of wisdom at the time) and the special path, one abides in the meaning of the great non-dual union (Tibetan: ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Great union beyond elaboration). With this power, in the post-meditation state, one ascertains that all appearances and existences are pure and equal (Tibetan: སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Great purity and equality of appearances and existence). This is the unique view of mantra (Tibetan: སྔགས, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Mantra), because it has a special certainty about the meaning of the two truths (Tibetan: བདེན་པ་གཉིས, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Two truths), and it is established by direct perception. Second, the classification: As is widely known from the tantras of the Nyingma school (Tibetan: སྔ་འགྱུར, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Early translation), there are three types of views: the view of entities (Tibetan: ཆོས་ཅན་ལྟ་བ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: View of entities), the view of the nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད་ལྟ་བ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: View of the nature of reality), and the view of self-awareness (Tibetan: རང་རིག་ལྟ་བ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: View of self-awareness). These three are not only applicable here but also encompass all views, because they are different names for the object of conventional truth, the object of ultimate truth, and the object of realizing the inseparability of the two truths. However, these three views in this context exist in a unique way. Among them, the view of entities is to see the outer world and inner beings, the mandala of the dependent body and wisdom, as great purity; the view of the nature of reality is to see all phenomena as inseparable and equal; and the view of self-awareness is to realize individually with one's own wisdom that the ultimate truth (Tibetan: ལྷག་པའི་བདེན་པ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Superior truth) and pure equality are inseparable as the great dharmakaya (Tibetan: ཆོས་སྐུ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Dharma body). Third, establishing its principle with reasoning: The sutras say that the view of mantra is superior, and especially the view of mantra is profound. First, Is there a difference between the views of sutra (Tibetan: མདོ, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Sutra) and mantra? Answer: There is no difference in establishing the object of measurement, the dharmadhatu (Tibetan: ཆོས་དབྱིངས, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Realm of phenomena), as being free from elaboration, but there is a difference in the object of how the dharmadhatu is seen. Since the view is established from the perspective of the object, the difference is very great. If the object to be determined by the view, the suchness (Tibetan: དེ་བཞིན་ཉིད, Sanskrit: , Romanization: , Literal meaning: Suchness) of the dharmadhatu, is not one, then there would be the fault that the suchness of phenomena has different kinds, and the fault that the path of sutra does not see the suchness. And it is necessary to establish with reasoning that one can cut off elaborations beyond the four extremes of elaboration. Therefore, all wise and accomplished masters agree that the key point of the path of sutra and mantra is the same in directly realizing the nature of reality. If one thinks that the view is not superior because the object of the view is the same, then that is not the case, it is actually very superior. As it is said: 'Though the meaning is one, it is not obscured; with many methods, there is no difficulty; because of sharp faculties, the mantra vehicle is extremely superior.' This means that it is superior because of the difference of not being obscured by wisdom, and the difference of having many methods to quickly see reality. Based on this, the path is easy and quick, so there is no difficulty.

་ 19-1-36a དང་། རྟེན་གྱི་གང་ཟག་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཁོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལས་དབང་པོ་རྣོན་པོར་གྱུར་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱང་རིང་པོའི་གཟུགས་གཅིག་ལ་མིག་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བས་བལྟས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་མདོ་ལས་སྔགས་ནི་མཉམ་བཞག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་ཚུལ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ངེས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་སོ། །དང་པོ་མདོ་ལམ་དུ་ཆོས་དབྱིངས་དེ་རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་སྒོམ་ཞིང་། ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསགས་པ་དང་བཅས་པས་གདོད་རིང་མོ་ཞིག་ན་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ། འདིར་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཡིད་དཔྱོད་དང་བྲལ་བར་ཐད་ཀར་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་པ་དང་། མན་ངག་གི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པ་ནི། མིག་སྨན་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་རྒྱང་རིང་པོའི་གཟུགས་གསལ་བར་མཐོང་བའམ། འཕྲུལ་འཁོར་གཅད་པའི་གནད་ལ་མཁས་པས་གསང་ཐག་བཀྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཡི་ལམ་གྱིས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་གནད་ཀྱང་མཐར་ 19-1-36b གཏུག་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལ་འབབ་ཀྱང་། ལས་དང་པོ་པས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རོ་མཉམ་དུ་ངེས་པ་དང་མྱང་བར་དཀའ་བས། མཐའ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་བཀག་པའི་སྟོང་པར་ཞེན་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང་། སྔགས་སུ་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་སར་སྟོན་པ་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དོན་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་ལྟར་སྲི༷ད་པ་གསུམ༷་པོ་རྡུལ་དང་ཤེས་པ་ཕྲ༷་རབ༷་ཀྱི་གཟུགས༷་སུ་གྲུབ་པ་མིན༷་ཏེ་འདིར༷་ནི༷་གཟུངས་འཛིན་མེད་པའི་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་ཙམ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སེམས་ཙམ་པས་འདོད་ལ། དེ་ཡང་དཔྱད་ན་རྡུལ་ཕྲན་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་ཉི༷ད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེ༷ད་དེ༷། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཤེས༷་རབ༷་ནི་ཆོས༷་གང༷་དུ༷འང༷་གན༷ས་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས༷་པ༷འི་ཚིག༷་ནི༷་སངས༷་རྒྱས༷་པ༷་རྣམ༷ས་སྟོན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་གང༷་གིས༷། འགྱུར༷་མེ༷ད་ཀྱི་བདེ་བ་དང༷་བྲལ༷་ཏེ་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་མི༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷་ནི༷་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་དེ༷་ཙམ་ཡིད་ལ་བཟུང༷་ནས༷་སྟོང༷་པར༷་ལྟ༷་བར་བྱེ༷ད་ཅིང་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་མི་ནུས་པ༷། དེས༷་ན༷་གཙོ༷་བོས༷་ཏེ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་གང༷་ཞིག༷་འཕོ༷་བའི་འགྱུར་བ་མེ༷ད་པ་ལྷ༷ན་སྐྱེས༷་ལུས༷་ཀྱི༷་བདེ༷་བ༷་ལུས་གནས་ལུས་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དག༷་ནི༷་སྔ༷གས་ཀྱི༷་ཐེག༷་པར༷་བསྟན༷་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་ 19-1-37a སྟོང་ངམ་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་རྗེན་པར་མྱོང་བ་ནི་མཉམ་བཞག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཕགས་པ་ཡིན

【現代漢語翻譯】 此外，密宗的所依補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，含義：個體）是唯一能調伏根器敏銳之士的法門，因此顯得尤為殊勝。正如眼睛明亮與否觀看遠處物體時，所見景像有好壞之分一樣，密宗的殊勝之處在於，如經中所說，它在入定（藏文：མཉམ་བཞག་）中獲得明相（藏文：གསལ་སྣང་）的方式和在後得（藏文：རྗེས་ཐོབ་）中生起定解（藏文：ངེས་པ་）的方式上都更為殊勝。 首先，在顯宗道中，法界（藏文：ཆོས་དབྱིངས་）需要依賴后得比量（藏文：རྗེས་དཔག་）並通過分別念（藏文：ཡིད་དཔྱོད་）來修習，並且需要積累廣大的資糧，經過漫長的時間才能現證。而在密宗中，可以直接在自心本性上，以離於分別唸的方式體驗而證悟。這是通過灌頂（藏文：དབང་）成熟，以及具足訣竅（藏文：མན་ངག་）的殊勝力量，從而獲得對實相的明相。這就像通過眼藥等方法清晰地看到遠處的物體，或者精通機關訣竅的人解開秘密的繩索一樣。即使顯宗道最終也歸於真俗二諦無別（藏文：བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་），但對於初學者來說，很難在真俗二諦雙運（藏文：ཟུང་འཇུག་）中獲得定解和體驗，因此主要執著于從各個方面遮止的空性（藏文：སྟོང་པ་）。而在密宗中，則是直接指示雙運光明（藏文：འོད་གསལ་）的智慧（藏文：ཡེ་ཤེས་）本性。 如《時輪金剛》（梵文：Kalacakra）中所說：『如說義者所欲，三有（藏文：སྲིད་པ་གསུམ་）非由微塵及識成，此處唯立無執之識（藏文：རྣམ་པར་ཤེས་པ་）。』此乃唯識宗（藏文：སེམས་ཙམ་པ་）之觀點。然若詳察，彼微塵（藏文：རྡུལ་ཕྲན་）亦非實有，識（藏文：རྣམ་པར་ཤེས་པ་）亦然。佛（藏文：སངས་རྒྱས་）之智慧不住于任何法（藏文：ཆོས་），此乃中道（藏文：དབུ་མ་）也。』此等語句乃佛陀（藏文：སངས་རྒྱས་པ་）所宣說。何人若離無變之樂（藏文：བདེ་བ་），不具足此樂，則彼人唯執空性（藏文：སྟོང་པ་），心念空性，不能離一切所緣（藏文：དམིགས་པ་）。因此，時輪金剛說，無有遷變之俱生身（藏文：ལྷན་སྐྱེས་ལུས་）之樂，此樂非由身體所生，此乃密宗（藏文：སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་）所詮釋。 如是，赤裸體驗樂空（藏文：བདེ་སྟོང་）或明空雙運（藏文：དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་）之義，即是以在入定中獲得明相的方式而殊勝。

【English Translation】 Furthermore, the basis of the Mantrayana (Tantra) is that it is the only method to tame those who have sharp faculties, so it is particularly superior. Just as seeing distant objects with clear or unclear eyes results in differences in the quality of vision, the superiority of Tantra lies in how it achieves clarity in Samadhi (meditative absorption) and how certainty arises in post-meditation, as stated in the scriptures. Firstly, in the Sutra path, Dharmadhatu (the realm of reality) relies on subsequent inference and is meditated upon through conceptual thought, and it takes a long time to realize it directly, along with accumulating vast amounts of merit. Here, in Tantra, one can realize it directly on the nature of one's own mind, free from conceptual thought. This is because of the power of ripening through empowerment and possessing special key instructions, which allows one to gain clarity on the nature of reality. This is like seeing distant objects clearly through the application of eye medicine, or like an expert in the mechanics of machines unlocking a secret cord. Even though the key point of meditating with conceptual thought in the Sutra path ultimately leads to the inseparability of the two truths, it is difficult for beginners to gain certainty and experience the union of the two truths as being of one taste. Therefore, the emphasis is mainly on emptiness, which is the negation of all extremes. In Tantra, the wisdom of the union of luminosity and emptiness is shown in its own place. As it says in the Kalachakra Tantra: 'As those who speak of meaning desire, the three realms are not made of particles and consciousness, but here only the consciousness without grasping is established.' This is the view of the Mind-Only school. But if examined, even those particles are not established, nor is consciousness itself. The wisdom of the Buddha does not abide in any dharma, this is the Middle Way.' These words are taught by the Buddhas. Those who are separated from unchanging bliss and do not possess it, only hold onto emptiness, contemplate emptiness, and cannot separate from all objects of focus. Therefore, the Kalachakra teaches that the bliss of the innate body, which is unchanging and not born from the body, is taught in the Tantric vehicle. Thus, directly experiencing the meaning of bliss and emptiness or the union of space and awareness is superior in the way it gains clarity in Samadhi.

་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུར་བདེ་སྟོང་ངམ་དབྱིངས་རིག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མྱོང་བ་ན། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་རིག་པའི་ཆ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གྲུབ་ཅིང་སྣང་བ་ཡང་མ་དག་པ་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་པས་ན། གནས་ལུགས་འོད་གསལ་བའི་ངང་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་སྣང་ཞིང་། དེའི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་ལས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་འདོད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གཞལ་མེད་གང་གཱའི་བྱེ་མ་ལས་འདས་པ། །བསམ་མེད་མཉམ་མེད་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲི་མེད་དབྱིངས་དེ་ནི། །བག་ཆགས་བཅས་པའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤངས་པའོ། །ཞེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ལ་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་འགྱུར་བ་དང་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མཉམ་ 19-1-37b བཞག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་མཐུ་ལས་འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ལས་མི་འདའ་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྣང་བ་མ་ལུས་པ་ཡེ་ནས་དག་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་མཆོག་ཏུ་སྐྱེས་པ་ནི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལྟར་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པ་མདོ་ཡི་མཐོང་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་ནི། མཉམ་བཞག་ཏུ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་གཟིགས་པ་ན། དེའི་ངོར་དག་མ་དག་དང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་མངོན་དུ་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ངོར་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དེ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་པས། །གང་དག་འགྲོ་ཀུན་བདག་མེད་མཐའ་ཞི་ཡང་དག་རྟོགས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་ཞུགས་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བློ་མངའ་བ། །སེམས་ཅན་རྣམ་དག་མཐའ་ཡས་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་མངའ་དེ་ལ་འདུད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ 19-1-38a དབྱེར་མེད་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱ་བ་ཕར་ཞོག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་མདོ་ལམ་ན་སྣང་སྲིད་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དག་པ་ཆེན་པོར་མ་བསྟན་པས་མདོ་ལམ་ཁོ་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བ་མི་སྲིད་སྙམ་ན། མདོ་ལམ་ན་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉ

【現代漢語翻譯】 第二，當體驗到這樣的樂空雙運或法界智覺雙融時，一切法的實相，法性自性清凈的法界，在覺性方面是與法身和智慧體性無別、任運成就的。因為實相是顯空雙融，並且顯現中也沒有不凈的狀況，所以在實相光明之中，自顯為法身和智慧。其差別是無量的，具有超越恒河沙數的佛法。這不僅是密宗的觀點，也是共同的大乘的觀點。《寶性論》中說：『無量超越恒河沙，不可思議無等諸功德，如來無垢之法界，已斷習氣諸過失。』這表明，對於完全清凈的果位法界和自性存在的種性，在體性方面沒有變化和好壞的差別。因此，在等持中，憑藉證悟法性的光明，顯現出一切現象都未曾超出法性大平等性的法界，並且所有顯現都無別地融入平等性中，從而對本來清凈的意義產生殊勝的定解，這就是后得的特殊定解，即密宗的見地。如此這般如實地照見光明法界，憑藉獲得顯宗見道的智慧，在等持中以無二取捨的方式照見法界大平等性的意義時，雖然在其境界中沒有凈與不凈、有與沒有等戲論，但是憑藉現見法界的威力，在後得的定解中如實地證悟大平等性的意義。《寶性論》中也說：『心性本凈光明故，見諸煩惱無自性，若有情眾無我寂，如實通達一切法，圓滿正覺隨證已，見諸無垢無礙慧，有情清凈無邊境，稽首彼具慧眼者。』因此，如果不證悟這種因果無別密法的清凈大平等性之義，那麼不要說成佛，就連如實地照見法性真理也是不可能的。如果認為顯宗沒有闡述一切顯現和有情眾生本來就是佛的自性清凈大平等性，因此僅僅通過顯宗不可能證悟真理，那麼，顯宗中不是也闡述了一切法都是平等性嗎？ The second point is that when experiencing such bliss-emptiness or the union of space and wisdom, the true nature of all phenomena, the Dharmata (法界, dhatu) which is naturally pure, is spontaneously accomplished in the aspect of wisdom as inseparable Dharmakaya (法身，Dharmakāya) and Jnana (智慧，jñāna). Because the true nature is the union of appearance and emptiness, and there is no impure state in the appearance, the true nature self-manifests as Dharmakaya and Jnana in the state of luminosity. Its distinctions are immeasurable, possessing Buddha's teachings that exceed the number of dust particles in the Ganges River. This is accepted not only in Mantrayana but also in the common Mahayana. The Uttaratantra says: 'Immeasurable, exceeding the sands of the Ganges, inconceivable, incomparable, endowed with all qualities, the stainless realm of the Tathagata (如來，Tathāgata) has abandoned all faults with habitual tendencies.' This shows that there is no change or difference between good and bad in terms of essence for the completely pure realm of the fruition and the lineage that exists in its own nature. Therefore, in meditative equipoise, by the power of obtaining clear appearance of Dharmata, all phenomena that appear in this way do not go beyond the Dharmadhatu of great equality, and all appearances that are inseparably integrated into equality give rise to supreme certainty in the meaning of original purity, which is the special subsequent certainty, the view of Secret Mantra. Seeing the luminous Dharmadhatu as it is, by obtaining the wisdom of the path of seeing in Sutra, when seeing the meaning of the great equality of Dharmadhatu in meditative equipoise in a way that is free from the duality of grasping and apprehended, although there are no elaborations such as pure and impure, existent and non-existent in its realm, by the power of directly seeing the Dharmadhatu, the meaning of great purity and equality is realized as it is in the subsequent certainty. The Uttaratantra also says: 'Because the nature of mind is clear light, seeing that the afflictions have no essence, those who realize that all beings are selfless and peaceful, and having perfectly attained complete enlightenment in all, see the unobstructed mind that follows the Buddhas, I prostrate to that one who has the wisdom eye that sees the pure and infinite realm of sentient beings.' Therefore, without realizing the meaning of such pure great equality of the path of Mantra where cause and effect are inseparable, not to mention attaining Buddhahood, it is impossible to see the truth of Dharmata as it is. If one thinks that the Sutra path does not teach that all appearances and existence are originally pure as the nature of Buddha, and therefore it is impossible to see the truth through the Sutra path alone, doesn't the Sutra path also teach that all phenomena are equality?

【English Translation】 Secondly, when experiencing such bliss-emptiness or the union of space and wisdom, the true nature of all phenomena, the Dharmata (法界, dhatu) which is naturally pure, is spontaneously accomplished in the aspect of wisdom as inseparable Dharmakaya (法身，Dharmakāya) and Jnana (智慧，jñāna). Because the true nature is the union of appearance and emptiness, and there is no impure state in the appearance, the true nature self-manifests as Dharmakaya and Jnana in the state of luminosity. Its distinctions are immeasurable, possessing Buddha's teachings that exceed the number of dust particles in the Ganges River. This is accepted not only in Mantrayana but also in the common Mahayana. The Uttaratantra says: 'Immeasurable, exceeding the sands of the Ganges, inconceivable, incomparable, endowed with all qualities, the stainless realm of the Tathagata (如來，Tathāgata) has abandoned all faults with habitual tendencies.' This shows that there is no change or difference between good and bad in terms of essence for the completely pure realm of the fruition and the lineage that exists in its own nature. Therefore, in meditative equipoise, by the power of obtaining clear appearance of Dharmata, all phenomena that appear in this way do not go beyond the Dharmadhatu of great equality, and all appearances that are inseparably integrated into equality give rise to supreme certainty in the meaning of original purity, which is the special subsequent certainty, the view of Secret Mantra. Seeing the luminous Dharmadhatu as it is, by obtaining the wisdom of the path of seeing in Sutra, when seeing the meaning of the great equality of Dharmadhatu in meditative equipoise in a way that is free from the duality of grasping and apprehended, although there are no elaborations such as pure and impure, existent and non-existent in its realm, by the power of directly seeing the Dharmadhatu, the meaning of great purity and equality is realized as it is in the subsequent certainty. The Uttaratantra also says: 'Because the nature of mind is clear light, seeing that the afflictions have no essence, those who realize that all beings are selfless and peaceful, and having perfectly attained complete enlightenment in all, see the unobstructed mind that follows the Buddhas, I prostrate to that one who has the wisdom eye that sees the pure and infinite realm of sentient beings.' Therefore, without realizing the meaning of such pure great equality of the path of Mantra where cause and effect are inseparable, not to mention attaining Buddhahood, it is impossible to see the truth of Dharmata as it is. If one thinks that the Sutra path does not teach that all appearances and existence are originally pure as the nature of Buddha, and therefore it is impossible to see the truth through the Sutra path alone, doesn't the Sutra path also teach that all phenomena are equality?

ིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གཅིག་གི་ཚོགས་བསགས་དང་ལྡན་པར་གོམས་པས་རང་ལམ་ན་སྦས་དོན་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུའི་སྣང་སྲིད་དག་པ་ཆེན་པོ་ལའང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་ངེས་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འདྲེན་ཐུབ་སྟེ། དཔེར་ན་དག་ས་གསུམ་ན་སྣོད་བཅུད་དག་པར་མཐོང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དག་ས་པའི་ཉམས་ལེན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དང་ཞིང་དག་སྦྱོར་གཉིས་པོ་འདི་ནི་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་དག་མཉམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེས་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེར་མ་ཟད་ས་དང་པོ་ཐོབ་ནས་འདོད་ན་ཞག་བདུན་གྱིས་སངས་རྒྱ་ནུས་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུར་ 19-1-38b དུ་སངས་རྒྱ་བ་དང་། སྔགས་ནས་བསྟན་པའི་དོན་རིང་མོ་ཞིག་ན་རྟོགས་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་གནས་ཀྱི། དགོངས་པ་མི་འགལ་བར་གནད་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་བརྗོད་དགོས་པ་མང་ཡང་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་ཐ་དད་དུ་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འདོད་པ་དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བར་དུ་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་ཆ་ཡོད་ལ། སྔགས་ལམ་དུ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་དུས་ནས་ཀྱང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དག་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་མ་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་བདེན་གྱི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བས་ན་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བས་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལའང་རྡོ་རྗེའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། ། 安立密乘見 གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ། སོ་སོར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ 19-1-39a གཉིས། 各別安立 དང་པོ་ལ། དག་པར་བསྒྲུབ་པ། མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པ། དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། ། 立清凈 དང་པོ་ལ་དག་པའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པ་ཚད་མས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ངོར་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པའི་སྒོ་མང་དུ་མཆིས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་གནད་ཙམ་བསྟན་ན། འདིར་ཆུ་གཅིག་ལའང་ཡི་ད

【現代漢語翻譯】 如果一個人習慣於積累無數劫的功德，那麼即使是對於顯現世間萬物清凈的偉大境界，也能在很長一段時間內自然而然地獲得證悟。例如，在三清凈剎土中，所見皆為清凈，並且能夠證悟輪迴與涅槃的平等性。清凈剎土修行者的修持，即輪迴與涅槃的平等性以及清凈剎土的結合，這二者是密宗所說的清凈與平等顯現。通過巧妙的方法，可以迅速成佛，並且密宗的各種方法也能自然而然地顯現。不僅如此，正如經中所說，獲得初地菩薩果位后，如果願意，七天內即可成佛。因此，依靠密宗可以迅速成佛，並且密宗所揭示的意義在很長一段時間內才能證悟，這兩者是並存的。我們應該明白，這兩種觀點並不矛盾，而是統一的。雖然在此有很多需要說明的，但將在其他地方進行闡述。因此，雖然在勝義諦中，一切法皆處於偉大的平等性中，但在世俗諦中，因果取捨是不同的。不希望輪迴本身成為佛，因此被稱為因的乘。由於這個原因，在沒有親眼見到真理之前，對於一切法皆是成佛之道的意義，存在著迷惑之處。在密宗道中，即使在最初通過聞思斷除增益損減之時，也以輪迴與涅槃無別的大清凈的觀點來看待，因此見地沒有迷惑。因此，從顯現為苦集滅道的自性來看，煩惱即是智慧，痛苦即是大樂，因此以因果無別的方式看待，所以被稱為果的乘和金剛乘。因此，蘊、界、處也被稱為金剛之名。 安立密乘見 第二，確立密宗的見地，分為個別確立和共同確立兩種。 各別安立 首先是個別確立，分為確立清凈、確立平等、確立無別。 立清凈 首先是確立清凈之理，以及遣除對此的不合理之處。首先分為將顯現確立為本尊，以及將有境確立為智慧兩種。首先分為以名言量直接確立，以及以勝義量之力確立兩種。首先，對於那些承認顯現如其顯現般存在外境的人來說，確立顯現為本尊有許多理證之門，但如果只指出其核心要點，那麼，對於同一杯水，

【English Translation】 If one is accustomed to accumulating merit for countless eons, then even for the great purity of phenomena, which appears as the hidden meaning in one's own path, one can definitely draw forth realization spontaneously after a long time. For example, in the three pure realms, one sees the environment and beings as pure, and there is realization of the equality of samsara and nirvana. The practice of those in the pure realms, the equality of samsara and nirvana and the union of pure realms, is the manifestation of purity and equality spoken of in mantra. Through skillful means, one quickly attains enlightenment, and the methods of mantra can also be manifested by one's own power. Moreover, as it is said in the sutras, after attaining the first ground, one can attain enlightenment in seven days if one wishes. Therefore, relying on mantra, one quickly attains enlightenment, and the meaning taught in mantra is realized after a long time; these two exist. One should understand that the intention is not contradictory, but rather one in essence. There is much to be said here, but it will be explained elsewhere. Therefore, although in ultimate truth all dharmas abide in great equality, in conventional truth, cause and effect, acceptance and rejection, are done differently. Not wanting samsara itself to become enlightenment is called the causal vehicle. Because of this, until one directly sees the truth, there is a part that is confused about the meaning of all dharmas being enlightenment. In the mantra path, even from the time of cutting off conceptual constructs through hearing and thinking, one views samsara and nirvana as inseparable, as great purity, so the view is not confused. Therefore, since arising as the nature of the origin of suffering, the path, and the cessation of suffering, the afflictions are liberated as wisdom and suffering as great bliss, so viewing cause and effect as inseparable is called the resultant vehicle and the vajra vehicle. Because of this, the aggregates, elements, and sense bases are also indicated by the name vajra. Establishing the View of Secret Mantra Second, establishing the view of mantra itself, there are two: establishing individually and establishing in common. Establishing Individually First, individually establishing, there are three: establishing purity, establishing equality, and establishing non-duality. Establishing Purity First, establishing the manner of purity, and refuting what is unreasonable about it. First, there are two: establishing appearances as deities and establishing the subject as wisdom. First, there are two: directly establishing through valid cognition that examines conventions, and establishing from the power of valid cognition that examines ultimate truth. First, for those who accept that these appearances exist as external objects as they appear, there are many logical doors for establishing appearances as deities, but if only the essential points are shown, then for one water,

ྭགས་ཀྱིས་རྣག་ཁྲག །མིས་ཆུ། ཞིང་དག་པ་ན་གནས་པས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། གཟིགས་པ་དག་པའི་འཕགས་པ་རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་མཱ་མ་ཀཱིའི་སྐུར་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་རེག་པས་བརླན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ། རོལ་པའི་བདེ་བ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བའི་གཟིགས་ངོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པའི་གཟིགས་ངོར་ཤིན་ཏུ་དག་པ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མེད་པར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ 19-1-39b གཟིགས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དག་ལས་གང་ཞིག་ཚད་མ་དང་། ཡུལ་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དུ་གྲུབ་སྙམ་ན་ཡུལ་ཅན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དག་པ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་། དེས་མཐོང་བ་གནས་ཚུལ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། དུང་སེར་འཛིན་དང་དཀར་འཛིན་གྱི་བློ་དང་ཡུལ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། གནས་ཚུལ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དག་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། མིག་སྐྱོན་མེད་པས་དུང་དཀར་པོར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །རྟགས་ནི་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་ནི་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་དག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་སོགས་ལ་ཞིང་སོགས་དག་པར་སྣང་བ་ལུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པས་མཐོང་བ་རང་སྣང་ཡིན་ལ་ཐ་མལ་པའི་མཐོང་བའི་ཡུལ་འདི་རྣམས་དག་པར་མཐོང་བ་མིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུད་དག་པ་དང་མ་དག་པས་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་གཅིག་མེད་པར་ཐལ་ནའང་། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་མ་དག་པར་མཐོང་ཞིང་། ཚངས་པ་རལ་པ་ཅན་གྱིས་དག་པར་མཐོང་ནས་བརྩད་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞིང་དག་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བར་མཛད་ནས་ 19-1-40a ངའི་ཞིང་ནི་རྟག་ཏུ་འདི་ལྟར་དག་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཇལ་བར་མི་བྱེད་ན། རང་རང་གི་གང་མཐོང་བ་ཙམ་ཚད་མར་གྲུབ་པས་དུང་སེར་སྣང་དང་དཀར་སྣང་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས། དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཚད་མ་དང་། ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་གཞག་མ་ལུས་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་སྣང་དག་པ་དེ་ཉིད་ལས་དོན་མ་དག་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་འབྲས་བུ་དག་པར་རིག་པར་བྱ། །འབྲས་བུ་གཟུགས་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དག་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་འབྲས་བུ་དག་དང་གཟུགས་དག་པ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ཏེ་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཅན་དྲི་

【現代漢語翻譯】 對於憤怒者來說，它是膿血；對於人類來說，它是水；對於居住在清凈剎土的眾生來說，它是甘露之流。對於具有清凈見地的聖者和持明者來說，它顯現為瑪瑪吉（藏文：མཱ་མ་ཀཱི།，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：瑪瑪吉）的形象，觸碰它能帶來滋潤，帶來嬉戲的快樂和無分別的禪定。對於習氣完全斷盡的諸佛來說，在他們的清凈見地中，一切顯現都遠離了所有戲論，完全寂靜。在他們無量量的清凈見地中，一切都顯現為極度清凈的自顯智慧的無量境界。 他們如此觀看。那麼，在這些所見之中，哪一個是正確的？哪個領域在名言中是成立的呢？答案是：觀察者有多清凈，它就是正確的。因此，他所見即是實相成立。就像患有眼疾的人認為海螺是黃色，而正常人認為海螺是白色一樣。因此，一切顯現，就其自性而言，都是由身和智慧壇城所組成的。因為遠離了顛倒錯亂的聖者們視其為清凈。就像沒有眼疾的人看到海螺是白色一樣。這個論證可以通過聖言和理證來成立。首先，如經中所說，通過獲得轉依智慧，安住于清凈地等，剎土等顯現為清凈，這是普遍的聖言。如果聖者所見是自顯現，而凡夫所見的這些對境不是清凈的，那麼，如果這樣，由於心續清凈與不清凈，將會導致沒有共同的所見。但事實並非如此。舍利弗（Śāriputra）看到佛土是不清凈的，而梵天（Brahmā）卻看到是清凈的，因此他們發生了爭論。佛陀讓所有人都看到佛土是清凈的，然後說：『我的佛土一直都是如此清凈，但你們卻沒有看到。』我們應當這樣理解。如果不對一個對境如實顯現和顛倒顯現的方式進行衡量，那麼，僅僅各自所見就成立為正確的，這樣就無法區分海螺顯現為黃色和白色哪個是真實的，哪個是虛假的。如果按照這種說法，那麼一切關於正量和非正量的區分都將消失。 因此，清凈的自顯現之外，並沒有一個不清凈的對境存在。《集經》中說：『應知色之清凈為果之清凈，果之色清凈即一切智清凈。一切智果清凈與色清凈，如虛空界般無別不可分。』如是，觀察者之垢染……

【English Translation】 For the angry, it is pus and blood; for humans, it is water; for those dwelling in pure lands, it is a stream of nectar. For noble ones and vidyādharas (knowledge holders) with pure vision, it appears as the form of Māmakī (藏文：མཱ་མ་ཀཱི།，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：Māmakī), touching it brings moisture, brings the bliss of play and non-conceptual samādhi. For the Buddhas who have completely exhausted their latent tendencies, in their pure vision, all appearances are free from all elaborations, completely pacified. In their immeasurable pure vision, everything appears as the very nature of the immeasurable realm of self-appearing wisdom. They see in this way. So, among these visions, which is valid? Which realm is established in conventional terms? The answer is: the purer the observer, the more valid it is. Therefore, what he sees is established as reality. Just like the mind that perceives a yellow conch shell and the mind that perceives a white one, according to the object. Therefore, all appearances, by their very nature, are established as mandalas of body and wisdom. Because the noble ones, free from inverted delusions, see them as pure. Just like someone without eye defects sees a white conch shell. This argument can be established through scripture and reasoning. First, as stated in the scriptures, by obtaining the wisdom of transformation and abiding in pure lands, etc., the lands, etc., appear as pure, as is well-known from general scriptures. If the vision of the noble ones is self-appearance, and the objects of vision of ordinary people are not seen as pure, then, if that were the case, due to the purity and impurity of the mind-stream, there would be no common object of vision. But that is not the case. Śāriputra saw the Buddha-field as impure, while Brahmā saw it as pure, so they argued. The Buddha made everyone see the Buddha-field as pure, and then said: 'My Buddha-field has always been this pure, but you have not seen it.' We should understand it in this way. If one does not measure the way an object appears as it is and the way it appears inverted, then merely what each person sees is established as valid, so one cannot prove the difference between the appearance of a yellow conch shell and the appearance of a white one as true or false. If one speaks in this way, then all distinctions between valid and invalid cognition will disappear. Therefore, there is no impure object separate from the pure self-appearance. The Compendium Sutra says: 'Know that the purity of form is the purity of the fruit. The purity of the fruit and form is the purity of omniscience. The purity of omniscience, the purity of the fruit, and the purity of form, are like the realm of space, inseparable and indivisible.' Thus, the defilement of the observer...

མས་དག་པ་ན་ཡུལ་དག་པར་མཐོང་བ་དེ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་དུང་སེར་འཛིན་ལོག་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མི་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་ 19-1-40b གྲགས་ཤིང་གྲུབ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གོམས་པ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་འབྱུང་བར་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་དག་པས་མཐོང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་མཐོང་བ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པས་ཁྱབ་བོ། །གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་ན་དག་པས་མཐོང་བ་རྫུན་ལ་མ་དག་པས་མཐོང་བ་བདེན་དགོས་པས་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ལོག་ཤེས་ཅན་དང་ཕལ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གུས་པ་དང་རིགས་པ་ཤེས་པ་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བར་ནུས། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་གོང་མས་འོག་མ་སུན་འབྱིན་ནུས་ལ། འོག་མས་གོང་མ་ལ་གནོད་མི་ནུས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། མིག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པ་ཡིས། །རབ་རིབ་མེད་ཤེས་ལ་གནོད་མིན་ཇི་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། །དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པའི་གཟིགས་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་ 19-1-41a གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །ཚུལ་དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་འདི་དག་ལ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཚུལ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རང་གི་གནས་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ཅི་ནས་གལ་ཆེ་སྟེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ཚུར་མཐོང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་།དེས་མཐོང་བ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མཐར་ཐུག་ཡིན་བསམ་ན་ནི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆུང་བ། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་དུང་དཀར་འཛིན་དང་སེར་འཛིན་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་ཚུལ་ཡང་མ་ཕྱེད་པ་ཙམ་དུ་བློ་རྩིང་བར་ཟད་དེ། ཐ་མལ་པ་རང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ལས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གཞན་མེད་ན། སེར་འཛིན་ཅན་ལ་དུང་སེར་པོར་སྣང་བའང་དུང་གི་གནས་ཚུལ་ལ་བདེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་མཐོང་བ་ཡིན་པས་གནས་ཚུལ་མཐོང་བ་མིན་སྙམ་ན། བག་ཆགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསླད་པའི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས། ཐ་མལ་པ་ལ་སྣང་ཡང་རུང་འདིའི་གནས་ཚུལ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུད་དག་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བ་ 19-1-41b ལ

【現代漢語翻譯】 當心清凈時，所見之境亦清凈，此乃境之本性顯現，猶如錯認海螺為黃色之幻覺。其次，此理亦可由理證成立。如是，於一境顯現不同之相，此乃世間顯而易見之事。若人于諸法本性清凈之法界，安住于無二之境，則唯顯現本性清凈之殊勝相，此乃由比量可證，是為光明顯現之極致。根本之理具有周遍性，因以清凈心所見乃真實不虛，故所見與實相相符。若不周遍，則清凈心所見為虛妄，不清凈心所見為真實，如是則須承認聖者具顛倒之識，凡夫具正確之識。如此之說，於此教法，有敬信及明理者，何人能言之？如是，高者所見能破低者所見，低者不能害高者。如《入行論》云：『眼為翳膜蔽，不能害無翳，如是凈慧舍，何能害凈慧？』是故，于諸垢皆已清凈之佛陀面前，所見一切法皆為清凈之相，此乃不可增減之究竟實相，是故，一切世俗法之名言安立之處，皆以此為究竟。如是，於一切世俗法中，了知顯現之錯覺相與世俗之真實相二者，至關重要。若以名言衡量之量，僅為凡夫之片面之見，並認為其所見即為名言之究竟實相，則其智慧甚為狹隘。若善加觀察，則于認知白螺與黃螺時，亦未能分辨量與非量之差別，其心識可謂粗鄙。若凡夫所見即為事物之唯一實相，則于執黃者，所見黃螺亦應為螺之真實相。若謂此乃因錯覺所染污之見，非為實相之見，則應承認，雖凡夫所見為受顛倒習氣染污之不清凈相，然事物之真實相，應如清凈相續者所見，遠離習氣染污之相。 When the mind is pure, the perceived environment is also seen as pure. This is the manifestation of the true nature of the environment, like the illusion of mistaking a conch shell for yellow. Secondly, this principle can also be established through reasoning. For example, the phenomenon of seeing different appearances in the same environment is obvious and well-established in the world. When one is accustomed to the inseparability of all phenomena from the naturally pure realm of reality, it is inferred that the ultimate manifestation of clarity arises, characterized solely by the appearance of natural purity. The fundamental reason has pervasiveness because seeing with purity is seeing without error, and therefore, what is seen corresponds to reality. If it were not pervasive, then seeing with purity would be false, and seeing with impurity would have to be true. In that case, one would have to accept that noble beings have deluded consciousness and ordinary people have correct consciousness. Who with respect for this teaching and understanding of reasoning could assert such a thing? Thus, the vision of higher beings can refute the vision of lower beings, but the vision of lower beings cannot harm the vision of higher beings. As it is said in the Entering the Middle Way (Madhyamakāvatāra): 'How can an eye afflicted with cataracts harm one without cataracts? Likewise, a mind that has abandoned stainless wisdom cannot harm stainless wisdom.' Therefore, since there is no way to improve upon the fact that all phenomena are seen as pure in the perception of a Buddha, who has completely purified all defilements, that is established as the ultimate state of affairs for all conventional phenomena. Therefore, it is crucial to understand that there are two aspects to all conventional phenomena: how they appear to mistaken perception and their actual state in conventional reality. If one considers the means of valid cognition that analyze conventionalities to be merely the limited perspective of ordinary people, and thinks that what they see is the ultimate state of affairs, then their intelligence is very limited. Upon careful examination, it is as if they have not even distinguished between valid and invalid cognition in the perception of white and yellow conch shells, and their minds are simply crude. If what appears to ordinary people is the only reality of things, then the yellow appearance of a conch shell to someone with jaundice would also be true of the conch shell's reality. If one thinks that this is a tainted perception due to delusion and not a perception of reality, then one must acknowledge that these impure appearances, tainted by reversed habitual patterns, appear to ordinary people, but the reality of things is as it appears to those with pure minds, free from the taint of habitual patterns.

【English Translation】 When the mind is pure, the perceived environment is also seen as pure. This is the manifestation of the true nature of the environment, like the illusion of mistaking a conch shell for yellow. Secondly, this principle can also be established through reasoning. For example, the phenomenon of seeing different appearances in the same environment is obvious and well-established in the world. When one is accustomed to the inseparability of all phenomena from the naturally pure realm of reality, it is inferred that the ultimate manifestation of clarity arises, characterized solely by the appearance of natural purity. The fundamental reason has pervasiveness because seeing with purity is seeing without error, and therefore, what is seen corresponds to reality. If it were not pervasive, then seeing with purity would be false, and seeing with impurity would have to be true. In that case, one would have to accept that noble beings have deluded consciousness and ordinary people have correct consciousness. Who with respect for this teaching and understanding of reasoning could assert such a thing? Thus, the vision of higher beings can refute the vision of lower beings, but the vision of lower beings cannot harm the vision of higher beings. As it is said in the Entering the Middle Way (Madhyamakāvatāra): 'How can an eye afflicted with cataracts harm one without cataracts? Likewise, a mind that has abandoned stainless wisdom cannot harm stainless wisdom.' Therefore, since there is no way to improve upon the fact that all phenomena are seen as pure in the perception of a Buddha, who has completely purified all defilements, that is established as the ultimate state of affairs for all conventional phenomena. Therefore, it is crucial to understand that there are two aspects to all conventional phenomena: how they appear to mistaken perception and their actual state in conventional reality. If one considers the means of valid cognition that analyze conventionalities to be merely the limited perspective of ordinary people, and thinks that what they see is the ultimate state of affairs, then their intelligence is very limited. Upon careful examination, it is as if they have not even distinguished between valid and invalid cognition in the perception of white and yellow conch shells, and their minds are simply crude. If what appears to ordinary people is the only reality of things, then the yellow appearance of a conch shell to someone with jaundice would also be true of the conch shell's reality. If one thinks that this is a tainted perception due to delusion and not a perception of reality, then one must acknowledge that these impure appearances, tainted by reversed habitual patterns, appear to ordinary people, but the reality of things is as it appears to those with pure minds, free from the taint of habitual patterns.

ས་འོས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་གནད་ཅུང་ཟད་བསྟན་ན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བཞི་ལས། དང་པོའི་རྒྱུ་ནི་རང་ཡུལ་ཆོས་ཅན་ཉི་ཚེ་བ་ལ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ངོ་བོ་རང་ཡུལ་ཙམ་ལ་གནས་སྐབས་མི་བསླུ་བའི་རིག་པའོ། །བྱེད་ལས་ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་སྐབས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པའོ། །ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་དམིགས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའོ། །ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་པའི་ཡུལ་ཅན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །བྱེད་ལས་ཐ་མལ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་ནི་མི་དང་ལྷའི་མིག་ལྟ་བུ་དེ། ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་ཕྱི་མས་ཤེས་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་ཡུལ་ཚུར་མཐོང་ 19-1-42a གིས་མི་ཤེས་པའོ། །དེས་ན་ཕྱི་མ་འདིའི་རང་ཡུལ་ཐུན་མིན་ནི། རྡུལ་གཅིག་གི་ཁྱོན་ལ་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་སྣང་བ། དུས་སྐད་ཅིག་ལ་བསྐལ་པ་མང་པོའི་མཛད་པ་སྟོན་པ། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་རོལ་པ་སྟོན་པ། རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་མཁྱེན་པ་སོགས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཞིག་ཐ་མལ་བའི་ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་དུ་འགལ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཚད་མ་འདིས་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་བསྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་གི་ཚད་མ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བས་ན། ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་ནམ་དུ་ཡང་མི་བསླུ་བ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དག་པ་དང་བླ་ན་མེད་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐུན་མོང་དུ་སྟོན་པ་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཚུར་མཐོང་གི་ལམ་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་རྣམས་ནི་སྔ་མས་བསྒྲུབ་ལ། ཐུན་མིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་སོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཟབ་མོ་རྣམས་ཚུར་ 19-1-42b མཐོང་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཏན་མེད་པའང་མ་ཡིན་པར་གནད་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཁྱོན་ཙམ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་དང་འཕགས

【現代漢語翻譯】 不合適啊！因此，稍微揭示一下極其深奧的要點：世俗的量具有兩種，即依賴於此岸所見的世俗量，以及依賴於清凈所見的世俗量。這兩種量存在的原因是：稍微講述一下這兩者的差別，從原因、本體、作用、結果這四種差別來說，第一種量的原因是，如理如實地觀察自己的對境法，由此產生的力量。本體是不欺騙自己對境的暫時性智慧。作用是消除對此岸所見之境的增益和損減。結果是完全確定當下要做的，然後去做。后一種量的原因是，如實地緣取法性，由此獲得的。本體是具有廣大所知境的廣大智慧。作用是消除凡夫相續中，此岸所見無法想像的行境之增益和損減。結果是成就盡所有智的智慧。這二者的比喻就像人和天人的眼睛一樣。雖然此岸所見能知曉彼岸之境，但彼岸之境此岸所見卻無法知曉。因此，后一種量的不共對境是：在一個微塵的範圍內顯現微塵數量的剎土，在一瞬間示現無數劫的作為，在不變的法界中示現化身的游舞，以離於分別唸的心同時了知一切所知等等。對於這些不可思議的行境，凡夫的此岸所見似乎是矛盾的，無法成立。但這種量卻能非常合理地成立。因此，這種清凈智慧的量，是從法性不可思議的理智力量中產生的，所以具有極大的力量，永遠不會欺騙，是超越世間、清凈、無上、無與倫比的。因此，對於共同的導師，從可以從此岸所見的道路上成立為量等，是由前者來成立的。而不共的如來行境不可思議，是通過隨順法性的方式，由後者來成立的。這樣，一切法本來成佛等等甚深意義，不是僅僅從此岸所見就能成立的，也不是沒有成立的量，要精通其中的要點。如果不瞭解這個道理，就像在車輪的範圍內，外道斷除了貪慾，聖... 不合適啊！因此，稍微揭示一下極其深奧的要點：世俗的量具有兩種，即依賴於此岸所見的世俗量，以及依賴於清凈所見的世俗量。這兩種量存在的原因是：稍微講述一下這兩者的差別，從原因、本體、作用、結果這四種差別來說，第一種量的原因是，如理如實地觀察自己的對境法，由此產生的力量。本體是不欺騙自己對境的暫時性智慧。作用是消除對此岸所見之境的增益和損減。結果是完全確定當下要做的，然後去做。后一種量的原因是，如實地緣取法性，由此獲得的。本體是具有廣大所知境的廣大智慧。作用是消除凡夫相續中，此岸所見無法想像的行境之增益和損減。結果是成就盡所有智的智慧。這二者的比喻就像人和天人的眼睛一樣。雖然此岸所見能知曉彼岸之境，但彼岸之境此岸所見卻無法知曉。因此，后一種量的不共對境是：在一個微塵的範圍內顯現微塵數量的剎土，在一瞬間示現無數劫的作為，在不變的法界中示現化身的游舞，以離於分別唸的心同時了知一切所知等等。對於這些不可思議的行境，凡夫的此岸所見似乎是矛盾的，無法成立。但這種量卻能非常合理地成立。因此，這種清凈智慧的量，是從法性不可思議的理智力量中產生的，所以具有極大的力量，永遠不會欺騙，是超越世間、清凈、無上、無與倫比的。因此，對於共同的導師，從可以從此岸所見的道路上成立為量等，是由前者來成立的。而不共的如來行境不可思議，是通過隨順法性的方式，由後者來成立的。這樣，一切法本來成佛等等甚深意義，不是僅僅從此岸所見就能成立的，也不是沒有成立的量，要精通其中的要點。如果不瞭解這個道理，就像在車輪的範圍內，外道斷除了貪慾，聖...

【English Translation】 It is not appropriate! Therefore, to reveal a little of the extremely profound key points: mundane valid cognition has two types, namely, mundane valid cognition that relies on seeing from this shore, and mundane valid cognition that relies on pure seeing. The reason these two types of valid cognition exist is: To speak a little about the difference between these two, from the four differences of cause, essence, function, and result, the cause of the first type of valid cognition is the power that arises from properly and truly examining one's own object of observation, the phenomenon. The essence is the temporary wisdom that does not deceive one's own object. The function is to eliminate the addition and subtraction of the object seen from this shore. The result is to completely determine what needs to be done at the moment, and then do it. The cause of the latter type of valid cognition is obtained from truly focusing on the nature of reality as it is. The essence is the vast wisdom that has a vast range of knowable objects. The function is to eliminate the addition and subtraction of the realm of activity that is inconceivable by the sight from this shore in the minds of ordinary people. The result is the accomplishment of the wisdom that knows all things. The analogy for these two is like the eyes of humans and gods. Although the sight from this shore can know the realm of the other shore, the sight from this shore cannot know the realm of the other shore. Therefore, the uncommon object of the latter type of valid cognition is: the appearance of realms equal to the number of particles within the scope of a single particle, the demonstration of actions of many eons in an instant, the demonstration of the play of emanations while not moving from the unchanging dharmadhatu, the simultaneous knowing of all knowable things with a mind free from conceptual thoughts, and so on. For these inconceivable realms of activity, the sight from this shore of ordinary people seems contradictory and cannot be established. However, this type of valid cognition can establish it very reasonably. Therefore, this valid cognition of pure wisdom arises from the power of the inconceivable reasoning of the nature of reality, so it has great power, will never deceive, and is transcendent, pure, supreme, and unparalleled. Therefore, for the common teacher, establishing valid cognition from the path of what can be seen from this shore is established by the former. And the uncommon, inconceivable realm of activity of the Tathagata is established by the latter, through the method of following the nature of reality. In this way, the profound meanings such as all phenomena being enlightened from the beginning are not established solely by the sight from this shore, nor is there no valid cognition to establish them. One must be skilled in the key points. If one does not understand this principle, it is like the outer boundary of a chariot wheel, where outsiders have cut off desire, and the holy... It is not appropriate! Therefore, to reveal a little of the extremely profound key points: mundane valid cognition has two types, namely, mundane valid cognition that relies on seeing from this shore, and mundane valid cognition that relies on pure seeing. The reason these two types of valid cognition exist is: To speak a little about the difference between these two, from the four differences of cause, essence, function, and result, the cause of the first type of valid cognition is the power that arises from properly and truly examining one's own object of observation, the phenomenon. The essence is the temporary wisdom that does not deceive one's own object. The function is to eliminate the addition and subtraction of the object seen from this shore. The result is to completely determine what needs to be done at the moment, and then do it. The cause of the latter type of valid cognition is obtained from truly focusing on the nature of reality as it is. The essence is the vast wisdom that has a vast range of knowable objects. The function is to eliminate the addition and subtraction of the realm of activity that is inconceivable by the sight from this shore in the minds of ordinary people. The result is the accomplishment of the wisdom that knows all things. The analogy for these two is like the eyes of humans and gods. Although the sight from this shore can know the realm of the other shore, the sight from this shore cannot know the realm of the other shore. Therefore, the uncommon object of the latter type of valid cognition is: the appearance of realms equal to the number of particles within the scope of a single particle, the demonstration of actions of many eons in an instant, the demonstration of the play of emanations while not moving from the unchanging dharmadhatu, the simultaneous knowing of all knowable things with a mind free from conceptual thoughts, and so on. For these inconceivable realms of activity, the sight from this shore of ordinary people seems contradictory and cannot be established. However, this type of valid cognition can establish it very reasonably. Therefore, this valid cognition of pure wisdom arises from the power of the inconceivable reasoning of the nature of reality, so it has great power, will never deceive, and is transcendent, pure, supreme, and unparalleled. Therefore, for the common teacher, establishing valid cognition from the path of what can be seen from this shore is established by the former. And the uncommon, inconceivable realm of activity of the Tathagata is established by the latter, through the method of following the nature of reality. In this way, the profound meanings such as all phenomena being enlightened from the beginning are not established solely by the sight from this shore, nor is there no valid cognition to establish them. One must be skilled in the key points. If one does not understand this principle, it is like the outer boundary of a chariot wheel, where outsiders have cut off desire, and the holy...

་པ་བཞིས་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ལ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བ་ལྟ་བུ་ལས་གཟིགས་པ་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་བའི་ཁྱད་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ལ། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས། དགྲ་བཅོམ་པས་མ་གཟིགས་པ་ལྟ་བུ་འོག་མས་མི་ཤེས་ལ་གོང་མས་ཤེས་པ་དག་ལའང་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་པ་དང་། མདོ་ལས། སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོ་གཅིག་ལ་ཡང་། །ཞིང་རྣམས་བྱེ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྣ་ཚོགས་དབྱིབས་ཀྱང་ཐ་དད་དེ། །དེ་དག་འདྲེས་པར་གྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དག་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྔགས་གང་ལའང་གནད་འདི་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་དག་པར་བསྒྲུབས་ན། འདི་ལྟར་མ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་འདི་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དབྱིངས་དང་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི། བདག་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་ 19-1-43a པའི་ངོ་བོ་དང་དམིགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་གཏན་ནས་མ་གྲུབ་པས་ན། སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མ་དག་པ་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་གནས་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆེན་པོར་གྲུབ་བོ། །འདིའི་དག་ཚུལ་དེ་ཆོས་རྣམས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཆ་ནས་དག་པར་བརྗོད་པ་ཙམ་མིན་གྱི་སྟོང་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་པ་ཀུན་བཟང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱི་དོན་མི་འདོད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ངོར་དག་པ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སེམས་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་པ་ལས་རིགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་མ་དག་པའི་སྐབས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ན་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པར་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་ 19-1-43b སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་། དེ་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་འོད་གསལ་བ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་མ་འགགས་པར་འཆར་བ་ཙམ་དུ་གནས་ལ། སེམས་དེའི་འཛིན་པ་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མ་ཞུགས་པར་བདག་དང་གཟུང་འཛིན་དུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་དང་། དེ་ལས་ལས་དང་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤར་བ

【現代漢語翻譯】 就像四種顛倒見解深刻的眾生一樣，他們的邪見越來越嚴重，無法證明他們的見解越來越好。就像居士華增（家庭主人，吉祥賢）心中解脫的種子被佛陀看到，而阿羅漢沒有看到一樣，下者不瞭解而上者瞭解的事物，也無法分辨好壞。正如經中所說：『一毛之端上，無量無數剎，種種形狀各不同，彼等永不相混雜。』等等，人們不會對這些教義產生信心。因此，顯宗和密宗都非常重視這一點。 第二，如果通過勝義諦的量度力量來證明清凈，那麼所謂的不清凈，也只是由痛苦和集諦所包含的顯現，除此之外別無其他。與二我空性的法界相結合的顯現，由於其自性中根本不存在我執等煩惱的體性和對境，以及由這些煩惱所產生的業和痛苦的體性，因此，根本不存在由痛苦和集諦所包含的不清凈，而是自性清凈。由於沒有任何法不是空性大平等性的自性，因此，一切顯現和存在都已成立為本初大清凈。這種清凈的方式，不僅僅是從諸法無自性的空性方面來談論清凈，而是因為空性與顯現無二無別，所以顯現本身也被認為是本初清凈的普賢大樂。 第二，在唯識宗的角度安立清凈。對於不承認外境，而只承認一切法都是自心的顯現的宗派，安立大清凈的方式是：就像心上生起各種各樣的能取和所取的分別念，由於串習的力量增長，因此顯現出六道輪迴的各種不清凈的景象。在遠離顛倒錯亂的道位，顯現出清凈的景象。在所有障礙都已斷盡的果位，則顯現出無量無邊的極清凈的景象。所有這些都只是自心的顯現，除此之外別無其他。然而，作為這一切的基礎的心，是二我空性且光明澄澈的，只是不斷顯現各種景象而已。由於這個心沒有安住于實相，而是執著於我和能取所取，因此產生了煩惱，並由此產生了業，以及由這些業所產生的痛苦，各種由真諦所包含的景象如夢一般顯現。

【English Translation】 It is like sentient beings with four inverted views having profound insights, but their wrong knowledge only increases, and it is impossible to prove that their views are getting better. It is like the seed of liberation in the mind of the householder Dpal skyes (Wealthy Born) being seen by the Buddha but not by the Arhat. In the same way, one cannot distinguish between good and bad in things that the lower do not know but the higher know. As it is taught in the sutra: 'On the tip of a single hair, there are countless fields, with various shapes and forms, and they are never mixed together.' Therefore, it is difficult to gain faith in these teachings. Thus, this point is crucial in both Sutra and Tantra. Secondly, if purity is established through the power of valid cognition of ultimate truth, then what is called 'impurity' is nothing other than the appearances encompassed by suffering and its origin. Appearances that are united with the expanse of emptiness, devoid of the two selves, do not inherently possess the nature of afflictions such as self-grasping, nor their objects, nor the actions and sufferings produced by those afflictions. Therefore, there is not even the name of impurity encompassed by suffering and its origin; it abides as naturally pure. Since there is no phenomenon that is not the nature of great equality of emptiness, all appearances and existences are established as primordially great purity. The way this purity is, it is not merely speaking of purity from the emptiness of the non-establishment of phenomena, but because emptiness is inseparable, the way it appears is also taught as primordially pure, all-good, great bliss. Secondly, establishing the possessor of the object as primordial wisdom: For those who assert that all phenomena are merely appearances of mind, without accepting a commonly perceived external object, the way to establish great purity is as follows: Like the various conceptual thoughts of grasping and being grasped in the mind, due to the increased power of habitual imprints, impure appearances of the six realms appear. In the state of the path, free from perversion, pure appearances appear. In the state of fruition, where all obscurations are exhausted, infinite, exceedingly pure appearances arise. All of these are merely appearances of one's own mind, and nothing else. However, the mind that is the basis of all of these is empty of the two selves and is luminous, merely abiding as the unceasing arising of various appearances. Because that mind does not engage in accordance with the way things are, but grasps at self and the grasped and the grasper, afflictions arise, and from that, actions, and from those, sufferings, various appearances encompassed by the truth of suffering arise like a dream.

་ནི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། དོན་ལ་མི་གནས་ཤིང་མི་བརྟན་ལ་བསླུ་བའོ། །སེམས་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ལམ་སྦྱངས་པས་རང་སྣང་འཁྲུལ་བའི་ཆ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ལོག་པ་ན། དག་པའི་སྣང་བ་སྐྱོན་མེད་པར་ཤར་བ་ནི་སླར་མི་ལྡོག་ཅིང་མི་བསླུ་ལ་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་རང་སྣང་སྐྱོན་མེད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་སྣང་མི་བདེན་ལ། དག་སྣང་ནི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་ཁམས་ས་དང་ལྕགས་ལས་བྱུང་བ་དང་འཛམ་བུའི་ཆུ་གསེར་སོགས་དང་། རྡོ་སོལ་དང་ཆུ་དང་སྨན་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་དངུལ་ཆུའི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་འདྲེས་པ་ན་མར་གསེར་གྱི་གོང་བུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེར། མིག་སོགས་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་མི་སྣང་ཡང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཡང་ཤེས་ཤིང་། 19-1-44a དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་མར་དང་ཞག་ལ་སོགས་པའི་གོང་བུར་འཛིན་ཞིང་ཁ་ཅིག་གིས་མེ་དང་འཕྲད་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་མཐོང་ནས་གསེར་གྱི་རྒྱུ་ཞིག་ཡིན་པར་འཛིན་ཏོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་གང་དང་འཕྲད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ནུས་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་འདྲའི་གོང་བུ་དེ་གྲང་བའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་ན་དུས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོར་འདུག་ཀྱང་མར་གསེར་གྱི་གོང་བུ་ལྟར་འདུག་གོ། མེས་རེག་པས་ཅུང་ཟད་གདུང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཟངས་དང་འཁར་བ་དང་ར་གན་གྱི་མདོག་ཏུ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེས་ཆེར་གདུང་བ་ན་གསེར་ཐ་མལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བསྲེགས་ན་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། །དེ་ཕན་ཆད་ཚ་གྲང་གི་རྐྱེན་གང་དང་ཕྲད་ཀྱང་རུང་རང་བཞིན་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་གཞི་ནི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ལ། གོང་བུ་དེ་ཉིད་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྐྱེན་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བར། དག་པ་དང་མ་དག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་གནས་ལུས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ 19-1-44b སུ་གནས་སྐབས་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གོང་བུ་ལ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་ལས་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པར་སྣང་བའི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་རྟོགས་སོ། །གོང་བུ་ལ་མར་གྱི་གོང་བུར་འཁྲུལ་པ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ཐམས་ཅད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན། གོང་བུ་ལ་དངུལ་ཆུར་འཛིན་པ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་སུ་འཛིན། གོང་བུ་ལ་གསེར་གྱི་རྒྱུར་འཛིན་པ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གིས་ཕུང་པོ་འདི་ཉིད་ཀ

【現代漢語翻譯】 顯現是錯覺，實際上它既不真實也不穩定，而且具有欺騙性。當通過修行與心性的實相相符的道路，逐漸消除自顯的錯覺成分時，純凈的顯現會完美無瑕地升起，因為它不再退轉，不再具有欺騙性，並且與實相相符。這僅僅是在名言上，自顯才顯得完美無瑕。因此，錯覺的顯現是不真實的，而純凈的顯現是真實的，因為它沒有受到污染。例如，金礦是從泥土和鐵中產生的，還有瞻部洲的金水等。當從煤、水和藥物等中提取的各種汞礦混合在一起時，它們會變成像酥油金塊一樣的東西。雖然肉眼等感官無法察覺其中的各種成分，但意識卻能知道其中包含著各種成分。 對於那些有錯覺的人來說，他們會認為這只是一塊酥油或油脂，有些人看到它遇到火會變成黃金，就認為它是一種黃金的原料。而智者則認為它包含著各種成分，能夠根據所遇到的不同條件而顯現出不同的形態。如果這塊東西處於寒冷的環境中，即使經過很長的時間，它仍然會像酥油金塊一樣。如果稍微被火加熱，它就會呈現出銅、黃銅或紅銅的顏色。同樣地，如果被火強烈加熱，它就會呈現出普通黃金的性質。如果被徹底燃燒，它就會呈現出瞻部洲黃金的性質。從那以後，無論遇到冷熱等任何條件，它的性質都不會改變。同樣地，也應該理解阿賴耶識（藏文：ཀུན་གཞི，梵文天城體：ālaya-vijñāna，梵文羅馬擬音：ālaya-vijñāna，漢語字面意思：一切之基的識）也是如此。阿賴耶識是一切種子的基礎，它顯現為一切現象。就像那塊東西在感官的體驗中，會根據不同的條件而顯現出不同的形態一樣，清凈、不清凈和極清凈的狀態，也會在不同的情況下顯現出來。就像認識到那塊東西包含著各種成分一樣，意識也能認識到阿賴耶識中既有實際顯現的種子，也有雖然沒有實際顯現，但卻在無盡的時空中顯現的種子。就像把那塊東西誤認為是酥油一樣，有些人會把阿賴耶識的一切顯現執著為『我』和『法』。就像把那塊東西誤認為是水銀一樣，有些人會把這五蘊執著為業的成熟，是痛苦的自性。就像把那塊東西執著為黃金的原料一樣，有些人會把這五蘊執著為...

【English Translation】 Appearances are illusions, they are neither truly existent nor stable, and they are deceptive. When, through practicing the path in accordance with the true nature of mind, the illusory aspects of self-appearance are gradually removed, pure appearances arise flawlessly, because they do not revert, are not deceptive, and are in accordance with reality. It is merely in terms of convention that self-appearance seems flawless. Therefore, illusory appearances are untrue, while pure appearances are true because they are free from defilement. For example, gold ore comes from earth and iron, as well as the Jambu River gold, etc. When various mercury ores extracted from coal, water, and medicine are mixed together, they become like a lump of ghee-gold. Although the various elements are not visible to the senses such as the eye, the mind knows that it contains various elements. To those with illusions, they perceive it as merely a lump of ghee or fat, and some, seeing that it turns into gold when it encounters fire, perceive it as a raw material for gold. The wise perceive that it contains various elements and can appear in different forms depending on the conditions it encounters. If that lump is in a cold environment, it remains like a lump of ghee-gold for a very long time. If it is slightly warmed by fire, it remains in the color of copper, brass, or bronze. Similarly, if it is strongly heated by fire, it remains in the nature of ordinary gold. If it is thoroughly burned, it remains in the nature of Jambu River gold. From then on, no matter what conditions of heat or cold it encounters, its nature does not change. Similarly, the ālaya-vijñāna (Tibetan: ཀུན་གཞི，Sanskrit Devanagari: ālaya-vijñāna，Sanskrit Romanization: ālaya-vijñāna，Literal meaning: ground-of-all-consciousness) should also be understood. The ālaya is the basis of all seeds, and it manifests as all phenomena. Just as that lump appears in various forms in the experience of the senses depending on the conditions, pure, impure, and extremely pure states also appear in different situations. Just as one recognizes that the lump contains various elements, the mind also recognizes that the ālaya contains both the seeds that actually manifest and the seeds that, although not actually manifest, appear in endless space and time. Just as one mistakes the lump for ghee, some cling to all appearances of the ālaya as 『self』 and 『dharma』. Just as one mistakes the lump for mercury, some cling to these five aggregates as the ripening of karma, as the nature of suffering. Just as one clings to the lump as the raw material for gold, some cling to these five aggregates as...

ྱང་ཞིང་དག་པ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རུང་བར་འཛིན། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོང་བུ་དེ་གསེར་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ཡང་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན། དངུལ་ཆུ་ཉིད་དུ་སྣང་ཡང་གསེར་དངུལ་ཆུར་གནས་གྱུར་པའང་མ་ཡིན། དངུལ་ཆུའི་རང་བཞིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དངུལ་ཆུའི་རང་བཞིན་མི་བརྟན་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་སླ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་བར་སྨྲའོ། །གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དེ་བས་ཆེས་བརྟན་པས་འགྱུར་དཀའ་བསླར་ངན་པར་མི་འགྱུར་བ་མེ་དཔུང་དྲག་པོ་འབར་བས་ཀྱང་ཟད་པར་ 19-1-45a དཀའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མ་དག་པ་རྣམས་ནི་མི་བརྟན་པ་ཤིན་ཏུ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་སྣང་བ་འགྱུར་སླ་བ་ལམ་བསྒོམས་པས་ཟད་པའོ། །སྣང་བ་དག་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ལུས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཕན་ཆོད། སླར་མ་དག་པ་ལ་སྤྱོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་ཕྱིར་ཞིང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་དག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་མཆོག་བསྐྱེད་པས་ན་བརྟན་ཞིང་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་གོང་བུ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་ཁམས་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་དེ་ཡང་སྣང་བ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བའང་མི་མངའ་མོད། གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་མདངས་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་སྲིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསླང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དག་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཡི་ངོ་བོར་ 19-1-45b སྒྲུབ་ན། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ལྷ་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས། འཕོ་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡང་ཟད་དེ་རོ་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་པ། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་བའི་བདག་ཉིད། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ནི་རིགས་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་དོན་གྱི་ལྷའོ། །ཆོས་ཅན་རྟགས་ཀྱི་ལྷ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་ཤར་བ། ཞལ་ཕྱག་མཚན་མའི་རྣམ་པར་སྣང་

【現代漢語翻譯】 那些安住在清凈剎土之中的眾生，認為他們的身體和受用完全清凈的因是合理的。智者們認為那塊礦石雖然看起來不像黃金，但並沒有脫離黃金的本性。雖然看起來像是水銀，但黃金並沒有變成水銀，也不是沒有水銀的本性。然而，水銀的本性不穩定，容易發生各種變化，最終會耗盡。黃金的本性更加穩定，難以改變，不會變壞，即使被猛烈的火焰燃燒也很難耗盡，應當這樣理解。同樣，不凈的顯現是不穩定的，具有極強的欺騙性。前後世的顯現容易改變，通過修道可以耗盡。清凈的顯現則與之相反，能夠自在地支配身體和受用，不會再轉為不凈，最終會產生極為清凈和解脫痛苦的殊勝安樂，因此是穩定且不具欺騙性的。因此，各種成分混合的礦石，相互比較而言，可以認為是具有黃金的本性。同樣，具有各種成分的阿賴耶識和顯現，也可以認為是清凈顯現的真實受用。當所有由突然產生的錯覺習氣耗盡時，由其產生的顯現也就不存在了。然而，原始本初法界的自性光明不會停止，自然成就的顯現永遠不會改變，因為其自性是不可分割的。因此，應當了知遠離造作的智慧自顯現是真實存在的。如果將輪迴的諸法都視為完全清凈的本尊，那麼什麼是完全清凈的本尊呢？法性義本尊是空性和顯現無二的智慧，是遠離遷變的遮障的金剛身，是法性真如中連微細的習氣遮障也已耗盡，證得平等一味的佛果，是解脫了一和多的邊際的不可思議者，是遠離一切相狀的對境，卻能顯現一切所知事物的自性，是與過去、現在、未來一切如來無二無別的自生智慧身，是將輪迴和涅槃的一切都證悟為平等性的本尊。這就是遍一切種姓的法性義本尊。法相表徵本尊是超越智慧身相狀對境的本尊，顯現為表徵的形象，以面容和手等相狀顯現。 Those who dwell in pure lands consider the cause of their bodies and enjoyments being completely pure to be reasonable. Wise people consider that although the ore does not appear to be gold, it is not separate from the nature of gold. Although it appears to be mercury, the gold has not become mercury, nor is it without the nature of mercury. However, the nature of mercury is unstable, easily changing in various ways, and is said to eventually be exhausted. The nature of gold is even more stable, difficult to change, and will not turn bad again. Even being burned by a fierce fire is difficult to exhaust, it should be understood. Similarly, impure appearances are unstable and have a very deceptive nature. The appearances of previous and subsequent lives are easy to change and are exhausted by practicing the path. Pure appearances, on the other hand, are the opposite, having power and benefit over the purification of body and enjoyment. They will not turn to impure conduct again, and because they create supreme happiness that is extremely pure and free from suffering, they are stable and not deceptive. Therefore, the ore with various elements can be considered true in its golden nature when compared to each other. Similarly, the Alaya consciousness with various appearances can be considered true as the enjoyment of pure appearances. When all the suddenly arising imprints of delusion are exhausted, the appearances created by them will no longer exist. However, the self-radiance of the primordial ground will not cease, and the spontaneously accomplished appearances will never be reversed, because their essence is inseparable. Therefore, it should be understood that the pure self-appearance of wisdom, free from fabrication, abides in reality. If one establishes all the phenomena of samsara as the nature of a completely pure deity, then what is a completely pure deity? The Dharma-nature deity of meaning is the wisdom that is inseparable from appearance and emptiness, the Vajra body free from the obscuration of transmigration, in which even the subtle habitual obscurations of the Dharma-nature Suchness are exhausted, attaining Buddhahood in equal taste, the inconceivable one who is liberated from the extremes of one and many, the self-nature that is free from all objects of signs but appears in all aspects of knowable things, the self-arisen wisdom body that is not separate or different from all the Sugatas of the three times, and who has awakened all of samsara and nirvana into equality. That is the Lord of all families, the deity of meaning. The deity of characteristics and signs is the wisdom body that transcends the objects of signs, appearing as a symbolic representation, manifesting in the form of faces and hands.

【English Translation】 Those who dwell in pure lands consider the cause of their bodies and enjoyments being completely pure to be reasonable. Wise people consider that although the ore does not appear to be gold, it is not separate from the nature of gold. Although it appears to be mercury, the gold has not become mercury, nor is it without the nature of mercury. However, the nature of mercury is unstable, easily changing in various ways, and is said to eventually be exhausted. The nature of gold is even more stable, difficult to change, and will not turn bad again. Even being burned by a fierce fire is difficult to exhaust, it should be understood. Similarly, impure appearances are unstable and have a very deceptive nature. The appearances of previous and subsequent lives are easy to change and are exhausted by practicing the path. Pure appearances, on the other hand, are the opposite, having power and benefit over the purification of body and enjoyment. They will not turn to impure conduct again, and because they create supreme happiness that is extremely pure and free from suffering, they are stable and not deceptive. Therefore, the ore with various elements can be considered true in its golden nature when compared to each other. Similarly, the Alaya consciousness with various appearances can be considered true as the enjoyment of pure appearances. When all the suddenly arising imprints of delusion are exhausted, the appearances created by them will no longer exist. However, the self-radiance of the primordial ground will not cease, and the spontaneously accomplished appearances will never be reversed, because their essence is inseparable. Therefore, it should be understood that the pure self-appearance of wisdom, free from fabrication, abides in reality. If one establishes all the phenomena of samsara as the nature of a completely pure deity, then what is a completely pure deity? The Dharma-nature deity of meaning is the wisdom that is inseparable from appearance and emptiness, the Vajra body free from the obscuration of transmigration, in which even the subtle habitual obscurations of the Dharma-nature Suchness are exhausted, attaining Buddhahood in equal taste, the inconceivable one who is liberated from the extremes of one and many, the self-nature that is free from all objects of signs but appears in all aspects of knowable things, the self-arisen wisdom body that is not separate or different from all the Sugatas of the three times, and who has awakened all of samsara and nirvana into equality. That is the Lord of all families, the deity of meaning. The deity of characteristics and signs is the wisdom body that transcends the objects of signs, appearing as a symbolic representation, manifesting in the form of faces and hands.

བའི་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོ་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ན་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཚུལ་གཅིག་པས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོའི་ངོ་བོར་དག་ལ། ཡང་ན་སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ 19-1-46a པས་རིགས་གསུམ་དང་། ཕུང་ལྔ་རིགས་ལྔར་དག་པ་སོགས་རིགས་ལྔ་དང་རིགས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རིགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དབྱེ་རུང་སྟེ། མ་དག་པའི་སྣང་ཚུལ་ཇི་སྙེད་པ་དང་མཚུངས་པར་དག་པའི་དབྱེ་བ་རུང་བ་དང་། ཆོས་གཅིག་ལའང་དེའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅི་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བའི་གནད་ཀྱིས་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རོལ་པ་ཡིན་པས་ན། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པའི་ཞིང་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཀྱང་། དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་སྦྱར་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་རང་རང་གི་ལྷ་གྲངས་དང་སྦྱར་ཏེ་དག་པ་སྦྱོར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པཆེན་པོའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ ད་འདི་ལས། སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་རྣམས་དག་རྟོགས་ཤིང་། །ཞེས་དང་། གསང་བའི་ཐིག་ལེ་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱིངས། །འབྱུང་བ་ཤེས་རབ་ 19-1-46b རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚོགས། །དབང་པོ་ཡུལ་དུས་རིག་པ་རྣམས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལྷག་པ་ཡི། །ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔས་ལྟ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ལ། རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །ཞེས་དང་། དུས་འཁོར་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དག་དང་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང་། །གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གཅིག་པུའི་ཉམས་གྱིས་དུ་མའི་གར་མཛད་དོ། །ཞེས་དང་། ཧེ་རུ་ཀའི་གལ་པོ་ལས། མཚན་ཉིད་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་རུ་ཤེས། །འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིས། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐུན་མོང་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་

ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཞེས་ 19-1-47a གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ་བློ་དམན་པ་དག་ན་རེ། སྣོད་བཅུད་འདི་དག་ལམ་བསྒོམས་ན་དག་པར་སྣང་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་རེ་མ་དག་པའི་བློ་མིག་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་ཚུལ་མ་དག་པར་སྣང་བར་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་དེ། མཐུན་པར་ཀུན་ལ་དག་པར་སྣང་ན་རྩོད་པའི་གཞི་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་གནས་ཞེས་འདོད་ན། གནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྣང་མི་དགོས་ཏེ་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་བློ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གངས་རི་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་མིག་ཤེས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་གིས་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ་མི་སྟོང་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་བཀོད་ཀྱང་། སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ 19-1-47b ཉིད་སྔ་མ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཁོ་རང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་ནུས་པས་ན། ཅི་ཙམ་མི་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བུད་ཤིང་མེ་ལ་བསྣན་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པ་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ནས་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་ཆོས་རྣམས་དག་པ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གང་དང་ཇི་བཀོད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ཉིད་ཁོ་རང་དག་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་ཆོས་ཀུན་གནས་ཚུལ་ལ་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལ་སུན་འབྱིན་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་རྙེད་དེ། དག་པ་ཆེན་པོས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་གིས་ལན་འདེབས་སྨ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་གནས་ཚུལ་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ངོར་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྣང་ཚུལ་དེའི་ངོར་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་ལ། གནས་ཚུལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་མེད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་ 19-1-48a རང་རིག་བློ་མེད་ན། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཡང་ངན་སོང་གནས་སུ་མཐོང་། །ཐེག་མཆོག་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །ངན་སོང་གནས་ཉིད་འ

【現代漢語翻譯】 是所有形式的圓滿正覺。』 如是說。第二，駁斥對此的不合理之處，分為共同和個別兩種。首先，一些智慧低下的人說：『這些器情世界，如果修習道，或許能顯現為清凈的因，但實際上並非清凈，因為它們顯現為痛苦和集起的自性。』對此，我們承認，對於我們這些具有不清凈眼識的人來說，顯現的方式是不清凈的。如果顯現的方式對所有人都相同，那又有什麼爭論的必要呢？如果認為顯現的方式是那樣，但實相併非如此，而是自性清凈，那麼就不需要如實顯現，因為被錯覺矇蔽的心識會顛倒顯現，就像將雪山看成藍色一樣。因此，中觀論中說：『如果以空性來責難，誰能回答和辯論？那人就無法回答一切，因為他會與所要證明的相同。』應該這樣理解。例如，當確立諸法皆空時，無論提出什麼不空的論據，如業果、輪迴和涅槃之法，那個論據本身就與先前要證明的相同，因為它本身也無法成立。因此，無論提出多少不空的論據，都像往火中添柴一樣，只會幫助建立空性。因此，無法在所知領域中找到駁斥空性的理證。同樣，在這裡，無論提出什麼作為諸法不清凈的論據，那個論據本身就是要證明為清凈的。因此，在所知領域中，找不到能夠駁斥諸法實相清凈的理證。如果以大清凈來責難，誰能回答和辯論？那人就無法回答一切，因為他會與所要證明的相同。』 如果眾生是佛，那麼當衆生在地獄中受苦時，佛也會受苦，等等，這些推論都不能成立。因為在地獄中受苦只是對於不瞭解實相的錯覺者而言的顯現，而在這個顯現中，他們並非佛，所以沒有這個過失。而且，實相中沒有痛苦等等。如幻化經中說：『如果缺乏正確的覺知和自明智，那麼善逝的凈土也會被視為惡趣。當證悟殊勝乘的平等之義時，惡趣本身就是』

【English Translation】 Is the perfect complete enlightenment in all aspects.' It is said. Second, refuting the inappropriateness of this, there are two types: general and specific. First, some of inferior intelligence say: 'These containers and contents, if practiced on the path, may appear to be a cause for purification, but they are not actually pure, because they appear to be of the nature of suffering and origin.' To this, we also agree that the way it appears to us, who have impure eyes of perception, is impure. If the way it appears is the same for everyone, then what is the basis for argument? If it is thought that the way it appears is like that, but the way it is is not like that, but is naturally pure, then it does not need to appear as it is, because the mind that is corrupted by delusion appears perversely. Like the eye consciousness that sees a snow mountain as blue. Therefore, in the Madhyamaka it says: 'If emptiness is used to argue, who can answer and speak? That person has not answered everything, and will become the same as what is to be proven.' It should be understood as it is said. For example, when establishing that all dharmas are empty, whatever is presented as proof of non-emptiness, such as the laws of cause and effect, samsara, and nirvana, that proof itself is the same as the previous thing to be proven, because it itself cannot be established. Therefore, no matter how much proof is presented to prove non-emptiness, it is like adding firewood to a fire, and it becomes a friend of the reasoning that proves emptiness. Therefore, just as no reasoning that refutes emptiness can be found in the realm of knowledge, here too, whatever is presented as proof that dharmas are not pure, that proof itself is what is to be proven as pure. Therefore, in the realm of knowledge, no reason can be found that can refute the reasoning that proves that all dharmas are pure in their true nature. If challenged by great purity, who can answer and criticize? That person has not answered everything, and will become the same as what is to be proven. If sentient beings are Buddhas, then if sentient beings suffer in hell, it would follow that Buddhas also suffer, etc. But these arguments are not valid, because suffering in hell is only an appearance to those who are deluded and do not understand the true nature, and in that appearance, they are not Buddhas, so there is no fault. Moreover, there is no suffering etc. in the true nature. As it says in the Illusion Sutra: 'If there is no correct knowledge and self-awareness, then even the Pure Land of the Sugatas will be seen as a state of misery. When the meaning of the supreme vehicle's equality is realized, then the state of misery itself is'

ོག་མིན་དགའ་ལྡན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཀུན་ལ་སྣང་བར་ཐལ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་སོགས་འཕེན་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྩིང་བ་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཏེ། དུང་དཀར་པོ་ཡིན་ན་མིག་སྐྱོན་ཅན་ལའང་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཐལ་བ་དང་། མིག་སྐྱོན་དག་པའི་ཐབས་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གནས་ཚུལ་ལྟར་མི་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པས་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་འཁྲུལ་པ་སེལ་ཕྱིར་ལམ་གོམས་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་གོམས་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སུན་འབྱིན་པའི་རིམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ལན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དག་མཉམ་གཉིས་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་རིགས་པའི་འཇུག་པ་གནད་གཅིག་ 19-1-48b ལ། དེ་གཉིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ན། དག་པ་ཆེན་པོར་སྒྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལྟར་དག་པར་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དག་པའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་གཟིགས་ན། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འདི་དག་གཟིགས་སམ་མི་གཟིགས། མི་གཟིགས་ན་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། གཟིགས་ན་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་མཁྱེན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེའི་སྣང་བ་མ་དག་པ་དོན་ལ་ཡོད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་དག་པའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པར་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེན་ཞེན་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་ཅན་བདེན་འཛིན་འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་ཀྱང་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་མི་སྲིད་པའི་ 19-1-49a ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་གཟིགས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པར་གྲུབ་བོ། ། 立正等 གཉིས་པ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་གང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པས། མ་དག་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་

【現代漢語翻譯】 正如所說，'往生兜率喜足天'。此外，如果一切法本來就是佛性，那麼一切都應該顯現，並且不應該需要修習道等等的說法，是極其粗糙的智慧，是可悲憫的對象。這就像如果白色的海螺，在有眼疾的人看來也應該是白色的，並且不需要努力去治癒眼疾一樣。因此，事物不按其真實狀態顯現，是因為被錯覺所矇蔽，所以爲了消除錯覺，需要修習道。雖然一切法的自性是空性，但爲了證悟它，需要修習道。因此，對於所有駁斥大清凈的論點，應該像駁斥空性的論點一樣進行反駁。清凈和等性二者相互幫助，邏輯的切入點相同。因為這兩者是事物的本性，所以證明大清凈是事物力量的邏輯，非常強大，任何人都無法壓倒，是至高無上的。 有些人說：'即使成立了清凈，如果佛陀的智慧將一切所知都視為清凈的自性，那麼對於迷惑的眾生來說，所顯現的對境和有境，佛陀是見還是不見？' 如果不見，那就不是一切智者；如果見，那麼也會見到不清凈的法。' 答：不清凈的顯現，也如其所顯現的那樣了知，因為這是全知智慧。即使如此，那樣的顯現並不是實際上存在不清凈，佛陀也不會見到不清凈的法成立。例如，在執著實有的人看來，對境顯現為真實存在，以及有境的實有執著，佛陀雖然如實地見到這些，但佛陀並不會因此見到真實存在的法。因為佛陀不可能見到絲毫真實存在的東西。這樣，一切所知法，都成立為佛陀自顯現的見解中所見的完全清凈。 立正等 第二，關於如何成立大平等，用什麼理由來成立，以及如何從那個理由中確定是平等性。首先，對於輪迴和涅槃的諸法，通過中觀的理由，如一異、有無等進行如理的觀察，不清凈的輪迴之法和...

【English Translation】 As it is said, 'Reborn in the Joyful Land of Tushita.' Furthermore, if all dharmas are inherently Buddha-nature, then everything should appear as such, and there should be no need to practice the path. Such assertions are extremely crude in wisdom and are objects of compassion. It's like saying that if a conch shell is white, it should appear white even to someone with eye defects, and there's no need to try to cure the eye defects. Therefore, things not appearing as they truly are arises from being obscured by delusion, so to eliminate delusion, one needs to practice the path. Although the nature of all dharmas is emptiness, one needs to practice the path to realize it. Therefore, all arguments refuting the Great Purity should be refuted in the same way as arguments refuting emptiness. Purity and equality are mutually supportive, and the point of entry for logic is the same. Because these two are the nature of things, proving the Great Purity is a logic of the power of things, which is very powerful, cannot be overcome by anyone, and is supreme. Some say, 'Even if purity is established, if the Buddha's wisdom sees all knowable things as purely self-existent, then for deluded beings, does the Buddha see or not see the appearing objects and subjects?' If not seen, then it is not omniscient; if seen, then impure dharmas are also seen.' Answer: The impure appearances are known as they appear, because this is omniscient wisdom. Even so, that appearance does not mean that impurity actually exists, and the Buddha does not see impure dharmas as established. For example, in the eyes of those who cling to reality, objects appear as truly existent, and the subject has a clinging to reality. Although the Buddha sees these as they are, the Buddha does not thereby see dharmas that are established as true. Because the Buddha cannot see even a particle of what is truly established. In this way, all knowable dharmas are established as being seen as completely pure in the Buddha's self-appearing vision. Stand upright etc. Secondly, regarding the establishment of Great Equality, what reason is used to establish it, and how is equality determined from that reason? First, for the dharmas of samsara and nirvana, through proper examination using Madhyamaka reasons such as oneness and otherness, existence and non-existence, the impure dharmas of samsara and...

། དག་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་རྣོན་ཁ་ཅིག་སེམས་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ཙམ་དཔྱད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཙམ་ལས་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མོད། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་ན། ལས་དང་པོ་པས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཚེ། བུམ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བསམས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ 19-1-49b གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་པས་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དེའི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའམ། ཡེ་ནས་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་བཞིན་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བའམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དུས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དེ་གཉིས་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་མེད་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས། དགག་གཞི་སྣང་བ་དང་དགག་བྱ་བཅད་པ་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞིག་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་བསལ་བཞག་མེད་པར་སོར་བཞག་ཏུ་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པས། ཆོས་ཅན་རེ་རེ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་ལྟ་བུའི་བློ་རིས་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། 19-1-50a མཉམ་པ་ཉིད་དེ་དེ་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་གི། སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་བར་དུ་ཕྱི་མ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་རྩེ་གཏད་པས་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ན་སོ་སོར་ཡོད་པར་གོ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་དང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་གཞིག་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། དམངས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་མ

【現代漢語翻譯】 必須確信，在以清凈之身和智慧所涵蓋的一切法中，連微小的微塵也不存在真實成立的實體。 第二，對於一些根器敏銳者，僅通過對心之生處、住處、滅處這三者的觀察，就能體驗到以因、果、自性這三者皆空的解脫之門的三種自性之力，從而立即確信顯空平等之義。然而，如果逐漸確信平等性，那麼對於初學者來說，當如理地運用一異離等論證空性的理路進行觀察時，會思考瓶等事物尚未成立之義，因為在未經觀察時似乎存在，但經過觀察卻無法找到，所以會認為未成立即是實相，從而產生一種以顯現和空性交替的方式來理解空性的狀態。此時，會思考這種不存在本身也只是假立的，實際上並未成立，或者會思考本自空性卻顯現的道理，從而產生如水中月般顯現即空、空即顯現的特殊確信。此時，無自性和緣起無違地顯現，或者說是理解了雙運。此時，雖然無自性和緣起這兩個詞在表達方式上有所不同，但在本質上卻沒有絲毫差異，從而對無二無別的狀態產生定解。通過將所破的顯現和能破的斷除結合起來執著的分別念自然消散，從而顯現出一種如能自在安住般的離戲狀態。通過反覆熟悉這種離戲狀態，對於依賴於每個法的事物自性，如每個法各自不同的法性之類的分別念就會消失，從而凈化一切二取對境，最終對一切法自性平等性產生特殊的定解，從而達到圓滿。 因此，空性、雙運、離戲、平等性這四者，是以前一個的瞭解為基礎，才能進入后一個的狀態。如果對前一個沒有獲得確信，那麼后一個就無法確定。因此，如果僅僅將注意力放在名言上的無實有空性上，那麼連此處所說的平等性的邊都沾不上。因為僅僅理解在柱子和瓶子等事物上分別存在著斷除實有的反面，就無法摧毀對一切法的取捨和相的執著，也就無法做到平等性的作用，就像百姓無法行使國王的職責一樣。因此，中觀道路的離戲…

【English Translation】 It must be ascertained that in all phenomena encompassed by the pure body and wisdom, there is not even a tiny particle of truly established entity. Secondly, for some sharp-witted individuals, merely by examining the arising, abiding, and ceasing of the mind, they can experience the power of the three natures of the three doors of liberation, which are empty of cause, effect, and essence, and thus immediately gain certainty in the meaning of appearance and emptiness as equal. However, if certainty in equality is gained gradually, then for beginners, when properly investigating with reasoning that establishes emptiness, such as oneness or manyness, they contemplate the meaning of things like a vase not being established. Because it seems to exist when not examined, but cannot be found when examined, they think that non-establishment is the reality. Thus, a state of emptiness arises in the manner of alternating appearance and emptiness. At that time, they contemplate that even this non-existence is merely a designation and not established in reality, or that it appears while being empty from the beginning. This gives rise to a special certainty that appearance is emptiness and emptiness is appearance, like a reflection of the moon in water. At that time, non-inherent existence and dependent arising appear without contradiction, or it is said to be understanding union. At that time, although there is a difference in how non-inherent existence and dependent arising are expressed in words, there is no difference in essence, and by generating certainty in the state of being inseparable, the conceptual thought that grasps by combining the basis of negation (appearance) and the object of negation (severance) dissolves on its own. A state of non-elaboration appears, like the ability to remain as it is without negation, affirmation, removal, or placement. By repeatedly familiarizing oneself with such non-elaboration, the mental constructs of separate phenomena, like the individual nature of each phenomenon in relation to each object, are cut off. All aspects of the dualistic object of focus are purified, and a special certainty arises in the equality of all phenomena, thus reaching completion. Therefore, emptiness, union, non-elaboration, and equality – these four proceed from knowing the former to entering the state of the latter. If certainty in the former is not found, then the latter cannot be established. Therefore, merely focusing on the nominal ultimate truth of simple non-existence will not even reach the edge of the equality discussed here. Because merely understanding that the opposite of severing true establishment exists separately on things like pillars and vases cannot destroy the notions of acceptance and rejection and characteristics towards all phenomena, and cannot perform the function of equality, just as common people cannot perform the function of a king. Therefore, the non-elaboration of the Middle Way…

ཐར་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། གང་གིས་དམིགས་མེད་མི་ཤེས་པས། །དེ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འཇིག་པས་དམིགས་མེད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་དང་། མཉམ་གཉིས་ལྷག་པའི་མཉམ་ཉིད་ཀྱིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེར་མ་ཟད་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་ཡོད་། འོང་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ 19-1-50b ལས། འོད་སྲུངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་གྱི་གཉིས་དང་གསུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚུལ་འདིའི་སྒོ་ནས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ཡང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཉམ་པ་མེད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་། གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། 立無別 གསུམ་པ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྣང་ངོས་ནས་དག་པར་གྲུབ་པ་དང་། སྟོང་ངོས་ནས་མཉམ་པར་གྲུབ་པ་དེ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ན་སྔ་མ་གཉིས་པོའི་ཤུགས་ལས་གྲུབ་སྟེ། གང་དག་པར་སྣང་བ་དེ་མཐའ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་ལ། གང་སྟོང་པ་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བས་ན། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཟུང་འཇུག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིར་མངོན་རྫོགས་པར། །སྐུ་གསུང་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ 19-1-51a ལས་ཐུགས། །མ་ལུས་བདག་ཉིད་ཞལ་མཐོང་བ། །དབང་བསྒྱུར་མཆོག་ཉིད་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ལ།དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་ཡེ་མཁྱེན་རང་རིག་ཐུགས། །དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་མེད་པར་དྲན་དབང་བསྒྱུར། །ངོ་མཚར་སྐུ་གསུང་ཡོན་ཏན་ཞིང་ཁམས་ལས། །གཞན་ན་མེད་དེ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་གྱུར་པ་ན། །ཡེ་ཤེས་ལམ་ནི་དོན་མེད་འགྱུར། །གསལ་སྟོང་གཉིས་ནི་ཐ་དད་ན། །རྟག་ཆད་མཐར་ནི་ལྷུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀུན་སྙིང་པོ་ལམ་ལས་འདས་པས་ན། །མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པས་འབད་རྩོལ་ལས་ལས་གྲོལ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་པ། །ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་གྱུར་པའོ། །ཞེས་དང་།

【現代漢語翻譯】 證悟解脫，視一切法平等，是為證悟此處的偉大平等。如經續所說：『若不知無相，則不知法界。因此，通過破滅有和無，來認識無相。』等等。以及『以超越二元的平等性，圓滿普賢王如來的凈土。』等等經文所示。不僅如此，共同乘中也有。《郁伽長者經》中說：『光護，若能了知一切法平等，即是涅槃。此一，非二非三。』通過這種方式，也闡述了最終歸於一乘。在《菩提分品經》中說：『文殊，誰能見到一切法無不平等，無有二元，無有分別，此乃正見。』 立無別 三、 證成無別：如是，從顯現的角度成立清凈，從空性的角度成立平等，此二者以一切法無別、同一味道的方式存在，則由前二者的力量而成立。凡顯現為清凈者，皆為空性；凡空性者，皆是遠離一切邊際的平等性，是為極度清凈、如幻網般的種種顯現。因此，二者無別，圓融為法身一滴，是聖者們各自證知的境界，即雙運大圓滿之理。這些也在經續中說：『秘密明點之界，是諸佛之本體。於十方四時圓滿顯現，身語功德事業意，無餘自性面見者，是為自在之王。』以及『自生智慧無處不在。』等等所示。對此，修瑜伽之理也說：『空性無我本智自明意，無有能緣所緣而憶念自在。奇哉身語功德剎土外，無有他者即是如此。』等等所說。 此外，《一切集密金剛藏》中說：『若二諦各異，則智慧道無意義。若光明與空性各異，則墮入常斷二邊。』以及『諸法之心要超越道，故以究竟而解脫勤作。俱生智極清凈，雙運不住。』等等。

【English Translation】 Realizing liberation and seeing all dharmas as equal is to realize the great equality of this occasion. As it is said in the tantras: 'If one does not know the signless, one does not know the realm of dharma. Therefore, by destroying existence and non-existence, know the signless.' And 'With the equality that surpasses duality, the pure land of Samantabhadra is complete.' And so on. Moreover, it is also present in the common vehicle. In the Sutra Requested by Ugra: 'Light Protector, if one realizes that all dharmas are equal, then that is nirvana. That is one, not two or three.' In this way, it also teaches that the ultimate is also one vehicle. In the Sutra of the Chapter on the Aspects of Enlightenment: 'Manjushri, whoever sees all dharmas as not unequal, without duality, and without separation, this is the correct view.' Establishing Non-Difference Third, establishing non-difference: Thus, from the perspective of appearance, purity is established, and from the perspective of emptiness, equality is established. These two exist in all dharmas in a way that is inseparable and of one taste, which is established by the power of the first two. Whatever appears as pure is empty in all ways, and whatever is empty is the equality that is free from all extremes, which is the extremely pure and illusory network of various appearances. Therefore, these two are inseparable, and they are rounded into a single bindu of the Dharmakaya, which is to be realized individually by the holy ones, which is the way of Dzogchen. These are also said in the tantras: 'The realm of the secret bindu is the essence of all Buddhas. It is fully manifested in the ten directions and four times, the body, speech, qualities, activities, and mind. Seeing the face of the self-nature without exception is the supreme empowerment of the holy ones.' And 'Self-arisen wisdom is omnipresent.' And so on. The way to practice yoga is also said: 'Emptiness, selflessness, original wisdom, self-awareness, mind, without object or subject, remember empowerment. Wonderful body, speech, qualities, and pure lands, there is nothing else, it is just like that.' And so on. Furthermore, in the Collected Vajra Wisdom: 'If the two truths are different, then the path of wisdom becomes meaningless. If clarity and emptiness are different, then one falls into the extremes of permanence and annihilation.' And 'The heart of all dharmas transcends the path, so by reaching the end, one is freed from effort. The co-emergent wisdom is completely pure, and the union does not abide.'

གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་ལས། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དབྱེར་མེད་པས། །སྣང་སྟོང་ཐ་དད་མེད་པར་འདྲེས། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་གསུངས། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བསྟན་པའོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །རྟོག་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ 19-1-51b ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 立共同 གཉིས་པ་ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྐལ་པ་ཅན་ལ་སྐབས་དོན་ཐད་ཀར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཅན་ལ་དེའི་ཚུལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་གཅིག་པའམ་ཚུལ་གཅིག་པར་བསྒྲུབ་ལ། དེའི་སྣང་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཡི་གེ་ཨ་ཡིག་གདངས་གཅིག་གནས་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོའི་དོན་དེའང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ལས་འདས་པར་མྱོང་བ་དང་བཞིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་པའི་བཤད་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་པ་རྒྱུ་གཅིག་པ། དེའི་དཔེ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཨོཾ་སྟེ་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དཔེ་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་དེའི་མཐུའམ་བྱིན་རླབས་ནི་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ 19-1-52a དོན་དེ་ལུང་དང་མན་ངག་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཀྱང་ལུང་དང་མན་ངག་གི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་དཔྱོད་མིན་པར་རང་བློའི་གཏིང་དུ་མངོན་སུམ་ཡིད་ཆེས་པ་བཞིས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། དང་པོ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་བའི་བཤད་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་གང་ལྟར་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་བློར་ཆུད་པར་དཀའ་བས་མི་འཐད་པར་སེམས་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། དང་པོ་ཕྱི་རོལ་པས་སངས་རྒྱས་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ། ཁོ་རང་གི་འདོད་པ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ལས། ཨུ་དུམྦ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་བརྒྱ་ལམ་ན་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་འབྱུང་བ་ན། ལྷུམས་སུ་འཇུག་ཚེ་གླང་པོའི་རྣམ་པས་ཞུགས་པ་ཡུམ་གྱ

【現代漢語翻譯】 《無二勝王》中說：『深廣無別，顯空融為一體，此即名為佛，此乃菩提之示現。』《金剛鬘續》中說：『世俗與勝義，遠離二取與分別，于彼真實融合處，是為雙運之宣說。』如是等等。 第二，共同修證：對具緣者，直接證悟要義；對懷疑者，通過間接方式證悟。第一，如是清凈平等無別、超離心識之義，即是如此，一切法於法界平等性中，以同一因或同一方式而證悟。其顯現之身與智慧，以文字之方式證悟，如字母「阿」（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）字，因其音聲、處所等因緣，而顯現為各種字母。二者互相加持，不可分離。如是清凈平等無別之法身大義，亦以各自證悟之方式，超離心識而體驗，此四者確定之，乃漸次之說。又，清凈平等真諦無別之體性，一切法味一、因一。其譬如字母「嗡」（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡），以阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）、烏（藏文：ཨུ，梵文天城體：उ，梵文羅馬擬音：u，漢語字面意思：有）、瑪（藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：母）三字所象徵之解脫門三和身語意之自性，無別而示現。 此二譬喻與意義之確定，其力量或加持，乃是將一切法本初成佛之清凈平等大確定下來。如是之義，雖與經論和口訣相符，然非僅依賴經論和口訣之文字，而是于自心深處現量確信，以此四者確定密咒之見地，乃是從一開始就示現雙運之故，是為頓悟之說。無論二者如何，此同一因等四者，乃是進入密咒甚深見地之無欺方便，故稱為『理』。 第二，如是一切法本初成佛之義，難以理解，若對此生起懷疑，則略述通過間接方式證悟之法。首先，外道懷疑佛陀是否為量士夫，則可依其自身所承認之《吠陀經》之教證：『如烏曇婆羅花般，于百道中，一切知者出現於世間，出於剎帝利或婆羅門種姓，入胎之時，以象之形象進入母胎……』

【English Translation】 In 'The Non-Dual Supreme King,' it says: 'Profound and vast, inseparable, appearance and emptiness mingle without difference. This is called Buddha, this is the teaching of enlightenment.' In the 'Vajra Garland Tantra,' it says: 'Conventional and ultimate, separate from the two concepts and distinctions, where they are truly mingled, that is explained as union.' And so on. Second, common accomplishment: For those with fortune, directly accomplish the essential meaning; for those with doubt, accomplish it indirectly. First, the meaning of such purity, equality, inseparability, and transcendence of mind is as follows: all dharmas are accomplished in the equality of dharmadhatu with one cause or one method. The appearance of body and wisdom is accomplished in the form of letters, just as the letter 'A' (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: None) appears in various letters due to the conditions of its sound, place, etc. The two mutually bless each other and are inseparable. Likewise, the meaning of the great Dharmakaya of purity, equality, and inseparability is also experienced beyond the mind through individual awareness, and these four are determined, which is a gradual explanation. Furthermore, in the essence of purity, equality, and truth, all dharmas are of one taste and one cause. The example is the letter 'Om' (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Literal meaning: Om), which shows the nature of the three doors of liberation and the body, speech, and mind, represented by the three letters A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: None), U (Tibetan: ཨུ, Sanskrit Devanagari: उ, Sanskrit Romanization: u, Literal meaning: Have), and Ma (Tibetan: མ, Sanskrit Devanagari: म, Sanskrit Romanization: ma, Literal meaning: Mother), as inseparable. The power or blessing of these two proofs of example and meaning is to establish that all dharmas are originally enlightened, pure, equal, and great. Although such a meaning is shown to be in accordance with scripture and oral instructions, it is not merely based on the words of scripture and oral instructions, but is manifestly believed in the depths of one's own mind. Establishing the view of mantra with these four is a sudden explanation because it shows union from the beginning. In any case, these four, such as the one cause, are infallible means of entering the profound view of mantra, and therefore are called 'reason'. Second, since it is difficult to understand the meaning of all dharmas being originally enlightened, if one doubts this, I will briefly explain how to accomplish it indirectly. First, if outsiders doubt that the Buddha is a valid person, then according to the teachings of the Vedas, which they themselves accept: 'Like the Udumbara flower, the all-knowing one appears in the world in a hundred ways, arising from the Kshatriya or Brahmin caste, entering the womb in the form of an elephant...'

ིས་རྨིས་པ་དང་། བལྟམས་ནས་མཚན་དཔེ་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་སྒྱུར་དང་བྱུང་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། རིགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་གང་ཟག་གི་བདག་ 19-1-52b མེད་སོགས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་དེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་གྲུབ་པས་ན། སངས་རྒྱས་ནི་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཚད་མ་དང་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་སྟེ་ཚད་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒྲུབས་ཤིང་། ཡང་སངས་རྒྱས་ཁས་ལེན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ནས་བསྟན་པའི་སྟོང་ཉིད་མི་འདོད་པའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ལ། ལུང་ནི་ཐེག་དམན་རང་གི་མདོ་ལས། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ།ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། རིགས་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་གི་ཚུལ་དུ་མི་བདེན་པར་མ་མཐོང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་པ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབས་པ་དང་། ཡང་མདོ་ལམ་པ་གང་དག་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཁས་མི་ལེན་པ་དག་ལ། ལུང་ནི་མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས་སྔགས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང་། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་པ་དག །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། ། 19-1-53a ཞེས་ཕུང་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་ཞེས་དང་།ཆགས་སོགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་བསྟན་ཏེ་བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཡང་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེའི་གཞི་ལགས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སོགས་ལས། འཁོར་བ་བསལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འཁོར་བར་དམིགས་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་འཁོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཡང་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཞིང་འདི་རྟག་ཏུ་དག་ཀྱང་མི་མཐོ

【現代漢語翻譯】 通過夢境和誕生時的相好，以及『如果不出家將成為轉輪王，如果出家將成佛』的預言，可以證明佛的存在。從理證上說，佛所教導的道路，如人無我等，都通過真實的理證成立，並且被確立為解脫之道。因此，佛是希求解脫者的可靠導師，他所教導的道路也是正確的。如同已成立的量一樣，教法也應如是修行。此外，對於不接受大乘所教導的空性的聲聞乘行者，也應證明佛的存在。從聖言量上說，小乘的經典中也說：『色如水泡』等等。從理證上說，如果不將五蘊視為無常和剎那生滅，就無法證悟人無我。因此，應如《寶鬘論》中所說，依靠空性證得解脫。此外，對於不接受甚深密咒見修行道的補特伽羅，也應證明佛的存在。從聖言量上說，《集經》中預言了密咒的出現。《華嚴經》中說：『凡是自身與諸佛，自性平等安住者，無住無取無分別，彼等將成如來佛。色受想行識及心，無數如來皆如是，彼等將成大雄佛。』這裡將五蘊顯示為如來的自性。《不垢經》中說：『煩惱是如來的種子。』遠離貪慾等即是解脫，這是對具有我慢者說的，對於無我者來說，貪慾等的自性即是解脫。此外，《文殊師利遊戲經》等中說：『煩惱是菩提金剛的基礎。』等等，顯示了煩惱即是智慧。在《文殊師利幻化經》等中說：『不應捨棄輪迴而修涅槃，對輪迴的執著即是涅槃。』這裡將輪迴顯示為菩提。此外，《華嚴經》中說：『眾多世界雖可數，不可思議語表達，虛空永不毀壞滅，自生智慧亦如是。』等等，顯示了自生智慧。此外，經典中說一切眾生都具有自生智慧的體性。雖然釋迦牟尼佛的剎土恒時清凈，但人們卻看不到。 Through dreams and the auspicious signs at birth, as well as the prophecy that 'if he does not renounce, he will become a Chakravartin; if he renounces, he will become a Buddha,' the existence of the Buddha is established. From the perspective of reasoning, the path taught by the Buddha, such as the absence of self in persons, is established through valid reasoning based on reality, and it is established as the path to liberation. Therefore, the Buddha is a reliable teacher for those who desire liberation, and the path he teaches is also correct. Just as the valid means of cognition is established, the teachings should be practiced accordingly. Furthermore, even for the Shravakas who do not accept the emptiness taught in the Mahayana, the existence of the Buddha should be proven. From the scriptural perspective, the Hinayana sutras themselves say, 'Form is like a bubble,' and so on. From the perspective of reasoning, if one does not see the five aggregates as impermanent and momentary, the absence of self in persons cannot be established. Therefore, liberation is achieved through reliance on emptiness, as explained in the Ratnavali (Precious Garland). Moreover, for those individuals who do not accept the profound view and practice of secret mantra, the existence of the Buddha should be proven. From the scriptural perspective, the Guhyasamaja Tantra predicts the emergence of mantra. The Avatamsaka Sutra states: 'Those who abide in the equality of self and all Buddhas, without dwelling, grasping, or discrimination, will become Tathagatas. Form, feeling, perception, volition, and consciousness, countless Tathagatas are like this; they will become great heroes.' Here, the five aggregates are shown to be the nature of the Tathagata. The Vimalakirti Sutra states: 'Afflictions are the seeds of the Tathagata.' Freedom from attachment, etc., is shown to be liberation, which is taught to those with pride; for those without self, the nature of attachment, etc., is liberation. Furthermore, the Manjushri-vikridita Sutra and others state: 'Afflictions are the basis of the Vajra of Bodhi,' and so on, showing that afflictions themselves are wisdom. In the Manjushri-nirmita Sutra and others, it is said: 'One should not abandon samsara and meditate on nirvana; focusing on samsara itself is nirvana.' Here, samsara is shown to be Bodhi. Moreover, the Avatamsaka Sutra states: 'Though many realms of the world can be counted, and expressed in inconceivable words, the sky will never be destroyed; likewise is self-arisen wisdom.' And so on, showing self-arisen wisdom. Furthermore, the sutras state that all sentient beings possess the essence of self-arisen wisdom. Although this field of Shakyamuni Buddha is always pure, people do not see it.

【English Translation】 Through dreams and the auspicious signs at birth, as well as the prophecy that 'if he does not renounce, he will become a Chakravartin; if he renounces, he will become a Buddha,' the existence of the Buddha is established. From the perspective of reasoning, the path taught by the Buddha, such as the absence of self in persons, is established through valid reasoning based on reality, and it is established as the path to liberation. Therefore, the Buddha is a reliable teacher for those who desire liberation, and the path he teaches is also correct. Just as the valid means of cognition is established, the teachings should be practiced accordingly. Furthermore, even for the Shravakas who do not accept the emptiness taught in the Mahayana, the existence of the Buddha should be proven. From the scriptural perspective, the Hinayana sutras themselves say, 'Form is like a bubble,' and so on. From the perspective of reasoning, if one does not see the five aggregates as impermanent and momentary, the absence of self in persons cannot be established. Therefore, liberation is achieved through reliance on emptiness, as explained in the Ratnavali (Precious Garland). Moreover, for those individuals who do not accept the profound view and practice of secret mantra, the existence of the Buddha should be proven. From the scriptural perspective, the Guhyasamaja Tantra predicts the emergence of mantra. The Avatamsaka Sutra states: 'Those who abide in the equality of self and all Buddhas, without dwelling, grasping, or discrimination, will become Tathagatas. Form, feeling, perception, volition, and consciousness, countless Tathagatas are like this; they will become great heroes.' Here, the five aggregates are shown to be the nature of the Tathagata. The Vimalakirti Sutra states: 'Afflictions are the seeds of the Tathagata.' Freedom from attachment, etc., is shown to be liberation, which is taught to those with pride; for those without self, the nature of attachment, etc., is liberation. Furthermore, the Manjushri-vikridita Sutra and others state: 'Afflictions are the basis of the Vajra of Bodhi,' and so on, showing that afflictions themselves are wisdom. In the Manjushri-nirmita Sutra and others, it is said: 'One should not abandon samsara and meditate on nirvana; focusing on samsara itself is nirvana.' Here, samsara is shown to be Bodhi. Moreover, the Avatamsaka Sutra states: 'Though many realms of the world can be counted, and expressed in inconceivable words, the sky will never be destroyed; likewise is self-arisen wisdom.' And so on, showing self-arisen wisdom. Furthermore, the sutras state that all sentient beings possess the essence of self-arisen wisdom. Although this field of Shakyamuni Buddha is always pure, people do not see it.

ང་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ 19-1-53b ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་ཅིང་། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡང་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདུན་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་ལ་གནོད་པ་སོགས་སྙིང་རྗེས་ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་མང་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། རིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་འདས་བཟང་ངན་བླང་དོར་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟ་བུས་གསང་སྔགས་ཉིད་ཐེག་པའི་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་ཕན་ཆོད་དག་པའང་རིམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་ངེས་པའོ། །ཡང་སྔགས་ཕལ་མོ་ཆེ་ན་བཤད་པ་ཙམ་ལ་བློ་ཕྱོགས་ནས་བྱར་མེད་རྫོགས་ཆེན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཐད་པར་སེམས་པ་དག་ལ། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ན་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སོགས་ལྷར་དག་པ་སྦྱར་བ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གཏོར་མ་སོགས་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཚུལ་དང་། བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲོད་པའི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཤིང་། རིགས་པའང་སྣོད་བཅུད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་དུ་ 19-1-54a གྲུབ་པ་ཉིད་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱ་རྩོལ་གྱི་འཆིང་བ་ལམ་གྱི་གེགས་སུའང་ཆེ་བར་གྲུབ་པས། རང་བབ་སོར་བཞག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་རྣམས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་རིག་ཁམས་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་དུ་སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་ལྟར་ཐེག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེས་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་པའི་བློ་ཆུང་ལ་གསང་བ་ཟབ་མོ་བཤད་ན་སྐྲག་པས་འདོར་བའམ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསང་བར་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཡི་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དག་ལ་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལྟ་དགོངས་ཟབ་མོ་བསྟན་ན་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེས་ན་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཀུན་ལ་མཁས་པས་མཐར་ཕྱིན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་རིགས་པའི་སྒོ་ཙམ་སྟེ་ཞིབ་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་དོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ལ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ 19-1-54b སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་དག་མཉམ་རྟོགས་པ་འདིའི་ཚུལ་དང་མཐུ

【現代漢語翻譯】 關於顯現的方式 等等，是不可計量的。關於以女性之身取悅佛陀，經中也說：『菩薩爲了完全取悅如來，顯現自己的身體為女性之身，並始終在如來面前。』還有，爲了慈悲地制裁對佛法有害的事物，講述了很多方式等等的教證。而理證方面，正如所需的那樣顯現，一切法自性清凈，一切法平等性，因此輪迴涅槃、善惡取捨都不能成立，如上所述，密咒本身被確立為至高無上的乘。認識到空性之後，清凈也必定會逐漸實現。 此外，對於那些僅僅因為大多數密咒的字面解釋而心生偏頗，認為與無為大圓滿的意義不符的人，在無上密續中，眾生被揭示為佛的本質，蘊界等被結合爲本尊清凈，對於究竟的意義，不依賴壇城和朵瑪等行為的方式，以及介紹第四灌頂智慧的教證等都證明了這一點。理證方面，器情世界原本就清凈平等地存在，不需要通過道新去實現。對於那些具有如此證悟把握的人來說，行為造作的束縛也成爲了道的巨大障礙。因此，依靠任運自在的瑜伽，自在地掌控自生智慧的顯現的方式，就能輕易實現。 因此，不要在沒有成就前者的情況下就去修持後者。佛陀也像梯子的階梯一樣，以調伏覺性的方式展示了乘的次第。因此，對於那些沒有在前一個階段獲得確信的小心眼的人，如果講述甚深的秘密，他們會因為害怕而放棄，或者成為誹謗的對象，所以被教導要非常保密。對於那些已經理解了經部大平等性意義的人，如果展示無上密續甚深的見解，就會變得非常容易成就。因此，應該知道，精通所有乘的人，才能最終成就金剛頂的果位。這些只是理證的門徑，如果詳細展開，則是無量的。 目的 第四，關於目的，分為共同和不共同兩種。首先，所有修持道的人都會按照各自的見解行事，這是法性。因此，金剛乘的禪修等一切，都與證悟清凈平等的方式相符。

【English Translation】 Concerning the manner of manifestation Etc., are immeasurable. Regarding pleasing the Buddha with a female body, it is also said in the sutras: 'The Bodhisattva, in order to completely please the Tathagata, manifests his own body as a female body and always remains in front of the Tathagata.' Also, to compassionately punish things that are harmful to the Dharma, many ways are taught, etc. As for reasoning, just as it appears as needed, all dharmas are pure by nature, and all dharmas are equal. Therefore, samsara and nirvana, good and bad, acceptance and rejection, cannot be established. As stated above, mantra itself is established as the supreme vehicle. After acknowledging emptiness, purification will definitely be gradually achieved. Furthermore, for those who are biased towards the mere explanation in most mantras and think that it is inconsistent with the meaning of effortless Dzogchen, in the supreme tantras, sentient beings are revealed as the essence of the Buddha, the aggregates and elements are combined as deity purity, and for the ultimate meaning, the way of not depending on activities such as mandalas and tormas, and the teachings that introduce the fourth wisdom are proven. In terms of reasoning, the vessel and essence are originally pure and equal, and there is no need to newly accomplish them through the path. For those who have the confidence of such realization, the bondage of actions and efforts also proves to be a great obstacle to the path. Therefore, relying on the yoga of naturalness, the ways of mastering the appearance of self-arisen wisdom are easily accomplished. Therefore, one should not practice the latter without accomplishing the former. The Buddha also showed the order of the vehicles like the rungs of a ladder, in the manner of taming the faculty of awareness. Therefore, if profound secrets are taught to the small-minded who have not gained certainty in the former, they will abandon them out of fear or become a place of slander, so it is advised to keep them very secret. For those who have gained certainty in the meaning of the Great Equality of the Sutras, if the profound view of the Supreme Mantra is shown, it will become very easy to accomplish. Therefore, it should be known that those who are proficient in all the vehicles can ultimately accomplish the ultimate state of Vajra Peak. These are just the gateways of reasoning, and if they are elaborated in detail, they are immeasurable. Purpose Fourth, regarding the purpose, there are two types: common and uncommon. First, it is the nature of Dharma that all practitioners of the path act in accordance with their own views. Therefore, all Vajrayana meditations, etc., are in accordance with this way of realizing purity and equality.

ན་པར་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། མིག་དང་འདྲ་བའི་ལྟ་བ་འདི་མེད་ན་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམས་པ་སོགས་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་བུས་ཟིན་པའི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་བས་ལམ་ཀུན་གྱི་གནད་འདི་ཁོ་ནར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའོ། །གཉིས་པ། སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ། སྤྱོད་པ་དོན་ཡོད་པ། དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དང་མཐུན་པ། དབང་བསྐུར་བས་ཐོབ་པ། དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བ། སྒྲུབ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ། མཆོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ། ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་འབྱོར་པ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་འདིའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་དུ་གནས་པ་མིན་ན་སྣོད་བཅུད་རྟེན་བརྟེན་པའི་ལྷར་བསྒོམ་པ་མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཡིན་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཅི་བདེར་རོལ་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པ་དང་སྦྱོར་སྒྲོལ་སོགས་བརྟུལ་ཞུགས་ 19-1-55a ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་དུ་ལེན་པ་རྣམས། དག་མཉམ་ཡིན་ན་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱི། མིན་ན་ཐུན་མོང་ཐེག་པར་དེ་དག་སྤང་བྱར་བཤད་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པས་ན་འདི་དག་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ནའང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་། རང་བཞིན་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ལ། ལམ་ལས་འབྲས་དཀྱིལ་མངོན་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་། གཞི་དེ་ལྟར་མིན་ན་ལམ་ཡང་ཡང་དག་མིན་ལ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་དག་པ་འབྱུང་མི་ཤེས་ནའང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དང་མཐུན་པ་དང་། དབང་ཡང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་བཞིར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད། དབང་གི་སྟོབས་ལས་མར་མེས་བུམ་པའམ་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་ལྟར་གོ་མྱོང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་དོན་དབང་གིས་ངོ་སྤྲད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དབང་བསྐུར་བས་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་ལ་རག་ལས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷར་དག་པ་བཤད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། 19-1-55b མིང་སོགས་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ལ་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོག་པ་མི་རུང་བར་གསུངས་པ་འདི་དག་ཀྱང་། དག་པ་དང་མཉམ་པ་མིན་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བཟུང་བ་བློ་དོན་མཐུན་ཞིག་གིས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བསྐྱེད་པ་མི་རིགས་ཤིང་། ཡང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་དང་མི་མཐུན་པ། ཕུང་པོ་གདུང་བར་མི་བྱ་བ་དང་

【現代漢語翻譯】 因為這完全是爲了引入正見。如果沒有像眼睛一樣的這種見解，就不會產生智慧和行動，因此修道等都將變成虛影。然而，被這種正確的見解所掌握的禪修等，就變成了金剛乘的具格道，因此，道的關鍵就在於此，所以非常重要。 第二，禪修不顛倒，行為有意義，壇城與意義相符，灌頂有所得，難以違越誓言，修行不浪費，供養完全清凈，能夠駕馭事業，真言和手印卓越，這些都源於此力量。也就是說，如果一切法不是清凈平等的，那麼將器情世界觀想為本尊就成了非是觀想為是。如果禪修顛倒了，那麼將非是觀想為是，將是觀想為是，禪修就不會顛倒。行為也是，隨心所欲地享受欲妙，沒有取捨，接受結合解脫等苦行，如果清凈平等，那麼與見解相符的行為是合理的。如果不是這樣，那麼就像共同乘中說的那樣，這些應該被拋棄，因為它們安住于意義之中，所以這些會變成虛假的行徑。然而，由於清凈平等的關鍵，這些密咒的行為也變得有意義。壇城也是，象徵自性基果無別的壇城是形象和道的壇城。從道中顯現果壇城也是，如果基礎不是那樣，那麼道也不是正確的，也無法從中產生清凈的果，然而，因為已經確定了基礎的如實性，所以壇城與意義相符。灌頂也是，自己的身語意平等且具足，本來就安住於四金剛之中。從灌頂的力量中，就像燈從瓶中或手指指向月亮一樣，應該理解體驗和證悟。因為如果自性不是那樣，就無法通過灌頂來介紹意義。因此，灌頂有所得也依賴於此。在密咒的誓言中，對所說的諸法自性清凈為本尊產生懷疑， 並且不應該以名相等概念來分別離名的平等性，這些也被說到。如果不是清凈和平等，那麼以符合智慧的方式來執持它，就不會產生密咒的根本墮罪。並且在離欲之道的情況下，與教義不符，不應該折磨身體等。

【English Translation】 Because it is solely for introducing right view. If there is no view like the eye, wisdom and action will not arise, therefore meditation etc. will become mere shadows. However, meditation etc. that is grasped by this correct view becomes a qualified path of Vajrayana, therefore, the key to all paths lies in this, so it is very important. Secondly, meditation does not become inverted, actions are meaningful, mandala is in accordance with meaning, empowerment is attained, it is difficult to transgress vows, practice is not wasted, offerings are completely pure, one is able to control activities, mantras and mudras are excellent, these all arise from this power. That is, if all dharmas are not pure and equal, then contemplating the container and its contents as deities becomes contemplating what is not as what is. If meditation is inverted, then contemplating what is not as what is, and contemplating what is as what is, meditation will not be inverted. Actions are also, enjoying sense pleasures as one pleases, without acceptance or rejection, and accepting ascetic practices such as union and liberation, if pure and equal, then actions that are in accordance with the view are reasonable. If it is not so, then as it is said in the common vehicle, these should be abandoned, because they abide in meaning, so these will become false actions. However, due to the key of purity and equality, these actions of mantra also become meaningful. The mandala is also, the mandala that symbolizes the inseparability of self-nature, basis, and result is the mandala of form and path. The manifestation of the result mandala from the path is also, if the basis is not like that, then the path is not correct, and it is not known that pure results will arise from it, however, because the reality of the basis has been determined, the mandala is in accordance with meaning. Empowerment is also, one's own body, speech, and mind are equal and complete, and are inherently abiding in the four vajras. From the power of empowerment, like a lamp from a vase or a finger pointing to the moon, experience and realization should be understood. Because if self-nature is not like that, the meaning cannot be introduced by empowerment. Therefore, attainment through empowerment also depends on this. In the vows of mantra, doubting the statement that all dharmas are naturally pure as deities, and it is also said that one should not conceptualize the equality that is free from names etc. with conceptual thoughts. If it is not pure and equal, then holding it in a way that is in accordance with wisdom will not generate the root downfall of mantra. And in the case of the path of detachment, it is not in accordance with the teachings, and one should not torment the body etc.

། འདོད་ཡོན་དང་དམ་རྫས་ཕྱག་རྒྱ་དང་དུ་ལེན་པ་སོགས་སྤྱོད་པའི་དམ་ཚིག་འདི་དག་ཀྱང་། དག་མཉམ་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་གྱི། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཐེག་པ་འོག་མ་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། སྤང་བྱ་ཡིན་པ་ཞིག་སྤངས་པས་རྩ་ལྟུང་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་པས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྣམས་འདའ་བར་མི་རུང་བ་མིན་ན་ཡང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ལྟ་བ་དེ་དང་དེའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདའ་མི་རུང་བར་ངེས་པས་ན་དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བ་དང་། སྒྲུབ་པའང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་གནས་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ལམ་བསྒྲུབས་པས་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་འཐད་ཀྱང་། མ་ཡིན་ན་སོལ་བ་བཀྲུས་ཀྱང་མི་དཀར་བའམ། སེམས་བེམ་པོ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ། ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་པ་མི་ 19-1-56a སྲིད་པས་སྒྲུབ་པ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་ན་ཡང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་། མཆོད་པའང་སྔགས་ན་ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་དམེ་བར་གྲགས་པ་རྣམས་མཆོད་པའི་གཙོ་བོར་སྦྱོར་ལ། དེ་མ་དག་པ་ཡིན་ན་ལྷ་ལ་ཕུལ་མི་རུང་ཞིང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བརླབས་པས་དག་པར་འགྱུར་སྙམ་ནའང་། དག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བརླབས་ནས་འབུལ་བར་རིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་ཕུལ་བ་ལ་དོན་ལྷག་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་བྱ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་གཙང་བར་སྦྱར་འོས་ན་ཡང་། འདིར་གཙང་དམེ་བླང་དོར་གཞིག་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་དང་དུ་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་མཉམ་པའི་གནད་ཀྱིས་འབྱུང་བས་ན་མཆོད་པ་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱང་སྔགས་ནང་པའི་སྐབས་སུ་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་དང་ཚུལ་མཐུན་པར་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཡེ་ནས་ལྷའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མིན་ན་དོན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡིད་ 19-1-56b བྱེད་དེ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དོན་ལ་བདག་དང་ལྷ་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ན། སྔགས་ནང་པ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་སོགས་ལས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་འབྱོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་སྔགས་ཕྱི་པའི་ཚུལ་དུ་འཆིང་བ་དང་ཟློས་པ་ལས་སྟོབས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ནི། ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པའི་མཐུས་ཡིན་ལ། དེ་དག་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་མིན་ན་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་

【現代漢語翻譯】 此外，接受慾望、誓言物和手印等的誓言，也與清凈平等之義相符。如果不是這樣，就像較低乘教導的那樣，因為安住于實義，所以捨棄應捨棄之物不會導致根本墮罪。因此，雖然並非不能違背密咒的誓言，但由於清凈平等的要點，必定不能以背離的姿態違背由彼彼見解所設定的行為，因此誓言難以違越。修持也應將蘊、界、處修持為與本尊無二無別。如果情況確實如此，那麼通過修持道路，如實顯現是合理的。否則，就像洗煤炭也不會變白一樣，無論如何習慣於認為心是頑固的，也不可能變成那樣。因為不可能成就與本尊無二無別，所以修持將徒勞無功。然而，由於清凈平等的要點，這樣的修持不會徒勞無功。供養方面，在密咒中，將五肉和五甘露等世間認為不潔之物作為供養的主要部分。如果這些是不清凈的，那麼不應該供養給本尊。即使認為通過密咒和手印加持可以使其清凈，但理應將清凈之物通過密咒和手印加持后供養，供養不清凈之物又有什麼意義呢？因此，雖然應該像行續一樣使用清凈之物，但在此，爲了破除清凈與不凈的取捨，所以接受五甘露等。這些也因其自性清凈和平等的要點而產生，因此供養變得純凈。事業方面，在密咒內道的場合，通過觀想自身與如來（Tathāgata）的身語意本來無二無別，來成就各種事業，這些事業也與如來的事業和方式相符，成為最殊勝的力量。如果自身並非本來就是本尊的體性，那麼與意義不符的作意也不會成就為殊勝的特點。然而，由於清凈大平等的自性，在實義上，自與本尊沒有差別。因此，此密咒內道的瑜伽超越了行續等的方式，從而能夠自在地進行事業。密咒和手印也比外道密咒的束縛和重複更具力量，這是因為安住于證悟和習慣於本尊無二無別的瑜伽的力量。如果這些沒有與情況相符地進入，那麼自然成佛是不可能的。 Furthermore, these vows of accepting desirable qualities, samaya substances, and mudras (seals), etc., are also in accordance with the meaning of purity and equality. If not, as taught in the lower vehicles, because they abide in the true meaning, abandoning what should be abandoned does not give rise to root downfalls. Therefore, although it is not impossible to transgress the vows of mantra, due to the key point of purity and equality, it is certain that one must not transgress by turning one's back on the practices established by this or that view. Therefore, vows are difficult to transgress. Practice also involves practicing the aggregates, elements, and sense bases as inseparable from the deity. If that is the case, then it is reasonable that the path, once practiced, will be manifested as it is. Otherwise, just as washing coal will not make it white, no matter how accustomed one becomes to thinking of the mind as solid, it is impossible for it to become so. Since it is impossible to achieve being inseparable from the deity, practice will be in vain. However, due to the key point of purity and equality, such practice will not be in vain. In terms of offerings, in mantra, the five meats and five nectars, etc., which are known as impure in the world, are used as the main part of the offering. If these are impure, then they should not be offered to the deity. Even if one thinks that they can be purified by the blessings of mantra and mudra, it is reasonable to offer pure substances after they have been blessed by mantra and mudra. What is the point of offering impure substances? Therefore, although one should use pure substances as in the Kriya Tantra, here, in order to dismantle the acceptance and rejection of purity and impurity, one accepts the five nectars, etc. These also arise from the key point of being naturally pure and equal, and therefore the offerings become completely pure. In terms of activities, in the case of inner mantra, through clarifying oneself as being primordially inseparable from the body, speech, and mind of the Tathāgata (Thus-Gone-One), the various types of activities that are accomplished are also in accordance with the deeds and manner of the Tathāgata, and become the supreme power. If oneself is not primordially the essence of the deity, then the conceptualization that does not accord with the meaning will not be established as a superior quality. However, because it is the nature of great purity and equality, in reality, there is no difference between oneself and the deity. Therefore, the yoga of this inner mantra is superior to the methods of the Kriya Tantra, etc., and thus one becomes empowered in activities. The mantra and mudra are also more powerful than the bonds and repetitions of external mantras, because of the power of abiding in the yoga of realizing and becoming accustomed to being inseparable from the deity. If these are not entered into in accordance with the situation, then naturally becoming a Buddha is impossible.

【English Translation】 Furthermore, these vows of accepting desirable qualities, samaya substances, and mudras (seals), etc., are also in accordance with the meaning of purity and equality. If not, as taught in the lower vehicles, because they abide in the true meaning, abandoning what should be abandoned does not give rise to root downfalls. Therefore, although it is not impossible to transgress the vows of mantra, due to the key point of purity and equality, it is certain that one must not transgress by turning one's back on the practices established by this or that view. Therefore, vows are difficult to transgress. Practice also involves practicing the aggregates, elements, and sense bases as inseparable from the deity. If that is the case, then it is reasonable that the path, once practiced, will be manifested as it is. Otherwise, just as washing coal will not make it white, no matter how accustomed one becomes to thinking of the mind as solid, it is impossible for it to become so. Since it is impossible to achieve being inseparable from the deity, practice will be in vain. However, due to the key point of purity and equality, such practice will not be in vain. In terms of offerings, in mantra, the five meats and five nectars, etc., which are known as impure in the world, are used as the main part of the offering. If these are impure, then they should not be offered to the deity. Even if one thinks that they can be purified by the blessings of mantra and mudra, it is reasonable to offer pure substances after they have been blessed by mantra and mudra. What is the point of offering impure substances? Therefore, although one should use pure substances as in the Kriya Tantra, here, in order to dismantle the acceptance and rejection of purity and impurity, one accepts the five nectars, etc. These also arise from the key point of being naturally pure and equal, and therefore the offerings become completely pure. In terms of activities, in the case of inner mantra, through clarifying oneself as being primordially inseparable from the body, speech, and mind of the Tathāgata (Thus-Gone-One), the various types of activities that are accomplished are also in accordance with the deeds and manner of the Tathāgata, and become the supreme power. If oneself is not primordially the essence of the deity, then the conceptualization that does not accord with the meaning will not be established as a superior quality. However, because it is the nature of great purity and equality, in reality, there is no difference between oneself and the deity. Therefore, the yoga of this inner mantra is superior to the methods of the Kriya Tantra, etc., and thus one becomes empowered in activities. The mantra and mudra are also more powerful than the bonds and repetitions of external mantras, because of the power of abiding in the yoga of realizing and becoming accustomed to being inseparable from the deity. If these are not entered into in accordance with the situation, then naturally becoming a Buddha is impossible.

ཀྱི་གཟུངས་བཟླས་པ་སོགས་ལས། སྔགས་ནང་པའི་ཚུལ་དུ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཟློས་ཤིང་འཆང་བ་ཆེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་གྲུབ་ནའང་། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་འབྲེལ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྟོབས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་ནུས་པའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཡུལ་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཀུན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་ཞིང་མྱུར་བའི་ 19-1-57a ལམ་དུ་གྲུབ་ལ། དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཀུན་ལ་ངེས་པ་མཆོག་ཏུ་རྙེད་ནས་གདིངས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལྟ་བ་དེས་ཟིན་པའི་ལམ་ཀུན་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཐའ་དང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། 不動禪定 གཉིས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སྒྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི། 定義 དང་པོ། གང་གིས་གླང་ཆེན་མྱོས་འདྲའི་སེམས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་བཏུལ་ནས་སུ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བརྟེན་ན། །དངོས་གྲུབ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སམ་དྷཱིའི་སྒྲ་ལས་མཉམ་པའི་བློ་སྟེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་སྒོ་ནས་གང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་གནས་པའམ། ཡང་ན་ཡུལ་དང་མཐུན་པའམ་མཚུངས་པར་གནས་པ་སྟེ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱིས་མི་མཉམ་པ་མེད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་དང་། དུས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ་ལ 19-1-57b འང་སྐྱེ་གནས་བཞིའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བྱེད་བདག་སྲས་གཞན་སྲས་མངོན་བྱང་ལྔ་བསྐྱེད་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་བསྐྱེད་སོགས་རྒྱས་པ་དང་། འབྲིང་པོ་ཆོ་ག་གསུམ་བསྐྱེད་དང་། བསྡུས་པ་ཨ་ནུ་ལྟར་སྔགས་ཙམ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་ཨ་ཏི་ལྟར་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སུ་སྒོམ་པ་བཞིའམ། ཡང་ན་མངལ་སྐྱེས་དང་རྫུས་སྐྱེས་གཉིས་དང་བསྟུན་ཏེ་རིམ་གྱིས་པ་དང་གཅིག་ཅར་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གཉིས་སུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལྔའི་རིམ་པས་ཕྱེ་བ་ལྔ་ཡོད་ལ། གཞན་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པར་བཅས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་སོགས་དབྱེ་སྒོ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། དོན་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་ཏིང་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་ལ་ཐབས་ལམ་སྟེང་འོག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་སོགས་དང་། གྲོལ་ལམ་ཟུང་འཇུག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་བ

【現代漢語翻譯】 相比于僅僅唸誦真言等，以密宗的方式唸誦和持誦真言和手印，即使不能獲得極大的加持，但與無上瑜伽的生起次第和圓滿次第相關的真言和手印，由於具有卓越的加持力量，能夠毫不顛倒地進入真正的大平等之義，因此能夠成就。因此，以見地確立的境界，即大平等之真正意義的關鍵在於，所有這些真言的修持等，都成為毫不顛倒的、安樂且迅速的道路。從證悟大平等之義的見地出發，對所有真言的道都能獲得最究竟的定解，從而充滿自信。被這種見地所把握的所有道，都將成為真正的真言之道。這些就是對密宗修學之初，般若波羅蜜多見地方面所作的簡略闡述。 不動禪定 第二，關於禪定，分為：體性、分類、修習方式、必要性四部分。 定義 第一，如經中所說：『以何者如馴服狂象之心，平等安住而調伏之，若依真言與手印，則成大稀有之成就。』正如其所說，從『三摩地』（梵文：Samādhi，三昧）一詞的含義來看，『平等之心』是指通過使心堪能，一心專注于所緣之境，或者與所緣之境相符或相似而安住，即沒有沉沒、掉舉等不平等的狀態。 類別 第二，分為體性之分類和時間之分類兩種。第一種分為生起次第之禪定和圓滿次第之禪定兩種。首先，生起次第的修習，有通過修習生處四相（指生、老、病、死四相）來清凈四生習氣，以及修習自生、子生、他生、現證菩提五種生起，四種金剛行儀生起等廣法；有三種行儀生起的中法；有如阿努瑜伽（梵文：Anuyoga，隨瑜伽）般僅唸誦真言的略法；以及如阿底瑜伽（梵文：Atiyoga，極瑜伽）般剎那間憶念圓滿的極略法四種。或者，也可以配合胎生和化生兩種，分為次第生起和頓生兩種生起次第。此外，還有以大空性等五種瑜伽次第來劃分的五種。另外，還有觀想身、語、意、事業四種手印之義的禪定等，分類非常多。但實際上，所有屬於生起次第範疇的，都可以稱為生起次第之禪定。第二種是圓滿次第，有依靠上下行道等方便道，以及依靠雙運解脫道，次第或頓超的不分別瑜伽。

【English Translation】 Compared to merely reciting mantras, reciting and holding mantras and mudras in the manner of Mantrayana, even if it does not result in great blessings, the mantras and mudras associated with the generation and completion stages of Anuttarayoga, due to possessing an extraordinary power of blessing, are able to enter the meaning of perfect great equality without inversion, and thus can accomplish. Therefore, the key to the realm established by view, which is the true meaning of great equality, is that all these practices of mantras, etc., become a path of bliss and speed that is without inversion. From the view of realizing the meaning of great equality, one gains the ultimate certainty in all the paths of mantras, and thus becomes confident. All the paths grasped by this view become the true paths of mantras. These are the brief explanations of the initial stages of studying secret mantras, in terms of the view of Prajñāpāramitā. Immovable Samadhi Second, regarding Samadhi, there are four parts: nature, classification, method of practice, and necessity. Definition First, as it is said in the scriptures: 'By what is the mind, like a drunken elephant, tamed by placing it equally and subduing it? If one relies on mantras and mudras, then great and wondrous accomplishments will occur.' As it says, from the meaning of the word 'Samadhi', 'equal mind' means that through making the mind capable, it abides single-pointedly on the object of focus, or it abides in accordance with or similar to the object, that is, without inequality such as sinking or excitement. Classification Second, there are two types of classifications: classification by nature and classification by time. The first is divided into the Samadhi of the generation stage and the Samadhi of the completion stage. First, the practice of the generation stage includes the extensive practice of purifying the habitual tendencies of the four births by practicing the four aspects of birth, and generating the five generations of self-generation, son-generation, other-generation, and manifest enlightenment, and generating the four Vajra conduct rituals; the intermediate practice of generating the three rituals; the concise practice of merely reciting mantras like Anuyoga; and the extremely concise practice of instantly remembering completion like Atiyoga. Alternatively, it can also be divided into gradual generation and sudden generation stages in accordance with the two types of birth, womb-born and miraculous birth. In addition, there are five types divided by the order of the five yogas such as great emptiness. Furthermore, there are Samadhis that focus on the meaning of the four mudras including body, speech, mind, and action, etc., with very many classifications. But in reality, all that belongs to the category of the generation stage can be called the Samadhi of the generation stage. The second is the completion stage, which includes expedient paths such as relying on the upper and lower paths, and the non-conceptual yoga of union liberation path, either gradual or sudden.

སྡུས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྣལ་འབྱོར། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་སྟེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དོན་གྱི་ལྷ་དང་། དེའི་དབང་གིས་སྣང་བ་གཟུགས་སྐུ་རྟགས་ཀྱི་ལྷ་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ན། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་བསྒོམས་ན་ 19-1-58a ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་བཏང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་མོས་པས་བསྒོམ་པ་དང་པོ་དང་། གསེར་སོགས་བཞུས་པ་ལས་སྐུ་གཟུགས་བྱེད་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དག་པ་ལས་གཟུགས་སྐུ་སྐྱེད་པར་ཤེས་ནས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གཉིས་པ་དང་། ཆུ་དྭང་བར་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་བརྩལ་བ་མེད་པ་བཞིན་རང་བཞིན་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐད་ཅིག་མས་རྫོགས་པ་གསུམ་པ་སྟེ། འདི་གསུམ་གྱིས་སྔགས་མཐའ་དག་བསྡུས་ཤིང་དེར་མ་ཟད་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཉན་ཐོས་སེམས་ཙམ་དབུ་མ་ཡང་བསྡུས་པ་རྣམ་སྣང་སྒྱུ་དྲྭ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། 方便 གསུམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཞི་གནས་རྣམས་ནི་དོན་ཆེ་ཞིང་འགྲུབ་སླ་བ་མ་གཏོགས་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་མདོ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ཏེ། གང་ལྟར་ཀྱང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་བརྟན་པ་ཐོབ་དགོས་ལ་དེ་རིམ་བཞིན་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས། སྟོབས་དྲུག་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་རིམ་བཞིན་གོམས་པ་ན། རིམ་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་ཉམས་ལྔ་སྐྱེས་ 19-1-58b ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་མི་འགྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། ལེ་ལོ་དང་། གདམས་ངག་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་། གཉེན་པོ་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཞི་ན་ཡང་ཧ་ཅང་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གེགས་བྱེད། གསུམ་པས་དངོས་གཞི་དང་། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་དེ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ནི། དད་པ་འདུན་པ་རྩོལ་བ་ཤིན་སྦྱངས་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དང་པོ་བཞིས་ལེ་ལོ་སྤངས་ཏེ་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་དད་པས་འདུན་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་ནས་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་སྟེ་ལེ་ལོ་སྤོང་ངོ་། །གདམས་ངག་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་བྱུང་བ་ལ་རྟོག་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། བྱུང་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཞི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་འདུ་མི་བྱེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་ལ་སོགས་པའི་

【現代漢語翻譯】 這些是總攝的內容。第二是加持瑜伽、圓滿觀察瑜伽和究竟瑜伽三種。了知法界與智慧無二無別是真實義諦本尊，由其力量顯現的色身是表相本尊。緣于如此之本尊，自我的真如被本尊的真如所加持並修習， 猶如鐵被塗上點石成金之藥，知曉此理后以虔誠之心修習是第一種。猶如從融化的黃金等製作佛像，知曉從清凈的菩提心生起色身，並以能勝任之方式修習是第二種。猶如清水中自然顯現影像，證悟自性清凈之瑜伽士，以剎那之三摩地而圓滿是第三種。這三種總攝了一切密咒，不僅如此，還總攝了名相乘的聲聞、唯識和中觀，如《幻網經》中所說。 方便 第三，修習三摩地之方式，依賴密咒特殊方便的止觀，除了意義重大且易於成就之外，修習方式與顯宗共同。無論如何，必須獲得能勝任的心之穩固，為此必須次第修習。也就是通過捨棄五種過患，依止八種對治，以六種力量，次第習慣四種作意之心的九種住法，次第生起五種禪定之體驗，從而成就具足極度調柔之止觀。 其中，不能成就禪定的五種過患是：懈怠、忘失教授、掉舉和沉沒、不運用對治、沉掉寂靜后仍過於用力。其中，前兩種障礙進入禪定的準備，第三種障礙正行，后兩種障礙禪定的增長，因此捨棄這些的八種對治是：信心、欲求、精進、調柔、正念、正知、作意、舍。前四種捨棄懈怠，爲了獲得禪定，以信心希求，精進努力，從而獲得調柔，以此捨棄懈怠。以不忘失教授的正念，以覺察掉舉和沉沒的正知，生起時運用對治的作意，沉掉寂靜時不住于分別唸的舍，這些是針對忘失教授等的對治。

【English Translation】 These are the summaries. The second is the yoga of blessing, the yoga of complete examination, and the yoga of perfection. Knowing that the Dharmadhatu and wisdom are inseparable is the true meaning deity, and the appearance of the Rupakaya (form body) by its power is the symbolic deity. When focusing on such a deity, one's own Suchness (Tathata) is blessed by the deity's Suchness and practiced, just as iron is coated with a philosopher's stone that turns it into gold. Knowing this and practicing with devotion is the first. Just as making a statue from melted gold, knowing that the Rupakaya arises from the purification of Bodhicitta (mind of enlightenment), and practicing in a capable manner is the second. Just as an image naturally appears in clear water, the yogi who realizes the purity of self-nature perfects with a moment of Samadhi (concentration) is the third. These three summarize all mantras, and not only that, but also summarize the Hearers (Shravakas) of the characteristic vehicle, Mind-Only (Cittamatra), and Madhyamaka (Middle Way), as stated in the Net of Illusion Sutra. Expedient Means Third, the method of practicing Samadhi is that the Shamatha (calm abiding) based on the special methods of mantra, apart from being meaningful and easy to accomplish, the method of practice is common with the Sutras. In any case, it is necessary to obtain the stability of a capable mind, for which it must be practiced sequentially. That is, by abandoning the five faults, relying on the eight antidotes, with the six powers, gradually becoming accustomed to the nine stages of mind abiding with the four mental engagements, gradually generating the five experiences of meditation, thereby accomplishing the Shamatha with extreme pliancy. Among them, the five faults that prevent the accomplishment of meditation are: laziness, forgetting the instructions, agitation and dullness, not applying the antidotes, and still being too forceful even after agitation and dullness have subsided. Among them, the first two hinder the preparation for entering meditation, the third hinders the main practice, and the last two hinder the growth of meditation, so the eight antidotes to abandon these are: faith, desire, effort, pliancy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. The first four abandon laziness, in order to obtain meditation, with faith desiring, striving diligently, thereby obtaining pliancy, thus abandoning laziness. With the mindfulness of not forgetting the instructions, with the awareness of perceiving agitation and dullness, the attention of applying the antidotes when they arise, and the equanimity of not dwelling on conceptual thoughts when agitation and dullness have subsided, these are the antidotes to forgetting the instructions, etc.

གཉེན་པོ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྟོབས་དྲུག་དང་ལྡན་དགོས་ལ་དེ་ནི། ཐོས་པ་བསམ་པ་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་ 19-1-59a བརྩོན་འགྲུས་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་སོ། །དེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་རིམ་བཞིན་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཡིད་བྱེད་བཞི་ནི། བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། ཆད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་བཞིའོ། །སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ནི། འཇོག་པ་དང་རྒྱུན་འཇོག་པ་དང་བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེ་བར་ཞི་བ་འདུ་བྱེད་བཅས་པ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །འདི་དག་ལ་མདོ་ལས། འཇོག་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད། བསྡུས་ཏེ་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། དུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པས་འཇོག །བསམ་པས་རྒྱུན་འཇོག །དྲན་པས་བླན་འཇོག་དང་ཉེར་འཇོག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་དུལ་བ་ཞི་བ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་ཞི་རྩེ་གཅིག །ཡོངས་སུ་འདྲིས་པས་མཉམ་བཞག་གྲུབ་ལ། དེ་ལ་སེམས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ན་ཡིད་བྱེད་དང་ 19-1-59b པོ་དང་དེ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གཉིས་པ། བརྒྱད་པ་ལ་གསུམ་པ། དགུ་པར་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་དགུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གཡོ་བ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། ཐོབ་པ་རོང་ཁུང་དོག་པོའི་ཆུ་ལྟ་བུ། གོམས་པ་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ། བརྟན་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་བྲལ། མཐར་ཕྱིན་རི་བོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཏེ་ཉམས་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཚུལ་དེ་དག་གནད་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་ཏུ་བསྟན་ན། ཏིང་འཛིན་མ་ཐོབ་པའི་སྐྱོན་དང་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སེམས་བཞག་ཐབས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དད་འདུན་བསྐྱེད་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམ་པའི་རྩོལ་བས་ལེ་ལོ་སོགས་སྤངས་ནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་དང་ཅི་ཡིན་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་པར་བྱས་པ་ནི་ཐབས་དང་པོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་གློག་བཞིན་གཡོན་ཡང་སྤྲོ་རྩོལ་བསྐྱེད་དེ་ཡང་ཡང་སྦྱང་བར་བྱ་ཞིང་། ཏིང་འཛིན་གྱི་གདམས་ངག་ཐོས་པའི་དོན་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་སྔ་མ་ལ་གནས་པའི་རྒྱུན་མཐུད་ཅི་ནུས་སུ་བྱ་བ་གཉིས་པའོ། །ཐབས་དང་པོ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དུས་ན་རྒྱུན་ལ་གནས་པར་དཀའ་ཡང་བསྒྲིམ་ཞིང་བསྒྲིམ་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྒྱུན་དེ་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །སེམས་སྐར་ 19-1-60a མདའ་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་དེ་དམིགས་པ་སྔ་མའི་རྒྱུན་ལས་གཞན་དུ་གཡེང་ཚེ། ཆུ་དྲག་པོ་ལམ་སྲོལ་དུ་འཛུད་པ་ལྟར་དྲན་པས་སླར་ཡང་རང་ཤུལ་དུ་བླན་ཏེ་བཞག་པ་ནི་ག

【現代漢語翻譯】 對治之法次第而行。如是修習三摩地，需具足六力，即：聽聞力、思惟力、憶念力、正知力、精進力、串習力。由此，需次第修習四種作意所攝的九種住心之法。四種作意為：勉力趣入作意、間斷趣入作意、無間斷趣入作意、無功用趣入作意。九種住心之法為：安住、續住、還住、近住、調伏、寂靜、極寂靜、專注一趣、等住。對此，《經部》中說：『令安住，令極安住，令攝住，令近住，令調伏，令寂靜，令極寂靜，令成一續，令成三摩地。』 聽聞令安住，思惟令續住，憶念令還住和近住，正知令調伏和寂靜，精進令極寂靜和專注一趣，串習令等住成就。其中，最初二者，以第一種作意攝持；從第三至第七，以第二種作意攝持；第八，以第三種作意攝持；第九，以第四種作意攝持。這九種狀態，其動搖如山崖傾瀉之水，其獲得如狹窄孔穴之水，其習慣如大河之水，其穩固如無浪之海，其究竟如山王，以五種狀態而行進。 現在，爲了將這些方法與要點結合起來進行實修，以下將闡述口訣：以聽聞力生起對尚未獲得三摩地的過患、已獲得三摩地的功德以及住心之法的信欲，以極其精進的努力斷除懈怠等，並將心安住在所緣的生起次第和圓滿次第的意義上，這是第一種方法。此時，一刻也不停留，如閃電般迅速地生起喜悅和努力，並反覆修習。以思惟力憶念聽聞的三摩地口訣之義，盡力保持對先前所緣的持續專注，這是第二種方法。在前兩種方法中，雖然難以保持專注，但應以精勤的作意將心安住於此。當心如流星般動搖，偏離先前所緣的持續專注時，就像將湍急的水流引入既定軌道一樣，以憶念力再次將心拉回原來的位置，這是第三種方法。

【English Translation】 The antidotes are applied in a gradual sequence. To cultivate samadhi in this manner, one must possess six strengths: the strength of hearing, the strength of thinking, the strength of mindfulness, the strength of awareness, the strength of diligence, and the strength of familiarity. With these, one must gradually cultivate the nine ways of abiding the mind, which are encompassed by the four types of attention. The four types of attention are: attention of forceful engagement, attention of intermittent engagement, attention of uninterrupted engagement, and attention of effortless engagement. The nine ways of abiding the mind are: placement, continuous placement, replacement, close placement, taming, pacifying, thoroughly pacifying, single-pointedness, and equanimity. Regarding these, the Sutra states: 'Causes to place, causes to rightly place, causes to gather and place, causes to closely place, causes to tame, causes to pacify, causes to thoroughly pacify, causes to become one stream, causes to become samadhi.' Hearing causes placement, thinking causes continuous placement, mindfulness causes replacement and close placement, awareness causes taming and pacifying, diligence causes thorough pacifying and single-pointedness, and familiarity causes the accomplishment of equanimity. Among these, the first two are sustained by the first type of attention, from the third to the seventh by the second, the eighth by the third, and the ninth by the fourth. These nine states are traversed in the manner of five experiences: their wavering is like water cascading down a steep cliff, their attainment is like water in a narrow hole, their habituation is like water in a great river, their stability is like a waveless ocean, and their culmination is like a mountain. Now, to present the pith instructions for practicing these methods in accordance with the key points: With the strength of hearing, generate faith and aspiration for the faults of not having attained samadhi, the qualities of having attained it, and the instructions for abiding the mind. With extremely diligent effort, abandon laziness and so forth, and place the mind on the meaning of the generation stage and completion stage, whatever the object of focus may be. This is the first method. At this time, without stopping for even a moment, generate joy and effort like lightning, and practice repeatedly. With the strength of thinking, contemplate the meaning of the instructions for samadhi that you have heard, and sustain the continuity of abiding on the previous object as much as possible. This is the second method. During these first two methods, although it is difficult to maintain continuity, one should place the mind on it with diligent attention. When the mind wavers like a shooting star, deviating from the continuity of the previous object, just as one directs a strong current of water into a channel, one should use mindfulness to draw the mind back to its original place. This is the third method.

སུམ་པའོ། །བཞག་ཐབས་དང་པོ་འདི་གསུམ་གྱི་དུས་ན་ཤོག་སྐྱ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བའམ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཉམས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་ཤུགས་དྲག་དེ་གནས་པའི་གོ་སྐབས་རྙེད་དཀའ་བས་དཔེར་ན་ཆུ་དྲག་པོ་ལ་ཆུ་ལོན་བརྩིགས་པ་ལྟར་མ་ཞུམ་པར་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྟ་རྒོད་པོ་དེ་ཉིད། དྲན་པའི་ཐག་པས་དམ་དུ་བཅིངས་ཞིང་ལྷོད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ར་བར་བཅུག་ལ། རྩོལ་བའི་སྲབ་ཀྱིས་ཁ་ལོ་དྲངས་བར་གཅེས་སོ། །སྔ་མ་ལས་དྲན་པ་ཅུང་ཟད་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་དམིགས་ཡུལ་དེ་ཉིད་བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་ཙམ་གྱི་སེམས་ཅུང་བརྟན་པར་རྩོམ་པ་ན། རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་བཞི་པའོ། །འདི་ཡི་དུས་གཟེན་ལ་འདབ་ཆགས་འཁོར་ནས་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་ན་གཟན་དེ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། གཟན་དེའི་སྟེང་དུ་བབས་ནས་གནས་ཀྱང་མ་ནུས་པར་ཕན་ཚུན་འཕུར་བཞིན་གཟན་ལ་འཁོར་བ་ལྟར་བློ་དམིགས་ 19-1-60b པ་ལ་ཅུང་འཁོར་བ་ཡིན་པས་དྲན་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ངང་གིས་སྤྲོ་བ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ནས་བུང་བ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཡུན་རིང་མི་སྡོད་པར་མྱུར་དུ་གཡོ་བཞིན་པར་རྩི་བཅུད་འཐུང་བ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་མོས་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན། སྔ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་མི་བཟད་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་དུལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཉེར་འཇོག་དང་དུལ་བ་འདི་གཉིས་པོ་གནས་སྐབས་དང་པོ་རྣམས་ལས་ཅུང་ཟད་བཞག་བདེ་བ་ཡིན་པས། ཐོབ་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཏིང་འཛིན་སྐྱེ་བའི་མགོ་དང་པོར་རྩོམ་པའམ་དྲོད་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་འདི་། དཔེ་རོང་ཁུང་གི་ཆུ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་མང་པོ་བྲེལ་བཞིན་འཚུབས་པའི་རྒྱུན་འཁྲིགས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལས་རོང་ཁུང་གི་ཆུ་ཅུང་ཟད་དལ་བ་ལ་དཔེར་བྱས་སོ། །དུལ་བ་འདི་ཡི་སྐབས་ན་ནི་བུམ་པར་བཙུད་པའི་བུང་བ་མ་བཏང་བར་དུ་གཞན་དུ་འགྲོ་དབང་མེད་ཀྱང་བུམ་པའི་ནང་ནས་མི་སྡོད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་པའི་ཚེ། དམིགས་པ་ཡིད་ཡུལ་ནས་མི་འབོར་ཀྱང་རྟོག་པ་གཡོ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་དུས་སུ་དམིགས་པ་དེའི་ངང་དུ་མི་བསྒུལ་བར་ 19-1-61a ཤེས་བཞིན་གནས་པ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེར་གནས་ཚེ་བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་དེ་བསལ་ཕྱིར་སེམས་པས། སོ་སོའི་གཉེན་པོ་ཚུལ་བཞིན་འདུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་འདུ་བ་དེ་ཞི་བར་བྱས་པ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞི་བར་གྱུར་ན་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆུ་རྙོག་པ་དྭང་བ་ལྟ་བུ་དེ་མི་བསྒུལ་བར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ངལ

【現代漢語翻譯】 蘇木巴（Sum pa，地名）。第一個安住的方法，在這三種情況下，就像紙張被風吹走，或者像懸崖上的水一樣搖擺不定。因為強烈的分別念很難找到停留的機會，所以要像在湍急的水流中筑壩一樣，毫不氣餒地努力。對於這匹極難馴服的心靈野馬，要用正念的韁繩牢牢拴住，放在放鬆的舍的圍欄里，用精進的韁繩來引導它，這一點非常重要。當正念比之前稍微增強時，目標本身並沒有清晰地出現在心中，只是以一種不明顯的方式存在。當心開始稍微穩定時，以專注的方式向內收攝，專注于目標本身，這是第四個安住的方法。在這個時候，就像獵鷹盤旋在空中尋找獵物一樣，它不會放下獵物去其他地方，也不會落在獵物上停留，只是互相飛翔著圍繞著獵物。同樣，心也只是稍微圍繞著目標，所以保持正念的連續性至關重要。然後，當自然而然地對禪定產生一些興趣，就像蜜蜂不會在一個地方停留太久，而是迅速移動著吸取花蜜一樣，當對安住產生興趣時，之前那些令人難以忍受的分別唸的搖擺不定會稍微平息，這是第五個安住的方法。近住和調伏這兩個階段比最初的階段更容易安住，所以被稱為『獲得的體驗』，這意味著開始產生禪定，或者獲得了一些溫暖。這就像洞穴里的水一樣，許多細微的分別念匆忙地涌現出來，形成一股連續不斷的湍流。儘管如此，它仍然比懸崖上的水稍微平靜一些。在調伏的這個階段，就像把蜜蜂關在瓶子里，在沒有放出來之前，它無法去其他地方，但它不會停留在瓶子里，而是在裡面飛來飛去一樣。當心專注于目標時，目標不會從心中消失，但分別唸的搖擺不定不會停止。在這個時候，重要的是要了知目標，並且不加干預地安住于其中。如果這樣了知並安住于其中，當出現昏沉和掉舉時，爲了消除它們，通過如理作意各自的對治法，使作為障礙的各種分別念自然平息，這是第六個安住的方法。像這樣平息之後，就像沒有昏沉和掉舉的渾濁的水變得清澈一樣，要不加干預地安住于其中，不要讓修行者感到疲倦。 Sum pa (location name). The first method of abiding, in these three situations, is like paper being blown away by the wind, or like water on a cliff swaying uncertainly. Because strong conceptual thoughts have difficulty finding an opportunity to stay, one should strive without discouragement, like building a dam in a turbulent stream. For this wild horse of the mind, which is extremely difficult to tame, it is very important to tie it tightly with the rope of mindfulness, put it in the fence of relaxed equanimity, and guide it with the reins of effort. When mindfulness is slightly stronger than before, the object itself does not appear clearly in the mind, but only exists in an inconspicuous way. When the mind begins to stabilize slightly, gathering inward in a focused manner and focusing on the object itself, this is the fourth method of abiding. At this time, just as a falcon circles in the sky looking for prey, it will not put down the prey to go elsewhere, nor will it land on the prey to stay, but will only fly around the prey, so the mind is only slightly circling around the object, so it is crucial to maintain the continuity of mindfulness. Then, when some interest in samadhi arises naturally, just as a bee does not stay in one place for too long, but quickly moves to extract nectar, when interest in abiding arises, the unbearable swaying of conceptual thoughts will subside slightly, this is the fifth method of abiding. These two stages, close abiding and taming, are slightly easier to abide in than the initial stages, so they are called 'acquired experience', which means starting to generate samadhi, or gaining some warmth. This is like the water in a cave, many subtle conceptual thoughts rush out in a hurry, forming a continuous turbulent flow. Nevertheless, it is still slightly calmer than the water on a cliff. In this stage of taming, just like putting a bee in a bottle, it cannot go elsewhere until it is released, but it will not stay in the bottle, but will fly around inside. When the mind focuses on the object, the object will not disappear from the mind, but the swaying of conceptual thoughts will not stop. At this time, it is important to know the object and abide in it without interference. If you know and abide in it in this way, when dullness and agitation arise, in order to eliminate them, by properly applying the antidotes to each, the various conceptual thoughts that are obstacles will naturally subside, this is the sixth method of abiding. After it has subsided in this way, just as the muddy water without dullness and agitation becomes clear, one should abide in it without interference, without tiring the practitioner.

【English Translation】 Sum pa (location name). The first method of abiding, in these three situations, is like paper being blown away by the wind, or like water on a cliff swaying uncertainly. Because strong conceptual thoughts have difficulty finding an opportunity to stay, one should strive without discouragement, like building a dam in a turbulent stream. For this wild horse of the mind, which is extremely difficult to tame, it is very important to tie it tightly with the rope of mindfulness, put it in the fence of relaxed equanimity, and guide it with the reins of effort. When mindfulness is slightly stronger than before, the object itself does not appear clearly in the mind, but only exists in an inconspicuous way. When the mind begins to stabilize slightly, gathering inward in a focused manner and focusing on the object itself, this is the fourth method of abiding. At this time, just as a falcon circles in the sky looking for prey, it will not put down the prey to go elsewhere, nor will it land on the prey to stay, but will only fly around the prey, so the mind is only slightly circling around the object, so it is crucial to maintain the continuity of mindfulness. Then, when some interest in samadhi arises naturally, just as a bee does not stay in one place for too long, but quickly moves to extract nectar, when interest in abiding arises, the unbearable swaying of conceptual thoughts will subside slightly, this is the fifth method of abiding. These two stages, close abiding and taming, are slightly easier to abide in than the initial stages, so they are called 'acquired experience', which means starting to generate samadhi, or gaining some warmth. This is like the water in a cave, many subtle conceptual thoughts rush out in a hurry, forming a continuous turbulent flow. Nevertheless, it is still slightly calmer than the water on a cliff. In this stage of taming, just like putting a bee in a bottle, it cannot go elsewhere until it is released, but it will not stay in the bottle, but will fly around inside. When the mind focuses on the object, the object will not disappear from the mind, but the swaying of conceptual thoughts will not stop. At this time, it is important to know the object and abide in it without interference. If you know and abide in it in this way, when dullness and agitation arise, in order to eliminate them, by properly applying the antidotes to each, the various conceptual thoughts that are obstacles will naturally subside, this is the sixth method of abiding. After it has subsided in this way, just as the muddy water without dullness and agitation becomes clear, one should abide in it without interference, without tiring the practitioner.

་གསོ་བ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངང་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་ཞི་བའི་ཚུལ་དེ་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས། རྣམ་རྟོག་རྣམས་རྒྱས་པར་ཕྱེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཆུ་རྙོག་རིམ་གྱིས་དྭངས་པ་བཞིན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཡེང་བ་སྤོང་བ་ནི་བདུན་པའོ། །གཡེངས་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཐག་བསྲིང་པར་གྱུར་པ་ཞི་བ་དང་ཉེར་ཞི་གཉིས་པོ་འདིའི་ཚེ་ན་གོམས་པའི་ཉམས་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆུ་ཀླུང་དལ་འབབ་ལ་རྒྱང་ནས་བལྟས་ན་གཡོ་བ་མེད་པར་འདྲ་ཡང་། དྲུང་ནས་བལྟས་ན་བར་མ་ཆད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་གནས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞིབ་ཏུ་བལྟས་ན་གཡོ་བ་ཕྲ་མོ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ན་བརྩོན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱ་བ་ 19-1-61b གནད་དོ། །བླ་ན་འཇོག་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདིའི་བར་དུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་བར་བཅད་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་འདུལ་བ་གནད་ཆེའོ། །བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལས་འཕགས་ཏེ་རྩོལ་བ་མ་བཏང་ན་རྟོག་པས་བར་བཅད་མི་ནུས་པར་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའམ་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། །འདི་ལ་བརྟན་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཟེར་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་གནས་ཤིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ན་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་ལ་འདི་དུས་དམིགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་གལ་ཆེའོ། །འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སྐབས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་རྩོལ་མི་དགོས་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དགུའི་ཐ་མ་སྟེ། འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་གོམས་ཞིང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རི་བོ་ལྟ་བུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ནི་འདི་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་བའོ། ། 19-1-62a དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་དེ་གྲུབ་ན་སེམས་གཏད་པའི་དམིགས་པ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པར་འདྲེ་ཞིང་། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ངང་གིས་གནས་པ་དང་། རང་གར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་བཞག་ན་སྣང་བ་འགག་ཅིང་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ལ། དེ་ལས་ལང་ཚེ་ལུས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་ཀྱི་ཚེའང་ཆགས་སྡང་སོགས་ཤུགས་ཞན་ཅིང་རྒྱུན་མི་མཐུད་ལ། གསལ་ཉམས་ཆེ་དུས་ཀ་བ་སོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བགྲང་ཐུབ་སྙམ་བྱེད་པ་སོགས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཅི་རིགས་སྐྱེ་ཞིང་།གཉིད་ཀྱང་ཏིང་འཛིན་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ཕལ་ཆེར་དག་པ་འབྱུང་ཡང་། འདི་འདྲའི་ཏིང་འཛིན་དེ་ཡང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཕྱི་ན

【現代漢語翻譯】 要像醫生一樣，以平等的心態保持覺知。當輕微的分別念平靜下來並逐漸增長時，分別念就會擴充套件，接近煩惱的狀態，就像渾濁的水逐漸變得清澈一樣，以平靜的方式避免散亂，這是第七種。 當散亂的過失被拉長時，寂止和近寂這兩種狀態，被稱為習慣性的體驗，就像河流一樣。從遠處看，緩慢流動的河流似乎沒有移動，但從近處看，它卻 непрерывно 流動。同樣，心似乎安住，但仔細觀察，就會發現許多微小的波動。在這個時候，要通過精進不斷地提升，這是關鍵。 從一開始到現在，由於昏沉和掉舉的干擾，需要再次專注于目標，因此，以正知、心和舍三種方式來調伏是非常重要的。通過生起精進的力量，比之前更加殊勝，如果不放棄努力，分別念就無法干擾，一心專注于目標，這被稱為有功用或一心，是第八種。 對於這種狀態，有一種穩定的體驗，就像沒有波浪的海洋一樣。如果安住于目標並伴隨著努力，就能 непрерывно 進入。在這個時候，以平等的心態安住于目標是非常重要的。當有功用的狀態不斷增長時，無需努力就能自然而然地獲得等持，這是九種心住的最後一種，也被稱為欲心一境性。這是通過習慣和完全熟悉之前的狀態而獲得的。圓滿的體驗就像山一樣，不可動搖，這是從這裡開始出現的。 如果成就了這樣的一境欲心，心就會毫不費力地融入所緣境，並且在所有行為中都能自然而然地安住。如果什麼也不想，只是放下，就會出現一種現象停止，心與虛空融合的體驗。從那以後，身體會突然變得年輕，並且在隨後的生活中，貪嗔等情緒也會減弱，不會持續。在清晰度高的時候，甚至可以數清柱子等物體的微小顆粒。會生起各種各樣的樂、明、無分別的體驗，睡眠也像融入了禪定一樣，而且大多數時候夢境都是清凈的。然而，這種禪定也可能是具有真實相或寂靜和粗大相的外在禪定。

【English Translation】 One should remain consciously in a state of equanimity, like a doctor. When the slight conceptualizations subside and gradually increase, the conceptualizations expand, approaching the state of affliction. Just as muddy water gradually becomes clear, avoiding distraction in a peaceful manner is the seventh. When the faults of distraction are prolonged, these two states of quiescence and near-quiescence are called habitual experiences, like a river. From a distance, a slow-flowing river appears motionless, but from nearby, it flows continuously. Similarly, the mind appears to be abiding, but upon closer inspection, there are many subtle fluctuations. At this time, it is crucial to continuously improve through diligence. From the beginning until now, due to the interruption of sinking and excitement, it is necessary to re-engage with the object. Therefore, it is very important to subdue appropriately with mindfulness, mind, and equanimity. Through the power of generating diligence, it is more excellent than before. If effort is not abandoned, conceptualizations cannot interrupt, and one-pointedly abiding on the object is called with effort or one-pointedness, which is the eighth. For this state, there is a stable experience like an ocean without waves. If one abides on the object and is accompanied by effort, one can continuously enter. At this time, it is very important to abide on the object with equanimity. When the state with effort increases from above, obtaining samadhi that enters naturally without effort is the last of the nine stages of mind-abiding, also called one-pointedness of desire. It is obtained through the power of habituation and complete familiarity with the previous states. The perfected experience is like a mountain, unmoving, and this is where it begins. If such a one-pointed desire-mind is accomplished, the mind will effortlessly merge with the object of focus, and will naturally abide in all activities. If one does not think anything and simply lets go, an experience of the cessation of phenomena and the mind merging with the sky will arise. After that, youthfulness will suddenly appear in the body, and in subsequent lives, emotions such as attachment and aversion will weaken and not continue. When clarity is high, one might even think that one can count the minute particles of pillars, etc. Various experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality will arise, and sleep will be like merging with samadhi, and most dreams will be pure. However, this kind of samadhi may also be an external samadhi with a true aspect or a peaceful and coarse aspect.

ང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་གཞིར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། ད་རུང་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པའང་མིན་ན་ལྷག་མཐོང་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་བཞག་གི་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། སེམས་གནས་པའི་ཉམས་ཐན་ཐུན་ལ་ལམ་མཐོན་པོར་རློམ་པ་མི་བྱ་བར་ལམ་གྱི་གནད་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། 19-1-62b དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཤིན་སྦྱངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་རྟ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་འདོད་བཀོལ་དུ་བཏུབ་ཅིང་། སེམས་འཚེར་བག་སོགས་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་སུ་རུང་བའི་རླུང་ལུས་ལ་རྒྱུ་བས་ལུས་ལྕི་བ་སོགས་བཀོལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ཏེ། རྒལ་ཚིགས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་ལུས་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་བ་འོ་མའི་ཆུ་རྒྱུན་དྲོན་མོས་ལུས་ལ་ཅིག་ཅར་ཁྱབ་པ་ལྟར་བདེ་བའི་རྣམ་པས། དགེ་བ་ལ་འདོད་དགུར་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཡང་དང་པོ་རགས་པ་དང་། དེ་ནས་ཕྲ་བ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་ལ། རགས་པའང་དང་པོ་ཕྲ་མོ་ནས་བརྩམས་མཐར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གསལ་པོར་འབྱུང་ཞིང་། རགས་པ་དེས་སེམས་གཡོ་བས་ན་རིམ་བཞིན་དེའི་ཤུགས་ཟད་ནས། གྲིབ་མ་ལྟར་སྲབ་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཕྲ་མོ་མི་གཡོ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་དེས་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ 19-1-63a བསྒོམས་ཀྱང་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་དེ་དག་ནི་ཏིང་འཛིན་སྒྲུབ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་ཏིང་འཛིན་ལ་སྤྲོ་བས་དམིགས་པ་ལ་བཞག །དེའི་རྩོལ་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐྱེད། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བཟུང་། ཤེས་བཞིན་གྱིས་བྱིང་རྒོད་སྤངས། སྐྱོན་མེད་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་པ་སྟེ་སྤྲོ་རྩོལ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་བཏང་སྙོམས་ལྔས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒྲུབས་པས། ངང་གིས་གཡེང་བ་དང་བྲལ་ཏེ་ལེགས་པར་གཡོ་མེད་དུ་གནས་པ་ན་གྲུབ་པའོ། །ཡང་ན་སྤྲོ་བས་བཞག་ལ་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བསྲུངས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་སྟེ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡང་ན་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་སམ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན་དམིགས་པ་ལ་ཇི་གནས་སུ་འཇོག་པ་གཅིག་པུ་སྟེ་གདམས་ངག་གི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་ལྟ་བ་དག་མཉམ་ཆེན་པོས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་དེ་ཚུལ་བཞིན་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་རྫོགས་པ་ལ་རག་ལས་པས་ན། ཤིན་ཏ

【現代漢語翻譯】 首先，必須將共同道作為基礎來修習。如果尚未獲得輕安，就不能算是止的體性，更不用說觀了。因此，對於安樂、明晰、無分別的狀態，要辨別它僅僅是安住于實相的禪修體驗，還是其他情況。不要將微不足道的安住體驗誤認為高深的道，而要精通道的要點。 19-1-62b 像這樣，一心專注于所緣境，通過習慣，使身心變得堪能，這被稱為輕安。如同馴服的良馬一樣，心變得自由自在，可以隨意用於善的所緣境。心遠離了焦慮等不適，獲得安樂。由於這種力量，堪能的風在身體中流動，身體遠離了沉重等不適。如同黃金的脊椎骨堆疊在一起，身體輕盈如棉花，溫暖的乳汁般的水流瞬間遍佈全身，呈現出安樂的狀態。可以隨意用於善事，這就是身輕安。這樣的輕安，首先是粗大的，然後逐漸產生微細的。粗大的輕安也從微細的狀態開始，最終完全顯現。粗大的輕安會擾動心，所以逐漸地，它的力量會減弱，如同影子般稀薄的微細輕安，與不動的禪定相符。這被稱為止。通過這種方式，無論修習生起次第還是圓滿次第，都能達到標準。 19-1-63a 這些方法是詳細展示禪定修習的方式。概括來說，對禪定產生興趣，將心安住于所緣境。不間斷地生起這種努力。持續保持正念。以正知來避免掉舉和昏沉。沒有過失時，保持舍。即通過興趣、努力、正念、正知和舍這五種方式反覆修習，自然而然地遠離散亂，良好地安住于不動，這就是成就。或者，以興趣安住，生起努力，以正知守護，安住于舍，即通過四種方式修習。或者，生起興趣，使心安住于所緣境，即兩種方式。總之，概括來說，就是唯一地將心安住于所緣境，正如所展示的各種竅訣次第一樣。 目的 第四個目的是，通過大手印（藏文：མཉམ་ཆེན་，梵文天城體：महामुद्रा，梵文羅馬擬音：Mahāmudrā，漢語字面意思：大手印）的見解所確立的意義，能夠如實地在自相續中生起，這取決於禪定的圓滿。

【English Translation】 First, one must cultivate the common path as a foundation. If one has not yet attained pliancy, it cannot be considered the nature of calm abiding, let alone insight. Therefore, regarding the state of bliss, clarity, and non-conceptuality, one must discern whether it is merely a meditative experience of abiding in reality or something else. Do not mistake a trivial experience of abiding for a profound path, but rather master the key points of the path. 19-1-62b Like this, by becoming accustomed to focusing single-mindedly on the object of focus, making body and mind workable, this is called pliancy. Like a well-tamed horse, the mind becomes free and can be used at will for virtuous objects. The mind is free from discomfort such as anxiety and attains bliss. Due to this power, workable winds flow in the body, and the body is free from discomfort such as heaviness. Like golden vertebrae stacked together, the body is light like cotton, and a stream of warm milk-like water instantly pervades the body, presenting a state of bliss. One can use it at will for virtuous deeds, this is physical pliancy. Such pliancy arises gradually, first coarse and then subtle. The coarse pliancy also starts from a subtle state and eventually manifests completely. The coarse pliancy disturbs the mind, so gradually its power diminishes, and a subtle pliancy, as thin as a shadow, arises, which is in accordance with unwavering samadhi. This is called calm abiding. In this way, whether one cultivates the generation stage or the completion stage, it will be up to standard. 19-1-63a These methods are a detailed presentation of how to cultivate samadhi. In summary, generate interest in samadhi, settle the mind on the object of focus. Continuously generate this effort. Maintain mindfulness continuously. Use awareness to avoid dullness and excitement. When there are no faults, remain in equanimity. That is, by repeatedly cultivating through interest, effort, mindfulness, awareness, and equanimity, one naturally becomes free from distraction and abides well in immovability, and this is accomplishment. Or, settle with interest, generate effort, protect with awareness, and abide in equanimity, that is, cultivate through four methods. Or, generate interest and make the mind abide on the object of focus, that is, two methods. In short, to summarize, it is solely to settle the mind on the object of focus as it abides, just as the various sequences of pith instructions are shown. Purpose The fourth purpose is that the meaning established by the view of Mahamudra (藏文：མཉམ་ཆེན་，梵文天城體：महामुद्रा，梵文羅馬擬音：Mahāmudrā，漢語字面意思：Great Seal) will arise genuinely in one's own mind-stream, which depends on the perfection of samadhi.

ུ་གལ་ཆེ་སྟེ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ 19-1-63b ལྡན་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། ཁ་ལྟ་སྟོང་སྐད་ཀྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་པར་རློམ་པ་མང་ཡང་། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པར་དཀོན་པ་དེང་སང་གི་དུས་ན། སྔགས་ཀྱི་ལས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་གྲུབ་པ་ཉུང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན། ལས་དང་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་ལྟ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེའི་དྲོད་ཚད་ལས་སྤྱོད་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག་དང་། ཏིང་འཛིན་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡང་སྣང་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་དབང་དང་སྒྲུབ་པ་ཕྲིན་ལས་མཆོད་པ་རྣམས་བྱ་ཞིང་། དེས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གདིང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན་བསྒོམ་པ་དང་མི་བསྒོམ་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་འདི་ལས། རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཚུལ། །ཉིད་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཉིད་སྤྱོད་ཕྱིར། །བདག་དང་གཞན་དང་རྟོག་པའི་རྒྱུན། །རྣམ་དག་བླ་མེད་ཐེག་པའི་ 19-1-64a མཆོག །ཞེས་དང་། གསང་འདུས་ལས། དངོས་པོ་མེད་ལ་བསྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དེ། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 行為 གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། རྣལ་འབྱོར་སྔགས་འཆང་དངོས་གྲུབ་ནི། །མཉམ་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་ངང་གནས་ཤིང་། །སྤྱོད་པས་ཅི་ལའང་ཐོགས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཙརྱའི་སྒྲ་ལས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པའི་སྔགས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། ངོ་བོས་དབྱེ་ན་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གྲོལ་ལམ་བག་ཡོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་སྦྱོར་སྒྲོལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་གྲོལ་ལམ་ལ་དད་བརྩོན་གྱི་སྤྱོད་པ་སོགས་བདུན་ནི་ 19-1-64b རིམ་གྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅིག་ཅར་བའི་སྤྱོད་པ་གཅིག་དང་བརྒྱད་དུ་ཡང་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཏིང་

【現代漢語翻譯】 因此，三摩地非常重要，是成就事業和悉地的主要原因。因此，必須具備智慧和精進。雖然很多人自詡僅憑口頭空談就能獲得聖道，但在當今時代，即使僅僅是專注的意念也很難成就。由於缺乏三摩地，咒語的細微事業也很少能如法成就。因此，想要成就事業和悉地的人，必須努力修持三摩地。總之，三摩地能深入見地的意義，從它的熱度中產生行為，不離於此的是誓言。三摩地本身也顯現為壇城，通過具備這些，可以進行灌頂、修持、事業和供養。它也加持咒語和手印，因此遍及一切。當對一切法自性清凈、平等大性的意義具有堅定信念時，就超越了修與不修的邊際，證得無勤任運成就的大圓滿瑜伽。正如本續所說：『完全清凈的法界自性，爲了自在地運用它，爲了自己和他人以及相續的念頭，完全清凈無上的乘。』又如《密集續》所說：『無事物則無修持，修持即非修持，如是事物與非事物，修持無所緣。』如是宣說了禪定波羅蜜多，即三摩地的章節。 行為 第三，關於行為，分為四部分：本體、分類、成就之法和必要性。 定義 第一，如經中所說：『瑜伽士、持咒者、悉地者，安住于平等圓滿任運成就的狀態，行為上沒有任何阻礙，一切本來無別。』正如 Caryā 的字面意思，行為是指通過智慧方便所攝持，如法行持于所行之境，咒士身語意三門的一切事業。 類別 第二，從所依的角度劃分，有身、語、意三種行為；從本體的角度劃分，有方便道禁行之行為和解脫道謹慎之行為兩種。前者又分為共同普遍之行為和特殊結合解脫之行為兩種。後者解脫道，如信、勤之行為等七種，是次第漸進之行為，以及無取捨之行持，即頓超之行為，也有說為八種。此外，行為又分為安住于等持中的三摩地

【English Translation】 Therefore, Samadhi is very important, it is the main cause of accomplishing activities and siddhis. Therefore, one must have both wisdom and diligence. Although many people boast that they can attain the noble path with empty words alone, it is difficult to even achieve a single-pointed mind in this day and age. Because of the lack of Samadhi, even the subtle activities of mantras are rarely accomplished properly. Therefore, those who desire to accomplish activities and siddhis must diligently practice Samadhi. In short, Samadhi can delve into the meaning of the view, from its warmth arises conduct, and what does not deviate from it is the vow. Samadhi itself also appears as a mandala, and by possessing these, one can perform empowerments, practices, activities, and offerings. It also blesses mantras and mudras, therefore it pervades everything. When one has firm conviction in the meaning of all dharmas being naturally pure and of great equality, one transcends the extremes of meditation and non-meditation, and it is known that one has reached the culmination of the Great Perfection Yoga of effortless spontaneous accomplishment. As this tantra says: 'The nature of the completely pure realm of reality, in order to freely wield it, for the sake of oneself and others and the continuum of thoughts, the completely pure unsurpassed vehicle.' Also, as the Guhyasamaja Tantra says: 'Without things, there is no meditation, meditation is non-meditation, thus things and non-things, meditation has no object.' Thus, the Paramita of Dhyana, the chapter on Samadhi, is taught. Conduct Third, regarding conduct, it is divided into four parts: essence, classification, the method of accomplishment, and necessity. Definition First, as it is said in the scripture: 'Yogis, mantra holders, and siddhas abide in a state of equal, complete, and spontaneous accomplishment, with no obstacles in their conduct, everything is originally inseparable.' Just as the literal meaning of Caryā, conduct refers to all the activities of the three doors of a mantra practitioner, which are upheld by wisdom and skillful means, and act properly upon the object of practice. Category Second, from the perspective of the basis, there are three types of conduct: body, speech, and mind. From the perspective of essence, there are two types of conduct: the conduct of skillful means and vows, and the conduct of liberation and mindfulness. The former is further divided into two types: common general conduct and special union-liberation conduct. The latter, the path of liberation, such as the conduct of faith and diligence, etc., are seven types of gradual conduct, and the conduct of non-acceptance and non-rejection, which is the sudden transcendence conduct, is also said to be eight types. In addition, conduct is also divided into Samadhi while abiding in equanimity

འཛིན་བསྒོམ་པ་དང་།རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟར་བལྟ་བས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པ་སོགས་དབྱེ་སྒོ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། སྤྱོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་ནས་བཞག་ལ། དེ་ཡང་ནང་གི་དྲོད་ཐོབ་ཚུལ་དང་ཉམས་ལེན་ལ་བོགས་ཐོན་ཚུལ་ལས་སྤྱོད་པ་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཅེས་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་དགེ་སྦྱོང་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ། རྐྱེན་ཐུབ་ནས་སྨྱོན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་པོས་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཀུན་འདར་དང་ཀུན་བཟང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་མིང་གི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་དང་དབྱེ་བ་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དང་པོ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། བར་དུ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། མཐར་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སློབ་དཔོན་བཀུར་ཞིང་དབང་ནོད་ནས་དམ་ཚིག་སྲུང་བ་དང་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་མན་ངག་ཞུས་ལ་བཀའ་ལས་ 19-1-65a མི་འདའ་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་ནས་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། 方便 གསུམ་པ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་འདོད་ཡོན་རྣམས་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་བསྟན་པ་ལ་འདིར་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་མ་དམིགས་ལ། རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཅི་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་གྱིས་བདེ་ཞིང་མྱུར་བར་མིག་འཕྲུལ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བ་སྟེར་གྱི། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པས་གདུང་བས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གེགས་བྱེད་པས་ན་སྔགས་པས་རང་གི་ཕུང་པོ་བརྙས་པ་དང་གདུང་བར་བྱེད་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདོད་ཡོན་ལ་ཅི་བདེར་རོལ་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྨོངས་པའི་གནད་ཀྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ནི་བསྐམས་ཤིང་སྡུག་ 19-1-65b བསྔལ་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ན། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་སྤྱོད་ལས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ལྡན་པས། །མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །མི་རྟོག་བདག་ཉིད་སེམས་གྱིས་ནི། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་སྤྱད། །ཅེས་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཐལ་བ་ལས། གང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར། །དཀའ་ཐུབ་སྡུག་བསྔལ་སྤྱད་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་མི་ཐོབ་པ། །དགའ་བདེས་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་

【現代漢語翻譯】 總的來說，修行包括入定時的專注和出定后將一切顯現視作幻象，從而隨心所欲地享受感官樂趣等等，修行方式多種多樣。大多數行為都發生在出定之後。而且，根據內在暖熱的獲得方式和修行的進步程度，行為會發生多種變化，例如有繁瑣、無繁瑣和極其無繁瑣。正如所說，對於初學者來說，是年輕修行者的行為；克服障礙后，是瘋行瑜伽士的行為；獲得穩定后，是國王的行為。此外，還有昆達里尼（Kun'dar，一切震動者）和昆桑（Kunzang，普賢）以及覺囊派多波·謝拉堅贊（Dolpopa Sherab Gyaltsen，雪域辯才幢）的行為等等，名稱和分類多種多樣。從時間上來說，首先是進入修行的行為，中間是成就悉地的行為，最後是證悟的行為。其中，首先要尊敬上師，接受灌頂，守護誓言，請教如何修行的口訣，並且不違背教誨。 第二是屬於修習和成就的各個部分。 第三是證悟的行為，即在成就悉地后，將一切都用於事業。這三者概括了金剛乘的所有道路。 方便 第三個方面分為共同和不共兩種。首先，共同乘中認為感官享樂是道路上的障礙，但在這裡為什麼要接受它們呢？因為一切法都安住于清凈、平等和大樂之中，所以沒有取捨的執著。通過與自性證悟相符的、隨心所欲安住的道路，可以輕鬆迅速地像幻術般獲得解脫。而通過苦行等方式的折磨則不然，因為它們會製造障礙。因此，密咒士如果輕視或折磨自己的身體，就被認為是根本墮罪。因此，隨心所欲地享受感官樂趣，也是因為以方便善巧駕馭，並以智慧不迷惑的關鍵，而超越了共同乘。正如《金剛空行母續》中所說：『難以忍受的苦行和戒律，會使身體枯萎，帶來痛苦。痛苦會使心散亂，散亂會使悉地轉移到別處。』《瑜伽母續·總集行》中說：『具有無二智慧心的人，沒有什麼不可為。以無分別自性的心，可以享受五種感官樂趣。』《幻化灰燼》中說：『有人在無數劫中，通過苦行和痛苦的修行，無法獲得無二的果實，卻可以通過喜樂在今生達成。』

【English Translation】 In general, practice includes focusing during meditation and viewing all appearances as illusions after meditation, thereby freely enjoying sensory pleasures, etc. There are many different ways of practicing. Most actions occur after meditation. Moreover, depending on how inner heat is obtained and how progress is made in practice, actions can change in many ways, such as with elaboration, without elaboration, and extremely without elaboration. As it is said, for beginners, it is the behavior of young practitioners; after overcoming obstacles, it is the behavior of crazy yogis; after gaining stability, it is the behavior of kings. In addition, there are the behaviors of Kundar (All-Vibrating) and Kunzang (Samantabhadra), as well as Dolpopa Sherab Gyaltsen (Victorious in All Directions) and so on, with various names and classifications. In terms of time, first is the behavior of entering practice, in the middle is the behavior of accomplishing siddhis, and finally is the behavior of realization. Among them, first, one must respect the guru, receive empowerment, protect vows, ask for instructions on how to practice, and not deviate from the teachings. Second are all the parts belonging to the practice and accomplishment. Third is the behavior of realization, which is to use everything for activities after accomplishing siddhis. These three summarize all the paths of Vajrayana. Means The third aspect is divided into common and uncommon. First, in the common vehicle, sensory pleasures are considered obstacles on the path, but why accept them here? Because all dharmas abide in purity, equality, and great bliss, there is no attachment to acceptance or rejection. Through the path of abiding freely in accordance with the realization of one's own nature, one can easily and quickly attain liberation like a magic trick. However, this is not the case with suffering through asceticism, etc., because they create obstacles. Therefore, if a mantra practitioner despises or tortures his own body, it is considered a root downfall. Therefore, freely enjoying sensory pleasures also transcends the common vehicle because of the key of skillfully mastering with means and not being deluded by wisdom. As it is said in the Vajra Dakini Tantra: 'Intolerable asceticism and discipline will wither the body and bring suffering. Suffering will distract the mind, and distraction will transfer siddhis elsewhere.' The Yogini Tantra Samucchaya says: 'For those with a non-dual wisdom mind, there is nothing that cannot be done. With a mind of non-discriminating nature, one can enjoy the five sensory pleasures.' The Illusion Ashes says: 'Someone who, through countless eons, practices asceticism and suffering, cannot obtain the non-dual fruit, but can achieve it in this life through joy and bliss.'

པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་མ་ཟད་མདོ་ལས་ཀྱང་།ཇི་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོའི་མི་གཙང་ལུད། །བུ་རམ་ཤིང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཕན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལ་ཕན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་དང་ཐབས་ཀྱིས་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དང་པོ། སྔགས་ལ་ཞུགས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་མི་མོས་པ་དག་སྦྱོར་བ་ལ་སྨད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བའི་རྒྱུར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྟེན་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ 19-1-66a པས་དེ་སྤང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱི་མཐར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན། རང་ལ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་ཐབས་འདི་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་གི་གནད་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་མངོན་དུ་མཐོང་ནས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་འཛིན་པ་མ་ལུས་པ་དབྱིངས་ཡེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་སྡོམ་པར་བྱེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་མཆོག་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་ཆེ། །ཞེས་དང་། སཾ་བུ་ཊ་ལས། དེ་ཕྱིར་དེ་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མདོར་བསྡུས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པས། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་གང་ཐོབ་པ། །གང་གིས་དམ་པའི་བདེ་བས་ཁྱོད། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཏུམ་པོ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡིག་གཞན་མེད། །བདེ་ལས་བསོད་ནམས་གཞན་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་མཉམ་བཞག་ནས། །འདོད་པའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ 19-1-66b ལས། ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་ཏིལ་དག་ལ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མེད་པར་མར་དང་ཏིལ་མར་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གང་གིས་བྷ་ག་དང་ལིངྒ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པ་དེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་རྙེད་དོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཐབས་མཆོག་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་ལའང་མི་དད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཞིང་ལས་ངན་མཐར་ཐུག་པ་བསགས་པའི་འགྲོ་བ་གང

【現代漢語翻譯】 ཞེས་གསུངས་སོ། །（這樣說。）དེར་མ་ཟད་མདོ་ལས་ཀྱང་།（不僅如此，經中也說：）ཇི་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོའི་མི་གཙང་ལུད། །（猶如城市居民的不凈糞便，）བུ་རམ་ཤིང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཕན། །（對甘蔗種植者的田地有益。）དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །（同樣，菩薩的煩惱糞便，）དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལ་ཕན། །（對成就佛法有益。）ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །（如是說。） གཉིས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་དང་ཐབས་ཀྱིས་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དང་པོ།（第二，以智慧結合和以方便解脫的方式來論證，首先：）སྔགས་ལ་ཞུགས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་མི་མོས་པ་དག་སྦྱོར་བ་ལ་སྨད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་སྟེ།（即使進入密宗，但對密宗的殊勝行為不信服的人，詆譭結合是極其不應該的，）ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བའི་རྒྱུར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྟེན་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་དེ་སྤང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་ལ།（因為爲了強制生起俱生智，像業手印和作為所依的昆達（kundala）之類的菩提心是不可或缺的，捨棄它是密宗的根本墮罪。）ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ།（殊勝的智慧行為被認為是結合，）ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱི་མཐར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན།（通過共同的道，需要在無數劫之後才能證悟的俱生之義，）རང་ལ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་ཐབས་འདི་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་གི་གནད་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་མངོན་དུ་མཐོང་ནས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་འཛིན་པ་མ་ལུས་པ་དབྱིངས་ཡེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་སྡོམ་པར་བྱེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །（本來就存在於自身，通過這個方便，精通上師口訣要點的智者能夠顯現見到，並將所有二取都收攝於法界與智慧無二無別的狀態中，因此稱為無二結合。） དེས་ན་བདེ་མཆོག་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས།（因此，《勝樂金剛佛平等和合續》中說：）སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །（所有幻化中，）བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་ཆེ། །（女人的幻化最為殊勝。）ཞེས་དང་།（如是說。）སཾ་བུ་ཊ་ལས།（《桑布扎續》中說：）དེ་ཕྱིར་དེ་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ། །（因此，為何要廣說？）མདོར་བསྡུས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །（簡而言之即是成佛。）བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པས། །（通過無數劫，）ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་གང་ཐོབ་པ། །（如何獲得佛果？）གང་གིས་དམ་པའི་བདེ་བས་ཁྱོད། །（通過何者，你以殊勝的安樂，）སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །（在此生即可獲得。）ཞེས་དང་།（如是說。）གཏུམ་པོ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས།（《忿怒尊勇士唯一續》中說：）ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡིག་གཞན་མེད། །（沒有比離貪更重的罪惡，）བདེ་ལས་བསོད་ནམས་གཞན་པ་མེད། །（沒有比安樂更大的功德。）དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་མཉམ་བཞག་ནས། །（因此，將心安住于平等舍之後，）འདོད་པའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །（應生起欲妙之樂。）ཞེས་དང་།（如是說。）ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས།（《智慧金剛總集續》中說：）ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་ཏིལ་དག་ལ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མེད་པར་མར་དང་ཏིལ་མར་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ།（猶如牛奶和芝麻，若不加以混合，則無法產生酥油和芝麻油一樣，）སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །（若不將密咒和手印相結合，則無法象徵三種識。）གང་གིས་བྷ་ག་དང་ལིངྒ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པ་དེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་རྙེད་དོ། །（誰不能如實結合女陰和男根，他就無法獲得大樂三摩地。）བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ།（僅僅對大樂三摩地生起極大信心，就會安住于初業者的地位，）ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་རོ། །（並且也會學習不退轉法。）ཞེས་གསུངས་སོ། །（如是說。） གཉིས་པ་ཐབས་མཆོག་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་ལའང་མི་དད་པར་མི་བྱ་སྟེ།（第二，對於殊勝方便解脫之理，也不應不信。）འདི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཞིང་ལས་ངན་མཐར་ཐུག་པ་བསགས་པའི་འགྲོ་བ་གང（例如，背離三寶，積累了極重惡業的眾生，）

【English Translation】 It is said. Moreover, the sutra also says: 'Just as the unclean waste of city dwellers benefits the fields of sugarcane planters, so too does the defilement waste of Bodhisattvas benefit the accomplishment of the Buddha's teachings.' It is said. Secondly, to establish the method of combining wisdom and liberating through skillful means, firstly: It is extremely inappropriate for those who have entered mantra but do not believe in the extraordinary practices of mantra to criticize union, because Bodhicitta, such as karmamudra and the support kundala, is indispensable for the forceful arising of innate wisdom, and abandoning it is said to be a root downfall of mantra. The extraordinary practice of wisdom is said to be union, because the meaning of innate co-emergent reality, which is to be realized at the end of countless eons through the common path, is directly seen by a wise person who is skilled in the key points of the guru's instructions through this method, and all dualistic grasping is gathered into the state of indivisibility of the sphere and wisdom, therefore it is called non-dual union. Therefore, in the Shri Chakrasamvara Buddhasamayoga Tantra, it says: 'Among all illusions, the illusion of women is especially great.' And in the Sambuta Tantra, it says: 'Therefore, why elaborate on it? In brief, it is Buddhahood. How is Buddhahood attained through countless billions of eons? Through what do you attain it in this life with sacred bliss?' And in the Tummo One Hero Tantra, it says: 'There is no sin greater than detachment; there is no merit greater than bliss. Therefore, having established the mind in equanimity, generate the bliss of desire.' And in the Jnana Vajra Samuccaya Tantra, it says: 'Just as butter and sesame oil do not arise without the manifest combination of milk and sesame, so too, without the combined union of vajra and padma, which are the manifest combination of mantra and mudra, the three consciousnesses cannot be symbolized. Whoever cannot properly unite bhaga and linga will not find the samadhi of great bliss. Merely having great faith in that samadhi of great bliss will cause one to abide in the stage of a beginner, and one will also learn non-retrogression.' It is said. Secondly, one should not disbelieve in the method of supreme skillful means for liberation. For example, sentient beings who turn their backs on the Three Jewels and accumulate the most extreme negative karma

་ཞིག །གཉེན་པོ་གཞན་གྱིས་སྤངས་པས་སྐྱབས་མེད་པར་ངན་སོང་དུ་བརྒྱུད་མར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་ལས། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོས་ལས་ངན་གྱི་སྲོག་རྒྱུན་བཅད་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་ཅིང་རིམ་གཉིས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རྩལ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བསྒྲལ་བྱའི་སྲོག་འཕྲོག་ཅིང་འབྲས་བུ་ 19-1-67a འཆིང་བ་གསུམ་ལྡན་དུ་ནུས་པའི་སྤྱོད་པས་རང་གཞན་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཞན་ལས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲོལ་བ་དེ་དུས་སུ་བབས་ཀྱང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གསུངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་ནས་མོས་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །དེང་སང་ནི་ཟན་ལིང་ལ་ཕུར་པ་རྔམ་རྔམས་སུ་གདེངས་པ་མང་སྟེ། རྒྱུ་ལས་ཉོན་ཚབས་ཆེ་བ་དང་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྟེན་དེ་ལ་བཀུག་ནས། སྔགས་ཀྱིས་བསྒྲལ་བའི་ཆོ་གས་གནས་སྤར་བའི་ཚུལ་ལ་འདུན་པ་གཏོད་པ་ནི་ཉུང་བར་འདུག་མ་གཏོགས་བསྒྲལ་བའི་ཆོ་ག་ལ་རྗེས་མཐུན་ཙམ་དུ་ཞུགས་པ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བློ་སྦྱོང་ཕལ་དང་བསྒོམ་སྒྲུབ་ཕལ་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་གཞན། །ཐེག་པ་ཆེ་མཆོག་སྨོད་པ་དག །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསད་པར་བྱ། །ཡང་ན་གནས་ནས་སྤོ་བར་བྱ། །འདི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ནི། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ 19-1-67b དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱེ་མ་བསད་བྱ་ལེགས་པར་བྱས། །གསད་པར་བྱ་བ་མ་བསད་དེ། །ཇི་སྲིད་སྡིག་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད། །ཤི་བ་དེ་ཡང་མ་ཤི་སྟེ། །སྡིག་པ་སྟོང་ཕྲག་བྱས་པ་ཡིས། །མནར་མེད་ལ་སོགས་མི་སྐྱེའོ། །ཨེ་མ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ། །བསད་པས་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །སླར་ཡང་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས། །གསད་པར་བྱ་བས་བསད་པར་བྱ། །ཨེ་མ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། །སྙིང་རྗེ་དམན་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕུར་པའི་རྒྱུད་རྩ་བའི་དུམ་བུ་ལས། སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། །བསད་ཅིང་མནན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕུང་པོ་རྡོ་རྗེས་གཏམ་བྱས་ཏེ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྡོ་རྗེར་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་སྤངས་ཏེ་གནད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་བློས་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། སྤྱིར་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་མ

【現代漢語翻譯】 此外，對於那些被其他方法拋棄，無依無靠，持續流轉于惡道中的眾生，基於無與倫比的慈悲，通過密咒甚深的方法，斬斷惡業的命脈，使之輕易解脫。瑜伽士以平等性的見地作為保障，圓滿了次第二道的修習，通過能奪取被度者的性命，並具備三種束縛之果的能力的行為，成辦自他二利的大事，這就是密咒行比其他行為更殊勝奇妙之處。如此度化，即使時機成熟而不接受，也被認為是根本墮罪。如理如實地瞭解，僅是生起信心，也有不可估量的利益。現在，許多人將朵瑪（ खाद्य，khādya，食物）當作金剛橛（藏文：ཕུར་པ།，梵文：कील，kīla，樁、橛）來恐嚇，這是因為因比果更嚴重，將三惡道的眾生勾招到那個所依上，希望通過密咒度化的儀式來轉移他們的去處，這種人很少。即使只是參與到與度化儀式稍微相關的活動中，也有無限的利益，因為其發心是無與倫比的慈悲，其行為依賴於密咒的巧妙方法，這不是一般的修心和禪修所能比擬的。正如《密集金剛》中所說：『詆譭金剛阿阇黎是異端，詆譭大乘是異端，應努力殺死他們，或者讓他們離開。以此能獲得殊勝菩提的密咒成就。』 此外，《紅閻摩敵續》中說：『唉呀！被殺者被好好地處理了！應該被殺的卻沒有被殺！直到罪業都解脫為止。死去者也沒有真正死去！因為造了千種罪業，不會墮入無間地獄等處。唉瑪！這是偉大的自性！通過殺戮而獲得成佛菩提。再次以慈悲心，應該被殺的眾生被殺戮。唉瑪！這是慈悲的力量！以微弱的慈悲是無法成就的。』此外，《金剛橛根本續》的片段中說：『以慈悲度化的誓言是，不是殺死和壓制，而是以金剛身說話，將識轉化為金剛。』因此，對於那些不尊重密咒殊勝行為的人，應避免，以通達甚深要點的智慧，生起極大的恭敬。 第四個目的是，總的來說，是爲了成就暫時和究竟的成就，特別是通過與時機相關的近取因的甚深行為，來減少自相續的分別念。

【English Translation】 Furthermore, for those beings abandoned by other methods, helpless, and continuously transmigrating in the lower realms, based on incomparable compassion, through the profound methods of mantra, severing the lifeline of negative karma, easily liberating them. The yogi, with the view of equality as a guarantee, having perfected the practice of the two stages, through actions capable of seizing the life of the one to be liberated and possessing the fruit of the three bonds, accomplishes the great purpose of benefiting oneself and others. This is what makes mantra practice more wondrous and extraordinary than other practices. Such liberation, even if the opportunity arises but is not accepted, is considered a root downfall. To understand it correctly and truly, even just generating faith has immeasurable benefits. Nowadays, many people brandish the Torma (खाद्य，khādya，food) as a threatening Vajrakila (Tibetan: ཕུར་པ།，Sanskrit: कील，kīla，peg, stake), because the cause is more severe than the effect, summoning beings from the three lower realms to that basis, hoping to transfer their destination through the ritual of mantra liberation. Such people are few. Even just participating in activities slightly related to the liberation ritual has immeasurable benefits, because its motivation is incomparable compassion, and its actions rely on the skillful methods of mantra, which cannot be compared to ordinary mind training and meditation practices. As it is said in the Guhyasamaja Tantra: 'Reviling the Vajra Acharya is heresy, reviling the Mahayana is heresy, one should strive to kill them, or make them leave. By this, one will attain the mantra accomplishment of supreme enlightenment.' Furthermore, in the Red Yamari Tantra, it says: 'Alas! The one to be killed has been well handled! The one who should be killed has not been killed! Until all sins are liberated. The dead one has not truly died! Because of committing thousands of sins, one will not be born in Avici hell, etc. Ema! This is the great self-nature! Through killing, one attains Buddhahood and enlightenment. Again, with compassion, the beings who should be killed are killed. Ema! This is the power of compassion! With weak compassion, it will not be accomplished.' Furthermore, in the fragment of the Root Tantra of Vajrakila, it says: 'The vow of liberating with compassion is, not killing and suppressing, but speaking with the Vajra body, transforming consciousness into Vajra.' Therefore, for those who disrespect the profound practices of mantra, one should avoid them, and with the wisdom of understanding the profound key points, generate great reverence. The fourth purpose is, in general, to accomplish temporary and ultimate attainments, and in particular, to reduce the conceptual thoughts of one's own mind-stream through the profound practices of the proximate cause related to timing.

ཆོག་ཏུ་བོགས་དབྱུང་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་ན་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དང་མཐུན་ 19-1-68a པར་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་རིགས་པར་སྤྱད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་ཟབ་མོར་འཇུག་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་དང་། དབང་ནོད་པའམ་བསྐུར་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དང་ལྷ་མཉེས་པའི་དོན་དུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་འཆང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་གང་སྣང་ཅི་སྤྱོད་པའི་སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྐྱོང་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེར་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་མིག་ཡོར་ཚུལ། །སྦྱོར་སྒྲོལ་བྱ་བ་ཀུན་བྱས་ཀྱང་། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་བྱས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་དང་དུ་ལེན་ 19-1-68b པར་བཟོད་པ་དང་། སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་སྤྱད་དུ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོད་པའི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 陳設壇城 བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དག་གི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ། དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་ནི། ཐ་དད་མིན་ལས་ཐ་དད་པའི། །ནང་དང་ནང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་རོལ། །འཇིགས་མེད་ཀུན་བཟང་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་མཎྜལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མཎྜ་ནི་སྙིང་པོའམ། བཅུད་དང་ལ་ནི་ལེན་ཅིང་འཛིན་པ་སྟེ་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པའམ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲ་འབྲེལ་མར་ཐད་ཀར་བསྒྱུར་ན་ཀུན་ནས་ཟླུམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ།གང་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བའམ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ཕོ་བྲང་དང་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་སྐབས་འདིར་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་གཞི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་ 19-1-69a འཁོར་ནི། སྣོད་བཅུད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་ལྷར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རིགས་གཅིག་ནས་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་བར་དུ་དབྱེ་བར་རུང་ཞིང་། ངོ་བོ་ད

【現代漢語翻譯】 從而得以迅速圓滿。總之，與見修的禪修實踐相一致，應儘可能地進行后得的各種行為，進入並禪修深奧的壇城，繪製形象的壇城，接受灌頂或加持，安住于誓言，進行唸誦和修持，爲了使本尊歡喜而進行供養，成就事業，唸誦真言，以及結手印等，這些都成爲了行為的差別，因此普遍地融入一切。在最終的意義上，無論顯現什麼，做什麼，所有的顯現和行為都安住於法性清凈、平等、真諦無別的游舞之中，體驗到這種境界時，就超越了行與不行的邊際，自生自解，自然而然地生起本初的行為，這就是大圓滿瑜伽士們的行為方式。因此，要知道在那裡行為是圓滿的。正如經續中所說：『本來無生即是如是性，如幻顯現如眼翳，雖行解脫諸事業，然如微塵亦無作。』通過這些，能夠承受甚深的密咒行為，能夠將一切顯現和行為都用於智慧的游舞，因此，這裡闡述了行持安忍波羅蜜多的時機。 第四，關於壇城（梵文：Mandala，中心、本質）：分為本體、分類、如何進入這些分類，以及必要性四個方面。 首先是定義：如經中所說：『非異中之異，內外及內之外，壇城不可思議智慧游，無畏普賢手印勝。』也就是從『曼荼羅』（梵文：Mandala）這個詞演變而來，『曼荼』（梵文：Manda）是精華或精髓，『羅』（梵文：La）是接受和持有，即成為持有精華功德的基礎，或者另一種解釋，直接從語音關聯上翻譯，意思是完全圓形和完全環繞，因此稱為壇城。即主要者被眷屬環繞，或者指法王薄伽梵（梵文：Bhagavan，世尊）及其眷屬宮殿，因此，在這裡指的是持有殊勝功德的基礎，顯現為完全清凈的所依和能依的自性。 第二是分類，分為基礎壇城、道壇城和果壇城三種。首先，基礎自性壇城是：器情世界，包括所依和能依，本來就存在於本尊之中。對此，又可以從一類到不可思議幻化網之間進行劃分。本體是...

【English Translation】 Thus, one can quickly achieve complete enlightenment. In short, in accordance with the practice of view and meditation, one should engage in various post-meditation activities as much as possible, enter and meditate on the profound mandala, draw image mandalas, receive initiations or empowerments, abide by vows, perform recitations and practices, make offerings to please the deities, accomplish activities, recite mantras, and hold mudras. These have become distinctions of conduct, so they are universally integrated into everything. In the ultimate sense, whatever appears, whatever is done, all appearances and actions abide in the play of the nature of reality, purity, equality, and truth, without distinction. When experiencing this state, one transcends the boundaries of doing and not doing, and spontaneously arises the original conduct of self-arising and self-liberation. This is the way of the actions of the Great Perfection yogis. Therefore, know that conduct is perfected there. As it is said in the tantras: 'Primordially unborn is suchness, illusory appearances are like eye ailments, although all activities of joining and liberation are done, not even a particle is done.' Through these, one can endure profound mantra practices, and one can use all appearances and actions for the play of wisdom. Therefore, here is explained the occasion for practicing the perfection of patience. Fourth, regarding the Mandala (Sanskrit: Mandala, center, essence): It is divided into four aspects: essence, classification, how to enter these classifications, and necessity. First is the definition: As it is said in the scriptures: 'Different from non-difference, inside and outside of the inside, mandala inconceivable wisdom play, fearless Samantabhadra mudra supreme.' That is, it is derived from the word 'Mandala' (Sanskrit: Mandala), 'Manda' (Sanskrit: Manda) is essence or marrow, 'La' (Sanskrit: La) is receiving and holding, that is, becoming the basis for holding the qualities of essence, or another explanation, directly translated from the phonetic association, meaning completely round and completely surrounded, therefore it is called mandala. That is, the main one is surrounded by attendants, or it refers to the King of Dharma, the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavan, Blessed One) and his retinue palace, therefore, here it refers to the basis for holding supreme qualities, appearing as the nature of the completely pure support and supported. Second is the classification, divided into three types of mandalas: the base mandala, the path mandala, and the fruit mandala. First, the base nature mandala is: the environment and beings, including the support and the supported, originally existing in the deity. For this, it can be divided from one category to the inconceivable magic net. The essence is...

ག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཉིད་རྣམ་པ་མ་འགགས་པར་གང་འདུལ་གྱི་བཀོད་པར་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། མཚོན་བྱེད་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། མཚོན་བྱ་དོན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྡུལ་ཚོན། རས་བྲིས། ཐིག་དང་ཚོམ་བུ་བཞི་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་སྐུ་དཀྱིལ་ལུས་ལྷར་གསལ་བ་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་ནས་དལ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་སུ་གསལ་བ་དང་། གསུང་དཀྱིལ་ལྷ་གཙོ་འཁོར་གྱི་སྔགས་གསལ་ཞིང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ། ཐུགས་དཀྱིལ་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ལམ་དུ་བྱས་པས་འཁོར་བ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལའང་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ 19-1-69b ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་རུང་ངོ་། །གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་དབྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དབྱེ་སྒོ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ལྟེ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་བཀོད་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་གལ་ཏེ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བརྟེན་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་སྟེ་སྟོན་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་དྲན་རིག་གི་ཤེས་པས་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཡོ་བྱེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་ནང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། དེའི་ངང་ལས་འཕྲོས་པའི་དུག་ལྔ་སོགས་རྟོག་ཚོགས་ནི་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སོགས་སངས་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་གནས་པ་དང་འཕྲོ་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་ཆོས་དང་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་། རང་བཞིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དབྱེ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ 19-1-70a ཡོད་ལ། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལས། འདིས་ནི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་བརྙན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསུམ། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཚོགས་མཆོག་བསྟན། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གནས་ལུགས་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་། དོན་ལ་གཞི་འབྲས་ད

【現代漢語翻譯】 與俱生真諦無別之體性，以不間斷之方式顯現於所調伏眾生之境。 二、關於修持之壇城，分為表詮之影象壇城與所詮之義身語意壇城兩種。首先，影象壇城有彩粉壇城、繪畫壇城、線壇城和堆砌壇城四種。其次，身壇城觀想自身為本尊，從唯一的勇士直至圓滿一切本尊及宮殿；語壇城清晰唸誦本尊主尊及眷屬之咒語；意壇城將五毒轉化為五智，不捨輪迴而於輪迴中清凈。 三、關於果位究竟之壇城，乃是圓滿道后獲得普賢王如來之果位，身與智慧無二無別。其中又可分為三身五智之壇城，以及身語意功德事業五種壇城等。 此外，雖然有分為七種壇城等，然皆未超出此基、道、果之壇城。 另有三種分類方式：作為所依之宮殿壇城，其中心以四方佈置環繞，是為處所圓滿；所依之本尊壇城，主尊為眷屬本尊所圍繞，是為導師眷屬圓滿；無二大智慧壇城，自生智慧爲念識所圍繞，即不作動搖、離能所二取之戲論，安住于內之智慧普賢王如來，從其體性中顯現之五毒等分別念，乃是化現之智慧，如五方佛等四十二位佛陀。安住與顯現之覺性，即是本初壇城之顯現，是為法與時圓滿。 此外，還有自性壇城、三摩地壇城和影象壇城三種；身語意智慧金剛壇城四種等，有多種分類方式。 此續後文云：『此乃自性壇城，殊勝影象之壇城，殊勝三摩地，菩提心與勝妙之會供。』此處宣說了七種壇城：第一，一切法本初清凈之法性，是為安住之基壇城；遠離暫時之垢染，如實顯現本基，是為究竟果壇城。雖然分為二者，然實際上基與果無別。

【English Translation】 The nature of being inseparable from the co-emergent truth manifests in the manner of taming whatever needs to be tamed without interruption. Secondly, regarding the mandala of practice, there are two types: the representative image mandala and the represented meaning mandala of body, speech, and mind. Firstly, the image mandala has four types: powdered pigments, painted cloth, lines, and heaps. Secondly, the body mandala is the visualization of oneself as the deity, from a single hero to the complete deities and palace. The speech mandala is the clear recitation of the mantra of the main deity and retinue. The mind mandala is the transformation of the five poisons into the five wisdoms, purifying them in place without abandoning samsara. Thirdly, the mandala of ultimate fruition is the attainment of the state of Kuntuzangpo (Samantabhadra) after the completion of the path, where body and wisdom are inseparable. This can be further divided into the mandala of the three kayas and five wisdoms, as well as the mandala of the five aspects of body, speech, mind, qualities, and activities. Furthermore, although there are divisions into seven mandalas, none of them are excluded from this mandala of base, path, and fruition. There are also three ways of dividing: The mandala of the palace as the support, with the arrangement of directions surrounding the center, is the perfection of the place. The mandala of the deities as the supported, with the main deity surrounded by the retinue of deities, is the perfection of the teacher and retinue. The mandala of great non-dual wisdom is the self-arisen wisdom surrounded by the consciousness of memory and awareness. This is the wisdom of Kuntuzangpo (Samantabhadra) residing within, unwavering, free from the elaboration of grasping and being grasped. The five poisons and other conceptualizations that arise from its essence are the wisdom of manifestation, such as the five Dhyani Buddhas and the forty-two Buddhas. The abiding and emanating nature of awareness is shown as the mandala from the beginning, which is the perfection of dharma and time. In addition, there are the three mandalas of nature, samadhi, and image, and the four mandalas of body, speech, mind, wisdom, and vajra, among other various ways of classifying and categorizing. In the later part of this tantra, it is said: 'This is the mandala of nature, the three images of the superior image, the superior samadhi, the bodhicitta, and the supreme gathering.' Here, seven mandalas are mentioned: First, the nature of all dharmas being primordially pure is the mandala of the base of abiding. The manifestation of the base as it is, free from temporary defilements, is the mandala of ultimate fruition. Although there are two divisions, in essence, the base and the fruit are not different.

བྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མ་བྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་མ་དག་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་རྣམས་དང་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་ལ་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པ་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་གསུང་རབ་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་མ་དག་འཁོར་བའི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཐ་སྙད་དུ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པ་ 19-1-70b གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་ལ། དབང་དང་སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གནམ་ས་བར་སྣང་གི་དཔྱད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ས་བརྟག་པ་དང་། རུང་བར་མཐོང་ན་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་བདག་པོ་ལས་ས་བསླང་བ་དང་། ཕུར་བུ་པདྨ་ཀཱི་ལ་ཡར་བསྐྱེད་པ་གདབ་སྟེ་ས་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པ་དང་གཏེར་སྦ་བ་དང་བསྙོམས་ལ་སྐྱང་ནུལ་བྱ་བའི་ལས་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྔས་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། མཚོན་ཆ་ལྔས་མཚམས་བཅད་དེ་ས་གཞི་བསྲུང་བ་དང་། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་རོལ་པའི་འོད་ས་ལ་བསྟིམས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་པས་ས་བཟུང་བ་སྟེ་ལས་རིམ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ས་གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་གཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །དངོས་གཞི་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕུར་བུ་དང་སྲད་བུ་ཚོན་ཕྱེ་འདུས་བྱས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྐོར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་མ་ནོར་བའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་དང་འཚམས་པའི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། མཚན་མ་འགོད་པ་ 19-1-71a དང་། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། དེར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བ་དང་ལྔས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བདག་ཉིད་འཇུག་ཅིང་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱ་བའོ། །བཞི་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་གཞི་དེ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཞི་བ་དང་བདུད་འདུལ་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷ

【現代漢語翻譯】 『無別清凈大壇城』是指未經造作、自然成就的自性壇城。 第二，顯現為不清凈輪迴之法的，稱為『影像壇城』。因為它們與清凈的所依和能依在形象上相似，而本質上原本清凈。 第三，爲了象徵清凈的所依和能依，用顏料等繪製的壇城，以及佛像、經書、佛塔等作為手印的象徵，這些比不清凈輪迴的象徵在名言上更為殊勝，因此稱為殊勝影像壇城。爲了灌頂、修供和事業，繪製殊勝影像壇城分為前行、正行和後行三個階段。首先，通過了解天地虛空的分析，勘察土地。如果認為合適，則從顯現和不顯現的土地神處獲取土地。豎立橛、蓮花、金剛橛等，使土地成為自己的力量。進行占卜、埋藏寶藏、平整土地等工作。通過火供、咒語、手印和五種三摩地來完全凈化土地。用五種武器劃定界限，保護土地。將本尊父母嬉戲的光芒融入土地，觀想為壇城的自性，從而佔據土地。通過六個步驟使土地適合繪製壇城。正行包括使用加持過的橛、線、顏料等，與具有資格的道友一起，按照不錯誤的順序進行繪製壇城大小的線條、著色、繪製標誌和進行加持。最後，進行各種供養直至火供，使之成為成就的基礎。第三，在這種壇城中，自己進入併爲弟子灌頂等，進行所有事業的次第。第四，將一切法無差別地安住于身語意的自性壇城作為對境進行禪修，稱為『三摩地壇城』。第五，從那個基礎上，無論是寂靜的慈悲壇城還是降伏魔怨的忿怒壇城，都要通過不混淆所依和能依的形象，以獲得完整清晰顯現的方式，按照儀軌中出現的次第，進行前行、正行和後行的禪修，這就是本尊壇城。

【English Translation】 The 'Great Mandala of Undifferentiated Purity' is called the Mandala of Self-Nature, spontaneously accomplished without contrivance. Secondly, those that appear as impure cyclic existence are called 'Image Mandalas,' because they resemble pure supports and supported, and their essence is originally pure. Thirdly, to represent pure supports and supported, forms such as mandalas drawn with colored powders, as well as representations of deities, scriptures, stupas, and other symbols of mudras, are nominally superior to the symbols of impure cyclic existence, and are therefore called Superior Image Mandalas. To draw a Superior Image Mandala for the purpose of empowerment, sadhana, and activities, there are three stages: preliminary, main, and subsequent. First, through understanding the analysis of heaven, earth, and space, the ground is examined. If it is deemed suitable, the ground is obtained from the visible and invisible owners of the land. Stakes, lotuses, and kila are erected to empower the land. Divination is performed, treasures are buried, and the land is leveled. The land is completely purified through fire offerings, mantras, mudras, and the five samadhis. Boundaries are set with the five weapons to protect the land. The light of the playful deities, father and mother, is absorbed into the land, and it is contemplated as the nature of the mandala, thus possessing the land. Through six steps, the ground is made suitable as the basis for drawing the mandala. The main part involves using blessed stakes, threads, and mixed colored powders, together with qualified companions, to draw lines according to the correct sequence of actions, without error, in accordance with the size of the mandala, applying colors, drawing symbols, and performing consecration. Finally, various offerings are made, culminating in fire offerings, to make it suitable as the basis for accomplishment. Thirdly, in such a mandala, one enters oneself and empowers disciples, performing all the sequences of activities. Fourthly, meditating on all phenomena as the indivisible self-nature of body, speech, and mind is called the 'Samadhi Mandala.' Fifthly, from that basis, whether it is the peaceful mandala of compassion or the wrathful mandala of taming demons, one meditates according to the sequence of preliminary, main, and subsequent practices as they appear in the sadhana, through obtaining clear appearances without confusing the forms of the supports and supported, which is the deity mandala.

ག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གནས་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་ཤར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དམ་པའོ། །བདུན་པ་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕོ་མོ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ཟབ་མོའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ནི་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། ། 方便 གསུམ་ 19-1-71b པ་ནི། འདི་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ན། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། །ཐོབ་པར་བྱ་བའང་ཡིན་ཏེ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའང་ཡིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཤེས་བྱ་གཞི་རྒྱུད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་མི་འདའ་བས་ན་དེའི་ངོ་བོ་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ངོ་བོའམ། དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་པས་ན་གཞི་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། །གཞི་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ 19-1-72a གནས་པའི་ཕྱིར་ད་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་བརྟགས་ན་དབེན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གསར་དུ་ཐོབ་པ་མེད་ལ་དོན་དམ་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་མེད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་ལ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་གནས་པའི་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོའི་དོན་མཐོང་བའི་བློས། སྒྲུབ་མེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའོ། །མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ནི།

【現代漢語翻譯】 第六，依靠引導脈、氣、明點，使自生俱生大樂的智慧顯現，這被稱為菩提心壇城（byang chub sems kyi dkyil 'khor），是道之壇城中的殊勝者。 第七，具有天瑜伽的男女爲了修持深奧的法門而聚集在一起，這被稱為會眾壇城（tshom bu tshogs kyi dkyil 'khor）。 方便 三 因此，所謂的壇城，它涵蓋了金剛乘（rdo rje theg pa）的基礎、道和果的所有意義。因此，它是需要了解的、需要修持的、以及需要獲得的。基礎是自性壇城（rang bzhin gyi dkyil 'khor），需要了解；道是修持的壇城，通過實踐來修持；果是智慧壇城（ye shes kyi dkyil 'khor），需要獲得。此外，它也是需要了解的自性、需要修持的自性、以及需要獲得的自性。因為顯現和存在的萬法都離不開所知的基礎、傳承、真諦無二的意義，所以它是它們的自性。所有道的修持都是需要修持的壇城的自性或事物本身。由於基礎和結果沒有分別，所以基礎和道的階段的所有顯現，在意義上都是自然成就的，是需要獲得的果的自性。 此外，它也是無法瞭解的、無法修持的、以及無法獲得的。基礎是清凈、平等、真諦無二的實相，它超越了所有的言語、思想和表達，因此是超越智慧的。因此，它無法通過執著的方式來了解。由於它本自存在，所以不需要通過現在的道來修持，而且如果考察需要修持的法，也是空性的，因此是無法修持的。由於它本自自然成就，所以沒有新的獲得，而且在究竟意義上，由於沒有可以執著的法，所以也是無法獲得的。 因此，在顯現的層面，有通過名言來修持；而在實相的層面，則安住于沒有修持的狀態。證悟了這深奧的二諦之義的智慧，正如所說：『證悟無修，則一切皆成』。因此，應當進入瞭解壇城的方式。 目的 四、偉大者們爲了成就佛法王國的統治，其主要原因是佛法之王本身。因此，依靠它，所有的密咒之道都會出現，並且道和果都變成了它的自性，因此它非常重要。總之，這個壇城是：

【English Translation】 Sixth, relying on guiding the channels, winds, and bindus, the wisdom of co-emergent great bliss naturally arises, which is called the Mandala of Bodhicitta (byang chub sems kyi dkyil 'khor), the most excellent of the mandalas of the path. Seventh, men and women who possess the yoga of deities gather together for the sake of practicing profound methods, which is called the Mandala of the Assembly of Groups (tshom bu tshogs kyi dkyil 'khor). Convenience Three Therefore, the so-called mandala encompasses all the meanings of the basis, path, and result of the Vajrayana (rdo rje theg pa). Therefore, it is what needs to be understood, what needs to be practiced, and what needs to be attained. The basis is the Mandala of Self-Nature (rang bzhin gyi dkyil 'khor), which needs to be understood; the path is the Mandala of Meditation, which needs to be practiced through cultivation; the result is the Mandala of Wisdom (ye shes kyi dkyil 'khor), which needs to be attained. Furthermore, it is also the nature to be understood, the nature to be practiced, and the nature to be attained. Because all phenomena of appearance and existence do not go beyond the meaning of the basis of knowledge, lineage, and the indivisibility of truth, it is their nature. All practices of the path are the nature or the very essence of the mandala to be practiced. Since there is no separation between the basis and the result, all appearances of the stages of the basis and the path are naturally accomplished in meaning, and are the nature of the result to be attained. Furthermore, it is also what cannot be understood, what cannot be practiced, and what cannot be attained. The basis is the reality of purity, equality, and the indivisibility of truth, which is beyond all speech, thought, and expression, and therefore transcends wisdom. Therefore, it cannot be understood through the manner of grasping. Since it is naturally present from the beginning, there is no need to practice it through the current path, and if one examines the dharma to be practiced, it is emptiness, and therefore it cannot be practiced. Since it is naturally and spontaneously accomplished from the beginning, there is no new attainment, and in the ultimate sense, since there is no dharma to be grasped, it is also unattainable. Therefore, on the level of appearance, there is practice through terminology; while on the level of reality, one abides in a state without practice. The wisdom that realizes the profound meaning of these two truths, as it is said: 'Realizing non-practice, everything is accomplished.' Therefore, one should enter into understanding the way of the mandala. Purpose Four, For the great ones to accomplish the dominion of the Dharma kingdom, the main cause is the Dharma king himself. Therefore, relying on this, all the paths of mantra arise, and the path and the result all become its nature, so it is very important. In short, this mandala is:

ལྟ་བས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་གཞིར་གྲུབ་ལ། སྤྱོད་པའང་འདི་དང་མ་བྲལ་བར་འཇུག་དགོས་པ་དང་། དབང་འབྱུང་བའི་གནས་དང་། སྒྲུབ་པས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་གཞི་དང་། མཆོད་པ་སྟོབ་པའི་ཡུལ་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ལ། དེ་ལས་མི་འདའ་ 19-1-72b བ་དམ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་ཞིང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངང་དུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགས་པ་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བཞི་དབུས་བརྟགས་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་འབྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་བཤད་པའོ། ། 漸行灌頂 ལྔ་པ་དབང་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དབང་དུ་གྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། དད་བརྩོན་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་རྟོགས་ན། །ཕན་པའི་དབང་སྦྱིན་ནུས་པའི་དབང་། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ། །སྙིང་རྗེས་ཆུད་མ་ཟོས་པར་གཟུད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ཨ་བྷི་མངོན་པ་ཥིཉྩ་གཏོར་བ་འམ་བླུགས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་བུའི་སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་འཁྲུད་པའམ་གཏོར་བར་བྱེད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བཞིར་སྨིན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པའམ་བླུགས་པར་བྱེད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་གཞི་ 19-1-73a དུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞི་ཡི་དྲི་མ་སེལ་ཞིང་། ལམ་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་དུས་སྐུ་བཞི་ཐོབ་པའི་དོན་གྱིས་དབང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་དང་རྩ་སྤྲུལ་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་པའི་དབང་། ངག་དང་རླུང་ལོངས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་གསང་བའི་དབང་། ཡིད་དང་ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་། སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཚིག་གི་དབང་སྟེ་བཞིར་ཡོད་ལ། འདི་ཡི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །དེ་མ་ཐག་པ་བཞི་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེའོ། །ཡང་དབང་བཞི་པོ་དེ་ལ་དབྱེ་བསྡུའི་རིམ་པ་དང་སོ་སོའི་ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ནི་རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་བསྟན་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་ཡང་ཕན་ནུས་ཟབ་མོའི་དབང་གསུམ་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཟབ་དབང་ཡང་ནུས་དབང་གི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ན་གཉིས་ཡིན་ལ། ཟབ་དབང་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ན་དབང་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དང་པོས་ས་བོན་འཇོག །གཉིས་པས་ནུས་པ་སྨིན། གསུམ་པས་ཉམས་མྱོང་བསྐྱེད། བཞི་པས་དེ་བརྟན་པར་བྱེ

【現代漢語翻譯】 它建立在通過見地來認識，通過禪修來體驗的基礎上。行為也必須與此不分離。它是力量產生的根源，是修行進入的基礎，是供養的對境，是事業和真言手印的基礎。不超越這些誓言，因此遍及所有修學之處，並在自性任運成就的壇城狀態中，無勤圓滿，這就是最終的完成。如經中所說：『智慧四方及中央，壇城不可思議任運成，大圓滿證悟瑜伽士，行持一切生起大壇城。』正如所說的那樣。這些展示了智慧的自顯現顯現為壇城的形式，因此智慧的彼岸是壇城的章節。 漸行灌頂 第五，關於灌頂，有本體、分類、如何成就灌頂、必要四個方面。 定義 第一，經中說：『如果具備信心、精進和苦行，就能完全理解，依次給予有益的灌頂和力量的灌頂，以慈悲心不浪費地接受。』從梵文Abhiṣiñca這個詞演變而來，Abhi是顯現，ṣiñca是傾注或注入的意思。因此，通過甚深的真言灌頂儀式，洗滌或傾注學子身語意平等的一切垢染，並將成熟為金剛四性的智慧，安住在相續中或注入其中。 類別 第二，從基礎、時間四個階段的垢染消除，修持四道，以及獲得果位四身的目的來看，灌頂有四種：瓶灌頂使身體和脈凈化為化身，秘密灌頂使語言和風凈化為報身，智慧智慧灌頂使意和明點凈化為法身，句義灌頂使身語意平等凈化為自性身。正如後續的經文所說：『上師、秘密、智慧和緊隨其後的第四者。』也是這個意思。此外，這四種灌頂在分類、歸納的次第以及各自儀軌的細節上有很多不同，這些都已在各自的經文中闡述。在這個經文中，也說了三種具有深刻利益和力量的灌頂。如果將深刻灌頂歸入力量灌頂的範疇，則有兩種。如果將深刻灌頂分為三種，則有五種灌頂。這些灌頂中，第一個播下種子，第二個成熟力量，第三個產生體驗，第四個使之穩固。

【English Translation】 It is established on the basis of knowing through view and experiencing through meditation. Conduct must also be inseparable from this. It is the source of the arising of power, the basis for entering through practice, the object of offering, and the basis of activities and mantras and mudras. Not transgressing these vows, it therefore pervades all places of learning, and in the state of the spontaneously accomplished mandala of self-nature, it is effortlessly perfected, which is the ultimate completion. As it is said in the tantra: 'Wisdom in the four directions and the center, the mandala is inconceivable and spontaneously accomplished. The yogi who realizes the Great Perfection engages in the great mandala of all arising.' As it is said. These show that the self-appearance of wisdom appears as the form of the mandala, therefore the perfection of wisdom is the chapter on the mandala. Gradual Empowerment Fifth, regarding empowerment, there are four aspects: essence, classification, how empowerment is accomplished, and necessity. Definition First, it is said in the scripture: 'If one possesses faith, diligence, and asceticism, and fully understands, then one should bestow beneficial empowerment and the empowerment of power in sequence, and accept it with compassion without wasting it.' Derived from the Sanskrit word Abhiṣiñca, Abhi means manifestation, and ṣiñca means pouring or infusing. Therefore, through the profound ritual of mantra empowerment, one washes away or pours out all the impurities of the student's body, speech, and mind equally, and establishes or infuses into the continuum the power to manifest the wisdom that matures into the four vajras. Category Second, from the perspective of eliminating the defilements of the four stages of the ground and time, practicing the four paths, and achieving the purpose of the four kayas of the result, there are four types of empowerment: the vase empowerment purifies the body and channels into the nirmanakaya, the secret empowerment purifies speech and wind into the sambhogakaya, the wisdom-jnana empowerment purifies mind and bindu into the dharmakaya, and the word empowerment purifies body, speech, and mind equally into the svabhavikakaya. As the subsequent scripture says: 'The master, secret, wisdom, and the fourth immediately following.' This is also the meaning. Furthermore, these four empowerments have many differences in the order of classification and aggregation, and in the details of their respective rituals, which have been explained in their respective scriptures. In this scripture, three empowerments with profound benefits and power are also mentioned. If the profound empowerment is categorized under the empowerment of power, then there are two. If the profound empowerment is divided into three, then there are five empowerments. Among these empowerments, the first plants the seed, the second matures the power, the third generates experience, and the fourth stabilizes it.

ད། ལྔ་པས་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བུམ་དབང་ལ་ཕན་ནུས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་སྟེ། ཞི་བའི་ཕན་དབང་ལ་སྙིང་པོ་ལྔ་དང་ 19-1-73b དབུ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། ཁྲོ་བོའི་ཕན་དབང་ལ་གདན་དང་ལྷ་དབང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ནང་གསེས་ཉེར་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟ་ནས་སྔགས་འཆད་ཉན་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་ནུས་པར་དབང་བསྐུར་བ་མིན་པས་ན་ཕན་པའི་དབང་ཞེས་བྱ་ལ། གསང་བ་ཉན་པའི་དབང་དང་། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དབང་གཉིས་གཙོ་ཆེར་བདག་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་དང་། གསང་བ་འཆད་པའི་དབང་དང་། ཕྲིན་ལས་སྤྱོད་པར་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་ནི་གཙོ་བོར་གཞན་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་དང་། གཉིས་ཀའི་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་བཀའ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་དབང་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྔ་ནི་ནུས་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཕན་པའང་ཡིན་མོད་གཙོ་བོར་ལས་དེ་དག་ནུས་པར་དངོས་སུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་དབང་གསུམ་ནི། ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་ལ་གཙང་དམེ་མེད་པར་རོལ་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རིག་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་དབང་བཞི་པ་བསྐུར་བ་ནི་ཟབ་མོའི་དབང་གསུམ་དང་དབང་གོང་མ་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། 方便 གསུམ་པ་ནི། དབང་འདི་ནི་སྔགས་ 19-1-74a ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡེ་ནས་རང་ལ་གནས་པ་ཉིད། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཟབ་མོས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་ཡེ་ཤེས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྨིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་རྒྱུ་གཉིས་དང་རྐྱེན་བཞི་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་ཟབ་མོ་སྔགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་རུང་གི་ནུས་པ་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་ནི་སློབ་མའི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སེམས་དང་བཅས་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པར་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བུམ་པ་སོགས་དབང་དང་པོའི་རྫས་དང་། བླ་མ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བྱང་སེམས་གཉིས་པའི་རྫས་དང་ཤེས་རབ་མ་གསུམ་པའི་རྫས་དང་། བརྡ་དང་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་བཞི་པའི་དབང་རྫས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་དགོངས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཟིན་པར་བྱས་པའི་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་ 19-1-74b དབང་བསྐུར་དུ་རུང་བའི་སྣོད་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་དད་པ་དང་

【現代漢語翻譯】 丁、第五，通過穩固究竟，闡述了成就殊勝悉地（Siddhi，成就）的方法。如此，灌頂（Abhiṣeka，一種密宗儀式）的利益可分為兩種：寂靜的利益灌頂包括五種心要和十種頭飾等；忿怒的利益灌頂包括座墊、本尊、法器等，據說有二十八種。這些雖然都有益處，但並非從現在開始就能進行講經、聽法、修行等活動，因此稱為『利益灌頂』。而聽聞秘密的灌頂和修持悉地的灌頂，主要是爲了自身利益和能力；講授秘密的灌頂和行持事業的灌頂，主要是爲了利益他人和能力；爲了兩者兼顧的利益和能力，則有金剛國王（Vajra-rāja，金剛部之王）一切經典之灌頂。這五種稱為『能力灌頂』，雖然也有利益，但主要是爲了實際授予能力以進行這些活動。三種深奧灌頂是：對於不分清凈與不凈而享用五肉和五甘露等，具有苦行者行為的人，授予秘密灌頂；對於具有明妃（Vidyā，智慧空行母）行為的人，授予智慧甘露灌頂；對於諸法平等性具有苦行者行為的人，授予第四灌頂。這三種是深奧灌頂，也稱為三種上等灌頂。 方便 第三，此灌頂是修持密法不可或缺的初始入門。其原因非常難以理解，即平等、真實現象無別的基之壇城（Maṇḍala，曼荼羅）原本就存在於自身之中。通過甚深灌頂儀軌，強制性地使其顯現，這是使四種金剛智慧成熟的特殊方法。如何使其成熟呢？通過聚集兩種因和四種緣，從不可思議的因緣力量中，實際產生特殊的甚深密法證悟，或者在相續中種下產生證悟的潛力。其中，相應的因是與弟子（Śiṣya，接受灌頂者）的脈、氣、明點（Bindu，精液或菩提心）和心識無別遍在的法性，即平等大樂。共同的因是瓶灌頂等的物質，上師（Guru，老師）父母的雙運菩提心，智慧母（Prajñā-mātṛ，般若佛母）三種物質，以及語和詞的表達這四種灌頂物質。這些都以特殊的密法見解進行加持和攝持，並具有加持力。四種緣是： 具有堪能灌頂的具器弟子，具有信心和

【English Translation】 D. Fifth, it is taught that the supreme siddhi (Siddhi, accomplishment) is achieved through the completion of stability. Thus, the benefits of empowerment (Abhiṣeka, a tantric ritual) can be divided into two categories: the peaceful benefit empowerment includes the five essences and ten types of headdresses, etc.; the wrathful benefit empowerment includes seats, deities, and hand implements, etc., which are said to be twenty-eight in number. Although these are all beneficial, they do not enable one to engage in activities such as teaching, listening to, or practicing tantra from now on, so they are called 'benefit empowerments.' The empowerment of listening to secrets and the empowerment of accomplishing siddhis are mainly for the sake of one's own benefit and ability; the empowerment of teaching secrets and the empowerment of performing activities are mainly for the sake of benefiting others and ability; for the sake of both benefits and abilities, there is the empowerment of the Vajra-rāja (Vajra-rāja, King of the Vajra family) all scriptures. These five are called 'ability empowerments,' although they are also beneficial, they are mainly for the sake of actually bestowing the ability to perform those activities. Means Third, this empowerment is an indispensable initial entry point for practicing tantra. The reason for this is very difficult to understand, namely, the mandala (Maṇḍala) of the basis, which is the inseparability of equality and true phenomena, is originally present within oneself. Through the profound empowerment ritual, it is forcibly made to manifest, which is a special method for maturing the wisdom of the four vajras. How does it mature? By gathering two causes and four conditions, from the inconceivable power of cause and condition, a special profound tantric realization is actually generated, or the potential to generate realization is placed in the continuum. Among them, the corresponding cause is the nature that pervades inseparably the disciple's (Śiṣya, one who receives empowerment) channels, winds, bindus (Bindu, semen or bodhicitta), and mind, which is equal great bliss. The co-operative cause is the substance of the first empowerment, such as the vase, the dual bodhicitta of the guru (Guru, teacher) parents, the substance of the three wisdom mothers (Prajñā-mātṛ, Prajñāpāramitā), and the four empowerment substances of the expression of words and terms. These are all blessed and possessed by the special tantric view and intention. The four conditions are: A disciple who is a suitable vessel for empowerment, with faith and

ཤེས་རབ་ཅན་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན། སྔགས་ལམ་གྱི་ནུས་པ་རྙེད་པས་སློབ་མའི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དབང་བསྐུར་ནུས་པའི་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རྫས་དང་སྔགས་དང་ཏིང་འཛིན་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན། དབང་དང་ཆོ་ག་སྔ་མ་སྔ་མས་གོ་ཕྱེ་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གཉིས་དང་རྐྱེན་བཞི་སྟེ་དྲུག་ཚོགས་པའི་མཐུ་ལས། རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ནུས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབང་གིས་ཡིན་པས་ན། ནོར་བུ་དང་སྨན་གྱི་ནུས་པ་བཞིན་བསྙོན་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཕུར་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་ 19-1-75a བརླབས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་དོན་ལ་གོ་མྱོང་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་ལམ་ལ་ཚུལ་བཞིན་འབད་ན་སྙིགས་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཐུང་གཅིག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ནུས་ལ། ཚེ་འདིར་ལམ་ལ་ཆེད་དུ་མ་འབད་ཀྱང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ནུས་པར་གསུངས་སོ། ། 19-1-38b དུ་སངས་རྒྱ་བ་དང་། སྔགས་ནས་བསྟན་པའི་དོན་རིང་མོ་ཞིག་ན་རྟོགས་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་གནས་ཀྱི། དགོངས་པ་མི་འགལ་བར་གནད་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་བརྗོད་དགོས་པ་མང་ཡང་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་སྤང་བླང་ཐ་དད་དུ་བྱེད་ཀྱི་འཁོར་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འདོད་པ་དེས་ན་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མ་མཐོང་བར་དུ་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་རྨོངས་པའི་ཆ་ཡོད་ལ། སྔགས་ལམ་དུ་དང་པོར་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པའི་དུས་ནས་ཀྱང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དག་པ་ཆེན་པོར་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་མ་རྨོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་དང་སྡུག་བསྔལ་འགོག་བདེན་གྱི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་དང་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བས་ན་རྒྱུ་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བས་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལའང་རྡོ་རྗེའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། ། 安立密乘見 གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ། ས

【現代漢語翻譯】 具慧者是因之緣，具足能經由獲得真言道之力量，加持弟子相續之灌頂上師功德，是自主之緣。具有力量差別的物質、真言和禪定是所緣之緣。由於前前灌頂和儀軌開啟後後灌頂和儀軌，所以前前是近取之緣。如此，二因四緣等六者聚合之力，自住之智慧顯現，乃是法性大樂和法相緣起不虛之不可思議之力，以及如來加持之不可思議之力，和善巧方便殊勝真言行，真言和手印之不可思議力所致。猶如寶珠和藥物之力量般無可否認。如金剛橛續云：『法性之諦實，真言之加持，以及佛陀之威力。』如是宣說。因此，依靠灌頂，對四金剛之義生起何種程度之理解和體驗，若能如理增上，則能在濁世短暫一生中獲得金剛持之果位。即使此生不精進修道，若不違越誓言，亦能不久證得菩提。 于證得菩提，從真言所開示之義，于長久之時證悟，此二者安住。然當知其意不相違背，于要點上一致。此處雖有諸多應述內容，然將於他處宣說。因此，就勝義而言，諸法安住于大平等中，然就世俗而言，因果取捨各異，不欲輪迴即是成佛，故稱之為因之乘。因其力故，于未現見真諦之前，對諸法成佛之義，有愚昧之處。于真言道中，即便最初以聞思斷除增益之時，亦視輪涅無別為大清凈，故見解上無有愚昧。因此，以生起次第為道諦，以苦諦和滅諦之自性顯現，煩惱解脫為智慧，痛苦解脫為大樂，故視因果無別為果乘和金剛乘。因此，于蘊、界、處亦以金剛之名宣說。 安立密乘見 第二，成立真言之見。

【English Translation】 The wise one is the causal condition. The master who possesses the qualities to empower disciples by blessing their lineage through gaining the power of the mantra path is the possessive condition. Substances, mantras, and samadhi that possess the distinction of power are the objective condition. Since each preceding empowerment and ritual opens the way for each succeeding one, each preceding one is the immediately preceding condition. Thus, through the power of the aggregation of six factors—two causes and four conditions—the manifestation of the self-abiding wisdom is due to the inconceivable power of the great bliss of dharmata and the unfailing interdependence of dharmas, the inconceivable power of the blessings of the Tathagatas, and the inconceivable power of the skillful means of the unique conduct of secret mantras, mantras, and mudras. Like the power of jewels and medicine, it is undeniable. As stated in the Kilaya Tantra: 'The truth of dharmata, the blessings of secret mantras, and the power of the Buddhas.' Thus it is said. Therefore, relying on empowerment, whatever understanding and experience of the meaning of the four vajras arises, if one diligently cultivates it further and further, one can attain the state of Vajradhara in a single short lifetime in this degenerate age. Even if one does not deliberately strive on the path in this life, if one does not break one's vows, one will attain enlightenment before long. To attain enlightenment, and to realize the meaning taught in the mantras after a long time—these two abide. However, one should know that their intention is not contradictory, but that they are one in essence. There are many things that need to be said here, but they will be explained elsewhere. Therefore, ultimately, all dharmas abide in great equality, but conventionally, cause and effect, acceptance and rejection, are distinct. Not wanting samsara to be Buddhahood is called the causal vehicle. Because of this, until the truth is directly seen, there is an element of delusion regarding the meaning of all dharmas being Buddhahood. In the mantra path, even from the time of initially severing elaborations through hearing and thinking, one views samsara and nirvana as inseparable and as great purity, so there is no delusion in the view. Therefore, since the arising as the nature of the origin of suffering and the cessation of suffering manifests as the path truth, and since afflictions are liberated as wisdom and suffering as great bliss, viewing cause and effect as inseparable is called the resultant vehicle and the vajra vehicle. Therefore, even the aggregates, elements, and sense bases are taught with the name 'vajra'. Establishing the View of Secret Mantra Second, establishing the view of mantra itself.

ོ་སོར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ 19-1-39a གཉིས། 各別安立 དང་པོ་ལ། དག་པར་བསྒྲུབ་པ། མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པ། དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། ། 立清凈 དང་པོ་ལ་དག་པའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པ་ཚད་མས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་དག་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ངོར་སྣང་བ་ལྷར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རིགས་པའི་སྒོ་མང་དུ་མཆིས་ཀྱང་སྙིང་པོའི་གནད་ཙམ་བསྟན་ན། འདིར་ཆུ་གཅིག་ལའང་ཡི་དྭགས་ཀྱིས་རྣག་ཁྲག །མིས་ཆུ། ཞིང་དག་པ་ན་གནས་པས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། གཟིགས་པ་དག་པའི་འཕགས་པ་རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་མཱ་མ་ཀཱིའི་སྐུར་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་རེག་པས་བརླན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ། རོལ་པའི་བདེ་བ་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་འཛིན་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །བག་ལ་ཉལ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བའི་གཟིགས་ངོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་དང་། ཇི་སྙེད་པའི་གཟིགས་ངོར་ཤིན་ཏུ་དག་པ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མེད་པར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ 19-1-39b གཟིགས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་དག་ལས་གང་ཞིག་ཚད་མ་དང་། ཡུལ་གང་ཞིག་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དུ་གྲུབ་སྙམ་ན་ཡུལ་ཅན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དག་པ་དེ་ལྟར་ཚད་མ་དང་། དེས་མཐོང་བ་གནས་ཚུལ་ཡིན་པར་གྲུབ་སྟེ། དུང་སེར་འཛིན་དང་དཀར་འཛིན་གྱི་བློ་དང་ཡུལ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། གནས་ཚུལ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དག་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། མིག་སྐྱོན་མེད་པས་དུང་དཀར་པོར་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །རྟགས་ནི་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། དང་པོ་ནི་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་དག་པའི་ས་ལ་གནས་པ་སོགས་ལ་ཞིང་སོགས་དག་པར་སྣང་བ་ལུང་སྤྱི་ལས་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཕགས་པས་མཐོང་བ་རང་སྣང་ཡིན་ལ་ཐ་མལ་པའི་མཐོང་བའི་ཡུལ་འདི་རྣམས་དག་པར་མཐོང་བ་མིན་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུད་དག་པ་དང་མ་དག་པས་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་གཅིག་མེད་པར་ཐལ་ནའང་། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་འདི་མ་དག་པར་མཐོང་ཞིང་། ཚངས་པ་རལ་པ་ཅན་གྱིས་དག་པར་མཐོང་ནས་བརྩད་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞིང་དག་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བར་མཛད་ནས་ 19-1-40a ངའི་ཞིང་ནི་རྟག་ཏུ་འདི་ལྟར་དག་ཀྱང་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ལ་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ

【現代漢語翻譯】 各別安立和共同安立兩種。 各別安立中，又分立清凈、平等安立和無別安立。 立清凈又分安立清凈之理和遣除對彼之不應理。安立清凈又分顯現安立為本尊和有境安立為智慧兩種。顯現安立為本尊又分以名言量直接安立和以勝義量之力安立兩種。首先，對於承認這些顯現如其顯現般存在外境的人來說，安立顯現為本尊有多種理路，但僅示其精要之處：比如，對於同一水，餓鬼見為膿血，人見為水，清凈剎土中的眾生見為甘露之流，具有清凈見之聖者持明者見為嘛嘛格佛母（藏文：མཱ་མ་ཀཱི།，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：Māmakī，漢語字面意思：嘛嘛格）之身，觸之有潤澤之用，且能生起嬉樂之樂和無分別之禪定。對於習氣完全滅盡之諸佛，在他們的所見中，一切顯現皆離戲論，一切戲論寂滅，而在他們的盡所有所見中，則顯現為極其清凈的自顯智慧之無量行境。 如是所見之中，何者為量，何境于名言位成立耶？答：有境如何清凈，即為量，彼所見即成立為實情，如執螺為黃與執螺為白之識與境。故，一切顯現，有法，于實情中成立為本尊與智慧之壇城，以遠離顛倒錯亂之聖者見為清凈故，如無眼疾者見螺為白色。此理以聖教量和理證成立，前者如獲得轉依智慧而安住于清凈地等，彼等剎土等顯現清凈，如聖教量中普遍宣說。或曰：聖者所見為自顯現，凡夫所見之境非清凈耶？若如是，則應成清凈與不清凈之有情無共同所見，然非如是，如舍利子見佛土不清凈，梵天髻發見為清凈而爭論時，佛令一切眾生皆見佛土清凈， 並言『吾之佛土恒時如是清凈，然汝等未見』，當如是知。若於一境，如其自性而見……

【English Translation】 There are two types of establishment: individual establishment and common establishment. Within individual establishment, there are three further divisions: establishing purity, establishing equality, and establishing non-duality. Establishing purity is further divided into establishing the manner of purity and refuting objections to it. Establishing the manner of purity is divided into establishing appearances as deities and establishing the subject as wisdom. Establishing appearances as deities is divided into establishing directly through valid cognition that examines conventions and establishing through the power of valid cognition that examines ultimate reality. First, for those who accept that these appearances have external referents as they appear, there are many logical approaches to establishing appearances as deities, but I will point out only the essential points: For example, the same water appears as pus and blood to a hungry ghost, as water to a human, as a stream of nectar to those dwelling in pure lands, and to noble vidyādharas with pure vision, it appears as the form of Māmakī (藏文：མཱ་མ་ཀཱི།，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：Māmakī，漢語字面意思：嘛嘛格), which has the function of moistening when touched, and also generates the bliss of enjoyment and non-conceptual samādhi. To the Buddhas, who have completely exhausted their latent tendencies, in their vision, all appearances are free from elaboration, and all elaborations are pacified, and in their vision of the extent of things, they see it as the very nature of the immeasurable realm of self-appearing wisdom. Among these visions, which is valid cognition, and which object is established as the state of affairs in conventional terms? The answer is that the more pure the subject, the more it is valid cognition, and what it sees is established as the state of affairs, just like the mind that perceives a yellow conch shell and the mind that perceives a white conch shell and their objects. Therefore, all appearances, phenomena, are established as the mandala of body and wisdom in reality, because the noble ones, who are free from the defilement of inversion, see them as pure, just as someone without eye disease sees a conch shell as white. The sign is established by scripture and reasoning. The former is like the appearance of pure fields, etc., to those who have attained the wisdom of transformation and dwell in pure lands, etc., as is generally known from scripture. One might ask: Is it that the noble ones' vision is self-appearance, and these objects of the vision of ordinary people are not seen as pure? If so, it would follow that there is no common object of perception for beings with pure and impure minds. But this is not the case, as when Śāriputra saw the Buddha-field as impure, and Brahmā with matted hair saw it as pure and argued, the Buddha caused all beings to see the Buddha-field as pure, saying, 'My Buddha-field is always pure like this, but you do not see it.' This should be understood in this way. If one sees an object as it is in its own nature...

་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཇལ་བར་མི་བྱེད་ན། རང་རང་གི་གང་མཐོང་བ་ཙམ་ཚད་མར་གྲུབ་པས་དུང་སེར་སྣང་དང་དཀར་སྣང་ལ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས། དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཚད་མ་དང་། ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་གཞག་མ་ལུས་པ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་སྣང་དག་པ་དེ་ཉིད་ལས་དོན་མ་དག་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་འབྲས་བུ་དག་པར་རིག་པར་བྱ། །འབྲས་བུ་གཟུགས་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་དག་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་འབྲས་བུ་དག་དང་གཟུགས་དག་པ། །ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་ཏེ་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཅན་དྲི་མས་དག་པ་ན་ཡུལ་དག་པར་མཐོང་བ་དེ་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་དུང་སེར་འཛིན་ལོག་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མི་འདྲ་བར་མཐོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་ 19-1-40b གྲགས་ཤིང་གྲུབ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གོམས་པ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བ་ལ་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་འབྱུང་བར་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་དག་པས་མཐོང་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་མཐོང་བ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པས་ཁྱབ་བོ། །གལ་ཏེ་མ་ཁྱབ་ན་དག་པས་མཐོང་བ་རྫུན་ལ་མ་དག་པས་མཐོང་བ་བདེན་དགོས་པས་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ལོག་ཤེས་ཅན་དང་ཕལ་པ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་འདི་ལ་གུས་པ་དང་རིགས་པ་ཤེས་པ་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ་བར་ནུས། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་གོང་མས་འོག་མ་སུན་འབྱིན་ནུས་ལ། འོག་མས་གོང་མ་ལ་གནོད་མི་ནུས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། མིག་ནི་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་དམིགས་པ་ཡིས། །རབ་རིབ་མེད་ཤེས་ལ་གནོད་མིན་ཇི་ལྟར། །དེ་བཞིན་དྲི་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པའི་བློས། །དྲི་མེད་བློ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པའི་གཟིགས་ངོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་ 19-1-41a གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མཐར་ཐུག་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །ཚུལ་དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་འདི་དག་ལ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཚུལ་དང་། ཀུན་རྫོབ་རང་གི་གནས་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ཅི་ནས་གལ་ཆེ་སྟེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ཚུར་མཐོང་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དང་།དེས་མཐོང་བ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་མཐར་ཐུག་ཡིན་བསམ་ན་ནི་བ

【現代漢語翻譯】 如果不以顛倒的方式看待事物，那麼每個人所見到的事物就都成了衡量標準，這樣就無法區分黃海螺和白海螺的真假。如果這樣說，那麼衡量標準和非衡量標準的所有區分都將消失。因此，清凈的自顯現與不清凈的事物並非截然不同。《集經》中說：『色之清凈，應知為果之清凈。果之色清凈，一切智清凈。一切智果清凈，色清凈。如虛空界，無別無斷。』正如經文所說，當有境從污垢中清凈時，看到境是清凈的，這便是境的自性顯現，就像執著黃海螺的顛倒顯現一樣。 其次，通過理證也能成立。例如，在世間，對於同一個境，看到不同的顯現是顯而易見且成立的。當習慣於一切法自性清凈的法界且與之無二無別時，僅僅顯現出自性清凈所特有的顯現，從而產生最極端的明亮顯現，這可以通過推斷來成立。根本的理由在於，以清凈所見即為不顛倒，因此，以其所見如實存在。如果不是這樣，那麼清凈所見就必須是虛假的，不清凈所見就必須是真實的。這樣就必須承認聖者具有顛倒的智慧，而凡夫具有正確的智慧。對於這樣的說法，有哪個尊重佛法和理解理性的人能夠說出口呢？因此，較高的見解能夠駁斥較低的見解，而較低的見解不能損害較高的見解。《入行論》中說：『眼有翳膜者，見物不明瞭，如何能害彼，無翳之明見？如是惑染慧，何能害無垢，清凈智慧眼？』正如經文所說。因此，在完全清凈的佛陀的無量所見中，以清凈的方式看待一切法，這是無法超越的，因此，這被認為是世俗諦諸法名言的究竟處。因此，對於這些世俗諦的諸法，瞭解顯現的方式和世俗諦自身的狀況這兩者非常重要。如果認為名言的衡量標準僅僅是凡夫的片面之見，並且僅僅以其所見為名言的究竟處，那麼就……

【English Translation】 If one does not measure things with a reversed perception, then whatever each person sees becomes the standard. In this way, one cannot establish the difference between truth and falsehood in the appearance of a yellow conch and a white conch. If one speaks in this way, then all distinctions between valid and invalid standards will disappear. Therefore, the pure self-appearance is not separate from impure things. The Compendium says: 'The purity of form should be known as the purity of the fruit. The purity of the fruit and form is the purity of all-knowingness. All-knowingness, the purity of the fruit, and the purity of form are like the realm of space, indivisible and inseparable.' As it is said, when the subject is purified from defilements, seeing the object as pure is the manifestation of the object's nature as it is, just like the reversed appearance of perceiving a yellow conch. Secondly, it is also established by reasoning. For example, in the world, seeing different appearances for the same object is obvious and established. When one is accustomed to the fact that all phenomena are inseparable from the realm of self-nature purity, then it is established by inference that only the appearance distinguished by self-nature purity appears, and the ultimate end of clear appearance arises. The fundamental reason is that seeing with purity is non-reversed, and therefore, it pervades that what is seen exists as it is. If it is not pervasive, then seeing with purity must be false, and seeing with impurity must be true. In that case, one must accept that the noble ones have reversed knowledge and ordinary people have correct knowledge. Who with respect for the teachings and understanding of reason could say such a thing? Therefore, the higher view can refute the lower view, but the lower view cannot harm the higher view. The Entering the Middle Way says: 'How can the vision of one with cataracts harm the clear vision without cataracts? Likewise, how can the mind stained with defilements harm the stainless wisdom?' As it is said. Therefore, in the countless visions of the fully purified Buddha, seeing all phenomena in a pure manner is unsurpassed, and therefore, it is established as the ultimate state of conventional phenomena. Therefore, it is very important to know that there are two aspects to these conventional phenomena: the way they appear to delusion and the state of conventional reality itself. If one thinks that the standard for conventional terms is only the limited view of ordinary people, and that what they see is the ultimate state of conventional reality, then...

ློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆུང་བ། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་དུང་དཀར་འཛིན་དང་སེར་འཛིན་ལ་ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་ཚུལ་ཡང་མ་ཕྱེད་པ་ཙམ་དུ་བློ་རྩིང་བར་ཟད་དེ། ཐ་མལ་པ་རང་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ལས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གཞན་མེད་ན། སེར་འཛིན་ཅན་ལ་དུང་སེར་པོར་སྣང་བའང་དུང་གི་གནས་ཚུལ་ལ་བདེན་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་མཐོང་བ་ཡིན་པས་གནས་ཚུལ་མཐོང་བ་མིན་སྙམ་ན། བག་ཆགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསླད་པའི་མ་དག་པའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས། ཐ་མལ་པ་ལ་སྣང་ཡང་རུང་འདིའི་གནས་ཚུལ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུད་དག་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ལྟར་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བ་ 19-1-41b ལས་འོས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་གནད་ཅུང་ཟད་བསྟན་ན། ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན། རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བཞི་ལས། དང་པོའི་རྒྱུ་ནི་རང་ཡུལ་ཆོས་ཅན་ཉི་ཚེ་བ་ལ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ངོ་བོ་རང་ཡུལ་ཙམ་ལ་གནས་སྐབས་མི་བསླུ་བའི་རིག་པའོ། །བྱེད་ལས་ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་སྐབས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པའོ། །ཕྱི་མའི་རྒྱུ་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་ཚུལ་བཞིན་དམིགས་པའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའོ། །ངོ་བོ་ཇི་སྙེད་པའི་ཡུལ་ཅན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །བྱེད་ལས་ཐ་མལ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུར་མཐོང་གིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲུབ་པའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་དཔེ་ནི་མི་དང་ལྷའི་མིག་ལྟ་བུ་དེ། ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་ཕྱི་མས་ཤེས་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་ཡུལ་ཚུར་མཐོང་ 19-1-42a གིས་མི་ཤེས་པའོ། །དེས་ན་ཕྱི་མ་འདིའི་རང་ཡུལ་ཐུན་མིན་ནི། རྡུལ་གཅིག་གི་ཁྱོན་ལ་རྡུལ་སྙེད་ཀྱི་ཞིང་སྣང་བ། དུས་སྐད་ཅིག་ལ་བསྐལ་པ་མང་པོའི་མཛད་པ་སྟོན་པ། ཆོས་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་རོལ་པ་སྟོན་པ། རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཏུ་མཁྱེན་པ་སོགས། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཞིག་ཐ་མལ་བའི་ཚུར་མཐོང་གི་ཡུལ་དུ་འགལ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་ཚད་མ་འདིས་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་བསྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་གི་ཚད་མ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རིགས་པའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བས་ན། ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་ཞིང་ནམ་དུ་ཡང་མི་བསླུ་བ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དག་པ་དང་བླ་ན་མེ

【現代漢語翻譯】 智慧極其狹隘之人，若能善加考察，就會發現他們甚至無法分辨出將白色物體誤認為海螺和將黃色物體誤認為海螺，哪一個是正確的認知，哪一個是錯誤的認知。他們的思維粗糙至此。如果普通人所見即是事物的全部真相，那麼將白色海螺誤認為黃色的人所見到的黃色海螺也應是真實的。如果認為這是被錯覺所迷惑的見解，並非真相，那麼，這些被顛倒習氣所迷惑的不凈顯現，即使普通人能見到，其真相也應被承認為如同那些擺脫了習氣迷惑的清凈者所見到的那樣。因此，必須承認這一點。 因此，我將略微揭示一個極其深奧的要點：世俗共許的量（pramana， प्रमाण，pramāṇa，量， प्रमाण，pramāṇa，有效的認知手段）有兩種：依賴於『此岸之見』（tshur mthong，觀察此岸，即普通人的視角）的世俗共許的量，以及依賴於『清凈之見』（dag pa'i gzigs pa，清凈的觀察，即佛菩薩的視角）的世俗共許的量。這兩種量存在。如果要略微闡述這二者的區別，可以從原因、本體、作用和結果這四個方面入手。首先，前者的原因在於如實地觀察自身對境（chos can，有法）的區域性特性。其本體是對於自身對境在特定情況下不會欺騙的認知。其作用是消除對於『此岸之見』對象的懷疑和臆測。其結果是完全確定當下所關注的事項並採取行動。後者的原因在於如實地專注於事物本性（chos nyid，法性）而獲得的領悟。其本體是具有廣闊視野的智慧，能夠認識到一切事物。其作用是消除普通人基於『此岸之見』而對不可思議的境界產生的懷疑和臆測。其結果是成就遍知一切的智慧（ye shes，智慧）。 這二者的例子就像人和天人的眼睛一樣。後者可以通過『此岸之見』來了解前者所見，但前者無法瞭解後者所見。因此，後者的獨特對境是：在一粒微塵中顯現出如微塵般眾多的剎土；在一瞬間展現出無數劫的作為；雖然從未脫離不變的法界（chos dbyings，法界），卻能展現出化身的種種遊戲；以無分別的智慧同時了知一切所知。諸如此類，任何不可思議的境界，對於普通人的『此岸之見』來說，都顯得矛盾且無法證實。然而，這種量卻能夠非常合理地證實它們。因此，這種完全清凈的智慧之量，源於對事物本性不可思議的理性力量的運用，所以它極其強大且永不欺騙，是超越世間、清凈且至高無上的。

【English Translation】 Those whose intelligence is extremely narrow, if they were to examine carefully, would find that they cannot even distinguish between mistaking a white object for a conch and mistaking a yellow object for a conch, which is a correct perception and which is an incorrect perception. Their minds are so crude. If what appears to ordinary people is the entirety of the truth of things, then the yellow conch seen by someone who mistakes a white conch for yellow should also be true to the nature of the conch. If one thinks that this is a view corrupted by illusion and not the truth, then these impure appearances corrupted by inverted habitual tendencies, even if they appear to ordinary people, their truth should be acknowledged as being like what is seen by those pure beings who are free from the corruption of habitual tendencies. Therefore, one must acknowledge this. Therefore, I will briefly reveal an extremely profound point: There are two types of conventionally valid cognition (pramana): conventionally valid cognition that relies on 'this-shore vision' (the perspective of ordinary people), and conventionally valid cognition that relies on 'pure vision' (the perspective of Buddhas and Bodhisattvas). These two exist. If we were to briefly explain the difference between these two, we could start with the four aspects of cause, essence, function, and result. First, the cause of the former lies in the power of properly examining the specific characteristics of its own object (dharmī, subject). Its essence is the cognition that does not deceive in a particular situation with respect to its own object. Its function is to eliminate doubts and speculations about the object of 'this-shore vision'. Its result is to completely determine the matter at hand and take action. The cause of the latter lies in the realization gained from properly focusing on the nature of reality (dharmatā). Its essence is the vast wisdom that encompasses all knowable objects. Its function is to eliminate doubts and speculations that ordinary people, based on 'this-shore vision', have about inconceivable realms. Its result is the accomplishment of omniscient wisdom (jñāna). The examples of these two are like the eyes of humans and gods. The latter can understand what the former sees through 'this-shore vision', but the former cannot understand what the latter sees. Therefore, the unique object of the latter is: the appearance of as many buddha-fields as there are atoms within a single atom; the manifestation of actions spanning countless eons in a single moment; the display of emanated plays while remaining unmoved from the unchanging dharmadhatu; the simultaneous knowing of all knowable objects with a mind free from conceptual thought. All such inconceivable realms, which appear contradictory and impossible to prove to the 'this-shore vision' of ordinary people, can be very reasonably proven by this pramana. Therefore, this pramana of completely pure wisdom arises from the power of reasoning about the inconceivable nature of reality, so it is extremely powerful and never deceiving, transcending the world, pure, and supreme.

ད་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐུན་མོང་དུ་སྟོན་པ་ཚད་མར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཚུར་མཐོང་གི་ལམ་ནས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་རྣམས་ནི་སྔ་མས་བསྒྲུབ་ལ། ཐུན་མིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་སོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཟབ་མོ་རྣམས་ཚུར་ 19-1-42b མཐོང་ཁོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཏན་མེད་པའང་མ་ཡིན་པར་གནད་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོའི་ཁྱོན་ཙམ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་དང་འཕགས་པ་བཞིས་སེམས་ཅན་མཐོང་བ་ཁྱད་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ལ། ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་བ་ལྟ་བུ་ལས་གཟིགས་པ་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་བའི་ཁྱད་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ལ། ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས། དགྲ་བཅོམ་པས་མ་གཟིགས་པ་ལྟ་བུ་འོག་མས་མི་ཤེས་ལ་གོང་མས་ཤེས་པ་དག་ལའང་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་པ་དང་། མདོ་ལས། སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོ་གཅིག་ལ་ཡང་། །ཞིང་རྣམས་བྱེ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སྣ་ཚོགས་དབྱིབས་ཀྱང་ཐ་དད་དེ། །དེ་དག་འདྲེས་པར་གྱུར་བ་མེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དག་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མདོ་སྔགས་གང་ལའང་གནད་འདི་གལ་ཆེའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་དག་པར་བསྒྲུབས་ན། འདི་ལྟར་མ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གིས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་འདི་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དབྱིངས་དང་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི། བདག་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་ 19-1-43a པའི་ངོ་བོ་དང་དམིགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོར་གཏན་ནས་མ་གྲུབ་པས་ན། སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མ་དག་པ་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་གནས་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་པ་ཆེན་པོར་གྲུབ་བོ། །འདིའི་དག་ཚུལ་དེ་ཆོས་རྣམས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཆ་ནས་དག་པར་བརྗོད་པ་ཙམ་མིན་གྱི་སྟོང་པ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་པ་ཀུན་བཟང་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱི་དོན་མི་འདོད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ངོར་དག་པ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སེམས་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་མཐུ་བརྟས་པ་ལས་རིགས་དྲ

【現代漢語翻譯】 是無與倫比的。因此，對於共同的導師（指佛陀）被確立為可靠的依據等，可以通過相對的途徑來證實，這些由前者來證實。而對於不共的如來（Tathāgata）的不可思議的行境，則應以後者（指勝義諦）以隨順法性的方式來證實。如此一來，一切法本初成佛等甚深之義，並非僅憑相對的證成，也並非完全沒有證成的依據，要精通其中的要點。如果不瞭解這種方式，就像外道對車輪的範圍內的離貪和四聖者對眾生的觀察有所不同一樣，錯誤的認知會越來越嚴重，而無法證實觀察越來越好的差別。又如居士華增（ गृहपतिश्रीवृद्धी，Gṛhapatiśrīvṛddhī，Householder Śrīvṛddhi）相續中的解脫種子被佛陀看到，而阿羅漢沒有看到一樣，下者不瞭解而上者瞭解的情況，也無法分辨好壞。經中說：『一毛端上，無量不可思議的剎土，種種形狀各異，但它們不會混雜。』等等所顯示的道理，也不會獲得信解。因此，顯宗和密宗中，這一點都非常重要。第二，從勝義諦的觀察的量力來證實清凈，像這樣，所謂的不清凈，也只是由痛苦和集諦所包含的顯現，除此之外別無其他。與空性雙運的顯現，由於與我執等煩惱的體性和對境，以及由煩惱所產生的業和痛苦的體性完全不成立，因此，由痛苦和集諦所包含的不清凈，連名字也沒有，而是自性清凈。由於沒有不轉為空性大平等自性的法，因此，一切顯現皆成立為本初清凈大。這種清凈的方式，並非僅僅是從諸法不成立的空性方面來說清凈，而是由於與空性無別，因此，如其顯現本身也顯示為本初清凈普賢大樂。第二，將有境確立為本初智慧，對於不承認共同的外境，而承認一切法唯是自心的顯現的宗派來說，確立大清凈的方式是：像這樣，心上生起各種各樣的能取和所取的分別念，由於串習的力量增長，各種習氣成熟，從而產生各種各樣的種姓。 是無與倫比的。因此，對於共同的導師（指佛陀）被確立為可靠的依據等，可以通過相對的途徑來證實，這些由前者來證實。而對於不共的如來（Tathāgata）的不可思議的行境，則應以後者（指勝義諦）以隨順法性的方式來證實。如此一來，一切法本初成佛等甚深之義，並非僅憑相對的證成，也並非完全沒有證成的依據，要精通其中的要點。如果不瞭解這種方式，就像外道對車輪的範圍內的離貪和四聖者對眾生的觀察有所不同一樣，錯誤的認知會越來越嚴重，而無法證實觀察越來越好的差別。又如居士華增（ गृहपतिश्रीवृद्धी，Gṛhapatiśrīvṛddhī，Householder Śrīvṛddhi）相續中的解脫種子被佛陀看到，而阿羅漢沒有看到一樣，下者不瞭解而上者瞭解的情況，也無法分辨好壞。經中說：『一毛端上，無量不可思議的剎土，種種形狀各異，但它們不會混雜。』等等所顯示的道理，也不會獲得信解。因此，顯宗和密宗中，這一點都非常重要。第二，從勝義諦的觀察的量力來證實清淨，像這樣，所謂的不清淨，也只是由痛苦和集諦所包含的顯現，除此之外別無其他。與空性雙運的顯現，由於與我執等煩惱的體性和對境，以及由煩惱所產生的業和痛苦的體性完全不成立，因此，由痛苦和集諦所包含的不清淨，連名字也沒有，而是自性清淨。由於沒有不轉為空性大平等自性的法，因此，一切顯現皆成立為本初清淨大。這種清淨的方式，並非僅僅是從諸法不成立的空性方面來說清淨，而是由於與空性無別，因此，如其顯現本身也顯示為本初清淨普賢大樂。第二，將有境確立為本初智慧，對於不承認共同的外境，而承認一切法唯是自心的顯現的宗派來說，確立大清淨的方式是：像這樣，心上生起各種各樣的能取和所取的分別念，由於串習的力量增長，各種習氣成熟，從而產生各種各樣的種姓。

【English Translation】 is unparalleled. Therefore, for the common teacher (referring to the Buddha) being established as a reliable source, etc., can be proven through relative means, which are proven by the former. As for the uncommon, inconceivable realm of the Tathāgata, it should be proven by the latter (referring to the ultimate truth) in a way that follows the nature of reality. In this way, the profound meanings such as all dharmas being enlightened from the beginning are not proven solely by the relative, nor is there a complete lack of basis for proof; one must be skilled in the key points. If one does not understand this way, just as the non-attachment of outsiders and the observation of sentient beings by the four noble ones differ within the scope of a chariot wheel, the wrong cognition will become more and more serious, and the difference of observation becoming better and better cannot be proven. Also, just as the seed of liberation in the continuum of the householder Śrīvṛddhi was seen by the Buddha but not by the Arhat, in situations where the lower ones do not understand but the higher ones do, one cannot distinguish between good and bad. The sutra says: 'On a single tip of a hair, there are countless inconceivable lands, with various different shapes, but they do not mix together.' etc., the teachings shown will not gain faith and understanding. Therefore, this point is very important in both sutra and tantra. Second, if purity is proven from the power of the valid cognition of ultimate truth, like this, what is called impurity is nothing other than the appearance contained by suffering and the origin of suffering. The appearances that are united with emptiness, since they are completely not established as the nature and object of afflictions such as self-grasping, and the nature of karma and suffering produced by those afflictions, therefore, the impurity contained by suffering and the origin of suffering does not even have a name, but abides as naturally pure. Since there is no dharma that does not transform into the nature of emptiness and great equality, therefore, all appearances are established as the great purity from the beginning. This way of purity is not merely saying that it is pure from the emptiness of the non-establishment of dharmas, but because it is inseparable from emptiness, therefore, the way it appears itself is also shown as the great bliss of the primordial purity Samantabhadra. Second, establishing the object-possessor as primordial wisdom, for the philosophical schools that do not accept a common external object, but accept that all dharmas are merely the appearance of one's own mind, the way to establish great purity is: like this, various kinds of conceptual thoughts of grasping and being grasped arise in the mind, and due to the increased power of habitual tendencies, various predispositions mature, thereby producing various kinds of lineages.

ུག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་མ་དག་པའི་སྐབས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་དག་པའི་སྣང་བ་དང་། སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་ཟད་པ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ན་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་པར་ཤར་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་ 19-1-43b སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ཀྱང་། དེ་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང་འོད་གསལ་བ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་མ་འགགས་པར་འཆར་བ་ཙམ་དུ་གནས་ལ། སེམས་དེའི་འཛིན་པ་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་མ་ཞུགས་པར་བདག་དང་གཟུང་འཛིན་དུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་དང་། དེ་ལས་ལས་དང་དེ་དག་གིས་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤར་བ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། དོན་ལ་མི་གནས་ཤིང་མི་བརྟན་ལ་བསླུ་བའོ། །སེམས་རང་གི་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ལམ་སྦྱངས་པས་རང་སྣང་འཁྲུལ་བའི་ཆ་རྣམས་རིམ་བཞིན་ལོག་པ་ན། དག་པའི་སྣང་བ་སྐྱོན་མེད་པར་ཤར་བ་ནི་སླར་མི་ལྡོག་ཅིང་མི་བསླུ་ལ་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་རང་སྣང་སྐྱོན་མེད་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་སྣང་མི་བདེན་ལ། དག་སྣང་ནི་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་ཁམས་ས་དང་ལྕགས་ལས་བྱུང་བ་དང་འཛམ་བུའི་ཆུ་གསེར་སོགས་དང་། རྡོ་སོལ་དང་ཆུ་དང་སྨན་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་དངུལ་ཆུའི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་འདྲེས་པ་ན་མར་གསེར་གྱི་གོང་བུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དེར། མིག་སོགས་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་མི་སྣང་ཡང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཡང་ཤེས་ཤིང་། 19-1-44a དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་མར་དང་ཞག་ལ་སོགས་པའི་གོང་བུར་འཛིན་ཞིང་ཁ་ཅིག་གིས་མེ་དང་འཕྲད་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་མཐོང་ནས་གསེར་གྱི་རྒྱུ་ཞིག་ཡིན་པར་འཛིན་ཏོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་གང་དང་འཕྲད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ནུས་པར་འཛིན་ཏོ། །དེ་འདྲའི་གོང་བུ་དེ་གྲང་བའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་ན་དུས་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་པོར་འདུག་ཀྱང་མར་གསེར་གྱི་གོང་བུ་ལྟར་འདུག་གོ། མེས་རེག་པས་ཅུང་ཟད་གདུང་བར་གྱུར་ན་ནི་ཟངས་དང་འཁར་བ་དང་ར་གན་གྱི་མདོག་ཏུ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེས་ཆེར་གདུང་བ་ན་གསེར་ཐ་མལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཤིན་ཏུ་བསྲེགས་ན་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། །དེ་ཕན་ཆད་ཚ་གྲང་གི་རྐྱེན་གང་དང་ཕྲད་ཀྱང་རུང་རང་བཞིན་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་གཞི་ནི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ལ། གོང་བུ་དེ་ཉིད་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྐྱེན་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བར། དག་པ་དང་མ་དག་པ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི

【現代漢語翻譯】 在不清凈的階段，顯現各種各樣的不清凈現象；在遠離顛倒之道的階段，顯現清凈的現象；在所有障礙都已耗盡的果位階段，則顯現無量清凈的現象。所有這些都只是自心的顯現，除此之外別無他物。然而，作為這一切基礎的心，是空性的，遠離二取，光明澄澈，各種顯現無間斷地生起。如果對心的執著不符合其真實狀態，而是執著於我和所執，就會產生煩惱。由此產生業，這些業又帶來由苦諦所涵蓋的各種如夢般的顯現，這些都是錯覺，不真實、不穩定且具有欺騙性。通過修持符合心之真實狀態的道，逐漸消除自顯的錯覺部分，那麼，清凈無瑕的顯現就會生起，它不會退轉，不會欺騙，並且與實相相符。這只是名言上的無瑕自顯。因此，錯覺是不真實的，而清凈的顯現是真實的，因為它沒有被玷污。例如，金礦是從泥土和鐵中產生的，以及閻浮河（Jambudvipa）的金等，各種礦物與煤、水和藥物等混合在一起，形成一個類似酥油金塊的整體。雖然肉眼等感官無法察覺其中的各種成分，但意識卻能意識到它們的存在。 那些迷惑的人會認為它是一個酥油或油脂的塊，有些人只看到它在遇到火時會變成金子，就認為它是一種金子的原料。而智者則認為它是由多種成分組成，能夠根據所遇到的不同條件而顯現出不同的形態。這樣的金塊，如果處於寒冷的環境中，可以長時間保持酥油金塊的狀態。如果被火稍微加熱，就會呈現出銅、黃銅或白銅的顏色。同樣，如果被火強烈加熱，就會呈現出普通金子的狀態。如果被徹底燒煉，就會呈現出閻浮河金子的狀態。從那以後，無論遇到冷熱等任何條件，它的本質都不會改變。同樣，阿賴耶識（kun gzhi'i rnam par shes pa，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子的意識）也應如此理解。阿賴耶識是一切種子的所在，顯現為一切現象。就像那個金塊一樣，在感官層面，它會根據不同的條件顯現出各種各樣的形態，包括清凈的、不清凈的和非常清凈的。

【English Translation】 In the impure state, various impure appearances arise; in the state of the path free from inversion, pure appearances arise; and in the state of fruition where all obscurations are exhausted, limitless supremely pure appearances arise. All of these are merely the appearances of one's own mind, and nothing else. However, the mind that is the basis of all of these is empty of the two selfs, clear and luminous, and abides merely as the unceasing arising of various appearances. If the grasping of that mind does not accord with its true nature, but instead grasps at self and object, then afflictions arise. From these arise actions, and these in turn bring forth various dreamlike appearances encompassed by the truth of suffering, which are illusions, unreal, unstable, and deceptive. By training on the path in accordance with the true nature of the mind, the illusory aspects of self-appearance are gradually reversed. Then, pure and flawless appearances arise, which are irreversible, non-deceptive, and in accordance with reality. This is merely a flawless self-appearance in terms of convention. Therefore, illusory appearances are untrue, while pure appearances are true because they are free from defilement. For example, gold ore comes from earth and iron, and gold from the Jambudvipa (a continent in Buddhist cosmology) river, etc. When various minerals are mixed with coal, water, and medicine, etc., they form a single mass like a lump of ghee-gold. Although the various elements are not visible to the senses such as the eye, the mind knows that various elements are present. Those who are deluded perceive it as a lump of ghee or fat, and some, seeing that it turns into gold when it encounters fire, perceive it as a raw material for gold. The wise, however, perceive it as having various elements, capable of appearing similar to whatever condition it encounters. If such a lump is in a cold environment, it can remain like a lump of ghee-gold for a very long time. If it is slightly warmed by fire, it will remain in the color of copper, brass, or white copper. Similarly, if it is strongly heated by fire, it will remain in the nature of ordinary gold. If it is thoroughly smelted, it will remain in the nature of Jambudvipa river gold. From then on, no matter what conditions of heat or cold it encounters, its nature will not change. Similarly, the ālaya-vijñāna (kun gzhi'i rnam par shes pa, Sanskrit: ālayavijñāna, Romanized Sanskrit: ālayavijñāna, literal meaning: all-ground consciousness) should be understood. The ālaya is the place of all seeds, appearing as all phenomena. Just as that lump appears in various ways in the realm of the senses depending on conditions, so too do pure, impure, and supremely pure appearances arise.

་གནས་ལུས་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ 19-1-44b སུ་གནས་སྐབས་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གོང་བུ་ལ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་ལས་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། དངོས་སུ་མི་སྣང་ཡང་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པར་སྣང་བའི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་རྟོགས་སོ། །གོང་བུ་ལ་མར་གྱི་གོང་བུར་འཁྲུལ་པ་ལྟར་ཀུན་གཞི་ཐམས་ཅད་པའི་སྣང་བ་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན། གོང་བུ་ལ་དངུལ་ཆུར་འཛིན་པ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་སུ་འཛིན། གོང་བུ་ལ་གསེར་གྱི་རྒྱུར་འཛིན་པ་ལྟར་ཁ་ཅིག་གིས་ཕུང་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱང་ཞིང་དག་པ་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རུང་བར་འཛིན། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོང་བུ་དེ་གསེར་ཉིད་དུ་མི་སྣང་ཡང་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན། དངུལ་ཆུ་ཉིད་དུ་སྣང་ཡང་གསེར་དངུལ་ཆུར་གནས་གྱུར་པའང་མ་ཡིན། དངུལ་ཆུའི་རང་བཞིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དངུལ་ཆུའི་རང་བཞིན་མི་བརྟན་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བར་སླ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་བར་སྨྲའོ། །གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དེ་བས་ཆེས་བརྟན་པས་འགྱུར་དཀའ་བསླར་ངན་པར་མི་འགྱུར་བ་མེ་དཔུང་དྲག་པོ་འབར་བས་ཀྱང་ཟད་པར་ 19-1-45a དཀའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མ་དག་པ་རྣམས་ནི་མི་བརྟན་པ་ཤིན་ཏུ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་སྣང་བ་འགྱུར་སླ་བ་ལམ་བསྒོམས་པས་ཟད་པའོ། །སྣང་བ་དག་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་ལུས་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཕན་ཆོད། སླར་མ་དག་པ་ལ་སྤྱོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ་ཕྱིར་ཞིང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་དག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་མཆོག་བསྐྱེད་པས་ན་བརྟན་ཞིང་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཅན་གྱི་གོང་བུ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ན་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་ཁམས་དང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཅན་དེ་ཡང་སྣང་བ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར་རོ། །གློ་བུར་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བའང་མི་མངའ་མོད། གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་མདངས་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་སྲིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསླང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དག་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཡི་ངོ་བོར་ 19-1-45b སྒྲུབ་ན། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལྷ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ལྷ་ནི་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས། འཕོ་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་རྡོ་ར

【現代漢語翻譯】 存在、身體和行為的領域 在不同的情況下顯現。正如認識到丸藥中有各種成分一樣，意識通過心識認識到，從阿賴耶（kun gzhi，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：一切種子的儲藏處）中顯現出真實的現象，以及雖然沒有真實顯現，但在無限方向和時間中顯現的種子的存在。就像將丸藥誤認為黃油丸一樣，有些人將阿賴耶的一切顯現執著為『我』和『法』。就像將丸藥誤認為水銀一樣，有些人認為這五蘊是業力成熟的本質，是痛苦之法。就像將丸藥誤認為黃金的來源一樣，有些人認為即使是這五蘊，在清凈的剎土中，也能夠成為那些居住者的身體和行為完全清凈的根源。智者們認為，即使丸藥沒有顯現為黃金，它也並非沒有黃金的本性。即使它顯現為水銀，黃金也不會變成水銀。雖然它不具有水銀的本性，但水銀的本性不穩定，容易變化，容易耗盡。黃金的本性更加穩定，難以變化，不會變壞，即使被猛烈的火焰燃燒也很難耗盡。 同樣，不凈的顯現是不穩定的，具有極強的欺騙性，前後世的顯現容易變化，通過修道可以耗盡。清凈的顯現則相反，能夠控制身體和行為的清凈，不會再用於不凈的事物，並且能夠創造出極其清凈的剎土和從痛苦中解脫出來的至高幸福，因此是穩定且不具欺騙性的。因此，各種成分的丸藥，如果相互比較，就變成了黃金的本性。同樣，具有各種成分和顯現的阿賴耶，也變成了清凈顯現的行為領域。當所有突發錯誤的習氣耗盡時，它們所產生的顯現也不存在了。然而，原始基礎界（dbyings）的自發光芒不會停止，自發成就的顯現永遠不會逆轉，因為它的本質是不可分割的。因此，應當知道，遠離造作的智慧的自顯現是真實存在的。因此，如果將輪迴的諸法確立為完全清凈的本尊，那麼什麼是完全清凈的本尊呢？法性（chos nyid）實相的本尊是顯空不二的智慧，是遠離遷變的遮障的金剛持（rdo rje 'chang，梵文：Vajradhara，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：持金剛者）。

【English Translation】 The realms of existence, body, and conduct manifest in various circumstances. Just as one recognizes that a pill contains various ingredients, so too does consciousness recognize through the mind that from the ālaya (kun gzhi, Sanskrit: ālayavijñāna, Romanized Sanskrit: ālayavijñāna, literal meaning: storehouse of all seeds) arise actual phenomena, and that even though not actually manifest, the seeds for limitless appearances in all directions and times exist within the ālaya. Just as one might mistake a pill for a butter pill, some grasp at all appearances of the ālaya as 『self』 and 『dharma』. Just as one might mistake a pill for mercury, some consider these five aggregates to be the nature of suffering, the ripening of karma. Just as one might mistake a pill for the source of gold, some consider that even these aggregates, in a pure field, can serve as the cause for the complete purification of the bodies and conduct of those who dwell there. The wise recognize that even though the pill does not appear as gold, it is not devoid of the nature of gold. Even though it appears as mercury, the gold has not transformed into mercury. Although it does not possess the nature of mercury, the nature of mercury is unstable, easily changed, and easily exhausted. The nature of gold is far more stable, difficult to change, and does not degenerate; even a fierce fire cannot easily exhaust it. Likewise, impure appearances are unstable and highly deceptive; the appearances of previous and subsequent lives are easily changed and exhausted through the path of meditation. Pure appearances, on the other hand, are the opposite; they have power over the purification of body and conduct, and will not revert to impure conduct. Furthermore, they create a supremely pure field and the ultimate bliss of liberation from suffering, and are therefore stable and non-deceptive. Therefore, that pill of various ingredients, in relation to each other, becomes true in the nature of gold. Similarly, the ālaya, which has various elements and appearances, becomes true as the realm of pure appearances. When all adventitious mistaken habitual tendencies are exhausted, the appearances they generate no longer exist. However, the spontaneously present appearance of the primordial ground (dbyings) essence, whose own radiance is unceasing, can never be reversed, because its essence is inseparable. Therefore, one should know that the pure self-appearance of wisdom, free from contrivance, abides in reality. Thus, if one establishes the phenomena of samsara as the nature of a completely pure deity, then what is a completely pure deity? The deity of the nature of reality (chos nyid) is the wisdom of non-duality of appearance and emptiness, the Vajradhara (rdo rje 'chang, Sanskrit: Vajradhara, Romanized Sanskrit: Vajradhara, literal meaning: holder of the vajra) who is free from the obscurations of transmigration.

ྗེའི་སྐུ། ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡང་ཟད་དེ་རོ་མཉམ་དུ་སངས་རྒྱས་པ། གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆར་བའི་བདག་ཉིད། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ནི་རིགས་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་དོན་གྱི་ལྷའོ། །ཆོས་ཅན་རྟགས་ཀྱི་ལྷ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་ཤར་བ། ཞལ་ཕྱག་མཚན་མའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོ་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ན་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཚུལ་གཅིག་པས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོའི་ངོ་བོར་དག་ལ། ཡང་ན་སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ 19-1-46a པས་རིགས་གསུམ་དང་། ཕུང་ལྔ་རིགས་ལྔར་དག་པ་སོགས་རིགས་ལྔ་དང་རིགས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རིགས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དབྱེ་རུང་སྟེ། མ་དག་པའི་སྣང་ཚུལ་ཇི་སྙེད་པ་དང་མཚུངས་པར་དག་པའི་དབྱེ་བ་རུང་བ་དང་། ཆོས་གཅིག་ལའང་དེའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅི་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བའི་གནད་ཀྱིས་རང་སྣང་རིས་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མེད་པ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་རོལ་པ་ཡིན་པས་ན། སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་པའི་ཞིང་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཀྱང་། དབྱེ་བསྡུའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་སྦྱར་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལས་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་རང་རང་གི་ལྷ་གྲངས་དང་སྦྱར་ཏེ་དག་པ་སྦྱོར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དག་པཆེན་པོའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ ད་འདི་ལས། སྣོད་བཅུད་རྒྱུད་རྣམས་དག་རྟོགས་ཤིང་། །ཞེས་དང་། གསང་བའི་ཐིག་ལེ་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱིངས། །འབྱུང་བ་ཤེས་རབ་ 19-1-46b རིགས་ཀྱི་ཡུམ། །ཆེན་པོ་རིགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཚོགས། །དབང་པོ་ཡུལ་དུས་རིག་པ་རྣམས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལྷག་པ་ཡི། །ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔས་ལྟ་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ལ། རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །ཞེས་དང་། དུས

【現代漢語翻譯】 法身（ཆོས་སྐུ།，Dharmakāya）：指一切法自性清凈，所有遮蔽實相的細微習氣都已耗盡，證得與法界本體無二無別的圓滿佛果。超越一和多之邊際，不可思議。雖然遠離一切相狀的境界，卻能顯現為一切所知之自性。與過去、現在、未來一切諸佛無別，是無二無別的自生智慧身，輪迴與涅槃皆于平等性中證得圓滿佛果。此乃一切種姓之主，真實義諦之本尊。 報身（ལོངས་སྐུ།，Saṃbhogakāya）：是為利益大乘菩薩而顯現的色身，具有圓滿的相好和功德。 化身（སྤྲུལ་སྐུ།，Nirmāṇakāya）：是為度化不同根器的眾生而顯現的各種化身，如人、天、動物等。 作為所依的象徵本尊，乃是超越一切相狀境界的智慧身，顯現為象徵性的手印。以面容、手印等相狀顯現寂靜與忿怒相，以及主尊、眷屬、所依和能依等形態，正如各續部中所述。因此，一切諸法皆以顯空無二的法界中，以同一方式清凈，成為具智慧金剛身之壇城主尊的體性。或者，由於三門安住于金剛三性的自性中，五蘊清凈為五部，等等，可分為五部或百部等無量幻化網之部族。如同不凈顯現之數量，清凈之分類亦可成立。然於一法之中，其體性自性清凈，且不離大平等之狀態。由於從非任何事物之法性中，能顯現任何事物之要點，故自顯無別之顯現，乃是無盡幻化網之遊舞。因此，雖然于無量佛土中完全清凈，然無論如何安立分類與總攝之差別，皆不相違，因一切諸法皆不離脫離一與多之法性，即大平等清凈、自生智慧之自性。因此，各續部中結合各自之本尊數量，而宣說了各種清凈之結合方式。 如是開示大清凈之理，亦於此續中雲：『器情與諸續，證悟皆清凈。』又云：『秘密明點壇城界，生起智慧種姓母，大種姓之如來藏，菩提心乃金剛聚，根境時與諸明覺，皆于普賢壇城中，大自性之殊勝者，以五智慧眼觀照。』等等。于其他續部中亦云，如《喜金剛續》云：『有情眾生即是佛，然為忽有之垢染。』 時間也是如此。

【English Translation】 The Dharmakāya (ཆོས་སྐུ།): refers to the complete purity of all dharmas, where all subtle habitual tendencies that obscure reality have been exhausted, and one attains perfect Buddhahood, inseparable from the essence of the Dharma realm. It transcends the extremes of one and many, and is inconceivable. Although it is beyond the realm of all characteristics, it is the nature that manifests as all knowable aspects. It is inseparable from all Buddhas of the past, present, and future, and is the self-arisen wisdom body of non-duality, where saṃsāra and nirvāṇa are both perfected in equality. This is the lord of all families, the deity of true meaning. The Saṃbhogakāya (ལོངས་སྐུ།): is the body of form that appears for the benefit of Mahāyāna Bodhisattvas, possessing perfect marks and qualities. The Nirmāṇakāya (སྤྲུལ་སྐུ།): are the various manifestations that appear to tame beings of different capacities, such as humans, gods, animals, etc. The symbolic deity as the basis of support is the wisdom body that transcends all realms of characteristics, manifesting as symbolic mudras. Peaceful and wrathful forms appear with faces, hand gestures, and other characteristics, as well as the forms of the main deity, retinue, support, and supported, as described in the respective tantras. Therefore, all dharmas are purified in the realm of emptiness and non-duality, becoming the essence of the main deity of the mandala with the wisdom vajra body. Alternatively, since the three doors abide in the nature of the three vajras, the five aggregates are purified into the five families, etc., and can be divided into the families of the five or hundreds of families of the immeasurable magic net. Just as the number of impure appearances, the classification of purity can also be established. However, within one dharma, its essence is naturally pure and does not deviate from the state of great equality. Since anything can arise from the nature of not being anything, the self-appearing non-discriminatory appearances are the play of the endless magic net. Therefore, although it is completely pure in countless Buddha lands, there is no contradiction in how the differences of classification and collection are established, because all dharmas do not deviate from the nature of being free from one and many, that is, the nature of great equality, purity, and self-arisen wisdom. Therefore, the various ways of combining purity are taught in the tantras in conjunction with the number of deities of each. The way of great purity is taught in this tantra as well: 'The vessels, essences, and tantras, realization is pure.' And: 'The secret bindu, the mandala realm, the arising wisdom family mother, the tathāgatagarbha of the great family, the bodhicitta is the vajra assembly, the senses, objects, times, and awareness, all in the Samantabhadra mandala, the great self-nature, observing with the five wisdom eyes.' etc. In other tantras as well, such as the Hevajra Tantra: 'Sentient beings are Buddhas, but obscured by adventitious stains.' So is time.

་འཁོར་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ན་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས། འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་སངས་རྒྱས་ལྔའི་བདག་ཉིད། །གར་མཁན་དག་དང་རི་མོ་བཟང་ལྟར་སྣང་། །གང་དུ་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་གཅིག་པུ་ཉིད། །གཅིག་པུའི་ཉམས་གྱིས་དུ་མའི་གར་མཛད་དོ། །ཞེས་དང་། ཧེ་རུ་ཀའི་གལ་པོ་ལས། མཚན་ཉིད་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་རུ་ཤེས། །འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིས། །སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐུན་མོང་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཞེས་ 19-1-47a གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ་བློ་དམན་པ་དག་ན་རེ། སྣོད་བཅུད་འདི་དག་ལམ་བསྒོམས་ན་དག་པར་སྣང་དུ་རུང་བའི་རྒྱུ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་རེ་མ་དག་པའི་བློ་མིག་ཅན་རྣམས་ལ་སྣང་ཚུལ་མ་དག་པར་སྣང་བར་བདག་ཅག་ཀྱང་འདོད་དེ། མཐུན་པར་ཀུན་ལ་དག་པར་སྣང་ན་རྩོད་པའི་གཞི་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་གནས་ཞེས་འདོད་ན། གནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྣང་མི་དགོས་ཏེ་འཁྲུལ་པས་བསླད་པའི་བློ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གངས་རི་སྔོན་པོར་སྣང་བའི་མིག་ཤེས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་གིས་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ་མི་སྟོང་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་ཀྱི་ཆོས་གང་བཀོད་ཀྱང་། སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ 19-1-47b ཉིད་སྔ་མ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་ཏེ་ཁོ་རང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་སྒྲུབ་ནུས་པས་ན། ཅི་ཙམ་མི་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བུད་ཤིང་མེ་ལ་བསྣན་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པ་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ནས་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ཡང་ཆོས་རྣམས་དག་པ་མིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གང་དང་ཇི་བཀོད་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ཉིད་ཁོ་རང་དག་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་ན་ཤེས་བྱའི་ཁོངས་ན་ཆོས་ཀུན་གནས་ཚུལ་ལ་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་ལ་སུན་འབྱིན་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་རྙེད་དེ། དག་པ་ཆེན་པོས་བརྩད་བྱས་ཚེ། །གང་གིས་ལན་འདེབ

【現代漢語翻譯】 在['輪']（'འཁོར་ལས།'）中說：『眾生即是佛，此外沒有其他偉大的佛存在於此世間。』在['瑜伽母續·普行']（'རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས།'）中說：『一切眾生皆是五佛之體性，如舞者和畫師般顯現。唯一被稱為大樂者，以其唯一的姿態展現多種舞蹈。』在['黑汝迦·重要']（'ཧེ་རུ་ཀའི་གལ་པོ་ལས།'）中說：『依特徵因之乘，知眾生為成佛之因。依果咒之乘，觀心性即是佛。』如是等等。 此外，在共同的大乘中也說：『一切法皆是圓滿正等覺。』 第二，駁斥對此的不認同，分為總說和別說。首先，一些智慧低下的人說：『這些器情世界，通過修道可以顯現為清凈的因，但實際上並非清凈，因為它們顯現為痛苦和集起之自性。』對此，我們也承認，對於我們這些具有不清凈眼識的人來說，顯現是不清凈的。如果顯現對所有人來說都是清凈的，那又有什麼爭論的餘地呢？如果認為雖然顯現如此，但實相併非如此，而是自性清凈，那麼就不需要如實顯現，因為對於被錯覺矇蔽的心識來說，會顛倒顯現，就像將雪山看成藍色一樣。 因此，如['中觀']（'དབུ་མ་ལས།'）所說：『以空性來辯論時，誰若回答或說話，他並未完全回答，而是變得與需要證明的相同。』應當如此理解。例如，在確定諸法皆空時，無論提出何種不空的論據，如業果、輪迴和涅槃之法，這些論據本身就與之前的需要證明的相同，因為它們自己也無法成立自性。因此，無論提出多少不空的論據，都如同火上澆油，反而成為證明空性的助緣。因此，無法在所知範疇內找到駁斥空性的理證。同樣，在這裡，無論提出什麼或如何提出證明諸法非清凈的論據，這些論據本身都需要被證明為清凈。因此，在所知範疇內，無法找到能夠駁斥證明諸法實相為清凈的理證。當以大清凈來辯論時，誰若回答……

【English Translation】 In ['Wheel'] ('འཁོར་ལས།'), it says: 'Sentient beings are Buddhas, and there are no other great Buddhas in this world.' In ['Yogini Tantra: All Practices'] ('རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལས།'), it says: 'All beings are the nature of the five Buddhas, appearing like dancers and good painters. The one called Great Bliss, with its unique posture, performs various dances.' In ['Heruka Essential'] ('ཧེ་རུ་ཀའི་གལ་པོ་ལས།'), it says: 'According to the vehicle of characteristic cause, know sentient beings as the cause of becoming Buddhas. According to the vehicle of result mantra, contemplate the mind itself as Buddhahood.' And so on. Furthermore, in the common Mahayana, it is also said: 'All dharmas are perfectly complete enlightenment.' Second, refuting the disagreement with this is divided into general and specific. First, some with inferior intellect say: 'These vessel and contents worlds, through practicing the path, can appear as a cause for purification, but are not actually pure, because they appear as the nature of suffering and origin.' To this, we also agree that for us with impure eyes of perception, the appearance is impure. If the appearance were pure to everyone, what would be the basis of dispute? If it is thought that although the appearance is like that, the reality is not like that, but is naturally pure, then it does not need to appear as it is, because for the mind obscured by delusion, it appears reversed, like seeing a snow mountain as blue. Therefore, as said in ['Madhyamaka'] ('དབུ་མ་ལས།'): 'When debating with emptiness, whoever answers or speaks, he has not completely answered, but becomes the same as what needs to be proven.' It should be understood like this. For example, when establishing that all phenomena are empty, no matter what non-empty argument is presented, such as the laws of karma and result, samsara, and nirvana, that argument itself is the same as the previous one that needs to be proven, because it itself cannot establish inherent existence. Therefore, no matter how many non-empty arguments are presented, they are like adding fuel to the fire, and instead become an aid to proving emptiness. Therefore, just as no reasoning to refute emptiness can be found within the realm of knowledge, similarly here, no matter what or how one presents arguments to prove that phenomena are not pure, that argument itself needs to be proven as pure. Therefore, within the realm of knowledge, no reason can be found that can refute the reasoning that proves that all phenomena are pure in reality. When debating with great purity, whoever answers...

ས་སྨ་བྱེད་པ། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་གནས་ཚུལ་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ངོར་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྣང་ཚུལ་དེའི་ངོར་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་མེད་ལ། གནས་ཚུལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བ་སོགས་མེད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། ཡང་དག་ཤེས་པའི་ 19-1-48a རང་རིག་བློ་མེད་ན། །བདེ་གཤེགས་ཞིང་ཡང་ངན་སོང་གནས་སུ་མཐོང་། །ཐེག་མཆོག་མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པ་ན། །ངན་སོང་གནས་ཉིད་འོག་མིན་དགའ་ལྡན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ཀུན་ལ་སྣང་བར་ཐལ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་མི་དགོས་པར་ཐལ་བ་སོགས་འཕེན་པ་ནི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྩིང་བ་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཏེ། དུང་དཀར་པོ་ཡིན་ན་མིག་སྐྱོན་ཅན་ལའང་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཐལ་བ་དང་། མིག་སྐྱོན་དག་པའི་ཐབས་ལ་འབད་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གནས་ཚུལ་ལྟར་མི་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པས་བསླད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན་འཁྲུལ་པ་སེལ་ཕྱིར་ལམ་གོམས་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཀྱང་། དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་གོམས་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སུན་འབྱིན་པའི་རིམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ལན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དག་མཉམ་གཉིས་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་རིགས་པའི་འཇུག་པ་གནད་གཅིག་ 19-1-48b ལ། དེ་གཉིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ན། དག་པ་ཆེན་པོར་སྒྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་ལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལྟར་དག་པར་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དག་པའི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་གཟིགས་ན། འགྲོ་བ་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་སྣང་བའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་འདི་དག་གཟིགས་སམ་མི་གཟིགས། མི་གཟིགས་ན་རྣམ་མཁྱེན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། གཟིགས་ན་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཟིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་མཁྱེན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེའི་སྣང་བ་མ་དག་པ་དོན་ལ་ཡོད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་དག་པའི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པར་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེན་ཞེན་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་དང་ཡུལ་

【現代漢語翻譯】 沉默不語，並非對一切都未作回答，而是等同於已作了證明。如果眾生即是佛，那麼當衆生在地獄中受苦時，佛也應承受痛苦，諸如此類的推論是無法成立的。因為在地獄中受苦僅僅是對未證悟實相、具有錯覺者而言的顯現，而在此顯現中，他們並非佛，因此不存在這些過失。實相中並無痛苦等，正如《幻化經》所說：『若無證悟自性之真智，則善逝凈土亦見為惡趣。若悟勝乘平等之義，則惡趣即是勝樂與兜率。』 此外，若一切法本自即是佛性，則應顯現於一切眾生，且無需修道等推論，實乃智慧粗鄙、可悲憫之處。這如同說，若貝殼是白色的，則有眼疾者也應見其為白色，且無需努力治療眼疾一般。因此，對於未如實顯現之事物，乃是由錯覺所致，故需修道以消除錯覺。如同諸法之自性雖為空性，然為顯現空性，仍需修道一般。因此，對於大清凈的種種駁斥，應如駁斥空性時所作的回答一般。清凈與平等二者互為助益，且在理性的運用上，關鍵一致。二者皆為事物之本性，故對大清凈的證成，乃是事物自力推理，極其有力，無人能勝，至高無上。 其次，有人說：『即便清凈成立，若佛之智慧視一切所知皆為清凈之自性，那麼對於迷惑眾生所顯現的境與有境，佛是見還是不見？若不見，則非全知；若見，則亦見不清凈之法。』答：佛如實知曉一切不清凈之顯現，因其為全知之智慧。即便如此，此顯現並非在實有上是不清凈的，佛亦非視其為不清凈之法。例如，于具有真實執著者的眼中，境顯現為真實成立一般，境

【English Translation】 Silence does not mean that everything has not been answered, but is equivalent to having been proven. If sentient beings are Buddhas, then when sentient beings suffer in hell, the Buddha should also suffer. Such inferences cannot be established. Because suffering in hell is only a manifestation for those who have not realized the true nature and have illusions, and in this manifestation, they are not Buddhas, so there are no such faults. There is no suffering in reality, as the 《Magic Expansion Sutra》 says: 'If there is no true wisdom to realize one's own nature, then the Pure Land of the Sugata will also be seen as an evil realm. If one realizes the meaning of the supreme vehicle's equality, then the evil realm is the abode of Akanishta and Tushita.' Furthermore, if all dharmas are inherently Buddha-nature, then they should appear to all sentient beings, and there is no need for cultivation, etc. Such inferences are extremely crude and pitiful. This is like saying that if a conch shell is white, then those with eye diseases should also see it as white, and there is no need to work hard to treat eye diseases. Therefore, things that do not appear as they are are caused by illusions, so one needs to cultivate the path to eliminate illusions. Just as the nature of all dharmas is emptiness, but in order to manifest emptiness, one still needs to cultivate the path. Therefore, all the refutations of great purity should be answered in the same way as the refutations of emptiness. Purity and equality are mutually beneficial, and in the application of reason, the key is the same. Since both are the nature of things, the proof of great purity is a self-powered reasoning of things, which is extremely powerful, invincible, and supreme. Secondly, some say: 'Even if purity is established, if the wisdom of the Buddha sees all knowable things as the nature of purity, then does the Buddha see or not see the realm and the possessor of the realm that appear to confused sentient beings? If he does not see, then he is not omniscient; if he sees, then he also sees impure dharmas.' Answer: The Buddha knows all impure appearances as they appear, because it is the wisdom of omniscience. Even so, this appearance is not impure in reality, and the Buddha does not see it as an impure dharma. For example, in the eyes of those who have real attachments, the realm appears to be truly established, the realm

ཅན་བདེན་འཛིན་འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་ཀྱང་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་མི་སྲིད་པའི་ 19-1-49a ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་གི་གཟིགས་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པར་གྲུབ་བོ། ། 立正等 གཉིས་པ་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ལ། གཏན་ཚིགས་གང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པས། མ་དག་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་། དག་པ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་རྣོན་ཁ་ཅིག་སེམས་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ཙམ་དཔྱད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཙམ་ལས་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་ངེས་པ་སྐྱེ་བའང་ཡོད་མོད། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དབང་དུ་ན། ལས་དང་པོ་པས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་སྟོང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཚེ། བུམ་སོགས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་བསམས་ནས། མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་ཀྱང་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ 19-1-49b གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་པས་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་གི་ཚུལ་དུ་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་འཆར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་དེའི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའམ། ཡེ་ནས་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསམས་པས་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་བཞིན་སྟོང་ལ་སྟོང་བཞིན་སྣང་བའི་ངེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བའམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་གོ་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དུས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་དེ་གཉིས་ཚིག་གིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་ཅུང་ཟད་མེད་པར་དབྱེར་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པས། དགག་གཞི་སྣང་བ་དང་དགག་བྱ་བཅད་པ་སྦྱར་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་སར་ཞིག་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་བསལ་བཞག་མེད་པར་སོར་བཞག་ཏུ་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པར་འཆར་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པས། ཆོས་ཅན་རེ་རེ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་ལྟ་བུའི་བློ་རིས་ཆད་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དག་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དང་། 19-1-50a མཉམ་པ་ཉ

【現代漢語翻譯】 即使佛陀如實地觀察到這種對實在的執著，但這並不意味著佛陀看到了實在成立的法，因為佛陀不可能看到哪怕一丁點實在成立的事物。 因此，可以確定，佛陀以其自顯的覺知，將所有可知的法都視為完全清凈。 立正等 第二，關於如何確立偉大的平等性：通過什麼理證來確立？以及如何從理證中確定平等性？首先，對於輪迴和涅槃的諸法，通過如理地運用諸如一異俱離等中觀理證進行分析，我們必須確信，在所有不凈輪迴之法和清凈的佛身與智慧所包含的法中，連微塵許的實在成立的實有都不存在。 其次，對於一些根器敏銳者，僅僅通過分析心之生處、住處、滅處這三處，就能體驗到以空性、無相、無愿這三種解脫之門為自性的，由因、果、自性本空所帶來的力量，從而立即對顯空平等之義產生定解。然而，如果說對平等性的定解是逐漸產生的，那麼對於初學者來說，當如理地運用一異俱離等論證空性的理路進行觀察時，他們會思考瓶子等尚未成立的事物，心想：『雖然在未經分析時它們似乎存在，但經過分析就無法找到，所以未成立本身就是實相。』於是，一種顯空交替的方式的空性顯現出來。此時，他們會思考：『這種不存在也僅僅是假立的，實際上並未成立，或者說，事物原本就是空性的，但卻顯現出來。』這樣，就會產生一種特殊的定解，即如水中月般，顯現即是空性，空性即是顯現。此時，無自性和緣起會同時顯現，或者說，會理解為雙運。此時，雖然用語言表達無自性和緣起的方式不同，但在本質上卻沒有任何差異，從而對無二無別的狀態產生定解。通過將破除對境的顯現和所破的斷除結合起來，執著二取分別念自然消解，一種如能安住于本然狀態般的離戲狀態顯現出來。通過反覆習慣於這種離戲狀態，對於依賴於每個所緣境的各自法性之類的概念會逐漸消失，能取和所取的對境，以及二取之法的所有顯現都會得以凈化，從而對諸法自性平等性產生特殊的定解，最終達到圓滿。因此，空性、雙運、離戲和 平等性

【English Translation】 Even when the Buddha observes this clinging to what is true as it is, it does not mean that the Buddha sees the Dharma that is established as true, because it is impossible for the Buddha to see even a particle of what is established as true. Therefore, it is established that the Buddha sees all knowable things as being completely pure through the appearance of his own mind. Standing upright etc. Second, on establishing the great equality: By what reasoning is it established? And how is equality determined from that? First, for the dharmas of samsara and nirvana, by properly examining them with the reasoning of the Middle Way, such as being free from one or many, we must be certain that there is not even a tiny particle of truly established entity in all the dharmas of impure samsara and the dharmas included in pure body and wisdom. Secondly, some with sharp faculties, by examining only the three places of arising, dwelling, and ceasing in the mind, may experience the nature of the three doors of liberation, which are empty of the three—cause, effect, and essence—and from the strength of that alone, a certainty arises immediately in the meaning of the equality of appearance and emptiness. However, if the certainty of equality arises gradually, then for the beginner, when properly examining with the reasoning that establishes emptiness, such as being free from one or many, thinking about things that are not established, such as a vase, and thinking, 'Although they exist in the state of not being examined, they cannot be found when examined, so the very fact of not being established is the reality,' then an appearance of emptiness arises in the manner of alternating appearance and emptiness. At that time, they think about how that non-existence is merely imputed and not established in reality, or how things appear while being empty from the beginning, and a special certainty arises that appearance is emptiness and emptiness is appearance, like a moon in water. At that time, selflessness and dependent arising arise without contradiction, or it is said to be understood as union. At that time, although there is a difference in the way of expressing selflessness and dependent arising in words, there is no slight difference in essence, and by generating a certainty in the state of being inseparable, the conceptual thought that grasps by combining the appearance of the basis of negation and the cutting of the object of negation dissolves on its own, and a state of non-elaboration appears, like the ability to remain as it is without negating or establishing. By repeatedly familiarizing oneself with such non-elaboration, the conceptual patterns of separate natures that depend on each phenomenon are cut off, and all appearances of the two dharmas of the object of focus are purified, and a special certainty arises in the equality of the nature of all dharmas, and it is perfected. Thus, emptiness, union, non-elaboration, and equality

ིད་དེ་དེ་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་གི། སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་བར་དུ་ཕྱི་མ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེས་ན་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་མེད་རྐྱང་པ་ཙམ་ལ་གནས་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་བློ་རྩེ་གཏད་པས་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕྱིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་བཅད་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་ཀ་བ་དང་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྟེང་ན་སོ་སོར་ཡོད་པར་གོ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བླང་དོར་དང་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་གཞིག་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། དམངས་ཀྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་མཐར་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་སྐབས་འདིའི་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། གང་གིས་དམིགས་མེད་མི་ཤེས་པས། །དེ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མི་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འཇིག་པས་དམིགས་མེད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོགས་དང་། མཉམ་གཉིས་ལྷག་པའི་མཉམ་ཉིད་ཀྱིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །དེར་མ་ཟད་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་ཡོད་། འོང་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ 19-1-50b ལས། འོད་སྲུངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་གྱི་གཉིས་དང་གསུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཚུལ་འདིའི་སྒོ་ནས་མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ཡང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་སུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཉམ་པ་མེད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་། གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། 立無別 གསུམ་པ་དབྱེར་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྣང་ངོས་ནས་དག་པར་གྲུབ་པ་དང་། སྟོང་ངོས་ནས་མཉམ་པར་གྲུབ་པ་དེ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་ན་སྔ་མ་གཉིས་པོའི་ཤུགས་ལས་གྲུབ་སྟེ། གང་དག་པར་སྣང་བ་དེ་མཐའ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་ལ། གང་སྟོང་པ་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བས་ན། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ་པ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཟུང་འཇུག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱུད་ལས། གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དངོས། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིར་མངོན་རྫོགས་པར། །སྐུ་གསུང་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ 19-1-51a ལས་ཐུགས། །མ་ལུས་བདག་ཉིད་ཞལ་མཐོང་བ། །དབང་བསྒྱུར་མཆོག་ཉིད་དམ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ལ།དེ

【現代漢語翻譯】 因此，這四者是依靠前者對後者的瞭解而進入後者的狀態。如果對前者沒有獲得定解，那麼後者就無法確定。因此，如果僅僅將注意力集中在名相上的勝義諦空性上，認為這就是實相，那麼連此時平等性的邊都沾不上。僅僅理解為對實有成立的斷除，像柱子和瓶子等事物上各自存在的斷除，是無法摧毀對一切法的取捨和有相執著的，無法做到平等性的事業，就像平民無法做到國王的事業一樣。因此，以中觀道路的無戲論達到究竟，從而見到一切法皆為平等性，這就是證悟此時的大平等性。正如續部所說：『誰若不知無相，彼亦不知法界。因此，通過破滅有和無，而知無相。』等等。以及『二者平等勝過平等性，壇城皆為普賢剎。』等等所宣說。不僅如此，共同乘中也有。《郁伽長者經》中說：『光護，如果通達一切法皆為平等性，那就是涅槃。那也是一，而不是二和三。』通過這種方式，也開示了最終歸於一乘。在《菩提分品經》中說：『文殊，誰見到一切法無不平等，無有二，無有二分，這就是正確的見解。』 三、無別之建立： 如是，從顯現的角度成立清凈，從空性的角度成立平等，這兩者以無別、一味的方式存在於一切法中，這是由前兩者的力量而成立的。凡是顯現為清凈的，都是完全空性的；凡是空性的，都是遠離一切邊際的平等性，並且顯現為極其清凈、如幻如夢般的各種顯現。因此，這兩者無別，融為法身一真點，這是聖者們各自所能證悟的，是圓滿大圓滿的境界。這些也如續部所說：『秘密明點之自性，彼乃一切佛之體。十方四時現圓滿，身語功德事業意。無餘自性面見者，乃是自在勝者聖。』以及『自生智慧無處顯現。』等等所宣說。

【English Translation】 Therefore, these four are entered into the latter state by relying on the former knowledge of the former. If there is no definite understanding of the former, then the latter will not be determined. Therefore, if one merely focuses on the nominal ultimate truth of emptiness, thinking that this is the true nature, then one will not even reach the edge of equality at this time. Merely understanding the negation of true establishment, like the negation existing separately on things like pillars and vases, cannot destroy the acceptance and rejection of all dharmas and the concept of characteristics, and cannot do the work of equality, just as ordinary people cannot do the work of a king. Therefore, achieving the ultimate in the non-conceptualization of the Middle Way, and thus seeing all dharmas as equality, is the realization of the great equality at this time. As the tantra says: 'Whoever does not know the signless, does not know the realm of dharma. Therefore, by destroying existence and non-existence, know the signless.' And 'Equality of the two surpasses equality, the mandala is the realm of Samantabhadra.' etc. Moreover, it is also in the common vehicle. In the Ugraparipṛcchā Sūtra: 'Light Protector, if you realize that all dharmas are equal, that is nirvana. That is also one, not two or three.' In this way, it also shows that it ultimately leads to the One Vehicle. In the Bodhipakṣa Sūtra: 'Manjushri, whoever sees all dharmas as non-unequal, non-dual, and non-divisible, that is the correct view.' Three, the establishment of non-difference: Thus, purity is established from the perspective of appearance, and equality is established from the perspective of emptiness. These two exist in all dharmas in a way that is non-different and of one taste, which is established by the power of the former two. Whatever appears as pure is completely empty; whatever is empty is equality that is free from all extremes, and appears as extremely pure, illusory, and dreamlike various appearances. Therefore, these two are non-different, merging into the single bindu of the Dharmakaya, which is what the holy ones can realize individually, and is the state of perfect Dzogchen. These are also as the tantra says: 'The nature of the secret bindu, that is the essence of all Buddhas. Manifestly perfect in the ten directions and four times, body, speech, qualities, activities, and mind. The one who sees the face of the complete self-nature, is the supreme sovereign, the holy one.' And 'Self-born wisdom appears nowhere.' etc.

་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་བདག་མེད་ཡེ་མཁྱེན་རང་རིག་ཐུགས། །དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་མེད་པར་དྲན་དབང་བསྒྱུར། །ངོ་མཚར་སྐུ་གསུང་ཡོན་ཏན་ཞིང་ཁམས་ལས། །གཞན་ན་མེད་དེ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་གྱུར་པ་ན། །ཡེ་ཤེས་ལམ་ནི་དོན་མེད་འགྱུར། །གསལ་སྟོང་གཉིས་ནི་ཐ་དད་ན། །རྟག་ཆད་མཐར་ནི་ལྷུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀུན་སྙིང་པོ་ལམ་ལས་འདས་པས་ན། །མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པས་འབད་རྩོལ་ལས་ལས་གྲོལ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་པ། །ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་གྱུར་པའོ། །ཞེས་དང་། གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་ལས། ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེ་དབྱེར་མེད་པས། །སྣང་སྟོང་ཐ་དད་མེད་པར་འདྲེས། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ནི་དེ་ལ་གསུངས། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་འདི་བསྟན་པའོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །རྟོག་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ 19-1-51b ཟུང་དུ་འཇུག་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 立共同 གཉིས་པ་ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྐལ་པ་ཅན་ལ་སྐབས་དོན་ཐད་ཀར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་ཅན་ལ་དེའི་ཚུལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་གཅིག་པའམ་ཚུལ་གཅིག་པར་བསྒྲུབ་ལ། དེའི་སྣང་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ཏེ་ཡི་གེ་ཨ་ཡིག་གདངས་གཅིག་གནས་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོའི་དོན་དེའང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་ལས་འདས་པར་མྱོང་བ་དང་བཞིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི་རིམ་གྱིས་པའི་བཤད་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཡང་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཆོས་ཀུན་རོ་གཅིག་པ་རྒྱུ་གཅིག་པ། དེའི་དཔེ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཨོཾ་སྟེ་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དཔེ་དོན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་དེའི་མཐུའམ་བྱིན་རླབས་ནི་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ 19-1-52a དོན་དེ་ལུང་དང་མན་ངག་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཀྱང་ལུང་དང་མན་ངག་གི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡིད་དཔྱོད་མིན་པར་རང་བློའི་གཏིང་དུ་མངོན་སུམ་ཡིད་ཆེས་པ་བཞིས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། དང་པོ་ནས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་བའི་བཤད་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་ག

【現代漢語翻譯】 關於如何進行瑜伽修持，（經中）說道：『空性無我，全知自明之心，無有能緣所緣，轉變念頭和感官。奇妙的身語功德和凈土，除此之外別無他處，它本身就是如此。』此外，《智慧金剛總集》中說：『如果二諦（勝義諦和世俗諦）變得不同，那麼智慧之路將變得毫無意義。如果光明和空性是分離的，那麼將會墮入常斷二邊。』又說：『一切法的精髓超越了道路，因為已經達到究竟，所以從努力中解脫。俱生智完全清凈，成為不住二元的融合。』此外，《無二勝王經》中說：『深廣無別，顯現和空性融合無別。佛陀即是如此稱呼，這就是菩提的教導。』此外，《金剛鬘續》中說：『世俗和勝義，遠離兩種分別念，完全融合在一起，那就是雙運。』等等。 第二，關於共同修持，有兩種方式：為有緣者直接闡述要點，為懷疑者通過間接方式闡述。首先，如此清凈、平等、無別、超越思維的意義，是這樣來闡述的：一切法在法界平等性中具有相同的根源或方式。其顯現的身和智慧，通過文字的方式來闡述，就像字母「阿」（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）一樣，從一個聲音的根源中顯現出各種字母。這兩者互相加持，不可分離。如此清凈、平等、無別的大法身之義，通過各自的覺知方式，超越思維地體驗，並通過四種方式來確定，這是一種漸進的闡述方式。此外，在清凈、平等、真諦無別的體性中，一切法味一、根源相同。例如，字母「嗡」（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）代表了三解脫門、身語意的自性無別。這兩個例子和意義的論證的力量或加持，在於確定一切法本初即是佛，是清凈、平等、大平等性。如此的意義，雖然與經文和口訣相符，但並非僅僅依賴經文和口訣的思辨，而是通過四種方式在自心的深處顯現並確信，從而確定密咒的見解，這是從一開始就闡述雙運的緣故，是一種頓悟式的闡述方式。

【English Translation】 Regarding how to practice yoga, it is said: 'Emptiness, selflessness, omniscient self-awareness mind, without object and subject, transform thoughts and senses. Wonderful body, speech, qualities, and pure lands, there is nothing else besides that, it is just as it is.' Furthermore, in the 'Wisdom Vajra Collection', it says: 'If the two truths (conventional and ultimate) become different, then the path of wisdom becomes meaningless. If clarity and emptiness are separate, then one will fall into the extremes of permanence and annihilation.' It also says: 'The essence of all dharmas transcends the path, because it has reached the ultimate, it is liberated from effort. The co-emergent wisdom is completely pure, becoming a non-abiding union.' Furthermore, in the 'Non-Dual Victory', it says: 'Deep and vast are inseparable, appearance and emptiness are mixed without difference. Buddha is called that, this is the teaching of enlightenment.' Furthermore, in the 'Vajra Garland Tantra', it says: 'Conventional and ultimate, separated from two kinds of thoughts, where they are truly mixed, that is explained as union.' and so on. Secondly, regarding common practice, there are two ways: directly explaining the key points to those who are fortunate, and indirectly explaining the method to those who are doubtful. First, the meaning of such purity, equality, non-duality, and transcendence of thought is explained as follows: all dharmas have the same root or method in the equality of the dharmadhatu. The appearance of body and wisdom is explained through the method of letters, just like the letter 'A' (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), from the source of one sound, various letters appear. These two mutually bless each other and are inseparable. The meaning of such purity, equality, non-dual great Dharmakaya is experienced beyond thought through each individual's awareness, and is determined through four methods, which is a gradual explanation. Furthermore, in the nature of purity, equality, and undifferentiated truth, all dharmas are of one taste and have the same root. For example, the letter 'Om' (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡) represents the three doors of liberation, and the nature of body, speech, and mind is shown to be inseparable. The power or blessing of these two examples and the reasoning of meaning lies in establishing that all dharmas are primordially enlightened, and are pure, equal, and of great equality. Although such meaning is shown to be in accordance with scripture and oral instructions, it is not speculation based solely on the words of scripture and oral instructions, but is manifested and believed in the depths of one's own mind through four methods, thereby establishing the view of mantra, which is an instantaneous explanation because it explains union from the beginning.

ཉིས་གང་ལྟར་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་བློར་ཆུད་པར་དཀའ་བས་མི་འཐད་པར་སེམས་པ་ལ་བརྒྱུད་ནས་བསྒྲུབ་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། དང་པོ་ཕྱི་རོལ་པས་སངས་རྒྱས་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ། ཁོ་རང་གི་འདོད་པ་རིག་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ལས། ཨུ་དུམྦ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་བརྒྱ་ལམ་ན་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་འབྱུང་བ་ན། ལྷུམས་སུ་འཇུག་ཚེ་གླང་པོའི་རྣམ་པས་ཞུགས་པ་ཡུམ་གྱིས་རྨིས་པ་དང་། བལྟམས་ནས་མཚན་དཔེ་དང་ལྡན་ཞིང་དེ་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་སྒྱུར་དང་བྱུང་ན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལུང་གིས་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། རིགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་གང་ཟག་གི་བདག་ 19-1-52b མེད་སོགས་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཅིང་དེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་གྲུབ་པས་ན། སངས་རྒྱས་ནི་ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཚད་མ་དང་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་ཡང་དག་ཏུ་གྲུབ་སྟེ་ཚད་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྒྲུབས་ཤིང་། ཡང་སངས་རྒྱས་ཁས་ལེན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་ནས་བསྟན་པའི་སྟོང་ཉིད་མི་འདོད་པའི་ཉན་ཐོས་པ་དག་ལ། ལུང་ནི་ཐེག་དམན་རང་གི་མདོ་ལས། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་པ་འདྲ།ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་། རིགས་པ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་གི་ཚུལ་དུ་མི་བདེན་པར་མ་མཐོང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་པ་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒྲུབས་པ་དང་། ཡང་མདོ་ལམ་པ་གང་དག་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ཁས་མི་ལེན་པ་དག་ལ། ལུང་ནི་མདོ་སྡེ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ལས་སྔགས་རྗེས་སུ་འབྱུང་བར་ལུང་བསྟན་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། གང་ཞིག་བདག་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བཞིན་མཉམ་པར་རབ་གནས་ཤིང་། །མི་གནས་ལེན་པ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་པ་དག །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། ། 19-1-53a ཞེས་ཕུང་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་ཞེས་དང་།ཆགས་སོགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་བསྟན་ཏེ་བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་དང་། ཡང་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེའི་གཞི

【現代漢語翻譯】 總之，四種相同的因等，是進入密咒甚深見解的不欺騙之方式，故稱為理由。 其次，像這樣，一切法本自成佛的道理難以理解，如果認為不合理，那麼簡略地說一下通過途徑來證實的道理。首先，對於外道懷疑佛陀是否是量士夫，可以這樣說，根據他們自己認可的《梨俱吠陀》的經文：『如同烏曇跋羅花一樣，在百道中，一切智者導師出現在世間，從剎帝利種姓和婆羅門種姓中誕生。入胎時，夢見母親以象的形象進入。出生后，具有相好，如果不完全具備，則成為轉輪王，如果具備，則成佛。』這樣的經文證實了佛陀的存在。從理證上說，佛陀所開示的道路，如人無我等，通過真實的理證得以證實，並且這被證實是解脫的道路。因此，佛陀是希求解脫者的量士夫導師，他所開示的道路也被證實是正確的。就像從量士夫的成立等方面，按照教義來證實一樣。還有，對於雖然承認佛陀，但不接受大乘所說空性的聲聞乘行者，可以這樣說，根據小乘自己的經典：『色如水泡聚。』等等。從理證上說，如果不將五蘊視為眾多且剎那生滅的虛假之物，就無法成立人無我。因此，就像《寶鬘論》中所說的那樣，依靠空性來成就解脫的方式來證實。還有，對於那些不接受密咒甚深見修行持的補特伽羅，可以這樣說，根據《教誡穗王經》，預言了密咒的隨行。以及《華嚴經》中說：『何者我與諸佛，自性平等而安住，無住無取即無舍，彼等即成如來。色受想，行識及心識，無數如來，彼等成大雄。』這樣將五蘊顯示為如來藏的自性。以及《無垢稱經》中說：『煩惱即如來種。』顯示了遠離貪著等即是解脫，這是對具有我慢者說的，對於無我者來說，貪著等的自性即是解脫。還有，在《文殊師利遊戲經》等經典中說，煩惱是菩提金剛的基礎

【English Translation】 In any case, the four factors, such as having the same cause, are said to be valid reasons because they are infallible ways to enter the profound view of mantra. Secondly, since it is difficult to grasp the meaning that all phenomena are primordially enlightened, if one doubts its validity, I will briefly explain the method of establishing it through reasoning. First, regarding the doubt of outsiders as to whether the Buddha is a reliable person, it can be argued based on their own accepted Vedic scriptures: 'Like the flower of the Udumbara, the all-knowing teacher appears in the world among hundreds of paths, born from the Kshatriya and Brahmin castes. At the time of conception, the mother dreams of an elephant entering her womb. After birth, he possesses auspicious signs and marks, and if he does not fully possess them, he becomes a universal monarch; if he does, he becomes a Buddha.' This scripture proves the existence of the Buddha. As for reasoning, the path taught by the Buddha, such as the selflessness of the individual, is proven by the power of reality, and it is established as the path to liberation. Therefore, the Buddha is the reliable teacher of those who desire liberation, and the path he taught is also proven to be correct. It is established according to the teachings, based on the establishment of a reliable person, and so on. Furthermore, for those Hearers (Shravakas) who acknowledge the Buddha but do not accept the emptiness taught in the Mahayana, it can be argued based on their own Hinayana sutras: 'Form is like a bubble.' etc. As for reasoning, if one does not see the five aggregates as impermanent and momentary, the selflessness of the individual cannot be established. Therefore, liberation is achieved through emptiness, as explained in the 'Garland of Jewels.' Additionally, for those individuals who do not accept the profound view and practice of secret mantra, it can be argued based on the 'King of Sutras Bestowing Instructions,' which prophesies the subsequent arising of mantra. And in the 'Array of Trees Sutra': 'Whoever abides in the equality of self and Buddhas, without dwelling, taking, or abandoning, those ones will become Thus Gone Ones. Form, feeling, perception, volition, and consciousness, countless Thus Gone Ones, those ones will become great sages.' Thus, the five aggregates are shown to be the nature of the Thus Gone One. And in the 'Vimalakirti Sutra': 'Afflictions are the seeds of the Thus Gone One.' Showing that freedom from attachment, etc., is liberation is taught to those with pride; for those without self, the nature of attachment, etc., is liberation. Furthermore, in the 'Manjushri's Play Sutra' and other sutras, it is said that afflictions are the basis of the Vajra of Enlightenment.

་ལགས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སོགས་ལས། འཁོར་བ་བསལ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འཁོར་བར་དམིགས་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་འཁོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཡང་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་བ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཞིང་འདི་རྟག་ཏུ་དག་ཀྱང་མི་མཐོང་བའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ 19-1-53b ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་ཅིང་། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མཉེས་པར་བྱ་བ་ཡང་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུས་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདུན་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་སོ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་ལ་གནོད་པ་སོགས་སྙིང་རྗེས་ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་མང་དུ་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ལུང་དང་། རིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་འདས་བཟང་ངན་བླང་དོར་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ལྟ་བུས་གསང་སྔགས་ཉིད་ཐེག་པའི་མཆོག་ཏུ་གྲུབ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་ཕན་ཆོད་དག་པའང་རིམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་ངེས་པའོ། །ཡང་སྔགས་ཕལ་མོ་ཆེ་ན་བཤད་པ་ཙམ་ལ་བློ་ཕྱོགས་ནས་བྱར་མེད་རྫོགས་ཆེན་གྱི་དོན་ལ་མི་འཐད་པར་སེམས་པ་དག་ལ། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ན་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སོགས་ལྷར་དག་པ་སྦྱར་བ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དང་གཏོར་མ་སོགས་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཚུལ་དང་། བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲོད་པའི་ལུང་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཤིང་། རིགས་པའང་སྣོད་བཅུད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་དུ་ 19-1-54a གྲུབ་པ་ཉིད་ལམ་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པ་ལ་བྱ་རྩོལ་གྱི་འཆིང་བ་ལམ་གྱི་གེགས་སུའང་ཆེ་བར་གྲུབ་པས། རང་བབ་སོར་བཞག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་རང་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་རྣམས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་སྟེ།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་རིག་ཁམས་ནོར་བུ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་དུ་སྐས་ཀྱི་གདང་བུ་ལྟར་ཐེག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །དེས་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་ངེས་པ་མ་རྙེད་པའི་བློ་ཆུང་ལ་གསང་བ་ཟབ་མོ་བཤད་ན་སྐྲག་པས་འདོར་བའམ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་གནས་སུ་

【現代漢語翻譯】 等等經文表明，煩惱即是智慧。在《文殊師利幻化經》等經典中提到：『不是要消除輪迴，去修涅槃，而是專注于輪迴本身，即是涅槃。』這表明輪迴即是菩提。此外，在《華嚴經》中說：『世界無量無數，言語道斷不可思議，然虛空終不可毀，自生智慧亦如是。』等等經文揭示了自生智慧。另外，經典中還說一切眾生皆具自生智慧之精華。釋迦牟尼佛的剎土恒常清凈，只是人們看不見。 諸如此類的教義數不勝數。關於以女身取悅佛陀，經典中說：『菩薩爲了完全取悅如來，將自己的身體幻化成女身，恒常在如來面前。』等等。還有許多關於以慈悲之心懲罰危害佛法之人的教義。在理證方面，正如所需顯現的那樣，一切法自性清凈，一切法平等，因此輪迴與涅槃、善與惡、取與舍皆不成立，如前所述。因此，秘密真言被認為是至高無上的乘，只要承認空性，清凈也會逐漸實現。對於那些僅僅因為聽聞一些淺顯的密法，就心生偏頗，認為與無修大圓滿的教義相悖的人，要知道在無上密續中，眾生被視為佛的本性，五蘊等被視為本尊的清凈顯現，究竟的意義是不依賴於壇城和朵瑪等行為。通過介紹第四灌頂智慧的經文來證實這些觀點。理證方面，器情世界原本清凈平等，無需通過道新近修證。對於那些具有這種證悟把握的人來說，行為造作的束縛反而會成為道的障礙。因此，依靠任運自成的瑜伽，就能輕易地掌控自生智慧的顯現。' 因此，不應在未成就前者的情況下修證後者。佛陀也像梯子一樣，以調伏覺性寶藏的方式，展示了乘的次第。因此，對於那些尚未對前者獲得定解的淺薄之人，如果宣說甚深秘密，他們要麼會因恐懼而捨棄，要麼會成為誹謗的根源。

【English Translation】 Etc., which shows that afflictions are wisdom. From 'Vimalakirti Nirdesa Sutra' and others: 'It is not to eliminate samsara and meditate on nirvana, but to focus on samsara itself, which is nirvana.' This shows that samsara is enlightenment. Furthermore, from the Avatamsaka Sutra: 'Many realms of the world, inconceivable words, but the sky will not be destroyed, so is the self-born wisdom.' Etc., which reveals the self-born wisdom. Furthermore, the sutras state that all sentient beings have the essence of self-born wisdom. Although this field of Buddha Shakyamuni is always pure, it is not seen. There are countless such teachings. Regarding pleasing the Buddha with a woman's body, the sutras say: 'The Bodhisattva, in order to completely please the Tathagata, manifests his own body as a woman's body and always remains in front of the Tathagata.' Etc. There are also many teachings about punishing those who harm the Dharma with compassion. In terms of reasoning, as it appears as needed, all dharmas are naturally pure, and all dharmas are equal, so samsara and nirvana, good and bad, acceptance and rejection are not established, as mentioned above. Therefore, Secret Mantra is considered the supreme vehicle, and as long as emptiness is acknowledged, purification will gradually be achieved. For those who are biased simply by hearing some superficial tantras and think that they are contrary to the teachings of Atiyoga, know that in the supreme tantras, sentient beings are shown to be the nature of the Buddha, the skandhas, etc., are combined as the pure appearance of the deity, and the ultimate meaning does not depend on activities such as mandalas and tormas. These views are confirmed by the scriptures that introduce the wisdom of the fourth initiation. In terms of reasoning, the container and its contents are originally pure and equal, and there is no need to newly achieve them through the path. For those who have the confidence of such realization, the bondage of actions and efforts becomes a great obstacle to the path. Therefore, relying on the yoga of naturalness, the ways to easily control the appearance of self-born wisdom are easily achieved. Therefore, one should not cultivate the latter without achieving the former. The Buddha also showed the stages of the vehicle like the rungs of a ladder, in the manner of taming the treasure of awareness. Therefore, if profound secrets are explained to those with shallow minds who have not gained certainty in the former, they will either abandon them out of fear or become a source of slander.

འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསང་བར་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཡི་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་དག་ལ་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལྟ་དགོངས་ཟབ་མོ་བསྟན་ན་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་དེས་ན་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཀུན་ལ་མཁས་པས་མཐར་ཕྱིན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་རིགས་པའི་སྒོ་ཙམ་སྟེ་ཞིབ་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་དོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ལ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལམ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ 19-1-54b སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཀྱང་དག་མཉམ་རྟོགས་པ་འདིའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། མིག་དང་འདྲ་བའི་ལྟ་བ་འདི་མེད་ན་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ལྡན་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམས་པ་སོགས་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟ་བུས་ཟིན་པའི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པར་འགྱུར་བས་ལམ་ཀུན་གྱི་གནད་འདི་ཁོ་ནར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའོ། །གཉིས་པ། སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ། སྤྱོད་པ་དོན་ཡོད་པ། དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དང་མཐུན་པ། དབང་བསྐུར་བས་ཐོབ་པ། དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བ། སྒྲུབ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ། མཆོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ། ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་འབྱོར་པ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་འདིའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་དུ་གནས་པ་མིན་ན་སྣོད་བཅུད་རྟེན་བརྟེན་པའི་ལྷར་བསྒོམ་པ་མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་ན་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ཡིན་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམས་པས་སྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྤྱོད་པ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཅི་བདེར་རོལ་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པ་དང་སྦྱོར་སྒྲོལ་སོགས་བརྟུལ་ཞུགས་ 19-1-55a ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་དུ་ལེན་པ་རྣམས། དག་མཉམ་ཡིན་ན་ལྟ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་འཐད་ཀྱི། མིན་ན་ཐུན་མོང་ཐེག་པར་དེ་དག་སྤང་བྱར་བཤད་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པས་ན་འདི་དག་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ནའང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་། རང་བཞིན་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ལ། ལམ་ལས་འབྲས་དཀྱིལ་མངོན་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་། གཞི་དེ་ལྟར་མིན་ན་ལམ་ཡང་ཡང་དག་མིན་ལ་དེ་ལས་འབྲས་བུ་དག་པ་འབྱུང་མི་ཤེས་ནའང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དང་མཐུན་པ་དང་། དབང་ཡང་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དང་བཅས་པ་རྡོ་རྗེ་བཞིར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད། དབང་གི་ས

【現代漢語翻譯】 因為轉變的緣故，被教導為極其秘密。對於那些在《大平等經》（mdo yi mnyam pa chen po）的意義上獲得確定的人，如果展示無上瑜伽（sngags bla med）的甚深見解，將會非常成功，因此，通曉所有乘（theg pa）次第的智者，能夠實現究竟金剛頂（rdo rje rtse mo）的成就。這些只是理性的門徑，如果詳細分析，則是無限的。 第四，關於目的，分為共同和特殊兩種。首先，所有修持道（lam sgrub pa）的人，都會按照各自的見解行事，這是法性（chos nyid）的規律。因此，金剛乘（rdo rje theg pa）的禪修等一切，都與證悟清凈平等（dag mnyam rtogs pa）的這種方式相符。如果沒有像眼睛一樣的這種見解，就不會產生智慧和雙足，因此，修道等同於虛影。然而，被這種正確的見解所掌握的禪修等，就變成了金剛乘的道的特徵，因此，道的關鍵就在於此，所以非常重要。 第二，禪修變得不顛倒，行為變得有意義，壇城（dkyil 'khor）與意義相符，灌頂（dbang bskur）能夠獲得，誓言（dam tshig）難以違越，修行不會浪費，供養變得清凈，能夠掌握事業（phrin las），真言（sngags）和手印（phyag rgya）變得卓越，這些都源於此力量。也就是說，如果一切法（chos thams cad）不是安住于清凈平等之中，那麼觀想外器內情（snod bcud rten brten pa）為本尊（lhar bsgom pa），就變成了不是而觀想為是，因此，禪修就會顛倒。然而，如果不是那樣，而是觀想是為是，那麼禪修就不會顛倒。行為方面，隨心所欲地享受欲妙（'dod yon），沒有取捨，以及接受結合解脫（sbyor sgrol）等苦行（brtul zhugs）的行為。如果是清凈平等，那麼與見解相符的行為就是合理的。如果不是那樣，那麼在共同乘（thun mong theg pa）中，這些都被說成是應該拋棄的，因此，這些就變成了虛假的行爲了。然而，由於清凈平等的關鍵，這些密咒的行為也變得有意義。壇城方面，象徵自性（rang bzhin）、基（gzhi）、果（'bras）無別的壇城，是形象和道的壇城。從道中顯現果壇城，如果基不是那樣，那麼道也不是正確的，因此，無法從那裡產生清凈的果，然而，如果如實地確定了基，那麼壇城就與意義相符。灌頂方面，自己的身語意（rdo rje bzhi）平等且完整，本來就安住于金剛之中，灌頂的賜予。

【English Translation】 Because of the transformation, it is taught to be extremely secret. For those who have gained certainty in the meaning of the Great Equality Sutra (mdo yi mnyam pa chen po), if the profound view of the unsurpassed yoga (sngags bla med) is shown, it will be very successful. Therefore, the wise who are skilled in all the stages of the vehicles (theg pa) can accomplish the ultimate Vajra Peak (rdo rje rtse mo). These are just the gateways of reason; if analyzed in detail, they are limitless. Fourth, regarding the purpose, there are two types: common and specific. First, it is the nature of phenomena (chos nyid) that all practices of the path (lam sgrub pa) proceed in accordance with their respective views. Therefore, all meditations, etc., of the Vajrayana (rdo rje theg pa) are solely in accordance with this mode of realizing purity and equality (dag mnyam rtogs pa). If this view, which is like an eye, is absent, wisdom and feet will not arise. Therefore, practicing the path, etc., becomes merely a reflection. However, meditation, etc., that is grasped by this correct view becomes the characteristic of the Vajrayana path. Therefore, the key to all paths lies in this, so it is extremely important. Second, meditation becomes non-inverted, actions become meaningful, the mandala (dkyil 'khor) accords with meaning, empowerment (dbang bskur) can be obtained, vows (dam tshig) are difficult to transgress, practice is not wasted, offerings become pure, the ability to control activities (phrin las) is attained, and mantras (sngags) and mudras (phyag rgya) become excellent. These arise from the power of this. That is, if all phenomena (chos thams cad) do not abide in purity and equality, then contemplating the outer world and inner beings (snod bcud rten brten pa) as deities (lhar bsgom pa) becomes contemplating what is not as what is. Therefore, meditation becomes inverted. However, if it is not like that, but rather contemplating what is as what is, then meditation becomes non-inverted. Regarding actions, enjoying desirable objects ( 'dod yon) as one pleases, without acceptance or rejection, and accepting ascetic practices (brtul zhugs) such as union and liberation (sbyor sgrol). If it is purity and equality, then actions that accord with the view are reasonable. If it is not like that, then in the common vehicle (thun mong theg pa), these are said to be abandoned, so these become false actions. However, due to the key of purity and equality, these mantra actions also become meaningful. Regarding the mandala, the mandala that symbolizes the inseparability of nature (rang bzhin), base (gzhi), and result ('bras) is the image and the mandala of the path. The manifestation of the result mandala from the path also, if the base is not like that, then the path is also not correct, so a pure result cannot arise from there. However, if the base is established as it is, then the mandala accords with meaning. Regarding empowerment, one's own body, speech, and mind (rdo rje bzhi) are equal and complete, and naturally abide in the vajra. The bestowal of empowerment.

ྟོབས་ལས་མར་མེས་བུམ་པའམ་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་ལྟར་གོ་མྱོང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་མིན་པའི་དོན་དབང་གིས་ངོ་སྤྲད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དབང་བསྐུར་བས་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་ལ་རག་ལས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཏུ་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་ལྷར་དག་པ་བཤད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། 19-1-55b མིང་སོགས་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ལ་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོག་པ་མི་རུང་བར་གསུངས་པ་འདི་དག་ཀྱང་། དག་པ་དང་མཉམ་པ་མིན་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བཟུང་བ་བློ་དོན་མཐུན་ཞིག་གིས་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བསྐྱེད་པ་མི་རིགས་ཤིང་། ཡང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་དང་མི་མཐུན་པ། ཕུང་པོ་གདུང་བར་མི་བྱ་བ་དང་། འདོད་ཡོན་དང་དམ་རྫས་ཕྱག་རྒྱ་དང་དུ་ལེན་པ་སོགས་སྤྱོད་པའི་དམ་ཚིག་འདི་དག་ཀྱང་། དག་མཉམ་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་གྱི། དེ་ལྟ་མིན་ན་ཐེག་པ་འོག་མ་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། སྤང་བྱ་ཡིན་པ་ཞིག་སྤངས་པས་རྩ་ལྟུང་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་པས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྣམས་འདའ་བར་མི་རུང་བ་མིན་ན་ཡང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་ལྟ་བ་དེ་དང་དེའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདའ་མི་རུང་བར་ངེས་པས་ན་དམ་ཚིག་འདའ་བར་དཀའ་བ་དང་། སྒྲུབ་པའང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་གནས་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ལམ་བསྒྲུབས་པས་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་འཐད་ཀྱང་། མ་ཡིན་ན་སོལ་བ་བཀྲུས་ཀྱང་མི་དཀར་བའམ། སེམས་བེམ་པོ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་གོམས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་དུ། ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་པ་མི་ 19-1-56a སྲིད་པས་སྒྲུབ་པ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་ན་ཡང་། དག་མཉམ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་། མཆོད་པའང་སྔགས་ན་ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་དམེ་བར་གྲགས་པ་རྣམས་མཆོད་པའི་གཙོ་བོར་སྦྱོར་ལ། དེ་མ་དག་པ་ཡིན་ན་ལྷ་ལ་ཕུལ་མི་རུང་ཞིང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བརླབས་པས་དག་པར་འགྱུར་སྙམ་ནའང་། དག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བརླབས་ནས་འབུལ་བར་རིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་ཕུལ་བ་ལ་དོན་ལྷག་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་བྱ་རྒྱུད་བཞིན་དུ་གཙང་བར་སྦྱར་འོས་ན་ཡང་། འདིར་གཙང་དམེ་བླང་དོར་གཞིག་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་དང་དུ་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་མཉམ་པའི་གནད་ཀྱིས་འབྱུང་བས་ན་མཆོད་པ་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཀྱང་སྔགས་ནང་པའི་སྐབས་སུ་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་དང་ཚུལ་མཐུན་པར་སྟོབས་མཆོག་ཏ

【現代漢語翻譯】 就像用燈或手指指月一樣，是爲了讓人瞭解，而不是因為事物本身就是那樣，所以不能通過並非事物本性的東西來介紹它。灌頂的獲得也依賴於此。在密咒的誓言中，如果對一切法自性清凈為天生疑， 以及經中說不應以相的執著來分別無名平等的境界。如果不是清凈和平等，那麼以符合智慧的方式執持它，就不會產生密咒的根本墮罪。此外，在舍離貪慾的道中，與所教導的不一致，不應折磨身體，接受欲妙和誓物手印等行為的誓言，也與清凈平等的意義相符。如果不是這樣，就像下乘所教導的那樣，安住于實義，捨棄應捨棄之物，不會產生根本墮罪。因此，如果不是不能違越密咒的誓言，那麼因為清凈平等的要點，必定不能以背離的態度違越由彼彼見解所設定的行為，所以誓言難以違越。修持也是將蘊、界、處修持為與本尊無二無別。如果情況確實如此，那麼通過修道，如實顯現是合理的。如果不是這樣，就像洗炭也不會變白，或者無論如何習慣於認為心是物質，也不會變成那樣一樣，不可能成就與本尊無二無別，所以修持將變得徒勞。然而，因為清凈平等的要點，這樣的修持不會徒勞。供養也是，在密咒中，將世間認為不凈的五肉和五甘露等作為主要供品。如果認為它們是不清凈的，那麼就不能供養本尊。即使認為通過密咒和手印加持後會變得清凈，但理應供養清凈之物，供養不清凈之物又有什麼意義呢？因此，就像行續一樣，應該供養清凈之物。然而，在這裡，爲了破除清凈與不凈、取與舍的分別，所以接受五甘露等。這些也因為自性清凈和平等的要點而產生，所以供養會變得純凈。事業也是，在密咒內道的場合，通過觀想自身與如來（梵文：Tathāgata，tathāgata，如來）的身體、語言和意無二無別的方式，來成就各種事業，也與如來的事業和方式相符，具有最殊勝的力量。

【English Translation】 Just as using a lamp or pointing at the moon with a finger is to make someone understand, not because the thing itself is like that, so it cannot be introduced through something that is not its nature. The attainment of empowerment also depends on this. In the vows of mantra, if one doubts that all dharmas are naturally pure as deities, and as it is said in the scriptures that one should not conceptualize the equality that is free from names, etc., with the perception of signs. If it is not pure and equal, then holding it in that way with a wisdom that is in accordance with the meaning would not generate the root downfall of mantra. Furthermore, in the context of the path of detachment from desire, what is inconsistent with what is taught, not tormenting the body, and taking vows of conduct such as accepting desirable objects and samaya substances, also accord with the meaning of purity and equality. If it were not so, as taught in the lower vehicles, abiding in the true meaning, abandoning what should be abandoned would not generate a root downfall. Therefore, if it is not that one cannot transgress the vows of mantra, then because of the key point of purity and equality, it is certain that one cannot transgress the conduct established by those various views in a way that turns one's back on them, so the vows are difficult to transgress. Practice is also practicing the aggregates, elements, and sense bases as being non-dual with the deity. If the situation is indeed like that, then it is reasonable that by practicing the path, it will be manifested as it is. If it is not so, just as washing charcoal will not make it white, or no matter how accustomed one is to thinking that the mind is material, it will not become so, it is impossible to achieve non-duality with the deity, so the practice will become futile. However, because of the key point of purity and equality, such practice will not be futile. Offering is also, in mantra, using the five meats and five elixirs, etc., which are considered impure in the world, as the main offerings. If they are considered impure, then they cannot be offered to the deity. Even if one thinks that they will become pure after being blessed by mantra and mudra, it is reasonable to offer pure objects, but what is the point of offering impure objects? Therefore, just like in Kriya Tantra, one should offer pure objects. However, here, in order to break the distinction between pure and impure, taking and abandoning, one accepts the five elixirs, etc. These also arise from the key point of being naturally pure and equal, so the offering becomes completely pure. Activity is also, in the context of inner mantra, through visualizing oneself as being non-dual with the body, speech, and mind of the Tathagata (Sanskrit: Tathāgata, tathāgata, Thus Come One) from the beginning, accomplishing the various aspects of activity also accords with the deeds and manner of the Tathagata, possessing supreme power.

ུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཡེ་ནས་ལྷའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མིན་ན་དོན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡིད་ 19-1-56b བྱེད་དེ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དོན་ལ་བདག་དང་ལྷ་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ན། སྔགས་ནང་པ་འདིའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་སོགས་ལས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཕྲིན་ལས་ལ་དབང་འབྱོར་བར་འགྱུར་བ་དང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་སྔགས་ཕྱི་པའི་ཚུལ་དུ་འཆིང་བ་དང་ཟློས་པ་ལས་སྟོབས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ནི། ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པའི་མཐུས་ཡིན་ལ། དེ་དག་གནས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་མིན་ན་རང་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུངས་བཟླས་པ་སོགས་ལས། སྔགས་ནང་པའི་ཚུལ་དུ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཟློས་ཤིང་འཆང་བ་ཆེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་གྲུབ་ནའང་། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་འབྲེལ་བའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྟོབས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་ནུས་པའི་དབང་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཡུལ་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས། སྔགས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཀུན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་བདེ་ཞིང་མྱུར་བའི་ 19-1-57a ལམ་དུ་གྲུབ་ལ། དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཀུན་ལ་ངེས་པ་མཆོག་ཏུ་རྙེད་ནས་གདིངས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལྟ་བ་དེས་ཟིན་པའི་ལམ་ཀུན་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཐའ་དང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟ་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། 不動禪定 གཉིས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སྒྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི། 定義 དང་པོ། གང་གིས་གླང་ཆེན་མྱོས་འདྲའི་སེམས། །མཉམ་པར་བཞག་པས་བཏུལ་ནས་སུ། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རབ་བརྟེན་ན། །དངོས་གྲུབ་ཡ་མཚན་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སམ་དྷཱིའི་སྒྲ་ལས་མཉམ་པའི་བློ་སྟེ་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་སྒོ་ནས་གང་དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་གནས་པའམ། ཡང་ན་ཡུལ་དང་མཐུན་པའམ་མཚུངས་པར་གནས་པ་སྟེ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱིས་མི་མཉམ་པ་མེད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་དང་། དུས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་རྫོགས་པའི་ཏིང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ་ལ 19-1-57b འང་སྐྱེ་གནས་བཞིའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་བྱེད་བདག་སྲས་གཞན་སྲས་མངོན་བྱང་ལྔ་བསྐྱེད་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་བསྐྱེད་སོགས་རྒྱས་པ་དང་། འབྲིང་པོ་ཆོ་ག་གསུམ་བསྐྱེད་དང་། བསྡུས་པ་ཨ་ནུ་ལྟར་སྔགས་ཙམ་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་ཨ

【現代漢語翻譯】 如果自性本來就是本尊，那麼就名副其實；如果自性本來不是本尊，那麼就會產生不符合實際的想法，即使不能成就殊勝的功德，因為本性是本來清凈，從實義上講，我和本尊沒有分別。因此，內道密咒的瑜伽比事部等法門更為殊勝，能夠成就事業。而且，密咒和手印也比外道密咒的束縛和重複更有力量，這是因為安住于證悟本尊無二的修習瑜伽的威力。如果不能如實地進入這些狀態，即使唸誦自生佛的陀羅尼等，以內道密咒的方式唸誦和持誦密咒和手印也不能獲得加持。但是，與無上密咒的生起次第和圓滿次第相關的密咒和手印，具有極其殊勝的加持力量，這是因為能夠毫不顛倒地進入本來清凈的意義而成就的。因此，以見解確立的本來清凈的真正意義，是密咒的修持等一切都成為毫不顛倒的自性，成為安樂而迅速的道路的關鍵。從證悟本來清凈意義的見解中，能夠對一切密咒道獲得最殊勝的定解，從而充滿自信。被這種見解所掌握的一切道，都會成為真正的密咒道。以上是對密咒學修的初步，即智慧波羅蜜多見解的簡要闡述。 不動禪定 第二，關於禪定，分為：定義、分類、修習方法、必要性四部分。 定義 第一，如經中所說：『以何如狂象之心，如實安住而調伏，依靠密咒與手印，成就不可思議之悉地。』正如經文所說，梵語『Samādhi』（梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地）的意思是『平等之心』，即通過使心堪能，專注于所緣境，或者與所緣境相合或相似，從而沒有沉沒和掉舉等不平等的狀態。 類別 第二，分為體性的分類和時間的分類兩種。第一種分為生起次第的禪定和圓滿次第的禪定兩種。第一種，修學生起次第時，有清凈四生習氣的自生、子生、他生、現證菩提五種生起，以及金剛四座儀軌四種生起等廣法；有三座儀軌三種生起等中法；有如阿努瑜伽（Anuyoga）那樣僅唸誦密咒的生起等略法；以及如阿底瑜伽（Atiyoga）那樣更為簡略的方法。

【English Translation】 If the self-nature is originally the deity, then it is true to its name; if the self-nature is not originally the deity, then it will produce ideas that do not conform to reality, and even if it cannot achieve extraordinary merits, because the nature is originally pure, from the real meaning, there is no difference between me and the deity. Therefore, the yoga of the inner tantric mantra is more superior than the practices of the Kriyā Tantra (Action Tantra) and other systems, and can accomplish activities. Moreover, mantras and mudras are also more powerful than the bondage and repetition of external tantric mantras, because of the power of dwelling in the practice of realizing the non-duality of the deity. If one cannot truly enter these states, even reciting the dhāraṇī of the self-born Buddha, reciting and holding mantras and mudras in the manner of inner tantric mantras cannot obtain blessings. However, mantras and mudras related to the generation stage and completion stage of the Anuttarayoga Tantra (Highest Yoga Tantra) have extremely superior power of blessing, which is achieved because they can enter the meaning of original purity without inversion. Therefore, the true meaning of original purity established by view is the key to making all mantra practices, etc., become a non-inverted nature, becoming a path of ease and speed. From the view of realizing the meaning of original purity, one can obtain the most supreme certainty about all mantra paths, and thus be full of confidence. All paths grasped by this view will become true mantra paths. The above is a brief explanation of the initial stage of mantra learning, that is, the view of Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom). Immovable Samādhi Second, regarding Samādhi, it is divided into four parts: definition, classification, practice method, and necessity. Definition First, as stated in the sutra: 'With what kind of mind like a drunken elephant, truly abide and subdue, relying on mantras and mudras, accomplish incredible siddhis.' As the sutra says, the Sanskrit word 'Samādhi' (梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地) means 'equal mind', that is, by making the mind capable, focusing on the object of focus, or being in harmony or similar to the object of focus, so that there is no unequal state such as sinking and agitation. Classification Second, it is divided into two types: classification by nature and classification by time. The first type is divided into the Samādhi of the generation stage and the Samādhi of the completion stage. The first type, when practicing the generation stage, includes the self-generation, son-generation, other-generation, and direct realization of Bodhi, which purify the habits of the four births, as well as the four generations of the Vajra Four Seats ritual and other extensive methods; there are middle methods such as the three generations of the three seats ritual; there are abbreviated methods such as the generation of only reciting mantras like Anuyoga; and there are even more simplified methods like Atiyoga.

་ཏི་ལྟར་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སུ་སྒོམ་པ་བཞིའམ། ཡང་ན་མངལ་སྐྱེས་དང་རྫུས་སྐྱེས་གཉིས་དང་བསྟུན་ཏེ་རིམ་གྱིས་པ་དང་གཅིག་ཅར་བའི་བསྐྱེད་རིམ་གཉིས་སུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ནི་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལྔའི་རིམ་པས་ཕྱེ་བ་ལྔ་ཡོད་ལ། གཞན་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པར་བཅས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་འཛིན་སོགས་དབྱེ་སྒོ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། དོན་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དེའི་ཏིང་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་ལ་ཐབས་ལམ་སྟེང་འོག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་པ་སོགས་དང་། གྲོལ་ལམ་ཟུང་འཇུག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རིམ་ཅིག་ཅར་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྣལ་འབྱོར། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར། རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་སྟེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དོན་གྱི་ལྷ་དང་། དེའི་དབང་གིས་སྣང་བ་གཟུགས་སྐུ་རྟགས་ཀྱི་ལྷ་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ན། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་བསྒོམས་ན་ 19-1-58a ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་བཏང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་མོས་པས་བསྒོམ་པ་དང་པོ་དང་། གསེར་སོགས་བཞུས་པ་ལས་སྐུ་གཟུགས་བྱེད་པ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དག་པ་ལས་གཟུགས་སྐུ་སྐྱེད་པར་ཤེས་ནས་ལས་སུ་རུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པ་གཉིས་པ་དང་། ཆུ་དྭང་བར་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་བརྩལ་བ་མེད་པ་བཞིན་རང་བཞིན་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐད་ཅིག་མས་རྫོགས་པ་གསུམ་པ་སྟེ། འདི་གསུམ་གྱིས་སྔགས་མཐའ་དག་བསྡུས་ཤིང་དེར་མ་ཟད་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཉན་ཐོས་སེམས་ཙམ་དབུ་མ་ཡང་བསྡུས་པ་རྣམ་སྣང་སྒྱུ་དྲྭ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། 方便 གསུམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་པའི་ཞི་གནས་རྣམས་ནི་དོན་ཆེ་ཞིང་འགྲུབ་སླ་བ་མ་གཏོགས་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་མདོ་དང་ཐུན་མོང་ཡིན་ཏེ། གང་ལྟར་ཀྱང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའི་བརྟན་པ་ཐོབ་དགོས་ལ་དེ་རིམ་བཞིན་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས། སྟོབས་དྲུག་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་རིམ་བཞིན་གོམས་པ་ན། རིམ་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་ཉམས་ལྔ་སྐྱེས་ 19-1-58b ནས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལ་བསམ་གཏན་མི་འགྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་ནི། ལེ་ལོ་དང་། གདམས་ངག་བརྗེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་དང་། གཉེན་པོ་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཞི་ན་ཡང་ཧ་ཅང་འདུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གེགས་བྱེད། གསུམ་

【現代漢語翻譯】 或者，如'滴'（藏文：ཏི་，梵文天城體：बिन्दु，梵文羅馬擬音：bindu，漢語字面意思：點）一般，觀想於一瞬間圓滿（དྲན་རྫོགས་སུ་སྒོམ་པ་）有四種方式嗎？或者，根據胎生和化生兩種情況，也有漸次和頓悟兩種生起次第的說法。或者，有以大空性等五種瑜伽次第劃分的五種。此外，還有專注于身、語、意、事業四種手印之意義的禪定等，區分方式非常多，但實際上，所有屬於生起次第範疇的都稱為該次第的禪定。 第二，圓滿次第包括依賴上下通道之門等方法，以及包含了解脫道、雙運、無分別瑜伽的漸次和頓悟。第二種是加持瑜伽、遍計瑜伽、圓滿瑜伽三種。無二的法界與智慧是究竟之本尊（དོན་གྱི་ལྷ་），由此顯現的色身是表相之本尊（རྟགས་ཀྱི་ལྷ་）。當專注于這樣的本尊時，以本尊的真如加持和觀想自我的真如，如同鐵被塗上變成金子的塗料一般，通過確信而觀想是第一種。如同融化黃金等製作佛像一般，通過清凈菩提心而生起色身，通過了解其可行性而觀想是第二種。如同清水中自然顯現影像一般，通過證悟自性清凈的瑜伽士以一瞬間的禪定而圓滿是第三種。這三種涵蓋了所有的密咒，不僅如此，還涵蓋了名相乘的聲聞乘、唯識宗、中觀宗，正如《密集金剛》中所說。 方便 第三，修持禪定的方法是，依賴密咒的特殊方便的止觀（ཞི་གནས་）非常重要且容易成就，除此之外，修持方法與顯宗相同。無論如何，必須獲得能夠隨心所欲的穩固之心，因此需要逐步修持。也就是通過避免五種過失，依賴八種對治，以六種力量，依四種作意狀態，逐步熟悉九種住心方法，次第生起五種禪定之樂，從而成就具有極度調柔的止觀。其中，不能成就禪定的五種過失是：懶惰、忘失教授、掉舉和昏沉、不應用對治、即使掉舉和昏沉平息仍然過於用力。其中，前兩種阻礙進入禪定的準備階段，第三種

【English Translation】 Or, like 'Tig' (Tibetan: ཏི་, Sanskrit Devanagari: बिन्दु, Sanskrit Romanization: bindu, Chinese literal meaning: dot), are there four ways to contemplate completion in an instant (དྲན་རྫོགས་སུ་སྒོམ་པ་)? Or, according to the two types of birth, womb-born and miraculous birth, there are also two types of generation stage, gradual and instantaneous. Or, there are five types divided by the order of the five yogas such as the Great Emptiness. In addition, there are very many distinctions such as the samadhi that focuses on the meaning of the four mudras of body, speech, mind, and action, but in reality, all that belongs to the category of the generation stage is called its samadhi. Second, the completion stage includes methods such as relying on the doors of the upper and lower channels, and the gradual and instantaneous paths that include the path of liberation, union, and non-conceptual yoga. The second is the yoga of blessing, the yoga of complete investigation, and the yoga of completion. The non-dual Dharmadhatu and wisdom are the ultimate deity (དོན་གྱི་ལྷ་), and the manifested form body is the symbolic deity (རྟགས་ཀྱི་ལྷ་). When focusing on such a deity, blessing and contemplating the self's Suchness with the deity's Suchness, just as iron is coated with a paint that turns it into gold, contemplating through conviction is the first. Just as melting gold etc. to make a Buddha statue, generating the form body through purifying Bodhicitta, contemplating by understanding its feasibility is the second. Just as an image naturally appears in clear water, the yogi who realizes the purity of self-nature completes with a momentary samadhi is the third. These three encompass all mantras, and not only that, but also the Characteristic Vehicle's Shravaka Vehicle, Mind-Only School, and Madhyamaka School, as stated in the Guhyagarbha Tantra. Expedient Means Third, the method of accomplishing samadhi is that the Shamatha (ཞི་གནས་) that relies on the special means of mantra is very important and easy to accomplish, but other than that, the method of accomplishment is the same as the Sutra. In any case, one must obtain a stable mind that can be used at will, so it must be practiced gradually. That is, by avoiding the five faults, relying on the eight antidotes, with the six powers, based on the four states of attention, gradually becoming familiar with the nine methods of abiding in the mind, the five experiences of meditation arise in order, and Shamatha with extreme pliancy is accomplished. Among them, the five faults that prevent the accomplishment of meditation are: laziness, forgetting the instructions, agitation and dullness, not applying the antidote, and even if agitation and dullness subside, still being too forceful. Among them, the first two hinder the preparation stage of entering samadhi, the third

པས་དངོས་གཞི་དང་། ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་འཛིན་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་དེ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་བརྒྱད་ནི། དད་པ་འདུན་པ་རྩོལ་བ་ཤིན་སྦྱངས་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དང་པོ་བཞིས་ལེ་ལོ་སྤངས་ཏེ་ཏིང་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་དད་པས་འདུན་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་ནས་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་སྟེ་ལེ་ལོ་སྤོང་ངོ་། །གདམས་ངག་མི་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་བྱུང་བ་ལ་རྟོག་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་། བྱུང་ན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་པ་སེམས་པ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཞི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་འདུ་མི་བྱེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་རྣམས་ནི་གདམས་ངག་བརྗེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྟོབས་དྲུག་དང་ལྡན་དགོས་ལ་དེ་ནི། ཐོས་པ་བསམ་པ་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་ 19-1-59a བརྩོན་འགྲུས་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་སོ། །དེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་རིམ་བཞིན་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ཡིད་བྱེད་བཞི་ནི། བསྒྲིམས་ཏེ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། ཆད་ཅིང་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད། རྩོལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་བཞིའོ། །སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ནི། འཇོག་པ་དང་རྒྱུན་འཇོག་པ་དང་བླན་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཉེ་བར་འཇོག་པ་དུལ་བ་ཞི་བ་ཉེ་བར་ཞི་བ་འདུ་བྱེད་བཅས་པ་མཉམ་པར་བཞག་པའོ། །འདི་དག་ལ་མདོ་ལས། འཇོག་པར་བྱེད། ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད། བསྡུས་ཏེ་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། དུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོས་པས་འཇོག །བསམ་པས་རྒྱུན་འཇོག །དྲན་པས་བླན་འཇོག་དང་ཉེར་འཇོག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་དུལ་བ་ཞི་བ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་རྣམ་ཞི་རྩེ་གཅིག །ཡོངས་སུ་འདྲིས་པས་མཉམ་བཞག་གྲུབ་ལ། དེ་ལ་སེམས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ན་ཡིད་བྱེད་དང་ 19-1-59b པོ་དང་དེ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གཉིས་པ། བརྒྱད་པ་ལ་གསུམ་པ། དགུ་པར་ཡིད་བྱེད་བཞི་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་དགུ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གཡོ་བ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ། ཐོབ་པ་རོང་ཁུང་དོག་པོའི་ཆུ་ལྟ་བུ། གོམས་པ་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ། བརྟན་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་བྲལ། མཐར་ཕྱིན་རི་བོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཏེ་ཉམས་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཚུལ་དེ་དག་གནད་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་མན་ངག་ཏུ་བསྟན་ན། ཏིང་འཛིན་མ་ཐོབ་པའི་སྐྱོན་དང་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སེམས་བཞག་ཐབས་ཀྱི་གདམས་ངག་ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དད་འདུན་བསྐྱེད་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིམ་པའི་རྩོལ་བས་ལེ་ལོ་སོགས་སྤངས་ནས་དམིགས་པའི་ཡུལ་གང་དང་ཅི་ཡིན་པའི་བསྐྱེད་

【現代漢語翻譯】 因此，根本和次要的兩種因素會阻礙禪定的進步，因此，克服這些障礙的八種對治方法是：信仰、渴望、精進、輕安、正念、正知、作意、舍。前四者通過精進克服懈怠，爲了獲得禪定，通過信仰產生渴望，努力實踐，從而獲得輕安，克服懈怠。不忘教言的正念，覺察昏沉和掉舉的正知，生起時採取對治的作意，以及昏沉和掉舉平息時，不作任何分別念，安住于舍的狀態，這些分別是針對遺忘教言等障礙的對治方法。以這樣的方式修習禪定，需要具備六種力量，即聽聞、思維、正念、正知、精進、串習的力量。通過這些，需要依次修習具有四種作意狀態的九種住心方法，四種作意是：勉力趣入的作意、間斷趣入的作意、無間斷趣入的作意、無功用趣入的作意。九種住心方法是：安住、續住、還住、近住、調伏、寂靜、極寂靜、專注一趣、等持。關於這些，《經部》中說：『令安住，令正安住，令攝安住，令近安住，令調伏，令寂靜，令極寂靜，令成一續，令成等持。』也就是說，通過聽聞令安住，通過思維令續住，通過正念令還住和近住，通過正知令調伏和寂靜，通過精進令極寂靜和專注一趣，通過串習令等持成就。其中，在前兩種住心狀態時，有第一種作意，從第三種到第七種之間，有第二種作意，第八種有第三種作意，第九種有第四種作意。這九種狀態也以五種體驗的方式經歷：動搖如山崖上的流水，獲得如狹窄洞穴中的水，習慣如河流，穩定如無浪的大海，完成如山王。現在，爲了展示與這些方法相一致的實修竅訣，通過聽聞的力量，生起對未獲得禪定的過患、獲得禪定的功德以及住心方法的教言的信心和渴望，通過極其精進的努力，克服懈怠等障礙，然後生起對所緣境的專注。 Therefore, the two factors, the fundamental and the secondary, hinder the progress of Samadhi (定，dìng, meditative concentration), so the eight antidotes to overcome these obstacles are: faith, aspiration, diligence, pliancy, mindfulness, awareness, effort, and equanimity. The first four overcome laziness through diligence. In order to obtain Samadhi, through faith, aspiration arises, and by striving to practice, pliancy is attained, overcoming laziness. Mindfulness that does not forget the instructions, awareness that discerns dullness and agitation, effort that applies antidotes when they arise, and when dullness and agitation subside, without making any distinctions, abiding in a state of equanimity—these are the antidotes to forgetting instructions and other obstacles, respectively. To cultivate Samadhi in this way, one needs to possess six powers: the powers of hearing, thinking, mindfulness, awareness, diligence, and familiarity. Through these, one needs to cultivate the nine ways of abiding the mind, which have four states of attention, in sequence. The four attentions are: the attention of striving to enter, the attention of intermittent entry, the attention of uninterrupted entry, and the attention of effortless entry. The nine ways of abiding the mind are: placing the mind, continuous placing, replacing, close placing, taming, pacifying, thoroughly pacifying, single-pointedness, and equanimity. Regarding these, the Sutra says: 'Causes to abide, causes to abide correctly, causes to gather and abide, causes to closely abide, causes to tame, causes to pacify, causes to thoroughly pacify, causes to become one stream, causes to become Samadhi.' That is to say, through hearing, one places the mind; through thinking, one continuously places the mind; through mindfulness, one replaces and closely places the mind; through awareness, one tames and pacifies the mind; through diligence, one thoroughly pacifies and makes the mind single-pointed; through familiarity, one accomplishes equanimity. Among these, in the first two states of abiding the mind, there is the first attention; from the third to the seventh, there is the second attention; in the eighth, there is the third attention; and in the ninth, there is the fourth attention. These nine states are also experienced in five ways: wavering like a stream flowing down a steep cliff, attainment like water in a narrow cave, habituation like a river, stability like a waveless ocean, and completion like a mountain king. Now, in order to show the practical instructions that are in accordance with these methods, through the power of hearing, generate faith and aspiration for the faults of not having attained Samadhi, the benefits of having attained Samadhi, and the instructions on how to abide the mind. Through extremely diligent effort, overcome laziness and other obstacles, and then generate focus on whatever the object of meditation is.

【English Translation】 Therefore, the two factors, the fundamental and the secondary, hinder the progress of Samadhi (定，dìng, meditative concentration), so the eight antidotes to overcome these obstacles are: faith, aspiration, diligence, pliancy, mindfulness, awareness, effort, and equanimity. The first four overcome laziness through diligence. In order to obtain Samadhi, through faith, aspiration arises, and by striving to practice, pliancy is attained, overcoming laziness. Mindfulness that does not forget the instructions, awareness that discerns dullness and agitation, effort that applies antidotes when they arise, and when dullness and agitation subside, without making any distinctions, abiding in a state of equanimity—these are the antidotes to forgetting instructions and other obstacles, respectively. To cultivate Samadhi in this way, one needs to possess six powers: the powers of hearing, thinking, mindfulness, awareness, diligence, and familiarity. Through these, one needs to cultivate the nine ways of abiding the mind, which have four states of attention, in sequence. The four attentions are: the attention of striving to enter, the attention of intermittent entry, the attention of uninterrupted entry, and the attention of effortless entry. The nine ways of abiding the mind are: placing the mind, continuous placing, replacing, close placing, taming, pacifying, thoroughly pacifying, single-pointedness, and equanimity. Regarding these, the Sutra says: 'Causes to abide, causes to abide correctly, causes to gather and abide, causes to closely abide, causes to tame, causes to pacify, causes to thoroughly pacify, causes to become one stream, causes to become Samadhi.' That is to say, through hearing, one places the mind; through thinking, one continuously places the mind; through mindfulness, one replaces and closely places the mind; through awareness, one tames and pacifies the mind; through diligence, one thoroughly pacifies and makes the mind single-pointed; through familiarity, one accomplishes equanimity. Among these, in the first two states of abiding the mind, there is the first attention; from the third to the seventh, there is the second attention; in the eighth, there is the third attention; and in the ninth, there is the fourth attention. These nine states are also experienced in five ways: wavering like a stream flowing down a steep cliff, attainment like water in a narrow cave, habituation like a river, stability like a waveless ocean, and completion like a mountain king. Now, in order to show the practical instructions that are in accordance with these methods, through the power of hearing, generate faith and aspiration for the faults of not having attained Samadhi, the benefits of having attained Samadhi, and the instructions on how to abide the mind. Through extremely diligent effort, overcome laziness and other obstacles, and then generate focus on whatever the object of meditation is.

རྫོགས་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་པར་བྱས་པ་ནི་ཐབས་དང་པོའོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་སྡོད་པར་གློག་བཞིན་གཡོན་ཡང་སྤྲོ་རྩོལ་བསྐྱེད་དེ་ཡང་ཡང་སྦྱང་བར་བྱ་ཞིང་། ཏིང་འཛིན་གྱི་གདམས་ངག་ཐོས་པའི་དོན་བསམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་སྔ་མ་ལ་གནས་པའི་རྒྱུན་མཐུད་ཅི་ནུས་སུ་བྱ་བ་གཉིས་པའོ། །ཐབས་དང་པོ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དུས་ན་རྒྱུན་ལ་གནས་པར་དཀའ་ཡང་བསྒྲིམ་ཞིང་བསྒྲིམ་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་རྒྱུན་དེ་ལ་བཞག་པར་བྱའོ། །སེམས་སྐར་ 19-1-60a མདའ་བཞིན་དུ་གཡོ་བ་དེ་དམིགས་པ་སྔ་མའི་རྒྱུན་ལས་གཞན་དུ་གཡེང་ཚེ། ཆུ་དྲག་པོ་ལམ་སྲོལ་དུ་འཛུད་པ་ལྟར་དྲན་པས་སླར་ཡང་རང་ཤུལ་དུ་བླན་ཏེ་བཞག་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །བཞག་ཐབས་དང་པོ་འདི་གསུམ་གྱི་དུས་ན་ཤོག་སྐྱ་རླུང་གིས་ཁྱེར་བའམ་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཉམས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས། རྣམ་རྟོག་ཤུགས་དྲག་དེ་གནས་པའི་གོ་སྐབས་རྙེད་དཀའ་བས་དཔེར་ན་ཆུ་དྲག་པོ་ལ་ཆུ་ལོན་བརྩིགས་པ་ལྟར་མ་ཞུམ་པར་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྟ་རྒོད་པོ་དེ་ཉིད། དྲན་པའི་ཐག་པས་དམ་དུ་བཅིངས་ཞིང་ལྷོད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ར་བར་བཅུག་ལ། རྩོལ་བའི་སྲབ་ཀྱིས་ཁ་ལོ་དྲངས་བར་གཅེས་སོ། །སྔ་མ་ལས་དྲན་པ་ཅུང་ཟད་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་དམིགས་ཡུལ་དེ་ཉིད་བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་ཙམ་གྱི་སེམས་ཅུང་བརྟན་པར་རྩོམ་པ་ན། རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་བཞི་པའོ། །འདི་ཡི་དུས་གཟེན་ལ་འདབ་ཆགས་འཁོར་ནས་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་ན་གཟན་དེ་བཞག་ནས་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། གཟན་དེའི་སྟེང་དུ་བབས་ནས་གནས་ཀྱང་མ་ནུས་པར་ཕན་ཚུན་འཕུར་བཞིན་གཟན་ལ་འཁོར་བ་ལྟར་བློ་དམིགས་ 19-1-60b པ་ལ་ཅུང་འཁོར་བ་ཡིན་པས་དྲན་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ངང་གིས་སྤྲོ་བ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ནས་བུང་བ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཡུན་རིང་མི་སྡོད་པར་མྱུར་དུ་གཡོ་བཞིན་པར་རྩི་བཅུད་འཐུང་བ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་མོས་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན། སྔ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་མི་བཟད་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་དུལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་ལྔ་པའོ། །ཉེར་འཇོག་དང་དུལ་བ་འདི་གཉིས་པོ་གནས་སྐབས་དང་པོ་རྣམས་ལས་ཅུང་ཟད་བཞག་བདེ་བ་ཡིན་པས། ཐོབ་པའི་ཉམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཏིང་འཛིན་སྐྱེ་བའི་མགོ་དང་པོར་རྩོམ་པའམ་དྲོད་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་འདི་། དཔེ་རོང་ཁུང་གི་ཆུ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་བ་མང་པོ་བྲེལ་བཞིན་འཚུབས་པའི་རྒྱུན་འཁྲིགས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རི་གཟར་གྱི་ཆུ་ལས་རོང་ཁུང་གི་ཆུ་ཅུང་ཟད་དལ་བ་ལ་དཔེར་བྱས་སོ། །དུལ་བ་འདི་ཡི་སྐབས་ན་ནི་བུམ་པར་བཙུད་པའི་བུང་བ་མ་བཏང་བར་དུ་གཞན་དུ་འགྲོ་དབང་མེ

【現代漢語翻譯】 第一種方法是將心安住在專注的意義上。那時，不要停留片刻，像閃電一樣迅速地生起精進的努力，並反覆練習。第二種方法是通過聽聞三摩地（Samadhi，梵文，Samādhi，正定）的口訣，以思維的力量儘可能地持續安住在先前的目標上。在這前兩種方法的實踐中，雖然難以持續安住，但要通過堅定不移的意念，努力地安住於此。 當心像箭一樣搖動，偏離了先前目標的連續性時，就像將強大的水流引入渠道一樣，用正念將其拉回原來的位置並安住，這是第三種方法。在這前三種安住的方法中，心就像被風吹動的紙片或山上的流水一樣搖擺不定。由於強烈的分別念難以找到安住的機會，因此要像建造堤壩來阻擋強大的水流一樣，毫不氣餒地努力。這匹極難馴服的心之烈馬，要用正念的韁繩緊緊束縛，放在放鬆的舍（梵文，Upekṣā，不執著，平等）的圍欄中，並用精進的韁繩來引導。 當正念比先前稍微增強時，目標本身並沒有清晰地出現在心中，只是稍微穩定地安住。以專注一境的方式向內收攝，僅僅專注于目標，這是第四種方法。在這個時候，就像禿鷲盤旋在空中尋找獵物一樣，既不離開獵物，也不能降落在獵物上，只是互相飛翔盤旋在獵物周圍。同樣，心也只是稍微盤旋在目標上，因此保持正念的連續性至關重要。 之後，當自然而然地對三摩地（Samadhi，梵文，Samādhi，正定）產生一些喜悅，就像蜜蜂不停地快速飛舞吸取花蜜一樣，對安住產生喜愛時，先前那些令人難以忍受的分別唸的搖動會稍微平息，這是第五種方法。親近安住和調伏這兩種狀態比最初的階段更容易安住。這被稱為獲得體驗，是開始生起三摩地（Samadhi，梵文，Samādhi，正定）的開端，或者說是獲得了一些溫暖。就像洞穴中的水一樣，許多細微的分別念持續不斷地涌現。即便如此，它也比山上的流水稍微平靜一些。 在調伏的這個階段，就像把蜜蜂關在瓶子里一樣，在沒有放開它之前，它沒有自由離開。

【English Translation】 The first method is to place the mind on the meaning of focus. At that time, without staying for even a moment, generate diligent effort as swiftly as lightning, and practice repeatedly. The second method is to maintain the continuity of abiding on the previous object as much as possible through the power of contemplating the meaning of having heard the instructions on Samadhi (藏文：ཏིང་འཛིན་, 梵文天城體：समाधि, 梵文羅馬擬音：Samādhi, 漢語字面意思：正定). During the time of these first two methods, although it is difficult to maintain continuity, one should strive and strive to establish that continuity with mindfulness. When the mind moves like an arrow, straying from the continuity of the previous object, just as diverting a strong current of water into a channel, one should bring it back to its original place with mindfulness and establish it there; this is the third method. During the time of these first three methods of abiding, it is a time of experiences of wavering like a piece of paper carried by the wind or water on a steep mountain. Because it is difficult to find an opportunity for the strong conceptual thoughts to settle, one should strive diligently without discouragement, just as building a dam to block a strong current of water. That very wild horse of the mind, which is extremely difficult to tame, should be tightly bound with the rope of mindfulness, placed in the enclosure of relaxed equanimity (藏文：བཏང་སྙོམས་, 梵文天城體：उपेक्षा, 梵文羅馬擬音：Upekṣā, 漢語字面意思：不執著，平等), and cherished by guiding it with the reins of effort. When mindfulness has become slightly stronger than before, the object itself does not appear clearly in the mind, but the mind begins to settle somewhat, merely abiding in that way. Gathering inward in a one-pointed manner, placing it closely on the object alone is the fourth method. At this time, just as a vulture circles in the sky looking for prey, neither leaving the prey nor able to land on it, but flying back and forth circling the prey, so too the mind is somewhat circling the object. Therefore, it is crucial to maintain the continuity of mindfulness. Then, when a little joy naturally arises in that Samadhi (藏文：ཏིང་འཛིན་, 梵文天城體：समाधि, 梵文羅馬擬音：Samādhi, 漢語字面意思：正定), and when fondness for abiding arises, just as a bee quickly moves about drinking nectar without staying long in one place, the unbearable movements of conceptual thoughts like before are somewhat subdued; this is the fifth method. These two, close placement and taming, are somewhat easier to abide in than the initial stages. This is called 'gaining experience,' and it is the beginning of the arising of Samadhi (藏文：ཏིང་འཛིན་, 梵文天城體：समाधि, 梵文羅馬擬音：Samādhi, 漢語字面意思：正定), or gaining a little warmth. Like water in a cave, there is a continuous stream of many subtle conceptual thoughts rushing about. Even so, the water in the cave is somewhat slower than the water on a steep mountain, which is used as an example. During this stage of taming, it is like a bee placed in a vase; it has no freedom to go elsewhere until it is released.

ད་ཀྱང་བུམ་པའི་ནང་ནས་མི་སྡོད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཏད་པའི་ཚེ། དམིགས་པ་ཡིད་ཡུལ་ནས་མི་འབོར་ཀྱང་རྟོག་པ་གཡོ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་དུས་སུ་དམིགས་པ་དེའི་ངང་དུ་མི་བསྒུལ་བར་ 19-1-61a ཤེས་བཞིན་གནས་པ་གཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེར་གནས་ཚེ་བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་དེ་བསལ་ཕྱིར་སེམས་པས། སོ་སོའི་གཉེན་པོ་ཚུལ་བཞིན་འདུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་རང་བཞིན་འདུ་བ་དེ་ཞི་བར་བྱས་པ་ནི་དྲུག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞི་བར་གྱུར་ན་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆུ་རྙོག་པ་དྭང་བ་ལྟ་བུ་དེ་མི་བསྒུལ་བར་བཞག་པར་བྱ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ངལ་གསོ་བ་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངང་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་ཅུང་ཟད་ཞི་བའི་ཚུལ་དེ་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་ལས། རྣམ་རྟོག་རྣམས་རྒྱས་པར་ཕྱེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཆུ་རྙོག་རིམ་གྱིས་དྭངས་པ་བཞིན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཡེང་བ་སྤོང་བ་ནི་བདུན་པའོ། །གཡེངས་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཐག་བསྲིང་པར་གྱུར་པ་ཞི་བ་དང་ཉེར་ཞི་གཉིས་པོ་འདིའི་ཚེ་ན་གོམས་པའི་ཉམས་ཆུ་ཀླུང་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆུ་ཀླུང་དལ་འབབ་ལ་རྒྱང་ནས་བལྟས་ན་གཡོ་བ་མེད་པར་འདྲ་ཡང་། དྲུང་ནས་བལྟས་ན་བར་མ་ཆད་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་གནས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞིབ་ཏུ་བལྟས་ན་གཡོ་བ་ཕྲ་མོ་མང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དུས་ན་བརྩོན་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བར་བྱ་བ་ 19-1-61b གནད་དོ། །བླ་ན་འཇོག་ནས་བརྩམས་ཏེ་འདིའི་བར་དུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱིས་བར་བཅད་ནས་སླར་ཡང་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་ཤེས་བཞིན་སེམས་པ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་འདུལ་བ་གནད་ཆེའོ། །བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལས་འཕགས་ཏེ་རྩོལ་བ་མ་བཏང་ན་རྟོག་པས་བར་བཅད་མི་ནུས་པར་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་གནས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའམ་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ། །འདི་ལ་བརྟན་པའི་ཉམས་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་ཟེར་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་གནས་ཤིང་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ན་རྒྱུན་ཆད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་ལ་འདི་དུས་དམིགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་གལ་ཆེའོ། །འདུ་བྱེད་དང་བཅས་པའི་སྐབས་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལས་རྩོལ་མི་དགོས་པར་ངང་གིས་འཇུག་པའི་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཐོབ་པ་ནི་སེམས་གནས་པ་དགུའི་ཐ་མ་སྟེ། འདོད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ། སྔ་མ་རྣམས་གོམས་ཞིང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་རི་བོ་ལྟ་བུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ནི་འདི་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ་འབྱུང་བའོ། ། 19-1-62a དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་དེ་ག

【現代漢語翻譯】 現在，就像從瓶子里出來而不停留一樣，當專注于所緣時，即使所緣沒有從心中消失，念頭的波動也不會停止。在那時，最重要的是要知道，不要動搖，而是安住在所緣之中。 如果這樣安住于覺知中，當昏沉和掉舉生起時，爲了消除它們，通過運用各自的對治法，使成為障礙的各種分別念自然平息，這是第六步。如果這樣平息下來，就像沒有昏沉和掉舉過患的渾濁的水變得清澈一樣，不要動搖它，而是讓它像一個人休息一樣，安住在舍的狀態中。當分別念稍微平息時，從這種增長的狀態中，當分別念變得更加明顯時，煩惱也逐漸平息，就像渾濁的水逐漸變得清澈一樣，避免散亂，這是第七步。 當散亂的過患被拉長時，在這種寂止和近寂止的兩種狀態中，習慣性的體驗被稱為像河流一樣。從遠處看，緩慢流動的河流似乎沒有移動，但從近處看，它不斷地流動。同樣，心似乎安住，但仔細觀察，會發現許多微小的波動。在那時，重要的是要通過精進來不斷地提升。 從上師的指導開始，直到這裡，都是由於昏沉和掉舉的干擾而再次進入所緣的階段，因此，以覺知、正念和舍三種方式來調伏是非常重要的。通過精進的力量，比以前更加殊勝，如果不放棄努力，念頭就無法干擾，而能一心專注于所緣，這被稱為有作意或一心，是第八步。這被稱為像平靜的海洋一樣穩固的體驗。如果安住于所緣並帶有努力，那麼就會不斷地進入。在這個時候，重要的是要以舍的狀態安住于所緣。 從有作意的階段不斷提升，無需努力就能自然獲得等持，這是九住心的最後一個階段，也被稱為欲的一心。這是通過習慣和完全熟悉之前的階段的力量而獲得的。圓滿的體驗就像一座山一樣，從這裡開始出現，不會動搖。 如此的欲的一心...

【English Translation】 Now, just as one goes out of a bottle without staying, when focusing on the object of meditation, even if the object does not disappear from the mind, the fluctuation of thoughts will not cease. At that time, it is most important to know that without moving, one should abide in the object of meditation. If one abides there in such awareness, when sinking and excitement arise, in order to eliminate them, by applying the respective antidotes, the various conceptualizations that become obstacles are naturally pacified, which is the sixth step. If it becomes peaceful in this way, like muddy water without the faults of sinking and excitement becoming clear, it should not be moved, but should be left like a person resting, abiding in a state of equanimity. When the conceptualizations are slightly pacified, from that state of increase, when the conceptualizations become more manifest, the afflictions also gradually subside, just as muddy water gradually becomes clear, abandoning distraction, which is the seventh step. When the faults of distraction are prolonged, in these two states of quiescence and near-quiescence, the habitual experience is called like a river. From a distance, a slow-flowing river appears to be without movement, but from nearby, it flows continuously. Similarly, the mind seems to be abiding, but upon closer inspection, there are many subtle fluctuations. At that time, it is important to continuously increase through diligence. Starting from the instructions of the Lama, up to here, it is the occasion of entering the object of meditation again after being interrupted by sinking and excitement, so it is very important to subdue appropriately with awareness, mindfulness, and equanimity. By the power of exerting effort, being more excellent than before, if effort is not abandoned, thoughts cannot interrupt, and one can single-pointedly abide on the object of meditation, which is called with effort or one-pointedness, the eighth step. This is called a stable experience like an ocean without waves. If one abides on the object of meditation and with effort, then there is continuous entry. At this time, it is important to abide in equanimity on the object of meditation. From the stage of with effort, continuously increasing, without needing effort, naturally attaining samadhi, which is the last of the nine stages of abiding of the mind, also called the one-pointedness of desire. It is attained by the power of habituating and completely familiarizing with the previous stages. The perfect experience, like a mountain without movement, begins to arise from here. Such a one-pointedness of desire...

ྲུབ་ན་སེམས་གཏད་པའི་དམིགས་པ་ལ་རྩོལ་བ་མེད་པར་འདྲེ་ཞིང་། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་ཏུ་ངང་གིས་གནས་པ་དང་། རང་གར་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་བཞག་ན་སྣང་བ་འགག་ཅིང་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ལ། དེ་ལས་ལང་ཚེ་ལུས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་ཀྱི་ཚེའང་ཆགས་སྡང་སོགས་ཤུགས་ཞན་ཅིང་རྒྱུན་མི་མཐུད་ལ། གསལ་ཉམས་ཆེ་དུས་ཀ་བ་སོགས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་བགྲང་ཐུབ་སྙམ་བྱེད་པ་སོགས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་ཅི་རིགས་སྐྱེ་ཞིང་།གཉིད་ཀྱང་ཏིང་འཛིན་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ཕལ་ཆེར་དག་པ་འབྱུང་ཡང་། འདི་འདྲའི་ཏིང་འཛིན་དེ་ཡང་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནམ་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཕྱི་ནང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་གཞིར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། ད་རུང་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པའང་མིན་ན་ལྷག་མཐོང་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་བཞག་གི་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། སེམས་གནས་པའི་ཉམས་ཐན་ཐུན་ལ་ལམ་མཐོན་པོར་རློམ་པ་མི་བྱ་བར་ལམ་གྱི་གནད་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། 19-1-62b དེ་འདྲའི་འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པ་ནི་ཤིན་སྦྱངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་རྟ་ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་འདོད་བཀོལ་དུ་བཏུབ་ཅིང་། སེམས་འཚེར་བག་སོགས་མི་བདེ་བ་ལྟ་བུའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་ཏེ་བདེ་བ་དང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལས་སུ་རུང་བའི་རླུང་ལུས་ལ་རྒྱུ་བས་ལུས་ལྕི་བ་སོགས་བཀོལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ཏེ། རྒལ་ཚིགས་གསེར་གྱི་དོང་རྩེ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་ལུས་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་བ་འོ་མའི་ཆུ་རྒྱུན་དྲོན་མོས་ལུས་ལ་ཅིག་ཅར་ཁྱབ་པ་ལྟར་བདེ་བའི་རྣམ་པས། དགེ་བ་ལ་འདོད་དགུར་བཀོལ་དུ་བཏུབ་པ་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ཡང་དང་པོ་རགས་པ་དང་། དེ་ནས་ཕྲ་བ་རིམ་བཞིན་སྐྱེ་ལ། རགས་པའང་དང་པོ་ཕྲ་མོ་ནས་བརྩམས་མཐར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གསལ་པོར་འབྱུང་ཞིང་། རགས་པ་དེས་སེམས་གཡོ་བས་ན་རིམ་བཞིན་དེའི་ཤུགས་ཟད་ནས། གྲིབ་མ་ལྟར་སྲབ་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཕྲ་མོ་མི་གཡོ་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཐུན་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་དེས་བསྐྱེད་རྫོགས་གང་ 19-1-63a བསྒོམས་ཀྱང་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་དེ་དག་ནི་ཏིང་འཛིན་སྒྲུབ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། བསྡུ་ན་ཏིང་འཛིན་ལ་སྤྲོ་བས་དམིགས་པ་ལ་བཞག །དེའི་རྩོལ་བ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐྱེད། དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བཟུང་། ཤེས་བཞིན་གྱིས་བྱིང་རྒོད་སྤངས། སྐྱོན་མེད་པ་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་འདུག་པ་སྟེ་སྤྲོ་རྩོལ་དྲན་དང་ཤེས་

【現代漢語翻譯】 如果專注的目標沒有努力，就會昏沉，行為上總是自然而然，什麼也不想，就會出現景象消失，心與天空融合的體驗。從中，身體會突然感到年輕，之後的貪嗔等煩惱也會減弱，不會持續。在清晰度降低時，甚至會覺得可以數清柱子等物體的微小顆粒，會產生各種各樣的樂明無念的體驗，睡眠也像與禪定融合一樣，大部分夢境也會變得清凈。但是，這樣的禪定也必須作為具有真實相或寂靜粗猛相的內外共同之道的基石來修習。如果還沒有被輕安所控制，就不是合格的止觀，更不用說是勝觀了。因此，樂明無念既可以是證悟實相的等持禪修體驗，也可以不是。不要把膚淺的禪定體驗當作高深的道，而要精通道的要點。 通過習慣於這種專注一境的狀態，身心變得堪能，這被稱為輕安。就像馴服的馬一樣，心變得自由自在，可以隨意用於善的目標。心完全擺脫了焦慮等不適的狀態，感到快樂。由於這種力量，堪能的風在身體中流動，身體擺脫了沉重等不適的狀態。脊椎像堆疊的金幣一樣，身體像棉花一樣輕盈，溫暖的乳汁像水流一樣瞬間遍佈全身，在這種快樂的狀態中，可以隨意用於善行，這就是身輕安。這種輕安也是先粗后細逐漸產生的，粗的輕安也是先從微細開始，最終完全顯現。粗的輕安會擾亂心，所以逐漸減弱其力量，像影子一樣微弱的微細輕安不會動搖，與禪定相一致。這就是止觀，通過這種方式，無論修習生起次第還是圓滿次第，都會變得圓滿。這些方法是詳細展示禪定的修習方法。概括來說，就是對禪定產生興趣，專注于目標，持續不斷地努力，保持正念，用正知來避免掉舉和昏沉，沒有過失時保持舍，也就是興趣、努力、正念和正知。

【English Translation】 If the object of focus is without effort, it becomes dull, and if one remains naturally in all conduct and does not think of anything at all, experiences such as the disappearance of appearances and the merging of the mind with the sky will arise. From this, one's youthfulness may suddenly arise, and subsequent attachments and aversions will weaken and not continue. When the clarity diminishes, one may even feel that one can count the minute particles of pillars, etc., and various experiences of bliss, clarity, and non-thought will arise. Sleep may also be like a mixture with samadhi, and most dreams will be pure. However, such samadhi must also be practiced as the basis of the common path of outer and inner, which has the aspect of truth or the aspect of peace and roughness. If it is not yet mastered by pliancy, it is not even a qualified shamatha, let alone vipassana. Therefore, bliss, clarity, and non-thought may or may not be the experience of meditative equipoise on suchness. One should not mistake a superficial experience of mind-abiding for a high path, but should be skilled in the key points of the path. By becoming accustomed to such a one-pointed mind, the body and mind become workable, which is called pliancy. Just as a horse is very tame and becomes independent, the mind can be used as desired for virtuous objects, and the mind is completely free from unpleasant states such as anxiety, and is happy. Because of this power, the workable wind flows through the body, and the body is free from unpleasant states such as heaviness. The vertebrae are like stacked golden coins, and the body is as light as a cotton petal. Like a stream of warm milk covering the body all at once, in a state of bliss, one can be used as desired for virtue, which is physical pliancy. Such pliancy arises gradually, first coarse and then subtle. The coarse also starts from the subtle and eventually becomes fully manifest. The coarse agitates the mind, so gradually its power diminishes, and the subtle pliancy, as thin as a shadow, does not move and is in harmony with samadhi. This is called shamatha. By this method, whatever one meditates on, whether the generation stage or the completion stage, will become complete. These methods are a detailed explanation of how to practice samadhi. In summary, one develops interest in samadhi and focuses on the object. One generates continuous effort, maintains continuous mindfulness, abandons sinking and excitement with awareness, and remains in equanimity when there are no faults, i.e., interest, effort, mindfulness, and awareness.

བཞིན་བཏང་སྙོམས་ལྔས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྒྲུབས་པས། ངང་གིས་གཡེང་བ་དང་བྲལ་ཏེ་ལེགས་པར་གཡོ་མེད་དུ་གནས་པ་ན་གྲུབ་པའོ། །ཡང་ན་སྤྲོ་བས་བཞག་ལ་རྩོལ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་བསྲུངས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་སྟེ་བཞིའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཡང་ན་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་དམིགས་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་སམ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན་དམིགས་པ་ལ་ཇི་གནས་སུ་འཇོག་པ་གཅིག་པུ་སྟེ་གདམས་ངག་གི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་ལྟ་བ་དག་མཉམ་ཆེན་པོས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་དེ་ཚུལ་བཞིན་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་རྫོགས་པ་ལ་རག་ལས་པས་ན། ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རིག་པ་དང་རྐང་པར་ 19-1-63b ལྡན་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། ཁ་ལྟ་སྟོང་སྐད་ཀྱིས་འཕགས་ལམ་ཐོབ་པར་རློམ་པ་མང་ཡང་། འདོད་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པར་དཀོན་པ་དེང་སང་གི་དུས་ན། སྔགས་ཀྱི་ལས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་གྲུབ་པ་ཉུང་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་བས་ན། ལས་དང་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་ལྟ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེའི་དྲོད་ཚད་ལས་སྤྱོད་པ་འབྱུང་ལ། དེ་ལས་མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག་དང་། ཏིང་འཛིན་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡང་སྣང་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་དབང་དང་སྒྲུབ་པ་ཕྲིན་ལས་མཆོད་པ་རྣམས་བྱ་ཞིང་། དེས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གདིང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ན་བསྒོམ་པ་དང་མི་བསྒོམ་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་འདི་ལས། རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཚུལ། །ཉིད་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཉིད་སྤྱོད་ཕྱིར། །བདག་དང་གཞན་དང་རྟོག་པའི་རྒྱུན། །རྣམ་དག་བླ་མེད་ཐེག་པའི་ 19-1-64a མཆོག །ཞེས་དང་། གསང་འདུས་ལས། དངོས་པོ་མེད་ལ་བསྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་དེ། །བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 行為 གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། རྣལ་འབྱོར་སྔགས་འཆང་དངོས་གྲུབ་ནི། །མཉམ་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་ངང་གནས་ཤིང་། །སྤྱོད་པས་ཅི་ལའང་ཐོགས་མེད་པས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཙརྱའི་སྒྲ་ལས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི

【現代漢語翻譯】 通過五種平等舍的方式反覆修習，自然而然地遠離散亂，安住于不動搖的狀態，這就是成就。或者，以歡喜心安住，發起精進，以正念守護，安住于平等舍，這是通過四種方式修習。或者，生起歡喜心，安住于所緣，這是兩種方式。總而言之，歸納起來就是唯一地安住于所緣，正如教言中所示的各種次第一樣。 第四，必要性在於，通過見解（指大圓滿的見解）確立的意義，能夠如實地在自相續中生起，這依賴於禪定的力量圓滿。因此，禪定非常重要，是成就事業和悉地的主要原因。因此，必須具備智慧和方便。然而，現在很多人只是口頭上談論空性，自認為能夠獲得聖道，但即使是專注的意念也很難生起。在這個時代，即使是細微的密咒事業也很難如實成就，這都是因為缺乏禪定。因此，想要成就事業和悉地的人，必須努力修習禪定。總之，這個禪定能夠進入見解的意義，從禪定的熱度中產生行為，不離於此即是誓言。禪定本身也顯現為壇城，通過與壇城相應，可以進行灌頂、修法、事業、供養等。禪定也加持密咒和手印，因此遍及一切。當一切法都對自性清凈大平等的意義具有定解時，就超越了修與不修的邊際，證得無勤任運成就的大圓滿瑜伽。正如本續中所說：『完全清凈的法界自性，爲了自在地運用自性，自他以及分別的相續，完全清凈，是無上乘的頂峰。』《密集金剛經》中也說：『無有事物，亦無有修習，修習即非修習之自性。如是事物與非事物，修習是無所緣。』以上講述了禪定波羅蜜多，即禪定的章節。 第三，關於行為，分為本體、分類、修習方式和必要性四個方面： 首先，定義：『瑜伽士、持咒者、成就者，安住于平等圓滿任運成就的狀態，行為上對任何事物都沒有障礙，因為一切本來就是無二無別的。』如是所說，Carya（梵文，行為）一詞即指行為，是具有殊勝方便智慧的。

【English Translation】 Through repeatedly practicing with the five kinds of equanimity, one naturally becomes free from distraction and abides in an unshakeable state, and this is accomplishment. Or, abiding with joy, generating effort, guarding with mindfulness, and abiding in equanimity, this is practicing through four means. Or, generating joy and abiding in the object of focus, these are two means. In summary, if gathered together, it is solely abiding in the object of focus as it is, just as the various stages of instructions are shown. Fourth, the necessity is that the meaning established by the view (referring to the view of Dzogchen), can arise as it is in one's own mindstream, which depends on the perfection of the power of Samadhi. Therefore, Samadhi is extremely important, as it is the main cause for accomplishing activities and siddhis. Therefore, one must possess both wisdom and skillful means. However, many people nowadays only talk about emptiness and claim to attain the noble path, but even a focused mind is difficult to arise. In this era, even subtle mantra activities are difficult to accomplish as they should, which arises from the lack of Samadhi. Therefore, those who desire to accomplish activities and siddhis must diligently practice Samadhi. In short, this Samadhi allows one to enter the meaning of the view, and from the warmth of that Samadhi, conduct arises, and not straying from that is the samaya (vow). Samadhi itself also appears as a mandala, and through being in accordance with the mandala, one can perform empowerments, sadhanas, activities, offerings, etc. Samadhi also blesses mantras and mudras, therefore it pervades everything. When all dharmas have certainty in the meaning of self-nature pure great equality, then one transcends the extremes of meditation and non-meditation, and it is known to be the culmination of the spontaneously accomplished yoga of the Great Perfection. As it is said in this tantra: 'The very nature of completely pure space, in order to freely utilize the very nature, the continuum of self, other, and conceptualization, is completely pure, the supreme of the unsurpassable vehicle.' And in the Guhyasamaja Tantra it is said: 'There is no object, and there is no meditation. Meditation is the very nature of non-meditation. Thus, object and non-object, meditation is without an object of focus.' The above explains the Paramita of Dhyana, the chapter on Samadhi. Third, regarding conduct, there are four aspects: the essence, the divisions, the way to accomplish it, and the necessity: First, the definition: 'The yogi, the mantra holder, the accomplished one, abides in the state of equal, perfect, and spontaneously accomplished, in conduct there is no obstruction to anything, because everything is primordially non-dual.' As it is said, the word Carya (Sanskrit, conduct) refers to conduct, which is the special skillful means and wisdom.

ས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོད་པའི་སྔགས་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། ངོ་བོས་དབྱེ་ན་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། གྲོལ་ལམ་བག་ཡོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཐུན་མོང་སྤྱི་ཡི་སྤྱོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་སྦྱོར་སྒྲོལ་གྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་སོ། ། གཉིས་པ་གྲོལ་ལམ་ལ་དད་བརྩོན་གྱི་སྤྱོད་པ་སོགས་བདུན་ནི་ 19-1-64b རིམ་གྱིས་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅིག་ཅར་བའི་སྤྱོད་པ་གཅིག་དང་བརྒྱད་དུ་ཡང་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་སྤྱོད་པ་ལ་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཏིང་འཛིན་བསྒོམ་པ་དང་།རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟར་བལྟ་བས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པ་སོགས་དབྱེ་སྒོ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། སྤྱོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་ནས་བཞག་ལ། དེ་ཡང་ནང་གི་དྲོད་ཐོབ་ཚུལ་དང་ཉམས་ལེན་ལ་བོགས་ཐོན་ཚུལ་ལས་སྤྱོད་པ་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཅེས་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་དགེ་སྦྱོང་གཞོན་ནུའི་སྤྱོད་པ། རྐྱེན་ཐུབ་ནས་སྨྱོན་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་རྒྱལ་པོས་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཀུན་འདར་དང་ཀུན་བཟང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་མིང་གི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་དང་དབྱེ་བ་དུ་མར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དང་པོ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། བར་དུ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། མཐར་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སློབ་དཔོན་བཀུར་ཞིང་དབང་ནོད་ནས་དམ་ཚིག་སྲུང་བ་དང་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་མན་ངག་ཞུས་ལ་བཀའ་ལས་ 19-1-65a མི་འདའ་བར་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་ནས་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་གསུམ་གྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། 方便 གསུམ་པ་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་འདོད་ཡོན་རྣམས་ལམ་གྱི་གེགས་སུ་བསྟན་པ་ལ་འདིར་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་མ་དམིགས་ལ། རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ཅི་བདེ་བར་གནས་པའི་ལམ་གྱིས་བདེ་ཞིང་མྱུར་བར་མིག་འཕྲུལ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བ་སྟེར་གྱི། དཀའ་ཐུབ་ལ་སོགས་པས་གདུང་བས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་གེགས་བྱེད་པས་ན་སྔགས་པས་རང་གི་ཕུང་པོ་བརྙས་པ་དང་གདུང་བར་བྱེད་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདོད་ཡོན་ལ་ཅི་བདེར་རོལ་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱིས་དབང་བསྒྱུར་བ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་རྨོངས་པའ

【現代漢語翻譯】 因此，所有通過穩固基礎而實踐的行為，都是如理行持的咒士身語意三門之業。 類別二，從所依的角度劃分，有身、語、意三種行為；從本體的角度劃分，有方便道禁行之行和解脫道謹慎之行兩種。第一種又分為共同總體的行為和特殊結合解脫的行為兩種。第二種解脫道，如信心精進行為等七種，也分為次第行為和無取捨頓超行為，共八種。此外，行為還包括在入定時修持禪定，以及在後得位將一切顯現視如幻象，隨心所欲地享用欲妙等，分類極多。但大多數行為都安立在後得位，並且根據內在暖相生起的方式和修持進步的情況，行為會發生多種變化，如分為有戲論、無戲論和極無戲論。還有初學者、年輕修行者的行為，能忍受違緣的瘋行者的行為，以及獲得穩固后的國王行為等說法。此外，還有昆達里尼（藏文：ཀུན་འདར།，字面意思：一切震動）和普賢王如來（藏文：ཀུན་བཟང་།，字面意思：一切賢善）以及降伏一切方位的勝利者的行為等等，名稱和分類多種多樣。從時間角度劃分，有最初進入的行為、中間成就悉地的行為和最終成就的行為。其中，最初的行為是恭敬上師，接受灌頂，守護誓言，請教如何修持的訣竅，並且不違背上師的教誨。第二種是屬於念修的各個部分。第三種是成就的行為，即成就悉地后，將悉地應用於一切事業。這三種行為也涵蓋了金剛乘的所有道。 方便 第三，分為共同和特殊兩種。第一種是：共同乘中將欲妙視為修道的障礙，而在此（金剛乘）中，為什麼要接受它們呢？因為一切法都安住于清凈、平等和大樂之中，所以沒有執著取捨，並且與自性證悟相符，以隨心所欲安住的道，能以如幻的方式給予安樂和快速的解脫。而通過苦行等折磨自己則不然，因為那會造成障礙，所以咒士如果輕賤和折磨自己的身體，就被認為是根本墮罪。因此，隨心所欲地享用欲妙，也要以方便善巧來掌控，不被智慧所迷惑。

【English Translation】 Therefore, all actions performed through a firm foundation are the deeds of the mantra practitioner's three doors (body, speech, and mind) acting in accordance with reality. Category two, divided from the perspective of the basis, includes three actions: body, speech, and mind. Divided by essence, there are two types of actions: the conduct of skillful means and asceticism, and the conduct of liberation path and mindfulness. The first is further divided into common general actions and special union-liberation actions. The second, the path of liberation, such as the actions of faith and diligence, are also explained as eight types: gradual actions and sudden actions without acceptance or rejection. Furthermore, actions include meditating on samadhi in equipoise and, in post-meditation, viewing all appearances as illusion and enjoying desirable qualities as one pleases. There are many distinctions. However, most actions are established in the post-meditation phase, and the way inner heat is attained and the progress in practice lead to many changes in actions, such as being divided into elaborate, non-elaborate, and extremely non-elaborate. There are also the actions of beginners, the actions of young renunciates, the actions of madmen who can withstand adversity, and the actions of kings who have attained stability. Furthermore, there are the actions of Kuntali (Tibetan: ཀུན་འདར།, literally: all-shaking), Samantabhadra (Tibetan: ཀུན་བཟང་།, literally: all-good), and the Victorious One in All Directions, and so on, with various names and many distinctions. From the perspective of time, there are the actions of initially entering, the actions of accomplishing siddhis in the middle, and the actions of accomplishment at the end. The first is to honor the teacher, receive empowerment, keep vows, ask for instructions on how to practice, and not transgress the teacher's commands. The second includes all the aspects of approach and accomplishment. The third, the actions of accomplishment, is all the activities of applying the siddhis after they have been accomplished. These three encompass all the paths of Vajrayana. Skillful Means Third, there are two types: common and specific. The first is: In the common vehicle, desirable qualities are shown as obstacles to the path, but here (in Vajrayana), why should they be accepted? Because all phenomena abide in purity, equality, and great bliss, there is no clinging to acceptance or rejection, and in accordance with the realization of self-nature, the path of abiding as one pleases gives happiness and swift liberation like a magic trick. However, tormenting oneself with austerities and the like is not so, because it creates obstacles. Therefore, if a mantra practitioner despises and torments their body, it is said to be a root downfall. Therefore, enjoying desirable qualities as one pleases should also be controlled by skillful means and not be deluded by wisdom.

ི་གནད་ཀྱིས་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་འཕགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ནི་བསྐམས་ཤིང་སྡུག་ 19-1-65b བསྔལ་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ན། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀུན་སྤྱོད་ལས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སེམས་ལྡན་པས། །མི་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད། །མི་རྟོག་བདག་ཉིད་སེམས་གྱིས་ནི། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་རྣམས་སྤྱད། །ཅེས་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཐལ་བ་ལས། གང་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར། །དཀའ་ཐུབ་སྡུག་བསྔལ་སྤྱད་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་མི་ཐོབ་པ། །དགའ་བདེས་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེར་མ་ཟད་མདོ་ལས་ཀྱང་།ཇི་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོའི་མི་གཙང་ལུད། །བུ་རམ་ཤིང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་ཕན། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་ལུད། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་འགྲུབ་པ་ལ་ཕན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་དང་ཐབས་ཀྱིས་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དང་པོ། སྔགས་ལ་ཞུགས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་མི་མོས་པ་དག་སྦྱོར་བ་ལ་སྨད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བའི་རྒྱུར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྟེན་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ 19-1-66a པས་དེ་སྤང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱི་མཐར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དོན། རང་ལ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཉིད་ཐབས་འདི་ལས་བླ་མའི་མན་ངག་གི་གནད་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་མངོན་དུ་མཐོང་ནས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་འཛིན་པ་མ་ལུས་པ་དབྱིངས་ཡེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་དུ་སྡོམ་པར་བྱེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདེ་མཆོག་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། སྒྱུ་མ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལས། །བུད་མེད་སྒྱུ་མ་ཁྱད་པར་ཆེ། །ཞེས་དང་། སཾ་བུ་ཊ་ལས། དེ་ཕྱིར་དེ་རྒྱས་ཅི་ཞིག་བྱ། །མདོར་བསྡུས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པས། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་གང་ཐོབ་པ། །གང་གིས་དམ་པའི་བདེ་བས་ཁྱོད། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གཏུམ་པོ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆགས་བྲལ་ལས་ནི་སྡིག་གཞན་མེད། །བདེ་ལས་བསོད་ནམས་གཞན་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་མཉམ་བཞག་ནས། །འདོད་པའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ 19-1-66b ལས། ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་ཏིལ་དག་ལ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མེད་པར་མར་དང་ཏིལ

【現代漢語翻譯】 因此，密宗的要點在於超越共同的乘。正如《金剛空行母》中所說：'難以忍受的苦行誓戒，使身體枯槁，飽受痛苦。如果心因痛苦而散亂，散亂則會變成其他的成就。' 以及《瑜伽母續·總行》中說：'具有無二智慧心的人，沒有什麼不可為。以無分別自性的心，享受五種欲妙。' 還有《幻化灰燼》中說：'有些人無數劫以來，修持苦行，飽受痛苦，卻無法獲得無二的果位，而通過喜樂，今生就能成就。' 如是說。不僅如此，經典中也說：'如同城市中人們的不凈糞便，對甘蔗園的田地有益。同樣，菩薩的煩惱糞便，對成就佛法有益。' 正是如此。 第二，關於以智慧結合和以方便解脫的方式，分為兩部分，首先：即使進入密宗，但對於密宗的殊勝行為不信服的人，誹謗結合是極其不應該的，因為爲了強制生起俱生智，業手印和作為所依的昆達等菩提心是不可或缺的，捨棄這些，經中說是密宗的根本墮罪。殊勝的智慧行就是結合，共同道要在無數劫之後才能證悟的本來就存在於自心的俱生之義，有精通上師口訣要點的智慧者才能證悟，並將二取的執著全部收攝於法界本初清凈的無二狀態中，因此稱為無二結合。 因此，《勝樂金剛·佛陀平等結合》中說：'一切幻化中，女人幻化最為殊勝。' 以及《桑布扎》中說：'因此，為何要廣說？簡而言之即是佛陀。無數劫以來，如何成就佛陀？通過殊勝的安樂，你今生就能獲得。' 還有《猛厲獨勇續》中說：'沒有比離貪更嚴重的罪惡，沒有比安樂更大的功德。因此，心應安住于平等，生起欲妙的安樂。' 以及《一切集中智慧金剛》中說：'如同牛奶和芝麻，如果不明顯地混合，就無法得到酥油和芝麻油。'

【English Translation】 Therefore, the key point of Tantra lies in surpassing the common vehicle. As it is said in 'Vajra Dakini': 'Unbearable ascetic vows cause the body to wither and suffer. If the mind is distracted by suffering, distraction will turn into other achievements.' And in 'Yogini Tantra - General Conduct': 'For those with non-dual wisdom mind, there is nothing that cannot be done. With a mind of non-conceptual self-nature, enjoy the five objects of desire.' Also, in 'Illusion Ashes': 'Some people, for countless eons, have practiced asceticism and suffered, but have not attained the non-dual fruit, while through joy and bliss, it can be achieved in this life.' Thus it is said. Moreover, it is also said in the Sutra: 'Just as the impure waste of people in a city is beneficial to the fields of sugarcane, so too, the afflictions of a Bodhisattva are beneficial to the accomplishment of Buddhahood.' It is just like that. Secondly, regarding the way to accomplish union with wisdom and liberation with skillful means, there are two parts. First: Even if one enters Tantra, it is extremely inappropriate to slander union if one does not believe in the extraordinary conduct of Tantra, because in order to forcefully arise the co-emergent wisdom, Karma Mudra and the Bodhicitta of Kundali as a basis are indispensable. Abandoning these is said to be a root downfall of Tantra in the scriptures. The extraordinary conduct of wisdom is said to be union. The meaning of co-emergence, which is to be realized at the end of countless eons by the common path, is originally present in oneself. Only a wise person who is proficient in the key points of the Guru's instructions can directly see it and gather all the grasping of duality into the non-dual state of the primordial purity of the Dharmadhatu, therefore it is called non-dual union. Therefore, in 'Supreme Bliss Buddha Equal Union' it is said: 'Among all illusions, the illusion of women is the most extraordinary.' And in 'Sambuta' it is said: 'Therefore, why elaborate? In short, it is the Buddha. How is Buddhahood attained in countless eons? Through the bliss of the sacred, you will attain it in this life.' Also, in 'Fierce One Hero Tantra' it is said: 'There is no sin greater than detachment, and no merit greater than bliss. Therefore, the mind should be placed in equanimity, and the bliss of desire should be generated.' And in 'Wisdom Vajra Collected from All' it is said: 'Just as butter and sesame oil cannot be obtained from milk and sesame without obvious mixing.'

་མར་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མཚོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གང་གིས་བྷ་ག་དང་ལིངྒ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པ་དེས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་རྙེད་དོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་སློབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ཐབས་མཆོག་སྒྲོལ་བའི་ཚུལ་ལའང་མི་དད་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཞིང་ལས་ངན་མཐར་ཐུག་པ་བསགས་པའི་འགྲོ་བ་གང་ཞིག །གཉེན་པོ་གཞན་གྱིས་སྤངས་པས་སྐྱབས་མེད་པར་ངན་སོང་དུ་བརྒྱུད་མར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་ལས། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོས་ལས་ངན་གྱི་སྲོག་རྒྱུན་བཅད་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་ཅིང་རིམ་གཉིས་ཀྱི་སྒོམ་པ་རྩལ་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བསྒྲལ་བྱའི་སྲོག་འཕྲོག་ཅིང་འབྲས་བུ་ 19-1-67a འཆིང་བ་གསུམ་ལྡན་དུ་ནུས་པའི་སྤྱོད་པས་རང་གཞན་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཞན་ལས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲོལ་བ་དེ་དུས་སུ་བབས་ཀྱང་དང་དུ་མི་ལེན་པ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གསུངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་ནས་མོས་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་དཔག་ཏུ་མེད་དོ། །དེང་སང་ནི་ཟན་ལིང་ལ་ཕུར་པ་རྔམ་རྔམས་སུ་གདེངས་པ་མང་སྟེ། རྒྱུ་ལས་ཉོན་ཚབས་ཆེ་བ་དང་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་རྟེན་དེ་ལ་བཀུག་ནས། སྔགས་ཀྱིས་བསྒྲལ་བའི་ཆོ་གས་གནས་སྤར་བའི་ཚུལ་ལ་འདུན་པ་གཏོད་པ་ནི་ཉུང་བར་འདུག་མ་གཏོགས་བསྒྲལ་བའི་ཆོ་ག་ལ་རྗེས་མཐུན་ཙམ་དུ་ཞུགས་པ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། བསམ་པ་སྙིང་རྗེ་མཚུངས་པ་མེད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བློ་སྦྱོང་ཕལ་དང་བསྒོམ་སྒྲུབ་ཕལ་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་སྨོད་པ་གཞན། །ཐེག་པ་ཆེ་མཆོག་སྨོད་པ་དག །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསད་པར་བྱ། །ཡང་ན་གནས་ནས་སྤོ་བར་བྱ། །འདི་ཡིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ནི། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ 19-1-67b དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཀྱེ་མ་བསད་བྱ་ལེགས་པར་བྱས། །གསད་པར་བྱ་བ་མ་བསད་དེ། །ཇི་སྲིད་སྡིག་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱེད། །ཤི་བ་དེ་ཡང་མ་ཤི་སྟེ། །སྡིག་པ་སྟོང་ཕྲག་བྱས་པ་ཡིས། །མནར་མེད་ལ་སོགས་མི་སྐྱེའོ། །ཨེ་མ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྟེ། །བསད་པས་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །སླར་ཡང་བརྩེ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས། །གསད་པར་བྱ་བས་བས

【現代漢語翻譯】 正如沒有太陽就不會有光明一樣，如果沒有將咒語和手印完全融合的金剛和蓮花結合在一起，就無法象徵三種智慧。如果不能正確地結合bhaga（藏文，梵文天城體，bhaga，漢語字面意思：女性生殖器）和linga（藏文，梵文天城體，liṅga，梵文羅馬擬音，男性生殖器），就無法獲得大樂的禪定。僅僅對大樂的禪定特別感興趣，就會停留在初學者的階段，並且還會學習退轉之法。』 第二，也不應該不相信殊勝的解脫之法。例如，對於那些背棄三寶，積累了極端的惡業，被其他方法拋棄，無依無靠地連續墮入惡道的可憐眾生，由於無與倫比的慈悲心，通過甚深的咒語之法，切斷惡業的命脈，輕鬆地獲得解脫。具有平等性見解作為保障，圓滿了次第二瑜伽修持的瑜伽士，通過能奪取被度者的性命，並具備束縛果的三種能力的行為，成辦自他二利，這是咒語行持中比其他行持更為奇妙的。如果到了應該進行這種度化的時候，卻不接受，就被稱為根本墮罪，如果如法了知並僅僅是信奉，也有不可估量的利益。 現在，很多人只是兇猛地將木橛插入麵團人偶中，將比原因更嚴重的煩惱，以及會導致三惡道的眾生，招引到那個所依物上，然後希望通過咒語的度亡儀式來轉移他們的去處，這樣的人很少。即使只是參與到與度亡儀式稍微相關的行為中，也有無限的利益，因為依靠的是無與倫比的慈悲心，以及咒語的巧妙方法，這是其他的修心和禪修所無法比擬的。 正如《密集金剛》中所說：『詆譭金剛上師是另一種罪過，詆譭大乘是另一種罪過，應該努力殺死他們，或者讓他們離開。通過這種方式，可以獲得殊勝菩提的咒語成就。』 《紅閻摩敵續》中也說：『唉呀！應該殺的已經好好地殺了，不該殺的卻沒有殺。只要罪惡能夠解脫，死去的人也不會真正死去，做了成千上萬罪惡的人，也不會墮入無間地獄等處。唉呀！真是偉大啊！通過殺戮可以獲得佛陀的菩提，再次以慈悲心，應該殺戮眾生。』

【English Translation】 Just as there is no light without the sun, without the Vajra and Padma (lotus) being joined together, having manifestly combined mantra and mudra, one cannot represent the three consciousnesses. Whoever cannot properly join bhaga (Tibetan, Sanskrit Devanagari, bhaga, literal meaning in Chinese: female genitalia) and linga (Tibetan, Sanskrit Devanagari, liṅga, Romanized Sanskrit, male genitalia) will not find the samadhi of great bliss. Merely being particularly devoted to the samadhi of great bliss will cause one to remain in the stage of a beginner, and one will also learn to regress. Secondly, one should not disbelieve in the supreme method of liberation. For example, for those beings who turn their backs on the Three Jewels, accumulate extreme negative karma, are abandoned by other methods, and continuously fall into the lower realms without refuge, from the cause of incomparable compassion, the profound method of mantra cuts off the lifeline of negative karma and easily liberates them. The yogi who has the view of equality as a guarantee and has perfected the practice of the two stages, through the act of taking the life of the one to be liberated and possessing the three abilities to bind the fruit, accomplishes the great benefit of oneself and others. This is more wonderful and extraordinary than other mantra practices. If one does not accept such liberation when the time comes, it is said to be a root downfall, and even merely knowing and believing in it properly has immeasurable benefits. Nowadays, many people just fiercely insert a phurba (ritual dagger) into a dough effigy, attracting beings with afflictions more severe than the cause and those who will fall into the three lower realms to that support, and then hoping to transfer their destination through the rite of mantra liberation. There seem to be few who aspire to this, but even just participating in something slightly related to the rite of liberation has immeasurable benefits, because it relies on incomparable compassion and the skillful means of mantra, which cannot be matched by ordinary mind training and ordinary meditation practices. As it is said in the Guhyasamaja Tantra: 'Reviling the Vajra Master is another offense, reviling the Great Vehicle is another offense, one should strive to kill them, or move them from their place. Through this, one will attain the mantra siddhi of supreme enlightenment.' And in the Red Yamari Tantra: 'Alas! What should be killed has been killed well, what should not be killed has not been killed. As long as sins can be liberated, the dead will not truly die, and those who have committed thousands of sins will not be born in Avici hell, etc. Alas! Great is the self! By killing, one attains the enlightenment of the Buddha, and again with compassion, one should kill beings.'

ད་པར་བྱ། །ཨེ་མ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཏེ། །སྙིང་རྗེ་དམན་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕུར་པའི་རྒྱུད་རྩ་བའི་དུམ་བུ་ལས། སྙིང་རྗེས་བསྒྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། །བསད་ཅིང་མནན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕུང་པོ་རྡོ་རྗེས་གཏམ་བྱས་ཏེ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྡོ་རྗེར་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་སྤངས་ཏེ་གནད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་བློས་མཆོག་ཏུ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། སྤྱིར་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུས་ཚོད་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་མཆོག་ཏུ་བོགས་དབྱུང་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་མདོར་ན་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དང་མཐུན་ 19-1-68a པར་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་རིགས་པར་སྤྱད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་ཟབ་མོར་འཇུག་ཅིང་བསྒོམ་པ་དང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་དང་། དབང་ནོད་པའམ་བསྐུར་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་དང་། བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དང་ལྷ་མཉེས་པའི་དོན་དུ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་འཆང་བ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་གང་སྣང་ཅི་སྤྱོད་པའི་སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་རོལ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་ཏེ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་གཉུག་མའི་སྤྱོད་པ་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྐྱོང་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེར་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམས་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་མིག་ཡོར་ཚུལ། །སྦྱོར་སྒྲོལ་བྱ་བ་ཀུན་བྱས་ཀྱང་། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་བྱས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་དང་དུ་ལེན་ 19-1-68b པར་བཟོད་པ་དང་། སྣང་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་སྤྱད་དུ་བཟོད་པས་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོད་པའི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 陳設壇城 བཞི་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དག་གི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ། དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་ནི། ཐ་དད་མིན་ལས་ཐ་དད་པའི། །ནང་དང་ནང་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་རོལ། །འཇིགས་མེད་ཀུན་བཟང་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་མཎྜལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན། མཎྜ་ནི་སྙིང་པོའམ། བཅུད་དང་ལ་ནི་ལེན་ཅིང་འཛིན་པ་སྟེ་སྙིང་པོའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པའམ། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྒྲ་འབྲེལ་མར་ཐད

【現代漢語翻譯】 如是行持。唉瑪，此乃慈悲之力的顯現！若慈悲力不足，則無法成就。如《金剛橛根本續》的片段中所說：『以慈悲度化之誓言，並非殺戮與鎮壓，而是以金剛之身說法，將識蘊觀想為金剛。』如是宣說。因此，對於密咒之甚深行持，應捨棄不敬之心，以通達深奧之心的智慧，生起極大的恭敬。 目的 第四，關於目的：總的來說，是爲了成就暫時和究竟的悉地（成就）。特別是，通過與時機相關的近取因之甚深行持，極大地提升自相續的覺悟，從而迅速成佛。簡而言之，與見修行（知見、禪修、行持）的修持相一致，盡力行持各種后得（禪定后）之行，進入並禪修甚深壇城，繪製壇城影象，接受灌頂或加持，安住于誓言，進行本尊修持，爲了令本尊歡喜而進行供養，成就事業，唸誦密咒，結手印等，這些都屬於行持的差別，因此應普遍地行持。在體驗到一切顯現和行為都安住於法性清凈、平等、真諦無別的游舞之中時，超越行持與不行持的邊際，自生自解，任運自在地修持本初之行，這是大圓滿瑜伽士們的行為方式。在那裡，應知一切行持都已達到圓滿。如經續中所說：『本初無生即是如來藏，如幻顯現如眼翳，即使做了所有結合與解脫之事，也未曾做過一絲一毫。』如是宣說。因此，能夠忍受接受密咒之甚深行持，能夠忍受將一切顯現和行為都作為智慧的游舞來行持，因此，此處宣說了行持的忍辱波羅蜜多。 陳設壇城 第四，關於壇城，分為四點：本體、分類、進入這些分類的方式以及目的。 定義 第一點是定義：如經中所說：『非異而異，內外壇城，無量智慧游舞，無畏普賢之手印。』也就是說，如果從『曼荼羅』（梵文：Maṇḍala）這個詞來解釋，『曼荼』（梵文：Maṇḍa）是精華或精髓，『拉』（梵文：la）是接受和持有，即成為持有精華功德的基礎。或者，從詞源上來說…

【English Translation】 Thus practice. Ema, this is due to the power of compassion! It will not be accomplished with inferior compassion. As it says in a section of the root text of Vajrakila: 'The samaya (sacred bond) of liberating with compassion is not killing and suppressing, but the aggregates speak with the vajra (diamond), and the consciousness is meditated upon as vajra.' Thus it is said. Therefore, one should abandon disrespect for the profound practices of mantra and cultivate supreme respect with a mind that understands the profound essence. Purpose Fourth, regarding the purpose: In general, it is to accomplish the siddhis (achievements) of temporary and ultimate benefit. In particular, the profound practices of the near causes related to time greatly enhance the realization of one's own mind-stream, thereby quickly attaining Buddhahood. In short, in accordance with the practice of view, meditation, and action, one should engage in various subsequent actions as appropriate, enter and meditate on the profound mandala, draw the mandala of images, receive empowerment or bestowal, abide in samaya, perform recitation and accomplishment, make offerings to please the deity, accomplish activities, recite mantras, and hold mudras (hand gestures). These are all divisions of practice, so one should engage in them universally. At the time when one experiences all appearances and actions as abiding solely in the play of dharmata (the nature of reality), purity, equality, and undifferentiated truth, one transcends the extremes of practice and non-practice, and spontaneously cultivates the naturally arising practice of self-liberation. This is the way of the accomplished ones of Dzogchen (Great Perfection). There, one should know that all practices are perfected. As it is said in the tantra: 'Primordially unborn is suchness, illusory appearance is like an eye disease, even having done all the actions of joining and liberation, not even an atom has been done.' Thus it is said. Therefore, one is able to endure accepting the profound practices of mantra, and one is able to endure engaging all appearances and actions as the play of wisdom, therefore, here the occasion of practicing the paramita (perfection) of endurance is shown. Arranging the Mandala Fourth, regarding the mandala, there are four points: essence, divisions, entering into the ways of these divisions, and purpose. Definition The first is the definition: As it is said: 'Non-different from different, inner and outer mandalas, immeasurable wisdom play, fearless Samantabhadra's mudra.' That is, if derived from the word 'mandala', 'manda' is essence or core, and 'la' is taking and holding, that is, becoming the basis for holding the qualities of the essence. Or, etymologically...

་ཀར་བསྒྱུར་ན་ཀུན་ནས་ཟླུམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ།གང་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བའམ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ཕོ་བྲང་དང་བཅས་པ་ལ་འཇུག་པས་ན་སྐབས་འདིར་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་གཞི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་ 19-1-69a འཁོར་ནི། སྣོད་བཅུད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་ལྷར་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རིགས་གཅིག་ནས་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་བར་དུ་དབྱེ་བར་རུང་ཞིང་། ངོ་བོ་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཉིད་རྣམ་པ་མ་འགགས་པར་གང་འདུལ་གྱི་བཀོད་པར་འཆར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། མཚོན་བྱེད་དཔེ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། མཚོན་བྱ་དོན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྡུལ་ཚོན། རས་བྲིས། ཐིག་དང་ཚོམ་བུ་བཞི་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་སྐུ་དཀྱིལ་ལུས་ལྷར་གསལ་བ་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་ནས་དལ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ལྷ་དང་གཞལ་ཡས་སུ་གསལ་བ་དང་། གསུང་དཀྱིལ་ལྷ་གཙོ་འཁོར་གྱི་སྔགས་གསལ་ཞིང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ། ཐུགས་དཀྱིལ་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ལམ་དུ་བྱས་པས་འཁོར་བ་མ་སྤངས་གནས་སུ་དག་པའོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལའང་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ 19-1-69b ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་དབྱེ་རུང་ངོ་། །གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་དབྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཡང་དབྱེ་སྒོ་གསུམ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ལྟེ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་བཀོད་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བའི་གལ་ཏེ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །བརྟེན་པ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་སྟེ་སྟོན་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་དྲན་རིག་གི་ཤེས་པས་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་གཡོ་བྱེད་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་བྲལ་ནང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། དེའི་ངང་ལས་འཕྲོས་པའི་དུག་ལྔ་སོགས་རྟོག་ཚོགས་ནི་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སོགས་སངས་རྒྱས་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་གནས་པ་དང་འཕྲོ་བ་ཉིད་ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་ཆོས་དང་དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་། རང་བཞིན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་གྱ

【現代漢語翻譯】 如果翻譯『ཀར་』（kar，藏語：白色）這個詞，它的意思是完全圓滿和周遍，因此稱為『དཀྱིལ་འཁོར་』（kyilkhor，曼荼羅）。曼荼羅是指被眷屬圍繞的主尊，或者指擁有眷屬和宮殿的法王薄伽梵。因此，在這裡，曼荼羅是指作為殊勝功德之基礎的、完全清凈的所依和能依的自性顯現。 類別 第二，如果進行分類，有基礎曼荼羅、道曼荼羅和果曼荼羅三種。第一，基礎自性曼荼羅是指包含器情世界、所依和能依的一切本自安住為本尊。對此，又可以從一類到桑耶寺幻化網之間進行劃分。其體性是清凈、平等、真實、無別的，以無礙的方式顯現為隨所應化的形象。第二，道修持的曼荼羅分為：作為象徵的範例形象曼荼羅，以及作為所象徵的意義身語意曼荼羅。前者包括：粉末、彩繪、線條和壇城四種。後者包括：身曼荼羅，即身體顯現為本尊，從唯一的勇士到圓滿的壇城和宮殿；語曼荼羅，即本尊主尊和眷屬的咒語清晰，並用語言唸誦；意曼荼羅，即五毒轉化為五智，從而使輪迴不捨棄而清凈。 第三，果究竟的曼荼羅是指：當道圓滿時，獲得普賢王如來的果位，身和智慧無二無別。對此，也有身三身和五智曼荼羅，以及身語意功德事業五種曼荼羅等分類。此外，分為七種曼荼羅等，也都包含在基礎、道、果的曼荼羅之中。另外還有三種分類方式：所依宮殿的曼荼羅是指，以中心為基礎，四面八方佈置的處所圓滿。能依本尊的曼荼羅是指，主尊被眷屬本尊圍繞，即導師眷屬圓滿。無二大智慧的曼荼羅是指，自生智慧被念識所圍繞。也就是，在不動的、離能取所取戲論的內住智慧普賢王如來中，從其自性中顯現的五毒等分別念，是作為游舞智慧的五方佛等四十二位佛陀。覺性安住和顯現本身，就本自顯現為曼荼羅。這是法和時圓滿。此外，自性、三摩地和影像的曼荼羅等。

【English Translation】 If we translate the word 'ཀར་' (kar, Tibetan: white), it means completely round and all-encompassing, hence it is called 'དཀྱིལ་འཁོར་' (kyilkhor, mandala). Mandala refers to the main deity surrounded by attendants, or the Dharma King, the Bhagavan, with attendants and palace. Therefore, here, mandala refers to whatever appears as the basis of supreme qualities, the completely pure support and the nature of what is supported. Category Second, if classified, there are three types of mandalas: the base mandala, the path mandala, and the fruition mandala. First, the base nature mandala is when everything, including the container world and its contents, the support and what is supported, is inherently abiding as deities. Regarding this, it can also be divided from one type to the Magical Net of Samye. Its essence is purity, equality, truth, and non-duality, appearing unhindered in whatever form is to be tamed. Second, the path meditation mandala is divided into: the exemplary image mandala that symbolizes, and the meaning mandala of the body, speech, and mind that is symbolized. The former includes: powder, painting, lines, and the mandala assembly. The latter includes: the body mandala, where the body appears as a deity, from the single hero to the complete mandala and palace; the speech mandala, where the mantras of the main deity and attendants are clear and recited in speech; the mind mandala, where the five poisons are transformed into the five wisdoms, thereby purifying samsara without abandoning it. Third, the fruition ultimate mandala is when, upon the completion of the path, the state of Samantabhadra is attained, and body and wisdom are non-dual. Regarding this, there are also classifications such as the three bodies and five wisdoms mandala, and the five mandalas of body, speech, mind, qualities, and activities. Furthermore, the division into seven mandalas, etc., are all included within these base, path, and fruition mandalas. Additionally, there are three ways of classifying: the support palace mandala refers to the perfect place arranged in all directions with the center as the foundation. The supported deity mandala refers to the main deity surrounded by the assembly of attendant deities, i.e., the perfection of the teacher and retinue. The non-dual great wisdom mandala refers to the self-born wisdom surrounded by awareness. That is, in the unmoving, free from grasping and fixation, indwelling wisdom Samantabhadra, the conceptualizations such as the five poisons that arise from its nature are the forty-two Buddhas, such as the five Jinas, as the wisdom of play. The abiding and manifesting of awareness itself is inherently shown as the mandala. This is the perfection of Dharma and time. Furthermore, the mandalas of nature, samadhi, and image, etc.

ི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་དབྱེ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ 19-1-70a ཡོད་ལ། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱི་མ་ལས། འདིས་ནི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་བརྙན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསུམ། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཚོགས་མཆོག་བསྟན། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་གནས་ལུགས་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་། དོན་ལ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་མ་བྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་མ་དག་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་རྣམས་དང་རྣམ་པ་ཆ་འདྲ་ལ་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཚོན་ལ་སོགས་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པ་དང་། སྐུ་གཟུགས་དང་གསུང་རབ་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་མ་དག་འཁོར་བའི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཐ་སྙད་དུ་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པ་ 19-1-70b གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་ལ། དབང་དང་སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དོན་དུ་ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་གནམ་ས་བར་སྣང་གི་དཔྱད་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ས་བརྟག་པ་དང་། རུང་བར་མཐོང་ན་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་བདག་པོ་ལས་ས་བསླང་བ་དང་། ཕུར་བུ་པདྨ་ཀཱི་ལ་ཡར་བསྐྱེད་པ་གདབ་སྟེ་ས་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པ་དང་གཏེར་སྦ་བ་དང་བསྙོམས་ལ་སྐྱང་ནུལ་བྱ་བའི་ལས་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། སྔགས་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྔས་ས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། མཚོན་ཆ་ལྔས་མཚམས་བཅད་དེ་ས་གཞི་བསྲུང་བ་དང་། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་རོལ་པའི་འོད་ས་ལ་བསྟིམས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བསམས་པས་ས་བཟུང་བ་སྟེ་ལས་རིམ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ས་གཞི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བའི་གཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །དངོས་གཞི་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕུར་བུ་དང་སྲད་བུ་ཚོན་ཕྱེ་འདུས་བྱས་ལ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གྲོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསྐོར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་མ་ནོར་བའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་དང་འཚམས་པའི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། མཚན་མ་འགོད་པ་ 19-1-71a དང་། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱ་བ་དང་། དེར་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པར་བྱ་བ་དང་ལྔས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ག

【現代漢語翻譯】 有三類壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：中心和周圍）：以及四種智慧金剛壇城，即身、語、意、智慧。這些壇城可以通過多種方式進行分類和組織。 正如本續（指《時輪金剛續》）後面所說：『此乃自性壇城，影像與殊勝影像三者，禪定與殊勝禪定，菩提心與勝妙集合。』這裡提到了七種壇城。第一種，一切法自始清凈，是為實相基礎壇城；去除暫時的污垢，如實顯現基礎，是為究竟果壇城。雖然可以分為兩種，但實際上，基礎和結果沒有區別，自發成就的大平等清凈壇城被稱為自性壇城。第二種，顯現為不清凈輪迴之法者，被稱為影像壇城，因為它們與清凈的所依和能依在形式上相似，但在本質上始終是清凈的。第三種，爲了象徵清凈的所依和能依，用彩粉等製作的壇城宮殿，以及佛像、經書、佛塔等，這些都成爲了手印的象徵，因為它們在術語上超越了不清凈輪迴的象徵，所以被稱為殊勝影像壇城。爲了灌頂、修持、事業等目的而繪製殊勝影像壇城，需要經歷前行、正行和後行三個階段。首先，通過了解天地虛空的知識來觀察土地。如果認為合適，則從可見和不可見的主宰那裡請求土地。然後，豎立橛、蓮花、金剛橛，使土地臣服。接下來，進行腹部檢查、埋藏寶藏、平整土地等工作。然後，通過火供、咒語、手印和五種三摩地來完全凈化土地。用五種武器劃定界限，保護土地。將男女本尊嬉戲的光芒融入土地，觀想其為壇城的自性，從而佔據土地。通過這六個步驟，使土地適合作為繪製壇城的基礎。在正行階段，使用加持過的橛、線、彩粉等，與具有資格的同伴一起，按照不錯誤的順序進行環繞等工作，繪製與壇城大小相適應的線條，塗色，佈置標誌，進行加持。最後，通過供養各種供品，直至火供的頂點，來實現成就。

【English Translation】 There are three types of mandalas: and four types of wisdom vajra mandalas, namely body, speech, mind, and wisdom. These mandalas can be classified and organized in various ways. As it is said later in this tantra (referring to the Kalachakra Tantra): 'This is the nature mandala, the image and the superior image three, the meditation and the superior meditation, the bodhicitta and the supreme assembly.' Here, seven mandalas are mentioned. The first, all dharmas are primordially pure, is the basis mandala of reality; removing temporary defilements, the basis manifests as it is, is the ultimate result mandala. Although they can be divided into two, in reality, there is no difference between the basis and the result, the spontaneously accomplished great equality pure mandala is called the nature mandala. The second, those that appear as impure samsaric dharmas are called image mandalas, because they are similar in form to the pure support and supported, but in essence, they are always pure. The third, in order to symbolize the pure support and supported, the mandala palace made of colored powders, etc., and the images of Buddhas, scriptures, stupas, etc., which have become symbols of mudras, because they surpass the symbols of impure samsara in terminology, they are called superior image mandalas. In order to draw the superior image mandala for the purpose of empowerment, practice, and activities, it is necessary to go through three stages: preliminary, main, and subsequent. First, observe the land by understanding the knowledge of heaven, earth, and space. If it is deemed suitable, then request the land from the visible and invisible lords. Then, erect pegs, lotuses, and vajra pegs to subdue the land. Next, perform tasks such as checking the abdomen, burying treasures, and leveling the land. Then, completely purify the land through fire offerings, mantras, mudras, and five samadhis. Delineate boundaries with five weapons to protect the land. Dissolve the light of the playing male and female deities into the land, and contemplate it as the nature of the mandala, thereby occupying the land. Through these six steps, make the land suitable as the basis for drawing the mandala. In the main stage, using blessed pegs, threads, colored powders, etc., together with qualified companions, perform the work of circumambulation, etc., in the correct order, draw lines that correspond to the size of the mandala, paint colors, arrange symbols, and perform consecration. Finally, by offering various offerings, up to the culmination of the fire offering, to achieve accomplishment.

ཞིར་རུང་བར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བདག་ཉིད་འཇུག་ཅིང་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་བྱ་བའོ། །བཞི་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །ལྔ་པ་གཞི་དེ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐུགས་རྗེ་ཞི་བ་དང་བདུད་འདུལ་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གནས་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་ཤར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དམ་པའོ། །བདུན་པ་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕོ་མོ་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ཟབ་མོའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་ནི་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། ། 方便 གསུམ་ 19-1-71b པ་ནི། འདི་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་ན། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། །ཐོབ་པར་བྱ་བའང་ཡིན་ཏེ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ལམ་བསྒོམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དང་། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོའང་ཡིན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ཤེས་བྱ་གཞི་རྒྱུད་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་མི་འདའ་བས་ན་དེའི་ངོ་བོ་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ངོ་བོའམ། དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་པས་ན་གཞི་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་ཐོབ་བྱ་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའང་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། བསྒྲུབ་པར་བྱར་མེད་པ་དང་། ཐོབ་པར་བྱར་མེད་པའང་ཡིན་ཏེ། །གཞི་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བས་ན་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དེ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ 19-1-72a གནས་པའི་ཕྱིར་ད་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་བརྟགས་ན་དབེན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གསར་དུ་ཐོབ་པ་མེད་ལ་དོན་དམ་པར་ཐོ

【現代漢語翻譯】 應妥善進行。 第三，在此類壇城中，應進行自身進入、為弟子灌頂等所有儀軌程式。 第四，將一切法無別，安住于身語意自性的自性壇城作為對境，進行禪修，稱為三摩地壇城。 第五，在此基礎上，進一步獲得寂靜慈悲壇城或降伏魔怨忿怒壇城，無論哪一種，都要通過清晰顯現本尊和眷屬不混雜、圓滿具足之相，按照修法儀軌，次第修持前行、正行和後行，這被稱為殊勝三摩地壇城。 第六，依靠對脈、氣、明點的運用，使自生俱生大樂智慧顯現，這被稱為菩提心壇城，是道之壇城中的殊勝者。 第七，具有本尊瑜伽的男女行者，爲了甚深修持而聚集在一起，這被稱為會眾壇城。 方便 三 是這樣的，所謂壇城，總攝了金剛乘的基、道、果之義，因此，既是所知，也是所修，也是所證，即基——自性壇城是所知，道——修持壇城是通過修持而證得，果——智慧壇城是所證。 並且，也是所知的體性，所修的體性，所證的體性。因為顯有世間的一切法，無不屬於所知，基、續、諦實無別的意義，因此是它的體性。一切道的修持，都是所修壇城的體性或事物本身。由於基果無別，因此基和道之階段的顯現，在意義上都是任運成就的所證果之體性。 並且，也是無所知，無所修，無所證。因為基——清凈、平等、諦實無別的實相，是遠離一切言說、思慮、表達的，因此是超離心識的。因此，以其為對境的方式，是無所知的。本來就安住，因此不需要通過現在的方式去修證，並且如果觀察所修之法，也是空寂的，因此是無法修證的。本來就是任運成就的，因此沒有新獲得的，並且在勝義諦上，所證也是無...

【English Translation】 Should be done properly. Third, in such a mandala, all the procedures of entering oneself, bestowing empowerment on disciples, and so on, should be carried out. Fourth, taking the nature mandala, where all dharmas are inseparable and abide in the nature of body, speech, and mind, as the object, meditating on it is called the Samadhi Mandala. Fifth, based on that, further obtaining either the peaceful and compassionate mandala or the wrathful mandala that subdues demons, whichever it may be, through the clear appearance of the deity and retinue without mixing, in a complete and perfect manner, meditating according to the order of preliminaries, main practice, and subsequent practice as it appears in the sadhana, is called the Higher Samadhi Mandala. Sixth, relying on making the channels, winds, and bindus the path, the innate great bliss wisdom of one's own state manifestly arises, which is called the Bodhicitta Mandala, the most excellent of the path mandalas. Seventh, male and female individuals endowed with deity yoga, gathering together for the sake of profound practice, is called the Ganachakra Mandala. Convenience Three It is like this, the so-called mandala encompasses all the meanings of the ground, path, and fruit of Vajrayana. Therefore, it is both what is to be known, what is to be practiced, and what is to be attained. That is, the ground—the nature mandala is what is to be known, the path—the practice mandala is attained through practice, and the fruit—the wisdom mandala is what is to be attained. Moreover, it is also the nature of what is to be known, the nature of what is to be practiced, and the nature of what is to be attained. Because all phenomena of existence and non-existence are inseparable from the meaning of the knowable, the ground, the continuum, and the truth, therefore it is its nature. All practices of the path are the nature or the very substance of the mandala to be practiced. Because the ground and the fruit are inseparable, all appearances of the ground and path stages are spontaneously accomplished as the nature of the fruit to be attained in meaning. Furthermore, it is also unknowable, unpracticeable, and unattainable. Because the ground—the reality of purity, equality, and inseparable truth—is free from all speech, thought, and expression, therefore it is beyond the mind. Therefore, in the manner of taking it as an object, it is unknowable. Because it has always been present, there is no need to practice it through the current method, and if one examines the dharma to be practiced, it is also solitary, therefore it is impossible to practice. Because it is spontaneously accomplished from the beginning, there is nothing newly attained, and in ultimate truth, what is attained is also un...

བ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་མེད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་ལ་བསྒྲུབ་པ་མེད་པར་གནས་པའི་བདེན་གཉིས་ཟབ་མོའི་དོན་མཐོང་བའི་བློས། སྒྲུབ་མེད་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ཡི་གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་ན་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའོ། །མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ནི། ལྟ་བས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བའི་གཞིར་གྲུབ་ལ། སྤྱོད་པའང་འདི་དང་མ་བྲལ་བར་འཇུག་དགོས་པ་དང་། དབང་འབྱུང་བའི་གནས་དང་། སྒྲུབ་པས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་གཞི་དང་། མཆོད་པ་སྟོབ་པའི་ཡུལ་དང་། ཕྲིན་ལས་དང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་ལ། དེ་ལས་མི་འདའ་ 19-1-72b བ་དམ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པའི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྲོ་ཞིང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངང་དུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགས་པ་ན་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་བཞི་དབུས་བརྟགས་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཀུན་འབྱུང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་བཤད་པའོ། ། 漸行灌頂 ལྔ་པ་དབང་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དབང་དུ་གྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། དད་བརྩོན་བརྟུལ་ཞུགས་རབ་རྟོགས་ན། །ཕན་པའི་དབང་སྦྱིན་ནུས་པའི་དབང་། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པར་བྱ། །སྙིང་རྗེས་ཆུད་མ་ཟོས་པར་གཟུད། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ཨ་བྷི་མངོན་པ་ཥིཉྩ་གཏོར་བ་འམ་བླུགས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་བུའི་སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དང་བཅས་པའི་དྲི་མ་འཁྲུད་པའམ་གཏོར་བར་བྱེད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་བཞིར་སྨིན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་པའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པའམ་བླུགས་པར་བྱེད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་གཞི་ 19-1-73a དུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཞི་ཡི་དྲི་མ་སེལ་ཞིང་། ལམ་བཞི་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་དུས་སྐུ་བཞི་ཐོབ་པའི་དོན་གྱིས་དབང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ལུས་དང་རྩ་སྤྲུལ་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་བུམ་པའི་དབང་། ངག་དང་རླུང་ལོངས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་གསང་བའི་དབང་། ཡིད་དང་ཐིག་ལེ་ཆོས་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེ

【現代漢語翻譯】 因為沒有可觀察的目標，所以沒有獲得。因此，憑藉著能夠洞見顯現的世俗層面中無可建立之物，以及實相勝義層面中無可建立之物的甚深二諦之義的智慧，一切無須建立之物都得以成就。正如所說，應當進入瞭解壇城之法。 目的： 第四，對於偉人們成就佛法王國的根本原因而言，佛法之王本身就是主要原因。因此，依靠它，所有的密咒之道都會出現，並且所有道和果都轉變為它的本質，因此它非常重要。簡而言之，這個壇城是：既可以被見解所認識，也可以被禪修所體驗的基礎；行為也必須不離此而行；是力量產生的場所；是可以通過修行進入的基礎；是積累供養的對境；是事業和密咒手印的基礎；並且不超越它，是誓言，因此遍及所有需要學習之處。在自性任運成就的壇城狀態中，無勤任運而圓滿，即是最終完成。正如續部所說：『智慧四方及中央，壇城不可思議任運成，大圓滿證悟瑜伽士，行於一切生起大壇城。』正如所說，這些闡釋了智慧的自顯現顯現為壇城之相，因此智慧波羅蜜多闡述了壇城之境。 漸行灌頂 第五，關於灌頂，有四個方面：本體、分類、如何成就灌頂，以及必要性。 定義 第一，如經云：『若具信勤及苦行，能施利益之灌頂，以慈悲心勿浪費。』從梵文Abhiṣiñca一詞而來，Abhi意為『顯現』，ṣiñca意為『傾注』或『注入』，因此，憑藉甚深的密咒灌頂儀式，清洗或清除學徒身語意三門及其平等部分的污垢，並將成熟為四金剛的智慧，即特殊的潛力，置入或注入其相續之中。 類別 第二，基礎是： 清除四時之垢，修持四道，以及獲得果時四身之義，灌頂有四種：使身體和脈凈化為化身之瓶灌頂；使語言和氣息凈化為報身之秘密灌頂；使意和明點凈化為法身之智慧智慧灌頂。

【English Translation】 Because there is no observable object, there is no attainment. Therefore, with the wisdom that sees the profound meaning of the two truths, where there is nothing to establish in the appearance of conventional reality and nothing to establish in the reality of ultimate reality, all that needs no establishment is accomplished. As it is said, one should enter into understanding the way of the mandala. Purpose: Fourth, for the great ones to accomplish the kingdom of Dharma, the king of Dharma himself is the main cause. Therefore, relying on this, all paths of mantra arise, and all paths and fruits are transformed into its essence, so it is very important. In short, this mandala is: both to be known by view and to be taken into practice by meditation; conduct must also be inseparable from this; it is the place where power arises; it is the basis for entering through practice; it is the object of accumulating offerings; it is the basis of activities and mantras and mudras; and not transgressing it is the samaya, so it pervades all places of learning. In the state of the spontaneously accomplished mandala, it is perfected without effort, which is the final completion. As the Tantra says: 'Wisdom in the four directions and the center, the mandala is inconceivable and spontaneously accomplished, the yogi who realizes the Great Perfection, practices in the great mandala of all arising.' As it is said, these explain that the self-appearance of wisdom appears as the form of the mandala, therefore the Prajñāpāramitā explains the occasion of the mandala. Progressive Empowerment Fifth, regarding empowerment, there are four aspects: essence, classification, how empowerment is accomplished, and necessity. Definition First, as it is said: 'If one has faith, diligence, and asceticism, the empowerment that bestows benefit can be given, with compassion, do not waste it.' Derived from the Sanskrit word Abhiṣiñca, Abhi means 'manifest' and ṣiñca means 'pour' or 'infuse', therefore, relying on the profound ritual of mantra empowerment, washing away or cleansing the impurities of the student's three doors and their equal parts, and placing or infusing into their continuum the wisdom that matures into the four vajras, that is, the special potential. Categories Second, the basis is: Cleansing the defilements of the four times, practicing the four paths, and obtaining the four kāyas at the time of fruition, there are four types of empowerment: the vase empowerment that purifies the body and channels into the Nirmāṇakāya; the secret empowerment that purifies speech and wind into the Sambhogakāya; the wisdom wisdom empowerment that purifies mind and bindu into the Dharmakāya.

ས་ཀྱི་དབང་། སྒོ་གསུམ་ཆ་མཉམ་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་དག་པར་བྱེད་པ་ཚིག་གི་དབང་སྟེ་བཞིར་ཡོད་ལ། འདི་ཡི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང་། །དེ་མ་ཐག་པ་བཞི་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའང་དེའོ། །ཡང་དབང་བཞི་པོ་དེ་ལ་དབྱེ་བསྡུའི་རིམ་པ་དང་སོ་སོའི་ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ནི་རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་བསྟན་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་ཡང་ཕན་ནུས་ཟབ་མོའི་དབང་གསུམ་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཟབ་དབང་ཡང་ནུས་དབང་གི་ཁོངས་སུ་བསྡུས་ན་གཉིས་ཡིན་ལ། ཟབ་དབང་ལ་གསུམ་དུ་དབྱེ་ན་དབང་ལྔ་སྟེ། དེ་དག་གིས་དང་པོས་ས་བོན་འཇོག །གཉིས་པས་ནུས་པ་སྨིན། གསུམ་པས་ཉམས་མྱོང་བསྐྱེད། བཞི་པས་དེ་བརྟན་པར་བྱེད། ལྔ་པས་བརྟན་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བུམ་དབང་ལ་ཕན་ནུས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་སྟེ། ཞི་བའི་ཕན་དབང་ལ་སྙིང་པོ་ལྔ་དང་ 19-1-73b དབུ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དང་། ཁྲོ་བོའི་ཕན་དབང་ལ་གདན་དང་ལྷ་དབང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ནང་གསེས་ཉེར་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ནི་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། ད་ལྟ་ནས་སྔགས་འཆད་ཉན་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ལས་བྱེད་ནུས་པར་དབང་བསྐུར་བ་མིན་པས་ན་ཕན་པའི་དབང་ཞེས་བྱ་ལ། གསང་བ་ཉན་པའི་དབང་དང་། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དབང་གཉིས་གཙོ་ཆེར་བདག་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་དང་། གསང་བ་འཆད་པའི་དབང་དང་། ཕྲིན་ལས་སྤྱོད་པར་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་ནི་གཙོ་བོར་གཞན་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་དང་། གཉིས་ཀའི་དོན་ནུས་པའི་ཆེད་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོ་བཀའ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་དབང་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྔ་ནི་ནུས་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཕན་པའང་ཡིན་མོད་གཙོ་བོར་ལས་དེ་དག་ནུས་པར་དངོས་སུ་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་དབང་གསུམ་ནི། ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་སོགས་ལ་གཙང་དམེ་མེད་པར་རོལ་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། རིག་མའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ལ་དབང་བཞི་པ་བསྐུར་བ་ནི་ཟབ་མོའི་དབང་གསུམ་དང་དབང་གོང་མ་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། 方便 གསུམ་པ་ནི། དབང་འདི་ནི་སྔགས་ 19-1-74a ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དེ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་གཞི་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡེ་ནས་རང་ལ་གནས་པ་ཉིད། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ཟབ་མོས་བཙན་ཐབས་སུ་འཆར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་ཡེ་ཤེས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྨིན་པར་བྱེད་ཅེ་ན་རྒྱུ་གཉིས་དང་རྐྱེན་བཞི་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་ཟབ་མོ་སྔགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དངོས་སུ

【現代漢語翻譯】 地的灌頂（ས་ཀྱི་དབང་།）：有四種詞的灌頂，使身語意三門平等地在自性身（ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་）中清凈。正如在後續的續部中所說：『導師秘密智慧，以及緊隨其後的第四灌頂。』也是指這個。此外，這四種灌頂在分類、歸納的次第以及各自儀軌的細節上各有不同，各種續部中都有闡述。在這個續部中，也宣說了具有深刻效用的三種灌頂。如果將深灌頂歸入效用灌頂中，則有兩種。如果將深灌頂分為三種，則有五種灌頂。這些灌頂中，第一種播下種子，第二種使能力成熟，第三種產生體驗，第四種使之穩固，第五種使穩固達到究竟，從而成就殊勝的成就。這樣，瓶灌頂可以分為兩種效用：寂靜的效用灌頂包括五種心要和十種頭飾等；忿怒的效用灌頂包括座墊、本尊灌頂、法器等，內部分為二十八種，這些都是起輔助作用的。但因為現在不是爲了進行唸誦、講經、修持等事業而進行授權，所以稱為輔助灌頂。聽聞秘密的灌頂和修持成就的灌頂，主要是爲了自身利益的效用；宣講秘密的灌頂和行持事業的灌頂，主要是爲了他人利益的效用；爲了兩者利益的效用，則是金剛國王一切語的灌頂。這五種稱為效用灌頂，雖然它們也有輔助作用，但主要是爲了實際授權進行這些事業。三種深灌頂是：對於具有不凈觀，可以享用五肉五甘露等的人，授予秘密灌頂；對於具有明妃行的人，授予智慧甘露灌頂；對於具有諸法平等行的人，授予第四灌頂，這三種是深灌頂，也稱為三種上灌頂。 方便（ཐབས）： 第三，這種灌頂是修持密咒的最初入門，必不可少。原因是，難以理解的平等真諦無別，本來就存在於自性壇城中。通過深刻的灌頂儀軌，強制性地使其顯現，這是使四種金剛智慧成熟的特殊方法。如何使其成熟呢？通過聚集兩種因和四種緣，由不可思議的因緣之力，直接產生深刻密咒的特殊證悟。

【English Translation】 The empowerment of the ground (ས་ཀྱི་དབང་།): There are four empowerments of words that purify the three doors of body, speech, and mind equally in the Dharmakaya (ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་). As it is said in the subsequent Tantra: 'The master secret wisdom, and the fourth immediately following.' This is also what it refers to. Furthermore, these four empowerments differ in the order of classification and summarization, as well as in the details of their respective rituals, which are explained in various Tantras. In this Tantra as well, three empowerments with profound effects are taught. If the profound empowerment is included in the empowerment of effect, there are two. If the profound empowerment is divided into three, there are five empowerments. Among these empowerments, the first plants the seed, the second ripens the ability, the third generates experience, the fourth stabilizes it, and the fifth brings stability to completion, thereby accomplishing supreme accomplishment. Thus, the vase empowerment can be divided into two effects: the peaceful effect empowerment includes the five essences and ten ornaments, etc.; the wrathful effect empowerment includes the seat, deity empowerment, implements, etc., which are internally divided into twenty-eight types. Although these are auxiliary, they are called auxiliary empowerments because they are not currently authorized to perform activities such as recitation, teaching, practice, etc. The empowerment to hear secrets and the empowerment to accomplish siddhis are mainly for the sake of one's own benefit; the empowerment to teach secrets and the empowerment to perform activities are mainly for the sake of others' benefit; and the empowerment for the benefit of both is the empowerment of the Vajra King, the all-encompassing word. These five are called empowerment of ability, although they also have auxiliary effects, they are mainly for the purpose of actually authorizing these activities. The three profound empowerments are: for those who have the practice of consuming the five meats and five nectars without considering them impure, the secret empowerment is conferred; for those who have the practice of consorts, the wisdom-jnana empowerment is conferred; and for those who have the practice of equality of all dharmas, the fourth empowerment is conferred. These three are the profound empowerments, also called the three higher empowerments. Means (ཐབས): Thirdly, this empowerment is an indispensable initial entry point for practicing mantra. The reason is that the inseparability of equality and truth, which is difficult to understand, inherently resides in the mandala of the ground. Through the profound empowerment ritual, it is forcibly made to manifest, which is a special method for ripening the wisdom of the four vajras. How does it ripen? By gathering two causes and four conditions, through the inconceivable power of causes and conditions, a special realization of profound mantra is directly produced.

་སྐྱེ་བའམ། སྐྱེ་རུང་གི་ནུས་པ་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་ནི་སློབ་མའི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སེམས་དང་བཅས་པ་ལ་དབྱེར་མེད་པར་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བུམ་པ་སོགས་དབང་དང་པོའི་རྫས་དང་། བླ་མ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་བྱང་སེམས་གཉིས་པའི་རྫས་དང་ཤེས་རབ་མ་གསུམ་པའི་རྫས་དང་། བརྡ་དང་ཚིག་གི་བརྗོད་པ་བཞི་པའི་དབང་རྫས་ཏེ། དེ་རྣམས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་དགོངས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་། ཟིན་པར་བྱས་པའི་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའོ། །རྐྱེན་བཞི་ནི་ 19-1-74b དབང་བསྐུར་དུ་རུང་བའི་སྣོད་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ཅན་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན། སྔགས་ལམ་གྱི་ནུས་པ་རྙེད་པས་སློབ་མའི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དབང་བསྐུར་ནུས་པའི་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན། ནུས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རྫས་དང་སྔགས་དང་ཏིང་འཛིན་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན། དབང་དང་ཆོ་ག་སྔ་མ་སྔ་མས་གོ་ཕྱེ་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བས་ན་སྔ་མ་སྔ་མ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་གཉིས་དང་རྐྱེན་བཞི་སྟེ་དྲུག་ཚོགས་པའི་མཐུ་ལས། རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ནུས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབང་གིས་ཡིན་པས་ན། ནོར་བུ་དང་སྨན་གྱི་ནུས་པ་བཞིན་བསྙོན་དུ་མེད་པ་ཉིད་དེ། ཕུར་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པའོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་ 19-1-75a བརླབས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་རྡོ་རྗེ་བཞི་ཡི་དོན་ལ་གོ་མྱོང་རྟོགས་པ་ཅི་རིགས་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་ལམ་ལ་ཚུལ་བཞིན་འབད་ན་སྙིགས་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཐུང་གཅིག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ནུས་ལ། ཚེ་འདིར་ལམ་ལ་ཆེད་དུ་མ་འབད་ཀྱང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་ན་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ནུས་པར་གསུངས་སོ། ། 19-1-75b གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དབང་མ་ཐོབ་ན་གསང་རྒྱུད་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ཙམ་ཡང་མི་རུང་ན་སྒྲུབ་པ་སོགས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་རྒྱུད་ལས། སློབ་དཔོན་མཉེས་པར་མ་བྱས་ཤིང་། །དབང་རྣམས་ཐོབ་པར་མ་བྱས་པར། །ཉན་པ་ལ་སོགས་རྩོམ་པ་རྣམས། །འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་བརླག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེ་ལས། དབང་མེད་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་བཙིར་ལས་མར་མེད་ལྟར། །གང་ཞིག་

【現代漢語翻譯】 生起，或將生起之能力置於相續中。其中，等起因是與弟子之命氣明點心識等無別遍佈之法性，即俱生大樂。俱生之因是寶瓶等第一灌頂之物，上師父母之菩提心為第二灌頂之物，智慧母為第三灌頂之物，以及表詮詞句之第四灌頂之物。這些通過殊勝之密咒見解，經過精勤安住和攝持，而具有加持。四緣為： 堪能灌頂之具器弟子，具有信心和智慧，是為因緣。上師具有能夠通過獲得密咒道之能力，加持弟子相續之灌頂能力，是為增上緣。具有能力之特殊物品、密咒和三摩地是為所緣緣。前前灌頂開啟後後灌頂，因此前前灌頂是為等無間緣。如是，由二因四緣六者聚合之力，自住之智慧得以顯現，即法性大樂和法相不欺誑之緣起力不可思議，以及如來之加持力不可思議，以及善巧方便之殊勝密咒行，密咒和手印之能力不可思議之故，如寶珠和藥物之能力般，是不可否認的。如《普巴續》云：『法性之諦實。密咒之加持。佛陀之威力。』如是宣說。 因此，依靠灌頂，生起對四金剛之義的理解、體驗和證悟，若能如理增上修持此道，則能在濁世之短暫一生中獲得金剛持之果位。即使此生不精進修道，若能不失壞誓言，亦能于不久之後證得菩提。從 之福德中可知。如是。若未獲得灌頂，即使僅僅觀看或聽聞甚深密續之經函亦不被允許，更何況是修持等，如續云：『若未令上師歡喜，未獲得諸灌頂，則聽聞等之行為，將毫無結果且被摧毀。』又如《大手印明點》云：『無灌頂則無成就，如榨沙無油。』何者

【English Translation】 arise, or placing the potential for arising in the continuum. Among these, the co-emergent cause is the Dharmata (ཆོས་ཉིད，法性) that is inseparable from the student's prana (རླུང，氣), bindu (ཐིག་ལེ，明點), and mind, pervading all, which is the great bliss of equality. The cooperative cause is the vase and other substances of the first empowerment; the bodhicitta (བྱང་སེམས，菩提心) of the guru (བླ་མ，上師) and consort (ཡུམ，佛母) as the substance of the second empowerment; the wisdom mother as the substance of the third empowerment; and the expression of symbols and words as the substance of the fourth empowerment. These are blessed with the blessings of being thoroughly established and possessed by the special view and intention of mantra. The four conditions are: A student who is a suitable vessel for empowerment, possessing faith and wisdom, is the causal condition. A guru who possesses the ability to empower, blessing the student's continuum with the power to attain the path of mantra, is the dominant condition. Substances, mantras, and samadhi (ཏིང་འཛིན，三摩地) that possess special power are the objective condition. Since each preceding empowerment opens the way for each succeeding empowerment, each preceding empowerment is the immediate condition. Thus, through the power of the aggregation of the two causes and four conditions, the manifestation of the self-abiding jñana (ཡེ་ཤེས，智慧) is due to the inconceivable power of the Dharmata great bliss and the unfailing interdependence of Dharmas, the inconceivable power of the blessings of the Tathagata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ，如來), and the inconceivable power of the skillful means of the special practice of secret mantra, mantra, and mudra (ཕྱག་རྒྱ，手印). Just like the power of jewels and medicine, it is undeniable. As stated in the Kilaya Tantra (ཕུར་པའི་རྒྱུད，普巴續): 'The truth of Dharmata. The blessings of secret mantra. The power of the Buddha.' Thus it is said. Therefore, relying on empowerment, if one cultivates the understanding, experience, and realization of the meaning of the four vajras (རྡོ་རྗེ，金剛) to whatever extent possible, one can attain the state of Vajradhara (རྡོ་རྗེ་འཆང，金剛持) in a single short lifetime in this degenerate age. Even if one does not diligently practice the path in this life, if one does not break the samaya (དམ་ཚིག，誓言), one can attain enlightenment without delay. From one should know from the merit of. Like that. If one has not received empowerment, even merely looking at or listening to the texts of the profound secret tantras is not allowed, let alone practicing them. As the tantra says: 'Without pleasing the guru, and without obtaining the empowerments, engaging in listening and so forth, will be fruitless and destroyed.' And as the Great Seal Bindu (ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེ，大手印明點) says: 'Without empowerment, there is no siddhi (དངོས་གྲུབ，成就), like squeezing oil from sand.' Whoever

རྒྱུད་ལུང་ང་རྒྱལ་གྱིས། །དབང་བསྐུར་མེད་ལ་གསལ་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཤི་མ་ཐག །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དབང་ཐོབ་ན་དེ་ལས་ལྡོག་སྟེ་བཀའ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་བཞིན་འཇུག་པར་འགྱུར་བས་ན། རིམ་བརྒྱུད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པའི་བླ་མ་ལས་སྔགས་ཀྱི་དབང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ནོད་པར་བྱ་བ་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་ལ། དེ་ལས་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པའང་ 19-1-76a འཐོབ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། དུས་འདི་ཕྱིན་ཆད་རྒྱལ་བའི་སྲས། །ངན་སོང་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང་། །ཚེ་རིང་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །མཐོ་རིས་ཐར་པའི་བདག་པོར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཞིང་། གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་ཡོད་པ་རྒྱུད་རྣམས་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་གཅིག་པུར་གྱུར་པ་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལམ་བསྒོམ་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་དབང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་ན། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བརྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། དེའི་དོན་བཞིན་བསྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་མཆོད་པ་ཕྲིན་ལས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དོན་ཡོད་པ་དང་དམ་ཚིག་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་དབང་ནི་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུ་དང་། གོ་འཕང་གི་རིམ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་ཅིང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་བསྐུར་ཐོབ་མེད་པར་ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་རྫོགས་པའི་དོན་མཐོང་ན་རང་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་ཐོབ་པ་སྟེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ 19-1-76b ཚུལ་ཉིད་དུ་ནི་དབང་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། གཉིས་མེད་གྱུར་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་འཇོག་པ་ལ་སྟོབས་མཆོག་དང་ལྡན་པ་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དབང་གི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 清凈誓言 དྲུག་པ་དམ་ཚིག་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དག་གི་གནད་ཀྱི་ཚུལ། དགོས་པའོ། ། 定義 དང་པོ། བླ་མེད་མཆོག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ། །འདུལ་བའི་དབང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཇི་སྙེད་སྡོམ་པ་བསམ་ཡས་ལ། །མ་ལུས་ཀུན་འདུས་རྣམ་པར་དག །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལས་ས་མ་ཡ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དམ་ཚིག་སྟེ་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བཀས་བཅད་པ་གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱིས་བསླབས་པར་གྱུར་པའི་གནས་དེ་ལས་མི་འདའ་བར་འཇུག་ལྡོག་ཚུལ་བཞིན་བྱེད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མདོར་བསྡུ་ན། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་གསུམ་དུ་འདུས་ཏེ། སྤྱི་ཡི་དམ་ཚིག་ནི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ། བྱ

【現代漢語翻譯】 經續中說：'如果因傲慢自大，在沒有獲得灌頂的情況下進行闡釋，那麼上師和弟子死後立即，即使獲得了成就，也會墮入地獄。' 如果獲得了灌頂，情況則相反，因為獲得了許可，就能如法進入密咒之道和一切成就。因此，必須從具有傳承加持的上師那裡接受具有咒語權力的灌頂，這是必不可少的。而且，還能獲得無量的利益。經續中說：'從今以後，諸佛之子，將消除一切惡趣，壽命延長，幸福圓滿，成為天界和解脫的主人。' 此外，僅僅見到壇城也有無量的利益，正如經續中所說的那樣。總之，灌頂是進入金剛乘之道的唯一初始之門，是使修行和獲得果位成為可能的特殊方法。因此，依靠它，能夠生起對密咒見地的傳承，並能獲得如其意義般修持和行為的能力，以及使修行、供養、事業、咒語和手印都變得有意義，並獲得誓言。因此，灌頂就像一切的源泉，就像獲得地位的次第的國王一樣，一切都依賴於它。最終，如果沒有獲得灌頂，就證悟了本來就圓滿於法身之中的意義，那麼就獲得了自性覺智力量的灌頂，也就是大圓滿的 狀態，一切灌頂都達到了圓滿。正如經續中所說：'成為無二之後，就是大手印。' 這些就是關於在相續中安立智慧，具有最勝力量，超越力量的彼岸的灌頂的闡釋。 清凈誓言 第六，關於誓言，包括：本體、類別、要點和必要性。 定義 第一，關於無上誓言，經中說：'在無上誓言中，具足調伏的灌頂之律儀，以及所有無量的戒律，全部彙集在一起，完全清凈。' 其中，'薩瑪雅'（藏文，ས་མ་ཡ་，梵文天城體，समय，梵文羅馬擬音，samaya，漢語字面意思：誓言）一詞的意思是誓言，即不應違越之義。也就是說，偉大的聖者們所規定的，瑜伽自在者們所學習的，不應違越的處所，如法地進行取捨。 類別 第二，分為共同和特殊兩種。首先，簡而言之，密咒的誓言可以歸納為共同誓言、特殊誓言和超勝誓言三種。共同誓言是別解脫戒。

【English Translation】 It is said in the tantras: 'If, out of arrogance, one elucidates without having received empowerment, then the guru and disciple, immediately after death, even if they have attained accomplishment, will go to hell.' If one has received empowerment, the situation is reversed, because one has received permission, one can properly enter the path of secret mantra and all accomplishments. Therefore, it is essential to receive empowerment with the power of mantra from a lama who has the blessing of the lineage. Moreover, one can obtain immeasurable benefits. It is said in the tantras: 'From now on, the sons of the Buddhas will eliminate all evil destinies, prolong life, have perfect happiness, and become the masters of heaven and liberation.' Furthermore, merely seeing a mandala also has immeasurable benefits, as stated in the tantras. In short, empowerment, which is the sole initial gateway to the path of Vajrayana, is a special method that enables practice and the attainment of fruition. Therefore, relying on it, one can generate the lineage of the view of mantra, and gain the ability to practice and act according to its meaning, and make practice, offerings, activities, mantras, and mudras meaningful, and obtain vows. Therefore, empowerment is like the source of everything, like a king who obtains the order of status, everything depends on it. Ultimately, if one has not received empowerment and realizes the meaning that is originally complete in the Dharmakaya, then one has obtained the empowerment of the power of self-awareness, that is, the Dzogchen state, all empowerments are perfected. As it is said in the tantras: 'After becoming non-dual, it is the Mahamudra.' These are the explanations about establishing wisdom in the continuum, having supreme power, and transcending the other shore of power, the empowerment. Pure Vows Sixth, regarding vows, it includes: essence, categories, key points, and necessity. Definition First, regarding the supreme vow, it is said in the sutra: 'In the supreme vow, the discipline of empowerment of taming is complete, and all immeasurable precepts are gathered together, completely pure.' Among them, the word 'Samaya' (藏文，ས་མ་ཡ་，梵文天城體，समय，梵文羅馬擬音，samaya，漢語字面意思：vow) means vow, which means that it should not be violated. That is to say, what is prescribed by the great saints, and learned by the yogis, is the place that should not be violated, and the acceptance and rejection should be done according to the Dharma. Categories Second, it is divided into common and special. First, in short, the vows of mantra can be summarized into three types: common vows, special vows, and surpassing vows. The common vow is the Pratimoksha vow.

ང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ། སྔགས་ཕྱི་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགོས་མེད་དུ་འདའ་བྱ་མིན་པས་ 19-1-77a སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་གཞི་འམ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐུན་མོང་སྤྱིའི་དམ་ཚིག་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ནི་སྔགས་བླ་མེད་རང་ལ་གྲགས་པའི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་སྤྱི་ནི་སོ་བྱང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་སྤྱི་ཡི་བསྲུང་བྱ་ཡིན་པས་སྤྱི་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་བློ་ཡི་རྩལ་འཕང་མཐོ་དམན་སོ་སོའི་གནས་སྐབས་ན་ལྟ་སྤྱོད་ཕྲིན་ལས་སོགས་རང་རང་གི་ཉམས་དང་སྦྱར་ཏེ་བསྲུང་བ་ནི་ཐུན་མིན་གང་ཟག་སོ་སོའི་བསྲུང་བྱ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་ཅེས་བཤད་པའང་ཡོད་དོ། །ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་གྱི་བསྲུང་བྱ་ལས་ལྷག་པར་དམིགས་བསལ་ཏེ་གསུངས་པ། སེང་གེའི་ཁོག་པ་མི་བཤིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུད་གཞན་ལས་ནི་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་དང་། ཡན་ལག་སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་བརྒྱད་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུད་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་དབྱེ་བསྡུ་མང་ཉུང་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་ཀྱང་། འདིར་ནི་རྩ་བ་ལྔ། ཡན་ལག་བཅུ་སྟེ་བཅོ་ལྔར་གསུངས་སོ། །ཚུལ་འདི་གསང་སྔགས་ནང་པའི་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་འགག་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ 19-1-77b པས། འདིའི་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་མ་འདས་ན་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་འདིའི་གནད་ཤེས་ཤིང་བསྲུང་བ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ལྔ་ནི། བླ་མེད་མི་སྤང་བ་དང་། བླ་མ་བཀུར་བ་དང་། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུན་མི་བཅད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བྱམས་པ་དང་། གསང་བའི་དོན་སྣོད་མིན་ལ་མི་བཤད་པ་སྟེ་ལྔའོ། །ཡན་ལག་བཅུ་ནི་དུག་ལྔ་མི་སྤང་བ་དང་། བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བླ་མེད་མི་སྤང་བ་ནི། བླ་མེད་ཅེས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པ་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པ་ལས་གོང་དུ་གྱུར་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་སྤངས་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་དང་། ཅི་རིགས་པ་རྟོགས་པ་དགེ་འདུན་ཡིན་ལ། བླ་མེད་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མ་སྤངས་ན་དེ་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ 19-1-78a རིག་པ་འཛིན་པ་དང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་དག་གི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་ཆོས་ཀྱང་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། དེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུའང་གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དཀོན་མཆོག་གསུ

【現代漢語翻譯】 我關於心的教導，密續外道的誓言也不應無意義地虛度， 因為它們是無上密續誓言的基礎或組成部分，所以也被稱為共同誓言。特殊的誓言是指無上密續本身所宣說的根本和分支誓言。此外，共同誓言是指所有別解脫戒、菩薩戒和密咒戒，因為它們是所有修行者普遍應守護的。而非共同誓言是指瑜伽士根據各自智慧的高低，在各自的修行階段，結合各自的見解、行為和事業等來守護的，因此也被稱為個人特殊的誓言。殊勝的誓言是指在大型修行期間，特別強調超越日常守護的誓言，例如不破壞獅子的身體等。關於第二點，其他續部中提到了十四根本墮和八支分粗墮，以及各種續部中誓言的分類、收集、多寡等。但在這裡，提到了五個根本誓言和十個支分誓言，共計十五個。這種方式是所有密宗誓言的最終要點， 因此，瞭解並遵守這些誓言至關重要，因爲了解並遵守它們，就不會違犯誓言。這五個根本誓言是：不捨棄無上（義：不捨棄最高的真理），尊敬上師，不斷絕咒語和手印，慈愛進入正道者，不向非器泄露秘密。十個支分誓言是：不捨棄五毒，接受五甘露。首先，不捨棄無上，無上指的是一切法究竟的實相，即清凈、平等、真諦、無別的法身。它是至高無上的，因為不可能有高於證悟和獲得它的道路和果。因此，要相信它，不捨棄它。如果不捨棄它，那麼從本質上也不會捨棄三寶以及世俗和勝義菩提心。因為法性真理的實相如實顯現是佛，相應地證悟是僧，如果相信並不捨棄無上，那麼見到它的聖者 持明者、佛以及他們心中所擁有的法也不會被捨棄，並且從法性的角度來看，基礎、道路和果的三寶

【English Translation】 My teachings on the mind, the vows of the outer tantras should not be spent meaninglessly, Because they are the basis or part of the vows of the unsurpassable tantra, they are also called common vows. Special vows refer to the root and branch vows spoken of in the unsurpassable tantra itself. In addition, the common vows refer to all vows of individual liberation, Bodhisattva, and mantra, because they are universally guarded by all practitioners. Non-common vows refer to yogis who, according to the level of their wisdom, guard their vows by combining their views, actions, and activities in their respective stages of practice, and are therefore also called special vows of individuals. The extraordinary vows refer to those specifically emphasized beyond the daily vows during large-scale practices, such as not destroying the body of a lion. Regarding the second point, other tantras mention the fourteen root downfalls and the eight branch coarse downfalls, as well as the classification, collection, and number of vows in various tantras. But here, five root vows and ten branch vows are mentioned, totaling fifteen. This way is the ultimate key to all secret mantra vows, Therefore, it is crucial to understand and keep these vows, because by understanding and keeping them, one will not violate them. The five root vows are: not abandoning the Unsurpassable (meaning: not abandoning the highest truth), respecting the Guru, not interrupting mantras and mudras, loving those who enter the right path, and not revealing secrets to unworthy vessels. The ten branch vows are: not abandoning the five poisons, and accepting the five ambrosias. First, not abandoning the Unsurpassable, the Unsurpassable refers to the ultimate reality of all dharmas, that is, the pure, equal, true, and undifferentiated Dharmakaya. It is supreme, because there cannot be a path and fruit higher than realizing and attaining it. Therefore, believe in it and do not abandon it. If you do not abandon it, then you will not abandon the Three Jewels and the conventional and ultimate Bodhicitta in essence. Because the reality of the Dharma nature manifests as the Buddha, and the corresponding realization is the Sangha, if you believe in and do not abandon the Unsurpassable, then the noble ones who see it, the Vidyadharas, the Buddhas, and the Dharma possessed in their hearts will not be abandoned, and from the perspective of Dharma nature, the Three Jewels of the basis, path, and fruit

མ་བསྡུས་ཏེ། གཞི་དུས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་དང་། དེ་དང་འབྲལ་མེད་དུ་ཆོས་ཀྱང་ཉི་མ་དང་ཟེར་བཞིན་ཡོད་ལ་ངག་ཡི་གེའི་འཁོར་ལོར་གནས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་བསོད་ནམས་བསྒྲུབ་པའི་ཞིང་དུ་གྱུར་པས་དགེ་འདུན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དུ་གྲུབ་ལ། ཡང་ལམ་པའི་སྒོ་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་དང་། ལམ་བསྐྱེད་རྫོགས་ནི་ཆོས་དང་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དགེ་འདུན་ཏེ་ལམ་དུས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། ཡང་ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། དེས་བསྟན་པ་ཆོས་དང་། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དགེ་འདུན་ཏེ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་། སངས་རྒྱས་པ་ན་ཐུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་དང་སློབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དུས་ཀྱི་དཀོན་མཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་ལས་ཐ་དད་མེད་པར་ 19-1-78b གྱུར་པ་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་དཀོན་མཆོག་སྟེ་དེར་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་རྫོགས་པས་ན། བླ་མེད་ཉིད་བཟུང་བས་དེ་ཀུན་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། འཛིན་ཚུལ་ཀྱང་ངེས་པ་མ་རྙེད་ནའང་ལུང་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་མོས་པས་འཛིན་པ་དང་། ལྟ་བའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་ནས་དེ་ལྟར་ཡེ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྤང་དུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ན་ངེས་པས་འཛིན་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་ལ་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་མེད་དེ་ལམ་དམན་པར་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱང་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་ལ་བཟུང་ནས་སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་སྤོང་སྟེ་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་པ་གནས་ལུགས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་མི་སྤོང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒུད་པ་ལས་སྐྱོབ་པའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་སྦྱོར་མི་གཏོང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན་ལ། འདིར་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་རྟག་ཁྱབ་ཏུ་མཛད་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྲུབ་ངེས་པར་མཐོང་ནས། དེ་ལས་བློ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་སེམས་ཞུམ་པ་དང་ 19-1-79a འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་ཀུན་གཏན་ནས་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། བདག་དང་མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །ཡིན་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་གདོད་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་

【現代漢語翻譯】 總而言之，在基礎位時，眾生的心性安住于成佛的自性中，並且法如同陽光和光芒般與心性不可分離，安住在語言文字的輪轉中。因為具有如此的法性，眾生便成為積累福德的田地，從而成就僧伽，即三寶。此外，道路的三門，即身、語、意的自性，原本就是佛。生起次第和圓滿次第是法，而修持它們則是僧伽，這是道路位時的三寶。此外，道路達到究竟的佛，佛所開示的法，以及修持法的人，即僧伽，這是廣為人知的三寶。成佛時，釋迦牟尼佛具有法身，並且是終極的導師，因此是果位的三皈依。如此，基礎位、道路位和果位時的所有珍寶，都從清凈、平等、真實、無別的唯一狀態中產生，沒有絲毫差異。 19-1-78b 因此，一切都圓滿平等，執持無上之境，即執持一切。即使沒有找到執持的方法，也要像經文所說的那樣，通過虔誠來執持。在確信見解的意義后，因為原本就是如此，所以知道它不可捨棄，這就是通過確定來執持，共有兩種方式。對於後者來說，沒有退轉，因為進入低劣的道路等，也能被這種確定所阻止。因此，具有這種見解的人被稱為金剛持，因為密咒的真如如同金剛般被掌握在自己的相續中，並且具有摧毀世間和寂滅一切衰敗的力量。也不捨棄勝義菩提心，因為執持了究竟的勝義，即清凈、平等、真實、無別的實相。也不捨棄世俗菩提心，因為爲了從衰敗中拯救一切眾生，不放棄將自己成就為佛的意願和行為，這就是世俗菩提心。在此，確信能恒常普遍地利益無量眾生的佛陀必定會成就。因此，從佛陀那裡向外退卻，心生膽怯， 19-1-79a 以及厭倦輪迴等等，所有低劣道路的作意污垢都會被徹底消除。如經中所說：『我和無量眾生，原本就是佛，以知曉此事的自性，發起殊勝菩提心。』也是如此。然而，有人認為僅僅依靠因和道的加持，就能首次成就果位的佛陀。

【English Translation】 In short, at the base stage, the mind-essence of sentient beings abides in the nature of Buddhahood, and the Dharma, like the sun and its rays, is inseparable from it, abiding in the cycle of language and letters. Because of possessing such a Dharma-nature, sentient beings become fields for accumulating merit, thus forming the Sangha, the Three Jewels. Furthermore, the three doors of the path, namely the nature of body, speech, and mind, are originally Buddhas. The generation stage and completion stage are the Dharma, and practicing them is the Sangha, which are the Three Jewels of the path stage. Moreover, the Buddha who has perfected the path, the Dharma taught by him, and those who practice it, the Sangha, are the well-known Three Jewels. When one becomes a Buddha, Shakyamuni Buddha possesses the Dharmakaya and is the ultimate teacher, thus being the Three Refuges of the fruit stage. Thus, all the jewels of the base, path, and fruit stages arise from the one state of purity, equality, truth, and non-duality, without any difference. 19-1-78b Therefore, everything is perfectly equal, and holding the supreme state is holding everything. Even if one has not found the method of holding, one should hold through devotion, as stated in the scriptures. After gaining confidence in the meaning of the view, because it is originally so, knowing that it cannot be abandoned is holding through certainty, and there are two ways. For the latter, there is no turning back, because entering inferior paths, etc., can also be prevented by this certainty. Therefore, one who possesses such a view is called Vajradhara, because the suchness of mantra, like a vajra, is held in one's own continuum, and possesses the power to destroy all the downfalls of samsara and nirvana. One does not abandon ultimate Bodhicitta, because one holds the ultimate truth, namely the reality of purity, equality, truth, and non-duality. One does not abandon conventional Bodhicitta, because one does not give up the intention and action of accomplishing oneself as a Buddha for the sake of saving all sentient beings from downfall, which is conventional Bodhicitta. Here, one is certain that the Buddha who constantly and universally benefits limitless sentient beings will definitely be accomplished. Therefore, turning away from the Buddha, 19-1-79a becoming timid, and being weary of samsara, etc., all the defilements of attention to inferior paths are completely eliminated. As the scripture says: 'I and limitless sentient beings, are originally Buddhas, with the nature of knowing this, I generate the supreme Bodhicitta.' It is also like this. However, some believe that the Buddha of the fruit stage can only be accomplished for the first time through the power of the cause and path.

རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་དང་འཁོར་བར་སྐྱོ་བ་སོགས་ཀྱི་བློ་དང་སེམས་ཞུམ་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་དེ་འདོར་བའང་སྲིད་དེ་འདི་ལྟར་རྒྱུ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་ན་ས་བོན་ཚིག་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པས་བདག་གི་སྟོབས་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ལ། བདག་གི་ཡིད་ཀྱང་རྐྱེན་གྱི་ཁ་ན་ལས་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དམ་བཅའ་བརྟན་པོར་བྱ་བ་ཙམ་ལས། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་གཏོང་བའི་གདེང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་མི་ཐོབ་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སེམས་དབྱེར་མེད་པར་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་མ་རྨོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་གཏོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆེས་བརྟན་པའི་གདེང་སོ་སོ་སྐྱེ་ 19-1-79b བོའི་ས་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ལས་དང་པོ་པའང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བླ་ན་མེད་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་ཤར་བའི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིའི་སྒོ་ནས་མི་སྤོང་བར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་དམ་ཚིག་དང་སྒོམ་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ལྟ་བ་འདིས་བཟུང་ནས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་གདིང་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་ན་རྩ་བ་གནད་ནས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། མོས་པས་སྔགས་ལ་ཞུགས་པ་དག་གིས་བླ་མེད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། ལྟ་བ་ཟབ་མོ་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་རྣམས་ལ་མི་དད་ཅིང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྣོད་བཅུད་ལྷར་དག་པའི་དོན་ལ་འདི་ནི་གདུལ་བྱ་བཀྲི་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་ལ་དག་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་ཟ་བ་དང་། མཉམ་པའི་དོན་ལ་དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མ་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་ 19-1-80a མཉམ་པ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པའི་རྩ་ལྟུང་གཉིས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་ན། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། ཕུང་པོར་གདུང་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། དམ་རྫས་དང་དུ་མི་ལེན་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་སྤང་བ་དང་བུད་མེད་ལ་སྨོད་པ་དང་། བསྒྲལ་བྱ་མི་སྒྲོལ་བ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་འགལ་བས་ན། དང་དུ་བླང་བྱ་འདི་དག་ལ་གཏན་དུ་ཡིད་ལོག་པའི་རྣམ་པས་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ན་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་དེ་དག་རང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྐལ

【現代漢語翻譯】 即使他們發起了菩提心（byang chub tu sems bskyed），也可能因為只關注自身利益、厭倦輪迴等心態而退失菩提心。這就像阻礙了因，如果因不圓滿，就像種子腐爛無法發芽一樣，無法成佛，而只看到自己的力量。我的心也容易受到外緣的影響，所以只能通過堅定誓言來穩固菩提心。普通人無法保證在任何情況下都不會放棄菩提心。但是，在這裡，通過不迷惑於世俗和勝義菩提心的發起方式，即使發起的是世俗菩提心，也有可能不會退失，普通人也能獲得非常堅定的信心。因此，進入密咒真如（sngags kyi de kho na nyid）的初學者，也被認為與不退轉的菩薩具有相同的潛力。因此，無上的密咒真如是法性（chos nyid）意義上的本尊（lha），所有顯現為象徵手印（phyag rgyar）的本尊，也通過這種方式不會被捨棄。因此，所有誓言（dam tshig）和禪修的命脈都由這個見解所掌握，從而變得完整和清凈。如果對密咒真如的無上意義有了堅定的見解，就不可能從根本上違背誓言。然而，那些僅僅因為信仰而進入密咒的人，會以以下方式捨棄無上之法：他們不相信深刻的見解，即平等無二的意義，以及與之相應的深奧的密咒行持，從而導致墮落，正如十四根本墮罪所說的那樣。例如，對於器情顯現為本尊的意義，認為這只是爲了引導調伏對像而說的，實際上並非清凈，從而產生懷疑；或者對於平等的意義，執著于有分別的相，認為不是大平等。這兩種根本墮罪都是因為背離了密咒的見解，因此與密咒真如在自相續中生起是完全相違背的，所以是根本墮罪。厭惡五蘊（phung po）生起，不接受誓言物（dam rdzas），捨棄菩提心（byang sems）如昆達（kun da）等，誹謗女性，不救度應救度的眾生，這些都與密咒不可思議的行為相違背。如果對這些應接受的事物始終心生厭惡，從而背離，那麼自己就沒有機會修持這些深奧的密咒行持。

【English Translation】 Even if they generate Bodhicitta (byang chub tu sems bskyed), they might abandon it due to thoughts such as focusing on their own benefit and being weary of Samsara. This is like hindering the cause; if the cause is not complete, just as a seed rots and cannot sprout, Buddhahood cannot be attained, and one only sees their own strength. My mind is also easily influenced by external conditions, so one can only stabilize Bodhicitta by making firm vows. Ordinary people cannot guarantee that they will not abandon Bodhicitta in any situation. However, here, by not being confused about how to generate relative and ultimate Bodhicitta, even if one generates relative Bodhicitta, it is possible that it will not be abandoned, and ordinary people can also gain very firm confidence. Therefore, even a beginner who enters the Suchness of Mantra (sngags kyi de kho na nyid) is shown to have the same potential as a non-returning Bodhisattva. Thus, the unsurpassed Suchness of Mantra is the deity (lha) in the sense of Dharmata (chos nyid), and all deities that appear as symbolic mudras (phyag rgyar) are also not abandoned through this means. Therefore, the life force of all vows (dam tshig) and meditations is held by this view, thereby becoming complete and pure. If one has a firm view of the unsurpassed meaning of the Suchness of Mantra, it is impossible to violate the root vows. However, those who enter Mantra merely out of faith abandon the unsurpassed Dharma in the following ways: they do not believe in the profound view, the meaning of equality and non-duality, and the profound Mantra practices that correspond to it, thus leading to downfall, as stated in the fourteen root downfalls. For example, regarding the meaning of the environment and beings appearing as deities, thinking that this is only said to guide the beings to be tamed and is not actually pure, thus generating doubt; or regarding the meaning of equality, clinging to the characteristics of conceptualization and thinking that it is not great equality. These two root downfalls are because they have turned their backs on the view of Mantra, and therefore are completely contradictory to the arising of the Suchness of Mantra in one's own mindstream, so they are root downfalls. Aversion to the arising of the skandhas (phung po), not accepting the samaya substances (dam rdzas), abandoning Bodhicitta (byang sems) such as Kunda (kun da), slandering women, and not liberating those who should be liberated, these are all contradictory to the miraculous practices of Mantra. If one always feels aversion to these things that should be accepted, thus turning away, then one has no opportunity to practice these profound Mantra practices oneself.

་བ་ཆད་པས་ན་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ལ། རྩ་ལྟུང་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་རང་ལ་དངོས་སུ་སྟོན་པ་སློབ་དཔོན་དང་སྔགས་དོན་འཛིན་པ་མཆེད་དང་། སྔགས་ཀྱིས་གདུལ་བར་བྱ་བ་སེམས་ཅན་དང་། སྔགས་རྒྱུད་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་གསང་བ་དང་། སྔགས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྟོན་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་གསུང་རྣམས་དང་། སྔགས་ཀྱི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་དུ་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྩ་ལྟུང་བཞག་པ་ནི། ལྟ་སྤྱོད་ཕུལ་དུ་ 19-1-80b བྱུང་བའི་སྔགས་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ཡུལ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་གཉན་པར་གྲུབ་པས་དེ་རྣམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་མ་བྱས་ན། སྔགས་ཆུད་འཛའ་བའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་བཀུར་བ་དང་། སྔགས་གསང་བར་གདམས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཚུལ་བཞིན་མ་བསྲུངས་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བས་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ན་བཀས་བཅད་དེ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དང་འགལ་ན་སྔགས་དང་མི་མཐུན་པས་ན་འདི་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་དང་ཆེས་འགལ་བ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཟབ་མོ་རྣམས་རང་གི་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཆུད་ཀྱང་། སྨོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་ཆོས་སྤོང་བའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པས་རེག་པ་དང་། དབང་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབང་ཐོབ་ཕན་ཆད་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་ད་ལྟ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་མ་ནུས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཀྱང་། ནམ་ཞིག་ཅི་ནས་ཀྱང་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་སྙམ་དུ་མོས་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་མི་བྱ་ལ། ལྟ་བ་ཟབ་མོ་དག་ལའང་ཡིད་ཆེས་མ་ཐོབ་ཀྱང་འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་མཐར་ཐུག་ 19-1-81a པ་ཡིན་པས། འདི་ལྟ་བུ་ཅིས་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་ཤོག་སྙམ་དུ་མོས་པས་བཟུང་དགོས་ཀྱི། འདི་མ་ཡིན་ཞེས་འདོར་བར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡང་བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་ལས། ཟབ་མོའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་ལ། །གལ་ཏེ་མོས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་། །སྨོད་པ་དག་ཏུ་མི་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་དྲན་བྱ། །གང་གིས་འདི་བདག་ཡུལ་མིན་པ། །གང་གིས་ཆོས་ཉིད་མི་ཤེས་ཡིན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་སྲས་ནི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཁྱེན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བླ་མ་བཀུར་བ་ནི། སྤྱིར་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཀྱང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བར་བལྟ་དགོས་པར་གསུངས་ལ། ཁྱད་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དང་མན་ངག་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་གོ

【現代漢語翻譯】 由於誓言的破損，根本墮罪就產生了。其餘的根本墮罪都依賴於以下這些方面而安立：直接展示密咒深奧意義的上師，持有密咒意義的道友，需要通過密咒來調伏的眾生，爲了不浪費密咒傳承而保守秘密，直接或間接展示密咒意義的諸佛之語和上師之語，以及爲了區分密咒的各種觀點而顯現的各種宗派觀點。因為殊勝的見行與密咒本身相關聯，所以這些對境也因此變得神聖。如果不珍視它們，密咒就會被浪費，因此被安立為根本墮罪。 因此，如果不按照儀軌守護好尊敬上師和保守密咒秘密等戒律，就會有很大的過患，因此在密咒經典中都對此作了嚴格的規定。如果違背這些規定，就與密咒不相符，因此這些也與密咒的行為相違背。這樣看來，這十四條與密咒的見行極度相違背的戒條，就被稱為根本墮罪。 因此，即使自己沒有證悟密咒深奧的見行，也不應該誹謗，因為誹謗佛法的罪過非常嚴重，如果接受過灌頂，就會因此而犯根本墮罪。所以，從接受灌頂開始，即使現在還不能修持密咒深奧的行為，也沒有違背誓言的過失，但應該發願將來無論如何都要接受和修持，不要背棄。對於深奧的見解，即使還沒有生起信心，也應該認為這是金剛乘最深奧的究竟密意，發願自己將來一定要證悟這樣的見解，要以信心來接受它，不能認為這不是正法而捨棄。 正如《勝樂略續》中所說：『對於宣講深奧佛法者，即使沒有生起信心，也不應該誹謗，應當憶念佛法的不可思議性。誰認為這不是我的境界，誰就是不瞭解佛法的自性。圓滿正覺的佛陀及其佛子，唯有大自在者才能了知。』應當這樣思維。 第二，尊敬上師：總的來說，所有道的功德都依賴於善知識，因此，在經典中也說，應該像看待佛陀一樣看待善知識。特別是密咒之道，如果不依賴金剛上師的灌頂和口訣，就無法在相續中生起證悟。

【English Translation】 Because of the breakage of vows, the root downfalls arise. The remaining root downfalls are established based on the following: the guru who directly shows the profound meaning of mantra, the vajra brothers and sisters who hold the meaning of mantra, the sentient beings who need to be tamed by mantra, keeping secrets in order not to waste the mantra lineage, the words of the Buddhas and the words of the guru that directly or indirectly show the meaning of mantra, and the various philosophical views that appear in order to distinguish the various aspects of mantra. Because the excellent view and conduct are related to the mantra itself, these objects also become sacred. If they are not cherished, the mantra will be wasted, so it is established as a root downfall. Therefore, if the precepts such as respecting the guru and keeping the mantra secret are not properly observed, there will be great faults. Therefore, strict regulations are made in the mantra scriptures. If these regulations are violated, it is incompatible with the mantra, so these are also contrary to the conduct of mantra. In this way, these fourteen precepts that are extremely contrary to the view and conduct of mantra are called root downfalls. Therefore, even if one has not realized the profound view and conduct of mantra, one should not slander it, because the sin of slandering the Dharma is very serious. If one has received initiation, one will commit a root downfall. Therefore, from the time of receiving initiation, even if one cannot practice the profound conduct of mantra now, there is no fault of violating the vows, but one should vow to accept and practice it in the future, and not turn away from it. For profound views, even if one has not yet generated faith, one should think that this is the most profound ultimate secret meaning of Vajrayana, and vow that one must realize such a view in the future, and accept it with faith, and not abandon it thinking that this is not the right Dharma. As it is said in the 《Lesser Hevajra Tantra》: 'For those who teach the profound Dharma, even if faith does not arise, one should not slander it, but should remember the inconceivable nature of the Dharma. Whoever thinks that this is not my realm, whoever does not understand the nature of the Dharma. The fully enlightened Buddhas and their sons, only the great self-masters can know.' One should think like this. Second, respecting the guru: In general, all the qualities of the path depend on the spiritual friend. Therefore, it is also said in the sutras that one should regard the spiritual friend as the same as the Buddha. In particular, the path of mantra, if one does not rely on the initiation and oral instructions of the Vajra Master, one cannot generate realization in the mindstream.

་སྐབས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར།ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ་ལ། བཀའ་དྲིན་གྱི་ངོས་ནས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་བས་བླ་མའི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་མཆོད་པ་ཕན་ 19-1-81b ཡོན་ཆེ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པས་ན། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དབང་དང་གདམས་ངག་སྟོན་པའི་བླ་མ་ཡིད་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་ལུས་ངག་གི་སྒོ་ནས་ཐུགས་དང་འགལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་དང་པོ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བླ་མ་ལ་སྤྱིར་དབྱེ་བ། འདྲེན་པའི་བླ་མ་ནི་ཆོས་སྒོར་འདྲེན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཁན་པོ་ལྟ་བུ་ཤེས་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་བླ་མ་ཆོས་འཆད་པ། མན་ངག་གི་ལུང་འབོག་པའི་བླ་མ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བཤེས་གཉེན་ལྟ་བུ། ཉམས་ཆགས་སྐོང་བའི་སློབ་དཔོན་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ། དམ་ཚིག་དབང་གི་བླ་མ་ནི་དབང་སྐུར་བར་བྱེད་པ། དེ་ལྔ་པོ་མིན་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཞན་ནི་སྤྱིའི་བླ་མ་སྟེ་དྲུག་པོ་དེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་བླ་མ་རྣམས་ལ་ནད་པས་སྨན་པ་བསྟེན་པ་ལྟར་བཀུར་ཞིང་། ཐུན་མིན་སྔགས་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པའི་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་ལྟ་བས་བཀུར་སྟི་བྱའོ། །ཡང་ན་སྤྱིའི་བླ་མ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐམས་ཅད་དང་། འདྲེན་པའི་བླ་མ་ནི་རང་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སྣང་བར་བྱེད་པ། གཞན་བཞི་ནི་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ། རྒྱུད་འཆད་པ། ཉམས་ཆགས་སྐོང་བ། མན་ངག་སྟོན་པ་ 19-1-82a སྟེ་དེ་དག་བཀུར་ཚུལ་ཀྱང་རིམ་པ་ལྟར། རྒྱལ་པོ་དང་ཁུ་བོ་དང་ཕ་དང་མ་དང་མིག་དང་སྙིང་ལས་ལྷག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཀུར་བར་གསུངས་ལ། དབང་བསྐུར་རྒྱུད་བཤད་མན་ངག་སྟོན་པ་གསུམ་ཆར་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་ནི་བཀའ་དྲིན་གསུམ་ལྡན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཡང་བཀུར་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུན་མི་བཅད་པ་ནི་གསུང་དང་སྐུའི་མཚན་མར་གྱུར་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ལ་བདག་དང་ལྷ་དང་གསང་སྔགས་དང་བཟླས་བརྗོད་དང་འཕྲོ་འདུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྔགས་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷ་ཡི་སྐུར་གསལ་བ་དང་། བསམ་པ་ཆོས་རྒྱ། བརྗོད་པ་དམ་རྒྱ། བསྒྱུར་བ་ལས་རྒྱ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་རྒྱུན་མི་གཅོད་པའོ། །ཅི་ལྟར་རྒྱུན་མི་གཅོད་ན་རབ་ཀྱིས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལའང་དུས་བཞི་དང་གསུམ་སོགས་སུ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་བྱ་བ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་དང་། ཉིན་ཞག་ཕྲུག་རེ་ལ་ཐུན་རེ་ཙམ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་དང་། འབྲིང་གིས་ཟླ་བ་རེའི་ནང་གི་དུས་བཞིའམ་དུས་དྲུག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། ཐ་མས་ཀྱང་ཟླ་རེ་རེའི་ནང་དུ་ལན་རེ་འམ། ར་བ་རེ་ལ་ལན་རེ་མ་ཆག་པ་བྱ་སྟེ་མཆོད་ 19-1-82b པ་ཡང་ཅི་འབྱོར་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི། མཆོད་པ་ལོ་ཟླར་འདས་པར་མི་བྱའོ། །ལྷ་སྒྲུབ་པར

【現代漢語翻譯】 因為沒有其他可能。本體與諸佛平等，但從恩德的方面來說更為殊勝，因此，如經中所說，供養所有十方諸佛，不如供養上師一毛孔的功德大。因此，對金剛乘灌頂和口訣的上師，心生邪念，或以身語意三門做出違背上師心意的事情，是第一條根本墮罪，非常嚴重。總的來說，上師可以分為以下幾種：引導上師，即引導進入佛法之門者，如出家時的堪布；使智慧相續解脫的上師，即講經說法者；給予口訣傳承的上師，如發菩提心的善知識；彌補違犯的上師，即懺悔罪業的對象；誓言灌頂的上師，即給予灌頂者。即使不是這五種，只要得到些許恩德，其他的善知識也是共同的上師，總共有六種。對於這些共同的上師，要像病人對待醫生一樣恭敬。而對於特別的金剛乘指路上師，要視為真佛一樣恭敬。或者說，共同的上師是指所有的善知識，引導上師是指能讓自己生起波羅蜜多法的人。其餘四種是給予密宗灌頂、講解續部、彌補違犯、傳授口訣的上師，對他們的恭敬方式也要依次進行。如經中所說，要以超過國王、叔父、父親、母親、眼睛和心肝的尊敬方式來對待上師。如果一位上師同時給予灌頂、講解續部和傳授口訣，那就是具足三種恩德的上師，更應該恭敬。 第三，不間斷本尊和手印，即作為語和身象徵的咒語和手印。其中，自生本尊、本尊、秘密真言、唸誦和融入的真如。以具足這五種真如的方式不間斷念誦咒語，以及大手印顯現為本尊身相，意為法印，語為三昧耶印，行為事業印，這四種手印也不間斷。如何才能不間斷呢？最好是即使在一天一夜裡，也要在四個時段或三個時段等進行咒語和手印的修持，不間斷。或者每天至少修持一座。中等的話，每個月也要在四個或六個時段進行修持。最差也要保證每個月至少一次，或者每隔一段時間至少修一次，並且盡力供養，不要讓供養間隔太久。要修持本尊。

【English Translation】 Because there is no other possibility. The essence is equal to all Buddhas, but in terms of kindness, it is even more supreme. Therefore, as it is said in the scriptures, offering to all Buddhas of the ten directions is not as meritorious as offering to a single pore of the guru's hair. Therefore, to have evil thoughts about the Vajrayana initiation and oral instruction guru, or to do things that go against the guru's wishes with body, speech, and mind, is the first root downfall, which is very serious. Generally speaking, gurus can be divided into the following types: the guiding guru, who guides one into the door of Dharma, such as the Khenpo at the time of ordination; the guru who liberates the wisdom continuum, who explains the scriptures; the guru who gives oral instruction lineage, such as the virtuous friend who generates Bodhicitta; the guru who makes up for transgressions, who is the object of confessing sins; the guru of vow initiation, who gives initiation. Even if it is not these five types, as long as one receives some kindness, other virtuous friends are also common gurus, totaling six types. For these common gurus, one should respect them as a patient treats a doctor. For the special Vajrayana guiding guru, one should respect them as if they were the actual Buddha. Alternatively, the common guru refers to all virtuous friends, and the guiding guru refers to the one who enables oneself to generate the Dharma of Paramita. The other four are the gurus who give Tantric initiation, explain the Tantras, make up for transgressions, and transmit oral instructions. The way to respect them should also be done in order. As it is said in the scriptures, one should treat the guru with respect exceeding that of a king, uncle, father, mother, eyes, and liver. If a guru simultaneously gives initiation, explains the Tantras, and transmits oral instructions, that is a guru who possesses three kinds of kindness, and should be respected even more. Third, do not interrupt the mantra and mudra of the deity, which are the symbols of speech and body. Among them, the self-arisen deity, the deity, the secret mantra, the recitation, and the Suchness of absorption. In the manner of possessing these five Suchness, do not interrupt the recitation of the mantra, and the Mahamudra appears as the body of the deity, the mind is the Dharma Mudra, the speech is the Samaya Mudra, and the action is the Karma Mudra. These four mudras should also not be interrupted. How can one not interrupt? It is best to practice mantra and mudra in four or three sessions, etc., even in one day and night, without interruption. Or practice at least one session every day. Moderately, one should practice in four or six sessions every month. At the very least, one must ensure that one practices at least once a month, or at least once every period, and make offerings as much as possible, without letting the offerings be spaced too far apart. One must practice the deity.

་བྱེད་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་བརྩོན་པ་འདོར་བའི་བློ་སྐྱེས་ན་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ཡང་དག་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བྱམས་པ་མཆེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཁྱད་པར་སྔགས་དང་། དེ་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་སློབ་དཔོན་གཅིག་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་དབང་དང་མན་ངག་ལྷན་དུ་ནོད་པ་རྡོ་རྗེའི་སྤུན་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་འགྲོགས་པའི་བརྩེ་གདུང་རྒྱུན་བཅད་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྙིང་ནས་འདོར་བ་སོགས་རྩ་ལྟུང་ངོ་། །སྤྱིར་མཆེད་ལ་བཞིར་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པས་སྤྱི་ཡི་མཆེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་རིང་བའི་མཆེད། ལྟ་སྤྱོད་མཐུན་པ་ཉེ་བའི་མཆེད། དབང་ལྷན་གཅིག་ཞུས་པ་ནང་འདྲེས་པའི་མཆེད་དོ། །ཡང་བཞི་པོ་དེ་སྟེང་། བླ་མ་གཅིག་པ་མཛེས་པའི་མཆེད། ཆོས་ལྷན་ཅིག་ཉན་པ་ཉེ་བའི་མཆེད་གཉིས་བསྣན་ཏེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་བཤད་ལ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བྱམས་པའི་སེམས་བཏང་བར་མི་བྱའོ། །ལྔ་པ་གསང་བའི་དོན་ཕྱིར་སྨྲ་མི་བྱ། ཞེས་གསང་བ་མི་སྨྲ་བ་ནི། གང་ 19-1-83a ཞིག་སྨྲ་བའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཕྱིར་གྱུར་པ་གཞན་ལ་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཟབ་མོ་དང་སྔགས་འཛིན་པ་བླ་མ་མཆེད་ལྕམ་གྱི་སྐྱོན་སོགས་བཤད་པར་མི་འོས་པ་ཤེས་བཞིན་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྤྱིར་གསང་བཞི་ནི། སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པ་བརླིང་པོ་དང་། ལྷ་ཡི་མིང་གཟུགས་དང་། གྲུབ་རྟགས་རྣམས་དུས་རྒྱུན་དུ་ཡང་དོན་མེད་པར་མི་བཤད་པ་དང་། བར་གསང་བཞི་ནི་སྒྲུབ་པའི་གནས་དུས་གྲོགས་རྫས་བཞི་སྒྲུབ་པ་མ་ཚར་བར་དུ་གསང་དགོས་པ་དང་། གསང་བར་འོས་པ་ནི་གཞན་མ་དད་པ་སྐྱེ་བའམ་དངོས་གྲུབ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དམ་རྫས་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྦས་ཏེ་སྤྱད་པ་དང་། གསང་བར་གཉེར་གཏད་པ་བླ་མ་དང་མཆེད་ལྕམ་གྱིས་གསང་བར་གྱིས་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་སུ་ལ་གསང་ན་དམ་ཉམས་དང་དབང་མ་ཐོབ་པ་དང་། མ་དད་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཅི་རིགས་པར་གསང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡིད་བླ་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་གནས་པ་དང་། ངག་སྔགས་བཟླ་བ་དང་། ལུས་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། འདི་གསུམ་པོའང་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ལ་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེར་དོན་གྱིས་འདུའོ། །གཞན་གསུམ་ནི་སྔ་མ་དེའི་གྲོགས་སུ་ 19-1-83b གྱུར་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་སྤང་བའམ་སྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་བླ་མ་བཀུར་བའང་སྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བསྡུ་སྟེ། དེ་མཉེས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡང་གཞིར་གནས་སོ། །འདི་ལྔ་ནི་ལྗོན་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྔག

ས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཆ་ཡོད་ལ་སྲུང་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ཡང་དབྱེ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གཏི་མུག་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་།ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོག་མི་སྤོང་ངོ་། །དཀར་རྩི་དམར་རྩི་དྲི་ཤ་ཆེན། དག་པའི་སྣོད་ཆུ་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དུག་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་པས་སྤང་བྱར་འཛིན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱང་བྱར་འཛིན། སྔགས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་མ་རྨོངས་པ་དང་ཐབས་ཀྱིས་འཕགས་སོ། །དེ་ལ་དུག་ལྔ་པོ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྤོང་ན། དོན་དམ་པར་སྤང་བྱའི་རྫས་མ་གྲུབ་སྟེ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་ཆུ་རགས་མི་དགོས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཏེ་དུག་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་ཡེ་ནས་ 19-1-84a དག་མཉམ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་དགྲ་རུ་འཁྲུལ་བའི་གཉེན་ངོ་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་དོན་བཤད་ཟིན་ལ། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ལ། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལྟར་ན་ཡང་། ཉོན་མོངས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་བྱིན་པ་ལས་ལུས་བྱིན་པ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་དེ་དག་ལུས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དབང་མ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བར་འདོད་པར་སྐྱེས་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དགེ་བར་གྱུར་པའང་ཡོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ས་ལ་གནས་པས། སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་འདོད་པས་གདུང་བའི་བུད་མེད་ཀྱི་རེ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཆེད་དུ་བསྐྱེད་ནས། ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་དང་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཆགས་པ་ཡིན་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉོན་མོངས་གཞན་ལའང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་དུ་ཡོད་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཡིན་པ་དང་། 19-1-84b ཐབས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱས་ན་དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་འཆར་བ་དང་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པས་ཟིན་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་གསུམ་གྱིས་མི་སྤོང་བར་གྲུབ་བོ། །དང་པོ། འདོད་ཆགས་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་འདུན་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩལ་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ལམ་དུས་སུ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་མཆོག་ཏུ་འདུན་ཞིང་། འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཆོས་ཀུན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་མ་ཕྱོགས་པར་དང་དུ་བླང་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཟིགས་པ་ས

【現代漢語翻譯】 這是所有土地功德的基礎。 這五者中的每一個都通過身、語、意三門進入，因此具有身、語、意三密的誓言部分，並且可以區分守護和修持的部分。 第二，不捨棄愚癡、貪慾、嗔恨、我慢和嫉妒。 如『白食紅食氣味濃，不捨清凈器中水』所說，這五毒被聲聞乘認為是應捨棄的，菩薩乘認為是應凈化的，密乘則將其作為道用，通過這種區別，前者比後者更高明，因為他們沒有迷惑，並且善於使用方便。 那麼，為什麼不捨棄五毒呢？ 因為在勝義諦中，沒有可捨棄的實物，就像不需要堤壩來阻擋海市蜃樓中的水一樣；在世俗諦中，如果被方便所掌握，它們就會成為道的助伴，就像毒藥變成甘露一樣；在究竟的意義上，它們本來就是清凈平等的大圓滿，因此就像認識到將敵人誤認為朋友一樣。 以上已經解釋了前後兩種意義。 如果被方便所掌握，它們就會成為道的助伴，例如，按照波羅蜜多乘的觀點，依靠煩惱來圓滿資糧，就像佈施身體比佈施財物更有益，因為對身體有更強烈的執著等等。 也有成就廣大善業的原因，例如，那些沒有獲得灌頂的菩薩，爲了滿足慾望而不捨棄慾望，從而生起慾望並圓滿資糧等等。 如果被方便所掌握，它也會變成善的自性，例如，安住在菩薩勝解行地的菩薩，由於慈悲心的驅使，爲了滿足渴望的婦女的願望，特意生起貪慾，並通過體驗生起貪慾的喜悅而感到滿足。 雖然那是貪慾，但由於被慈悲的方便所掌握，所以是善的。 同樣，其他的煩惱也可以相應地運用。 而在密乘中，五毒是如來部的自性，如果通過方便將其作為道用，就能從中生起智慧，如果被證悟所掌握，它就會變成智慧的自性，通過這三點，可以證明不應捨棄它們。 首先，貪慾是心對境產生慾望和接受的態度，由於心中存在這種能力，因此在道位時，對道和果的功德產生強烈的慾望，在果位時，以不背離一切法的方式來觀察。

【English Translation】 This is the basis of all the qualities of the earth. Each of these five enters through the gates of body, speech, and mind, thus having the aspect of vows of body, speech, and mind, and the aspect of guarding and accomplishing can also be distinguished. Second, not abandoning ignorance, attachment, hatred, pride, and jealousy. As it is said, 'White food, red food, strong smell, meat, not abandoning pure water in the vessel,' these five poisons are considered by the Shravakas as things to be abandoned, by the Bodhisattvas as things to be purified, and by the Mantrayana as a path. Through this distinction, the former is superior to the latter because they are not deluded and are skilled in using means. Then, why not abandon the five poisons? Because in the ultimate sense, there is no object to be abandoned, just as there is no need for a dam to block the water in a mirage; in the conventional sense, if seized by skillful means, they become companions on the path, just as poison turns into nectar; in the ultimate sense, they are originally pure, equal, and great perfection, thus like recognizing a friend who is mistaken for an enemy. The meaning of the former and latter two has been explained above. If seized by skillful means, they become companions on the path. For example, according to the Paramita Vehicle, relying on afflictions to complete the accumulations is like giving the body being more beneficial than giving possessions, because of the greater attachment to the body, and so on. There is also a cause for accomplishing great virtue, such as those Bodhisattvas who have not received empowerment, who do not abandon desire for the sake of desire, but generate desire and complete the accumulations, and so on. If seized by skillful means, it also becomes the nature of virtue, such as a Bodhisattva abiding on the stage of aspiration, who, driven by compassion, deliberately generates attachment in order to fulfill the wishes of a woman tormented by desire, and is satisfied by experiencing the joy of generating attachment. Although that is attachment, it is virtue because it is seized by the skillful means of compassion. Similarly, other afflictions can be applied accordingly. In this Mantrayana, the five poisons are the nature of the Tathagata family, and if they are used as a path through skillful means, wisdom will arise from them, and if they are seized by realization, they will become the nature of wisdom. Through these three points, it can be proven that they should not be abandoned. First, attachment is the mind's attitude of desiring and accepting an object. Because the mind has such a capacity, it has a strong desire for the qualities of the path and the fruit during the path stage, and during the fruit stage, it observes in a way that does not turn away from all dharmas.

ོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སུ་འགྲུབ་པའོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་འདོར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩལ་སེམས་ལ་ཡོད་པས། ལམ་དུས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རང་རྒྱུད་ལ་མི་གནས་པར་བྱེད་ལ། འབྲས་དུས་ཇི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་བསལ་བ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན། བདུད་དང་བར་ཏུ་གཅོད་པ་ཀུན་འཇོམས་པ་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པར་འགྲུབ་བོ། །གཏི་མུག་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡུལ་དེ་ལ་མི་རྟོག་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩལ་སེམས་ལ་ཡོད་པས་ལམ་དུས་ན་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་དང་། འབྲས་དུས་ན་སྤྲོས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དུ་འགྲུབ་བོ། །ང་རྒྱལ་ནི་མཐོ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ 19-1-85a རྩལ་སེམས་ལ་ཡོད་པས། ལམ་དུས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཞུམ་པར་འཇུག་པ་དང་སྔགས་ལམ་དེ་ལས་མཆོག་གཞན་མེད་པར་འཛིན་ཞིང་། འབྲས་དུས་སུ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྱོར་པས་དབུལ་བའམ་ཞུམ་པའི་རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཉམ་པའི་ཟུག་རྔུ་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དུ་འགྲུབ་བོ། །ཕྲག་དོག་ནི་བདག་གཞན་ལ་དམིགས་ནས་མི་མཉམ་པར་འཇུག་ཅིང་མི་བཟོད་པའི་བློ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྩལ་སེམས་ལ་ཡོད་པའི་དབང་གིས། ལམ་དུས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པ་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་ཅིང་། འབྲས་དུས་སུ་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་གནོད་པ་སྤོང་བའི་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་སྨན་གྱི་ནུས་པ་དང་ནོར་བུའི་འོད་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་རང་རྩལ་ལྔ་པོ་འདི་ཡེ་ནས་ཡོད་པས་ན། མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་འཁོར་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་འདི་ལྔས་བྱེད་ཀྱང་། རྟོགས་པའི་དུས་ན་དག་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་བྱ་བ་ཀུན་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རྩལ་ཤུགས་དེ་ལྔ་དང་བྲལ་ན་མདའ་འཕང་བ་ཤུགས་ཟད་པའམ། འཕྲུལ་འཁོར་གྱི་འཕུལ་བྱེད་ལོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཞི་བར་ཞུགས་ 19-1-85b པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་རང་རྩལ་གཏན་དུ་མི་འབྱུང་བར་ཁེགས་པ་མི་སྲིད་ལ། བཀག་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ་འཁྲུལ་པས་མ་བསླད་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། པདྨ་ནི་སྐམ་ས་དང་དགོན་དུང་ལས་མི་སྐྱེ་ཡི་ཆུ་དང་འདམ་ལས་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཤིང་འདུས་མ་བྱས་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མི་སྐྱེ་ཡི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རི་རབ་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་ན། བླ་ན་

【現代漢語翻譯】 貪慾轉化為俱生智，成就無量光（Amitabha）。嗔恨的特性是捨棄不和諧之境。因為這種力量存在於心中，所以在道位時，能使與道不合的因素不存於自相續中；在果位時，能清除對如是自性的迷惑之垢，成為具有明鏡般智慧的自性，摧毀一切魔障和障礙，成就金剛不動（Akshobhya）。愚癡的特性是背離對境的自性，對境不作意，處於中舍的狀態。因為這種力量存在於心中，所以在道位時，不執著于相；在果位時，對一切戲論的行境不起分別，成為法界智的自性，成就毗盧遮那佛（Vairochana）。我慢的特性是進入高舉的狀態。因為這種力量存在於心中，所以在道位時，能毫不退縮地進入一切修持，並認為密咒道是至高無上的；在果位時，因具足一切功德而無有貧乏或沮喪之相，且無有任何不平等的痛苦，成為平等性智的體性，成就寶生佛（Ratnasambhava）。嫉妒的特性是緣于自他而進入不平等的狀態，是無法忍受的心。因為這種力量存在於心中，所以在道位時，對所修和非所修之事有所取捨；在果位時，能成辦利益所化眾生和遣除損害的事業，成為成所作智的自性，成就阿彌陀佛（Amoghasiddhi）。 如藥物的效力和寶珠的光芒一般，這五種自生力量本來就存在於心中。因此，在未證悟時，輪迴的一切業都由這五種力量所造作；而在證悟時，則能成辦一切清凈涅槃的事業。如果離開了這五種力量，就像箭射出后力量耗盡，或像機器的推動裝置分離一樣，無法圓滿成辦一切事業，如同聲聞乘入于寂滅一般。因此，心的自生力量不可能被徹底斷絕，即使想斷絕也沒有必要，因為只要不被錯覺所染污，它們就會顯現為五種智慧。正如《維摩詰經》中所說：『蓮花不會從旱地和空殼中生長出來，而是從水和淤泥中生長出來。』同樣，無上正等正覺也不會從聲聞乘的斷除煩惱和證悟無為法的人那裡產生，只有生起如須彌山般的有身見，才能成就無上正等正覺。

【English Translation】 Greed transforms into the Co-emergent Wisdom, accomplishing Amitabha (Infinite Light). Hatred is characterized by abandoning discordant realms. Because such power exists in the mind, during the path it prevents factors discordant with the path from residing in one's own continuum; during the fruition, it clears away the stains of delusion regarding such self-nature, becoming the nature of mirror-like wisdom, destroying all maras and obstacles, accomplishing Akshobhya (Immovable Vajra). Ignorance is characterized by turning away from the nature of objects, not focusing on the object, and remaining in a state of equanimity. Because such power exists in the mind, during the path it does not grasp at signs; during the fruition, it does not conceptually elaborate on all realms of proliferation, becoming the self-nature of the Wisdom of Dharmadhatu, accomplishing Vairochana (the Illuminator). Pride is characterized by entering into a state of elevation. Because such power exists in the mind, during the path it engages in all practices without discouragement and holds the mantra path as supreme; during the fruition, it is endowed with all qualities, lacking any poverty or dejection, and without any pain of inequality, becoming the essence of Equality Wisdom, accomplishing Ratnasambhava (Jewel-born). Jealousy is characterized by focusing on self and others and entering into a state of inequality, being an intolerable mind. Because such power exists in the mind, during the path it engages in accepting and rejecting what is to be practiced and what is not; during the fruition, it accomplishes the activities of benefiting those to be tamed and averting harm, becoming the self-nature of Accomplishing Wisdom, accomplishing Amoghasiddhi (Unfailing Accomplishment). Like the potency of medicine and the light of a jewel, these five self-arising powers are inherently present in the mind. Therefore, in the state of non-realization, all the actions of samsara are performed by these five, but in the state of realization, they accomplish all the activities of pure nirvana. If one is separated from these five powers, like an arrow shot without force or like the propelling mechanism of a machine being detached, one cannot accomplish all purposes completely, like the Shravakas entering into peace. Therefore, it is impossible to completely prevent the self-arising power of the mind, and even if one could, it is not necessary, because if it is not defiled by delusion, it will arise as the five wisdoms. As it is said in the Vimalakirti Sutra: 'The lotus does not grow from dry land or empty shells, but from water and mud.' Similarly, the Unsurpassed Perfect Enlightenment does not arise from those who have abandoned afflictions and realized the unconditioned, but only by generating the view of the aggregates as a mountain, can one achieve the Unsurpassed Perfect Enlightenment.

མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་མེད་པས་འདུལ། །ཕྱག་རྒྱ་གྲུབ་པ་ཆགས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཆགས་པ་སྐྱོན་དུ་ཆེ་བས་ཆགས་པ་མེད་པས་འདུལ་བར་བསྟན་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཆགས་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་དེ། སྔགས་ཕྱི་པ་ལྟར་ན་དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོས་བརྟགས་པའི་ལྷར་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆགས་པར་མ་གྱུར་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མི་ 19-1-86a འགྱུར་ལ། སྔགས་ནང་པ་ལྟར་ན་གཟུངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་ཡིད་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པར་མ་གྱུར་ན། ཡེ་ཤེས་དང་དངོས་གྲུབ་མི་ཐོབ་པས་དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་དེ་དག་ནི་ཆགས་པ་མེད་ན་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ལས་སུ་རུང་བ་སོགས་ཆགས་པ་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་བདེ་བ་འཕེལ་ལ། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བདེ་བ་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རླབས་ཆེ་བ་བུད་ཤིང་གིས་མེའམ་དུག་གིས་རྨ་བྱའི་མདངས་འཕེལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་གཞན་དག་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་ལས། ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་སྐྱོན་གྱི་རྐྱེན་དུ་གནས་པ་ལས་རྐྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་དད་མེད་ཅིང་། འདི་ལྟར་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་ཆགས་པ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ཆགས་པ་མིན་པར་བསྟན་ཀྱང་། ཡུལ་དང་རྣམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་དེ་དག་གི་བྱེད་ལས་སོ་སོར་གྱུར་པ་ཙམ་ལས། སེམས་ཀྱི་རྩལ་ཡུལ་ལ་གཡོ་ཚུལ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མེས་ནི་རྩྭ་རྙེད་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་སྟོབས་ཕྱིར་ཞིང་ 19-1-86b འཕེལ། །ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉོན་མོངས་སྲིད། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་མེ་རབ་འཕེལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་ལ་ཐ་མལ་དུ་ཞེན་པ་དང་། དེ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་དང་ཆོས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ངོར་སེམས་ཀྱི་རྩལ་དེ་དུག་ལྔར་སྐྱེ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་པ་དང་དེ་ལའང་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས་མཚན་མའི་དམིགས་གཏད་ཀུན་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་དུས་ན། རིག་པའི་རྩལ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡུལ་ཡིད་འོང་མཐོང་བ་ན་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་ཞེན་པས་ཆགས། དཀའ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆགས་པའི་བློ་དེ་ཟློག་པར་བྱེད་ཀྱང་། འདིར་གང་ཤར་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་མ་བཀག་པར་སྐྱེ་བཅུག་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བློས་ཟིན་པར་བྱས་དུས། ཡུ

【現代漢語翻譯】 因此，發起對無有圓滿正等覺之心，所以煩惱是如來的種姓。正如所說。第二，正如所說：『以無有貪慾調伏世間，手印成就生於貪慾。』雖然世間以貪慾為過患，所以顯示以無有貪慾調伏，但也有不能沒有貪慾的時候。如外道密宗，如果對具誓者的本尊手印沒有生起信心，就不能獲得成就。如內道密宗，如果對陀羅尼手印沒有生起極大的信心，就不能獲得智慧和成就。因此，這些手印的成就，如果沒有貪慾就不能成就。就像這樣，欲界的貪慾和具足貪慾的根，越是合適，快樂就越增長。方法所攝的快樂越多，見到的智慧就越偉大，就像木柴使火，毒藥使孔雀的羽毛增彩一樣。同樣，其他的煩惱，從方法所攝和未攝的角度來看，是功德和過失的因緣，但從因緣的自性來看，沒有差別。就像這樣，雖然顯示對有漏的境生起貪慾，對清凈的法生起希求不是貪慾，但從境和相等的差別來看，這些作用各自不同，但心的力量在境上搖動的方式是一樣的。就像這樣，經中也說過，在《妙臂請問經》中說：『如火得草薪，其焰轉熾盛，菩提心勇士，煩惱增益智。』 第三，就像這樣，對一切顯現執著為庸常，並以其為所緣，執著我與法為真實的境地中，心的力量會生起五毒。當一切法清凈，並且其中沒有任何我與法的自性成立，從而從一切相的執著中解脫，證悟平等性的時候，無論生起五種智慧中的哪一種，都是智慧。例如，當看到悅意的境時，庸常之人會執著于境和有境而生起貪慾，苦行者會通過不凈觀等方式來遮止貪慾之心。但在這裡，對於任何生起的念頭，都不加以阻止，而是任其生起，並且用證悟實相的智慧來攝持它。當悅意之境顯現時，貪慾就成為智慧。

【English Translation】 Therefore, generating the mind towards complete and perfect enlightenment without existence, so afflictions are the lineage of the Thus-Gone One. As it is said. Second, as it is said: 'Subduing the world with non-attachment, Mudra accomplishment arises from attachment.' Although attachment is a great fault in the world, it is shown to subdue with non-attachment, but there are also times when attachment cannot be avoided. Like the outer tantras, if one does not develop faith in the deities of the oath-holders, one cannot attain accomplishment. Like the inner tantras, if one does not develop great faith in the mudras of dharanis, one cannot attain wisdom and accomplishment. Therefore, these accomplishments of mudras cannot be achieved without attachment. Just like this, the more suitable the attachment of the desire realm and the roots of attachment, the more happiness increases. The more happiness is grasped by method, the greater the wisdom seen, just like firewood increases fire, and poison enhances the color of peacock feathers. Similarly, other afflictions, from the perspective of being grasped or not grasped by method, are the causes of merit and demerit, but from the perspective of the nature of causes, there is no difference. Just like this, although it is shown that attachment arises towards objects of contaminated aggregates, and aspiration arises towards pure dharmas, it is not attachment, but from the difference of objects and aspects, these functions are different, but the way the mind's power moves on the object is the same. Just like this, it is also said in the sutras, in the Ocean of Intelligence Sutra: 'Just as fire finds grass, its flame grows stronger, the Bodhisattva, afflictions increase wisdom.' Third, just like this, in the state of clinging to all appearances as ordinary, and taking them as objects of focus, holding self and phenomena as true, the power of the mind will give rise to the five poisons. When all dharmas are pure, and there is no self or nature of phenomena established in them, thereby liberating from all clinging to characteristics, and realizing equality, whichever of the five wisdoms arises is wisdom. For example, when seeing a pleasing object, ordinary people will cling to the object and the subject, and generate attachment, while ascetics will block the mind of attachment through methods such as contemplating ugliness. But here, for any thought that arises, it is not blocked, but allowed to arise, and it is grasped by the wisdom of realizing reality. When a pleasing object appears, attachment becomes wisdom.

ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དང་བདེ་བའི་མྱོང་བ་མ་འགགས་ལ། གཏད་ཞེན་གྱི་དམིགས་པ་གང་ཡང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་དུ་མྱོང་བ་ནི་འདོད་ཆགས་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། ཡུལ་མ་འགགས་མ་འདྲེས་པར་གསལ་ཤིང་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ 19-1-87a བཞིན་གཞན་ལའང་འགྲེ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཡང་སྔགས་ན་ལམ་ཁྱེར་གྱི་མན་ངག་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་རང་བཞིན་ཡིན་ཚུལ་ཙམ་ནི་མདོ་ནས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དད་པའི་སྟོབས་སྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཡེ་ཤེས་གཞན་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་འདོར་བ་ལྔ་ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་མི་འདོར་བ་སྟེ། དེ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ནས་གཙང་དམེ་གཉིས་སུ་མེད་པས་དོར་བྱ་མིན་པ་དང་། དག་པ་ཡིན་པས་ཀྱང་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང་། གཙང་དམེ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་མཚན་མའི་རྟོག་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པ་དང་། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདུད་རྩིར་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་རྫས་སུ་གནས་པས་ན་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་ནི་བཀའ་བཞིན་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་བས་དུས་དུས་སུ་བདུད་རྩིའི་མཆོད་པ་མི་བཅག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པར་འཆོལ་ཉོག་ཏུ་ 19-1-87b སྤྱད་ན་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པས་རང་རྒྱུད་ཆུད་ཟ་ལ། རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་ནི་ཆེད་དུ་སྤྱད་ཀྱང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རང་གི་རྟོགས་པའི་ཉམས་དང་སྦྱར་ནས་དེའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཅི་རིགས་པར་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། རལ་གྲིའི་གར་ཐབས་བསླབས་པས་ཤིང་དང་ཞ་ཉེ་དང་རལ་གྲི་དངོས་ལ་རིམ་བཞིན་སློབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་འདི་བཅུ་མེད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་སོགས་བདེ་མྱུར་གྱི་ལམ་ཁྱད་པར་བ་དང་དུ་ལེན་པ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་ལྟར་དང་དུ་བླངས་པས་ཉོན་མོངས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་ན་ཀུན་འབྱུང་ལམ་བདེན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། ཡང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིད་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའང་ཡིན་པས་ན། ལམ་ཆེས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་འདི་དག་ཡོད་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཟབ་མོ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ལ་ངང་གིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་ཏེ་གཞུང་གཞན་ན་གསལ་བ་ལྟར་རོ། །མདོར་ན་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དངོས་སུ་འགྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ 19-1-88a ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་

【現代漢語翻譯】 當覺受不間斷的樂空顯現，並且沒有任何執著的對境時，體驗到這種空性，就是貪慾轉為妙觀察智的顯現。因為對境清晰，不間斷也不混雜，並且具有快樂的性質。同樣，也應該將其應用於其他情況。像這樣，密宗中講授的是道用的訣竅，但自性本然的道理，顯宗經典中也有闡述。《入增益信力印契經》中說：『煩惱的自性之外沒有其他的智慧，煩惱的自性本身就是智慧。』所謂『不捨五種』，即不捨五甘露。這是因為，從平等性的角度來看，清凈與不凈沒有分別，因此不是應該捨棄的；而且因為是清凈的，所以是應該接受的；通過不分別清凈與不凈的行持，可以體驗到平等性，並且能夠壓制分別念；通過苦行的行為，可以迅速獲得成就；通過方便攝持的物質，可以轉變為世間的甘露；並且因為安住于自性成就的物質中，所以是應該接受的。成就是從如教奉行中產生的，因此要時時不斷地進行甘露的供養。如果像這樣的行為，在沒有證悟甚深意義的情況下，隨意亂用，就會因為愚癡的行為而耗盡自己的相續。如果證悟已經融入心性之中，那麼即使刻意去做也不需要。應該將自己的證悟體驗與這些行為結合起來，以有助於證悟的方式，適當地進行修持，就像學習劍術時，要依次在木頭、錫和真劍上練習一樣。如果缺少這十種支分誓言，那麼將煩惱轉化為道用等快速獲得安樂的殊勝道就不會產生。如果這樣接受了，煩惱本身就顯現為智慧，那麼煩惱就轉變為輪迴的起因——集諦的體性。同樣，異熟果的蘊身本身就顯現為清凈的智慧，因此痛苦也轉變為菩提的體性。所以，這是非常有力量的道。如果具備這些支分誓言，那麼依靠這些誓言，密宗的甚深行為也會自然而然地存在於他的相續中。像這樣，如果詳細區分根本誓言和支分誓言，就會有三百六十種，正如其他論典中所闡述的那樣。總而言之，不超出大清凈與大平等性的意義，就是成就佛陀本身的誓言之王。 When the experience of bliss and emptiness arises unceasingly, and there is no object of attachment, experiencing this emptiness is the manifestation of desire transforming into discriminating wisdom (藏文：སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས，梵文天城體：प्रत्यवेक्षणज्ञान，梵文羅馬擬音：pratyavekṣaṇajñāna，漢語字面意思：妙觀察智). Because the object is clear, unceasing, and unmixed, and has the nature of bliss. Similarly, it should be applied to other situations as well. Like this, what is taught in Tantra is the key instruction of path-use, but the principle of self-nature is also explained in the Sutra. The Sutra on the Mudra of Entering the Increase of Faith Power says: 'There is no other wisdom apart from the nature of afflictions; the nature of afflictions itself is wisdom.' The so-called 'not abandoning the five' means not abandoning the five ambrosias. This is because, from the perspective of equality, there is no distinction between clean and unclean, so it is not something to be abandoned; and because it is pure, it should be accepted; through the practice of not distinguishing between clean and unclean, one can experience equality and suppress conceptual thoughts; through ascetic practices, one can quickly attain accomplishments; through objects grasped by skillful means, one can transform into worldly ambrosia; and because one abides in the substance of self-nature accomplishment, it should be accepted. Accomplishments arise from acting as instructed, so one should continuously make offerings of ambrosia at all times. If such practices are used randomly without realizing the profound meaning, one will exhaust one's own continuum through foolish actions. If realization has merged into the nature of mind, then even intentional practice is not necessary. One should combine one's own experience of realization with these practices, and practice appropriately in a way that helps realization, just as when learning swordsmanship, one should practice successively on wood, tin, and a real sword. If these ten branch vows are lacking, then the extraordinary path of quickly attaining bliss, such as transforming afflictions into the path, will not arise. If one accepts in this way, afflictions themselves will manifest as wisdom, then afflictions will transform into the nature of the origin of samsara—the truth of origination. Similarly, the aggregates of the ripening result themselves will manifest as pure wisdom, so suffering will also transform into the nature of enlightenment. Therefore, this is a very powerful path. If one possesses these branch vows, then relying on these vows, the profound practices of Tantra will naturally exist in one's continuum. Like this, if one distinguishes in detail the root vows and branch vows, there will be three hundred and sixty, as explained in other treatises. In short, not exceeding the meaning of great purity and great equality is the king of all vows for accomplishing Buddhahood itself.

【English Translation】 When the experience of bliss and emptiness arises unceasingly, and there is no object of attachment, experiencing this emptiness is the manifestation of desire transforming into discriminating wisdom. Because the object is clear, unceasing, and unmixed, and has the nature of bliss. Similarly, it should be applied to other situations as well. Like this, what is taught in Tantra is the key instruction of path-use, but the principle of self-nature is also explained in the Sutra. The Sutra on the Mudra of Entering the Increase of Faith Power says: 'There is no other wisdom apart from the nature of afflictions; the nature of afflictions itself is wisdom.' The so-called 'not abandoning the five' means not abandoning the five ambrosias. This is because, from the perspective of equality, there is no distinction between clean and unclean, so it is not something to be abandoned; and because it is pure, it should be accepted; through the practice of not distinguishing between clean and unclean, one can experience equality and suppress conceptual thoughts; through ascetic practices, one can quickly attain accomplishments; through objects grasped by skillful means, one can transform into worldly ambrosia; and because one abides in the substance of self-nature accomplishment, it should be accepted. Accomplishments arise from acting as instructed, so one should continuously make offerings of ambrosia at all times. If such practices are used randomly without realizing the profound meaning, one will exhaust one's own continuum through foolish actions. If realization has merged into the nature of mind, then even intentional practice is not necessary. One should combine one's own experience of realization with these practices, and practice appropriately in a way that helps realization, just as when learning swordsmanship, one should practice successively on wood, tin, and a real sword. If these ten branch vows are lacking, then the extraordinary path of quickly attaining bliss, such as transforming afflictions into the path, will not arise. If one accepts in this way, afflictions themselves will manifest as wisdom, then afflictions will transform into the nature of the origin of samsara—the truth of origination. Similarly, the aggregates of the ripening result themselves will manifest as pure wisdom, so suffering will also transform into the nature of enlightenment. Therefore, this is a very powerful path. If one possesses these branch vows, then relying on these vows, the profound practices of Tantra will naturally exist in one's continuum. Like this, if one distinguishes in detail the root vows and branch vows, there will be three hundred and sixty, as explained in other treatises. In short, not exceeding the meaning of great purity and great equality is the king of all vows for accomplishing Buddhahood itself.

པོ་ཡིན་ལ། དེར་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པའི་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དང་འཚམ་པར་དེ་འདུལ་བའི་དམ་ཚིག་གི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 彼等要義 གསུམ་པ་དེ་དག་གི་གནད་ཀྱི་ཚུལ་ནི། ཐབས་ཆེན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དམ་ཚིག་འདིར་སོ་བྱང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པ་མ་ལུས་པ་ཀུན་འདུས་ཤིང་། འོག་མའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཐུན་མོང་དུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་འོག་མ་དང་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་བའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་ཆེས་འཕགས་ཏེ། སོ་ཐར་གྱི་སྐབས་ན་ཡུལ་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་རྩ་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་བཞིར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ལའང་། སོ་ཐར་ནི་གཞན་གནོད་སྤོང་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་གཞན་ཕན་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པར་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་མི་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། རང་དོན་ལ་ཆགས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་བདག་བསྟོད་ 19-1-88b གཞན་སྨོད་དང་སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་བ་སོགས་ཕམ་པར་གསུངས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ནི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མ་དམིགས་པས་ན་ལྟར་སྣང་སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་ལ་ཐ་མལ་པའི་ཡུལ་བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་ཅུང་ཟད་མེད་ལ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མཛད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་ན། ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་ཆ་ནས་སོ་ཐར་དང་། གཞན་ཕན་ལ་ཞུགས་པའི་ཆ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའང་འདི་ལ་ཚང་ཞིང་འདུས་ཏེ། ལྕགས་དངུལ་དང་གསེར་དུ་རིམ་བཞིན་གྱུར་པ་ན་སྔ་མའི་རིན་ཐང་ཕྱི་མ་ལ་ཚང་བ་བཞིན་དང་། ཡང་ཟངས་ཀྱི་སྣོད་གཅིག་ཆོལ་ཟངས་སུ་བྱས་ནས་བརྩོག་པར་གྱུར་པ་ལ། གཞོང་པར་བྱས་ཚེ་གཙང་ཞིང་། ལྷ་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་བྱས་ཚེ་ཤིན་ཏུ་གཙང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་བྱས་ན་མཆོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལྟར། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་རྣམས་ཉོན་མོངས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་སྤྱད་ན་འཁོར་བར་འཆིང་བ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བཟུང་ནས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྤྱད་ན་བདེ་འགྲོ་དང་ཐར་པའི་ 19-1-89a རྒྱུར་འགྱུར་ལ། ཐབས་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིན་པར་སྤྱད་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང་། ཐབས་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོས་ཟིན་པར་སྤྱད་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རྩོལ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་འོག་མ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོར་ན་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལྟ་བུ་ལ། ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 因此，如果詳細區分直接和間接利益的誓言層級，那是無限的，因為有各種各樣的誓言層級來調伏眾生的各種念頭。 彼等要義 第三，這些要點的本質是：在偉大的密咒乘的誓言中，包含了所有聲聞乘和菩薩乘的戒律和誓言，並且比下部的行為更加清凈。也就是說，共同的行為自不必說，即使是那些看起來與下部相違背的行為，不僅不矛盾，而且更加殊勝。例如，在聲聞乘中，如果具備了完整的對象、意圖和行為，就會構成根本墮罪的四種情況。聲聞乘僅僅是避免傷害他人，而菩薩乘則在此基礎上致力於利益他人。因此，菩薩如果沒有任何自私自利的念頭，而是以慈悲心行不凈行等，不僅沒有過失，反而能獲得功德。但是，如果出於自私的執著，自讚毀他，吝嗇不施捨財物等，則被認為是墮罪。在密咒乘中，由於對等性的見解作為基礎，沒有對境和有境的執著，因此，對於看似殺生等行為，根本不存在凡夫的完整對像、意圖和行為。由於智慧和方便的作為，僅僅在世俗層面成就二利，這是一種特殊的行為方式。因此，從沒有被罪業染污的角度來看，它包含了聲聞乘的戒律；從致力於利益他人的角度來看，它也包含了菩薩乘的誓言。就像鐵變成銀，銀變成金一樣，前者的價值包含在後者之中。又如，一個銅器，如果只是普通的銅器，就會顯得粗糙。如果做成水器，就會變得乾淨；如果做成供神的器具，就會非常乾淨；如果做成佛像，就會成為供養的對象。同樣，如果三門的行為與煩惱相應，就會束縛在輪迴中。如果用智慧和方便抓住它，使其不從事不應做的事情，就能成為善趣和解脫的因。如果用偉大的方便和智慧來掌握它，就能成為無上菩提的因。如果用更加偉大的方便和智慧來掌握它，就能成為毫不費力、自然成就的偉大菩提之因。因此，以這種轉變的方式，它比下部更加清凈。總而言之，例如行不凈行，凡夫人們會……

【English Translation】 Therefore, if we elaborate on the levels of vows that benefit directly and indirectly, it is immeasurable, because there are various levels of vows to subdue sentient beings' various thoughts. The Essence of These Third, the essence of these points is that in the vows of the Great Tantra Vehicle, all the precepts and vows of the Śrāvakayāna and Bodhisattvayāna are included, and it becomes much purer than the lower practices. That is to say, let alone the practices that are commonly in accordance, even the practices that seem to contradict the lower ones are not only not contradictory but are also far superior. For example, in the case of the Prātimokṣa (戒律，梵文：Prātimokṣa，梵文羅馬擬音：Prātimokṣa，字面意思：別解脫戒), it is said that there are four things that become fundamental defeats when the object, intention, and action are completely fulfilled. The Prātimokṣa is only about abandoning harm to others, while the Bodhisattva (菩薩) is engaged in benefiting others on top of that. Therefore, if a Bodhisattva (菩薩) practices impurity and so on with a mind of compassion without the defilement of self-interest, there is no fault, but there are also benefits to be gained. However, it is said that praising oneself and disparaging others, and being stingy and not giving Dharma (佛法) or wealth, which are motivated by attachment to self-interest, are defeats. In the Tantra Vehicle, since the view of equality has become the foundation, there is no object or subject, so there is no complete object, intention, or action of ordinary people in seemingly taking life. Because the actions of wisdom and skillful means are a special way of accomplishing the two purposes merely in conventional terms, from the point of view of not being tainted by faults, it includes and encompasses the Prātimokṣa and the Bodhisattva's vows. Just as when iron is gradually transformed into silver and gold, the value of the former is contained in the latter, and also, when a copper vessel is made into a common copper vessel, it becomes rough. When it is made into a basin, it becomes clean, and when it is made into an object for worshiping the gods, it becomes very clean, and when it is made into a Buddha (佛) statue, it becomes a place of worship. Similarly, if the actions of the three doors are practiced in conjunction with afflictions, they will bind one to Saṃsāra (輪迴). If one grasps it with one aspect of wisdom and skillful means and reverses it from what should not be done, it will become the cause of happiness and liberation. If one practices it by seizing it with great skillful means and wisdom, it will become the cause of unsurpassed enlightenment. If one practices it by seizing it with even greater skillful means and wisdom, it will become the cause of effortlessly and spontaneously accomplishing great enlightenment. Therefore, in this way, it is much purer than the lower ones because of the way it transforms its state. In short, for example, in the case of practicing impurity, ordinary people will...

ིས་ཕོ་མོ་འཕྲད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ཀུན་སློང་གིས། དངོས་གཞི་ཁམས་དབྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་ཞེན་ཅིང་། མཐར་ཆགས་པའི་ས་བོན་སེམས་ལ་བཞག་སྟེ་འཆིང་བར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འདུན་པའི་འདུ་ཤེས་སོགས་ཀུན་སློང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གཞི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་དང་། རླུང་སེམས་དབུ་མར་འཆིང་བའི་མན་ངག་གི་ཐབས་ཀྱི་སྟོབས་དང་། ཡེ་ཤེས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ནུས་པས་ཐ་མལ་པའི་འདོད་བདེ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་དང་། མཐར་ཐ་མལ་པའི་སེམས་བག་ཆགས་ཀུན་སྡུད་པའི་ཚད་ 19-1-89b ཚིང་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་མེ་ལྟ་བུས་སྲེག་པར་བྱེད་པས་ན་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པར་གྲུབ་སྟེ་གཞན་ལའང་དེ་ལྟར་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་གྲུབ་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བའམ་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་གི་སྲོག་ནི་ལྟ་བས་བཟུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྔམས་གློག་ལས། དེ་བས་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །རང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོན་ཏན་བདུན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་དམ་ཚིག་འདི་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་། དགེ་བའི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་འདི་ལས་འདས་པར་གྱུར་ན་སྣོད་ཆག་པ་ན་བཅུད་གནས་པའི་ཐབས་མེད་པ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཀུན་ཆུད་ཟ་བས་ན། དམ་ཚིག་ནི་ས་གཞི་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་གི་གཞི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན་ 19-1-90a མཆོག་ཏུ་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་སྤྱིའི་ཚུལ་ལས་ལྟ་སྤྱོད་གྲོགས་གསུམ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཏིང་འཛིན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཡང་། འོག་མ་ལས་གོང་མ་འཕགས་ཏེ་སོ་ཐར་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱང་སྡོམ་འཕགས་ཚུལ་ཚད་མེད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། ཐེག་ཆེན་ནི་དམིགས་པ་ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་གྱིས་འཕགས་པ་ལྟར་དེའི་གྲོགས་སྡོམ་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འཕགས་ཏེ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་དང་མི་འགལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཡིན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་འཕགས་ཚུལ་ཚད་མེད་ཀྱང་། རེ་ཞིག་བསྡུ་ན་རྒྱུད་འདི་ལས། གཞན་ཡང་རྒྱལ་མཆོག་ཀུན་བཟང་གི། ཞེས་

【現代漢語翻譯】 以男女交合之樂為貪著之動機，專注于實際排出精液的快感，最終將貪著的種子留在心中，從而受到束縛。瑜伽士們首先以希求無漏大樂的意念等作為積累巨大功德的動機，然後憑藉身語意以手印加持的力量，以及風息與心識繫縛于中脈的竅訣之方便力，和趨向于證悟的智慧力，將平凡的慾望之樂轉化為智慧，最終將平凡的心識，如同收集所有習氣的量器，像柴薪一樣被智慧之火焚燒，因此密咒的行為被認為是至高無上的，也可以根據具體情況將其應用於其他人。 如此，清凈的行為來自於智慧的力量，而智慧則源於或本質上是清凈的見地，因此應該明白誓言的生命在於見地。《怖畏金剛續》中說：『因此被稱為誓言，是其自身的見地。』 第四，必要：總體上是教法，具體上是七種功德。 首先，此誓言如意寶般，是所有需求之源，是所有善行的生命。如果有人違背此誓言，就像容器破裂無法儲存精華一樣，所有的密咒修持都將徒勞無功。因此，誓言如大地般，是所有功德的基礎，對於大成就者們成就法之王位是不可或缺的基礎。 第二，如果具備這樣的密咒誓言，將獲得無上殊勝的無量功德。例如，在共同乘的教法中，有所謂的見、行、友三者，也就是智慧、禪定、戒律的三種學修。戒律方面，後者勝於前者，即別解脫戒勝於菩薩戒，其殊勝之處是不可估量的。簡而言之，就像大乘因七種殊勝（目標廣大等）而殊勝一樣，其助伴之戒律也同樣殊勝，通過深刻而廣闊、成辦二利、不違背二無我等方式，深不可測。菩薩戒比密咒誓言，在深刻和廣闊的功德上更殊勝，雖然殊勝的方式不可估量，但如果簡要概括，正如本續所說：『此外，至尊普賢…』

【English Translation】 With the motivation of attachment to the pleasure of male-female union, one becomes attached to the pleasure of actually emitting semen, and ultimately leaves the seed of attachment in the mind, thereby becoming bound. Yogis, with the intention of aspiring to the great bliss free from outflows, etc., as the motivation for accumulating great merit, first, through the power of the blessings of the body, speech, and mind with mudras, and the power of the skillful means of binding the winds and mind into the central channel, and the power of the wisdom that turns towards manifest knowledge, transform ordinary desire-pleasure into wisdom, and ultimately, the ordinary mind, like a measure that collects all habitual tendencies, 19-1-89b like firewood, is burned by the fire of wisdom, therefore the conduct of mantra is proven to be supremely excellent, and it can be applied to others accordingly. Thus, pure conduct is accomplished through the power of wisdom, and wisdom arises from or is the essence of pure view, therefore it should be understood that the life of the samaya is held by the view. As it says in the Fierce Lightning Tantra: 'Therefore, what is called samaya, is said to be one's own view.' Purpose Fourth, the purpose is: generally, the teachings, and specifically, the seven qualities. First, this samaya, like a wish-fulfilling jewel, is the source of all needs, and is like the life of all virtuous qualities. If one transgresses this, like a broken vessel cannot hold essence, all mantra practices will be wasted. Therefore, the samaya, like the earth, is the foundation of all qualities, and is an indispensable basis for great beings to accomplish the kingdom of Dharma. Second, if one possesses such a mantra samaya, 19-1-90a one will obtain immeasurable supreme qualities. For example, in the general teachings of the vehicle, there are the three: view, conduct, and companion, which are the three trainings of wisdom, samadhi, and ethics. In terms of ethics, the higher is superior to the lower, so the Pratimoksha vows are superior to the Bodhisattva vows, and the extent of their superiority is immeasurable. In short, just as the Great Vehicle is superior due to the seven great aspects (such as the great object), its companion vows are also superior in the same way, being profound and vast, accomplishing the two benefits, not contradicting the two selflessnesses, etc., making them difficult to fathom. The mantra samaya is more superior than the Bodhisattva vows in terms of profound and vast qualities, and although the ways of superiority are immeasurable, to summarize briefly, as this tantra says: 'Furthermore, the supreme Samantabhadra...'

པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ལྟར་བདུན་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པས་ཡོན་ཏན་བཙལ་བ་མེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ལས་སྐྱེས་པ་ཙམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་མ་ཡིན་ 19-1-90b པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་མ་བཏབ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ཙམ་མོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ཀྱང་། དེ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་གདོད་འགྲུབ་པར་འདོད་པས་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་མ་བཏབ་ལ། སྔགས་བླ་མེད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སངས་མ་རྒྱས་པ་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེས་ན་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྩོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་བཀུར་གནས་དམ་པར་མཐོང་བས་མཐུ་བྱིན་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཚངས་དབང་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཀྱིས་བཀུར་ཀྱང་། བྱང་སེམས་ལྟར་མི་བཀུར་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུར་མི་བཀུར་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཆེས་བཀུར་བ་ལྟར། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པའི་སྡོམ་པ་ཅན་དག་ལའང་གོང་གི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་བཀུར་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པའི་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཅན་རྣམས་ལ་ 19-1-91a འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ཆེན་པོ་འཁོར་མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་དང་བཅས་པ་སོགས་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་བཀའ་ཉན་ཞིང་གཙུག་གི་ནོར་བུར་བཀུར་བས་དེ་དག་གི་སྡོང་གྲོགས་ཀྱི་མཐུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྲས་དང་སྤུན་དུ་དགོངས་པས་བྱིན་བས་མྱུར་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འཁོར་སྒྱུར་གྱི་སྲས་མཚན་དང་ལྡན་པ་རྒྱལ་སར་འབྱུང་ངེས་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་སྤྱོད་དང་མཐུན་པའི་རིག་པ་འཛིན་པ་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་འཛིན་པའོ་ཞེས་ཉེ་བར་དགོངས་ཤིང་། ཆུ་དྭང་བར་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་ལྟར་ལྟ་སྒོམ་དག་པས་གྲོགས་དམ་ཚིག་ནུས་ལྡན་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུད་ལ་དེ་དག་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་མྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །བཞི་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་མཐུན་པས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ནི། གསང་སྔགས་པ་གདོད་ནས་དག་མཉམ་བླང་དོར་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མཐུན་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། སྡོམ་པ་གཞན་གཉིས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ 19-1-91b འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་དང་། ས་ཆེན་པོ་ལ

་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་དུ་སྦྱོར་བས་འཇིགས་པ་དང་བག་ཚ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞིང་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་བློས་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བག་ཚ་བ་དང་། ལམ་ལས་ཉམས་པར་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དུ་ཆུས་ཁྱེར་བ་རྨིས་པ་ན་རྨི་ལམ་དུ་ངོ་ཤེས་པ་དག་མི་སྐྲག་ཅིང་། གཉིད་སད་ན་སྣང་བ་དེ་དག་ཀྱང་ལྡོག་པར་ཤེས་ནས་གཉིད་སད་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་སྤང་གཉེན་དུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་རྩོལ་བ་མི་བྱེད་ཀྱི། ཉོན་མོངས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མཆོག་གིས་ཟིན་པའི་ཤེས་བཞིན་ཆེན་པོ་ལས་མི་ཉམས་པ་ཙམ་དུ་གནས་སོ། །དྲུག་པ་བཀྲི་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པའི་སྡོམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་ 19-1-92a ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བདུན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་ཀྱང་སྐོང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སོར་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་ནི། ཉན་ཐོས་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་དབང་དང་། ལུས་ངག་གི་ལས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཙོ་བོར་བཟུང་བས། ཉམས་ན་རྫ་གྱོ་མོ་ཆག་པ་ལྟར་སླར་གསོ་ཐབས་མེད་ལ། བྱང་སེམས་ཆོས་ཀུན་དངོས་པོར་མ་ཞེན་པའི་དབང་དང་། སེམས་གཙོ་བོར་བཏོན་པའི་དབང་གིས་ཉམས་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྟེན་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་བྱར་རུང་སྟེ། གསེར་བུམ་གྱི་སྣོད་ཆག་རལ་དུ་གྱུར་པ་མགར་བ་མཁས་པས་སྔར་བས་ལྷག་པར་བྱར་བཏུབ་པ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ན་ནི་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་དབང་དང་སྒྱུ་མའི་རོལ་པ་ལ་རིག་པ་དབང་བསྒྱུར་བ་གཙོ་བོར་འདོད་པས་ཉམས་པ་རྣམས་གཞན་ལ་མ་བརྟེན་ཀྱང་རང་སྟོབས་ཀྱིས་གསོ་ནུས་ཏེ། གསེར་དངུལ་གྱི་སྣོད་ཞོམ་པ་མགར་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྩོལ་བས་བཅོས་བཏུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་བདུན་དང་ལྡན་ལ་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་དོ། །ཡང་ན་ཡོན་ཏན་དང་པོ་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དམ་ཚིག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ 19-1-92b ཡིན་ལ། བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ངོ་བོ་དང་བྱེད་ལས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ཏེ་ཡོན་ཏན་ལྔར་བྱས་ནའང་རུང་ངོ་། །མདོར་ན་དམ་ཚིག་ནི་མི་འདའ་བ་སྟེ། ལྟ་བའི་དོན་ལས་མི་གཡོ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པ་དང་། དབང་གི་དོན་རྒྱུད་ལ་འཛིན་པ་དང་། སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་ཕྲིན་ལས་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་དམ

【現代漢語翻譯】 追隨安住於此的菩薩們。因此，密咒的誓言是行為領域中特別殊勝的。第五，將一切法融入普賢王如來的凈土，從而沒有任何恐懼和膽怯：因為輪迴的一切法原本就安住于清凈大平等中，因此沒有取捨，這就是普賢王如來的凈土。以如此證悟的心，安住于沒有任何因輪迴的煩惱和痛苦而產生的膽怯，以及擔心從道上退轉的恐懼的狀態中。就像夢中被水沖走，在夢中認出就不會害怕，醒來時也知道那些顯現都會消失，從而努力醒來一樣。因為遠離了將輪迴和涅槃視為應舍和應取的對立，所以不會努力去斷除煩惱，而是安住于以了知煩惱等自性的殊勝智慧所攝持的大正念中。第六，所有被宣說為引導和確定之義的律儀，都以自性任運成就的方式聚集和完全清凈，如上所示。第七，即使毀壞也能通過彌補的方法恢復：聲聞緣覺執著于諸法為實有，並且重視身語之業的實有，因此，如果毀壞就像瓦罐破碎一樣無法修復。菩薩不執著於一切法為實有，並且重視心，因此，可以依靠善知識而得到極大的彌補，就像金瓶的容器破損后，熟練的鐵匠可以修補得比以前更好一樣。而在密咒中，因為重視證悟清凈大平等的力量和對幻化游舞的智慧的掌控，所以即使毀壞也不依賴他人，而能依靠自己的力量恢復，就像金銀的容器凹陷后，即使沒有鐵匠也能依靠自己的努力修復一樣。如是具有七種功德，如果廣說則無量。或者，第一種功德是法性不可思議的誓言，是不可思議的。將第四和第五種功德合併爲本體和作用的方式，合為五種功德也可以。總之，誓言是不違越，不偏離見解之義，安住于壇城，于相續中執持灌頂之義，不違越修、行、成辦，以及供養、事業、真言和手印等，是不違越誓言。 種子字（嗡，梵文：Oṃ，梵文羅馬擬音：Om，漢語字面意思：圓滿） 種子字（阿，梵文：Āḥ，梵文羅馬擬音：Āh，漢語字面意思：生起） 種子字（吽，梵文：Hūṃ，梵文羅馬擬音：Hūṃ，漢語字面意思：降伏）

【English Translation】 Following the Bodhisattvas who abide in this state. Therefore, the samaya of mantra is particularly excellent in the realm of conduct. Fifth, all dharmas are united into the pure land of Samantabhadra (普賢王如來), so there is no fear or timidity: because all dharmas of samsara originally abide in the great purity and equality, therefore there is no acceptance or rejection, this is the pure land of Samantabhadra. With such a realized mind, one abides in a state free from all timidity arising from the afflictions and sufferings of samsara, and fear of falling from the path. Just as when one dreams of being swept away by water, recognizing it in the dream will not be afraid, and upon waking up, one also knows that those appearances will disappear, and thus strives to wake up. Because one is free from seeing samsara and nirvana as opposites to be abandoned and adopted, one does not strive to abandon afflictions, but abides only in great mindfulness sustained by the supreme wisdom that knows the nature of afflictions and so on. Sixth, all the vows that are spoken of as guiding and definitive meanings are gathered and completely purified in a way that is naturally and spontaneously accomplished, as shown above. Seventh, even if it is broken, it can be restored by means of restoration: the Shravakas (聲聞) and Pratyekabuddhas (緣覺) are attached to dharmas as real, and emphasize the reality of the actions of body and speech, therefore, if it is broken, it is like a broken earthenware pot that cannot be repaired. Bodhisattvas do not cling to all dharmas as real, and emphasize the mind, therefore, those that are broken can be greatly restored by relying on a virtuous friend, just as a skilled blacksmith can repair a broken gold vase better than before. In mantra, because of the power of realizing the great purity and equality and the mastery of knowledge over the play of illusion, even if it is broken, one can restore it by one's own power without relying on others, just as a dented gold or silver vessel can be repaired by one's own efforts even without a blacksmith. Thus, it has seven qualities, and if explained extensively, it is immeasurable. Alternatively, the first quality is the inconceivable samaya of the inconceivable nature of reality. The fourth and fifth qualities can be combined into one as the mode of essence and function, making it five qualities. In short, samaya is non-transgression, not deviating from the meaning of the view, abiding in the mandala, holding the meaning of empowerment in the continuum, and not transgressing practice, conduct, accomplishment, as well as offerings, activities, mantras, and mudras, is non-transgression of samaya. Seed Syllable (嗡，梵文：Oṃ，Romanized Sanskrit: Om, Literal Meaning: Perfection) Seed Syllable (阿，梵文：Āḥ，Romanized Sanskrit: Āh, Literal Meaning: Arising) Seed Syllable (吽，梵文：Hūṃ，Romanized Sanskrit: Hūṃ, Literal Meaning: Subduing)

་ཚིག་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་འགོག་པ་ནི་དགག་པའམ་སྲུང་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཀུན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལས་མི་འདའ་བར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ལྷ་ཡི་བདག་ཉིད་དང་རྡོ་རྗེ་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་ལ། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་དགག་སྒྲུབ་བླང་དོར་དང་བྲལ་བར་མེད་པ་ཕྱལ་བ་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་པུའི་ཚུལ་དུ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས།མཉམ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡི། །མཉམ་པའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ན། །མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོ་ཐོབ་འགྱུར་བས། །འདས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ 19-1-93a དག་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དམ་ཚིག་གི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 如實修持 བདུན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། སྒྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། ལེ་ལོ་སྒྱིད་སྙོམ་མེད་པ་ཡིས། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྲུབས་བྱས་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རྡོ་རྗེ་གསང་མཆོག་དམ་པ་འཐོབ། །ཅེས་དང་། བསྙེན་པ་དང་ནི་ཉེ་བསྙེན་དང་། །སྒྲུབ་པ་དང་ནི་སྒྲུབ་ཆེན་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དེ་ཡང་སཱ་དྷ་ནའི་སྒྲ་ལས་ཀུན་ཏུ་ལེན་པ་སྟེ་འདོད་པའི་དོན་ལེན་ཅིང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་ན་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་སིདྡྷིའི་སྒྲ་ལས་དངོས་གྲུབ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་དང་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མིང་གིས་བརྗོད་ལ་ངོ་བོ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གང་འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་ཚོགས་སྒྲུབ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ 19-1-93b ཡོད་ལ། ཐུན་མོང་ལའང་ལས་ཕྲ་མོ་དང་ཆེན་པོ་གཉིས་དང་། མཆོག་ལའང་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དབྱེ་བས་གཉིས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་རོ་ལངས་ཚེ་དང་པྲ་སྒྲུབ་སོགས་གསུངས་པ་ཐུན་མོང་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ཚོགས་སྒྲུབ་དང་སྨན་སྒྲུབ་སོགས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡོ་བྱད་སྣ་ཚོགས་པའི་རྫས་དང་། ནང་ངག་གིས་སྔགས་བཟླས་པ་དང་ཡིད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པ་དང་ལྟ་སྟངས་སོགས་ལུས་ཀྱི་རྩོལ་བ་དང་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ཏེ་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་དག་གཉིས་ལྡན་སུམ་ལྡན་བཞི་ལྡན་དང་སོ་སོའི་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྫས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས

【現代漢語翻譯】 『誓言』是指阻止與這些（誓言）不一致的方面，是保護性的承諾。由於它普遍存在，並且不超越真言的道路，因此它的本質是神性和金剛真言的方式。對於終極意義，由於一切法都存在於原本清凈和平等的狀態中，因此沒有必要進行拒絕或接受，揚棄或獲取，而是自然成就的唯一方式，因此要知道，自性圓滿是偉大的圓滿的最終完成。 正如經典中所說：『平等地結合于平等，安住于平等的誓言中，將獲得偉大的圓滿，超越則不是佛。』 這些是關於戒律波羅蜜多（戒律的完成）的誓言的解釋。 如實修持 第七，關於修持，包括四個方面：本質、分類、修持方式和必要性。 定義 第一，經典中說：『沒有懶惰和懈怠，沒有懷疑地修持，一切壇城都將實現，獲得金剛秘密至高無上的誓言。』 如經典所說：『唸誦、近唸誦、修持和偉大的修持。』 也就是說，從『sādhana』（梵文）這個詞來說，就是完全接受，意味著接受和獲得所希望的，或者說是修持，因此稱為修持。此外，從『siddhi』（梵文）這個詞來說，就是成就，通過各種成就的階段來修持這個或那個，被稱為成就。本質是通過秘密真言的特殊方法，修持任何想要獲得的殊勝和共同成就，包括唸誦和修持。 類別 第二，一般性的解釋和特殊性的解釋，即群體修持的詳細解釋。首先，有四種分類。第一種，從所修持的對象來分類，有共同成就和殊勝成就兩種。共同成就又分為小事業和大事業兩種，殊勝成就又分為暫時和究竟兩種。 也就是說，如經典中所說的復活、長壽和藥丸修持等是共同成就，而金剛薩埵（Vajrasattva）和群體修持以及藥物修持等是殊勝成就。 第二種，從所依賴的基礎來分類，依賴於各種外部物品的物質，內部通過語言唸誦真言，通過意念安住于禪定，以及身體的努力和姿勢等四種方式來修持成就。這兩種方式的結合，三種方式的結合，四種方式的結合，以及每種方式內部的分類都是無限的。然而，僅僅依賴於物質來從事事業是困難的。

【English Translation】 'Vows' refer to preventing aspects that are inconsistent with these (vows), and are protective commitments. Because it is universally present and does not transcend the path of mantra, its essence is the nature of deities and the way of Vajra mantras. For the ultimate meaning, since all dharmas exist in a state of originally pure and equal, there is no need for rejection or acceptance, abandonment or acquisition, but rather the spontaneously accomplished, singular way, so one should know that self-perfection is the ultimate completion of great perfection. As it is said in the tantras: 'Equally uniting with equality, abiding in the vow of equality, one will attain great perfection; transcending it is not Buddhahood.' These are the explanations of the vows regarding the pāramitā of discipline (the completion of discipline). Practicing in Accordance with Reality Seventh, regarding practice, it includes four aspects: essence, classification, method of practice, and necessity. Definition First, the scriptures say: 'Without laziness or懈怠, practicing without doubt, all mandalas will be accomplished, and one will obtain the supreme vow of Vajra secret.' As it is said in the scriptures: 'Recitation, near recitation, practice, and great practice.' That is to say, from the word 'sādhana' (Sanskrit), it means to fully accept, meaning to accept and obtain what is desired, or to practice, hence it is called practice. Furthermore, from the word 'siddhi' (Sanskrit), it means accomplishment, practicing this or that through various stages of accomplishment, and is called accomplishment. The essence is through the special methods of secret mantras, practicing whatever supreme and common accomplishments one desires to obtain, including recitation and practice. Categories Second, there is a general explanation and a specific explanation, which is a detailed explanation of group practice. First, there are four classifications. The first, classified by the object of practice, there are two types of accomplishments: common and supreme. Common accomplishments are further divided into minor and major activities, and supreme accomplishments are divided into temporary and ultimate. That is to say, practices such as resurrection, longevity, and pill practice as mentioned in the scriptures are common accomplishments, while Vajrasattva (金剛薩埵) and group practice, as well as medicine practice, are practices for achieving supreme accomplishments. The second type, classified by the basis of reliance, relies on various external material substances, internally reciting mantras through language, abiding in samadhi through mind, and practicing accomplishment through the efforts and postures of the body, etc. The combination of these two methods, the combination of three methods, the combination of four methods, and the internal classifications of each method are infinite. However, it is difficult to engage in activities by relying solely on material substances.

་ཕྲ་མོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པའི་མིང་འཇུག་ཀྱང་། སྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གི་སྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་བདེ་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནའང་། ལས་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་ན་ཡང་དག་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དགོས་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་སྒྲུབ་མི་རུང་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲིན་ལས་ 19-1-94a དང་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཕྲིན་ལས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་མོད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཐབས་དང་ཕྲིན་ལས་ཐབས་བྱུང་གི་ལྡོག་པ་ནས་མི་འདྲ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་ཀའང་སྤྱིར་སྤྱོད་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་མོད་ཀྱང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་ཡོད་པ་སོགས་སོ་སོའི་འདུ་ཚུལ་དང་དབྱེ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོས་དབྱེ་ན་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་དང་རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་གྱིས་དབྱེ་ན་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་གཉིས་སམ། དེ་རེ་རེ་ལའང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བསྙེན་པ་དང་ཉེ་བར་བསྙེན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིར་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་ཚོགས་སྒྲུབ་བསྟན་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྒྲུབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱ་སྙམ་ན། རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སྟེ། དང་པོ་ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་ཚང་བ་དང་ནང་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་མཐུས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱིན་རླབས་ལྷག་པར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བརྩོན་པས་འབྲས་བུ་བར་ཆད་མེད་ 19-1-94b པར་ཐོབ་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ཟག་པ་མེད་པ་རིག་འཛིན་གྱི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔས་སྒྲུབ་པའི་གཞི་བཟུང་། བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིས་གཞུང་བསྲངས་པས། འབྲས་བུ་རིག་འཛིན་རྣམ་བཞིའི་གོ་འཕང་ཞག་སོ་དྲུག་སོགས་དུས་མྱུར་བར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ནི། གནས་དུས་སྟོན་འཁོར་རྫས་དང་ལྔ་ལས་དང་པོ། དཔྱད་ལེགས་ཤིང་བར་ཆད་མེད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་གནས་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་དུས་སུ་བབས་པ་ན། ཐོག་མར་ཚེས་གྲངས་དང་གཟའ་སྐར་དུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་སོགས་བཀྲ་ཤིས་པ་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའོ། །གསུམ་པ་གསང་སྔགས་ཟབ་མོའི་གཞུང་ལ་མཁས་ཤིང་དོན་ལ་ནུས་པ་རྙེད་པའི་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོར་འོས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བཞི་པ་རྒྱལ

【現代漢語翻譯】 雖然微細的修行等也可以稱為『修行』，但並非是符合定義的『修行』。符合定義的十一種事物之修行，是指能快速成就最終果位的殊勝方便。然而，即使是微細的善行，如果被慈悲等殊勝的方便和智慧所攝持，也會成為正道的支分。並且，根據暫時的需要，也不是不能進行這些微細的修行。 那麼，『事業』和『修行』有什麼區別呢？事業也屬於修行的範疇，但修行是『方便』，事業是『方便所生』，從反體上有所不同。同樣，兩者都屬於廣義的『行』的範疇，但存在共性和個性的區別。因此，要了解各自的組織方式和區分方式。 第三，從本體上區分，有依靠生起次第的修行和依靠圓滿次第的修行兩種。 第四，從修行方式上區分，有唸誦和修行兩種，或者每一者又可以分為因和果兩種，即唸誦和近唸誦，修行和大的修行，總共有唸誦修行四支。 第二，特殊的差別是關於會供修法的闡述。為什麼認為這是特殊的修行呢？因為它在因、本體和果三個方面都非常殊勝。第一，外在的資具圓滿，內在獲得能力的男女瑜伽士聚集在一起，以此力量，對於成就悉地具有特別的加持。第二，通過持續不斷地精進唸誦修行的四支，能夠毫無障礙地獲得果位。第三，能夠成就無漏的持明果位。像這樣成群的會供修法，以五種圓滿作為修行的基礎，以唸誦修行的四支來維持，從而能夠在三十六天等短暫的時間內成就持明四果的果位。 其中，五種圓滿是：處所、時間、本尊眷屬、資具這五者。第一，是經過仔細考察，沒有障礙且吉祥的處所。第二，瑜伽士們開始進行會供修法的時間，從最初的吉祥日開始，直到圓滿完成大悉地事業的整個過程。第三，是精通甚深密咒經典，並且能夠證悟實義，堪為金剛上師的人。第四，是眷屬。

【English Translation】 Although subtle practices and the like can be called 'practice', they are not 'practice' in the defined sense. The defined practice of the eleven objects is a special means to quickly achieve the ultimate result of bliss. However, even subtle actions, if grasped by special means of compassion and wisdom, become part of the right path. And, depending on the temporary needs, it is not impossible to perform these subtle practices. Then, what is the difference between 'activity' and 'practice'? Activity also belongs to the category of practice, but practice is 'means' and activity is 'born of means', differing in their inverse relationship. Similarly, both belong to the general category of 'conduct', but there is a difference between general and specific. Therefore, one should understand their respective ways of organizing and distinguishing. Third, distinguished by essence, there are two types of practice: practice based on the generation stage and practice based on the completion stage. Fourth, distinguished by the method of practice, there are two types: recitation and practice, or each of these can be divided into cause and effect, namely recitation and near recitation, practice and great practice, thus there are four branches of recitation and practice. Second, the special difference is the explanation of the gathering practice. Why is this considered a special practice? Because it is particularly superior in terms of cause, essence, and result. First, the external equipment is complete, and the male and female yogis who have obtained internal power gather together. With this power, there is special blessing for achieving siddhi. Second, by continuously striving for the four branches of recitation and practice, one can obtain the result without interruption. Third, one can achieve the state of non-leaking awareness holder. Such a group gathering practice is based on the five perfections, and maintained by the four branches of recitation and practice, so that the result of the four states of awareness holder can be achieved quickly in thirty-six days, etc. Among them, the five perfections are: place, time, retinue, substance, and the fifth. First, it is a place that has been carefully examined, is free from obstacles, and is auspicious. Second, the time when the yogis begin to engage in the gathering practice, starting from the initial auspicious date and continuing until the entire process of accomplishing the great siddhi is completed. Third, it is someone who is proficient in the profound secret mantra scriptures and is able to realize the meaning, and is worthy of being a Vajra Master. Fourth, is the retinue.

་ཐེབས་དང་གཟུང་མ་གིང་དང་ཀརྨ་དང་སྤྱན་པ་དང་ཕྱག་ཚངས་པ་སོགས་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཟབ་མོ་དེར་འདུ་བར་འོས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཚོམ་བུ་དུ་བསྒྲུབས་ 19-1-95a པའི་ལྷ་ཡི་གྲངས་དང་མཉམ་པའོ། །ལྔ་པ་འཚོ་བ་ཟས་ནད་ཟློག་སྨན་དགོས་པ་ཡོ་བྱད་སྒྲུབ་པ་རྫས་དང་བཞི་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འདུ་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པ་ཟབ་མོ་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ནི། ཐོག་མར་ལྷ་མཉེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྙེན་པ་དང་། དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་ཉེ་བསྙེན་དང་། དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་བླངས་ནས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འགལ་རྐྱེན་བསལ་བའི་སླད་དུ་ཕྱི་མཚམས་བཅད་པ་དང་དམ་སྲི་མནན་པ་དང་ནང་གི་མཚམས་བཅད་པ་བྱས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་པར་བྱའོ། །དེ་ལའང་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་དང་སློབ་དཔོན་རྫས་སློབ་མ་ལྷ་སྟ་གོན་དུ་བྱ་བ་སྔོན་འགྲོ་དང་། མ་ཏྲཾ་བསྒྲལ་བའི་ཁོག་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་སུ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཤིང་དེར་སྒྲུབ་རྫས་བཀོད་ལ་དེ་དང་གཞན་ཡང་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཚུལ་བཞིན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱ་བ་དངོས་གཞི་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་བཟླས་ཤིང་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ་བ་དང་། དེར་འཇུག་ 19-1-95b ཅིང་དབང་ནོད་པ་རྗེས་ཏེ་དེ་ཡན་ཆད་ནི་བསྙེན་པའོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཚུལ་བཞིན་བསྲངས་ནས་བཟླས་སྒོམ་ལ་འབད་པས་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བའི་མཚན་མ་མཐོང་བ་ནི་ལྷ་ཉེ་བར་བསྙེན་པའོ། །དེ་ནས་ཞི་བ་ཡིན་ན་ཁྲོ་བོར་གནས་བསྒྱུར་བའམ་སྔ་མ་བསྒྲུབ་པའི་ཞི་ཁྲོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་འཕྲོ་འདུའི་དམིགས་པ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ལ་འབད་ཅིང་བཟའ་བཏུང་རྒྱན་གོས་སོགས་འདོད་ཡོན་བདེ་སྟོང་དུ་རོལ་བ་དང་། བྲོ་གར་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ལྷ་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་བླང་བར་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཉི་མ་ནུབ་ནས་སྐྱ་རིང་མ་ཤར་བའི་བར་གྱི་མཚན་གཅིག་ལ་སྲོད་ལ་འཕྲོ་འདུ་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་ལྷ་ལས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་དང་། ནམ་གུང་སྒྲོལ་བ་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་དགྲ་ལས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་དང་། ཐོ་རེངས་སྦྱོར་བ་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་ཡུམ་ལས་དངོས་གྲུབ་ལེན་པ་དང་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་སྒྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས་དཔེ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིམ་བཞིན་དྲངས་ནས་འཕགས་ 19-1-96a པའི་ས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྟོགས་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཐོབ་ཟིན་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་བར་ད

【現代漢語翻譯】 具備各自功德的灌頂、陀羅尼、護摩、羯磨、眼法、手印等，以及適合聚集於深奧壇城中的男女瑜伽士，其人數與天神相等。第五，生活所需之食物、醫藥、驅病之物、所需用具、修法之物等四種資具，應無一遺漏地備齊。像這樣，通過具備五種圓滿的方式，以四種次第進入深奧的修法，即首先以令本尊歡喜的方式進行近修（བསྙེན་པ་，approach），然後從近修轉向成就悉地，這稱為近成就（ཉེ་བསྙེན་，close approach）。之後是成就悉地，以及獲得悉地后完全成就，這稱為大成就（སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་，great accomplishment），共有這四種。此外，爲了消除違緣，應進行外結界、鎮壓邪魔、內結界等，然後建立壇城。其中，壇城本尊、上師、修法之物、弟子、本尊之準備等是前行。在降伏母續的腹部，于加持之地繪製本尊壇城，並在其中陳設修法之物，以及如法加持其他一切用具，這是正行。對壇城進行唸誦和各種供養，以及進入壇城接受灌頂，這是後行，以上是近修。之後，如法進行修法儀軌，努力進行唸誦和禪修，從而見到悉地臨近的徵兆，這稱為親近本尊。 然後，如果是寂靜本尊，則轉換為忿怒本尊，或者繼續修持之前所修的寂靜或忿怒本尊，專注于融合之觀想，努力進行唸誦，享受飲食、裝飾等欲妙，以樂空雙運的方式，並通過舞蹈、手印等方式令本尊歡喜，從而修持並使悉地的徵兆穩固顯現，這稱為成就。之後，獲得悉地稱為大成就。具體而言，在太陽落山至黎明前的夜晚，於一個時辰內，在黃昏時分以融合爲道，從本尊處獲得悉地；在午夜時分以度脫為道，從敵人處獲得悉地；在黎明時分以結合爲道，從明妃處獲得悉地。通過這三種方式，獲得壇城本尊的身語意悉地。像這樣，依靠會供輪，逐步引導譬喻智慧和真實智慧，從而安住于聖地。如果已經獲得了之前的證悟，那麼之後的證悟無需再學，直至證得雙運。

【English Translation】 Possessing the individual qualities of empowerment, dharani, homa, karma, eye practices, hand gestures, etc., and male and female yogis suitable to gather in the profound mandala, their number equal to the gods. Fifth, the necessities of life, such as food, medicine to ward off illness, necessary implements, and substances for practice, these four requisites should be gathered without omission. In this way, through possessing the five perfections, entering the profound practice with the fourfold approach of approach and accomplishment: first, approaching by pleasing the deity (བསྙེན་པ་, approach); then, turning from that towards the accomplishment of siddhis, this is called close approach (ཉེ་བསྙེན་, close approach). After that is accomplishing siddhis, and having taken the siddhis, fully accomplishing, this is called great accomplishment (སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་, great accomplishment), these are the four. Furthermore, in order to eliminate obstacles, one should perform outer boundary, suppress evil spirits, and inner boundary, and then construct the mandala. Among these, the mandala deity, the guru, the substances for practice, the disciple, the preparation of the deity, etc., are the preliminaries. In the belly of subduing the Matram, in a place blessed as the ground, draw the mandala of the image, and arrange the substances for practice there, and properly bless all other implements, this is the main part. Reciting and making various offerings to that mandala, and entering there and receiving empowerment, this is the conclusion, up to that point is approach. Then, properly straightening the practice according to the scriptures, striving in recitation and meditation, seeing the signs of approaching siddhis, this is approaching the deity. Then, if it is a peaceful deity, transform into a wrathful deity, or continue to practice whichever peaceful or wrathful deity was practiced before, focusing on the union of the two, striving in recitation, enjoying desirable things such as food, drink, ornaments, etc., in the bliss-emptiness, and pleasing the deity through dance, gestures, etc., having practiced in this way, the stable signs of siddhis become manifest, this is accomplishment. Then, taking the siddhis is called great accomplishment. Specifically, during one night, from sunset until the sky turns gray, at dusk, taking union as the path, obtaining siddhis from the deity; at midnight, taking liberation as the path, obtaining siddhis from the enemy; at dawn, taking union as the path, obtaining siddhis from the consort. Through these three ways, one obtains the body, speech, and mind siddhis of the mandala deity. Like that, relying on the tsok offering, gradually drawing the example wisdom and the meaning wisdom, one will abide in the noble bhumi. If one has already obtained the previous realizations, then the subsequent realizations need not be learned, until the state of union.

ུ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པས་ན་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞིར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། 方便 གསུམ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ལ། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས། དང་པོ་ལའང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་རིམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མདུན་དུ་བཞག་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་དམིགས་པའི་རྟེན་ལ་བློ་བཞག་ཅིང་གོམས་པའི་སྒོ་ནས་ཉམས་ལྔ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པས་སྣང་སྲིད་ལྷ་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྩལ་འབྱོངས་པ་ན་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་ནོད་ཅིང་དམ་ཚིག་བཟུང་ལ་གདམས་ངག་བསླབ་པ་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག །རྩེ་གཅིག་ཏུ་ལྷར་བསྒོམ་པ་ཉེ་བར་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག །བརྟན་པ་ཐོབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག །མཐར་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ། གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་ལ་ཐབས་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་དང་། ཐབས་བྱུང་མཚན་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཕྲ་ཐིག་དང་རླུང་སྦྱོར་གཏུམ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་སྟོང་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པར་བྱ་བ་བསྙེན་པ་དང་། གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་ 19-1-96b ཏེ་དབབ་གཟུང་ལྡོག་ཁྱབ་ཀྱི་སྦྱོར་བས་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་གི་དབྱེ་བས་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞིར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་།རང་ལུས་ཐབས་ལྡན་ལའང་གདམས་ངག་ཐོབ་པ་དང་། དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང་། གོམས་པ་བརྟན་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་རིམ་པས་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་དང་། གཞན་ལུས་ལའང་གདམས་ངག་ཤེས་ཤིང་རིག་མ་འདུ་བྱ་བ་སོགས་བསྙེན་པ། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཉེ་བསྙེན། དགའ་བ་སྔ་མ་གསུམ་སྐྱེས་པ་སྒྲུབ་པ། ལྷན་སྐྱེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྒྲུབ་ཆེན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་དགའ་བ་བཞི་ཡང་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིར་གནས་ཏེ། སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པའོ། །མདོར་ན་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་འདི་དངོས་གྲུབ་གང་བསྒྲུབས་ཀྱང་དེ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ལམ་དང་། དེའི་རྒྱུ་སྔ་མ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ལ། དེ་ལ་ནང་གི་དབྱེ་བ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུའང་བྱར་རུང་བས་ན་ལམ་ལྔ་ཡོངས་རྫོགས་ལ་སྦྱར་བ་དང་། ཉམས་ལེན་ཐུན་གཅིག་ལ་སྦྱར་བའི་བར་གྱི་སྦྱོར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་མཚན་མེད་ 19-1-97a འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་མཚན་བཅས་ཀྱི་ལམ་མཐའ་དག་ཀྱང་འདི་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། རིམ་གྱིས་ལས་ལམ་དེ་དག་གི་ཐབས་གོམས་པ་ལས་གདོད་འདི་ལ་འཇུག་ནུས་ཤིང་། གཅིག་ཆར་བའམ་རྫོགས་ཆེན་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དག་ནི་ཐབས་ཞུ་བདེ་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པར། བླ་མའི་མན་ངག་དང་བྱིན་རླབས་འཕོ་བ་ཁོ་ནའི་སྟོབས་ལས་ཚུལ་འདི་ལ་འཇུག་ནུས་སོ། །གང་ལྟར་ཀྱང་འདི་ནི་རྫོགས་རིམ་ག

【現代漢語翻譯】 因此，通過不斷地提升，將會成就四種持明果位。 方便 三、修持方法：如何修持之理，以及如此修持之果。首先，又分為生起次第和圓滿次第兩種。第一，對於擺在面前的佛像等所緣依處，通過專注和串習，使五種驗相達到圓滿，從而精通顯現世間為本尊的瑜伽，就能獲得成就。具體來說，接受灌頂並守護誓言，學習訣竅是近修的支分；一心專注于本尊是近修的支分；獲得穩固是修的支分；達到圓滿是修大支分。第二，圓滿次第又分為有相方便的圓滿次第和無相方便的圓滿次第兩種。第一種是依靠自身，通過微細脈、明點和調氣拙火等，使樂空體驗達到極致，這是近修。依靠異性身體，通過引攝、執持、逆轉、遍佈的結合，使俱生智顯現，這是修。這二者又可以根據方便和方便生起進行區分，從而形成近修和修四種。對於自身有相方便，也有獲得訣竅、對此進行串習、串習穩固和達到圓滿的次第，從而形成近修和修四種。對於異性身體，也有了解訣竅並聚集明妃等近修；加持后，金剛和蓮花交合是近修；生起前三種喜是修；體驗俱生智是修大。不僅如此，四喜也安住于近修的四支分中，前前為因，後後為果。 總而言之，無論修持何種悉地，這四種近修支分都可以分為直接修持該悉地的道和該悉地的因，即前者。對此，內部也可以分為因果兩種，因此可以與五道全部結合，並且要知道存在著與一次修法相結合等各種結合方式。第二種是無相光明大圓滿，所有有相的道都只是爲了證悟它的方便。通常需要逐漸熟悉那些道的方便，才能進入這個法門。而對於那些適合大圓滿的根器敏銳的調伏對像來說，則不需要依賴方便的易修等，僅僅依靠上師的口訣和加持的遷轉力，就能進入這種方式。無論如何，這都是圓滿次第的精華。

【English Translation】 Therefore, by continuously progressing upwards, one will attain the four Vidyadhara levels. Convenience Third, the method of practice: the way to practice and the result of such practice. First, there are two stages: the generation stage and the completion stage. First, by focusing on the object of devotion, such as the statue of the deity placed in front, and becoming familiar with it, the five experiences are brought to perfection. When one becomes skilled in the yoga of perceiving all phenomena as the deity, accomplishment is attained. Specifically, receiving empowerment, upholding vows, and learning instructions are the limbs of approach (bsnyen pa). Single-pointedly meditating on the deity is the limb of near approach (nye bar bsnyen pa). Gaining stability is the limb of accomplishment (sgrub pa). Reaching perfection is the limb of great accomplishment (sgrub pa chen po). Second, the completion stage has two aspects: the completion stage with means and signs, and the completion stage without means and signs. The first, based on one's own body, involves experiencing bliss and emptiness through subtle channels, drops, and the combination of winds and inner heat (gtum mo), which is approach. Based on the body of another, the union of drawing in, holding, reversing, and spreading leads to the manifestation of co-emergent wisdom, which is accomplishment. Each of these can be further divided into means and arising from means, resulting in four: approach and accomplishment. For one's own body with means, there are the stages of obtaining instructions, becoming familiar with them, stabilizing familiarity, and reaching perfection, resulting in four: approach and accomplishment. For the body of another, there is knowing the instructions and gathering consorts, which is approach. After blessing, the union of Vajra and Padma is near approach. Generating the first three joys is accomplishment. Experiencing co-emergent wisdom is great accomplishment. Moreover, the four joys also abide as the four limbs of approach and accomplishment, with each preceding one being the cause and each succeeding one being the result. In short, these four limbs of approach and accomplishment can be divided into the path that directly accomplishes whatever siddhi is being sought and its prior cause. Internally, this can also be divided into cause and effect, so it can be applied to the complete five paths. One should understand that there are various ways of combining them, including combining them with a single session of practice. The second is the great perfection of signless luminosity, where all paths with signs are merely means to realize this. Usually, one can only enter this path after gradually becoming familiar with the means of those paths. However, those sharp-witted individuals who are meant for the Great Perfection do not need to rely on the ease of practice of means. They can enter this path solely through the power of the guru's instructions and the transference of blessings. In any case, this is the essence of the completion stage.

ཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་དམ་པའོ། །དེ་ཡང་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཐད་ཀར་རྗེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ལྟར་དགག་སྒྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད་པར་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་མན་ངག་ཐོས་པ་ནི་བསྙེན་པའི་ཚུལ་ཏེ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མིག་ཕྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་དོན་རང་གིས་གོ་བ་ནི་ཉེར་བསྙེན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །གོ་བ་བཞིན་དུ་གོམས་པར་བྱས་པས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གོམས་པ་བརྟན་ནས་ལམ་གྱི་བྱ་རྩོལ་དང་ཐེག་བརྒྱད་གྲུབ་ 19-1-97b མཐའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཞིག་སྟེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་གདེང་ཐོབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་འཇུག་པ་ནི་མཚན་མ་རྫས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་མི་ནུས་ཏེ་རང་རིག་པ་རྩལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ནི་བཞག་ཐབས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་དུ་ཤར་བ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་སྟེ་བཞག་ཐབས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་ལམ་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཡེ་ཤེས་འཆར་ཚུལ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས། སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས། ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ངོར་བཅོས་མའི་ལྷ་སྐུར་ཤར་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་པས་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ལས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པ། རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་སྣང་བ་མུ་མེད་པ་རང་སྣང་ཙམ་དུ་ཤར་བའོ། །གཉིས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཏིང་འཛིན་བརྟན་པས་ལྷར་སྣང་བསྡུས་ཏེ་མི་དམིགས་པར་བསམ་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་པས་མཚན་བཅས་ཐབས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་བཞི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཐ་མའི་དུས་སུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་ 19-1-98a གསལ་མཐོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་དབྱིངས་རིག་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དེ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རང་གསལ་མ་བཅོས་ལྷུག་པར་མྱོང་བས། བཅོས་མས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐབས་ཀྱི་འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བར་གནས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་གསུམ་མོ། །དེ་གསུམ་ཀྱང་དག་པ་དང་མཉམ་པ་དབྱེར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ནས་བཞག་ཀྱང་། ངོ་བོ་ལ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱང་སྟོང་པར་སྣང་། འོད་གསལ་ཀྱང་རང་སྣང་མ་འགགས་པ་ཡིན་པས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་མོད། གཙོ་ཆེ་ཆུང་གིས་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །དེ་དང་མཚུངས་པར་དག་མཉམ་ཞེས་པའི་མིང་འདི་དག་ཀྱང་གཉིས་ཀའི་སྒྲ་འདོམས་ན་སོ་སོའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། གང་རུང་རེས་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ས

ྟོན་ཏེ། དག་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷར་དག་པ་དང་། དོན་དམ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མས་དག་པར་སྟོན་ལ། མཉམ་པས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་པར་མཉམ་པ་དང་། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པར་སྟོན་པས་ན། ཚིག་དེ་གཉིས་གང་བརྗོད་ཀྱང་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་མཚོན་པར་ནུས་པས་ན་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ 19-1-98b ཡང་དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་ལུས་སོགས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་འདི་ལ་ཉམས་དང་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཉམས་ལའང་བརྟན་མི་བརྟན་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ལ། དབྱེ་སྒོ་གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་དོན། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱི་དོན། མཚན་བཅས་རྫོགས་རིམ་དང་མཐུན་པའི་སྦས་དོན། མཚན་མེད་རྫོགས་ཆེན་ནམ་འབྲས་བུ་དང་མཐུན་པ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏེ་ཚུལ་བཞི་པོའང་རེ་རེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་དུ་ཡོད་ལ། ཚུལ་བཞི་པོ་སྔ་མ་སྔ་མའི་དོན་ལས་ཕྱི་མ་འཕགས་ཤིང་། ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་གཞོལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལམ་ཕྲ་ཐིག་སོགས་གོམས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཁོ་ནས་སྟོང་བཞིའི་ཉམས་མྱོང་དྲངས་པ་དང་། སྙོམས་འཇུག་དང་གཉིད་འཐུག་དང་འཆི་བའི་སྐབས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཟིན་ཚུལ་རྣམས་སྤྱི་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང་། རླུང་སེམས་ཀྱི་གཡོ་བ་ཕྲ་མོ་འགོག་ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཆེ་ལ། གང་དུ་རླུང་སེམས་ཕྲ་མོ་མ་ཐིམ་པ་དེ་སྲིད་དུ་འོད་གསལ་མཐར་ཐུག་མིན་ཞིང་། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ཀུན་རྟོག་བཞོན་པ་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ཐིམ་པའི་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་རིག་གདངས་མ་འགགས་པའི་ 19-1-99a བདག་ཉིད་ཅན་ནི། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི་སེམས་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་མིན་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་དབྱིངས་དང་རོ་གཅིག་པ་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རིག་གདངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་བརྗོད་བྱ་དགོས་པ་མང་ཡང་གཞན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། ཅི་སྟེ་ནམ་མཁའ་ཉོན་མོངས་བྱ་བར་ནུས། །དེ་ལ་རྗེས་ཀྱང་བསྟན་པར་ནུས་སྲིད་ཀྱི། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་ཉོན་མོངས་བྱར་མི་ནུས། །ཅེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདོད། །དེ་ནི་གློ་བུར་ཉེས་པས་མ་རུང་བྱས། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཡ

【現代漢語翻譯】 因此，當提到『清凈』時，它象徵著世俗層面上的神祇清凈，以及勝義層面上去除了戲論之相的清凈。而『平等』則象徵著世俗層面上的佛與眾生無別平等，以及勝義層面在無戲論之界中的平等。因此，無論說哪個詞，都能表達本初即是佛的含義。所以在續部中， 也應理解為以各種不同的方式進行了闡述。對於這種幻身等三種智慧，存在著體驗和證悟的差別，體驗也有穩定和不穩定等多種情況。還有其他的分類方式，可以分別對應于波羅蜜多乘的詞義、生起次第的總義、具相圓滿次第的隱義、以及無相大圓滿或果乘的究竟義，這四種方式可以逐一對應。而且，這四種方式中，後者比前者更為殊勝，並且所有這些都趨向于究竟義。要知道，僅僅通過修習細微道等，從習慣的禪定中引出空性的四種體驗，以及在入定、深度睡眠和死亡時把握光明的方式，雖然在總體上相似，但在阻止風心細微流動的方面存在很大差異。在風心細微流動未停止之前，光明就不是究竟的。當八十種自性分別念及其所依全部融入光明之界，並且覺性之光未中斷時， 這便是區分心與智慧的智慧，而非心。這是法性，而非有法，因為它是次第上與法界無二無別的、無能取所取的覺性之光，並且是心的實相，即顯空雙運、離於言說的狀態。這裡有很多需要表達的內容，但將在其他地方進行闡述。即使在波羅蜜多乘中也闡述了這種方式，更不用說金剛乘了。《大慧海請問經》中說：『如果能夠染污虛空，或者在虛空中留下痕跡，或許有可能。但自性光明圓滿的菩提心，永遠無法被染污。』《經莊嚴論》中說：『心總是被認為是自性光明的，只是被突如其來的過失所染污。法性是不同於心的另一種心，它被稱為非光明的自性。』《寶性論》中說：『心的自性光明，就像虛空一樣不變，』

【English Translation】 Therefore, when 'purity' is mentioned, it symbolizes the purity of deities in the conventional sense, and the purity of removing the characteristics of elaboration in the ultimate sense. 'Equality' also symbolizes the equality of Buddhas and sentient beings without distinction in the conventional sense, and the equality in the realm of non-elaboration in the ultimate sense. Therefore, whichever word is spoken, it can represent the meaning of being a Buddha from the beginning. Thus, in the tantras, it should also be understood that various explanations are given in this way. Regarding these three wisdoms such as the illusory body, there are differences in experience and realization, and there are various situations such as stability and instability in experience. There are also other classifications that can be applied to the meaning of words in accordance with the Paramita Vehicle, the general meaning in accordance with the Generation Stage, the hidden meaning in accordance with the Completion Stage with signs, and the ultimate meaning in accordance with the Great Perfection without signs or the Fruition Vehicle. Each of these four aspects is superior to the previous one, and all of them tend towards the ultimate meaning. It should be known that although the experience of the four emptinesses is drawn from the practice of familiarizing oneself with the subtle path, and the way of grasping the clear light during meditative absorption, deep sleep, and death are similar in general, there is a great difference in the way of stopping the subtle movement of wind and mind. As long as the subtle wind and mind have not dissolved, the clear light is not ultimate. When all eighty natural conceptions, along with their mounts, have dissolved into the realm of clear light, and the radiance of awareness has not ceased, this is the wisdom that distinguishes between mind and wisdom, not mind. It is the nature of reality, not something that possesses that nature, because it is the radiance of awareness that is indivisible from the realm of reality and free from grasping and being grasped, and it is the true nature of mind, which is the union of appearance and emptiness, beyond expression. There are many things that need to be expressed here, but they will be explained elsewhere. Even in the Paramita Vehicle, this method is explained, let alone in the Vajrayana. The Sutra Requested by Sagaramati says: 'If one could defile the sky, or show traces in it, it might be possible. But the Bodhicitta of complete clear light by nature can never be defiled.' The Ornament of the Sutras says: 'The mind is always considered to be clear light by nature, but it is corrupted by sudden faults. The nature of reality is another mind that is different from the mind, and it is called non-clear light by nature.' The Uttaratantra says: 'The clear light that is the nature of the mind is immutable like the sky,'

ང་དག་མིན་ 19-1-99b རྟོག་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སོགས། །གློ་བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་གཞི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ལ་གོ་བ་རྣལ་མ་མ་ཆགས་ན་གཞི་འོད་གསལ་གཏན་ལ་དབབ་མི་ནུས་ཏེ། འོད་གསལ་ཞེས་པ་སྟོང་པ་མེད་རྐྱང་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཟུང་ན་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་མཐའ་དག་ལོག་པའི་ཚེ་ན་སེམས་གཏན་མེད་ལ། སེམས་མེད་ན་སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་སུ་ཞིག་གིས་ངོས་ཟིན་པར་བྱ། གལ་ཏེ་ཐ་མལ་པའི་སེམས་གསལ་རིག་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཟུང་ཞིང་དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱང་གནས་རྙེད་པར་སྨྲ་ན། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ཀུན་རྟོག་གཞན་ཀྱང་དེ་ལ་གནས་ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྙེད་དེ་ཚུལ་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་། ཡེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་འཕོ་འགྱུར་དང་བྲལ་བར་གནས་པ་ལ། གློ་བུར་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཀུན་རྟོག་སྤྲིན་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བའི་སྐབས་ན། ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་རང་གི་རྩལ་ལས་ཤར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་རང་གསལ་དུ་མྱོང་བ་ལ་འོད་གསལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། ། 19-1-100a རང་རྩལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མ་གཡོས་ན་ནི་འཁྲུལ་བའང་མིན་ལ་གྲོལ་བའང་མིན་ཏེ་གཞི་ཙམ་དུ་གནས་སོ། །རང་རྩལ་ལས་གཡོས་པ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་ལས་གོལ་ཏེ་གཞི་དང་མི་མཐུན་པར་གཟུང་འཛིན་ཅན་དུ་སོང་ན་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཞིང་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་འཛིན་པ་རྩྭ་སོག་གི་གཟི་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤར་ན་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་མེ་དང་འདྲ་བར་གཟུང་འཛིན་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཚང་ཚིང་ལྟ་བུ་རྣམས་སྲེག་པར་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པས་ན་འདི་གཉིས་གནད་མ་ལོག་པ་གལ་ཆེའོ། །རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་རྣམས་ནས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་ལ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཀྱིས་སུ་ནི་ལས་རྣམས་སོགས། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད། །ཅེས་དང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ནི། །ཕྱིར་ཡང་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་། ཡུལ་ཇི་བཞིན་མ་རིག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཇི་ 19-1-100b བཞིན་རིག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་ལ། གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལོག་ཀྱང་འདི་མི་ལྡོག་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐབས་ནའང་ཆབ་རོམ་དང་ཆུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ཀྱང་འོད་གསལ་གྱི་ངང་ནས་འཁྲུལ། སླར་གྲོལ་ཀྱང་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་གྲོལ་ཚུལ་ཤེས་པ་འདི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ

【現代漢語翻譯】 如是說，『由分別念而生的貪慾等，不會因突如其來的垢染而變成煩惱。』正如所說的那樣。在此，如果不能真正理解基（gzhi，base）的真諦，即無二雙運（dbyer med zung 'jug，inseparability of two aspects），就無法確定基光明（gzhi 'od gsal，primordial luminosity）。如果將光明理解為僅僅是空性（stong pa，emptiness），那麼當所有心和心所（sems sems byung，mental factors）都消失時，心就完全不存在了。如果心不存在，即使存在如虛空般的空性，又有誰能認識到它呢？如果將光明理解為僅僅是凡夫的明覺（gsal rig，clarity and awareness），並認為其中存在能取所取（gzung 'dzin，grasping and the grasped）的分別念，那麼為什麼八十種自性分別念（rang bzhin brgyad cu'i kun rtog，eighty innate conceptualizations）不能存在於其中呢？因為情況是一樣的。因此，心的法性（chos nyid，dharmata）本來就是界（dbyings，dhātu）和智（rig，jñāna）無二無別，超越了能取所取的分別唸的範疇。它本來就如虛空般，不生不滅。當突如其來的能取所取的分別念如雲般消散時，通過道的（lam，path）力量，法性從自身的力量中顯現出智慧（ye shes，jñāna），在無有能取所取的情況下，自明自證（rang gsal，self-illuminating）地體驗，這被稱為見光明（'od gsal mthong ba，seeing the luminosity）。 如果自力（rang rtsal，own power）的智慧沒有動搖，那麼既不是迷惑也不是解脫，而是安住于基的狀態。如果從自力中動搖，因緣（rkyen，condition）而偏離，變得與基不一致，產生能取所取，則稱為心（sems，citta），這就是迷惑，是所有輪迴習氣（'khor ba'i bag chags，cyclic existence habitual patterns）的基礎，就像草叢中的火星。如果不顛倒地顯現，則稱為智慧。就像火一樣，焚燒能取所取和輪迴習氣，從而獲得解脫。因此，這兩者的關鍵在於不顛倒。全知（rdzogs chen，atiyoga）的經典中非常清楚地闡述了識（rnam shes，vijñāna）和智慧的區別。《楞伽經》（Lankavatara Sutra）中也說：『心造諸業。智慧能辨別。』《三摩地王經》（Ting 'dzin rgyal po）中說：『了知心之自性，復生智慧。』識和智慧，雖然在明和覺的體性上相似，但區別在於是否如實地認知對境，是否顛倒地執著。即使能取所取的識顛倒了，也要明白智慧不會因此而改變，就像基位眾生（gzhi sems can，sentient beings in the ground state）的情況，如同冰和水一樣。因此，要知道即使在迷惑時也是在光明的狀態中迷惑，解脫時也是在光明的狀態中解脫，這一點非常重要。

【English Translation】 As it is said, 'Desire and so on, arising from conceptualization, do not become afflictions due to sudden stains.' Just as it is said. Here, if one does not truly understand the meaning of the base (gzhi, base) as the inseparability of two aspects (dbyer med zung 'jug, inseparability of two aspects), one cannot ascertain the primordial luminosity of the base (gzhi 'od gsal, primordial luminosity). If luminosity is understood as merely emptiness (stong pa, emptiness), then when all mind and mental factors (sems sems byung, mental factors) have ceased, the mind is completely non-existent. If the mind is non-existent, even if there is emptiness like space, who would recognize it? If luminosity is understood as merely the clarity and awareness (gsal rig, clarity and awareness) of an ordinary person, and it is said that grasping and the grasped (gzung 'dzin, grasping and the grasped) are also present in it, then why cannot the eighty innate conceptualizations (rang bzhin brgyad cu'i kun rtog, eighty innate conceptualizations) also be present in it? Because the situation is the same. Therefore, the dharmata (chos nyid, dharmata) of the mind, which is originally inseparable from the realm (dbyings, dhātu) and wisdom (rig, jñāna), is beyond the scope of grasping and the grasped. It is originally like space, free from change and abiding. When sudden conceptualizations of grasping and the grasped, like clouds, have dissipated, through the power of the path (lam, path), the wisdom (ye shes, jñāna) arising from the self-power of the dharmata experiences self-illumination (rang gsal, self-illuminating) without object and subject, this is called seeing the luminosity ('od gsal mthong ba, seeing the luminosity). If the wisdom of self-power (rang rtsal, own power) does not waver, then it is neither delusion nor liberation, but abides in the state of the base. If it wavers from self-power, deviates due to conditions (rkyen, condition), and becomes inconsistent with the base, producing grasping and the grasped, it is called mind (sems, citta), which is delusion and the basis of all habitual patterns of cyclic existence ('khor ba'i bag chags, cyclic existence habitual patterns), like a spark in the grass. If it arises without inversion, it is called wisdom. Just like fire, it burns grasping and the grasped and the habitual patterns of cyclic existence, thereby liberating. Therefore, it is crucial that these two are not inverted. The difference between consciousness (rnam shes, vijñāna) and wisdom has been very clearly explained in the treatises of Atiyoga (rdzogs chen, atiyoga). The Lankavatara Sutra also says: 'The mind creates all actions. Wisdom distinguishes.' The Samadhiraja Sutra says: 'By knowing the nature of the mind, wisdom will arise again.' Although consciousness and wisdom are similar in the nature of clarity and awareness, the difference lies in whether the object is truly cognized or whether it is grasped in a distorted way. Even if the grasping consciousness is inverted, it should be known that wisdom does not change, just like the case of sentient beings in the ground state (gzhi sems can, sentient beings in the ground state), like ice and water. Therefore, it is very important to know that even in delusion, one is deluded in the state of luminosity, and in liberation, one is liberated in the state of luminosity.

་སྟེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སོགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་མིན་ལ་རིག༷་པ༷་ཞེས༷་པ༷་གང་ཞེ་ན་ནང༷་རིག༷་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་འགྱུར༷་མེ༷ད་ཀྱི་བདེ་བ་དག་ཀྱང༷་སྟེ༷་དེ་དག་འཇིག༷་རྟེན༷་འདིར༷་ནི༷་ཐུབ༷་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷་རབ༷་གསུ༷ངས་ཉི༷ད་དེ། དེ་གང་ཞེ་ན་གང༷་དུ༷་འཇིག༷་རྟེན༷་གསུམ༷་པོ༷་མཐའ༷་དག༷་ཏུ༷་སྣང་བར་འགྱུར༷་ཤིང་ཀྱེ་མི༷་ཡི༷་བདག༷་པོ༷་སླར༷་ཡང༷་གང༷་དུ༷་ཐིམ༷་པ༷་འོད་གསལ་མི་འགྱུར་བ་དེའོ༷། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞི་འདི་ལ་ཡེ་ཤེས་སུ་བཞག་པ་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས་ན་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་མིན་པར་རིག་གདངས་ཀྱི་ཆ་ཡོད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་གྲོལ་ལས་འདས་པ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པས་ན་མ་འཁྲུལ་བ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་བཞག་གི གཞི་ལས་རྩལ་ཤར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་ནས་གྲོལ་ཟིན་པའི་ 19-1-101a ཡེ་ཤེས་དང་ནོར་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །གཞི་ལས་གཞི་སྣང་འཆར་ཚུལ་དང་། དེ་ལས་འཁྲུལ་གྲོལ་འབྱུང་ཚུལ། འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་ལྡོག་ནས་སླར་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པའི་ཚུལ་རྣམས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞུང་ཁོ་ན་ནས་གསལ་བར་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། སྤྱི་ཙམ་ནི་གཞིའི་སྐབས་སུའང་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱེད་རྫོགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་ཐམས་ཅད་དཔུང་བསྒྲིལ་ཏེ། གང་ལ་གང་དགོས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་བདེ་ཞིང་མྱུར་བ་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་འདི་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཡང་དོན་ཆེ་བ་ཉིད་དོ། །མདོར་ན་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལྟ་བས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་མཐར་ཐུག་ཀྱི་གཏན་སྲིད་ཟིན་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དམ་ཚིག་དང་དབང་དང་མཆོད་པ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དང་ལྡན་པར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་དངོས་གྲུབ་ 19-1-101b གྲུབ་པར་བྱས་ནས། གཞན་དོན་ཏུ་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བྱེད་པས་ན་བསླབ་པའི་དངོས་པོ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འཇུག་ཅིང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་སྒྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཙམ་ཡིན་ལ་རང་སེམས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་ལ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་ཤེས་ནས་མཉམ་རྫོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་པ་ན་སྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་ནས་མ་འཚོལ་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་བ

【現代漢語翻譯】 此外，在《時輪經》(Dus kyi 'khor lo)中說，『外道的論典等並非真如智慧，何為智？』答：『內智是空性與不變的樂，這些是諸佛在此世間所宣說的。』何為這些？答：『無論何時，三界一切顯現，唉！人主，又於何時，融入不變的光明中。』如是宣說。因此，將此地基安立為智慧，是因為法界是顯空雙運，並非僅是空性，而是具有覺性的部分；並且，因為自性超越迷亂解脫，不離此性，所以是從不迷亂的部分安立。不要將從地基顯現的智慧，與如實證悟后解脫的智慧混淆，這一點非常重要。從地基顯現地基顯現的方式，以及從中產生迷亂解脫的方式，迷亂返回地基后不再可能再次迷亂的方式，這些都只能從大圓滿的論典中清楚地瞭解。總的來說，在地基的章節中已經說過了。因此，將生起次第和圓滿次第作為主要的密咒和手印等一切密宗的修學之處都聚集起來，以具備所需一切道之支分的方式，如幻術般輕鬆迅速地成就暫時和究竟的利益，這被稱為密宗的修持。 第四，目的是：完全獲得暫時和究竟的 desired object，因為依賴於此，所以非常重要。總之，所謂的修持，是指通過見解確立的意義得以顯現，最終獲得究竟的決定。這也要依靠壇城(dkyil 'khor，梵文：mandala，曼荼羅，壇，輪圓具足)、三摩地(ting nge 'dzin，梵文：samadhi，等持)、誓言(dam tshig，梵文：samaya，三昧耶，誓句，本誓)、灌頂(dbang，梵文：abhiseka，阿毗षेक迦，灌頂)、供養(mchod pa，梵文：puja，布惹，供養)、咒語(sngags，梵文：mantra，曼怛羅，真言)和手印(phyag rgya，梵文：mudra，穆扎，印相)等，以精進的行為成就悉地(dngos grub，梵文：siddhi，悉地，成就)，爲了利益他人，隨心所欲地進行各種事業，因此遍及一切其他的修學之處。在究竟的意義上，要知道一切修持和所修持的都是自顯現，自心本自成佛，沒有可修持的，安住于任運自成、平等圓滿的狀態中，這就是修持的最終完成。如經中所說：『十方四時中，終不能得圓滿佛，自心即是圓滿佛，勿於他處覓佛陀。』

【English Translation】 Furthermore, in the Kalachakra (Dus kyi 'khor lo) it says, 'The scriptures of outsiders, etc., are not the wisdom of suchness. What is wisdom?' Answer: 'Inner wisdom is emptiness and unchanging bliss. These are what the Buddhas have proclaimed in this world.' What are these? Answer: 'Whenever the three realms appear entirely, alas! Lord of men, and whenever they dissolve into the unchanging clear light.' Thus it is proclaimed. Therefore, establishing this ground as wisdom is because the Dharmadhatu is the union of appearance and emptiness, not merely emptiness, but has a part of awareness; and because one's own nature transcends delusion and liberation, not moving from this nature, it is established from the part of non-delusion. Do not confuse the wisdom that arises from the ground with the wisdom that is liberated after realizing it as it is, this is very important. The way the ground appearance arises from the ground, and the way delusion and liberation arise from it, and the way that delusion, once returned to the ground, can no longer occur again, these can only be clearly understood from the treatises of Dzogchen. In general, it has already been said in the chapter on the ground. Therefore, gathering together all the places of learning in Secret Mantra, such as the generation stage and completion stage as the main ones, mantras and mudras, etc., in a way that possesses all the necessary limbs of the path, accomplishing temporary and ultimate benefits easily and quickly like an illusion, this is called the practice of Secret Mantra. Fourth, the purpose is: to fully obtain the desired object of temporary and ultimate benefit, because it depends on this, it is very important. In short, the so-called practice refers to the meaning established by the view becoming manifest, and ultimately obtaining the final certainty. This also depends on the mandala (dkyil 'khor, Sanskrit: mandala, 壇城，壇，輪圓具足), samadhi (ting nge 'dzin, Sanskrit: samadhi, 等持), samaya (dam tshig, Sanskrit: samaya, 誓句，本誓), abhiseka (dbang, Sanskrit: abhiseka, 灌頂), puja (mchod pa, Sanskrit: puja, 供養), mantra (sngags, Sanskrit: mantra, 真言) and mudra (phyag rgya, Sanskrit: mudra, 印相), etc., accomplishing siddhi (dngos grub, Sanskrit: siddhi, 成就) through diligent action, and performing various activities as desired to benefit others, thus pervading all other places of learning. In the ultimate sense, knowing that all practice and what is practiced are self-appearances, and that one's own mind is inherently enlightened, there is nothing to practice, and abiding in the state of spontaneous accomplishment, equality, and perfection, this is the final completion of practice. As it is said in the tantra: 'In the ten directions and four times, one will never find a perfect Buddha. Mind itself is the perfect Buddha. Do not seek a Buddha elsewhere.'

ཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 供奉對境 བརྒྱད་པ་མཆོད་པ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། མཆོད་པའི་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། སྐལ་ལྡན་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །རིམ་གྱིས་ཡང་ན་ཅིག་ཅར་དུ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་སྦྱོར་ཞིང་། །མཆོད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་པཱུ་ཛའི་སྒྲ་ལས་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའམ། ཡང་ཡང་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པའམ། བཀུར་བའི་དོན་ཅན་ཏེ། དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའམ་ 19-1-102a ལྷ་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང་ལས་སྒྲུབ་པ་ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སམ། བཀུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དགྱེས་པ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཆོད་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལ་སྒོ་གསུམ་གྱིས་བཀུར་ཞིང་མཆོད་པའི་བསམ་པས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སྟོབ་པའི་སྒོ་ནས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་ཐུན་མིན་སོ་སོའི་དབྱེ་བ། ཐུན་མོང་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བཤད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཆོད་པ་དང་། བླ་ན་ཡོད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པ་དང་། དངོས་སུ་བཤམས་པ་དང་ཡིད་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་དང་། ཞིང་དང་བསམ་པ་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཐུན་མོང་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཆོད་པ་དང་། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་ནང་སྒོ་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཉིས་དང་། རྣམ་པའི་ཆ་ནས་བཀུར་སྟི་དང་ཟང་ཟིང་དང་སྒྲུབ་པའི་མཆོད་པ་གསུམ་དང་། ཕྱི་ཐུན་མོང་གི་མཆོད་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཉེར་སྤྱད་དུ་འོས་པའི་རིགས་སྔགས་ཕྱི་རྒྱུད་སོགས་སུའང་མཆོད་པར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དང་། ནང་ཐུན་མིན་ཁྱད་པར་གྱི་མཆོད་པ་སྔགས་ 19-1-102b ནང་པ་རང་གི་མཆོད་རྫས་རྟེན་རྫས་སྐོང་རྫས་སྒྲུབ་རྫས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་སོ། །གསང་བ་རྨད་བྱུང་གི་མཆོད་པ་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་མཆོད་པ། སྣང་སྲིད་བདེ་བ་ཆེན་པོར་མཆོད་པ་སྟེ་ལྟ་བ་དག་མཉམ་ཆེན་པོ། སྒོམ་པ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས། སྤྱོད་པ་གང་ཤར་རང་གྲོལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་སྒྲོལ་ལ་སོགས་པ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོའི་རིགས་བསྡུ་ན། ཕྱི་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོད་པ། ནང་དམ་རྫས་ཀྱི་མཆོད་པ། གསང་བ་སྦྱོར་སྒྲོལ་གྱི་མཆོད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་མཆོད་པའོ། །དང་པོ་ཕྱི་མཆོད་ལའང་། ཕྱག་རྒྱ་གར། བསྟོད་པ་གླུ། ཏིང་འཛིན་ཡིད། སྣ་ཚོགས་འདོད་ཡོན། རྨད་བྱུང་མཐུན་རྫས། ཁྱད་འཕགས་ཐབས། སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་བདུན་ནོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ལའང་རྐང་པའི་བྲོ་ལག་པའི་གར་མིག་གི་ལྟ་སྟངས་ལུས་ཀྱི་འདུག་ཚུགས་གར་གྱི་ཉམས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་པ་མ

【現代漢語翻譯】 ཞིན་ནོ། །（Xinno）是的。這些偈頌展示瞭如何實踐精進波羅蜜多（the perfection of diligence）。 供奉對境 第八，關於供養：分為四個方面：定義、類別、供養的方式和必要性。 定義 第一，如經文所說：『以具緣者清凈之殊勝，次第或頓悟，與法界等性相合，修持供養大手印。』這裡，『pūjā』（梵文，梵文天城體：पूजा，梵文羅馬擬音：pūjā，漢語字面意思：供養）一詞的意思是預先產生，或反覆產生喜悅，或尊敬。因此，它要麼是所有善行的先導，要麼是使諸神歡喜和完成所有事業的先導，要麼是以尊敬的方式反覆產生喜悅。也就是說，通過三門（身語意）尊敬供養的對境，並通過奉獻各種內外物品來取悅他們，這就是供養的本質。 類別 第二，類別分為兩種：獨特的個別分類和共同的薈供輪。首先是：一般來說，有世間和出世間的供養；有更勝一籌的和無與倫比的供養；有實際陳設的供養和意念產生的供養；根據供養的處所（田）、發心和物品的不同，有共同和特殊的供養；根據所依（rten）的不同，有屬於內三門（身語意）相續的供養，以及由外在物品和用具組成的供養；從形式上講，有尊敬的供養、物質的供養和成就的供養三種；外在共同的供養包括世間適用的物品，這些物品在事部密續等中也被廣泛認為是供養；內在獨特的供養包括密宗 內部自身的供養品，如所依物、本尊物、圓滿物和成就物等。秘密殊勝的供養是將五毒轉化為五智的供養，是將輪迴涅槃供養為大樂的供養，即見解為偉大的平等，修行為將輪迴涅槃作為基礎，行為以任運自解脫的方式接受結合與解脫等。如果將所有這些歸納為本質的類別，則有外在的受用供養、內在的誓言物供養、秘密的結合解脫供養，以及實相的偉大平等供養。首先，在外在供養中，有手印舞、讚頌歌、禪定意、各種欲妙、殊勝的助緣物、卓越的方便法，以及將輪迴涅槃作為基礎的供養等七種。其中，第一種包括腳的舞蹈、手的姿勢、眼睛的注視、身體的姿態和舞蹈的表情等各種手印形式。

【English Translation】 ཞིན་ནོ།། (Xinno) Yes. These verses show how to practice the perfection of diligence. Objects of Offering Eighth, regarding offerings: divided into four aspects: definition, categories, the manner of offering, and necessity. Definition First, as the text says: 'With the distinction of fortunate clarity, gradually or instantaneously, uniting with the equality of the dharmadhatu, meditate on the great mudra of offering.' Here, the word 'pūjā' (Sanskrit, Devanagari: पूजा, Romanized Sanskrit: pūjā, literal meaning: offering) means to generate beforehand, or to repeatedly generate joy, or to respect. Therefore, it is either the precursor to all virtuous deeds, or the means to please the deities and accomplish all endeavors, or the act of repeatedly generating joy through respect. That is, to please the objects of offering by respecting them with the three doors (body, speech, and mind), and by dedicating various internal and external objects, this is the essence of offering. Categories Second, the categories are divided into two: unique individual classifications and the common feast gathering. First is: generally, there are worldly and transcendental offerings; there are superior and incomparable offerings; there are actually arranged offerings and mind-generated offerings; according to the difference in the field of offering (field), intention, and objects, there are common and special offerings; according to the support (rten), there are offerings belonging to the inner three doors (body, speech, and mind) continuum, and offerings composed of external objects and implements; from the aspect of form, there are three types of offerings: respectful offerings, material offerings, and accomplishment offerings; external common offerings include items suitable for worldly use, which are also widely recognized as offerings in Kriya Tantra, etc.; internal unique offerings include tantric internal own offering substances, such as supports, deity substances, completion substances, and accomplishment substances, etc. The secret extraordinary offering is the offering of transforming the five poisons into the five wisdoms, the offering of samsara and nirvana as great bliss, that is, the view is great equality, the meditation is taking samsara and nirvana as the basis, and the conduct is accepting union and liberation, etc., in the manner of spontaneous self-liberation. If all these are summarized into categories of essence, there are external enjoyment offerings, internal samaya substance offerings, secret union-liberation offerings, and the suchness great equality offering. First, in the external offering, there are seven: mudra dance, praise song, meditative mind, various desirable qualities, extraordinary conducive substances, excellent skillful means, and the offering of taking samsara and nirvana as the basis. Among these, the first includes various mudra forms such as foot dance, hand gestures, eye gaze, body posture, and dance expressions.

ང་དུ་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལའང་དབྱངས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཤ་ཏ་པ་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། ཚིག་གི་ཆ་ནས་ཐུགས་དམ་བསྐུལ་བ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་མཆོད་པའི་སྔགས་ཚིག་སོགས་དུ་ 19-1-103a མར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དང་གུས་ཀྱིས་གཞི་བཟུང་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཆོད་པའི་སྤྲིན་རབ་འབྱམས་སུ་སྤྲུལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །བཞི་པ་ལ་ཉེར་སྤྱོད་བདུན་དང་། འདོད་ཡོན་དྲུག་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་གོས་རྒྱན་བཟའ་བཏུང་ཡོ་བྱད་གནས་ཁང་ཡུལ་ཕྱོགས་འབྱོར་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་ལྷ་དང་སྲུང་མ་རྣམས་རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་མཆོད་རྫས་དང་རྟེན་རྫས་གཞུང་ལས་གྲགས་པ་རྣམས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཇི་ལྟར་ན་མེ་ལ་བརྟེན་པའི་མཆོད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་ཚིམས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་མཆོད་པ་གཞན་ལས་འཕགས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་མཆོད་སྐོང་གི་མདོས་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚེགས་ཆུང་ལ་དོན་ཆེ་བ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །བདུན་པ་ནི་སྣང་ཞིང་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བློས་བླངས་ཏེ་མཆོད་པ་འབུལ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པར་ཞིང་ཁམས་འབུལ་བ་དང་ཚུལ་འདྲ་ཡང་། འདིར་ནི་སྣོད་བཅུད་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་བདེ་སྟོང་ 19-1-103b མཆོད་པའི་ཕྱག་རྒྱར་འབུལ་བ་སྟེ། འདི་ལ་སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་ཀྱི་མཆོད་པའམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་མཆོད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནང་མཆོད་ལ། དམ་རྫས་བདུད་རྩི། དམར་ཆེན་རཀྟ། བ་ལིང་གཏོར་མ་གསུམ་དངོས་སུ་གསུངས་ལ། གཞན་ཡང་རྡོ་རྗེ་ལུས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པའི་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གསང་མཆོད་སྦྱོར་སྒྲོལ་དངོས་སུ་གསུངས་ལ་གཞན་ཡང་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་མཆོད་པ་སོགས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ནི་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ་མཆོད་པ་དང་མཆོད་ཡུལ་མཆོད་བྱེད་མ་དམིགས་པར་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་མཉེས་པར་བྱེད་པ་མཆོད་པའི་རྒྱལ་པོའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་མཆོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་པོ་འདི་ནི། དབང་བཞི་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ལྟ་སྒོམ་དམ་ཚིག་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པ་ལ་ནང་གི་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་པས་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ན་མང་ཉུང་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་ཀྱང་། རྒྱུད་འདིར་དངོས་སུ་ 19-1-104a རྫས་དང་སྦྱིན་སྲེག་ཏིང་འཛིན་སྦྱོར་སྒྲོལ་བདུད་རྩི་བསྟོད་པ་གླུ་ཡི་མཆོད་པ་ཙམ་གསུངས་ལ། བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་

【現代漢語翻譯】 第一，它會轉變為多種形式，第二，從音韻的角度來看，它會轉變為諸如『夏達帕』等多種形式；從詞語的角度來看，它會轉變為諸如勸請發願、讚頌、祈禱、生起歡喜、供養的咒語等多種形式。 第三，以恭敬為基礎，通過三摩地幻化出無量供云，並通過智慧了知其無自性。 第四，包括七種近行供養、六種妙欲，以及特別的衣物、飾品、食物、飲料、用具、住所、處所、財富等等。 第五，是諸神和護法各自不共的供品和所依物，這些都已在經典中廣為人知。 第六，是火供等等，因為依賴火的供養是使諸神特別歡喜的方法，所以勝過其他供養。同樣，像贖祭朵瑪等，通過方便之門，花費少而意義重大的方法也有很多。 第七，是將顯現和存在所包含的一切法，統一地在心中接受，並供養出去。這與共同乘中供養凈土的方式相似，但在這裡，器情萬有，清凈與不清凈的一切，都原本安住于清凈、平等、大樂之中，因此將一切顯現和存在作為樂空供養的手印來供養。這也被稱為『顯有立基供養』或『普賢無別供養』。 第二，關於內供，經中實際講了三種：誓言物甘露、大紅肉ra-kta（梵文，rakta，血）、巴令朵瑪。 此外，還有金剛身的脈、氣、明點的自性清凈的各種供養顯現。 第三，關於秘密供養，經中實際講了雙運和誅殺，此外還有五毒轉為五智，三毒轉為身語意等的供養。 第四，關於真如供養，是將顯現和存在，清凈平等大樂的法身，供養于獨一明點，並且不執著于供養者、供養物和供養處，了知其自性平等，這就是令一切如來歡喜的供養之王。 如上所述，這四種外供等，與四灌頂相連，與見、修、誓言相合而行持。 如是，供養的內在分類有無量多種，因此在各個續部中講了多種多樣，或多或少。但在此續中，實際只講了供品、火供、三摩地、雙運誅殺、甘露、讚頌、歌舞供養等。上師前輩們的口訣...

【English Translation】 Firstly, it transforms into various forms. Secondly, from the perspective of phonetics, it transforms into various forms such as 'Shata-pa'; from the perspective of words, it transforms into various forms such as urging vows, praises, prayers, generating joy, and offering mantras. Thirdly, based on reverence, one emanates limitless clouds of offerings through samadhi, and through wisdom, one understands their lack of inherent existence. Fourthly, it includes the seven proximate offerings, the six desirable qualities, and specifically clothing, ornaments, food, drink, utensils, dwellings, places, wealth, and so on. Fifthly, it refers to the unique offerings and supports of the deities and protectors, which are well-known from the scriptures. Sixthly, it refers to fire offerings and so on, because offering through fire is a particularly pleasing method for the deities, and therefore surpasses other offerings. Similarly, there are many methods such as ransom rituals (mdos) that are less laborious and more meaningful through skillful means. Seventhly, it involves mentally accepting all phenomena encompassed by appearance and existence as one, and offering them. This is similar to offering pure lands in the common vehicle, but here, since all of existence, both container and contents, pure and impure, inherently abides in purity, equality, and great bliss, all of appearance and existence is offered as the mudra of bliss and emptiness. This is also called 'foundational offering of appearance and existence' or 'undifferentiated offering of Samantabhadra'. Secondly, regarding inner offering, the tantras actually speak of three: samaya substances nectar, great red flesh rakta (Sanskrit, rakta, blood), and baling torma. In addition, there are various manifestations of the pure nature of the channels, energies, and bindus of the vajra body. Thirdly, regarding secret offering, the tantras actually speak of union and liberation, and also the offering of transforming the five poisons into the five wisdoms, and the three poisons into body, speech, and mind. Fourthly, the offering of suchness is to offer appearance and existence, the pure, equal, great bliss Dharmakaya, to the single bindu, and to understand its nature as equality without fixating on the offerer, the offering, or the object of offering. This is the king of offerings that pleases all the Tathagatas. As mentioned above, these four outer offerings, etc., are connected to the four empowerments, and are practiced in accordance with the view, meditation, and vows. Thus, there are countless internal classifications of offerings, and therefore various kinds, more or less, are taught in each tantra. But in this tantra, only offerings of substances, fire offerings, samadhi, union and liberation, nectar, praise, and song are actually taught. The instructions of the previous lamas...

གིས་ཞི་ཁྲོའི་མཆོད་པ་བཅུ་བཞིར་གསུངས་ཏེ། གུས་པའི་ཕྱག་དང་ཕྱག་རྒྱ་གར། །ཀུན་བཟང་ཞབས་བསིལ་བཞི་བསྣོལ་ཏེ། །བདུད་རྩི་གཏོར་མ་གསང་ནན་དང་། །ལྷག་པ་ཏིང་འཛིན་སྦྱོར་དང་སྒྲོལ། །འདོད་ཡོན་རོལ་མོ་གླུ་ཡེ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་ཁྲོ་བོ་ལ་ལྷག་ཏིང་གི་ཚབ་ཏུ་རཀྟ་ཚར་གསུམ་ཕྱར་བའི་མཆོད་པ་སྦྱར་བ་མ་གཏོགས་གཞན་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་ཚོགས་མཆོད་བཤད་པ་ལ། ཐུན་མོང་ཡིན་ཚུལ། དེ་ཡི་དགོས་པ། ཇི་ལྟར་བྱ་ཚུལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་འདི་ལ་ཐུན་མོང་ཞེས་པ་ཅི་ཡིན་ན་གོང་དུ་མཆོད་པའི་དབྱེ་བ་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་ཚང་བས་ན་ཐུན་མོང་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཆོད་པ་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་མཆོད་པ་ཀུན་ལས་འཕགས་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་ནང་ནས་ཚོགས་འཁོར་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་སྐལ་ལྡན་འདུས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས། འབྱོར་ 19-1-104b ལྡན་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཚོགས་འདུ་བྱས་ལ། དངོས་གྲུབ་ལྷའི་ཚོགས་ལ་ཕུལ་བས། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ལ་འདུ་བར་འོས་པའི་གནས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའམ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཀོད་པའམ། མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པ་བཀོད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་རྫས་སུ་འོས་པ་ཅི་འབྱོར་བར་བསགས་ཤིང་། ཐ་ནའང་ཤ་ཆང་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་ཚོགས་པ་སྟེ། གཉིས་ནས་རབ་ཏུ་མང་པོའི་བར་ཅི་ཙམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་དུ་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་ཏུ་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཟུང་དུ་མ་ལྡན་པར་དཔའ་བོ་མང་ན་ནི་དཔའ་བོའི་དགའ་སྟོན་དང་། དཔའ་མོ་མང་ན་ནི་དཔའ་མོའི་སྟོན་མོ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ཚོགས་མཆོད་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུ་བར་འོས་པ་དེ་དག་ཞི་ཁྲོ་གང་བྱེད་པའི་རང་གི་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་ལྷའི་ཆས་སུ་བྱས་ཏེ་ཚོགས་ཁང་དུ་ཞུགས་པ་ན། སྒོ་བཞིའི་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་དུ་སྒོ་ཁང་ན་སྡོད་པས་ལེགས་ 19-1-105a པར་འོངས་སམ་ཞེས་དྲི་བའི་བརྡར་མཛུབ་མོ་གཅིག་བསྒྲེངས་པའི་ལན་དུ་འོངས་སོ་ཞེས་མཛུབ་མོ་གཉིས་བསྒྲེངས་ཏེ་བསྟན་ལ་ནང་དུ་ཞུགས་པ་ན། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་རིགས་གང་ཡིན་ཞེས་པའི་བརྡར་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གདེངས་པའི་ལན་དུ། རིགས་གང་ལ་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་གཙོ་བོ་དེའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དབང་ཐོབ་སྔ་ཕྱི་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བ་སོགས་ཀྱི་གྲལ་རིམ་བཞིན་དུ། གཙོ་བོའི་གཡས་གཡ

【現代漢語翻譯】 十四種寂怒供養是這樣說的：『恭敬的頂禮和手印，普賢四交足，甘露朵瑪秘密真言，剩餘物、禪定、結合與解脫，欲妙樂器歌智慧。』就像上面所說的那樣。對於忿怒尊，除了用血三次供養代替剩餘禪定之外，其他的都一樣。 第二，講述共同會供。分為共同的含義、必要性和如何進行三個方面。第一，什麼是共同的含義呢？因為上面所說的供養的分類，即外、內、秘密，全部都包含在這裡，所以稱為共同。 第二，這種供養超越了一切供養，因為它不是短暫的，而且具有特殊的品質。正如所說：『在所有功德中，會供是最殊勝的。』 第三，分為概要和詳細解釋兩部分。第一，有緣分的聚會者，聚集豐富的物品，供養成就諸天，從而圓滿福德和智慧資糧。 第二部分分為前行、正行和後行三個部分。第一，在適合進行甚深密咒行持的地方，佈置壇城，或者設定身語意的所依，或者佈置與本尊數量相同的花朵，加持后，積聚適合作為會供物品的外、內、秘密供品。即使是最少，也不能沒有肉和酒。然後，具有誓言的男女瑜伽士聚集在一起，從兩個人到儘可能多的人，都應該是男女雙運的狀態。如果不是雙運，而是隻有很多勇士，那就只是勇士的宴會；如果只有很多勇母，那就只是勇母的宴會，而不是具足條件的會供。然後，適合聚集的瑜伽士們，根據自己所修的寂靜或忿怒本尊，佩戴上擊中自己鮮花的本尊的飾物，進入會供殿。在門口，以四門忿怒尊的姿態守門的人，會問『是否順利到達？』，作為回答的手勢，舉起一根手指；回答『順利到達』時，舉起兩根手指。進入后，執事金剛會問『是什麼部族？』，作為回答的手勢，舉起三股金剛杵的手印；回答時，舉起擊中鮮花的本尊的手印。然後，向金剛上師頂禮，按照獲得灌頂的先後順序和對智慧的掌握程度等，在主尊的左右...

【English Translation】 The fourteen offerings of peaceful and wrathful deities are spoken as follows: 'Respectful prostration and mudras, Samantabhadra's four crossed feet, nectar Torma secret mantra, leftovers, Samadhi, union and liberation, desirable objects, music, song, wisdom.' Just as it is said above. For wrathful deities, except for replacing the offering of leftovers and Samadhi with three offerings of blood, the rest is the same. Second, explaining the common Tsog offering. It is divided into three aspects: the meaning of commonality, its necessity, and how to perform it. First, what is the meaning of commonality? Because all the divisions of offerings mentioned above, namely outer, inner, and secret, are all included here, it is called common. Second, this offering surpasses all other offerings because it is not temporary and has special qualities. As it is said: 'Among all merits, Tsog offering is the most supreme.' Third, it is divided into a summary and a detailed explanation. First, fortunate gatherings of people gather abundant items and offer them to the assembly of accomplished deities, thereby perfecting the accumulation of merit and wisdom. The second part is divided into three parts: preliminary, main practice, and subsequent activities. First, in a place suitable for engaging in profound mantra practice, arrange a mandala, or set up supports for body, speech, and mind, or arrange as many flowers as there are deities, bless them, and accumulate whatever is suitable as outer, inner, and secret offering substances for the Tsog. Even at the very least, meat and alcohol are indispensable. Then, male and female yogis who possess vows gather together in union, from two people to as many as possible, all should be in a state of male-female union. If they are not in union, but there are only many heroes, then it is only a feast of heroes; if there are only many heroines, then it is only a feast of heroines, and not a qualified Tsog offering. Then, those yogis who are suitable to gather, according to whether they practice peaceful or wrathful deities, wear the ornaments of the deity upon whom their flower has fallen, and enter the Tsog hall. At the door, those who guard the door in the form of the four wrathful deities will ask, 'Have you arrived safely?', as a gesture of inquiry, raising one finger; in response to 'We have arrived safely', raise two fingers. After entering, the Karma Vajra will ask, 'What is your lineage?', as a gesture, raising the mudra of the three-pronged vajra; in response, raise the mudra of the main deity upon whom the flower has fallen. Then, prostrate to the Vajra Master, and according to the order of receiving empowerment, mastery of wisdom, etc., to the left and right of the main deity...

ོན་དང་གུང་གྲལ་ལ་རིགས་ལྔའི་གྲལ་མཚོན་པའི་ཕྱག་མཚན་སོགས་བཞག་པ་དེར་རང་གི་རིགས་གང་ཡིན་པའི་གྲལ་ལ་འཁོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་ཕྱག་འཚལ་ལ་ཏིང་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་པར་གསོལ་བ་གདབ་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་འགྲོའོ། །གཉིས་པ་བགེགས་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ཅིང་མཚམས་བཅད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལས་གཞུང་རྒྱས་པར་བསྲངས་ལ། ཚོགས་མཆོད་རྣམས་བསང་སྦྱང་སྤེལ་བསྒྱུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ་བདག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལས་རྡོར་གྱིས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྫས་པདྨའི་ཕྱག་རྒྱས་བྲིམས་ལ། བརྡ་དང་བརྡ་ལེན་གྱི་ 19-1-105b ཚུལ་དུ་རོལ་པས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོས་ཚིམ་པར་བྱའོ། །ཚོགས་ཀྱི་གྲལ་དུ་ཐ་མལ་པའི་སྣང་ཞེན་སྤངས་ཏེ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱི་རོལ་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལས། ཐ་མལ་གྱི་རྩེད་མོ་ཅ་ཅོ་འཕྱ་སེམས་སོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རུང་སྟེ་གཙང་དམེ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཚོགས་རྫས་རྣམས་ལ་མཉམ་པར་རོལ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་དང་གར་དང་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དང་སྦྱར་ལ་ཅི་རིགས་པར་བྱ་སྟེ་མདོར་ན་ཕྱི་ནང་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཆོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་མཇུག་ཚོགས་ཀྱི་ལྷག་མ་བསོགས་འཇོག་མེད་པར་བསྡུས་ལ་གཏོར་མ་བཏང་། རྡོ་རྗེའི་གླུ་བྲོ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཚང་བར་བྱའོ། །གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་མཆོད་པ་རྣམས་ནི་འོག་མའི་མཆོད་སྦྱིན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། ཡུལ་དང་བསམ་པ་དང་དངོས་པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་སོ། །ཡུལ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་གི་མཐར་ཐུག་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྣང་སྲིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་ 19-1-106a པོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་ལྷ་གཅིག་མཆོད་ཀྱང་སྲིད་ཞི་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཚིམ་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་ཡུལ་ལ་རོལ་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དངོས་སུ་མཆོད་པ་དང་ཁྱད་མེད་པས་འཕགས་སོ། །དེ་ཡང་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཉེས་མི་མཉེས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་མོས་པ་དང་འཚམས་པར་འཇུག་པས་ན་སྔགས་ཀྱི ལྷ་ཤིན་ཏུ་མཉེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་བདེ་བླག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་འཛིན་ཞེན་མེད་པར་རོལ་པས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་དང་དད་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡི་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་གཅིག་པའི་

【現代漢語翻譯】 在壇城和佇列中，放置象徵五部佛的法器等物品后，應坐在自己所屬的部族的佇列中。然後，金剛阿阇梨（vajrācārya）頂禮，祈請安住於三摩地（ting-nge-'dzin）的壇城中，這些都是前行。 第二，從向魔障施食子並結界開始，詳細地展開儀軌正文。如法地進行薈供，包括凈化、增益、轉化等，並供養與自性無二無別的本尊。然後，金剛阿阇梨頂禮，以方便和智慧的物品，用蓮花手印供養，以象徵性的方式嬉戲，使蘊、界、處的一切本尊都以無漏的大樂而滿足。在薈供的佇列中，應捨棄平凡的顯現和執著，僅僅安住于本尊、咒語和三摩地的嬉戲中。絕對不能有平凡的玩樂、喧譁、嘲諷等行為，應以清凈無染的方式平等地享用薈供品。然後，將金剛歌舞和樂空雙運的供養等與修行體驗相結合，盡力而爲。總之，要圓滿外、內、密、真如的供養。 第三，結束時，將薈供的殘餘全部收攏，不留任何剩餘，施放食子。圓滿金剛歌舞等壇城之後的行為。無上密法的供養超越了下乘的供施，因為它在對境、發心和物品上都是最殊勝的。對境是功德田的究竟，即佛陀本身。要知道，一切萬有都包含在內，一切法自始至終都是清凈的，大壇城自然具足。即使只供養一位本尊，也能使一切寂靜和輪迴都平等地感到滿足。以身、語、意三金剛的方式享用對境，與直接供養佛陀沒有區別，因此是殊勝的。雖然具有平等性智慧之身的佛陀沒有喜歡或不喜歡的分別，但爲了適應所化眾生的根器和意樂，智慧之身會以各種方式顯現，因此，以咒語的本尊非常歡喜的方式，可以輕易地獲得兩種成就。 第二，發心是在法性清凈平等的境界中，無執著地嬉戲，從而使佈施等波羅蜜多（pāramitā）以及信心和慈悲等菩提心的所有因的法，無一遺漏、毫無欠缺地與一切種智的空性和大樂融為一體。

【English Translation】 In the mandala and rows, after placing the emblems representing the five Buddha families, one should sit in the row of their own family. Then, the Vajra Master (vajrācārya) prostrates and requests to abide in the mandala of samadhi (ting-nge-'dzin), these are the preliminaries. Second, starting from giving offerings to the obstructing forces and establishing boundaries, the main text of the ritual is expanded in detail. The tsok offering is performed as it should be, including purification, increase, transformation, etc., and the deities who are non-dual with oneself are offered to. Then, the Vajra Master prostrates and offers the substances of skillful means and wisdom with the lotus mudra, playing in a symbolic way, so that all the deities of the aggregates, elements, and sense bases are satisfied with the uncontaminated great bliss. In the rows of the tsok, one should abandon ordinary appearances and attachments, and only abide in the play of deities, mantras, and samadhi. There should be absolutely no ordinary play, noise, ridicule, etc., and the tsok substances should be enjoyed equally in a pure and undefiled manner. Then, the vajra songs and dances, and the offerings of union of bliss and emptiness, etc., should be combined with the experience and done as appropriate. In short, all the outer, inner, secret, and suchness offerings should be completely perfected. Third, at the end, the leftovers of the tsok are gathered up without any accumulation or leaving anything behind, and the torma is offered. The activities after the mandala, such as vajra songs and dances, are completed. The offerings of the unsurpassed secret mantra are superior to the lower offerings and generosity, because they are supreme in terms of the object, intention, and substance. The object is the ultimate field of merit, which is the Buddha himself. It should be known that all phenomena, including existence and non-existence, are pure from the beginning, and the great mandala is naturally present. Even if only one deity is offered to, all peace and samsara are equally satisfied. Enjoying the object with the three vajras of body, speech, and mind is no different from directly offering to the Buddha, therefore it is superior. Although the Buddhas, who possess the body of equality wisdom, have no concept of like or dislike, the wisdom body manifests in various ways to suit the minds and inclinations of those to be tamed, so the deities of mantra are very pleased, and the two types of accomplishments are easily attained. Second, the intention is to play without attachment in the state of the great purity and equality of the Dharma, so that all the dharmas that are the cause of generosity and other perfections (pāramitā), and faith and compassion and other great bodhicitta, are without exception and without deficiency, united with the emptiness and great bliss that possess all aspects of the supreme.

བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀུན་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བཀག་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བརྩལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་སྐྱོན་གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པ་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཚུལ་ 19-1-106b ཁྲིམས་སོ། །འཁྲུགས་པ་མེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བཟོད་པ། ཉམས་པ་མེད་པ་དང་བྱེད་སྤྱོད་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །དབང་པོ་ཀུན་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཀྱང་མཉམ་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ཞིང་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་གནས་པ་བསམ་གཏན། རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀུན་མ་བཀག་པར་གསལ་ཞིང་དངོས་པོའི་མཚན་མ་ལས་ཡོངས་སུ་འདས་པ་ཤེས་རབ། བདག་གཞན་གྱི་དོན་བརྩལ་བ་མེད་པར་བྱེད་པས་ཐབས། ཞིང་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྨོན་ལམ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་བརྫི་བ་སྟོབས། དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཀུན་དང་བྲལ་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་ཕན་བདེ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཛད་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟུང་བས་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་ཆོས་ཀུན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་འཕགས་པའོ། ། 供奉分法 གསུམ་པ་དངོས་པོ་ནི་མཆོད་པའི་རྫས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་བས་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་མཉམ་པས་ན་ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ 19-1-107a ལས་ཅིར་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ཅི་ལྟར་བསྒྱུར་བ་བཞིན་དུ་རྡུལ་གཅིག་གི་ཁྱོན་ལའང་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཞིང་གི་བཀོད་པའི་འབྱོར་བ་རབ་འབྱམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཆོད་སྤྲིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཛད་པ་མེད་པའི་གཏེར་དུ་གྱུར་པའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ཉེ་བར་མཉེས་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་འདིའི་སྒོ་ནས་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་འགྲུབ་པ་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྒོ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །མདོར་ན་མཆོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། ཐེག་ཆེན་གསང་བའི་ཚིག་གཅིག་ཙམ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་པ་ནི། །སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་བསམ་ཡས་དང་། །རྒྱལ་བ་མཐའ་ཡས་སྲས་བཅས་ལ། །མཆོད་ཡོན་ཚོགས་ཆེན་སྤེལ་བས་ནི། །འབུམ་གྱི་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །ཅི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་འདི་ཤེས་པས། །རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་མཆོག་འདི་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲུབ་ 19-1-107b པ་དང་ཟང་ཟིང་དང་བཀུར་སྟིའི་མཆོད

【現代漢語翻譯】 轉化為自性，對一切法既不執著也不排斥地運用，從而毫不費力地圓滿佈施波羅蜜多及其果報。同樣，以證悟平等性，不被任何過失所染污，達到無上的戒律。以無有擾亂和圓滿智慧之相，成就忍辱。以無有退失和行為聚集，成就精進。雖然諸根涉入對境，但安住于不離平等性，並見一切法之自性，是為禪定。以如實證悟自性，一切法無礙顯現，並完全超越事物之相，是為智慧。毫不費力地成辦自他之利，是為方便。完全清凈佛土和行境，是為愿。不被相違品所侵擾，是為力。如實了知諸法之義，遠離一切二取執著，達到無二，是為智慧。此外，為一切有情在一切時處毫不費力地成就利益和安樂，以無二之方式證悟佛陀之自性，從而信心和慈悲等一切道法自然成就，是為聖者。 供養分法 第三，供養之物是指將一切供養品轉化為智慧甘露，使其不再是凡俗之物。例如，由於其自性清凈和平等，因此法性本非任何事物，但卻能顯現為任何事物。因此，通過觀想、咒語和手印，無論如何轉化，即使在一微塵的範圍內，也能顯現遍佈虛空的無量佛土莊嚴，成為普賢供云，成為無盡的大樂寶藏。 目的 第四，目的是指通過這種能令密咒本尊歡喜的殊勝方便，毫不費力地成就一切事業和智慧之悉地，並且是圓滿福德和智慧二資糧之門，因此非常重要。簡而言之，供養是爲了令智慧本尊歡喜，而令其歡喜的究竟方法是深入咒語的含義。如《集經意》中所說：『僅通達大乘秘密一句，其所獲之供養功德，勝過以無量聲聞和無量佛及其眷屬，以無數供養物供養。為何通達大乘能令諸佛歡喜？』因此，修持和財物以及恭敬的供養都非常重要。

【English Translation】 Transforming into self-nature, one engages with all dharmas without clinging or rejection, thereby effortlessly perfecting the pāramitā of generosity along with its results. Similarly, by realizing equality, one is untainted by any faults, attaining the unsurpassed discipline. With no disturbance and the complete mark of wisdom, one achieves patience. With no decline and the accumulation of actions, one achieves diligence. Although the senses engage with objects, remaining steadfast in equality and abiding in the vision of the self-nature of all dharmas is meditation. By realizing the non-perverted nature, all dharmas appear unhindered, and one completely transcends the characteristics of phenomena, which is wisdom. Effortlessly accomplishing the benefit of oneself and others is skillful means. Completely purifying the buddha-field and the realm of experience is aspiration. Not being overwhelmed by opposing forces is strength. Realizing the meaning of things as they are, being free from all dualistic clinging, and attaining non-duality is wisdom. Furthermore, spontaneously accomplishing benefit and happiness for all beings in all times and places, realizing the nature of the Buddha in a non-dual manner, thereby spontaneously accomplishing all the dharmas of the path such as faith and compassion, is being a noble one. The Method of Offering Third, the objects of offering refer to transforming all offerings into the nectar of wisdom, making them no longer ordinary things. For example, because its nature is pure and equal, the dharmatā is inherently not anything, but it can manifest as anything. Therefore, through visualization, mantras, and mudras, no matter how it is transformed, even within the scope of a single atom, it can manifest the boundless splendor of buddha-fields pervading the sky, becoming the Samantabhadra cloud of offerings, becoming an inexhaustible treasure of great bliss. The Purpose Fourth, the purpose is that through this special method of pleasing the secret mantra deity, all siddhis of action and wisdom are effortlessly accomplished, and it is the gateway to perfecting the two accumulations of merit and wisdom, so it is very important. In short, offering is to please the wisdom deity, and the ultimate method of pleasing them is to enter into the meaning of the mantra. As it is said in the 《Dudpa Doong》: 'Just understanding one secret word of the Great Vehicle, the merit of offering obtained is greater than offering countless Shravakas and countless Buddhas and their retinues with countless offerings. Why does understanding the Great Vehicle please the Buddhas?' Therefore, practice, wealth, and respectful offerings are all very important.

་པ་གང་རུང་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གཞན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་ལམ་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་། གཞི་འཛིན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་དང་དམ་ཚིག་གསུམ་དང་། ཉམས་ལེན་སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་གསུམ་དང་། ཐབས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་བསླབ་པའི་མཐའ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྲགས་པའི་ནང་ཚན་སྐབས་འདིར་བཤད་བྱ་མཆོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་དོན་གྱིས་གཞན་བཅུ་ཡང་བསྡུར་རུང་བས་ན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་སྐབས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསླབ་མཐའ་གཞན་དང་ཡང་མ་འདྲེས་པར་འཆད་ནུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། ཆོས་ཉིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཆོད་བྱ་དང་མཆོད་བྱེད་མཆོད་པ་མ་དམིགས་པར་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་རང་སྣང་གི་བཀོད་པ་རང་ཤར་དུ་བདལ་བའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་ཕྱིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་བརྟན་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་བཅུར་དུས་བཞིར་གཤེགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་མཉེས། །ཁམས་གསུམ་འགྲོ་རྣམས་མངོན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོད་པའི་ 19-1-108a སྐབས་བསྟན་ཏོ། ། 神變事業 དགུ་པ་ཕྲིན་ལས་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་སྒྲུབ་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་རྒྱུད་ལས། ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་རོལ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཉིད་ཀྱང་གསོག །རྒྱལ་བ་མངོན་བྱུང་སྐྱོབ་པ་དང་། །བྱིན་རླབས་སྟོན་པའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བྱ་བྱེད་ནུས་པའི་གཟི་བྱིན་གྱིས། །སྒྱུ་མ་རྡོ་རྗེ་བཙན་པོའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཀརྨ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བའི་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་ཚད་མེད་པ་བཞིའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། ། 類別 གཉིས་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཐུན་གྱི་ལས་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཞན་རྒྱུད་ལ་ཐར་བའི་ས་བོན་བསྐྲུན་པ་རྣམས་སོ། །ཐུན་མོང་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་དང་ནང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ཡང་ 19-1-108b ཕྱིའི་རྫས་བྲིས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་། སྦྱིན་སྲེག་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། སྐུ་དང་། ཕྱག་མཚན་དང་། བམ་ཆེན་དང་། ཤ་ལྔ་སོགས་རྫས་སྣ་ཚོགས་ལ་བརྟེན་པ་ཚད་མེད་པའོ། །ལུས་ཀྱི་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲོ་དང་གར་དང་ལྟ་སྟངས་དང་འདུག་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་དང་། ངག་གིས་སྔགས་དང་གླུ་དང་བདེན་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད

【現代漢語翻譯】 在任何情況下，都沒有其他密咒之道，因為有道路的見、修、行三者；作為基礎的壇城、灌頂和誓言三者；修持的修、供、事業三者；以及方法密咒和手印，總共有十一個需要學習的方面。在此，所要講解的供養本身，實際上也包含了其他十個方面，因此它遍及一切，並且從其自身的角度來看，它與其他的學習方面並不混淆，應該理解為能夠解釋。對於法性清凈大平等性的意義，不執著于供養者、供養物和供養行為，而是將自性任運大圓滿的意義理解為自顯的顯現擴充套件，從而知曉一切供養都達到了最終的圓滿。正如經續中所說：『憑藉幻化網的穩固，令十方四時的所有佛陀壇城歡喜，三界眾生得以顯現。』正如以上所說，這些都展示了佈施波羅蜜多供養的情況。 神變事業 第九，關於事業：包括定義、類別、修持方式和必要性四個方面。 定義 首先，經續中說：『智慧界之如是性，轉變為方便之手印，智慧享受于智慧中，智慧之享受亦增長，勝者顯現救護者，加持顯現亦如是，以行為能力之光輝，幻化金剛極堅固。』正如經中所說，『羯磨』（藏文：ཀརྨ་，梵文天城體：कर्म，梵文羅馬擬音：karma，漢語字面意思：業）一詞指的是身語意的行為，也就是從四無量心的因中產生的世俗菩提心，並且通過大智慧的攝持，主要以成辦他利為目標的善巧方便的特殊行為。 類別 其次，從所要成就的角度來看，有殊勝和共同兩種事業。殊勝的是在壇城中進行灌頂，並通過密咒和手印等方式，在他人相續中播下解脫的種子。共同的是實現暫時的安樂果報。從所依的角度來劃分，可以依賴外在的物質和內在的身語意三者。其中，外在的物質包括繪製的輪涅、火供、佛塔、佛像、手印、大部經卷、五肉等各種物質，數量是無限的。身體方面包括手印、舞蹈、姿勢、眼神和坐姿等。語言方面包括唸誦密咒（藏文：སྔགས，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言）、歌唱和說真實語等。意

【English Translation】 In any case, there is no other path of mantra that has not become any of these, because there are the three of the path: view, meditation, and action; the three of the basis: mandala, empowerment, and samaya; the three of practice: accomplishment, offering, and activity; and the means of mantra and mudra, which are known as the eleven limits of learning. In this case, the offering itself, which is to be explained, actually includes the other ten aspects, so it pervades everything, and from its own point of view, it is not confused with other aspects of learning, and it should be understood that it can be explained. For the meaning of the great equality of the nature of reality, without fixating on the object of offering, the offerer, and the offering, but understanding the meaning of the great spontaneously accomplished nature as the expansion of self-appearing displays, one should know that all offerings are perfected in the end. As it is said in the tantra: 'By the stability of the net of illusion, may all the mandalas of the Buddhas who have gone to the ten directions and four times be pleased, and may the beings of the three realms become manifest.' As mentioned above, these show the occasion of the perfection of generosity, the offering. Miraculous Activities Ninth, regarding activities: there are four aspects: definition, categories, how to accomplish them, and necessity. Definition First, as it is said in the tantra: 'The suchness of the realm of wisdom, becomes the mudra of means, wisdom enjoys in wisdom, the enjoyment of wisdom also increases, the Victorious One appears as the protector, the blessings also appear in the same way, by the splendor of the power of action, the illusion vajra is extremely strong.' As it is said, the word 'Karma' refers to the actions of body, speech, and mind, which are the relative Bodhicitta arising from the cause of the four immeasurables, and through the holding of great wisdom, it is a special skillful means of conduct mainly aimed at accomplishing the benefit of others. Categories Secondly, from the perspective of what is to be accomplished, there are two types of activities: supreme and common. The supreme is to bestow empowerment in the mandala and to plant the seeds of liberation in the minds of others through mantras and mudras, etc. The common is to manifest all the temporary fruits of happiness. From the perspective of the basis, it can be divided into relying on external substances and internal body, speech, and mind. Among them, the external substances include drawn mandalas, fire offerings, stupas, statues, mudras, large volumes of scriptures, five meats, and various other substances, which are limitless. The body includes mudras, dances, postures, gazes, and ways of sitting, etc. The speech includes reciting mantras, singing, and speaking truthful words, etc. The mind

་ཀྱི་ནི་འདུན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ལས་བསྒྲུབས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་བ་དང་ཕན་ཚུན་ཚོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་པ་དང་། ནང་གི་དབྱེ་བ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་ནི་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་སྔགས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཚར་གཅོད་པའི་བྱེ་བྲག་ལས། ཞི་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དབང་དང་། དྲག་པོ་བཞིའོ། །ཞི་བ་ལའང་ནད་གདོན་སྡིག་སྒྲིབ་དགྲ་འཇིགས་པ་བར་ཆད་བྱད་ཕུར་ཞི་བ་སོགས་དང་། རྒྱས་པ་ལ་ཚེ་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་བཀྲག་མདངས་འཁོར་ནོར་སྟོབས་དཔལ་བདེ་བ་ཆོས་སོགས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་། དབང་ལའང་རྒྱལ་བློན་བཙུན་མོ་པཎྜི་ཏ་སོགས་ 19-1-109a མི་དང་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་སོགས་མི་མ་ཡིན་པ་དང་། ཉམས་རྟོགས་ཡོན་ཏན་སོགས་དཔལ་དང་བཟའ་བཏུང་གོས་རྒྱན་སོགས་འབྱོར་པ་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་།དྲག་པོ་ལའང་དགུག་པ་དབྱེ་བ་བཅིང་པ་མནན་པ་བཟློག་པ་བསད་པ་བསྐྲད་པ་རྣམས་དང་། བྱས་པ་བཤིག་པ། སྨྱོ་རུ་གཞུག་པ་སོགས་གཟིར་བ། ལྟས་ངན་ཐོག་སེར་སོགས་དབབ་པ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་དོ། །ཡོན་ཏན་གྱིས་དབྱེ་ན་ལས་གང་ཡིན་ཀྱང་ཕལ་པ་དང་མཆོག་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །རང་དོན་ལ་ཆགས་པ་སོགས་དུག་གསུམ་གྱི་ཀུན་སློང་དང་ལྡན་ལ། ངོ་བོ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་དགོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་མ་ཟིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཆེན་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ནི་ལྟར་སྣང་སྔགས་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཀྱང་དོན་ལ་ཕལ་པའི་ལས་ཏེ་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ནི་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཀུན་སློང་གི་རྒྱུ་བྱས་ནས། ངོ་བོ་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ། འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཆེན་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ 19-1-109b ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལམ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་དགྲ་བགེགས་བསྒྲལ་བ་དང་། རང་གི་ནད་སོགས་ཞི་བའི་ལས་སྒྲུབ་པའང་དངོས་སུ་རང་དོན་དང་བརྒྱུད་ནས་གཞན་དོན་ཡིན་པ་དང་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་འབྲས་བུ་གསུམ་དམན་པ་མ་ཡིན་ལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྐུ་དགྲའི་སྔགས་བཟློག་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ནི་གཞན་ཉི་ཚེ་བའི་དོན་ལྟར་སྣང་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་ཀ་ཕལ་པའི་ལས་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེས་ན་ལམ་དང་མི་འགལ་བར་ལས་རྩོམ་པའི་དུས་ཤེས་པ་དང་། ལས་སྒྲུབ་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། ལས་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྒྲུབ་པ

【現代漢語翻譯】 事業是通過願望和禪定來完成的。這些事業既可以單獨完成，也可以共同完成。根據內在的分類和所要實現的目標，事業會變得無限。爲了符合眾生的意願，無論是暫時的還是最終的目標，都可以通過真言的事業來實現。從本質上講，事業分為利益和降伏兩種，具體來說就是息災、增益、懷愛和誅伏四種。息災包括平息疾病、邪魔、罪障、恐懼、敵人、障礙和詛咒等；增益包括增長壽命、福德、智慧、光彩、魅力、眷屬、財富、力量、榮耀、幸福和佛法等；懷愛包括控制國王、大臣、妃子、班智達等，以及人和天龍夜叉等非人，還有修行證悟的功德等榮耀，以及食物、衣物、飾品等財富；誅伏包括勾招、分離、束縛、鎮壓、遣返、殺害、驅逐等，以及摧毀已做之事，使之瘋狂等折磨，降下惡兆、冰雹等災難，等等。如果從功德來區分，任何事業都有普通和殊勝兩種。 如果一個人懷有貪嗔癡三毒的動機，本質上不具備精通方便的見解和行為，結果與暫時和最終的重大意義無關，那麼這種看似真言的事業實際上是普通的事業，應該在此處避免。殊勝的事業是以利他為目標，以大慈悲心為動機，本質上具備殊勝的方便和智慧的真言見解和行為，結果是輕鬆實現暫時和最終的重大意義。因此，爲了所有眾生的利益，爲了迅速成就佛果，持明者們爲了摧毀阻礙自己道路的敵人和障礙，以及爲了平息自己的疾病等而進行的事業，實際上是直接爲了自己，間接爲了他人，並且具備深刻的見解和行為，因此在原因、本質和結果三個方面都不是低劣的。然而，唸誦三寶的咒語來回遮敵人的咒語等行為，雖然表面上是爲了短暫的利益，但其原因、結果和本質都與普通的事業相符，因此應該避免。因此，在不違背菩提道的前提下，懂得何時開始事業，懂得如何完成事業，以及精通如何將事業的成果轉化為菩提道，這就是智慧。通過真言和手印等來完成事業……

【English Translation】 Activities are accomplished through aspiration and samadhi. These activities can be accomplished individually or collectively. According to internal classifications and the goals to be achieved, activities become limitless. To accord with the wishes of sentient beings, whether temporary or ultimate goals, can be achieved through the activities of mantras. Essentially, activities are divided into benefiting and subduing, specifically pacifying, increasing, magnetizing, and wrathful. Pacifying includes pacifying diseases, evil spirits, sins, obscurations, fears, enemies, obstacles, and curses, etc.; increasing includes increasing lifespan, merit, wisdom, splendor, charm, retinue, wealth, power, glory, happiness, and Dharma, etc.; magnetizing includes controlling kings, ministers, consorts, panditas, etc., as well as humans and non-humans such as gods, nagas, and yakshas, and also the glory of qualities such as realization and virtues, and wealth such as food, clothing, and ornaments; wrathful includes summoning, separating, binding, suppressing, repelling, killing, and expelling, etc., as well as destroying what has been done, driving to madness, etc., afflicting, and causing bad omens, hailstorms, etc., and so on. If distinguished by qualities, any activity has both ordinary and supreme aspects. If one has the motivation of the three poisons of attachment, aversion, and ignorance, and essentially does not possess the view and conduct of being skilled in means, and the result is not related to the great significance of temporary and ultimate goals, then such seemingly mantra activities are actually ordinary activities, which should be avoided here. Supreme activities are aimed at benefiting others, motivated by great compassion, and essentially possess the mantra view and conduct of special means and wisdom, and the result is easily achieving the great significance of temporary and ultimate goals. Therefore, for the benefit of all sentient beings, in order to quickly attain Buddhahood, vidyadharas (knowledge holders) in order to destroy enemies and obstacles that hinder their path, and to perform activities such as pacifying their own diseases, etc., are actually directly for themselves and indirectly for others, and possess profound view and conduct, so they are not inferior in the three aspects of cause, essence, and result. However, reciting the mantras of the Three Jewels to repel the mantras of enemies, etc., although seemingly for temporary benefits, their cause, result, and essence are all in accordance with ordinary activities, so they should be avoided. Therefore, without contradicting the path to enlightenment, knowing when to start an activity, knowing how to accomplish an activity, and being skilled in how to transform the results of an activity into the path to enlightenment, this is wisdom. Accomplishing activities through mantras and mudras, etc....

་ལ་སྟོབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། དེ་དག་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོས་ཟིན་པ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཐབས་ཤེས་དང་ལྡན་པས་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་། དེ་ལས་རིམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པའང་ 19-1-110a སེམས་ཅན་ལ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཕྱི་མའི་རེ་སྨོན་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་ནས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལས་ངན་དྲག་པོ་བསགས་པའི་སེམས་ཅན་དང་། ལོག་པར་ལྟུང་བ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་བ་དག་ལ། དངོས་སུ་ཕན་གདགས་མ་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕལ་གྱིས་མ་འོངས་པ་ན་ཕན་འདོགས་པའི་སྨོན་པ་ཙམ་ལས་མི་ནུས་ཀྱང་། འདིར་ཐབས་མཁས་སྒྲོལ་བ་དྲག་པོས་དངོས་སུ་ལས་ངན་གྱི་རྒྱུན་གཅོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འདུན་ཞིང་སྨོན་པ་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་དུ་བྱ་ནུས་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཏེ། རྒྱུད་ལས། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བའི། །མིང་ཚིག་གཟུགས་སོགས་ཡིད་བཞིན་གྱིས། །མུན་ལ་སྣང་བྱུང་ཇི་བཞིན་དུ། །འགྱུར་བ་གསེར་འགྱུར་སྨན་གྱི་ཚུལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་ནི་ཚད་མེད་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ 19-1-110b ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཀྱང་ཚད་མེད་ལ། སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་སྔགས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འབྱིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའང་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བརྟན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ནི། །སེམས་པ་འདུན་དང་བཅས་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། སེམས་ལས་མོད་ལ་འབྲས་བུ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཚུངས་སོ། ། 方便 གསུམ་པ་སྔགས་ཀྱི་ལས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་མཆོག་འབྲིང་ཕལ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཤེས་རབ་ཅན་མཚན་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་འཇུག་ནུས་པའི་གྲོལ་ལམ་པས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཉིད་གཉུག་མའི་ཀློང་དུ་ཐག་ཆོད་པའི་རང་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་ཐོབ་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་དབང་བསྒྱུར་ནུས་པ་ཡིན་པས་གང་བཞེད་པའི་དོན་ཆེད་དུ་རྩོལ་བ་མེད་པར་བཞེད་པ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ཅིང་།དེ་ལྟ་བུར་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་ནའང་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་བ་དེས་ཟིན་པར་སྤྱད་ན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཅན་མཚན་བཅས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གོམས་པས་སྲོག་ཅེས་ 19-1-111a པ་རླུང་དང་གཟུགས་སྟོང་གཟུགས

【現代漢語翻譯】 憑藉殊勝的力量，並且這些力量被真言的甚深意行所掌握，這就是方便（upāya）。像這樣，具備方便和智慧，無論做什麼事業都能輕易成就，這是暫時的果報；由此逐漸成就大菩提，這是究竟的果報。諸佛的事業也是爲了眾生獲得暫時和究竟的利益和安樂。這些不僅僅是來世的期望，而是依靠真言的善巧方便，當下就能實現，這就是參與諸佛的事業。例如，對於積累了強烈惡業的眾生和陷入極其廣泛的邪見中的人，一般的菩薩無法直接利益他們，只能期望未來能夠幫助他們。但是，在這裡，通過善巧方便和強力救度，可以直接切斷惡業的相續。同樣，息災等事業也能如所愿地通過真言的方便來實現，這就是密咒的事業。如經中所說：『彼之自性智慧自顯現，名言形象等皆如意，如暗中現光明般，轉變如點石成金。』同樣，菩薩的願力是無量的，爲了與所有眾生的根器、意願和想法相符，必須實現暫時和究竟的利益。 同樣，密咒的事業也是無量的，願力的差別也能依靠真言來實現果報，因此也是願力波羅蜜多。如《莊嚴經論》所說：『堅定者的願力，是與心和意願相連的。』以及『從心中產生，具有果報。』與之相似。 方便 第三，關於如何修持真言的事業，有上、中、下三種。第一種是依靠圓滿次第來修持。也就是說，對於根器極佳、智慧超群、能夠領悟無相大圓滿意義的解脫道行者來說，如果能夠徹底了悟一切法皆是自心本初的空性，並獲得自性覺性的力量，那麼就能自在地駕馭輪迴和涅槃的一切法，因此，無論 желает 什麼，都能不費力地成就。即使沒有達到這種境界，如果在一切事業中都以這種見地來攝持，也能達到最高的成就。精進者通過習慣有相圓滿次第，將生命（藏文：སྲོག，梵文天城體：प्राण，梵文羅馬擬音：prāṇa，漢語字面意思：生命）——氣和空性之形——

【English Translation】 Through supreme power, and these powers are seized by the profound intent and practice of mantras, this is the means (upāya). Like this, possessing both means and wisdom, whatever action is easily accomplished, this is the temporary result; gradually achieving great enlightenment from this, this is the ultimate result. The actions of the Buddhas are also to bring temporary and ultimate benefit and happiness to sentient beings. These are not merely hopes for the future, but relying on the skillful means of mantras, they can be realized in the present, and this is participating in the actions of the Buddhas. For example, for sentient beings who have accumulated strong negative karma and those who have fallen into extremely broad wrong views, ordinary Bodhisattvas cannot directly benefit them, but can only hope to help them in the future. However, here, through skillful means and powerful deliverance, one can directly cut off the continuity of negative karma. Similarly, peaceful and other actions can also be manifested as desired through the means of mantras, and this is the activity of secret mantras. As it is said in the tantras: 'The self-arising of that very wisdom, names, words, forms, etc., are all as desired, like light appearing in the darkness, transformation is like turning stone into gold.' Similarly, the aspirations of Bodhisattvas are immeasurable, and in order to be in accordance with the faculties, intentions, and thoughts of all sentient beings, it is necessary to accomplish temporary and ultimate benefits. Similarly, the activities of secret mantras are also immeasurable, and the differences in aspirations can also be brought to fruition through mantras, therefore it is also the perfection of aspiration. As it is said in the Ornament of the Sutras: 'The aspirations of the steadfast are connected with mind and intention.' And 'Arising from the mind, possessing fruit.' Similar to this. Expedient Means Third, regarding how to accomplish the activities of mantras, there are three types: superior, intermediate, and inferior. The first is to accomplish through the Completion Stage. That is, for those with the sharpest faculties, superior wisdom, and who are able to enter into the meaning of the Great Perfection of Non-duality, the path of liberation is that all phenomena are decisively the nature of one's own mind, the expanse of primordial purity. If one obtains the power of self-awareness, one is able to transform all phenomena of samsara and nirvana at will. Therefore, whatever one desires is accomplished merely by desiring it, without the need for effort. Even if one has not reached such a state, if one practices with that view encompassing all actions, it will become supreme. The diligent one, through familiarizing themselves with the Completion Stage with signs, the so-called life (藏文：སྲོག，梵文天城體：प्राण，梵文羅馬擬音：prāṇa，漢語字面意思：生命) - the wind and the empty form -

་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྲོག་གཟུགས་འདྲེས་ནས་རླུང་སེམས་ཀྱི་སྐུ་གྲུབ་པ་ན། ལས་གང་གི་དོན་དུ་གཉེན་པོའི་ལྷ་སོགས་གང་ལ་དམིགས་པ་གཏད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་དངོས་སུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ལས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་རྐྱང་བ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་གསལ་སྣང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གྲོགས་སུ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་མཐའ་དག་འགྲུབ་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་རིམ་གྲུབ་ན་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་ཀྱང་ལས་ཅི་རིགས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔགས་བཟླས་པས་ལས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་པས་ཆོ་ག་དང་ལྡན་པར་དད་པའི་སྒོ་ནས་གསང་སྔགས་བཟླས་ན་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་ལས་སྣ་ཚོགས་བསམ་པ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་ནུས་ཤིང་། དེ་ལ་ཆོ་ག་ནི་ནང་སོགས་ཞི་བ་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། རྫས་དང་དམིགས་པ་སོགས་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་བཟླ་ཞེས་རྒྱུད་སོ་སོ་ན་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ་ཆོ་ག་དེ་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ 19-1-111b ཚང་བའི་ཕྱིར་ལས་མི་འགྲུབ་པའམ། འགྲུབ་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་འགྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། གང་ཡང་ལྷ་ཡི་བླ་མ་དང་། །གང་ཡང་རྟག་ཏུ་ལྷ་མིན་བླ། །སྔགས་རྣམས་དེ་དག་གིས་བསྒྲུབས་ཀྱང་། །ཆོ་ག་སྤངས་ན་ནུས་མེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོ་ག་ལྡན་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ནི། །མྱུར་དུ་གྲུབ་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ། །ཅེས་དང་། སྔགས་ནི་ཆོ་ག་མེད་པར་སྤྱོད། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་འཁོར་བ་ན། །ནམ་ཞིག་ཅིག་ན་འགྲུབ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེར་ཡང་དམིགས་པ་གསལ་ན་ཚད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱང་། དམིགས་པ་མོས་སྒོམ་ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་དད་པ་ཡོད་ན་སྔགས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ་མེད་ན་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་དེ། སྔ་མ་ལས། སྔགས་ལ་དད་པ་མེད་པས་ནི། །འབད་པ་དུ་མ་བྱས་གྱུར་ཀྱང་། །སྔགས་རྣམས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས། །མ་རུང་དམ་ཚིག་མི་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དད་པ་དེ་ཡང་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པའི་ཡིད་ཆེས་སོགས་ཟབ་མོའི་གནས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བའི་དད་པ་ཡོད་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྟོག་པ་གསུམ་པ་ལས། 19-1-112a ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཡི། །མཁས་པ་ལ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཉེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཀྱང་ལུང་ལས་བྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་མེད་པར་དད་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཟླས་ན་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། ཡང་ན་བླུན་པོ་དད་པ་བརྟན། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གྲུབ་ཉེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་དོན་ཟབ་མོ་ཚུལ་བཞིན་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ནི་མེད་ལ། དངོ

【現代漢語翻譯】 如果將上述生命體混合，形成風心之身，那麼爲了任何事業，只需專注于對治之神等，就能以真實顯現的方式輕鬆成就事業。第二種是通過生起次第成就事業，即在粗細生起次第的明觀達到究竟時，憑藉咒語和手印等助緣，能夠成就下至欲界、上至色究竟天的所有世間成就。如果成就了這樣的生起次第，僅憑專注也能成就各種事業。第三種是通過唸誦咒語成就事業，即獲得灌頂且不違犯誓言者，以具足儀軌和信心的態度唸誦密咒，憑藉咒語的力量，能夠如願成就各種事業。其中，儀軌是指如息災等，需要具備供品和專注等條件來念誦咒語，這是各續部中所說的。如果缺乏這樣的儀軌，由於因緣不具足，事業就無法成就，或者即使成就，結果也會非常遲緩。《文殊根本續》中說：『無論是天尊的本尊，還是經常作為非天本尊者，如果唸誦他們的咒語卻捨棄儀軌，則毫無力量。』又說：『具足儀軌的咒語，能夠迅速獲得殊勝成就。』又說：『如果無儀軌地使用咒語，在漫長的時間裡輪迴，何時才能期望成就呢？』就像這些所說的一樣。在這些情況中，如果專注清晰，自然不必說，即使只有專注的意念觀修，只要有信心，咒語也能成就，如果沒有信心，就沒有成就的方法。如前經所說：『如果對咒語沒有信心，即使付出諸多努力，咒語也不會成就，因此不要展示不應展示的誓言。』這裡所說的信心，是指對諸如本尊和咒語無二無別等甚深之處沒有懷疑的信心，更不必說了。《死神降伏續》第三品中說：『對於不思議的法性，沒有懷疑的智者，成就就在眼前。』如果不是這樣理解，但認為如經文所說的那樣，沒有猶豫地一心念誦，也能成就。如前經所說：『或者愚笨者信心堅定，成就對他的加持就在眼前。』如果沒有如實見到咒語甚深含義的智慧，但具足信心和精進，也能成就。 If the above life forms are mixed to form a wind-mind body, then for any activity, simply focusing on the antidote deity, etc., can easily accomplish the activity through the means of actual manifestation. The second is to accomplish activities through the generation stage (Tib. བསྐྱེད་རིམ་, Wylie: bskyed rim), that is, when the clear appearance of the coarse and subtle generation stage is perfected, with the help of mantras and mudras, etc., all worldly accomplishments from the lower realms up to Akanishta (Tib. འོག་མིན་, Wylie: 'og min) can be achieved. If such a generation stage is accomplished, then merely by focusing, various activities will be accomplished. The third is to accomplish activities through mantra recitation, that is, if one has received empowerment and has not broken samaya (Tib. དམ་ཚིག་, Wylie: dam tshig), and recites secret mantras with faith and in accordance with the ritual, then through the power of the mantra, various activities can be accomplished as desired. In this case, the ritual, for example, in the case of pacification (Tib. ཞི་བ་, Wylie: zhi ba), requires reciting the mantra with offerings and focus, etc., as stated in each tantra. If such a ritual is lacking, the activity will not be accomplished because the causes and conditions are incomplete, or even if it is accomplished, the result will be very delayed. The Root Tantra of Manjushri (Tib. འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་, Wylie: 'jam dpal rtsa rgyud) says: 'Whether it is the guru of the deities, or the one who is always the guru of the non-gods, even if mantras are practiced by them, if the ritual is abandoned, it is powerless.' And: 'With mantras that possess the ritual, one quickly obtains supreme accomplishment.' And: 'If mantras are practiced without the ritual, wandering for a long time, when does one expect to achieve it?' Just as these are said. Even then, if the focus is clear, it goes without saying that it is perfect, but even if there is only the mental cultivation of focus, if there is faith, the mantra will be accomplished, and if there is no faith, there is no way to accomplish it. As the former says: 'If there is no faith in the mantra, even if many efforts are made, the mantras will not be accomplished, therefore do not show the vows that should not be shown.' The faith here refers to the unwavering faith in the profound points such as the deity and mantra being inseparable, not to mention anything else. The third chapter of the Yamantaka (Tib. གཤིན་རྗེ་གཤེད་, Wylie: gshin rje gshed) Tantra says: 'For the wise who have no doubt about the inconceivable nature of reality, accomplishment is near.' If it is not understood in this way, but one recites single-mindedly with faith, thinking that it is as stated in the scriptures, without hesitation, it will also be accomplished. As the former says: 'Or a foolish person has steadfast faith, the accomplishment of the practice is near to him.' If there is no wisdom to see the profound meaning of the mantra as it is, but one possesses faith and diligence, it can also be accomplished.

【English Translation】 If such life-forms are mixed and the body of wind and mind is formed, then for whatever purpose, simply focusing on the antidote deity, etc., can easily accomplish the activity through the means of actual appearance. The second is to accomplish activities through the generation stage, that is, when the clear appearance of the coarse and subtle generation stage is perfected, with the help of mantras and mudras, etc., all worldly accomplishments from the lower realms up to Akanishta can be achieved. If such a generation stage is accomplished, then merely by focusing, various activities will be accomplished. The third is to accomplish activities through mantra recitation, that is, if one has received empowerment and has not broken samaya, and recites secret mantras with faith and in accordance with the ritual, then through the power of the mantra, various activities can be accomplished as desired. In this case, the ritual, for example, in the case of pacification, requires reciting the mantra with offerings and focus, etc., as stated in each tantra. If such a ritual is lacking, the activity will not be accomplished because the causes and conditions are incomplete, or even if it is accomplished, the result will be very delayed. The Root Tantra of Manjushri says: 'Whether it is the guru of the deities, or the one who is always the guru of the non-gods, even if mantras are practiced by them, if the ritual is abandoned, it is powerless.' And: 'With mantras that possess the ritual, one quickly obtains supreme accomplishment.' And: 'If mantras are practiced without the ritual, wandering for a long time, when does one expect to achieve it?' Just as these are said. Even then, if the focus is clear, it goes without saying that it is perfect, but even if there is only the mental cultivation of focus, if there is faith, the mantra will be accomplished, and if there is no faith, there is no way to accomplish it. As the former says: 'If there is no faith in the mantra, even if many efforts are made, the mantras will not be accomplished, therefore do not show the vows that should not be shown.' The faith here refers to the unwavering faith in the profound points such as the deity and mantra being inseparable, not to mention anything else. The third chapter of the Yamantaka Tantra says: 'For the wise who have no doubt about the inconceivable nature of reality, accomplishment is near.' If it is not understood in this way, but one recites single-mindedly with faith, thinking that it is as stated in the scriptures, without hesitation, it will also be accomplished. As the former says: 'Or a foolish person has steadfast faith, the accomplishment of the practice is near to him.' If there is no wisdom to see the profound meaning of the mantra as it is, but one possesses faith and diligence, it can also be accomplished.

ས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པའི་རྟོག་དཔྱོད་མགོ་མཁྲེགས་ལངས་པས་སྔགས་དང་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་ག་སོགས་ལ་ཡིན་ནམ་མིན་ཞེས་སྣ་ཆོགས་སུ་དཔྱད་ནས་དད་པ་བརླག་པ་རྣམས་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་སྟེ། སྔ་མ་ལས། རྟོག་ཅིང་དཔྱོད་པའི་རྟོག་གེ་བ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་དངོས་གྲུབ་རིང་། །བླ་མས་མན་ངག་བསྟན་བྱས་ཀྱང་། །སློབ་མ་ཡིད་གཉིས་ཡོད་པ་ན། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་རིང་བར་བཤད། །བླ་མས་མན་ངག་སྦས་བྱས་ཀྱང་། །སློབ་མ་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་ཞིང་། །བླ་མའི་མན་ངག་དམ་པ་ཞེས། །གཅེས་སྤྲས་བྱས་ན་འགྲུབ་པར་ངེས། །ཞེས་དང་། སྔགས་དང་རྫས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ། །དཔྱད་ན་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་སྟེ། །གལ་ཏེ་ཡིད་གཉིས་ཟ་གྱུར་རམ། །བསམ་པ་འགྱུར་རམ་དད་པ་ 19-1-112b ཉམས། །དེ་ཚེ་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བ་ཡང་། །ཕྱིར་ལྡོག་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྔགས་བཟླ་བ་ལ་དད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དད་པས་བཟླས་ན་སྔགས་གྲུབ་པ་ཡོད་ལ་སྔགས་གྲུབ་ན། ལུས་འདོད་གཟུགས་ཀྱི་རིག་འཛིན་གྲུབ་སྟེ་འཆི་བ་མེད་པ་དང་། ངག་བདེན་ཚིག་གྲུབ་པ་དང་སེམས་ལ་རྟོགས་པ་ཤར་ནས་རིམ་གྱིས་ལྷག་པའི་ལྷ་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པར་འགྱུར་བས་དད་པས་སྔགས་བཟླ་བ་ལ་འབད་དགོས་ཏེ། ལུང་སྔ་མ་ལས། དད་པ་བརྟན་པོས་བསྒྲུབས་པ་ན། །ནམ་མཁའ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཡང་། །སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་མེད་མི་སྲིད། །ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་གིས་བཤད་པའི། །རིག་སྔགས་བསླུ་བ་མི་སྲིད་ན། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་བཤད་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་སྦྱོར་བས་བསླུ་བ་ནི། །མ་བྱུང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། དད་པ་སངས་རྒྱས་དད་པ་ཆོས། །དད་པ་དགེ་འདུན་དད་པ་མ། །དད་པ་བླ་མ་དད་པ་ཕ། །དད་པ་ལམ་ཆེན་དད་པ་གྲུ། །དད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་སྟེ། །དད་པ་གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ཉིད། །དད་པ་བསོད་ནམས་ནོར་ཉིད་དེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་སྔགས་པ་ཡིས། །རང་སེམས་དད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་གུས་པས་ 19-1-113a མཆོག་ཏུ་བཀུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པ་བརྟན་པོ་སོགས་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་གའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཅི་ཙམ་བཟང་བ་དེ་ཙམ་སྔགས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པ་དང་སྟོབས་ཆེ་བ་ཡིན་ནའང་། མ་མཐའ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་བཟླས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྫས་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབང་དུ་བྱ་བ་སོགས་ལས་སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོས་ཟིན་ན་ལས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་འགྱུར་ནའང་། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གསོ་རིག་ནས་བཤད་པའི་སྨན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་མཐའ་དག་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་བཞིན་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་བདེ་མྱུར་དུ་རྫོགས་པར་བ

【現代漢語翻譯】 那些因頑固的思辨而阻礙成就，對真言（藏文：སྔགས）和真言儀軌等進行各種挑剔，從而失去信心的人，不會獲得成就。如前文所說：『思辨之人，遠離成就。上師雖已傳授口訣，若弟子心存二疑，則成就遙遙無期。上師雖已隱藏口訣，若弟子不生疑慮，珍視上師之口訣，則必能成就。』又如：『若對真言和物質的結合進行挑剔，則不會獲得成就。若心生疑慮，或改變想法，或信心喪失，則即使近在眼前的成就，也會逆轉。』正如所說的那樣。因此，唸誦真言時，信心至關重要。若以信心念誦，則真言必能成就。真言成就后，便能獲得隨欲化身的持明果位，從而不死；言語真實，誓言成就；心中生起證悟，逐漸與本尊（藏文：ལྷག）平起平坐。因此，必須努力以信心念誦真言。如前文所說：『若以堅定之信心修持，即使虛空消失，真言之成就亦不會落空。諸佛和仙人所說之明咒（藏文：རིག་སྔགས），絕無虛妄。何況是無慾者所說之秘密真言（藏文：གསང་སྔགས）之修持，更不可能落空。』又如：『信心是佛，信心是法，信心是僧，信心是母，信心是上師，信心是父，信心是大道，信心是舟，信心是如意寶，信心是秘密真言之成就，信心是功德之寶。因此，修行真言者，爲了生起自心之信心，應以恭敬之心，極度尊崇他人。』 此外，真言儀軌的因素和條件，如專注穩固等，越好，真言成就越快，力量越大。但要知道，即使僅僅以信心念誦真言，也能成辦各種事業。此外，雖然僅憑物質也能成辦懷柔等各種事業，但若以秘密真言的甚深見行攝持，則僅能成為事業的一部分。依靠真言的善巧方便並非究竟的事業，如同醫方明中所說的藥物等。 第四個目的是：依靠真言的善巧方便，如意地成就一切所愿，從而迅速圓滿解脫道。

【English Translation】 Those who hinder accomplishment with stubborn speculation, scrutinizing mantras (藏文：སྔགས) and their rituals in various ways, thereby losing faith, will not attain accomplishment. As stated previously: 'Speculative individuals are far from accomplishment. Even if the guru has imparted the oral instructions, if the disciple harbors doubts, then accomplishment is distant. Even if the guru has concealed the oral instructions, if the disciple does not doubt, cherishing the guru's oral instructions, then accomplishment is certain.' Also: 'If one scrutinizes the combination of mantras and substances, accomplishment will not occur. If doubt arises, or the mind changes, or faith is lost, then even an accomplishment that is near will be reversed.' Just as it is said. Therefore, when reciting mantras, faith is extremely important. If recited with faith, the mantra will surely be accomplished. Once the mantra is accomplished, one can attain the Vidyadhara (藏文：རིག་འཛིན) state of manifesting forms at will, thereby becoming immortal; speech becomes truthful, vows are accomplished; realization dawns in the mind, gradually becoming equal to the chosen deity (藏文：ལྷག). Therefore, one must strive to recite mantras with faith. As stated previously: 'If practiced with steadfast faith, even if the sky were to disappear, the accomplishment of the mantra would not fail. The knowledge mantras (藏文：རིག་སྔགས) spoken by Buddhas and sages are never false. How much more so the practice of secret mantras (藏文：གསང་སྔགས) spoken by those without desire, which cannot fail.' Also: 'Faith is the Buddha, faith is the Dharma, faith is the Sangha, faith is the mother, faith is the guru, faith is the father, faith is the great path, faith is the boat, faith is the wish-fulfilling jewel, faith is the accomplishment of secret mantras, faith is the treasure of merit. Therefore, practitioners of mantras, in order to generate faith in their own minds, should greatly honor others with respect.' Furthermore, the better the factors and conditions of the mantra ritual, such as stable concentration, the faster the mantra will be accomplished and the greater its power. But know that even mantras recited with just faith can accomplish various activities. Moreover, although various activities such as subjugation can be accomplished solely through substances, if they are embraced by the profound view and conduct of secret mantras, they can only become a part of the activity. Relying on the skillful means of mantras is not a definitive activity, just like the medicines and so on described in medical science. The fourth purpose is: to swiftly perfect the path to liberation by relying on the skillful means of mantras to accomplish all desires as wished.

ྱེད་པས་ན། ཕྲིན་ལས་འདི་ནི་སྔགས་ལམ་གྱི་མཐུ་དང་ངོ་མཚར་དང་དགོས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་གཅིག་གྲུབ་ལས། །སྔགས་པས་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །འབད་དེ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཕྲིན་ལས་རྨད་དུ་ 19-1-113b བྱུང་བའི་གཞི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་ཟིན་ཞིང་སྒྲུབ་པ་དང་མཆོད་པ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་གཞི་དང་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྡུས་པས་ན་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པར་ལྡན་ལ། མཐར་ཐུག་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་ན། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ལོག་པར་རྟོག་བཏགས་རྣམ་དག་ཅིང་། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཕྱིར། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འབྲེལ་བས་ན། །འགྲོ་དྲུག་དུས་གནས་མ་ལུས་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྐབས་བསྟན་པའོ། ། 和合印 བཅུ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དག་གི་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 19-1-114a ཤིང་མཚོན་པར་བྱེད་པའམ། རྒྱས་བཏབ་པ་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཁྱད་པར་ཅན་གང་གིས་གང་ལ་བཏབ་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། ། 類別 དེ་ལ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག །ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས། དང་པོ་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་རྩལ་སྦྱང་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་ངང་ནས་སྒོ་གསུམ་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རོལ་པར་སྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བརྙེས་པ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ 19-1-114b ལ། བསྐྱེད་རིམ་དང་སྦྱར་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་དང་སྦྱར་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཐུགས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། ཕྲིན་ལས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ།

【現代漢語翻譯】 因此，此事業具有咒語道的威力和奇妙，以及卓越的必要性。正如《成就一勇士文殊》中所說：『咒士如意寶，精勤利有情。』總而言之，如此卓越事業的基礎，源於在壇城中獲得灌頂並安住于誓言；如何修持的方法，則以見、修、行所攝持，且必須通過不離修持、供養、咒語和手印的方式來成就。因此，一切道都包含在事業的基礎和方法之中，故而無所捨棄。最終，在沒有能作、所作、作業三者的執著和勤作的情況下，安住于自性平等圓滿大界的法界中，便能究竟成就無勤任運的事業。正如經續中所說：『清凈顛倒分別念，不離智慧之法界，以大悲心相繫縛，六道一切時處顯。』這是關於圓滿波羅蜜多中事業的章節。 和合印 第十，關於手印：本體、分類、它們的性質、必要性，共有四點。 象徵或代表，或者因蓋印而難以逾越之義，故稱為手印。也就是，大士們的身、語、意及事業，以特殊的方式象徵或代表，一旦蓋印于某物，該物即轉化為難以逾越的自性。 類別 分為共同、個別、特殊三種。首先，共同的分為基礎、道、果三個階段。第一，基礎是自性本住的手印，心性本初清凈，從大手印的境界中，顯現、聲響、覺知三者安住于本尊、咒語、法身的自性中。第二，道位的手印，爲了修習如此之義，從心的本性俱生樂大手印智慧金剛的境界中，修持身語意三門、秘密三處的游舞。第三，究竟果位的手印，獲得任運智慧之身，身語意事業不可思議，故而盡虛空之際利益無量有情。第二，關於道的個別手印的解說。 分為與生起次第相結合，以及與圓滿次第相結合兩種。首先是：身大手印、語法手印、意三昧耶手印、事業業手印。

【English Translation】 Therefore, this activity possesses the power and wonder of the mantra path, and the extraordinary necessity. As it is said in 'Accomplishing One Valiant Manjushri': 'The mantra practitioner is like a wish-fulfilling jewel, diligently benefiting sentient beings.' In short, the basis of such an extraordinary activity arises from receiving empowerment in the mandala and abiding by the vows; the method of how to accomplish it is encompassed by view, meditation, and conduct, and it must be accomplished through not separating from practice, offerings, mantras, and mudras. Therefore, all paths are gathered into the basis and method of activity, so nothing is abandoned. Ultimately, when abiding in the realm of the spontaneously perfect great expanse, without the object, agent, and action of the three activities, the effortless activity is spontaneously accomplished to the end. As it is said in the tantra: 'Purifying inverted conceptual thoughts, not separate from the realm of wisdom, bound by great compassion, all six realms appear at all times and places.' This is the chapter on activity in the perfection of aspiration. Union Mudra Tenth, regarding mudras: essence, divisions, their nature, necessity, there are four points. It is called mudra because it symbolizes or represents, or because it is difficult to transgress due to being sealed. That is, the body, speech, and mind, along with the activities of the great beings, are symbolized or represented in a special way, and once sealed upon something, that thing is transformed into an inseparable nature. Categories There are three divisions: common, individual, and special. First, the common ones are divided into three stages: base, path, and result. First, the base is the mudra of the nature of reality, the mind itself is primordially pure, and from the state of the great mudra, appearance, sound, and awareness abide in the nature of deity, mantra, and dharmakaya. Second, the mudra of the path is the practice of skill for such meaning, from the state of co-emergent bliss great mudra wisdom vajra of the nature of mind, practicing the play of the three doors and three secrets. Third, the ultimate result mudra is when one has attained the spontaneously arisen wisdom body in all its aspects, the body, speech, mind, and activities are inconceivable, therefore benefiting limitless sentient beings as long as space exists. Second, the explanation of the individual mudras of the path. Divided into those combined with the generation stage and those combined with the completion stage. First are: body great mudra, speech dharma mudra, mind samaya mudra, activity karma mudra.

།གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་དང་སྦྱར་བ་ལའང་། རྟེན་གཟུངས་མ་དང་། ལམ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་སྟེ་དོན་གྱི་གཟུངས་མའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྐྲ་དང་ནུ་མར་ལྡན་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་རང་གི་ཡིད་ལས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རླུང་སེམས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་མོར་ཤར་བ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་གཟུངས་མ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སོགས་སོ། །ལས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྗེས་མཐུན་ཙམ་མྱོང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་ངང་ལས་རྗེས་ 19-1-115a ཐོབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་དང་སྦྱར་ན་དགའ་བ་མཆོག་དགའ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བཞིར་སྦྱོར་ཏེ། རྒྱུད་རྣམས་ན་གོ་རིམ་དུ་དགའ་བྲལ་གསུམ་པར་བསྟན་ཀྱང་། འདིར་ཆགས་པའི་གདུང་བ་ཟད་ནས་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་མཛད་དོ། །ཡང་གཞུང་གཞན་ཀུན་ན་དགའ་བ་བཞིར་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ་ལུགས་གཉིས་པོས་ཀྱང་། ལྷན་སྐྱེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་བབ་པས་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐའ་དང་། ཆགས་བྲལ་དང་པོ་རྩོམ་པའི་དབུས་སུ་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་བདེ་དང་བདེ་མིན་གྱི་ཆ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འདོད་དོ། །དེས་ན་སྔ་མ་གསུམ་བཞིར་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལ། བཞི་པོ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །སྦྱར་ཚུལ་དེ་དག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྣང་སྟོང་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། གསལ་སྟོང་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། བདེ་སྟོང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ 19-1-115b གི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་རིག་སྟོང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་འདི་དོན་དང་གནས་སྐབས་ལ་སྦྱར་ཚུལ་དུ་མ་དང་གཞན་ཡང་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་གིས་བརྗོད་པ་ལ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་སྐབས་འདིར་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་པར་མཚ

【現代漢語翻譯】 第二，關於與圓滿次第相結合，有三種方式：與所依明妃相結合、與生起次第相結合、與四種智慧相結合。首先，法的印契是：諸法自性空性，即般若波羅蜜多母，是意義上的明妃。事業印契是：顯現為具有頭髮和乳房的女性身體的一切。誓言印契是：智慧印契，即從自己心中化現的明妃。大印契是：風心空色之自性顯現為明妃，通過這些印契加持，成就不可變的安樂。 第二，關於生起次第，事業印契是：與成為證悟大樂之喻智慧所依的明妃相結合等。僅通過該事業，體驗與法界大樂相似的感受，是法的印契。遠離一切分別念，直接體驗俱生，是大印契。從該狀態中，后得顯現為身語意壇城，是誓言印契。如果與四喜相結合，則可結合爲喜、勝喜、俱生喜、離喜四種喜。雖然在續部中，離喜按順序被描述為第三種，但在這裡，它被認為是煩惱滅盡，與喜分離的狀態。如果有人問，這與所有其他經文中描述的四喜不矛盾嗎？答案是不矛盾，因為兩種體系都認為，俱生喜是菩提心降至金剛寶頂端時，喜達到圓滿的頂點；而最初的離染，則被認為是超越染與離染、樂與非樂之分的剎那智慧。因此，將前三者視為四種，並不矛盾；將四者歸納為三種狀態，也不矛盾。這些結合的方式，應從龍樹確立四印契中瞭解。 第三，顯空身金剛是事業印契，明空語金剛是法印契，樂空意金剛是誓言印契，所有這些無別平等性，即覺空智慧金剛是大印契。總而言之，這四種印契，在意義和狀態上，有多種結合方式，此外，還有具相和無相印契等，以印契之名來表達的，有無量無邊。 第三，此處所要闡述的重點是，智慧尊的身語意及其事業，應儘可能地展示。

【English Translation】 Secondly, regarding the combination with the Completion Stage, there are three ways: combining with the support Mudra, combining with the generation stage, and combining with the four wisdoms. First, the Dharma Mudra is: the emptiness nature of all phenomena, which is the Mother Prajnaparamita, the meaning Mudra. The Karma Mudra is: all that appears as the body of a woman with hair and breasts. The Samaya Mudra is: the Wisdom Mudra, which is the goddess emanated from one's own mind. The Maha Mudra is: the nature of wind-mind empty form appearing as a goddess, and through the blessings of these Mudras, immutable bliss is attained. Secondly, regarding the generation stage, the Karma Mudra is: combining with the Mudra who becomes the support for realizing the wisdom of great bliss, and so on. Merely through that Karma, experiencing a feeling similar to the great bliss of Dharmadhatu is the Dharma Mudra. Being free from all conceptual thoughts and directly experiencing the innate is the Maha Mudra. From that state, the subsequent attainment appearing as the mandala of body, speech, and mind is the Samaya Mudra. If combined with the four joys, it can be combined into the four joys of joy, supreme joy, innate joy, and cessation of joy. Although in the Tantras, cessation of joy is described as the third in order, here it is considered as the state where afflictions are exhausted and joy is separated. If someone asks, does this not contradict the four joys described in all other texts? The answer is no, because both systems consider that innate joy is when Bodhicitta descends to the tip of the Vajra Jewel, and joy reaches the ultimate perfection; while the initial separation from attachment is considered as the momentary wisdom that transcends the division of attachment and separation, joy and non-joy. Therefore, it is not contradictory to consider the former three as four; nor is it contradictory to summarize the four into three states. These ways of combining should be understood from Nagarjuna's establishment of the four Mudras. Thirdly, the clear-empty body Vajra is the Karma Mudra, the luminous-empty speech Vajra is the Dharma Mudra, the bliss-empty mind Vajra is the Samaya Mudra, and the non-dual equality of all these, which is the awareness-empty wisdom Vajra, is the Maha Mudra. In short, these four Mudras, in terms of meaning and state, have various ways of combining, and in addition, there are Mudras with and without characteristics, and so on. There are immeasurable ways of expressing them with the name of Mudra. Thirdly, the main point to be explained here is that the body, speech, mind, and activities of the Wisdom Deities should be displayed as appropriately as possible.

ོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོར་གྱུར་པ་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་བ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡང་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ན་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལའང་ནང་གི་དབྱེ་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཚང་སྟེ། བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རང་གི་ངོ་བོ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་བསྒྱུར་ཞིང་དགྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ས་བོན་སོགས་གསལ་ཞིང་སྔགས་བརྗོད་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། རང་ཉིད་ལྷ་སྐུར་གནས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ལག་པ་གཉིས་ལྷན་དུ་སྦྱར་ནས་བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ནི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའམ། ཐལ་མོ་རྣམས་རྩེ་བསྣོལ་ཏེ་སྦྱར་བ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཡིན་ལ། ལག་གཉིས་སོ་སོར་ཕྲལ་ཏེ་བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ནི་མཐེ་བོང་ནང་དུ་ 19-1-116a བཅུག་ནས་སོར་མོ་གཞན་རྣམས་བསྐུམས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཁུ་ཚུར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་ལྷ་རྣམས་རང་རང་གི་རྩ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་མཆོད་པ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་པད་སྐོར་དང་གར་པད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛེས་པར་བསྒྱུར་ཞིང་ཉམས་དང་ལྡན་པར་བཅས་ལ་མཐར་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། 定義 གསུམ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། དེས་རྒྱས་གདབ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཞུང་དང་གང་ཟག་སོ་སོའི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་འདི་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་དང་ངག་གིས་ཕྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་ཞིག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞིག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ངག་གི་བརྗོད་པ་ཞིག་ལ་སྔགས་ཞེས་བཏགས་པའོ་སྙམ་དུ་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་འདི་དག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚོན་པའི་བརྡར་གྱུར་པ་སྟེ་ལག་པའི་བརྡ་དང་མིང་གིས་དོན་གོ་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་། གསུམ་པ་མཚན་མ་ 19-1-116b འདི་དག་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་འདི་དག་རང་གི་ལས་ཀྱི་སྣང་བ་ལུས་ངག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འཕྲུལ་པའང་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཆད་པ་ན་ངག་གི་སྒྲ་དེ་ཁོ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཀྱང་འཕགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པའང་ཡིན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པ་དང་། རང་གི་ལས་སྣང་འདྲེས་ནས་སྣང་བའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། ལྔ་པ་

【現代漢語翻譯】 並且展示了成為施法之門的結印手印。這同樣因為具有不可違越的意義，所以是將普遍的詞語賦予了特殊的含義。其中也具備了內在區分的四種手印：施法手印的自性是誓言手印；改變和解脫等行為是事業手印；種子字等顯現和唸誦真言是法手印；自身安住于本尊之身是大手印。其中，雙手合十是所有施法手印的基礎，或者雙手手指交叉合十是金剛合掌。分開雙手而施法的手印的基礎是將拇指內扣，其餘手指彎曲的金剛拳。由此，寂靜和忿怒本尊等五部，都有各自根本的手印，以及迎請、灌頂、供養等支分的手印次第。這些手印以蓮花旋轉和蓮花舞等方式優美地變化，並富有韻味地配合鐃鈸的聲音來解脫。 定義 第三，瞭解手印的方式和用其加持的方式。首先，根據經典和不同人的理解，可以分為六種觀點：第一種觀點認為，手印和真言是成熟的身體和語言所區分的差別，即身體的姿勢稱為手印，語言的表達稱為真言，僅僅將它們視為普通的身語行為。第二種觀點認為，這些手印和真言是諸佛身語意的象徵，就像手的姿勢和語言可以表達意義一樣。第三種觀點認為，這些姿勢具有獲得事業和智慧成就的力量，僅僅是因果不虛的緣起。第四種觀點認為，手印和真言雖然是自身業力顯現的身語所攝持，但這樣的顯現也是如來加持力的顯現。例如，惡魔被文殊菩薩加持后宣講大乘佛法，其語言的聲音雖然由其自身所攝持，但也源於聖者的加持。同樣，如來的加持和自身的業力顯現相互交織而顯現。第五種

【English Translation】 And it shows the hand mudra of becoming the door of practice. This is also because it has the meaning of being inviolable, so it is the attribution of a general word to a specific meaning. Among them, there are four complete mudras with internal distinctions: the nature of the practice mudra is the samaya mudra; the actions of transforming and liberating are the karma mudra; the manifestation of seed syllables and the recitation of mantras are the dharma mudra; and abiding in the form of the deity oneself is the mahamudra. Among them, joining the two hands together is the basis of all practice mudras, or joining the palms with the fingertips crossed is the vajra mudra. The basis of the mudras of separating the two hands and practicing is the vajra fist, which is made by tucking the thumb inward and bending the other fingers. From this, the five families and other peaceful and wrathful deities each have their own root mudras, and there are various sequences of branch mudras such as inviting, empowering, and offering. These mudras are beautifully transformed in the manner of lotus rotations and lotus dances, and are released with the sound of cymbals in a charming and rhythmic way. Definition Third, there are two things to know: how to understand mudras and how to seal with them. First, according to the scriptures and individual understandings, there are six different views: The first view is that some people think that mudras and mantras are distinctions divided by the ripened body and speech, that is, a posture of the body is called a mudra, and an expression of speech is called a mantra, and they are only regarded as ordinary physical and verbal behaviors. The second view is that these mudras and mantras are symbols representing the body, speech, and mind of the Buddhas, just as hand gestures and words can express meaning. The third view is that these symbols have the power to obtain the accomplishments of karma and wisdom, and are merely the infallible interdependence of cause and effect. The fourth view is that although mudras and mantras are sustained by the body and speech manifested by one's own karma, such manifestations are also emanations of the blessings of the Tathagatas. For example, when a sinful demon is blessed by Manjushri and preaches the Mahayana Dharma, the sound of his speech, although sustained by his own being, is also an emanation of the blessings of the noble ones. Similarly, the blessings of the Tathagatas and one's own karmic manifestations are intertwined and manifested. The fifth

ནི་ཆུ་སྣོད་དུ་ཟླ་གཟུགས་འཕོས་པ་ན་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཆུ་ནང་ན་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཟླ་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཅན་འདི་ལ། དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པར་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས། ཞེན་པས་ཞུགས་པ་ལྟར་དོན་ལ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་མི་བསླུ་སྟེ། དཔེར་ན་དོན་སྤྱི་ལ་ཡུལ་དུ་ཞེན་པས་ 19-1-117a ཞུགས་པ་ན་དོན་རང་མཚན་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ལྟར། མཚན་མ་འདི་དག་ལས་ལྷ་ཉིད་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དང་། དྲུག་པ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཉིད་ཡུལ་དང་ལུས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དོན་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་པོ་འདི་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པའི་ལྷ་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ལྷའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་པོ་དེ་དག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འཕགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དྲུག་པ་འདི་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་འདེབས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་སྔགས་ཕྱི་པ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྒྱུ་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་མཚོན་པའི་གནས་ 19-1-117b སུ་གྱུར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་སྟེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མར་གྱུར་པ་དང་། གང་གིས་ཀྱང་འདའ་ཞིང་གཞིག་ཏུ་མི་རུང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉག་གཅིག་གི་རྒྱ་རྟགས་ཡིན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྒྱས་བཏབ་ན་རང་རྒྱུད་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་དང་། བགེགས་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པ་དང་། ལུས་བརྟན་ཅིང་བགེགས་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པ་དང་། འདིའི་དོན་དང་མ་བྲལ་ན་དམ་ཚིག་མི་ཉམས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མོའི་རྟགས་དང་ཡང་ལྡན་པ་ཡིན་པས། ལྷ་མོ་རྣམས་སྦས་པའི་སྐུ་སྟེ་གང་ཞིག་ལ་འདི་བསྟན་ན་དམ་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་ན

【現代漢語翻譯】 就像在水容器中倒映月亮的影像，雖然看起來影像在水中，但它並未脫離月亮的作用。同樣地，由如來（Tathagata，佛陀的稱號）的加持所產生的咒語（mantra）和手印（mudra），具有成就悉地（siddhi，成就）的力量。具有誓言（samaya）的人們將其視為本尊（deva），並加以修持。由於執著的投入，它與意義相關聯，因此不會欺騙。例如，當對一般概念的對象產生執著時，就能獲得自相（svalaksana，事物的獨特性）。 同樣地，認為從這些標誌（手印和咒語）中可以成就本尊。第六種是諸佛（Buddha）的圓滿身（rupa-kaya，色身），即一切種智（sarvakarajnana，一切相智）的大智慧（jnana），由於慈悲（karuna）和願力（pranidhana）的力量，被加持成為咒語和手印的標誌而顯現。例如，由於習氣（vasana）的力量，心（citta）顯現為對象和身體。因此，實際上，咒語和手印與證得智慧身的本尊之間沒有任何區別，手印和咒語被理解為本尊的本質。因此，這六種（理解手印和咒語的方式）後者比前者更殊勝，而最殊勝的是第六種，因為它具有如實理解咒語和手印的方式，因此應該只按照這種方式來理解咒語和手印。 第二部分包括：為了什麼目的而使用手印，以及如何使用手印的方式。首先，按照外道（tirthika）的觀點，手印是作為本質的法界（dharmadhatu）清淨和轉化為大智慧的影像，以及作為代表解脫之門的無限處所，並且具有產生所有事業和悉地的能力，因此具備三種特點。它們是大士（mahasattva）的標誌，任何事物都無法超越或摧毀它們，它們是唯一法王的印記，是獨一無二的，並且能夠成就諸佛的所有事業。如果蓋上手印，就能從自身的束縛中解脫，摧毀無知的巨大城市，身體變得堅固，任何障礙都無法摧毀它，並且具備獲得灌頂（abhiseka）的資格，所有事業都能成功完成而不會浪費。如果不脫離其意義，誓言就不會被破壞。此外，手印也具有女性的標誌，因此是隱藏的女神之身，如果向某人展示它，誓言的本質會產生喜悅等等。

【English Translation】 Just as when the image of the moon is reflected in a water container, although the image appears to be in the water, it does not deviate from the function of the moon. Similarly, these mantras (mantra) and mudras (mudra), which arise from the blessings of the Tathagata (Buddha's title) and have the power to accomplish siddhis (siddhi, accomplishment), are regarded as deities (deva) by those who uphold their vows (samaya) and are practiced accordingly. Due to the engagement of attachment, it is connected to the meaning, and therefore it does not deceive. For example, when attachment arises towards a general concept of an object, similarly, it is thought that the deity is accomplished from these signs (mudras and mantras). The sixth is that the ultimate body (rupa-kaya, form body) of the Buddhas (Buddha), the great wisdom (jnana) of all aspects of knowledge (sarvakarajnana, all-aspect wisdom), is blessed as a sign of mantra and mudra due to the power of compassion (karuna) and aspiration (pranidhana), and appears. For example, just as the mind (citta) appears as an object and body due to the power of habit (vasana). Therefore, in reality, there is no difference between these two, the mantra and mudra, and the deity who has attained the wisdom body, and the mudra and mantra are understood as the essence of the deity. Thus, these six (ways of understanding mudras and mantras), the latter is more superior than the former, and the sixth, which is the most superior of all, is the only one that should be known as the way to understand mantras and mudras, because it possesses the way to understand mantras and mudras as they are. The second part includes: for what purpose are mudras applied, and how to apply them. First, according to the view of the outsiders (tirthika), mudras are the image of the pure dharmadhatu (dharmadhatu) and the transformation into great wisdom, and the place representing the infinite gate of liberation, and have the ability to perform all actions and siddhis, thus possessing three characteristics. They are the signs of the great beings (mahasattva), cannot be surpassed or destroyed by anything, they are the seal of the sole Dharma King, are unique, and are able to accomplish all the deeds of the Buddhas. If sealed with this, one is liberated from one's own bonds, destroys the great city of ignorance, the body becomes stable, and cannot be divided by any obstacles, and is qualified to receive empowerment (abhiseka), and all actions are successfully accomplished without being wasted. If one does not deviate from its meaning, the vows are not broken. Furthermore, the mudra also possesses the sign of the feminine, thus it is the hidden body of the goddesses, and if it is shown to someone, the essence of the vow generates joy, and so on.

་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སླད་དུ་འདེབས་པའོ། །སྔགས་ནང་པ་ལྟར་ན་དགོས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་ལྷག་པར་འཕྲུལ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་སེམས་ཅན་ 19-1-118a ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་གནས་པ་སད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའི་མངའ་དབང་ཆེན་པོ་རྩོལ་མེད་དུ་བརྙེས་པར་བྱ་བ་དང་། གཞན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདེབས་སོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་ལ། སྔགས་ཕྱི་པ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་གཙིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ན་དེ་ལས་འདའ་མི་ནུས་པ་ལྟར། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྷའི་མཚན་མར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །སྔགས་ནང་པ་ལྟར་ན་ལྷའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེས་བདག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྷ་ལ་ལྷ་ཐིམ་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་འདྲེས་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་ཚུལ་དུ་རྒྱས་བཏབ་པས་རང་ཉིད་ལྷ་ལ་ལྷ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐབས་དེས་སད་པར་བྱེད་ཅིང་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་ཅིང་། སངས་ 19-1-118b རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ། །མདོར་ན་ཕྱག་རྒྱ་འདིས་མཚོན་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པས་འཆང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། ལྟ་སྒོམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་སྤྱོད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་ལྷ་མཉེས་པ་དང་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་ལམ་ཀུན་དང་འབྲེལ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་བསྒྱུར་འཆིང་དགྲོལ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་གཡོ་བ་མཐའ་དག་ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགས་པའི་ངང་དུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་མཆོག་ནི། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་འབྱོར་ན། །མ་བསྐྱོད་མ་བསྒུལ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། རྔམས་གློག་ལས། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་གནས་ན། །བསྒུལ་ཞིང་བསྐྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ 19-1-119a པར་དཔའ་བོས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ན

【現代漢語翻譯】 就像爲了那些目的而播種一樣。按照內道密宗的觀點，雖然也是爲了那些目的，但主要是爲了從任運成就的手印、大智慧的境界中，特別是幻化的手印，喚醒安住在一切眾生心中的，與逝者和一切眾生無別的自性、菩提心、大樂，以及毫不費力地獲得殊勝的共同與不共同的權能，並且爲了利益其他眾生，如意地成辦各種佛的事業而播種。 第二，關於如何播種的方式：按照外道密宗的觀點，就像國王的命令用印章蓋上后就無法違越一樣，如果用成為本尊名相的手印蓋在自己的真如上，憑藉加持的力量，就會立即成就。按照內道密宗的觀點，以成為本尊體性的手印，在自己身上以無二的方式，本尊融入本尊，法性融入法性，智慧融入智慧的游舞方式蓋印，從而使自己成為本尊，本尊的自性成為自己的體性，以這種方式，自生的大樂就能被喚醒並顯現。 第四，目的是暫時和究竟的一切利益都依靠這種特殊的方法而成就，並且因為能夠成辦佛的事業，所以具有殊勝的功德。總之，這個手印通過象徵意義，概括了基、道、果的一切法。這個密宗的特殊方法，是那些在壇城中獲得灌頂並安住于誓言的人應該持守的，並且應該對他人嚴加保密。它與見、修相符，並且在行和修的特殊階段中，是取悅本尊、成辦事業和增長咒力的無上唯一方法，因此與一切道相關聯。在究竟的意義上，對於轉化、束縛、解脫的活動不依賴，一切法和三門的活動都在手印的自性中，毫不費力地圓滿究竟。正如經續中所說：『大手印的殊勝集合，如果具備方便和智慧，一切不動的、不搖動的，都安住于大手印的境界中。』又如《怖畏金剛根本續》中說：『安住於法性平等的境界中，一切搖動和不搖動，都被勇士宣說是手印。』正如所說的那樣。

【English Translation】 It is planted for the sake of such needs. According to the inner tantra, although it is also for those needs, mainly from the spontaneously accomplished mudra, the realm of great wisdom, especially the illusory mudra, to awaken the nature of the awakened mind, great bliss, which is inseparable from the departed and all sentient beings, residing in the hearts of all beings, and to effortlessly attain the great uncommon power, and for the sake of benefiting other beings, to accomplish various Buddha activities as desired. Secondly, regarding how to plant: According to the outer tantra, just as the king's decree cannot be violated once sealed, if one's own suchness is sealed with the mudra that has become the name of the deity, it is believed that it will be accomplished immediately through the power of blessing. According to the inner tantra, the mudra that has become the essence of the deity seals oneself in a non-dual way, the deity merges into the deity, the dharma nature merges into the dharma nature, and wisdom plays in wisdom, so that one's own deity becomes one's own essence, and in this way, the self-existing great bliss is awakened and manifested. Fourth, the purpose is that all temporary and ultimate benefits are accomplished through this special method, and because it is able to accomplish the activities of the Buddha, it possesses supreme qualities. In short, this mudra, through its symbolic meaning, encompasses all the dharmas of the ground, path, and fruit. This special method of tantra is to be held by those who have received empowerment in the mandala and abide by the vows, and should be kept very secret from others. It is in accordance with view and meditation, and in the special stages of conduct and practice, it is the supreme and unique method for pleasing the deity, accomplishing activities, and increasing the power of mantra, thus it is related to all paths. In the ultimate sense, it does not depend on the activities of transformation, bondage, and liberation, and all dharmas and the movements of the three doors are perfected in the nature of the mudra without effort. As it is said in the tantra: 'The supreme gathering of the great mudra, if endowed with skillful means and wisdom, all that is unmoving and unshaken abides in the realm of the great mudra.' And as it is said in the Rigdzin Goklek: 'Abiding in the realm of equality of dharma nature, all that moves and does not move is declared by the hero to be a mudra.' As it is said.

ོ། །ཐབས་ཆེན་ཕྱག་རྒྱའི་སྐབས་སོ། ། 持咒 བཅུ་གཅིག་པ་སྔགས་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ། དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་རྒྱུད་ལས། ཨ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི། །ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཅུ་གཉིས། །སྒྲ་ཡི་མིང་གིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས། །མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོར་དེ་ཉིད་ངེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་མནྟྲའི་སྒྲ་ལས་ཤེས་སྐྱོབ་དང་ཡིད་སྐྱོབ་ཀྱི་དོན་ལ་སྔགས་ཞེས་བཏགས་ཏེ་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་དང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐབས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའམ། ཡང་ན་འདིས་ཡིད་ཤེས་བདེ་མྱུར་དུ་སྐྱོབ་པ་སྟེ་མདོར་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ལ་སྔགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་བཤད་བྱ་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། རྒྱུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡི་གེ་ལས་བཟླ་བར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གང་ཞིག །གྲུབ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །ངོ་བོ་དེ་དག་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་གེ ངོ་བོ་གྲུབ་པ་བཞི་ལྡན། འབྲས་བུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་བཤད་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ངོ་བོ་སྒྲ་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ 19-1-119b གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཨ་སོགས་ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག །ཀ་སོགས་གསལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ་ལྔ་བཅུ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའམ་ཕྱི་མོ་ཡིན་ལ། དེ་འདུས་པ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ལུས་གནས་རྩ་ཡི་ཡི་གེ ཕོ་བྲང་ལྷ་ཡི་ཡི་གེ ཆོ་འཕྲུལ་སྤྲུལ་པའི་ཡི་གེ མཚོན་བྱེད་སྒྲ་ཡི་ཡི་གེ་བཞི་ཡོད་ལ། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་རྩ་འདབ་ན་ཡི་གེ་གནས་ཚུལ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་འདིར་གནས་གསུམ་དུ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གསུམ་གནས་པར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷ་བསྒོམ་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་རྣམས་སུ་སྒོམ་པའི་ས་བོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་གསང་བ་གསུམ་ལས་ཡི་གེའི་སྤྲིན་སྤྲོས་ཏེ་སྤྲུལ་པ་དུ་མས་འགྲོ་དོན་མཛད་པའོ། །བཞི་པ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་སོ་སོར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གདངས་ལས་སྒྲ་རུ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་མཚོན་བྱེད་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཡང་འབྱུང་ལ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ན་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡི་གེའི་སྤྲིན་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ 19-1-120a ངོ་བོ་བཤད་པ་ལ་སྤྱིར་ཡི་གེ་རྣམས་འདུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་གསལ་ནུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཀུན་ཡི་གེས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཡི་གེ་ལས་མཐུ་དང་ངོ་མཚར

【現代漢語翻譯】 大印方便法門品。 持咒 第十一講 咒，分四部分：本體、分類、如何應用、必要性。 定義 首先，經中說：『阿字顯現萬象，包括迦字等四十二字，所有聲音皆攝於文字中，此乃圓滿正覺之王。』因此，『咒』（藏文：སྔགས།）一詞，從梵文『曼陀羅』（梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言）的語音上，被賦予了『知』和『救』的含義，即智慧與救度方法相結合。或者說，此法能迅速救度意識，簡而言之，『咒』即指一種特殊的方法。此處所說的咒的本體是：從作為因的方便和智慧的文字中，唸誦而形成的咒的本體，具備四種成就，因此在成就悉地方面，具有無礙的力量。簡要解釋這些本體：咒的因是文字，本體具備四種成就，果是無礙的力量。分為三個方面來闡述。 第一部分又分為兩點：首先，本體是聲音的形態，各自清晰顯現的自性，即阿等十六個智慧法界的文字，以及迦等三十四個顯明方便的文字，這五十個文字是所有文字的基礎或母體。這些文字組合成的嗡等，也未脫離文字的自性，因此也被稱為文字。 第二點是分類：分為身處脈之文字、宮殿本尊之文字、神通化身之文字、表徵聲音之文字四種。第一種是身體脈輪上的文字，如經中所述的文字安住方式。如本續中說，三處安住嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）三字等。第二種是觀想本尊時，在壇城各處觀想的種子字。第三種是佛陀圓滿報身的三密，由文字化為雲朵，以多種化身利益眾生。第四種是將咒語的聲音，用語言分別唸誦出來。這些也都是從根本安住的文字聲音中發出聲音，並觀想其表徵的形態。圓滿清凈時，便能成就果位的智慧自顯文字云。 第二，解釋本體，一般來說，文字的集合能夠通過名言，清晰地表達由『一切清凈』所涵蓋的所有含義，因此諸佛的事業，都通過文字以直接或間接的方式來成就。因此，在世俗的領域中，文字具有超凡的力量和奇妙之處。

【English Translation】 The Chapter on Great Means and Mudra. Mantra Recitation Eleventh: Mantra, divided into four parts: essence, classification, how to apply it, and necessity. Definition First, the scripture says: 'The letter A manifests all phenomena, including the forty-two letters such as Ka, all sounds are contained within the letters, this is the King of Perfect Enlightenment.' Therefore, the term 'Mantra' (藏文：སྔགས།) is derived from the Sanskrit word 'Mantra' (梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：True Words), and is given the meaning of 'knowing' and 'saving', that is, the combination of wisdom and saving methods. Or, this method can quickly save consciousness, in short, 'Mantra' refers to a special method. The essence of the mantra to be discussed here is: from the letters of means and wisdom as the cause, the essence of the mantra is formed by recitation, possessing four accomplishments, therefore, in achieving siddhis, it has unobstructed power. Briefly explain these essences: the cause of the mantra is letters, the essence possesses four accomplishments, and the fruit is unobstructed power. It is explained in three aspects. The first part is further divided into two points: First, the essence is the form of sound, the nature of each clearly manifested, that is, the sixteen letters of the wisdom realm such as A, and the thirty-four letters of clarifying means such as Ka, these fifty letters are the basis or matrix of all letters. These letters combined into Om, etc., have not deviated from the nature of letters, so they are also called letters. The second point is classification: divided into four types: letters residing in the body's channels, letters of the palace deity, letters of miraculous transformation, and letters representing sound. The first type is the letters on the body's channels, such as the way the letters reside as described in the scriptures. As stated in this tantra, the three places reside Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om), Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Ah), and Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हूँ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hum). The second type is the seed syllables visualized in various places of the mandala when visualizing deities. The third type is the three secrets of the Buddha's complete enjoyment body, where letters transform into clouds, benefiting sentient beings with various transformations. The fourth type is reciting the sounds of the mantra separately in language. These are also uttering sounds from the fundamental residing letter sounds, and visualizing their representative forms. When perfectly purified, the wisdom self-manifesting letter clouds of the fruit will be accomplished. Second, explaining the essence, generally speaking, the collection of letters can clearly express all the meanings covered by 'all purity' through terminology, therefore, the activities of all Buddhas are accomplished through letters in a direct or indirect way. Therefore, in the worldly realm, letters possess extraordinary power and wonders.

་ཆེ་བ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཅིང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་མ་འགགས་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པར་བརྗོད་བྱ་མེད་པས་དེའི་རྗོད་བྱེད་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། རྗོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་པས་དེས་གང་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་པར་གནས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མཐོང་ནའང་། དེ་ལས་གཟུངས་སྒོ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནི་གྲུབ་པ་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཆེན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་དུ་ཡེ་ནས་གྲུབ་པའོ། །ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཐུན་མོང་མིན་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་གཉིས་སྔགས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཆོས་ཀུན་ལའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ 19-1-120b བྱིན་གྱིས་བརླབ་རུང་བ་དང་། ནུས་པ་ཐོགས་མེད་འབྱུང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མིན་པ་ལས་ཅི་ཡང་འཆར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་གེ་གཅིག་ནས་མང་པོའི་བར་གྱི་སྔགས་རྣམས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་བསྟན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །ནུས་པ་མཐུས་གྲུབ་པ་ནི་སྨན་དང་ནོར་བུའི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་སྔགས་དེ་དག་ལ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་མི་བསླུ་བར་ཡོད་པའོ། །གཞན་ཡང་ངག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་ལ་སྒྲར་གྲགས་པ་མཐའ་དག་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངག་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་བར་མ་ཟད། རང་སྣང་ལ་ཐ་མལ་དུ་ཞེན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐག་པར་སྦྲུལ་དུ་བཟུང་ནས་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྒུལ་སྐྱོད་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཟའ་བཏུང་ཚོགས་ཡིན་པ་སོགས་ལའང་འདྲའོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ 19-1-121a ཚངས་པ་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནུས་པ་མཉམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྣང་ངོས་ནས་མི་འདྲ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དེ་ཡིན་པར་ལུང་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲོལ་མཚོན་པའི་སྒོར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་གདུལ་བྱའི་ངོར་གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱང་ཚད་མེད་ལ། རྩ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་ཀྱང་སྔགས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅ

【現代漢語翻譯】 沒有更大的。在世俗諦中，雖然如此宣說和顯現的緣起之相沒有止息，但在勝義諦中，因為沒有所說之義，所以也沒有能說之義。能說之義本身也絲毫沒有成立，因此它什麼也不能說。像這樣，即使在同一個字上見到二諦平等性，也能從中獲得四種持明之門。特別是，佛所說的咒語具有四種成就：法性自性成就，即一切字母本來就成就為空性大平等性的自性。法相自性成就，即各自的自性以不共的方式顯現，成就為不可欺騙的自性。這二者不僅存在於咒語中，也存在於一切法中。正因為如此，才能被加持，才能無礙地產生力量，這是因為從任何非法的法性中，都能顯現任何事物的不可欺騙的緣起力。加持成就，即對一切法擁有自在權力的諸佛，將一個乃至多個字母的咒語顯現為智慧的幻化，因此是諸佛加持的成就。力量威力成就，就像藥物和寶石的力量一樣，這些咒語具有毫不費力、不可欺騙地成就悉地的力量。此外，一切語言本來就安住于清凈平等之中，因此，顯現為聲音的一切狀態都是語的壇城。如果這樣，為什麼一切眾生的語言都沒有利益呢？因為眾生不瞭解這一點，所以不會產生利益，反而會執著于自己的顯現，成為束縛的因，就像把繩子誤認為蛇而產生恐懼一樣。這種情況不僅限於此，也類似於動作手印和飲食會供等。那麼，諸佛和梵天等所造的咒語，力量會變得相等嗎？並非如此，從顯現的角度來看，它們並不相同。諸佛爲了調伏眾生的目的而加持的，以及被量士夫確認爲真實的咒語，是無與倫比的。那麼，既然一切聲音都無一不是象徵解脫之門，爲了調伏眾生而宣說的咒語也是無量的。根本字母被加持后，從它產生的一切都被稱為咒語，並且佛陀的一切言語 是

【English Translation】 There is nothing greater. In the relative truth, although the appearance of dependent origination, which is spoken and manifested in this way, does not cease, in the ultimate truth, because there is no object to be spoken, there is also no means of speaking. The means of speaking itself is not established in the slightest, therefore it cannot say anything. Like this, even if one sees the equality of the two truths on a single letter, one can obtain four doors of vidyādhara from it. In particular, the mantras spoken by the Buddhas have four accomplishments: the dharmatā-svabhāva-siddhi (nature of reality accomplishment), which is that all letters are originally accomplished as the nature of emptiness and great equality. The dharmī-svabhāva-siddhi (nature of phenomena accomplishment), which is that the individual essences appear in a unique way, accomplished as an infallible nature. These two exist not only in mantras but also in all dharmas. Because of this, they can be blessed and can produce unobstructed power, because of the infallible power of dependent origination, where anything can arise from anything that is not dharma. The adhiṣṭhāna-siddhi (blessing accomplishment), which is that the Buddhas, who have dominion over all dharmas, have shown the knowledge itself to be transformed into mantras from one to many letters, therefore it is accomplished by the blessing of the Buddhas. The śakti-prabhāva-siddhi (power-might accomplishment), which is that like the power of medicine and jewels, these mantras have the infallible power to accomplish siddhis without obstruction. Furthermore, since all speech abides in purity and equality from the beginning, all states that appear as sound are the maṇḍala of speech. If so, why do all sentient beings' speech not have benefits? Because sentient beings do not understand this, benefits do not arise, but instead, they cling to their own appearances as ordinary, becoming a cause of bondage, like mistaking a rope for a snake and generating fear. This is not limited to this, but is also similar to movement mudras and food gatherings, etc. Then, do the mantras created by the Buddhas and Brahmā, etc., become equal in power? That is not the case from the perspective of appearance, the mantras blessed by the Buddhas for the sake of taming beings, and those that are determined to be true by valid scriptures, are incomparable. Then, since all sounds are without exception a door symbolizing liberation, the mantras spoken for the sake of taming beings are also immeasurable. When the root letters are blessed, everything that arises from them is said to be a mantra, and all the words of the Buddhas is

ད་པ་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གསུང་དུ་བསྟན་ན། སྔགས་བཟླས་པ་དང་ཕལ་པའི་གཏམ་སོགས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔགས་ལ་ལྷ་ཡི་སྔགས་སུ་དམིགས་ནས་དད་པས་བཟླ་ལ། གཞན་ལ་དེ་མེད་པས་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ལའང་སྔགས་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས་ཕལ་པ་དང་འདྲ་བར་བཟུང་ན་སྔགས་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་དེ། སྔགས་ནི་རྟོག་མེད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་བྱིན་རླབས་ནི་ཟླ་གཟུགས་ཆུ་ལ་འཕོས་པ་བཞིན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་དགོས་ན། ཆུ་མེད་པ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ལ་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་དད་སོགས་ 19-1-121b མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་མཐུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་ཡང་དོན་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྟོག་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔགས་བཟླས་པ། །དེ་ལྟར་སྔགས་རྣམས་དོན་ཡོད་དེ། །སེམས་ཅན་མིག་ཟུར་གྱིས་བལྟས་པའང་། །རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྔགས་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་མོས་པ་འཛོམས་ན་བྱིན་རླབས་ཇི་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་ས་ཆུ་སོགས་འཛོམས་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའམ། རྒྱུད་དག་པའི་གང་ཟག་དང་དེ་ལ་དམ་པར་ལྟ་བའི་སློབ་མ་དངོས་སུ་འཛོམས་ན་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་སྔགས་དེས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་མེད་དེ་སྔགས་ལྷ་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ནའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གྲོགས་སུ་བཀུག་སྟེ་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ནི་སྔགས་ཡིན་པས། ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སྔགས་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་པ་ 19-1-122a གཞན་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་དེ། ཚངས་དབང་དཔག་བསམ་ནོར་བུ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལ་ཆ་ཙམ་འགྲན་དུ་མེད་དོ། །ལྟ་སྒོམ་ཟབ་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུད་དག་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལ། སྔགས་ནི་ཐུན་མོང་དུ་བཟླ་བར་བཏུབ་བོ། །དེ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཤད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། སྤྱི། བྱེ་བྲག །ཁྱད་པར་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གནས་པ་གང་ཞིག་རང་གི་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་རྫོགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་གཞི་ཡི་སྔགས་སོ། །ལམ་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པས་སེམས་བདེ་མྱུར་དུ་སྐྱོབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས

【現代漢語翻譯】 如果因為一切都在不間斷地顯現，而被說成是『語』，那麼唸誦真言（藏文：སྔགས།，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言）和說閒話等，果報為什麼不同呢？這是因爲念誦真言時，觀想其為本尊的真言，並以虔誠之心念誦；而說閒話則沒有這些。即使唸誦真言，卻不明白這是真言，像對待閑話一樣，那麼真言的作用也不會顯現。真言是無分別的如意寶，它的加持就像月亮的倒影映在水中一樣，必須融入自相續。如果像沒有水一樣，自相續中沒有獲得真言成就的因緣——信心等。 然而，憑藉佛陀不可思議的化現力量，即使僅僅聽到如來（梵文：Tathāgata）的明咒（藏文：རིག་སྔགས།，梵文天城體：विद्या मन्त्र，梵文羅馬擬音：vidyā mantra，漢語字面意思：明咒）之聲，也並非毫無意義。《文殊根本續》中說：『如來之真言，如是真言皆有義，眾生以眼角顧盼，亦成攝受之因。』因此，如果名言顯現上是佛陀教法的真言，並且自己的意樂圓滿，那麼加持就會如實降臨。就像因緣具足，種子、土地、水等聚合，就會生出苗芽；或者根器清凈的補特伽羅（梵文：Pudgala）與視其為聖者的弟子真實相遇，就會獲得加持一樣。第三，果：如此成就的真言，沒有不能成辦暫時和究竟利益的，因為真言是本尊的體性。 因此，即使在凡夫的地位上，也能借助如來的力量，成辦各種事業，這就是真言。在共同的行境中，沒有其他事物能像真言一樣賜予成就。即使是梵天、自在天、如意寶等，也無法與真言的力量相提並論。甚深的見修行等，只是一些根器清凈者的境界，並非所有人的共同之處，而真言則可以共同唸誦。以上是關於真言體性的闡述。 分類：第二，分類有總、別、 विशेष（梵文，梵文天城體：विशेष，梵文羅馬擬音：viśeṣa，漢語字面意思：特殊）三種。首先，總的分類有基、道、果三種。一切法本來就安住于清凈、平等、大之中，自心安住于大樂之中，這就是心的壇城，自性光明，稱為真言的真實性，是為基之真言。道，是爲了現證此真實性，以具足殊勝方便智慧的瑜伽，迅速救護心的安樂，是為真言的道。

【English Translation】 If everything is taught as 'speech' because it appears continuously, then what is the difference in results between reciting mantras (藏文：སྔགས།，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：mantra) and ordinary talk? This is because when reciting mantras, one visualizes them as the mantras of deities and recites them with faith; ordinary talk lacks these. Even when reciting mantras, if one does not recognize them as mantras and treats them like ordinary talk, the function of the mantras will not manifest. Mantras are wish-fulfilling jewels free from conceptualization, and their blessings must enter one's own mindstream like the reflection of the moon in water. If, like the absence of water, there is no cause such as faith in one's own mindstream to attain the siddhi (accomplishment) of mantras. However, through the inconceivable power of the Buddha's emanations, even merely hearing the sound of the Vidyā mantra (藏文：རིག་སྔགས།，梵文天城體：विद्या मन्त्र，梵文羅馬擬音：vidyā mantra，漢語字面意思：wisdom mantra) of the Tathāgata (Thus-Gone One) is not without meaning. As it is said in the Mañjuśrīmūlatantra (Root Tantra of Mañjuśrī): 'The mantras of the Tathāgata, thus all mantras are meaningful; even if sentient beings glance with the corner of their eyes, it becomes a means of subduing them.' Therefore, if in terms of conventional appearance, it is a mantra of the Buddha's teachings, and one's own aspirations are complete, then blessings will arise accordingly. Just as when causes and conditions are complete, seeds, soil, water, etc., come together and sprouts grow; or when a pure individual and a disciple who regards them as holy actually meet, blessings enter. Third, the result: Such accomplished mantras can accomplish temporary and ultimate benefits without fail, because mantras are the essence of the deities. Therefore, even in the realm of ordinary beings, invoking the power of the Tathāgata as an ally to perform various actions is the mantra. There is nothing else in the world that can bestow siddhis (accomplishments) equal to mantras in common activities. Even Brahma, Indra, wish-fulfilling jewels, etc., cannot compare even a fraction to the power of mantras. Deep views, meditations, etc., are the realm of some pure individuals and are not common to all, while mantras can be recited in common. These are the explanations of the essence of mantras. Categories: Second, the categories are general, specific, and विशेष (Sanskrit, 梵文天城體：विशेष，梵文羅馬擬音：viśeṣa，漢語字面意思：special). First, the general category has three aspects: ground, path, and result. All dharmas abide in the great purity and equality from the beginning, and one's own mind is perfected in the state of great bliss. This is the mandala of the mind, naturally luminous, called the suchness of mantra, which is the ground mantra. The path is to manifest this suchness, possessing the yoga of skillful means and wisdom, quickly saving the mind's bliss, which is the path of mantra.

་ཅད་དོ། །འབྲས་བུ་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དམ་པར་གྱུར་པས་འགྲོ་ཀུན་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྔགས་ཞེས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་དེ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཡང་སྔགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། 19-1-122b རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་སྔགས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་ལས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ནི། །ཐུབ་པས་སྔགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོན་དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལའང་སྔགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་ཡང་། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གཏོར་མ་འབུལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་གི་ཚོགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་རྣམས་ལའང་སྔགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་དོན་མང་པོ་ལ་སྔགས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་ནི་སྐབས་འདིར་བཤད་བྱ་ཟློས་པའི་སྔགས་ཡིན་ཏེ། གོང་གི་དབྱེ་བ་དེ་དག་ནི་སྤྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བར་སྐྱོབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་པའི་སྤྱི་མིང་དེ་ཟློས་པའི་སྔགས་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་དེ་ལ་སྤྱིར་གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་གཟུངས་སྔགས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དབང་དུ་ 19-1-123a བྱས་ན་སྟོང་པ་རིག་པ་ཟུང་འཇུག་གསུམ་མམ་ཡང་ན་ལྡོག་སྟེ་སྦྱར་ནའང་རུང་ངོ་། །རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྐུ་ཡི་དབང་དུ། ཟུང་འཇུག་དང་། ལྷ་ཡབ་དང་། ལྷ་མོའི་རྣམ་པའམ། སྔགས་རང་གི་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་ན། གསང་སྔགས་ནི་ལྷ་ཕོའི་རྣམ་པ་དང་། གཞན་གཉིས་ལྷ་མོའི་གཟུགས་སུ་བཞུགས་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཡང་སྔགས་བླ་མེད་དང་སྔགས་ཕྱི་པ་དང་མདོ་ནས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་དང་འབྲེལ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཡང་རྒྱུ་དང་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྔགས་སུ་ཤར་བ་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་མ་རྟོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྔགས་སུ་ཤར་བ་དྲན་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ། །ལྷ་ཕོའི་རིག་སྔགས་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་པ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་མཐའ་ཅན་དུ་མཛད་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ལ། ཡང་ན་རྒྱུ་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལས་སྔག

【現代漢語翻譯】 一切都完成了。果實是自性大樂智慧之身顯現，成為一切眾生的怙主和殊勝助伴，將一切眾生安置於利益和安樂之中。第二，關於『特別地，真言』，進入的對象有多種。對於無戲論之義，也稱為真言，如《現觀莊嚴論》中說：『無戲論之義即是密咒之體性』。對於無二智慧，也稱為真言，如前所說：『此無二智慧，佛陀說為真言』。作為此義之象徵，諸佛之身也稱為真言，如彼論云：『對於一切真言，亦獻上稀有之朵瑪』等等。此外，對於儀軌之集合，以及火供等方便之儀軌，也稱為真言，如是，真言之名錶示多種意義。第三，特殊之處在於，此處所說的是重複的真言。上述的分類僅僅是廣義上以『真言』之名所表達的種類之劃分。在一切真言乘中，能迅速地救護安樂的真言之名，特別地進入重複的真言，因為這是具有特殊方便的緣故。這樣的真言一般分為密咒、明咒和陀羅尼三種。它們的意義，若從所詮釋的意義方面來說，則是空性、明覺、雙運三種，或者反過來應用也可以。從象徵的印契方面來說，是身之自在，雙運，父尊和母尊之相，或者從真言自身的象徵方面來說，密咒是父尊之相，其他二者則安住于母尊之形。還有無上真言和外道真言，以及經中所說的與儀軌相關的真言之差別。又從因和作用的角度來說，無二方便智慧顯現為真言，成為遣除邪分別之對治，是極為秘密的體性。智慧和明智的自性顯現為真言之相，成為遣除不理解之對治。憶念和智慧的自性，不忘失的陀羅尼之相顯現為真言，成為遣除失念之對治。即使是父尊的明咒，也因為安住于空性法界之母尊之中，而具有女性的標誌等等，有許多種說法。或者從獲得因陀羅尼開始，真言...

【English Translation】 Everything is accomplished. The fruit is the manifestation of the self-nature great bliss wisdom body, becoming the protector and supreme companion of all sentient beings, establishing all beings in benefit and happiness. Second, regarding 'specifically, mantra', there are various objects to enter. For the meaning of non-elaboration, it is also called mantra, as it is said in the 'Manifestation of Enlightenment': 'The meaning of non-elaboration is the very essence of secret mantra'. For non-dual wisdom, it is also called mantra, as it was said before: 'This non-dual wisdom, the Buddha said is mantra'. As a symbol of such meaning, the bodies of the deities are also called mantra, as it is said in the same text: 'To all the mantras, also offer wonderful torma'. Furthermore, the collection of rituals and the rituals of means such as fire offerings are also called mantras, and thus, the name of mantra indicates many meanings. Third, the distinction is that what is to be explained here is the repetitive mantra. The above divisions are merely divisions of the types generally expressed by the term 'mantra'. In all the mantra vehicles, the name of the mantra that protects blissfully and quickly specifically enters the repetitive mantra, because this is a special means. Such mantras are generally divided into three types: secret mantra, knowledge mantra, and dharani mantra. The meaning of these, if considered from the aspect of the meaning to be expressed, is emptiness, awareness, and union, or it can be applied in reverse. From the aspect of symbolic mudras, it is the empowerment of the body, union, the form of the father deity and the mother deity, or from the aspect of the mantra's own symbol, secret mantra is in the form of the father deity, and the other two reside in the form of the mother deity. There are also the differences between unsurpassed mantra and non-Buddhist mantra, and the mantras related to rituals mentioned in the sutras. Also, from the perspective of cause and function, non-dual means-wisdom appears as mantra, becoming the antidote to wrong thoughts, and is of a very secret nature. The nature of wisdom and knowledge appears as the form of mantra, becoming the antidote to non-understanding. The nature of mindfulness and intelligence, the form of unfailing dharani, appears as mantra, becoming the antidote to loss of mindfulness. Even though it is the knowledge mantra of the father deity, because it abides in the mother deity of the emptiness realm, it has the female symbol at the end, and so on, there are many explanations. Or, starting from obtaining the cause dharani, the mantra...

ས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་གཟུངས་སྔགས་དང་། ངོ་བོ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ 19-1-123b བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་རིག་སྔགས་དང་། ཐབས་གསང་ཞིང་བཟླ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཏེ་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་སོགས་སྦྱར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའི་སྔགས་ལའང་། རྒྱུ་མ་ནོར་བ་རྩ་བའི་སྔགས་ས་བོན་དང་། བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་གྱི་སྔགས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་དབང་བསྐུར་སྤྱན་འདྲེན་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་དུས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། ལྷའི་སྙིང་པོ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླ་བར་བྱ་བ་བཟླས་པ་ལས་ཀྱི་སྔགས་དང་གསུམ་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་འདི་ལའང་གཙོ་བོའི་སྔགས་དང་། འཁོར་གྱི་སྔགས་དང་། སྤྱི་དྲིལ་གྱི་སྔགས་དང་། ལས་ཀྱི་ཤམ་བུའི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་གྱི་སྔགས་དང་། རྩ་སྔགས་དང་སྙིང་པོ་ཉེ་སྙིང་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དབྱེ་བ་དུ་མ་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ན་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 修持分法 གསུམ་པ་སྔགས་དེའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་སྔགས་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ། ཏིང་འཛིན་ཟབ་མོས་སྔགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཟབ་མོས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཐར་དབྱུང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བ་དང་། དེའི་ 19-1-124a གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྟོག་གསུམ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་དགོས་ལ། དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་།དེའི་ནང་གི་བརྟག་པ་ཐ་མ་ལྟར་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་སྐུ་དངོས་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྔགས་ཉིད་ལྷར་འཛིན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ། ལྷ་སྔགས་ལ་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གདུལ་བྱའི་ངོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། ཕལ་པས་འདུལ་བ་ལ་ཕལ་པར་སྣང་བ་གཉིས་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཁྱད་མེད་པས་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཕལ་པའི་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་གྲུབ་པས་ལྷ་མངོན་སུམ་བྱོན་པ་ཡང་ལྷ་ཉིད་སྔགས་སུ་ 19-1-124b འཕྲུལ་པ་བསྒྲུབས་པ་སོགས་ཉིད་ལྷར་འཕྲུལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་བསལ་བ་ནི། སྔགས་ནི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་

【現代漢語翻譯】 因為是加持之地的緣故，所以是真言（藏文：གཟུངས་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：持咒），因為是本體智慧的自性，所以是明咒（藏文：རིག་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：明咒），因為是秘密方便且應唸誦，所以是密咒（藏文：གསང་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：密咒），要知道這只是反體的差別，本體上沒有差別等，要了解有各種組合方式。 具體而言，任何壇城的咒語也有三種：根本咒，即無錯謬的根本咒種子字（藏文：ས་བོན་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：種子）；生起咒，即在生起次第、灌頂、迎請、供養等時候唸誦的因緣咒；事業咒，即反覆唸誦的本尊心咒。而後者又有主尊咒、眷屬咒、總持咒、事業尾咒等等，還有其他如近修、修持、事業的三種咒語，以及根本咒、心咒、近心咒等等，這些內在的差別在續部和修法中廣為人知。 修持分法 第三，進入咒語的方式有三種：以甚深智慧對咒語生起信心；以甚深禪定安住于咒語的所緣；以甚深精進究竟咒語的行持。第一種又分為觀想本尊與咒語無別，以及斷除成為其障礙的三種分別念。第一種需要通過六種觀察的方式來確定，這在手印中已經共同講述過了，其中的最後一種觀察，要相信本尊與咒語無別。也就是說，從勝義諦上講，一切法在清凈平等的大法身中沒有界限；從世俗諦上講，本尊的形象和咒語都是爲了調伏眾生而顯現的智慧幻化，沒有差別，因此要將咒語視為本尊。 第二種分為三種，首先是消除因對本尊和咒語產生好壞之想，而認為意義上有所不同的分別念。這是因為，佛陀的智慧能夠以一切形象顯現在所化眾生面前。同樣，佛陀顯現為佛陀本身來調伏的眾生，以及顯現為凡夫來調伏的眾生，這兩種顯現對於佛陀的智慧遊戲來說沒有好壞之分。同樣，在這裡，佛陀本身在凡夫面前顯現為咒語的形象，而通過咒語成就，本尊顯現，這也是本尊幻化為咒語，通過修持等幻化為本尊的方式，給予所化眾產生就而已。 第二是消除因形象不同而執著意義不同的分別念，咒語是用語言表達的。

【English Translation】 Because it is the blessed ground, it is Mantra (藏文：གཟུངས་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Holding Mantra), because it is the nature of essence wisdom, it is Vidyā Mantra (藏文：རིག་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Knowledge Mantra), because it is secret means and should be recited, it is Secret Mantra (藏文：གསང་སྔགས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Secret Mantra), know that these are only differences in reverse, there is no difference in essence, etc., know that there are various ways of combining them. Specifically, any mandala's mantra also has three: the root mantra, which is the root mantra seed syllable without error (藏文：ས་བོན་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Seed); the generation mantra, which is recited during the generation stage, empowerment, invitation, offering, etc.; and the activity mantra, which is the repeated recitation of the deity's heart mantra. The latter also has the main mantra, the retinue mantra, the general mantra, the activity tail mantra, etc., as well as the three mantras of approach, accomplishment, and activity, and the root mantra, heart mantra, near heart mantra, etc. These internal differences are well known in the tantras and sadhanas. Methods of Practice Third, entering the way of mantra has three aspects: generating faith in mantra with profound wisdom; abiding in the object of mantra with profound samadhi; and ultimately bringing out the practice of mantra with profound diligence. The first is to view the deity and mantra as inseparable, and to abandon the three conceptualizations that become obstacles to it. The first needs to be determined by the method of six examinations, which has already been explained in common with mudra, and the last examination among them is to believe that the deity and mantra are inseparable. That is, from the ultimate point of view, all dharmas are undifferentiated in the expanse of the great Dharmakaya of purity and equality; from the conventional point of view, both the deity's form and the mantra are merely manifestations of wisdom for the sake of taming beings, without difference, so the mantra itself should be regarded as the deity. The second is divided into three, first is to eliminate the conceptualization that there are differences in meaning due to the appearance of good and bad in the deity and mantra. This is because the Buddha's wisdom can appear in all forms to the beings to be tamed. Similarly, the Buddha appearing as the Buddha himself to tame beings, and appearing as an ordinary person to tame beings, these two appearances are no different in the play of the Buddha's wisdom, so there is no good or bad in meaning. Similarly, here, the Buddha himself appears as the form of mantra to ordinary people, and through the accomplishment of mantra, the deity appears, which is also the deity transforming into mantra, and giving accomplishments to the beings to be tamed through the way of transforming into the deity through practice, etc. The second is to eliminate the conceptualization that there are differences in meaning due to different forms, mantra is expressed in language.

དང་། དེ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་རྣམ་པའི་ཆ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་དང་ཐ་དད་དུ་རྟོག་ན། སེམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སོགས་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བེམ་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོ་སོགས་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རོལ་པར་འཆར་བ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ལྷ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལྷ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱུད་དང་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་སྣང་བས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་པོ་ནི། འདི་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ནི་གཞན་ན་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ 19-1-125a ལུགས་ཟུང་འཇུག་གཞི་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ངེས་པ་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་མ་ཤེས་པར། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ན་གྲུབ་གྲུབ་མོ་སྒོ་གསུམ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་ཡོད་ན། དེ་ཡང་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གང་ན་ཡོད་བཞིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ནི་ལྷ་དངོས་མིན་དགོས་ནའང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅིག་ཅར་སྣང་བར་མཛད་པ་ན། དེ་ལས་གཅིག་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་བློ་གྲོས་སྦྱངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པ་སྔགས་སོགས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། སྣང་ཚུལ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་ལ་མི་འགལ་ཏེ། རང་གི་ 19-1-125b སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་གཞན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཐ་དད་དུ་མ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡིན་པར་སྣང་བ་ལུས་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ལ། རང་རྒྱུད་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རུང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རིམ་གྱིས་

【現代漢語翻譯】 此外，僅僅因為文字記載與智慧之間存在天壤之別，就認為本尊與智慧不同，這是不合理的。因為在夢境等狀態下，心識也會順應習氣而顯現為物質的形態。同樣，諸佛的智慧顯現為各種身、剎土，也不能說沒有被心識和智慧所包含。一位佛陀顯現為寂靜、忿怒等無量幻化網的游舞，也不能說其中一個是本尊，其他的不是，因為它們顯現的形態各不相同。因此，要知道，即使形態各異，也沒有超出智慧的游舞。 第三種人認為，顯現上被自續和他續所包含的事物在本質上是不同的。例如，他們認為咒語和手印是被自己的相續所包含的法，而智慧本尊存在於他處，因此兩者是不同的。然而，一切法的實相是雙運（藏文：ཟུང་འཇུག་，梵文天城體：युगनद्ध，梵文羅馬擬音：yuganaddha，漢語字面意思：雙合），遠離了暫時性染污之狀態的雙運身是自生智慧的自性，這是究竟真實的本尊。如果不瞭解這一點，認為存在一個『他續本尊』，那麼這個本尊存在於何處呢？如果它存在於某個地方，並且具有三門和短暫性，那麼它也必然是微小和剎那性的，因此它不能遍及一切時空，也不能轉變為一切形態的智慧身。如果在某個地方看到它，而其他地方看不到，那麼它一定不是真正的本尊。然而，十方世界的有緣眾生同時都能見到佛陀的身相，難道能說其中一個是真正的佛，其他的不是嗎？ 因此，必須學習大乘的道理，瞭解佛陀的行持。如上所述，雖然咒語等顯現上似乎是被自續所包含，但就其存在方式而言，在法性平等的意義上，並不存在相續的差別。即使從顯現的角度來看，在本質上也沒有矛盾。例如，自己的心識顯現為他物，就像夢境的顯現一樣；或者，在各種不同的法中，有一種法顯現為被自己的相續所包含，就像身體一樣。雖然顯現的方式多種多樣，但在本質上並非如此。無論顯現為被自續還是他續所包含，僅僅是顯現為咒語和手印，就能成辦佛陀的事業，並逐漸達到佛陀的果位。

【English Translation】 Furthermore, it is unreasonable to think that the deity is different from wisdom simply because the written word and wisdom are vastly different. Because in states such as dreams, the mind also conforms to habits and appears as a material form. Similarly, the wisdom of the Buddhas appearing as various bodies and pure lands cannot be said to be not included by mind and wisdom. One Buddha appearing as the play of limitless magic nets of peaceful, wrathful, etc., one cannot say that one of them is a deity and the others are not, because they appear in different forms. Therefore, know that even though the forms are different, they do not go beyond the play of wisdom. The third type of person thinks that things that appear to be included by self-continuum and other-continuum are different in essence. For example, they think that mantras and mudras are dharmas included in one's own continuum, while the wisdom deity exists elsewhere, so the two are different. However, the true nature of all dharmas is Yuganaddha (藏文：ཟུང་འཇུག་，梵文天城體：युगनद्ध，梵文羅馬擬音：yuganaddha，literal meaning: union), and the Yuganaddha body in a state free from temporary defilements is the nature of self-born wisdom, which is the ultimate true deity. If one does not understand this and thinks that there is an 'other-continuum deity', then where does this deity exist? If it exists somewhere and has three doors and is transient, then it must also be tiny and momentary, so it cannot pervade all times and spaces, nor can it transform into a wisdom body of all forms. If you see it in one place and not in another, then it must not be the real deity. However, when the Buddha's body appears simultaneously to all fortunate beings in the ten directions, can one say that one of them is the real Buddha and the others are not? Therefore, it is necessary to study the Mahayana teachings and understand the conduct of the Buddha. As mentioned above, although mantras etc. appear to be included in one's own continuum, in terms of their mode of existence, there is no difference in continuum in the sense of the equality of Dharmata. Even from the perspective of appearance, there is no contradiction in essence. For example, one's own mind appears as something else, like the appearance of a dream; or, among various different dharmas, one dharma appears to be included in one's own continuum, like the body. Although there are various ways of appearing, it is not so in essence. Whether it appears to be included in one's own continuum or another's, merely appearing as mantras and mudras accomplishes the deeds of the Buddha and gradually reaches the state of Buddhahood.

འཁྲིད་ནུས་པས་ན་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བར་འདོད་ཀྱི། ཐ་མལ་གྱི་བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁེགས་པར་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་རྨི་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་སྣང་བ་ཡང་དོན་ལ་རང་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་རང་སྣང་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཚུལ་ལུང་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་སེམས་དྲི་མ་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བྱིན་རླབས་ཇེ་མངོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ལ། མཐར་དྲི་མ་ 19-1-126a ཡོངས་སུ་དག་ནས་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཉིད་དང་། རང་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་རྣམས་རང་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱོན་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔགས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་སྔགས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་གཅིག་གྲུབ་ལས། ལྷ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་མཛད་པ། །སྔགས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་ནས་ནི། །དེ་གྲུབ་ན་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་མཁྱེན་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་དང་ཇི་ལྟར་མཐུན་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་མཛད་པ། །སྔགས་ཀྱི་རྣམ་འདྲེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། སམ་བུ་ཊ་ལས། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཅན་གྱི། །ལས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་གཟུགས། །རྣལ་ 19-1-126b འབྱོར་མ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས། །ཅི་སྟེ་གོ་འཕང་མཆོག་འདོད་ན། །དེ་གཉིས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཏིང་འཛིན་ལ་དངོས་གཞི་ཏིང་འཛིན་གསལ་བ། གྲོགས་ལྟ་བས་ཟིན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐུ་དང་ཐུགས་སྲོག་སྔགས་ཕྲེང་འཕྲོ་འདུའི་ཚུལ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། དེ་ཡང་རང་གི་ཡིད་ངོར་ཤར་བ་ཙམ་དུ་མི་རྟོག་པར་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་མིང་གཟུགས་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་དུ་མི་བཟུང་བར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམ

【現代漢語翻譯】 由於引導的力量，顯現本身被認為是轉化為如來（梵文：Tathāgata，含義：如實而來者）的智慧之相。然而，僅僅以平凡心識的顯現方式，無法否定佛陀不可思議的行境，佛陀對一切法都擁有自在的力量。此外，夢境、禪定和感官顯現的行境中，佛陀的加持顯現實際上也只是自顯現，無法證明是其他。因為只要是顯現於自心，就必然是自顯現，這已由正理的力量所證實，並且在經文中廣為宣說。因此，隨著自心清凈程度的提升，佛陀的神變和加持也會越來越明顯。最終，當所有垢染完全清凈，實相顯現時，所有的佛陀即是自己，自己也是所有的佛陀，證得與三世諸佛無二無別的法性智慧之身。 因此，現在諸佛以咒語（梵文：mantra）的形式顯現於自心，爲了成辦暫時和究竟的利益。對咒語生起特別的信心，是成就咒語的主要原因，因此務必極其重要。正如《文殊勇士成就法》中所說：『天尊以秘密咒語的方式，賜予一切成就。持咒者修持彼等，若彼等成就則亦將成就。』《大軍請問經》中說：『以業和異熟智，知曉眾生，如何與一切眾生相符，隨行於咒語形象者，我向彼咒語的引導者頂禮。』《桑布扎經》中說：『具有咒語形象之身者，將能成辦事業之集合。』《勝樂根本續》中說：『咒語即是瑜伽母之形象，瑜伽母即是咒語之形象。若欲求殊勝之果位，則不應區分二者。』等等。 第二，關於禪定，分為正行禪定顯明和助伴見解攝持兩種。首先，身、語、意、命、咒鬘的放射和收攝等方式，在禪定的行境中極其清晰地顯現。並且，不應僅僅認為這些是自己心中顯現的，而應將自己觀想為與本尊無二無別，生起本尊慢。也不應將本尊執著為具有名字、形象、相狀等侷限性的自續者，而應觀想為圓滿斷證功德、證得究竟果位的智慧之相。

【English Translation】 Due to the power of guidance, the appearance itself is considered to be transformed into the wisdom aspect of the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, meaning: 'one who has thus come'). However, merely with the appearance of an ordinary mind, one cannot negate the inconceivable realm of activity of the Buddha, who possesses sovereign power over all phenomena. Furthermore, the appearance of the Buddha's blessings in the realm of dreams, samādhi, and sensory manifestation is also, in reality, only a self-appearance, and cannot be proven to be anything else. Because as long as it appears to one's own mind, it is necessarily a self-appearance, which has been proven by the power of valid reasoning and widely proclaimed in the scriptures. Therefore, as the purity of one's own mind increases, the miracles and blessings of the Buddha become more and more manifest. Ultimately, when all defilements are completely purified and the true nature is revealed, all the Buddhas are oneself, and oneself is all the Buddhas, attaining the Dharmakāya wisdom body that is inseparable from all the Buddhas of the three times. Therefore, now the Buddhas appear in the form of mantras (Sanskrit: mantra) in one's own mind, in order to accomplish temporary and ultimate benefits. Generating special faith in mantras is the main cause for the accomplishment of mantras, so it is extremely important. As it is said in 'The Accomplishment of One Hero Mañjuśrī': 'The deity, through the method of secret mantras, bestows all accomplishments. The mantra practitioner cultivates them, and if they are accomplished, then one will also be accomplished.' In 'The Question of Strong Army' it says: 'With the wisdom of karma and maturation, knowing beings, how to be in harmony with all beings, following the form of mantras, I prostrate to that guide of mantras.' In the 'Sambuta Sutra' it says: 'One who has a body in the form of mantras will be able to accomplish the collection of activities.' In the 'Root Tantra of Supreme Bliss' it says: 'Mantra itself is the form of the yoginī, the yoginī herself is the form of the mantra. If you desire the supreme state, then these two should not be separated.' and so on. Secondly, regarding samādhi, it is divided into two types: the main practice of clarifying samādhi and the supporting view of being held by insight. First, the methods of body, speech, mind, life force, the emission and absorption of mantra garlands, etc., appear very clearly in the realm of samādhi. Moreover, one should not merely think that these are appearances in one's own mind, but should visualize oneself as inseparable from the deity, generating the pride of the deity. One should also not cling to the deity as a self-existent entity with limited names, forms, and characteristics, but should visualize it as the wisdom aspect of perfect abandonment and realization, attaining the ultimate fruit.

ས་ཅད་པ་ཉིད་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་དག་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་སྐབས་ན་གསལ་བརྟན་དག་གསུམ་ཇི་སྙེད་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་ 19-1-127a གསུམ་ལས། དང་པོ་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་གང་གིས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་ལ་སྔགས་བཏུ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔགས་དག་པ་དང་བཟླ་ཚུལ་གྱི་མན་ངག་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་དང་། ཤུབ་བུར་བཟླས་པ་དང་། དབྱངས་སུ་བཟླས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོ་སྙིང་གར་སྔགས་ཕྲེང་དང་ས་བོན་དམིགས་ལ་དེར་རང་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླ་བར་བྱ་བ་ལས་མཆུ་འགུལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལའང་ཡིད་བཟླས་ཙམ་དང་། རླུང་དང་སྦྱར་ན་འགོགས་བཟླས་རྡོར་བཟླས་བུམ་ཅན་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོ་ལ་སྲོག་རྩོལ་འགོག་པའང་བསྡམ་པའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲོག་ནི་རླུང་དང་རྩོལ་བ་དྲན་པའམ་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ལ། རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དང་དྲན་རྩོལ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་བསྡམས་ཏེ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པས་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་བ་ཤུགས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་དམིགས་པ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་དང་། གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་ལ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བུམ་ཅན་དང་སྦྲགས་ཏེ་ཡིད་བཟླས་ 19-1-127b བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཤུབ་བཟླས་ནི་དབྱངས་མེད་ཀྱང་མཆུ་དང་མགྲིན་པའི་བྱེད་རྩོལ་ཅུང་ཟད་གཡོ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་ཤུབ་ཤུབ་ཏུ་བཟླ་བའོ། །གསུམ་པ་དབྱངས་བཟླས་ལ་དྲུག་སྟེ། དང་པོ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་དབྱངས་ནི་སྒྲ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་མི་ཆུང་ངག་མི་མྱུར་མི་དལ་བ་བཞི་དང་། གཞན་ལ་སྨྲ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་དང་། གཡེང་བཞིན་བཟླས་པ་མིན་པ་དང་། སྔགས་འབྲུ་ལ་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། ལྷག་པ་མེད་པ་དང་། ཀླད་སྐོར་སོགས་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་ཡང་མ་ཉམས་པས་སྒྲ་དག་པ་དང་། ཡི་གེ་རང་རང་གི་སྐྱེ་གནས་དང་བྱེད་པ་སོགས་མ་ལོག་པར་ཟུར་ཕྱིན་པར་བརྗོད་པ་སྒྲ་གསལ་བ་སྟེ་ཡོན་ཏན་བཅུ་དང་ལྡན་པར་བཟླས་པའོ། །གཉིས་པ་མཁུར་བ་དབུགས་ཀྱི་རླུང་འབྱིན་པའི་དབྱངས་ནི་ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་གཏད་དབུགས་སྣ་བུག་ཏུ་དབྱུང་སྟེ་བུང་བའི་སྐད་ལྟར་ཁོང་དལ་ཞིང་རྒྱུན་རིང་བར་མཁུར་བའི་དབུགས་ཀྱི་རང་ཤུགས་ཙམ་དང་བསྟུན་ཏེ་སྒྲ་ལྷོད་པོར་བཟླ་བའོ། །གསུམ་པ་ཚངས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་དབྱངས་ནི་སྐད་སྙ

【現代漢語翻譯】 應以諸佛菩薩本尊之清凈相，顯現於自身，並憶念之。第二，知曉一切萬法，本自清凈、平等、真實，無有分別，皆為法身（Dharmakaya）之唯一明點（Thigle）之自性，不為其他所擾，一心安住於此。當止觀（Shamatha-Vipashyana）成就之時，無論明、穩、凈三者如何，皆可成為勝觀（Lhagthong），並依此見地而行勝觀。第三，分為前行、正行、後行三個階段。 首先，獲得灌頂（Empowerment）並安住于誓言（Samaya）之人，應令上師歡喜，並通過唸誦等方式，如法了知咒語之清凈及唸誦之訣竅。其次，唸誦分為意念誦、低聲唸誦、音聲唸誦三種。首先，於心中觀想心間之咒鬘（Mantramala）及種子字（Bija），並於彼處以自聲宣說之方式，於心中反覆唸誦，無需動唇等身之作為。其中，僅意念誦，若與氣（Prana）相結合，則有止息唸誦、金剛唸誦、寶瓶氣唸誦三種。首先，止息唸誦亦稱為收攝唸誦，生命即是氣，作為即是念或意之執行。收攝一切氣之執行及念之作為，以意念誦，則身語之作為自然止息，殊勝功德得以成就。第二，將氣之生起、融入、安住與咒語相結合，不令心散亂。第三，與具足四種要素之寶瓶氣相結合，進行意念誦。 第二，低聲唸誦，雖無音聲，然唇與喉之作為略有動搖，以低微之聲音唸誦。第三，音聲唸誦有六種：第一，咒語之字母發聲之音聲，應具備不大不小、語速不快不慢四種特點；不似與他人交談，不于散亂中唸誦，咒語之字句無有缺失，亦無增多，且不遺漏頭部迴旋等細微之處，令音聲清凈；字母各自之發音部位及方式等不顛倒，清晰發音，令音聲明了，如是具足十種功德而唸誦。第二，以口唇送氣之音聲，舌抵上顎，自鼻孔出氣，如蜜蜂之聲，緩慢而持久，順應口唇送氣之自然力量，舒緩唸誦。第三，梵天之音聲之引導方式，聲音甜美。

【English Translation】 One should be mindful of the purity in which all the deities and mantras appear as one's own form. Secondly, one should know that all of these do not go beyond the state of the single Thigle (Bindu) of Dharmakaya (Body of Truth), which is pure from the beginning, equal, true, and without distinction. One should remain single-pointed, without being interrupted by other objects of focus. When Shamatha (Calm Abiding) is accomplished, the Vipashyana (Insight) of however much clarity, stability, and purity, and the Vipashyana of how the view is grasped, will arise. Thirdly, there are three parts: preliminary, main part, and concluding part. First, one who has received empowerment and abides by the Samaya (Vows) should please the Lama (Guru), and through practices such as mantra recitation, one should properly understand the purification of mantras and the instructions on how to recite them. Secondly, there are three types of recitation: mental recitation, whispered recitation, and vocal recitation. First, one should visualize the mantra garland and Bija (Seed Syllable) at the heart center, and mentally recite them repeatedly as if one's own sound is being proclaimed there, without any physical effort such as moving the lips. In this case, if one combines mere mental recitation with Prana (Vital Energy), there are three types: restrained recitation, Vajra recitation, and Kumbhaka (Vase Breathing) recitation. The first, restrained recitation, is also called the binding recitation, where life is Prana, and effort is the memory or the movement of the mind. By binding all the movements of Prana and mental efforts inward and reciting mentally, the efforts of body and speech are naturally suppressed, and special qualities are accomplished. Secondly, one should combine the arising, entering, and abiding of Prana with the mantra, without letting the focus wander. Thirdly, one should combine mental recitation with Kumbhaka, which has four components. Secondly, whispered recitation is when there is no sound, but the actions of the lips and throat move slightly, and the sound is recited in a whisper. Thirdly, there are six aspects to vocal recitation: First, the sound of the mantra's letters being pronounced should have four qualities: not too loud, not too soft, not too fast, and not too slow; it should not be like talking to others, it should not be recited while distracted, the syllables of the mantra should not be missing, nor should there be any additions, and even the subtle details such as head rotations should not be neglected, so that the sound is pure; the pronunciation of each letter should not be reversed in terms of its place of origin and action, so that the sound is clear; thus, it should be recited with ten qualities. Secondly, the sound of exhaling air from the cheeks is when the tongue is placed against the upper palate, air is exhaled through the nostrils, and the sound is recited slowly and for a long duration, like the sound of a bee, in accordance with the natural force of the air from the cheeks. Thirdly, the method of guiding the sound of Brahma's voice is when the voice is sweet.

ན་ཞིང་ཕྲ་ལ་དཀྱུས་རིང་བ་འགྱུར་ཁུགས་ཀྱི་དེའུ་དང་བཅས་པར་སོ་བསྡམས་ནས་ཚངས་པའི་དབྱངས་བཞིན་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པར་བཟླ་བའོ། །བཞི་པ་འཁུན་ཞིང་གདུང་བའི་སྒྲ་འབྱིན་པའི་ 19-1-128a དབྱངས་ནི་མཆུ་བཙུམས་ཞིང་ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་གཏད་དེ་གཅོམ་ཆུང་བའི་གདངས་ཀྱིས་རྔ་མོང་གི་བུ་སྟོར་བ་ལྟར་མཁུན་ཞིང་གདུང་བའི་ཚུལ་དུ་བཟླས་པའོ། །ལྔ་པ་འབྲུག་སྒྲ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་སྒྲོགས་པའི་དབྱངས་ནི་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟར་གདངས་ཆེ་ཞིང་དྲག་ལ་ཚིག་འབྲུ་ཅུང་ཟད་མྱུར་བ་ངར་ངར་པོ་བྲག་ཁ་ནས་ཆུ་དྲག་འབབ་པ་ལྟར་བཟླས་པའོ། །དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སྲིན་པོའི་ངུར་སྐད་ཀྱི་དབྱངས་ནི་མཆུ་བཙུམས་ཏེ་བུང་བ་རྫ་མར་བཅུག་པ་ལྟར་ཚིག་འབྲུ་མི་གསལ་ཞིང་སྐད་གདངས་ཆེ་བ་སྲིན་པོ་ཁྲོས་པའི་ངུར་སྒྲའི་ཚུལ་དུ་བཟླས་པའོ། །དེ་དག་ལ་དབྱངས་དྲུག་ཏུའང་བརྗོད་དེ་རིམ་པ་ལྟར་ཅང་ཀ་དེའུ་དང་པང་ག་དེའུ། བྲེང་ངེ་བ་དང་དུང་ངེ་བ། ཤར་ཏ་པ་དང་གར་ཏ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དབྱངས་དེ་དག་གནས་སྐབས་དང་བསྟུན་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་སྲིན་པོ་ངུར་སྒྲ་ཤར་ཏ་པ། འབྲུག་སྒྲ་གར་ཏ་པ། མཁུར་དབུགས་ཅང་ཀ་དེའུ། མཁུན་གདུང་པང་ག་དེའུ། སྔགས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་བྲེང་ངེ་བ། ཚངས་དབྱངས་ལ་དུང་ངེ་བ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས། དབྱངས་དྲུག་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་བཟླས་པའི་སྐབས་སུ་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་གཡེང་བ་སྤངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཟླ་ཞིང་ལྟ་སྒོམ་དང་མ་བྲལ་བར་ 19-1-128b བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཏེ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ། འགལ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་འདོད་ཡོན་གྱི་གཡེང་བ་སོགས་བྱུང་ན་བར་ཆད་དུ་ཤེས་པས་སྤང་། ནད་གདོན་རྣམ་རྟོག་མང་བ་སོགས་མི་མཐུན་པ་བྱུང་ན་ལས་ངན་འཛད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་མི་ཞུམ་པར་བྱ། ཉམས་པ་དང་འགྲོགས་པ་སོགས་སྔགས་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱང་དུ་དོར། ཤ་ཆང་སོགས་སྐབས་གཞན་དུ་བཀག་པ་རྣམས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྔགས་དམིགས་ཕྱག་རྒྱས་ཕན་པའི་རྫས་སུ་བརླབ་པར་བྱའོ། །སྔགས་འགྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱང་ཅི་རིགས་བྱ། རང་རྒྱུད་དག་པའི་ཕྱིར་དད་པ་དང་དམ་ཚིག་དམ་བཅའ་རྣམས་བརྟན་པོར་བཟུང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་བཟླ་བ་སོགས་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་སྐྱེད་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ་འབད། གོས་རྒྱན་བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་དམིགས་ཕྱག་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་བརླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འགལ་རྐྱེན་སྤངས་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏོང་བའི་བརྩོན་པས་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་མཐར་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ

【現代漢語翻譯】 第四，以一種細長且彎曲的姿勢，緊閉牙齒，以類似梵天之音的迷人方式唸誦。第五，發出呻吟和悲傷的聲音，閉上嘴唇，舌頭抵住上顎，以微弱的聲音，像丟失了駱駝幼崽一樣，以呻吟和悲傷的方式唸誦。第六，像雷聲一樣深沉而響亮的聲音，像雷聲一樣，聲音洪亮而有力，語速稍快，像巖石縫隙中傾瀉而下的湍急水流一樣唸誦。第七，金剛惡魔的咆哮聲，閉上嘴唇，像蜜蜂被關在罐子里一樣，發音不清晰，聲音洪亮，像惡魔憤怒時的咆哮聲一樣唸誦。這些也被稱為六種聲音，依次稱為江嘎德烏、邦嘎德烏、珍內瓦、東內瓦、夏達巴和嘎達巴。應根據具體情況使用這些聲音。也有人說，惡魔的咆哮聲是夏達巴，雷聲是嘎達巴，呼吸聲是江嘎德烏，呻吟聲是邦嘎德烏，唸誦聲是珍內瓦，梵天之音是東內瓦。關於六種聲音還有其他的分類方法。因此，在念誦時，應保持正念和警覺，避免身語意的散亂，如法念誦，不離見修行。 第三，關於後續或閉關期間的活動：如果出現任何障礙，如對慾望的散亂，應將其視為障礙並加以避免。如果出現疾病、邪魔、妄念等不順之事，應認為這是惡業的消耗，不要灰心。所有被認為有害於成就真言的如退失和放逸等，都應遠遠拋棄。在其他情況下被禁止的肉和酒等，在密宗的情況下，應通過真言、手印和觀想，將其轉化為有益的物質。爲了成就真言的順緣，應盡力積累資糧和凈化罪障。爲了凈化自相續，應堅定信仰、誓言和承諾。應努力修持能增長真言力量的竅訣，如唸誦元音和輔音。所有衣物、裝飾品、食物和飲料等，都應通過真言、手印和觀想，將其轉化為智慧的嬉戲。因此，通過避免障礙和聚集順緣，應以不懈的努力完成真言的修持，直至成就。 第四，目的是作為迎請壇城本尊的因和緣，以及作為精華智慧的方式。

【English Translation】 Fourth, to recite in a slender and curved posture, clenching the teeth, in a charming manner like the voice of Brahma. Fifth, to utter sounds of groaning and sorrow, closing the lips, placing the tongue against the palate, in a faint voice, like one who has lost a baby camel, to recite in a manner of groaning and sorrow. Sixth, a sound that is deep and loud like thunder, like the sound of thunder, loud and powerful, with the syllables slightly faster, to recite like a torrent of water flowing from a rock crevice. Seventh, the roaring sound of a Vajra demon, closing the lips, like a bee trapped in a jar, the syllables are unclear, the voice is loud, to recite in the manner of a demon's angry roar. These are also called the six voices, which are called Jang Ga De'u, Pang Ga De'u, Jenne Wa, Dong Ne Wa, Shar Ta Pa, and Gar Ta Pa, respectively. These voices should be uttered according to the circumstances. It is also said that the demon's roar is Shar Ta Pa, the thunder is Gar Ta Pa, the breath sound is Jang Ga De'u, the groaning is Pang Ga De'u, the mantra sound is Jenne Wa, and the voice of Brahma is Dong Ne Wa. There are other classifications of the six voices. Therefore, when reciting, one should maintain mindfulness and alertness, avoid the distractions of body, speech, and mind, recite properly, and not be separated from view, practice, and conduct. Third, regarding subsequent or retreat activities: If any obstacles arise, such as distractions of desire, they should be recognized as obstacles and avoided. If disharmonious things such as illness, demonic influences, and many thoughts arise, one should think that this is the exhaustion of bad karma and not be discouraged. All that is said to be harmful to the accomplishment of mantra, such as degeneration and carelessness, should be discarded far away. Those things that are forbidden in other circumstances, such as meat and alcohol, in the case of tantra, should be transformed into beneficial substances through mantra, mudra, and visualization. To create favorable conditions for the accomplishment of mantra, one should accumulate merit and purify obscurations as much as possible. To purify one's own mind-stream, one should firmly maintain faith, vows, and commitments. One should strive to practice the instructions that increase the power of mantra, such as reciting vowels and consonants. All clothing, ornaments, food, and drink should be transformed into the play of wisdom through mantra, mudra, and visualization. Therefore, by avoiding obstacles and gathering favorable conditions, one should complete the practice of mantra with unremitting effort until accomplishment. Fourth, the purpose is to act as the cause and condition for pleasing the deities of the mandala, and as a way of essential wisdom.

་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ 19-1-129a ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་གྱུར་པས་ལྷ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྤྲ་བ་ལ་མེ་བཞིན་དུ་ཞུགས་ནས་སྒྲིབ་པའི་ཚང་ཚིང་བསྲེགས་ཏེ་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་སོགས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། རང་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ་འགྲུབ་ཅིང་འཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མི་ནུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དགོས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །མདོར་ན་སྔགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་པ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ཀྱང་ཡིན། ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་མཚོན་པའི་སྒོ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྟ་སྒོམ་ཟབ་མོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་དམ་པའང་ཡིན། སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱང་ཡིན། སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་པས་བསླབ་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། 19-1-129b དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ན་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའང་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་བརྗོད་པ་དང་རྗོད་བྱེད་བྲལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ན་སྔགས་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཟླས་རྩོལ་མེད་པར་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱུད་ལས། གསུང་གཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡན་ལག་ནི། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །སྒྲ་དང་མིང་ཚིག་སོ་སོར་གྲགས། །ཐམས་ཅད་གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་མི་གསུང་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔགས་སུ་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་གནས་པ་ཡི། ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་དང་། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་གསང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐབས་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ 19-1-130a སྐབས་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། 說結尾 ད་ནི་བཞི་པ་མཇུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གཏད་པ་ལ། ཟབ་མོའི་རྒྱུད་

【現代漢語翻譯】 成為佛法的手印，令諸天歡喜。佛的加持如火一般融入自相續，焚燒掉遮蔽的叢林，使總持、三摩地、智慧等所有道之功德輕易生起。成辦並獲得包括自他暫時和究竟的、共同和殊勝的一切悉地，是如意寶也無法比擬的，是佛的化身，成辦佛的事業，賜予佛的果位，因此具有無上的必要。總之，所謂的『真言』是天神和壇城的因和本體，也是灌頂和三昧耶的差別。是以文字等形式來表示見解的特殊門徑，也是在相續中生起甚深見修的殊勝方便。是修習和行持的特殊境界，也是成辦供養、事業等的殊勝方法，是對手印進行印證，因此隨順於一切所學之事物， 並且在它們的境界中，是成為心要的唯一之法。真言的本體是智慧本尊，因此一切見解等也都是進入其意義的支分。對於究竟的意義來說，由於言說和所說無別，是平等性，因此一切法都遠離言說，在法身明點獨一的虛空中圓滿時，就是真言的究竟。無需唸誦勤作，一切語自然成就。如經中所說：『一語壇城支分，不可思議遍一切，音聲名句各自分，一切語為手印勝。』如是安住於法性，就是不住語而安住，也稱為真言之王，一切口中所說沒有不成為真言的。如金剛手灌頂續云：『安住平等性，所有支分動，所有語中說，彼等皆真言。』殊勝方便真言之品。如是， 後面這兩個部分已經很好地解釋了方便波羅蜜多的手印和真言的意義。 現在是第四部分，交付圓滿的結尾。甚深續部

【English Translation】 Becoming the seal of Dharma, it makes the gods rejoice. The blessings of the Buddha enter one's own continuum like fire, burning away the thickets of obscurations, easily generating all the qualities of the path such as dharani, samadhi, and wisdom. It accomplishes and obtains all siddhis, both common and supreme, encompassing the temporary and ultimate benefits for oneself and others. It cannot be compared even to a wish-fulfilling jewel, as it is the embodiment of the Buddha, accomplishing the Buddha's activities, and bestowing the state of Buddhahood. Therefore, it possesses unsurpassed necessity. In short, the so-called 'mantra' is the cause and essence of deities and mandalas, and also the distinction of empowerment and samaya. It is a special gateway for expressing views through letters and other forms, and also a supreme means for generating profound view and practice in the continuum. It is a special state of meditation and conduct, and also a supreme method for accomplishing offerings, activities, etc., and it serves to seal the mudras. Therefore, it follows all objects of learning, and within their states, it is the single Dharma that becomes the essence. The essence of mantra is the wisdom deity, so all views and so forth also become branches that enter into its meaning. For the ultimate meaning, since expression and what is expressed are inseparable, it is equality. Therefore, all dharmas are free from expression, and when perfected in the space of the single Dharmakaya bindu, it is the ultimate of mantra. Without recitation or effort, all speech is spontaneously accomplished. As it is said in the tantra: 'One word, the mandala's branches, inconceivable, pervading all, sounds and names and phrases distinct, all speech is the supreme seal.' Thus, abiding in such a nature of Dharma is to abide without speaking, and is also called the King of Mantras, and there is nothing spoken that does not become mantra. As it is said in the Vajrapani Empowerment Tantra: 'Abiding in equality, all moving limbs, all that is spoken in words, all these are secret mantras.' The chapter on the supreme method of mantra. Thus, these last two sections have well explained the meaning of mudra and mantra, the paramita of skillful means. Now is the fourth part, entrusting the complete conclusion. The profound tantra

དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏད་པ་དང་། 說無二甚深續義 གཏད་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྡོ་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའམ་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་འཁོར་ལ་ཀྱེ་ཀྱེ་ཞེས་བོས་ནས། ཕྱོགས་བཅུ་དང་དུས་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ནི། ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དོན་དེ་ལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་དུ་གྲགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་ལ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་དོན་དེ་ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་འཆེལ་བའམ་ཞེན་པ་ཅན་འདི་ཡིས་ནི། རང་གི་རྣམ་རྟོག་གི་ཞགས་པས་རང་ཉིད་སོ་སོར་བཅིང་བའམ་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་པ་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་སོ་སོའི་སའམ་གནས་སྐབས་རྣམས་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་ 19-1-130b བའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པར་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཡང་། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འདིར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཀུན་གྱི་ཐ་མར་འདི་ལ་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་དགོས་ཤིང་ཐེག་པ་དེ་དག་ནི་འདིར་འཇུག་པའི་ལམ་སྟེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ངོ་མཚར་རབ་འབྱམས་དང་ལྡན་པ་བརྙེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གསུངས་ཏེ་ཐེག་པའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་སུ་རང་ལམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་བསྐྱེད་ནས་མཐར་ཐུག་འདི་ལ་གཞོལ་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དམ་པ་ནི་གསང་ཆེན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་འདའ་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་མ་ནོར་བར་སྨྲ་བར་གང་གིས་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པ་ 19-1-131a ཡིན་ཞིང་། དབང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་གཞུང་འདི་ཟུངས་ལ་མི་ནུབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དོན་གྱིས་གདམས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། ལུང་གིས་ཆོས་བཤད་པ་གཉིས་ཡོད་པས། རྒྱུད་དོན་རྟོགས་ནས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེས་རྒྱུད་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་དོན་གྱིས་གཏད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ན་ར

【現代漢語翻譯】 以無二之方式交付， 講述交付之器之偉大，二者之首是續部的導師，吉祥普賢王如來金剛大樂或大喜，向智慧自顯之眷屬呼喚『嗟！嗟！』。總括十方與四時的一切法之自性或實相是：從本以來即清凈平等大，已成佛陀，是如來之體性，此義被稱為秘密心髓和大圓滿等名稱。如是，義上雖從未動搖于本初成佛之自性，然未如實證悟此義，而耽著或執著于能取所取之戲論者，以自之分別念之索，各自束縛或執持自己，如見白海螺為黃色等。為遣除如是之錯亂，各乘之地或階段，以不同之方式次第安立種種差別，然終極之乘秘密心髓，僅是趨往此處之道而已。於一切之末，必須入於此而成佛，彼等乘是入於此處之階梯故。因此，圓滿斷證之大智慧，具足調伏所化之方便善巧之無量驚奇之諸佛，為所化之利益，未曾宣說絲毫無意義之法，彼等宣說種種乘之次第，是為于暫時間生起自道之斷證，而最終趨入此處之方便故。以如是之方式，十方時之如來之所有手印，即是大秘密秘密心髓，因其不可超越且無人能破，如國王之印璽，是佛陀自身之不共手印。因此，如實證悟此，且無謬誤地向他人宣說者，即與普賢王如來我無別，且權能亦自然圓滿，故彼等應受持此論典，使其不衰朽，此乃以義作出的教誨。其中，受持法之方式有二：修持證悟之法，以及以教理宣說之法。證悟續部之義而宣說者，即是受持續部，故是對其以義交付，彼已通達如是甚深之法性之義，故…… 說無二甚深續義 甚深續義

【English Translation】 Entrusted in a manner of non-duality, Explaining the greatness of the vessel of entrustment, the first of which is the teacher of the tantra, the glorious Samantabhadra Vajra Mahasukha or Great Delight, calling out 'Kye! Kye!' to the retinue of self-manifested wisdom. The nature or reality of all dharmas encompassed by the ten directions and four times is: from the very beginning, it is pure, equal, and great, having become Buddha, it is the essence of the Tathagata, and this meaning is known by names such as Secret Essence and Great Perfection. Thus, although in meaning it has never moved from the nature of being enlightened from the beginning, those who do not realize this meaning properly and cling to or are attached to the proliferation of grasping and being grasped, bind or hold themselves separately with the noose of their own conceptual thoughts, like seeing a white conch as yellow, etc. In order to reverse such delusion, the grounds or stages of the various vehicles are arranged in various ways with different distinctions, but the ultimate vehicle, the Secret Essence, is merely a path to go to this. At the end of everything, one must enter this and become a Buddha, and those vehicles are the steps to enter here. Therefore, the great wisdom that has perfected abandonment and realization, the Buddhas who have attained the wonderful and vast skill in methods of taming those to be tamed, have not spoken even a little that is meaningless for the benefit of those to be tamed, and the various sequences of vehicles that have been spoken are the means to generate abandonment and realization on one's own path temporarily and ultimately incline towards this. In such a way, the sacred seal of all the Tathagatas of the directions and times is this Great Secret Secret Essence, because it cannot be surpassed and cannot be broken by anyone, like the royal seal of the king. The unique seal of the Buddhas themselves is this. Therefore, whoever realizes this properly and speaks to others without error is no different from me, Samantabhadra, and the power is also naturally complete, so they should uphold this text and not let it decline, which is an instruction in meaning. There are two ways of holding the Dharma: practicing the Dharma of realization, and explaining the Dharma with scriptures. One who realizes the meaning of the tantra and speaks it is holding the tantra, so it is entrusted to him in meaning, and because he has understood the meaning of such profound Dharma nature, then...

ྒྱུད་སྟོན་པ་པོ་དང་དགོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དབང་ཡང་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ་དབང་གི་དོན་ནི་ཟབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་སྲིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་གསང་བ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིན་དུ། དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱུད་འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་ལྟར་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ལ། བློ་གྲོས་ཀྱི་རྩལ་ཞན་པས་རྒྱུད་ཆུད་གསོན་པའང་སྲིད་དེ། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྒྱལ་ལས། སློབ་དཔོན་ཅོལ་ཆུང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་གང་གིས་མི་ཤེས་པའི་མི་དེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཡང་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དག་ 19-1-131b མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་འཆད་པ་ན་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གི་བཤད་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པར་སྨྲ་དགོས་ཀྱི། བྱིས་པ་རྟོག་གེ་བློ་རྩལ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རང་བློར་གང་བདེ་བའི་ཚིག་ཙམ་ལ་འཛིན་མཚམས་བྱས་པའི་བརྗོད་སྒྲོས་དང་བསྟུན་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དོན་ཟབ་མོ་ལོག་པར་བཤད་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་འདུས་རིག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་མ་ལྡན་ན། །མུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་། །ནོར་མ་ནོར་གྱི་དོན་མི་དཔོགས། །ཚིག་ཕྱིར་བློ་འབྲངས་དམུ་རྒོད་དེ། །བསླབ་པའི་ས་དང་ལམ་པ་ཡིན། །ཚིག་དོན་འབུམ་ཕྲག་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་། །གཞན་ལ་སྟོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །བསྟན་ན་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་རྐུན་དེ། །དམྱལ་བ་རྡོ་རྗེར་དེ་ལྟུང་འགྱུར། །གང་དག་ཚུལ་འཆོས་མཁན་དག་གིས། །དོན་ལ་བློ་ཤེད་མ་ཕྱེ་བར། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་ཁྲིད་ནས་ནི། །མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཆོས་བསྟན་ན། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲོག་འཕྲོག་པ། །མི་ཤེས་ཆོས་སྟོན་དེ་བས་ལྕི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་གཏད་པ་འདིས་དངོས་སུ་རང་སྣང་གི་འཁོར་དང་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་གཏད་ཅིང་། དོན་གྱིས་དམ་ཚིག་གི་བྱ་ར་བ་མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་དང་མ་ 19-1-132a འོངས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་རྩལ་གྱིས་གཏད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་འཆད་ཚུལ་གཞན་ཡང་། ཀྱེ་ཀྱེ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་གཉིས་རེ་གཉིས་རེས་རིམ་པ་ལྟར་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་རྟོགས་བྱར་གདམས་པ། ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་དག་བྱར་གདམས་པ།གདུལ་བྱ་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བགྲོད་བྱར་གདམས་པ། འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་བྱར་གདམས་པ་སྟེ་སྣང་བ་བཞིར་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གདམས་ནས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་འཁོར་རྣམས་ལ་གཏད་པར་བཞེད་དོ། ། 所授器功德 གཉིས་པ་ནི་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གས

【現代漢語翻譯】 上師與智慧二者無別，灌頂也是圓滿的，灌頂的意義在於生起如此甚深的智慧。因此，將顯現世間萬法本自成佛這一密意心髓之義拋諸腦後，進行灌頂和傳授經典等，也只是徒有其表，如同鏡中花水中月一般，並不能真正領會密續的真諦。由於智慧不足，也可能無法真正理解密續的深意。正如《黑大續》中所說：『無能上師，于極深，不識之人，無二智，僅于言詞，亦不憶念。』因此，在講解大平等之義時，必須遵循持明傳承的口訣講解方式，不能按照孩童般膚淺的邏輯和狹隘的智慧，僅憑自己認為舒適的言辭來設定界限，因為錯誤地解釋密續的深奧含義，罪過非常嚴重。正如《總集智慧續》中所說：『若無具足法之眼，無邊無際之言詞，所言意義為何用？不能辨別正與誤。心隨言轉如盲人，乃是學習之歧途。縱說百萬詞句義，切莫向他隨意講。若講即是盜法者，墮入金剛地獄中。』那些偽裝者，不以智慧分辨意義，僅憑言辭和文字引導，在不瞭解的情況下講法，如同奪取一切眾生的生命，不瞭解而講法罪過更重。』因此，以這種方式交付密續，實際上是交付給自顯的眷屬和秘密的主人，實際上是以意交付給誓言的守護者空行母和未來具有法眼的人們。 雖然意義上沒有差別，但還有其他的講解方式。例如，『嗟！嗟！十方四時』等詞句，按照順序，每一句或兩句，都是爲了引導人們證悟基位自性的顯現，凈化錯誤的、迷惑的顯現，引導可調伏者經歷道之顯現，以及獲得果位善逝的顯現。總而言之，是將密續的所有意義都歸納為四種顯現，然後將密續交付給眷屬。

【English Translation】 The guru and wisdom are inseparable, and the empowerment is also complete. The meaning of empowerment lies solely in generating such profound wisdom. Therefore, turning one's back on the meaning of the secret essence that all phenomena of existence and samsara are primordially enlightened, even if one performs empowerments and teaches tantras, it only becomes a superficial appearance, like a reflection in a mirror or the moon in water, and one does not truly grasp the essence of the tantra. Due to a lack of intelligence, one may not be able to truly understand the profound meaning of the tantra. As it is said in the Black Great Tantra: 'An incompetent teacher, regarding the most profound, a person who does not know, the non-dual wisdom, even in mere words, will not remember.' Therefore, when explaining the meaning of the Great Equality, one must speak without deviating from the explanatory methods of the oral instructions of the Vidyadhara lineage. One should not conform to the expressions and interpretations of children with weak logic and intelligence, who set limits based solely on words that they find comfortable in their own minds, because the fault of explaining the profound meaning of the tantra incorrectly is extremely great. As it is said in the Kun Dus Rigpai Gyud (Tantra of the Gathering of All Awareness): 'If one does not possess the eye of Dharma, with endless words, whatever one speaks of meaning, one cannot discern the difference between right and wrong. Following words blindly, one is like a wild fool, a path and place of learning. Even if one speaks hundreds of thousands of words and meanings, do not show them to others. If you teach, you are a thief of the Vajra's command, and you will fall into the Vajra hell. Those who are pretenders, without opening their minds to the meaning, led by words and letters, teaching the Dharma without knowing, is like taking the lives of all sentient beings, teaching the Dharma without knowing is even heavier.' Therefore, entrusting the tantra in this way is actually entrusting it to the retinue of one's own appearances and the lord of secrets, and in essence, it should be understood that it is entrusted with the power of intention to the oath-bound protectors, the mothers and dakinis, and to those future individuals who possess the eye of Dharma. Although there is no difference in meaning, there are other ways of explaining it. For example, the phrases 'Kye Kye, directions, times' and so on, each phrase or two in sequence, are to guide beings to realize the appearance of the ground nature, to purify the appearance of mistaken delusions, to guide disciples to traverse the appearance of the path, and to attain the appearance of the Sugata of the fruit. In short, all the meanings of the tantra are condensed into four appearances, and then the tantra itself is entrusted to the retinue.

ང་བ་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་མངའ་སྟེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཅིང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཇི་བཞིན་པར་བསྟན་པས་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་མཆོག་དང་རབ་དང་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ངེས་པའི་དབྱིངས་ནས་ཕྱུངས་ཏེ་འཁོར་རྣམས་ལ་ 19-1-132b བསྟན་པའམ། ཡང་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་བ་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་ཞི་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་ནས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པ་ནི་རྒྱུད་དོན་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཞི་དབྱིངས་ལས་རང་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ངེས་པར་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འཁོར་སྒྱུར་གྱི་བུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞན་ལ་རྒྱུད་སྟོན་པ་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཞིང་།རང་ཉིད་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་མཆོག་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཅུ་ 19-1-133a གསུམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། མཐར་ཐུག་གི་ས་འདི་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའོ། །ཡང་དཔེར་ན་མི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་འོག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ཡོད་པ་འབྱིན་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་གཏེར་དངོས་སུ་མིག་ལམ་དུ་མ་གྱུར་པས་དབུལ་པོར་བརྗོད་ཀྱང་། གཏེར་ཆེན་ལ་དབང་བར་ཐག་ཆོད་པས་འབྱོར་པ་ཅན་ཡིན་པའམ་ལྕགས་ཀྱུའི་ཟིན་པའི་ཉ་ཆུ་ནང་ན་ཡོད་ཀྱང་སྐམ་ལ་གནས་པ་དང་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གི་ས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་ཐེག་པ་འོག་མའི་གནས་སྐབས་སམ་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མཐར་ཐུག་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞིང་། རྟོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྔགས་འཆང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉ

【現代漢語翻譯】 除了這最終的境界之外，沒有其他的了，這是對殊勝智慧的安置，是究竟的真實意義。由於如實地揭示了實相的意義，一切增益和誹謗的邊見都完全平息，這秘密的心髓本身就是至高無上和卓越的。這樣的意義是從普賢王如來的意之法界中涌出，並向眷屬們展示的。或者，由於這是諸佛的甚深秘密，所以稱為秘密的心髓。從平息增益和誹謗的真如，從普賢王如來的意之虛空中產生和誕生的，就是通達續部意義的補特伽羅。例如，就像從大海中生起波浪一樣，證悟者以自生的智慧光明，從與三世諸佛的意無二無別的基礎法界中，毫不錯誤地證悟了自己的法性，因此，這樣的補特伽羅也不會從那樣的狀態中改變。像這樣的補特伽羅，續部的導師吉祥普賢王如來必定會授記他迅速成佛，不會退轉。就像轉輪王的王子成為王位繼承人一樣，成為善逝之子的聖者，被稱為從一切佛的意中誕生者，因為他從這樣的意之秘密中誕生。因此，向他人講授續部的人是覺性的士夫，他自己也被稱為一切地中最殊勝的覺性持明地，也被稱為金剛持地，也被稱為勝妙方便和智慧地，也被稱為第十三佛地，並被授記他將安住于這最終的地。又如，當一個人努力挖掘窮人家房屋下的珍寶寶藏時，雖然寶藏還沒有真正出現在眼前，所以被稱為窮人，但由於他肯定會擁有巨大的寶藏，所以他是有財富的人，或者像鉤子鉤住的魚在水中一樣，這樣安住于最終地也被如此宣說。總之，下乘的境界或一切地中最殊勝的，就是最終密咒乘的地。這是通過證悟自性光明的心之壇城，自生智慧的密咒真如而區分的。如果具備這樣的證悟，也被稱為持明者，也被稱為金剛持，也被稱為持咒者，因為他擁有密咒的真如。 （藏文，ཨཱཿ，梵文天城體，आः，梵文羅馬擬音，āḥ，漢語字面意思：啊）

【English Translation】 Beyond this ultimate state, there is nothing else; this is the placement of the exalted wisdom, the ultimate definitive meaning. Because the meaning of reality is shown as it is, all extremes of addition and detraction are completely pacified; this secret essence itself is supreme and excellent. Such a meaning is drawn from the expanse of the mind of Kuntuzangpo (Samantabhadra) (普賢王如來), and shown to the retinue. Or, because it is the profound secret of all the Buddhas, it is called the secret essence. That which arises and is born from the definitive expanse of the pacification of addition and detraction, from the heart of Kuntuzangpo (普賢王如來)'s mind, is the person who understands the meaning of the tantra. For example, just as waves arise from the ocean, the person who realizes his own nature without error through the light of self-arisen wisdom from the ground-expanse that is non-dual with the mind of all the Buddhas of the three times, does not change from that state. Such a person will surely be prophesied by the tantric teacher, glorious Kuntuzangpo (普賢王如來), to quickly attain Buddhahood without regression. Just as the son of a Chakravartin (轉輪王) becomes the regent, the holy son of the Sugata (善逝) is called born from the mind of all the Buddhas, because he is born from such a secret of the mind. Therefore, the person who teaches the tantra to others is a learned man, and he himself is also called the most excellent of all grounds, the ground of Vidyadhara (持明者), also called the Vajradhara (金剛持) ground, also called the ground of supreme method and wisdom, also called the thirteenth Buddha ground, and it is prophesied that he will abide in this ultimate ground. Again, for example, when one is engaged in the effort of extracting a treasure of jewels from under the house of a poor man, although the treasure has not actually appeared before his eyes, he is called poor, but because he is certain to possess a great treasure, he is a wealthy man, or like a fish caught by a hook in the water, it is said that abiding in the ultimate ground is also like that. In short, the state of the lower vehicles or the most excellent of all grounds is the ground of the ultimate mantra vehicle. This is distinguished by realizing the self-luminous mandala of the mind, the self-arisen wisdom, the suchness of mantra. If one possesses such realization, he is also called a Vidyadhara (持明者), also called a Vajradhara (金剛持), also called a mantra holder, because he possesses the suchness of mantra. （藏文，ཨཱཿ，梵文天城體，आः，梵文羅馬擬音，āḥ，English literal meaning: Ah）

ིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཙམ་ལའང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་ 19-1-133b ན། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། འདིར་རྟོགས་པ་ཞེས་པའང་ལས་དང་པོ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནས་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་ལ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་ས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པའི་ལས་དང་པོ་པའང་ཅི་ལྟར་དམན་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྐལ་བ་མཉམ་ཞིང་། ལམ་དེ་བས་ཀྱང་མྱུར་བས་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་སོགས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཡོད་དོ། །ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན་དབང་ཐོབ་ཅིང་དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་པ་ནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་སྟོན་ཕྱིར། །རང་སྣང་རིག་པས་མངོན་བྱས་པ། །རིག་འཛིན་མཆོག་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་པའི། །ཏིང་འཛིན་ནུས་པའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་། །ས་སྦྱོང་སེམས་དཔས་བསྐྱོད་དུ་མེད། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག །རིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུང་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་བའི་ཐུགས། །རྟོགས་ 19-1-134a ནས་གང་ལ་གསལ་བྱེད་པ། །དབང་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་དབང་བསྐུར། །ཞེས་དང་། སྙིང་པོའི་དོན་རིག་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །བྱིན་རླབས་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་བས་བཤད་མི་རྫོགས། །དཀར་པོ་མཐར་ཐུག་བསོད་ནམས་ཀུན། །སེན་མོའི་ཐོག་གི་ས་རྡུལ་འདྲ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་གཅིག་བསྐྱེད་པ། །ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཙམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཚུངས་པ་མེད་པའི་མཆོད་གནས་ཡིན་ཏེ། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། དོན་དང་ལྡན་པའི་དམ་པ་ལ། །དུས་གསུམ་དུས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་ཀུན་བྱོན་ནས། །སྔགས་དང་འདུན་པས་ཕྱག་མཛད་དོ། །ཞེས་དང་། གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་གསང་འཛིན་པ། །ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་རྟ་ལ་འདུག་སྤྱོད་པ། །དེ་ཡི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཞན་མེད་ན། །དེ་ཡི་རྟ་སྟེགས་རྒྱལ་བའི་དབུས་བཀུར་མཛད། །ཅེས་དང་། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གང་གིས་གཙོ་བོ་སྒྲུབ་པ་པོ་མཐོང་རེག་པ་དང་། །ལེགས་པར་དྲན་དང་མིང་ཙམ་ངེས་ 19-1-134b པར་ཐོས་པ་དང་། །དད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་འདྲར་བལྟ་དེ་ལ་རྟག་ཕྱག་འཚ

【現代漢語翻譯】 僅僅生起對本尊無有懷疑的定解，也即是被授記為不退轉。僅僅見到作為象徵的壇城，也被宣說具有不退轉而成佛的利益。 更何況是了悟作為所象徵的意義的壇城，即清凈、平等、無別的密咒之真如實性呢？這裡所說的『了悟』，是指初學者以智慧力斷除增益，生起定解。因此，如法進入密咒之道的初學者，無論如何下劣，也與不退轉的菩薩和具有成佛之機緣者相同，並且此道更為迅速，因此與有生之最後者等具有相同的機緣。所謂『如法進入』，是指獲得灌頂，並且從對灌頂意義的智慧，即顯現與有寂平等的大信心中產生的。因此，應當努力生起對密咒真如實性的信心。如是亦云： 《金剛鏡》中說，爲了顯示自明智慧之續流，自顯現由覺性所顯現，乃是持明之殊勝，自然成就之，雖無等持之能力，然亦不可動搖，如大地般穩固，與善逝本體及行境無別，是覺性之士所證得之境界。並且，《總集經》中說：『諸佛之秘密心意，了悟之後向誰闡明，即是諸灌頂中最殊勝，三有亦為之灌頂。』又說：『僅于剎那間了悟心要之義，其加持功德，諸佛亦說之不盡。所有究竟之白業功德，如指甲上之塵土。于金剛藏中生起一念，如大地之大壇城。』 因此，如是之持明者，乃是世間無與倫比之應供處。如《總集經》中說：『于具義之聖者，三時之中一切時，十方剎土安住之，善逝諸佛皆來臨，以密咒與敬信作禮敬。』又說：『何人持有金剛藏秘密，乘坐車乘等交通工具，彼之所作所為皆無有其他，彼之車乘座駕，諸佛亦于中央恭敬之。』並且，《秘密集續後經》中說：『何人見、觸、憶念、聞及確定其名，信仰及執持其一分，視其如菩提金剛，則應恒常頂禮。』 僅僅生起對本尊無有懷疑的定解，也即是被授記為不退轉。僅僅見到作為象徵的壇城，也被宣說具有不退轉而成佛的利益。更何況是了悟作為所象徵的意義的壇城，即清凈、平等、無別的密咒之真如實性呢？這裡所說的『了悟』，是指初學者以智慧力斷除增益，生起定解。因此，如法進入密咒之道的初學者，無論如何下劣，也與不退轉的菩薩和具有成佛之機緣者相同，並且此道更為迅速，因此與有生之最後者等具有相同的機緣。所謂『如法進入』，是指獲得灌頂，並且從對灌頂意義的智慧，即顯現與有寂平等的大信心中產生的。因此，應當努力生起對密咒真如實性的信心。如是亦云：《金剛鏡》中說，爲了顯示自明智慧之續流，自顯現由覺性所顯現，乃是持明之殊勝，自然成就之，雖無等持之能力，然亦不可動搖，如大地般穩固，與善逝本體及行境無別，是覺性之士所證得之境界。並且，《總集經》中說：『諸佛之秘密心意，了悟之後向誰闡明，即是諸灌頂中最殊勝，三有亦為之灌頂。』又說：『僅于剎那間了悟心要之義，其加持功德，諸佛亦說之不盡。所有究竟之白業功德，如指甲上之塵土。于金剛藏中生起一念，如大地之大壇城。』因此，如是之持明者，乃是世間無與倫比之應供處。如《總集經》中說：『于具義之聖者，三時之中一切時，十方剎土安住之，善逝諸佛皆來臨，以密咒與敬信作禮敬。』又說：『何人持有金剛藏秘密，乘坐車乘等交通工具，彼之所作所為皆無有其他，彼之車乘座駕，諸佛亦于中央恭敬之。』並且，《秘密集續後經》中說：『何人見、觸、憶念、聞及確定其名，信仰及執持其一分，視其如菩提金剛，則應恒常頂禮。

【English Translation】 Merely generating a definitive understanding without doubt towards the deity is itself a prophecy of non-retrogression. Even just seeing the mandala that serves as a symbol is said to have the benefit of non-retrogression and attaining Buddhahood. What need is there to mention realizing the mandala that is the meaning of what is symbolized, the very essence of mantra that is pure, equal, and undifferentiated? Here, 'realization' is said to be when a beginner, through the power of wisdom, cuts through elaborations and generates certainty. Therefore, even a beginner who properly enters the path of mantra, no matter how inferior, is equal to a non-retrogressing Bodhisattva and one who has the opportunity to attain Buddhahood. Moreover, this path is even faster, so it has the same opportunity as the one with the last existence, etc. 'Properly entering' means having received empowerment and having generated faith from the wisdom of the meaning of empowerment, which is the great equality of appearance and existence. Therefore, one should strive to generate faith in the true nature of mantra. As it is also said: In the 'Vajra Mirror', it says, 'To show the continuum of self-aware wisdom, self-appearance is manifested by awareness. It is the supreme Vidyadhara, spontaneously accomplished. Even without the power of samadhi, it is immovable. Like the earth, it is stable, inseparable from the Sugata's essence and realm. It is the attainment of the one with awareness.' Also, in the 'Compendium of Intentions Sutra', it says, 'The secret mind of the Buddhas, after realizing it, to whom it is explained, is the supreme of all empowerments. The three realms also empower it.' It also says, 'Even for a moment realizing the meaning of the heart essence, the blessings and qualities cannot be fully described by the Buddhas. All ultimate white virtuous deeds are like dust on the fingernail. Generating one thought in the Vajra essence is like the great mandala of the earth.' Therefore, such Vidyadharas are unparalleled objects of offering in the world. As it is said in the 'Compendium of Intentions Sutra', 'To the holy one who has meaning, at all times in the three times, the Sugata Buddhas who dwell in the ten directions come and pay homage with mantra and devotion.' It also says, 'Whoever holds the secret Vajra essence, rides in chariots and other vehicles, there is no other action than that. The Buddhas honor his chariot seat in the center.' Furthermore, the 'Later Tantra of the Guhyasamaja Tantra' says, 'Whoever sees, touches, remembers, hears, and ascertains the name of the chief practitioner, believes and holds even a part of it, and regards him as the Bodhi Vajra, should always pay homage.'

ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། དགོངས་པ་འདུས་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རིག་པའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་། །སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་འདི་ལ། །གང་དགའ་གང་ཞིག་འདུན་བསྐྱེད་པ། །གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བར། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་དེ་མྱུར་ཐོབ། །ཅེས་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གནས་རྣམས། རྒྱུད་གསུམ་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྤྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གསུམ་པ་རྗོད་བྱེད་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་སྤྱི་དོན་གྱི་གནད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ནི། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་། 19-1-135a དཔལ་རོང་ཟོམ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་མདོ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དེའི་གནད་ཟབ་མོ་རང་རྒྱུད་ལ་རྗེན་པར་མྱོང་བ་ནི། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་ལ་མྱོང་བ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཡོད་པའི་བླ་མ་མཚན་ཉིད་པ་ལས། དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་ནས་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པ་དང་། གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་མོ་ཞལ་ལས་མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་རག་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་རྙིང་མའི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་དོན། རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་སྔགས་ཀྱི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ལུགས་གཞན་ན་ཚུལ་བཞིན་སྨྲ་བ་མེད་དེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། འདི་ལས་གཞན་ན་ཆོས་འདི་ནི། །ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །འདིར་འབྱུང་ལུགས་ཀྱང་གཞན་ན་ནི། །མེད་ཅེས་མཁས་རྣམས་ངེས་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱ་ཞིང་འཆང་བར་བྱ་ཡི། དད་མེད་བློ་ཆུང་རྣམས་ལ་གར་ཐོད་ཐོད་དུ་བསྟན་ན་མི་རུང་སྟེ། དབྱིངས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་སྙིང་ཁྲག་གི་དྭངས་མ་བཞིན་དུ་མཆོག་ཏུ་སྲུང་བར་གསུངས་པས་ན་ 19-1-135b སྣོད་མིན་ལ་གསང་བར་བྱ་ཞིང་། བློ་ལྡན་སྐལ་བ་བཟང་པོ་སྔགས་ལ་མཆོག་ཏུ་དད་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཡུལ་དུས་གང་ཟག་དམན་ཀྱང་བདག་ཅག་གི། སྙིང་ལ་དད་པའི་ཆུ་མཚོ་མ་བརྙོགས་པ

【現代漢語翻譯】 如是說。此外，僅僅是對密咒之法生起信心，也有著無量的利益。如《意合經》所說：『雖無明智通達心要義，僅生起菩提心亦勝中觀。』又如：『諸佛之密意，何者喜好何者生起欲，他人不生障礙，如其所愿速得之。』等等，如諸續部中廣說。以上，將續部的所詮義，歸納為三續十一事，以總義的方式進行了闡述。現在，第三部分，詳細闡述能詮續部的詞義，應從榮隆師（榮索·曲桑）和隆欽饒絳巴兩位大師的善說中領悟。 如是，對於無上密咒道的法，通過聞思斷除增益，進入之門——大續部王的共同要點，僅僅是略微地闡述，如同持明傳承總集，特別是全知法王（龍欽巴尊者）和榮索班智達兩位尊者的意旨一樣，只是略微地闡述。然而，要赤裸裸地在自相續中體驗其甚深要點，必須從具有持明傳承的加持和經驗傳承的上師處，通過灌頂使其成熟，並獲得意義傳承的加持，以及聽聞解脫的甚深口訣。 如是，寧瑪派密咒的珍貴續部中所闡述的意義，如同持明者們口耳相傳的密咒甚深要點，在其他宗派中沒有如法宣說。如月稱菩薩所說：『此法之外無此法，如其不存在一般。此中之理於他處，亦無，智者應如是知。』如是說。因此，應以難得之想，極其珍惜和守護，不可隨意向無信和心量狹小者展示，因為空行母們也曾說過，對於如此甚深的密咒要義，應如守護心血般珍視。 對於非器應保密，對於具足智慧和善緣，以及對密咒具有極大信心者，應善加開示，從而使密咒心要的珍貴教法在一切時處弘揚光大。在此略說：即使所處的處所、時代和人物低劣，但願我等心中信心的水海不被染污。

【English Translation】 As it is said. Furthermore, merely generating faith in the methods of Secret Mantra has immeasurable benefits. As stated in the 'Tantra of the Gathering of Intentions': 'Though without the power of intelligence to understand the essence, merely generating the mind of enlightenment overcomes Madhyamaka.' And: 'In this secret of the Victorious Ones, whoever delights and generates desire, without others causing obstacles, will quickly attain whatever they desire.' As extensively taught in the tantras. Up to this point, the subjects of the tantras have been summarized into the eleven categories of the three tantras, and explained in a general manner. Now, the third part, the detailed explanation of the words and meanings of the expressive tantra, should be understood from the excellent explanations of Rongzom and Longchen Rabjampa. Thus, regarding the methods of the path of unsurpassed mantra, having severed doubts through hearing and thinking, the essential points of the general meaning of the great king of tantras, which is the gateway to enter, are just slightly shown, in accordance with the intentions of the general lineage of Vidyadharas, and especially Kunkhyen Chökyi Gyalpo (Longchenpa) and the glorious Rongzom Pandita. However, to experience its profound essence nakedly in one's own mindstream, one must receive empowerment from a qualified lama who has the blessing and experiential lineage of the Vidyadhara lineage, thereby ripening one's being, and receive the blessing of the meaning lineage, and listen to the profound liberating instructions. Thus, the meaning taught in the precious tantra collections of the Ancient Mantras, such as these profound essential points of mantra transmitted orally from the mouths of the Vidyadharas, are not spoken of properly in other systems. As Chandrakirti said: 'This Dharma does not exist elsewhere, just as it does not exist. The way it arises here is also not found elsewhere, the wise should definitely know.' As it is said. Therefore, one should cherish and protect it with the thought that it is difficult to find, and it is not appropriate to show it carelessly to those who lack faith and are small-minded, because the Dakinis of space have also said that such profound meanings of mantra should be supremely protected like the essence of heart's blood. It should be kept secret from those who are not vessels, and through well teaching those who are intelligent, fortunate, and have supreme faith in mantra, the precious teachings of the essence of Secret Mantra should be spread in all directions and times. Here it is said: Even if the place, time, and person are inferior, may the ocean of faith in our hearts not be disturbed.

ས། །རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ཟླ་སྐར་གཟུགས། །ཅིག་ཅར་ཡིད་ལ་འཆར་བ་སྙམ་དུ་སེམས། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་དྲིན་ཅན་བླ་མ་ཡིས། །གསུང་གི་གནང་བ་ཡང་ཡང་བྱིན་ནས་སུ། །དགྱེས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏད་པའི་མཐུས། །འདི་ཚུལ་སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ། །ཟབ་གསང་རྗེན་པར་བཀྲལ་དང་བདག་བློའི་སྐྱོན། གང་མཆིས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་བཤགས་བགྱི་ཞིང་། །རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་དང་བླ་མ་ཡི། །མན་ངག་ལ་བརྟེན་ལེགས་པར་བཤད་པའི་དགེས། །ཆོས་དབྱིངས་དང་མཉམ་དག་པའི་སྣང་བ་ནི། །མཆོག་ཏུ་འོད་གསལ་བདེ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་གིས། །འགྲོ་ཀུན་ཡིད་ལ་རབ་དགའ་སྦྱིན་གྱུར་ཅིག །འཇིགས་བྲལ་སྔ་འགྱུར་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས། །ལུང་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་རྔ་ཕྱོགས་ཀུན་བསྒྲགས། །རིགས་ལམ་སེང་གེའི་ང་རོས་ས་གསུམ་ཁྱབ། ། 19-1-136a མཚུངས་མེད་དགེ་མཚན་སྣང་བ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་རྒྱལ་དབང་མཚོ་འཁྲུངས་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་ཚབ་འཇིགས་བྲལ་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པས་གསུང་གི་བསྐུལ་བ་སྔ་ཕྱིར་གནང་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་དང་འབྲེལ་བར་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པའི་དུས་སུ་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་གནང་བ་ཞུས་ཤིང་། དེ་ཉིན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྲིས་ཤིག་ཅེས་གསུང་གི་གནང་བ་བྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་མར་མེ་ཁྲི་ཕྲག་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་སོགས་ཕུལ་ནས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ཡི་ཚོགས་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་སྟེ། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་དང་། དཔལ་མགོན་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་སྣང་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པས། ས་སྐྱོང་གི་ལོ་ཧོར་ཟླ་གསུམ་པའི་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བཅུ་ལ་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བགྱིས་པ་འདིས་ཀྱང་གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་པར་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་འགྲོ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གནས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །མངྒ་ལམ།། །། 19-1-136b empty page 19-2-1a 19-1-113b བྱུང་བའི་གཞི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པས་ཟིན་ཞིང་སྒྲུབ་པ་དང་མཆོད་པ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པས་ན། ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་གཞི་དང་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྡུས་པས་ན་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པར་ལྡན་ལ། མཐར་ཐུག་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྩོལ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་ན། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་ལས། ལོག་པར་རྟོག་བཏགས་རྣམ་དག་

【現代漢語翻譯】 薩！持明傳承的加持猶如星月般閃耀，我感到它們同時在心中顯現。原始怙主慈悲的上師，多次賜予我語言的許可。憑藉您歡喜之心的意旨，我獲得些許講述此道的勇氣。若有對甚深秘密的直白闡釋以及我智慧的不足，我向三根本本尊懺悔。憑藉持明傳承的教言和上師的口訣，以及我對此道的善妙闡釋，愿與法界同等清凈的顯現，成為至高無上的光明、喜樂之精華。愿化為妙吉祥的上師，以甘露之果位，令一切眾生心生歡喜。無畏者高舉寧瑪派的法幢，將經論證悟之法的法鼓聲傳遍四方。以理性的獅吼聲響徹三界， 愿無與倫比的吉祥景象增長廣大！這是由嘉瓦·措羌（རྒྱལ་དབང་མཚོ་འཁྲུངས་，勝利海生）的法王代表，無畏的導師貝瑪·奧色多昂林巴（པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པ་，蓮花光明顯密洲）多次口頭勸請所致。尤其是在一切智者（ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ，一切知者）的紀念日，以及會供期間，我向三根本本尊祈請。從那天起，我開始寫作，這是上師口頭許可的結果。我，蔣華·吉貝多杰（འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ，文殊喜金剛），也供養了成千上萬盞燈和會供品，並強烈祈禱三根本本尊。憑藉持明傳承的教言，以及尊貴上師們不離言教的智慧，在土鼠年（ས་སྐྱོང་གི་ལོ་）三月的白方初十圓滿完成。愿此舉成為秘密心髓教法在一切時處興盛的因緣，愿一切眾生獲得至高無上的菩提果位！吉祥！吉祥！吉祥！吉祥！ 顯現的基礎是，從獲得壇城灌頂並安住于誓言中產生。如何修持的方法是，通過見、修、行來把握，並且必須通過不離修持、供養、真言和手印的方式來修持。因此，所有道都包含在事業的基礎和方法之中，所以一切都具備而不捨棄。最終，當安住于無有能作所作三事之執著和勤作的自性平等大圓滿之界中時，無勤作的事業自然成就，達到究竟。如經云：『清凈顛倒分別念』。

【English Translation】 Sa! The blessings of the Vidyadhara lineage shine like the moon and stars, I feel them arising in my mind all at once. The primordial protector, the kind lama, has repeatedly granted me the permission of speech. Through the power of entrusting the intention of your delighted heart, I have gained some courage to speak of this path. If there are any shortcomings in the direct explanation of the profound secrets and my own wisdom, I confess to the Three Roots deities. Relying on the teachings of the Vidyadhara lineage and the instructions of the lama, and through my excellent explanation of this path, may the appearance of purity equal to Dharmadhatu, become the supreme essence of luminosity and bliss. May the guru who transformed into Manjushri, with the attainment of nectar, bring joy to the minds of all beings. The fearless one raised the victory banner of the Nyingma teachings, proclaiming the Dharma drum of scriptural and realized Dharma in all directions. With the lion's roar of reason pervading the three realms, May the unparalleled auspicious phenomena increase and expand! This was prompted by the repeated verbal requests of Gyalwang Tsochung (རྒྱལ་དབང་མཚོ་འཁྲུངས་, Victorious Ocean Born), the regent of the Victorious One, the fearless teacher Pema Osel Do-ngak Lingpa (པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པ་, Lotus Light Sutra and Tantra Continent). Especially in connection with the memorial day of the Omniscient One (ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ, Great Omniscient One), and during the Tsok offering, I prayed to the Three Roots deities. From that day on, I began to write, which was the result of the guru's verbal permission. I, Jampal Gyepe Dorje (འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ, Manjushri Delightful Vajra), also offered tens of thousands of lamps and Tsok offerings, and strongly prayed to the assembly of the Three Roots deities. Relying on the teachings of the Vidyadhara lineage, and the wisdom of the venerable lamas inseparable from the light of speech, it was completed on the tenth day of the white side of the third month of the Earth Mouse year. May this also be the cause for the flourishing and expansion of the secret essence teachings in all times and places, and may all beings attain the supreme state of enlightenment! Auspicious! Auspicious! Auspicious! Mangalam! The basis of manifestation arises from having received empowerment in the mandala and abiding by the vows. The method of how to practice is grasped through view, meditation, and conduct, and it must be practiced through the means of not separating from practice, offering, mantra, and mudra. Therefore, all paths are included in the basis of activity and the method, so everything is possessed without being abandoned. Ultimately, when abiding in the realm of the naturally perfect Great Perfection, without the object of the three actions of doing, acting, and being done, and without effort, the activity without effort is naturally accomplished, reaching the ultimate. As the tantra says: 'Pure inverted conceptual thoughts.'

ཅིང་། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཕྱིར། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འབྲེལ་བས་ན། །འགྲོ་དྲུག་དུས་གནས་མ་ལུས་སྣང་། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་སྐབས་བསྟན་པའོ། ། 和合印 བཅུ་པ་ཕྱག་རྒྱ་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེ་དག་གི་ཚུལ། དགོས་པ་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བས་མངོན་རྫོགས་པ། །ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱ། །གསང་བ་དེ་ཉིད་ངེས་པ་ཡི། །སྙིང་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་འདའ་དཀའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མུ་དྲ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་འདེབས་ 19-1-114a ཤིང་མཚོན་པར་བྱེད་པའམ། རྒྱས་བཏབ་པ་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ཁྱད་པར་ཅན་གང་གིས་གང་ལ་བཏབ་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ། ། 類別 དེ་ལ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག །ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ལས། དང་པོ་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་གནས་སྐབས་ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ལ་རྩལ་སྦྱང་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་ངང་ནས་སྒོ་གསུམ་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རོལ་པར་སྒྲུབ་པའོ། །གསུམ་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་བརྙེས་པ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་དོན་མཛད་པའོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ 19-1-114b ལ། བསྐྱེད་རིམ་དང་སྦྱར་བ་དང་། རྫོགས་རིམ་དང་སྦྱར་བ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཐུགས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། ཕྲིན་ལས་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་དང་སྦྱར་བ་ལའང་། རྟེན་གཟུངས་མ་དང་། ལམ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་བཞི་ལ་སྦྱར་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་སྟེ་དོན་གྱི་གཟུངས་མའོ། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་སྐྲ་དང་ནུ་མར་ལྡན་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ་རང་གི་ཡིད་ལས་སྤྲུལ་པའི་ལྷ་མོའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་རླུང་སེམས་སྟོང་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྷ་མོར་ཤར་བ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་དེ་དག་གིས་རྒྱས་བཏབ་པ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དཔེ་ཡི

【現代漢語翻譯】 如是說：『從智慧之界不為他物，以大悲相連，六道一切時處皆顯現。』如是宣說，是為願行圓滿之事業。 和合印 第十，關於手印，分為本體、類別、方式、必要四部分。 定義 第一，如經中所說：『以幻化網而現證圓滿，一切皆為菩提之勝印，此秘密即是決定之，心要手印極難超越。』如是宣說。『穆扎』（藏文：མུ་དྲ་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：印章）之聲，表示蓋印或象徵，因蓋印后難以逾越，故稱手印。此乃大士們身語意及事業之象徵，以特殊之門蓋於某物之上，使其成為不可逾越之自性。 類別 分為共同、個別、特殊三種。第一種，從基、道、果三個方面來說：首先，自性本住之手印，心性本初清凈，于大手印之狀態中，顯現、聲響、覺知三者皆為本尊、咒語、法身之自性。其次，暫時之道之手印，為修習此義，於心之本性中，俱生之樂為大手印，于智慧金剛之狀態中，三門成就三密之遊舞。最後，究竟之果之手印，獲得自生智慧之身一切相，以身語意事業不可思議，如虛空般利益無邊眾生。 第二，關於道之手印的個別解釋： 分為與生起次第結合和與圓滿次第結合兩種。首先，身大手印，語為法之手印，意為誓言之手印，事業為業之手印。其次，與圓滿次第結合，又分為與所依明妃結合、與生起方式結合、與四種智慧果結合三種。首先，法之手印，即諸法之自性空性，為般若波羅蜜多之母，是為義之所依明妃。業之手印，即顯現為具發與乳之女性之身一切相。誓言之手印，即智慧手印，為自心所化現之天女。大手印，即風心空色之自性顯現為天女，以彼等手印蓋印，成就不可變之樂。 其次，業之手印，即大樂之譬喻。

【English Translation】 As it is said: 'From the realm of wisdom, not for other things, connected by great compassion, all six realms appear in every time and place.' As it is said, this is the activity of fulfilling aspirations. Union Mudra Tenth, regarding Mudras (hand seals), there are four aspects: essence, types, ways, and purposes. Definition First, as it is said in the scriptures: 'Manifestly perfected through the net of illusion, everything is the supreme seal of enlightenment. This secret itself is definitive; the heart essence seal is difficult to surpass.' As it is said, the sound 'Mudra' (藏文：མུ་དྲ་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：seal) signifies imprinting or symbolizing. Because it is difficult to transcend what has been sealed, it is called a Mudra. It is a special gateway that symbolizes the body, speech, mind, and activities of great beings. Whatever is sealed with it becomes inseparable from that nature. Categories There are three divisions: common, specific, and special. The first, from the perspective of the ground, path, and fruition: First, the Mudra of the nature of inherent abiding, the nature of mind is primordially pure. In the state of Mahamudra, appearance, sound, and awareness exist as the nature of deities, mantras, and Dharmakaya. Second, the temporary Mudra of the path is the practice of skill for such meaning. In the nature of mind, co-emergent bliss is Mahamudra. In the state of Vajra Wisdom, the three doors accomplish the play of the three secrets. Finally, the ultimate Mudra of fruition is the attainment of the spontaneously arisen wisdom body in all its aspects. With inconceivable body, speech, mind, and activities, it benefits limitless sentient beings as long as space endures. Second, a specific explanation of the Mudra of the path: It is divided into combining with the generation stage and combining with the completion stage. First, the body is the Great Mudra, speech is the Mudra of Dharma, mind is the Mudra of Samaya (vow), and activity is the Mudra of Karma. Second, combining with the completion stage is further divided into three ways: combining with the support consort, combining with the way of arising, and combining with the four wisdom fruits. First, the Mudra of Dharma is the emptiness of the nature of all dharmas, the mother Prajnaparamita, which is the support consort of meaning. The Mudra of Karma is all appearances of the female body with hair and breasts. The Mudra of Samaya is the wisdom Mudra, the goddess emanated from one's own mind. The Great Mudra is the nature of wind, mind, emptiness, and form appearing as a goddess. By sealing with these Mudras, immutable bliss is attained. Second, the Mudra of Karma is the analogy of great bliss.

་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་གཟུངས་མ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་སོགས་སོ། །ལས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་དབྱིངས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྗེས་མཐུན་ཙམ་མྱོང་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེའི་ངང་ལས་རྗེས་ 19-1-115a ཐོབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་བཞི་དང་སྦྱར་ན་དགའ་བ་མཆོག་དགའ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བཞིར་སྦྱོར་ཏེ། རྒྱུད་རྣམས་ན་གོ་རིམ་དུ་དགའ་བྲལ་གསུམ་པར་བསྟན་ཀྱང་། འདིར་ཆགས་པའི་གདུང་བ་ཟད་ནས་དགའ་བ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ལ་མཛད་དོ། །ཡང་གཞུང་གཞན་ཀུན་ན་དགའ་བ་བཞིར་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ་ལུགས་གཉིས་པོས་ཀྱང་། ལྷན་སྐྱེས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་བབ་པས་དགའ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐའ་དང་། ཆགས་བྲལ་དང་པོ་རྩོམ་པའི་དབུས་སུ་ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་བདེ་དང་བདེ་མིན་གྱི་ཆ་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འདོད་དོ། །དེས་ན་སྔ་མ་གསུམ་བཞིར་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལ། བཞི་པོ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །སྦྱར་ཚུལ་དེ་དག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྣང་སྟོང་སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། གསལ་སྟོང་གསུང་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། བདེ་སྟོང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་ 19-1-115b གི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་རིག་སྟོང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་པོ་འདི་དོན་དང་གནས་སྐབས་ལ་སྦྱར་ཚུལ་དུ་མ་དང་གཞན་ཡང་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མིང་གིས་བརྗོད་པ་ལ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་སྐབས་འདིར་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་སྒོར་གྱུར་པ་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་བ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡང་མི་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ན་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལའང་ནང་གི་དབྱེ་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཚང་སྟེ། བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རང་གི་ངོ་བོ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། དེ་བསྒྱུར་ཞིང་དགྲོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ས་བོན་སོགས་གསལ་ཞིང་སྔགས་བརྗོད་པ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། རང་ཉིད་ལྷ་སྐུར་གནས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལ་ལག་པ་གཉིས་ལྷན་དུ་སྦྱར་ནས་བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ནི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའམ། ཐལ་མོ་རྣམས་རྩེ་བསྣོལ་ཏེ་སྦྱར་བ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྟེ་དེ་གཉིས་ཡིན་ལ། ལག་གཉིས་སོ་སོར་ཕྲལ་ཏེ་བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 與智慧成就之所依——明妃（gZungs ma）相結合等。僅通過該行為體驗與法界大樂（chos dbyings bde ba chen po）相似的感受，是法印（chos kyi phyag rgya）。 脫離一切分別念，直接體驗俱生（lhan skyes）之樂，是大手印（phyag rgya chen po）。從那種狀態中，后得（rjes thob）顯現為身語意壇城，是誓言印（dam tshig gi phyag rgya）。 如果與四喜（dga' ba bzhi）結合，則可分為勝喜（dga' ba mchog dga'）、俱生喜（lhan skyes kyi dga' ba）、離喜（dga' bral gyi dga' ba）四種喜。雖然在續部經典中，通常將離喜列為第三，但這裡指的是斷盡貪慾痛苦，從而脫離喜樂的狀態。 如果有人問，這是否與所有其他經典中提到的四喜相矛盾？答案是不矛盾。因為兩種觀點都認為，俱生喜是菩提心（byang chub kyi sems）降至金剛寶（rdo rje nor bu）頂端時所達到的圓滿喜樂的極致。而最初的離貪（chags bral）則被認為是超越了貪執與離貪、快樂與不快樂的剎那智慧（ye shes skad cig ma）。 因此，將前三者視為四種，或將四者歸納為三種狀態，都不矛盾。這些結合方式應從龍樹（kLu sgrub）對四印的確定中學習。 第三，顯空（snang stong）是身金剛（sku yi rdo rje），即事業印（las kyi phyag rgya）；明空（gsal stong）是語金剛（gsung rdo rje），即法印；樂空（bde stong）是意金剛（thugs rdo rje），即誓言印。 所有這些無二無別，平等性（mnyam pa nyid）即是覺性空性智慧金剛（rig stong ye shes rdo rje），也就是大手印。 這四種印，在意義和狀態上的結合方式多種多樣，此外，還有具相（mtshan bcas）和無相（mtshan med）之印等，以『印』之名所稱謂的事物，數量是無限的。 第三，此處所要闡述的重點是，通過手印（lag pa'i phyag rgya）來象徵智慧尊（ye shes pa'i lha）的身語意及其事業，這本身就是一種象徵的方式。因此，『印』這個詞在這裡是一種廣義的用法。 從內在的劃分來看，手印也具備四種印：結手印本身的性質是誓言印；改變和解脫手印等行為是事業印；觀想種子字（sa bon）並唸誦真言（sngags）是法印；自身安住于本尊身（lha sku）是大手印。 其中，雙手合十是所有結手印的基礎，或者雙手手指交叉合十，即金剛合掌（rdo rje thal mo）。而雙手分開所結的手印...

【English Translation】 Joining with the gZungs ma (consort), which serves as the basis for accomplishing wisdom, and so forth. Merely experiencing a state similar to the great bliss of Dharmadhatu (chos dbyings bde ba chen po) through that action itself is the Dharma Seal (chos kyi phyag rgya). Being free from all conceptualizations and directly experiencing innate (lhan skyes) bliss is the Great Seal (phyag rgya chen po). From that state, the subsequent attainment (rjes thob) appears as the mandala of body, speech, and mind, which is the Samaya Seal (dam tshig gi phyag rgya). If combined with the Four Joys (dga' ba bzhi), they can be associated with the Supreme Joy (dga' ba mchog dga'), the Innate Joy (lhan skyes kyi dga' ba), the Joy of Separation (dga' bral gyi dga' ba), and the Four Joys. Although in the Tantras, the Joy of Separation is usually presented as the third, here it refers to the state of being free from joy due to the exhaustion of the suffering of attachment. If someone asks, 'Doesn't this contradict the Four Joys mentioned in all other texts?' The answer is no, it doesn't contradict. Because both perspectives consider the Innate Joy as the ultimate culmination of complete joy, reached when the Bodhicitta (byang chub kyi sems) descends to the tip of the Vajra Jewel (rdo rje nor bu). And the initial separation from attachment (chags bral) is considered the momentary wisdom (ye shes skad cig ma) that transcends attachment and separation, happiness and unhappiness. Therefore, it is not contradictory to consider the first three as four, nor is it contradictory to condense the four into three states. These ways of combining should be learned from Nagarjuna's (kLu sgrub) determination of the Four Seals. Third, appearance-emptiness (snang stong) is the Body Vajra (sku yi rdo rje), which is the Karma Seal (las kyi phyag rgya); clarity-emptiness (gsal stong) is the Speech Vajra (gsung rdo rje), which is the Dharma Seal; bliss-emptiness (bde stong) is the Mind Vajra (thugs rdo rje), which is the Samaya Seal. All of these, being indivisible and of equal nature (mnyam pa nyid), are the Awareness-Emptiness Wisdom Vajra (rig stong ye shes rdo rje), which is the Great Seal. These four seals have various ways of being combined in terms of meaning and state. Furthermore, there are seals with characteristics (mtshan bcas) and without characteristics (mtshan med), and so on. The things referred to by the name 'seal' are limitless. Third, the main point to be explained here is that the hand mudras (lag pa'i phyag rgya) serve as a way to represent the body, speech, mind, and activities of the Wisdom Deities (ye shes pa'i lha), and this itself is a way of symbolizing. Therefore, the word 'seal' here is a general usage applied to a specific instance. From an internal division, the hand mudras also possess the four seals: the nature of the mudra itself is the Samaya Seal; the actions of changing and releasing the mudra, etc., are the Karma Seal; visualizing the seed syllables (sa bon) and reciting mantras (sngags) is the Dharma Seal; abiding in the deity's form (lha sku) is the Great Seal. Among these, joining the two hands together is the basis of all hand mudras, either by joining the palms together or by interlacing the fingertips, which is the Vajra Mudra (rdo rje thal mo). And the hand mudras formed by separating the two hands...

ི་གཞི་ནི་མཐེ་བོང་ནང་དུ་ 19-1-116a བཅུག་ནས་སོར་མོ་གཞན་རྣམས་བསྐུམས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཁུ་ཚུར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་ལྷ་རྣམས་རང་རང་གི་རྩ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྤྱན་འདྲེན་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་མཆོད་པ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་པད་སྐོར་དང་གར་པད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་མཛེས་པར་བསྒྱུར་ཞིང་ཉམས་དང་ལྡན་པར་བཅས་ལ་མཐར་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་བཅས་པས་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། ། 定義 གསུམ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། དེས་རྒྱས་གདབ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཞུང་དང་གང་ཟག་སོ་སོའི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་འདི་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་དང་ངག་གིས་ཕྱེ་བའི་བྱེ་བྲག་ཞིག་སྟེ་ལུས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞིག་ལ་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ངག་གི་བརྗོད་པ་ཞིག་ལ་སྔགས་ཞེས་བཏགས་པའོ་སྙམ་དུ་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་འདི་དག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚོན་པའི་བརྡར་གྱུར་པ་སྟེ་ལག་པའི་བརྡ་དང་མིང་གིས་དོན་གོ་བ་བཞིན་ནོ་སྙམ་པ་དང་། གསུམ་པ་མཚན་མ་ 19-1-116b འདི་དག་ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་འདི་དག་རང་གི་ལས་ཀྱི་སྣང་བ་ལུས་ངག་གིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ལས་འཕྲུལ་པའང་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་འཆད་པ་ན་ངག་གི་སྒྲ་དེ་ཁོ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཀྱང་འཕགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པའང་ཡིན་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པ་དང་། རང་གི་ལས་སྣང་འདྲེས་ནས་སྣང་བའོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། ལྔ་པ་ནི་ཆུ་སྣོད་དུ་ཟླ་གཟུགས་འཕོས་པ་ན་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཆུ་ནང་ན་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཟླ་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལས་མ་འདས་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ལས་འཕྲུལ་པའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཅན་འདི་ལ། དམ་ཚིག་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པར་བྱས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས། ཞེན་པས་ཞུགས་པ་ལྟར་དོན་ལ་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་མི་བསླུ་སྟེ། དཔེར་ན་དོན་སྤྱི་ལ་ཡུལ་དུ་ཞེན་པས་ 19-1-117a ཞུགས་པ་ན་དོན་རང་མཚན་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ལྟར། མཚན་མ་འདི་དག་ལས་ལྷ་ཉིད་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དང་། དྲུག་པ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐ

【現代漢語翻譯】 將拇指放入掌心，彎曲其他手指，這就是金剛拳。從那之中，生出息靜和忿怒本尊等五部，各自有根本手印，以及迎請、灌頂、供養等支分手印的各種次第。這些手印以蓮花旋轉和舞蹈蓮花等方式優美地變化，充滿活力，最後伴隨著鈸的聲音搖動。 定義 第三是瞭解手印的方式，以及用它來印證的方式。首先，根據經典和個人的理解，可以分為六種觀點。第一種觀點認為，手印和真言是成熟的身體和語言所區分的差別，即身體的象徵是手印，語言的表達是真言，僅僅將它們視為普通身語的表達。第二種觀點認為，這些是諸佛身語意所象徵的符號，就像手的姿勢和語言能夠表達意義一樣。第三種觀點認為，這些象徵具有獲得事業和智慧成就的力量，僅僅是不可欺騙的緣起。第四種觀點認為，手印和真言雖然是自身業力顯現的身語所包含的，但這些顯現也是來自如來加持的力量。例如，惡魔被文殊菩薩加持后宣講大乘佛法，其語言的聲音雖然是他自身所包含的，但也來自聖者的加持。同樣，這些顯現是如來加持和自身業力顯現混合而成的。第五種觀點認為，就像水中倒映的月亮，雖然影像看起來在水中，但實際上是月亮的幻化。同樣，如來加持所顯現的真言和手印具有成就事業的力量，持守誓言的人們將它們視為本尊，並通過這種方式進行修持，就像執著于共相作為對象，能夠獲得自相一樣，通過這些象徵可以成就本尊。第六種觀點認為，諸佛究竟的身是遍知一切的大智慧，

【English Translation】 Placing the thumb inside the palm and bending the other fingers is the vajra fist. From that, arise the peaceful and wrathful deities of the five families, each with their root mudras, as well as various stages of branch mudras such as inviting, empowering, and offering. These mudras are beautifully transformed in the manner of lotus rotations and dance lotuses, full of energy, and finally shaken with the sound of cymbals. Definition Third is to know the manner of mudras and to know how to seal with them. First, according to the scriptures and individual understanding, there are six kinds of views. The first view is that some think that mudras and mantras are distinctions divided by the ripened body and speech, that is, a symbol of the body is called a mudra, and an expression of speech is called a mantra, merely regarding them as expressions of ordinary body and speech. The second view is that these are symbols representing the body, speech, and mind of the Buddhas, just as hand gestures and language can convey meaning. The third view is that these symbols have the power to attain the accomplishments of karma and wisdom, merely as infallible dependent arising. The fourth view is that although mudras and mantras are contained within the body and speech manifested by one's own karma, these manifestations are also emanated from the power of the blessings of the Tathagatas. For example, when the evil demon is blessed by Manjushri and expounds the Mahayana Dharma, although the sound of his speech is contained within his own being, it is also emanated from the blessings of the noble one. Similarly, these manifestations are emanated from the blessings of the Tathagatas and mixed with one's own karmic appearances. The fifth view is that just as the reflection of the moon appears in a water vessel, although the image appears to be in the water, it is actually a manifestation of the moon. Similarly, these mantras and mudras emanated from the blessings of the Tathagatas have the power to accomplish siddhis, and those who uphold their vows regard them as deities and practice in this way. Just as clinging to the general characteristic as an object can obtain the specific characteristic, the deity can be accomplished through these symbols. The sixth view is that the ultimate body of the Buddhas is the great wisdom that knows all things,

ུགས་རྗེ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་མར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་སེམས་ཉིད་ཡུལ་དང་ལུས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དོན་ལ་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་པོ་འདི་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པའི་ལྷ་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ལྷའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དྲུག་པོ་དེ་དག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འཕགས་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དྲུག་པ་འདི་ནི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཁོ་ན་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་དགོས་པ་གང་གི་ཕྱིར་འདེབས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་སྔགས་ཕྱི་པ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྒྱུ་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་དག་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་མཚོན་པའི་གནས་ 19-1-117b སུ་གྱུར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལས་དང་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་སྟེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མར་གྱུར་པ་དང་། གང་གིས་ཀྱང་འདའ་ཞིང་གཞིག་ཏུ་མི་རུང་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཉག་གཅིག་གི་རྒྱ་རྟགས་ཡིན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། འདིའི་རྒྱས་བཏབ་ན་རང་རྒྱུད་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བ་དང་། བགེགས་ཆེན་པོ་མི་ཤེས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་འཇོམས་པ་དང་། ལུས་བརྟན་ཅིང་བགེགས་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པ་དང་། འདིའི་དོན་དང་མ་བྲལ་ན་དམ་ཚིག་མི་ཉམས་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་མོའི་རྟགས་དང་ཡང་ལྡན་པ་ཡིན་པས། ལྷ་མོ་རྣམས་སྦས་པའི་སྐུ་སྟེ་གང་ཞིག་ལ་འདི་བསྟན་ན་དམ་ཚིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པས་ན་དགོས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སླད་དུ་འདེབས་པའོ། །སྔགས་ནང་པ་ལྟར་ན་དགོས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་ལྷག་པར་འཕྲུལ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་སེམས་ཅན་ 19-1-118a ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་གནས་པ་སད་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའི་མངའ་དབང་ཆེན་པོ་རྩོལ་མེད་དུ་བརྙེས་པར་བྱ་བ་དང་། གཞན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྣ་ཚོགས་ཡིད་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདེབས་སོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འདེབས་པའི་ཚུལ་ལ། སྔགས་ཕྱི་པ་ལྟར་ན་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་གཙིགས་ཀྱི

【現代漢語翻譯】 通過慈悲和祈願的力量，咒語和手印被加持成為顯現的象徵。例如，就像由於習氣（bag chags）的力量，心性顯現為境和身體一樣。實際上，咒語和手印這兩者與證悟智慧身的本尊之間沒有任何區別，手印和咒語被理解為本尊的本質。像這樣，這六者後者勝於前者，而成為一切之中最殊勝的第六者，因為它具備如實證悟咒語和手印之理，所以應當僅僅依照這個來了解咒語和手印之理。 第二，爲了什麼目的而施用（འདེབས་པ་）手印和咒語？以及如何施用的方式？首先，按照外道密宗的觀點，手印是作為本體法界清凈和幻化為大智慧形象的象徵，並且成為象徵自身解脫之門無量之處，以及具備能成辦一切事業和成就之能力的三者，因此，它成為偉大者的標誌，任何事物都無法超越和摧毀它，它是唯一的佛法之王的印記，是獨一無二的，並且能夠成辦一切佛陀的事業。如果施用這個手印，就能從自身的束縛中解脫，摧毀無知的巨大城市，身體穩固，任何障礙都無法侵犯，獲得灌頂並具備資格，所有事業都不會徒勞無功地成就，如果不離棄這個手印的意義，就不會違犯誓言。此外，手印也具備女性的象徵，因此，對於隱藏的本尊空行母來說，如果向她展示這個手印，她會因誓言的本質而感到喜悅等等，因此，爲了這樣的目的而施用手印。 按照內道密宗的觀點，雖然也是爲了那些目的，但主要是爲了從任運成就的手印、大智慧的境界中，更加殊勝地幻化的手印，能夠喚醒安樂逝者和一切眾生無二無別的自性，即安樂大菩提心，它安住在一切眾生的心中，並且爲了毫不費力地獲得無與倫比的偉大力量，以及爲了利益其他眾生，如意地成辦各種佛陀的事業而施用手印。 第二，關於如何施用的方式，按照外道密宗的觀點，就像國王的命令一樣重要。

【English Translation】 Through the power of compassion and aspiration, mantras and mudras are blessed to become symbols of manifestation. For example, just as due to the power of habit (bag chags), mind itself appears as objects and body. In reality, there is no difference whatsoever between these two, mantras and mudras, and the deity who has attained the wisdom body; mudras and mantras are understood as the essence of the deity. In this way, each of these six is superior to the previous one, and the sixth, which is the most supreme of all, is endowed with the realization of the nature of mantras and mudras as they are; therefore, one should understand the nature of mantras and mudras only according to this. Secondly, for what purpose are they applied (འདེབས་པ་), and how are they applied? First, according to the view of outer tantra, mudras are the image that transforms into the pure essence of dharmadhatu and great wisdom, and they become the place that symbolizes the infinite gates of one's own liberation, and because they possess the power to accomplish all actions and attainments, they become the marks of great beings, which cannot be surpassed or destroyed by anything, and they are the unique seal of the sole Dharma King, and because they are capable of accomplishing all the deeds of the Buddhas. If this seal is applied, one is liberated from one's own bonds, the great city of ignorance is destroyed, the body is stable, and no obstacles can harm it, one is qualified and endowed with empowerment, and all actions are accomplished without being wasted, and if one does not stray from the meaning of this seal, one will not break one's vows. Furthermore, mudras also possess the symbol of the feminine, therefore, for the hidden deity, the dakini, if this is shown to her, she will generate joy by the very nature of the vow, and so on; therefore, mudras are applied for such purposes. According to the view of inner tantra, although it is also for those purposes, it is mainly for the spontaneously accomplished mudra, the mudra that emanates even more excellently from the state of great wisdom, to awaken the nature of the blissfully departed ones and all sentient beings, which is indivisible, the great bliss of bodhicitta, which abides in the hearts of all beings, and to effortlessly attain unparalleled great power, and to accomplish various Buddha activities as desired for the benefit of other beings, mudras are applied. Secondly, regarding how to apply them, according to the view of outer tantra, it is as important as the command of a king.

་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ན་དེ་ལས་འདའ་མི་ནུས་པ་ལྟར། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ལྷའི་མཚན་མར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུས་དེ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ། །སྔགས་ནང་པ་ལྟར་ན་ལྷའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེས་བདག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྷ་ལ་ལྷ་ཐིམ་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་འདྲེས་པ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ་པའི་ཚུལ་དུ་རྒྱས་བཏབ་པས་རང་ཉིད་ལྷ་ལ་ལྷ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐབས་དེས་སད་པར་བྱེད་ཅིང་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་ཅིང་། སངས་ 19-1-118b རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོན་ཏན་མཆོག་དང་ལྡན་པའོ། །མདོར་ན་ཕྱག་རྒྱ་འདིས་མཚོན་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་། སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པས་འཆང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་། ལྟ་སྒོམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་སྤྱོད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་ལྷ་མཉེས་པ་དང་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས་གཅིག་པུ་ཡིན་པས་ལམ་ཀུན་དང་འབྲེལ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་བསྒྱུར་འཆིང་དགྲོལ་བའི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་གཡོ་བ་མཐའ་དག་ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་རྫོགས་པའི་ངང་དུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱུད་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་མཆོག་ནི། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལྡན་འབྱོར་ན། །མ་བསྐྱོད་མ་བསྒུལ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། རྔམས་གློག་ལས། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་ངང་གནས་ན། །བསྒུལ་ཞིང་བསྐྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ 19-1-119a པར་དཔའ་བོས་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐབས་ཆེན་ཕྱག་རྒྱའི་སྐབས་སོ། ། 持咒 བཅུ་གཅིག་པ་སྔགས་ལ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། དེའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ། དགོས་པ་དང་བཞི་ལས། 定義 དང་པོ་རྒྱུད་ལས། ཨ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི། །ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཅུ་གཉིས། །སྒྲ་ཡི་མིང་གིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས། །མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོར་དེ་ཉིད་ངེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་མནྟྲའི་སྒྲ་ལས་ཤེས་སྐྱོབ་དང་ཡིད་སྐྱོབ་ཀྱི་དོན་ལ་སྔགས་ཞེས་བཏགས་ཏེ་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་དང་སྐྱོབ་བྱེད་ཐབས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའམ། ཡང་ན་འདིས་ཡིད་ཤེས་བདེ་མྱུར་དུ་སྐྱོབ་པ་སྟེ་མདོར་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ལ་སྔགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་བཤད་བྱ་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། རྒྱུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡི་གེ་ལས་བཟླ་བར་བྱ་བའ

【現代漢語翻譯】 如果以手印加持，就無法超越它。同樣，如果我以化為本尊名號的手印加持，我希望通過加持的力量，它能立即成就。按照內續的觀點，化為本尊體性的手印，以無二的方式將我加持，本尊融入本尊，法性融入法性，智慧融入智慧，以嬉戲的方式加持，使自身成為本尊，本尊成為自身體性的方式，以那種方法喚醒並顯現自性大樂。 第四，必要是暫時和究竟的利益都依賴於這種特殊的方法而成就，並且因為能夠成辦佛的事業，所以具有殊勝的功德。簡而言之，這個手印通過象徵意義，涵蓋了基、道、果的一切法。這種特殊的密咒方法，必須由那些在壇城中獲得灌頂並安住于誓言的人來持有，並且必須對他人嚴格保密。它與見、修相符，並且在行持和修持的特殊階段中，是取悅本尊、成辦事業和增長密咒力量的無上唯一方法，因此與一切道相關聯。最終，對於轉化、束縛和解脫的活動，無需依賴，一切法和三門的活動，都在手印的自性中，無需造作地圓滿究竟。正如經續中所說：『大手印的殊勝集合，具備方便和智慧，一切不動的、不搖的，都安住于大手印的自性中。』又如《怖畏電光續》所說：『安住於法性平等的狀態中，一切搖動和活動，勇士都說是手印。』如是宣說。偉大的方便手印的章節。 持咒 第十一，關於密咒，分為體性、分類、進入它的方式和必要四部分。 定義 首先，經續中說：『從阿字顯現各種各樣的，以嘎字等四十二個，以聲音的名義涵蓋一切，在圓滿正覺的國王中確定它。』也就是說，從『曼陀羅』（藏文：སྔགས།，梵文天城體：मंत्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言）的聲音中，以『知護』和『意護』的含義來命名為『密咒』，即智慧與救護的方便相結合，或者說，它迅速地救護意識，簡而言之，一種特殊的方法被稱為密咒。這裡所說的密咒的體性是：從作為因的方便和智慧的文字中，將被唸誦的。

【English Translation】 If sealed with a mudra, it is impossible to go beyond that. Likewise, if I seal with a mudra that has become the name of a deity, I hope that through the power of blessing, it will be accomplished immediately. According to the inner tantras, that mudra which has become the essence of the deity, seals me in an inseparable way, deity merging into deity, dharmata merging into dharmata, wisdom playing in wisdom, in such a way that one's own self becomes the deity, and the deity becomes one's own essence, awakening and manifesting the great bliss of one's own state through that method. Fourth, the need is that all temporary and ultimate benefits are accomplished by relying on this special method, and because it is able to accomplish the deeds of the Buddhas, it is endowed with supreme qualities. In short, this mudra, through its symbolic meaning, encompasses all the dharmas of the ground, path, and fruition. This special method of mantra must be held by those who have received empowerment in the mandala and abide by their vows, and it must be kept strictly secret from others. It is in accordance with view and meditation, and in the special stages of conduct and practice, it is the unsurpassed and only method for pleasing the deities, accomplishing activities, and increasing the power of mantras, and therefore it is connected with all paths. Ultimately, for the activities of transformation, binding, and liberation, there is no need to rely on anything, and all the dharmas and the movements of the three doors are perfected in the nature of the mudra, effortlessly. As it is said in the tantras: 'The supreme gathering of the great mudra, endowed with skillful means and wisdom, all that is unmoving and unshaken, abides in the nature of the great mudra.' And as it is said in the 'Fearsome Lightning Tantra': 'Abiding in the state of equality of dharmata, all movement and activity, the hero says is a mudra.' Thus it is said. The chapter on the great method of mudra. Mantra Eleventh, regarding mantras, there are four parts: essence, classification, how to engage in it, and necessity. Definition First, it is said in the tantras: 'From the letter A, various things appear, with the forty-two letters such as Ka, encompassing everything with the name of sound, it is determined in the fully enlightened king.' That is, from the sound of 'mantra' (藏文：སྔགས།，梵文天城體：मंत्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：真言), it is named 'mantra' with the meaning of 'protecting knowledge' and 'protecting mind', that is, the combination of wisdom and the means of protection, or it quickly protects the mind, in short, a special method is called mantra. Here, the essence of the mantra to be explained is: from the letters of skillful means and wisdom as the cause, that which is to be recited.

ི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གང་ཞིག །གྲུབ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །ངོ་བོ་དེ་དག་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། སྔགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡི་གེ ངོ་བོ་གྲུབ་པ་བཞི་ལྡན། འབྲས་བུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་བཤད་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ངོ་བོ་སྒྲ་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་ 19-1-119b གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཨ་སོགས་ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་དྲུག །ཀ་སོགས་གསལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ་ལྔ་བཅུ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའམ་ཕྱི་མོ་ཡིན་ལ། དེ་འདུས་པ་ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ལུས་གནས་རྩ་ཡི་ཡི་གེ ཕོ་བྲང་ལྷ་ཡི་ཡི་གེ ཆོ་འཕྲུལ་སྤྲུལ་པའི་ཡི་གེ མཚོན་བྱེད་སྒྲ་ཡི་ཡི་གེ་བཞི་ཡོད་ལ། དང་པོ་ལུས་ཀྱི་རྩ་འདབ་ན་ཡི་གེ་གནས་ཚུལ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། རྒྱུད་འདིར་གནས་གསུམ་དུ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གསུམ་གནས་པར་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷ་བསྒོམ་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་རྣམས་སུ་སྒོམ་པའི་ས་བོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུའི་གསང་བ་གསུམ་ལས་ཡི་གེའི་སྤྲིན་སྤྲོས་ཏེ་སྤྲུལ་པ་དུ་མས་འགྲོ་དོན་མཛད་པའོ། །བཞི་པ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་སོ་སོར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གདངས་ལས་སྒྲ་རུ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་མཚོན་བྱེད་དབྱིབས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཡང་འབྱུང་ལ། ཡོངས་སུ་དག་པ་ན་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་ཡི་གེའི་སྤྲིན་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ 19-1-120a ངོ་བོ་བཤད་པ་ལ་སྤྱིར་ཡི་གེ་རྣམས་འདུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་གསལ་ནུས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཀུན་ཡི་གེས་དངོས་དང་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་ཡི་གེ་ལས་མཐུ་དང་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་ལྟར་བརྗོད་ཅིང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་མ་འགགས་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པར་བརྗོད་བྱ་མེད་པས་དེའི་རྗོད་བྱེད་དུའང་མ་གྲུབ་ལ། རྗོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་པས་དེས་གང་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་པར་གནས་ཤིང་། དེ་ལྟ་བུའི་བདེན་པ་གཉིས་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མཐོང་ནའང་། དེ་ལས་གཟུངས་སྒོ་བཞི་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནི་གྲུབ་པ་བཞི་དང་ལྡན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཆེན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་དུ་ཡེ་ནས་གྲུབ་པའོ། །ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་

【現代漢語翻譯】 那麼，什麼是咒語的本質呢？它具備四種成就，能夠毫無阻礙地成就悉地（成就）。稍微解釋一下這些本質：咒語的根本是字母，本質具備四種成就，結果是能力無礙，分為三個方面來解釋。 首先分為兩部分：第一，本質是聲音的顯現，各自清晰的自性，如阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）等智慧法界的十六個字母，以及嘎（藏文：ཀ，梵文天城體：क，梵文羅馬擬音：ka，漢語字面意思：ka）等三十四個顯現的方便字母，這五十個字母是所有字母的基礎或母體。這些字母的集合，如嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）等，也未超出字母的自性，因此也被稱為字母。 第二，對字母進行分類：身體的脈輪字母，宮殿的本尊字母，神通的化身字母，以及象徵的聲音字母，共有四種。第一種是身體脈輪花瓣上的字母，其存在方式如經續中所述。例如，在此經續中，提到在三個位置存在嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）三個字母。 第二種是：在觀修本尊時，在壇城的位置上觀修的種子字。 第三種是：諸佛圓滿報身的三密，從字母中化現雲朵，以多種化身利益眾生。 第四種是：咒語的聲音在口中分別唸誦。 這些也從根本存在的字母聲音中發出聲音，並觀想其象徵的形狀。當完全清凈時，將成就果位的智慧自顯字母云。 第二，解釋本質，一般來說，依靠字母的集合，能夠清晰地表達由『一切清凈』所包含的所有含義，因此諸佛的事業都通過字母以直接或間接的方式來完成。因此，在世俗的領域中，沒有比字母更具力量和奇妙的事物。在世俗層面，這種顯現是如此表達和清晰的緣起現象，但實際上，在勝義諦中，因為沒有所表達的事物，所以也沒有能表達的事物。能表達的事物本身也沒有絲毫的成立，因此它無法表達任何事物。即使在這種二諦平等的境界中，在一個字母上看到，也能獲得四種陀羅尼之門。 特別地，諸佛所說的咒語具備四種成就：法性自性成就，即所有字母都已具備空性大平等性的本質。法相自性成就，即各自的自性。

【English Translation】 So, what is the essence of mantra? It possesses four accomplishments and can accomplish siddhis (achievements) without hindrance. To explain these essences slightly: the root of mantra is letters, the essence possesses four accomplishments, the result is unhindered ability, explained in three aspects. First, divided into two parts: First, the essence is the manifestation of sound, the distinct nature of each, such as A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: None) and other sixteen letters of the wisdom realm, and Ka (Tibetan: ཀ, Sanskrit Devanagari: क, Sanskrit Romanization: ka, Literal meaning: ka) and other thirty-four manifesting skillful means letters, these fifty letters are the basis or matrix of all letters. The collection of these letters, such as Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Literal meaning: Om), etc., also do not exceed the nature of letters, therefore they are also called letters. Second, classifying the letters: the letters of the body's chakras, the letters of the palace's deities, the letters of the magical emanations, and the symbolic sound letters, there are four types. The first is the letters on the petals of the body's chakras, their existence as described in the tantras. For example, in this tantra, it is mentioned that Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: om, Literal meaning: Om), Ah (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal meaning: None), Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: Hum) exist in three places. The second is: when visualizing deities, the seed syllables visualized in the places of the mandala. The third is: the three secrets of the Buddhas' complete enjoyment body, from the letters emanate clouds, benefiting beings with many emanations. The fourth is: the sounds of the mantras are recited separately in the mouth. These also emit sounds from the fundamentally existing letter sounds, and visualize their symbolic shapes. When completely purified, the wisdom self-appearing letter cloud of the fruition will be accomplished. Second, explaining the essence, generally speaking, relying on the collection of letters, it is possible to clearly express all the meanings contained in 'all purity', therefore the activities of the Buddhas are accomplished through letters in a direct or indirect way. Therefore, in the mundane realm, there is nothing more powerful and wonderful than letters. In the mundane level, this manifestation is such an expressive and clear dependent arising phenomenon, but in reality, in the ultimate truth, because there is no object to be expressed, there is also no subject to express. The subject of expression itself is not established in the slightest, therefore it cannot express anything. Even in this state of equality of the two truths, seeing on one letter, one can obtain the four doors of dharani. In particular, the mantras spoken by the Buddhas possess four accomplishments: the nature of reality self-accomplishment, that is, all letters already possess the essence of emptiness and great equality. The nature of phenomena self-accomplishment, that is, their respective natures.

ཐུན་མོང་མིན་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་གཉིས་སྔགས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཆོས་ཀུན་ལའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ 19-1-120b བྱིན་གྱིས་བརླབ་རུང་བ་དང་། ནུས་པ་ཐོགས་མེད་འབྱུང་རུང་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མིན་པ་ལས་ཅི་ཡང་འཆར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་དབང་གིས་སོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་གྲུབ་པ་ནི་ཆོས་ཀུན་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡི་གེ་གཅིག་ནས་མང་པོའི་བར་གྱི་སྔགས་རྣམས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པར་བསྟན་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་གྲུབ་པའོ། །ནུས་པ་མཐུས་གྲུབ་པ་ནི་སྨན་དང་ནོར་བུའི་ནུས་པ་བཞིན་དུ་སྔགས་དེ་དག་ལ་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་མི་བསླུ་བར་ཡོད་པའོ། །གཞན་ཡང་ངག་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གནས་ཚུལ་ལ་སྒྲར་གྲགས་པ་མཐའ་དག་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ངག་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་ཕན་ཡོན་མི་འབྱུང་བར་མ་ཟད། རང་སྣང་ལ་ཐ་མལ་དུ་ཞེན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཐག་པར་སྦྲུལ་དུ་བཟུང་ནས་འཇིགས་སྐྲག་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི་འདི་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྒུལ་སྐྱོད་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཟའ་བཏུང་ཚོགས་ཡིན་པ་སོགས་ལའང་འདྲའོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་དང་ 19-1-121a ཚངས་པ་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནུས་པ་མཉམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྣང་ངོས་ནས་མི་འདྲ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དེ་ཡིན་པར་ལུང་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྔགས་རྣམས་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲོལ་མཚོན་པའི་སྒོར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་གདུལ་བྱའི་ངོར་གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱང་ཚད་མེད་ལ། རྩ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཀུན་ཀྱང་སྔགས་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གསུང་དུ་བསྟན་ན། སྔགས་བཟླས་པ་དང་ཕལ་པའི་གཏམ་སོགས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔགས་ལ་ལྷ་ཡི་སྔགས་སུ་དམིགས་ནས་དད་པས་བཟླ་ལ། གཞན་ལ་དེ་མེད་པས་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ལའང་སྔགས་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས་ཕལ་པ་དང་འདྲ་བར་བཟུང་ན་སྔགས་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་དེ། སྔགས་ནི་རྟོག་མེད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་བྱིན་རླབས་ནི་ཟླ་གཟུགས་ཆུ་ལ་འཕོས་པ་བཞིན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་དགོས་ན། ཆུ་མེད་པ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ལ་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའི་རྐྱེན་དད་སོགས་ 19-1-121b མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་མཐུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རི

【現代漢語翻譯】 以非共同的方式顯現，其自性是真實不虛的。這兩者不僅存在於真言中，也存在於一切法中。正因為如此，它們能夠被加持，並且能夠毫無阻礙地產生力量。由於不虛的緣起力，一切皆從非任何事物中顯現。通過加持而成就，是因為諸佛對一切法擁有自在力，他們將智慧顯現為從一個到多個字母的真言，因此是通過佛的加持而成就的。通過力量而成就，就像藥物和寶石的力量一樣，這些真言具有毫不虛假地成就悉地的力量。此外，一切語言原本就處於清凈平等的境界中，因此，顯現為聲音的一切狀態都是語的壇城。如果這樣，為什麼一切眾生的語言表達都沒有利益呢？因為眾生不瞭解這一點，所以不會產生利益，反而會執著于自己的顯現為平凡，從而成為束縛的因。就像將繩子誤認為蛇而產生恐懼一樣。這種情況不僅限於此，也類似於動作手印、飲食會供等。那麼，諸佛和梵天等所造的真言，其力量是否相同呢？並非如此，從顯現的角度來看，它們並不相同。諸佛爲了調伏眾生而加持的，以及被量可靠地確定為真實的真言，是無與倫比的。如果一切聲音都無一例外地成為象徵解脫的門徑，那麼爲了調伏眾生而宣說的真言也是無量的。根本字母通過加持，從其產生的一切都被稱為真言。並且，佛陀的一切言語都是無分別的，因此一切都被視為佛語。那麼，唸誦真言和說世俗話語等，其結果為何不同呢？這是因爲念誦真言時，會將其視為本尊的真言而充滿信心，而說世俗話語則沒有這種信心。即使是真言，如果不將其視為真言，而像對待世俗話語一樣，也不會發揮真言的作用。真言是無分別、如意寶珠般的，其加持就像月亮的倒影映在水中一樣，必須融入自相續中。就像沒有水一樣，因為自相續中缺乏獲得真言悉地的因——信心等。然而，憑藉佛陀不可思議的化現力，如來...

【English Translation】 Appearing in a non-common way, its nature is established as unfailing. These two exist not only in mantras but also in all dharmas. Because of this, they can be blessed and can produce unobstructed power. Due to the unfailing power of dependent origination, everything arises from what is not anything. Accomplishment through blessing is because the Buddhas, who have dominion over all dharmas, have shown wisdom itself to be transformed into mantras from one to many letters, thus it is accomplished through the blessing of the Buddhas. Accomplishment through power is like the power of medicine and jewels, these mantras have the unfailing power to accomplish siddhis without obstruction. Furthermore, since all speech is originally in a state of purity and equality, all states that appear as sound are the mandala of speech. If so, why is it that all speech uttered by sentient beings has no benefit? Because sentient beings do not understand this, no benefit arises, and moreover, they cling to their own appearances as ordinary, thus becoming a cause for bondage, like mistaking a rope for a snake and generating fear. This is not only the case here, but it is also similar for actions, mudras, and feast gatherings, etc. Then, do the mantras created by Buddhas and Brahma, etc., have equal power? That is not so, they are not the same from the perspective of appearance. The mantras blessed by the Buddhas for the sake of taming beings, and those that are reliably determined to be true by valid sources, are incomparable. If all sounds are without exception a gateway symbolizing liberation, then the mantras spoken for the sake of taming beings are also immeasurable. The root letters, through blessing, everything that arises from them is said to be a mantra. And, since all the speech of the Buddhas is without any distinction, everything is shown to be speech. Then, what is the difference in result between reciting mantras and ordinary talk, etc.? This is because when reciting mantras, one recites them with faith, regarding them as the mantras of deities, while there is no such faith in ordinary talk. Even if it is a mantra, if one does not recognize it as a mantra and treats it like ordinary talk, it will not perform the function of a mantra. Mantras are non-conceptual, like wish-fulfilling jewels, and their blessings, like the reflection of the moon in water, must enter one's own continuum. Just as there is no water, because one's own continuum lacks the cause for obtaining the siddhi of mantras—faith, etc. However, through the inconceivable power of the Buddhas' emanations, the Thus-Gone-One...

ག་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་ཡང་དོན་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་རྩ་བའི་རྟོག་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔགས་བཟླས་པ། །དེ་ལྟར་སྔགས་རྣམས་དོན་ཡོད་དེ། །སེམས་ཅན་མིག་ཟུར་གྱིས་བལྟས་པའང་། །རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་སྣང་ཚུལ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྔགས་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་མོས་པ་འཛོམས་ན་བྱིན་རླབས་ཇི་བཞིན་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཕྱིར་ས་བོན་དང་ས་ཆུ་སོགས་འཛོམས་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའམ། རྒྱུད་དག་པའི་གང་ཟག་དང་དེ་ལ་དམ་པར་ལྟ་བའི་སློབ་མ་དངོས་སུ་འཛོམས་ན་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་སྔགས་དེས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་མེད་དེ་སྔགས་ལྷ་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ས་ནའང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་གྲོགས་སུ་བཀུག་སྟེ་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱེད་པ་ནི་སྔགས་ཡིན་པས། ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་སྔགས་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྦྱིན་པ་ 19-1-122a གཞན་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་དེ། ཚངས་དབང་དཔག་བསམ་ནོར་བུ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལ་ཆ་ཙམ་འགྲན་དུ་མེད་དོ། །ལྟ་སྒོམ་ཟབ་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུད་དག་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལ། སྔགས་ནི་ཐུན་མོང་དུ་བཟླ་བར་བཏུབ་བོ། །དེ་དག་ནི་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཤད་པའོ། ། 類別 གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ། སྤྱི། བྱེ་བྲག །ཁྱད་པར་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གནས་པ་གང་ཞིག་རང་གི་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་རྫོགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་གཞི་ཡི་སྔགས་སོ། །ལམ་ནི་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པས་སེམས་བདེ་མྱུར་དུ་སྐྱོབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །འབྲས་བུ་སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་དམ་པར་གྱུར་པས་འགྲོ་ཀུན་ཕན་བདེ་ལ་འགོད་པའོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྔགས་ཞེས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་དེ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་ཡང་སྔགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། 19-1-122b རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་གསང་སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་སྔགས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་ལས། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་འདི་ཉིད་ནི། །ཐུབ་པས་སྔགས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དོན་དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལའང་སྔགས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ

【現代漢語翻譯】 僅僅聽到密咒的聲音也並非毫無意義。正如《文殊根本續》中所說：『如來所念誦的密咒，如此密咒皆有意義，眾生哪怕只是用眼角瞥視，也會被攝受。』因此，如果名言顯現上是佛陀教法的密咒，並且與自己的信仰相符，那麼就會如實地產生加持。因為因緣具足，就像種子、土地、水等具足就能生出苗芽一樣；或者，就像根器清凈的補特伽羅（梵文：Pudgala，補特伽羅，指不可分割、不可言說的「人我」）與視其為殊勝的弟子相遇，就會得到加持一樣。 第三，關於果：如此成就的密咒，沒有不能成辦暫時和究竟利益的，因為密咒是本尊的體性。因此，即使在凡夫的地位上，也能招請如來的力量作為助伴，從而成辦各種事業，這就是密咒。在共同的行境中，沒有其他事物能像密咒一樣賜予成就。世間的梵天、自在天、如意寶等，也無法與密咒的力量相提並論。甚深的見修行等，只是一些根器清凈者的境界，並非所有人的共同之處，而密咒是可以共同唸誦的。以上是關於密咒體性的闡述。 類別： 第二，關於分類，有總、別、特三種。第一種是總，有基、道、果三種。一切法原本安住于清凈平等的大狀態中，自心安住于大樂的狀態中，這就是心的壇城，自性光明，被稱為密咒的真如，是為基之密咒。道是爲了證悟真如，具有殊勝方便智慧的瑜伽，迅速救護心的安樂的密咒之道。果是心性大樂顯現為智慧身，成為一切眾生的怙主和依怙，將一切有情安置於利益和安樂之中。 第二，別，密咒所指的對象有多種。對於無戲論的意義也稱為密咒，如《現觀莊嚴論》中說：『無戲論的意義即是密咒的本體』。對於無二的智慧也稱為密咒，如前文所說：『無二智慧即是佛陀所說的密咒』。此外，作為這種意義的象徵，諸佛的形象也被稱為密咒。

【English Translation】 Even just hearing the sound of mantra is not without meaning. As it is said in the 'Manjushri Root Tantra': 'The mantra recited by the Tathagata, thus all mantras have meaning, even if sentient beings only glance with the corner of their eyes, they will be embraced.' Therefore, if in conventional appearance it is a mantra of the Buddha's teachings, and it aligns with one's own faith, then blessings will arise accordingly. Because the causes and conditions are complete, just as sprouts grow when seeds, soil, water, etc., are complete; or, just as blessings enter when a pure individual and a disciple who regards them as sacred meet. Third, regarding the fruit: Such an accomplished mantra can accomplish both temporary and ultimate benefits, because mantra is the essence of the deity. Therefore, even in the position of an ordinary being, one can invoke the power of the Tathagata as an assistant to accomplish various actions, and this is mantra. In the common realm of experience, there is nothing else that can bestow accomplishments like mantra. Even Brahma, Indra, the wish-fulfilling jewel, etc., cannot compare to the power of mantra. Profound views, meditations, etc., are the realm of some pure individuals, not common to all, while mantra can be recited in common. These are explanations of the essence of mantra. Categories: Second, regarding the divisions, there are three: general, specific, and special. The first is the general, which has three aspects: base, path, and fruit. All phenomena originally abide in a state of great purity and equality, and one's own mind is perfected in the state of great bliss. This is the mandala of the mind, naturally luminous, called the suchness of mantra, which is the base mantra. The path is all the paths of mantra that quickly save the mind with bliss, possessing the yoga of skillful means and wisdom to manifest that suchness. The fruit is the mind itself, great bliss, manifested as the body of wisdom, becoming the refuge and protector of all sentient beings, placing all beings in benefit and happiness. Second, specific, there are various objects to which the term 'mantra' applies. The meaning of non-elaboration is also called mantra, as it is said in the 'Ornament of Clear Realization': 'The meaning of non-elaboration is the very essence of mantra.' Non-dual wisdom is also called mantra, as it was said earlier: 'Non-dual wisdom is what the Buddha called mantra.' Furthermore, as a symbol of such meaning, the forms of the deities are also called mantra.

་ཉིད་ལས། སྔགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་ཡང་། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གཏོར་མ་འབུལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཞུང་གི་ཚོགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་རྣམས་ལའང་སྔགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལྟར་དོན་མང་པོ་ལ་སྔགས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་ནི་སྐབས་འདིར་བཤད་བྱ་ཟློས་པའི་སྔགས་ཡིན་ཏེ། གོང་གི་དབྱེ་བ་དེ་དག་ནི་སྤྱིར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བར་སྐྱོབ་པའི་སྔགས་ཀྱི་མིང་གིས་བསྟན་པའི་སྤྱི་མིང་དེ་ཟློས་པའི་སྔགས་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྔགས་དེ་ལ་སྤྱིར་གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་གཟུངས་སྔགས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དབང་དུ་ 19-1-123a བྱས་ན་སྟོང་པ་རིག་པ་ཟུང་འཇུག་གསུམ་མམ་ཡང་ན་ལྡོག་སྟེ་སྦྱར་ནའང་རུང་ངོ་། །རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྐུ་ཡི་དབང་དུ། ཟུང་འཇུག་དང་། ལྷ་ཡབ་དང་། ལྷ་མོའི་རྣམ་པའམ། སྔགས་རང་གི་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་ན། གསང་སྔགས་ནི་ལྷ་ཕོའི་རྣམ་པ་དང་། གཞན་གཉིས་ལྷ་མོའི་གཟུགས་སུ་བཞུགས་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཡང་སྔགས་བླ་མེད་དང་སྔགས་ཕྱི་པ་དང་མདོ་ནས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་དང་འབྲེལ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཡང་རྒྱུ་དང་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྔགས་སུ་ཤར་བ་ལོག་རྟོག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བ་མ་རྟོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། དྲན་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྔགས་སུ་ཤར་བ་དྲན་པ་ཉམས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ། །ལྷ་ཕོའི་རིག་སྔགས་ཡིན་ཀྱང་སྟོང་པ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་མཐའ་ཅན་དུ་མཛད་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་ལ། ཡང་ན་རྒྱུ་གཟུངས་ཐོབ་པ་ལས་སྔགས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་གཟུངས་སྔགས་དང་། ངོ་བོ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ 19-1-123b བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་རིག་སྔགས་དང་། ཐབས་གསང་ཞིང་བཟླ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཏེ་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་སོགས་སྦྱར་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ཡང་རུང་བའི་སྔགས་ལའང་། རྒྱུ་མ་ནོར་བ་རྩ་བའི་སྔགས་ས་བོན་དང་། བསྐྱེད་པ་རྐྱེན་གྱི་སྔགས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་དང་དབང་བསྐུར་སྤྱན་འདྲེན་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་དུས་སུ་བརྗོད་པ་དང་། ལྷའི་སྙིང་པོ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླ་བར་བྱ་བ་བཟླས་པ་ལས་ཀྱི་སྔགས་དང་གསུམ་ཡོད་ལ། ཕྱི་མ་འདི་ལའང་གཙོ་བོའི་སྔགས་དང་། འཁོར་གྱི་སྔགས་དང་། སྤྱི་དྲི

【現代漢語翻譯】 如您所說：『一切真言皆在您處，我獻上無比殊勝的食子。』等等。此外，經典中的薈供和火供等方便儀軌，也稱為『真言』，因此『真言』一詞指代多種含義。第三個特點是，此處要講解的是重複的真言。上述的區分僅僅是廣義上用『真言』一詞所指代的類別。在所有真言乘中，能迅速帶來安樂和救護的『真言』之名，特指重複的真言，因為這是特別方便之法。這樣的真言一般分為密咒、明咒和陀羅尼咒三種。這些詞的含義，如果從所代表的意義來看，分別是空性、覺性和雙運，或者反過來對應也可以。從象徵的印契（手印）來看，對應于身，則分別是雙運、父尊和母尊的形象。如果從真言本身的象徵意義來看，密咒是父尊的形象，其他兩種是母尊的形象。此外，還有無上真言、外道真言以及經部所說的與儀軌相關的真言的區分。從因和作用的角度來看，無二雙運的智慧顯現為真言，是對治邪見的對治法，是極其秘密的本質。智慧和覺性的自性顯現為真言，是對治無明的對治法。憶念和智慧的自性，不忘失的陀羅尼顯現為真言，是對治失憶的對治法。即使是父尊的明咒，也因為安住于空性法界的母尊之中，所以帶有女性的標誌等等。或者，因為從獲得因陀羅尼后被加持為真言，所以是陀羅尼咒；本體是覺性智慧的自性，所以是明咒；方便隱秘且需要念誦，所以是密咒。這些只是反過來的區分，本體上沒有差別。要知道，組合方式有很多種。具體來說，任何壇城的真言，都有根本真言（種子字，藏文：ས་བོན།，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子），這是不會錯亂的根本真言。生起次第是緣起真言，在生起本尊、灌頂、迎請、供養等時候唸誦。本尊的心髓需要反覆唸誦，這是念誦事業真言。這第三種真言又分為主尊真言、眷屬真言和總攝真言。 As you said: 'All mantras are in you, I offer the wonderful Torma.' etc. Furthermore, the methods of Tsog and Homa, etc. in the scriptures are also called 'mantras', so the name of 'mantra' refers to many meanings. The third distinction is that what is to be explained here is the mantra of repetition. The above distinctions are only the distinctions of the types generally referred to by the word 'mantra'. In all the mantra vehicles, the name of 'mantra' which protects happily and quickly refers specifically to the mantra of repetition, because this is a particularly convenient method. Such mantras are generally divided into three types: secret mantras, knowledge mantras, and Dharani mantras. The meanings of these words, if viewed from the perspective of the meaning represented, are emptiness, awareness, and union, or vice versa. From the point of view of the symbolic Mudra (hand seal), corresponding to the body, they are union, the father deity, and the mother deity. If viewed from the perspective of the symbolic meaning of the mantra itself, the secret mantra is the image of the father deity, and the other two are the images of the mother deity. In addition, there are distinctions between unsurpassed mantras, non-Buddhist mantras, and mantras related to rituals mentioned in the Sutras. From the perspective of cause and function, the non-dual wisdom of method and wisdom manifests as mantra, which is the antidote to wrong views and is an extremely secret essence. The nature of wisdom and awareness manifests as mantra, which is the antidote to ignorance. The nature of memory and wisdom, the unforgettable Dharani, manifests as mantra, which is the antidote to memory loss. Even the knowledge mantra of the father deity, because it abides in the mother deity of the emptiness realm, has female symbols, etc. Or, because it is blessed as a mantra from obtaining the cause Dharani, it is a Dharani mantra; the essence is the nature of awareness and wisdom, so it is a knowledge mantra; the method is secret and needs to be recited, so it is a secret mantra. These are just reversed distinctions, and there is no difference in essence. It should be known that there are many ways to combine them. Specifically, any mandala's mantra also has a root mantra (seed syllable, Tibetan: ས་བོན།, Sanskrit Devanagari: बीज, Sanskrit Romanization: bīja, Chinese literal meaning: seed), which is the root mantra that will not be confused. The generation stage is the mantra of dependent origination, which is recited when generating the deity, empowerment, invitation, offering, etc. The essence of the deity needs to be recited repeatedly, which is the mantra of recitation activity. This third type of mantra is further divided into the main deity mantra, the retinue mantra, and the general mantra.

【English Translation】 As you said: 'All mantras are in you, I offer the wonderful Torma.' etc. Furthermore, the methods of Tsog and Homa, etc. in the scriptures are also called 'mantras', so the name of 'mantra' refers to many meanings. The third distinction is that what is to be explained here is the mantra of repetition. The above distinctions are only the distinctions of the types generally referred to by the word 'mantra'. In all the mantra vehicles, the name of 'mantra' which protects happily and quickly refers specifically to the mantra of repetition, because this is a particularly convenient method. Such mantras are generally divided into three types: secret mantras, knowledge mantras, and Dharani mantras. The meanings of these words, if viewed from the perspective of the meaning represented, are emptiness, awareness, and union, or vice versa. From the point of view of the symbolic Mudra (hand seal), corresponding to the body, they are union, the father deity, and the mother deity. If viewed from the perspective of the symbolic meaning of the mantra itself, the secret mantra is the image of the father deity, and the other two are the images of the mother deity. In addition, there are distinctions between unsurpassed mantras, non-Buddhist mantras, and mantras related to rituals mentioned in the Sutras. From the perspective of cause and function, the non-dual wisdom of method and wisdom manifests as mantra, which is the antidote to wrong views and is an extremely secret essence. The nature of wisdom and awareness manifests as mantra, which is the antidote to ignorance. The nature of memory and wisdom, the unforgettable Dharani, manifests as mantra, which is the antidote to memory loss. Even the knowledge mantra of the father deity, because it abides in the mother deity of the emptiness realm, has female symbols, etc. Or, because it is blessed as a mantra from obtaining the cause Dharani, it is a Dharani mantra; the essence is the nature of awareness and wisdom, so it is a knowledge mantra; the method is secret and needs to be recited, so it is a secret mantra. These are just reversed distinctions, and there is no difference in essence. It should be known that there are many ways to combine them. Specifically, any mandala's mantra also has a root mantra (seed syllable, Tibetan: ས་བོན།, Sanskrit Devanagari: बीज, Sanskrit Romanization: bīja, Chinese literal meaning: seed), which is the root mantra that will not be confused. The generation stage is the mantra of dependent origination, which is recited when generating the deity, empowerment, invitation, offering, etc. The essence of the deity needs to be recited repeatedly, which is the mantra of recitation activity. This third type of mantra is further divided into the main deity mantra, the retinue mantra, and the general mantra.

ལ་གྱི་སྔགས་དང་། ལས་ཀྱི་ཤམ་བུའི་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་བསྙེན་སྒྲུབ་ལས་གསུམ་གྱི་སྔགས་དང་། རྩ་སྔགས་དང་སྙིང་པོ་ཉེ་སྙིང་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་དབྱེ་བ་དུ་མ་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ན་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། ། 修持分法 གསུམ་པ་སྔགས་དེའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཟབ་མོས་སྔགས་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ། ཏིང་འཛིན་ཟབ་མོས་སྔགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་གནས་པ། བརྩོན་འགྲུས་ཟབ་མོས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཐར་དབྱུང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ལྟ་བ་དང་། དེའི་ 19-1-124a གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྟོག་གསུམ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་བརྟག་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་དགོས་ལ། དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་།དེའི་ནང་གི་བརྟག་པ་ཐ་མ་ལྟར་ལྷ་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག་མཉམ་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ན་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷའི་སྐུ་དངོས་དང་སྔགས་གཉིས་ཀ་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྔགས་ཉིད་ལྷར་འཛིན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ། ལྷ་སྔགས་ལ་བཟང་ངན་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་བསལ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་གདུལ་བྱའི་ངོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང་། ཕལ་པས་འདུལ་བ་ལ་ཕལ་པར་སྣང་བ་གཉིས་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ཁྱད་མེད་པས་དོན་ལ་བཟང་ངན་མེད་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཕལ་པའི་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་གྲུབ་པས་ལྷ་མངོན་སུམ་བྱོན་པ་ཡང་ལྷ་ཉིད་སྔགས་སུ་ 19-1-124b འཕྲུལ་པ་བསྒྲུབས་པ་སོགས་ཉིད་ལྷར་འཕྲུལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་བསལ་བ་ནི། སྔགས་ནི་ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། དེ་ཡི་གེར་བྲིས་པ་ཙམ་སྟེ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་རྣམ་པའི་ཆ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ལྷ་དང་ཐ་དད་དུ་རྟོག་ན། སེམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སོགས་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བེམ་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཡང་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་གཅིག་ཉིད་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོ་སོགས་བསམ་ཡས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་རོལ་པར་འཆར་བ་དེ་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ལྷ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལྷ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རང་རྒྱུད་དང་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུ

【現代漢語翻譯】 如山之咒（藏文：ལ་གྱི་སྔགས་），業之裙咒（藏文：ལས་ཀྱི་ཤམ་བུའི་སྔགས་）等等，以及其他近修、修持、事業三者的咒語，根本咒（藏文：རྩ་སྔགས་）、心咒（藏文：སྙིང་པོ་）、近心咒（藏文：ཉེ་སྙིང་）等等內部的多種分類，都如續部和修法中所說的那樣。 修持分法 第三，進入咒語之理，有三點：以甚深智慧對咒語生起信心；以甚深禪定安住于咒語的所緣；以甚深精進究竟咒語的行持。第一點，將本尊與咒語視為無別，並斷除成為其障礙的三種分別念。第一點，需要以六種觀察的方式來確定，這在手印中已經共同講述過了。其中的最後一種觀察，要像那樣對本尊與咒語無別地生起信心。也就是說，在勝義諦中，一切法在清凈平等的大法身界中沒有界限；在世俗諦中，本尊的身相和咒語兩者，都是爲了調伏眾生而顯現的智慧幻化，沒有差別，因此要將咒語本身執為本尊。第二點有三方面，第一，消除從本尊與咒語顯現好壞的角度，而在意義上認為它們不同的分別念。就像佛陀的智慧能夠以一切形式顯現在所化眾生面前一樣，佛陀顯現為佛陀本身來調伏的眾生，以及顯現為普通人來調伏的眾生，這兩種顯現對於同一佛陀的智慧遊戲來說沒有差別，因此在意義上沒有好壞之分。同樣，在這裡，佛陀本身在普通人面前顯現為咒語的形式，而通過咒語成就，本尊顯現出現，這也是本尊幻化為咒語，以幻化的方式賜予所化眾產生就。第二，消除從形式不同的角度，而在意義上執著它們不同的分別念。咒語是用語言唸誦，或者用文字書寫，僅此而已，它沒有智慧等等，因為形式的差別非常大，所以認為它與本尊不同。如果這樣認為，那麼心在夢境等狀態下，也會隨著習氣的足跡顯現為無情物的形式，而佛陀的智慧顯現為各種身相和剎土，也會變成不是由心和智慧所攝持。同一個佛陀顯現為寂靜和忿怒等不可思議的幻化網遊戲，在這些顯現中，一個會是本尊，而其他的不是本尊，因為形式不同。因此，要知道形式不同，也是智慧的遊戲，並沒有超出智慧的範圍。第三，以自續和他續來歸納。

【English Translation】 Mantras of the mountain (Tibetan: ལ་གྱི་སྔགས་), mantras of the hem of karma (Tibetan: ལས་ཀྱི་ཤམ་བུའི་སྔགས་), and so on, as well as other mantras of approach, accomplishment, and activity, root mantras (Tibetan: རྩ་སྔགས་), heart mantras (Tibetan: སྙིང་པོ་), near-heart mantras (Tibetan: ཉེ་སྙིང་), and so on, with their many internal divisions, as they are known in the tantras and sadhanas. Divisions of Practice Third, entering into the way of mantra involves three aspects: generating faith in mantra through profound wisdom; abiding in the object of focus of mantra through profound samadhi; and bringing the practice of mantra to its culmination through profound diligence. The first aspect involves seeing the deity and mantra as inseparable, and abandoning the three conceptualizations that become obstacles to it. The first aspect needs to be established through the method of six types of examination, which has already been explained in common with mudra. According to the last of these examinations, one should generate faith in the inseparability of the deity and mantra. That is, in the ultimate sense, all phenomena are undifferentiated in the expanse of the great dharmakaya of purity and equality; in the relative sense, both the deity's form and the mantra are merely emanations of wisdom for the sake of taming beings, without any difference. Therefore, one should hold the mantra itself as the deity. The second aspect has three parts. First, eliminating the conceptualization that they are different in meaning due to the appearance of good and bad in the deity and mantra. Like this, the wisdom of the Buddha is capable of appearing in all forms to those who are to be tamed. Also, the appearance of the Buddha as the Buddha himself to tame beings, and the appearance as ordinary beings to tame beings, are no different as the play of the wisdom of the same Buddha, so there is no good or bad in meaning. Similarly, here also, the Buddha himself appears as the form of mantra to ordinary beings, and when the mantra is accomplished, the deity appears manifestly. This is also the deity transforming into mantra, and bestowing siddhis upon those to be tamed through the manner of the deity transforming. Second, eliminating the grasping that they are different in meaning due to the difference in forms. Mantra is merely the utterance of speech and the writing of letters, and there is no wisdom in it, etc. Because the aspects of form are very different, if one thinks that it is different from the deity, then the mind, in the state of dreams, etc., will also appear in the form of inanimate objects in accordance with the traces of habit, and the wisdom of the Buddhas appearing as various bodies and realms will also become not included by mind and wisdom. The same Buddha appears as peaceful and wrathful, etc., as the play of an inconceivable net of illusion, and among these appearances, one would be a deity and the others would not be deities, because of the difference in forms. Therefore, one should know that even though the forms are different, they do not go beyond the play of wisdom. Third, summarizing by self-continuum and other-continuum.

ས་པར་སྣང་བས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་པོ་ནི། འདི་ལྟར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ནི་གཞན་ན་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ 19-1-125a ལུགས་ཟུང་འཇུག་གཞི་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ངེས་པ་དོན་གྱི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་མ་ཤེས་པར། གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ག་ཤེད་ན་གྲུབ་གྲུབ་མོ་སྒོ་གསུམ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་ཡོད་ན། དེ་ཡང་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ཅན་ཡིན་པས་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། གང་ན་ཡོད་བཞིན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མཐོང་བ་ནི་ལྷ་དངོས་མིན་དགོས་ནའང་།ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གདུལ་བྱ་སྐལ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅིག་ཅར་སྣང་བར་མཛད་པ་ན། དེ་ལས་གཅིག་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལ་བློ་གྲོས་སྦྱངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཤེས་པ་ཙམ་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་བསྟན་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པ་སྔགས་སོགས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་ལ། སྣང་ཚུལ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་ལ་མི་འགལ་ཏེ། རང་གི་ 19-1-125b སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་གཞན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་ཐ་དད་དུ་མ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གཅིག་ཡིན་པར་སྣང་བ་ལུས་ལྟ་བུ་སྟེ། སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ལ། རང་རྒྱུད་གཞན་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རུང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་རིམ་གྱིས་འཁྲིད་ནུས་པས་ན་སྣང་བ་དེ་ཉིད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བར་འདོད་ཀྱི། ཐ་མལ་གྱི་བློ་ལ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཞིག་གིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁེགས་པར་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ཡང་རྨི་ལམ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་སྣང་བ་ཡང་དོན་ལ་རང་སྣང་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་ངོར་སྣང་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་རང་སྣང་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་ཚུལ་ལུང་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་སེམས་དྲི་མ་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་བྱིན་རླབས་ཇེ་

【現代漢語翻譯】 那些因所見表象而執著於事物差異的人，例如認為『真言（mantra）和手印（mudra）是由自身相續所攝持的法，而智慧本尊（ye shes kyi lha）存在於他處，因此二者是不同的』。要知道，一切法的實相是雙運（zung 'jug）之基的真如（de bzhin nyid），是遠離了突發污垢的暫時的雙運之身，是自生智慧（rang byung ye shes）的自性，這才是究竟意義上的本尊。如果不瞭解其智慧幻化之網顯現為多種形象，反而認為『他相續的本尊』存在於某個地方，如同三門（sgo gsum）狹隘的庸人，那麼它也只是微塵和剎那的組成部分，無法遍及一切時空，也無法轉變為一切形象的智慧之身。如果只能在某個方位看到它，那一定不是真正的本尊。然而，十方世界的有緣眾生都能同時見到佛身顯現，因此不能說其中一個是真正的佛，而其他的不是。所以，必須研習大乘（theg pa chen po）的道理，瞭解佛陀的行事方式，這是必不可少的。 如上所述，雖然一般認為真言等是由自身相續所攝持，但就實相法性（chos nyid）平等而言，相續之間並沒有差別。即使從顯現的角度來看，也並不矛盾：自己的心識顯現為他物，如同夢境；多種不同的法顯現為由自身相續所攝持的一個法，如同身體。雖然顯現的方式多種多樣，但實際上並非如此。無論顯現為由自身相續或他者相續所攝持，真言和手印的顯現本身就能成辦佛陀的事業，並逐漸引導至佛地（sangs rgyas kyi sa），因此這種顯現被認為是如來（bde bar gshegs pa）智慧的幻化。凡夫俗子的心識僅僅憑藉表面的顯現，是無法否定佛陀不可思議的境界的，因為佛陀對一切法都擁有自在的力量。此外，夢境、禪定（ting nge 'dzin）和根識（dbang po'i mngon sum）的境界中所顯現的佛陀加持，實際上也只是自顯現，無法證明是外在的。只要是顯現於自心，就必然是自顯現，這是通過正理（dngos stobs kyi rigs pa）成立的，並且在經文中也有廣泛的闡述。因此，隨著自心清凈程度的提升，佛陀的神變和加持也會越來越明顯。

【English Translation】 Those who, due to appearances, cling to the differences in things, such as thinking, 'Mantras and mudras are dharmas gathered by one's own continuum, while the wisdom deity exists elsewhere, so the two are different.' Know that the reality of all dharmas is the Suchness (tathata) that is the basis of union (yuganaddha), the temporary union body that is free from adventitious stains, and the nature of self-arisen wisdom, which is the deity in the ultimate sense. If one does not understand that its wisdom, the network of illusion, appears in various forms, and instead thinks that 'the deity of another's continuum' exists somewhere, like an ordinary person with limited three doors (body, speech, and mind), then it is also just a part of dust and moments, unable to pervade all times and spaces, and unable to transform into a wisdom body of all forms. If it can only be seen in a certain direction, then it must not be the real deity. However, all fortunate beings in the ten directions of the world can simultaneously see the Buddha's body appear, so it cannot be said that one of them is the real Buddha and the others are not. Therefore, it is necessary to study the principles of the Mahayana and to understand the ways of the Buddha, which is indispensable. As mentioned above, although it is generally believed that mantras and so on are gathered by one's own continuum, in terms of the equality of reality and dharmata, there is no difference between continuums. Even from the perspective of appearance, there is no contradiction: one's own mind appears as something else, like a dream; many different dharmas appear as one dharma gathered by one's own continuum, like the body. Although there are various ways of appearing, in reality it is not so. Whether it appears to be gathered by one's own continuum or another's continuum, the appearance of mantras and mudras itself can accomplish the Buddha's activities and gradually lead to the Buddha's land, so this appearance is considered to be the transformation of the wisdom of the Sugata. The mind of an ordinary person cannot deny the inconceivable realm of the Buddha with just the superficial appearance, because the Buddha has the power to control all dharmas. Furthermore, the blessings of the Buddha that appear in the realm of dreams, samadhi, and sensory perception are actually just self-appearances, and cannot be proven to be external. As long as it appears in one's own mind, it must be a self-appearance, which is established by valid reasoning, and is widely explained in the scriptures. Therefore, as the purity of one's own mind increases, the miracles and blessings of the Buddha will become more and more apparent.

མངོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ལ། མཐར་དྲི་མ་ 19-1-126a ཡོངས་སུ་དག་ནས་གནས་ལུགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཉིད་དང་། རང་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་རྣམས་རང་ངོར་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱོན་ནས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔགས་ལ་ཡིད་ཆེས་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་སྔགས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་གཅིག་གྲུབ་ལས། ལྷ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་སྩོལ་མཛད་པ། །སྔགས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་ནས་ནི། །དེ་གྲུབ་ན་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། །ཞེས་དང་། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་མཁྱེན་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་དང་ཇི་ལྟར་མཐུན་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་གཟུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་མཛད་པ། །སྔགས་ཀྱི་རྣམ་འདྲེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། སམ་བུ་ཊ་ལས། སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ལུས་ཅན་གྱི། །ལས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བདེ་མཆོག་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས། སྔགས་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡི་གཟུགས། །རྣལ་ 19-1-126b འབྱོར་མ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས། །ཅི་སྟེ་གོ་འཕང་མཆོག་འདོད་ན། །དེ་གཉིས་དབྱེ་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཏིང་འཛིན་ལ་དངོས་གཞི་ཏིང་འཛིན་གསལ་བ། གྲོགས་ལྟ་བས་ཟིན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སྐུ་དང་ཐུགས་སྲོག་སྔགས་ཕྲེང་འཕྲོ་འདུའི་ཚུལ་རྣམས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་དང་། དེ་ཡང་རང་གི་ཡིད་ངོར་ཤར་བ་ཙམ་དུ་མི་རྟོག་པར་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱ་བ་དང་། ལྷ་དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་པ་མིང་གཟུགས་མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཅན་དུ་མི་བཟུང་བར་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ལྷ་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་དག་པ་དྲན་པ་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡེ་ནས་དག་མཉམ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ངང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དམིགས་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་སྐབས་ན་གསལ་བརྟན་དག་གསུམ་ཇི་སྙེད་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། ལྟ་བས་ཟིན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་ལྷག་མཐོང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་སྔོན་འགྲོ་དངོས་གཞི་རྗེས་དང་ 19-1-127a གསུམ་ལས། དང་པོ་དབང་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་གང་གིས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་ལ་སྔགས་བཏུ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྔགས་དག་པ་དང་བཟླ་ཚུལ་གྱི་མན་ངག་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ

【現代漢語翻譯】 顯現出來，最終當所有污垢完全清除，實相顯現時，所有佛陀即是自己，自己也是所有佛陀。那時，證得了與三世諸佛無二無別的法性智慧身。因此，現在諸佛顯現為咒語的形式，爲了成辦暫時和究竟的利益。所以，對咒語生起特別的信心，是成就咒語的主要原因，務必十分重要。如同《文殊勇士獨成就》中所說：『天尊以秘密咒語的方式，賜予一切成就。持咒者修持此法，若能成就此尊，則一切皆能成就。』又如《善臂請問經》中所說：『以智慧了知業和異熟，如何與一切眾生相應，隨順咒語形象的引導者，我向您頂禮。』又如《桑布扎》中所說：『具有咒語形象之身者，將會行持事業之集合。』又如《勝樂根本續》中所說：『咒語即是瑜伽母之形象，瑜伽母即是咒語之形象。若欲求殊勝之果位，則不應將二者分離。』等等。 第二，關於禪定，分為正行禪定明晰和以見解輔助兩種。首先，身、語、意、命、咒鬘的放出和收回等形式，在禪定的行境中要非常清晰。而且，不要僅僅認為這些是自己心中顯現，而要將自己觀想為與本尊無二無別，生起本尊慢。也不要將本尊執著為是自己的名相和形象，而要憶念本尊是圓滿了斷證功德，是究竟果位的圓滿智慧，以清凈的形象顯現為本尊和咒語。其次，要知道這一切都未曾超出本來清凈、平等、真諦、無別的法身明點之自性，不被其他所緣中斷，一心專注。 而且，在寂止成就之時，要將明、穩、凈三者，以及見解輔助的程度，都轉化為勝觀。第三，分為前行、正行和後行三個部分。首先，獲得灌頂並安住于誓言者，應令上師歡喜，並通過唸誦等方式，清凈咒語，並如理了知唸誦的方法。

【English Translation】 Manifested, and finally, when all defilements are completely purified and the true nature is revealed, all Buddhas are oneself, and oneself is all Buddhas. At that time, one attains the Dharma-nature wisdom body that is inseparable from all Buddhas of the three times. Therefore, now the Buddhas appear in the form of mantras in order to accomplish temporary and ultimate benefits. Therefore, generating special faith in mantras is the main cause of accomplishing mantras, and it is extremely important. As it is said in 'Manjushri Warrior Sole Accomplishment': 'The deity, through the method of secret mantras, bestows all accomplishments. The mantra practitioner cultivates this, and if this is accomplished, then everything will be accomplished.' Also, as it is said in 'Asked by Strong Arms': 'With wisdom, knowing karma and its maturation, how to be in harmony with all beings, following the guide of the mantra's form, I prostrate to that leader of mantras.' Also, as it is said in 'Sambuta': 'The collection of actions of one who has a body of mantra form will be performed.' Also, as it is said in 'The Root Tantra of Supreme Bliss': 'The mantra itself is the form of the yogini, the yogini herself is the form of the mantra. If you desire the supreme state, then these two should not be separated.' And so on. Second, regarding meditation, it is divided into the main practice of clear meditation and being supported by view. First, the forms of body, speech, mind, life force, the emanation and reabsorption of the mantra garland, etc., should be very clear in the realm of meditation. Moreover, do not merely think that these are manifestations in one's own mind, but visualize oneself as inseparable from the deity, and generate the pride of the deity. Also, do not grasp the deity as having one's own name and form, but remember that the deity is the perfection of abandonment and realization, the complete wisdom of the ultimate result, appearing in the form of the deity and mantra with pure mindfulness. Second, know that all of this has never gone beyond the nature of the primordially pure, equal, truthful, and inseparable Dharmakaya bindu, and remain single-pointedly without being interrupted by other objects of focus. Moreover, at the time of accomplishing Shamatha, transform the clarity, stability, and purity, as well as the extent to which it is supported by view, into Vipassana. Third, there are three parts: preliminary, main practice, and subsequent practice. First, one who has received empowerment and abides by the vows should please the lama, purify the mantra through recitation and other methods, and properly understand the instructions on how to recite.

། །གཉིས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པ་དང་། ཤུབ་བུར་བཟླས་པ་དང་། དབྱངས་སུ་བཟླས་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོ་སྙིང་གར་སྔགས་ཕྲེང་དང་ས་བོན་དམིགས་ལ་དེར་རང་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཟླ་བར་བྱ་བ་ལས་མཆུ་འགུལ་བ་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མེད་པའོ། །དེ་ལའང་ཡིད་བཟླས་ཙམ་དང་། རླུང་དང་སྦྱར་ན་འགོགས་བཟླས་རྡོར་བཟླས་བུམ་ཅན་གསུམ་ཡོད་པའི་དང་པོ་ལ་སྲོག་རྩོལ་འགོག་པའང་བསྡམ་པའི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲོག་ནི་རླུང་དང་རྩོལ་བ་དྲན་པའམ་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ལ། རླུང་གི་རྒྱུ་བ་དང་དྲན་རྩོལ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་བསྡམས་ཏེ་ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་པས་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་བ་ཤུགས་ཀྱིས་ཁེགས་ལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་གནས་གསུམ་སྔགས་དང་སྦྱར་ཏེ་དམིགས་པ་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་དང་། གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་ལ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བུམ་ཅན་དང་སྦྲགས་ཏེ་ཡིད་བཟླས་ 19-1-127b བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཤུབ་བཟླས་ནི་དབྱངས་མེད་ཀྱང་མཆུ་དང་མགྲིན་པའི་བྱེད་རྩོལ་ཅུང་ཟད་གཡོ་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲ་ཤུབ་ཤུབ་ཏུ་བཟླ་བའོ། །གསུམ་པ་དབྱངས་བཟླས་ལ་དྲུག་སྟེ། དང་པོ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་སྒྲ་སྒྲོགས་པའི་དབྱངས་ནི་སྒྲ་ཧ་ཅང་མི་ཆེ་མི་ཆུང་ངག་མི་མྱུར་མི་དལ་བ་བཞི་དང་། གཞན་ལ་སྨྲ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་དང་། གཡེང་བཞིན་བཟླས་པ་མིན་པ་དང་། སྔགས་འབྲུ་ལ་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། ལྷག་པ་མེད་པ་དང་། ཀླད་སྐོར་སོགས་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་ཡང་མ་ཉམས་པས་སྒྲ་དག་པ་དང་། ཡི་གེ་རང་རང་གི་སྐྱེ་གནས་དང་བྱེད་པ་སོགས་མ་ལོག་པར་ཟུར་ཕྱིན་པར་བརྗོད་པ་སྒྲ་གསལ་བ་སྟེ་ཡོན་ཏན་བཅུ་དང་ལྡན་པར་བཟླས་པའོ། །གཉིས་པ་མཁུར་བ་དབུགས་ཀྱི་རླུང་འབྱིན་པའི་དབྱངས་ནི་ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་གཏད་དབུགས་སྣ་བུག་ཏུ་དབྱུང་སྟེ་བུང་བའི་སྐད་ལྟར་ཁོང་དལ་ཞིང་རྒྱུན་རིང་བར་མཁུར་བའི་དབུགས་ཀྱི་རང་ཤུགས་ཙམ་དང་བསྟུན་ཏེ་སྒྲ་ལྷོད་པོར་བཟླ་བའོ། །གསུམ་པ་ཚངས་པའི་དབྱངས་ཀྱི་འདྲེན་ཚུལ་གྱི་དབྱངས་ནི་སྐད་སྙན་ཞིང་ཕྲ་ལ་དཀྱུས་རིང་བ་འགྱུར་ཁུགས་ཀྱི་དེའུ་དང་བཅས་པར་སོ་བསྡམས་ནས་ཚངས་པའི་དབྱངས་བཞིན་ཡིད་འཕྲོག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པར་བཟླ་བའོ། །བཞི་པ་འཁུན་ཞིང་གདུང་བའི་སྒྲ་འབྱིན་པའི་ 19-1-128a དབྱངས་ནི་མཆུ་བཙུམས་ཞིང་ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་གཏད་དེ་གཅོམ་ཆུང་བའི་གདངས་ཀྱིས་རྔ་མོང་གི་བུ་སྟོར་བ་ལྟར་མཁུན་ཞིང་གདུང་བའི་ཚུལ་དུ་བཟླས་པའོ། །ལྔ་པ་འབྲུག་སྒྲ་ལྟར་ཟབ་ཅིང་སྒྲོགས་པའི་དབྱངས་ནི་འབྲུག་གི་སྒྲ་ལྟར་གདངས་ཆེ་ཞིང་དྲག་ལ་ཚིག་འབྲུ་ཅུང་ཟད་མྱུར་བ་ངར་ངར་པོ་བྲག་ཁ་ནས་ཆུ་དྲག་འབབ་པ་ལྟར་བཟླས་པའོ། །དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་སྲིན་པོའི་ངུར་སྐད་ཀྱི་དབྱངས་ནི་མཆུ་བཙུམས་ཏེ་བུང་བ་རྫ་མར་བཅུག་པ་ལྟར་ཚིག་འབྲུ་མི་གསལ་ཞིང་

【現代漢語翻譯】 其次，唸誦分為三種：心念、低聲唸誦和吟誦。首先是心念，觀想心間的咒鬘和種子字，心中反覆唸誦，如同自發的聲音，但嘴唇不動，沒有其他動作。這種唸誦分為單純的心念和與氣結合的心念。與氣結合的心念又分為三種：止息唸誦、金剛唸誦和寶瓶氣唸誦。第一種是將生命力（即氣息和意念的運作）全部收攝於內，通過心念來念誦，從而有力地抑制身語的活動，成就殊勝的功德。第二種是將氣息的出入和安住與咒語結合，保持專注。第三種是將心念與具備四種要素的寶瓶氣結合。 第二種是低聲唸誦，雖然沒有音調，但嘴唇和喉嚨稍微活動，發出低微的聲音唸誦。第三種是吟誦，有六種方式：第一種是念誦咒語的字音，聲音既不太大也不太小，語速不快不慢，不像是與他人交談，也不分心，咒語的字句沒有缺失或多餘，並且連細微的頭部動作等細節都不遺漏，發音純正，每個字的生處和作用等都準確無誤，發音清晰，具備這十種功德。 第二種是鼓腮呼氣的吟誦，舌抵上顎，從鼻孔呼氣，像蜜蜂的聲音一樣，緩慢而悠長，順著鼓腮呼氣的自然力量，輕鬆地唸誦。第三種是梵天音調的吟誦，聲音悅耳、細微而悠長，帶有裝飾性的顫音，閉合牙齒，像梵天一樣，以迷人的姿態唸誦。第四種是發出嗚咽和悲傷聲音的吟誦，閉合嘴唇，舌抵上顎，用微弱的音調，像丟失幼崽的駱駝一樣，以嗚咽和悲傷的方式唸誦。第五種是像雷聲一樣深沉而洪亮的吟誦，像雷聲一樣，音調高亢而強烈，語速稍快，聲音洪亮，像水流從巖石上傾瀉而下一樣唸誦。第六種是金剛食肉鬼的嚎叫聲，閉合嘴唇，像蜜蜂被關在罐子里一樣，字句不清晰

【English Translation】 Secondly, there are three types of recitation: mental recitation, whispered recitation, and vocal recitation. The first is mental recitation, where one visualizes the mantra garland and seed syllables at the heart center and mentally repeats them again and again as if the sound is arising spontaneously, without moving the lips or making any other effort. This can be further divided into simple mental recitation and mental recitation combined with breath. The latter includes three types: obstructed recitation, vajra recitation, and vase-like recitation. The first involves restraining the life force (i.e., the breath and the activity of the mind), and reciting mentally, thereby forcefully suppressing the activities of body and speech and accomplishing extraordinary qualities. The second involves combining the arising, entering, and abiding of breath with the mantra, maintaining unwavering focus. The third involves combining mental recitation with vase-like breath that possesses four aspects. The second is whispered recitation, which lacks intonation but involves slight movements of the lips and throat, reciting in a hushed voice. The third is vocal recitation, which has six types: The first is reciting the syllables of the mantra with a sound that is neither too loud nor too soft, with a pace that is neither too fast nor too slow, not as if speaking to someone else, and without distraction. The mantra's syllables are without omission or addition, and even the subtle details such as head movements are not missed. The pronunciation is pure, and each letter's place of origin and function are accurate, with clear pronunciation, possessing these ten qualities. The second is the cheek-blowing recitation, where the tongue touches the upper palate, and breath is exhaled through the nostrils, reciting slowly and long like the sound of a bee, following the natural force of the cheek-blowing breath, reciting in a relaxed manner. The third is the Brahma-toned recitation, where the voice is melodious, subtle, and long, with decorative trills, closing the teeth, reciting like Brahma, with a captivating demeanor. The fourth is the recitation that emits a sound of moaning and lamentation, closing the lips, touching the tongue to the upper palate, using a subdued tone, like a camel that has lost its young, reciting in a moaning and lamenting manner. The fifth is the recitation that is deep and resounding like thunder, with a tone that is loud and strong like thunder, with a slightly faster pace, a roaring sound, reciting like a torrent of water flowing from a cliff. The sixth is the howling sound of a vajra cannibal, closing the lips, like a bee trapped in a jar, with unclear syllables

སྐད་གདངས་ཆེ་བ་སྲིན་པོ་ཁྲོས་པའི་ངུར་སྒྲའི་ཚུལ་དུ་བཟླས་པའོ། །དེ་དག་ལ་དབྱངས་དྲུག་ཏུའང་བརྗོད་དེ་རིམ་པ་ལྟར་ཅང་ཀ་དེའུ་དང་པང་ག་དེའུ། བྲེང་ངེ་བ་དང་དུང་ངེ་བ། ཤར་ཏ་པ་དང་གར་ཏ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དབྱངས་དེ་དག་གནས་སྐབས་དང་བསྟུན་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་སྲིན་པོ་ངུར་སྒྲ་ཤར་ཏ་པ། འབྲུག་སྒྲ་གར་ཏ་པ། མཁུར་དབུགས་ཅང་ཀ་དེའུ། མཁུན་གདུང་པང་ག་དེའུ། སྔགས་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་བྲེང་ངེ་བ། ཚངས་དབྱངས་ལ་དུང་ངེ་བ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས། དབྱངས་དྲུག་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་བཟླས་པའི་སྐབས་སུ་དྲན་ཤེས་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པས་སྒོ་གསུམ་གྱི་གཡེང་བ་སྤངས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཟླ་ཞིང་ལྟ་སྒོམ་དང་མ་བྲལ་བར་ 19-1-128b བྱའོ། །གསུམ་པ་རྗེས་ཏེ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ། འགལ་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་འདོད་ཡོན་གྱི་གཡེང་བ་སོགས་བྱུང་ན་བར་ཆད་དུ་ཤེས་པས་སྤང་། ནད་གདོན་རྣམ་རྟོག་མང་བ་སོགས་མི་མཐུན་པ་བྱུང་ན་ལས་ངན་འཛད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་མི་ཞུམ་པར་བྱ། ཉམས་པ་དང་འགྲོགས་པ་སོགས་སྔགས་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱང་དུ་དོར། ཤ་ཆང་སོགས་སྐབས་གཞན་དུ་བཀག་པ་རྣམས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྔགས་དམིགས་ཕྱག་རྒྱས་ཕན་པའི་རྫས་སུ་བརླབ་པར་བྱའོ། །སྔགས་འགྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་སྦྱང་ཅི་རིགས་བྱ། རང་རྒྱུད་དག་པའི་ཕྱིར་དད་པ་དང་དམ་ཚིག་དམ་བཅའ་རྣམས་བརྟན་པོར་བཟུང་། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་བཟླ་བ་སོགས་སྔགས་ཀྱི་ནུས་པ་སྐྱེད་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལ་འབད། གོས་རྒྱན་བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་དམིགས་ཕྱག་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་བརླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འགལ་རྐྱེན་སྤངས་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་གཏོང་བའི་བརྩོན་པས་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་མཐར་དབྱུང་བར་བྱའོ། ། 目的 བཞི་པ་དགོས་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྤྲོ་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ 19-1-129a ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་གྱུར་པས་ལྷ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྤྲ་བ་ལ་མེ་བཞིན་དུ་ཞུགས་ནས་སྒྲིབ་པའི་ཚང་ཚིང་བསྲེགས་ཏེ་གཟུངས་དང་ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་སོགས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་། རང་གཞན་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གིས་བསྡུས་པའི་དངོས་གྲུབ་མ་ལུས་པ་འགྲུབ་ཅིང་འཐོབ་པར་བྱེད་པས་ན་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མི་ནུས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་སྦྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དགོས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའོ། །མདོར་ན་སྔགས་ཞ

【現代漢語翻譯】 以高亢的聲音，如羅剎憤怒時的吼叫般唸誦。這些也被稱為六音，依次為：江嘎德吾、邦嘎德吾、佈讓額瓦、東額瓦、夏達巴和嘎達巴。應根據情況唸誦這些音調。此外，據說羅剎的吼叫是夏達巴，雷聲是嘎達巴，臉頰呼吸是江嘎德吾，呻吟是邦嘎德吾，宣告咒語的聲音是佈讓額瓦，梵天之音是東額瓦。對於六音還有其他的分類。因此，在念誦時，應保持正念和警覺，避免身語意的散亂，如法念誦，不離見修行。 第三，關於後續，即座間休息時的行為：如果出現成為障礙的情況，如對慾望的散亂等，應知其為障礙而斷除。如果出現疾病、邪魔、妄念增多等不順的情況，應想這是在消除惡業，不要沮喪。所有被說成是對成就咒語有害的情況，如與衰敗為伍等，都應遠遠拋棄。在其他情況下被禁止的肉和酒等，在密咒的情況下，應通過咒語、手印和觀想，將其轉化為有益的物質。爲了成就咒語的順緣，應盡力積累資糧，凈除罪障。爲了凈化自相續，應堅定信仰和誓言。應努力修持能增長咒語力量的訣竅，如唸誦阿黎嘎黎。所有衣物、裝飾、飲食等，都應通過咒語、手印和觀想，將其轉化為智慧的嬉戲。因此，通過斷除違緣，聚集順緣，以不放棄的精進，完成修持咒語的事業。 第四，目的是：成為生起和增進壇城諸尊的因和緣，轉變為精華智慧之相，成為佛法的印契，從而使諸尊極度歡喜；佛的加持如火一般融入自相續，焚燒掉罪障的叢林，輕鬆生起總持、三摩地、智慧等所有道之功德；成就和獲得包括自他暫時和究竟利益在內的一切共同和殊勝的成就，這是如意寶也無法比擬的，是佛的化現，是成辦佛的事業，是賜予佛的果位，因此具有無上的目的。總之，修持咒語……

【English Translation】 Recite with a loud voice, like the roar of a Rakshasa in anger. These are also called the six tones, which are, in order: Jangka Deu, Pangka Deu, Breng-nge-wa, Dung-nge-wa, Shartapa, and Gartapa. These tones should be recited according to the situation. Furthermore, it is said that the roar of a Rakshasa is Shartapa, the sound of thunder is Gartapa, cheek breathing is Jangka Deu, groaning is Pangka Deu, the sound of proclaiming mantras is Breng-nge-wa, and the voice of Brahma is Dung-nge-wa. There are other classifications for the six tones as well. Therefore, during recitation, one should maintain mindfulness and vigilance, avoid distractions of body, speech, and mind, recite properly, and not be separated from view, practice, and meditation. Third, regarding the aftermath, that is, the activities during breaks: If obstacles arise, such as distractions of desire, etc., one should recognize them as obstacles and abandon them. If unfavorable conditions arise, such as illness, demonic influences, increased delusions, etc., one should think that this is the exhaustion of bad karma and not be discouraged. All things said to be harmful to the accomplishment of mantras, such as associating with decline, etc., should be discarded far away. Things that are prohibited in other contexts, such as meat and alcohol, in the context of secret mantras, should be transformed into beneficial substances through mantra, mudra, and visualization. To create favorable conditions for the accomplishment of mantras, one should accumulate merit and purify obscurations as much as possible. To purify one's own mind-stream, one should firmly maintain faith and vows. One should strive to practice the instructions that increase the power of mantras, such as reciting the Ali Kali. All clothing, ornaments, food, and drink should be transformed into the play of wisdom through mantra, mudra, and visualization. Therefore, by abandoning unfavorable conditions and gathering favorable conditions, one should complete the activity of accomplishing mantras with diligence that does not give up until the mantra is accomplished. Fourth, the purpose is: to be the cause and condition for arousing and increasing the deities of the mandala, to transform into the essence of wisdom, to become the seal of the Dharma, thereby making the deities extremely pleased; the blessings of the Buddha enter one's own mind-stream like fire, burning away the thicket of obscurations, easily generating all the qualities of the path such as dharani, samadhi, and wisdom; accomplishing and obtaining all common and supreme attainments, including the temporary and ultimate benefits of oneself and others, which cannot be compared even to a wish-fulfilling jewel, it is the manifestation of the Buddha, it is accomplishing the deeds of the Buddha, it is bestowing the state of the Buddha, therefore it possesses an unsurpassed purpose. In short, mantra practice...

ེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དབང་བསྐུར་བར་བྱེད་པ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ཀྱང་ཡིན། ཡིག་འབྲུའི་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་མཚོན་པའི་སྒོ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྟ་སྒོམ་ཟབ་མོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་དམ་པའང་ཡིན། སྒོམ་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱང་ཡིན། སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་རྒྱས་འདེབས་པར་བྱེད་པའང་ཡིན་པས་བསླབ་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་། 19-1-129b དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་ན་སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་ཆོས་གཅིག་པུ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་པས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའང་ཡིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་བརྗོད་པ་དང་རྗོད་བྱེད་བྲལ་བར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་རྫོགས་པ་ན་སྔགས་མཐར་ཕྱིན་པ་སྟེ། བཟླས་རྩོལ་མེད་པར་གསུང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྒྱུད་ལས། གསུང་གཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡན་ལག་ནི། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །སྒྲ་དང་མིང་ཚིག་སོ་སོར་གྲགས། །ཐམས་ཅད་གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་མི་གསུང་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔགས་སུ་མ་གྱུར་པ་མེད་དེ། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་གནས་པ་ཡི། ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་དང་། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་གསང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐབས་མཆོག་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ 19-1-130a སྐབས་ཕྱི་མ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། 說結尾 ད་ནི་བཞི་པ་མཇུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གཏད་པ་ལ། ཟབ་མོའི་རྒྱུད་དོན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏད་པ་དང་། 說無二甚深續義 གཏད་པའི་སྣོད་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྡོ་རྗེ་བདེ་བ་ཆེན་པོའམ་དགྱེས་པ་ཆེན་པོས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་འཁོར་ལ་ཀྱེ་ཀྱེ་ཞེས་བོས་ནས། ཕྱོགས་བཅུ་དང་དུས་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ནི། ཡེ་ནས་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་དོན་དེ་ལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་དུ་གྲགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་ལ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་དོན་དེ་ཚུལ་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་འཆེལ་བའམ་ཞེན་པ་ཅན་འདི་ཡིས

【現代漢語翻譯】 要知道，這既是天神和壇城的因和本體，也是灌頂和誓言的差別。通過文字等方式來表達見解是一種特殊的方法，也是在相續中生起甚深見修的殊勝方便。是修習和行持的特殊階段。是成就供養事業的殊勝方便，也是對印契進行擴充套件，因此是對所有學修之事的隨行。 在這些階段中，是成為心要的唯一之法。因為真言的本體是智慧本尊，所以所有見解等也都是進入其意義的支分。在究竟的意義上，由於言說和所言說無別，因此一切法都遠離言說，在法身明點唯一的虛空中圓滿時，真言就達到了究竟。無需唸誦勤作，一切語自然成就。如經中所說：『一語壇城支分，不可思議遍一切。聲音名句各自分明，一切皆是語印之勝。』正如所說的那樣。安住于如此法性，就是不住語，安住于平等之中，也被稱為真言之王，所有口中所說沒有不變成真言的。如金剛手灌頂續中所說：『安住于平等性，所有肢體之動搖，所有言語之表達，皆是等量之秘密真言印。』這是殊勝方便真言的章節。這樣一來， 這兩個後續章節就很好地解釋了到達彼岸的方便，即印契和真言的意義。 現在是第四部分，完全交付結尾。以甚深續義無二的方式交付， 以及顯示交付之器的偉大，這兩者中的第一個是，續部的導師，吉祥普賢王如來金剛大樂或大喜，呼喚著智慧自顯的眷屬，說道：『奇奇！』總集十方和四時的所有法的自性或實相是：本來清凈大平等中成佛，是如來藏的自性，這個意義被稱為秘密藏和大圓滿等等。雖然在意義上從未離開過本來成佛的自性，但是不瞭解這個意義，執著于能取所取的戲論的這些人啊！

【English Translation】 Know that this is both the cause and essence of deities and mandalas, and also the distinction of empowerment and vows. Expressing views through letters and other means is a special method, and it is also a sacred means of generating profound view and meditation in the mindstream. It is a special stage of meditation and practice. It is the supreme means of accomplishing offerings and activities, and it also expands the mudras, so it follows all objects of learning. In these stages, it is the one Dharma that becomes the essence. Because the essence of mantra is the wisdom deity, all views and so on are also branches that enter into its meaning. In the ultimate sense, because speech and what is spoken are inseparable, all Dharmas are free from speech, and when they are perfected in the space of the single bindu of the Dharmakaya, the mantra is perfected. Without recitation or effort, all forms of speech are spontaneously accomplished. As it is said in the Tantra: 'One speech, the limbs of the mandala, are inconceivable and all-pervading. Sounds, names, and words are distinctly heard. All are the supreme mudra of speech.' As it is said. To abide in such a Dharma nature is to abide in silence, and it is also called the King of Mantras, and there is nothing that is spoken that does not become a mantra. As it is said in the Vajrapani Empowerment Tantra: 'Abiding in equality, whatever movement of limbs, whatever expression of words, are all equal secret mantra mudras.' This is the chapter on the supreme means of mantra. Thus, These two subsequent chapters have well explained the meaning of the means of reaching the other shore, namely mudra and mantra. Now is the fourth part, completely entrusting the conclusion. Entrusting in the manner of the non-duality of the profound Tantric meaning, And showing the greatness of the vessel of entrustment, the first of these is that the teacher of the Tantra, the glorious Samantabhadra Vajra Great Bliss or Great Joy, calling out to the retinue of self-manifest wisdom, saying, 'Kye Kye!' The nature or reality of all Dharmas gathered by the ten directions and four times is: originally pure, in great equality, Buddhahood, is the essence of the Tathagata, and that meaning is known by names such as Secret Essence and Great Perfection. Although in meaning it has never moved from the nature of original Buddhahood, these who do not understand that meaning and cling to the proliferation of grasping and clinging!

་ནི། རང་གི་རྣམ་རྟོག་གི་ཞགས་པས་རང་ཉིད་སོ་སོར་བཅིང་བའམ་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འཁྲུལ་པ་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་སོ་སོའི་སའམ་གནས་སྐབས་རྣམས་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་ 19-1-130b བའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པར་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཡང་། མཐར་ཐུག་གི་ཐེག་པ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འདིར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཀུན་གྱི་ཐ་མར་འདི་ལ་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་དགོས་ཤིང་ཐེག་པ་དེ་དག་ནི་འདིར་འཇུག་པའི་ལམ་སྟེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ངོ་མཚར་རབ་འབྱམས་དང་ལྡན་པ་བརྙེས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གསུངས་ཏེ་ཐེག་པའི་རིམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་སུ་རང་ལམ་གྱི་སྤངས་རྟོགས་བསྐྱེད་ནས་མཐར་ཐུག་འདི་ལ་གཞོལ་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་ན་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དམ་པ་ནི་གསང་ཆེན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལས་འདའ་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་མ་ནོར་བར་སྨྲ་བར་གང་གིས་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཉིད་དང་ཐ་མི་དད་པ་ 19-1-131a ཡིན་ཞིང་། དབང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་གཞུང་འདི་ཟུངས་ལ་མི་ནུབ་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་དོན་གྱིས་གདམས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། ལུང་གིས་ཆོས་བཤད་པ་གཉིས་ཡོད་པས། རྒྱུད་དོན་རྟོགས་ནས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེས་རྒྱུད་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་དོན་གྱིས་གཏད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ན་རྒྱུད་སྟོན་པ་པོ་དང་དགོངས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དབང་ཡང་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ་དབང་གི་དོན་ནི་ཟབ་མོའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་སྲིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་གསང་བ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཞིན་དུ། དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱུད་འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱང་ལྟར་སྣང་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ལ། བློ་གྲོས་ཀྱི་རྩལ་ཞན་པས་རྒྱུད་ཆུད་གསོན་པའང་སྲིད་དེ། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་རྒྱལ་ལས། སློབ་དཔོན་ཅོལ་ཆུང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་གང་གིས་མི་ཤེས་པའི་མི་དེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཚིག་ཙམ་དུ་ཡང་དྲན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དག་ 19-

【現代漢語翻譯】 如同以自己分別唸的繩索，將自己束縛或執著，就像將白色的海螺看成黃色一樣。爲了遣除這樣的錯覺，各個乘的階位或階段，以各不相同的差別方式次第安立。然而，這些都只是趨向究竟乘——秘密心髓的道路而已。因為最終都要進入此乘才能成佛，那些乘只是進入此乘的階梯。因此，圓滿斷證、具足善巧方便調伏所化、擁有無量不可思議功德的諸佛，爲了所化眾生的利益，沒有說過任何不變之語，所說的各種乘的次第，都是爲了在暫時階段生起各自道路的斷證，最終趨入此乘的方法。以這樣的方式，一切方時的如來之印，就是大秘密——秘密心髓，因為沒有比這更殊勝、任何人都無法破壞的，如同國王的印璽一樣。這是佛陀獨有的印璽。因此，誰能如實通達此理，併爲他人無謬宣說，那個人就與我普賢王如來無二無別，並且自然具足權能。因此，實際上是在告誡他們要掌握此論，使其不致衰敗。對此，持有佛法的方式有兩種：修持證悟之法和以教理宣說佛法。通達續部意義並宣說的人，就是掌握了續部，因此實際上是交付給了他。因為他已經領悟瞭如此甚深的法性之義，所以續部導師與密意二者無別，並且權能也已圓滿，因為權能的意義僅僅是生起如此甚深的智慧。因此，對於將顯現與寂滅本初即已成佛的秘密心髓之義棄之不顧，即使進行灌頂和講解續部等，也只會變成表面的影像，並非真正掌握了續部。也可能因為智慧不足而使續部變得殘缺不全。正如黑忿怒尊續中所說：『無能的導師，對於極其深奧之法一無所知，那個人甚至連二無別的智慧的隻言片語也無法憶念。』因此，清凈…… 如同以自己分別唸的繩索，將自己束縛或執著，就像將白色的海螺看成黃色一樣。爲了遣除這樣的錯覺，各個乘的階位或階段，以各不相同的差別方式次第安立。然而，這些都只是趨向究竟乘——秘密心髓的道路而已。因為最終都要進入此乘才能成佛，那些乘只是進入此乘的階梯。因此，圓滿斷證、具足善巧方便調伏所化、擁有無量不可思議功德的諸佛，爲了所化眾生的利益，沒有說過任何不變之語，所說的各種乘的次第，都是爲了在暫時階段生起各自道路的斷證，最終趨入此乘的方法。以這樣的方式，一切方時的如來之印，就是大秘密——秘密心髓，因為沒有比這更殊勝、任何人都無法破壞的，如同國王的印璽一樣。這是佛陀獨有的印璽。因此，誰能如實通達此理，併爲他人無謬宣說，那個人就與我普賢王如來無二無別，並且自然具足權能。因此，實際上是在告誡他們要掌握此論，使其不致衰敗。對此，持有佛法的方式有兩種：修持證悟之法和以教理宣說佛法。通達續部意義並宣說的人，就是掌握了續部，因此實際上是交付給了他。因為他已經領悟瞭如此甚深的法性之義，所以續部導師與密意二者無別，並且權能也已圓滿，因為權能的意義僅僅是生起如此甚深的智慧。因此，對於將顯現與寂滅本初即已成佛的秘密心髓之義棄之不顧，即使進行灌頂和講解續部等，也只會變成表面的影像，並非真正掌握了續部。也可能因為智慧不足而使續部變得殘缺不全。正如黑忿怒尊續中所說：『無能的導師，對於極其深奧之法一無所知，那個人甚至連二無別的智慧的隻言片語也無法憶念。』因此，清凈……

【English Translation】 It is like binding or clinging to oneself with the rope of one's own conceptual thoughts, just as seeing a white conch shell as yellow. In order to dispel such illusions, the stages or phases of each vehicle are arranged in a sequential manner with different distinctions. However, these are merely paths leading to the ultimate vehicle—the Secret Essence. Because one must ultimately enter this vehicle to attain Buddhahood, those vehicles are merely stepping stones for entering this one. Therefore, the Buddhas who have perfected abandonment and realization, possess skillful means to tame beings, and are endowed with countless wondrous qualities, have not spoken anything unchanging for the benefit of beings. The various sequences of vehicles they have taught are methods for generating abandonment and realization on their respective paths in the temporary stages, and ultimately converging on this vehicle. In this way, the sacred seal of all the Tathagatas of all directions and times is the Great Secret—the Secret Essence, because there is nothing more supreme than this, and no one can destroy it, just like the king's seal. This is the unique seal of the Buddha himself. Therefore, whoever truly understands this principle and speaks of it to others without error is no different from me, Samantabhadra (普賢王如來), and is naturally endowed with power. Therefore, in effect, they are being admonished to grasp this treatise and not let it decline. There are two ways to uphold the Dharma: practicing the Dharma of realization and explaining the Dharma through teachings. The one who understands the meaning of the tantra and speaks about it has grasped the tantra, and therefore it is actually entrusted to him. Because he has comprehended such a profound meaning of the Dharma nature, the tantric master and the intent are inseparable, and the power is also complete, because the meaning of power is merely to generate such profound wisdom. Therefore, for those who turn their backs on the meaning of the Secret Essence, which is the primordially enlightened state of appearance and existence, even if they perform empowerments and explain tantras, they will only become superficial images, and will not truly grasp the tantra. It is also possible that the tantra may become incomplete due to a lack of intellectual prowess. As it is said in the Tantra of the Great Black One: 'An incapable teacher, who does not know the most profound Dharma, that person will not even remember a single word of non-dual wisdom.' Therefore, pure... It is like binding or clinging to oneself with the rope of one's own conceptual thoughts, just as seeing a white conch shell as yellow. In order to dispel such illusions, the stages or phases of each vehicle are arranged in a sequential manner with different distinctions. However, these are merely paths leading to the ultimate vehicle—the Secret Essence. Because one must ultimately enter this vehicle to attain Buddhahood, those vehicles are merely stepping stones for entering this one. Therefore, the Buddhas who have perfected abandonment and realization, possess skillful means to tame beings, and are endowed with countless wondrous qualities, have not spoken anything unchanging for the benefit of beings. The various sequences of vehicles they have taught are methods for generating abandonment and realization on their respective paths in the temporary stages, and ultimately converging on this vehicle. In this way, the sacred seal of all the Tathagatas of all directions and times is the Great Secret—the Secret Essence, because there is nothing more supreme than this, and no one can destroy it, just like the king's seal. This is the unique seal of the Buddha himself. Therefore, whoever truly understands this principle and speaks of it to others without error is no different from me, Samantabhadra (普賢王如來), and is naturally endowed with power. Therefore, in effect, they are being admonished to grasp this treatise and not let it decline. There are two ways to uphold the Dharma: practicing the Dharma of realization and explaining the Dharma through teachings. The one who understands the meaning of the tantra and speaks about it has grasped the tantra, and therefore it is actually entrusted to him. Because he has comprehended such a profound meaning of the Dharma nature, the tantric master and the intent are inseparable, and the power is also complete, because the meaning of power is merely to generate such profound wisdom. Therefore, for those who turn their backs on the meaning of the Secret Essence, which is the primordially enlightened state of appearance and existence, even if they perform empowerments and explain tantras, they will only become superficial images, and will not truly grasp the tantra. It is also possible that the tantra may become incomplete due to a lack of intellectual prowess. As it is said in the Tantra of the Great Black One: 'An incapable teacher, who does not know the most profound Dharma, that person will not even remember a single word of non-dual wisdom.' Therefore, pure...

1-131b མཉམ་ཆེན་པོའི་དོན་འཆད་པ་ན་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གི་བཤད་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པར་སྨྲ་དགོས་ཀྱི། བྱིས་པ་རྟོག་གེ་བློ་རྩལ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་རང་བློར་གང་བདེ་བའི་ཚིག་ཙམ་ལ་འཛིན་མཚམས་བྱས་པའི་བརྗོད་སྒྲོས་དང་བསྟུན་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དོན་ཟབ་མོ་ལོག་པར་བཤད་ན་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་འདུས་རིག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་མ་ལྡན་ན། །མུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་། །ནོར་མ་ནོར་གྱི་དོན་མི་དཔོགས། །ཚིག་ཕྱིར་བློ་འབྲངས་དམུ་རྒོད་དེ། །བསླབ་པའི་ས་དང་ལམ་པ་ཡིན། །ཚིག་དོན་འབུམ་ཕྲག་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་། །གཞན་ལ་སྟོན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །བསྟན་ན་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་རྐུན་དེ། །དམྱལ་བ་རྡོ་རྗེར་དེ་ལྟུང་འགྱུར། །གང་དག་ཚུལ་འཆོས་མཁན་དག་གིས། །དོན་ལ་བློ་ཤེད་མ་ཕྱེ་བར། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་ཁྲིད་ནས་ནི། །མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཆོས་བསྟན་ན། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྲོག་འཕྲོག་པ། །མི་ཤེས་ཆོས་སྟོན་དེ་བས་ལྕི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་གཏད་པ་འདིས་དངོས་སུ་རང་སྣང་གི་འཁོར་དང་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་གཏད་ཅིང་། དོན་གྱིས་དམ་ཚིག་གི་བྱ་ར་བ་མ་མོ་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་དང་མ་ 19-1-132a འོངས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པའི་རྩལ་གྱིས་གཏད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་འཆད་ཚུལ་གཞན་ཡང་། ཀྱེ་ཀྱེ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྐང་གཉིས་རེ་གཉིས་རེས་རིམ་པ་ལྟར་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་རྟོགས་བྱར་གདམས་པ། ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་དག་བྱར་གདམས་པ།གདུལ་བྱ་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བགྲོད་བྱར་གདམས་པ། འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་བྱར་གདམས་པ་སྟེ་སྣང་བ་བཞིར་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་གདམས་ནས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་འཁོར་རྣམས་ལ་གཏད་པར་བཞེད་དོ། ། 所授器功德 གཉིས་པ་ནི་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་མངའ་སྟེ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཅིང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཇི་བཞིན་པར་བསྟན་པས་སྒྲོ་འདོགས་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་ཞི་བ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ནི་མཆོག་དང་རབ་དང་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ངེས་པའི་དབྱིངས་ནས་ཕྱུངས་ཏེ་འཁོར་རྣམས་ལ་ 19-1-132b བསྟན་པའམ། ཡང་ན་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་བ་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དང་། སྒྲོ་སྐུར་ཞི་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་ནས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པ་ནི་རྒྱུད་དོན་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ད

【現代漢語翻譯】 在講解大圓滿的意義時，必須按照持明傳承的口訣來講述。不要迎合那些心智遲鈍、智慧不足的孩童，只抓住他們自以為是的言辭。如果錯誤地解釋了深奧的續部意義，罪過非常大。正如《普集智慧續》所說：『如果沒有法眼，用無邊無際的言辭，無論說出什麼意義，也無法分辨正確與錯誤。心智盲目地追隨言辭，是學習的障礙和歧途。無論說出成千上萬的言辭和意義，也不要向他人展示。如果展示，就是盜取金剛的教言，會墮入金剛地獄。那些偽裝者，如果不開啟對意義的智慧，而被言辭和文字牽引，在不瞭解的情況下講法，比奪取所有眾生的生命還要嚴重。』因此，將續部交付給直接顯現的眷屬和秘密主，實際上是通過誓言的守護者——護法空行母們，以及未來具有法眼的人們，以智慧的力量來交付。 雖然意義上沒有差別，但還有其他的講解方式。例如，『嗟！嗟！十方四時』等詞句，按照順序，每一兩句都教導：將基礎自性的顯現認知為覺悟之法；將錯誤的、迷惑的顯現凈化為清凈之法；將所化眾生在道上的顯現引導為修行之法；將果位善逝的顯現證悟為獲得之法。總而言之，將所有續部的意義都歸納為四種顯現，然後將續部交付給眷屬們。 所授器功德 第二，十方一切如來都擁有身語意的究竟秘密，除此之外別無他法。這是安住聖者智慧的究竟意義，如實地揭示了實相，平息了增益和誹謗的邊見，這就是秘密心髓的本性，是至高無上、卓越非凡的。這樣的意義是從普賢王如來的意之決定界中流出的，並向眷屬們展示。 或者說，諸佛的甚深秘密是秘密心髓，平息增益和誹謗的實相，從普賢王如來的意之界限中產生和誕生，是證悟續部意義的補特伽羅（藏文：གང་ཟག་，梵文天城體：पुद्गल，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：人）。

【English Translation】 When explaining the meaning of Mahāyoga, one must speak in accordance with the instructions of the Vidyādhara lineage. Do not cater to children with dull minds and limited intelligence, clinging only to words that suit their own understanding. If the profound meaning of the Tantras is misinterpreted, the fault is very great. As it is said in the Kunjudu Rigpai Gyü (ཀུན་འདུས་རིག་པའི་རྒྱུད་, The Tantra of the Gathering of All Awareness): 'If one does not have the eye of Dharma, with endless words, whatever meaning is spoken, one cannot distinguish between right and wrong. The mind blindly follows words, it is an obstacle and a wrong path for learning. No matter how many hundreds of thousands of words and meanings are spoken, do not show them to others. If you show them, you are stealing the Vajra's teachings, and you will fall into the Vajra hell. Those who are pretenders, if they do not open their wisdom to the meaning, and are led by words and letters, teaching the Dharma without knowing, it is heavier than taking the lives of all sentient beings.' Therefore, entrusting the Tantra to the directly appearing retinue and the Lord of Secrets, is actually entrusting it through the power of wisdom to the guardians of the vows—the Ḍākinīs and Mamos—and to those in the future who possess the eye of Dharma. Although there is no difference in meaning, there are other ways of explaining it. For example, the phrases 'Kye Kye, ten directions and four times,' etc., each pair of verses instructs in order: to recognize the appearance of the basic nature as a means of realization; to purify the appearance of mistaken and deluded thoughts; to guide the disciples' appearance on the path as a means of practice; to attain the appearance of the Sugata as a means of achievement. In short, all the meanings of the Tantras are condensed into four appearances, and then the Tantra itself is entrusted to the retinue. Qualities of the Recipient Secondly, all the Tathāgatas of the ten directions and times possess the ultimate secret of body, speech, and mind, and there is nothing else beyond this. This is the ultimate meaning of establishing the wisdom of the noble ones, and it reveals the nature of reality as it is, pacifying the extremes of addition and subtraction. This very essence of secrecy is supreme, excellent, and outstanding. Such a meaning is drawn from the definitive sphere of Samantabhadra's mind and shown to the retinue. Or, the profound secret of the Buddhas is the secret essence, the nature of reality that pacifies addition and subtraction, arising and born from the expanse of Samantabhadra's mind, is the individual (藏文：གང་ཟག་，梵文天城體：पुद्गल，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：人) who realizes the meaning of the Tantra.

ེ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གཞི་དབྱིངས་ལས་རང་རྩལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་དེའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ངེས་པར་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འཁོར་སྒྱུར་གྱི་བུ་ཐུ་བོ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྲས་ཀྱི་དམ་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞན་ལ་རྒྱུད་སྟོན་པ་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ཞིང་།རང་ཉིད་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་མཆོག་རིག་པ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཅུ་ 19-1-133a གསུམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། མཐར་ཐུག་གི་ས་འདི་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའོ། །ཡང་དཔེར་ན་མི་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་འོག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་གཏེར་ཡོད་པ་འབྱིན་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་གཏེར་དངོས་སུ་མིག་ལམ་དུ་མ་གྱུར་པས་དབུལ་པོར་བརྗོད་ཀྱང་། གཏེར་ཆེན་ལ་དབང་བར་ཐག་ཆོད་པས་འབྱོར་པ་ཅན་ཡིན་པའམ་ལྕགས་ཀྱུའི་ཟིན་པའི་ཉ་ཆུ་ནང་ན་ཡོད་ཀྱང་སྐམ་ལ་གནས་པ་དང་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གི་ས་ལ་གནས་པར་གྱུར་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་ཐེག་པ་འོག་མའི་གནས་སྐབས་སམ་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མཐར་ཐུག་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞིང་། རྟོགས་པ་དེ་དང་ལྡན་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྔགས་འཆང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མཚོན་བྱེད་དཔེའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཙམ་ལའང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕན་ཡོན་གསུངས་ 19-1-133b ན། མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་མཉམ་དབྱེར་མེད་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། འདིར་རྟོགས་པ་ཞེས་པའང་ལས་དང་པོ་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ནས་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་ལ་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་ས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པའི་ལས་དང་པོ་པའང་ཅི་ལྟར་དམན་ཀྱང་བྱང་སེམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་སངས་རྒྱ་བ་ལ་སྐལ་བ་མཉམ་ཞིང་། ལམ་དེ་བས་ཀྱང་མྱུར་བས་ན་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་སོགས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་ཡོད

【現代漢語翻譯】 是的，例如，就像海浪從大海中生起一樣，證悟三世諸佛心意與無二之法界，並以自生智慧之光明，如實無謬地證悟自性之人，亦不會從彼境界中退轉。如是之人，傳承之導師，吉祥普賢王如來（梵文：Samantabhadra，梵文羅馬擬音：Samantabhadra，漢語字面意思：普賢），必將授記其不退轉且迅速成佛。如同轉輪王的嫡子成為王位繼承人一般，成為善逝之殊勝佛子，即是諸佛之心所生，因其從如是心之秘密中誕生。因此，為他人宣說密續者，乃是具智慧之人，自身亦是諸地中最殊勝之持明地。亦稱為金剛持地。亦稱為方便與智慧之勝地。亦稱為第十三佛地，授記其將安住於此究竟之地。又如，在貧困之人的房屋下，存在珍寶之寶藏，當致力於挖掘時，雖因寶藏未真正顯現於眼前而被稱作貧困，然因已確定擁有巨大寶藏而可稱為富裕之人；又如被鐵鉤鉤住的魚，雖仍在水中，卻與在陸地上無異。如是，亦宣說了安住于究竟之地。總而言之，下乘之境界或諸地之殊勝者，即是究竟密咒乘之境界。此乃以證悟自性光明之心之壇城，自生智慧之密咒真如而著稱。若具足此證悟，則稱為持明者。亦稱為金剛持。亦稱為持咒者。僅僅生起對密咒真如毫不懷疑之定解，亦會被授記為不退轉。僅僅見到作為象徵之壇城，亦宣說了不退轉成佛之利益，更何況是證悟作為所象徵之義壇城，清凈、平等、無別之密咒真如呢？此處所謂之證悟，是指初學者以智慧之力斷除增益，生起定解而言。因此，如法進入密咒之地之初學者，無論如何低劣，亦與不退轉之菩薩及成佛者具有同等之分，且因其道路更為迅速，故與有生之最後者等具有同等之分。

【English Translation】 Yes, for example, just as waves arise from the ocean, so too, the one who realizes the mind of all the Buddhas of the three times, inseparable from the Dharmadhatu (meaning: the basis of all phenomena), and who accurately and without error realizes his own nature through the light of self-arisen wisdom, will not deviate from that state. Such a person, the teacher of the lineage, the glorious Samantabhadra (meaning: Universal Good), will surely prophesy that he will quickly attain Buddhahood without regression. Just as the crown prince of a Chakravartin (meaning: Wheel-Turning King) becomes the successor to the throne, so too, the noble son of the Sugata (meaning: the one who has gone to bliss), who is born from the heart of all the Buddhas, is said to be born from such a secret of the heart. Therefore, the one who teaches the Tantra to others is a wise person, and he himself is also the most excellent of all the grounds, the ground of Vidyadhara (meaning: Knowledge Holder). It is also called the Vajradhara ground (meaning: Diamond Holder). It is also called the supreme ground of skillful means and wisdom. It is also called the thirteenth Buddha ground, and it is prophesied that he will abide in this ultimate ground. Again, for example, just as when one dwells in the effort to unearth a treasure of jewels beneath the house of a poor man, even though the treasure has not actually appeared before his eyes, he is called poor, but because he is certain to possess a great treasure, he is said to be wealthy, or like a fish caught on a hook, even though it is still in the water, it is like being on dry land, so too, it is said that one abides in the ultimate ground. In short, the state of the lower vehicles or the most excellent of all the grounds is the ground of the ultimate Mantra Vehicle. This is distinguished by the realization of the self-luminous nature of the Mandala (meaning: sacred geometric space) of the mind, the self-arisen wisdom, the suchness of Mantra. If one possesses this realization, he is called a Vidyadhara. He is also called a Vajradhara. He is also called a Mantradhara (meaning: Mantra Holder), and even if one merely generates a definitive understanding without doubt about the suchness of Mantra, he is prophesied to be irreversible. Even seeing the Mandala that is a symbol, the benefit of attaining Buddhahood without regression is taught, what need is there to mention the realization of the Mandala of meaning that is symbolized, the pure, equal, and undifferentiated suchness of Mantra? Here, 'realization' is said to be the arising of definitive understanding after a beginner has severed the imputations with the power of wisdom. Therefore, even a beginner who has properly entered the ground of Mantra, no matter how inferior, has an equal share in the irreversible Bodhisattva and the attainment of Buddhahood, and because that path is even faster, he has an equal share with the last of beings, etc.

་དོ། །ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན་དབང་ཐོབ་ཅིང་དབང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་པ་ནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། རྡོ་རྗེ་མེ་ལོང་ལས་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་སྟོན་ཕྱིར། །རང་སྣང་རིག་པས་མངོན་བྱས་པ། །རིག་འཛིན་མཆོག་སྟེ་ལྷུན་གྲུབ་པའི། །ཏིང་འཛིན་ནུས་པའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་། །ས་སྦྱོང་སེམས་དཔས་བསྐྱོད་དུ་མེད། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག །རིག་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལུང་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་བའི་ཐུགས། །རྟོགས་ 19-1-134a ནས་གང་ལ་གསལ་བྱེད་པ། །དབང་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱིས་དེ་དབང་བསྐུར། །ཞེས་དང་། སྙིང་པོའི་དོན་རིག་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །བྱིན་རླབས་ཡོན་ཏན་རྒྱལ་བས་བཤད་མི་རྫོགས། །དཀར་པོ་མཐར་ཐུག་བསོད་ནམས་ཀུན། །སེན་མོའི་ཐོག་གི་ས་རྡུལ་འདྲ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོར་གཅིག་བསྐྱེད་པ། །ས་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ཙམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་རིག་པ་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཚུངས་པ་མེད་པའི་མཆོད་གནས་ཡིན་ཏེ། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། དོན་དང་ལྡན་པའི་དམ་པ་ལ། །དུས་གསུམ་དུས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་ཀུན་བྱོན་ནས། །སྔགས་དང་འདུན་པས་ཕྱག་མཛད་དོ། །ཞེས་དང་། གང་ཞིག་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་གསང་འཛིན་པ། །ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་རྟ་ལ་འདུག་སྤྱོད་པ། །དེ་ཡི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཞན་མེད་ན། །དེ་ཡི་རྟ་སྟེགས་རྒྱལ་བའི་དབུས་བཀུར་མཛད། །ཅེས་དང་། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། གང་གིས་གཙོ་བོ་སྒྲུབ་པ་པོ་མཐོང་རེག་པ་དང་། །ལེགས་པར་དྲན་དང་མིང་ཙམ་ངེས་ 19-1-134b པར་ཐོས་པ་དང་། །དད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་། །བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་འདྲར་བལྟ་དེ་ལ་རྟག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མོས་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ལའང་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་དེ། དགོངས་པ་འདུས་པའི་མདོ་ལས། སྙིང་པོའི་དོན་ལ་རིག་པའི་མཐུ་མེད་ཀྱང་། །སེམས་བསྐྱེད་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །ཞེས་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གསང་འདི་ལ། །གང་དགའ་གང་ཞིག་འདུན་བསྐྱེད་པ། །གཞན་གྱིས་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བར། །ཇི་ལྟར་མོས་པ་དེ་མྱུར་ཐོབ། །ཅེས་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་སུ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་གནས་རྣམས། རྒྱུད་གསུམ་དངོས་པོ་བཅུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་བསྡུས་ཏེ་སྤྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་གསུམ་པ་རྗོད་བྱེད་རྒྱུད་ཀྱི་ཚིག་དོན་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 『如何如法行持？』答：從獲得灌頂，並對灌頂意義之智慧、顯現、有寂大平等生起信解開始。因此，應努力對密咒之真如生起信解。如是亦云：《金剛鏡》中，『為示自明智慧之續，自顯由明覺所顯現，乃為持明之殊勝者，雖無任運成就之，三摩地力之威力，然亦不動搖于，修習菩提心者，與善逝無別，行境亦相同，乃得明覺補特伽羅之傳承。』又如《總集密意經》云：『諸佛之秘密意，了悟之後為誰宣說，乃為一切灌頂之殊勝，三有亦為彼灌頂。』又云：『僅以剎那了知心要義，加持功德諸佛亦說不盡，究竟之白法諸功德，如於指甲上取一微塵土，于金剛藏中生起一，如大地之壇城。』如是之故，彼等持明者乃世間無與倫比之應供處。如《總集密意經》云：『具義之聖者，於三時一切時中，十方剎土中所住之，善逝諸佛皆降臨，以密咒與意樂作禮敬。』又云：『何者執持金剛藏秘密，乘坐車等坐騎，彼之所作若無其他，則彼之坐騎，亦為諸佛所敬重。』又如《密集根本續後分》云：『何者見、觸、憶念、僅聞名、信解、乃至執持一分，視如菩提金剛者，我恒常向彼頂禮。』如是宣說。此外，僅對密咒之法生起信心，亦有無量利益。如《總集密意經》云：『雖無以明覺了知心要義之能力，僅生起菩提心亦能勝伏中觀。』又云：『于諸佛之秘密，何者歡喜何者生起欲樂，不為他人所障礙，如其所愿速能獲得。』等等，諸多經典中廣為宣說。以上已將續之所詮釋之義，歸納為三續十一事之體性，以總義之方式作了闡述。現在開始解釋第三部分，能詮釋之續之詞義。 『What is meant by 'entering properly'?』 Answer: It starts from gaining empowerment and generating faith in the wisdom of empowerment's meaning, appearance, existence, and the great equality. Therefore, one should strive to generate faith in the suchness of mantra. As it is said in the Vajra Mirror: 'To show the lineage of self-aware wisdom, self-appearance is manifested by awareness. The supreme vidyadhara is spontaneously accomplished. Although there is no power of samadhi, it cannot be moved by a Bodhisattva who trains in the ground. The Sugata and the field of activity are the same. It is the transmission of a person of awareness.' Also, in the Compendium of Intentions Sutra: 'The secret mind of the Buddhas, having realized, to whom is it revealed? It is the supreme of all empowerments. The three realms empower it.' And: 'Even a moment of knowing the essence of the heart, the blessings and qualities cannot be exhausted by the Buddhas. All the ultimate white merits are like the dust on the tip of a fingernail. Generating one in the Vajra essence is like a great mandala of the earth.' Therefore, those vidyadharas are unparalleled objects of offering in the world. As it is said in the Compendium of Intentions Sutra: 'The holy ones who have meaning, at all times in the three times, the Sugata Buddhas who dwell in the ten directions come and pay homage with mantras and aspirations.' And: 'Whoever holds the secret of the Vajra essence, riding on a chariot or other vehicle, if there is nothing else to do, then that vehicle is honored in the center of the Buddhas.' And in the Later Tantra of the Guhyasamaja: 'Whoever sees, touches, remembers well, hears only the name, believes, and holds even a part, and looks upon him as like Bodhi Vajra, I always pay homage to him.' As it is said. Furthermore, even just generating faith in the way of secret mantra has immeasurable benefits. As it is said in the Compendium of Intentions Sutra: 'Although there is no power of awareness to know the essence of the heart, just generating Bodhicitta can overcome the Madhyamaka.' And: 'In this secret of the Buddhas, whoever rejoices, whoever generates desire, will not be hindered by others, and will quickly obtain what they desire.' And so on, as widely taught in the tantras. Up to this point, the meaning of the tantra has been summarized into the nature of the three tantras and eleven topics, and explained in a general way. Now, the third part, the words and meanings of the expressive tantra, will be explained.

【English Translation】 'How does one practice properly?' Answer: It begins with receiving empowerment and generating faith in the wisdom of the meaning of empowerment, appearance, existence, and the great equality. Therefore, one should strive to generate faith in the suchness of mantra. As it is said in the Vajra Mirror: 'To show the lineage of self-aware wisdom, self-appearance is manifested by awareness. The supreme vidyadhara is spontaneously accomplished. Although there is no power of samadhi, it cannot be moved by a Bodhisattva who trains in the ground. The Sugata and the field of activity are the same. It is the transmission of a person of awareness.' Also, in the Compendium of Intentions Sutra: 'The secret mind of the Buddhas, having realized, to whom is it revealed? It is the supreme of all empowerments. The three realms empower it.' And: 'Even a moment of knowing the essence of the heart, the blessings and qualities cannot be exhausted by the Buddhas. All the ultimate white merits are like the dust on the tip of a fingernail. Generating one in the Vajra essence is like a great mandala of the earth.' Therefore, those vidyadharas are unparalleled objects of offering in the world. As it is said in the Compendium of Intentions Sutra: 'The holy ones who have meaning, at all times in the three times, the Sugata Buddhas who dwell in the ten directions come and pay homage with mantras and aspirations.' And: 'Whoever holds the secret of the Vajra essence, riding on a chariot or other vehicle, if there is nothing else to do, then that vehicle is honored in the center of the Buddhas.' And in the Later Tantra of the Guhyasamaja: 'Whoever sees, touches, remembers well, hears only the name, believes, and holds even a part, and looks upon him as like Bodhi Vajra, I always pay homage to him.' As it is said. Furthermore, even just generating faith in the way of secret mantra has immeasurable benefits. As it is said in the Compendium of Intentions Sutra: 'Although there is no power of awareness to know the essence of the heart, just generating Bodhicitta can overcome the Madhyamaka.' And: 'In this secret of the Buddhas, whoever rejoices, whoever generates desire, will not be hindered by others, and will quickly obtain what they desire.' And so on, as widely taught in the tantras. Up to this point, the meaning of the tantra has been summarized into the nature of the three tantras and eleven topics, and explained in a general way. Now, the third part, the words and meanings of the expressive tantra, will be explained.

ས་པར་བཤད་པ་ནི་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་སྤྱི་དོན་གྱི་གནད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ནི། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་། 19-1-135a དཔལ་རོང་ཟོམ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་མདོ་ཙམ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དེའི་གནད་ཟབ་མོ་རང་རྒྱུད་ལ་རྗེན་པར་མྱོང་བ་ནི། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་ལ་མྱོང་བ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཡོད་པའི་བླ་མ་མཚན་ཉིད་པ་ལས། དབང་གིས་སྨིན་པར་བྱས་ནས་དོན་བརྒྱུད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཐོབ་པ་དང་། གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་མོ་ཞལ་ལས་མཉན་པར་བྱ་བ་ལ་རག་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་རྙིང་མའི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་སུ་བསྟན་པའི་དོན། རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་སྔགས་ཀྱི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ལུགས་གཞན་ན་ཚུལ་བཞིན་སྨྲ་བ་མེད་དེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། འདི་ལས་གཞན་ན་ཆོས་འདི་ནི། །ཇི་ལྟར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །འདིར་འབྱུང་ལུགས་ཀྱང་གཞན་ན་ནི། །མེད་ཅེས་མཁས་རྣམས་ངེས་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱ་ཞིང་འཆང་བར་བྱ་ཡི། དད་མེད་བློ་ཆུང་རྣམས་ལ་གར་ཐོད་ཐོད་དུ་བསྟན་ན་མི་རུང་སྟེ། དབྱིངས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་སྙིང་ཁྲག་གི་དྭངས་མ་བཞིན་དུ་མཆོག་ཏུ་སྲུང་བར་གསུངས་པས་ན་ 19-1-135b སྣོད་མིན་ལ་གསང་བར་བྱ་ཞིང་། བློ་ལྡན་སྐལ་བ་བཟང་པོ་སྔགས་ལ་མཆོག་ཏུ་དད་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཡུལ་དུས་གང་ཟག་དམན་ཀྱང་བདག་ཅག་གི། སྙིང་ལ་དད་པའི་ཆུ་མཚོ་མ་བརྙོགས་པས། །རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་ཟླ་སྐར་གཟུགས། །ཅིག་ཅར་ཡིད་ལ་འཆར་བ་སྙམ་དུ་སེམས། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་དྲིན་ཅན་བླ་མ་ཡིས། །གསུང་གི་གནང་བ་ཡང་ཡང་བྱིན་ནས་སུ། །དགྱེས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཏད་པའི་མཐུས། །འདི་ཚུལ་སྨྲ་བའི་སྤོབས་པ་ཅུང་ཟད་ཐོབ། །ཟབ་གསང་རྗེན་པར་བཀྲལ་དང་བདག་བློའི་སྐྱོན། གང་མཆིས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་བཤགས་བགྱི་ཞིང་། །རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་དང་བླ་མ་ཡི། །མན་ངག་ལ་བརྟེན་ལེགས་པར་བཤད་པའི་དགེས། །ཆོས་དབྱིངས་དང་མཉམ་དག་པའི་སྣང་བ་ནི། །མཆོག་ཏུ་འོད་གསལ་བདེ་བའི་སྙིང་པོ་ཅན། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་གིས། །འགྲོ་ཀུན་ཡིད་ལ་རབ་དགའ་སྦྱིན་གྱུར་ཅིག །འཇིགས་བྲལ་སྔ་འ

【現代漢語翻譯】 關於地的解釋，應當通過榮和隆這兩種方式的完善解釋來理解。如此，對於進入無上瑜伽道的途徑，通過聞思斷除增益損減，略微闡述續部大王的總義要點。如同持明傳承總集，特別是對於一切智法王（Kunkyen Chokyi Gyalpo）和榮索班智達（Rongzom Pandita）這兩位的意旨，略作開示。然而，要赤裸裸地在自相續中體驗其深刻要點，必須從具有持明傳承的口訣和加持傳承的上師處，通過灌頂成熟，獲得意義傳承的加持，並聽聞解脫的甚深口訣。因此，在新譯密咒的珍貴續部中所闡述的意義，以及從持明者口中代代相傳的密咒的深刻要點，在其他宗派中沒有如實宣說。正如月稱（Chandrakirti）所說：『此法之外無此法，如其無有之方式，此中生起之理路，於他處亦無，智者應確知。』因此，應當以難得之想珍愛並持有它，不可隨意向無信和心量狹小者展示。因為空行母們也說，對於如此甚深的密咒要義，要像保護心血一樣珍視。 因此，應當對非器保密，並通過善巧地向具足智慧、善緣和對密咒具有極大信心者開示，使秘密真言心髓的珍貴教法在一切時處興盛。在此陳述：即使所處的地點、時間和人物低劣，但我們心中對上師的信心之水沒有渾濁。我認為，持明傳承的加持，如同明月星辰般同時顯現在心中。原始怙主（Kadam Gonpo），恩德無上的上師，多次給予口頭許可，憑藉著令您歡喜的意旨，我獲得些許講述此理的勇氣。對於我所揭示的甚深秘密，以及我智慧的缺陷，我向三根本（Tsa-sum，上師、本尊、護法）和諸神懺悔。憑藉著依賴持明傳承的教言和上師的口訣，以及善妙的解釋，愿與法界同等清凈的顯現，成為具有最勝光明和安樂本質的，化為文殊（Jampel）之喜，以甘露之果位，給予一切眾生心中極大的喜悅！無畏的...

【English Translation】 The explanation of the ground should be understood through the excellent explanations of both Rong and Long. Thus, regarding the way to enter the path of unsurpassed mantra, having cut off the imputations and subtractions through hearing and thinking, a slight exposition of the key points of the general meaning of the great king of tantras. Like the general collection of Vidyadhara (Rigdzin) lineages, especially for the intention of both Omniscient Dharma King (Kunkyen Chokyi Gyalpo) and Rongzom Pandita, a brief instruction is given. However, to experience its profound key points nakedly in one's own mindstream, one must, from a qualified lama who has the oral instructions and blessings of the Vidyadhara lineage, be matured through empowerment, receive the blessings of the meaning lineage, and listen to the profound oral instructions of liberation. Therefore, the meaning explained in the precious tantras of the new translation mantras, and the profound key points of the mantras transmitted orally from the mouths of the Vidyadharas, are not spoken of as they are in other traditions. As Chandrakirti said: 'Outside of this Dharma, there is no such Dharma, in the way that it does not exist, the reason for arising in this, is also not in other places, the wise should know for sure.' Therefore, it should be cherished and held with the thought of being difficult to obtain, and should not be shown casually to those who are faithless and small-minded. Because the dakinis also said that for such profound meanings of mantras, one should cherish them like protecting the essence of one's heart's blood. Therefore, it should be kept secret from those who are not vessels, and by skillfully showing it to those who have wisdom, good fortune, and great faith in mantras, may the precious teachings of the secret mantra essence flourish in all times and places. Here it is stated: Even if the place, time, and person are inferior, the water of faith in the heart of us has not been muddied. I think that the blessings of the Vidyadhara lineage, like the moon and stars, appear simultaneously in the heart. The primordial protector (Kadam Gonpo), the kind and unsurpassed lama, gave oral permission many times, and by the power of entrusting the intention that pleases you, I have gained some courage to speak of this reason. For the profound secrets that I have revealed, and the defects of my wisdom, I confess to the Three Roots (Tsa-sum, Guru, Yidam, Protector) and the deities. By relying on the teachings of the Vidyadhara lineage and the oral instructions of the lama, and by the virtue of the excellent explanation, may the appearance of purity equal to the Dharmadhatu, become the essence of supreme luminosity and bliss, transform into the joy of Manjushri (Jampel), and give great joy to the hearts of all beings with the fruit of nectar! Fearless...

གྱུར་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེངས། །ལུང་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་རྔ་ཕྱོགས་ཀུན་བསྒྲགས། །རིགས་ལམ་སེང་གེའི་ང་རོས་ས་གསུམ་ཁྱབ། ། 19-1-136a མཚུངས་མེད་དགེ་མཚན་སྣང་བ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པའང་རྒྱལ་དབང་མཚོ་འཁྲུངས་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་ཚབ་འཇིགས་བྲལ་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པས་གསུང་གི་བསྐུལ་བ་སྔ་ཕྱིར་གནང་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་དང་འབྲེལ་བར་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པའི་དུས་སུ་རྩ་གསུམ་ལྷ་ལ་གནང་བ་ཞུས་ཤིང་། དེ་ཉིན་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྲིས་ཤིག་ཅེས་གསུང་གི་གནང་བ་བྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། བདག་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་མར་མེ་ཁྲི་ཕྲག་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་སོགས་ཕུལ་ནས་རྩ་གསུམ་ལྷ་ཡི་ཚོགས་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་སྟེ། རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་དང་། དཔལ་མགོན་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་གི་སྣང་བ་དང་མ་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པས། ས་སྐྱོང་གི་ལོ་ཧོར་ཟླ་གསུམ་པའི་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚེས་བཅུ་ལ་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བགྱིས་པ་འདིས་ཀྱང་གསང་སྔགས་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་པར་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་འགྲོ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གནས་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག །དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །མངྒ་ལམ།། །། 19-1-136b empty page 19-2-1a

目錄 密集疏除十方暗總義光明本性 所說續殊勝 正說續義 說入覺者差別法,續意趣疏 安立具其義之續義 成續之因議題 議所緣 通達果位續義 總說三續安立 所證之基續 能證之方便或道續 道定義 類別 總說無上密續道 無上密續道各別說 修道之法 所證之果續 道續各別說 說諸廣略次第之因 說所論義 性空見 定義 類別 方便 立密乘見勝於顯乘 安立密乘見 各別安立 立清凈 立正等 立無別 立共同 目的 不動禪定 定義 類別 方便 目的 行為 定義 類別 方便 目的 陳設壇城 定義 類別 方便 目的 漸行灌頂 定義 類別 方便 目的 清凈誓言 定義 類別 彼等要義 目的 如實修持 定義 類別 方便 目的 供奉對境 定義 類別 供奉分法 目的 神變事業 定義 類別 方便 目的 和合印 定義 類別 定義 目的 持咒 定義 類別 修持分法 目的 說結尾 說無二甚深續義 所授器功德

【現代漢語翻譯】 豎起轉變教法的勝幢！ 將經教證悟之法鼓響徹四方！ 以理路雄獅的吼聲震懾三界！ 愿無與倫比的吉祥景象得以增長！ 如是，由嘉瓦（རྒྱལ་དབང་，勝利者） 措吉（མཚོ་སྐྱེས，海生） 嘉瓦（རྒྱལ་བ，勝利者）的法嗣，無畏（འཇིགས་བྲལ）大導師 貝瑪 沃賽 多昂林巴（པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པ，蓮花光明總持洲）前後多次口頭勸請，尤其是在一切智者（ཀུན་མཁྱེན）的紀念法會之際，于會供之時向三根本（རྩ་གསུམ）本尊祈請，並從那天開始口頭允許我書寫。因此，我，蔣揚 嘉貝 多杰（འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ，文殊喜金剛），也供養了成千上萬的燈盞和會供等，並向三根本本尊的眾會強烈祈禱，憑藉未曾遠離持明傳承的教言和 貝瑪 袞（དཔལ་མགོན）上師們的言教之光明，于薩迦（ས་སྐྱོང）年藏曆三月上弦初十圓滿完成。愿以此功德，使密咒心髓的教法在一切方時增長廣大，一切眾生獲得殊勝菩提之果位！吉祥！吉祥！吉祥！ 善哉！ 目錄 密集疏除十方暗總義光明本性 所說續殊勝 正說續義 說入覺者差別法，續意趣疏 安立具其義之續義 成續之因議題 議所緣 通達果位續義 總說三續安立 所證之基續 能證之方便或道續 道定義 類別 總說無上密續道 無上密續道各別說 修道之法 所證之果續 道續各別說 說諸廣略次第之因 說所論義 性空見 定義 類別 方便 立密乘見勝於顯乘 安立密乘見 各別安立 立清凈 立正等 立無別 立共同 目的 不動禪定 定義 類別 方便 目的 行為 定義 類別 方便 目的 陳設壇城 定義 類別 方便 目的 漸行灌頂 定義 類別 方便 目的 清凈誓言 定義 類別 彼等要義 目的 如實修持 定義 類別 方便 目的 供奉對境 定義 類別 供奉分法 目的 神變事業 定義 類別 方便 目的 和合印 定義 類別 定義 目的 持咒 定義 類別 修持分法 目的 說結尾 說無二甚深續義 所授器功德

【English Translation】 Raise the victory banner of the transformed teachings! Proclaim the Dharma drum of scripture and realization in all directions! May the lion's roar of reasoning pervade the three realms! May the unparalleled auspicious phenomena increase! Thus, by the repeated oral exhortations of the regent of Gyalwang (རྒྱལ་དབང་, Victorious One) Tso Kyés (མཚོ་སྐྱེས, Ocean-Born) Gyalwa (རྒྱལ་བ, Victorious One), the great teacher Jigdral (འཇིགས་བྲལ, Fearless) Pema Osel Do-ngak Lingpa (པདྨ་འོད་གསལ་མདོ་སྔགས་གླིང་པ, Lotus Light Clear Sutra and Tantra Land), and especially in connection with the memorial service of the Omniscient One (ཀུན་མཁྱེན), during the Tsok offering, I requested the Three Roots (རྩ་གསུམ) deities, and from that day on, I was given oral permission to write. Therefore, I, Jamyang Gyepai Dorje (འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ, Manjushri Delightful Vajra), also offered tens of thousands of lamps and Tsok offerings, and strongly prayed to the assembly of the Three Roots deities, relying on the entry of intelligence that has never been separated from the teachings of the Vidyadhara lineage and the light of the words of the glorious Gurus, and completed it on the tenth day of the waxing moon in the third month of the Sa-kya (ས་སྐྱོང) year. May this also be a cause for the teachings of the essence of Secret Mantra to increase and spread in all directions and times, and may all beings attain the supreme state of enlightenment! Auspicious! Auspicious! Auspicious! Mangalam! Table of Contents 'Dense, Clearing Away the Darkness of the Ten Directions: The Luminous Essence of Totality' The Excellence of the Spoken Tantra The Meaning of the Tantra Explained Explaining the Differentiated Dharmas of Entering the Awakened Ones, a Commentary on the Intent of the Tantra Establishing the Meaning of the Tantra That Possesses Its Meaning Topics on the Causes for Becoming a Tantra Examining the Object of Focus Understanding the Meaning of the Tantra of the Fruition State General Explanation of the Establishment of the Three Tantras The Basis Tantra of What Is to Be Attained The Means or Path Tantra for Attaining It Definition of the Path Categories General Explanation of the Unsurpassed Secret Mantra Path Individual Explanation of the Unsurpassed Secret Mantra Path The Method of Practicing the Path The Result Tantra of What Is to Be Attained Individual Explanation of the Path Tantra Explaining the Causes for the Extensive and Concise Stages Explaining the Meaning of What Is Being Discussed The View of Emptiness Definition Categories Means Establishing the View of Secret Mantra as Superior to the Exoteric Vehicle Establishing the View of Secret Mantra Individual Establishment Establishing Purity Establishing Equality Establishing Non-Difference Establishing Commonality Purpose Immovable Samadhi Definition Categories Means Purpose Conduct Definition Categories Means Purpose Arranging the Mandala Definition Categories Means Purpose Gradual Empowerment Definition Categories Means Purpose Pure Vows Definition Categories Their Essential Points Purpose Practicing Truthfully Definition Categories Means Purpose Offering to the Objects of Veneration Definition Categories Methods of Offering Purpose Miraculous Activities Definition Categories Means Purpose Union Mudra Definition Categories Definition Purpose Mantra Recitation Definition Categories Methods of Practice Purpose Saying the Conclusion Explaining the Non-Dual Profound Tantra Qualities of the Vessel to Be Given