jmp2106_十八品之詞解.g2.0f
局米旁大師教言集MP256十八品之詞解 21-6-168a 十八品之詞解 ༄༅། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་ཚིག་འགྲོལ་བཞུགས་སོ། ། 21-6-168b ༄༅། །ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། གཞིའི་ལེའུ་འདིར། བསྒོམ་བྱ་ཐེག་གསུམ་གྱི་རང་འབྲས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་འདིར་སྔགས་བླ་མེད། དེ་ལའང་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལས་འདིར་རྫོགས་རིམ་སྟོན་ཅིང་དེ་ནི་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་ཟབ་གནད་སྙིང་པོའོ། །བསྒོམ་བྱའི་སྔོན་དུ་གནས་ལུགས་ཤེས་དགོས། དེ་ལ་ཡང་གྲུབ་མཐའི་བློས་བཞག་པའི་རིམ་པ་མང་ན་ཡང་། འདིར་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་གནད་མཐུན་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་།དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་གསང་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་མཛོད་ཁང་ཡིན་ནོ། །དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། དང་པོ་གཞི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ་གཏན་ལ་དབབ། ལམ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དུ་ཉམས་སུ་བླང་། ཐོབ་བྱ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་ལ་བཟླ་བ་གསུམ་གྱི་དང་པོ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཅེས་མིང་དུ་བཏགས་པའི་གནས་ལུགས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གདོད་ནས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སམ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འོད་གསལ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་ནི། མུན་པ་དང་བྲལ་བ། སྣང་བ་དང་ལྡན་པ་གཉིས་མཚོན་པ་ལྟར། སྒྲིབ་པས་མ་གོས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་དང་ལྡན་པའི་མིང་སྟེ། དེས་ན་སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་མཁྱེན་ཆ་རིག་པའི་ངོས་ནས་བསྟན། དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་སམ་ཡེ་ནས། མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པས་ན་རབ་ཏུ་ཞི་བ་སྟེ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དམ། རང་བཞིན་ཅན་དུ་བཞུགས་པའོ། །འདིས་ནི་སྟོང་ཆ་བསྟན། 21-6-169a རིག་པ་དང་སྟོང་པ་དེ་གཉིས་པོའི་དཔེ་ནི་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་བ་དང་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་དེ། མཁྱེན་ཆ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རིག་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབྱིངས་དེ་ནི་ལམ་གྱི་བྱེད་རྩོལ་ལྟ་བུ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུས་བྱས་འཁོར་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཞི་བའི་སྐྱོན་གཉིས་ཀས་ཀྱང་མ་རེག་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པས་ན། ངོ་བོ་ལ་སྣང་སྟོང་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་ཅིང་མྱང་འདས་བདེན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། འཁོར་བ་བདེན་པ་བསལ་བྱའང་མེད་ཅིང་། དེའི་དབང་གིས་སྐྱོན་ཕར་འགྲོ་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཚུར་འོང་བའང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་འཇུག་པ་དེར་མི་རྒྱུ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་ཆད་པ་སྟེ། འཁོར་འདས་སྣང་སྟོང་སྐྱོན་ཡོན་སོགས་སུ་སྒྲ་རྟོག་གིས་གང་གཞལ་བ་ཐམས་ཅད་དཔྱད་བཟོད་དུ་མི་འག
【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP256十八品之詞解 21-6-168a 十八品之詞解 ༄༅། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་ཚིག་འགྲོལ་བཞུགས་སོ། ། 21-6-168b ༄༅། །ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། 頂禮上師！ 此乃基礎品。若欲于所修之三乘（小乘，大乘，金剛乘）之自果生起定解，必經三種道（出離道，菩提心道，無二慧道）。此處講的是無上瑜伽。無上瑜伽又分生起次第和圓滿次第，此處講的是圓滿次第，此乃一切續部之甚深精要。 于修習之前，需先了知實相。然關於實相，各宗各派有諸多臆造之次第。此處所講，乃是契合顯密一切經續之要義，是為確鑿之精髓：二諦（勝義諦，世俗諦）無別。此乃諸佛之不共行境，故為秘密；亦是一切法之生處，故為寶藏。 欲決定此（二諦無別）理，初，需決定基之真諦無別；次，于道中修持輪涅無別；終，于果位證得基果無別。此處為三者之初：名為『真諦無別』之實相，其自性為何？ 其自性即是本初光明之智慧，亦名如來藏。『光明』二字，如其所示，既離黑暗，又具顯現。如是，既無染污，又具智慧之明分，故名離垢之智慧。此是從智慧明分之角度而宣說。 此智慧，于無始之時，不落於任何邊際，故為寂滅，即無戲論之自性，安住于本性之中。此是就空性而言。 21-6-169a 智慧與空性二者，譬如日之精要光明，與虛空之無有遮蔽。明分任運成就，自性非為造作。 如是，此般智空雙運之法界，不依賴於道之勤作，而是自性清凈。既不為有為之輪迴所染，亦不墮于偏袒寂滅之過失，故為大清凈。 因其本初即安住於此般狀態，故本體于顯空上無有分別，無需證實涅槃為真，亦無需破除輪迴為真。因此，過患不會遠去，功德亦不會到來。 如是，世俗之名言與分別念亦無法涉入，故世俗之戲論徹底止息。一切以名言與分別念衡量之輪涅、顯空、功過等，皆不可堪忍觀察。
【English Translation】 Collected Teachings of Ju Mipam, MP256, Explanation of Terms in Eighteen Chapters 21-6-168a Explanation of Terms in Eighteen Chapters ༄༅། །ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་ཚིག་འགྲོལ་བཞུགས་སོ། ། 21-6-168b ༄༅། །ན་མོ་གུ་ར་ཝེ། Namo Gurave! Homage to the Guru! This is the basic chapter. If one wishes to have a definite understanding of the self-result of the three vehicles (Śrāvakayāna, Mahāyāna, Vajrayāna) to be cultivated, one must go through three paths (the path of renunciation, the path of bodhicitta, the path of non-dual wisdom). Here, we are talking about Anuttarayoga. Anuttarayoga is divided into generation stage and completion stage, and here we are talking about the completion stage, which is the profound essence of all tantras. Before practicing, one must first understand the true nature. However, regarding the true nature, there are many fabricated sequences by various schools. What is said here is the essence of certainty that is in line with all the scriptures of exoteric and esoteric: the inseparability of the two truths (ultimate truth, conventional truth). This is the uncommon realm of activity of all Buddhas, so it is secret; it is also the source of all dharmas, so it is a treasure. To determine this (inseparability of the two truths), first, it is necessary to determine the inseparability of the base truth; second, to practice the inseparability of samsara and nirvana on the path; and finally, to realize the inseparability of the base and result in the result. Here is the first of the three: What is the nature of the reality called 'inseparability of the two truths'? Its nature is the wisdom of primordial luminosity, also known as the Tathāgatagarbha. The word 'luminosity', as it shows, is both free from darkness and has manifestation. Thus, it is free from obscurations and has the clarity of wisdom, hence the name wisdom free from obscurations. This is spoken from the perspective of the clarity of wisdom. This wisdom, from the beginningless time, does not fall into any extreme, so it is peaceful, that is, the nature of non-proliferation, residing in its own nature. This is in terms of emptiness. 21-6-169a The example of wisdom and emptiness is like the essence of the sun's luminosity and the unobstructed sky. The clarity is spontaneously accomplished, and the nature is unconditioned. Thus, this Dharmadhatu of the union of wisdom and emptiness does not depend on the effort of the path, but is naturally pure. It is not touched by the two faults of conditioned samsara and the one-sided peace of the unconditioned, so it is great purity. Because it has always resided in such a state, the essence has no distinction between appearance and emptiness, there is no need to prove that nirvana is true, and there is no need to eliminate that samsara is true. Therefore, faults do not go away, and merits do not come. Thus, worldly names and conceptual thoughts cannot be involved, so worldly proliferation is completely stopped. All samsara, nirvana, appearance, emptiness, merits, faults, etc., which are measured by names and conceptual thoughts, cannot withstand examination.
ྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ཅིང་དེའི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་འདི་ནི་དོན་དམ་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན། གྲུབ་མཐའི་བློས་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ། སྐྱེ་བ་མེད་བར་གནས་པ་དོན་དམ་མོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུར་བཏགས་ཤིང་ཞེན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུའང་བཞག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འདས་ཏེ་ཡོད་མེད་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གནས་ལུགས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་པས་ན་ཀུན་རྫོབ་དུ་ནི་གྲུབ་ཅེས་སམ། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ཅེས་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་པའི་ 21-6-169b གནད་ཀྱིས་སོ། །དེའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་ན། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་ཅེས་སུ་སྒྲ་དང་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཙམ་མོ། །དབྱིངས་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་དབྱེ་ན། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད། བརྟག་ན་མི་བདེན་ཞིང་གཡོ་ཞིང་མི་རྟག་པས་ན་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་དཀའ་བས་ཟབ་པ་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་སྤངས་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པས་ན། འགྱུར་བའི་ཟུག་རྡུ་དང་བྲལ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གྱི་འཇོག་ཚུལ་འདི་ལ་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་གྱིས་བཞག་པ་ནི་སྣང་ཆ་དང་སྟོང་ཆ་ལ་འཇོག་པས་དེ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་འདྲ་ཞིང་མཉམ་ལ། འདིར་གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་གནས་པ་ནི་མདོ་རྣམས་ནའང་མང་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་པས་ཕན་ཚུན་ཤན་ཤོར་བར་མི་བྱ་ལ། ཕྱི་མའི་འཇོག་ཚུལ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་ཡང་དག་དང་ཡང་དག་མིན་པར་ཕྱེས་ནས་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ཡིན་པས། གཞུང་འདིར་ཡང་། ཐ་སྙད་བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་ 21-6-170a རབ་དབྱེ་ན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས། མྱང་འདས་དཔྱད་བཟོད་དམ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་མིན་པར་ཤན་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ཡང་། སྒྱུ་མ་ཆུ་ཟླ་སྤྲུལ་པ་གཟུགས་བར
【現代漢語翻譯】 因為遮蔽的緣故是世俗諦，並且它的一切因由都已平息。因此，由於超越了區分『這是世俗』和『這是勝義』的行境，所以，如『由宗派的分別念所生起顯現的是世俗，無生而住的是勝義』等，安立並執著的二諦也不存在，因此超越了這些，有無等一切戲論都已平息。其原因是，就實相而言，二諦不可分割，因此不能說在世俗中成立，或在勝義中不成立，關鍵就在於此。 總結：如此，法界中顯現和空性的自性是無二的，也是不可分割的。因此，世俗諦和勝義諦也是不可分割的，這僅僅是用聲音和詞語來表達而已。即使法界是如此，但依賴於顯現的方式，以名言的方式進行區分，就像這樣，被錯覺所包含，受能取所取分別唸的影響而顯現的輪迴之法，如果加以觀察，是不真實的、動搖的、無常的，因此具有欺騙性的法就是世俗諦。而難以證悟的甚深，一切戲論都已平息，具有智慧的明光，斷除了所有痛苦，因此被大涅槃所包含的法，超越了微塵和剎那之法，脫離了變化的痛苦，具有不變的自性，這就是勝義諦。 對於世俗諦和勝義諦的安立，以顯現的方式和存在的方式來安立，就是以顯現部分和空性部分來安立，這在輪迴和涅槃中是相同且平等的。而這裡，存在的方式和顯現的方式相同或不同，就安立為勝義諦和世俗諦的宗派。如此兩種偉大的傳統在經部中也多有出現，因此不應互相混淆。后一種安立方式是以名言推理的量來區分正確與不正確，從而安立二諦的方式。因此，本論中也說：『以名言二諦的方式來區分。』應當如此理解，以勝義諦的量來衡量，涅槃並非是可以被分析或真實成立的，區分這一點非常重要。此外，在具有二取顯現的行境中，不穩定的、動搖的世俗，如此顯現的各種事物，如幻術、水月、化身、影像……
【English Translation】 Because of obscuration, it is the conventional truth, and all its causes are pacified. Therefore, since it transcends the scope of distinguishing 'this is conventional' and 'this is ultimate,' the two truths that are established and clung to, such as 'what arises from the mind of philosophical tenets is conventional, and what abides without arising is ultimate,' do not exist. Therefore, it transcends these, and all elaborations such as grasping at existence and non-existence are pacified. The reason for this is that, in terms of the nature of reality, the two truths are indivisible, so it cannot be said that it is established in the conventional or not established in the ultimate. The key lies in this. In conclusion: Thus, in the realm of phenomena, the nature of appearance and emptiness is non-dual and indivisible. Therefore, the conventional truth and the ultimate truth are also indivisible, and this is merely expressed with sounds and words. Even if the realm of phenomena is such, relying on the way of appearance, distinguishing them in terms of mere names, like this, all the phenomena of samsara that are included in illusion and appear under the influence of the grasping mind are untrue, wavering, and impermanent when examined. Therefore, the deceptive phenomena are the conventional truth. And the profound, which is difficult to realize, all elaborations are pacified, the clear light of wisdom, and the phenomena included in the great nirvana because all suffering is abandoned, transcend the phenomena of particles and moments. Therefore, it is free from the suffering of change and has an unchanging nature, which is considered the ultimate truth. Regarding the establishment of conventional and ultimate truths, establishing them in terms of the way of appearance and the way of being is to establish them in terms of the appearing part and the empty part, which is the same and equal in both samsara and nirvana. Here, the way of being and the way of appearance are the same or different, and the school establishes them as ultimate and conventional truths. Such two great traditions often appear in the sutras, so they should not be confused with each other. This later way of establishing is to distinguish between correct and incorrect by the measure of nominal reasoning, thereby establishing the two truths. Therefore, in this treatise, it is also said: 'Distinguishing by the way of the two nominal truths.' It should be understood in this way that, measured by the measure of ultimate truth, nirvana is not something that can be analyzed or truly established. It is important to distinguish this. Furthermore, in the realm of experience with dualistic appearances, the unstable and wavering conventional, the various things that appear in this way, such as magic, water moons, emanations, images...
ྙན་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ལ། མེད་ཀྱང་སྣང་ནི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་ན་རགས་པའི་གཞི་དང་ཕྲ་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་སྟོང་ཞིང་། ཆོས་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་ཆད་པས་བརྟག་པར་མི་བཟོད་ཀྱང་། མ་བརྟགས་མ་དཔྱོད་པར་བག་ཡངས་སམ་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མེད་བཞིན་དུ་ཡང་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་བག་ཆགས་གང་ཞིག་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཅི་ལྟར་ན་དྷ་དུ་ར་ཟོས་པ་ཡི་གང་ཟག་གི་མིག་ལམ་དུ་གླང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད། སྣང་བ་དེ་ཡི་ཡིན་ལུགས་སམ་གནས་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའི་ཆ་དེ་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཞིང་དེའི་སྣང་ཆ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་སྟེ། དེ་ལྟར་ 21-6-170b སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་སོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། ཆོས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ནི་སྣང་སྟོང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལམ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ནི། འཁོར་བ་དེ་ཡི་རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོང་པའི་ཆ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་དང་། མཁྱེན་ཆ་འོད་གསལ་བའི་དོན་དམ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་དང་འབྲས་བུའི་དོན་དམ་བསྟན་པའོ། །དེ་ཡང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བ་ལྔ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་ལྔ་འབྱུང་བས་ན་འབྲས་བུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ལ་འདུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་དབྱིངས་དང་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་གཉིས་པོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིར་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པས་ན། སྣང་ཚུལ་འཁོར་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་གནས་ཚུལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གནས་པ་སྟེ་གཤིས་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དོ། །དབྱིངས་དོན་དམ་དང་འོད་གསལ་བའི་དོན་དམ་དབྱེར་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དྲི་མར་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པའི་མྱང་འདས་སུ་ཅི་ལྟར་རུང་སྙམ་ན། འདི་ལྟར་མ་དག་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོར་སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པ་དྲི་མར་ལྡན་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་སྣང་ན་ཡང་། སྣང་བ་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་གྲུབ་ན་མྱང་འདས་སུ་མི་རུང་ཡང་། འཁོར་བ་ཉིད་རིགས་པས་བརྟགས་ན་མ་གྲུབ་པས་ན་ད
【現代漢語翻譯】 如果像這樣詳細觀察，會發現自性成立的微塵也不存在。即使不存在，顯現仍然存在。這些顯現的事物，如果用究竟的理智去詳細觀察，會發現作為粗大基礎和微細根本的物質，連極微塵也不存在。因此，它們如同虛空般空曠。由於諸法各自的體性完全斷絕，無法被觀察。但在未經觀察和分析的情況下，僅僅在輕鬆或愉悅的狀態下，各種各樣的自性顯現出來，就像本不存在卻顯現的幻化馬、牛等一樣。那麼，明明不存在卻顯現的原因是什麼呢？這是因為從無始以來串習的習氣，以及由迷惑自性的緣起所產生的。例如，就像服用了曼陀羅花的人，眼中會顯現出大象等事物一樣。因此，這些迷惑的顯現，其自性空性，既沒有法我，也沒有人我。這正是顯現事物的實相或存在方式。因此，空性的部分被稱為究竟，而顯現的部分則被稱為世俗。像這樣， 在顯現的同時，也沒有生和住等成立。因此，那個法的自性或存在方式，就是顯現與空性無二無別地存在。因此，它是真諦無別的自性。 第二，道、輪迴、涅槃無別：輪迴的自性，從一開始就是無生的自性，完全清凈的空性部分是法界的究竟，而明智的光明究竟，則顯示了智慧和果位的究竟。也就是說，在自生智慧本身中，有五種反向的區分，並以此為基礎產生五身。因此，果位和智慧的究竟都彙集于光明之中。像這樣，空性法界和光明智慧二者無二無別，不可分割。因此，顯現為輪迴的狀態，其存在方式卻是自性涅槃。也就是說，體性上輪迴與涅槃無二無別，二諦不可分割。即使法界究竟和光明究竟可以無別，但如果認為具有垢染的輪迴如何能成為無垢染的涅槃，這是因為在不清凈的心識面前，痛苦和煩惱聚集的垢染顯現為輪迴之法。然而，如果輪迴如顯現般成立，就無法成為涅槃。但如果用理智觀察輪迴，就會發現它並不成立。
【English Translation】 If we examine closely in this way, we find that not even a particle of self-established nature exists. Even though it doesn't exist, appearances still occur. These appearances, if examined closely with ultimate reasoning, reveal that even the smallest particle of matter, which serves as the basis for the gross and the root for the subtle, does not exist. Therefore, they are empty like the sky. Because the characteristics of each dharma are completely severed and cannot be examined, various kinds of self-nature appear in a relaxed or pleasant state, without examination or analysis, just like illusory horses and cattle that appear even though they don't exist. What is the cause of these appearances that occur even though they don't exist? It is the habitual tendencies accumulated from beginningless time, and the interdependent arising from the nature of delusion. For example, just as elephants and other things appear in the eyes of someone who has consumed Dhatura. Therefore, these deluded appearances are empty of self-nature, without self of phenomena and without self of person. That is the reality or the way of being of these appearances. Therefore, the aspect of emptiness is called ultimate, and the aspect of appearance is designated as conventional. In this way, even at the moment of appearance, there is no establishment of arising, abiding, etc. Therefore, the nature or the way of being of that dharma is the state of appearance and emptiness being inseparable. Therefore, it is the nature of indivisible truth. Secondly, the inseparability of path, samsara, and nirvana: The nature of samsara, from the very beginning, is the nature of non-arising, the completely pure aspect of emptiness is the ultimate of the dharmadhatu, and the ultimate of clear light of wisdom shows the ultimate of wisdom and fruition. That is, in the self-arisen wisdom itself, there are five reverse distinctions, and based on that, the five kayas arise. Therefore, the ultimate of fruition and wisdom are gathered in the clear light. In this way, emptiness dharmadhatu and clear light wisdom are inseparable and indivisible. Therefore, the state of appearing as samsara is naturally abiding in nirvana. That is, in essence, samsara and nirvana are inseparable, and the two truths are indivisible. Even if the ultimate of dharmadhatu and the ultimate of clear light are inseparable, one might wonder how samsara, which is full of defilements, can become nirvana, which is without defilements. This is because, in the eyes of impure minds, the defilements gathered by suffering and afflictions appear as the dharma of samsara. However, if samsara were established as it appears, it could not become nirvana. But if we examine samsara with reasoning, we find that it is not established.
ྲི་མར་ལྡན་པ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་གདོད་ནས་དག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་དང་། གཞི་ཐ་དད་པ་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་དབྱེ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པས་དོན་དམ་པར་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དེ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་གཞན་ 21-6-171a དུ་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན། འཁོར་འདས་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པ་ནི་ལོག་པའི་བློ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་ཤིང་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་བའི་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུའང་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཅེས་ཁ་འབྱམས་ཚིག་གི་ལྟ་བས་དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་ངོར་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཏུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན།དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ཕྲ་མོ་ཡང་མ་ནོར་བར་ཤེས་པ་གཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ཐོབ་བྱ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་ནི། དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པ་གང་ཞིག་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་ངོར་བདེན་པར་གྱུར་པ།དོན་དམ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ནི། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཡེ་ནས་གནས་པའམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ངོ་བོ་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་གསལ་བ། དེ་ཡང་མི་ཤེས་པ་ལས་ལོག་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་སྟེ་གསལ་སྟོང་རིག་པ་དེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །འདི་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བཞུགས་པས་ན་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཞེ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་རྩོལ་བས་མ་བསྐྱེད་པར་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ་བཅུད་དང་ལྡན་ 21-6-171b པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་ན། སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཀུན་ཡེ་ནས་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་། དྲི་མ་དེའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་མཐའ་འམ་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ནི་སྤང་བཆེན་པོ་དང་། དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཟབ་མོ་སྐུ་དང་རྣམ་རྟོག་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་གདོད་ནས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་ལྔ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་མན་ཤེལ་གྱི་རང་མདངས་རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་པ་ལྟར་སོ་སྐྱེའི་ངོར་མི་སྣང་ཞིང་བློས་བརྟག་དཔྱད་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་ཟབ་པའོ། །འོད་གསལ་བའི་རང་གདངས་མཁྱེན་ཆ་ཡེ་ཤེས་མ་འ
【現代漢語翻譯】 具有煩惱的輪迴的自性絲毫也不存在，本來清凈，是法界（藏文：དབྱིངས་，梵文：ākāśa，梵文羅馬擬音：ākāśa，漢語字面意思：虛空）的勝義諦。由於基（藏文：གཞི་）的各異以及現象（藏文：རྣམ་པ་）的分別，在真實的意義上，法（藏文：ཆོས་）並不成立，因此勝義諦中輪迴與涅槃沒有分別，顯示了生死寂滅的平等性。除了這個之外，如果認為輪迴和涅槃是不同的，那就是錯誤的知見。因為對於事物的真如（藏文：དེ་ཁོ་ན་ཉིད）極度愚昧，並且沒有理解勝義諦經典（藏文：མདོ་སྡེ）的甚深密意。如果這樣不理解，即使在名言（藏文：ཐ་སྙད）的錯亂顯現中，也以『輪迴涅槃無別』的空洞言辭，將善惡、功過等同看待，這是不行的。因為在迷惑者的境界中，一切顯現都如實不虛地存在著因果關係，所以對於善惡的取捨，即使是細微之處也要準確無誤地瞭解。 第三，所證之基與果無別：無論何時，法性（藏文：ཆོས་ཉིད）的自性都不會改變，對於聖者（藏文：འཕགས་པ་）來說是真實的。勝義諦的自性是自性光明（藏文：རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་），是如來藏（藏文：བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་，梵文：tathāgatagarbha，梵文羅馬擬音：tathāgatagarbha，漢語字面意思：如來胎），不依賴因緣而本來存在或自然成就。那麼，它的特點是什麼呢？本體是空性（藏文：སྟོང་），自性是光明（藏文：གསལ་བ）。從無明（藏文：མ་ཤེས་པ་）中解脫的智慧（藏文：ཡེ་ཤེས་）是空明無別、遠離對境（藏文：ཡུལ་）而自顯的自性。因此，光明、空性、覺性這三者是無別的法性。它不依賴於道的因緣，遍佈于輪迴和涅槃的一切，所以是自性任運成就的壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，梵文：maṇḍala，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：圓圈）。為什麼是壇城呢？因為它不是由因緣造作，而是本來任運圓滿的無上菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་，梵文：bodhi，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺悟）的精華，具有精華的緣故。 詳細解釋它的狀態：一切遮蔽的垢染本來就不存在，因此是完全清凈的。由於垢染的因——分別念（藏文：རྣམ་པར་རྟོག་པ་）的戲論（藏文：སྤྲོས་པ་）完全斷除，所以遠離一切邊或偏頗，這是大解脫。法界（藏文：དབྱིངས་）本身具有甚深的法身（藏文：སྐུ་）和分別念寂滅的智慧，以及本來不離的證悟（藏文：རྟོགས་པ་），因此具有大證悟。雖然與五身（藏文：སྐུ་ལྔ་）不離，但就像曼塞爾（一種寶石）的本色沒有遇到因緣時，在凡夫面前不會顯現，並且無法通過思維分析如實證悟，所以是甚深的。光明自顯的覺性智慧尚未……
【English Translation】 The nature of samsara, which is filled with afflictions, does not exist even slightly; it is primordially pure, the ultimate truth of the Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་, Sanskrit: ākāśa, Romanized Sanskrit: ākāśa, literal meaning: space). Because the basis (Tibetan: གཞི་) is different and the phenomena (Tibetan: རྣམ་པ་) are distinct, the Dharma (Tibetan: ཆོས་) does not exist in the true sense. Therefore, in the ultimate truth, there is no distinction between samsara and nirvana, showing the equality of existence and peace. Other than this, if one thinks that samsara and nirvana are different, it is a wrong view. This is because one is extremely ignorant of the suchness (Tibetan: དེ་ཁོ་ན་ཉིད) of things and has not understood the profound meaning of the definitive sutras (Tibetan: མདོ་སྡེ). If one does not understand in this way, even in the confused appearances of conventional reality (Tibetan: ཐ་སྙད), it is not right to equate virtue and vice, merits and faults, with empty words of 'samsara and nirvana are inseparable'. Because in the realm of delusion, all appearances exist with infallible cause and effect, one must know the subtle distinctions of what to accept and reject in virtue and vice without error. Third, the basis to be attained and the result are inseparable: At all times, the nature of reality (Tibetan: ཆོས་ཉིད) does not change, and it is true for the noble ones (Tibetan: འཕགས་པ་). The nature of ultimate truth is self-luminous clarity (Tibetan: རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་), the essence of the Sugata (Tibetan: བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་, Sanskrit: tathāgatagarbha, Romanized Sanskrit: tathāgatagarbha, literal meaning: womb of the Thus-Gone), which exists primordially or is spontaneously accomplished without depending on causes and conditions. So, what are its characteristics? Its essence is emptiness (Tibetan: སྟོང་), and its nature is clarity (Tibetan: གསལ་བ). The wisdom (Tibetan: ཡེ་ཤེས་) that is free from ignorance (Tibetan: མ་ཤེས་པ་) is the self-illuminating nature of clarity and emptiness inseparable, free from objects (Tibetan: ཡུལ་). Therefore, clarity, emptiness, and awareness are the inseparable nature of reality. It does not depend on the causes and conditions of the path and pervades all of samsara and nirvana, so it is the spontaneously accomplished mandala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་, Sanskrit: maṇḍala, Romanized Sanskrit: maṇḍala, literal meaning: circle). Why is it a mandala? Because it is not created by the effort of causes and conditions, but is the essence of the unsurpassed bodhi (Tibetan: བྱང་ཆུབ་, Sanskrit: bodhi, Romanized Sanskrit: bodhi, literal meaning: awakening) that is primordially spontaneously perfect, possessing essence. To explain its state in detail: All obscuring stains do not exist primordially, so it is completely pure. Because the cause of the stains—the elaboration (Tibetan: སྤྲོས་པ་) of conceptual thought (Tibetan: རྣམ་པར་རྟོག་པ་)—is completely cut off, it is free from all extremes or biases, which is great liberation. The Dharmadhatu (Tibetan: དབྱིངས་) itself possesses the profound Dharmakaya (Tibetan: སྐུ་) and the wisdom of the cessation of conceptual thought, and the realization (Tibetan: རྟོགས་པ་) that is primordially inseparable, so it possesses great realization. Although it is inseparable from the five kayas (Tibetan: སྐུ་ལྔ་), like the natural color of Mansel (a gemstone) not appearing to ordinary beings when it does not encounter conditions, and it cannot be truly realized through thought and analysis, so it is profound. The self-luminous awareness-wisdom has not yet...
གགས་པར་ཡོད་ཀྱང་། མཐའ་བཞིའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟེབ་ཏུ་མ་ཚུད་པར་སྤྲོས་པ་ཀུན་རྣམ་པར་ཞི་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གནས་པས་ན་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཚུལ་ནི་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་མོའི་གཟུགས་མཐོང་བ་ལྟར་ཡོད་པར་ཤེས་ཀྱི་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བླ་མའི་མན་ངག་སྙིང་པོར་བྱས་ན་སོ་སྐྱེའི་ས་ནའང་ཡིད་ཆེས་ཤིང་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཏེ་ཚུལ་དེས་སྔགས་ལམ་ཟབ་ཅིང་མྱུར་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་བཞུགས་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་དཔེ་ནི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ནས་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན་ཅིང་། ཆོས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་འདི་ཉིད་ཟབ་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་ཉུང་བས་ན། མ་ 21-6-172a རྟོགས་པའི་གོལ་ས་བསལ་ནས་ཚུལ་བཞིན་ངེས་པ་རྙེད་ན་མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ་ནས་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས་ན། ལེའུ་འདིར་ཚུལ་དེ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །དེ་ལྟར་དགའ་རབ་གཉིས་པའི་ལེགས་བཤད་ཆོས། །རིན་ཆེན་མཛོད་ཀྱི་སྙིང་པོར་གང་གྱུར་པ། །ཟབ་མོའི་གནད་ལ་སྟོང་ཐུན་འདི་སྦྱར་བས། །ཚེ་འདིར་ཆོས་རྗེའི་གོ་འཕང་རྙེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་སྐབས་འདི་ཚིག་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་གོ་དཀའ་བར་མཐོང་ནས་དོན་གཉེར་ཅན་དུ་མའི་ཕྱིར་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་བྲིས་པ་དགེའོ། །གསུང་རྟོན་པ་བཞི་ལྡན་གྱི་ཚུལ་ལ་བསྟོད་པ། གང་ཐུགས་མཁྱེན་པའི་མཁའ་དབྱིངས་གཙང་མ་རུ། །འཇམ་མགོན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་གསལ་ཞིང་། །མགྲིན་པ་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་ཁྱོན་ཡངས་པར། །དབྱངས་ཅན་ངང་པའི་བུ་མོ་རྣམ་རོལ་པ། ༡ །བཅུ་པའི་སར་གྱུར་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཆེན་ལ། །དགྱེས་རོལ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་སྟོང་འབར་བའི། །གསུང་རབ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཆུ་གཏེར་ནི། །མཁས་གྲུབ་ཀླུ་དབང་བྱེ་བས་བསྔགས་པ་དེར། ༢ །བསམ་པ་དམན་པ་བདག་ཅག་རིང་ཞིག་ནས། །ཞེན་པས་ཞུགས་ཀྱང་ངེས་པས་དབུལ་མོད་ཀྱི། །གང་གསུང་རྡོ་རྗེའི་བརྡ་བཞིའི་དོན་ཅན་དུ། །ངེས་པའི་ཡིད་ཆེས་ལྷག་པའི་ལྷ་ཡིས་བྱིན། ༣ །རེ་བས་བསྒྲིམས་ཏེ་བརྩམས་པའི་གཞུང་ལུགས་ཕལ། །ཚིག་ཚུལ་རབ་ཏུ་སྒྲིན་ཅིང་བརྡ་ཡི་སྡེབས། །ལེགས་པར་འགྲིགས་ཀྱང་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ན། །དོན་གྱི་གནས་ལ་འགལ་འདུའི་ཉེས་པ་མང་། ༤ །གྲགས་སྙེམས་རེ་བའི་འཇུར་མདུད་ཞིག་པ་ 21-6-172b ཡི། །མ་བཅོས་ལྷུག་པར་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེའི་གཏམ། །ཚིག་གི་རྗོད་པ་གཙོ་བོར་མ་བྱས་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་གྲགས་པས་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་རྒྱལ་བཞ
【現代漢語翻譯】 雖然存在，但由於它安住于超越四邊分別唸的寂靜狀態，因此極難理解。正如經中所說，如來藏的這種狀態，即使是十地菩薩也只能像在夜晚看到物體一樣模糊地瞭解，而無法完全理解。然而，如果將上師的口訣作為核心，即使是凡夫也能生起信心並進行修持，這就是密咒的特點，通過這種方式，密咒之路能夠迅速而深刻地成就。雖然它自然存在於眾生的心中，但尚未顯現，這可以通過寶藏等三個比喻來展示。它在所有的經續中以各種名稱來描述。由於這所有佛法的精髓極其深奧，很少有人能真正理解，因此，如果消除誤解，獲得正確的理解，就能對深奧的經續產生信心，從而圓滿整個修行道路。因此，本章詳細闡述了這種方法。 如此，噶繞多吉（Garab Dorje）的第二妙說之法，成爲了珍寶藏的核心。將這深奧的要點與空性相結合，愿在此生獲得法王之位！這是對如意寶藏的實相觀察。由於這些詞句非常深奧，難以理解，爲了許多尋求真理的人，米龐·南嘉爾（Mipham Namgyal）寫下了這些，愿吉祥！ 讚頌具足四依的教法： 您的智慧如清凈的虛空， 文殊（Jamgön，智慧的化身）之月輪明亮照耀。 您的喉嚨如廣闊的乳海， 妙音天女（Yangchenma， Saraswati）自在嬉戲。（1） 您是十地之上的大法雲， 歡喜嬉戲，散發著無垢的光芒。 您如意寶般的語教之寶藏， 被無數智者和成就者（Kluwang）所讚歎。（2） 我們這些卑微之人， 長久以來執著於此，卻缺乏定解。 愿上師賜予我們堅定的信心， 相信您所說的金剛四義。（3） 我們以希望撰寫的眾多論典， 雖然詞藻華麗，結構精巧， 但若以理智分析， 往往在意義上存在許多矛盾。（4） 放下對名聲和利益的追求， 以自然的方式說出金剛之語。 因為不注重華麗的辭藻， 所以堪比吉祥名稱（Palden Drakpa）所著的殊勝續部。
【English Translation】 Although it exists, it is extremely difficult to understand because it abides in a state of quiescence that transcends the conceptual elaborations of the four extremes. As stated in the sutras, this state of the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po, essence of the Thus-Gone One) is known by even the great Bodhisattvas of the ten bhumis (sa bcu'i sems dpa' chen po, ten grounds of Bodhisattva) only vaguely, like seeing an object in the dark, and cannot be fully comprehended. However, if the guru's (bla ma, teacher) instructions are taken as the core, even ordinary beings can generate faith and practice it. This is the special characteristic of mantra (sngags, mantra), and through this method, the path of mantra can be accomplished quickly and profoundly. Although it naturally resides within the minds of sentient beings, it has not yet manifested, which can be demonstrated through the three examples of treasure (gter, treasure), etc. It is described in all the sutras and tantras (mdo rgyud, sutra and tantra) with various names. Because this essence of all Dharmas (chos, Dharma) is extremely profound, few can truly understand it. Therefore, if misunderstandings are eliminated and correct understanding is gained, one can gain faith in the profound sutras and tantras, thereby perfecting the entire path of practice. Therefore, this chapter elaborates on this method in detail. Thus, the second excellent teaching of Garab Dorje (dga' rab rdo rje), which has become the essence of the Jewel Treasury. By combining these profound key points with emptiness, may the position of Dharma King be attained in this life! This is the observation of the reality of the Wish-Fulfilling Jewel Treasury. Because these words are very profound and difficult to understand, Mipham Namgyal (mi pham rnam par rgyal ba) wrote these for the sake of many truth-seekers. May it be auspicious! Praise to the teaching that possesses the four reliances: Your wisdom is like the pure expanse of space, The moon-like mandala of Manjushri (jam mgon, gentle protector) shines brightly. Your throat is like the vast ocean of milk, Saraswati (dbyangs can ngang pa'i bu mo, melodious swan maiden) freely frolics. (1) You are the great cloud of Dharma on the tenth bhumi, Joyfully playing, emitting a thousand rays of immaculate light. Your treasure of speech, like a wish-fulfilling jewel, Is praised by countless wise and accomplished ones (klu dbang, naga lord). (2) We, humble beings, Have long been attached to this, yet lack certainty. May the guru bestow upon us unwavering faith, To believe in the vajra (rdo rje, diamond/thunderbolt) four meanings of what you say. (3) The many treatises we compose with hope, Though the words are ornate and the structure refined, When analyzed with reason, Often contain many contradictions in meaning. (4) Having abandoned the pursuit of fame and gain, Speaking the vajra words in a natural manner. Because we do not focus on ornate language, It is comparable to the excellent tantras composed by Glorious Name (dpal ldan grags pa).
ིན། ༥ །འདི་ཡིས་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །འབད་པས་བརྟགས་ཀྱང་ཉེས་པ་ཕྲ་མོའི་ཁུར། །ཆོས་བཞིན་རྒོལ་བའི་གོ་སྐབས་མི་སྲིད་ཕྱིར། །དོན་ལ་ངེས་པར་རྟོན་པའི་བརྡ་དང་༡ལྡན། ༦ །གཞན་གྱིས་བསྟོད་ལ་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་འབྲང་། །སྨད་པ་རྣམས་ལ་ཚིག་གིས་གཞར་ཡང་འདེབས། །སྐྱེ་བོ་གྲགས་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །གཞུང་ལུགས་ཕལ་ཆེན་དེ་དང་དེ་བཞིན་བརྩམས། ༧ །འདི་ཡིས་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས། །རྒྱལ་བ་མཆོག་དང་རྒྱལ་སྲས་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །དགོངས་དོན་མ་ནོར་ཚུལ་བཞིན་བཀྲལ་བ་གང་། །འཕགས་ཡུལ་ཤིང་རྟ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་བཞིན། ༨ །ཞེན་ལྟའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཚིག་གི་རྡུལ། །གཞན་སེམས་རྣལ་མར་གནས་པ་དཀྲུགས་བྱེད་པའི། །ཡུལ་ངན་རྣམ་སྤངས་ཞི་བའི་ངང་ཚུལ་གྱིས། །ཆོས་ལ་རྟོན་པ་༢ཡང་དག་མཚོན་པར་བྱས། ༩ །རྟོག་དཔྱོད་ལོ་འདབ་འབུམ་ཕྲག་ཉེར་གཡོ་བའི། །དྲང་དོན་དམན་པའི་ཆོས་ཚུལ་ལྗོན་པའི་རྩེར། །རྟོག་གེའི་སྤྲེལ་ཚོགས་གཡོ་བའི་གར་གྱིས་སྙེམས། །སྣ་ཚོགས་དཔྱོད་པའི་རོལ་རྩེ་ཉེ་བར་ངོམས། ༡༠ །མཁྱེན་རབ་མཁའ་ལྡིང་རྒྱལ་པོའི་གཤོག་རླབས་ཀྱིས། །ཐེག་མཆོག་ལྟ་བའི་གནམ་འཕང་ཉེར་གཅོད་པ། །གང་གི་གསུང་ཀུན་ཕྱལ་ཡངས་ནམ་མཁའི་ཚུལ། །གྲུབ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དོ་ཧ་བཞིན། ༡༡ །རྟག་ཏུ་མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་མོའི་དོན། །མཐར་ཐུག་གང་ཡིན་བརྗོད་བྱའི་སྙིང་པོ་རུ། །ལེགས་པར་འདོམས་པས་སྐལ་བཟང་གདུལ་ 21-6-173a བྱའི་ཚོགས། །ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་པར་མཛད་༣པ་ཉིད། ༡༢ །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཡིས། །དགག་སྒྲུབ་རྩོད་པའི་ནགས་ཁྲོད་འཐུག་པོ་རུ། །རེ་དོགས་འདོར་ལེན་གོམས་པའི་སྟངས་སྟབས་ཀྱིས། །བརྒྱུད་མར་འཕྱན་ཞིང་དུབ་པའི་སྐྱེ་ཚོགས་ལ། ༡༣ །བྱམས་པའི་ལྟ་སྟངས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་མཛད་ནས། །ཕྱི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་འཆིང་བའི་སྒྲོ་འདོགས་བརྒྱ། །གཅིག་ཆར་གཅོད་བྱེད་ནང་གི་ཤེས་རབ་སྤྱན། །འབྱེད་མཁས་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་རྒྱལ་བ་བཞིན། །སྤྲོས་བཟང་སྤྲོས་པ་འཕེལ་ཞིང་དོན་སྒྲིབ་ཕྱིར། །སྤྲོས་མེད་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངེས་གསང་གནད། །རྟག་ཏུ་རྗེན་པར་སྟོན་པ་གཙོར་མཛད་པས། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་༤རྟོན་པ་གསལ་བོར་མཚོན། ༡༥ །དེ་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་མཆོག་གི་གསུང་རབ་ལ། །འཕགས་མིན་སྐྱེ་བོས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་བརྡ་ཐབས་རྣམ་པ་བཞི། །ལེགས་གནས་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ངེས་པར་མཐོང་། ༡༦ །དེ་སླད་པདྨའི་མཚོ་ལ་ངང་པ་བཞིན། །གང་ལ་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡི། །སྐལ་བཟང་འདི་དག་འདི་ཡི་ལེགས་བཤད་ལ། །མོས་པའི་བློ་མཆོག་ངང་གིས་རྣམ་པར་འཕེལ། ༡༧ །རང་དོན་སྲེད་པའི་ཀུན་སློང་ཡང་མེད་ཅིང་། །གཞན་དོན་སྙིང་རྗེའི་ན་དང་མི་འབྲལ་བར། །བརྡ་བཞིའ
【現代漢語翻譯】 5. 通過此論典所要闡述的意義，即使竭盡全力去探究，也難以找出細微的過失之處。 因為沒有像法一樣反駁的機會，所以它具備了必須依賴意義的象徵。 6. 對於他人的讚揚也加以讚揚並隨聲附和，對於批評則用言語進行反駁。 追隨那些僅僅有名聲的人，大多數論著也像那樣寫作。 7. 此論典不依賴他人，憑藉自己的智慧，如實地闡釋了至尊勝者（Jina，勝利者，指佛陀）和偉大佛子（Bodhisattva）的真實意圖。 如同印度聖地的兩位車乘（Nagarjuna 和 Asanga）的論著一樣。 8. 被執著之風所驅動的言辭之塵，擾亂了他人心中原本平靜的狀態。 完全摒棄了惡劣的環境，以寂靜的姿態，恰當地展現了對法的依賴。 9. 在那搖曳著成千上萬思辨枝葉的、意義淺顯的法理之樹頂端，思辨的猴群以嬉戲的姿態自得其樂。 盡情地展現著各種思辨的遊戲。 10. 以智慧金翅鳥（Garuda）的翅膀，斬斷通往殊勝乘（Mahayana）見解的道路。 他的所有言論都如同廣闊無垠的虛空，如同成就者（Siddha）們的金剛歌（Vajra Doha）。 11. 始終如一地將經（Sutra）和密（Tantra）的深奧意義，作為最終要表達的核心。 因為他善於教導，所以那些有福德的被調伏者，會依止於究竟的意義。 12. 心和心所產生的思緒，在爭論對錯的茂密森林中，以期望和失望、取捨的習慣姿態，世代漂泊，疲憊不堪的眾生啊！ 13. 以慈愛的目光普照一切，對於那些不斷產生懷疑的束縛，以內在的智慧之眼，一次性斬斷。 如同開啟智慧之眼的法日——勝者（Jina，勝利者，指佛陀）一般。 14. 因為繁瑣的言辭會增長，並遮蔽意義，所以將無繁瑣的平等禪定（Samahita）作為最秘密的要點。 因為他總是清晰地揭示這一點，所以清楚地表明瞭對智慧（Jnana）的依賴。 15. 因此，在全知者（Sarvajna，指佛陀）的殊勝言教中，與凡夫俗子所著的論典相比，四種卓越的象徵方式。 如果仔細觀察，必定能夠發現。 16. 因此，如同天鵝在蓮花湖中一樣，對於那些具備四種依賴的人們來說，對此論典的精妙闡釋。 自然而然地會增長敬慕之心。 17. 既沒有貪圖自身利益的動機，也沒有與憐憫他人的心分離，四種象徵……
【English Translation】 5. Through the meaning elucidated by this treatise, even if one strives to investigate, it is difficult to find even the slightest fault. Because there is no opportunity to refute it like the Dharma, it possesses the symbolism of necessarily relying on the meaning. 6. Praising those who praise and following them, and refuting criticisms with words. Following those who are merely famous, most treatises are written in the same way. 7. This treatise, not relying on others, with its own wisdom, accurately explains the true intentions of the Supreme Conqueror (Jina) and the great Bodhisattvas. Like the treatises of the two chariots (Nagarjuna and Asanga) of the sacred land of India. 8. The dust of words driven by the wind of attachment, disturbs the originally peaceful state of others' minds. Completely abandoning bad environments, with a peaceful demeanor, it appropriately demonstrates reliance on the Dharma. 9. At the top of the tree of Dharma principles with shallow meanings, swaying with hundreds of thousands of speculative branches, the groups of speculative monkeys revel in playful gestures. Fully displaying various speculative games. 10. With the wings of the wisdom Garuda, cutting off the path to the view of the Supreme Vehicle (Mahayana). All his words are like the vast expanse of the sky, like the Vajra Dohas of the accomplished ones (Siddhas). 11. Always consistently taking the profound meaning of Sutra and Tantra as the ultimate core to be expressed. Because he is good at teaching, those fortunate beings to be tamed will rely on the definitive meaning. 12. Minds and mental events, thoughts arising, in the dense forest of arguing right and wrong, with habits of hope and despair, taking and abandoning, wandering through generations, exhausted beings! 13. Pervading everything with a single loving gaze, for those bonds of doubt that constantly arise, with the inner eye of wisdom, cutting them off all at once. Like the Dharma Sun, the Victorious One (Jina), who opens the eye of wisdom. 14. Because elaborate words increase and obscure the meaning, the most secret key point is to establish the non-elaborate Samahita. Because he always clearly reveals this, it clearly demonstrates reliance on Jnana. 15. Therefore, in the supreme teachings of the Omniscient One (Sarvajna), compared to the treatises written by ordinary people, the four excellent symbolic methods. If one observes carefully, one will surely find them. 16. Therefore, like swans in a lotus lake, for those who possess the four reliances, for this excellent explanation of this treatise. Naturally, the supreme mind of admiration will increase. 17. Without the motivation of craving for one's own benefit, and without separating from the compassion for others, the four symbols…
ི་ལམ་ནས་བརྒྱུས་པ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག །བྱིན་རླབས་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ཆེན་སྲིད་མཐར་འཇུག ༡༨ །དེ་ལྟར་དགའ་རབ་གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེའི། །དོན་ལ་རྣམ་ངེས་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་ཚུལ། །རྟོན་པ་རྣམ་བཞིའི་བརྡ་དང་ངེས་འབྲེལ་བ། །བཅོས་མིན་རིག་པའི་གསང་ནས་དལ་གྱིས་ཤར། ༡༩ །དེ་ཚེ་དེ་བཞིན་ཚད་མས་ 21-6-173b བསྒྲུབས་ན་ཡང་། །ངེས་པར་ནུས་པའི་ཡིད་ཆེས་དད་པ་ཡི། །ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་བཅོས་མིན་ཚིག་གི་རླབས། །མགྲིན་པའི་གནས་སུ་འཕྱུར་བ་བཞིན་ཏུ་གྱུར། ༢༠ །འདི་ཡི་བསོད་ནམས་རྡོ་རྗེའི་རླུང་ཤུགས་ཀྱིས། །རྟོག་གེ་བདག་ཀྱང་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ལས། །འདས་ནས་རྟོག་མེད་དཔའ་བོ་ཁྱོད་བཞིན་དུ། །གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་གྱུར་ཅིག ༢༡ །ཅེས་པའང་མེ་གླང་ཟླ་བ་དྲུག་པའི་ཚེས་ཉི་ཤུ་ལ་མི་ཕམ་པས་བྲིས་པ་དགེའོ།། །།རྒྱལ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་རང་གཟུགས་ཆོས་ཀྱི་རྗེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་ལེགས་བཤད་ཡིད་བཞིན་མཛོད། །མཚུངས་མེད་བྱིན་རླབས་སྣང་བའི་དཔལ་འབར་བ། །ཆད་ལྷག་ཡིག་ནོར་སྐྱོན་གྱིས་བསྒྲིབས་མཐོང་ནས། །འཕགས་མཆོག་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་ཕྱུག་བླ་མ་དང་། །པདྨའི་བརྒྱུད་འཛིན་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཅན་སོགས། །དམ་པ་མཆོག་དང་དམ་པའི་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས། །ཐུགས་བསྐྱེད་ཉི་མ་གཞོན་ནུའི་སྣང་བ་ཡིས། །སྙིང་ལ་ཡང་ཡང་བྲན་པར་གྱུར་པ་ན། །མཚོ་བྱུང་བཞད་པའི་གེ་སར་བདག་གིས་ནི། །ཚུལ་འདིར་ཁུངས་ལྡན་དཔེ་བསྡུས་བྱས་ནས་སུ། །མ་དག་དཔེ་རྒྱུན་རྙོགས་མ་བསལ་བའི་ཚེ། །བསོད་ནམས་ཆུ་གཏེར་ཆེ་ལས་ལེགས་འཁྲུངས་ཤིང་། །གཞན་ཕན་སྣང་བ་དཀར་པོའི་འཛུམ་ཟེར་ཅན། །རྨུགས་འཛིན་དབང་པོའི་ཕྱྭ་གཡང་བདུད་རྩིའི་བཅུད། །གང་གི་ཁྱིམ་གྱི་དཔལ་དུ་ཉེར་གནས་པ། །དེ་ལ༷་དཀ༷ར་ཕྱོགས་དགའ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། །སྙིགས་མའི་སྨག་ལའང་ལྷག་བསམ་ཟླ་གཞོན་འདི། །རིས་མེད་ཐུབ་བསྟན་ཀུནྡའི་གཉེན་གྱུར་ཅེས། །བསྔགས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་མངོན་པར་སྒྲོགས་པ༷་དེས༷། །བསྟན་ལ་དད་དང་འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་བློས། ། 21-6-174a ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཆེན་གཞུང་དང་ཆ་ལག་བཅས། །ཆོས་སྦྱིན་མི་ཟད་སྤར་གྱི་ཕྱི་མོ་ནི། །ས་སྟེང་འཇིག་རྟེན་དགེ་བའི་རྒྱན་དུ་བསྒྲུབས། །ཚུལ་འདིར་བསམ་སྦྱོར་འབྲེལ་བའི་འགྲོ་བ་ཀུན། །གནས་སྐབས་རེ་བ་ཡིད་བཞིན་འགྲུབ་པ་དང་། །བདེ་བ་ཅན་སོགས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ། །རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པར་ཤོག །བསྟན་འཛིན་མཆོག་རྣམས་བསྐལ་བརྒྱར་འཚོ་བཞེས་ཤིང་། །བསྟན་པའི་སྦྱིན་བདག་མངའ་ཐང་རབ་ཏུ་རྒྱས། །བསྟན་པའི་སྣང་བ་མི་ཉམས་གོང་འཕེལ་ནས། །འགྲོ་ཀུན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གནས་ཐོབ་ཤོག །ཚུལ་འདི་མཐོང་ཐོས་དྲན་རེག་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་བརྒྱད་པོ་རང་གྲོལ་ནས། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་འཇམ་དཔལ་དཔ
【現代漢語翻譯】 從傳承之徑貫穿的金剛語，加持如洪流般涌入輪迴的盡頭。18。如是，對於噶饒巴（Garab Dorje）第二世法主，以金剛語的形式明確其意義，與四種依處（four reliances）的象徵和確定相關聯，從無造作的覺性秘密中緩緩升起。19。彼時，即使以定量的方式進行衡量，也必定會因堅信不疑的信心，無造作的語言如波濤般涌動，彷彿在喉嚨處翻騰。20。愿以此功德，憑藉金剛風的力量，使我這愛思考者也能從思慮的羅網中解脫，如您這無思的勇士般，將二元顯現的錯覺徹底擊潰。21。此乃火牛年六月二十日，麥彭（Mipham）所書，吉祥圓滿！ 諸佛之總集、遍知之自性法王啊！祈願您如意成辦一切遍知者的妙語！無與倫比的加持，光芒萬丈，若見有錯漏之處，祈請至尊智慧與慈悲之自在上師，以及蓮師的傳承持有者、金剛名號者等，所有聖者與善友們，以您們發心的如旭日般的光芒，一次又一次地照亮我的心田，如海中盛開的蓮花般，我以嚴謹的態度，參考可靠的範本，在消除不凈的範本流傳時，從功德的海洋中涌現出利益他人的白色光芒，以及帶來吉祥、甘露精華的雨露。愿此功德成為您家中的榮耀，愿護持正法的喜悅諸神，即使在五濁惡世，也能將這純潔的菩提心，視為無偏佛法的摯友而讚歎，愿這讚美的聲音，爲了對佛法的虔誠和對眾生的利益， 將如意寶藏的經文及其組成部分，作為永不枯竭的法佈施之源，在世間成為吉祥的莊嚴。愿所有與此善行結緣的眾生，都能如願以償，並往生極樂世界等清凈剎土，圓滿成熟一切修持。愿護持正法之士長久住世，愿正法施主們財富興盛，愿正法之光永不衰退，並不斷增上，最終使一切眾生獲得圓滿菩提之果位。愿所有見到、聽到、憶念、接觸此法之人，都能自解脫於八大自在之寶藏，並獲得原始怙主文殊師利菩薩的果位。
【English Translation】 The Vajra words threaded through the path of transmission, may the great stream of blessings enter the end of existence. 18. Thus, for the second Garab Dorje (Garab Dorje, name of a great master), the Lord of Dharma, the meaning is clearly defined in the form of Vajra words, related to the symbols and certainties of the four reliances (four reliances), arising gently from the secret of uncreated awareness. 19. At that time, even if measured by valid means, the waves of uncreated words, propelled by the force of unwavering faith, would surely surge as if churning in the throat. 20. May this merit, by the power of the Vajra wind, also free me, the thinker, from the web of thoughts, and like you, the fearless hero without thought, may I crush the illusion of dualistic appearances. 21. This was written by Mipham (Mipham, name of the author) on the twentieth day of the sixth month of the Fire Ox year, may it be auspicious! O Dharma Lord, the embodiment of all Buddhas' omniscience! May you accomplish the eloquent teachings of the omniscient one as you wish! May the incomparable blessings, blazing with the splendor of appearance, be free from the obscuration of errors and omissions. May the supreme master, the lord of wisdom and compassion, and the lineage holders of Padmasambhava (Padmasambhava, name of a great master), those with Vajra names, and all holy beings and virtuous friends, with the light of your youthful sun-like aspiration, repeatedly illuminate my heart. Like a lotus blooming in the ocean, I, with diligence, having compiled reliable examples, and in the process of eliminating impure textual traditions, may the white light of benefiting others arise from the great ocean of merit, along with the rain of auspiciousness and nectar essence. May this virtue be a glory to your household, and may the gods who rejoice in virtue, even in this degenerate age, praise this pure bodhichitta (bodhichitta, mind of enlightenment) as a friend of the unbiased Buddha's teachings. May this sound of praise, with devotion to the teachings and benefit to beings, make the great treasury of wish-fulfilling jewels, including the texts and their components, a source of inexhaustible Dharma offerings, and establish it as an ornament of virtue in the world. May all beings connected to this virtuous act achieve their temporary wishes and be born in pure lands such as Sukhavati (Sukhavati, the pure land of Amitabha Buddha), and may their practice be perfected and brought to completion. May the supreme holders of the teachings live for hundreds of kalpas (kalpas, aeon), may the patrons of the teachings increase in wealth and power, may the light of the teachings never diminish but always increase, and may all beings attain the supreme state of enlightenment. May all who see, hear, remember, or touch this practice be self-liberated from the eight great treasures of confidence and attain the state of primordial protector Manjushri (Manjushri, the Bodhisattva of Wisdom).
འ་བོ་ཡི། །གོ་འཕང་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་གྱུར་ཅིག །ཆོས་ཚུལ་འདིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀུན་ཏུ། །ལུང་རྟོགས་ཉི་མའི་སྣང་བ་རབ་གསལ་ཞིང་། །ནགས་ཕྱོགས་མུན་པ་ཕ་མཐར་བསྙིལ་ནས་སུ། །བསྟན་འགྲོའི་དགེ་ལེགས་འདབ་སྟོང་རྒྱས་པར་ཤོག །ཅེས་པའང་སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་ཡང་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ངང་ཚུལ་འཆང་བ་བསྟན་པའི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ལ་དཀར་ཚང་ནས། བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོ་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་གཞུང་ཆ་ལག་གྲུབ་མཐའ་མཛོད་དང་བཅས་པ་འདི་སྤར་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ། གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་བའི་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་སྡེ་ཆེན་པོ་རུ་དམ་རྫོགས་ཆེན་པ་ཨོ་རྒྱན་བསམ་གཏན་ཆོས་གླིང་དུ་བསྟན་པའི་བཙས་སུ་བཞག་པའི་ཚེ། སྤར་བྱང་སྨོན་ཚིག་ཏུ་ཞུ་དག་བྱེད་པོ་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་བྲིས་པ་དགེའོ། །དགེའོ། །དགེའོ། །མངྒ་ལཾ།། །།
【現代漢語翻譯】 阿沃伊！愿果位在此生即能成就！愿此正法，於一切世間界，令證悟之日光明亮照耀，將黑暗森林驅逐至盡頭，愿教法與眾生的利益如千瓣蓮花般盛開！於此五濁惡世，亦如無依怙者的施食者般，作為偉大的教法施主，從噶倉處，將彙集了全部教法意旨的偉大論著，如意寶藏，包括其組成部分和宗義寶藏，付梓印刷。並在古老的密宗寧瑪派的講修大寺院，如當圓滿大圓滿烏金桑丹曲林寺，作為教法的種子而安放之際，作為印經題記的祈願詞，由校對者麥彭南嘉巴所書寫。善哉！善哉！善哉！吉祥！吉祥！ 啊沃伊！愿證悟的果位就在此生實現！愿憑藉此殊勝的佛法，在所有的世界裡，證悟的陽光能夠明亮地照耀，將森林的黑暗驅散到遙遠的地方，愿佛法和眾生的福祉像千瓣蓮花一樣綻放！在這充滿污濁的時代，如同無依無靠者的施食者一樣，作為偉大的佛法捐助者，從噶倉那裡，將彙集了所有佛法精髓的偉大論著，如意珍寶之藏，包括它的各個組成部分和宗義之藏，進行印刷。在古老的寧瑪派的偉大寺院如當圓滿大圓滿烏金桑丹曲林寺，當它作為佛法的種子被安放時，作為印經的題詞和祈願，由校對者米龐南杰瓦撰寫。吉祥！吉祥！吉祥！愿一切吉祥！
【English Translation】 Awoyi! May the attainment of the state be accomplished in this very life! May this Dharma illuminate all realms of the world with the light of realization, dispel the darkness of the forests to the farthest reaches, and may the welfare of the teachings and beings flourish like a thousand-petaled lotus! In this degenerate age, acting as a benefactor like a provider of food to the helpless, from Kartsang, this great commentary, the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, which embodies the entirety of the teachings, along with its components and the Treasury of Tenets, has been prepared for printing. And when it was placed as a seed of the teachings in the great Nyingma (Ancient Translation) monastic college of explanation and practice, Rudam Dzogchenpa Orgyen Samten Chöling, this prayer was written as a colophon by the editor, Mipham Nampar Gyalwa. Auspicious! Auspicious! Auspicious! Mangalam! Awoyi! May the fruit of realization be achieved in this very life! May this Dharma, in all realms of the world, brightly illuminate the light of realization, dispel the darkness of the forests to the farthest reaches, and may the welfare of the teachings and beings flourish like a thousand-petaled lotus! In this degenerate age, like a provider of food to the helpless, as a great benefactor of the teachings, from Kartsang, this great treatise, the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, which embodies the entirety of the teachings, including its components and the Treasury of Tenets, is being printed. And when it is placed as a seed of the teachings in the great Nyingma (Ancient Translation) monastic college of explanation and practice, Rudam Dzogchenpa Orgyen Samten Chöling, this prayer is written as a colophon by the editor, Mipham Namgyal. Auspicious! Auspicious! Auspicious! May all be auspicious!