jmp2205_摧破魔幻慧劍.g2.0f

局米旁大師教言集MP262摧破魔幻慧劍 22-4-126b 摧破魔幻慧劍 ༄༅། །བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་འཇོམས་པ་མཁྱེན་པའི་རལ་གྲི་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ཤེས་རབ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས། །ཉོན་མོངས་མི་ཤེས་གཡུལ་ངོ་སེལ། །དཔའ་བོ་བདུད་དགྲ་བདུད་འདུལ་བ། །བདུད་བཞིའི་འཇིགས་པ་སེལ་ལ་འདུད། །རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ 22-4-127a ལ་གནས་པའི། །བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །བཟུང་བ་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ནི། །ཟུག་རྔུ་འབྱིན་པའི་མན་ངག་བཤད། །ཤེས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱི་རྨི་ལམ་དུའང་། །བདེ་ལ་རྒྱུག་པ་དེ་ལྟ་མོད། །སྲིད་འདིར་དཔལ་ལས་སུ་ཡིས་བཀག །རྒུད་པར་འཕེན་པོ་སུ་ཞིག་ཡིན། །ཕུན་ཚོགས་དཔལ་དང་རྒུད་པའི་ལམ། །སྲིད་ན་ཐུན་མོང་བཞིན་ཏུ་སྤྱོད། །རང་དགས་འཇུག་ན་གང་སུ་ཞིག །རྒུད་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱེད། །དམྱལ་ལ་སོགས་པར་བསྲེགས་ལ་སོགས། །མི་བཟད་དུ་མའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན། །ཕ་མཐའ་མེད་ལ་སྦྱོར་བ་པོ། །ཡོད་ན་དེ་ལ་སུ་མི་ཁྲོ། །གདོན་ཆེན་མི་སྣང་ཕུགས་སུ་གབ། །དེ་ཡི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ཡིས་ནི། །ལྷར་བཅས་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་འདི། །བྲན་བཞིན་བྱས་ཏེ་རྟག་ཏུ་མནར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འགྲོ་བ་ཡིས། །འདི་ཡི་ངང་ཚུལ་མི་ཤེས་པའི། །བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་གཞོམ་པའི་འཕྲུལ། །རྩོམ་པ་དེ་ནི་ཡོད་མ་གྱུར། །མཐོ་བའི་རྣམ་པས་དམར་འཇུག་ཅིང་། །གཞན་བཟུང་བ་ཡིས་བདག་འཆིང་ན། །མདུད་པའི་དབང་གིས་འདོར་བྱེད་ཉིད། །གཞན་གཟིར་བ་ཡིས་བདག་སྲེག་ཅིང་། །གཞན་ལ་བསྣུན་པས་བདག་འཇོམས་པ། །སྙེམས་དང་ཆགས་དང་སེར་སྣ་དང་། །ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ཕྲག་དོག་སྟེ། །མི་བཟད་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་ལྔས། །སྔོན་གྱི་ 22-4-127b དུས་ནས་བདག་གི་སེམས། །བཅིངས་ཏེ་དེ་ལས་ཉམས་བྱས་པས། །ཀྱེ་མ་སེམས་ལ་རང་ཞུགས་པའི། །ཕུང་ཁྲོལ་འདི་ནི་ཅིས་མ་མཐོང་། །ཚུལ་འདི་ཤེས་ན་སྐད་ཅིག་དང་། །དགྲ་ཆེན་འདི་དང་འགྲོགས་མི་འདོད། །སྒྱུ་འདི་རྨོངས་པའི་སྨག་ལ་བརྫུ། །རྨོངས་པ་ཤེས་རབ་སྣང་བས་སེལ། །སྣང་བའི་རལ་གྲི་ཐོགས་ནས་སུ། །བདུད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་བཤིགས་ནས། །བདུད་ཆེན་ཕུགས་སུ་གཞུག་ནས་ཀྱང་། །རོ་མེད་པར་ནི་གསོད་པར་འདོད། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཕྲ་རྒྱས་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཅིང་། །ཚུལ་མིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པོའི་མཐུས། །ཆགས་སོགས་སྐྱེ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད། །ཡུལ་མེད་པ་ན་སུ་ལ་ཆགས། །ཡུལ་ཅན་མེད་ན་སུ་ཞིག་ཆགས། །ཉོན་མོངས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཆགས། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་ནས་འབྱུང་བར་ཤེས། །དངོས་མེད་ཡུལ་ལ་སུ་ཞིག་ཆགས། །དངོས་ལས་བེམས་པོའི་ཚོགས་པ་ནི། །དུ་མའི་རྡུལ་ཡིན་སིལ་བུ་བ། །རྡུལ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆས་དབྱེ་བ་ན། །རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཡི། །དབུ་བ་རྡོས་པ་བཞིན་དུ་གནས། །སེམས་ནི་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཡི་ཆ་ཤས་གཅིག་དག་ཀྱང་། །རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གང་དུ་ཡང་།

【現代漢語翻譯】《摧破魔幻慧劍》局米旁大師教言集智慧之劍，手持弓箭，消除煩惱無知的戰場。勇士降伏魔敵，頂禮于消除四魔怖畏者。處於分別念之網中，被魔的各種幻術所困，爲了拔除內在心之刺，宣說竅訣。有智慧者，即使在夢中，也貪戀安樂，雖然如此，此世的榮華富貴是誰阻擋？衰敗又是誰造成的？圓滿興盛和衰敗之路，世間如共同一般顯現。若隨己意而行，是誰將你推向衰敗之地？地獄等處焚燒等，無邊無際的痛苦之流，若有施加者，誰不對他憤怒？大魔隱藏於深處，以其五種印記，將天神等三界眾生，如奴隸般役使，恒常折磨。即便如此，眾生卻，不知曉此魔之本性，摧毀魔之幻術的方法，從未有人著手。以高尚之態引入歧途，以束縛他人來束縛自己，因纏結的束縛而自我拋棄。折磨他人即是焚燒自己，擊打他人即是毀滅自己，傲慢、貪執、吝嗇，憤怒和嫉妒，這五種令人厭惡的魔之幻術，從往昔之時起，就束縛我的心，使我從中墮落，唉！為何不見自心生起的，這些煩惱？若知曉此理，剎那間，便不願與此大敵為伍。幻術隱藏於無明的黑暗中，以智慧之光碟機散無明。手持光明之劍，摧毀魔的五種印記后，將大魔驅趕至深處后，愿將其徹底誅殺。對近處之境不捨棄，不捨棄細微之散亂，以不如理作意之力，貪執等生起且增長。無境之時，貪執何物？無有境者，又貪執何物？無有煩惱，又如何貪執？因此應知依賴而生。無實之境，又貪執何物？從實物而來的物質集合，是眾多微塵，分散之物，微塵若從方位分解，則自性空性，如水泡般存在。心是多樣的自性，即使是它的一部分，若加以分析，也無處可尋。

【English Translation】 The Sword of Wisdom that Destroys the Illusions of Mara Instructions from Jamyang Khyentse Wangpo Holding the sword of wisdom and the bow and arrow, Eliminating the battlefield of afflictions and ignorance. Warrior subduing the enemy Mara, I prostrate to the one who dispels the fear of the four Maras. Dwelling in the net of conceptual thoughts, Trapped by the various illusions of Mara, To extract the thorn of the inner mind, I will explain the essential instructions. Wise one, even in your dreams, You crave happiness, but even so, Who obstructs the glory and wealth of this world? And who causes the decline? The path of perfect prosperity and decline, Is practiced in the world as if it were common. If one acts according to one's own desires, Who pushes you to the place of decline? Burning in hell and so on, The endless stream of unbearable suffering, If there is an inflictor, Who would not be angry with him? The great demon hides in the depths, With its five seals, It makes the beings of the three realms, including the gods, Like slaves, constantly tormenting them. Even so, beings do not, Know the nature of this demon, The method of destroying the illusions of Mara, Has never been undertaken. Leading astray with a noble appearance, Binding oneself by binding others, Abandoning oneself due to the entanglement of bonds. Tormenting others is burning oneself, Striking others is destroying oneself, Arrogance, attachment, miserliness, Anger and jealousy, These five detestable illusions of Mara, From the past, Have bound my mind and caused me to fall from it, Alas! Why not see the afflictions, That arise in one's own mind? If you know this truth, in an instant, You will not want to associate with this great enemy. Illusions hide in the darkness of ignorance, Dispel ignorance with the light of wisdom. Holding the sword of light, After destroying the five seals of Mara, After driving the great demon into the depths, May I completely kill it. Not abandoning the nearby object, Not abandoning subtle distractions, By the power of improper attention, Attachment and so on arise and increase. When there is no object, what is attached to? When there is no object-holder, what is attached to? When there are no afflictions, how is there attachment? Therefore, it should be known that it arises in dependence. What is attached to a non-existent object? The collection of material things from reality, Is many dust particles, scattered things, If the dust particles are divided from the direction, Then the nature is emptiness, Existing like a bubble. The mind is the nature of diversity, Even a part of it, If analyzed, cannot be found anywhere.

།གནས་པ་མེད་ལ་བཟུང་དུ་མེད། །སྤྱན་ལྔས་བལྟ་བར་མི་ནུས་པ། །དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཇི་ལྟར་ཆགས། །དུ་མའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ལ། །ཆགས་ 22-4-128a པ་མིན་ན་དེ་ལས་གཞན། །ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །གང་ལ་ཆགས་ནས་བཟུང་བར་འདོད། །ཆགས་པར་བྱེད་པོའང་དངོས་མེད་དང་། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་དཔྱད་པས། །ཇི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་དངོས་བཞིན་དུ། །སུ་ཞིག་ཆགས་པ་མཐོང་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གཏོང་བར་མི་འདོད་པའི། ། ཆགས་པ་འདི་ནི་སྔོན་མེད་ཅིང་། །ཕྱི་མའི་མཐར་ནི་མི་གནས་ཀྱང་། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་གློ་བུར་བ། ། འདི་ཡི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཀྱང་། །རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ། །མི་རྟག་གློག་བཞིན་གཡོ་བ་ལ། །སུ་ལ་སུ་ཞིག་ཆགས་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་སེར་སྣ་སྡང་སོགས་ཀྱི། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མཐའ་དག་ནི། །རིགས་པ་འདི་འདྲའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་གཞིག་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ། །དངོས་པོའི་མཐར་ཐུག་མ་དམིགས་ན། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡི། །བདག་དང་གཞན་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དངོས་མེད་རང་བཞིན་བདག་མིན་ཏེ། །མཁའ་སོགས་བཞིན་དུ་བྱ་བ་བྲལ། །དེས་ན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཀྱི། །ཆོས་འདི་བདག་གཉིས་ངོ་བོས་སྟོང་། །དེ་ལྟར་དོན་དམ་རང་བཞིན་གྱིས། །མཁའ་འདྲ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་དམིགས་བྱས་པས། །ཕུང་བ་འདི་སྙེད་འབྱུང་བར་ཟད། ། 22-4-128b ད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ། །གོམས་པའི་དམིགས་པའི་བག་ཆགས་ཀུན། །རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་ཞི་བ་ཡི། །ཐབས་ཚུལ་འདི་ལ་ཡིད་བརྟན་གྱིས། །མེད་བཞིན་སྣང་བའི་དངོས་དེ་ལ། །ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་དེ། །ཆགས་འོས་མིན་ལ་ཆགས་ནས་སུ། །སྡུག་བསྔལ་སྟོང་དུ་སྦྱོར་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་མི་གཙང་སོ་དྲུག་རྫས། །དབྱིབས་སུ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་ཀྱི་ལུས། །གང་ལ་འཁྱུད་ཅིང་ཉུག་པར་འདོད། །འདི་ཡི་ཁྲག་དང་གཤང་གཅིའི་མཚོར། །མི་གཙང་སྲིན་བུའི་གྲངས་གནས་པ། །དེ་ལས་ཆགས་པར་བྱ་བའི་འོས། །ཡོད་ན་འདི་ཞེས་བསྟན་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མི་གཙང་བར། །ཆགས་པའི་དབང་གིས་བསླུས་ནས་སུ། །སྡུག་བསྔལ་འདམ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཅིང་། །ཡིད་བརྟན་སྙིང་པོ་ཅང་མེད་པར། །དུས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་འགྱུར་གང་། །བཏགས་ན་ཡོན་ཏན་མེད་པར་ཡང་། །ཉེས་པ་དུ་མའི་སྐྱོན་གནས་པའི། །དངོས་པོ་འདི་ལ་དམིགས་ནས་སུ། །ཆགས་པ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །མི་གཙང་རྫིང་བུའི་ཁྲོད་བཞིན་དུ། །ཤིན་ཏུ་ཡིད་དབྱུང་གོམས་པར་གྱིས། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་ཞེན་པ་ཡིས། །བཅིངས་ནས་ཕུན་ཚོགས་དཔལ་མི་ཐོབ། །དངོས་ངན་འདི་ཡང་གཏོང་བ་ཡི། །ཐབས་ཀྱིས་ཕན་བདེ་ 22-4-129a འབུམ་འགུགས་ན། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འབྲལ་འགྱུར་ཞིང་། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་སྙིང་པོ་ནི། །བླང་ཕྱིར་བདོག

【現代漢語翻譯】無處可住亦無所執，五眼亦不能觀視之，於此何人如何生貪？若非於多重部分之每一處，生貪，則於何處生貪？既無生貪之境，欲執持又將執何物？生貪者亦無實體，若以實體而作分析，如境之實體一般，何人能見貪著？是故不欲捨棄之，此貪著本無始，亦不存於終末，乃由因緣所生之偶發。此貪著之境與有境，皆由因所生故為剎那，如電般無常變動，何人對何人生貪著？如是慳吝與嗔恨等，一切境與有境，皆應以如是理智，一一分析而破除。如是于境與有境，若未見實體之究竟，則成為實體之，自與他又是何物？無實體之自性非我，如虛空等無作用。是故實體與非實體之，此等法皆自性空。如是就勝義自性而言，如虛空般無所緣，然以分別念而緣取，徒增此等蘊聚。今于無所緣境，串習之緣念習氣，于自性法界寂滅之，此等方法應生信。于無而顯現之事物，貪著實為不堪，于不應貪著之處生貪，徒增無盡痛苦。如是不凈三十六物，以形狀排列之差別，男人女人等之身，欲擁抱親吻何處？此身中血與屎尿之海，不凈蟲之數量眾多，於此若有應貪著之處，請指出是何處？如是為自性不凈之物，為貪著所欺騙，徒增痛苦之泥沼，毫無可信之精要。為時間所摧毀之物，若強加美名，于無功德反多過患之，此物若生貪著。非但不應生貪著，應如不凈糞池般，極度厭惡並串習之。是故對此若生執著，為束縛則不得興盛之福。捨棄此惡物之，方法能引來無量利益，自性終將分離，無有精要，然為取精要，故應守護。

【English Translation】 There is no place to dwell, and nothing to grasp. The five eyes cannot see it. Who would be attached to it, and how? If not attached to each of the many parts, Then to what else would one be attached? Since there is no object to be attached to, What would one grasp and hold onto? The one who is attached is also without substance, And if analyzed as an entity, Like the entity of an object, Who would see attachment? Therefore, this attachment that one does not want to let go of, This attachment has no beginning, And does not remain at the end, But is a sudden occurrence arising from conditions. The object and the subject of this, Are momentary because they arise from causes. Like unstable lightning, moving, Who is attached to whom? Likewise, all objects and subjects of miserliness, hatred, etc., Should be individually analyzed and destroyed With this kind of reasoning. Thus, if the ultimate reality of things Is not perceived in objects and subjects, Then what is the self and other That has become an entity? The nature of non-entity is not self, Like space, it is devoid of action. Therefore, these phenomena of entity and non-entity Are empty of the nature of both self. Thus, in terms of ultimate reality, Like space, there is nothing to focus on, But by focusing with conceptual thought, So many aggregates arise. Now, in the absence of focus, All the habitual imprints of focus, In the peaceful realm of nature, Have faith in this method. Attachment to that which appears but does not exist Is extremely unbearable, Because by being attached to what should not be attached to, One invites a thousand sufferings. Like this impure substance of thirty-six parts, With the distinction of being arranged in shape, The bodies of men, women, etc., What do you want to embrace and caress? In this ocean of blood, excrement, and urine, Where countless impure worms reside, If there is anything worthy of attachment, Please point out what it is. Thus, being deceived by attachment To what is naturally impure, One plunges into the mire of suffering, And has no reliable essence. Whatever is destroyed by time, And if labeled without merit, But with the fault of dwelling in many faults, If one focuses on this object, Not only should there be no attachment, But one should become accustomed to extreme disgust, Like in a pool of filth. Therefore, by being bound by attachment to this, One will not attain the glory of prosperity. If abandoning this evil thing Attracts hundreds of thousands of benefits and happiness, Then naturally it will be separated, And since there is no essence, but to take the essence, One should protect it.

་པའི་དངོས་པོ་ཀུན། །ཅི་ཞིག་མི་གཏོང་བ་ཡོད་དེ། །གཏོང་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱ། ༈ །མི་ཤེས་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས། །བསླུས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་འདི། །སྲིད་པའི་ཐང་ལ་དབང་མེད་དུ། །ཀྱེ་མ་ཡང་ཡང་འཁྱམ་པར་གྱུར། །དུས་སུ་འདི་དག་གིས་ནི་བདག །མངལ་དུ་བཟུང་ཞིང་བཅོས་པའི་ཚེ། །སྙིང་གི་དུམ་བུ་བཞིན་བལྟས་ནས། །རང་ལ་ཡོད་རྒུའི་དཔལ་གྱིས་བསྙེན། །དེ་འདྲའི་ཕུན་ཚོགས་བརྩེ་བའི་མ། །རང་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་དུ་ཡང་། །གཏོང་བའི་གོ་སྐབས་མི་སྲིད་ཀྱང་། །གཞན་དབང་སྐྱེ་དང་འཆི་བས་འཕྲོག །ཕྱོགས་བཅུ་སེམས་ཅན་གང་མཆིས་པ། །ཐམས་ཅད་བདག་བཞིན་བདེ་ལ་འདུན། །འོན་ཀྱང་རྨོངས་པས་བདེ་འདོར་བ། །ཀྱེ་མ་བདག་གི་མ་རྣམས་མཐོང་། །ཡུན་རིང་བརྩེ་བས་བཅིངས་གྱུར་ནས། །འབྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཤི་བ། །དེས་ཀྱང་ད་ལྟ་འཕྲད་པ་ན། །མི་ཤེས་བཞིན་དུ་གཤེ་བ་ཡི། །མྱོས་པའི་གདོན་གྱིས་སེམས་དཀྲུགས་ནས། །སྡང་བ་ལ་སོགས་ཟུག་རྔུའི་ནད། །འདི་ཡི་སྙིང་ལ་རྟག་ཞུགས་པས། །མ་རྣམས་རྒུད་པས་ཅིས་མ་བཅོམ། ། 22-4-129b མགོན་མེད་སྲིད་པར་འཁྱམས་པ་ཡི། །མི་བཟད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་རིང་ལ། །གཉེན་གྱུར་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་ལ། །སེམས་ཤེས་སུ་ཞིག་བརྩེ་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གང་དག་ལ། །ཁྲོ་བ་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །སྡུག་པའི་བུ་ལ་མ་བཞིན་དུ། །ཤིན་ཏུ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བདག་གིས་གསོ་བར་བྱ་དགོས་པ། །འདི་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་བདེ་བའི་དཔལ། །ཅུང་ཟད་རྙེད་ལའང་བདག་ཁྲོ་ན། །ཀྱེ་མ་བདག་སེམས་སུ་ཡིས་བསླུས། །ཕ་རོལ་དཔལ་དང་འབྱོར་བ་ནི། །བདག་ལས་ཅུང་ཟད་མ་འཕྲོག་སྟེ། །འདི་ལ་མེད་ཀྱང་བདག་ལ་ནི། །ཆ་ཤས་ཙམ་ཡང་ཐོབ་པ་མེད། །ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་སོན་པ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཀུན་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་གི་ཡོན་ཏན་སྐལ་མི་ཆད། །ཅི་ཕྱིར་འདི་ལ་བདག་སེམས་འཁུ། །སྙེམས་བཅས་དཔལ་གྱིས་བདག་མནན་ཀྱང་། །དཔལ་ནི་ལེགས་བྱས་འབྲས་བུ་སྟེ། །སྙེམས་པ་དེ་ཡིས་དེ་བརླག་པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་འོས། །སྐྱོན་ལྡན་འདི་ཡི་གོང་ན་ནི། །ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མང་ཡོད་ཀྱང་། །དེ་དག་ཀུན་ལ་མི་འཁུ་ན། །དམན་པ་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་འཁུ། །དམན་པ་དང་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན། ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་མཐའ་ཡས་ཕྱིར། །སུ་ཡིས་སུ་དག་སྐལ་དམན་བྱས། ། 22-4-130a ཕྲག་དོག་ཀྱིས་ནི་བདག་སྐལ་བརླག །དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ། །ཕྲག་དོག་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི། །དབུལ་པོས་གཏེར་ཆེན་རྙེད་པ་བཞིན། །ཤིན་ཏུ་ཡི་རང་དགའ་བ་སྒོམས། ༈ །ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱིས་གང་ལས་བདག །མཆོག་གོ་སྙམ་ན་བདག་ཉིད་ནི། །སྔ་ནས་ཡོན་ཏན་ལྡན་མིན་ཏེ། །རྐྱེན་ལས་འཕྲལ་དུ་བྱུང་བ་ཙམ། །བདག་ནི་འདུས་བྱས་རྐྱེན་དབང་ཅན། །གཞན་པ་དག་ཀྱང་དེ་འདྲ་སྟེ། །འདིས་ནི་བདག་ལས་ཆེས་ལྷག་

【現代漢語翻譯】所有屬於我的事物，有什麼是不能捨棄的呢？對於佈施應當非常歡喜。唉！無知的惡魔以幻術，迷惑了這個眾生，在輪迴的曠野上不由自主地，一次又一次地漂泊。當他們按時把我，懷抱在腹中並養育時，像對待心愛的孩子一樣看待我，用他們所擁有的一切財富來侍奉我。如此豐盛慈愛的母親，自己永遠，沒有機會捨棄，卻被外在的生與死所奪走。十方所有的一切眾生，都像我一樣渴望快樂，然而因為愚昧而捨棄快樂，唉！我看到了我的母親們。長久以來被愛所束縛，因離別的痛苦而死去，即使現在相遇，卻無知地辱罵。被瘋狂的惡魔擾亂了心智，怨恨等等痛苦的疾病，總是潛伏在他們的心中，母親們怎能不被衰敗所摧毀呢？在無依無靠的輪迴中漂泊，經歷漫長而無法忍受的痛苦，對於所有這些曾經是親人的眾生，誰的心不會充滿慈愛呢？因此，對於一切眾生，不僅不應該有憤怒，而且要像母親對待心愛的孩子一樣，修習極度的慈愛。我需要被他們養育，即使他們稍微獲得了一點點快樂，我卻生氣，唉！我的心是被誰迷惑了？他人擁有的財富和繁榮，並沒有從我這裡奪走任何東西，即使他們沒有，我也無法從中獲得任何份額。即使他們都成爲了圓滿功德如海的佛陀，我的功德也不會減少，我為何要嫉妒他們呢？即使他們傲慢地用財富壓迫我，財富也是善行的果報，傲慢會毀滅他們自己，因此他們也值得同情。即使這個有缺點的人之上，有許多具有功德的人，我都不嫉妒他們，為何要嫉妒這個卑微的人呢？卑微者和具有功德者，在這個世界上是無限的，誰又能把誰看作是卑微的呢？嫉妒會毀滅我的善行，因此，對於他人的圓滿，不僅不應該嫉妒，而且要像窮人得到了寶藏一樣，修習極度的隨喜和快樂。如果我因為自己的功德而認為自己比別人優越，那是因為我原本沒有功德，只是因為外在的因緣而暫時產生的。我是由因緣和合而成的，受因緣支配，其他人也是如此，這個人比我更加...

【English Translation】 What is there that I cannot give away of all that belongs to me? I should be very happy to give. Alas! This being, deluded by the illusory tricks of the ignorant demon, wanders helplessly again and again in the wilderness of samsara. When they hold me in their womb and nurture me in due time, they look upon me as if I were a piece of their heart, and attend to me with all the wealth they possess. Such abundant and loving mothers, they themselves never have the opportunity to give away, but are robbed by the power of birth and death. All sentient beings in the ten directions desire happiness just as I do, yet they abandon happiness because of ignorance. Alas! I see my mothers. Having been bound by love for a long time, they die from the suffering of separation. Even when they meet now, they unknowingly scold. Their minds are disturbed by the demon of intoxication, and diseases of resentment and other sufferings always dwell in their hearts. How can mothers not be destroyed by decline? Wandering in the helpless samsara, enduring long and unbearable suffering, whose heart would not be filled with love for all these beings who were once relatives? Therefore, towards all sentient beings, not only should there be no anger, but one should cultivate extreme love, like a mother towards her beloved child. I need to be nurtured by them. Even if they gain a little happiness, I become angry. Alas! By whom is my mind deluded? The wealth and prosperity of others do not take anything away from me. Even if they do not have it, I cannot gain any share from it. Even if they all become Buddhas who have perfected the ocean of qualities, my merit will not be diminished. Why should I be jealous of them? Even if they arrogantly oppress me with wealth, wealth is the fruit of good deeds. Arrogance will destroy them themselves, therefore they also deserve compassion. Even above this flawed person, there are many who possess qualities. I am not jealous of all of them, why should I be jealous of this inferior person? Inferior and virtuous ones are infinite in this world. Who can regard whom as inferior? Jealousy will destroy my merit. Therefore, towards the perfection of others, not only should there be no jealousy, but one should cultivate extreme joy and happiness, like a poor person finding a great treasure. If I think I am superior to others because of my own qualities, it is because I originally had no qualities, but they arose temporarily due to external conditions. I am composed of causes and conditions, and am subject to causes and conditions. Others are also the same. This person is even more...

པའི། །དཔལ་རྣམས་འཛིན་ལ་སུ་ཡིས་འགོག །སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མངོན་སུམ་མིན་སླད་འདི་ལའང་། །བདག་ལས་ཆེས་ལྷག་ཡོན་ཏན་ནི། །མེད་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་བདོག །བདག་ནི་འདི་འདྲའི་ང་རྒྱལ་སོགས། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལྡན་ཞིང་། །སྐྱེ་འཆིའི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་མཚོ། །སྡུག་བསྔལ་རྦ་ལ་དབང་མེད་འཕྱོ། །འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གློ་བུར་བའི། །ཡོན་ཏན་འདི་ཡང་རྐྱེན་གཞན་གྱིས། །ཉམས་པར་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟེ། །ཅི་ཕྱིར་བདག་ལ་སྙེམས་པ་འཕེལ། །ཏིལ་ལ་མེ་ཏོག་དྲི་བཞིན་དུ། །ཡོན་ཏན་སུ་ལའང་འགོ་མོད་ཀྱི། །ཟག་པའི་དྲི་མ་འདྲེས་གྱུར་ཕྱིར། །བདག་ལ་ཡིད་འོང་ 22-4-130b ཅི་ཞིག་ཡོད། །གང་ན་རིགས་གཟུགས་དཔལ་འབྱོར་སོགས། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་གོང་ནས་གོང་། །བརྒྱ་སྟོང་བྱེ་བའི་ལྷག་ཡོད་ཕྱིར། །ཕལ་ལ་བལྟས་ན་བདག་ཆེས་དམན། །སྐྱོན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་རྣམས། །བཏང་སྙོམས་ཐུགས་ཀྱིས་གནས་མཛད་ན། །སྐྱོན་མང་བཅས་ཤིང་ང་རྒྱལ་གྱིས། །སྨ་ཕབ་བདག་ཡིད་ཇི་ལྟར་སྙེམས། །ཡོན་ཏན་ཕྲ་མོས་བདག་གི་རྒྱུད། །མཐོ་བ་ཉིད་དུ་སྙེམས་བྱེད་ན། །སྐྱོན་མང་གནས་པས་བདག་གི་རྒྱུད། །ཤིན་ཏུ་དམའ་བར་ཅིས་མི་འཛིན། །ང་རྒྱལ་དྲི་མ་གཏན་མེད་པ། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་མཆོག་ཉིད་ཀྱང་། །འདི་ལྟར་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཕྱིར། །བདག་ལས་དམན་པ་སུ་ཞིག་ཡོད། །བདག་མེད་འདུས་བྱས་ཕུང་པོའི་རྒྱུན། །རྐྱེན་ལས་དངོས་པོའི་གནས་འཛིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མཁའ་མཉམ་ཡང་། །བདག་ལ་ང་རྒྱལ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་སྙེམས་སོགས་ཡོད་ཀྱི་རིང་། །ཀུན་ལས་དམན་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །དུལ་བའི་རྟ་མཆོག་བཞིན་དུ་ནི། །ཀུན་ལ་གུས་པའི་སྤྱོད་ལམ་བསྐྱོངས། །དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་གནས་ཚུལ་ལ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། །བློ་ནི་ཡང་ཡང་གོམས་བྱས་པས། །སྣང་ཞེན་ཟང་མ་ཐལ་དུ་སྦྱོངས། །སྟོང་བཞིན་དུ་ཡང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས། །སྤྲུལ་པ་སྲིད་པའི་ 22-4-131a གྲོང་ཁྱེར་ཀུན། །མ་བརྟག་ཉམས་དགའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །སྒྱུ་མའི་དཔེ་ཡིས་ཚུལ་དུ་སྤྱད། །འཇམ་དཔལ་ཤེས་རབ་འོད་པོ་ཆེ། །རིག་སྔགས་མར་མེའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །སྙིང་ལ་ངེས་པར་གསལ་བྱས་པས། །སྒྲིབ་པའི་ཚང་ཚིང་བསྲེག་པར་མཛོད། །འདི་ལྟར་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོ་ཡི། །ཐུགས་རྗེ་ལས་བསྐྲུན་ཤེས་རབ་ཀྱི། །རལ་གྲིས་བདུད་ཀྱི་སྒྱུ་ཐབས་ལྔ། །དྲལ་ནས་བདག་འཛིན་ཉོན་མོངས་བདུད། །གང་དུ་སླར་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང་། །སྔར་བྱུང་བ་ཡི་རོ་ཙམ་ཡང་། །མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་དག་པར། །གསོད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བསད་པ་ན། །མདུང་ཁྱིམ་བཤིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ལྷའི་བུའི་བདུད་ནི་ཆོམ་པར་འགྱུར། །ས་བོན་བསྲེག་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན། །ཕུང་པོའི་བདུད་ནི་འགག་བྱེད་ཅིང་། །སྣུམ་ཟད་པ་ཡི་མར་མེ་བཞིན། །འཆི་བདག་བདུད་

【現代漢語翻譯】誰能阻止持有榮耀？眾生的相續即是自身，因非現量之故，於此亦然，無有勝於自我的功德，又有什麼衡量標準？我具有如我慢等，煩惱眾的過患，生死自性的輪迴之海，無力漂浮於痛苦的波濤中。有為自性是暫時的，此功德亦為他緣所，是容易衰敗之法，為何對我生起驕傲？如芝麻之於花香，功德起始於任何人，然因混雜著漏失的污垢，我有什麼值得喜愛的？何處有種姓、容貌、財富等，功德皆是更勝一籌，百千俱胝的超勝，與庸眾相比我最為低下。若以平等之心安住于，無過失且具功德者，我這具有眾多過失且，為我慢所誹謗之心又怎能驕傲？若我之相續以微小功德，而生起高慢之心，為何不因安住眾多過失，而視我之相續極為低下？若我慢的污垢全然不存，那時我亦是殊勝者，然因此時具有我慢，又有誰比我更低下呢？無我、有為、蘊聚之流，由緣而執持事物之存在，因此，即使功德等同虛空，我又有什麼可驕傲的呢？若有驕慢等存在之時，知曉自己比一切都低下之後，如調順的良馬一般，修持對一切恭敬的行為。如是，對於真俗二諦之安住方式，以辨別的定解，屢屢串習，從而凈化顯現執著的欺騙。雖是空性，然亦由諸緣，幻化出存在的城市，不加審視，具有令人愉悅的狀態，以幻術之譬喻而行持。文殊智慧大光，以明咒燈火的方式，於心中確定照亮，愿您焚燒遮蔽的叢林。如是，文殊勇士的，以慈悲所生的智慧之，寶劍斬斷魔的五種幻術，以及我執煩惱之魔，於何處亦不再生起，甚至連先前生起的餘燼，亦不復存在的狀態中，以徹底誅殺之方式而誅殺時，以摧毀房屋之方式，天子魔亦將崩潰。如焚燒種子之新芽般，蘊魔亦將止息，如油盡燈滅般，死主魔亦將...

【English Translation】 Who can prevent holding glories? The continuum of beings is oneself, Since it is not directly perceived, it is also the same here, There is no merit greater than oneself, and what measure is there? I possess such as arrogance, The faults of the assembly of afflictions, The ocean of samsara, the nature of birth and death, Powerlessly drifting in the waves of suffering. The nature of compounded things is temporary, This merit is also by other causes, It is a dharma that is easy to decay, Why does pride arise in me? Like the fragrance of a flower to sesame, Merit begins in anyone, But because it is mixed with the stain of leakage, What is there in me that is pleasing? Where there are caste, appearance, wealth, etc., All merits are even better, Hundreds of thousands of kotis of surpassing, Compared to the ordinary, I am the lowest. If one abides with equanimity, Those who are without fault and possess merit, How can my mind, which has many faults and is Slandered by arrogance, be proud? If my continuum, with small merits, Arises with pride, Why not consider my continuum extremely low, Because it abides in many faults? If the stain of arrogance is completely absent, Then I am also the supreme one, But because I have arrogance at this time, Who is lower than me? The stream of selflessness, compounded, aggregates, Holds the existence of things from causes, Therefore, even if merit is equal to space, What is there for me to be proud of? If there is pride, etc., Knowing that you are lower than everything, Like a tamed noble horse, Cultivate the behavior of respecting everyone. Thus, for the way of abiding in the two truths, With the definite understanding of discernment, Repeatedly practice, Thereby purifying the deception of clinging to appearances. Although it is emptiness, it is also by all causes, The city of existence is transformed, Without examination, it has a pleasing state, Practice with the metaphor of illusion. Mañjuśrī, great light of wisdom, In the manner of a lamp of mantra, Certainly illuminate in the heart, May you burn the thicket of obscurations. Thus, Mañjuśrī, the hero's, With the wisdom sword born of compassion, Cut through the five illusions of the demon, And the demon of self-grasping afflictions, Will not arise again anywhere, Even the embers of what arose before, In a state that no longer exists, When killing in a way of completely killing, In the manner of destroying a house, The son of the gods demon will also collapse. Like a sprout burning seeds, The aggregate demon will also cease, Like a lamp with exhausted oil, The Lord of Death demon will also...

ནི་འཆི་བར་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བདུད་བཞིའི་གཡུལ་འཇོམས་པ། །དཔའ་བོ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིང་བའི། །ཚུལ་གྱིས་སྲིད་པར་སྲིད་པའི་རྒྱུན། །གཅོད་ལ་རྟག་ཏུ་འཇིགས་མེད་སྤྱོད། །བདུད་ཀྱི་གཡུལ་ཆེན་འཇོམས་པའི་སྒོ། །ཐབས་མཁས་ཤེས་རབ་སྣང་བའི་ལམ། །ཡང་དག་ངག་གིས་གསལ་བྱས་པའི། །དགེ་བས་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཀུན། །བདུད་བཞིའི་གཡུལ་ལས་ 22-4-131b རྣམ་རྒྱལ་ནས། །འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་གྲུབ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཐུན་མོང་བློ་སྦྱོང་སྒོམ་པའི་གནད་ཟབ་མོ་འདི་ནི་རབ་ཚེས་ས་སྟག་ཟླ་༡༠ ཚེས་༤ ལ་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་བྲིས་པ་སྟེ་མཁའ་མཉམ་ཞིང་གི་ཐ་གྲུ་ཐམས་ཅད་མེ་ཏོག་སེར་པོའི་ཚལ། བཀོད་པ་ཚད་མེད་པས་བརྒྱན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉིད་འཁྲུལ་དགེ་བ་དང་བཅས་པའོ།། མངྒ་ལཾ། །

目錄摧破魔幻慧劍

【現代漢語翻譯】將要死亡。（梵文：mara）那時，摧毀四魔之戰，以勇士雄獅之姿，常以無畏之行，斷絕輪迴之延續。摧毀魔之大戰的門，以方便智慧之光明的道路，以真實語清晰闡明，愿此善行使一切眾生，從四魔之戰中獲得勝利。愿文殊金剛成就！這是米龐南嘉（Mipham Namgyal）于繞迥土虎年十月初四所寫的共同修心之甚深要訣，愿它與如虛空般無垠的無量剎土，以及遍佈的金色花朵莊嚴的景象等，一同成為不虛妄的善。吉祥！

目錄摧破魔幻慧劍

【English Translation】 Will die. (Sanskrit: mara) At that time, destroy the battle of the four maras, With the posture of a brave lion, Always act fearlessly to cut off the continuation of samsara. The door to destroy the great battle of the maras, The path of skillful means and wisdom light, Clearly explained with truthful words, May this virtue enable all beings, From the battle of the four maras, To achieve victory. May Manjushri Vajra be accomplished! This profound key to common mind training was written by Mipham Namgyal on the 4th day of the 10th month of the Earth Tiger year of Rabjung, may it, together with the immeasurable pure lands as boundless as space, and the scenery adorned with golden flowers everywhere, etc., become unfailing goodness. Mangalam!

Contents The Wisdom Sword that Destroys Illusions