jmp2401_攝功德寶疏.正入佛母意趨格言.g2.0f
局米旁大師教言集MP267攝功德寶疏.正入佛母意趨格言 24-1-1a 攝功德寶疏.正入佛母意趨格言 如了義空性 名義 ༄༅། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ལེགས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-1-1b ༄༅། །ཨོཾ་སྭ་སྟི། རྒྱལ་བ་ཉི་མའི་གཉེན་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས། །མ་ཕམ་འཇམ་པའི་དབྱངས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས། །རྒྱལ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལམ། །སྟོན་མཛད་བཤེས་གཉེན་ཚོགས་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །མཁའ་དང་མཉམ་པ་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་སྲས་དང་། །སློབ་མར་བཅས་པ་དུས་གསུམ་འཕགས་ཚོགས་ཀྱི། །འབྱུང་གནས་ཡུམ་མཆོག་གང་ལ་གུས་པའི་བློས། །དེ་ཡི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ལེགས་པར་བརྗོད། །དེ་ལ་འདིར་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་མི་ཟད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་དང་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་ 24-1-2a གསུངས་ལ། དེ་ལའང་ཡུམ་སྲས་བཅུ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བཞུགས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་འདིར་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདུས་ཤིང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་གསལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་བཀའ་ཡིན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་མས་འཕགས་པ་འདི་ལ་འཆད་ཉན་བྱས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་ལ་འཆད་ཉན་བྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསམ་པ་དག་པས་འདི་ཡི་དགོངས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྗོད་པ་ལ་དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། 24-1-2b ཤུགས་བསྟན་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ལྟར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་དང་བཞི། དང་པོ། རྒྱ༷་གར༷་སྐ༷ད་དུ༷་ཨཱ༷ཪྻ༷་སྟེ་བོ༷ད་སྐ༷ད་དུ༷་འ༷ཕགས་པ༷།དེ་བཞིན་དུ་པྲ༷ཛྙཱ༷་ནི་ཤེས༷་རབ༷། པཱ༷་ར༷་མི༷་ཏ༷་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷། ས༷ཉྩ༷༷་ཡ་སྡུད༷་པ༷། གཱ༷་ཐཱ༷་ཚིག༷ས་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷་སྟེ་མཚན་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྒྱས་པ་ནི་གཞུང་གི་ཞར་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། མདོར་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་འཕ༷གས་པ༷་ཞེས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་དང་ཕུལ་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ༷་ཕྱིན༷་པ༷་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞུང་འདི་ལའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཐོབ་པའོ། །གང་ཞིག་གཞུང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་འཛིན་པར
【現代漢語翻譯】 《攝功德寶疏·正入佛母意趨格言》 如了義空性 名義 《攝功德寶疏·正入佛母意趨格言》 頂禮諸位善知識，他們是勝者日之親眷，是勝者之子，是無熱惱文殊妙音，是龍樹等勝者傳承的持有者，他們宣講甚深中觀之道。 我以恭敬之心，善說如何趨入三世諸佛、佛子以及所有弟子所依之根本——殊勝之母。 在此，三世諸佛所有教法的寶藏中，最核心和最究竟的就是《聖妙吉祥般若波羅蜜多》。 其中又分為《佛母經》等十七種，此《攝功德寶》彙集了所有經典的要義，其偈頌清晰明瞭，是佛陀親口宣說的教言，具有諸多功德，因此，對此經進行講修，就等於對所有般若波羅蜜多進行了講修。所以，應以清凈的發心，依止上師的口訣，闡述此經的深意，分為顯說空性之理和 暗示道之證悟兩種方式。首先，分為名稱之義、譯者之禮、正文之義和結尾之義四部分。第一，梵語為Arya（藏文：འ༷ཕགས་པ༷，梵文天城體：आर्य，梵文羅馬擬音：ārya，漢語字面意思：聖），藏語為འ༷ཕགས་པ༷（聖）。同樣，梵語Prajna（藏文：ཤེས༷་རབ༷，梵文天城體：प्रज्ञा，梵文羅馬擬音：prajñā，漢語字面意思：智慧），藏語為ཤེས༷་རབ༷（智慧）。梵語Pāramitā（藏文：ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷，梵文天城體：पारमिता，梵文羅馬擬音：pāramitā，漢語字面意思：到彼岸），藏語為ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷（到彼岸）。梵語Sanchaya（藏文：སྡུད༷་པ༷，梵文天城體：सञ्चय，梵文羅馬擬音：sañcaya，漢語字面意思：積聚），藏語為སྡུད༷་པ༷（積聚）。梵語Gāthā（藏文：ཚིག༷ས་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷，梵文天城體：गाथा，梵文羅馬擬音：gāthā，漢語字面意思：偈頌），藏語為ཚིག༷ས་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷（偈頌）。名稱的詳細解釋應從正文的語境中理解。簡而言之，因為此經是超越世間的甚深之法，所以稱為འ༷ཕགས་པ༷（聖）。通達一切法之實相的智慧，是所有智慧中最殊勝和卓越的，所以稱為ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ༷་ཕྱིན༷་པ༷（智慧到彼岸）。因為此經以不分別的智慧為所詮釋的內容，所以此經也獲得了般若波羅蜜多的名稱。任何依靠此經，都能積聚和持有世間和出世間道與果的功德，如同珍寶一樣。 因此，此經名為《攝功德寶》。
【English Translation】 《Commentary on the Compendium of Precious Qualities: A Flawless Guide to the Intent of the Mother of the Conquerors》 Like the definitive emptiness Nomenclature 《Commentary on the Compendium of Precious Qualities: A Flawless Guide to the Intent of the Mother of the Conquerors》 I prostrate with reverence to the assembly of spiritual friends who are the relatives of the victorious sun, the sons of the victorious ones, Anavatapta Manjushri, Nagarjuna, and others, the holders of the victorious lineage, who teach the profound Middle Way. With respectful mind, I will speak well of how to enter the supreme mother, the source of the victorious ones, the victorious sons, and the assembly of noble ones of the three times, together with their disciples. Here, among all the inexhaustible treasures of the teachings of all the victorious ones of the three times, the most essential and ultimate is the Noble Perfection of Wisdom. Among these, there are various categories such as the seventeen Mother and Son texts. This 'Compendium of Precious Qualities' gathers together the complete meaning of all of them. Its verses are clear and it is the spoken word of the Buddha himself, possessing many excellent qualities. Therefore, by studying and practicing this text, one is studying and practicing all the Perfections of Wisdom. Therefore, with a pure intention, relying on the oral instructions of the holy ones, I will explain the meaning of this text, in two ways: by explicitly explaining the nature of emptiness, and by implicitly explaining the manifestation of the path. First, there are four parts: the meaning of the title, the translator's homage, the meaning of the text, and the concluding remarks. First, in Sanskrit, Arya (Tibetan: འ༷ཕགས་པ༷, Devanagari: आर्य, Romanized Sanskrit: ārya, literal meaning: noble), in Tibetan, འ༷ཕགས་པ༷ (noble). Similarly, Prajna (Tibetan: ཤེས༷་རབ༷, Devanagari: प्रज्ञा, Romanized Sanskrit: prajñā, literal meaning: wisdom), in Tibetan, ཤེས༷་རབ༷ (wisdom). Pāramitā (Tibetan: ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷, Devanagari: पारमिता, Romanized Sanskrit: pāramitā, literal meaning: gone beyond), in Tibetan, ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷ (gone beyond). Sanchaya (Tibetan: སྡུད༷་པ༷, Devanagari: सञ्चय, Romanized Sanskrit: sañcaya, literal meaning: collection), in Tibetan, སྡུད༷་པ༷ (collection). Gāthā (Tibetan: ཚིག༷ས་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷, Devanagari: गाथा, Romanized Sanskrit: gāthā, literal meaning: verse), in Tibetan, ཚིག༷ས་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷ (verse). The detailed explanation of the meaning of the title should be understood from the context of the text. In short, because this text is a profound dharma that transcends the world, it is called འ༷ཕགས་པ༷ (noble). The wisdom that realizes the true nature of all dharmas is the most supreme and excellent among all wisdoms, so it is called ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ༷་ཕྱིན༷་པ༷ (Perfection of Wisdom). Because this text explains non-conceptual wisdom as its subject matter, this text also obtains the name Perfection of Wisdom. Anyone who relies on this text can gather and hold all the qualities of the path and fruit of the world and beyond, like a precious jewel. Therefore, this text is called 'Compendium of Precious Qualities'.
་བྱེད་པས་ན་སྡུད༷་པ༷་ཞེས་བྱའོ། །ཡི་གེ་བཅུ་གཅིག་པ་དབང་པོ་རྡོ་རྗེ་སྡེབ་སྦྱོར་འཕགས་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཚིགས་སུ༷་བཅ༷ད་པའོ༷། ། 譯敬 གཉིས་པ་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དག་གིས་དོན་དམ་པ་སྟོན་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བར་མཛད་པའི་སྔ་ལོགས་སུ་ལྷག་པའི་ལྷ་ 24-1-3a རྗེ་བཙུན་འཕ༷གས་པ༷་འཇམ༷་དཔ༷ལ་ལ་ཕྱག༷་འཚལ༷་ལོ༷་ཞེས་བགེགས་མེད་ཅིང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་སླད་དུ་བཀོད་པའོ། ། 正文 གསུམ་པ་གཞུང་དོན་ལ། མཚམས་སྦྱར་བ་གླེང་གཞིའི་ཚིགས་དང་། གཞུང་དོན་དངོས་གཉིས། 敘述前言詞 དང་པོ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རིར། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ཕལ་མོ་ཆེའི་ནང་དུ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱལ་ཡུམ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཚར་བའི་རྗེས་ཐོག་དེ་མ་ཐག་པ་དེ༷་ན༷ས་ཡ༷ང་སྟོན་པ་བཅོ༷མ་ལྡན༷་འདས༷་ཉིད་ཀྱིས༷་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར༷་བཞི༷་པོ༷་དེ༷་དག༷། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་ཆེན་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཡང༷་དག༷་པར༷་རབ༷་ཏུ༷་དགའ༷་བར༷་མཛ༷ད་པའི༷་ཕྱིར༷་ཡང༷་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྗོད་བྱ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ༷་ཕྱིན༷་པ༷་ཟབ་མོ་འདི༷་སྟོན༷་ཅིང༷་། དེ༷འི་ཚེ༷་རྗོད་བྱེད་ཚིགས༷་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷་འདི༷་ལྟ་བུ་དག༷་བཀའ༷་སྩལ༷་ཏོ༷་ཞེས་སོ། ། 正文 གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ལ་ཉན་པར་བསྐུལ་བ་དང་། བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན། དེའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། 鼓勵聞法 དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སུ་བསྟན་པ་གཉིས། 正行 དང་པོ། 24-1-3b དགའ་དང་གུས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་དྭངས་ཤིང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དགའ༷་བ་དང༷་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཞེ་ས་དང་བཅས་པའི་གུས༷་པ་དང༷་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་སོགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ད༷ད་པའི༷་མཆོག༷་ནི༷་ཉེ༷་བར་བཞག༷་སྟེ༷། ཆོས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་འཛིན་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་འདོད་པའི་འདུན་པ་སོགས་སྒྲིབ༷་པ༷་ལྔ་ནི་ཉོ༷ན་མོ༷ངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་བསལ༷་ནས༷། ཆོས་སྒྲུབ་པའམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་དྲི༷་མ༷་ལ༷ས་འདས༷་པ༷། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ༷་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན༷་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོ༷ན་པར་ཞུགས༷་པའི་གང་ཟག་དམ་པ་དེས༷་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་དེས་པ་ཞེས་འཇམ་པའམ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས༷་རྒྱུད་དེས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཆ
【現代漢語翻譯】 因此被稱為『集』（sdu pa）。第十一個字是『自在金剛結合殊勝之音所束縛之句』。 第二，爲了消除障礙並增長功德，往昔的偉大譯師們在將闡述勝義諦的甚深佛法翻譯成藏語之前，寫下了『頂禮至尊聖妙吉祥（』phags pa 'jam dpal la phyag 'tshal lo）』。 第三，關於正文內容：分為引言連線詞和正文兩部分。 首先是敘述前言詞： 地點圓滿：在鷲峰山；導師圓滿：釋迦王釋迦獅子；眷屬圓滿：與聲聞、菩薩等眷屬聚集的大眾之中；時間圓滿：在宣說了《勝母百頌》等之後，緊接著，導師世尊親自爲了使比丘等四眾弟子以小的努力輕鬆地證悟大的意義，並以大乘道和果位的功德而歡喜，又宣說了法圓滿：所詮釋的甚深般若波羅蜜多。當時，以這樣的偈頌作為表達方式而開示。 其次，分為勸請聞法、所詮釋之法的自性以及結尾三部分。 首先，分為正行和順帶說明佛法是佛陀的事業兩部分。 首先是正行： 以『歡喜與恭敬等』一偈來闡述：對於正法心生歡喜和渴望的歡喜，以及對說法者懷有敬意的恭敬，以及對聽聞大乘功德等深信不疑的殊勝信心，都要放在首位。消除成為如理作意或受持佛法障礙的貪慾等五蓋（五蓋，藏文：sgrib pa lnga），這些被稱為煩惱（nyon mongs pa）。超越成為修法或實修障礙的慳吝等六度之違品（六度之違品，藏文：dri ma las 'das pa）。以大悲心爲了利益眾生暫時和究竟的利益而精進的聖者，應當聽聞，因為法是寂靜的自性，即證悟空性和悲心的結合，從而使自相續變得寂靜。
【English Translation】 Therefore, it is called 'Gathering' (sdu pa). The eleventh letter is 'a verse bound by the noble sound of the Vajra combination of powers'. Secondly, in order to eliminate obstacles and increase merit, before the great translators of the past translated the profound Dharma that elucidates the ultimate truth into Tibetan, they wrote 'Homage to the Venerable Noble Manjushri ('phags pa 'jam dpal la phyag 'tshal lo)'. Thirdly, regarding the content of the main text: it is divided into introductory connecting words and the main text. First is the narrative introduction: Place perfectly endowed: on Vulture Peak Mountain; Teacher perfectly endowed: Shakyamuni King, Shakya Lion; Retinue perfectly endowed: within the great assembly gathered with Shravakas, Bodhisattvas, and others; Time perfectly endowed: immediately after having finished speaking the 'Hundred Thousand Praises of the Victorious Mother' and so on, the Teacher, the Bhagavan himself, in order to make the fourfold retinue of monks and so on easily realize the great meaning with little effort, and to rejoice in the qualities of the Great Vehicle path and fruition, also taught the Dharma perfectly endowed: this profound Prajnaparamita, which is the object to be expressed. At that time, he bestowed such verses as these as the mode of expression. Secondly, it is divided into encouraging listening to the Dharma, the nature of the Dharma being explained, and the conclusion. First, it is divided into the main practice and incidentally showing that the Dharma is the activity of the Buddha. First is the main practice: It is explained with one verse 'Joy and reverence, etc.': The joy of being delighted and desiring the sacred Dharma, and the reverence with respect for the speaker of the Dharma, and the supreme faith of believing in the benefits of hearing the Great Vehicle, etc., should be placed first. Having eliminated the five obscurations (sgrib pa lnga) such as desire, which become obstacles to proper attention or upholding the Dharma, these are called afflictions (nyon mongs pa). Having transcended the stinginess and so on, which are the opposing factors of the six perfections (dri ma las 'das pa), which become obstacles to practicing or experiencing the Dharma. That holy person who is diligently engaged in accomplishing the temporary and ultimate benefit of beings with great compassion should listen, because the Dharma is of a peaceful nature, that is, the union of realizing emptiness and the mind of compassion, thereby making one's own continuum peaceful.
ེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་གང༷་ལ༷་དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་སྤྱོ༷ད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ༷་དེ༷་ནི༷་མཉན༷་པར༷་གྱིས༷་ཞེས་པའོ། །སྤྱིར་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུའང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ 24-1-4a ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི༷་ཆེ་བ་སྤྱིར་བརྗོད་པའི་ཚེ་འཕགས་བཞི་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ་གཅིག་པུར་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་དེས་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་སོགས་གནད་མང་པོ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། 附帶說傳法者佛陀事業 གཉིས་པ་ལ་དཔེ་དོན་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་རེ་རེ་བཞིན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སོགས་ཚིགས་བཅད་རེ་རེས་བསྟན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་མཉན་བྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐུན་མིན་ཡིན་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པས་ཇི་ལྟར་འཆད་ནུས་སྙམ་ན། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་འཛ༷མ་བུའི༷་གླིང༷་འདིར༷་གངྒཱལ་སོགས་པའི་ཆུ༷་ཀླུང༷་ཇི༷་སྙེད༷་ཅི༷ག་འབབ༷་པར་བྱེད་ཅིང༷་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུར་ལྡན༷་པའི་སྨན༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད༷་པར་བྱེ༷ད་པ༷་དེ་ནི། མཚོ་ཆེན་པོ་མ༷་དྲོས༷་པ་ལ་གན༷ས་པའི༷་ཀླུ༷་ཡི་གཙོ་བོའམ་དབ༷ང་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བྱེ་ཚན་གྱི་འཇིགས་པ་སོགས་མེད་པའི་ཀླུ༷་ཡི་བདག༷་པོ་རྟེན༷་གན༷ས་ཏེ༷་ཆེན་པོ་དེ༷་ནི༷་ཀླུ༷་ཡི༷་བདག༷་པོ༷་དེ༷་ཡི༷་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ༷་དཔ༷ལ་ལས་བྱུང་བ་ཡི༷ན་ནོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ༷་བའི༷་ཉན༷་ཐོས༷་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ༷་དག༷་གིས་ཇི༷་ཙམ༷་སྙེད་ཀྱི་ཆོས༷་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ 24-1-4b སྟོན༷་པ་དང༷་། རྒྱས་པར་འཆ༷ད་པ་དང༷་། དེ་དག་ཀྱང་གཏན་ལ་འབེབ་བྱེད་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་རིགས༷་པའི༷་རྣམ་གྲངས་བཞིའི་ཚུལ་དག༷་དང༷་ལྡ༷ན་པར༷་བརྗོ༷ད་པ་དང༷་། ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་མཆོག༷་ཏུ་འཕ༷གས་པའི་བདེ༷་བ༷་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེ༷ད་པ་དང༷་། གཞན་ཡང་ཆོས་བསྟན་པ་དེ༷་ཡི༷་འབྲས༷་བུ་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཀུན༷་ཀྱང༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པའི༷་སྐྱེས༷་བུའི༷་མཐུ༷་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་རྒྱལ༷་བས༷་བདག་མེད་པའི་ཆོས༷་ཚུལ༷་གང༷་བསྟན༷་པ༷་དེ༷་ལ༷་མི༷་མཆོག༷་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ༷་མར༷་གྱུར༷་པ་ཉན་ཐོས་པས༷་མངོ༷ན་དུ་བསླབས༷་ཤིང༷་། མངོ༷ན་སུམ༷་དུ་རྟོགས་པར་བྱས༷་ནས༷་རང་གིས་བསླབ༷ས་པ༷་དེ
【現代漢語翻譯】 對於那些已超越甚深般若波羅蜜多（Prajnaparamita，智慧到彼岸）之道的聖者們，此道超越了聲聞（Śrāvaka，聽聞者）等人的行境，是勇士菩薩（Bodhisattva，覺悟有情）在入定和出定后所行之境，請諦聽！一般來說，聲聞和獨覺（Pratyekabuddha，緣覺）的果位，也是從證悟人無我（Pudgala-nairātmya，補特伽羅無我）等空性（Śūnyatā，空性）中產生的。 因此，在普遍讚歎證悟空性的功德時，經中說它是產生四種聖者的唯一之母。圓滿證悟諸法平等性的般若波羅蜜多，是成佛的獨特因緣，因此，我們必須瞭解，最終它成就了唯一乘（Ekayana，一乘）等諸多要點。 接下來，將通過三個比喻、意義和理由，分別用每個偈頌來闡述。正如前面所說，如果應聽聞的般若波羅蜜多是勇士菩薩的獨特行境，那麼像尊者（Sthavira，長老） 羅睺羅（Rāhula，覆障）等如何能夠宣講呢？比喻是這樣的：正如贍部洲（Jambudvipa，人世間）的恒河（Ganges，恒河）等河流，滋養著花朵和果實，以及所有的藥草和森林，而這一切都源於居住在瑪那薩羅瓦湖（Manasarovar，無熱惱池）的龍王（Nāgarāja，龍王），他沒有諸如熱惱的恐懼，是龍的主人，是偉大的依靠，這一切都源於龍王往昔的願力。 同樣，聲聞弟子如羅睺羅等，無論以何種方式簡略或廣 विस्तृत地宣講佛法，並以四種理智的方式進行解釋，最終使人獲得最殊勝的寂滅之樂（Nirvana，涅槃），或者使人獲得暫時的四種果位（須陀洹，斯陀含，阿那含，阿羅漢），這一切都源於如來（Tathāgata，如來）的力量。這是為什麼呢？因為如來所宣講的無我之法，被聲聞弟子們親身學習和證悟，然後他們才能夠教導他人。
【English Translation】 For those noble ones who have transcended the path of profound Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), which is beyond the realm of Hearers (Śrāvakas) and others, and which becomes the field of activity for courageous Bodhisattvas in both meditative and post-meditative states, please listen! Generally, the fruits of Hearers and Solitary Buddhas (Pratyekabuddhas) also arise from the realization of emptiness, such as the understanding of the selflessness of persons (Pudgala-nairātmya). Therefore, when generally praising the greatness of the merit of realizing emptiness, it is said to be the sole mother of producing the four noble ones. The complete perfection of Prajnaparamita, which realizes the equality of all phenomena, is the unique cause of Buddhahood, so we must understand that it ultimately accomplishes the One Vehicle (Ekayana) and many other essential points. Next, each verse will explain through three examples, meanings, and reasons. As just mentioned, if the Prajnaparamita to be heard is the unique field of activity for courageous Bodhisattvas, how can elders like the Venerable Rāhula and others be able to explain it? The example is this: Just as the rivers such as the Ganges in this Jambudvipa nourish flowers and fruits, and all the medicinal herbs and forests, and all of that originates from the Dragon King residing in Lake Manasarovar, who is free from fears such as heat, is the lord of dragons, is the great support, and all of that arises from the power of the Dragon King's past aspirations. Similarly, however much the Hearer disciples such as Rāhula briefly or extensively explain the Dharma, and explain it with the four kinds of reasoning, ultimately causing one to attain the supreme bliss of Nirvana, or causing one to attain the four temporary fruits (Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, Arhat), all of that arises from the power of the Tathagata. Why is that? Because the Dharma of selflessness taught by the Victorious One is personally learned and realized by the Hearer disciples, and then they teach it to others.
་ཇི༷་ལྟ་བ་བཞིན༷་དུ་གཞན་ལའང་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་དེ༷། དེ་ཐམས་ཅད་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་མཐུས༷་བྱེ༷ད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ར༷ང་གི༷་སྟོབ༷ས་ཀྱི༷་མཐུས༷་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ལས་སེམས་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཟབ་མོའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ལས་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། ། 所說法本身 གཉིས་པ་བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་ལམ་དང་། 24-1-5a ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་གཉིས། 所修道 དང་པོ་ལ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་དང་། གྲོགས་གཞན་ལྔ་བཤད་པའོ། ། 說道之要智慧度 དང་པོ་ལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་། འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་། རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་གསུམ། 略說法門 དང་པོ་ལ་རྟེན་ཆོས་འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་གི་སྐབས་བསྡུ་བ་གཉིས། 廣說能依果位 དང་པོ་ལ། རྟེན་གང་ཟག །ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཆོས་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་གསུམ། 所依補特伽羅 དང་པོ་ལ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར། བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གསུམ། 通達差別 དང་པོ་ལ་གཞི་དམིགས་པ་མེད་པ། ལམ་སྤྱོད་པ་མེད་པ། འབྲས་བུ་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གསུམ། 基無緣 དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་བསྡུ་གསུམ་ལས། 略說 དང་པོ། གང་ལ་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང༷་ལ༷་འདི་སྐད་དུ། བསྟན་པར་བྱ་བའམ་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོ༷ག་དེའང་ཡུལ་གང་ལས་ཡིན་དང་གང་ཟག་སུ་ཡི་ཡིན་པ་སོགས་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཆ་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་མི༷་དམི༷གས་ཤིང༷་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་པོ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ 24-1-5b ལ། དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་མི༷་དམིག༷ས་པར་ཐ་སྙད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དང་། གང་ཟག་དེས་ལམ་དེ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་པའང་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི༷་དམི༷གས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་ཤིང་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཟབ་མོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པའི་གཏམ་དེ༷་སྐ༷ད་ཐོས༷་ནས༷། དེ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྨོངས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་སྐྲག༷་པ༷་མེ༷ད་པར། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་སྣང་བ་དབྱེར་མེད་པར་བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་ཆུད་པ་ཡི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ༷་
【現代漢語翻譯】 同樣，他也會向他人展示這四種觀點。所有這些都是通過佛陀的力量實現的，而不是通過聲聞弟子自身的力量。此外，通過佛陀的加持，即使從無情的天空中也會發出深奧佛法的聲音，從而使應被調伏的眾生獲得解脫等等。我們應當認識到，佛陀的事業是不可思議的。 所說法本身 第二，關於教法的自性，分為： 24-1-5a 所修之道和 道之果二者。 首先，講述道之要——般若波羅蜜多，以及其他五種助伴。 說道之要智慧度 首先，分為略說之門、中說之門和廣說之門三種。 略說法門 首先，分為廣說能依、法和果位，以及這些的總結兩種。 廣說能依果位 首先，分為所依補特伽羅、所修之法和所證之果三種。 所依補特伽羅 首先，分為通達差別、善知識差別和菩薩的詞義三種。 通達差別 首先，分為基無緣、道無行和果不住二邊三種。 基無緣 首先，分為講述、解釋和總結三種。 略說 首先，關於『無論何人』等一頌的意義是：無論哪位菩薩，如果有人告訴他，或者他自己修持殊勝的般若波羅蜜多，當分析研究其所緣的境、時間和能依的補特伽羅時，會發現它們並非自性成立，而是僅由名言安立。同樣，所教的對象或修持者——菩薩，也只是五蘊的聚合， 24-1-5b 在其中找不到任何自性成立的補特伽羅或法，只是名言假象。而他修持此道的自性，即勝義菩提心——光明自性，如果加以觀察分析，由於不住于任何邊，也找不到任何自性成立的真實存在。因此，對於任何法都不執著，超越一切所緣境，聽到宣說甚深法界自性的言語時， 不會認為『不是這樣』而執著為實有，也不會對宣說空性感到恐懼，而是證悟自性空和顯現無別，通達二諦雙運的菩薩。
【English Translation】 Similarly, he also shows these four views to others. All of these are achieved through the power of the Buddha, not through the power of the Shravaka disciples themselves. Furthermore, through the blessings of the Buddha, even from the inanimate sky, sounds of profound Dharma arise, thereby liberating those who are to be tamed, and so on. We should recognize that the activities of the Buddha are inconceivable. The Dharma itself that is spoken Second, regarding the nature of the teachings, there are: 24-1-5a The path to be cultivated and The fruit of the path. First, explaining the main point of the path - Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), and the other five companions. The essence of the path, the Perfection of Wisdom First, there are three doors: the door of brief explanation, the door of intermediate explanation, and the door of extensive explanation. The door of brief explanation First, there are two: extensively explaining the basis, the Dharma, and the fruit, and summarizing these. Extensively explaining the basis, Dharma, and fruit First, there are three: the basis, the individual; the Dharma to be practiced; and the fruit to be shown. The individual to be relied upon First, there are three: the distinction of realization, the distinction of the spiritual friend, and the meaning of the term 'Bodhisattva'. The distinction of realization First, there are three: the basis without object, the path without action, and the fruit not abiding in either extreme. The basis without object First, there are three: explanation, exposition, and summary. Brief explanation First, regarding the meaning of the verse 'Whoever' etc.: Whichever Bodhisattva, if someone tells him, or he himself practices the supreme Prajnaparamita, when analyzing and examining its object, time, and the individual who relies on it, it will be found that they are not self-established, but are merely established by name. Similarly, the object of teaching or the practitioner - the Bodhisattva - is merely an aggregation of the five skandhas, 24-1-5b in which no self-established individual or Dharma can be found, but only nominal illusions. And the nature of his practice of this path, the ultimate Bodhicitta - the nature of luminosity, if examined and analyzed, because it does not abide in any extreme, no truly established existence can be found. Therefore, not clinging to any Dharma, transcending all objects of focus, upon hearing the words that reveal the nature of the profound Dharmadhatu, not thinking 'it is not so' and clinging to it as real, nor being afraid of the exposition of emptiness, but realizing that intrinsic emptiness and appearance are inseparable, the Bodhisattva who understands the union of the two truths.
ནི༷་བདེ༷་པར༷་གཤེ༷གས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་བསྟན་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོ༷ད་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། ། 廣說 གཉིས་པ་ལ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་མི་དམིགས་པ་གཉིས། 所知境不可得 དང་པོ་ལ། དོན་དང་དཔེ་གཉིས། དང་པོ་གཟུགས་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་བསྡུས་པ་དབང་པོ་ལྔ་ 24-1-6a དང་དོན་ལྔར་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རྡུལ་དུ་མ་འདུས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་ལ། དུ་མ་འདུས་པ་ལ་རགས་པའམ་རིལ་པོའི་ངོ་བོ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅིང་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ལའང་ཕྱོགས་ཆ་ཡོད་མེད་དུ་དཔྱད་པས་རྡུལ་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས༷་འདི་ནི་སྣང་ཡང་བདེན་པ་མེ༷ད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ངམ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར༷་བ༷་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་ཀྱང་དུ་མ་དང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆ་གཅིག་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེ༷ད་ཅིང༷་། དེ་དང་འདྲ་བར་འདུ༷་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་སེམ༷ས་པ༷་སྟེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེ༷ད་དོ། །ཚུལ་དེ༷་ལྟ་བུ་ལ༷་རྣམ༷་པར་ཤེས༷་པའི་གན༷ས་སམ་གཞིར་གྱུར་པ་ནི༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། གང་འདི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པས་དེ་ལ་གཅིག་བདེན་མི་སྲིད་ལ། སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དུས་མཐའི་ཆ་མེད་ནི་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་ལ་དཔྱད་པའི་ཚེ་མི་གྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་མ་བརྟག་ཉམས་དགའ་བའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་ཕྲ་རགས་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་མེད་བཞིན་སྣང་བ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ 24-1-6b ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་མཐོང་ཞིང་། དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཙམ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ལའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚོལ་བའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བདག་དང་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ལས་དེ་དང་དེར་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་མི་རྙེད་པར་ངེས་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ཤེས་བྱའི་ཆོས༷་ཀུན༷་ལ༷འང་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་གན༷ས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པར་གྱུར་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་ལྟ་བ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ཅི་ལའང་མི་གནས་པར་སྤྱོད་པའམ་གན༷ས་པ༷་མེ༷ད་པར༷་སྤྱོ༷ད་པ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐོང་བར་གསུངས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་མི་གནས་པའི་གནས་པ། མ
【現代漢語翻譯】 如來已領悟且有幸實踐甚深智慧，此智慧乃如來所教導之法。 總說 第二部分包括：所知境不可得，以及能知之智慧不可得，共兩部分。 所知境不可得 第一部分包括：意義和例子兩方面。首先是『無色』等一頌。如果以探究究竟的智慧來觀察，所有顯現為五根和五境的色蘊，實際上是眾多微塵的聚集。在眾多微塵聚集之處，找不到真實存在的堅固或整體的實體。即使對於極微之微塵，通過分析其是否有方向，也會發現微塵本身也並非真實存在。因此，應知此色，雖顯現卻無真實自性。同樣，無論屬於自己還是他人的感受，所有苦樂舍受，若分析其無常和多重性，也找不到絲毫真實存在的微小部分。與此類似，想蘊和行蘊，也絲毫沒有以自性成立的。如是，作為識蘊之基礎或處所，連微塵許的存在也沒有。因為心和心所法是多種多樣的，不可能有一個真實的單一實體。對於剎那生滅的事物，若分析其前後部分，也找不到最終的無分之時。因此，這五蘊未經觀察時，似乎令人愉悅，但若加以觀察分析，則無論粗細，都找不到任何真實存在的實體。它們如夢幻、魔術、水月般顯現。同樣，所有有為法和無為法，從其自身角度而言，沒有絲毫真實存在，僅僅是因緣和合的顯現。這種顯現是無欺的。然而，即使在這種顯現中，若以尋求實相的理智來分析，也只會發現是分別念強加的各種我和法，找不到絲毫真實存在的微塵。當生起這種定解時，菩薩對一切所知法，也不會以執著的方式安住。不住于任何邊際的定解，是為具有殊勝見解。因此，不住于任何事物而行，或無所住而行，即不執著任何事物，是為真正的見地。同樣，不住之住，即是殊勝之住處。
【English Translation】 The Thus-Gone One has comprehended and is endowed with the fortune to practice the profound wisdom that the Thus-Gone One has taught. Extensive Explanation The second part includes: the object of knowledge being unobtainable, and the wisdom that knows being unobtainable, in two parts. The Object of Knowledge Being Unobtainable The first part includes: meaning and example, in two parts. First is the one verse 'Without Form' etc. If one examines with the wisdom that investigates ultimate reality, all that appears as the five aggregates of form, the five faculties, and the five objects, is actually an accumulation of many particles. In a collection of many particles, there is not even a small amount of truly established solid or whole entity. Even for the extremely minute particles, by examining whether they have directions, the particles themselves are not truly established. Therefore, this form should be known as appearing but without true nature. Similarly, all feelings of pleasure, pain, and neutrality, whether belonging to oneself or others, if one examines their impermanence and multiplicity, there is not even a single extremely small part that is truly established. Similarly, the aggregate of perception and mental formations are also not established by their own nature at all. In such a way, the basis or location for the aggregate of consciousness is not even a particle, because the mind and mental phenomena exist in various forms, so it is impossible for there to be one true entity. For things that arise and cease in an instant, there is no ultimate part of time, because when examining the previous and subsequent parts, it is not established. Therefore, these five aggregates, when not examined, seem pleasant, but when examined and analyzed, they are not established as any entity, whether coarse or fine. They are seen as appearing like dreams, illusions, water moons, etc. Similarly, all conditioned and unconditioned phenomena are not truly established from their own side at all, but merely appear due to the power of causes and conditions and dependent origination. This appearance is not deceptive. However, even in this appearance, if one analyzes with the reasoning that seeks the true nature, one will only find that various self and phenomena are merely conceptually imputed by thought, and not even a tiny particle is found to be truly established. When this certainty arises, that Bodhisattva does not abide in any of the knowable phenomena in a way that clings to them. The certainty of not abiding in any extreme is to have excellent view. Therefore, acting without abiding in anything, or acting without abiding, means not clinging to anything, which is said to be the true view. Similarly, the abiding of non-abiding is the supreme abode.
ི་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་སོགས་གསུངས་པ་ཀུན་གྱི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པ་འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་ཤེས་བྱའོ། །འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ལས་དང་པོ་པ་འདི་ལ་འདྲིས་གོམས་བྱ་བ་གལ་ཆེའོ། །ཡང་དག་པ་གནས་ 24-1-7a ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་ནི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་རྒྱུ་བའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ནས་བཞག་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པ་དང་བཅོས་མར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ངོ་བོ་བཅོས་མིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་རྣལ་མ་ནི་མ་ཡིན་པས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ཞེས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་དང་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་ཆེན་མོ་ཆོས་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གནས་ལུགས། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་འདི་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ནི་ཅིས་ཀྱང་གལ་ཆེའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ 24-1-7b མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མ་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེ༷ས་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང་། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་དོན་ཐ་དད་མེད། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས༷་སུ༷་གཟུང༷་བ་མེ༷ད་པས་ན། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གྱི་དམིགས་གཏད་དང་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ལོག་པས་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའམ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ཐོབ༷་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཀྲོལ་བ་བཞིན་འོག་གི་གནས་སྐབས་རྣམས་སུ་གཟུགས་སོགས་དགག་པའི་ཚིག་ལ
【現代漢語翻譯】 應當瞭解所有關於行為的教導，如行為的實踐等。因此，瞭解所有輪迴和涅槃的法，其自性皆為空，如幻如化，這便是后得如幻的定解。這是名相上的勝義，是心之行境，是具有執持方式的清凈見。對於初學者來說，熟悉和習慣這一點非常重要。爲了證悟究竟的真實，所有追隨名相和概念的思維活動，如『自性空』和『如幻』等，都是由概念強加和設定的法，它們是世俗和虛假的。究竟勝義的本質，是未經改造的法性真實狀態，因此，顯現和空性，世俗和勝義，所有二元對立都融入無二的法界，這是不可言說的勝義，需要通過各自的自證智慧來證悟。超越所有名相和概念的範疇，在禪定狀態中，所有法從一開始就沒有生滅和取捨，以平等性的本質，如虛空般顯現，這就是三世諸佛及其眷屬的偉大之母，法界無生之狀態，自性光明，勝義菩提心的本質，以及所有法究竟的精髓，因此，以毫無疑惑的定解進入這種狀態至關重要。正如羅睺羅讚頌般若波羅蜜多時所說：『不可說，不可思，不可言，是般若波羅蜜多。不生不滅，其性如虛空。各自證悟智慧之行境。我向三世諸佛之母頂禮。』正如《中觀根本慧論》所說：『非從他知是寂靜，無戲論，無分別。無相無異即是彼，是名諸法之自性。』因此，安住于如此甚深的法性中的瑜伽士，不會完全執著于任何事物。由於所有意識的行境，以及概念的束縛都被徹底消除，因此，憑藉著沒有任何執著相的自性光明智慧，或自生智慧，以及圓滿一切相的功德，便能獲得諸佛的偉大菩提。正如這裡稍微詳細解釋的那樣，在接下來的章節中，對於色等遮破的語句…… 應當瞭解所有關於行為的教導，如行為的實踐等。因此，瞭解所有輪迴和涅槃的法，其自性皆為空，如幻如化，這便是后得如幻的定解。這是名相上的勝義，是心之行境，是具有執持方式的清凈見。對於初學者來說，熟悉和習慣這一點非常重要。爲了證悟究竟的真實，所有追隨名相和概念的思維活動，如『自性空』和『如幻』等，都是由概念強加和設定的法，它們是世俗和虛假的。究竟勝義的本質，是未經改造的法性真實狀態，因此，顯現和空性，世俗和勝義，所有二元對立都融入無二的法界，這是不可言說的勝義，需要通過各自的自證智慧來證悟。超越所有名相和概念的範疇，在禪定狀態中，所有法從一開始就沒有生滅和取捨，以平等性的本質，如虛空般顯現，這就是三世諸佛及其眷屬的偉大之母，法界無生之狀態，自性光明，勝義菩提心的本質，以及所有法究竟的精髓，因此，以毫無疑惑的定解進入這種狀態至關重要。正如羅睺羅讚頌般若波羅蜜多時所說：『不可說，不可思，不可言，是般若波羅蜜多。不生不滅，其性如虛空。各自證悟智慧之行境。我向三世諸佛之母頂禮。』正如《中觀根本慧論》所說：『非從他知是寂靜，無戲論，無分別。無相無異即是彼，是名諸法之自性。』因此，安住于如此甚深的法性中的瑜伽士，不會完全執著于任何事物。由於所有意識的行境，以及概念的束縛都被徹底消除，因此，憑藉著沒有任何執著相的自性光明智慧，或自生智慧，以及圓滿一切相的功德，便能獲得諸佛的偉大菩提。正如這裡稍微詳細解釋的那樣，在接下來的章節中，對於色等遮破的語句……
【English Translation】 One should understand all the teachings on conduct, such as the practice of conduct. Therefore, understanding all the dharmas of samsara and nirvana as being empty of inherent existence, like illusions, is the post-meditation ascertainment of illusion. This is the pure view of the conventional ultimate, the object of the mind, which has a way of grasping. It is very important for beginners to become familiar with this. In order to realize the ultimate truth, all mental activities that follow names and concepts, such as 'emptiness of inherent existence' and 'like illusion,' are dharmas that are imposed and established by concepts, and they are conventional and false. The essence of the ultimate truth is the unaltered true nature of dharmata, therefore, appearance and emptiness, conventional and ultimate, all dualities are merged into the non-dual dharmadhatu, which is the inexpressible ultimate, to be realized by one's own self-aware wisdom. Transcending all categories of names and concepts, in the state of meditation, all dharmas have no origination or cessation, no acceptance or rejection from the beginning, appearing with the essence of equality, like the center of the sky, this is the great mother of all Buddhas of the three times and their retinues, the state of unborn dharmadhatu, the essence of self-luminous, ultimate bodhicitta, and the ultimate essence of all dharmas, therefore, it is crucial to enter this state with unwavering ascertainment. As it is said in the praise of Prajnaparamita by Rahula: 'Unspeakable, unthinkable, inexpressible, is Prajnaparamita. Unborn, unceasing, its nature is like the sky. The object of self-aware wisdom. I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times.' As it is said in the Root Wisdom: 'Not known from others, it is peaceful, free from elaborations, free from conceptualization. Without characteristics, without difference, that is it, that is the characteristic of dharmas.' Therefore, the yogi who abides in such profound dharmata does not completely cling to anything. Because all objects of consciousness and the bonds of concepts are completely eliminated, therefore, by relying on the self-luminous wisdom without any grasping, or self-born wisdom, and the qualities of perfecting all aspects, one attains the great enlightenment of the Buddhas. As explained here in some detail, in the following sections, the words of negation for form and so on... One should understand all the teachings on conduct, such as the practice of conduct. Therefore, understanding all the dharmas of samsara and nirvana as being empty of inherent existence, like illusions, is the post-meditation ascertainment of illusion. This is the pure view of the conventional ultimate, the object of the mind, which has a way of grasping. It is very important for beginners to become familiar with this. In order to realize the ultimate truth, all mental activities that follow names and concepts, such as 'emptiness of inherent existence' and 'like illusion,' are dharmas that are imposed and established by concepts, and they are conventional and false. The essence of the ultimate truth is the unaltered true nature of dharmata, therefore, appearance and emptiness, conventional and ultimate, all dualities are merged into the non-dual dharmadhatu, which is the inexpressible ultimate, to be realized by one's own self-aware wisdom. Transcending all categories of names and concepts, in the state of meditation, all dharmas have no origination or cessation, no acceptance or rejection from the beginning, appearing with the essence of equality, like the center of the sky, this is the great mother of all Buddhas of the three times and their retinues, the state of unborn dharmadhatu, the essence of self-luminous, ultimate bodhicitta, and the ultimate essence of all dharmas, therefore, it is crucial to enter this state with unwavering ascertainment. As it is said in the praise of Prajnaparamita by Rahula: 'Unspeakable, unthinkable, inexpressible, is Prajnaparamita. Unborn, unceasing, its nature is like the sky. The object of self-aware wisdom. I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times.' As it is said in the Root Wisdom: 'Not known from others, it is peaceful, free from elaborations, free from conceptualization. Without characteristics, without difference, that is it, that is the characteristic of dharmas.' Therefore, the yogi who abides in such profound dharmata does not completely cling to anything. Because all objects of consciousness and the bonds of concepts are completely eliminated, therefore, by relying on the self-luminous wisdom without any grasping, or self-born wisdom, and the qualities of perfecting all aspects, one attains the great enlightenment of the Buddhas. As explained here in some detail, in the following sections, the words of negation for form and so on...
་སོགས་པ་གང་བྱུང་བའང་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དཔེ་ནི། ཇི་ལྟར་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེ་ཇི༷་ལྟར༷་ན་མུ་སྟེགས་ཀུན༷་ཏུ༷་རྒྱུ༷་བ་བཟོ་སྦྱངས་ཞེས་པའམ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྲེང༷་ཅ༷ན་ཞེས་གྲགས་པ་དེས་ཁོ་རང་གི་གཞུང་ན་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་སོགས་ 24-1-8a དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ལ་ནན་ཏན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འཆིང་བ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་མི་བྱེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་པ༷་ཡིས༷་མཐོང་ནས། སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་འོང་ནས་ཐར་པའི་ལམ་དྲིས་པ་ན། སྟོན་པས་བདག་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་ལྷག་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་ཤེས་རབ་དམི༷གས༷་པ་མེ༷ད་པའི་ལམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང༷་པོ༷་རྣམ༷་པར༷་འཇིག༷་པའ༷མ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལྡོག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འབྱུང༷་བ༷་ལྟར༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་གང༷་ཞིག༷་དེ༷་ལྟར༷་ཆོས༷་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ཤེས༷་པ༷་དེ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་པ་ལ༷་མི༷་རེག༷་ཅིང་བྱང་སེམས་དེ༷་ནི༷་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས༷་རབ༷་ཟབ་མོ་ལ་གན༷ས་པར་འགྱུར་རོ། ། 有境慧不可得 གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་པ་དང་། དགག་ཕྱོགས་ནས་བསྟན་པ། དེའི་དོན་བསྡུ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཡང་འདི་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡང༷་འདི༷་སྙམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཅེས་བྱ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་གཅིག་པུ་པ་འདི༷་ནི༷་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིའི་ངོ་བོ་གང༷་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡི༷ན། གང་ཟག་སུ༷་ཡི༷་ཡི༷ན། ཡུལ་གང༷་ལ༷ས་ཡི༷ན་ཞེས༷་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ན་དེ་ལའང་དེའི་ 24-1-8b ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་། དེས་མཚོན་ནས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས༷་འདི༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང༷་པར༷་རྟོ༷ག་ཅིང་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་ལྡན་པས་ཉེ༷་བར༷་བརྟགས༷་ནས༷་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མགོ་རྨོངས་པའི་ཞུམ༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་སྐྲག༷་པ་མེ༷ད་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ༷་ནི༷་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་དང་ཉེ༷་བ༷་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡི༷ན་ནོ།། གཉིས་པ། གལ་ཏེ་མི་ཤེས་སོགས་རྐང་པ་བཞིའི་དོན་ནི། གལ༷་ཏེ༷་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པའི་དོན་མི༷་ཤེས༷་བཞིན༷་དུ༷་གཟུགས་ལ་གཟུགས༷་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ༷་གྲུབ་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ལ་གནས་ཤིང༷་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བ༷་དང་སེམ༷ས་པ༷་སྟེ་འདུ་བྱེད་དང་རྣམ༷་ཤེས༷་ཀྱི་ཕུང༷་པོ༷ར་བདེན་ཞེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། དེས་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང༷་པོ་འདི༷་ཀུན་གྱི་རང་
【現代漢語翻譯】 無論出現什麼，都應如此理解。第二個例子是：如『無論如何遊蕩』等一頌。例如，如同那些名為『無論如何遊蕩者』或某些地方被稱為『持鬘者』的外道，他們堅持自己的教義中存在『我』等有目標的觀點，無論如何努力，都不能成為從所有束縛中解脫的原因。然而，通過自己辨別的智慧來觀察，來到導師薄伽梵面前，詢問解脫之道。導師開示了無我的法，他們對此深信不疑，依靠無目標的智慧之路，使痛苦的蘊徹底毀滅，或者說，如同輪迴的延續停止，涅槃得以實現一樣。任何菩薩，如果像這樣理解諸法無目標，那麼他就不會觸及趨向寂滅的涅槃，這位菩薩將安住于平等寂滅的甚深智慧之中。 有境慧不可得 第二部分分為三個方面：從成立的角度進行闡述，從破斥的角度進行闡述，以及總結其意義。首先是：『又此智慧』等一頌。『又此』意味著，這種了悟一切法無自性的智慧，是所有涅槃功德的唯一來源，因此值得追求。然而，它的本質是什麼樣的呢？是誰的呢？從哪裡來的呢？』當進行考察和分析時，也會了解到它的本質並非真實存在。以此類推，從色蘊到一切種智之間的所有法，都應了悟和分析為空性。因此，通過正確的理智進行細緻的觀察，對於空性的意義不會感到困惑和沮喪，對於甚深的法性也不會感到恐懼，這樣的菩薩離圓滿菩提已經非常接近了。 第二部分，如果不了知等四句的意義是：如果不了知一切法本初即空的意義，仍然執著於色蘊的自性，同樣地，對於受蘊、想蘊，即行蘊和識蘊，也以真實執著的觀念來對待。因此，通過理智的分析，這些蘊的自性...
【English Translation】 Whatever arises, it should be understood in this way. The second example is: such as 'However wandering everywhere' etc., one verse. For example, like those heretics called 'Wandering Everywhere' or in some places known as 'Garland Wearers', who insist that their own doctrine has the view of 'self' etc. with an object, no matter how hard they try, it does not become the cause of liberation from all bonds. However, by seeing with their own discriminating wisdom, they come to the Teacher, the Bhagavan, and ask about the path to liberation. The Teacher taught the Dharma of no-self, and they especially believed in it, relying on the path of wisdom without an object, causing the aggregates of suffering to be completely destroyed, or like the continuation of samsara stopping, nirvana occurs. Whichever Bodhisattva understands that dharmas are without an object in this way, then he will not touch the nirvana that tends towards peace, and that Bodhisattva will abide in the profound wisdom of the equality of samsara and nirvana. The wisdom with an object is unattainable. The second part is divided into three aspects: explaining from the perspective of establishment, explaining from the perspective of refutation, and summarizing its meaning. The first is: 'Also this wisdom' etc., one verse. 'Also this' means that this wisdom that realizes all dharmas as without inherent existence is the sole source of all the qualities of nirvana, therefore it should be pursued. However, what is its nature like? Whose is it? Where does it come from?' When investigated and analyzed, it will also be known that its essence is not truly established as one. By this analogy, all dharmas from form to omniscience should be understood and analyzed as empty of their own nature. Therefore, by carefully examining with correct reasoning, without confusion or discouragement about the meaning of emptiness, and without fear of the profound nature of reality, that Bodhisattva is very close to perfect enlightenment. The second part, the meaning of the four lines 'If one does not know' etc. is: If one does not know the meaning that all dharmas are empty from the beginning, and still abides in the perception that form has its own nature fully established, similarly, one treats the aggregates of feeling, thought, i.e., formation, and consciousness with the concept of true clinging. Therefore, by relying on reasoning and analysis, the nature of these aggregates...
བཞིན་ནི་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་མེད་དགག་སྟོང༷་པ་དེ་ཙམ་གནས་ལུགས་སོ་ཞེས༷་རྟོག༷་པར་བྱེད་ན༷འ༷ང་དེ་འདྲའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི༷། གནས་ལུགས་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བ་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དོན་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པ་ཅན་གྱི་མཚ༷ན་མ༷་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་གྱི་མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱིས་དབེན་པའི་སྐྱེ༷་མེ༷ད་ཆོས་དབྱིངས་ཟབ་མོའི་གན༷ས་ལ༷་ཡིད་ཆེས་པའི་ད༷ད་པ་ཐོབ་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་དམིགས་ 24-1-9a གཏད་མཚན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 總結 གསུམ་པ། གང་ཞིག་གཟུགས་མིན་སོགས་རྐང་པ་བཞིའི་དོན། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དོན་རྣལ་མ་ནི། གང༷་ཞིག༷་གཟུགས༷་ལ་གཟུགས་སུ་འཛིན་པ་མིན༷་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བར་འཛིན་པ་མིན༷་ལ་འདུ༷་ཤེས༷་དང་སེམ༷ས་པ༷་ཉིད་དུའང་འཛིན་པ་མིན༷་ཞིང་། རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ་ལ༷་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་སྤྱོ༷ད་ལ། མདོར་ན་ཕུང་སོགས་ཆོས་གང་ལའང་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པ་དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མི་སྤྱོད་པས་གང་ལའང་གན༷ས་པ༷་མེ༷ད་པར༷་སྤྱོ༷ད་པ་དེ༷་ནི༷་གང་དུ་སྤྱོད་ཀྱང་བདག་སྤྱོ༷ད་དོ་ཞེས༷་བྱ༷་བར༷་མི༷་དམི༷གས་ཏེ་རློམས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མེད་ཀྱི་ཤེས༷་རབ༷་བརྟན༷་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་སྐྱེ༷་མེ༷ད་རྟོགས་པའི་བློ༷་དང་ལྡ༷ན་པ་དེ་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་ཅན་གྱི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་རབ་ཏུ་ཞི༷་བ༷་མཆོག༷་ལ༷་རེག༷་པར་འགྱུར་རོ། ། 道無所修 གཉིས་པ་ལམ་སྤྱོད་མེད་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ་གང༷་ཞིག་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ༷་ལྟར༷་ལམ་སྒོམ་པའི་སྐབས་འདིར༷་བདག༷་གི་རྒྱུད་ཉེ་བར་ཞི༷་བར་གན༷ས་པ༷་དེ༷་ནི༷་སྔོ༷ན་གྱི༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ༷་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང༷་བསྟན༷་པར་མཛད་པ་ཡི༷ན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་སེམས་དེ་ 24-1-9b ལ། བདག༷་ནི༷་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ༷་པར༷་བཞག༷་ཅེ༷འམ༷་དེ་ལས་ལངས༷་སོ་ཞེས༷་པའི་རློམ༷་སེམ༷ས་འབྱུང་བ་མེ༷ད་དེ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་དེས་ཆོས༷་ཐམས་ཅད་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཡོངས༷་སུ་ཤེས༷་པའི་ཕྱིར༷་རོ། །ཚུལ་དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་ན༷་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་དེས༷་ནི༷་ཆོས་གང་ལའང་སྤྱོ༷ད་དུ་མེ༷ད་པ་ཉིད་སྤྱོ༷ད་པའི་དམ་པ༷་ཡི༷ན་པར༷་རབ༷་ཏུ་ཤེས༷་པའི་ཕྱིར༷། ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས༷་གང༷་དང་གང་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ༷་དང་སྤྱོད་པ་པོ་ཡང༷་དམིག༷ས་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ༷། ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 果離二邊 གསུམ་པ་ལ་དོན་དང
【現代漢語翻譯】 如果認為，所破斥的真實成立被破斥后，僅僅是空性本身就是實相，那麼這樣的菩薩，因為不住于遠離增益和損減的實相，不住于超出思維範疇的意義，所以是在有相的執著中行持，而不是對遠離一切戲論的無生法界深奧之處生起信解，要知道這是被執著目標所束縛。 總結 第三，關於非色等四句的意義。如此宣說的真實意義是：不執著於色為色，同樣不執著于受為受，不執著于想和行，也不以自性成立的方式執著于識。總之，對於蘊等任何法，都不以有無等執著相來行持，對於任何事物都不住著而行持，無論在哪裡行持，都不執著于自我，因為遠離一切傲慢，智慧堅定。像這樣具有證悟無生之智慧的人，將會觸及到名為勇猛行等的寂滅殊勝三摩地。 道無所修 第二，無修道之行：關於菩提心等兩頌的意義是：如果菩薩如前所說，在此修道之時，他的自續安住于寂靜，那麼他將被過去諸佛授記為無上圓滿菩提。這樣的菩薩，不會生起『我安住于空性中』或『我從空性中出定』的傲慢之心，為什麼呢？因為他完全了知一切法的自性是無二的法性平等性。如果這樣行持，就是行持于諸佛的智慧。因為菩薩深知，對於任何法都沒有行持，這才是最殊勝的。對於道等任何法，都不會執著於行持者和所行持的事物，像這樣就是行持于殊勝的般若波羅蜜多。 果離二邊 第三，果離二邊
【English Translation】 If one thinks that after the truly established, which is to be refuted, is refuted, only emptiness itself is the true nature, then such a Bodhisattva, because he does not abide in the true nature that is free from addition and subtraction, and does not abide in the meaning that is beyond the scope of thought, he is practicing in the attachment of characteristics, and does not generate faith and understanding in the profound place of the unborn Dharmadhatu that is free from all elaborations, know that this is bound by the attachment to the target. Summary Third, regarding the meaning of the four sentences such as non-form. The true meaning of such a statement is: not clinging to form as form, similarly not clinging to feeling as feeling, not clinging to thought and action, and also not clinging to consciousness in the way of establishing self-nature. In short, for any dharma such as aggregates, one does not practice with clinging characteristics such as existence or non-existence, and one practices without dwelling on anything. Wherever one practices, one does not cling to self, because one is free from all arrogance and wisdom is firm. A person with the wisdom of realizing unbornness like this will touch the supreme Samadhi of tranquility called courageous conduct and so on. The Path is Without Cultivation Second, the practice of no path: Regarding the meaning of the two verses such as Bodhicitta: If a Bodhisattva, as mentioned before, his own mind abides in tranquility at the time of practicing the path, then he will be predicted by the Buddhas of the past to attain unsurpassed perfect Bodhi. Such a Bodhisattva will not generate the arrogance of 'I abide in emptiness' or 'I arise from emptiness', why? Because he fully knows that the self-nature of all dharmas is the equality of the non-dual Dharmata. If one practices in this way, it is practicing in the wisdom of the Buddhas. Because the Bodhisattva knows deeply that there is no practice for any dharma, this is the most supreme. For any dharma such as the path, one will not cling to the practitioner and the object of practice, like this is practicing in the supreme Prajnaparamita. The Result is Free from Two Extremes Third, the result is free from two extremes
་དཔེ་གཉིས། དང་པོ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། གང༷་ཞིག༷་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོ༷ད་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་ཆོས་སུ་གདགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ༷་ནི༷་རང་བཞིན་མེ༷ད་དོ་ཅེས༷་བྱ༷་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཚེ། བྱིས༷་པ༷་མིང་དང་མཚན་མ་ལ་ཆགས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷་དོན་དེ༷་བརྟགས༷་ཤིང་དཔྱད་ནས། ཡང་ན་ཡོ༷ད་པ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་དང༷་། ཡང་ན་མེ༷ད་པ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་འཛིན་པར༷་བྱེ༷ད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་ཡོ༷ད་པ་དང༷་མེ༷ད་པ༷་ཞེས་བྱ་བ་འདི༷་གཉི༷ས་ཆར་ཡང་མགོ་མཉམ་པར་དམིགས་སུ་མེ༷ད་པའི༷་ 24-1-10a ཆོས༷་ཡི༷ན་ཏེ༷། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་བྱིས་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དོན་ནི་མཐའ་དང་ཁས་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའོ། །བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་ག༷ང་གིས༷་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་འདི༷་ཤེས༷་ན་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས༷་པར༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གང་འདིར་ཕུང་པོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། གང༷་ཞིག་ལམ་ལ་སློབ་པའི་སྐབས་འདིར༷་ཕུང༷་པོ༷་ལྔ༷་ཡིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དག༷་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སྣང་ཡང་མི་བདེན་པ་སྒྱུ༷་མ༷་འདྲ༷་བར་ཤེས༷་ཤིང༷་། དེར་ཡང༷་སྒྱུ༷་མ༷་གཞན༷་དང༷་ཕུང༷་པོ༷་གཞན༷་དུ༷་བྱས་ཏེ་དེ་གཉིས་ལ་བདེན་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་འཛིན་པར་མི༷་བྱེ༷ད་ལ༷་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་མགོ་མཉམ་པར་ཤེས་ནས། བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་སྣ༷་ཚོགས༷་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་དང་བྲལ༷་ཞིང༷་སྤྲོས་པ་ཉེ༷་བར༷་ཞི༷་བ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་དགེ་བའི་བཤེས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་དང་ལྡན་ 24-1-10b པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞེ་ན་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྔོ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་དགེ༷་བའི༷་བཤེས༷་གཉེན་དང༷་ལྡན༷་ཞིང༷་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་རང་ཉིད་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་ཞིང་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་ལྷག༷་མཐོང༷་དང་ལྡན༷་པར་གྱུར༷་པ༷་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བསྐྱེད་ཡུམ༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ཐོས༷་ནས་སྐྲག༷་པར༷་ཡོངས༷་ཡེ་མི༷་འགྱུར༷་པར་ཡུམ་དོན་ལ་བཟོད་པར་
【現代漢語翻譯】 例子二：第一，什麼是「存在」等偈頌的含義？ 當顯示「任何被認為是法的，都不是自性存在」時，那些執著于名字和表象的孩童們，經過思考和分析，要麼陷入「存在」的增益邊，要麼陷入「不存在」的損減邊，他們無法理解脫離這些極端的實相。 在勝義諦中，「存在」和「不存在」這兩個概念，都不是平等看待的對象，而是一種法。 遠離孩童們所有關於「存在」、「不存在」、「是」、「不是」等概念的虛構，那不可思議的無住之義，是息滅一切邊見和執著的，唯有各自才能證悟。 任何菩薩如果理解了這種不執著于「存在」和「不存在」的法界之義，他必定能從一切邊見中解脫。 第二，什麼是「蘊」等偈頌的含義？ 當在此道上修學時，要知道以五蘊為代表的一切法，無論顯現如何，都不是真實的，如同幻象一般。 並且，不要將幻象視為與五蘊不同的事物，從而執著於它們之間真實程度的差異，而要平等地認識到五蘊本身就如同幻象和夢境一樣。 從而遠離執著于「我」和「法」的各種概念，安住于寂滅的戲論之中，這就是對殊勝般若波羅蜜多的行持。 第二，關於善知識的差別，分為肯定和否定兩種。 第一，關於「具善知識」等兩句的含義： 菩薩們因為具有內外護持，所以不會從殊勝乘的道上退轉。什麼是內外護持呢？外在的護持是，通過智慧之門顯示諸法皆無自性的善知識，以及通過方便之門，教導如何將一切善根迴向一切智智的善知識；內在的護持是，自己具有希求獲得一切智智之心，並且具有清凈三輪的殊勝見解。像這樣的人，聽聞諸佛之母——甚深般若波羅蜜多時，不會感到恐懼，並且能夠忍受般若波羅蜜多的意義。
【English Translation】 Example Two: First, what is the meaning of the verse 'Whatever exists,' etc.? When it is shown that 'whatever is designated as a dharma is not existent by its own nature,' those children who are attached to names and signs, after examining and analyzing that meaning, will either grasp onto the extreme of affirming existence or the extreme of denying existence. They are unable to comprehend the reality that is free from these extremes. In the ultimate truth, 'existence' and 'non-existence' are not equally regarded; they are a dharma. Free from all the fabrications of children, such as 'existence,' 'non-existence,' 'is,' 'is not,' etc., the meaning of the inconceivable non-abiding union is the pacification of all extremes and assertions, to be individually realized by oneself. Any Bodhisattva who understands this meaning of the dharmadhatu that does not conceptualize existence and non-existence will surely be liberated from all extremes. Second, what is the meaning of the verse 'Here, the aggregates,' etc.? When studying on this path, one should know that all dharmas, represented by the five aggregates, are not true, no matter how they appear, but are like illusions. Furthermore, one should not regard illusions as different from the aggregates, thereby clinging to the difference in their degree of reality, but should equally recognize that the five aggregates themselves are like illusions and dreams. Thus, one is free from various concepts of clinging to 'self' and 'dharma,' and abides in the pacification of proliferation. This is the practice of the supreme Perfection of Wisdom. Second, regarding the distinction of spiritual friends, there are two aspects: affirmation and negation. First, regarding the meaning of the two lines 'With a virtuous friend,' etc.: Bodhisattvas, because they possess inner and outer support, will not fall away from the path of the supreme vehicle. What are the inner and outer supports? The outer support is a virtuous friend who shows that all dharmas are without inherent existence through the gate of wisdom, and a virtuous friend who teaches how to dedicate all roots of virtue to omniscience through the gate of skillful means; the inner support is oneself possessing the mind of desiring to attain omniscience and possessing the superior view of pure three circles. Such a person, upon hearing the profound Perfection of Wisdom, the mother of all Buddhas, will not be afraid and will be able to endure the meaning of the Perfection of Wisdom.
འགྱུར་རོ། ། 善知識差別 གཉིས་པ། གང་ཞིག་སོགས་རྐང་གཉིས་དོན། བཤད་མ་ཐག་པ་ལས་བཟློག་ནས་ལས་དང་པོ་པ་གང༷་ཞིག༷་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དོན་ལ་སྨོད་པའི་སྡིག༷་པའི༷་གྲོགས༷་དང་ལྡན༷་ལ། རང་ཉིད་བློ་གྲོས་མ་སྨིན་པས་གཞན༷་གྱི༷་དྲིང༷་ལ་འཇོག༷་པ༷་སྟེ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཅན་དེ༷་ནི༷། དཔེར་ན་སྣོ༷ད་སོ༷་མ༷་བཏང༷་བ་ཆུས༷་རེག༷་པའི་མོད་ལ་ཞིག༷་པ༷་བཞིན༷་དུ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། ། 菩薩名義 གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་དོན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་དང་། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་སྒྲ་དོན་གཉིས། དང་པོ། ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་སོགས་རྐང་པ་བཞིའི་དོན། ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་གང་ཟག་ 24-1-11a འདི༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཞེས་གདགས་པར་བྱ༷་ཞེ༷་ན༷། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའམ་ཆགས༷་པ༷་མ་ལུས་པ་གཅོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་། ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀུན༷་ལ༷་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས༷་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ༷་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་ཟ༷ད་པར༷་འདོ༷ད་པ་དང་། མཐར་གྱིས་རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ཆགས༷་པ་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ་ལ་རེ༷ག་པ་དེས༷་ན༷་གང་ཟག་འདི༷་ལ་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་མིང༷་ཐོབ་བོ༷། །གཉིས་པ་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། གོ་ཆ་ཆེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། ཡང་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་འདི༷་ནི༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཆེ༷་ཞེས༷་མིང་དུ་གདགས་པར་བྱ༷་ཞེ༷་ན༷། འདིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བས་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་སྡེ་དང་རིས་སུ་གཏོགས་པའི་ཚོག༷ས་རྣམ༷ས་མང༷་པོའི༷་སྟེ་ཚད་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་གི་མཆོག༷་དང༷་ཕུལ༷་དུ་གྱུར༷་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་རྣམས་ཀྱི༷་བདག་དང་ཕུང་པོ་སོགས་སུ་ལྟ༷་བ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ༷ས་ནི་ཐོགས་མེད་ནས་གོམས་པས་གཞིག་དཀའ་ 24-1-11b བ་དང་མུ་མེད་པས་མང་བའི་ཕྱིར་ཆེན༷་པོ༷་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འདིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་བསྟན་པས་གཅོ༷ད་ཅིང་སེལ་བར་བྱེད་པ༷་སྟེ༷། དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཆེན༷་པོ༷་ཞེས༷་པར་ནི༷་རབ༷་ཏུ་བརྗོ༷ད་དོ༷། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། གོ་ཆའི་ཚུལ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། གཏོ༷ང་བ༷་ཆེ༷་ད༷ང་སོག༷ས་ཚི༷གས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། བཤད་མ་ཐག་པ་དེར་མ་ཟད་གཞན་ཡང་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། གོ་ཆ་དེ་གང་ཞེ་ན། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ཆགས་པར་གཏོང༷་བ༷་ཆེ༷་བ་དང༷ལྡན་པ་སྦྱིན་པའི་ག
【現代漢語翻譯】 轉變。 善知識的差別 第二，'何者'等兩句的意義：與剛才所說的相反，最初的修行者，如果與誹謗殊勝乘的罪惡之友交往，因為自己智慧不成熟，依賴他人，也就是依賴他人者，就像未燒製的陶器，一接觸水就會破碎一樣，會從殊勝乘的道上退轉。 菩薩的定義 第三，菩薩的名義：菩薩一詞的意義，以及大勇士一詞的意義，共有兩種。 第一，'為何此'等四句的意義：因為什麼原因，稱此人為菩薩呢？因為以隨順法界自性的聞等智慧之門，對色等一切法，毫不執著或貪戀，並且完全斷除對所知一切法以實執而產生的分別念及其種子，想要滅盡，最終證得諸佛無有貪戀的大菩提，因此稱此人為菩薩。 第二，分為有情之最和盔甲廣大兩種。 第一，'為何此'等一句的意義：又因為什麼原因，稱此人為大勇士呢？因為此人發起救度一切眾生的心，並且以證悟甚深法的偉大之處，成為安住於世間的一切有情眾生之部類和種姓中，無數眾生之最和殊勝者。並且，有情眾生的界限中，對於蘊等的無邊見解，由於無始以來的串習而難以摧毀且無邊無際，因此是廣大的。此人以開示無所緣的甚深法，斷除和消除所有這些見解。因此被稱為大勇士。 第二，分為本體和宣說盔甲之理兩種。 第一，'佈施大'等一句的意義：不僅如此，又因為披掛廣大盔甲，所以稱為大勇士。什麼是那個盔甲呢？對於一切財物毫不執著，具有廣大的佈施心。
【English Translation】 Transformation. The Difference of Virtuous Friends Second, the meaning of 'Whoever' etc. (two lines): Contrary to what was just said, a beginner practitioner who associates with evil friends who slander the supreme vehicle, because their own wisdom is immature, relies on others, that is, is dependent on others, just like an unfired pot that breaks upon contact with water, will fall away from the path of the supreme vehicle. Definition of Bodhisattva Third, the meaning of the term Bodhisattva: There are two meanings, the meaning of the term Bodhisattva, and the meaning of the term Great Hero. First, the meaning of 'Why is this' etc. (four lines): For what reason is this person called a Bodhisattva? Because through the gate of wisdom such as hearing that follows the nature of the Dharma realm, they completely cut off all attachment or clinging to all phenomena such as form, and completely abandon and exhaust the conceptual thoughts and their seeds that arise from clinging to reality in all knowable phenomena, wanting to extinguish them, and ultimately attain the great Bodhi of the Buddhas without attachment, therefore this person is called a Bodhisattva. Second, it is divided into the best of sentient beings and the great armor. First, the meaning of 'Why is this' etc. (one verse): Again, for what reason is this person called a Great Hero? Because this person generates the mind to save all beings, and by the greatness of realizing the profound Dharma, they become the best and most excellent of the countless sentient beings who dwell in the world, belonging to the classes and lineages of sentient beings. Moreover, within the realms of sentient beings, the endless views on aggregates etc. are difficult to destroy due to beginningless habituation and are vast because they are limitless. This person cuts off and eliminates all such views by teaching the profound Dharma without objectification. Therefore, they are called a Great Hero. Second, it is divided into the substance and the explanation of the principle of armor. First, the meaning of 'Great Giving' etc. (one verse): Not only that, but also because they are adorned with great armor, they are called a Great Hero. What is that armor? Without attachment to all possessions, they possess a great mind of generosity.
ོ་ཆ་དང་། འཆལ་ཚུལ་སྤོང་བའི་སེམས་པའམ་བློ༷་ཆེ༷་བ༷་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གོ་ཆ་དང་། བཟོད་པ་སོགས་གཞན་བཞིའི་གོ་ཆ་དང༷་ལྡན་པས་འཁྲུགས་པའི་སེམས་སོགས་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པའི་མཐུ༷་ཆེ༷་བ་དང༷་། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཐེག༷་པ་ཆེན༷་པོ་མཆོག༷་ལ༷་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་ཞུག༷ས་པ༷་དང༷ལྡན་པ་སྟེ། མདོར་ན་ལམ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མུ་མེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ལ་སྙིང་སྟོབས་ལྡོག་ཏུ་མེད་པའི་གོ༷་ཆ༷་ཆེན༷་པོ༷་བགོས༷་ཤིང༷་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྟ་བའི་ཐིབ་པོ་སེལ་ཞིང་ངན་སོང་སྒྲོལ་བ་སོགས་བདུད་ཀྱི༷་ 24-1-12a སྒྱུ༷་རྩལ་མཐའ་དག་འདུལ༷་བ༷་ལ་བརྩོན་པ་དེ༷་ཡི༷་ཕྱིར༷་ན༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཆེན༷་པོ་ཞེས༷་རབ༷་ཏུ༷་བརྗོ༷ད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོ་ཆ་ཇི་ལྟར་བགོ་བའི་ཚུལ་ནི་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཞུམ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་གང་གིས་ན་འདི་ལྟར་དཔེར༷་ན༷་སྒྱུ༷་མ༷་མཁན༷་གྱིས༷་ལམ་གྱི་བཞི༷་མདོར༷་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྤྲུལ༷་པ་བྱས༷་ཏེ༷། སྐྱེ༷་བོ༷་ཕལ༷་ཆེར༷་ཏེ་ཕལ་མོ་ཆེ་དག་གི་མགོ༷་མང༷་པོ་བྱེ༷་བ༷་གཅོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་པའི༷་འཕྲུལ་བ་བསྟན་པའི་ཚེ་ན་གསད༷་བྱ༷་དེ༷་དག༷་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ཙམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཇི་ཙམ་དུ་མང་པོར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་རྫུན་དུ་མཐོང་བ་ཅི༷་འདྲ༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔས་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་མུ་མེད་པའི་འགྲོ༷་བ་འདི་ཀུན༷་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་སྤྲུལ༷་པའི་ཚུལ་དེ་འདྲ༷་བར་རབ༷་ཏུ་ཤེས༷་ནས། བྱང་སེམས་དེ༷་ལ༷་ཕྱི་མའི་མུ་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་མུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁུར་དུ་ལེན་པ་ལ་འཇིགས༷་པ༷་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་མོད་ཀྱི། 24-1-12b ཡང་དག་པར་ན་གཟུགས༷་དང༷་འདུ༷་ཤེས༷་དང་ཚོར༷་བ༷་དང༷་ནི༷་སེམ༷ས་པ༷་དང༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་ནི་སུས་ཀྱང་མ༷་བཅིང༷ས་ལ་གང་གིས་ཀྱང་མ༷་གྲོལ༷་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་དོན་དམ་པར་ཡོ༷ད་པ༷་མི༷ན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་བཅིང་གྲོལ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །དེ༷་ལྟར༷་ཤེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་བསྒྲུབ་པ་ལ༷་འཇུག༷་པའི་ཚུལ་ལ་ཞུམ༷་པའི༷་སེམ༷ས་མེ༷ད་པ༷་འདི༷་ནི༷་གང༷་ཟག༷་དམ༷་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ག
【現代漢語翻譯】 以遠離爭鬥和不端行為的心，或者說以偉大的智慧作為戒律的盔甲，並具備忍耐等其他四種盔甲，因此具有強大的力量來摧毀衝突的心等各自的對立面；並且具備進入諸佛的偉大殊勝乘，從發菩提心到獲得一切智的道及其果實的能力。簡而言之，通過修持六度波羅蜜多，以無邊如虛空的偉大乘之道的所有法，披上不可逆轉的強大盔甲，在十方世界中消除邪見，救度惡趣眾生，努力調伏一切魔的幻術，因此被稱為大勇士。 第二部分分為比喻和意義兩方面。第一，例如幻術等，共一個偈頌。菩薩如何披上盔甲的方式是不畏懼和不退縮的自性。這是因為，例如，幻術師在十字路口變幻出各種形象，當大多數人看到有人砍掉許多人的頭顱時，那些被殺的人僅僅是幻術的化現，無論他們遭受多少痛苦，變得多麼眾多，都只是虛假的顯現。同樣，菩薩也完全明白，所有這些廣闊無垠的痛苦眾生，實際上並沒有真實的自性，而只是幻化的顯現。因此，菩薩對於承擔直至輪迴終結的無量眾生的利益，沒有絲毫的畏懼。 第二，色蘊和意識等，共一個偈頌。眾生與幻術的化現相似的原因是，所謂的眾生，僅僅是依賴於五蘊的假名安立，但實際上，色蘊、感受、想蘊、行蘊和識蘊，既沒有被束縛，也沒有被解脫，因為五蘊在勝義諦中並不存在。對於沒有自性的事物，就沒有束縛和解脫，就像虛空一樣。像這樣理解之後，在世俗諦中爲了成就菩提而精進時，沒有絲毫退縮之心，這對於普通人來說是罕見的。
【English Translation】 With a mind that abandons strife and misconduct, or with great wisdom as the armor of discipline, and possessing the other four armors such as patience, therefore having great power to destroy the conflicting minds and other opposing forces; and possessing the ability to enter the Great and Supreme Vehicle of the Buddhas, from generating Bodhicitta to attaining omniscience, along with the path and its fruits. In short, through practicing the six perfections, with all the teachings of the Great Vehicle's path, which is limitless like the sky, wearing an irreversible and powerful armor, eliminating thick darkness of views in all ten directions, liberating beings from the lower realms, and striving to subdue all the illusions of demons, therefore, they are called great heroes. The second part is divided into two aspects: example and meaning. First, for example, illusion, etc., one verse. The way a Bodhisattva puts on armor is with a nature of fearlessness and non-retreat. This is because, for example, a magician conjures various forms at a crossroads. When most people see someone cutting off the heads of many people, those being killed are merely illusions. No matter how much suffering they endure or how numerous they become, they are seen as false appearances. Similarly, a Bodhisattva fully understands that all these vast and limitless suffering beings do not have true existence but are merely illusory manifestations. Therefore, the Bodhisattva has no fear in taking on the burden of the benefit of limitless sentient beings until the end of samsara. Second, form and consciousness, etc., one verse. The reason why sentient beings are similar to illusions is that the so-called sentient beings are merely nominal designations based on the five aggregates. But in reality, form, feeling, perception, mental formations, and consciousness are neither bound nor liberated by anyone, because these five aggregates do not exist in ultimate truth. For something that has no inherent nature, there is no binding or liberation, just like space. Having understood this, when striving to accomplish enlightenment in conventional truth, there is no mind of shrinking back, which is rare for ordinary people.
ོ༷་ཆ༷་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར་པའོ། ། 所修法 གཉིས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཆོས་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ། དེའི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། 略說大乘 དང་པོ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲ་དོན་ངོ་བོ་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་དེ་དག་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་འདི༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག༷་པ་ཆེན༷་པོ་ཞེས་མིང་འདོགས་པར་བྱ༷་ཞེ༷་ན༷། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ༷་གང༷་ཟག་གང་གིས་ཞོན༷་ནས༷་གདུལ་བྱའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མྱ༷་ངན༷་ལས་ཟློ༷་བ་སྟེ་འདའ་བར་བྱེད་པས་ན་བཞོན་པའི་དོན་གྱིས་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་འདིས་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་འདེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག༷་པ༷་ཆེན་པོ་འདི༷་ཡི་ངོ་བོ་ནི༷་སེམས་ 24-1-13a ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་ཅིང་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནམ་མཁའ༷་དང་འདྲ༷་བ་ཟབ་པའི་བདག་ཉིད་དང་། གཞལ༷་མེ༷ད་ཁང༷་ཆེན༷་དང་འདྲ་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུངས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་རྒྱ་ཆེ་བའི་བཀོད་པ་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་ཏེ༷། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་དགའ༷་བ་དང་ལུས་སྐྱིད༷་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ༷་བ༷་མངོ༷ན་པར༷་འཐོར༷་བར་བྱེ༷ད་པས་ན་ཐེག༷་པའི༷་མཆོག༷་གམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་ཞོན་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། དོན་དམ་པར་ནི་གང་ཟག་གང༷་ཞིག༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ཞོན༷་ནས༷་འབྲས་བུའི་ཕྱོག༷ས་སུ༷་འགྲོ༷་བ༷་དམི༷གས་སུ༷་མེ༷ད་དོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པར༷་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར་རོ་གསུ༷ངས་པ༷་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ༷་བ་ཞེས་མི༷་དམི༷གས་པའམ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། དཔེར༷་ན༷་བུད་ཤིང་ཟད་པས་མེ༷་ཤི༷་བ་ན་མེ་དེ༷་ཡིས༷་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ༷་རྒྱུ༷་ཅི་ཡང་མེ༷ད་པ༷་དེ་བཞིན༷་དུ། ཕྱིན་ 24-1-13b ཅི་ལོག་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཟད་པའི་རྒྱུ༷་དེས༷་གང་ཟག་དེ༷་ནི༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཞེས༷་རབ༷་ཏུ༷་བརྗོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། 廣說其義 གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གང་ཟག་དང་ལམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཡི་དོན་བསྡུ་བ་གཉིས། 補特伽羅 དང་པོ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་གང་ཟག་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི་སྔོ༷ན་གྱི༷་མཐའ༷་སྟེ༷་འདས་པའི་དུས་སམ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དང༷་། ཕྱི༷་མཐའ༷་སྟེ་མ
【現代漢語翻譯】 極其殊勝。 所修之法 第二，所修之法分為：略說大乘，以及廣說其義兩部分。 略說大乘 第一部分分為：從名言上，通過名稱、含義、體性和作用來闡述；以及從勝義上，揭示這些都不可得兩部分。第一部分，《何以此名為》等一頌的含義：為何稱此為菩薩的『大乘』（theg chen）(Mahāyāna)呢？因為大乘能讓眾生乘坐，使所有應調伏的眾生從痛苦中解脫，故以『乘坐』之義稱為『乘』，此道能將一切自他眾生帶到究竟的果位。此大乘的體性是，為無量眾生開啟機會，其自性是二十空性，如同虛空般深邃的法界。如同無量大殿般，具備禪定、陀羅尼、波羅蜜多等無量廣大莊嚴。進入此道的行持是，以無漏之樂暫時令眾生心生歡喜，身感快樂，最終使眾生獲得不住涅槃的安樂，故稱為『殊勝乘』或『大乘』。 第二部分，《何者乘何往》等一頌的含義：從勝義上講，何人乘坐何乘前往果位，是不可得的。那麼，依靠此乘是否能趨向涅槃呢？這只是名言上的示現，在真實的意義上，趨向涅槃是不可得的。例如，木柴燃盡，火熄滅時，火不會去往其他地方。同樣，當顛倒錯亂的分別念止息時，就稱此人為已入涅槃。 廣說其義 第二，廣說部分分為：揭示補特伽羅和道無自性，以及總結其義兩部分。 補特伽羅 第一部分分為：揭示修道者補特伽羅不可得，以及揭示道——般若波羅蜜多不可得兩部分。第一部分，《菩提薩埵》等一頌的含義：修道的菩薩，無論是『前際』（sngon gyi mtha'）(過去的時間或輪迴的狀態)，還是『后際』（phyi mtha'）(未來的時間或涅槃的狀態)
【English Translation】 It is supremely excellent. The Dharma to be Practiced Second, the Dharma to be practiced is divided into: briefly explaining the essence of the Mahāyāna, and elaborating on its nature. Brief Explanation of the Mahāyāna The first part is divided into: explaining from the perspective of conventional truth, through the aspects of name, meaning, essence, and function; and from the perspective of ultimate truth, revealing that these are not observable. The first part, the meaning of one verse such as 'Why is this called': Why is this called the 'Great Vehicle' (Mahāyāna) of the Bodhisattva? Because the Great Vehicle allows beings to ride, liberating all beings to be tamed from suffering, hence it is called 'Vehicle' in the sense of 'riding'. This path carries all beings, self and others, to the ultimate fruit. The essence of this Great Vehicle is that it opens opportunities for immeasurable beings, and its nature is the twenty emptinesses, the Dharma realm as deep as the sky. Like an immeasurable great mansion, it possesses immeasurable and vast arrangements of samādhi, dhāraṇī, pāramitās, etc. The practice of entering this path is that it temporarily delights the minds and bodies of immeasurable beings with uncontaminated bliss, and ultimately enables them to attain the bliss of non-abiding nirvāṇa, hence it is called the 'Supreme Vehicle' or 'Great Vehicle'. The second part, the meaning of one verse such as 'Who rides what and goes': From the perspective of ultimate truth, it is not observable who rides what Great Vehicle to go to the fruit. Then, does relying on this vehicle lead to nirvāṇa? This is merely a presentation in conventional terms; in the true sense, going to nirvāṇa is unobservable or not observable. For example, when firewood is exhausted and the fire goes out, the fire does not go anywhere else. Similarly, when the cause of inverted and deluded conceptualizations is exhausted, that person is said to have entered nirvāṇa. Elaborating on its Meaning Second, the elaboration part is divided into: revealing that the individual and the path are without inherent existence, and summarizing its meaning. Pudgala (Individual) The first part is divided into: revealing that the practitioner, the individual, is unobservable, and revealing that the path—Prajñāpāramitā—is unobservable. The first part, the meaning of one verse such as 'Bodhisattva': The Bodhisattva who practices the path, whether it is the 'prior limit' (past time or the state of saṃsāra) or the 'posterior limit' (future time or the state of nirvāṇa)
་འོངས་པའི་དུས་དང་མི་སློབ་པ་ལྟ་བུ་དང༷་། ད༷་ལྟར༷་བྱུང༷་བར༷་གྱུར་པ་ལམ་ལ་སློབ་པའི་དུས་ཏེ་དེ་གང་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཏེ། གང་ཟག་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ལ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དུས༷་གསུམ༷་གྱི་མཚན་མས་དག༷་པ༷་སྟེ༷་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའོ། །གང༷་དག༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ༷་ནི༷་ཡང་དག་པར་ན་འདུ༷ས་མ༷་བྱས༷་ཡི༷ན་པས་དེ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་པོ་སོགས་སུ་བཞག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས༷་པ་མེ༷ད་དེ༷། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 說道無自性 གཉིས་པ་ལ་འཇུག་བྱ་ 24-1-14a དང་། ལྡོག་བྱ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ་ཀུན་རྫོབ་ལ་མཁས༷་ཤིང་དོན་དམ་པའི་དེ་ཉིད་རིག༷་པ༷་གང༷་གི༷་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་དུས༷་ཀྱི༷་ཚེ༷། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་གདོད་ནས་སྐྱེ༷་བ་མེ༷ད་པའི་དོན་རྣམ༷་པ༷ར་བས༷མས་ཏེ༷་འདི༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གནས་སོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང༷་རྗེ་ཆེན༷་པོ༷་བསྐྱེ༷ད་ཀྱང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པ་མེ༷ད་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་བདེན་པར་འདུ༷་ཤེས༷་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་བསྐྱེ༷ད་པ་དང་། བདག་གིས་འགྲོ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དོན༷་བྱ༷་ཞིང་དེ་དག་གི་སྡུག༷་བསྔལ༷་སྤང༷་བར་བྱའོ་སྙམ༷་སྟེ༷། བདག༷་དང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས༷་སུ་རྟོག༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་མ་བརྒལ་བ་སྟེ༷། འདི༷་འདྲ་བ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གནས་པའོ། ། 略說其義 གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། བདག་ཅི་འདྲ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ 24-1-14b སེམས་དཔའ་བདག༷་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཅི༷་འདྲ༷་བ༷་དེ༷་འདྲར༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱང་ཤེས༷་ལ། སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅི༷་འདྲ༷་བ་དེ༷་འདྲ༷་བ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས༷་ཀུན༷་ཀྱང་ཤེས༷་ནས། སྐྱེ༷་བ༷་མེ༷ད་པ་དང༷་སྐྱེ༷་བ༷་གཉི༷ས་ཀར༷་ཡང་མི༷་རྟོག༷་པ༷་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་གནས་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 說果位 གསུམ་པ་འབྲས་བུ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། གཉིས་ས
【現代漢語翻譯】 如來不住于未來，亦如非學者；現在生起于道之學者，于任何情況下皆不可得，因眾生自性本不生，未來亦不生。三時之相皆空，無任何差別。何謂菩薩？實則未曾積聚，故無道之修行者、果位獲得者等名相之戲論。如是知之，乃般若波羅蜜多之殊勝行。 無自性之說 二、入與離：一、菩薩之智慧等：菩薩善巧世俗，通達勝義諦，於行持之時，觀察諸法之因果自性，思及本不生之義，如是行持安住。何耶？雖生起無緣大悲，然不執著眾生之相，此乃般若波羅蜜多之殊勝行。 二、若執著眾生之相：若真實執著眾生之相，如是生起痛苦之想，欲為眾生之事，欲斷彼等之苦，於我與眾生顯現執著之相，如是菩薩未超離分別，如是之人非般若波羅蜜多之行者，乃住于有相之地。 略說其義 三、義之總結：菩薩如是知我之自性不成立，亦如是知一切眾生；如是知一切眾生無自性，亦如是知發心等諸法。于生與不生二者皆不執著，安住於二諦無別之實相，此乃般若波羅蜜多之殊勝行。 說果位 三、果：於世間諸法之中……
【English Translation】 The Tathagata does not dwell in the future, like a non-learner; the present arises in the time of learning on the path, but it is not perceived in any circumstance, because the essence of beings is originally unborn and will not be born in the future. The characteristics of the three times are all empty, without any distinction. What is called a Bodhisattva? In reality, it is not accumulated, so there is no elaboration of names such as practitioner of the path and one who obtains the fruit. Knowing this is the supreme practice of Prajnaparamita. Saying of no self-nature Two, entering and leaving: One, the wisdom of the Bodhisattva, etc.: The Bodhisattva is skilled in the conventional and understands the ultimate truth. When practicing, he observes the cause and effect nature of all dharmas, thinks about the meaning of being unborn, and thus practices and abides. What is it? Although great compassion without object is generated, there is no perception of sentient beings. This is the supreme practice of Prajnaparamita. Two, if clinging to the appearance of sentient beings: If one truly clings to the appearance of sentient beings, and thus generates the thought of suffering, wanting to do things for sentient beings, wanting to eliminate their suffering, and clinging to the appearance of self and sentient beings, such a Bodhisattva has not transcended discrimination, and such a person is not a practitioner of Prajnaparamita, but dwells in the realm of appearances. Briefly explain its meaning Three, summary of meaning: The Bodhisattva knows that the self-nature of the self is not established, and also knows all sentient beings in the same way; knows that all sentient beings are without self-nature, and also knows all dharmas such as generating the mind. Not clinging to either birth or non-birth, abiding in the reality of the inseparability of the two truths, this is the supreme practice of Prajnaparamita. Say the fruit position Three, the fruit: Among the dharmas in the world...
ུ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཐོབ་བྱ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་ན༷་ཆོས༷་ཀྱི་མི༷ང་ཇི༷་སྙེད༷་པ་ཡོངས༷་སུ་བརྗོ༷ད་པ༷ར་རུང་བ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཀུན༷་ལ༷་དོན་དམ་པར་སྐྱེ༷་བ༷་དང༷་ནི༷་ཡང༷་དག༷་པར་འདས༷་པའམ་འགགས་པའི་མཐའ་སྤངས༷་ནས༷་སྐྱེ་འགགས་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ༷་ཤེས༷་གང་ཞིག་ནམ་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པས་འཆི༷་བ་མེ༷ད་པ་དང་དམ༷་པ༷་དེ༷་ལ༷ས་གཞན༷་མེ༷ད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བདག་ཉིད་འཐོབ༷་པར་བྱེད་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཞེས༷་བྱ༷་སྟེ་ལམ་ 24-1-15a ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མ་བླ་ན་མེད་པའོ། ། 攝其義 གཉིས་པ་སྐབས་བསྡུ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་རང་གི་ས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་དོགས༷་པ་མེ༷ད་པར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་ཤེས༷་རབ༷་དང་ལྡན༷་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་དེ༷་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ༷་པ་ཉི༷ད་ལ་གན༷ས་པར༷་ཤེས༷་པར༷་བྱའོ༷། །དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམས་ཅད་རང༷་བཞིན༷་མེ༷ད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར༷་ཡོང༷ས་སུ༷་ཤེས༷་པར་གྱུར༷་པ༷་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 中說法門 གཉིས་པ་འབྲིང་དུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་གནས་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བསླབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ། དེའི་རང་བཞིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། 說學處 དང་པོ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པ་གཉིས། 不住分法 དང་པོ་ལ་མི་གནས་པའི་གནས་པ་བཤད་པ་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 說無住安住 དང་པོ་ལ་དོན་དང་དཔེ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཁྱད་གཞི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཁྱད་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་སུ་མི་གནས་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་ 24-1-15b ཞིག་གཟུགས་ལ་མི་གནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་གཟུགས༷་ལ༷་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་གན༷ས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཚོ༷ར་བ་ལ༷་ཡང་མི༷་གན༷ས་ཤིང༷་། གང༷་ཞིག༷་འདུ༷་ཤེས༷་ལ་མི༷་གན༷ས་པ་དང་སེམ༷ས་པར༷་མི༷་གན༷ས་ལ༷་རྣམ༷་ཤེ༷ས་གང༷་ལ་མི༷་གན༷ས་པ༷། དེ་ནི་དེ་དག་གི་ཆོས༷་ཉི༷ད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་གན༷ས་པ༷་སྟེ༷་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། རྟག་དང་མི་རྟག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཞན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྟག༷་པ་དང༷་མི༷་རྟག༷་པ་དང་བདེ༷་བ་དང༷་
【現代漢語翻譯】 那麼，通過無分別的智慧可以獲得什麼呢？ 簡而言之，世間所有可以言說的名相，從色蘊到一切智，所有這些在勝義諦中生起，並且完全超越了斷滅的邊見，安住于無生無滅的平等性中。諸佛的智慧，即那永不退轉的無分別智，是無死的，除此之外別無他物。因此，它是最殊勝、最究竟、至高無上的自性。爲了獲得它，這條證悟一切法無所緣的道路，被稱為般若波羅蜜多，是所有道路中最至高無上的。 攝義： 第二，總結段。從『菩薩』開始，共一個偈頌。任何菩薩，對自己有信心，沒有懷疑和猶豫，按照所教導的那樣修行，就可以被稱為具有殊勝的智慧，因為他了知一切法安住于平等性中。因此，像這樣完全了知基、道、果的一切法，其自性皆空，在平等性中成為一體，這就是般若波羅蜜多的殊勝行持。 中說法門： 第二，分為中等篇幅，宣說如何修學之處。即首先確定修學的對境是般若波羅蜜多本身，然後在此基礎上積累資糧，以及在自相續中生起其自性的方式，共有四點。 說學處： 第一，分為不住之理和宣說於此修學之理兩部分。 不住分法： 第一，分為宣說不住的安住和它的利益兩部分。 說無住安住： 第一，分為意義和比喻兩部分。第一部分又分為不住于作為所依的色蘊等和不住于作為特性的無常等兩部分。第一部分：從『任何不住於色蘊』等開始，共一個偈頌。任何不住于以執著色蘊的方式，同樣不住于受蘊。任何不住于想蘊和行蘊，以及不住于識蘊的，就是安住于這些法性無所緣之中。像這樣的行持就是般若波羅蜜多的殊勝行持。第二部分：從『常與無常』等開始，共一個偈頌。此外，對於色蘊等法，不住于常與無常，不住於樂與
【English Translation】 What is obtained through non-conceptual wisdom? In short, all the names that can be spoken of in the world, from the form aggregate to omniscience, all of these arise in the ultimate truth, and completely transcend the extremes of annihilation, abiding in the equality of no arising and no ceasing. The wisdom of the Buddhas, that is, the non-conceptual wisdom that never diminishes, is deathless, and there is nothing other than that. Therefore, it is the most supreme, the most ultimate, and the unsurpassed self-nature. In order to obtain it, this path of realizing that all phenomena are without object is called Prajnaparamita, which is the most supreme of all paths. Summary of the Meaning: Second, the concluding section. Starting from 'Bodhisattva', there is one verse in total. Any Bodhisattva who has faith in himself, without doubt or hesitation, and practices as taught, can be called possessing supreme wisdom, because he knows that all phenomena abide in equality. Therefore, like this, completely knowing all the phenomena of the basis, path, and result, whose self-nature is empty, becoming one in equality, this is the supreme practice of Prajnaparamita. Middle Explanation of the Dharma: Second, dividing into medium length, explaining the place of how to study. That is, first determine that the object of study is Prajnaparamita itself, and then accumulate merit on this basis, and the way to generate its self-nature in one's own mindstream, there are four points in total. Explanation of the Place of Study: First, divided into two parts: the reason for non-abiding and the explanation of studying in this. Division of Non-Abiding: First, divided into two parts: explaining the abiding of non-abiding and its benefits. Explanation of Abiding in Non-Abiding: First, divided into two parts: meaning and metaphor. The first part is further divided into not abiding in the form aggregate etc. as the basis and not abiding in impermanence etc. as the characteristics. First part: Starting from 'Anyone who does not abide in the form aggregate' etc., there is one verse in total. Anyone who does not abide in the way of clinging to the form aggregate, similarly does not abide in the feeling aggregate. Anyone who does not abide in the perception aggregate and the mental formation aggregate, and does not abide in the consciousness aggregate, abides in the objectlessness of these dharmas. Such practice is the supreme practice of Prajnaparamita. Second part: Starting from 'Permanent and Impermanent' etc., there is one verse in total. Furthermore, for phenomena such as the form aggregate, not abiding in permanence and impermanence, not abiding in pleasure and
སྡུག༷་བསྔལ༷་བ་དང་ཡིད་དུ་འཐད་པའི་སྡུག༷་པ་དང་མི༷་སྡུག༷་པ་དང་བདག༷་ཡོད་པ་དང༷་བདག༷་མེ༷ད་པ་དང་། དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དུ་འཛིན་པ་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་སྟོང༷་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་སོགས་མཐའ་གཉིས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བཟུང་བ་གང་ལའང་མི་གནས་པ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་འབྲས༷་བུ༷་གསུམ་ཐོབ༷་པ་དང༷་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་ས༷་ལ༷འང་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མི༷་གན༷ས་ཤིང༷་། རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་ས༷་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་སར༷་ཡང་མི༷་གན༷ས་ཏེ་མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་གང་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་དཔེ། ཇི་ལྟར་འདྲེན་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་གང་ 24-1-16a ལའང་མི་གནས་པའི་དཔེ་ནི་ཇི༷་ལྟར༷་འདྲེན༷་པ༷་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་ཀྱི་ཁམ༷ས་ཏེ་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་ལ་མི༷་གན༷ས་ཤིང༷་། དེ༷་བཞིན༷་འདུས༷་བྱས༷་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་ལ༷་ཡང༷་མི༷་གན༷ས་ཏེ། དེ་ནི་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ཅི་ལའང་གན༷ས་པ་མེ༷ད་པར་སྤྱོ༷ད་པ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཤེས་བྱའི་གན༷ས་གང་ལ༷འང་དེར་ཞེན་གྱིས་གན༷ས་པ་མེ༷ད་པར་གན༷ས་པ་དེ་ནི། གན༷ས་སུ་གདགས་པ་གང་ཡང་མེ༷ད་པ་ལ་གན༷ས་པ་ཡི༷ན་ཏེ་ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྒྱལ༷་བས༷་གན༷ས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར༷་གསུ༷ངས་སོ། ། 其功德 གཉིས་པ་ཕན་ཡོན། གང་དག་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་རྣམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་གནས་ཤིང་དམིགས་པ་ཅན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་ལ། དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ཐོབ་པ་ནི། གང༷་དག༷་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་ཉན༷་ཐོས༷་སུ་འགྱུར༷་བར༷་བྱ༷འོ་སྙམ༷་པ་དང༷་། རང༷་སངས༷་རྒྱས༷་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་ཆོས༷་ཀྱི་རྒྱལ༷་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར༷་བར་འདོ༷ད་པ༷་སྟེ་མདོར་ན་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་འདོད་ཀྱང་། མི་གནས་པའམ་དམིགས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་བཟོ༷ད་པ༷་ཡི་ལམ་འདི༷་ལ༷་མ༷་བརྟེན༷་པར་ནི་འབྲས་བུ་དེ་དག་ 24-1-16b གང་ཡང་ཐོབ༷་པ༷ར་མི༷་ནུས༷་ཏེ༷། དཔེར༷་ན༷་གྲུ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རྒྱ་མཚོའི་ཚུ༷་རོལ༷་དང་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་འགྲོ༷་བའི་ངོགས༷་མི༷་མཐོང༷་བ་བཞི༷ན་ནོ་ཞེས། གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ཙམ་གྱི་ཚོད་དང་མཚུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང་།བདག་མེད་ཕྱེད་གཉིས་རྟོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རྫོགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་དག་ཐ
【現代漢語翻譯】 不執著于痛苦和令人滿意的痛苦、不悅和有我、無我，以及執著于如實和執著于如實空性等二邊和分別唸的執取。不執著于獲得聲聞等三種果位，也不以執著的觀念安住于阿羅漢地。同樣不住于自佛地，也不安住于佛地，總之，不以顯現的執著安住于基、道、果的任何法上。 第二，譬喻。如牽引等一頌。不住于任何法的譬喻是，如牽引，佛陀薄伽梵的心不住于寂滅涅槃的界限，同樣不住于有為三界輪迴之方。因為不住于有寂的任何邊，菩薩不住于所知任何處，不住于任何安住處，這就是不住于任何安住處而安住。如是，佛陀是諸法之王，是所有安住中最殊勝的安住。 其功德 第二，利益。何人慾成等一頌。如是不以顯現的執著安住於一切基道之法，有相則不得菩提，依于無相而得三菩提。何人慾成如來聲聞，或欲成獨覺，或欲成法王如來，總之，無論欲求何種三菩提，若不依于不著或無相之義的容忍之道，則不能獲得任何果位。譬如不依船隻，則不能見到渡過大海此岸和彼岸的景象。如是，對人我和法我的自性不執著而證悟的容忍有多少，就產生多少相應的菩提。通過證悟空性的差別，證悟人無我而獲得聲聞菩提，證悟一半人無我一半法無我而獲得獨覺菩提，證悟人法二無我的圓滿平等性而獲得佛陀菩提。如是，獲得彼等。
【English Translation】 Not clinging to suffering and satisfactory suffering, unpleasantness and self, no-self, and clinging to suchness and clinging to suchness emptiness, etc., two extremes and any grasping of conceptualization. Not abiding in attaining the three fruits such as Stream-enterer, and not abiding in the Arhat ground with the concept of clinging. Similarly, not abiding in the Pratyekabuddha ground, and not abiding in the Buddha ground, in short, not abiding in any of the ground, path, and fruit dharmas with manifest clinging. Second, example. As the guide, etc., one verse. The example of not abiding in any dharma is, as the guide, the mind of the Buddha Bhagavan does not abide in the uncompounded realm, that is, only in the realm of peace and nirvana, and similarly does not abide in the compounded three realms of samsara. Because it does not abide in any extreme of existence and peace, the Bodhisattva does not abide in any place of knowledge, not abiding in any place of abiding, that is, abiding without abiding in any place of abiding. Thus, the Buddha is the king of dharmas, the most supreme of all abidings. Its merits Second, benefits. Whoever wishes to become, etc., one verse. Thus, not abiding in all the ground and path dharmas with manifest clinging, one cannot attain enlightenment with characteristics, and attaining the three enlightenments by relying on the absence of characteristics. Whoever wishes to become a Hearer of the Sugata, or wishes to become a Pratyekabuddha, or wishes to become a Dharma King Buddha, in short, whatever of the three enlightenments one desires, one cannot attain any of those fruits without relying on this path of tolerance of non-attachment or absence of characteristics. For example, without relying on a boat, one cannot see the sight of crossing the ocean to this shore and the other shore. Thus, the more tolerance that arises from realizing the selflessness of the person and the selflessness of phenomena without clinging, the more corresponding enlightenment arises. By realizing the difference of emptiness, realizing the selflessness of the person, one attains the enlightenment of the Hearer, realizing half selflessness of the person and half selflessness of phenomena, one attains the enlightenment of the Pratyekabuddha, and realizing the complete equality of the two selflessnesses of the person and phenomena, one attains the enlightenment of the Buddha. Thus, attaining those.
མས་ཅད་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་། མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་བདག་གིས་ཐོབ་པོ་ཞེས་རློམས་ན་དེ་ཉིད་དེ་ཡི་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་སོགས་དང་། ཡང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཉན་ཐོས་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བློ་དམན་པས་ཉི་ཚེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་ཇི་བཞིན་མ་རྟོགས་པར་དམན་པའི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་ཀྱང་མཐར་མཉམ་པ་ཉིད་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ནས་སངས་རྒྱ་བས་མཐར་ 24-1-17a ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོར་རང་ཉིད་ལས་གཞི་ཤེས་དང་ལམ་ཤེས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་བཤད་པ་བཞིན། སྤྱིར་དམིགས་པ་ཅན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་མི་ནུས་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལའང་རྟོགས་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་ཡོད་པར་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ་ཞེས་པ་འཕྲོས་དོན་དུ་སྨོས་པའོ། ། 說修持方便 གཉིས་པ་དེ་ལ་སློབ་ཚུལ་ལ། བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས། སློབ་པ་པོ་གང་ཟག །ཇི་ལྟར་བསླབ་ཚུལ་གསུམ་ལས། དང་པོ། ཆོས་འཆད་པ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཆོས༷་འཆ༷ད་པ༷་དང༷་། སློབ་མས་ཉན༷་པ་དང༷་། བཤ༷ད་པར་བྱ༷་བའི་ཆོས་གང༷་ཡི༷ན་པ་དང༷་། ཆོས་ཐོས་ཤིང་ནན་ཏན་བྱས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས༷་བུ༷་བཞི་ཐོབ༷་པ་དང༷་། དེ་བཞིན་དུ་རྐྱེན༷་རྒྱལ༷་ཏེ་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་། དེ༷་བཞིན༷་དུ་འཇིག༷་རྟེན༷་མགོན༷་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་མཛད་པ་གང་ཞིག །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས༷་པ༷་བློ་གསལ༷་བས༷་ཐོབ༷་པའི༷་མཐར་ཐུག་གི་མྱ༷་ངན་ལས་འདས༷་པ་ག༷ང་ཡི༷ན་པ་དེ༷་ཀུན་ཀྱང་ 24-1-17b རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་སྒྱུ༷་མ༷་ལྟ༷་བུར༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པས༷་བསྟན༷་ཏོ། །ཞེས་མདོ་རྒྱས་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དག་ཁོ་བོ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ནི་སྒྱུ་མ་དང་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུར་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནས་བདག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བལྟའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་བཞི་པོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་དེ་སུ་ཞིག་གུས་ན། གང༷་ཟག༷་བཞི༷་པོ༷་འདི༷་དག༷་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ༷་ལ༷་མི༷་སྐྲག༷་སྟེ༷་བཞི་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ༷་བའི་སྲས༷་པོ་བདེན༷་དོན་ཟབ་མོ་ལ༷་མཁས༷་པ་སྟེ་བདེན་པ་མཐོང་བའམ་ཤེས་རབ་སྦྱང་བ་དང༷་། བྱ
【現代漢語翻譯】 一切都源於般若波羅蜜多的力量。因此，經中說，從此般若波羅蜜多中，三乘之道得以廣大顯現。其他經典中也說，如果一個入流者自認為已經獲得了入流果，那麼他就會執著於此果。此外，對於空性這一解脫三門（指空性、無相、無愿）的自性，聲聞乘由於缺乏方便和智慧低下，以片面的觀念暫時無法如實證悟，即使證得了低劣的寂滅，最終也會如實證悟平等性而成就佛果，因此最終歸於一乘。在般若波羅蜜多經中，也如實闡述了自性智、道智和一切智三者的差別，正如彌勒菩薩的《現觀莊嚴論》中也清楚地闡述的那樣。總的來說，有執著就無法從輪迴中解脫，而修持無執著的般若波羅蜜多，也會因證悟圓滿與否而導致成佛遠近的差別，認識到這一點非常重要。以上是順便提及的題外話。 說修持方便 第二，關於如何修學，分為：所應學之處、修學者何人、如何修學三種。首先，『說法』等一句：就世俗諦而言，上師說༷法༷，弟子聽༷聞༷，所講༷之法༷為何༷，聽聞佛法並精進修持，獲得聲聞༷四果༷，同樣，證༷得緣༷覺果，同樣，世༷間怙༷主佛陀證得菩提，精༷通出世間道，聰༷慧者所༷得之究竟涅༷槃為何，這一切 都是如幻༷如༷夢༷般，以緣起而生的顯現，無法以理智分析，如來如是宣說。如《大般若經》中，善現說：『天子們，從我這裡聽聞佛法，應如觀幻術和化現一般。』乃至『如果我說有比涅槃更殊勝的法，那也應視如幻術。』 第二，『四種人』等一句：誰會對以上所說的道理生起恭敬心呢？哪༷四種༷人༷不會對剛剛所說的深奧道理感到恐༷懼༷呢？這四種人是：佛༷子精༷通真༷實深奧的道理，即證悟真諦或修習智慧，以及
【English Translation】 Everything arises from the power of the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom)。 Therefore, it is said in the scriptures that the path of the Three Vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna) extensively arises from this Prajñāpāramitā. Other scriptures also state that if a Stream-enterer (Sotāpanna) boasts of having attained the fruit of Stream-entry, they will become attached to it. Furthermore, regarding the nature of emptiness, which is the three doors of liberation (emptiness, signlessness, and wishlessness), the Śrāvakayāna, lacking skillful means and having inferior intellect, temporarily fails to realize it as it is with a limited perception. Even if they manifest an inferior Nirvāṇa, they will eventually realize equality as it is and attain Buddhahood, thus ultimately being shown as one vehicle. In the Prajñāpāramitā Sutra, the distinctions between self-nature wisdom (Svasaṃvedana-jñāna), path wisdom (Mārga-jñāna), and all-knowing wisdom (Sarvākāra-jñāna) are clearly explained, as also clearly explained in the treatises of the Bodhisattvas of the Ten Bhūmis (Ten Grounds). In general, one cannot be liberated from Saṃsāra (cyclic existence) with attachment, and even in practicing the non-attached Prajñāpāramitā, there is a difference in the proximity to Buddhahood depending on whether the realization is complete or incomplete. It is important to understand this. The above is mentioned as a side note. Explaining the Method of Practice Second, regarding how to learn, there are three aspects: what should be learned, who is the learner, and how to learn. First, 'Explaining the Dharma' and so on, one verse: In terms of conventional truth, the teacher explains the Dharma, the student listens, what is the Dharma to be explained, and by listening to the Dharma and practicing diligently, one attains the four fruits of the Śrāvakas, similarly, one attains the fruit of the Pratyekabuddha, similarly, the World Protector Buddha manifests enlightenment, what is the ultimate Nirvāṇa attained by those skilled in the ways of the transcendent path, the intelligent ones, all of that is like an illusion, a dream, arising interdependently, not established by rational analysis, as taught by the Tathāgata. As it is in the extensive Sutra, Subhūti said: 'Oh sons of the gods, listening to the Dharma from me should be sought as if it were an illusion and an emanation.' And further, 'If I were to say there is another Dharma superior to Nirvāṇa, that too should be regarded as an illusion.' Second, 'Four kinds of people' and so on, one verse: Who will respect the meaning of what has been said above? Which four kinds of people will not be afraid of the profound meaning just spoken? These four are: the sons of the Buddha, skilled in the profound truth, that is, those who realize the truth or practice wisdom, and
ང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར༷་མི༷་ལྡོག༷་པ༷་ཆེན་པོ་རྣམས་དང༷་། འཕགས་པ་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་བློ་ཡི་དྲི༷་མ༷་བསལ༷་ཞིང༷་ཟད་པར་བྱས་ནས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ༷་ཉི༷་སྤང༷་བས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ༷་དང༷་དེ་གསུམ་ཡིན་ལ། བཞི༷་པ༷་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པས་ད་ལྟ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པ་སྟོན་པར་ནུས་པའི་དགེ༷་བའི༷་བཤེས༷་ཀྱིས༷་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པ༷འོ༷། །གསུམ་པ་ལ། འབྲས་བུ་དམན་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ལ་སློབ་པ་དང་། 24-1-18a ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ལ་སློབ་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་མཁས༷་ཤིང་མཐར་ཐུག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཐེག་པ་གཅིག་པུའི་ཚུལ་རིག༷་པ་གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་བྲལ་རོ་མཉམ་དུ་དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་ཅིང་བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར་སྟོན་པ༷་དེ་ནི༷། རང་ཉིད་ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ས༷་ལ༷་མི༷་སློབ༷། རྐྱེན༷་རྟོགས༷་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས༷་ལའང༷་སློབ་པ་མིན༷་ལ། ཐ་སྙད་དུ་གང་ལ་སློབ་ན་རྣམ་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ་ཉི༷ད་ཁོ་ནའི་ཆེད༷་དུ༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་གཤེགས་ཤིང་འབྱུང་བའི་ཆོས༷་ཀྱི་རྗེ༷ས་སུ་སློབ་པ༷་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དོན་དམ་པར་གང༷་ཞིག༷་སློབ༷་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེའི་ཟློག་ཕྱོགས་མི༷་སློབ༷་པ༷་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་དམིགས་པས་ཆོས་གང་ལའང་མི༷་སློབ༷་པ་དེ༷་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་སློབ༷་པ་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། གཟུགས་འཕེལ་ཡོངས་སུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཟུགས༷་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཕེལ༷་བ་དང་ཡོངས༷་སུ༷་ཉ༷མས་པ་སྟེ་འགྲིབ་པ་དང༷་ཡོངས༷་སུ༷་གཟུང༷་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར༷་སློབ་པ་མིན༷་ཏེ། 24-1-18b ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པས་རང་བཞིན་དག་པ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་དེ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང་སྐྱེ་འགགས་གཟུང་བྱ་སོགས་ནམ་ཡང་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་ནས་བྱར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེས། ཆོས༷་རྣམ༷ས་སྣ༷་ཚོགས༷་པ་གང་ཡང་མངོན་ཞེན་གྱིས་ཡོངས༷་སུ༷་གཟུང༷་བའམ་དང་དུ་ལེན་པའི་ཕྱིར༷་སྦྱོར་བས་མི༷་སློབ༷་པའམ་མི་དམིགས་པར༷་སློབ༷་ཅིང༷་། བསམ་པས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ༷་ཉི༷ད་ཀྱང༷་མི་ཕྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་ལ༷། ཐབས་ཤེས་ཟབ་མོའི་ལམ་གྱི་ནུས་པས་རང་གིས་འདོད་པ་མཐར་ཐུག་གི་གོ་འཕང་དེར་ངེ༷ས་པར་འབྱུང༷་བ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་གང༷་ཡི༷ན་པ་འདི༷་ནི༷་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཡོ༷ན་ཏན༷་ལ་དག༷འ་བའི༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སློབ༷་ཚུལ་ཡིན་ནོ། ། 決定能學之有境般若 གཉིས་པ་དེ
【現代漢語翻譯】 複次，諸不退轉大菩薩及諸阿羅漢，彼等已除智慧之垢，斷盡煩惱，並以深觀之義，遠離猶豫，圓滿了思慮。此三者如前所說。第四者，雖是初學者，然因往昔于諸佛處有所作為，故今能正確宣說般若波羅蜜多之善知識所攝持。 第三，分二：一、于下劣果位不學之理；二、於一切法不學之理。初者，以『菩薩具智』等一頌來闡釋：菩薩精通三乘道之次第，通達究竟真諦無別平等性，唯一乘之理。如是行持，一切法皆離邊而味等，不違背名言之自性者，彼不學自證聲聞阿羅漢之位，亦不學緣覺之位。若於名言中有所學，則唯為成辦一切智智，隨學諸佛之行境。如是，于勝義中，既無所謂『學』，亦無所謂『不學』，故於任何法皆不學，此乃真正之學。 二者，以『色增長』等一頌來闡釋：不為增長或損減蘊等一切為煩惱所攝或為清凈所攝之法，亦不為執持而學。以諸法自始本無所緣，自性清凈故，于勝義中，彼等無有增減、生滅、能取所取等，通達本初之義，安住于無為平等性中。如是，不以顯現執著而執持諸法之種種，乃是不學而學。以不分別之思，亦能圓滿執持一切智智。以方便智慧甚深道之力，定能現證自所欲求之究竟果位。此即具足三法者，乃喜樂大乘功德之菩薩之學處。 決定能學之有境般若 二者，彼
【English Translation】 Furthermore, the irreversible great Bodhisattvas and the Arhats, those who have removed the defilements of wisdom, exhausted afflictions, and, through the meaning of profound contemplation, are free from hesitation, have perfected their thoughts. These three are as previously mentioned. The fourth is held by a virtuous friend who, although a beginner, can now correctly explain the Prajnaparamita because of past actions performed for the Buddhas. Third, in two parts: 1. The reason for not learning in inferior fruition; 2. The reason for not learning in all dharmas. The first, explained with one verse, 'Bodhisattva with wisdom, etc.': A Bodhisattva is skilled in the stages of the path of the three vehicles, understands the ultimate truth of non-duality and equality, the principle of the one vehicle. Thus acting, all dharmas are free from extremes and of equal taste, not contradicting the nature of designation, he does not learn the position of self-realized Shravaka Arhat, nor does he learn the position of Pratyekabuddha. If there is learning in name, then only for the sake of accomplishing all-knowing wisdom, following the conduct of the Buddhas. Thus, in the ultimate sense, there is neither 'learning' nor 'not learning', so one does not learn in any dharma, this is true learning. The second, explained with one verse, 'Form increases, etc.': Not learning to increase or decrease all dharmas, such as aggregates, that are included in afflictions or included in purification, nor to hold on to them. Because all these dharmas are originally without an object of focus, their nature is pure, so in the ultimate sense, they have no increase or decrease, birth or cessation, grasping or being grasped, etc., realizing the meaning of the original nature, abiding in the uncreated equality. Thus, not holding on to the various phenomena with attachment, but learning without learning. With non-discriminating thought, one can also fully hold all-knowing wisdom. With the power of the profound path of skillful means and wisdom, one will definitely realize the ultimate fruition that one desires. This is the one who possesses the three qualities, the learning place of the Bodhisattvas who delight in the virtues of the Great Vehicle. Determining the object-possessing Prajna that can be learned Secondly, he
་ལྟར་བསླབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ངོས་བཟུང་བ་ལ། གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བར་བསྟན་པ། མཐའ་ཡས་པར་བསྟན་པ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ། གཟོད་ནས་དག་པར་བསྟན་པ་བཞི། 說離異及一 དང་པོ་གཟུགས་ནི་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གཟུག༷ས་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་དེ་གཉིས་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས༷་ལ༷་ཤེས༷་རབ༷་ཐ་དད་དུ་གནས་ 24-1-19a པའང་མེ༷ད་དེ་གུད་ན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་ཤེས༷་དང་འདུ༷་ཤེས༷་དང་ཚོར༷་བ་དང༷་སེ༷མས་པ༷་འདུ་བྱེད་འདི༷་དག༷་ནི༷། ཤེས༷་རབ༷་མ༷་ཡི༷ན་ལ་འདི༷་དག༷་ལ༷་ཡང༷་ཤེས༷་ར༷བ་ཐ་དད་དུ་མེ༷ད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཞི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་པར་བྱར་མེད་དོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འདི༷་ནི༷་ཆོས་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་དང་ཡང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ་ཐ་ད༷ད་ཀྱང་མིན་མོད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གཅིག་པུའི་ངང་ཚུལ་དུ་འུབ་ཆུབ་པས་དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་ད༷ང་མཚུང༷ས་ཏེ༷་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལས་ཐ༷་ད༷ད་པའི་གཉིས་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེ༷ད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་རྣམས་ལས་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་དེའི་ཆོས་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོར་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་གཅིག་ཡིན་ན་འདི་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཏུ་མེད་པ་སོགས་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ 24-1-19b ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ། དེར་ཀོའུ་ཤི་ཀ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཟུགས་ལས་བཙལ་བར་མི་བྱ། གཟུགས་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལས་ཤེས་པ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། 說無量 གཉིས་པ་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོགས་ཚིག་བཅད་གཅིག་སྟེ། དམི༷གས་པ༷འམ་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་དེ༷་ནི༷་འདི་དང་འདི་ཞེས་རིས་སུ་ཆད་དེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཕ༷་མཐ༷འ་མེ༷ད་ལ། དེར་རྟོག་པའམ་འཛིན་པ་པོ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་རང༷་བཞིན༷་གང༷་ཡི༷ན་པ་དེ༷་ཡང༷་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཕ༷་མཐའ༷་མེ༷ད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་མཚོན་པའི་དཔེར་གྱུར་པ་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་དེ༷་ཡང༷་ཕ༷་མཐའ༷་མེ༷ད་དོ། །ཡུལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་འཇིག༷་རྟེན༷་མཁྱེན༷་པའི༷་ཤེས༷་རབ༷་དེ༷་ཡ
【現代漢語翻譯】 對於如何修學般若波羅蜜多（Prajnaparamita，智慧到彼岸），有四種方式： 宣說離一異性； 宣說無量； 宣說不可思議； 宣說本初清凈。 說離異及一 第一，『色即是般若』等一頌：如果有人問，何為般若波羅蜜多？答：色不是般若波羅蜜多，因為二者並非一體。色中也無般若波羅蜜多，因為無法在色之外找到般若。同樣，受、想、行、識也不是般若，般若中也沒有受、想、行、識。諸法之法性，即般若波羅蜜多，與色等既非一體，也非異體。因此，般若波羅蜜多，此法界（Dharmadhatu，一切法的本性）與作為法之載體的色等任何事物都不相同，但也不是異體，因為一切法都完全包含在般若波羅蜜多的狀態中，就像虛空界（Akashadhatu，空間的本性）一樣，僅僅通過法界來區分，沒有絲毫的二元對立。如果法性或法界與作為法之載體的諸法不同，那麼就會有不屬於法性或不屬於法界本質的法存在，但這是不可能的。如果作為法之載體的色等與法界是一體的，那麼僅僅看到色等就等於看到了真理，並且無法區分世俗諦（Samvriti-satya，相對真理）和勝義諦（Paramartha-satya，絕對真理）等，這樣就會出現過失。正如《般若波羅蜜多經·善現品》中所說：『須菩提（Subhuti，佛陀的十大弟子之一），不應於色中覓般若波羅蜜多，亦不應於色外覓般若波羅蜜多，何以故？以色與般若波羅蜜多，其性一，謂無性故。』 說無量 第二，『所緣境之』等一頌：所緣境或所取境，即色等之自性，無法確定為『這個』或『那個』，因此是無邊無際的。能緣境或能取境，即有情之自性，也因法界的本質而無邊無際。作為法性象徵的虛空界之自性也是無邊無際的。通達一切境的世間智，即般若，也同樣是無邊無際的。
【English Translation】 Regarding how to train in Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), there are four ways: Declaring the absence of oneness and otherness; Declaring infinity; Declaring inconceivability; Declaring primordial purity. Saying different and one First, 'Form is wisdom' etc., one verse: If someone asks, what is Prajnaparamita? The answer is: Form is not Prajnaparamita, because the two are not one. There is also no Prajnaparamita in form, because Prajnaparamita cannot be found outside of form. Similarly, feeling, perception, formation, and consciousness are not Prajna, and there is no feeling, perception, formation, and consciousness in Prajna. The Dharma-nature of all Dharmas, which is Prajnaparamita, is neither one with nor different from form, etc. Therefore, Prajnaparamita, this Dharmadhatu (the essence of all phenomena), is not the same as any of the form-bearing phenomena, but it is also not different, because all phenomena are completely contained in the state of Prajnaparamita, just like the Akashadhatu (the nature of space), which is distinguished only by the Dharmadhatu, without any duality. Furthermore, if Dharma-nature or Dharmadhatu is different from the phenomena that carry Dharma, then there would be phenomena that do not belong to Dharma-nature or do not belong to the essence of Dharmadhatu, but this is impossible. If form, etc., which are the carriers of Dharma, are one with the Dharmadhatu, then merely seeing form, etc., would be the same as seeing the truth, and it would be impossible to distinguish between Samvriti-satya (relative truth) and Paramartha-satya (absolute truth), etc., which would lead to faults. As it is said in the Prajnaparamita Sutra, 'Subhuti, one should not seek Prajnaparamita in form, nor should one seek Prajnaparamita outside of form. Why? Because form and Prajnaparamita are of one nature, which is no-nature.' Saying immeasurable Second, 'Of the objects' etc., one verse: The object of perception or the object to be grasped, which is the self-nature of form, etc., cannot be determined as 'this' or 'that', so it is boundless. The subject of perception or the subject that grasps, which is the self-nature of sentient beings, is also boundless due to the essence of Dharmadhatu. The self-nature of Akashadhatu, which is a symbol of Dharma-nature, is also boundless. The worldly wisdom that understands all objects, which is Prajna, is also boundless.
ང༷་དེ་ཙམ་དུ་ཕ༷་མཐའ༷་མེ༷ད་དོ། །དེ་ནི་མདོ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེ་བ་དང་ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤོངས་ཤིང་མཐའ་མི་དམིགས་པ་དང་། དེའི་ངང་དུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་མུ་དང་དུས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པས་ན་རོ་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ 24-1-20a བཞིན་དེ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 說不可思量 གསུམ་པ། འདུ་ཤེས་ཚུ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཅི་ཙམ་དུ་དངོས་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་འདའ་བས་ཚུ༷་རོལ༷་ཡི༷ན་ཞེས༷་འདྲེན༷་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས༷་ཡོ༷ངས་སུ༷་བསྒྲག༷ས་པར་མཛད་དེ་ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དེ་ཙམ་དུ་འཁོར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གང་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པ་དང་གང་ཞིག་དམིགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ༷་པར༷་བཤིག༷་ནས༷་མཚན་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་སྤོང༷་བ༷་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་འགྲོ༷འོ། །ཚུལ་དེས་ན་གང༷་དག༷་དམིགས་པའི་འདུ༷་ཤེ༷ས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ༷་བ༷་བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་གང་གིས་རྗེས༷་སུ་ཐོབ༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ལམ་གྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་ནས༷་སྟོན༷་པའི༷་ངེས་དོན་གྱི་བཀའ༷་ཡི་དགོངས་པ་ལ༷་གན༷ས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་སྒྲིབ་བྲལ་དུ་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལོག་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བདག་དང་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཕར་བཏགས་ནས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་བསླད་པར་ཟད་ལ། ཆོས་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་ 24-1-20b ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ནི་བསལ་བཞག་མེད་པའི་གཤིས་རྣལ་མ་བབ་ཀྱིས་སྐྱོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 說不可思量 བཞི་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཀུན་གཟོད་ནས་དག་པ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། གལ༷་ཏེ་སྟོན་པས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་ཚད་མར་གྱུར་པ་སྟོན༷་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས༷་ཀྱང༷་ནི༷་ཆུ་བོ་ག༷ངྒཱའི༷་ཀླུང་གི་བྱེ་མ༷་སྙེད༷་ཀྱི༷་བསྐལ༷་པར༷་བཞུགས༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཡོད་དོ་ཞེས༷་པའི་སྒྲ༷་མངོན་པར་ཡོངས༷་སུ་བསྒྲགས༷་ཀྱང༷་། རང་གི་ངོ་བོ་གཟོད༷་མ་ནས༷་མ་སྐྱེས་ཤིང་དག༷་པའི༷་རང་བཞིན་དུ་གནས་པས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཡོད་པའམ་སྐྱེ༷་བར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ། དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན་པས་སུས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱ་མི་ནུས་ཏེ་དེས་ན་སྟོན་པས་ཡོད་པ
【現代漢語翻譯】 不可思議的境界是無邊無際的。正如經中所說，『般若波羅蜜多是偉大的、無限的、無邊際的』等等。因為一切法都變成了法界（Dharmadhatu，一切法的本性）的自性，所以法界能夠容納一切，沒有邊際。安住于其中的諸法，也沒有地域和時間的限制，所以要認識到，平等性的法性是如此廣闊無垠的自性。 說不可思量 第三，『意識此岸』等是一段偈頌。只要還有執著于有無等相的意識，就無法超越輪迴，所以被稱為『此岸』，這是善逝（Sugata，佛陀的稱號）所宣說的。正如所說，『生起多少意識，就有多少輪迴』。因此，以個別的智慧，將所意識到的和所執著的一切都完全摧毀，捨棄一切執相的意識，就能到達一切世間眾生的『彼岸』。因此，誰能證得遠離一切執著意識、超越思維的這種法性，誰就能到達道路的『彼岸』，安住于導師（Buddha，佛陀的稱號）的究竟密意之中。雖然一切法都安住于自性本初不生的無垢狀態，但由於錯誤的意識，將我和法執著為各種各樣的相，從而被遍計所染污。與法性相符，以無分別的智慧止息一切意識，將正見安住於法界，這就是無取捨的本性自然呈現，從而證得究竟的般若波羅蜜多。 說不可思量 第四，從有情眾生開始，一切法本初清凈的實相，以及證悟此實相的利益。首先，『如果導師』等是一段偈頌。如果作為量士夫的導師善逝，即使在恒河沙數劫中宣說『有情眾生存在』，但由於其自性本初不生且清凈，有情眾生又怎麼會存在或生起呢？因為事物的法性是不可改變的，所以任何人都無法使其生起等等。因此，導師說『存在』
【English Translation】 The inconceivable realm is boundless and limitless. Just as it is said in the sutras, 'The Prajnaparamita is great, immeasurable, and boundless,' etc. Because all dharmas have become the nature of Dharmadhatu (the essence of all dharmas), the Dharmadhatu is able to contain everything and has no boundaries. The dharmas that abide within it also have no limitations of region or time, so it should be recognized that the nature of equality is such a vast and boundless self. Saying the Inconceivable Third, 'Consciousness This Shore' etc. is a verse. As long as there is consciousness that clings to the characteristics of existence and non-existence, etc., one cannot transcend samsara, so it is called 'This Shore,' which is proclaimed by the Sugata (title of the Buddha). As it is said, 'As much consciousness arises, so much samsara there is.' Therefore, with individual wisdom, completely destroy everything that is conscious and clung to, abandon all clinging consciousness, and one can reach the 'Other Shore' of all sentient beings. Therefore, whoever can attain this Dharma nature that is free from all clinging consciousness and beyond thought, can reach the 'Other Shore' of the path and abide in the ultimate secret meaning of the teacher (Buddha, title of the Buddha). Although all dharmas abide in the originally unborn and stainless state of self-nature, due to erroneous consciousness, I and the Dharma are clung to as various characteristics, and thus are defiled by parikalpita. In accordance with the Dharma nature, stopping all consciousness with non-discriminating wisdom, and abiding the right view in the Dharmadhatu, this is the natural manifestation of the nature without acceptance or rejection, thereby attaining the ultimate Prajnaparamita. Saying the Inconceivable Fourth, from sentient beings onwards, the reality of all dharmas being pure from the beginning, and the benefits of realizing this reality. First, 'If the Teacher' etc. is a verse. If the Teacher, the Sugata, who is a valid person, even if he proclaims for as many kalpas as there are sands in the Ganges River that 'sentient beings exist,' but since their self-nature is unborn and pure from the beginning, how can sentient beings exist or arise? Because the Dharma nature of things is immutable, no one can cause them to arise, etc. Therefore, the Teacher says 'exists'
ར་བསྟན་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་སྤྱོད་ན་གཞན་གྱིས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་མཐོང་བ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བའི་ཚིགས་བཅད་བཞི་པོ་འདིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི། ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་འཆང་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ 24-1-21a ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ང་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ང༷་ནི༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོ༷ག་འདི༷་དང༷་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར༷་སྨྲ༷་བར་གྱུར༷་པ་ས་བརྒྱད་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་དམ་པར་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷། སྔོ༷ན་གྱི༷་སྐྱེ༷་མཆོག༷་གིས༷་ཁྱོད་མ༷་འོང༷ས་པ༷་ཡི༷་དུས༷་ན༷་སངས༷་རྒྱས༷་སུ་འགྱུར༷་རོ༷་ཞེས༷་ང༷་ལུང༷་བསྟན༷་པར༷་གྱུར༷་ཏོ་ཞེས༷་རྒྱལ༷་བ༷་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ༷་སྐ༷ད་དུ་གསུ༷ངས་ཏེ། སྔོན་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ལ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་འདི་བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་གཞོན་ནུ་སྤྲིན་ཞེས་པར་གྱུར་པས་ཨུཏ་པ་ལ་ལྔས་གཏོར་ཏེ་རལ་པ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་གདན་དུ་བཏིང་བ་ན། སངས་རྒྱས་དེའི་ཞལ་ནས་བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་ཁྱོད་མ་འོངས་པའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ཉིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་དེས་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ན་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་སྟེ་མི་སྐྱེ་བའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལུང་སྟོན་པ་ 24-1-21b ཆོས་ཉིད་དོ། །དེའི་སྔོན་དུ་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་པར་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་ལུང་བསྟན་པ་མ་ཐོབ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྔོན་ཆད་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། 由此累積資糧 གསུམ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ལ། རང་གིས་འཆང་བ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་དང་། གཞན་ལ་འཆད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 己持功德 དང་པོ་ལ་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པ་དང་། བསོད་ནམས་སྡུད་པ་གཉིས། 障礙不敵 དང་པོ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གང༷་ལ༷་མགོན༷་པོ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པས་མཉམ་རྗེས་ཀྱིས་སྤྱོ༷ད་པ༷་འདི༷་ནི༷་རིགས་ཀྱི་བུའམ་བུ་མོ་གང༷་ཞིག༷་གིས་གུས༷་པར་བྱས༷་ཏེ་གཞུང་བློ་ལ་འཛིན༷་པ་དང༷་། དོན་ཡིད་ལ་ཆུད༷་པར་བྱེ༷ད་པ༷་དེ༷་ལ༷་ལུས་ཀྱི་ས
【現代漢語翻譯】 即使展示出來也不使用，更何況是其他人呢？像這樣見到原本未生的意義，這就是對最殊勝的般若波羅蜜多的行持。因此，通過認定般若波羅蜜多的這四句偈頌，應當確定超越了識的行境，持有無二智慧之相的甚深般若波羅蜜多的瑜伽。 第二，『當我在』等一句偈頌。當釋迦王我與般若波羅蜜多完全一致地宣說，成為獲得第八地不生之法忍的殊勝者之時，過去的勝者就曾預言我：『你未來之時將成佛』。釋迦牟尼佛就是這樣說的。過去，當世尊燃燈佛時，我們的導師曾是名為云的婆羅門童子，用五朵烏巴拉花供養，並將金色的頭髮鋪在地上作為座位。那位佛陀說道：『婆羅門童子，在未來的無數劫之後，你將在這個世界成佛，名為釋迦牟尼佛。』 那時，那位婆羅門童子獲得了不生之忍，因為他沒有執著于任何事物，並且沒有與佛陀的無量功德分離，所以他獲得了授記。獲得不生之忍是諸佛授記的法性。在此之前，即使在無數劫中供養了無數的佛陀，併發起了菩提心，也沒有獲得授記，因為他從未獲得過如此安住于般若波羅蜜多的忍辱。 第三，依靠它來積累功德，包括自己持誦等的利益，以及為他人講解等的利益兩種。 首先，障礙無法阻擋和積累功德兩種。 第一，『般若波羅蜜多』等一句偈頌。哪位善男子或善女子，恭敬地受持般若波羅蜜多，並與諸佛菩薩一同修持，理解其意義，那麼，身體的……
【English Translation】 Even if it is shown, if it is not used, what need is there to mention others? Like this, seeing the meaning of what is originally unborn, this is the practice of the most supreme Prajnaparamita. Therefore, through identifying these four verses of Prajnaparamita, one should ascertain the yoga of the profound Prajnaparamita, which transcends the realm of consciousness and holds the aspect of non-dual wisdom. Second, 'When I' etc., one verse. When the Shakya King, I, speak in complete accordance with the Prajnaparamita, becoming a noble one who has obtained the patience of non-birth on the eighth ground, at that time, the previous Victorious Ones prophesied to me: 'You will become a Buddha in the future.' Shakyamuni Buddha himself said that. In the past, when the Buddha Dipamkara was present, our teacher was a Brahmin boy named Cloud, who scattered five Utpala flowers and spread his golden hair as a seat. That Buddha said: 'Brahmin boy, in the future, after countless kalpas, you will become a Buddha in this world, named Shakyamuni.' At that time, that Brahmin boy obtained the patience of non-birth, because he did not cling to anything and was not separated from the immeasurable qualities of the Buddha, so he received the prophecy. It is the nature of the Buddhas to prophesy to those who have obtained the patience of non-birth. Before that, even though he had served countless Buddhas for countless kalpas and generated the mind of enlightenment, he did not receive the prophecy, because he had never obtained such patience that abides in all aspects of Prajnaparamita. Third, accumulating merit based on it, including the benefits of holding it oneself, and the benefits of explaining it to others, etc., two types. First, two types: obstacles cannot withstand, and accumulating merit. First, 'Prajnaparamita' etc., one verse. Whichever son or daughter of good family, who reverently upholds the Prajnaparamita, which is practiced by the Protector, the complete Buddha with his sons, in both meditative equipoise and subsequent attainment, grasps the text in their mind and comprehends the meaning, to that one, the body's...
ྡུག་བསྔལ་དུག༷་དང༷་མཚོན༷་དང༷་མེ༷་དང༷་ཆུས༷་མི༷་ཚུགས༷་ལ། གཞན་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དུག་ལྟ་བུ་དང་། ཞེ་སྡང་མཚོན་ལྟ་བུ་དང་། མེ་དང་འདྲ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་། ཆུ་དང་འདྲ་བའི་གཏི་མུག་གིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་སོ། །ལམ་གྱི་བར་ཆད་བདུ༷ད་སྡིག་ཅན་ 24-1-22a དང༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ཕྱོགས༷་ནག་པོའི་རྩ་ལག་རྣམས་ཀྱིས༷་གླགས༷་ཀྱང༷་རྙེད༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 累積資糧 གཉིས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། བསླབ་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 供養功德 དང་པོ་ལ་ལས་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། གང་ལ༷་ལ༷ས་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་ཡོངས༷་སུ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ༷་ཡི༷་རིང་སྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཆོད་རྟེན་བྱས་པ་དེ་ནི་འབྲེལ་བའི་ཡུལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དབང་གིས་ཕན་ཡོན་ཆེ་ལ། དེ་ཡང་མཆོ༷ད་རྟེན༷་དེའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ནི་བཻཌཱུཪྻ་དང་མུ་ཏིག་དམར་པོ་དང་མུ་ས་ལ་གརྦྷ་དང་ཨསྨ་གརྦྷ་དང་ཤེལ་དང་གསེར་དང་། དངུལ་ལྟ་བུའི་རིན༷་ཆེན༷་བདུན༷་ལ༷ས་བྱས༷་ཤིང༷་དེ་ལ་མཆོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་ལ༷། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་གྲངས་མང་བའི་ཁྱད་པར་ནི་བདེ༷་བར༷་གཤེ༷གས་པའི༷་མཆོ༷ད་རྟེན༷་དེ༷་ལྟ་བུ་དག༷་ཆུ་བོ་ག༷ངྒཱ༷་ཡི༷་ཀླུང་གི་བྱེ༷་མ༷་སྙེད༷་ཀྱི༷་གྲངས་དང་མཉམ་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས། བྱེ༷་བ༷་ཕྲག༷་སྟོང༷་གི་གྲངས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང༷་ཁམས་བཀང༷་སྟེ༷། ཡོངས༷་སུ༷་བརྟག༷་པ་བཟུང༷་བའི་དཔེར་བྱ་ན་བྱེད་པོའི་ཁྱད་པར་ཞིང༷་རྣམ༷ས་བྱེ༷་བ༷་མང་པོ་མཐའ༷་ཡས༷་པ་ན༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་རིགས་ཇི༷་སྙེད༷་འཁོད༷་ 24-1-22b པ༷་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱིས༷་ལ༷ས་གཞན༷་ཅི་ཡང་མི༷་བྱེ༷ད་པར། མཆོད་པའི་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ལྷའི༷་མེ༷་ཏོག༷་དང་སྤོས༷་རབ༷་དང༷་བྱུག༷་པས༷། དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིན་མཚན་རེ་རེ་ཞིང་དུས༷་གསུམ༷་དུ་མ་ཆག་པར་ཚུལ་དེ་ལྟར་བསྐལ༷་པ༷འམ༷་བསྐལ་པ་དེ༷་བས༷་ཀྱང་ལྷག༷་པར་མཆོ༷ད་ན་དེ་ལ༷་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་གང༷་ཞིག༷་གིས་རྒྱུ་གང༷་ལ༷ས་རྣམ༷་འདྲེན༷་རྒྱལ་བའི་སྟོབ༷ས་བཅུ༷་སོགས་ཡོན་ཏན་མཉམ་པ་མེད་པ་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ༷་བདེ༷་བར༷་གཤེ༷གས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ༷་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཐབས་མཁས་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་འདི༷་གླེགས༷་བམ༷་ལ༷་བྲིས༷་ཏེ༷་ལག་ཏུ་འཆང༷་ཞིང༷་མེ༷་ཏོག༷་དང་བྱུག༷་པས༷་བསྟི༷་སྟང༷་ཙམ་དུས་རེ་ཞིག་ཏུ་བྱེ༷ད་པར་གྱུར༷་ན༷། སྔ་མ་མཆོ༷ད་རྟེན༷་དེ་ལྟ་བུ་བྱས༷་ནས་མཆོ༷ད་པའི་བསོ༷ད་ནམས༷་དེས༷་ནི༷་ཕྱི་མ་འདི་ལ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་པའི་གྲངས་དང་ཆ༷་དང་དཔེ་དང་རྒྱུར་ཡང་མི་ཕོད༷་པའོ། ། 修學功德 གཉིས་པ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་སྲིད་ཞིའི་བདེ་བ་ཀུན་འབྱུང་ཚུ
【現代漢語翻譯】 痛苦、毒藥、武器、火和水都無法摧毀他。此外，執著如毒藥，嗔恨如武器，貪慾如火，愚癡如水，也都無法摧毀他。通往解脫道路上的障礙，邪惡的魔和魔的黑色黨羽也無法找到機會加害，因為有正法的力量和諸佛菩薩以及護持正法的善神在守護。 累積資糧 第二部分包括供養的利益和修學的利益。 供養功德 第一部分有三句偈頌，即『業樂逝』等。如果對如來（梵文：Tathāgata，含義：如實而來者）的舍利塔（梵文：Stūpa，含義：墳冢）進行供養，由於所緣境的殊勝，其利益巨大。而且，舍利塔的材質殊勝，是由七寶，如：毗琉璃（Vaiḍūrya，一種寶石）、紅珍珠、牟薩拉伽婆（Mūsalagarbha，一種香料）、阿斯瑪伽婆（Asmagarbha，一種寶石）、水晶、金和銀等製成。如果對這樣的舍利塔進行供養，數量眾多，如同恒河（Gaṅgā）沙粒般，充滿無數的佛土（Buddhakṣetra，含義：佛的國土）。如果以廣大的心量來衡量，無邊無際的眾多剎土（Kṣetra，含義：田地）中，所有有情眾生都不做其他事情，只是以天上的鮮花、上等的香和涂香來供養。在每一個晝夜，每一個時辰，持續不斷地進行供養，即使經過一劫（Kalpa，含義：極長的時間單位）或者更長的時間，其功德也是無量的。然而，還有什麼其他的方法，通過什麼因緣，能夠獲得與諸佛的十力（Daśabala，含義：佛的十種力量）等同的無與倫比的功德呢？如果將這部闡釋諸佛之母（含義：般若波羅蜜多）的無二智慧和善巧方便的經典書寫在書本上，手持經書，並以鮮花和涂香來供養，哪怕只是片刻的時間，那麼，與之前供養舍利塔的功德相比，後者的功德連前者的百千萬億分之一都無法比擬。 修學功德 第二部分是關於通過修學佛母（含義：般若波羅蜜多）而生起輪迴和涅槃的一切安樂。
【English Translation】 Suffering, poison, weapons, fire, and water cannot harm him. Furthermore, attachment, like poison; hatred, like a weapon; desire, like fire; and ignorance, like water, also cannot harm him. Obstacles on the path to liberation, the evil demon and the black henchmen of the demon, will not find an opportunity to harm him, because he is protected by the power of Dharma, the Buddhas and Bodhisattvas, and the virtuous gods who uphold Dharma. Accumulating Merit The second part includes the benefits of offering and the benefits of studying. Merit of Offering The first part has three verses, namely 'Yele Sheg' etc. If offerings are made to the stupa (Sanskrit: Stūpa, meaning: mound) of the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, meaning: thus-gone), due to the excellence of the object of focus, the benefits are immense. Moreover, the material of the stupa is excellent, made of seven precious substances such as beryl (Vaiḍūrya, a gemstone), red pearls, musalagarbha (Mūsalagarbha, a spice), asmagarbha (Asmagarbha, a gemstone), crystal, gold, and silver. If offerings are made to such a stupa, in numbers as numerous as the grains of sand in the Ganges River (Gaṅgā), filling countless Buddha-fields (Buddhakṣetra, meaning: Buddha's land). If measured with a vast mind, in the boundless and infinite number of realms (Kṣetra, meaning: field), all sentient beings do nothing else but offer heavenly flowers, excellent incense, and perfume. Every day and night, every moment, continuously making offerings, even after a kalpa (Kalpa, meaning: an extremely long unit of time) or even longer, the merit is immeasurable. However, what other method, through what cause, could bring about incomparable merits equal to the ten powers (Daśabala, meaning: ten powers of the Buddha) of the Buddhas? If this scripture, which explains the non-dual wisdom and skillful means of the mother of all Buddhas (meaning: Prajñāpāramitā), is written in a book, held in hand, and offered with flowers and perfume, even for a brief moment, then compared to the merit of offering to such a stupa as before, the latter's merit cannot be compared to even one hundred thousand trillionth of the former. Merit of Studying The second part is about the arising of all happiness of samsara and nirvana through studying the Buddha-mother (meaning: Prajñāpāramitā).
ལ་དང་། ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་སྐུ་གདུང་སོགས་མཆོད་པ་བརྙེས་ཚུལ། ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་དགེ་རྩ་གཞན་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་གསུམ། 學般若佛母得有寂諸安樂 དང་པོ་དོན་བསྟན་པ་དང་། དེའི་དཔེ་བརྗོད་པ་གཉིས། 略說 དང་པོ་ལ། ཞི་བའི་བདེ་ 24-1-23a བ་འབྱུང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得寂靜安樂 དང་པོ་ལ་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ། ཞི་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得僅寂靜安樂 དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ནི་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན༷་པོའམ་རིག་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རིག་སྔགས་ཞེས་པ་མནྟྲའི་སྒྲ་ལས་རིག་པ་དང་ཤེས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱོབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་འདྲའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀུན་ལས་ཀྱང་འདི་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། འདིས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་མང༷་པོ་ཚད་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་མྱ༷་ངན༷་དང་ལུས་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི་ཆོ༷ས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཞི༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 24-1-23b རྒྱལ་པོ༷་བླ༷་ན་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་དག་ཕན་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གང༷་དག༷་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བས་ཕ༷ན་པ་དང༷་བསམ་པ་སྙིང༷་རྗེ༷ར་བཅས༷་པ༷་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱད༷་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷་བསླབ༷་ནས༷་མཁ༷ས་པ༷་དེ་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་ལ་རེག༷་སྟེ་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། 得有寂二安樂分法 གཉིས་པ་འདུས་བྱས་བདེ་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས༷་བྱས༷་འཁོར་བའི་བདེ༷་བ་དང༷་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བདེ༷་བ་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ༷་བ༷་དེ༷་ཀུན༷་ཆོས་ཀུན༷་གྱི་གཞི་འམ་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་བར༷་རིག༷་པར༷་བྱ༷འོ། ། 說譬喻 གཉིས་པ་དཔེ་ལ། ས་ཡི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། འཁོར་སྒྱུར་གྱི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ས་བོན་བཏབ་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྲུབ་པའི་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། ས༷་བོན༷་བཏབ༷་ནས༷་ས༷་ལ༷་གན༷ས་ཏེ༷་མྱུ་གུ་སོགས་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ༷་དེ་དག །རང་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས༷་པ༷་རྙེད༷་ནས༷་རྣམ༷་པ་མང༷་པོའི་གཟུགས༷་དག༷་ 24-1-24a རྣམ༷་པར༷་སྐྱེ་བ༷་དེ་བཞིན་དུ། ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་དང་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཡོན༷་ཏན༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཀུན༷་ཀྱང༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷ས་སྐྱེ༷་སྟེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱ
【現代漢語翻譯】 一、通過學習般若佛母獲得寂靜等安樂，通過學習般若佛母獲得供養身舍利等功德，通過學習般若佛母使其他善根轉為波羅蜜多之因的三種方式。 學習般若佛母，獲得寂靜諸安樂 第一部分，闡述意義，以及舉例說明。 略說 第一部分，獲得寂靜之樂，以及獲得有寂二者之樂的方式。 獲得寂靜安樂 第一部分，獲得僅僅是寂靜的安樂，以及獲得大寂靜果位，過去、現在、未來三世諸佛出現的方式。 獲得僅寂靜安樂 第一。諸佛之智慧等二頌：諸佛之智慧波羅蜜多，是大明咒，或無上明咒，明咒（藏文：རིག་སྔགས།，梵文天城體：विद्या मन्त्र，梵文羅馬擬音：vidyā mantra，漢語字面意思：明咒）之義，即以明智、智慧輕易救護，此明咒勝過一切明咒之方便。因此，此明咒能使無量眾生心中之憂愁及身上之痛苦永遠止息。 無上之王。 第二。凡於利益等二頌：凡以利益之心及慈悲心利益一切眾生之善行菩薩，亦需學習此大明咒般若波羅蜜多，方能于未來證得無上菩提。 得有寂二安樂分法 第二部分，有為之樂等二頌：無論有為輪迴之樂，或無為解脫之樂，皆源於般若波羅蜜多，此乃一切法之根本。 說譬喻 第二部分，譬喻。以大地為例，說明生養一切功德之理；以轉輪王為例，說明一切功德皆隨此而行之理。第一。播種之後等一頌：如何以作為一切道與果功德之基礎為例？如將種子播於土中，種子依土而生根發芽，待因緣和合，便能生長出各種各樣的形態。 同樣，所有道之五度（波羅蜜多）與果之菩提功德，皆由般若波羅蜜多所生，以無分別智而修持。
【English Translation】 The three ways of obtaining peace and happiness by learning the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) Mother, obtaining offerings such as relics by learning the Prajñāpāramitā Mother, and transforming other virtues into Pāramitā by learning the Prajñāpāramitā Mother. Learning the Prajñāpāramitā Mother, obtaining peace and all happiness The first part explains the meaning and gives examples. Brief explanation The first part explains how to obtain the happiness of peace and how to obtain the happiness of both existence and peace. Obtaining peaceful happiness The first part explains how to obtain the happiness of mere peace and how the Buddhas of the three times arise from the state of great peace. Obtaining only peaceful happiness First. The wisdom of the Victorious Ones, etc., two verses: The Perfection of Wisdom of the Victorious Ones is the great mantra, or the unsurpassed mantra. The meaning of mantra (藏文：རིག་སྔགས།，梵文天城體：विद्या मन्त्र，梵文羅馬擬音：vidyā mantra，漢語字面意思：明咒) is that it easily protects with knowledge and wisdom, and this mantra is greater than all methods of mantras. Therefore, this mantra can permanently pacify all the sufferings of the minds and bodies of countless sentient beings. The unsurpassed king. Second. Those who benefit, etc., two verses: Those Bodhisattvas who practice the conduct of Samantabhadra (All-Good) with the intention of benefiting all sentient beings with compassion must also learn this great mantra, the Perfection of Wisdom, in order to attain unsurpassed enlightenment in the future. Obtaining the division of happiness of existence and peace Second part, the happiness of conditioned things, etc., two verses: Whether it is the happiness of conditioned existence or the happiness of unconditioned liberation, all arise from the Perfection of Wisdom, which is the basis or essence of all dharmas. Saying metaphors Second part, metaphors. Taking the earth as an example, explaining the reason for generating all qualities; taking the Chakravartin (Wheel-Turning King) as an example, explaining the reason why all qualities follow this. First. After planting seeds, etc., one verse: How to exemplify the basis of all qualities of the path and the fruit? Just as when seeds are planted in the soil, they take root and sprout, and when the causes and conditions come together, they grow into various forms. Similarly, all the qualities of the five perfections (Pāramitās) of the path and the enlightenment of the fruit are born from the Perfection of Wisdom, and are cultivated with non-discriminating wisdom.
ིན་སོགས་ཟིན་ན་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགྲུབ་ལ། མཁྱེན་པ་དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པ་ལས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཁོར༷་ལོ༷ས་སྒྱུར༷་བའི་རྒྱལ༷་པོ་ལམ༷་གང༷་ཞིག་ནས༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བ༷་ཡི་ལམ༷་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་རྒྱལ་སྲིད་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུན༷་དང༷་དཔུང༷་གི་ཚོགས༷་བཞི་པོ་ཀུན༷་ཀྱང་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གང༷་ནས༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡོད་པའམ་འགྲོ༷་བ་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་ནི༷་རྒྱུ་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་དགེ་རྩ་ཇི་སྙེད་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཏེ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་འདི་རྟོགས་པ་ལས་དཀར་པོའི་ 24-1-24b ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་འཕེལ་ལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། 學般若佛母得供養舍利塔 གཉིས་པ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་སྐུ་གདུང་མཆོད་པ་བརྙེས་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བས་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བས༷་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་ལ་དྲི༷་བ༷་ཡོངས༷་སུ་དྲིས༷་ནས་ལན༷་གསོལ༷་བ༷་ནི། གལ༷་ཏེ༷་ག༷ངྒཱའི༷་བྱེ༷་མ༷་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས༷་རྒྱ༷ས་ཀྱི་ཞིང༷་དུ་གྱུར༷་པ་ལ༷། ཞིང་དེ༷་ཀུན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཁོང་སེང་མེད་པར་རྩེ་མོ་ཕྱུར༷་བུ༷ར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏམས༷་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་དང་ཤེར་ཕྱིན་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་ཆ་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་གང་འདམ་ཞིང་ལེན་ཞེ་ན། བརྒྱ་བྱིན་བདག༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་འདི༷་ཉི༷ད་ལེན༷་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ། ཅི་སླད་ཅེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་སོགས་བགྱིས་པས་བསོད་ནམས་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བའི་རིང་སྲེལ་མང་པོ་དེ་ཙམ་པ་བཞག་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེན་པ་ཅི༷་ཡི་སླ༷ད་དུ༷་ཅེ༷་ན༷་སྐུ༷་གདུང༷་ལ་མི༷་གུས༷་པ་ནི་བད༷ག་མ༷་ལགས༷་ཏེ་བདག་གུས་མོད་ཀྱི་འོ༷ན་ཀྱང༷་ཤེར་ཕྱིན་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཤེས༷་རབ༷་འདི་ལྟ་བུས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྒོས༷་པས༷་སྐུ་གདུང་ 24-1-25a དེ་དག་ཀྱང་མཆོ༷ད་པར༷་བགྱིད༷་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱལ༷་པོ༷་ལ་བརྟེན༷་པའི་མི༷་རྣམས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རིམ༷་གྲོ༷་ཐོབ༷་པ༷་ལྟར༷། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་རིང༷་སྲེལ༷་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་
【現代漢語翻譯】 即使是因等得到，也會轉變為正確的道路，並且與那最終的果實，以無二無別、不可分離的關係而成立。此外，從證悟那如實之性的智慧中，能成就一切種智。通過那智慧，如實無謬地揭示了因和果的一切法，從而直接和間接地產生一切善根。 第二，轉輪聖王等一頌：轉輪聖王從哪條道路上恒常行進呢？正是從那條道路上，七寶王政和四兵眾也都隨之行進。同樣，從哪種人的相續和道路的階段中，存在或行進著勝者的智慧波羅蜜多呢？正是從那裡，清凈三輪的善根以及作為果法的道路和果位的功德之法都會行進，證悟此理，就能聚集和增長一切白法，並達到最終的圓滿。 學習般若佛母得供養舍利塔 第二，通過學習般若而獲得供養舍利塔的方式，分為正說和以比喻說明其理由兩部分。第一，勝者向帝釋等提問一頌：勝者向帝釋全面提問並得到回答：如果恒河沙數般的佛土，都充滿勝者的舍利，甚至像山峰一樣堆積，那麼，將它與書寫的般若經卷二者進行選擇，你會選擇哪個呢？帝釋回答說：我將選擇書寫的般若波羅蜜多經卷。 第二，為什麼呢等三頌：捨棄了通過供養等能產生無盡福德的眾多舍利，而選擇般若波羅蜜多，這是為什麼呢？不是因為我不恭敬舍利，而是因為學習這樣的智慧，那些舍利也會變得值得供養。例如，依賴國王的人們也會得到他人的尊敬一樣。佛陀的舍利具有巨大的功德，是因為般若波羅蜜多的緣故。
【English Translation】 Even if obtained through causes, it will transform into the correct path, and it will be established with that ultimate fruit in an inseparable, non-dual relationship. Furthermore, from the wisdom that realizes that very nature, omniscience is accomplished. Through that knowledge, all phenomena of cause and effect are revealed without error, thereby directly and indirectly generating all roots of virtue. Second, the verse regarding the Universal Monarch: From which path does the Universal Monarch constantly proceed? It is from that very path that the seven precious royal possessions and the four divisions of the army also proceed. Similarly, from which person's continuum and stage of the path does the Victorious One's wisdom, the Perfection of Wisdom, exist or proceed? It is from there that the roots of virtue of the three pure circles and the qualities of the path and fruition, which are the resultant phenomena, will proceed. By realizing this, one gathers and increases all white dharmas and ultimately attains perfection. Learning the Prajnaparamita, the Mother of Buddhas, and Obtaining the Offering of Relic Stupas Second, the way to obtain the offering of stupas containing relics by learning the Mother (Prajnaparamita), is explained in two parts: the actual explanation and the reason for it with an example. First, the Victorious One asks Indra, etc., in one verse: The Victorious One asks Indra comprehensively and receives the answer: If all Buddha-fields, as numerous as the sands of the Ganges, were filled with the relics of the Victorious Ones, piled up like mountain peaks without any empty space, and if one were to choose between that and a written Prajnaparamita scripture, which would you choose? Indra replied: I would choose the written Prajnaparamita scripture. Second, 'Why is that?' etc., in three verses: Why is it that one chooses the Prajnaparamita, abandoning so many relics that produce inexhaustible merit through offerings and so on? It is not because I disrespect the relics, but because by cultivating such wisdom, those relics also become worthy of offering. For example, just as people who rely on a king also receive respect from others. The relics of the Buddha, which possess great qualities, are due to the Prajnaparamita.
རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའོ། །འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མཐུས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ད་ལྟ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིང་སྲེལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པར་འོས་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་འདོད་པ་སྟེར་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་དང་ལྡན༷་ལ་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པ་དེ་ནི་གབ༷་ཙེ༷་སྟེ་སྦ་བའི་སྒྲོམ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་གང༷་དུ༷་སྩལ༷་བའ༷མ་བཞག་པའི་སྣོད་དེ༷་ནི༷་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱག༷་བགྱི༷་བར་འོས༷་ལ། ནོར་བུ་དེ་སྣོད་དེ༷་ནས་བྱུང༷་བར་གྱུར༷་ཀྱང༷་སྔར་བཞག་སྣོད་དུ་བྱས་པའི་གབ༷་ཙེ༷་ལ༷་ནི༷་འདི་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཇོག་པའི་སྣོད་ཡིན་པས་གཞན་དང་མི་འདྲའོ་སྙམ་དུ་དགའ༷་བར་བགྱིད༷་དེ༷་སྣོད་དེ་ཡི་ཡོན༷་ཏན༷་དེ༷་ལྟ་བུ་དག༷་ཐོབ་པ་ནི་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་དེ༷་ཡི༷་ལགས༷་ཏེ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱིས༷་རྒྱལ༷་བ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་དེའི་སྣོད་ལྟ་བུ་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཀྱང་མཆོ༷ད་པ༷་ 24-1-25b བརྙེས༷་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ༷་ལྟས༷་ཏེ་དེ་ལྟ་བུས་ན། སྐྱེས་བུ་གང༷་ཞིག༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཚད་མེད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་འཛིན༷་པར་འཚལ༷་བ་དེས༷། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི་བླང༷་བར་བྱ་སྟེ། འདི༷་ནི༷་མཚན་མའི་འཆིང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར༷་བར་བྱེད་པ་དང་ཐར་པ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་ན་མེད་པ༷་ལགས༷་སོ། ། 學般若佛母得別善轉般若善 གསུམ་པ་དགེ་བ་གཞན་འདས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ། སྦྱིན་སོགས་ཚུ༷ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་དཔེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སྦྱིན༷་པ༷་སྦྱིན༷་པའི༷་སྔོ༷ན་དུ༷་འགྲོ༷་བ༷་ནི་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ༷་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་དགོས་པ་དང་། ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་བཟོ༷ད་པ༷་བརྩོན༷་འགྲུས༷་བས༷མ་གཏན༷་ཀྱང་དེ༷་བཞིན༷་ནོ༷། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་སོགས་དགེ༷་བའི་ཆོས༷་དེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་བཅས་ཀྱིས་སྦག་པས་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྒྱུར་ཆུད༷་མི༷་གཟན༷་པའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ༷་ཡི༷ན་པས། ཤེས་རབ་འདི༷་ནི༷་སྦྱིན་སོགས་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་དམིགས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ཚུལ༷་ཉི༷ད་སྟོན༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་དགེ་ 24-1-26a བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པ་དེའི་ཚུལ་དཔེར༷་བྱ་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་ན༷་ཙན་དན་དང་ཨ་ག་རུ་སོགས་ཤིང༷་རྣམ༷ས་ཐ་དད་པ་བྱེ༷་བ༷་སྟོང༷་ཕྲག་དུ་མ་དེ་དག་ཀྱང་ཁ་དོག་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་རྣམ༷་པ༷་སྣ༷་ཚོ
【現代漢語翻譯】 這是依靠遊玩而成就的。如果般若波羅蜜多的力量，佛陀涅槃后，現在已經遠離了行為，那麼舍利子如何值得供養呢？就像珍寶一樣，具備給予願望的所有功德，價值無法估量，將其放置在匣子等容器中，那麼這個容器在世間就值得禮拜。即使珍寶是從那個容器中出現的，但仍然會因為之前放置過珍寶而對匣子感到高興，認為它與其他容器不同，因為它是放置珍寶的容器。對那個容器的功德感到高興，是因為它是珍寶的緣故。同樣，依靠般若波羅蜜多珍寶的功德，即使勝者（Jina，勝利者，指佛陀）已經涅槃，但通過舍利子這樣的容器也能獲得供養。 因此，如果有人想要歡喜和執持勝者無量的功德，就應當受持這般若波羅蜜多，因為這是從一切相的束縛和障礙中解脫出來的，是無上解脫的自性。 學習般若佛母，獲得殊勝的轉變般若之善。 第三，將善業轉化為超越之路，包括將佈施等視為一體，以及展示其譬喻兩部分。第一部分，佈施等同於佈施等，一頌：佈施等之前行是智慧，需要以不觀三輪的智慧來攝持。戒律、忍辱、精進、禪定也是如此。為什麼呢？因為佈施等一切善法都被有相所染污，所以會成為輪迴和寂滅同流合污的因，因此無法完全成為清凈的彼岸之境。所以，這智慧能將佈施等一切法都顯示為無相的自性，從而達到平等一味的狀態。第二部分，譬如贍部洲等兩頌：如果以譬喻來說明佈施等一切善法在般若波羅蜜多的自性中成為一體的狀態，就像贍部洲的旃檀和沉香等各種不同的樹木，雖然有成千上萬種，但它們的顏色和氣味等各種各樣的...
【English Translation】 This is achieved by relying on play. If, by the power of the Prajñāpāramitā, the Buddha has passed into Nirvāṇa and is now devoid of action, then how are relics worthy of offering? Just as a precious jewel, possessing all the virtues of granting wishes, and whose value is immeasurable, is placed in a container such as a casket, then that container is worthy of reverence in the world. Even if the jewel has emerged from that container, one still rejoices in the casket because it was previously used as a container, thinking that it is different from other containers because it is a container for placing precious jewels. Rejoicing in the virtues of that container is because of the jewel. Similarly, by the virtues of the precious Prajñāpāramitā, even though the Victorious One (Jina, the victorious one, referring to the Buddha) has passed into Nirvāṇa, offerings can still be obtained through relics as a container. Therefore, if someone desires to rejoice in and hold the immeasurable virtues of the Victorious One, they should take up this Prajñāpāramitā, because it liberates from all bonds of signs and obscurations, and is the unsurpassed nature of liberation. Learning the Prajñāpāramitā Mother Buddha, obtaining the auspicious transformation of Prajñā. Third, transforming virtuous deeds into the path of transcendence, including considering generosity etc. as one, and showing its analogy in two parts. The first part, generosity etc. is equal to generosity etc., one verse: The forerunner of generosity etc. is wisdom, which needs to be held by the wisdom that does not observe the three spheres. Discipline, patience, diligence, and meditation are also the same. Why? Because all virtuous dharmas such as generosity are tainted by characteristics, they become the cause of mixing samsara and nirvana together, therefore they cannot completely become the state of pure other shore. Therefore, this wisdom shows all dharmas such as generosity as the nature of non-characteristics, thereby achieving a state of equality. The second part, for example, Jambudvipa etc. two verses: If we use an analogy to illustrate the state of all virtuous deeds such as generosity becoming one in the nature of Prajñāpāramitā, just like the various different trees such as sandalwood and agarwood in Jambudvipa, although there are tens of thousands of kinds, their colors and smells etc. all kinds of...
ག༷ས་ཡལ་སྡོང་མེ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་དབྱིབས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་གཟུགས༷་མང༷་བ༷་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་གི་གྲིབ་མ་ལ་ནི་ཤིང་གི་གྲིབ༷་མར༷་གྱུར༷་པའི༷་རྣམ་གྲངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་པ༷་ཙམ་མ༷་གཏོགས༷་པར༷། གྲིབ༷་མ༷་ཡིན་པ་ལ་ཤིང་བཞིན་དུ་མདོག་དང་དྲི་སོགས་སྣ༷་ཚོགས༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། གྲིབ་མ་ཁོ་རང་གི་ངོས་ནས་ཤིང་སོ་སོའི་བྱེ༷་བྲག༷་བཞིན་དུ་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྒྱལ༷་བའི༷་ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་དག༷་ཀྱང༷་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་འདི་ཀུན་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པའི༷་མིང༷་ཉི༷ད་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་བགྲང་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ལ་ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད་དགེ་བ་རྣམས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་ཕྱིར༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར་བྱས༷་ན༷་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ 24-1-26b ཅེས༷་བྱ༷་བར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག༷་པོ༷་འདི༷་ཀུན༷་རོ༷་གཅི༷ག་ཏུ་འགྱུར༷་ཏེ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། 傳授等功德 གཉིས་པ་གཞན་ལ་འཆད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 如何授之分法 དང་པོ་ལ་སྤང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས་མ་འཆད་ཚུལ་དང་། བླང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་འཆད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་གང་ཞིག་རང་གིས་གལ༷་ཏེ༷་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུམ་དོན་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རབ༷་ཏུ༷་མི༷་ཤེས༷་བཞི༷ན་དུ། གཟུགས༷་དང༷་འདུ༷་ཤེས༷་ཚོར༷་དང༷་སེམ༷ས་པ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་མི༷་རྟག༷་པ་དང་དེས་མཚོན་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་སྟོན༷་པ༷་བྱས་ཏེ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས༷་མའམ་ལྟར་སྣང་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ༷། ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དགོངས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཡུམ་དོན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་མཁས༷་པ༷་རྣམས་ཀྱིས་ནམ༷་ཡང༷་ 24-1-27a རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོས་བཞག་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་དོན་དང་ཡི་གེར་ལྡན་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཟབ་མོ་ཉམས་པའམ་འཇིག༷་པར༷་མི་བྱེ༷ད་དོ༷། །གཉིས་པ། གང་ལ་གཟུགས་མིན་སོགས། ཆོས་སྟོ
【現代漢語翻譯】 譬如森林中樹木的枝、葉、花、果等形狀各異，種類繁多。然而，它們的影子卻只能被稱為『樹影』，除此之外，影子本身並沒有像樹木那樣具有顏色和氣味等各種特徵。而且，影子本身也並不像樹木那樣具有各自的差別。同樣，這五種殊勝的成佛之道（五度：佈施、持戒、忍辱、精進、禪定），如果被證悟實相的智慧所攝持，那麼它們都將獲得『般若波羅蜜多』（智慧到彼岸）的名稱。因此，超越世間的波羅蜜多，是依靠智慧的力量。所有這些道路，都將以同一種方式，成為具備一切殊勝特性的空性。不僅在修道過程中如此，而且如果將一切善行都完全迴向于證得遍知佛果，那麼就像水流入大海一樣，所有的善行最終都會彙集成就圓滿的菩提果位。 因此，這六種波羅蜜多（六度：佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、般若）最終會融為一體，成為具備一切殊勝特性的空性，並最終成就為法身（梵文：Dharmakāya），也就是自性成就的果位智慧。 傳授等的功德 第二，關於向他人傳授的利益，分為如何傳授的方法和如此傳授的利益兩部分。 如何授之分法 第一部分又分為應捨棄的虛假般若波羅蜜多傳授方式，和應採納的正確般若波羅蜜多傳授方式。首先，『菩薩如果』等一頌的內容是：如果菩薩自己對如是宣說的甚深母義（般若波羅蜜多經的深奧含義）不甚瞭解，只是以遠離實相的方式，膚淺地解釋色蘊（梵文：Rūpa-skandha，物質蘊）、受蘊（梵文：Vedanā-skandha，感受蘊）、想蘊（梵文：Saṃjñā-skandha，認知蘊）、行蘊（梵文：Saṃskāra-skandha，意志蘊）、識蘊（梵文：Vijñāna-skandha，意識蘊）這五蘊為無常，並以此類推說明五蘊是痛苦的，或者僅僅停留在人無我（梵文：Pudgala-nairātmya，沒有永恒不變的『我』）和暫時的空性上，並宣稱這就是最殊勝的般若波羅蜜多，那麼這就是在運用般若波羅蜜多的虛假形象或表面現象。這種與法性不符的教導，會削弱大乘的真正意旨。而真正精通母義的智者們，會以符合正理的方式，如實地闡釋諸佛以甚深智慧所安立的法，從而不會使甚深的如來教法衰敗或毀滅。 第二，『於何非色』等，講授佛法。
【English Translation】 For example, in a forest, the shapes of branches, leaves, flowers, fruits, and so on of trees are different and numerous. However, their shadows can only be called 'tree shadows.' Apart from that, the shadows themselves do not have various characteristics such as color and smell like trees. Moreover, the shadows themselves do not have individual differences like trees. Similarly, these five excellent paths to enlightenment (the five perfections: generosity, discipline, patience, diligence, and meditation), if they are grasped by the wisdom that realizes reality, then they will all obtain the name 'Prajñāpāramitā' (perfection of wisdom). Therefore, the pāramitās that transcend the world are due to the power of wisdom. All these paths will become emptiness with all the excellent characteristics in the same way. Not only in the stage of practice, but also if all good deeds are completely dedicated to attaining the omniscient Buddhahood, then just like water flowing into the ocean, all good deeds will eventually converge to accomplish the perfect Bodhi. Therefore, these six pāramitās (the six perfections: generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom) will eventually merge into one, becoming emptiness with all the excellent characteristics, and ultimately accomplish the Dharmakāya (梵文，Devanāgarī：धर्मकाय，romanization: Dharmakāya, literal meaning: Dharma body), which is the self-accomplished wisdom of the fruition. Merits of teaching and so on Second, regarding the benefits of teaching others, it is divided into two parts: how to teach and the benefits of teaching in this way. How to teach the division method The first part is further divided into the way to teach the false Prajñāpāramitā that should be abandoned, and the way to teach the correct Prajñāpāramitā that should be adopted. First, the content of the verse 'If a Bodhisattva' is: If a Bodhisattva himself does not fully understand the profound meaning of the mother (the profound meaning of the Prajñāpāramitā Sutra) as it is spoken, but only explains in a superficial way, away from reality, that the five skandhas (梵文，Devanāgarī：स्कन्ध，romanization: skandha, literal meaning: aggregates) of form (梵文，Devanāgarī：रूप，romanization: rūpa, literal meaning: form), feeling (梵文，Devanāgarī：वेदना，romanization: vedanā, literal meaning: feeling), perception (梵文，Devanāgarī：संज्ञा，romanization: saṃjñā, literal meaning: perception), volition (梵文，Devanāgarī：संस्कार，romanization: saṃskāra, literal meaning: mental formations), and consciousness (梵文，Devanāgarī：विज्ञान，romanization: vijñāna, literal meaning: consciousness) are impermanent, and by analogy, explains that the five skandhas are painful, or only stays on the selflessness of the person (梵文，Devanāgarī：पुद्गलनैरात्म्य，romanization: pudgala-nairātmya, literal meaning: selflessness of person) and temporary emptiness, and proclaims that this is the most excellent Prajñāpāramitā, then this is using the false image or superficial phenomenon of Prajñāpāramitā. This teaching, which is inconsistent with the Dharma nature, will weaken the true intention of the Mahāyāna. The wise men who truly master the meaning of the mother will explain the Dharma established by the Buddhas with profound wisdom in a rational way, so that the profound teachings of the Tathāgata will not decline or be destroyed. Second, 'In what is not form' etc., teaching the Dharma.
ན་པ་གང༷་ལ༷་གཟུགས༷་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མིན༷་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བར་མིན༷་ལ་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་མི༷་དམི༷གས་ཤིང༷་མ་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་དམིགས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་དམི༷གས་ལ༷། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཡེ་ནས་སྐྱེ༷་མེ༷ད་སྟོང༷་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི༷་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ༷་དུ༷་རབ༷་ཏུ་ཤེ༷ས་ཤིང་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 所授功德 གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པ་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ། ལ་ལས་གངྒཱའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་ལ༷་ལ༷ས་ག༷ངྒཱའི༷་ཀླུང༷་གི༷་བྱེ༷་མ་སྙེད༷་ཀྱི་ཞིང༷་རྣམ༷ས་ན༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་གཏོགས་པ་ཇི༷་སྙེད༷་ཅིག་འཁོད༷་པ་དེ་ཀུན༷་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་ཉི༷ད་ལ་བཀོད་པའམ་བཏུལ༷་བ་བས༷། གང་ཟག་ 24-1-27b གང༷་གིས༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡི༷་གེར་བྲིས༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་མཆོག༷་ཅེས་འདིའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ལ༷་འཆད་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གླེགས༷་བམ་དེ་བྱི༷ན་ན་སྔ་མ་བས་འདི་ནི་བསོ༷ད་ནམ༷ས་ཆེས་ཁྱ༷ད་པར༷་དུ་འཕ༷གས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་འཕགས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་སྨྲ༷་བའི་མཆོག༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ལམ་འདིར༷་བསླབ༷་ནས༷་ཆོས༷་རྣམ༷ས་མཐའ༷་དག༷་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་དུ༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དེ༷་ཐོས༷་ནས་བློ་དམན་པ་དག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་སུ་གོ་ནས་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མྱུར༷་དུ༷་འཁོར་བ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བ་ལ༷་རེག༷་པ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་མཐོང་ནས་རང༷་རྒྱལ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ་པ་དང༷་ནི༷། དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མྱུ་གུའི་དཔེས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཀླུ་ཡི་དཔེས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་མྱུ་གུ་མེད་ 24-1-28a པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མྱུ༷་གུ༷་མེ༷ད་པར༷་ནི་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་སྡོང༷་པོ་འབྱུང༷་བ་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་པ་ཡིན་ན༷། སྡོང་པོ་མེད་པ་དེ༷་ལ༷་ཡལ༷་ག་དང་འདབ༷་མ་དང་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་ག་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་སེམ༷ས་མྱུ་གུ་ལྟ་
【現代漢語翻譯】 當一個人不對色蘊（梵文：rūpa-skandha，物質之蘊）執著，同樣不對受蘊（梵文：vedanā-skandha，感受之蘊）執著，不對想蘊（梵文：saṃjñā-skandha，認知之蘊）設定目標，不對行蘊（梵文：saṃskāra-skandha，意志之蘊）設定目標，不對識蘊（梵文：vijñāna-skandha，意識之蘊）設定目標；不對色等法（梵文：dharma，事物）的本質及其特徵，如無常等所代表的輪迴和涅槃之法（梵文：dharma，事物）設定目標，而是通達一切本自不生、空性（梵文：śūnyatā）的法，超越所有分別唸的境界，並且如是了知並向他人展示，這就是在殊勝的般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）中修行。 所授功德 第二，宣說般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）功德的利益，分為正說和原因兩部分。第一部分，『有人于恒河』等一頌：如果有人將恒河沙數世界的眾生安置於或調伏于阿羅漢（梵文：Arhat，斷盡煩惱者）的果位，不如有人書寫般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸），並將其贈予能夠理解其含義並向他人講解的菩薩（梵文：Bodhisattva，有情覺者），後者功德更為殊勝。 第二部分分為正說原因和用比喻說明原因兩部分。第一部分，『何以故』等一頌：為什麼後者功德更為殊勝呢？因為善說者菩薩（梵文：Bodhisattva，有情覺者）在此修學后，會在此大乘（梵文：Mahāyāna，大乘）中宣說一切法（梵文：dharma，事物）的空性（梵文：śūnyatā）。即使是智慧低下者，聽聞空性（梵文：śūnyatā）之理，也能理解色如水泡等，從而使聲聞種姓者迅速從輪迴中解脫；中等根器者能證悟緣起（梵文：pratītyasamutpāda，此有故彼有）之理，從而獲得獨覺菩提（梵文：Pratyekabuddha-bodhi，緣覺菩提）；上等根器者能證悟諸法（梵文：dharma，事物）平等性，從而證得佛陀（梵文：Buddha，覺者）菩提（梵文：bodhi，覺悟）。 第二部分分為用苗芽的比喻簡要說明，以及用太陽和龍的比喻詳細解釋兩部分。第一部分，『無芽』等一頌：正如沒有苗芽，世間就不會有樹幹；沒有樹幹，又怎麼會有枝葉、花朵和果實呢？同樣，從勝者之母所宣說的勝義和世俗菩提心（梵文：bodhicitta，覺悟之心）猶如苗芽……
【English Translation】 When one does not cling to the form aggregate (Sanskrit: rūpa-skandha), similarly does not cling to the feeling aggregate (Sanskrit: vedanā-skandha), does not set a goal for the perception aggregate (Sanskrit: saṃjñā-skandha), does not set a goal for the volition aggregate (Sanskrit: saṃskāra-skandha), does not set a goal for the consciousness aggregate (Sanskrit: vijñāna-skandha); does not set a goal for the essence of phenomena such as form and their characteristics, such as impermanence, which represent all phenomena of samsara and nirvana, but rather understands all phenomena as primordially unborn and empty (Sanskrit: śūnyatā), transcending all realms of conceptualization, and knows and shows others in this way, this is practicing in the supreme Perfection of Wisdom (Sanskrit: Prajñāpāramitā). The Merit of What is Taught Second, explaining the benefits of correctly explaining the Perfection of Wisdom (Sanskrit: Prajñāpāramitā), there are two parts: the actual explanation and the reason. The first part, 'Someone in the Ganges' etc., one verse: If someone were to place or subdue all sentient beings in as many fields as there are sands in the Ganges River into the ultimate fruit of a Pratyekabuddha (Sanskrit: Arhat), it would be better if someone wrote the Perfection of Wisdom (Sanskrit: Prajñāpāramitā) and gave that volume to a Bodhisattva (Sanskrit: Bodhisattva) who could understand its meaning and explain it to others, the latter's merit would be far superior. The second part has two parts: the actual reason and the reason shown by example. The first part, 'Why is that?' etc., one verse: Why is that merit superior? Because that excellent speaker, the Bodhisattva (Sanskrit: Bodhisattva), having trained in this path, will teach all phenomena as empty in this Great Vehicle (Sanskrit: Mahāyāna). Even those of lesser intelligence, having heard the nature of emptiness, will understand form as like a bubble, and thus those of the Hearer lineage will quickly be liberated from samsara; those of middling faculties will see the meaning of dependent origination and attain the enlightenment of a Pratyekabuddha; those of sharp faculties will realize the equality of all phenomena and attain the enlightenment of a Buddha (Sanskrit: Buddha). The second part has two parts: a brief explanation using the example of a sprout, and a detailed explanation using the examples of the sun and the naga. The first part, 'Without a sprout' etc., one verse: Just as without a sprout, there would be no trunk in the world; without a trunk, how could there be branches, leaves, flowers, and fruits? Similarly, the ultimate and conventional Bodhicitta (Sanskrit: bodhicitta) taught by the Mother of the Conquerors is like a sprout...
བུ་མེ༷ད་ན་སྡོང་པོ་ལྟ་བུའི་རྒྱལ༷་བ་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ༷་འབྱུང༷་བའང་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་ལ༷། དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དེས་ཆོས་བསྟན་པའི་འབྲས༷་བུ༷་ཡལ་འདབ་སོགས་དང་མཚུངས་པར་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་དང་ཚངས༷་པ༷་དང་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱང་ག༷་ལ་འབྱུང༷་སྟེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་འགྲོའི་དཔེ་ཉི་མས་མཚོན་པ་དང་། ལྡོག་པའི་དཔེ་ཀླུ་བདག་གིས་མཚོན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར་ལས་གང༷་གི་ཚེ༷་འོ༷ད་ཀྱི༷་དྲྭ༷་བ༷་ཕྱོགས་བཅུར་སྣང་བའམ་འགྱེད༷་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ལ༷ས་ཀྱི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་བྱེ༷ད་པ་ལ་བརྩོན༷་པ༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། མཁས༷་པ༷་དག་གིས་རྒྱལ་བའི་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ་སྨོན༷་འཇུག༷་གི་སེམ༷ས་བསྐྱེད་ 24-1-28b པ་བྱུང༷་ན༷། དེ་ལས་འབྲས་བུ་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་ལ། ཡེ༷་ཤེས༷་དེ་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཟིགས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དམིགས་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གཏོང་བས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་རྣམས་དང༷་ལྡན༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་མ་དྲོས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་བྱ་ན༷་མ༷་དྲོས༷་པའི་མཚོ༷་ལ༷་ཀླུ་ཡི་བདག༷་པོ་ཉིད་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་འདིར༷་ཀླུ་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ༷་ཀླུང༷་རྣམས་འབབ༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་མི་འབབ་ལ། ཆུ༷་ཀླུང༷་མེ༷ད་ན༷་ན་གཤེར་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང༷་བར་མི༷་འགྱུར༷་རོ། །གཞན་ཡང་ཆུ་མ་བུ་འཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དག་ལ༷་ཡང༷་རིན༷་ཆེན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས༷་མི་འདྲ་བ་མང༷་པོ་ཡང་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིར༷་ཡང༷་ཀླུའི་བདག་པོ་དང་འདྲ་བའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་མེ༷ད་ན། བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་རྣམས་ཀྱི༷་ཡེ༷་ཤེས༷་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་དང་ 24-1-29a འདྲ་བ་དེ་འཇིག༷་རྟེན༷་འདི༷་དག༷་ཀུན༷་ཏུ༷་ག༷་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་འབྱུང་མི་རིགས་སོ། །ཡེ༷་ཤེས༷་ཆུ་རྒྱུན་ལྟ་བུ་དེ་མེ༷ད་ན༷་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་ཅིང་འཕེལ༷་བའང་མེ༷ད་ལ། དེ་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་གསུམ་ཡང་མེ༷ད་དོ། །རིན་པོ་ཆེས་གང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་དང་འདྲ༷་བའི༷་ས
【現代漢語翻譯】 如果沒有女兒，那麼像樹一樣的勝者（Jina，勝利者，指佛陀）就不會出現在世間。如果沒有勝者，那麼佛陀所教的法的果實，就像樹的枝葉一樣，諸如帝釋天（Indra）、梵天（Brahma）和聲聞（Shravaka）等也不會出現，因為沒有原因。 第二部分，有兩種例子：追隨的例子用太陽來象徵，相反的例子用龍王來象徵。首先，太陽的輪等，用一個偈頌來表達：就像太陽的輪，當它的光芒之網向十方顯現或散佈時，眾生都在努力從事各種各樣的業。同樣，智者們爲了獲得勝者的智慧波羅蜜多，即一切種智，而在世間發起愿菩提心，那麼就會從中產生無上的勝者智慧。而憑藉這智慧本身，通過如實地照見一切所知，嚮應調伏的眾生放射出法的光芒，從而使眾生具備暫時和究竟的功德之法。 第二，例如不熱惱海等，用兩個偈頌來表達：例如，如果不熱惱海中沒有龍王，那麼在此贍部洲，由龍的力量所產生的河流就不會流淌。如果沒有河流，那麼因為沒有濕潤，花朵和果實也不會產生。此外，在水母相遇所產生的大海中，各種不同形狀的珍寶也不會存在。 同樣，如果在這個世間，沒有像龍王一樣的雙運菩提心，即空性和慈悲的精華，那麼諸佛的智慧，通過使菩提的種子增長等方式，就像河流的延續一樣，就不會在這個世間普遍存在。如果沒有像智慧之河流一樣的智慧，那麼通過聽聞佛法等方式，使應調伏的眾生獲得增上生和決定勝的善妙功德之花就不會成就和增長。如果沒有這些，那麼菩提的三種果實也不會存在。就像充滿珍寶的大海一樣……
【English Translation】 If there are no daughters, then a Jina (Victor, referring to Buddha) like a tree will not appear in the world. If there is no Jina, then the fruits of the Dharma taught by the Buddha, like the branches and leaves of a tree, such as Indra, Brahma, and Shravakas, will not appear, because there is no cause. Second part, there are two examples: the following example is symbolized by the sun, and the opposite example is symbolized by the dragon king. First, the wheel of the sun, etc., is expressed in one verse: Just like the wheel of the sun, when its net of light appears or spreads in the ten directions, sentient beings are striving to engage in various kinds of karma. Similarly, when wise people generate the aspiration Bodhicitta in the world in order to obtain the wisdom Paramita of the Victor, that is, the omniscient wisdom, then the supreme wisdom of the Victor will arise from it. And by means of this wisdom itself, by truly seeing all knowable things, it emits the light of Dharma to the beings to be tamed, so that sentient beings are endowed with the Dharma of temporary and ultimate merits. Second, for example, the Anavatapta lake, etc., is expressed in two verses: For example, if there is no dragon king in the Anavatapta lake, then in this Jambudvipa, the rivers produced by the power of the dragon will not flow. If there are no rivers, then because there is no moisture, flowers and fruits will not be produced. In addition, in the great ocean produced by the meeting of water mothers, various shapes of treasures will not exist. Similarly, if in this world there is no dual Bodhicitta like the dragon king, that is, the essence of emptiness and compassion, then the wisdom of the Sugatas, through the way of growing the seeds of Bodhi, etc., like the continuation of the river, will not be universally present in this world. If there is no wisdom like the river of wisdom, then the flowers of good merits that cause the beings to be tamed to obtain higher rebirth and definite goodness through hearing the Dharma, etc., will not be accomplished and grow. If there are none of these, then the three fruits of Bodhi will not exist. Like the ocean filled with treasures...
ངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང༷་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བས་ན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་ཡོད་པ་དང་། དེ་མེད་ན་གཞན་ཀུན་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གཅིག་པུ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའོ། ། 實踐其義分法 བཞི་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རང་བཞིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བྱ་བ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གཉིས། 后得所作 དང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་རྒྱུ་ཡི་རང་། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་བསྔོ་བ། གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མོས་པ་གསུམ། 累積福德因隨喜 དང་པོ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡི་རང་གི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་། ཡི་རང་དང་ 24-1-29b བསྔོ་བའི་གཞི་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། །འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདི༷་ན༷་སྣང༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་འོད་ཅན་རྒྱུ་སྐར་དང་མེ་སྒྲོན་ལ་སོགས་པ་དང་། མེ་ཁྱེར་དང་སྒྲོན་མེ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག༷་ཆག༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་ཀུན༷་གྱིས༷་ཕྱོགས་རྣམས་སྣང༷་བར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རང་རང་གི་ལུས་དང་རྫས་ཀྱི་འོ༷ད་རྣམ༷ས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱུང༷་བ༷་བས༷། ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར༷་གྱི་འོ༷ད་ཟེར༷་གཅི༷ག་པ་བྱུང༷་བ་ནི་ཆེས༷་མཆོག༷་སྟེ༷། སྣང༷་བྱེ༷ད་ཚོག༷ས་ཀྱི༷་འོ༷ད་གཞན་རྣམ༷ས་ཀུན༷་གྱིས༷་དེའི་གསལ་བ་དང་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་འགྲན་པའི་ཆར༷་མི༷་ཕོ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་ཚོགས༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས་ཇི༷་སྙེད༷་པའི་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང༷་བསྒོམ༷་པ་དང༷་རབ༷་ཏུ༷་ལྡན༷་པའི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་ཚོགས༷་བསྐྱེད་པའང༷་། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་གི་སེམ༷ས་སྐད་ཅི༷ག་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལ༷། ཉན༷་ཐོས༷་ཚོགས༷་ཀྱི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཕུང༷་པོ༷ས་ཆར༷་ཡང་མི༷་ཕོད༷་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་རྩ་དངོས་པོ་ཇི་ཙམ་ 24-1-30a ཆེ་ཡང་དམིགས་རྣམ་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་དག་ལ་ཐབས་མཁས་པའི་བསྔོ་བས་མ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་གཞི་ནི། འདས་དུས་སྔོན་གྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། འདས༷་པའི་དུས༷་ན་སྔོ༷ན་གྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་གང༷་ཞིག །ཞིང༷་མང༷་པོ་མཐའ༷་ཡས༷་བྱེ༷་བ་ཕྲག་སྟོང༷་དག༷་ན༷་གང༷་བཞུགས༷་པ་ཞེས་པའི་མཚོན་ཏེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐའ་ཡས་པ་དང༷་། གང༷་ཡང༷་འཁོར་བའི་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ༷་རྣམ༷ས་ད་ལྟར་འཚོ
【現代漢語翻譯】 由於諸佛的功德等無量無邊的事物也會消失，因此，如果擁有以空性和慈悲為核心、無別於二諦的珍貴菩提心，那麼道路和結果的所有功德都會隨之而來；如果沒有菩提心，那麼其他一切都會逆轉，因此，這唯一的一點就成了所有善法的根本。 實踐其義分法 第四，關於在自相續中生起般若波羅蜜多的自性，分為后得所作和入定修持兩種。 后得所作 第一，有增長福德之因隨喜，不浪費之因迴向，以及越來越增上之因發願三種。 累積福德因隨喜 第一，有顯示菩薩隨喜之利益和共同顯示隨喜與迴向之基礎兩種。第一，有比喻和意義兩種。第一，『世間此』等一頌，即：『世間的這個世界中，所有能照亮的光芒，如星辰和燈火等，以及拿著火把和燈籠等的眾生，爲了照亮四方，各自的身體和物質的光芒匯聚在一起，也不及太陽的光芒。』太陽的光芒是最殊勝的，其他所有能照亮的光芒都無法與之相比。 第二，『聲聞眾』等一頌，即：如前所述的比喻一樣，所有聲聞眾所行的佈施、持戒、禪定以及具足的三種福德資糧，都不及菩薩生起一剎那隨喜心的功德。聲聞眾的福德雖然廣大，但由於所緣狹隘、有分別唸的染污，且沒有善巧方便的迴向，所以果報狹小。第二，隨喜和迴向的基礎是：『過去』等三頌，即：『過去無數的佛陀，在無量無數的世界中安住』，這代表著過去無量無邊的佛陀；『所有從輪迴中解脫的世間怙主』，現在仍然存在。
【English Translation】 Since the immeasurable qualities of the Buddhas, such as their powers, would also disappear, if one possesses the precious Bodhicitta (enlightenment mind) that has emptiness and compassion as its essence and is inseparable from the two truths, then all the qualities of the path and the result will follow. If one does not have it, then everything else will be reversed. Therefore, this alone becomes the root of all white (virtuous) dharmas. Division of Practice Fourth, regarding generating the nature of that Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) in one's own mindstream, there are two aspects: what to do in the post-meditation period and meditating in equipoise. What to do in the Post-Meditation Period First, there are three causes: the cause of increasing merit (punya) is rejoicing (anumodana), the cause of not wasting is dedication (parinama), and the cause of increasing more and more is aspiration (pranidhana). Rejoicing as the Cause of Accumulating Merit First, there are two aspects: showing the benefits of a Bodhisattva's rejoicing and jointly showing the basis of rejoicing and dedication. First, there are two aspects: example and meaning. First, 'In this world,' etc., one verse, that is: 'In this world, all the lights that illuminate, such as stars and lamps, and all the beings holding torches and lanterns, etc., in order to illuminate all directions, the lights of their respective bodies and substances gather together, but they are not comparable to the light of the sun.' The light of the sun is the most supreme, and all other lights that illuminate cannot compete with its clarity and pervasiveness. Second, 'The assembly of Hearers,' etc., one verse, that is: Just like the example mentioned above, all the Dana (generosity), Shila (ethics), Dhyana (meditation) and the three kinds of objects of merit that the assembly of Hearers (Shravakas) possess, are not comparable to the merit of a Bodhisattva generating a single moment of rejoicing. Although the merit of the Hearers is vast, because the object of focus is narrow, there is defilement of conceptual thought, and there is no skillful means of dedication, the result is small. Second, the basis of rejoicing and dedication is: 'Past time,' etc., three verses, that is: 'In the past, countless Buddhas resided in countless worlds,' which represents the infinite Buddhas of the past; 'All the protectors of the world who have passed away from the suffering of samsara,' still exist now.
་ཞིང་གཞེས་ཏེ་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཟ༷ད་པར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རིན༷་ཆེན༷་ཆོས༷་སྟོན༷་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང༷་པོ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཐུགས༷་བསྐྱེ༷ད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནས༷་བཟུང་སྟེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པ༷་དེ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དམ༷་པའི་ཆོས༷་ནུབ་པའམ་ཟ༷ད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་དུས༷་དེ༷་ཡི་བར༷་གྱི་རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གི་བསམ་པ་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་བསོ༷ད་ནམས༷་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་དྲུག་དང༷་ལྡན༷་པ་དང༷་། འབྲས་བུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་གང༷་ཐོབ་པ་དང༷་། གང༷་གཞན་ཡང༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་དང༷་ནི༷་ཉན༷་ཐོས༷་དང༷་རང་རྒྱལ་བཅས་པ་དེ་དག་གི་སློབ༷་པ་ 24-1-30b དང༷་མི༷་སློབ༷་པའི་དགེ༷་བ༷་དང་ཟག༷་བཅས༷་དང་ཟག༷་པ་མེ༷ད་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས༷་ནས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེས་དེ་ཡི་རྗེས༷་སུ༷་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགའ་བས་ཡི༷་རང༷་བར་བྱ་ཞིང༷་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ཡང་མུ་མེད་པའི་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ༷་རུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར༷་ནི༷་རང་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་དེ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བསྔོ༷་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གནས་ཡང་དག་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་འདུན་པ་དང་བཅས་པས་མདའ་འཕང་པ་ལྟར་དགེ་རྩ་དེར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའོ། ། 不損壞因迴向 གཉིས་པ་བསྔོ་བ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་དམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྡུ་དཔེ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་བྱ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ། བསྒྲུབ་བྱ་དམིགས་མེད་ཀྱི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ། ཡོངས་བསྔོ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བ་དེ་ལའང་གལ༷་ཏེ༷་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་ 24-1-31a སེམ༷ས་སུ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། གང་དུ་བསྔོ་བའི་གནས་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་ཡང་དེར་ཞེན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་དང་། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ཡུལ་གྱི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པ་བྱུང་ན༷། མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ཀྱིས་བཅིང་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ༷་བ་ལ་གན༷ས་ཤིང་སེམ༷ས་དེ་ནི༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ༷་ལ༷་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས༷་པའི་དམི༷གས་པ༷་ཡོ༷ད་པས༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་ཆུད༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གི་གྲངས་སུ་མི་གཏོགས་སོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་དམིགས་པ་ཅ
【現代漢語翻譯】 爲了消除痛苦，所有珍貴的佛法導師，首先要從生起自相續的殊勝菩提心開始，直到這些引導者的神聖佛法隱沒或消失之時，這段時間裡，所有勝者所發的菩提心之福德，以及與六度波羅蜜多相應的修行，還有證得的力量等諸佛之法，以及其他所有佛子菩薩、聲聞、緣覺等的有學道和無學道的善根，以及有漏和無漏的一切功德，都要用自己的智慧將其彙集在一起，然後菩薩要從內心深處隨喜讚歎，併發起無上菩提心。並且爲了成辦無邊眾生的利益，爲了獲得無上大菩提，將自己和他人的一切善根彙集在一起進行迴向。以世俗諦迴向的方式，以專注迴向處之清凈心和強烈意願，像射箭一樣將善根導向目標，這就是迴向的本質。 不損壞因迴向 第二，關於迴向，分為正文和如此迴向的利益兩部分。第一部分又分為以勝義諦不執著的方式迴向，以及以世俗諦隨學諸佛的方式迴向兩種。第一種又分為分別講述遮破和建立，以及以譬喻總結其意義兩部分。第一部分分為遮破有執著的迴向，以及建立無執著的迴向兩種。第一，『若於迴向等』一頌：如果對於迴向的主體，生起真實執著的念頭；對於迴向的處所——菩提，也生起執著的念頭；對於迴向的對境——眾生，也生起執著的念頭，那麼因為被執著的念頭所束縛，就會安住于有相的見解中，這樣的心因為對迴向的三輪（能迴向者、所迴向物、迴向對像）產生真實執著，所以不是如實的迴向，不屬於清凈迴向之列。第二，『若如是迴向』一頌：如果以不執著的方式迴向……
【English Translation】 In order to eliminate suffering, all precious Dharma teachers, starting from generating the supreme Bodhicitta in their own minds, until the time when the sacred Dharma of these guides disappears or vanishes, during this period, all the merit of the Bodhicitta generated by all the Victors, as well as the practice corresponding to the six Paramitas, and the powers attained, such as the Dharma of the Buddhas, and all other virtues of the sons of the Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, Pratyekabuddhas, etc., both in the path of learning and beyond learning, as well as all the merits with outflows and without outflows, should be gathered together with one's own wisdom, and then the Bodhisattva should rejoice and praise from the bottom of their heart, and generate the supreme Bodhicitta. And in order to accomplish the benefit of boundless beings, in order to attain the supreme great Bodhi, all the roots of virtue of oneself and others should be gathered together and dedicated. In the manner of dedicating in the relative truth, with a pure mind focused on the place of dedication and a strong intention, like shooting an arrow, directing the roots of virtue towards the target, this is the essence of dedication. Dedication without damaging the cause Second, regarding dedication, it is divided into two parts: the main text and the benefits of such dedication. The first part is further divided into two types: dedication in the manner of non-attachment in the ultimate truth, and dedication in the manner of following the Buddhas in the relative truth. The first type is further divided into two parts: separately explaining negation and establishment, and summarizing its meaning with metaphors. The first part is divided into two types: negating dedication with attachment, and establishing dedication without attachment. First, 'If to dedication, etc.' one verse: If, for the subject of dedication, a thought of truly clinging arises; for the place of dedication—Bodhi, a thought of clinging also arises; for the object of dedication—sentient beings, a thought of clinging also arises, then because of being bound by the thought of clinging, one will abide in the view of characteristics, and such a mind, because it produces true clinging to the three wheels of dedication (the one who dedicates, the object of dedication, the recipient of dedication), is not a true dedication, and does not belong to the category of pure dedication. Second, 'If dedicating thus' one verse: If dedicating in a non-attached manner...
ན་གྱི་བསྔོ་ཚུལ་དེ་ལས་བཟློག་ནས་འདི༷་ལྟར༷་བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་དང་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ཏེ་གང་གིས་གང་བསྔོ་བའི་ཆོས༷་འདི༷་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་འགགས༷་ཤིང༷་རང་བཞིན་གྱིས་ཟ༷ད་པ༷་དང༷་། གང༷་དུ༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ཡི་གནས་བྱང་ཆུབ་དེ༷་ཡང༷་སྔ་མ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཟ༷ད་པའ༷མ་མེད་པ་དང༷་། དོན་དམ་པར་བསྔོ་བྱ་སྔོ་བྱེད་བསྔོ་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའམ་ཡེ་ནས་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་སྟེ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ 24-1-31b ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཆོས༷་ཀྱིས༷་ཆོས༷་ལ༷་ནམ༷་ཡང༷་མི༷་བསྔོ༷་བའམ་བསྔོ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཤེས༷་པར་གྱུར༷་ན༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ་ལ་མི་ཆགས་པ་དེ༷་ལྟར༷་རབ༷་ཏུ༷་ཤེས༷་པས༷་ཟིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོས༷་པ༷་ཞེས་བྱ་བ་ཡི༷ན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ། གལ་ཏེ་མཚན་མར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་གང་ཞིག་གང་དུ་བསྔོ་བ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འདུན་པས་བསྔོ་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། གལ༷་ཏེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན་མར༷་རློམ་ཞིང་བསྔོ་བར་བྱེ༷ད་ན༷་དེ༷་ནི༷་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །ཇི༷་སྟེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན༷་མ༷་མེ༷ད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་བསྔོས་ན༷་དེ་ནི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཏུ་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ཇི༷་ལྟར༷་དུག༷་དང༷་འདྲེས༷་པའི༷་ཁ༷་ཟས༷་བཟང༷་པོ་ཟ༷་བ༷་ན་ཟས་བཟང་ཡང་དུག་གིས་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དཀར༷་པོ༷འི་ཆོས༷་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དམི༷གས་པ༷འང༷་ཟས་དུག་དང་འདྲེས་པ་དེ༷་འདྲར༷་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནི། དེ་ལྟས་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་མིན་དེ༷་ལྟ༷་བས་ན་འདི༷་ལྟར༷་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ལ་བསླབ༷་པར་བྱ༷་སྟེ༷། ཇི༷་ལྟར༷་ 24-1-32a རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་དགེ༷་བ༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ༷་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའམ་མཁྱེན༷་པའི༷་རྣམ༷་པ༷་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་འབྲས་བུ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང༷་བ་གང༷་དང་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དང་། དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ། མདོར་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རྒྱལ་བས་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་དེ་ལ༷། དེ་དང་མཐུན་པར་བདག་གིས་ཀྱང་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་བ་དེ༷་ལྟ༷་བུར་བྱ་ཞིང་དེ༷་ལྟར༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷འོ་སྙམ་པ་ནི་རྒྱལ་
【現代漢語翻譯】 與之前的迴向方式相反，應這樣迴向：迴向的善根和迴向者的心，即以何者回向何物的法，在世俗諦中是剎那生滅，自然消逝的；以及將善根迴向於何處的菩提，也與前者同時不生而消逝或不存在；在勝義諦中，迴向的對境、迴向者、迴向的法這三者，即使在剎那或微塵中也不存在，因此從其自性而言，是不生或本來就已止息和消逝，即從未存在過的。 因此，在勝義諦中，法不能迴向於法，或者說沒有可迴向之物。如果能了知這種道理，就不會執著于迴向的三輪（迴向者、迴向之物、迴向的對境），像這樣完全理解，就叫做善迴向。第三，總結以上兩者的意義。如果以名相等等，即用一個偈頌來概括：總而言之，以任何事物迴向于任何處等等，雖然以對三法（迴向者、迴向之物、迴向的對境）的意願來進行迴向，但必須了知這只是世俗如幻的顯現。如果對這三法執著于名相而進行迴向，那就不是真正的迴向。如果了知這三法是無自性的，並以此進行迴向，那就是真正迴向于菩提。就像摻雜毒藥的美味食物，即使食物美味，也會因毒藥而受害。同樣，即使是白凈的善法，如果以執著實有的觀念去緣取，也像摻雜毒藥的食物一樣，佛陀如是宣說。 第二，世俗諦的迴向是：因此，像這樣等等，即用一個偈頌來概括：因為要了解迴向是否清凈，所以要像這樣，在瞭解過失和功德之後，努力學習完全的迴向。就像諸佛對隨喜和迴向的善根，完全不錯謬地領悟或了知的方式是怎樣的，即在世俗諦中，迴向的體性和方式是怎樣的；以及從那樣的迴向中，以名言來說，不虛假的果報是如何產生的；以及那些果報在勝義諦中，不緣取的體性又是怎樣的；總而言之，在領悟真俗二諦無二的自性之後，諸佛如何進行隨喜和迴向，我亦應如是隨喜，並如是完全迴向，這才是真正的迴向。
【English Translation】 Contrary to the previous method of dedication, one should dedicate in this way: the merit of dedication and the mind of the dedicator, that is, the Dharma of what is dedicated to what, are momentarily ceasing and naturally disappearing in the conventional truth; and the Bodhi to which the merit is dedicated is also ceasing or non-existent because it does not arise simultaneously with the former. In the ultimate truth, the three things of dedication, the object of dedication, the dedicator, and the Dharma of dedication, do not exist even for a moment or a particle, so from their own nature, they are unborn or originally ceased and disappeared, that is, they have never existed. Therefore, in the ultimate truth, Dharma cannot be dedicated to Dharma, or there is nothing to dedicate. If one understands this principle, one will not be attached to the three wheels of dedication (the dedicator, the object of dedication, and the recipient of dedication). Understanding this completely is called perfect dedication. Third, summarize the meaning of the above two. If one uses names, etc., that is, summarizes with one verse: In short, dedicating anything to anywhere, etc., although dedicating with the intention of the three Dharmas (the dedicator, the object of dedication, and the recipient of dedication), one must know that this is only a conventional, illusory appearance. If one clings to the names of these three Dharmas and dedicates, then it is not a true dedication. If one knows that these three Dharmas are without self-nature and dedicates with this knowledge, then it is a true dedication to Bodhi. Just like delicious food mixed with poison, even if the food is delicious, it will be harmed by the poison. Similarly, even if it is pure white Dharma, if one clings to the concept of reality and focuses on it, it is like food mixed with poison, as the Buddha said. Second, the conventional truth of dedication is: Therefore, like this, etc., that is, summarize with one verse: Because one needs to understand whether the dedication is pure, one should, like this, learn to dedicate completely after understanding the faults and merits. Just like the way the Buddhas completely and unerringly realize or know the merit of rejoicing and dedication, that is, what is the nature and manner of dedication in the conventional truth; and how the unfailing result arises in name from that dedication; and what is the nature of those results in the ultimate truth, which is non-apprehension; in short, after realizing the nature of the inseparability of the two truths, how the Buddhas rejoice and dedicate, I should also rejoice in the same way, and dedicate completely in the same way, this is the true dedication.
བ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བ་བཞིན་བསྔོའོ་སྙམ་པས་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལ་མ་མཁས་ཀྱང་མཁས་པ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྔོ་བས་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ལས། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། དངོས་དང་དེ་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ༷་ལྟར༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཐམས་ 24-1-32b ཅད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ་བྱེ༷ད་ན༷། རྒྱུ་བསྔོ་བ་དུག༷་མེ༷ད་པ་ཡིན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་སངས༷་རྒྱས༷་མི༷་སྤོང༷་བའམ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་དང་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར༷་སྨྲ༷་བ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་ལྟར༷་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བར་བྱེད་པའི་དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམི༷གས་པ་ཅ༷ན་གྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོད་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོ༷ན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་དག་པ་ཐོབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དམིགས་བུའི་དཔེས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འཁྲིད་པ། མིག་མ་བྲིས་པས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཚང་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མེད་པའི་དམུ༷ས་ལོང༷་གང་ཞིག་ལམ་དུ་འཁྲིད་མཁན་གྱི་དམི༷གས་བུ༷་མེ༷ད་པ༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་རྣམ༷ས་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང་། རང་གི་མདུན་ན་གནས་པའི་ལམ༷་ཡང༷་མི་མཐོང་ཞིང་མི༷་ཤེས༷་ན། ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་གྲོང༷་ཁྱེར༷་གཞན་དུ་འཇུག༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མིག་ལྟ་བུ་འདི་མེ༷ད་ན༷་རང་ 24-1-33a ངོས་ནས་མིག༷་མེ༷ད་པ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་ཕྱོགས་སུ་འཁྲིད་པའི་དམི༷གས་བུ༷་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་བཟུང་བར་གྲོགས་དེ་མེ༷ད་པས༷་ནི་འཕགས་ལམ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་རེག༷་པར༷་ནུས༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་སྦྱིན་སོགས་དགེ་ཆོས་གཞན་དེ་དག་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་ནི༷་རབ༷་ཏུ༷་ཟི༷ན་པར་གྱུར༷་ན༷་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་དེ་དག་མིག༷་རྙེད༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཡི༷་མིང༷་ཐོབ༷་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་འཐོབ་བོ༷། །དེ་དག་དཔེར༷་བྱ་ན༷་མི་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རི༷་མོའི༷་ལ༷ས་ནི༷་གཞན་ད
【現代漢語翻譯】 猶如諸佛菩薩如何迴向一般，我也如此迴向。即使自己不精通迴向之法，也能通過效仿其他智者的迴向方式，與正確的迴向相一致。正如《普賢行愿品》中所說，『文殊師利勇猛智』等兩頌一樣。 第二，如此迴向的利益，從本體和比喻兩個方面詳細闡述。第一，『如是善根』等一頌：如前所說，如果將所有善根完全迴向于偉大的菩提，那麼迴向的因是無垢的，其果是佛陀不會捨棄或證得，並且能如諸佛所說的大乘佛法一樣，如實宣說。如此以無分別的方式完全迴向的勇士菩薩，能勝伏世間所有執著的菩薩。 第二，分成果證得一切智智和道清凈兩種方式。第一種又分兩種：以盲人作比喻，說明其他波羅蜜多如何被引導至一切智智；以及未畫眼睛，說明即使其他波羅蜜多圓滿，也無法證得一切智智。 第一，『盲人無引導』等一頌：如同沒有眼睛的盲人，如果缺少引導者，即使成千上萬的人聚集在一起，也無法看到或知道自己面前的路。如果進入那條路，又怎能到達其他城市呢？這是不可能的。同樣，如果沒有般若波羅蜜多這樣的眼睛，那麼像我一樣，其餘的佈施等五種波羅蜜多，就像沒有眼睛一樣，如果沒有智慧的引導，就像沒有朋友一樣，因為不瞭解聖道，所以無法到達圓滿菩提的城市。 第二，『何時以智慧』等一頌：何時佈施等其他善法被不執著三輪的智慧所攝持，那時它們就獲得了眼睛，並獲得了波羅蜜多的名稱，從而能夠輕鬆到達一切智智的城市。如果用比喻來說明，就像人等形象的繪畫，其他部分都已完成，但如果沒有畫眼睛，那就毫無用處。
【English Translation】 Just as the Buddhas and Bodhisattvas dedicate, so do I dedicate. Even if one is not skilled in the method of dedication, by following the dedication of other wise ones, one will be in accordance with the correct dedication. Just as it is said in the Samantabhadra's Aspiration Prayer, like the two verses beginning with 'Manjushri, the brave and wise'. Second, the benefits of dedicating in this way are extensively shown from the perspective of the actual and its example. First, 'Thus all merit' etc., one verse: As it is said, if all the merit is completely dedicated to the great Bodhi, then the cause, the dedication, is without defilement, and its result is that the Buddhas will not abandon or attain it, and one will speak without error, like the Dharma of the Great Vehicle spoken by the Victorious Ones. That hero, the Bodhisattva, who dedicates completely in this way, without objectification, will overpower all the Bodhisattvas in the world who have objectification. Second, there are two ways to attain the result: obtaining the omniscient wisdom and purifying the path. The first is divided into two: using the example of a blind person to explain how other perfections are led to omniscient wisdom; and not drawing the eyes to explain that even if other perfections are complete, omniscient wisdom cannot be attained. First, 'A blind man without a guide' etc., one verse: Like a blind man without eyes, if he lacks a guide, even if thousands of people gather together, he will not see or know the path in front of him. If he enters that path, how can he enter another city? That is impossible. Similarly, if there is no Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) like the eye, then like me, the other five Paramitas (Perfections) such as generosity are like having no eyes. Without the guidance of wisdom, like having no friend, because one does not know the noble path, one cannot reach the city of complete Bodhi. Second, 'When with wisdom' etc., one verse: When generosity and other virtuous dharmas are completely seized by the wisdom that does not conceptualize the three spheres, then they gain eyes and obtain the name of Paramita (Perfection), and thus one can easily reach the city of omniscient wisdom. If we use an example, like a painting of a human figure, if the other parts are complete, but the eyes are not drawn, then it is useless.
ང་གཞན་ཡོངས༷་སུ་རྫོགས་པར་བྲིས་ཟིན༷་ན་ཡང་དེ་ལ་མིག༷་ཁོ་ན་མེ༷ད་པ༷་སྟེ་མ་ཚང་ན། ཇི༷་སྲི༷ད་མིག༷་མ༷་བྲིས༷་པ༷ས་རི་མོར་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྔན༷་པ༷་མི༷་ཐོབ༷་པ་བཞིན༷་ཏེ། དགེ་བ་གཞན་ཚང་ཡང་ཤེས་རབ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནར་ 24-1-33b སྨིན་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ལམ་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་འབྲས་བུའི་ཡུམ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྔོ་བ་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་མི་དམིགས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྲལ་དུ་ཚུད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན་པ། དེ་དང་བྲལ་ན་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་དག་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་འདུས༷་བྱས༷་དང་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་དང༷་། དཀར༷་པོ་དང་ནག༷་པོའི་ཆོས༷་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་རྣམ༷་པར༷་དཔྱད་ཅིང་མཚན་འཛིན་བཤིག༷་ནས༷། དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའམ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྡུལ༷་ཕྲ་རབ་ཙམ༷་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཤིང་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ༷་ན། འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་ན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས༷་སུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའ༷་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གང༷་ལ༷འང༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་རྟེན་དེ་མི༷་གན༷ས་པ་དེ༷་དང༷་འདྲ༷འོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་སྙིང་རྗེས་ཟིན་ 24-1-34a ཀྱང་དམིགས་གཏད་མ་ཞིག་པའི་སྒོ་ནས་བདག༷་ནི༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་ལ་སྤྱད༷་པར་བྱ༷འོ་ཞེས་འཛིན་སྟང་གི་གནས་ལ་འཕྱན་ཞིང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་ལ་རེག༷་པ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོ་དགྲོལ༷་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམ༷ས་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པས་ཡོངས༷་སུ་རྟོག༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ༷། འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 增長因信解 གསུམ་པ་མོས་པ་ལ། དད་པའི་ཕན་ཡོན། མ་དད་པའི་ཉེས་དམིགས། དེས་ན་ཡུམ་ལ་དད་པས་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གསུམ། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་ཚེ༷། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོའི་དོན་འ
【現代漢語翻譯】 即使我已經完整地畫完了所有其他部分，但如果那幅畫只有眼睛沒有畫，那它仍然是不完整的。正如沒有畫眼睛的畫作是不完整的，因此也無法獲得繪畫的報酬一樣。同樣，即使具備了其他所有的善行，如果沒有智慧，也無法獲得果報。因此，必須依靠通達一切法之真實性的智慧，將所有道路轉化為具備一切殊勝特性的空性，從而使果報成熟為具備一切殊勝特性的空性智慧。 憑藉著這種確信無疑的智慧，其他的道路無法奪走它，它專注于果之母（指般若波羅蜜多），並且以不執著的菩提心來回向，這應當被理解為大乘道的精髓。第二部分，以不執著而進入般若波羅蜜多的行列，用虛空的例子來展示，以及如果缺少不執著，道路將不會清凈的兩種情況。第一種情況：『何時諸有為』等一頌。無論何時，對於有為法和無為法，以及屬於白色和黑色的一切法，以審視究竟實相的智慧進行辨析，摧毀對相的執著，並且在這些法中，甚至連極微小的微塵也無法找到真實存在的自性或相的行境，也無法找到任何可以安住之處時，那麼，『世間尊稱此，為到彼岸慧』，它就進入了般若波羅蜜多的行列。例如，虛空因為沒有自性，所以不會在任何事物上稍微停留，這與般若波羅蜜多相似。第二種情況：『若我以悲心』等一頌。如果被悲心所牽引，但沒有消除執著，仍然執著于『我應當修持這勝者的般若波羅蜜多』，並且在執著的境地上徘徊，心中想著『我要救度那些遭受痛苦、流著鮮血的眾生』，那麼，像這樣將自己和他人的相續都視為眾生，並且完全執著的菩薩，就被稱為有執著的菩薩。像這樣的菩薩，並不是在修持殊勝的般若波羅蜜多。 增長因信解（增長的原因是信解） 第三部分是信解：包括信心的利益、不信心的過患，以及因此勸誡以信心來精進修持佛母（般若波羅蜜多）三個方面。第一方面：『菩薩於何時』等一頌。無論菩薩在過去世的修行中，何時修持甚深般若波羅蜜多的意義……
【English Translation】 Even if I have completely drawn all the other parts, if only the eyes are missing from that painting, then it is still incomplete. Just as a painting without eyes is incomplete, and therefore one cannot receive payment for the painting, similarly, even if one possesses all other virtues, without wisdom, one cannot attain the result. Therefore, one must rely on the wisdom that understands the true nature of all phenomena, transforming all paths into emptiness endowed with all supreme qualities, so that the result matures into the wisdom of emptiness endowed with all supreme qualities. With this unwavering wisdom, other paths cannot steal it away, it focuses on the Mother of the Result (referring to the Prajnaparamita), and dedicates with a non-clinging Bodhicitta, this should be understood as the essence of the Mahayana path. The second part, entering the ranks of Prajnaparamita through non-clinging, using the example of space to illustrate, and the two situations where the path will not be pure if non-clinging is lacking. The first situation: 'When all conditioned' etc., one verse. Whenever, for conditioned and unconditioned phenomena, and all phenomena belonging to white and black, analyzing with the wisdom that examines ultimate reality, destroying the clinging to characteristics, and in these phenomena, even the smallest dust particle cannot be found to have a truly existing nature or the realm of characteristics, and when one sees the meaning of not being able to find any place to dwell, then, 'The world calls this, the wisdom that has gone beyond', it enters the ranks of Prajnaparamita. For example, space, because it has no self-nature, does not stay slightly on anything, this is similar to Prajnaparamita. The second situation: 'If I with compassion' etc., one verse. If one is led by compassion, but has not eliminated clinging, still clinging to 'I should practice this Victor's Prajnaparamita', and wandering in the realm of clinging, thinking 'I want to save those sentient beings who are suffering and bleeding', then, like this, regarding both one's own and others' continuums as sentient beings, and the Bodhisattva who is completely clinging, is called a clinging Bodhisattva. Such a Bodhisattva is not practicing the supreme Prajnaparamita. The cause of growth is faith and understanding The third part is faith and understanding: including the benefits of faith, the faults of non-faith, and therefore exhorting to diligently practice the Mother Buddha (Prajnaparamita) with faith in three aspects. The first aspect: 'Bodhisattva at what time' etc., one verse. Whenever a Bodhisattva, in the practices of past lives, practices the meaning of the profound Prajnaparamita...
དི༷་ལ་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་སེམས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྐྱེས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་དེ་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་པར་གྱུར་ནས་གཞུང་འདི་ཐོས༷་མ༷་ཐག༷་ཏུ༷་སྐྱེས་བུ་དེས༷་ནི༷་བདག་གིས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ 24-1-34b སྟོན༷་པའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་སྐྱེད༷་པ་ཡི་རྒྱུ་དེས༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ༷་ཆེན་པོ་མྱུར༷་དུ༷་རྟོགས༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །གཉིས་པ། སྔོན་སྤྱད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཞིག་སྔོ༷ན་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་དུ་མ་བསྐུར༷་ཞིང་མཆོད་དེ་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་མ༷་ད༷ད་ཅིང་དེ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་ན༷། ད་ལྟ་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ཐོས༷་པར་གྱུར་པའི་མོད་ནས༷་བློ༷་ཆུང༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལོག་སྤྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤོང༷་བར་བྱེ༷ད་དེ༷་གུས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་སྤང་བས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤང༷་བར་གྱུར་ནས༷། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱབས༷་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་དམྱལ་བ་མནར༷་མེ༷ད་པར་འགྲོ༷་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་འཇིག་གི་བསྐལ་པ་དུ་མར་བརྒྱུད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སོགས་ཉེས་དམིགས་ཚད་མེད་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ལ་དད་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཞིང་མ་དད་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་དེ༷་ལྟ༷་བས༷་ན༷་གལ༷་ཏེ༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཆོག༷་ལ་རེག༷་པར༷་འདོ༷ད་ན༷་ 24-1-35a རྒྱལ༷་བའི༷་ཡུམ༷་འདིར༷་ད༷ད་པར༷་གྱིས༷་ཤིག་དང་། འདི་ནི་དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་དུས་འདིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། དཔེར༷་ན༷་ཚོང༷་པ༷་དག་རི༷ན་ཆེན༷་གྱི་གླིང༷་དུ༷་སོང༷་ནས༷་ནི༷་སྔར་གྱི་ཚོང་ཟོང༷་ཟ༷ད་ལ་གསར་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་སླར༷་ལག༷་སྟོང་དུ་ལོག་པ་ལྟ༷་བུར༷་གྱུར༷་ན༷་མི༷་རུང༷་ངོ༷་། །དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ནོར་བུ་ལག་ཏུ་མཆིས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་མོས་པར་དོར་ནས། ཆོས་སྤངས་པའི་རྒྱུས་སྔར་གྱི་བསོད་ནམས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། 入定所修 གཉིས་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེའི་བྱེད་ལས། སྤྱོད་ཡུལ། རྣམ་པ་བཞི་ལས། 清凈慧 དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང
【現代漢語翻譯】 那些通過聽聞、憶持等方式修習般若波羅蜜多的人，降生於世間，因宿世之因緣，精通般若波羅蜜多的意義，並且毫不猶豫地思維修習。當他們一聽到這部經典，就會立刻生起『我見到了導師』的想法。 生起『我見到了導師』之念，以此為因，便能迅速證得寂靜大菩提。其次，『往昔行持時』等，共一個偈頌。有些人往昔行持時，曾向無數佛陀敬獻供養，積累了無量福德。然而，對於大乘的深奧意趣，對於殊勝的般若波羅蜜多，卻不生信心，也不發願獲得。如今，當他們聽聞到甚深般若波羅蜜多時，心胸狹隘之人，會以身語意的邪行加以捨棄，不恭敬對待。如此捨棄，便等於捨棄了三世諸佛的一切遍知之法。因此，他們失去了聖法的庇護，將墮入無間地獄，並在無數劫的輪迴中遭受痛苦等無量過患。 第三，『因此之故』等，共一個偈頌。既然對般若波羅蜜多生信與否，利益與過患如此巨大，那麼，如果想要觸及佛陀的殊勝智慧，就應當對諸佛之母——般若波羅蜜多生起信心。因為般若波羅蜜多是證悟佛陀智慧不可或缺的殊勝之因。如今，我們有幸值遇如珍寶洲般的如來教法，必須有所收穫才行。譬如，商人們前往珍寶洲，如果耗盡了原有的貨物，卻沒有獲得任何新的珍寶，最終空手而歸，這是不行的。同樣，即使甚深般若波羅蜜多的珍寶已在手中，卻因不信而捨棄，導致因舍法而耗盡往昔的福德，這是不應該的。 入定所修 第二，關於入定時的修習方法，可分為清凈智慧的體性、作用、行境和相狀四個方面。 清凈慧 第一，體性，即『色之清凈』等，共一個偈頌。一切諸法，本初即是清凈，自性即是寂滅。
【English Translation】 Those who practice through listening, holding in mind, and other means, having been born in this world, due to the power of past causes, are skilled in the meaning of the Prajnaparamita, and without hesitation contemplate it. As soon as they hear this text, that person will immediately think, 'I have seen the teacher.' The cause of generating the perception of 'I have seen the teacher' will quickly realize the great, peaceful Bodhi. Secondly, 'When practicing in the past' etc., is one verse. Whoever, when practicing in the past, has offered to and revered many millions of Buddhas, and accumulated merit, but does not have faith in the profound meaning of the Great Vehicle, in the Victorious One's Prajnaparamita, and does not pray to attain it, then now, as soon as they hear the profound Prajnaparamita, that small-minded person will abandon this supreme Dharma through the three doors of wrong conduct, and will not respect it. By abandoning it, they also abandon all the omniscient Dharma of the Buddhas of the three times. Having become without the refuge of the noble Dharma, they will go to the Avici hell and experience suffering for many kalpas of the formation and destruction of the world, and countless other faults are taught. Thirdly, 'Therefore' etc., is one verse. Since there is great benefit in having faith and great fault in not having faith, therefore, if you want to touch the supreme wisdom of the Buddhas, have faith in this Mother of the Victorious Ones. This is the unique cause without which it cannot arise. Now, at this time when we meet the teachings of the Tathagata, which are like a jewel island, we must have fruit. For example, if merchants go to a jewel island and exhaust their previous merchandise and do not newly obtain any profit of jewels, and then return empty-handed, that is not good. Likewise, even though the jewel of the profound Prajnaparamita is in hand, if it is abandoned without faith, then by the cause of abandoning the Dharma, the previous merit will be exhausted, and that should not be done. Meditation in Samadhi Secondly, regarding the method of meditating in Samadhi, there are four aspects: the nature of pure wisdom, its function, its object, and its appearance. Pure Wisdom First, the nature is 'the purity of form' etc., one verse. All phenomena are primordially pure, and by nature, they are beyond sorrow.
་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ 24-1-35b སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དབར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་བདག་དང་གཞན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་དྲི་མ་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་ཡང་མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་ལ་བློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ་ལ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་ལས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ 24-1-36a ཏེ་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆ་ནས་དག་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བརྗོད་དེ་དེ་དག་ནི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡེ་ནས་མ་དག་པ་མེད་ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པས་མིག་སྐྱོན་དག་པས་ཡུལ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་གྱི་དག་པ་མཐོང་ལ་དེ་མཐོང་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅན་དེའང་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་དག་ཚུལ་གཞན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྣང་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་བ་དང་ཡུལ་ཡང་གསར་དུ་དག་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི༷་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག༷་པ༷་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་འབྲས༷་བུ༷་ཡེ་དག༷་པ་ཉིད་ཡིན་པར༷་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། དེ་གཉིས་ཡེ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་དག་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་གནད་ལ་དོན་གཅིག་པས་དག་པ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས༷་བུ༷་དག་པ་དང་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི་དག༷་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་མཐར་ཐུག་པ་སྒྲིབ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ 24-1-36b པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷
【現代漢語翻譯】 顯現圓滿正覺，自性光明，本來不生不滅的平等性之體性，一切法界光明皆為一，無垢大平等中修持，乃是平等性智慧之體性。那樣的狀態是怎樣的呢？就像以『色之清凈』為例，從所知之境的色法到一切種智之間的所有法，本來就沒有能取和所取、俱生煩惱和異生煩惱、自和他、有和無等等二元對立的自性，法界一味，本來就遠離生滅的平等性，自性清凈，安住于無垢大清凈之中。雖然已經安住於此，但當生起未能如是證悟的錯覺時，在以我和法來妄加分別的染污心識面前，境也似乎是不清凈的，心識也執著於此，因此具有俱生煩惱方面的垢染和遮障，這就被稱為不清凈的有情。爲了消除這突如其來的垢染，而開示了三乘道，進入此道，就能更清晰地見到法性的實相，自性清凈。就像聲聞的四果、獨覺的果位、菩薩的見道和修道以及九地的證悟生起一樣，從所斷的垢染方面來說，就被稱為小、中、大清凈，這些就是各種程度清凈的有情。 而且，境的色法等的自性本來就沒有不清凈，只是由於顛倒執著的突發垢染得以清凈的次第和方式，就像眼疾痊癒后能更清晰地看到事物一樣，有境者見到境的清凈，並且由於見到此清凈，有境者也被稱為清凈，除此之外沒有其他不同的清凈方式。就像顯現上，有境者變得越來越清凈，境也顯現為新清凈一樣。但就實相而言，見到境的色法等自性本來清凈，那本身就是有境者從突發垢染中解脫，證得本凈之果。應當了知，這兩者本來就沒有境和有境的分別，安住于大清凈之要義上是同一的，因此應當了知這兩種清凈的體性無有差別。同樣，果之清凈和色法等的清凈，那本身就是脫離突發垢染的究竟，是完全斷除二障的極度清凈，即一切智智。
【English Translation】 Manifesting perfect enlightenment, self-nature luminosity, the essence of equality that is originally unborn and unceasing, all Dharmadhatu luminosity is a single essence. Meditating in the great stainless equality is the essence of equality wisdom. What is that state like? For example, 'purity of form' indicates that all phenomena from the object of knowledge, form, to omniscient wisdom, originally lack the nature of dualistic phenomena such as grasper and grasped, afflicted and purified, self and other, existence and non-existence. The Dharmadhatu is a single essence, originally free from arising and ceasing, the equality of self-nature purity, abiding in great stainless purity. Although it abides as such, when the sudden delusion of not realizing this arises, in the face of the defiled mind that imputes self and phenomena, the object also appears to be impure, and the mind also grasps it as such. Therefore, it has the defilements and obscurations of the afflicted side, and is called an impure sentient being. In order to eliminate this sudden defilement, the path of the three vehicles is taught. By entering this path, the true nature of reality, self-nature purity, is seen more clearly. Just as the four fruits of the Shravakas, the fruit of the Pratyekabuddhas, the path of seeing and the path of meditation of the Bodhisattvas, and the realization of the nine Bhumis arise, from the aspect of abandoning the defilements to be abandoned, they are called small, medium, and great purity. These are sentient beings who are pure to varying degrees. Moreover, the self-nature of objects such as form is originally not impure, but the order and manner in which the sudden defilements of inverted grasping are purified is like seeing things more clearly after an eye disease is cured. The subject sees the purity of the object, and because of seeing this purity, the subject is also called pure. There is no other different way of being pure besides this. Just as in appearance, the subject becomes more and more pure, and the object also appears to be newly pure. But in reality, seeing that the self-nature of objects such as form is originally pure is itself the subject being liberated from sudden defilements, attaining the fruit of original purity. It should be known that these two originally have no distinction between object and subject, and abiding in the essence of great purity is the same. Therefore, it should be known that the nature of these two purities is not different. Similarly, the purity of the fruit and the purity of form, etc., are the ultimate of freedom from sudden defilements, the utterly pure state of completely abandoning the two obscurations, that is, omniscient wisdom.
་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི༷ད་ཀྱི་དག༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དོན་ལ་གནད་གཅིག་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ་ཉི༷ད་ཀྱི་དག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སོ་སོའི་འབྲས༷་བུ༷་ཐོབ་པའི་དག༷་པ་དང༷་། གཞི་གཟུགས༷་སོགས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དག༷་པ༷་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དང༷་མཚུངས༷་ཏེ༷་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེ༷ར་མེ༷ད་ལ་བློས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་གཅ༷ད་དུ༷་མེ༷ད་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ 24-1-37a དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། གཤིས་རྣལ་མ་དེའི་དོན་བབ་ཀྱིས་ཅོག་བཞག་ཏུ་སྐྱོང་བའི་ཚུལ་ཡང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 定慧所作 གཉིས་པ་བྱེད་ལས་ལ།ཞི་མཐར་མི་གནས་པ་དང་། སྲིད་མཐར་མི་གནས་པའི་བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ། དཔའ་བོ་གར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གནས་སྐབས་ཅི་དང་གར༷་སྤྱོ༷ད་ཀྱང་སྲིད་དང་ཞི་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ལ་གནས་པ་ཡིས༷། ཁ༷མས་གསུམ༷་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ལས་ཡང༷་དག༷་པར་འདས༷་ལ༷་དེ་ལྟ་ནའང་ཉན་ཐོས་ལྟར་སྲིད་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བའི་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་གནས་པའང༷་མིན༷་ཏེ། སྲིད་པར་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་ 24-1-37b ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་བསལ༷་བར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ༷་བ༷་ཡོངས་སུ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་ལ། རྒ༷་དང༷་ན༷་དང༷་འཆི༷་བ༷་མེ༷ད་ཀྱང༷་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཞན་དོན་དུ་འཆི༷་འཕོ༷་བ་སོགས་སུ་སྟོན༷་པར་བྱེད་དེ། རང་གིས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ན་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་རང་འབྲས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དང་
【現代漢語翻譯】 證悟智慧本體即是清凈，如前所述，一切清凈皆與本體自性清凈之義無別。如是，一切諸佛之究竟清凈，以及證得各道果位之暫時清凈，還有地、色等蘊、界、處等法之清凈，此三者于顯現上雖有差別，然于實性上，如虛空界般無有差別，於法界自性清凈之體性中，不可分割，亦不可於意識上強行區分。于證悟如是法性清凈之自性時，于諸佛之智慧前，一切諸法皆顯現為圓滿證悟，或本自涅槃之自性，無有不凈。如是，證悟之智慧亦是究竟清凈，已徹底斷除包含習氣之所有暫時性垢染。因此，如其所見，一切諸法，于能所等二元對立之自性中皆不存在，于無二大平等中，本自清凈、本自成佛，無有差別，一體無二。此乃般若波羅蜜多之究竟密意。而安住於此真實本性之方式，亦如是說：『此中無有當舍之物，亦無當取之物，于真實性中觀真實，見真實已得解脫。』應如是了知。 二、事業：不住寂滅與不住輪迴之事業。首先是『勇士行境』等一頌：勇士菩薩無論處於何種狀態，其行境皆不住于輪迴與寂滅二者，因其安住于本自清凈之般若波羅蜜多中，已完全超越三界之煩惱。然彼等亦不住于如聲聞緣覺般，僅從輪迴中解脫之單方面寂滅中，雖已斷除于輪迴中無力自主產生之煩惱，然以方便善巧故，仍示現於輪迴中受生；雖已無有老、病、死，然以大悲心之驅使，為利有情故，仍示現死亡、轉生等。因其已證悟不住輪迴與寂滅之法界，故對執著于輪迴與寂滅二邊者，生起證悟甚深佛法之自生果——大悲心。
【English Translation】 The very nature of the wisdom of enlightenment is pure. As explained earlier, all purity is essentially the same as the meaning of self-nature purity. Thus, the ultimate purity of all Buddhas, the temporary purity of attaining the fruits of various paths, and the purity of the elements of aggregates, realms, and sources such as earth and form, although these three appear different, in reality, they are like the space of the sky, without difference. In the nature of the Dharmadhatu, they are indivisible in essence and cannot be forcibly separated by the mind. When realizing the self-nature of such Dharma-nature purity, in the wisdom of the Buddhas, all Dharmas appear as fully enlightened or as the nature of primordial Nirvana, without impurity. Thus, the wisdom of realization is also ultimate purity, having completely abandoned all temporary defilements, including habitual tendencies. Therefore, as it sees, all Dharmas do not exist in the nature of duality, such as subject and object, but are primordially pure and enlightened in the great equality of non-duality, without difference, as one taste. This is the ultimate intention of Prajnaparamita. The way to abide in this true nature is also said: 'Here there is nothing to be abandoned, nor is there anything to be taken. Look at reality in reality, and be liberated after seeing reality.' It should be understood as such. 2. Activities: Activities of not abiding in peace and not abiding in existence. First, there is one verse such as 'The conduct of the hero': The heroes, Bodhisattvas, no matter what state they are in, their conduct does not abide in the two, existence and peace, because they abide in the Prajnaparamita, which is pure from the beginning, and have completely transcended the afflictions of the three realms. However, they also do not abide in the one-sided peace of Nirvana, like the Shravakas and Pratyekabuddhas, who only liberate themselves from existence. Although they have eliminated the afflictions that arise involuntarily in existence, they still show birth in existence with skillful means. Although there is no old age, sickness, or death, they still show death, transmigration, etc. for the benefit of others, driven by compassion. Because they have realized the Dharmadhatu that does not abide in existence and peace, they give rise to the great compassion, the self-born fruit of realizing the profound Dharma, to those who are attached to the extremes of existence and peace.
ཐབས་མཁས་པ་ཚད་མེད་པ་རྩོལ་མེད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། འགྲོ་བ་འདི་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པའི་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་དག༷་ནི་མི༷ང་དང༷་གཟུགས༷་ཀྱི༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་འདམ༷་བརྒལ་དཀའ་བ་ལ༷་ཆགས༷་ནས། ཉི་ཟླ་འཕུལ་བྱེད་གོ་ལའི་ང༷་གི༷་འཁོར༷་ལོ༷་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར༷་བ་ལྟ༷་བུའི༷་འཁོར༷་བའི༷་འཁོར༷་ལོར༷་འཁྱམ༷་སྟེ། འདི་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བར་མེད་པར་འབྲེལ་ཏེ་མགལ་མེ་ལྟར་འཁོར་བའོ། །འགྲོ༷་བ༷་འཁྲུལ༷་པ༷་ཅན་འདི་དག་ནི་རང་གི་སེམས་རྨོངས་པའི་རྒྱར་ཚུད་པ་ཇི་ལྟར་ན་རི༷་དྭགས༷་རྣམས་འབྲོས་སུ་མེད་པའི་རྒྱར༷་ཆུད༷་པ་དང་འདྲ༷་བར་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཐར་ 24-1-38a དཀའ་བར་ཤེས༷་ནས༷། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་དང་ལྡན༷་པ༷་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱས་མི་འཆིང་བར་འགྲོ་བའི་ཁམས་འདི་ན་དཔེར་ན་མཁའ༷་ལ༷་བྱ༷་བཞིན༷་དུ་རྣམ་པར༷་རྒྱུའོ༷། ། 定慧對境 གསུམ་པ། མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། མི་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཕན་ཡོན་དཔེས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། སྤྱོད་པ་ཡོངས་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པ་གང༷་ཞིག༷་གཟུགས༷་ལ༷་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་དམིགས་པས་མི༷་སྤྱོ༷ད་ཅིང༷་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་ཤེས༷་དང་འདུ༷་ཤེས༷་དང་ཚོར༷་བ༷་དང་སེམ༷ས་པར༷་ཡང་མི༷་སྤྱོ༷ད་ན༷། དེ༷་ལྟར༷་གང་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་པར་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་དངོས་ཞེན་གྱི་ཆགས༷་པ༷་ཕྲ་རགས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཡོངས༷་སུ་སྤོང༷་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༷་། ཆགས༷་པ་མཐའ་དག་ལ༷ས་རྣམ༷་པར་གྲོལ༷་བ་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་ཤིང་གསལ༷་བ༷་དེ་ནི་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཆགས༷་པ༷་ཐམས་ཅད་བཅ༷ད་ནས༷་འགྲོ་ལ་ཞེས་དང་ 24-1-38b རྒྱ་དཔེ་ལ་ལར་གྲོལ༷་ལ༷་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཆགས༷་པ༷་མེ༷ད་པར༷་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི༷་མ༷་ནི་སྒྲ༷་གཅ༷ན་ཞེས་པའི་གཟའ༷་དང་བྲལ༷་ནས་ལྷང༷་ངེར༷་འདུག༷་པ༷་དང༷་། མེ༷་བཏང༷་བས་རྩ༷་དང༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཐམས་ཅད་བསྲེག༷་པ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་འོད་དང་མེ་ལྟ་བུས་ཉོན་མོངས་པའི་མུན་པ་དང་བུད་ཤིང་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། 定慧相 བཞི་པ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྣམ་པར་དམིགས་མེད་བསྟན་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའ
【現代漢語翻譯】 以善巧方便，不費力氣就能獲得無量成就，這是事物本來的規律。 第二，『這些眾生』等一頌：這些不具備證悟無自性智慧的眾生，執著于難以逾越的名色五蘊之泥潭，就像日月推動的星球的輪子一樣，在輪迴的輪轉中徘徊。如此，業、煩惱和 जन्म（梵文天城體：जन्म，梵文羅馬音：janma，漢語字面意思：出生）三者相續不斷，十二緣起如連珠般無間斷地連線，像旋轉的火把一樣輪迴不息。這些迷惑的眾生，被自己愚昧的心所束縛，就像野獸落入無法逃脫的陷阱一樣，遭受痛苦且難以解脫。認識到這一點后，那些具備證悟智慧的人，不會被迷惑的 जाल（梵文天城體：जाल，梵文羅馬音：jāla，漢語字面意思：網）所束縛，而是像鳥兒在虛空中一樣，自由自在地遊走于眾生的境界。 定慧對境 第三，對於等持智慧的行境，一是展示不執著的行境，二是譬喻說明如此行持的利益。第一，『行持完全清凈』等一頌：菩薩的行持完全清凈，即不執著於色蘊的體性和無常等差別相，同樣也不執著于識蘊、想蘊、受蘊和行蘊。如此，對任何事物都不執著地行持，就能完全捨棄微細和粗大的實執，從一切執著中解脫出來，這就是諸佛的智慧所行持的境界。第二，如此行持的功德，一頌：如此行持的菩薩，既有智慧又明晰，斷除一切自以為是的執著，趨向于——有些印度梵文版本中是『解脫』——平等性，不執著，不斷進步。例如，太陽從羅睺星的遮蔽中解脫出來，明亮地照耀；又如，火能焚燒草木和森林一樣，偉大的智慧之光能摧毀煩惱的黑暗和燃料。 定慧相 第四，展示等持智慧的無相。『一切法』等一頌：如此，無論是被煩惱染污還是被清凈所攝持的一切法
【English Translation】 It is the nature of things that limitless skillful means are obtained effortlessly. Second, 'These beings' etc., one verse: These beings who do not possess the wisdom to realize selflessness are attached to the difficult-to-cross mire of the five aggregates of name and form. Like the wheel of a planet propelled by the sun and moon, they wander again and again in the cycle of rebirth. Thus, the twelve links of dependent origination, characterized by the three aspects of karma, affliction, and birth (藏文：སྐྱེ་བ，梵文天城體：जन्म，梵文羅馬音：janma，漢語字面意思：birth), are connected continuously without interruption, revolving like a firebrand. These deluded beings are trapped in the net of their own ignorant minds, suffering and difficult to liberate, just as wild animals are trapped in a net from which there is no escape. Knowing this, those who possess the wisdom of realization are not bound by the net (藏文：རྒྱ，梵文天城體：जाल，梵文羅馬音：jāla，漢語字面意思：net) of delusion, but roam freely in the realm of beings like birds in the sky. Object of Samadhi and Wisdom Third, regarding the sphere of activity of meditative wisdom: first, showing the sphere of activity of non-attachment, and second, illustrating the benefits of acting in this way with examples. First, 'Acting completely purely' etc., one verse: A Bodhisattva who acts completely purely does not engage with form by focusing on its nature and its impermanent characteristics, and similarly, does not engage with consciousness, perception, feeling, and mental formations. Thus, acting without engaging with anything, one completely abandons all subtle and gross attachments to inherent existence, and is completely liberated from all attachments, which is the sphere of activity of the wisdom of the Sugatas. Second, the benefits of acting in this way, one verse: A Bodhisattva who acts in this way, being skillful and clear, cuts off all conceited attachments and goes towards—some Indian texts also have 'liberation'—equality, without attachment, progressing from higher to higher. For example, the sun, freed from the eclipse of Rahu, shines brightly, and like fire burning all roots, trees, and forests, the great light of wisdom destroys the darkness of affliction and fuel. The Relationship Between Samadhi and Wisdom Fourth, showing the non-objective nature of meditative wisdom. 'All phenomena' etc., one verse: Thus, all phenomena, whether included in affliction or purification
ི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཉོན་མོངས་པའི་རང༷་བཞིན༷་དག༷་ཅིང༷་ཤེས་བྱའི་དམིགས་པ་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པར༷་གྱུར་པ་ལ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག་གི་དོན་ལ་ལྟ༷་ཞིང་གནས་ན༷། ལྟ་མཁན་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པར་བྱེ༷ད་པ༷་པོ༷་ཡང༷་མི༷་དམི༷གས་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཀྱང་མི༷་དམི༷གས་ཏེ༷་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 廣說法門 གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ལ། སྦྱོར་བ་ལ་བསླབ་པའི་ 24-1-39a རིམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ་དང་། དེས་བསླབ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ལྔ་ལས་དང་པོ་ལ། 學加行次第 བསྒོམ་བྱ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན། བར་དུ་གཅོད་པའི་སྐྱོན། སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས། རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་བཤད་པ་དང་ལྔ། 所修加行 དང་པོ། རྒྱལ་བ་ལ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་མི་ཡི་སེང་གེ་ལ༷་ནི༷་ལྷ༷་ཡི་རྒྱལ༷་པོ་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་གྱིས༷་ཞུས༷་པ༷། གང་ཞིག་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ལ་ཇི༷་ལྟར༷་བརྩོན༷་པར་བྱ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕུང༷་པོ༷་དང་ཁ༷མས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་དུའང་དམིགས་པ་དང་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན༷་པར༷་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། ཕུང༷་པོ༷་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་མི་གནས་མི༷་བརྩོན༷་ལ་དེ༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དག་གི་ཡང་དག་པའི་བརྩོན༷་པ་ཡིན་ནོ། ། 修加行所得功德 གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་ལ། སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་གུས་པའི་ཡོན་ཏན། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་འབྲས་ 24-1-39b བུའི་ཡོན་ཏན། གནས་སྐབས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ཞིག༷་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གཞུང་འདི་ནས་ཆོས༷་འདི༷་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་མི་འགག་པ་སྦྲུལ༷་པ་དང༷་སྒྱུ༷་མ༷་འདྲ༷་བར་བཤད་པ་ཐོས༷་ནས༷། དེའི་དོན་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ཡིད་ཆེས་ནས་དེ་སློབ༷་པ་ལ༷་ཕྱིར༷་ཞིང༷་ནན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར༷་བར་བྱེ༷ད་པ༷་ཡི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ནི༷་སྔོན་ཡུན་རིང༷་པོ་ནས༷་ཐེག༷་ཆེན༷་ལ་ཞུགས༷་པ་ཉིད་དུ་རིག༷་པར་བྱ༷་ཞིང་དེས་སྔོན་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲི༷ག་མང༷་པོ་ལ༷་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག༷་པར་བྱ་བ་བྱས༷་པ་ཡི༷ན་པར
【現代漢語翻譯】 所有這些佛法，其自性皆為煩惱的自性，並且完全清凈了所知的對境。菩薩們安住于以智慧波羅蜜多證悟事物本性的殊勝意義上，觀者、般若波羅蜜多的修習者亦不可得，所觀之法亦不可得，安住于寂滅戲論之法界中，此乃般若波羅蜜多的殊勝行持。 廣說法門 第三，關於廣說之門，分為：修習加行之次第；彼加行之果完全成就之方式；于彼加行者之人；如是行者之功德；彼所學之法之功德。此五者中，首先是： 學加行次第 所修加行之體性；修習加行所生之功德；中斷之過患；加行之作用；以及宣說助緣善知識，共五點。 所修加行 第一，『勝者』等一頌。天帝釋（梵文：Śakra，梵文羅馬擬音：Śakra，漢語字面意思：能天）請問人中獅子（指佛陀）：何者往昔已於諸佛作事，並由此生起善根，為善知識所攝持之菩薩，應如何精進修持般若波羅蜜多？ 世尊回答說：不應以執著蘊（梵文：skandha，梵文羅馬擬音：skandha，漢語字面意思：積聚）和界（梵文：dhātu，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界限）所攝之法，乃至微塵許之相而精進；不執著、不住留、不精進于蘊等法，此乃菩薩之真正精進。 修加行所得功德 第二，關於功德，分為：加行之因——恭敬之功德；加行所生之果——果之功德；以及暫時加行之體性之功德，共三點。第一，『何人於此』等一頌。無論何人，聽聞般若波羅蜜多之經典，通達一切法雖無自性，然顯現不滅，如幻如化，對此深信不疑，並精進修學者，當知此人早已入于大乘，且已於往昔供養無量諸佛，並通過憶念等方式，積累了殊勝之善根。
【English Translation】 All these Dharmas are by nature the nature of afflictions, and are completely purified of the objects of knowledge. Bodhisattvas abide in the supreme meaning of realizing the nature of things with the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), the observer and the practitioner of Prajñāpāramitā are also unattainable, and all the Dharmas to be observed are also unattainable, abiding in the realm of Dharma that pacifies the play of concepts, this is the supreme practice of Prajñāpāramitā. Extensive Explanation of the Dharma Third, regarding the door of extensive explanation, it is divided into: the order of practicing the preliminary practices; the way in which the fruit of those preliminary practices is completely accomplished; the person who practices those preliminary practices; the merits of such a practitioner; and the merits of the Dharma to be learned. Among these five, the first is: The Order of Learning the Preliminary Practices The nature of the preliminary practices to be cultivated; the merits arising from cultivating the preliminary practices; the faults that interrupt; the function of the preliminary practices; and the explanation of the supporting friend, the spiritual friend, in five points. Preliminary Practices to be Cultivated First, 'Victorious One' etc., one verse. Śakra (Śakra, Śakra, Lord of the Gods) asked the Lion among Men (referring to the Buddha): How should Bodhisattvas, who have previously worked for the Buddhas and have generated roots of virtue from this, and are held by spiritual friends, strive to practice the Prajñāpāramitā? The Blessed One replied: One should not strive with attachment to the aggregates (skandha, skandha, heap) and elements (dhātu, dhātu, element) that are included in the Dharma, even to the extent of a mote of dust; not attaching to, not abiding in, not striving in the aggregates and so on, this is the true striving of the Bodhisattvas. Merits Obtained from Practicing the Preliminary Practices Second, regarding merits, it is divided into: the cause of preliminary practice—the merit of reverence; the fruit arising from preliminary practice—the merit of the fruit; and the merit of the nature of the temporary preliminary practice, in three points. First, 'Whoever in this' etc., one verse. Whoever hears the Prajñāpāramitā sutra, understands that all Dharmas, although without self-nature, appear unceasingly, like illusions and magic, and has deep faith in this without doubt, and diligently studies and practices it, it should be known that this person has long since entered the Mahāyāna, and has in the past offered to countless Buddhas, and through recollection and other means, has accumulated excellent roots of virtue.
་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་འདྲའི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཐོས་ནས་མོས་པར་འགྱུར་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཡོན་ཏན། སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ། དགོན་པའི་ལམ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བོས་དབེན་པ་དགོན༷་པ༷འི་ལམ༷་ནི༷་དཔག༷་ཚད༷་མང༷་པོ༷་ཡོད་པར་ཞུགས༷་པའི༷་མིས༷། ལམ་དེ་བགྲོད་བགྲོད་པ་ལས་ནམ་ཞིག་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གནག༷་རྫི༷་རྣམས་གནས་པ་དགོན་པ་དང་གྲོང་གིས་མཚ༷མས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཡིད་དུ་ 24-1-40a འཐད་པ་ཕུན༷་སུམ༷་ཚོགས༷་པ་མཐོང༷་ནས༷། ལམ་རིང་པོར་བགྲོད་པ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། འདི༷་དག༷་ནི་གྲོང༷་དང༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་དང་ཉེ༷་བའི༷་རྟགས༷་ཡིན་ནོ་སྙམ༷་སྟེ༷། སྟག་སོགས་དགོན་པའི་གནས་ན་ཡོད་པའི་འཇིགས་པ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱིན༷་པ་རྙེད༷་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་དེ་ཕན་ཆོད་ཆོམ༷་རྐུན༷་གྱི་འཇིགས༷་པ༷་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེ༷ད་པར་འགྱུར་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་དེའི་ཐབས་ཡོངས༷་སུ༷་ཚོལ༷་བའི་ཚེ༷། རྒྱལ༷་བ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཡུམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི༷་མཉན༷་པ༷་ཡི་སྐལ་བ་གང༷་གིས་ཐོབ༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱི༷ན་པ་ཐོཔ༷་པ༷ར་གྱུར༷་ཅིང༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་ལྷུང་བའི་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་དེ༷། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་ས༷་ལ༷་ལྷུང་བ་མ༷་ཡི༷ན་རྐྱེན༷་རྟོགས༷་ཀྱི་ས༷་ལ༷འང་ལྷུང་བ་མིན༷་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། མི་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། མི༷་ཞིག༷་རྒྱ༷་མཚོ༷འི་ཆུ༷་ནི༷་བལྟ༷་བའི་ཕྱིར༷་འགྲོ༷་བ༷་ན་དེ་ཡིས༷། གལ༷་ཏེ༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་དང་རི༷་བོ་དག་མདུན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་མཐོང༷་ན་ནི་ད༷་དུང༷་རྒྱ་མཚོ་དང་རིང༷་བར་ཤེས་ཏེ། ཅི༷་སྟེ༷་རི་ 24-1-40b ལ་སོགས་པ་རིང་བའི་རྟགས༷་དེ་དག་མ༷་མཐོང༷་བར་ས་ཐམས་ཅད་ཁད་ཀྱིས་མཉམ་ཞིང་གཞོལ་ལ་མཐའི་ཕ་རོལ་མི་མཐོང་བར་གྱུར་ན༷་ད་ནི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན༷་པོ༷་ནི༷་བདག་དང་ཉེ༷་བར༷་གྱུར༷་ཏོ༷་སྙམ༷་སྟེ༷་དེ༷་ལ༷་སོམ༷ས་ཉི༷་མེ༷ད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཕ་མཐའ་མི་མངོན་པ་སྲིད་དུ་ཡངས་ཤིང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱོན་ཀྱི་ཆར་རི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ༷་ལྟར༷་རྒྱང་ནས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །དཔེ་དེ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ༷་པར༷་ར༷བ་ཏུ་ཞུགས༷་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ༷་བ༷་ཡི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི༷་མཉན༷་པའི་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བར་རིག༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ།
【現代漢語翻譯】 應當知曉，如果不依賴於這樣的先前之因，聽聞甚深般若波羅蜜多的意義后產生信解是不可能的。第二部分，不被障礙所阻礙的功德，獲得三身的功德，分為兩部分。第一部分，『寂靜的道路』等兩句偈頌：如果有人進入遠離人群的寂靜道，走了很遠的路，當他看到城市牧民居住的地方，也就是連線寂靜處和城市的宜人森林時，他會想：『這一定是靠近村莊和城市的標誌。』於是，他會從老虎等寂靜處的恐懼中解脫出來，不再害怕盜賊。同樣，當有人想要獲得殊勝菩提，並全面尋求其方法時，如果他有幸聽聞諸佛之母——般若波羅蜜多這一殊勝之道，他將從輪迴的痛苦中解脫出來，不再有墮入有寂兩邊的恐懼。他不會墮入聲聞阿羅漢之地，也不會墮入獨覺之地。 第二部分，獲得法身的功德，獲得報身的功德，獲得化身的功德，分為三部分。第一部分，『如果有人』等兩句偈頌：如果有人爲了觀看大海而前行，當他看到樹木、森林和山脈出現在前方時，他知道自己離大海還很遠。如果他看不到這些遙遠的標誌，而看到一切平坦，看不到盡頭，那麼他會想：『現在我離大海很近了。』對此無需懷疑，因為大海廣闊無垠，連綿不絕，所以它的範圍內不可能有山脈等。因此，從遠處也能知道這一點。同樣，那些進入殊勝菩提的人，如果他們有幸聽聞諸佛之母——般若波羅蜜多，他們應當知道自己已經接近遠離一切邊際的法身智慧大海。
【English Translation】 It should be known that without relying on such prior causes, it is impossible to develop faith and understanding upon hearing the meaning of the profound Prajñāpāramitā. The second part consists of two qualities: the merit of not being obstructed by obstacles and the merit of attaining the three bodies. The first part is two verses, starting with 'The solitary path': If someone enters a solitary path far from the crowds, and travels a long distance, when he sees the place where the city herdsmen dwell, which is the pleasant forest connecting the solitary place and the city, he will think, 'This must be a sign of being close to villages and cities.' Thus, he will be liberated from the fear of tigers and other dangers of solitary places, and will no longer fear thieves. Similarly, when someone wants to attain supreme Bodhi and seeks its methods comprehensively, if he is fortunate enough to hear the supreme path of the mother of all Buddhas—the Prajñāpāramitā—he will be liberated from the suffering of samsara and will no longer have the fear of falling into the extremes of existence and non-existence. He will not fall into the level of the Śrāvakā Arhats, nor will he fall into the level of the Pratyekabuddhas. The second part consists of three qualities: the merit of attaining the Dharmakāya, the merit of attaining the Sambhogakāya, and the merit of attaining the Nirmāṇakāya. The first part is two verses, starting with 'If someone': If someone goes to see the ocean, when he sees trees, forests, and mountains appearing in front of him, he knows that he is still far from the ocean. If he does not see these distant signs, but sees everything flat and cannot see the end, then he will think, 'Now I am close to the great ocean.' There is no doubt about this, because the great ocean is vast and boundless, so it is impossible for mountains and the like to exist within its scope. Therefore, one can know this even from a distance. Similarly, those who enter supreme Bodhi, if they are fortunate enough to hear the mother of all Buddhas—the Prajñāpāramitā—they should know that they are close to the great ocean of Dharmakāya wisdom, which is free from all extremes.
འདི་ལས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ནགས་ཚལ་དང་རི་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་ཏེ་རྟོག་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཁད་ཀྱིས་ཞི་ནས་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་འདི་དང་མ་བྲལ་བའི་གང་ཟག་དེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པས༷་མངོ༷ན་སུམ༷་དུ་ཁྱོད་འཚང་རྒྱའི་ཞེས་ལུང༷་བསྟན༷་པར་མ༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་བདག༷་གིས་རེག༷་པའམ་ཐོབ་པར་འགྱུར༷་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་སོ། །གཉིས་ 24-1-41a པ་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔྱིད་དུས་བཟང་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔྱི༷ད་ཀྱི་དུས༷་བཟང༷་པོ་ལ༷་ཤིང་གི་སྡོང༷་པོ༷་གང་ལས་ལོ༷་མ༷་རྙིང་པ་བརྗེ་ནས་ས་ལ་ལྷགས༷་པར་གྱུར༷་ན༷། ཤིང་གི་ཡ༷ལ་གས༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་ལོ༷་མ་དང་འབྲས༷་བུ་མེ༷་ཏོག༷་རྣམས་གསར་དུ་བསྐྲུན༷་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་གང་ཟག་སུ༷་ཡི༷་ལག༷་ཏུ་ཐོབ༷་པ༷་དེ་ནི་དུས་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་འདྲེ༷ན་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ༷་སྟེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པའི་དུས་དེ་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྙིང་རྗེའི་ལོ་མ་སྟུག་པོའི་གྲིབ་བསིལ་ཅན་མཚན་དཔེའི་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་གཞན་ཕན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔེར་ན་བུད་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་བུ༷ད་མེ༷ད་མངལ་ཆགས་པའི་སྦྲུམ༷་མ་གང༷་ཞིག་མངལ་གྱི་ཟླ་དུས་རྫོགས་ནས་བཙའ་བའི་ནད་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་མྱོང་བས་ཉེན༷་པར་གྱུར༷་པ་ན༷། ཚུལ་དེ༷་ནི༷་དེ༷་ཡི༷་བཙའ༷་བའི༷་དུས༷་ལ༷་བབ༷་པའི་ཚོད་ཅེས༷་བྱ༷་བ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ 24-1-41b ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་ར༷བ་འདི་ཉན༷་པ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལ་ཡིད་དང་བའི་དགའ༷་བ་དང༷་འདོད་པའི་འདུན༷་པ༷་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནི་མྱུར༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་ཏེ།ལམ་འདི་ལས་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་གསོས་བཏབ་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྲུམ་མ་ལས་བུ་བཙས་པ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་ན་དངོས་སུ་སྣང༷་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་སུ་མི་རྟོག་ཀྱང་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་རེག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང༷་འགྲོ་དོན་འབྱུང་བ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་དེས་གཟུགས༷་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ར
【現代漢語翻譯】 因此，像森林和山脈等一切虛妄分別的相，逐漸捨棄，令虛妄分別的顯現逐漸寂滅，從而毫無錯謬地證得離邊無相的智慧。因此，不離此般若波羅蜜多的補特伽羅，即使沒有被如來授記『你將於某時成佛』，由於因果不虛，也將迅速證得佛陀的菩提，或者說，我將證得或獲得佛果。 第二，獲得報身之方式。如『春季美好』等一頌：春季美好之時，樹木的舊枝脫落於地，不久之後，樹木的新枝便會生長出新葉、果實和鮮花。同樣，無論誰獲得此般若波羅蜜多，不久之後便能獲得諸佛的菩提，從獲得真實口訣之時起，便能獲得如意寶樹般的色身，此色身具有慈悲的濃密綠蔭，盛開著具足相好的鮮花，並結出利他之果，從而獲得圓滿報身。 第三，獲得化身之方式。如『譬如婦女』等一頌：譬如懷孕的婦女，當其足月臨產，遭受分娩的痛苦折磨，這便是她臨產之時。同樣，菩薩聽聞並歡喜信受諸佛的智慧，便能迅速證得大菩提。通過此道，培育種姓的種子，圓滿資糧，如同婦女產子一般，化身將真實顯現於世間。 第三，本體的功德不會被認為有增減等變化，也不會執著于涅槃的單一面向，雖然不作分別，利益眾生的事業也會自然生起。第一，般若波羅蜜多等一頌：如果以如理如實的方式行持殊勝般若波羅蜜多之義，那麼殊勝大乘瑜伽士對於色等一切法
【English Translation】 Therefore, gradually abandoning all the appearances of conceptual proliferation, such as forests and mountains, and gradually pacifying the manifestations of conceptualization, one will undoubtedly attain the wisdom of being free from extremes and without objects of focus. Therefore, a person who is inseparable from this Prajnaparamita, even if they have not been prophesied by the Tathagata with 'You will attain Buddhahood at such and such a time,' will quickly attain the Bodhi of the Buddhas, or rather, I will attain or obtain the fruit of Buddhahood, due to the unfailing nature of cause and effect. Second, the way to attain the Sambhogakaya (enjoyment body). Like 'The good time of spring' etc., one verse: In the good time of spring, when the old branches of trees fall to the ground, before long, the new branches of the trees will grow new leaves, fruits, and flowers. Similarly, whoever obtains this Prajnaparamita will soon attain the Bodhi of the Buddhas. From the time of obtaining the true oral instructions, one will obtain a Rupakaya (form body) like a wish-fulfilling tree, this Rupakaya has the dense shade of compassion, blooms with flowers adorned with marks and signs, and bears the fruit of benefiting others, thereby attaining the Sambhogakaya. Third, the way to attain the Nirmanakaya (emanation body). Like 'For example, a woman' etc., one verse: For example, a pregnant woman, when she is full term and about to give birth, suffers the pain of childbirth, this is the time when she is about to give birth. Similarly, a Bodhisattva who hears and rejoices in the wisdom of the Buddhas will quickly attain great Bodhi. Through this path, cultivating the seed of lineage and perfecting the accumulations, just as a woman gives birth to a child, the Nirmanakaya will actually appear in the world. Third, the qualities of the essence are not regarded as increasing or decreasing, nor are they attached to the single aspect of Nirvana, and although there is no conceptualization, the activities of benefiting beings arise naturally. First, Prajnaparamita etc., one verse: If one practices the meaning of the supreme Prajnaparamita in a proper and truthful manner, then the supreme Mahayana yogi regarding all phenomena such as form
ྣམས་ཀྱི༷་འཕེལ༷་བ༷་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུན་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། ཡོངས༷་སུ༷་འགྲིབ༷་པ་སྟེ་འགག་པ་དང་སྔར་ལས་དམའ་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་མི༷་མཐོང༷་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྲི་གང་དང་བྲལ་ཏེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང༷་ཞིག༷་ཆོས༷་དགེ་བ་དང༷་ཆོས༷་མིན༷་མི་དགེ་བ་དང་། ཆོས་ 24-1-42a རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས༷་ཀྱི་དབྱིངས༷་ཞེས་སུའང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་མཐོང༷་བས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང༷་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་ན་ཡང་། ཞི་བའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་པ་ལ༷་མ༷་རེག༷་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ནི༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གན༷ས་པའོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་འདིར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར༷་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད་པ་དེ་ནི་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་སོགས་རྣམ༷ས་ཀྱང་དེ་དང་དེར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷་སྟེ༷། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་སྟོབ༷ས་ལྔ་དང༷་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱི་རྐང༷་པ༷་བཞི་སོགས་དང་འབྲས་བུའམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷ གཟུགས་སོགས་ཕུང་ཁམས་རྣམས་ལའང་རྣམ༷་པར༷་མི༷་རྟོག༷་གོ་ཞེས། དོན་ལ་འདིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་རིམ་བསྡེབ་ན། ཕུང་པོ་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ 24-1-42b ཡོད་པར་རྟོག་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་ལ་གཉེན་པོར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐོབ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག༷་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ༷་ཡང་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་མཐུ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་སམ་བྱི༷ན་གྱི༷་རློབ༷ས་ཀྱིས༷་བདུད་འདུལ་བ་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་སྤྱོ༷ད་དེ། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་ཐོབ་པས་དེའི་ཕྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟའོ། །ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེ༷ས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 違緣過失 གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆོད་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལ། མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཚན་དཔེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་ཞལ་གྱི་བཞིན་ལས་གསུང་གི་འོད་ཟེར་འགྱེད་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་
【現代漢語翻譯】 增長，即生起和持續積累的差別；完全衰減，即止息和比原來更低的狀況，這些都是不可見的。一切法在勝義諦中，遠離增減，安住于平等性中。同樣，對於什麼是善法，什麼是不善法，以及諸法之法性或法界，也不以實執的方式去觀察。因此，一切所緣皆寂滅，安住于無戲論中。然而，並非以僅僅安住于寂滅界的方式，不觸及片面的寂滅。這樣的菩薩安住于不落入有寂二邊的智慧平等性中。 第二，『何者於此行』等一頌：何者於此般若波羅蜜多中如理行持，則諸佛之法，如力等，亦于彼彼處完全攝持，故不分別。如是，五力等道力，四神足等，以及果或彼性菩提寂滅，亦不分別。色等蘊界亦不分別。此意為，此頌顯示了遠離四種分別相之理。如入不分別之陀羅尼經中所說，若按次第組合，則顯示了遠離對蘊等輪迴之法執著為有自性，對道（般若波羅蜜）執著為對治，對真如執著為法性，以及對諸佛之法執著為可得。如是，雖已遠離一切分別，然以無分別任運成就之三摩地之威力，以及願力或加持力，降伏魔眾，成辦他利之事，皆不費力而行。安住於此不分別三摩地者，以法性之故，亦獲得諸佛以無二之方式加持之威力，故其事業絲毫不會徒勞。如是之理，乃是殊勝之般若波羅蜜多，于不分別之智慧中行持。 違緣過失 第三，顯示成為修道障礙之違緣，分二：略說和廣說。首先，『語月』等一頌：從具足妙相好之面容中，發出語之光芒，照耀所化眾生。
【English Translation】 Growth, which is the difference between arising and continuous accumulation; complete diminution, which is the state of ceasing and being lower than before, these are not seen. All dharmas, in the ultimate sense, are free from increase and decrease, and abide in equality. Similarly, one does not see with attachment what is virtuous dharma and what is non-virtuous dharma, and the nature of dharmas or the realm of dharmas. Therefore, all objects of focus are pacified, and one abides in non-proliferation. However, one does not touch a one-sided nirvana by merely abiding in the realm of peace. Such a Bodhisattva abides in the wisdom of equality that does not dwell on the extremes of samsara and nirvana. Second, 'Whoever practices here' and other verses: Whoever practices properly in this Prajnaparamita, the dharmas of the Buddhas, such as powers, are also completely held in those places, so there is no discrimination. Likewise, the powers of the path such as the five powers, the four legs of miraculous abilities, and the result or that very nature, Bodhi and peace, are also not discriminated. The aggregates and realms such as form are also not discriminated. In essence, this shows the principle of being free from the four characteristics of discrimination. As stated in the Sutra of Entering Non-Discrimination Dharani, if arranged in order, it shows being free from clinging to the dharmas of samsara such as the aggregates as having self-nature, clinging to the path (Prajnaparamita) as an antidote, clinging to Suchness as the nature of dharma, and clinging to the dharmas of the Buddhas as attainable. Thus, although all discriminations have been abandoned, by the power of the spontaneously accomplished samadhi of non-discrimination, and by the force of aspiration or the power of blessing, subduing the maras and accomplishing the benefit of others are all effortlessly performed. One who abides in this non-discriminating samadhi also obtains the power of the Buddhas' blessing in a non-dual way because of the nature of dharma, so his actions will not be in vain at all. Such a principle is the supreme Prajnaparamita, practicing in the wisdom of non-discrimination. Adverse Circumstances and Faults Third, showing the adverse circumstances that become obstacles to the path, divided into two: brief explanation and detailed explanation. First, 'Moon of Speech' and other verses: From the face full of auspicious marks and signs, the rays of speech emanate, illuminating the beings to be tamed.
ཀྱི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་སེལ་བས་ན་སྨྲ༷་བའི་ཟླ༷་བ༷་ཞེས་སུ་གྲགས་ 24-1-43a པ་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ༷་ནི༷་གནས་བརྟན་རབ༷་འབྱོར་གྱིས་ཞུས༷་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན༷་ཏན༷་ལ་དགའ༷་བ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྦྱོར་བའི་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ་གང༷་ལགས༷་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། སྟོན༷་པས༷་བཀའ༷་སྩལ༷་པ། བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བ་ནི་མང༷་སྟེ། དེ༷་ལ༷ས་འདིར་རེ༷་ཞིག༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་ཙམ༷་ཞིག༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་ན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན། བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཉམས་པ། ལམ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པ་རྐྱེན་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ། དེས་མཚོན་པའི་སྐྱོན་གཞན་བསྟན་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་བློ་གྲོས་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཉམས་པ་དང་། ཡུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཉམས་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཉིད་ཡི༷་གེ༷་འབྲི༷་བའི་ཚེ༷་ན་ཞེས་འབྲི་བས་མཚོན་ནས་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་སྤོབ༷ས་པ༷་ཐ༷་ད༷ད་པ་དང་རྒོད་རྨུག་གཉིད་འགྱོད་ཆགས་སྡང་ཐེ་ 24-1-43b ཚོམ་སོགས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། སྦྱོར་བ་དེས་བདག་དང་གཞན་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་མ༷་བྱ༷ས་པར༷་གློག༷་འགྱུ་བ་བཞིན༷་དུ་མྱུར༷་དུ༷་ཡང༷་བརྩོན་པ་འཕྲོ་བཅད་དེ་སྦྱོར་བ་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། འདི་བཤད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་འདི༷་བཤ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་ཁ༷་ཅི༷ག་འདི་ལ་སོམ༷་ཉི༷་ཟ༷་བར་འགྱུར༷་ཏེ༷། འདྲེན༷་པ༷ས་འདིར༷་ནི༷་བདག༷་གི༷་མིང༷་ཡང༷་ཡོངས༷་སུ་མ༷་བརྗོ༷ད་ལ། རིགས༷་དང༷་གང་དུ་གནས་པའི་ས༷་ཕྱོགས་དང༷་རུས༷་ཀྱང༷་ཡོངས༷་སུ༷་མ༷་བརྗོ༷ད་ཅེས༷་བསམ་ནས་དེ་ལྟར་བདག་གསལ་བར་ལུང་མ་བསྟན་པས་ན་འདིས་བདག་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་མཐོང་ངོ་སྙམ་པ་སོགས་ཡུམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཟུང་ནས་ཐེ་ཚོམ་དེས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་ལ་སྤོང༷་བར་འགྱུར༷་བ་ནི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་སྤང་བ་དཔེས་བསྟན་པ་དང་། དམན་ལམ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ། ཐེག་དམན་ལས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ 24-1-44a གཞི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དེ༷་ལྟར༷་མི༷་ཤེས༷་པའི་རྨོངས་པ་དེ༷་དག༷་གིས་ཡང་དག་པ་སངས་
【現代漢語翻譯】 如同明月，驅散無明的黑暗和煩惱的痛苦，因此被稱為『語月』。 當時，常住的長老 Rabjor（རབ༷་འབྱོར，梵文：Subhūti，須菩提）向薄伽梵（Bhagavan，世尊） 佛陀請教：『對於喜愛大乘功德的菩薩們來說，斷絕修行的障礙是什麼？』 佛陀回答說：『會產生障礙的情況有很多。現在我略微講述一些。』 第二部分，分為三個方面：正文、原因以及障礙是否會阻止修行的原因。 第一部分，分為四個方面：修行本身衰退，從大乘道中退失，不具備聽聞和講授佛法的條件，以及其他過失。 第一點，分為兩種情況：因智慧不足而退失，以及因對《般若經》產生懷疑而退失。 第一種情況，頌詞一：『書寫、受持、讀誦、背誦、講解、聽聞《般若波羅蜜多》（རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་，智慧到彼岸）時，如果心中生起對三時（過去、現在、未來）外境的分別念，或者產生掉舉、昏沉、睡眠、後悔、貪戀、嗔恨、懷疑等情緒，那麼這種修行不會利益自己和他人，如同閃電般迅速中斷，完全從修行中退失，這應被視為魔業。』 第二種情況，頌詞一：『在講解此法時，有些人會懷疑：『引導者（佛陀）沒有明確說明我的名字、種姓、住處和家族。』因為沒有明確指出『我』，他們會認為無法從中看到自己證得菩提的原因。』因此，他們會抓住這些背離《般若經》的理由，產生懷疑，不再聽聞和修持這部深奧的佛法，這便是魔業。 第二部分，分為三個方面：用比喻說明捨棄證悟一切智之因的大乘；用比喻說明尋求低劣的道；用比喻說明從低劣的道中尋求偉大的菩提。 第一點，偈頌兩句：『如果不知道般若波羅蜜多是諸法的基礎……』
【English Translation】 Like the moon, it dispels the darkness of ignorance and the suffering of afflictions, hence it is known as 'Moon of Speech'. Then, the venerable elder Rabjor (རབ༷་འབྱོར, Sanskrit: Subhūti) asked the Bhagavan (Blessed One) Buddha: 'For Bodhisattvas who delight in the qualities of the Great Vehicle, what are the obstacles that cut off their practice?' The Buddha replied: 'There are many things that can cause obstacles. Now, I will briefly explain some of them.' The second part is divided into three aspects: the main text, the reason, and the reason why obstacles do or do not prevent practice. The first part is divided into four aspects: the decline of practice itself, falling away from the Mahayana path, not having the conditions for hearing and teaching the Dharma, and other faults. The first point is divided into two situations: falling away due to lack of wisdom, and falling away due to doubting the Prajnaparamita. The first situation, verse one: 'When writing, upholding, reading, reciting, explaining, and listening to the Prajnaparamita (རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་, Perfection of Wisdom), if thoughts of discriminating external objects of the three times (past, present, future) arise in the mind, or if emotions such as agitation, drowsiness, sleep, regret, attachment, hatred, and doubt arise, then this practice will not benefit oneself and others, it will be quickly interrupted like lightning, and completely fall away from practice, this should be regarded as the work of Mara.' The second situation, verse one: 'When explaining this Dharma, some people will doubt: 'The guide (Buddha) has not clearly stated my name, lineage, place of residence, and family.' Because 'I' has not been clearly pointed out, they will think that they cannot see the reason for attaining Bodhi from it.' Therefore, they will seize these reasons for turning away from the Prajnaparamita, become doubtful, and no longer listen to and practice this profound Dharma, this is the work of Mara. The second part is divided into three aspects: using metaphors to illustrate abandoning the Mahayana, which is the cause of attaining omniscience; using metaphors to illustrate seeking inferior paths; using metaphors to illustrate seeking great Bodhi from inferior paths. The first point, two lines of verse: 'If one does not know that the Prajnaparamita is the basis of all Dharmas...'
རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ༷་བ༷་ལྟ་བུ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་བོར༷་ནས༷་ནི༷། རྨོངས༷་པ༷ས་ཡལ༷་ག༷་དག༷་དང༷་འདབ༷་མ༷་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་ཚོལ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །གཉིས་པ། གླང་པོ་རྙེད་ནས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གླང༷་པོ༷་དོན་དུ་གཉེར་བས་གླང་པོ་དངོས་རྙེད༷་ནས༷་དེ་བཞག་སྟེ་སླར་གླང༷་པོ༷འི་རྗེ༷ས་ནི༷་ཚོལ༷་བ༷་ལྟར༷་མཆོག་གི་ཆོས་ཟབ་མོ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕརོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཐོས༷་ནས་དེ་ནན་ཏན་གྱིས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར། དེ་ལས་གཞན་པའི་མདོ༷་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྒྱུད་ནས་འཇུག་པའི་དོན་ཚོལ༷་བ་ནི་དཔེས་བསྟན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ལ༷་ལ༷ས་རོ༷་བརྒྱ༷་དང་ལྡན༷་པའི༷་ཟས༷་རྙེད༷་པ་ལ༷་དེའི་རོ་མི་མྱང་བར་ཟས༷་མཆོག༷་རྙེད༷་ནས༷་ཀྱང་སླར་ཟས༷་ངན༷་པ་ཚོ༷ལ་བར༷་བྱེ༷ད་པ༷་ལྟར༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ལས་དང་པོ་པ་གང་གིས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག་གི་ཆོས་འདི༷་རྙེད༷་ནས༷་དེ་ཡི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མི་སྤྱོད་པར། དགྲ༷་ 24-1-44b བཅོ༷མ་པའི་ས༷འམ་གོ་འཕང་གི་ལམ་སྟོན་པའི་གཞུང་དེ་ཡིས༷་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཚོལ༷་བར་བྱེ༷ད་པ་ནི་གོང་གི་དཔེ༷་དེ་བཞིན༷་ཏེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ། རང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ། བསྟི་སྟང་འདོད་པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་ཉིད་སྙན་གྲགས་དང་གཞན་གྱིས་བསྟི༷་སྟང༷་བྱ་བ་འདོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་། ཡང་ཟས་ནོར་སོགས་རྙེད༷་པ༷་དག་གི་རོ་མྱང་བ་འདོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ་དང༷་། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ལྟ༷་བར་འདོད་པ་དང༷་བཅས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཀྱིས༷་གྲོང་གི་ཁྱིམ༷་ལ་འདྲིས༷་པའི་བྱེ༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཡེངས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཟབ་མོ་འདི་འབྲི་བ་དང་མཉན་པ་དང་སེམས་པ་སོགས་བཏང༷་བར་གྱུར་ནས༷་ནི༷། ཆོས༷་མིན༷་པའི་བྱ༷་བ༷་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཞི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སྤྱོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ༷་གང་ཞིག །ཡང་དག་པའི་ལམ༷་བོར༷་ནས་ལམ༷་མིན་དུ་གོལ༷་ཏེ་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ། གང་དག་དེ་ཡི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཉན་པ་པོ་གང༷་དག༷་འཆད་པ་པོ་རྙེད་བཀུར་ལ་གཡེངས་ 24-1-45a པ་སོགས་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་ཡུམ་ལ་འདུན༷་ཅིང༷་ད༷ད་པར་གྱུར༷་ནས༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་དུ༷་སོང༷་བ༷་ལ༷ས། ཉན་པ་པོ་དེ༷་དག༷་གིས༷་ནི༷་ཆོས༷་སྨྲ༷་བ་དེ་རྙེད་བཀུར་ལ་དགའ་བ་སོགས་བྱ༷་བ༷་ངན་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་དང་ལྡན༷་པར་རིག༷་ནས༷། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་དགའ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ད་ནི་
【現代漢語翻譯】 捨棄如一切佛法之根本的般若波羅蜜多，因愚昧而尋求如樹枝、樹葉般的其他法，這也是魔業。 第二，'如得像已'等兩句：譬如，尋求大象的人，在真正找到大象后，卻捨棄大象本身，反而去尋找象跡。同樣，聽聞了直接揭示最勝深奧之法的般若波羅蜜多后，不精勤地尋求其真實意義，反而去尋求其他通過般若波羅蜜多才能進入的經文的意義，這就像那個譬喻一樣，應當明白這也是魔業。 第三，'譬如有人'等一句：譬如，有人得到了具有百味的食物，卻不品嚐其味道，即使得到了最好的食物，反而去尋找劣質的食物。同樣，初發心的菩薩，得到了這最勝的般若波羅蜜多之法后，不依其義如理修行，反而通過聲聞乘或能指示果位的論典來尋求究竟的菩提，這就像上面的譬喻一樣，這也是魔業。 第三，不具備講修的群體：分為依靠自己和依靠他人兩種。第一，'貪求恭敬'等一句：自己貪求名聲和他人的恭敬，又貪圖獲得食物、財富等的滋味，以及想要觀看外境等等，以這樣的心依附於村落的俗家，做著各種散亂的事情，從而放棄了抄寫、聽聞、思維等甚深之法，轉而行持任何非法之事，捨棄了正道，誤入歧途，這都是魔業。 第二，'若有于彼'等一句：聽法者若因講法者貪圖利養恭敬等而對其生起信心和敬意，從而來聽聞此殊勝之法。聽法者若覺察到講法者喜愛利養恭敬等惡行，則不再喜歡從講法者那裡聽法，現在……
【English Translation】 Abandoning the Prajnaparamita, which is like the root of all the Buddha's teachings, due to ignorance, seeking other teachings like branches and leaves is also the work of demons. Second, 'As if having found an elephant' etc. two lines: For example, a person seeking an elephant, after actually finding the elephant, abandons the elephant itself, and instead seeks the elephant's tracks. Similarly, after hearing the Prajnaparamita, which directly reveals the most supreme and profound Dharma, not diligently seeking its true meaning, but instead seeking the meaning of other sutras that can only be entered through the Prajnaparamita, this is like that metaphor, it should be understood that this is also the work of demons. Third, 'For example, someone' etc. one sentence: For example, someone obtains food with a hundred flavors, but does not taste its flavor, even if they obtain the best food, they instead seek inferior food. Similarly, a newly initiated Bodhisattva, after obtaining this supreme Dharma of Prajnaparamita, does not practice according to its meaning, but instead seeks ultimate Bodhi through the Shravaka vehicle or treatises that can indicate the fruition, this is like the above metaphor, this is also the work of demons. Third, a group that does not have teaching and practice: divided into relying on oneself and relying on others. First, 'Greedy for respect' etc. one sentence: Oneself is greedy for fame and others' respect, and also greedy for the taste of obtaining food, wealth, etc., and wanting to see external objects, etc., with such a mind attached to the laity of the village, doing various distracting things, thereby abandoning the copying, hearing, thinking, etc. of the profound Dharma, and instead engaging in any illegal activities, abandoning the right path, going astray, these are all the work of demons. Second, 'If there are those' etc. one sentence: If the listener develops faith and reverence for the speaker because the speaker is greedy for profit and respect, etc., and thus comes to hear this excellent Dharma. If the listener perceives that the speaker likes evil deeds such as profit and respect, then he no longer likes to hear the Dharma from the speaker, now...
ཆོས་ཞུ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་བར༷་གྱུར༷་ནས༷་ཕྱིར་འགྲོ༷་བ་འདི་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་མཉན་པ་སོགས་ལ་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་དག་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་འདི༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཟབ་མོ་མཉན་པ་སོགས་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་ཆོས་ལ་ཡིད་སྡང་བ་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གང༷་དག༷་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས༷་ནི༷་མདོ་འཛིན་པའི་དགེ༷་སློང༷་མ༷ང་པོའི་རྒྱུད་དཀྲུགས༷་ནས༷། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་འདི༷་ཚུལ་བཞིན་འཛིན༷་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་བའི༷་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ༷་ཡི་ཆོས༷་རྣམཔ་མང༷་པོ་ 24-1-45b གཞན༷་འདིར་མ་བཤད་པ་དུ་མ་ཡང༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ། མདོར་ན་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ན་དེ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་ན་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། བར་དུ་གཅོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་ཙམ་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་འདོར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བདུད་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན། རིན་ཆེན་རིན་ཐང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རིན༷་པོ་ཆེ༷་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པར༷་རྙེད༷་པར་འགྱུར༷་བ་གང༷་དག༷་ཡི༷ན་པ་དེ༷་དག༷་ནི་དུས་ནམ་ཡིན་དུ་མི་རྙེད་པས་དཀོན༷་ལ༷། རྙེད་ཅིང་འཆང་བའི་དུས༷་རྣམ༷ས་རྟག༷་ཏུ༷་དེ་ལ་ཕ་རོལ་བརྣབ་སེམས་ཅན་དགྲ་ལ་སོགས་པས་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་རིན༷་པོ་ཆེའི༷་ཆོས༷་འདི་དག་ཀྱང༷་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀོན༷་ལ༷། བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐལ་བས་ཆུན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྟག༷་ཏུ༷་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། བར་ཆད་དེ་ 24-1-46a གང་ལ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་བསྟན་པ། བར་ཆད་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཐེག་པར་གསར་དུ་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེག༷་པ༷་ལ་གསར༷་དུ༷་ཞུགས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་བློ༷་ཆུང༷་བ༷་གང༷་ཞིག༷། ཤིན་ཏུ་དཀོན༷་ཞིང་ཟབ་པའི༷་ཆོས་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་དེ་སྔ་མ༷་རྙེད༷་པ༷་སྟེ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་མ་བྱས་པ་དེ༷་ལ༷་བར༷་ཆ༷ད་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་བདུ༷ད་ནི༷་སྤྲོ༷་བར༷་འག
【現代漢語翻譯】 如果有人心生疑慮，認為『不應聽聞佛法』，並因此離開，這實際上是魔的事業，阻礙了聽聞般若波羅蜜多等善行。第四部分，『彼時』等一頌，是指那些聽聞甚深佛法的人，在『彼時』，會發生阻礙講法和聽法的集會，以及妨礙正確修持的魔業。這是因為，當有人聽聞甚深佛法時，那些對佛法心懷憎恨的惡魔，會像被刺扎一樣痛苦，他們會擾亂持經者的心，通過各種方式阻礙人們如理地受持和思維甚深般若波羅蜜多，製造障礙。此外，還有許多未在此處提及的障礙會發生。總之，在受持甚深佛法時，任何阻礙它的因素都可以被視為魔的事業，因為阻礙本身就被稱為魔業。正如《虛空藏所問經》中所說：『善男子，凡是趨入不善法，捨棄善法，都是魔的事業。』 第二，魔業產生的原因。『珍寶價值』等一頌，如同無價珍寶難以獲得，一旦獲得並持有，常常會受到貪婪的敵人等的侵害。同樣，諸佛的甚深般若波羅蜜多之法也極難值遇，因為需要圓滿的福德才能獲得，所以也常常會受到侵害。第三部分，關於障礙在何處產生，以及佛陀如何守護免受障礙。首先，『新入大乘』等三句，是指那些新進入大乘、智慧淺薄的眾生，這種極其稀有和甚深的珍寶之法，能夠使人超越魔境，對於那些尚未獲得、尚未被掌控的人，魔會伺機制造障礙。
【English Translation】 If someone becomes doubtful, thinking 'I should not listen to the Dharma,' and leaves, this is actually the work of Mara, hindering the hearing of Prajnaparamita and other virtuous deeds. The fourth part, 'At that time' etc., refers to those who listen to the profound Dharma. 'At that time,' there will occur the work of Mara that hinders the assembly for teaching and listening to the Dharma, and obstructs the correct practice. This is because, when someone listens to the profound Dharma, those evil demons who harbor hatred towards the Dharma will feel pain as if pricked by a thorn. They will disturb the minds of those who uphold the Sutras, and obstruct people from properly upholding and contemplating the profound Prajnaparamita through various means, creating obstacles. Furthermore, there are many other obstacles that are not mentioned here. In short, when upholding the profound Dharma, anything that hinders it can be regarded as the work of Mara, because the hindrance itself is called the work of Mara. As it is said in the 'Sutra Questioned by Akashagarbha': 'Good son, whatever enters into non-virtuous Dharma and abandons virtuous Dharma is all the work of Mara.' Second, the reason for the arising of Mara's deeds. 'Jewel Value' etc., just as priceless jewels are difficult to obtain, and once obtained and held, they are often harmed by greedy enemies, etc. Similarly, the profound Prajnaparamita Dharma of the Buddhas is also extremely rare to encounter, because it requires perfect merit to obtain, so it is also often harmed. Third part, regarding where obstacles arise and how the Buddha protects from obstacles. First, 'Newly entered the Great Vehicle' etc., refers to those beings who have newly entered the Great Vehicle and have shallow wisdom. This extremely rare and profound jewel-like Dharma, which enables one to transcend the realm of Mara, for those who have not yet obtained it and have not yet been controlled, Mara will seize the opportunity to create obstacles.
ྱུར༷་ཏེ་གླགས་རྙེད་པར་མཐོང་ནས་སོ། །གཉིས་པ། དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་སྟེ། འོ་ན་ཡུམ་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་དེ་ཙམ་འབྱུང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་རྫོགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ན། རིན་ཆེན་རྙེད་པའི་གང་ཟག་ཉམས་ཆུང་བ་ཁ་ཅིག་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བསྲུང་བ་ལྟར། ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་ཅིང་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དགོངས་ཉམས་མ་རྙེད་པ་དེ༷་དག༷་བར་ཆད་ཀྱི་གཡང་ 24-1-46b ས་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་ལ༷་བརྩོན་པའམ་སྦྱོར༷་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ད་ལྟའི་དད་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་གྱུར་པ་ལས་བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། མ་ཞིག་ན་བར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲུང་བར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་དཔེར་ན་མ༷་ཞིག༷་ན༷་བར༷་གྱུར༷་པ་ལ༷་བུ༷་ནི༷་མང༷་དུ་ཡོ༷ད་པ༷་དེ་ཀུན༷་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་ཞིང༷་མ་དེ༷་ལ༷་རིམ༷་གྲོ༷་བྱེ༷ད་པ་དེ༷་བཞིན༷་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཁ༷མས་ཀྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ཀྱང༷་། རང་རང་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ༷་དུ་གྱུར༷་པ་ཤེས༷་རབ༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ལ༷་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས༷་པ༷་ཉིད་དུ་མཛ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། ། 加行所作 བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས་བཤད་པ་ལ། རང་སྲས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་སྲས་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས། 生起菩薩事 དང་པོ་གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་ནས་བྱ་བ་ལ་འགོད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་ 24-1-47a འདིར་ཡང་གང༷་དག༷་འད༷ས་པ་དང༷་ད་ལྟར་གྱི་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་ཞིང་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང༷་ཇི་སྙེད་པ་དང༷་། མ༷་འོངས༷་པའི་དུས༷་ན༷་སངས་རྒྱས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ་དེ༷་དག༷་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཉིད་ལ༷ས་འབྱུང༷་བས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། 行菩薩功德事 གཉིས་པ་ལ་གཞི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཚུལ་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཛད་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ལམ་མཐའ་གཉིས་འགོག་པའི་ཚུལ་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ། 了基輪涅分法之加行 དང
【現代漢語翻譯】 伺機而動。第二，分為正文和以比喻說明兩部分。首先是十方諸佛等一句：如果般若經是最初的修行，那麼最初的修行會遇到如此多的魔障，菩薩修習般若波羅蜜多要圓滿是很難的。就像一些得到珍寶但能力弱小的人受到國王的保護一樣，十方世界的諸佛世尊以無礙的智慧之眼，對於最初修行此法，且未獲得超越魔境的證悟體驗者，努力從障礙的深淵中完全保護他們。然而，對於修行者來說，是否會受到障礙的阻礙，取決於他們前世的福德因緣和今生的信心等因素，以及是否成為佛加持的對象等各種情況。 第二，『若不壞等』一頌：諸佛護持的原因，譬如『若不壞，則為子所愛，母親會照顧他』一樣，十方世界的諸佛也同樣以智慧般若為母，時時加以關照。 第四，解釋加行所作：分為生起菩薩之事和將自子置於功德之事兩部分。 首先，『何者已逝』等兩句：如前所述，如果稱此為『佛母』，那麼如何成為『母』呢？就像世間母親生養孩子，並在生養后安排其工作一樣， 此處也是如此，無論是過去、現在十方世界的一切國土中的世間怙主諸佛世尊，還是未來將要出現的諸佛，都是從此般若波羅蜜多中產生，因此是三世諸佛之母。 第二，分為將基、輪涅之理置於修行，將果位一切智之事業置於修行，以及將道、邊二者止息之理置於修行三部分。 第一，
【English Translation】 Seizing the opportunity. Second, it is divided into two parts: the main text and the explanation by analogy. The first is one line, 'Buddhas of the ten directions, etc.': If the Prajna Sutra is the initial practice, then the initial practice will encounter so many demonic obstacles, and it is difficult for Bodhisattvas to complete the practice of Prajna Paramita. Just as some people who have obtained treasures but are weak are protected by the king, the Buddhas and World Honored Ones in the ten directions, with their unobstructed wisdom eyes, diligently protect those who initially practice this Dharma and have not obtained the experience of enlightenment beyond the realm of demons from the abyss of obstacles. However, whether a practitioner will be hindered by obstacles depends on various factors such as their past merits and present faith, as well as whether they become the object of Buddha's blessing. Second, 'If not destroyed, etc.' one verse: The reason why the Buddhas protect is like 'If not destroyed, then loved by the child, the mother will take care of him', the Buddhas of the ten directions also regard wisdom Prajna as their mother and always take care of her. Fourth, explaining the actions of application: divided into the matter of generating Bodhisattvas and placing one's own child in the matter of merit. First, 'Whoever has passed away' and other two sentences: As mentioned earlier, if this is called 'Buddha Mother', then how does it become 'Mother'? Just as a worldly mother gives birth to a child and arranges his work after giving birth, Here too, whether it is the Buddhas and World Honored Ones, the lords of the world, in all the lands of the ten directions in the past and present, or the Buddhas who will appear in the future, all arise from this Prajna Paramita, therefore it is the mother of all Buddhas of the three times. Second, it is divided into three parts: placing the principles of base, cycle, Nirvana into practice, placing the activities of the fruit of omniscience into practice, and placing the principles of stopping the two extremes of the path and edge into practice. First,
་པོ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་མཚན་ཐོབ་པ་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཏེ། འཇིག༷་རྟེན༷་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རང་གི་སྲས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྟོན༷་པ༷་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྐྱེ༷ད་བྱེ༷ད་ཀྱི་ཡུམ༷་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ལག་མཐིལ་ཏུ་བཞག་ 24-1-47b པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེད་དུ་བཀར་ཏེ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་གཞན༷་གྱི༷་སེམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་ནང་དུ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་གཡེང་བ་དང་ཆགས་བཅས་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གོམས་པའི་མཐུས་རང་གི་སྲས་ལ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་དང་། འཇིག༷་རྟེན༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང་རང༷༷་རྒྱལ༷་གྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། རྒྱལ༷་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དག་ནི་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅི༷ག་པ༷་ཉི༷ད་དེ༷། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས༷་པོ་དང་བྲལ༷་བའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དང་གཞན༷་དུ་ཡོད་པ་མི༷ན་པས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ནི་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པས༷་མཁྱེན༷་ཅིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། མཁས་པ་འཇིག་རྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ 24-1-48a སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མས་བུ་ལ་མིང་འདོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་ཐོབ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས༷་པ༷་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདིར་འཚོ་གཞེས་ཤིང་གན༷ས་སམ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་རུང༷་སྟེ། ཆོས༷་ཉི༷ད་སྐྱོན༷་མེ༷ད་པ་གང་ཞིག་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཀྱི་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་འདི༷་ནི་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གན༷ས་སྟེ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཡེ་ནས་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་འདི༷་ཡི་ཡིན་ལུགས་མ་ནོར་བར་བློས་རྗེས༷་སུ༷་རྟོགས༷་ཤིང་ནམ་ཞིག་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན།
【現代漢語翻譯】 第一部分，通過般若波羅蜜多精通世俗諦和勝義諦，以及通過證悟真如而獲得名號： 首先，『世間導師』等共有二頌半：世間，指的是蘊、界、處等諸法，般若波羅蜜多為自己的佛子們開示這些法的名言、因果、體性的自性如何。依靠著諸佛之母——般若波羅蜜多，諸佛才能像把新鮮的余甘子放在手掌中一樣照見諸法。此外，爲了成辦所化眾生的利益，特意區分：無量無邊的眾生，他們的心之行境，無論是內攝還是外散，無論是具貪還是離貪等等，都是無邊無際的，通過串習般若波羅蜜多的力量，（般若波羅蜜多）也能為自己的佛子們開示，這是開示世俗諦。 世間的五蘊真如、阿羅漢的真如、辟支佛的真如、以及佛子菩薩的真如，因為不是各自獨立存在的，所以是『一』。所有這些都因為遠離實有，所以不是彼此各異的，因此稱為『真如』。像這樣，通達一切法的實相，即真如，是如來所知，並且如實證悟的。 因此，通過這兩頌半的偈頌，總而言之，依靠般若波羅蜜多，一切二諦的法理都將被佛陀所照見。 第二部分，『智者世間』等有一頌：就像世間母親給孩子取名一樣，依靠勝者之母（般若波羅蜜多），才能獲得『如來』的名號。 精通真如的佛陀們，無論是在世間安住，還是入于涅槃，法性無有任何過失，被稱為諸法的空性，這是永不改變，任何人都無法擾亂的，像虛空一樣安住。菩薩們對於本自安住的真如，如實地以智慧隨行證悟，當證悟達到究竟之時。
【English Translation】 First part, mastering the two truths through Prajñāpāramitā and obtaining the title through realizing Suchness: Firstly, 'World Teacher' etc., there are two and a half stanzas: 'World' refers to all phenomena such as skandhas, dhātus, and āyatanas. Prajñāpāramitā reveals to her sons, the Buddhas, the nature of these phenomena, their conventional terms, causes and effects, and intrinsic essence. Relying on the mother of all Buddhas—Prajñāpāramitā—the Buddhas can see all phenomena as clearly as placing a fresh Emblica fruit in the palm of their hand. Furthermore, to accomplish the benefit of those to be tamed, it is specifically distinguished: countless sentient beings, their mental activities, whether internalized or externalized, whether with attachment or without attachment, etc., are all limitless. Through the power of familiarizing with Prajñāpāramitā, (Prajñāpāramitā) can also reveal to her sons, which is revealing the conventional truth. The Suchness of the five skandhas of the world, the Suchness of the Arhats, the Suchness of the Pratyekabuddhas, and the Suchness of the Bodhisattvas, because they are not independently existent, are 'One'. All of these, because they are devoid of inherent existence, are not different from each other, hence called 'Suchness'. Like this, understanding the reality of all phenomena, which is Suchness, is known by the Tathāgatas and realized as it is. Therefore, through these two and a half stanzas, in summary, relying on Prajñāpāramitā, all the principles of the two truths will be seen by the Buddha. Second part, 'The wise one in the world' etc., there is one stanza: Just as a mother in the world gives a name to her child, relying on the mother of the Victorious Ones (Prajñāpāramitā), one obtains the title 'Tathāgata'. The Buddhas who are wise in Suchness, whether they dwell in this world, or pass into Nirvāṇa, the Dharma-nature is without any fault, called the emptiness of all phenomena, which is immutable and cannot be disturbed by anyone, abiding like the sky. Bodhisattvas, for the Suchness that abides naturally from the beginning, truly realize it with wisdom, and when realization reaches its culmination.
དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའམ་རྟོགས་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ་ཞེས༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ལ་མཚ༷ན་དུ་གསོལ༷་བར་གྱུར༷་ཏོ། ། 果位遍知事業之加行 གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གང་ལ་གནས་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ 24-1-48b དགའ༷་བ་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་དགའ་བའི་ཚལ༷་ལྟ་བུ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་གནས་པ༷་སྟོབ༷ས་བཅུ༷་དང་ལྡན་པ་རྣམ༷་འདྲེན༷་སངས་རྒྱས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ནི་འདི༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་ཏེ༷། གང་ཞེ་ན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཚད་མེད་པ་སྡུག༷་བསྔལ༷་སྣ་ཚོགས་དང་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་ལ༷ས་ཡོངས༷་སུ་འདོན༷་ཀྱང༷་། སངས་རྒྱས་དེ༷་དག༷་ལ་ནམ༷་ཡང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་འགྱུར༷་བ༷་ནི་མེ༷ད་དེ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་མཛད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་མིན་ཚར་གཅོད་པ་དང་། ལམ་ཡང་དག་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་སེང་གེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང༷་གེ༷་ནི་གངས་ཀྱི་རི༷་སུལ༷་ལ་བརྟེན༷་ནས༷་གཞན་སུ་ལའང་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་པར༷་གནས་ཏེ་རི༷་དྭགས༷་ཕྲ༷་མོ༷་མང༷་པོ་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་ང་རོའི་སྒྲ༷་སྒྲོགས༷་པ་ལྟར༷། མི༷་ཡི༷་སེང༷་གེ༷་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟེན༷་ནས༷། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མུ༷་སྟེག༷ས་ཅ༷ན་མང༷་པོ་དག་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང༷་སྒྲོགས༷་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ 24-1-49a དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ནམ༷་མཁར༷་གན༷ས་པ༷་ཉི༷་མའི༷་འོ༷ད་ཟེར༷་གྱིས་ནི༷་ས༷་འདི༷་ལ་རླན་བག་ཡོད་པ་རྣམས་སྐེམ༷་པར༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གཟུགས༷་རྣམས་ཀྱང༷་རབ༷་ཏུ༷་སྟོན༷་པ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཆོས༷་ཀྱི་རྒྱལ༷་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས་སྲི༷ད་པར་སྲེད་པའི༷་ཆུ༷་ཀླུང༷་སྐེམ༷ས་ཤིང༷་ཤེས་བྱའི་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱང༷་ཡང་དག་པར་ར༷བ་ཏུ༷་སྟོན༷་པར་མཛད་དོ། ། 離二邊之道加行 གསུམ་པ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ་ལ་དོན་དང་དཔེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཟུགས༷་རྣམ༷ས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་མི༷་མཐོང༷་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བ༷་དག༷་ཀྱང༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་འདུ༷་ཤེས༷
【現代漢語翻譯】 因此，由於如實地行進或證悟，佛陀被稱為『如來』（Tathāgata）。 果位遍知事業之加行 二、將果位遍知與般若聯繫起來的方法：有兩種方式，一是依靠般若成就二利，二是特別爲了利益他人而說法。 第一，『智慧度』等一頌：安住于智慧度，便會生起無漏的無量喜悅，如同安住于天界的喜悅園林。因此，具有十力（Daśabala）的導師佛陀們的行境就是這樣，即便是將無量眾生從各種痛苦和三惡道中完全解脫出來，佛陀們也永遠不會對眾生產生執著，因為他們以無緣大悲恒常遍佈，以任運自成的利他事業來教法等等。 第二，有兩種方式：一是斷除非道，二是宣說正道。 第一，例如獅子等一頌：例如，獸中之王獅子，依靠雪山的隱蔽處，無所畏懼地安住，使眾多弱小的野獸感到恐懼，併發出吼叫。同樣，人中獅子佛陀，依靠甚深空性的智慧度，使眾多執著于自我的外道感到恐懼，並在世間宣說神聖的佛法之音。 第二，例如虛空等一頌：例如，在虛空中，太陽的光芒能夠曬乾大地上的濕氣，並清晰地顯現萬物。同樣，法王，佛法的太陽，薄伽梵佛陀，依靠如同虛空般的智慧度，能夠曬乾對輪迴的貪戀之水，並如實地顯現一切所知之法。 離二邊之道加行 三、關於（般若）遠離二邊之道：分為道的體性和作用兩方面。首先是道的體性，又分為意義和比喻兩部分。第一部分：『色不顯現』等一頌：由於色等諸法沒有自性，因此是不可見的，或者說是無所緣的。同樣，受等也都是不可見的，想……
【English Translation】 Therefore, Buddhas are called 'Tathāgata' because they proceed or realize things as they are. The additional practice of the omniscient activity of the resultant state. 2. How to connect the resultant omniscient with Prajñāpāramitā: There are two ways, one is to accomplish the two benefits by relying on Prajñāpāramitā, and the other is to teach the Dharma specifically for the benefit of others. First, 'Wisdom Perfection' and other verses: Abiding in the Perfection of Wisdom, limitless joy free from outflows arises, like abiding in the pleasure garden of the gods. Therefore, the realm of activity of the Buddhas, the teachers with the ten powers (Daśabala), is like this: even if they completely liberate countless sentient beings from various sufferings and the three lower realms, the Buddhas will never have attachment to sentient beings, because they constantly pervade with impartial great compassion, and spontaneously accomplish the activity of teaching the Dharma, etc. Second, there are two ways: one is to cut off non-paths, and the other is to proclaim the correct path. First, for example, the lion and other verses: For example, the lion, the king of beasts, relies on the hidden places of the snow mountains, dwells without fear, makes many weak beasts afraid, and roars. Similarly, the Buddha, the lion among men, relies on the profound Perfection of Wisdom of emptiness, makes many heretics who cling to self afraid, and proclaims the sound of the sacred Dharma in the world. Second, for example, the sky and other verses: For example, in the sky, the rays of the sun can dry up the moisture on the earth and clearly reveal all things. Similarly, the Dharma King, the sun of Dharma, the Bhagavan Buddha, relying on the Perfection of Wisdom like the expanse of the sky, can dry up the water of craving for samsara and also clearly reveal all knowable dharmas. Additional practice of the path that is free from the two extremes. 3. Regarding the path of (Prajñāpāramitā) that is free from the two extremes: It is divided into two aspects: the nature of the path and its function. First, the nature of the path is divided into two parts: meaning and metaphor. The first part: 'Form does not appear' and other verses: Because form and other dharmas have no self-nature, they are invisible, or without an object of focus. Similarly, feeling and so on are also invisible, perception...
་མཐོང༷་བ༷་མེ༷ད་ལ༷་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང༷་ལ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ་དང༷་སེམ༷ས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡི༷ད་ཅེས་བྱ་བའི་གཞི་ཅི་ཡང་མཐོང༷་བ་མེ༷ད་པ༷་སྟེ། འདི་ལ་འདས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་མ་འོངས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ད་ལྟ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའམ་མིང་གི་ 24-1-49b རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་འབྲེལ་བ་གཞན་ནས་བཤད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལྟར་སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔས་མཚོན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཅི་དང་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་མཐོང་བ་འདི༷་ནི༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣལ་མ་མཐོང༷་བ་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་ཏེ་མིག་སྐྱོན་མེད་པས་རབ་རིབ་མ་མཐོང་བ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་དེའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་བདག་གིས་ནམ༷་མཁའ༷་མཐོང༷་ངོ་ཞེས༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་ཚིག༷་ཏུ༷་རབ༷་ཏུ་བརྗོ༷ད་པ༷་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ནམ༷་མཁའ༷་ཇི༷་ལྟར༷་མཐོང༷་ཞེས་སྨྲ་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་ན་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་བརྗོད་པའི་དོན༷་འདི༷་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ར༷ང་གིས་བརྟག༷་པར༷་གྱིས༷་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་ལ་ནམ་མཁའ་ 24-1-50a མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང༷་བ་ཞེས་པ༷་ཡང༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་དམིགས་པའམ་མ་མཐོང་བ་ལ་ཆོས་མཐོང་བའོ་ཞེས་དེ༷་བཞི༷ན་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་གང་མཐོང༷་བ༷་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཡུལ་གང་མཐོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་བྱེད་ན་མཐའ་གང་དུའང་མ་དམིགས་ལ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་མཐའ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོ༷ང་བ༷་ལ་དཔེ༷་གཞན༷་གྱིས༷་ནི༷་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྙད༷་པར༷་ནུ༷ས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བ་དང་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་དེའི་བྱེད་ལས་ལ། ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་དང་། ལམ་གོལ་བ་ལས་ཐག་བསྲིང་ཚུལ་གཉིས། དང་
【現代漢語翻譯】 未見心識，亦未見心。安住于真如，於何境界，不見所謂『識』、『心』、『意』之基。於此，從過去心、未來識、現在意之角度，如是言說或以名相之類別而說，此關聯於其他處已述。耶謝扎（Yeshe Zhabs）則如廣為人知般，說心為阿賴耶識，意為染污意，識為六入識。如是，以五蘊代表，因一切法皆無所緣，故於何者之體性亦未見，此乃見諸法之真實自性。如來如是開示，如無眼疾者不見翳障，即是見翳障之自性。 第二，『如見虛空』等一頌。若問：未見之見，其譬如何？世間眾生雖有『我見虛空』之念，亦有如是之語，然若問『如何見虛空』，則無能答者。因虛空無可見之形狀與顏色，若無入眼之物，則如是思念與言說，其義為何？當自審之。僅不見有形之法，便言見虛空，當如是領會。如是，所謂『見諸法之真如』，亦是智慧之眼知諸法皆無自性，於何者之體性亦不執著或不見，此乃見法。如來如是開示。 世間所謂『見』，皆是能見者以何見所見之物而立名。然此不見任何邊際，亦未見任何戲論之相之見，僅以見虛空之譬喻略作開示。然真實而言，此乃超越有無、是非等一切邊際之法界，由各自證悟之智慧所見。此見無法以其他譬喻來比擬，因其不可思議，超越譬喻、理證等之衡量與計數。第二，論及此道之作用，包含道果之功德總集，以及遠離歧途之方法。
【English Translation】 Without seeing mind or consciousness, and without seeing the mind itself. Abiding in Suchness, in what realm is there no basis for seeing what is called 'consciousness,' 'mind,' and 'intellect'? Here, from the perspective of past mind, future consciousness, and present intellect, it is spoken of in this way or described by categories of names, as explained elsewhere. Yeshe Zhabs, as is widely known, says that mind is the Alaya consciousness, intellect is the afflicted intellect, and consciousness is the six entering consciousnesses. Thus, represented by the five skandhas, because all phenomena are without object, and therefore not seeing the nature of anything, this is seeing the true nature of all phenomena. The Tathagata taught this, just as one without eye disease does not see a haze, which is seeing the nature of the haze. Second, 'Like seeing the sky,' etc., is one verse. If asked, 'What is the analogy for seeing the unseen?' Although sentient beings in the world have the thought 'I see the sky,' and there are such words, if asked 'How do you see the sky?' no one can answer. Because the sky has no shape or color to be seen, if there is nothing that enters the eye, then what is the meaning of such thoughts and words? You should examine it yourself. Merely not seeing any form, one speaks of seeing the sky; this should be understood. Likewise, the so-called 'seeing the Suchness of all phenomena' is that the eye of wisdom knows that all phenomena have no inherent existence, and does not cling to or see the nature of anything; this is seeing the Dharma. The Tathagata taught this. What is called 'seeing' in the world is named by what the seer sees with what. But this seeing, which does not cling to any extreme and does not see any elaboration, is only briefly shown by the example of seeing the sky. But in truth, this is the Dharmadhatu that transcends all extremes such as existence and non-existence, right and wrong, seen by the wisdom of individual self-awareness. This seeing cannot be compared to other metaphors, because it is inconceivable, beyond the measure and count of metaphors, reasoning, and so on. Second, regarding the function of this path, it includes the collection of the qualities of the path's fruit and the method of distancing from straying paths.
པོ་ལ་བློན་པོའི་དཔེས་མཛད་པ་ཀུན་བྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་ 24-1-50b པོའི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་གིས་དེ་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང༷་གིས༷་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ༷་ལྟར༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་མཐོང༷་བ༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོས༷་ཐམས་ཅད་ཀུན༷་མཐོང༷་བ༷་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱལ༷་པོ༷་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བཏང༷་སྙོམས༷་སུ་འདུག༷་ཅིང༷་བློན༷་པོ༷་མཆོག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཀུན༷་བྱེ༷ད་པ་ལྟ༷ར། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་མཛ༷ད་པ་དང༷་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེ༷ད་དེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས་ནའོ། །གཉིས་པ། རྒྱལ་པོ་གྲོང་དུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ༷་པོ༷་ཆེན་པོ་ནི་གྲོང༷་ཁྱེར་དག་ཏུ༷་མི༷་འགྲོ༷་ཞིང་ཡུལ༷་འཁོར༷་ཆེན་པོ་གཞན་རྣམས་སུའང་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷་རང༷་གི༷་ཡུལ༷་ཕོ་བྲང་དེ་ན་གནས་བཞིན་དུ་འདུག་ནས༷་དཔྱ་ཁྲལ་ལ་སོགས་པའི་འདུ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཚུར་སྡུད༷་པ༷་ལྟར༷་དུ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས༷་ཉི༷ད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ནི་ 24-1-51a མི་གཡོ་ཞིང་གནས་གཞན་གང༷་དུ༷འང༷་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་དེར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་སངས༷་རྒྱས༷་པའི་ས༷་ཡི༷་ཡོན༷་ཏན༷་གང༷་ཡི༷ན་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་སྡུད༷་པ་ནི་བྱ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། གང་ལ་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ལ༷་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་དང་དེའི་སྲས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ལ་དད་པ་དང་འདོད་པའི་ད༷ད་པ་མི་ལྡོག་པའི་བརྟན༷་པ་ཡོ༷ད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ༷་བས༷མ་པས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྦྱོར༷་བས་ནན་ཏན་བྱེད་པ༷་དེ་ལ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཚང་བས་ན་དེ་དག་ལམ་གོལ་བ་ཉན༷་ཐོས༷་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་པར་བྱས༷་ནས༷་སྲིད་ཞིའི་སྒྲིབ་པས་ཟིལ༷་གྱིས༷་མི༷་ནོན༷་པ་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་མྱུར༷་དུ༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་དད་པ་ནི་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཤེས་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ 24-1-51b དང་མ་ལྡན་ན་ལམ་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་དག
【現代漢語翻譯】 譬如大臣般成辦一切（事業）者，譬如國王般聚集一切功德者，共有兩種譬喻。第一種譬喻：『以何如是』等一句偈頌。菩薩以任何方式也無法見到所緣之境，卻能以智慧之眼照見，因此能照見一切法，並由此獲得偉大的事業。譬如國王無須辛勞，安然處之，而由賢臣代為處理國王的一切事務。同樣，諸佛的事業以及聲聞眾的功德之法，所有這一切，都依賴於無分別的般若波羅蜜多而得以成辦。如果具備了證悟無我的智慧，那麼所有解脫之道都能輕易成就，否則便無成就之法。因此，第二種譬喻：『國王于城中』等一句偈頌。譬如偉大的國王不親自前往城市或其他廣闊的國土，而是安居於自己的王宮之中，便能如是收攏所有的賦稅等。同樣，菩薩相續中的甚深法性，不會動搖，也不會前往任何其他之處。憑藉證悟此法性的力量，便能聚集諸佛之地的所有功德，這是極其稀有之事。 第二部分包含教義和解釋兩方面。首先，『於何如來』等一句偈頌。對於如來及其子菩薩們，懷有堅定不移的信心和渴望，並且精進修持能使菩薩成佛的殊勝般若波羅蜜多，那麼，由於具備了方便與智慧二者，他們便能遠遠超越聲聞和獨覺二地，迅速獲得不被輪迴和寂滅之障所勝伏的殊勝佛果。因此，對殊勝大乘的信心是最初的入門，而智慧能使如信心般的果實不退轉。這裡主要闡述了方便與智慧二者，因為初學者即使有信心，如果缺乏般若波羅蜜多，也可能會從道上退轉。甚深般若波羅蜜多的利益在於...
【English Translation】 Like a minister who accomplishes all (activities), like a king who gathers all virtues, there are two analogies. The first analogy: 'By what means' etc., one verse. A Bodhisattva who does not see any aspect of the object of focus, but sees with the eye of wisdom, thus sees all dharmas, and thereby obtains great deeds. Just as a king remains at ease without effort, while an excellent minister performs all the king's duties. Similarly, all the deeds of the Buddhas and the qualities of the Shravakas are accomplished by relying on the non-conceptual Prajnaparamita. If one possesses the wisdom that realizes selflessness, then all paths to liberation are easily accomplished, otherwise there is no way to accomplish them. Therefore, the second analogy: 'The king in the city' etc., one verse. Just as a great king does not go to cities or other vast lands, but remains in his own palace, and thus gathers all taxes and so on. Similarly, the profound Dharma-nature in the continuum of a Bodhisattva does not waver and does not go to any other place. By the power of the Dharma-nature in the continuum of whoever realizes it, all the qualities of the Buddha-lands are gathered, which is a wonderful thing. The second part contains both teachings and explanations. First, 'To whom the Tathagata' etc., one verse. To those who have unwavering faith and desire for the Tathagatas and their sons, the Bodhisattvas, and who diligently practice the supreme Prajnaparamita, which enables Bodhisattvas to become Buddhas, then, because they possess both skillful means and wisdom, they will far surpass the two grounds of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and quickly attain the supreme Buddhahood that is not overcome by the obscurations of samsara and nirvana. Therefore, faith in the supreme Mahayana is the initial gateway, and wisdom ensures that the fruit, like faith, does not decline. Here, the main emphasis is on these two, skillful means and wisdom, because even if a beginner has faith, if they lack Prajnaparamita, they may fall away from the path. The benefit of the profound Prajnaparamita lies in...
ོངས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་ཕྱིན་ཆད་དད་པ་མི་འཕྲོག་པ་ཐོབ་ནས་ལམ་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་རྒྱས་བཤད་ལ། ཆུར་བྱིང་བ། བུམ་པ་གསར་པ། གྲུ་འཛུགས་པ། རྒས་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་དཔེ་དོན་གཉིས་རེས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱ༷་མཚོར༷་འཇུག༷་པའི༷་མི་དག་གི་གྲུ༷་ནི༷་ཆག༷་སྟེ་ཞིག་པར་གྱུར༷་ལ༷། དེར་མི༷་གང༷་ཞིག་རོ༷འམ༷་རྩྭའ༷མ༷་ཤིང༷་ནི༷་མི༷་འཛིན༷་པ༷་རང་གར་ལུས་པ་དེ་དག་ཆུ༷་ཡི་དབུས༷་སུ་འཇིག༷་པ༷་སྟེ་འཆི་བར་འགྱུར༷་བས༷་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་ལ། གང༷་ཞིག་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན༷་པ༷་དེ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱ༷་མཚོའི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ད༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ལ་སྤྲོ་བའི་དང༷་བ༷་ཐོབ༷་པ༷་གང༷་ཞིག༷་ནི༷། རྫོགས་བྱང་དེའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ༷་ལ་དང་བས་རྗེས༷་སུ༷་མི༷་འཇུག༷་པ་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པ་མིན༷་ནོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ༷་བ་དང་རྒ༷་བ་དང་འཆི༷་ 24-1-52a བ་དང་མྱ༷་ངན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྦ༷་བས༷་འཁྲུགས༷་པ༷་ཡི༷་འཁོར༷་བའི༷་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དེར༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ༷་འཁོར༷་བར་གྱུར༷་པ༷་གང༷་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར༷་གྱུར་ན༷། དངོས༷་པོའི༷་རང༷་བཞིན༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་མཁས༷་ཤིང༷་དོན༷་དམ༷་པ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ༷་དག༷་གི་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་ཀྱི༷་ཡོན༷་ཏན༷་དེ་དག་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར་ན༷་མཆོག༷་ཏུ༷་རྨད༷་དུ་བྱུང༷་བའི་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་མྱུར༷་དུ་རེག༷་སྟེ་དཔེར་ན་མི་གང་དག་ཤིང་སོགས་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ།དཔེར༷་ན༷་མི་ལ༷་ལ༷ས་རྫ༷་སོ༷་མ༷་བཏང༷་བར་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན༷། བུམ་པ་དེ་སྲ་བའི་ཆ་ཉ༷མས་ཆུང༷་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་མྱུར༷་དུ༷་འཇིག༷་པར༷་རིག༷ས་པར༷་བྱ༷འོ། །སོ༷་བཏང༷་བའི་བུམ༷་པར༷་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ༷་དུ་བུམ༷་པ་དེ་འཇིག༷་པར་དོགས་པ༷་ཡི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་བདེ༷་བར༷་སླར་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ 24-1-52b ཆུབ་ལ་དང་འདོད་ཀྱི་ད༷ད་པ༷་མང༷་བའམ་ཆེན་པོར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་ཉ༷མས་ན༷
【現代漢語翻譯】 一旦進入這種狀態，獲得了不退轉的信心，就不可能從道上退失。第二，詳細解釋這個道理。用水浸泡、新瓶、造船、衰老這四個比喻來分別說明，每一個比喻都包含比喻和意義兩個方面。第一，例如大海等三句偈頌：例如，進入大海的人，他們的船隻破裂損壞，在那裡，無論誰抓住屍體、草或樹木，都不會被抓住而獨自留下，這些人會在水中毀滅，也就是死亡，無法到達大海的岸邊。而那些抓住樹木等物的人，依靠它們就能到達大海的彼岸。同樣，那些爲了圓滿菩提而努力，具有信心並獲得歡喜的人，如果他們不以恭敬心跟隨成為圓滿菩提之路的般若波羅蜜多（智慧到彼岸，梵文：Prajñāpāramitā，梵文羅馬擬音：Prajñāpāramitā，漢語字面意思：智慧的完成）——諸佛之母，就無法觸及正覺的果位。像這樣，在充滿生、老、病、死和各種悲傷的輪迴大海中，那些總是輪迴的人，如果被證悟無自性的般若波羅蜜多所完全掌握，就能精通事物的真實本性，並能揭示甚深之義。因此，那些爲了圓滿菩提而努力的人，如果他們的信心等方便之功德被無所緣的智慧所完全掌握，就能迅速觸及極其殊勝的如來正覺，就像那些抓住樹木等物的人到達大海的彼岸一樣。第二，例如有些人等兩句偈頌：例如，如果有人不加灰泥就用水浸泡，由於瓶子堅固的部分減少，很快就會損壞。如果用水浸泡已經加了灰泥的瓶子，那麼在前往目的地的路上，瓶子就不會有損壞的危險，而是安全地回到自己的家中。同樣，如果菩薩對圓滿菩提具有強烈的信心和渴望，但如果他們偏離了實現它的道路——般若波羅蜜多，那麼
【English Translation】 Once one has entered this state and obtained unwavering faith, it is impossible to fall away from the path. Secondly, to elaborate on this principle, the four analogies of being submerged in water, a new vase, building a boat, and aging are used to illustrate, each with two aspects: analogy and meaning. First, for example, the three verses beginning with 'Like the ocean': For example, those who enter the ocean, their boats break and are destroyed. There, whoever clings to a corpse, grass, or tree, will not be held and will be left alone. These people will perish in the water, that is, die, and will not reach the shore of the ocean. But those who cling to trees and the like, relying on them, will reach the other shore of the ocean. Similarly, those who strive for perfect enlightenment, possessing faith and obtaining joy, if they do not follow with reverence the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), the mother of the Buddhas, which is the path to perfect enlightenment, they will not touch the enlightenment of the Sugata (Buddha). Like this, in the great ocean of samsara (cyclic existence) agitated by the waves of birth, old age, death, and various sorrows, those who are always revolving, if they are completely seized by the supreme Prajñāpāramitā that realizes selflessness, they will become skilled in the true nature of things and will be able to reveal profound meaning. Therefore, if those who strive for perfect enlightenment, their qualities of skillful means such as faith are completely seized by wisdom without object, they will quickly touch the supremely wonderful enlightenment of the Sugata, just as those who cling to trees and the like obtain reaching the other shore of the ocean. Second, for example, the two verses beginning with 'Like some people': For example, if someone soaks a vase in water without plastering it with clay, because the solid part of the vase is diminished, it is likely to break quickly. If a vase that has been plastered with clay is soaked in water, then on the way to its destination, there is no fear of the vase breaking, but it will safely return to its own home. Similarly, if a Bodhisattva has strong faith and desire for perfect enlightenment, but if they deviate from the path to achieving it—Prajñāpāramitā, then
་མྱུར༷་དུ༷་མ༷་རུང༷ས་པ་སྟེ་ལམ་དམན་པ་སོགས་སུ་ལྟུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར༷་རོ། །ད༷ད་པ༷ས་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ་དད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན༷་ཉན་རང་གི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་རོ། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་བཅོས་ལེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱུ་དང་ཆགས་ཚད་ཟག་ལྷན་སོགས་བཟོ་བཅོས༷་ལེགས༷་པར་མ༷་བྱས༷་པའི་གྲུ༷་དེ་ནི༷་རྒྱ༷་མཚོའི༷་ནང༷་དུ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་ཤིང༷་ཚོང༷་པ༷་རུ་བཅས༷་ཏེ༷་འཇིག་པའམ་ཆུད་ཟ་བར༷་འགྱུར༷་ལ། གྲུ༷་དེ༷་ལེགས༷་པར༷་བརྟག་ནས་བཅོས༷་ལེགས༷་པོ་བྱས༷་པ་དང༷་ལྡན༷་པར་གྱུར༷་ན༷། གྲུ་དེ་ནི་མི༷་འཇིག༷་མི་ཉམས་པར་ཚོང་པ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་པར༷་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམས་ཀྱི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་ད༷ད་པ༷ས་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ་བསྒོས༷་ཀྱང༷་། ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་པ་མེ༷ད་ན༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་ཆོས་ལ༷ས་ནི༷་མྱུར༷་དུ་ཉ༷མས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དད་ལྡན་དེ༷་ཉི༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་ 24-1-53a རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་དང་ལྡན༷་ན༷་ལམ་དམན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ༷་སྨས༷་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་མ༷་ཉ༷མས་པར་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །བཞི་པ། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་ལོ༷་བརྒྱ༷་ཉི༷་ཤུ༷་ལོན༷་ཏེ༷་ཚེ་ཚད་མཐར་ཐུག་པས་རྒས༷་ཤིང༷་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་བར་གྱུར་པའི་མི༷་དེ་སྟན་ལས་ལངས༷་པར་བྱས་ཀྱང༷་བད༷ག་ཉི༷ད་ཀྱི་ནུས་པས་གནས་གཞན་དུ་འགྲོ༷་བར༷་ནུས༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷་དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་དེ༷་ནི༷་གཡས༷་གཡོན༷་གཉི༷ས་ནས༷་མི༷་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས༷་རྟེན༷་པར་བྱས༷་ན༷་ལམ་དུ་འགྱེལ༷་བའི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་གང་འདོད་པའི་གནས་སུ་བདེ༷་བླག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེ༷ས་རབ༷་སྟོབ༷ས་ཆུང༷་བ༷་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་ལ་རབ༷་ཏུ༷་ཞུགས༷་པར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་བར༷་དུ༷་རབ་ཏུ་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་ལ། གང་ཟག་དེ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་རྒྱུད་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་དང༷་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན། ལམ་ལས་མི༷་ཉ༷མས་པར་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། ། 說緣善知識 ལྔ་པ་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལ། བརྟེན་བྱ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ། རྟེན་པ་པོ་སློབ་མ་བཤད་པ་གཉིས། 說所依善知識 དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་ 24-1-53b གཉེན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཚུལ་དང་། བཤ
【現代漢語翻譯】 會迅速墮落，即會墮入小乘道等，從而從大乘道中退轉。 以信心攝持智慧，即以具足信心的智慧波羅蜜多，完全掌握那個人相續，就能遠遠超越聲聞和緣覺二地，最終獲得無上菩提。 第三，譬如修繕良好等二頌：譬如，未經良好修理的船隻，其結構和接縫處存在漏洞，裝載著貨物和商人，就會在海洋中沉沒或損毀。如果經過仔細檢查並修繕良好，那麼這艘船隻就不會沉沒或損壞，而是會安全地將商人和貨物運送到海洋的彼岸。同樣，如果菩薩雖然以信心調伏自相續，但如果沒有依靠智慧波羅蜜多，就會迅速從無上菩提之法中退轉。然而，如果這位具信者具備殊勝的智慧波羅蜜多，就不會受到小乘道的過失所染污，也不會從大乘道中退轉，最終將會證得勝者的菩提。 第四，一百二十歲等二頌：譬如，一位活到一百二十歲，壽命已盡而衰老痛苦的老人，即使被扶起來，也無法依靠自己的力量走到其他地方，因為他已經衰老體弱。如果這位老人左右有強壯的人攙扶，就不會有跌倒的危險，可以輕鬆地到達他想去的地方。同樣，如果一位菩薩的智慧力量不足以證悟實相，即使他已經進入無上菩提道，也會在未獲得果位之前退轉。如果這個人相續被信心等方便和證悟無我的殊勝智慧完全掌握，就不會從道中退轉，最終將會證得如來的菩提。 說緣善知識 第五，依止具緣分的善知識，包括：所依止的善知識，以及能依止的弟子兩方面。 說所依善知識 首先，需要依止具足功德的善知識的方式，以及如何宣說善知識的功德。
【English Translation】 will quickly fall, that is, will fall into the Hinayana path, etc., and thus regress from the Mahayana path. With faith holding wisdom, that is, with the wisdom paramita that possesses faith, if one completely grasps the continuum of that person, one will far surpass the two grounds of Hearers and Solitary Realizers, and ultimately attain unsurpassed Bodhi. Third, for example, 'well repaired' etc., two verses: For example, a boat that has not been well repaired, with leaks in its structure and seams, loaded with goods and merchants, will sink or be destroyed in the ocean. If it is carefully inspected and well repaired, then this boat will not sink or be damaged, but will safely transport the merchants and goods to the shore of the ocean. Similarly, if a Bodhisattva subdues his own continuum with faith, but does not rely on the wisdom paramita, he will quickly regress from the Dharma of unsurpassed Bodhi. However, if this faithful person possesses the excellent wisdom paramita, he will not be defiled by the faults of the Hinayana path, nor will he regress from the Mahayana path, and will eventually attain the Bodhi of the Victorious Ones. Fourth, 'one hundred and twenty years' etc., two verses: For example, an old man who has lived to one hundred and twenty years, whose lifespan is exhausted and is old and suffering, even if he is helped up, he cannot rely on his own strength to go to other places, because he is old and weak. If this old man is supported by strong people on both his left and right sides, there will be no danger of falling, and he can easily go to the place he wants to go. Similarly, if a Bodhisattva's wisdom power is insufficient to realize reality, even if he has entered the unsurpassed Bodhi path, he will regress before obtaining the fruit. If this person's continuum is completely grasped by faith and other skillful means and the excellent wisdom that realizes selflessness, he will not regress from the path, and will eventually attain the Bodhi of the Tathagatas. Explaining the Virtuous Friend as the Basis Fifth, relying on a virtuous friend with whom one has a connection, including: the virtuous friend to be relied upon, and the disciple who is able to rely. Explaining the Virtuous Friend as the Object of Reliance First, the way in which one should rely on a virtuous friend who possesses qualities, and how to explain the qualities of a virtuous friend.
ེས་གཉེན་དེས་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བརྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཀྱི༷་སར༷་གན༷ས་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་གང༷་ཞིག །གཞན་དོན་དང་རྫོགས་བྱང་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པའི་ལྷག༷་པའི༷་བས༷མ་པས༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས༷་པ༷་ཡི་སློབ༷་མ༷་བཟང༷་པོ༷་བླ༷་མ༷་ལ་གུས༷་པ་དང་ལྡན༷་པ་དེ༷་དག༷་གིས༷། ལྟ་སྤྱོད་བཟང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགོངས་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པའི་བླ༷་མ༷་མཁས༷་པ༷་རྣམ༷ས་ལ༷་རྟག༷་ཏུ༷་བསྟེན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་དག་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྟེན་པར་གདམས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མཁས༷་པའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་སྟེ་བཤེས་གཉེན་དེ༷་དག༷་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི་རྗེས༷་སུ༷་སྟོན༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས༷་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐོབ་པ་ནི་དགེ༷་བའི༷་བཤེ༷ས་གཉེན༷་ལ༷་རྟེན༷་པར་གྱུར་ཏོ༷་ཞེས༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་གྱི༷་མཆོག༷་མངའ༷་བ་རྒྱལ༷་བ༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ༷་སྐ༷ད་གསུ༷ངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ལམ་ 24-1-54a སྒོམ་པ་དང་བསམ་པ་དང་ཐོས་པ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། ཐོས་པ་དེ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་ལ། གདམས་པ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་གཉིས། དང་པོ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ལ་གདམས་ངག་འདོམས་པ་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བའི་ལམ་རྒྱུད་ཚོད་དང་འཚམས་པར་སྟོན་དགོས་ཏེ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང་བཟོ༷ད་པ་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བརྩོན༷་འགྲུས༷་དང༷་བས༷མ་གཏན༷་ཤེས༷་རབ༷་རྣམས་ལ་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་གྱིས༷་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ལ། ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང༷་པོའི་དངོས་པོར༷་ཞེན༷་ནས༷་དེ་ལ་མཆོག༷་གམ་ལྷག་པར་མངོན་ཞེན་གྱིས་འཛིན༷་པར་མ༷་བྱེ༷ད་ཅི༷ག །དེ་ཅི
【現代漢語翻譯】 善知識開示教言的方式有兩種：第一種是正說，以及必須如此依賴的兩個理由。 第一，'菩薩等'，共一個偈頌。 如此，安住在菩薩最初事業之位，何為最初的事業？ 懷著為利他和圓滿菩提的增上意樂，以希求佛陀殊勝菩提的道和果的方式，進入的良善學徒，應以恭敬心，恒常依止具足正見正行，且能宣說大乘宗義的賢善上師。 第二，'為何呢'等，共一個偈頌。 為什麼慇勤勸導初入大乘者要依止殊勝善知識呢？ 因為通達大乘道和果的一切功德，都源於善知識。 善知識能開示通往大乘的般若波羅蜜多。 因此，獲得諸佛之法，依賴於善知識。 具足一切功德之勝者、圓滿正等覺佛陀如是說。 如此，善巧方便的道，修、思、聞，前者依賴於後者。 聽聞也依賴於善知識。 第二，開示教言的方式：開示教言的方式，以及讚歎如此開示的功德，二者。 第一，'佈施和戒律等'，共一個偈頌。 如此，對於新入大乘者，在教誡時，必須開示方便和智慧雙運，且與根器相符的道。 勸導說：你應進入成為勝者之道的六度，即佈施、戒律、忍辱、精進、禪定、智慧，以具足加行、正行、結行的形式，將一切善根，以希求一切種智的作意，迴向究竟的大菩提。 這是在方便方面的教誡。 所謂的所求之究竟大菩提，也不應執著於色等蘊的實有，不應特別執著於它。 這是為什麼呢？
【English Translation】 There are two ways in which a spiritual friend shows instructions: the first is the actual teaching, and the second is the two reasons why one must rely on it in that way. First, 'Bodhisattva etc.,' one verse. Thus, those who abide in the position of the first action of a Bodhisattva, what is the first action? Those good students who have entered with an intention to seek the path and fruit of the supreme enlightenment of the Buddha with an extraordinary intention particularly focused on benefiting others and perfect enlightenment, should always rely on wise spiritual friends who have good views and conduct and are able to show the meaning of the Great Vehicle with respect. Second, 'Why is it so?' etc., one verse. Why is it that those who have entered the Great Vehicle are earnestly advised to rely on a holy spiritual friend? Because all the qualities of being skilled in the path and fruit of the Great Vehicle come from that spiritual friend, and that spiritual friend shows this Perfection of Wisdom, which is the path of the Great Vehicle. Therefore, obtaining the Buddha's teachings depends on relying on a spiritual friend, as the Victorious, Perfect Buddha, who possesses all the best qualities, has said. Thus, the skillful means of practice, contemplation, and hearing all depend on the former and the latter. Hearing also depends on the spiritual friend. Second, the way to show instructions: how to show the instructions, and praising the merits of showing them in that way, two things. First, 'Giving and ethics etc.,' one verse. Thus, when instructing someone who is new to the Vehicle, one must show the path that unites skillful means and wisdom, and that is appropriate to their capacity. Advise them: You should enter the six perfections that are the path of the Victorious One, namely giving, ethics, patience, diligence, meditative concentration, and wisdom, with the three complete aspects of preparation, main practice, and conclusion, and dedicate all those roots of virtue to the great enlightenment, which is the desire for omniscience. This is instruction on the aspect of skillful means. That which is called enlightenment, which is desired as the ultimate goal, should not be fixated upon as being the best or most special thing among the aggregates such as form. Why is that?
འི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འདོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པའོ། །ཚུལ༷་དེ་ 24-1-54b སྐ༷ད་ཅེས་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ལ༷་དེ༷་ལྟར༷་བསྟན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ་གདམས་ངག་ལེགས༷་པར་སྟོན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བཤེས་གཉེན་གང་ཞིག་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པའི་སྨྲ༷་བའི༷་ཟླ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ནི། ཕན་བདེའི་རྒྱུ་ཆོས་སྟོན་པས་འགྲོ༷་བའི༷་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་སྐྱབས༷་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་དཔུང༷་གཉེན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སེལ་བའི་གན༷ས་སུ་གྱུར་པ་ཡི༷ན་ཏེ༷། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྟེན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་། ཕན་དང་མི་ཕན་ཤེས་པའི་བློ༷་གྲོས་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། སྲིད་པར་སྲེད་པའི་ཆུ་བོར་བྱིངས་པ་ལ་གླིང༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ཞེས་གླིང་ནི་ཆུའི་དབུས་ཀྱིས་གཞི་གནས་སུ་རུང་བ་ལ་བརྗོད་དེ་དྭའི་པ་ཞེས་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པའི་མིང་ངོ་། །སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པས་འཁོར་བའི་འདམ་ནས་ཡོངས༷་སུ་འདྲེན༷་པའི་དོན༷་འདོ༷ད་པ༷འམ་དོན་བྱེད་པའི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པས་གསལ༷་བྱེ༷ད་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན༷་མ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཀྱི་མཆོག༷་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ༷་བ༷་ལ་མི༷་འཁྲུགས༷་པའམ་མི་འཇིགས་པ་ཡི༷ན་ཏེ། རང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་གཏིང་ཚུགས་ནས་དེའི་ལམ་དང་ 24-1-55a འབྲས་བུ་འཆད་པ་ལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤོབས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ནི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེས་སྣ་དྲངས་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བ་དང་། དེ་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་སོགས་ཕས་ཀྱི་སྒོལ་བས་མི་བརྫི་བའམ་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོ་སོར་བཤད་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། 說能依弟子 གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་ཉན་པའི་སློབ་མ་བཤད་པ་ལ། ཟབ་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་བར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློ་ཟབ་པའི་ཚུལ་དང་། ཟབ་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གྲགས་ཆེན་ལྡན་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་ཞིང་མཐ
【現代漢語翻譯】 因此，以菩提為代表的一切法皆無自性，爲了理解這一點而進行的教導，就是對智慧方面的指導。這種方式，應該對那些渴望菩提的初學者這樣展示。 第二，如是行等一頌：如是行，即善巧地展示教誨的大乘善知識，是難以理解其功德之大海，是具有正法光芒的說法之月。因宣說利益安樂之法，而成為消除眾生痛苦的救護者，是引導至涅槃安樂的臂膀和親友，是消除痛苦之根源的處所。同樣，這樣的人是趨向菩提的所依，是辨別利弊的智慧，是沉溺於有海之眾生的洲渚。洲渚是指水中央可以作為安身之處的地方，如「དྭའི་པ་」是指位於兩水之間的名稱。通過展示無生之法性，將眾生從輪迴的泥潭中救拔出來，如同渴望利益或成辦事業的舵手等。通過展示人無我，而成為明燈；通過展示法無我，而成為大法炬；通過各自的正見之門，對於宣說空性之殊勝法義，不會迷惑或恐懼。因為自己對甚深之法深信不疑，所以對於闡述其道和果，具有完全戰勝一切外道的無畏氣概。 或者，救拔如同舵手等，由他引導而進入正道；以渴望利益的慈悲心，成辦利他之事；宣說唯一真實的殊勝之法；不被魔或外道等他人的責難所動搖或迷惑，這樣分別解釋也可以。 說能依弟子 第二，講述聽聞甚深智慧的弟子：分為講述具有深信的弟子，以及展示這種深信是難得的兩種情況。第一種情況又分為智慧深邃之相，以及展示這種深邃的功德兩種情況。第一，具大名等一頌：進入最為甚深和廣大的大乘之道的人，能夠見到無量佛土。
【English Translation】 Therefore, all dharmas represented by Bodhi are without inherent existence. To teach the understanding of this is to instruct in the aspect of wisdom. This method should be shown to beginners who aspire to Bodhi. Second, 'Thus conduct' etc., one verse: 'Thus conduct' refers to the great Mahayana spiritual friend who skillfully demonstrates the teachings, who is an ocean difficult to fathom its merits, who is a moon of speech endowed with the light of the true Dharma. By teaching the Dharma of benefit and happiness, he becomes a protector who eliminates the suffering of beings, an arm and friend who leads to the bliss of Nirvana, and a place that eliminates the root of suffering. Likewise, such a person is a support for going to Bodhi, a wisdom that discerns benefit and harm, and an island for beings immersed in the ocean of existence. An island refers to a place in the middle of the water that can serve as a dwelling place, such as 'དྭའི་པ་', which refers to a name located between two waters. By showing the unborn nature of Dharma, he rescues beings from the mire of Samsara, like a helmsman who desires benefit or accomplishes deeds. By showing the selflessness of persons, he becomes a lamp; by showing the selflessness of phenomena, he becomes a great Dharma torch; through the gate of individual correct views, he is not confused or afraid of speaking the supreme Dharma of emptiness. Because he himself has deep faith in the profound Dharma, he has the complete fearlessness to expound its path and fruit, completely victorious over all external paths. Or, rescuing is like a helmsman, etc., led by him to enter the right path; with the compassion of desiring benefit, he accomplishes the benefit of others; he speaks the uniquely true and supreme Dharma; he is not shaken or confused by the accusations of demons or heretics, etc. It is also acceptable to explain it separately in this way. Explaining the disciples who can rely on Second, explaining the disciples who listen to profound wisdom: divided into two situations: explaining the disciples who have deep faith, and showing that this kind of deep faith is rare. The first situation is further divided into two situations: the aspect of profound wisdom, and the merit of showing this profundity. First, 'Possessing great fame' etc., one verse: One who has entered the most profound and vast Mahayana path can see the immeasurable Buddha-fields.
འ་ཡས་པ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་གྱི་གྲགས༷་པ་ཆེན༷་པོ་དང་ལྡན༷་པ་རྣམ༷ས་ནི་བྱ༷་དཀའ༷་བའི་གོ༷་ཆ༷་གྱོན༷་པར་བྱེ༷ད་དེ༷། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་བདག་གིས་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ཡང་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཕུང༷་པོ་དང་ཁམ༷ས་དང༷་སྐྱེ༷་མཆེ༷ད་རྣམ༷ས་ 24-1-55b ཀྱི༷་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་གོ༷་ཆ༷་བགོ་བ་མིན༷་ལ། ཐེག༷་པ་གསུམ༷་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེ༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་། ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས༷་སུ༷་དམིགས་པའམ་བཟུང༷་བ༷་མེ༷ད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན།ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི༷་ལྡོག༷་ལ་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་གཡོ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། རྐྱེན་ངན་པ་བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་མི་ནུས་པས་མི༷་འཁྲུགས༷་པའི་ཆོས༷་ཅ༷ན་ཡི༷ན་ཏེ། མདོ་རྒྱས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་གོ་ཆ་འཚལ་ཀྱང་སེམས་ཅན་མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། རབ་འབྱོར་གོ་ཆ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་འདི་འདྲའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ནི་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་བ་འདི༷་འདྲ༷་བའི་ཆོས༷་དང༷་ལྡན༷་ཞིང༷་། དེའི་དབང་གིས་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གི་སྤྲོས༷་པ༷་མེ༷ད་ལ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཐེ༷་ཚོམ༷་དང་སོམ༷་ཉི༷་ཡི༷ད་གཉི༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན༷་དང༷་ལྡན༷་ནོ། །འདི་ལ་སོམས་ཉི་སོགས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་སྟེ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་སོགས་ཐེ་ཚོམ་ཕྲ་རགས་གང་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པའམ། ཡང་ན། ད་ལྟ་ལ་ཐེ་ཚོམ། འདས་པ་ལ་སོམས་ཉི། མ་འོངས་ 24-1-23a བ་འབྱུང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得寂靜安樂 དང་པོ་ལ་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ། ཞི་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得僅寂靜安樂 དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ནི་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན༷་པོའམ་རིག་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རིག་སྔགས་ཞེས་པ་མནྟྲའི་སྒྲ་ལས་རིག་པ་དང་ཤེས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱོབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་འདྲའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀུན་ལས་ཀྱང་འདི་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། འདིས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་མང༷་པོ་ཚད་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་མྱ༷་ངན༷་དང་ལུས་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི
【現代漢語翻譯】 於此等法中，名為菩薩之大名聲者，乃披戴難行之鎧甲，如是發心立誓：『我當度脫如虛空般無邊無際之一切眾生，入于無住涅槃之界』。且此心遠離能染與清凈之諸相，不以蘊、界、處等法之實有為所緣而披甲，亦離於執著三乘之想，安住于無有少法可緣或可執之般若波羅蜜多中。因此，深信深義，具足三大殊勝之行，不退轉于證得圓滿菩提之果，不離大道大乘之行，任何惡緣、魔障及外道之侵擾，皆不能令其心續煩惱，是為不可動搖之法性。如《廣品般若經》云：『世尊，菩薩為度一切眾生而披甲，然不緣眾生，是為難行。』又云：『善現，此鎧甲非與色等法相應。』如是等語。 其次，『彼等如此』等為一頌。如是菩薩眾，具足如此甚深難測之法，故能遠離一切所緣之戲論，于甚深之義，遠離疑惑、猶豫及二意，而具足信心之義。 此處之猶豫等，僅為疑惑之異名，意指顯現之行相等，無論粗細之疑惑皆不存在。或可解釋為：于現在不猶豫，於過去不疑惑，于未來 生起，以及寂滅與涅槃二者之安樂生起之方式。 初者，僅得寂靜之安樂生起之方式。于寂靜大位，三世諸佛生起之方式。 得僅寂靜安樂 初者，如『勝者慧』等二句，即勝者之智慧波羅蜜多，乃大明咒或無上明咒。其中，明咒（梵文：mantra）之義，即以明覺與智慧輕易救護，而此般若波羅蜜多，於一切明咒之方便中，亦為最勝。以此能止息無量眾生界之心靈憂苦與身之痛苦。
【English Translation】 In these dharmas, those with the great renown of being called Bodhisattvas are those who don the armor of difficult deeds, resolving thus: 'I shall liberate all sentient beings, as limitless as the sky, into the realm of non-abiding Nirvana.' Moreover, this mind is free from the aspects of defilement and purification, not donning armor by fixating on the reality of aggregates, elements, and sense bases. It is also free from the notion of clinging to the three vehicles, abiding in Prajnaparamita where there is no dharma to fixate on or grasp. Therefore, believing in the profound meaning, possessing the three great special deeds, not turning back from attaining the fruit of complete enlightenment, not deviating from the path of the Great Vehicle, and not being able to have their minds disturbed by any evil conditions, demons, or external adversaries, they possess an unwavering dharma nature. As it is said in the Extensive Sutra: 'Bhagavan, Bodhisattvas don armor to liberate all sentient beings, yet they do not fixate on sentient beings, which is a difficult deed.' Also: 'Subhuti, this armor is not associated with form, etc.' Secondly, 'Those like this' etc. is one verse. Thus, those Bodhisattvas possess such profound and immeasurable dharmas, and therefore are free from the proliferation of all objects of focus, and in the profound meaning, they are free from doubt, hesitation, and two-mindedness, and possess the meaning of faith. Here, hesitation and so on are merely synonyms for doubt, indicating that there is no subtle or gross doubt in the manifestation of actions and so on. Or it can be explained as: not hesitating in the present, not doubting in the past, in the future the arising, and the manner in which the bliss of both peace and Nirvana arise. The first is the manner in which the bliss of mere peace arises. In the great state of peace, the manner in which the Buddhas of the three times arise. Obtaining only peaceful bliss The first, such as 'Victorious Wisdom' etc., are two lines, that is, the wisdom of the Victorious One, the Prajnaparamita, is the great mantra or the unsurpassed mantra. Among them, the meaning of mantra (Sanskrit: mantra) is that it easily protects with awareness and wisdom, and this Prajnaparamita is the most excellent among all the means of mantras. With this, it can stop the mental suffering and physical pain of the limitless realm of sentient beings.
་ཆོ༷ས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཞི༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 證得大寂靜三世諸佛成就 གཉིས་པ་ལ་འདས་དང་ད་ལྟར་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་ཚུལ་དང་། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གང༷་དག༷་སྔར་འདས༷་པ་དང༷་གང༷་དག༷་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེ༷ན་གྱི་མགོན༷་པོ་ད་ལྟར་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་དེ་དག་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན་པོ་འདི༷་བསླབ༷་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་མ་ལུས་པ་སེལ་བའི་སྨན་པའི༷་ 24-1-23b རྒྱལ་པོ༷་བླ༷་ན་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་དག་ཕན་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གང༷་དག༷་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བས་ཕ༷ན་པ་དང༷་བསམ་པ་སྙིང༷་རྗེ༷ར་བཅས༷་པ༷་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱད༷་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷་བསླབ༷་ནས༷་མཁ༷ས་པ༷་དེ་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་ལ་རེག༷་སྟེ་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། 得有寂二安樂分法 གཉིས་པ་འདུས་བྱས་བདེ་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས༷་བྱས༷་འཁོར་བའི་བདེ༷་བ་དང༷་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བདེ༷་བ་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ༷་བ༷་དེ༷་ཀུན༷་ཆོས་ཀུན༷་གྱི་གཞི་འམ་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་བར༷་རིག༷་པར༷་བྱ༷འོ། ། 說譬喻 གཉིས་པ་དཔེ་ལ། ས་ཡི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། འཁོར་སྒྱུར་གྱི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ས་བོན་བཏབ་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྲུབ་པའི་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། ས༷་བོན༷་བཏབ༷་ནས༷་ས༷་ལ༷་གན༷ས་ཏེ༷་མྱུ་གུ་སོགས་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ༷་དེ་དག །རང་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས༷་པ༷་རྙེད༷་ནས༷་རྣམ༷་པ་མང༷་པོའི་གཟུགས༷་དག༷་ 24-1-24a རྣམ༷་པར༷་སྐྱེ་བ༷་དེ་བཞིན་དུ། ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་དང་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཡོན༷་ཏན༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཀུན༷་ཀྱང༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷ས་སྐྱེ༷་སྟེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱིན་སོགས་ཟིན་ན་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགྲུབ་ལ། མཁྱེན་པ་དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པ་ལས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་
【現代漢語翻譯】 爲了永遠平息一切屬於法的爭論。 證得大寂靜三世諸佛成就 第二部分包括過去和現在佛陀之母的形成方式，以及未來佛陀之母的形成方式。第一部分，『凡過去』等兩句：凡是過去和凡是十方世界的怙主現在活著的人，學習這個無與倫比和相等的廣大明咒后，都成爲了消除一切眾生身心痛苦的無上醫王。 第二部分，『凡利益』等兩句：凡是以慈悲心利益一切眾生，行持普賢行愿的菩薩們，也通過學習這個廣大明咒般若波羅蜜多，這些智者在未來將證得無上菩提而成佛。 得有寂二安樂分法 第二部分，『有為樂』等兩句：無論是有為輪迴的安樂，還是無為解脫的安樂，所有這些輪涅的安樂都應知源於般若波羅蜜多，它是所有法的根基或心髓。 說譬喻 第二部分，譬喻包括以土地的譬喻說明生起一切功德的方式，以及以轉輪王的譬喻說明一切功德都隨之而來的方式。第一部分，『播種之後』等一頌：作為一切道和果功德之基礎的譬喻是什麼呢？就像種子播種后，紮根于土地，然後生出苗芽等，當它們獲得各自的因緣聚合時，就會生出各種各樣的形態。同樣，所有道的五度波羅蜜多和果的菩提功德，都源於般若波羅蜜多。即使以不執著三輪的智慧來攝持佈施等，也會成為正確的道，並且道和究竟的果是不可分割的。此外，從證悟實相的智慧中，可以成就一切種智，而通過這種智慧，可以如實地揭示因果之法，從而直接或間接地產生一切善根。第二部分，『轉輪聖王』等一頌
【English Translation】 In order to permanently pacify all disputes pertaining to the Dharma. Attaining the great peace, the accomplishment of the Buddhas of the three times. The second part includes how to become the mother of the Buddhas of the past and present, and how to become the mother of the Buddhas of the future. The first part, 'Those who have passed' etc., two lines: Those who have passed away and those who are the protectors of the ten directions of the world who are now living, after learning this incomparable and equal great mantra, they have become the unsurpassed king of medicine who eliminates all the physical and mental suffering of all sentient beings. The second part, 'Those who benefit' etc., two lines: Those Bodhisattvas who benefit all sentient beings with compassion and practice the conduct of Samantabhadra, also by learning this great mantra Prajnaparamita, these wise ones will attain unsurpassed enlightenment and become Buddhas in the future. Obtaining the Dharma of Joy and Peace in Samsara and Nirvana The second part, 'Conditioned happiness' etc., two lines: Whether it is the happiness of conditioned samsara or the happiness of unconditioned liberation, all these happinesses of samsara and nirvana should be known to arise from Prajnaparamita, which is the basis or essence of all dharmas. Speaking of Parables The second part, the parables include the way to generate all the qualities by the parable of the earth, and the way that all the qualities follow this by the parable of the Chakravartin. The first part, 'After planting the seeds' etc., one verse: What is the parable that is established as the basis of all the qualities of the path and the fruit? Just like after planting the seeds, they take root in the earth, and then sprouts and so on arise, when they obtain the collection of their respective causes and conditions, various forms will arise. Similarly, all the qualities of the five perfections of the path and the enlightenment of the fruit arise from Prajnaparamita. Even if generosity and so on are grasped by the wisdom that does not grasp the three spheres, it will become the correct path, and the path and the ultimate fruit are inseparable. Furthermore, from the wisdom that realizes the suchness, the omniscient knowledge is accomplished, and through this knowledge, all the phenomena of cause and effect are revealed without error, and from this, all roots of virtue will arise directly or indirectly. The second part, 'Chakravartin' etc., one verse
སྟེ། འཁོར༷་ལོ༷ས་སྒྱུར༷་བའི་རྒྱལ༷་པོ་ལམ༷་གང༷་ཞིག་ནས༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བ༷་ཡི་ལམ༷་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་རྒྱལ་སྲིད་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུན༷་དང༷་དཔུང༷་གི་ཚོགས༷་བཞི་པོ་ཀུན༷་ཀྱང་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གང༷་ནས༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡོད་པའམ་འགྲོ༷་བ་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་ནི༷་རྒྱུ་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་དགེ་རྩ་ཇི་སྙེད་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཏེ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་འདི་རྟོགས་པ་ལས་དཀར་པོའི་ 24-1-24b ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་འཕེལ་ལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། 學般若佛母得供養舍利塔 གཉིས་པ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་སྐུ་གདུང་མཆོད་པ་བརྙེས་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བས་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བས༷་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་ལ་དྲི༷་བ༷་ཡོངས༷་སུ་དྲིས༷་ནས་ལན༷་གསོལ༷་བ༷་ནི། གལ༷་ཏེ༷་ག༷ངྒཱའི༷་བྱེ༷་མ༷་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས༷་རྒྱ༷ས་ཀྱི་ཞིང༷་དུ་གྱུར༷་པ་ལ༷། ཞིང་དེ༷་ཀུན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཁོང་སེང་མེད་པར་རྩེ་མོ་ཕྱུར༷་བུ༷ར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏམས༷་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་དང་ཤེར་ཕྱིན་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་ཆ་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་གང་འདམ་ཞིང་ལེན་ཞེ་ན། བརྒྱ་བྱིན་བདག༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་འདི༷་ཉི༷ད་ལེན༷་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ། ཅི་སླད་ཅེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་སོགས་བགྱིས་པས་བསོད་ནམས་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བའི་རིང་སྲེལ་མང་པོ་དེ་ཙམ་པ་བཞག་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེན་པ་ཅི༷་ཡི་སླ༷ད་དུ༷་ཅེ༷་ན༷་སྐུ༷་གདུང༷་ལ་མི༷་གུས༷་པ་ནི་བད༷ག་མ༷་ལགས༷་ཏེ་བདག་གུས་མོད་ཀྱི་འོ༷ན་ཀྱང༷་ཤེར་ཕྱིན་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཤེས༷་རབ༷་འདི་ལྟ་བུས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྒོས༷་པས༷་སྐུ་གདུང་ 24-1-25a དེ་དག་ཀྱང་མཆོ༷ད་པར༷་བགྱིད༷་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱལ༷་པོ༷་ལ་བརྟེན༷་པའི་མི༷་རྣམས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རིམ༷་གྲོ༷་ཐོབ༷་པ༷་ལྟར༷། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་རིང༷་སྲེལ༷་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའོ། །འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མཐུས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ད་ལྟ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིང་སྲེལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པར་འོས་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་འདོད་པ་སྟེར་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་དང་ལྡན༷་ལ་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པ་དེ་ནི་གབ༷་ཙེ༷་སྟེ་སྦ་བའི་སྒྲོམ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་གང༷་དུ༷་སྩལ༷་བའ༷མ་བཞག་པའི་སྣོད་དེ༷་ནི༷་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱག༷་བགྱི༷
【現代漢語翻譯】 因此，轉輪聖王從哪一條道路上恒常行走，也就像從那一條道路上，七寶王政和四軍眾也都行走一樣。從哪一個補特伽羅的相續和道路的階段中，有或行走著諸佛的般若波羅蜜多，也就像從那一條道路上，清凈三輪的善根有多少，以及果法的功德之法，一切都會行走一樣，因此通達這一點，一切白法都會聚集、增長並達到究竟。 學習般若佛母獲得供養舍利塔 第二，關於通過學習佛母而獲得供養舍利塔的方式，分為兩個方面來講述：正文和包含例子的原因。首先，佛陀向帝釋天等提問，用一個偈頌來表達：佛陀向帝釋天全面提問並回答說：『假設恒河沙數般的佛土，所有這些佛土都充滿著佛陀的舍利，沒有空隙，像針尖一樣密集，即使是這樣，與書寫在般若波羅蜜多經卷上的文字相比，你選擇哪一個？』帝釋天回答說：『我選擇書寫在般若波羅蜜多經卷上的文字。』 第二，為什麼呢？等三個偈頌：像那樣供養等，因為行持了不會窮盡的福德之源的眾多舍利，而選擇般若波羅蜜多，這是為什麼呢？不是對舍利不恭敬，我雖然恭敬，但是選擇般若的理由是：像這樣通過般若來完全修習，那些舍利也變得值得供養。例如，就像依賴國王的人們也獲得他人的尊敬一樣，佛陀的舍利具有巨大的功德，這是依賴於般若波羅蜜多而成就的。那麼，由於般若的威力，佛陀涅槃后，現在已經遠離了行持，舍利怎麼值得供養呢？就像如意寶珠，具有賜予願望的一切功德，價值無法衡量，無論放在什麼容器里，比如匣子等，那個容器在世間都會受到尊敬一樣。
【English Translation】 Therefore, from which path does a Chakravartin (འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་, Wheel-Turning King) constantly walk? Just as from that path, the seven precious royal possessions and the four divisions of the army also walk. From which individual's continuum and stage of the path does the Prajnaparamita (རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་, Perfection of Wisdom) of the Buddhas exist or walk? Just as from that path, whatever merit there is from the purity of the three spheres, and the qualities of the resultant Dharma, all will walk. Therefore, by realizing this, all white Dharmas (དཀར་པོའི་ཆོས་, virtuous qualities) will gather, increase, and ultimately reach completion. Learning the Prajnaparamita (ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་, Perfection of Wisdom) Buddha-Mother and Obtaining the Offering of Relic Stupas Secondly, regarding how one obtains the offering of relic stupas by learning the Mother, there are two aspects to explain: the actual text and the reason with examples. First, the Buddha asks Indra (བརྒྱ་བྱིན་, Lord of Gods) and others, expressed in one verse: The Buddha fully asks Indra and answers: 'Suppose there are Buddha-fields equal to the number of grains of sand in the Ganges River (གངྒཱའི་བྱེ་མ་, sands of Ganges), and all those fields are filled with the relics of the Buddhas, without any space, packed as densely as the tip of a needle. Even so, compared to writing on a Prajnaparamita scripture, which would you choose?' Indra replies: 'I would choose the writing on the Prajnaparamita scripture.' Secondly, why? etc., in three verses: Like that, offering etc., because by performing many relics that are the source of inexhaustible merit, and choosing the Prajnaparamita, why is that? It is not disrespect for the relics, I am respectful, but the reason for choosing Prajna is: by fully cultivating with such Prajna, those relics also become worthy of offering. For example, just as people who rely on a king also receive respect from others, the Buddha's relics have great qualities, which are achieved by relying on the Prajnaparamita. Then, due to the power of Prajna, after the Buddha's Nirvana (མྱ་ངན་ལས་འདས་, passing beyond sorrow), now that he is separated from activity, how are the relics worthy of offering? Just like a wish-fulfilling jewel (ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་, precious jewel), possessing all the qualities of granting desires, and whose value is immeasurable, whatever container it is placed in, such as a box, that container will be respected in the world.
་བར་འོས༷་ལ། ནོར་བུ་དེ་སྣོད་དེ༷་ནས་བྱུང༷་བར་གྱུར༷་ཀྱང༷་སྔར་བཞག་སྣོད་དུ་བྱས་པའི་གབ༷་ཙེ༷་ལ༷་ནི༷་འདི་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཇོག་པའི་སྣོད་ཡིན་པས་གཞན་དང་མི་འདྲའོ་སྙམ་དུ་དགའ༷་བར་བགྱིད༷་དེ༷་སྣོད་དེ་ཡི་ཡོན༷་ཏན༷་དེ༷་ལྟ་བུ་དག༷་ཐོབ་པ་ནི་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་དེ༷་ཡི༷་ལགས༷་ཏེ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱིས༷་རྒྱལ༷་བ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་དེའི་སྣོད་ལྟ་བུ་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཀྱང་མཆོ༷ད་པ༷་ 24-1-25b བརྙེས༷་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ༷་ལྟས༷་ཏེ་དེ་ལྟ་བུས་ན། སྐྱེས་བུ་གང༷་ཞིག༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཚད་མེད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་འཛིན༷་པར་འཚལ༷་བ་དེས༷། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི་བླང༷་བར་བྱ་སྟེ། འདི༷་ནི༷་མཚན་མའི་འཆིང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར༷་བར་བྱེད་པ་དང་ཐར་པ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་ན་མེད་པ༷་ལགས༷་སོ། ། 學般若佛母得別善轉般若善 གསུམ་པ་དགེ་བ་གཞན་འདས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ། སྦྱིན་སོགས་ཚུ༷ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་དཔེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སྦྱིན༷་པ༷་སྦྱིན༷་པའི༷་སྔོ༷ན་དུ༷་འགྲོ༷་བ༷་ནི་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ༷་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་དགོས་པ་དང་། ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་བཟོ༷ད་པ༷་བརྩོན༷་འགྲུས༷་བས༷མ་གཏན༷་ཀྱང་དེ༷་བཞིན༷་ནོ༷། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་སོགས་དགེ༷་བའི་ཆོས༷་དེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་བཅས་ཀྱིས་སྦག་པས་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྒྱུར་ཆུད༷་མི༷་གཟན༷་པའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ༷་ཡི༷ན་པས། ཤེས་རབ་འདི༷་ནི༷་སྦྱིན་སོགས་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་དམིགས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ཚུལ༷་ཉི༷ད་སྟོན༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་དགེ་ 24-1-26a བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པ་དེའི་ཚུལ་དཔེར༷་བྱ་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་ན༷་ཙན་དན་དང་ཨ་ག་རུ་སོགས་ཤིང༷་རྣམ༷ས་ཐ་དད་པ་བྱེ༷་བ༷་སྟོང༷་ཕྲག་དུ་མ་དེ་དག་ཀྱང་ཁ་དོག་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་རྣམ༷་པ༷་སྣ༷་ཚོག༷ས་ཡལ་སྡོང་མེ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་དབྱིབས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་གཟུགས༷་མང༷་བ༷་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་གི་གྲིབ་མ་ལ་ནི་ཤིང་གི་གྲིབ༷་མར༷་གྱུར༷་པའི༷་རྣམ་གྲངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་པ༷་ཙམ་མ༷་གཏོགས༷་པར༷། གྲིབ༷་མ༷་ཡིན་པ་ལ་ཤིང་བཞིན་དུ་མདོག་དང་དྲི་སོགས་སྣ༷་ཚོགས༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། གྲིབ་མ་ཁོ་རང་གི་ངོས་ནས་ཤིང་སོ་སོའི་བྱེ༷་བྲག༷་བཞིན་དུ་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྒྱལ༷་བའི༷་ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷
【現代漢語翻譯】 此外，即使珍寶出自容器，人們仍然會因為之前放置珍寶的容器而感到高興，認為『這是放置珍寶的容器，與衆不同』。這種對容器的讚賞，實際上是對珍寶本身的讚賞。同樣，憑藉般若波羅蜜多（智慧到彼岸，Prajñāpāramitā）的卓越功德，即使諸佛（རྒྱལ་བ，Buddha）入滅（མྱ་ངན་ལས་འདས，nirvāṇa），人們仍然會像供養舍利（རིང་སྲེལ）一樣進行供養。 因此，如果有人希望享受和保持諸佛無量的功德，就應該接受般若波羅蜜多。因為它是從一切名相的束縛和障礙中解脫出來的無上解脫之本體。 第三，將善根轉化為超越之路，包括將佈施等同等對待，以及展示其比喻。首先，佈施等同等對待，用一頌偈語表達：佈施等先導是智慧，即需要以不執著三輪（施者、受者、施物）的智慧來攝持。持戒、忍辱、精進、禪定也是如此。為什麼呢？因為所有佈施等善法，如果帶著執著，就會被輪迴和寂滅混為一談，無法完全達到清凈的彼岸。因此，這種智慧能夠顯示佈施等一切法在無執的自性中平等一味的道理。 第二，以比喻說明，用兩頌偈語表達：所有佈施等善法，在般若波羅蜜多的自性中都是一味。如果要用比喻來說明，就像贍部洲（འཛམ་བུའི་གླིང，Jambudvīpa）有旃檀（ཙན་དན，candana）、沉香（ཨ་ག་རུ，agaru）等成千上萬種不同的樹木，它們在顏色、氣味以及枝幹、樹葉、花果等形狀上千差萬別，呈現出多種形態。但是，這些樹木的陰影，只能被稱為『樹的陰影』，除此之外，陰影本身並沒有像樹木那樣具有多種顏色和氣味，陰影本身也沒有像各種樹木那樣存在差別。同樣，通往諸佛的道路——般若波羅蜜多
【English Translation】 Furthermore, even if a jewel originates from a container, people still rejoice because of the container in which the jewel was previously placed, thinking, 'This is a container for placing precious jewels, it is different from others.' Such appreciation for the container is actually appreciation for the jewel itself. Similarly, by virtue of the excellent qualities of the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), even when the Buddhas (རྒྱལ་བ, Buddha) pass into nirvāṇa (མྱ་ངན་ལས་འདས, nirvana), people still make offerings as if offering to relics (རིང་སྲེལ). Therefore, if someone wishes to enjoy and maintain the immeasurable qualities of the Buddhas, they should take up the Prajñāpāramitā. Because it is the unsurpassed essence of liberation from all bonds and obscurations of characteristics. Third, transforming virtue into the path of transcendence includes treating generosity, etc., as one, and showing its example. First, generosity, etc., are treated as one, expressed in one verse: Generosity, etc., are preceded by wisdom, that is, they must be held by the wisdom that does not grasp the three wheels (giver, receiver, and gift). Morality, patience, diligence, and meditation are also the same. Why? Because all virtuous dharmas such as generosity, etc., if tainted with attachment, will be confused with samsara and nirvana, and will not be able to fully reach the state of complete purity. Therefore, this wisdom shows that all dharmas such as generosity, etc., are equal in nature in the nature of non-attachment. Second, to illustrate with an example, expressed in two verses: All other virtues such as generosity are of one taste in the nature of the Perfection of Wisdom. If we use an example, just as in Jambudvīpa (འཛམ་བུའི་གླིང, Jambudvīpa) there are thousands of different trees such as sandalwood (ཙན་དན, candana) and agarwood (ཨ་ག་རུ, agaru), which vary in color, smell, and shape of branches, leaves, flowers, and fruits, presenting various forms. However, the shadows of these trees can only be called 'tree shadows', and apart from that, the shadows themselves do not have various colors and smells like trees, and the shadows themselves do not have differences like various trees. Similarly, the path to the Buddhas—Prajñāpāramitā
་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་དག༷་ཀྱང༷་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་འདི་ཀུན་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པའི༷་མིང༷་ཉི༷ད་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་བགྲང་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ལ་ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད་དགེ་བ་རྣམས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་ཕྱིར༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར་བྱས༷་ན༷་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ 24-1-26b ཅེས༷་བྱ༷་བར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག༷་པོ༷་འདི༷་ཀུན༷་རོ༷་གཅི༷ག་ཏུ་འགྱུར༷་ཏེ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། 傳授等功德 གཉིས་པ་གཞན་ལ་འཆད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 如何授之分法 དང་པོ་ལ་སྤང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས་མ་འཆད་ཚུལ་དང་། བླང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་འཆད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་གང་ཞིག་རང་གིས་གལ༷་ཏེ༷་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུམ་དོན་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རབ༷་ཏུ༷་མི༷་ཤེས༷་བཞི༷ན་དུ། གཟུགས༷་དང༷་འདུ༷་ཤེས༷་ཚོར༷་དང༷་སེམ༷ས་པ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་མི༷་རྟག༷་པ་དང་དེས་མཚོན་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་སྟོན༷་པ༷་བྱས་ཏེ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས༷་མའམ་ལྟར་སྣང་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ༷། ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དགོངས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཡུམ་དོན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་མཁས༷་པ༷་རྣམས་ཀྱིས་ནམ༷་ཡང༷་ 24-1-27a རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོས་བཞག་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་དོན་དང་ཡི་གེར་ལྡན་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཟབ་མོ་ཉམས་པའམ་འཇིག༷་པར༷་མི་བྱེ༷ད་དོ༷། །གཉིས་པ། གང་ལ་གཟུགས་མིན་སོགས། ཆོས་སྟོན་པ་གང༷་ལ༷་གཟུགས༷་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མིན༷་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བར་མིན༷་ལ་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་མི༷་དམི༷གས་ཤིང༷་མ་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་དམིགས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་དམི༷གས་ལ༷། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཡེ་ནས་སྐྱེ༷་མེ༷ད་སྟོང༷་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི༷་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ༷་དུ༷་རབ༷་ཏུ་ཤེ༷ས་ཤིང་གཞན་ལ་དེ་ལ
【現代漢語翻譯】 如果這五種功德也被通達實相的智慧所攝持，那麼所有這些都將獲得『般若波羅蜜多』之名。它們將被視為超越世間的波羅蜜多，這是智慧的力量所致，所有這些道路都將以同樣的方式成為具足一切殊勝的空性。不僅在道路的階段，而且所有的善行都應完全迴向于遍知，就像流入大海的河流一樣，所有這些善行的果報都將是圓滿的菩提。 因此，這六種波羅蜜多將融為一體，一切殊勝的空性將自然成就為果位的智慧法身。 傳授等功德 第二，宣講的利益包括：如何宣講之法和如此宣講的利益兩方面。 如何授之分法 第一部分包括：應捨棄的虛假般若波羅蜜多之宣講方式，以及應採納的真實般若波羅蜜多之宣講方式。首先，『菩薩若』等一頌：如果菩薩不善於以遠離戲論的方式來解釋如其所說的甚深般若波羅蜜多之義，只是宣說色蘊、受蘊、想蘊、行蘊、識蘊這五蘊是無常的，並以無常來代表痛苦，僅僅是人無我，僅僅是暫時的空性，然後說『這就是最勝的般若波羅蜜多』，那麼這就是在運用般若波羅蜜多的虛假形象或偽裝，這種與法性不符的教導會削弱大乘的意旨。通達般若波羅蜜多之義的智者們，絕不會以與意義和文字相符的方式，如實地宣講諸佛以甚深智慧所安立的法，從而避免甚深佛法的衰敗或毀滅。 第二，『於何色非』等：對於何者，不會執著于顯現的色，同樣也不會執著于受，不會執著于想，不會執著于識，不會執著於行。對於色等諸法的自性及其以無常等為代表的差別，以及輪迴和涅槃的一切法，通達其本自不生、空性，並以超越一切分別念行境的方式來如實了知，並向他人如是宣說。
【English Translation】 If these five qualities are also seized by the wisdom that realizes reality, then all of these will also obtain the name of 'Prajnaparamita'. They will be counted as transcendent Paramitas, which is due to the power of wisdom, and all those paths will become uniformly endowed with all kinds of supreme emptiness. Not only in the stage of the path, but all virtuous deeds should be completely dedicated to omniscience, just like rivers flowing into the ocean, the result of all those virtuous deeds will be complete Bodhi. Thus, these six Paramitas will merge into one, and all kinds of supreme emptiness will naturally be accomplished as the wisdom Dharmakaya of the fruition. The Merit of Transmission and Other Virtues Secondly, the benefits of teaching include: how to teach and the benefits of teaching in that way. How to Impart the Division of Methods The first part includes: the way to teach the false Prajnaparamita that should be abandoned, and the way to teach the true Prajnaparamita that should be adopted. First, 'Bodhisattva if' and other verses: If a Bodhisattva is not good at explaining the profound meaning of the Prajnaparamita as it is said in a way that is free from elaboration, but only says that the five aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness are impermanent, and uses impermanence to represent suffering, only the selflessness of a person, only temporary emptiness, and then says 'This is the supreme Prajnaparamita', then this is using the false image or disguise of Prajnaparamita, and this kind of teaching that does not conform to the Dharma nature will weaken the intention of the Mahayana. Wise people who understand the meaning of Prajnaparamita will never teach the Dharma established by the Buddhas with profound wisdom in a way that is consistent with the meaning and words, so as to avoid the decline or destruction of the profound Buddhadharma. Second, 'To what form is not', etc.: To whom, will not be attached to the manifested form, and similarly will not be attached to feeling, will not be attached to perception, will not be attached to consciousness, will not be attached to formation. To the nature of form and other dharmas and their differences represented by impermanence, etc., and all the dharmas of samsara and nirvana, understand that they are inherently unborn and empty, and truly know them in a way that transcends all conceptual objects, and teach them to others in this way.
ྟར་སྟོན་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 所授功德 གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པ་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ། ལ་ལས་གངྒཱའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་ལ༷་ལ༷ས་ག༷ངྒཱའི༷་ཀླུང༷་གི༷་བྱེ༷་མ་སྙེད༷་ཀྱི་ཞིང༷་རྣམ༷ས་ན༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་གཏོགས་པ་ཇི༷་སྙེད༷་ཅིག་འཁོད༷་པ་དེ་ཀུན༷་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་ཉི༷ད་ལ་བཀོད་པའམ་བཏུལ༷་བ་བས༷། གང་ཟག་ 24-1-27b གང༷་གིས༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡི༷་གེར་བྲིས༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་མཆོག༷་ཅེས་འདིའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ལ༷་འཆད་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གླེགས༷་བམ་དེ་བྱི༷ན་ན་སྔ་མ་བས་འདི་ནི་བསོ༷ད་ནམ༷ས་ཆེས་ཁྱ༷ད་པར༷་དུ་འཕ༷གས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་འཕགས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་སྨྲ༷་བའི་མཆོག༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ལམ་འདིར༷་བསླབ༷་ནས༷་ཆོས༷་རྣམ༷ས་མཐའ༷་དག༷་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་དུ༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དེ༷་ཐོས༷་ནས་བློ་དམན་པ་དག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་སུ་གོ་ནས་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མྱུར༷་དུ༷་འཁོར་བ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བ་ལ༷་རེག༷་པ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་མཐོང་ནས་རང༷་རྒྱལ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ་པ་དང༷་ནི༷། དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མྱུ་གུའི་དཔེས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཀླུ་ཡི་དཔེས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་མྱུ་གུ་མེད་ 24-1-28a པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མྱུ༷་གུ༷་མེ༷ད་པར༷་ནི་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་སྡོང༷་པོ་འབྱུང༷་བ་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་པ་ཡིན་ན༷། སྡོང་པོ་མེད་པ་དེ༷་ལ༷་ཡལ༷་ག་དང་འདབ༷་མ་དང་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་ག་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་སེམ༷ས་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་མེ༷ད་ན་སྡོང་པོ་ལྟ་བུའི་རྒྱལ༷་བ་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ༷་འབྱུང༷་བའང་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་ལ༷། དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དེས་ཆོས་བསྟན་པའི་འབྲས༷་བུ༷་ཡལ་འདབ་སོགས་དང་མཚུངས་པར་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་དང་ཚངས༷་པ༷་དང་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱང་ག༷་ལ་འབྱུང༷་སྟེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་འགྲོའི་དཔེ་ཉི་མས་མཚོན་པ་དང་། ལྡོག་པའི་དཔེ་ཀླུ་བདག་གིས་མཚོན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅི
【現代漢語翻譯】 因此，這位導師精通最殊勝的般若波羅蜜多。 所授功德 第二，宣說般若波羅蜜多之利益，分為正說和原因兩部分。第一部分，『有人于恒河』等一頌：有人于恒河沙數之諸佛剎土中，安置或調伏所有眾生，使其獲得聲聞、緣覺之究竟果位； 24-1-27b 與此相比，若有人將此般若波羅蜜多書寫下來，並佈施給能夠理解其含義併爲他人講解的菩薩，此功德將遠勝前者。第二部分，分為正說原因和以譬喻說明原因兩部分。第一部分，『何以故』等一頌：為何如此功德殊勝？因為宣說者，即殊勝之菩薩，在此道中修學后，將一切法皆為空性之理於此大乘中開示。聽聞空性之理后，即使是下根之人，也會將色理解為如水泡般不實，從而使聲聞種姓之人也能迅速從輪迴中解脫；中根之人能見緣起之理，從而獲得緣覺菩提；利根之人能證悟諸法平等性，從而證得佛陀之菩提。 第二部分，分為以苗芽之譬喻作簡要說明和以日輪與龍王之譬喻作詳細解釋兩部分。第一部分，『無有苗芽』等一頌：正如世間若無苗芽，便不可能有樹幹；無有樹幹，又何來枝葉、花朵和果實？ 24-1-28a 同樣，若無從勝者之母（般若波羅蜜多）中所開示的勝義菩提心和世俗菩提心這如苗芽般的菩提心，則如樹幹般的勝者（佛陀）也不可能出現於世間；若無佛陀，又何來佛陀所宣說的如枝葉般的法之果實？又何來梵天、帝釋天和聲聞等眾？因為沒有因的緣故。第二部分，分為以隨行之譬喻（日輪）來象徵和以相違之譬喻（龍王）來象徵兩部分。第一部分，『日輪』等一頌
【English Translation】 Therefore, this teacher is proficient in the most supreme Prajñāpāramitā. The Merit of Teaching Secondly, the benefits of explaining the Prajñāpāramitā are divided into two parts: the direct explanation and the reason for it. The first part, 'Someone in the Ganges' etc., is one verse: Someone in the Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges River, places or subdues all sentient beings, causing them to attain the ultimate fruit of Śrāvakas and Pratyekabuddhas; 24-1-27b Compared to this, if someone writes down this Prajñāpāramitā and gives it to a Bodhisattva who can understand its meaning and explain it to others, the merit of this will far surpass the former. The second part is divided into two parts: directly stating the reason and explaining the reason with metaphors. The first part, 'Why is it so?' etc., is one verse: Why is this merit so supreme? Because the one who proclaims it, that is, the supreme Bodhisattva, after studying in this path, reveals the principle that all dharmas are empty in this Mahāyāna. After hearing the principle of emptiness, even those of inferior faculties will understand form as being as unreal as a bubble, thereby enabling those of the Śrāvaka lineage to quickly liberate from Saṃsāra; those of intermediate faculties can see the principle of dependent origination, thereby attaining Pratyekabuddha Bodhi; those of sharp faculties can realize the equality of all dharmas, thereby attaining the Bodhi of the Buddha. The second part is divided into two parts: briefly explaining with the metaphor of a sprout and explaining in detail with the metaphors of the sun and the Nāga king. The first part, 'Without a sprout' etc., is one verse: Just as in the world, if there is no sprout, there cannot be a trunk; if there is no trunk, where do branches, leaves, flowers, and fruits come from? 24-1-28a Similarly, if there is no Bodhicitta like a sprout, which is the ultimate Bodhicitta and the conventional Bodhicitta taught from the mother of the Victorious Ones (Prajñāpāramitā), then the Victorious One (Buddha) like a trunk cannot appear in the world; if there is no Buddha, where do the fruits of the Dharma taught by the Buddha, like branches and leaves, come from? And where do Brahmā, Indra, and Śrāvakas come from? Because there is no cause. The second part is divided into two parts: symbolizing with the metaphor of the following (sun) and symbolizing with the metaphor of the opposing (Nāga king). The first part, 'Sun disc' etc., is one verse.
ག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར་ལས་གང༷་གི་ཚེ༷་འོ༷ད་ཀྱི༷་དྲྭ༷་བ༷་ཕྱོགས་བཅུར་སྣང་བའམ་འགྱེད༷་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ལ༷ས་ཀྱི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་བྱེ༷ད་པ་ལ་བརྩོན༷་པ༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། མཁས༷་པ༷་དག་གིས་རྒྱལ་བའི་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ་སྨོན༷་འཇུག༷་གི་སེམ༷ས་བསྐྱེད་ 24-1-28b པ་བྱུང༷་ན༷། དེ་ལས་འབྲས་བུ་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་ལ། ཡེ༷་ཤེས༷་དེ་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཟིགས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དམིགས་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གཏོང་བས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་རྣམས་དང༷་ལྡན༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་མ་དྲོས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་བྱ་ན༷་མ༷་དྲོས༷་པའི་མཚོ༷་ལ༷་ཀླུ་ཡི་བདག༷་པོ་ཉིད་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་འདིར༷་ཀླུ་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ༷་ཀླུང༷་རྣམས་འབབ༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་མི་འབབ་ལ། ཆུ༷་ཀླུང༷་མེ༷ད་ན༷་ན་གཤེར་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང༷་བར་མི༷་འགྱུར༷་རོ། །གཞན་ཡང་ཆུ་མ་བུ་འཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དག་ལ༷་ཡང༷་རིན༷་ཆེན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས༷་མི་འདྲ་བ་མང༷་པོ་ཡང་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིར༷་ཡང༷་ཀླུའི་བདག་པོ་དང་འདྲ་བའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་མེ༷ད་ན། བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་རྣམས་ཀྱི༷་ཡེ༷་ཤེས༷་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་དང་ 24-1-29a འདྲ་བ་དེ་འཇིག༷་རྟེན༷་འདི༷་དག༷་ཀུན༷་ཏུ༷་ག༷་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་འབྱུང་མི་རིགས་སོ། །ཡེ༷་ཤེས༷་ཆུ་རྒྱུན་ལྟ་བུ་དེ་མེ༷ད་ན༷་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་ཅིང་འཕེལ༷་བའང་མེ༷ད་ལ། དེ་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་གསུམ་ཡང་མེ༷ད་དོ། །རིན་པོ་ཆེས་གང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་དང་འདྲ༷་བའི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང༷་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བས་ན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་ཡོད་པ་དང་། དེ་མེད་ན་གཞན་ཀུན་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གཅིག་པུ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའོ། ། 實踐其義分法 བཞི་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རང་བཞིན་ར
【現代漢語翻譯】 假設，就像太陽的中心，從那裡向十方顯現或散發光芒之網，眾生努力從事各種各樣的行為。同樣地，如果智者爲了獲得諸佛的般若波羅蜜多，即一切種智，而在世間發起發心，那麼由此會產生無上的佛陀智慧。而那智慧本身，通過如實地照見一切所知，嚮應調伏的眾生放射出引導之法的光芒，從而使眾生具備暫時和究竟的功德之法。 第二，例如'未暖'等兩句偈頌：例如，如果未暖海中沒有龍王，那麼贍部洲就不會有從龍的力量產生的河流流淌，沒有河流，因為沒有濕潤，花朵和果實也不會產生。此外，從水母相遇產生的大海中，各種各樣的珍寶也不會存在。 同樣，如果這個世界沒有像龍王一樣的，雙運菩提心，即具有空性和慈悲心髓的菩薩，那麼諸佛的智慧，通過增長菩提之種等方式，像河流一樣，就不會在這個世界出現。如果沒有像智慧之河流，那麼通過聽聞佛法等方式，應調伏的眾生就不會獲得增上生和決定勝之因的善妙功德之花，如果沒有這些，菩提三果也不會存在。如同充滿珍寶的大海，無量無邊的佛法力量等也不會存在。因此，具有空性和慈悲心髓，無二分別的菩提心珍寶，如果存在，那麼道和果的功德也隨之存在；如果不存在，那麼其他一切也會顛倒。因此，這一個菩提心是所有白法的根本。 實踐其義分法 第四，般若波羅蜜多的自性是
【English Translation】 Suppose, just like from the center of the sun, a web of light appears or radiates in all ten directions, and sentient beings strive to engage in various actions. Similarly, if wise individuals generate the mind of aspiration in the world in order to attain the Prajnaparamita (perfection of wisdom) of the Buddhas, which is the omniscient wisdom, then from that will arise the unsurpassed wisdom of the Buddhas. And that wisdom itself, by seeing all knowable things as they truly are, sends forth rays of Dharma that guide those to be tamed, thereby causing sentient beings to be endowed with the qualities of temporary and ultimate benefit. Second, for example, the two verses beginning with 'Not Warm': For example, if there is no lord of nagas (龍王) in the Not Warm Lake, then rivers arising from the power of the nagas will not flow in Jambudvipa (贍部洲), and without rivers, because there is no moisture, flowers and fruits will not arise. Furthermore, in the great oceans arising from the meeting of water mothers, various forms of precious jewels will also not exist. Similarly, if in this world there is no Bodhisattva who is like the lord of nagas, who embodies the union of the two aspects of the mind of enlightenment (byang chub sems), that is, the essence of emptiness and compassion, then the wisdom of the Sugatas (逝世者), which causes the seeds of enlightenment to grow, like a stream of rivers, will not arise in all of this world. If there is no such stream of wisdom, then the flowers of virtuous qualities, which become the cause of higher realms and definite goodness through hearing the Dharma and so forth, will not be cultivated and increased by those to be tamed, and without that, the three enlightenments (byang chub gsum) will also not exist. Like an ocean filled with jewels, the immeasurable qualities of the Buddhas, such as the powers of the Dharma, will also not exist. Therefore, if the precious mind of enlightenment, which has the essence of emptiness and compassion and is inseparable from the two truths, exists, then all the qualities of the path and the result also exist along with it; and if it does not exist, then everything else is reversed. Therefore, this alone is the root of all white (virtuous) dharmas. The division of practicing its meaning Fourth, the nature of the Prajnaparamita is
ྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བྱ་བ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གཉིས། 后得所作 དང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་རྒྱུ་ཡི་རང་། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་བསྔོ་བ། གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མོས་པ་གསུམ། 累積福德因隨喜 དང་པོ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡི་རང་གི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་། ཡི་རང་དང་ 24-1-29b བསྔོ་བའི་གཞི་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། །འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདི༷་ན༷་སྣང༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་འོད་ཅན་རྒྱུ་སྐར་དང་མེ་སྒྲོན་ལ་སོགས་པ་དང་། མེ་ཁྱེར་དང་སྒྲོན་མེ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག༷་ཆག༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་ཀུན༷་གྱིས༷་ཕྱོགས་རྣམས་སྣང༷་བར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རང་རང་གི་ལུས་དང་རྫས་ཀྱི་འོ༷ད་རྣམ༷ས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱུང༷་བ༷་བས༷། ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར༷་གྱི་འོ༷ད་ཟེར༷་གཅི༷ག་པ་བྱུང༷་བ་ནི་ཆེས༷་མཆོག༷་སྟེ༷། སྣང༷་བྱེ༷ད་ཚོག༷ས་ཀྱི༷་འོ༷ད་གཞན་རྣམ༷ས་ཀུན༷་གྱིས༷་དེའི་གསལ་བ་དང་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་འགྲན་པའི་ཆར༷་མི༷་ཕོ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་ཚོགས༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས་ཇི༷་སྙེད༷་པའི་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང༷་བསྒོམ༷་པ་དང༷་རབ༷་ཏུ༷་ལྡན༷་པའི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་ཚོགས༷་བསྐྱེད་པའང༷་། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་གི་སེམ༷ས་སྐད་ཅི༷ག་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལ༷། ཉན༷་ཐོས༷་ཚོགས༷་ཀྱི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཕུང༷་པོ༷ས་ཆར༷་ཡང་མི༷་ཕོད༷་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་རྩ་དངོས་པོ་ཇི་ཙམ་ 24-1-30a ཆེ་ཡང་དམིགས་རྣམ་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་དག་ལ་ཐབས་མཁས་པའི་བསྔོ་བས་མ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་གཞི་ནི། འདས་དུས་སྔོན་གྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། འདས༷་པའི་དུས༷་ན་སྔོ༷ན་གྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་གང༷་ཞིག །ཞིང༷་མང༷་པོ་མཐའ༷་ཡས༷་བྱེ༷་བ་ཕྲག་སྟོང༷་དག༷་ན༷་གང༷་བཞུགས༷་པ་ཞེས་པའི་མཚོན་ཏེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐའ་ཡས་པ་དང༷་། གང༷་ཡང༷་འཁོར་བའི་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ༷་རྣམ༷ས་ད་ལྟར་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ཏེ་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཟ༷ད་པར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རིན༷་ཆེན༷་ཆོས༷་སྟོན༷་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང༷་པོ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཐུགས༷་བསྐྱེ༷ད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནས༷་བཟུང་སྟེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པ༷་དེ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དམ༷་པའི་ཆོས༷་ནུབ་པའམ་ཟ༷ད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་དུས༷་དེ༷་ཡི་བར༷་གྱི་རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གི་བསམ་པ་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་བསོ༷ད་ནམས༷་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱི
【現代漢語翻譯】 修習瑜伽時，有兩種方法：后得位所作和入定修習。 后得位所作 首先，有三種方法：累積福德因隨喜，不浪費的因迴向，以及越來越增長的因信解。 累積福德因隨喜 首先，有兩種：顯示菩薩隨喜的利益，以及共同顯示隨喜和迴向的基礎。首先，有兩種：比喻和意義。首先，比喻：『於此世間』等一頌。於此世間，能照亮世間的星辰和火炬等，以及手持火把和燈籠等的眾生，爲了照亮各方，各自將自身和物質的光芒匯聚在一起，也不如太陽的光芒。太陽的光芒最為殊勝，其他能照亮的光芒都無法與之相比。 第二，意義：『聲聞眾』等一頌。如前所述的比喻一樣，聲聞眾所行的佈施、持戒、禪定以及具足的福德資糧，菩薩生起一剎那的隨喜之心，聲聞眾的福德聚也無法相比。這是因為聲聞的善根雖然廣大，但所緣狹小，有分別唸的垢染，且沒有善巧方便的迴向，所以果報狹小。 第二，隨喜和迴向的基礎：『過去諸佛』等三頌。過去無數的佛陀，在無量無數的剎土中安住。以及已經從輪迴中解脫的世間怙主們，現在爲了息滅痛苦而宣說珍貴的正法。所有這些佛陀，從最初發起無上菩提心開始，直到調御士們的正法隱沒或滅盡之間的所有時間裡，諸佛的意樂和發心的福德，以及行持佈施等六度。
【English Translation】 In cultivating practice, there are two aspects: what to do in the post-meditation period and meditating in equipoise. What to do in the post-meditation period Firstly, there are three aspects: the cause of increasing merit is rejoicing, the cause of not wasting is dedication, and the cause of increasing more and more is aspiration. Accumulating merit through rejoicing Firstly, there are two aspects: showing the benefits of a Bodhisattva's rejoicing, and jointly showing the basis of rejoicing and dedication. Firstly, there are two: example and meaning. Firstly, the example: 'In this world' etc., one verse. In this world, the stars and torches that illuminate the world, and the beings who carry torches and lanterns, in order to illuminate all directions, each gathers the light of their own body and substance together, but it is not as great as the light of the sun. The light of the sun is the most supreme, and all other illuminating lights cannot compare to its clarity and pervasiveness. Secondly, the meaning: 'The assembly of Hearers' etc., one verse. Just like the example just mentioned, the Hearers' assemblies, however much they generate the collections of generosity, discipline, meditation, and the three objects of merit that are fully endowed, even if a Bodhisattva generates a single instant of rejoicing, the Hearers' assembly's mass of merit cannot compare. This is because the Hearers' roots of virtue, however great, have a small scope of focus, are tainted by the impurity of conceptualization, and are not grasped by skillful means of dedication, therefore the result is small. Secondly, the basis of rejoicing and dedication: 'Past Buddhas' etc., three verses. Countless Buddhas of the past, residing in countless pure lands. And those who have passed beyond suffering from samsara, the protectors of the world, who are now living and teaching the precious Dharma in order to end suffering. All of these, from the time they first generated the supreme Bodhicitta, until the time when the Conquerors' holy Dharma declines or ceases, whatever merit there is in the intention and generation of thought of those Conquerors, and the practice of generosity and the other perfections.
ན༷་པ་དྲུག་དང༷་ལྡན༷་པ་དང༷་། འབྲས་བུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་གང༷་ཐོབ་པ་དང༷་། གང༷་གཞན་ཡང༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་དང༷་ནི༷་ཉན༷་ཐོས༷་དང༷་རང་རྒྱལ་བཅས་པ་དེ་དག་གི་སློབ༷་པ་ 24-1-30b དང༷་མི༷་སློབ༷་པའི་དགེ༷་བ༷་དང་ཟག༷་བཅས༷་དང་ཟག༷་པ་མེ༷ད་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས༷་ནས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེས་དེ་ཡི་རྗེས༷་སུ༷་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགའ་བས་ཡི༷་རང༷་བར་བྱ་ཞིང༷་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ཡང་མུ་མེད་པའི་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ༷་རུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར༷་ནི༷་རང་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་དེ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བསྔོ༷་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གནས་ཡང་དག་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་འདུན་པ་དང་བཅས་པས་མདའ་འཕང་པ་ལྟར་དགེ་རྩ་དེར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའོ། ། 不損壞因迴向 གཉིས་པ་བསྔོ་བ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་དམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྡུ་དཔེ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་བྱ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ། བསྒྲུབ་བྱ་དམིགས་མེད་ཀྱི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ། ཡོངས་བསྔོ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བ་དེ་ལའང་གལ༷་ཏེ༷་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་ 24-1-31a སེམ༷ས་སུ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། གང་དུ་བསྔོ་བའི་གནས་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་ཡང་དེར་ཞེན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་དང་། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ཡུལ་གྱི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པ་བྱུང་ན༷། མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ཀྱིས་བཅིང་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ༷་བ་ལ་གན༷ས་ཤིང་སེམ༷ས་དེ་ནི༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ༷་ལ༷་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས༷་པའི་དམི༷གས་པ༷་ཡོ༷ད་པས༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་ཆུད༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གི་གྲངས་སུ་མི་གཏོགས་སོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བསྔོ་ཚུལ་དེ་ལས་བཟློག་ནས་འདི༷་ལྟར༷་བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་དང་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ཏེ་གང་གིས་གང་བསྔོ་བའི་ཆོས༷་འདི༷་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་འགགས༷་ཤིང༷་རང་བཞིན་གྱིས་ཟ༷ད་པ༷་དང༷་། གང༷་དུ༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ཡི་གནས་བྱང་ཆུབ་དེ༷་ཡང༷་སྔ་མ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཟ༷ད་པའ༷མ་མེད་པ་དང༷་། དོན་དམ་པར་བསྔོ་བྱ་སྔོ་བྱེད་བསྔོ་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཡ
【現代漢語翻譯】 具有六種波羅蜜多，獲得果實、力量等佛法，以及其他佛子菩薩、聲聞、獨覺等所有這些有學和無學的善，以及有漏和無漏的一切，都由自己的智慧彙集起來，然後菩薩就從內心深處隨喜，併發起無上菩提心，爲了成辦無邊眾生的利益，爲了獲得無上大菩提，將自己和他人的所有善根彙集起來回向。 以世俗諦迴向處為對境，以具有意樂之心，像射箭一樣將善根轉變過去，這就是迴向的體性。 不損壞因迴向 第二，迴向分為正行和如此迴向的利益兩部分。第一部分分為以勝義諦不執著的方式迴向，以及以世俗諦隨學佛陀的方式迴向兩種。第一種又分為分別講述遮破和建立，以及以比喻歸納其意義兩種。第一種分為遮破有執著的迴向，以及建立無執著的迴向兩種。第一，『迴向若』等一句：如果對於迴向，迴向者的心中生起真實執著的念頭；對於迴向處菩提也生起執著的念頭；對於迴向的對境眾生也生起念頭，因為被執著的念頭束縛，所以安住于有相的見解中，心對於迴向的三輪以真實執著而貪戀，因此不是如實的圓滿迴向，不屬於清凈迴向之列。第二，『若如是』等一句：如果從有相的迴向方式中返回，像這樣，迴向的善根和迴向者的心，即以什麼迴向的法，這些在世俗諦中都是剎那生滅、自性窮盡的；迴向處菩提也是與前者同時不生，也是窮盡或沒有的；勝義諦中，迴向者、迴向的善根、迴向處這三者，即使是剎那或微塵許的時間也找不到。
【English Translation】 Possessing the six perfections, obtaining the fruits, powers, and other qualities of Buddhahood, as well as all the virtues of both learners and non-learners, with outflows and without outflows, of other Bodhisattvas, Shravakas (listeners), and Pratyekabuddhas (solitary realizers), all these are gathered together by one's own wisdom. Then, the Bodhisattva rejoices from the depths of their heart and generates the supreme Bodhicitta (mind of enlightenment). In order to accomplish the benefit of limitless beings, and to attain the supreme great enlightenment, all the roots of virtue of oneself and others are gathered together and dedicated. Directing the mind, along with aspiration, towards the object of dedication in the conventional truth, transforming the roots of virtue like shooting an arrow, this is the essence of dedication. Dedication without Damaging the Cause Secondly, dedication is divided into two parts: the actual practice and the benefits of such dedication. The first part is divided into two types of dedication: dedication in the manner of non-attachment in ultimate truth, and dedication in the manner of following the Buddha in conventional truth. The first type is further divided into explaining negation and affirmation separately, and summarizing its meaning with examples. The first is divided into dedication with attachment, which is to be negated, and dedication without attachment, which is to be established. First, 'Dedication if' etc., one verse: If, in dedication, the mind of the dedicator arises with the thought of truly clinging; and if a thought of clinging also arises towards the place of dedication, Bodhi; and if a thought arises towards sentient beings, the object of dedication, then, because it is bound by the thought of clinging, it abides in the view of having characteristics, and the mind is attached to the three wheels of dedication with true clinging. Therefore, it is not a complete dedication of true nature, and it does not belong to the category of pure dedication. Second, 'If like this' etc., one verse: If, turning away from the way of dedication with characteristics, like this, the virtue of dedication and the mind of the dedicator, that is, the Dharma with which one dedicates, all these are momentary, ceasing, and exhausted by nature in conventional truth; and the place of dedication, Bodhi, also does not arise simultaneously with the former, and is also exhausted or non-existent; in ultimate truth, the three, the dedicator, the virtue of dedication, and the place of dedication, cannot be found even for a moment or a particle of dust.
ང་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའམ་ཡེ་ནས་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་སྟེ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ 24-1-31b ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཆོས༷་ཀྱིས༷་ཆོས༷་ལ༷་ནམ༷་ཡང༷་མི༷་བསྔོ༷་བའམ་བསྔོ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཤེས༷་པར་གྱུར༷་ན༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ་ལ་མི་ཆགས་པ་དེ༷་ལྟར༷་རབ༷་ཏུ༷་ཤེས༷་པས༷་ཟིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོས༷་པ༷་ཞེས་བྱ་བ་ཡི༷ན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ། གལ་ཏེ་མཚན་མར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་གང་ཞིག་གང་དུ་བསྔོ་བ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འདུན་པས་བསྔོ་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། གལ༷་ཏེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན་མར༷་རློམ་ཞིང་བསྔོ་བར་བྱེ༷ད་ན༷་དེ༷་ནི༷་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །ཇི༷་སྟེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན༷་མ༷་མེ༷ད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་བསྔོས་ན༷་དེ་ནི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཏུ་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ཇི༷་ལྟར༷་དུག༷་དང༷་འདྲེས༷་པའི༷་ཁ༷་ཟས༷་བཟང༷་པོ་ཟ༷་བ༷་ན་ཟས་བཟང་ཡང་དུག་གིས་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དཀར༷་པོ༷འི་ཆོས༷་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དམི༷གས་པ༷འང༷་ཟས་དུག་དང་འདྲེས་པ་དེ༷་འདྲར༷་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནི། དེ་ལྟས་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་མིན་དེ༷་ལྟ༷་བས་ན་འདི༷་ལྟར༷་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ལ་བསླབ༷་པར་བྱ༷་སྟེ༷། ཇི༷་ལྟར༷་ 24-1-32a རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་དགེ༷་བ༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ༷་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའམ་མཁྱེན༷་པའི༷་རྣམ༷་པ༷་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་འབྲས་བུ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང༷་བ་གང༷་དང་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དང་། དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ། མདོར་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རྒྱལ་བས་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་དེ་ལ༷། དེ་དང་མཐུན་པར་བདག་གིས་ཀྱང་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་བ་དེ༷་ལྟ༷་བུར་བྱ་ཞིང་དེ༷་ལྟར༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷འོ་སྙམ་པ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བ་བཞིན་བསྔོའོ་སྙམ་པས་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལ་མ་མཁས་ཀྱང་མཁས་པ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྔོ་བས་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ལས། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། དངོས་དང་དེ་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་སོགས་ཚིག
【現代漢語翻譯】 因為我沒有實體，所以不是由自性所生，或者說是本來就斷絕和耗盡，即從未存在過。 因此，從勝義諦上講，法不會為法迴向，或者說沒有迴向的道理。如果能理解這種道理，就不會執著于迴向的三輪（能迴向者、所迴向物、迴向對像），像這樣徹底理解，就是所謂的『善迴向』。 第三，總結以上兩者的意義：如果執著于相等等，即一個偈頌。總之，無論將什麼迴向於何處，以三種法作為對境，以意願進行迴向，這都應理解為是世俗如幻的。 如果對這三種法執著于相，並進行迴向，那麼這不是真實的迴向。如果認識到這三種法是無相的自性，並進行迴向，那麼這就是迴向于菩提。就像摻雜了毒藥的食物，即使是美味的食物，也會因毒藥而有害。同樣，即使是白凈的法，如果執著于實有的觀念，那麼這種執著也像摻雜了毒藥的食物一樣，如是勝者所說。 第二，世俗的迴向：因此，像這樣等等，即一個偈頌。因為是否是清凈的迴向，所以應該像這樣，在瞭解了過患和功德之後，學習如何徹底地迴向。就像諸佛對隨喜和迴向的善根，沒有顛倒地領悟或了知，那是怎樣的狀態呢？也就是在世俗中，迴向的體性和方式是怎樣的？以及從那之中，名言上不虛假的果報是如何產生的？以及那些在勝義中不可得的體性又是怎樣的？總之，在領悟了二諦無別的自性之後，諸佛是如何隨喜和迴向的，與此相符，我也要像那樣隨喜，像那樣徹底迴向。像這樣認為，就像諸佛如何迴向一樣，我也要像那樣迴向。即使自己不精通如何迴向，通過隨學其他智者的迴向，也能與正確的迴向相一致。如《普賢行愿品》中，文殊師利勇猛智等兩個偈頌所說。 第二，如此迴向的利益，從直接和比喻兩個方面詳細闡述。第一，如此善根等，即一個偈頌。
【English Translation】 Because I have no inherent existence, I am not born from my own nature, or rather, I am originally cut off and exhausted, meaning I have never existed. Therefore, from the ultimate point of view, a dharma does not dedicate to a dharma, or rather, there is no reason for dedication. If one understands this principle, one will not be attached to the three wheels of dedication (the one who dedicates, the object of dedication, and the recipient of dedication). Understanding this thoroughly is what is called 'well-dedicated'. Third, summarizing the meaning of the above two: If one clings to characteristics, etc., that is one verse. In short, whatever is dedicated to wherever, with the three dharmas as the object, and dedicated with intention, this should be understood as conventional, like an illusion. If one clings to the characteristics of these three dharmas and dedicates, then this is not a true dedication. If one recognizes that these three dharmas are of a nature without characteristics and dedicates, then this is a dedication to enlightenment. Just like food mixed with poison, even if it is delicious food, it will be harmful because of the poison. Similarly, even if it is a pure white dharma, if one clings to the notion of reality, then this clinging is like food mixed with poison, as the Victorious Ones have said. Second, conventional dedication: Therefore, like this, etc., that is one verse. Because of whether it is a pure dedication, one should, like this, learn how to dedicate thoroughly after understanding the faults and merits. Just like the Victorious Ones, without reversing, comprehend or know the merit of rejoicing and dedication, what is that state like? That is, in the conventional, what is the nature or manner of dedication like? And from that, how does the unfailing result arise in name? And what is the nature of those that are ultimately unattainable? In short, after realizing the nature of the inseparability of the two truths, how did the Victorious Ones rejoice and dedicate? In accordance with this, I will also rejoice like that, and dedicate thoroughly like that. Thinking like this, just as the Victorious Ones dedicate, I will dedicate like that. Even if one is not proficient in how to dedicate oneself, by following the dedication of other wise ones, one will be in harmony with the correct dedication. As in the 'King of Aspiration Prayers of the Excellent Conduct', as said in the two verses, 'Manjushri, the heroic,' etc. Second, the benefits of dedicating in this way are explained in detail from the perspective of directness and analogy. First, such merit, etc., that is one verse.
ས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ༷་ལྟར༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཐམས་ 24-1-32b ཅད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ་བྱེ༷ད་ན༷། རྒྱུ་བསྔོ་བ་དུག༷་མེ༷ད་པ་ཡིན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་སངས༷་རྒྱས༷་མི༷་སྤོང༷་བའམ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་དང་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར༷་སྨྲ༷་བ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་ལྟར༷་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བར་བྱེད་པའི་དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས། འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམི༷གས་པ་ཅ༷ན་གྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོད་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོ༷ན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་དག་པ་ཐོབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དམིགས་བུའི་དཔེས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འཁྲིད་པ། མིག་མ་བྲིས་པས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཚང་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མེད་པའི་དམུ༷ས་ལོང༷་གང་ཞིག་ལམ་དུ་འཁྲིད་མཁན་གྱི་དམི༷གས་བུ༷་མེ༷ད་པ༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་རྣམ༷ས་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང་། རང་གི་མདུན་ན་གནས་པའི་ལམ༷་ཡང༷་མི་མཐོང་ཞིང་མི༷་ཤེས༷་ན། ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་གྲོང༷་ཁྱེར༷་གཞན་དུ་འཇུག༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མིག་ལྟ་བུ་འདི་མེ༷ད་ན༷་རང་ 24-1-33a ངོས་ནས་མིག༷་མེ༷ད་པ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་ཕྱོགས་སུ་འཁྲིད་པའི་དམི༷གས་བུ༷་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་བཟུང་བར་གྲོགས་དེ་མེ༷ད་པས༷་ནི་འཕགས་ལམ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་རེག༷་པར༷་ནུས༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་སྦྱིན་སོགས་དགེ་ཆོས་གཞན་དེ་དག་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་ནི༷་རབ༷་ཏུ༷་ཟི༷ན་པར་གྱུར༷་ན༷་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་དེ་དག་མིག༷་རྙེད༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཡི༷་མིང༷་ཐོབ༷་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་འཐོབ་བོ༷། །དེ་དག་དཔེར༷་བྱ་ན༷་མི་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རི༷་མོའི༷་ལ༷ས་ནི༷་གཞན་དང་གཞན་ཡོངས༷་སུ་རྫོགས་པར་བྲིས་ཟིན༷་ན་ཡང་དེ་ལ་མིག༷་ཁོ་ན་མེ༷ད་པ༷་སྟེ་མ་ཚང་ན། ཇི༷་སྲི༷ད་མིག༷་མ༷་བྲིས༷་པ༷ས་རི་མོར་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྔན༷་པ༷་མི༷་ཐོབ༷་པ་བཞིན༷་ཏེ། དགེ་བ་གཞན་ཚང་ཡང་ཤེས་རབ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ག
【現代漢語翻譯】 第一節：如前所述，如果將所有功德完全迴向于偉大的菩提，那麼迴向的因是無垢的，其果是證得或不捨棄佛果，並且如實宣說諸佛所說的偉大的大乘佛法。因此，以無相的方式完全迴向的勇士菩薩，將以其威力壓倒世間所有有相的菩薩。 第二部分包括：獲得果位一切智，以及獲得清凈道——般若波羅蜜多的方式。第一部分包括：以盲人嚮導為例，說明如何引導其他般若波羅蜜多達到一切智；以及即使其他般若波羅蜜多圓滿，但若沒有般若波羅蜜多，則無法獲得一切智的方式。第一點：盲人嚮導等，一頌：正如一個沒有眼睛的盲人，如果他沒有引導者，即使成千上萬的人聚集在一起，他也無法看到或知道自己面前的路，那麼他如何能夠進入那條路，到達另一個城市呢？這是不可能的。同樣，如果沒有像眼睛一樣的般若波羅蜜多，那麼就像沒有眼睛一樣，其餘的佈施等五種波羅蜜多，如果沒有般若的引導，沒有這個朋友，因為不瞭解聖道，所以無法到達圓滿菩提的城市。 第二點：何時般若等，一頌：當佈施等其他善法被不執著三輪的智慧所攝持時，它們就獲得了眼睛，並獲得了般若波羅蜜多的名稱，從而能夠輕鬆地到達一切智的城市。如果用例子來說明，就像畫一幅人的畫像，其他部分都畫完了，但唯獨沒有眼睛，那麼只要沒有畫上眼睛，這幅畫就沒有完成，因此無法獲得報酬。同樣，即使其他善行都圓滿了，如果沒有智慧，也無法獲得果報。因此，依靠了知一切法之真實性的智慧，將所有道轉化為具有一切殊勝相的空性，從而獲得具有一切殊勝相的果報。
【English Translation】 Section One: As stated before, if all merits are completely dedicated to the great Bodhi, then the cause of dedication is without defilement, and its result is attaining or not abandoning Buddhahood, and speaking truthfully about the great Mahayana Dharma as taught by the Buddhas. Therefore, that courageous Bodhisattva who dedicates completely in a non-conceptual manner will overpower all conceptual Bodhisattvas in the world with his power. The second part includes: Obtaining the fruit of omniscience, and how to obtain the pure path - Prajnaparamita. The first part includes: Taking the example of a blind guide to illustrate how to lead other Prajnaparamitas to omniscience; and how even if other Prajnaparamitas are complete, but without Prajnaparamita, one cannot attain omniscience. First point: Blind guide, etc., one verse: Just as a blind person without eyes, if he does not have a guide, even if thousands of people gather together, he cannot see or know the road in front of him, then how can he enter that road and reach another city? This is impossible. Similarly, if there is no Prajnaparamita like eyes, then like being without eyes, the remaining five Paramitas such as generosity, if not guided by Prajna, without this friend, because of not understanding the noble path, one cannot reach the city of perfect Bodhi. Second point: When Prajna, etc., one verse: When other virtuous dharmas such as generosity are grasped by the wisdom that does not cling to the three wheels, they gain eyes and obtain the name of Prajnaparamita, thus being able to easily reach the city of omniscience. If we use an example to illustrate, it is like drawing a portrait of a person, all other parts are drawn, but only the eyes are missing, then as long as the eyes are not drawn, this painting is not complete, therefore one cannot obtain the reward. Similarly, even if other good deeds are complete, without wisdom, one cannot obtain the result. Therefore, relying on the wisdom that knows the suchness of all dharmas, transforming all paths into emptiness with all supreme aspects, thereby obtaining the fruit with all supreme aspects.
ྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནར་ 24-1-33b སྨིན་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ལམ་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་འབྲས་བུའི་ཡུམ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྔོ་བ་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་མི་དམིགས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྲལ་དུ་ཚུད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན་པ། དེ་དང་བྲལ་ན་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་དག་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་འདུས༷་བྱས༷་དང་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་དང༷་། དཀར༷་པོ་དང་ནག༷་པོའི་ཆོས༷་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་རྣམ༷་པར༷་དཔྱད་ཅིང་མཚན་འཛིན་བཤིག༷་ནས༷། དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའམ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྡུལ༷་ཕྲ་རབ་ཙམ༷་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཤིང་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ༷་ན། འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་ན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས༷་སུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའ༷་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གང༷་ལ༷འང༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་རྟེན་དེ་མི༷་གན༷ས་པ་དེ༷་དང༷་འདྲ༷འོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་སྙིང་རྗེས་ཟིན་ 24-1-34a ཀྱང་དམིགས་གཏད་མ་ཞིག་པའི་སྒོ་ནས་བདག༷་ནི༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་ལ་སྤྱད༷་པར་བྱ༷འོ་ཞེས་འཛིན་སྟང་གི་གནས་ལ་འཕྱན་ཞིང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་ལ་རེག༷་པ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོ་དགྲོལ༷་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམ༷ས་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པས་ཡོངས༷་སུ་རྟོག༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ༷། འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 增長因信解 གསུམ་པ་མོས་པ་ལ། དད་པའི་ཕན་ཡོན། མ་དད་པའི་ཉེས་དམིགས། དེས་ན་ཡུམ་ལ་དད་པས་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གསུམ། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་ཚེ༷། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོའི་དོན་འདི༷་ལ་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་སེམས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྐྱེས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་དེ་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་པར་གྱུར་ནས་གཞུང་འདི་ཐོས༷་མ༷་ཐག༷་ཏུ༷་སྐྱེས་བུ་དེས༷་ནི༷་བདག་གིས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ 24-1-34b སྟོན༷་པའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་སྐྱེད༷་པ་ཡི་རྒྱུ་དེས༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ༷་ཆེན་པོ་མྱུར༷་དུ༷་རྟོགས༷
【現代漢語翻譯】 唯有以通達空性的智慧， 以確定成熟的智慧，不被其他道所奪，專注于果之母，以遍知一切相的心，與無所緣的佈施相結合，應當知曉，這是大乘道的精髓。 第二，以無所緣而進入般若波羅蜜多的行列，以虛空的譬喻來顯示。若與之分離，則道不完全清凈的兩種情況。第一，『何時諸有為』等一頌：當何時，對於有為和無為，以及屬於白色和黑色的所有法，以探究究竟實相的智慧進行辨析，摧毀能取相，對於它們，不執著絲毫真實成立或行相的對境，甚至極微塵許也不可得，並且見到無處可住之義時，就被列入名為『度』世間般若波羅蜜多的行列。譬如虛空，因其自性空無，故不依賴於任何事物，與之相似。 第二，『若我以悲憫』等一頌：若以悲憫之心，但未捨棄執著，心想『我當行持此勝者之般若波羅蜜多』，于能取之境徘徊，心中想著『救度眾生脫離血淋淋的痛苦』，若有強烈的執著心，如此，以自他相續所攝持的眾生之相完全生起，此菩薩即為有相之菩薩。如此之行持，並非殊勝的般若波羅蜜多。 增長因信解 第三，關於信解。分為信心的利益、不信的過患、因此以信心精進于佛母的勸誡三部分。第一，『菩薩於過去』等一頌：菩薩於過去生中行持時，聽聞、受持、思維等行持此甚深般若波羅蜜多之義，於此世間出生后，因前世之因，精通般若波羅蜜多之義，並且毫無疑惑地思索，聽聞此經后，立即生起『我見到了導師』之念，生起對導師的憶念，因此能迅速證得大菩提。
【English Translation】 Only with the wisdom of emptiness, With the wisdom that is certain to mature, not stolen by other paths, focusing on the Mother of Fruits, with the mind of omniscience, combined with non-objective dedication, it should be known that this is the essence of the Great Vehicle path. Second, entering the ranks of Prajnaparamita with non-objectivity is shown by the example of space. If separated from it, there are two ways in which the path is not completely pure. First, 'When all conditioned' etc. one verse: When, for all phenomena that are conditioned and unconditioned, and belong to white and black, analyzing with the wisdom that investigates the ultimate reality, destroying the apprehended characteristics, and for them, not clinging to any truly established or characteristic object, not even a tiny atom is found, and when seeing the meaning of nowhere to abide, then it is counted as 'gone to the other side' of the wisdom of the world. For example, space, because its own nature is empty, does not rely on anything else at all, which is similar. Second, 'If I with compassion' etc. one verse: If with compassion, but without abandoning attachment, thinking 'I shall practice this Victor's Prajnaparamita', wandering in the place of apprehension, thinking 'liberating sentient beings from bloody suffering', if there is a strong clinging mind, thus, the appearance of sentient beings gathered by one's own and others' continuums completely arises, this Bodhisattva is called an objective Bodhisattva. Such practice is not the supreme Prajnaparamita. Growth due to faith and understanding Third, regarding faith and understanding. Divided into three parts: the benefits of faith, the faults of disbelief, and therefore the exhortation to strive with faith in the Mother. First, 'Bodhisattva in the past' etc. one verse: When a Bodhisattva practices in past lives, hearing, holding, thinking, etc. practicing the meaning of this profound Prajnaparamita, after being born in this world, due to the cause of previous lives, being proficient in the meaning of Prajnaparamita, and contemplating without doubt, after hearing this scripture, immediately the thought 'I have seen the teacher' arises, generating the memory of the teacher, therefore quickly realizing great Bodhi.
་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །གཉིས་པ། སྔོན་སྤྱད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཞིག་སྔོ༷ན་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་དུ་མ་བསྐུར༷་ཞིང་མཆོད་དེ་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་མ༷་ད༷ད་ཅིང་དེ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་ན༷། ད་ལྟ་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ཐོས༷་པར་གྱུར་པའི་མོད་ནས༷་བློ༷་ཆུང༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལོག་སྤྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤོང༷་བར་བྱེ༷ད་དེ༷་གུས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་སྤང་བས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤང༷་བར་གྱུར་ནས༷། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱབས༷་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་དམྱལ་བ་མནར༷་མེ༷ད་པར་འགྲོ༷་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་འཇིག་གི་བསྐལ་པ་དུ་མར་བརྒྱུད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སོགས་ཉེས་དམིགས་ཚད་མེད་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ལ་དད་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཞིང་མ་དད་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་དེ༷་ལྟ༷་བས༷་ན༷་གལ༷་ཏེ༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཆོག༷་ལ་རེག༷་པར༷་འདོ༷ད་ན༷་ 24-1-35a རྒྱལ༷་བའི༷་ཡུམ༷་འདིར༷་ད༷ད་པར༷་གྱིས༷་ཤིག་དང་། འདི་ནི་དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་དུས་འདིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། དཔེར༷་ན༷་ཚོང༷་པ༷་དག་རི༷ན་ཆེན༷་གྱི་གླིང༷་དུ༷་སོང༷་ནས༷་ནི༷་སྔར་གྱི་ཚོང་ཟོང༷་ཟ༷ད་ལ་གསར་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་སླར༷་ལག༷་སྟོང་དུ་ལོག་པ་ལྟ༷་བུར༷་གྱུར༷་ན༷་མི༷་རུང༷་ངོ༷་། །དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ནོར་བུ་ལག་ཏུ་མཆིས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་མོས་པར་དོར་ནས། ཆོས་སྤངས་པའི་རྒྱུས་སྔར་གྱི་བསོད་ནམས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། 入定所修 གཉིས་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེའི་བྱེད་ལས། སྤྱོད་ཡུལ། རྣམ་པ་བཞི་ལས། 清凈慧 དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ 24-1-35b སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དབར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་
【現代漢語翻譯】 請您慈悲地翻譯。 第二，『往昔行持時』等，共一個偈頌。無論何時，當行持往昔所行之事時，即使供養無數佛陀的血，積累了無量的功德，但若不信奉大乘的意旨——勝者的智慧波羅蜜多，不發願獲得它，那麼現在聽到甚深般若波羅蜜多時，小心量者會以身語意的邪行捨棄這甚深之法，不恭敬它。捨棄它，就等於捨棄了三世諸佛的一切遍知之法，失去了聖法的庇護，將墮入無間地獄，經歷無數劫的輪迴，感受痛苦等無量過患。這是佛所說的。 第三，『因此之故』等，共一個偈頌。如果對某事信奉則利益巨大，不信奉則過患極大，因此，如果想要觸及佛陀的殊勝智慧，就應對勝者之母（般若波羅蜜多）生起信心。這是獲得佛陀智慧不可或缺的共同之因。現在，我們有幸遇到了如珍寶洲般的如來教法，必須有所收穫，不能像商人去了珍寶洲，耗盡了之前的貨物，卻沒有獲得任何新的珍寶，空手而歸一樣。雖然甚深般若波羅蜜多的珍寶已在手中，卻不珍視而捨棄，因捨棄佛法而耗盡往昔的功德，這是不應該的。 入定所修 第二，關於入定時的修法：清凈智慧的體性、作用、行境、相狀四方面。 清凈慧 第一，體性是『色之清凈』等，共一個偈頌。一切法原本清凈，自性涅槃，圓滿正覺，自性光明，原本不生不滅的平等性，以一體明點，法界光明，無障大平等的方式來修持，這就是入定智慧的體性。它的狀態是怎樣的呢？就像『色之清凈』所象徵的那樣，從色法到一切智之間的一切法，原本就是如此。
【English Translation】 Please translate with compassion. Second, 'When practicing in the past' etc., one verse in total. Whenever one practices what was practiced in the past, even if one offered blood to countless Buddhas and accumulated immeasurable merit, if one does not believe in the meaning of the Great Vehicle—the wisdom pāramitā of the victors—and does not aspire to attain it, then now, upon hearing the profound Prajñāpāramitā, the small-minded person will abandon this profound Dharma with the wrong conduct of body, speech, and mind, and will not respect it. By abandoning it, it is as if one has abandoned all the omniscient Dharma of the Buddhas of the three times, and having lost the protection of the sacred Dharma, one will fall into the Avīci hell, experience suffering for many kalpas of the cycle of creation and destruction. These are the immeasurable faults that were spoken of. Third, 'Therefore' etc., one verse in total. If believing in something brings great benefit and not believing in it brings great fault, therefore, if you want to touch the supreme wisdom of the Buddha, then have faith in the mother of the victors (Prajñāpāramitā). This is an indispensable common cause for attaining the Buddha's wisdom. Now, we are fortunate to have encountered the Tathāgata's teachings like a jewel island, and we must have some harvest, and we must not be like a merchant who went to a jewel island, exhausted his previous goods, but did not obtain any new jewels, and returned empty-handed. Although the jewel of the profound Prajñāpāramitā is in hand, it should not be discarded without cherishing it, and the merit of the past should not be exhausted by abandoning the Dharma. Practice in meditative equipoise Second, regarding the method of cultivation in meditative equipoise: the nature, function, object, and aspects of pure wisdom. Pure Wisdom First, the nature is 'purity of form' etc., one verse in total. All dharmas are originally pure, naturally in nirvāṇa, perfectly enlightened, naturally luminous, and originally unborn and unceasing equality. Meditating in the manner of a single bindu, the luminous dharmadhātu, great equality without obscuration, is the nature of meditative wisdom. What is its state like? Just as 'purity of form' symbolizes, all dharmas from form to omniscience are originally so.
གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་བདག་དང་གཞན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་དྲི་མ་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་ཡང་མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་ལ་བློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ་ལ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་ལས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ 24-1-36a ཏེ་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆ་ནས་དག་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བརྗོད་དེ་དེ་དག་ནི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡེ་ནས་མ་དག་པ་མེད་ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པས་མིག་སྐྱོན་དག་པས་ཡུལ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་གྱི་དག་པ་མཐོང་ལ་དེ་མཐོང་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅན་དེའང་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་དག་ཚུལ་གཞན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྣང་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་བ་དང་ཡུལ་ཡང་གསར་དུ་དག་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི༷་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག༷་པ༷་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་འབྲས༷་བུ༷་ཡེ་དག༷་པ་ཉིད་ཡིན་པར༷་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། དེ་གཉིས་ཡེ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་དག་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་གནད་ལ་དོན་གཅིག་པས་དག་པ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས༷་བུ༷་དག་པ་དང་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི་དག༷་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་མཐར་ཐུག་པ་སྒྲིབ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ 24-1-36b པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི༷ད་ཀྱི་དག༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དོན་ལ་གནད་གཅིག་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ་ཉི༷ད་ཀྱི་དག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སོ་སོའི་འབྲས༷་བུ༷་ཐོབ་པའི་དག༷་པ་དང༷་། གཞི་གཟུགས༷་སོགས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དག༷་པ༷་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་
【現代漢語翻譯】 執取與能執取，雜染與清凈，我與他，實有與非實有等等二元對立的自性，在任何事物中都不成立，法界（chos dbyings）的唯一明點（thig le nyag gcig），從本初就遠離生滅的平等性（mnyam pa nyid），自性清凈（rang bzhin rnam dag），安住于無垢大清凈之中。雖然已經安住於此，但當生起未能證悟此理的錯覺時，在以我和法進行增益的染污心識面前，境也顯現為不凈，心識也如此執取，因此具有雜染方面的垢染和遮障，這被稱為不清凈的有情。 爲了消除這突如其來的垢染，才宣說了三乘（theg pa gsum）之道，通過進入此道，法性的實相自性清凈會越來越清晰地顯現。例如，聲聞（nyan thos）的四果，獨覺（rang rgyal）的果位，菩薩（byang chub sems dpa'）的見道（mthong lam）和修道（sgom lam），以及九地（sa dgu）的證悟生起，從斷除所斷垢染的方面來說，被稱為小、中、大清凈，這些都被稱為已清凈各種垢染的有情。 此外，境，如色（gzugs）等的自性，本來就沒有不凈，但由於顛倒執取的突發垢染被凈化的次第相應，就像眼疾痊癒后能更清晰地看到事物一樣，有境者能看到境的清凈，並且由於看到此清凈，有境者也被稱為清凈，除此之外，沒有其他不同的清凈方式。雖然在顯現上，有境似乎變得越來越清凈，境也似乎煥然一新，但在實相上，見到境，如色等的自性本來清凈，這本身就是有境從突發垢染中解脫，證得本凈之果。要知道，這兩者本來就不是境與有境二者，而是安住于大清凈之中的要點，因此要知道這兩種清凈的體性是無二無別的。 同樣，果清凈與色等之清凈，就是達到究竟的離垢清凈，完全斷除二障（sgrib gnyis），成為極其清凈的遍知（thams cad mkhyen pa）智慧之清凈，所有這些清凈，都與根本自性清凈的意義要點相同，正如前面所說的那樣。 如此，究竟清凈的遍知之清凈，以及獲得各個階段道之果位的清凈，還有作為基礎的色等蘊、界、處之法的清凈，這三者雖然在顯現上被安立為不同，但在實相上，如同虛空（nam mkha'i khams）一般。
【English Translation】 Grasping and being grasped, defilement and purification, self and other, real and unreal, etc., the nature of duality is not established in anything. The single bindu (thig le nyag gcig) of Dharmadhatu (chos dbyings), from the very beginning, is the equality (mnyam pa nyid) that is free from arising and ceasing, the self-nature pure (rang bzhin rnam dag), abiding in the great stainless purity. Although it is already abiding in this way, when the sudden illusion of not realizing this arises, in the face of the defiled mind that imputes self and phenomena, the object also appears impure, and the mind also grasps it as such. Therefore, it has the stains and obscurations of the defiled side, and is called an impure sentient being. In order to eliminate this sudden stain, the path of the Three Vehicles (theg pa gsum) is taught. By entering this path, the true nature of Dharmata, self-nature pure, will appear more and more clearly. For example, the four fruits of the Shravakas (nyan thos), the fruit of the Pratyekabuddhas (rang rgyal), the path of seeing (mthong lam) and the path of meditation (sgom lam) of the Bodhisattvas (byang chub sems dpa'), and the realization of the nine bhumis (sa dgu) arise. From the aspect of abandoning the stains to be abandoned, they are called small, medium, and great purification. These are called sentient beings who have purified various stains. Furthermore, the nature of objects, such as form (gzugs), is not impure from the beginning. However, according to the order of purification of the sudden stains of inverted grasping, just as one can see things more clearly after the eye disease is cured, the subject sees the purity of the object, and because of seeing this purity, the subject is also called pure. Apart from this, there is no other different way of purification. Although in appearance, it seems that the subject becomes more and more pure, and the object also appears to be newly purified, in reality, seeing that the nature of objects, such as form, is pure from the beginning, is itself the liberation of the subject from sudden stains, and the attainment of the fruit of original purity. It should be known that these two are originally not two, object and subject, but are the key point of abiding in great purity. Therefore, it should be known that the nature of these two purities is non-dual. Similarly, the purity of the fruit and the purity of form, etc., are the ultimate purity of freedom from sudden stains, the complete abandonment of the two obscurations (sgrib gnyis), and the purity of the wisdom of the all-knowing (thams cad mkhyen pa). All these purities are the same in essence as the meaning of the root self-nature purity, as explained above. Thus, the ultimate purity of the all-knowing, the purity of attaining the fruit of each stage of the path, and the purity of the basis, such as the aggregates, elements, and sense bases, although these three are established as different in appearance, in reality, they are like the space (nam mkha'i khams).
ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དང༷་མཚུངས༷་ཏེ༷་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེ༷ར་མེ༷ད་ལ་བློས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་གཅ༷ད་དུ༷་མེ༷ད་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ 24-1-37a དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། གཤིས་རྣལ་མ་དེའི་དོན་བབ་ཀྱིས་ཅོག་བཞག་ཏུ་སྐྱོང་བའི་ཚུལ་ཡང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 定慧所作 གཉིས་པ་བྱེད་ལས་ལ།ཞི་མཐར་མི་གནས་པ་དང་། སྲིད་མཐར་མི་གནས་པའི་བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ། དཔའ་བོ་གར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གནས་སྐབས་ཅི་དང་གར༷་སྤྱོ༷ད་ཀྱང་སྲིད་དང་ཞི་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ལ་གནས་པ་ཡིས༷། ཁ༷མས་གསུམ༷་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ལས་ཡང༷་དག༷་པར་འདས༷་ལ༷་དེ་ལྟ་ནའང་ཉན་ཐོས་ལྟར་སྲིད་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བའི་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་གནས་པའང༷་མིན༷་ཏེ། སྲིད་པར་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་ 24-1-37b ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་བསལ༷་བར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ༷་བ༷་ཡོངས་སུ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་ལ། རྒ༷་དང༷་ན༷་དང༷་འཆི༷་བ༷་མེ༷ད་ཀྱང༷་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཞན་དོན་དུ་འཆི༷་འཕོ༷་བ་སོགས་སུ་སྟོན༷་པར་བྱེད་དེ། རང་གིས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ན་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་རང་འབྲས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དང་ཐབས་མཁས་པ་ཚད་མེད་པ་རྩོལ་མེད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། འགྲོ་བ་འདི་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པའི་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་དག༷་ནི་མི༷ང་དང༷་གཟུགས༷་ཀྱི༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་འདམ༷་བརྒལ་དཀའ་བ་ལ༷་ཆགས༷་ནས། ཉི་ཟླ་འཕུལ་བྱེད་གོ་ལའི་ང༷་གི༷་འཁོར༷་ལོ༷་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར༷་བ་ལྟ༷་བུའི༷་འཁོར༷་བའི༷་འཁོར༷་ལོར༷་འཁྱམ༷་སྟེ། འདི་ལྟར་ལས་དང་
【現代漢語翻譯】 猶如無有彼此之別，恰似相同一般，法界（藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：धर्मधातु，羅馬轉寫：dharmadhātu，漢語字面意思：法界）自性清凈，於一本體之中無有分別，心識亦無法從中加以區分。于證悟如是清凈法性（藏文：ཆོས་ཉིད）之本然面目之諸佛智慧境界中，一切諸法皆顯現為圓滿證悟，或於初始即已涅槃之自性，無有絲毫染污。如是證悟之智慧，乃是徹底斷除一切由習氣所致之暫時性垢染，達至究竟清凈之境地。因此，依其所見，一切諸法，無論能所等二元對立之顯現，皆無有自性，于無二元對立之大平等性中，本自清凈，本自圓滿，無有差別，融為一體。此乃般若波羅蜜多（藏文：ཤེས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་，梵文：प्रज्ञापारमिता，羅馬轉寫：Prajñāpāramitā，漢語字面意思：智慧到彼岸）之究竟密意。而安住於此本然狀態之修行方式為：『此處無有任何需去除之物，亦無任何需安立之物，于真如實相中如實觀照，如實見證后，便得解脫。』應如是了知。 第二，事業方面：不住寂滅邊與不住有邊兩種事業。第一，如『勇士行境』等一頌所言：勇士菩薩（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，梵文：बोधिसत्त्व，羅馬轉寫：bodhisattva，漢語字面意思：覺悟有情）無論處於何種狀態，行於何處，皆不落入有寂二邊，安住于本自清凈之般若波羅蜜多（藏文：ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་，梵文：प्रज्ञापारमिता，羅馬轉寫：Prajñāpāramitā，漢語字面意思：智慧到彼岸）中，已徹底超越三界（藏文：ཁ༷མས་གསུམ༷་，梵文：त्रैलोक्य，羅馬轉寫：Trailokya，漢語字面意思：三有）之所有煩惱。即便如此，亦不像聲聞乘（藏文：ཉན་ཐོས་）行者一般，僅從有中獲得解脫，安住于片面之寂滅涅槃（藏文：མྱང་འདས）中。雖已斷除不由自主于輪迴中受生之煩惱（藏文：ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་），然因精通方便之故，亦示現於輪迴中受生。雖已無有衰老、疾病、死亡，然因大悲心之驅使，為利益眾生，亦示現死亡、轉生等。若能證悟自性不住于有寂二邊之法界（藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：धर्मधातु，羅馬轉寫：dharmadhātu，漢語字面意思：法界），則對於執著于有寂二邊之眾生，自然生起證悟甚深佛法之自發性大悲心，並不費力即可獲得無量善巧方便，此乃法性（藏文：ཆོས་ཉིད）之自然規律。 第二，如『此諸眾生』等一頌所言：不具證悟諸法無自性之智慧之此諸眾生（藏文：འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་དག༷་），執著于難以逾越之五蘊（藏文：ཕུང་པོ་ལྔ）聚合，如日月推動之地球（藏文：གོ་ལ）週而復始之運轉般，于輪迴之輪中漂泊不定。如是，業力與煩惱（藏文：ཉོན་མོངས་）
【English Translation】 Just as there is no difference, just as there is sameness, the dharmadhatu (藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：धर्मधातु，Romanization: dharmadhātu, Literal meaning: realm of dharma) is naturally pure, without distinction in its single essence, and cannot be differentiated by the mind. In the wisdom of the Buddhas who directly perceive the nature of such pure dharmata (藏文：ཆོས་ཉིད) as it is, all dharmas are seen as manifestly enlightened or as being of a nature that has been in nirvana from the beginning, without any impurity. The wisdom that realizes this is the ultimate purity, having completely abandoned all obscurations of adventitious stains along with their latent predispositions. Therefore, as it sees, all dharmas are without the nature of duality, such as object and subject, but are primordially pure and enlightened in the great equality of non-duality, knowing them to be of one taste without distinction. This is the ultimate meaning of the Prajñāpāramitā (藏文：ཤེས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་，梵文：प्रज्ञापारमिता，Romanization: Prajñāpāramitā, Literal meaning: perfection of wisdom). The way to maintain this natural state is: 'Here, there is nothing to be removed, nor is there anything to be placed. Look directly at what is truly real, and having seen what is truly real, be completely liberated.' This is how it should be understood. Secondly, in terms of activities: two activities, not abiding in the extreme of peace and not abiding in the extreme of existence. First, one verse such as 'Heroic Conduct': Heroic Bodhisattvas (藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，梵文：बोधिसत्त्व，Romanization: bodhisattva, Literal meaning: enlightenment being), no matter what the situation or where they act, do not exist in either existence or peace, but abide in the naturally pure great Prajñāpāramitā (藏文：ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་，梵文：प्रज्ञापारमिता，Romanization: Prajñāpāramitā, Literal meaning: perfection of wisdom), having completely transcended all the afflictions of the three realms (藏文：ཁ༷མས་གསུམ༷་，梵文：त्रैलोक्य，Romanization: Trailokya, Literal meaning: three realms). Even so, they do not abide in the one-sided nirvana of liberation from existence like the Shravakas, but although the afflictions (藏文：ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་) that cause involuntary birth in existence have been removed, they skillfully manifest birth in existence. Although there is no old age, sickness, or death, they manifest death, transference, etc., for the sake of others out of compassion. When one realizes the dharmadhatu (藏文：ཆོས་དབྱིངས་，梵文：धर्मधातु，Romanization: dharmadhātu, Literal meaning: realm of dharma) that does not abide in existence or peace, great compassion arises spontaneously as a result of realizing the profound dharma for those who are attached to the extremes of existence and peace, and immeasurable skillful means are effortlessly obtained, which is the nature of dharma (藏文：ཆོས་ཉིད). Second, one verse such as 'These beings': These beings (藏文：འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་དག༷་) who do not possess the wisdom to realize the lack of inherent existence, are attached to the difficult-to-cross aggregation of the five skandhas (藏文：ཕུང་པོ་ལྔ), wandering in the cycle of samsara like the repeated turning of the wheel of the earth (藏文：གོ་ལ) propelled by the sun and moon. Thus, karma and afflictions
ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བར་མེད་པར་འབྲེལ་ཏེ་མགལ་མེ་ལྟར་འཁོར་བའོ། །འགྲོ༷་བ༷་འཁྲུལ༷་པ༷་ཅན་འདི་དག་ནི་རང་གི་སེམས་རྨོངས་པའི་རྒྱར་ཚུད་པ་ཇི་ལྟར་ན་རི༷་དྭགས༷་རྣམས་འབྲོས་སུ་མེད་པའི་རྒྱར༷་ཆུད༷་པ་དང་འདྲ༷་བར་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཐར་ 24-1-38a དཀའ་བར་ཤེས༷་ནས༷། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་དང་ལྡན༷་པ༷་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱས་མི་འཆིང་བར་འགྲོ་བའི་ཁམས་འདི་ན་དཔེར་ན་མཁའ༷་ལ༷་བྱ༷་བཞིན༷་དུ་རྣམ་པར༷་རྒྱུའོ༷། ། 定慧對境 གསུམ་པ། མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། མི་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཕན་ཡོན་དཔེས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། སྤྱོད་པ་ཡོངས་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པ་གང༷་ཞིག༷་གཟུགས༷་ལ༷་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་དམིགས་པས་མི༷་སྤྱོ༷ད་ཅིང༷་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་ཤེས༷་དང་འདུ༷་ཤེས༷་དང་ཚོར༷་བ༷་དང་སེམ༷ས་པར༷་ཡང་མི༷་སྤྱོ༷ད་ན༷། དེ༷་ལྟར༷་གང་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་པར་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་དངོས་ཞེན་གྱི་ཆགས༷་པ༷་ཕྲ་རགས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཡོངས༷་སུ་སྤོང༷་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༷་། ཆགས༷་པ་མཐའ་དག་ལ༷ས་རྣམ༷་པར་གྲོལ༷་བ་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་ཤིང་གསལ༷་བ༷་དེ་ནི་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཆགས༷་པ༷་ཐམས་ཅད་བཅ༷ད་ནས༷་འགྲོ་ལ་ཞེས་དང་ 24-1-38b རྒྱ་དཔེ་ལ་ལར་གྲོལ༷་ལ༷་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཆགས༷་པ༷་མེ༷ད་པར༷་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི༷་མ༷་ནི་སྒྲ༷་གཅ༷ན་ཞེས་པའི་གཟའ༷་དང་བྲལ༷་ནས་ལྷང༷་ངེར༷་འདུག༷་པ༷་དང༷་། མེ༷་བཏང༷་བས་རྩ༷་དང༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཐམས་ཅད་བསྲེག༷་པ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་འོད་དང་མེ་ལྟ་བུས་ཉོན་མོངས་པའི་མུན་པ་དང་བུད་ཤིང་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། 定慧相 བཞི་པ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྣམ་པར་དམིགས་མེད་བསྟན་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཉོན་མོངས་པའི་རང༷་བཞིན༷་དག༷་ཅིང༷་ཤེས་བྱའི་དམིགས་པ་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པར༷་གྱུར་པ་ལ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག་གི་དོན་ལ་ལྟ༷་ཞིང་གནས་ན༷། ལྟ་མཁན་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པར་བྱེ༷ད་པ༷་པོ༷་ཡང༷་མི༷་དམི༷གས་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཀྱང་མི༷་དམི༷གས་ཏེ༷་སྤྲོས་པ་ཉ
【現代漢語翻譯】 煩惱和三有之相的十二緣起，如連珠一般無間斷地相連，像火把一樣旋轉。這些迷惑的眾生，因為自己的心陷入愚癡的羅網，就像野獸陷入無法逃脫的羅網一樣痛苦，難以解脫。認識到這一點后，具有證悟智慧的人們，不會被迷惑的羅網束縛，而是像鳥兒在空中一樣，自由自在地遊走于眾生界。 定慧對境 第三，對於等持智慧的行境，分為不行的行境之開示，以及如此行持的利益以譬喻說明兩部分。第一部分，『行持完全清凈』等一頌：菩薩的行持完全清凈是指什麼呢？對於色法，不執著於色法的自性及其無常等差別，同樣，對於識、受、想、行也不執著。這樣，對於任何事物都不執著地行持，就能完全捨棄對事物執著的粗細煩惱。從一切執著中解脫出來，就是諸佛的智慧行境。 第二部分，如此行持的利益，一頌：如此行持的菩薩，既賢善又明智，斷除一切自以為是的執著，（對於）眾生——有些梵文版本中是『解脫』——平等且無執著地不斷進步。例如，太陽從羅睺星的遮蔽中解脫出來，光明照耀；又如，火能焚燒草木森林一樣，偉大的智慧之光能摧毀煩惱的黑暗和燃料。 定慧相 第四，開示等持智慧的無相：『諸法』等一頌：如此，一切被煩惱和清凈所涵蓋的諸法，其自性是清凈的，並且完全清凈了所知的對境。菩薩們以證悟事物本性的智慧，到達般若波羅蜜多的彼岸，觀察並安住于最勝義諦。觀察者（般若波羅蜜多），以及修習者，皆不可執著，所觀察的一切法也不可執著，從而息滅一切戲論。
【English Translation】 The twelve links of dependent origination, characterized by afflictions and the three existences, are connected continuously like a string of beads, revolving like a torch. These deluded beings, trapped in the net of their own ignorant minds, suffer like wild animals caught in an inescapable net, finding it difficult to be liberated. Recognizing this, those endowed with the wisdom of realization are not bound by the net of delusion, but roam freely in the realm of beings, like birds in the sky. The Objects of Samadhi and Wisdom Third, regarding the sphere of activity of meditative wisdom, there are two parts: the teaching of the sphere of non-action, and the explanation of the benefits of acting in this way through examples. The first part, 'Acting completely pure,' etc., one verse: What is the completely pure conduct of a Bodhisattva? It is not to engage with form by focusing on the nature of form and its distinctions such as impermanence. Similarly, one does not engage with consciousness, perception, feeling, and thought. Thus, acting without engaging with anything in this way means completely abandoning all subtle and gross attachments to things. Being completely liberated from all attachments is to engage with the wisdom of the Sugatas. The second part, the benefits of acting in this way, one verse: A Bodhisattva who acts in this way, being wise and clear, cuts off all conceited attachments and progresses from higher to higher without attachment, equally to beings—some Indian texts also have 'liberation.' For example, the sun, freed from the eclipse of Rahu, shines brightly; and like fire burning all roots, trees, and forests, the great light of wisdom destroys the darkness of afflictions and the fuel. The Aspect of Samadhi and Wisdom Fourth, the teaching of the non-objective nature of meditative wisdom: 'All phenomena,' etc., one verse: Thus, all phenomena encompassed by defilement and purification are pure in their own nature, and the objects of knowledge are completely pure. Bodhisattvas, with the wisdom that realizes the nature of things, go to the other shore of Prajnaparamita, observing and abiding in the ultimate meaning. The observer (Prajnaparamita) and the one who meditates are not to be fixated upon, and all phenomena to be observed are also not to be fixated upon, thus pacifying all elaborations.
ེ་བར་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 廣說法門 གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ལ། སྦྱོར་བ་ལ་བསླབ་པའི་ 24-1-39a རིམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ་དང་། དེས་བསླབ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ལྔ་ལས་དང་པོ་ལ། 學加行次第 བསྒོམ་བྱ་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན། བར་དུ་གཅོད་པའི་སྐྱོན། སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས། རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་བཤད་པ་དང་ལྔ། 所修加行 དང་པོ། རྒྱལ་བ་ལ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་མི་ཡི་སེང་གེ་ལ༷་ནི༷་ལྷ༷་ཡི་རྒྱལ༷་པོ་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་གྱིས༷་ཞུས༷་པ༷། གང་ཞིག་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ལ་ཇི༷་ལྟར༷་བརྩོན༷་པར་བྱ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕུང༷་པོ༷་དང་ཁ༷མས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་དུའང་དམིགས་པ་དང་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན༷་པར༷་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། ཕུང༷་པོ༷་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་མི་གནས་མི༷་བརྩོན༷་ལ་དེ༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དག་གི་ཡང་དག་པའི་བརྩོན༷་པ་ཡིན་ནོ། ། 修加行所得功德 གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་ལ། སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་གུས་པའི་ཡོན་ཏན། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་འབྲས་ 24-1-39b བུའི་ཡོན་ཏན། གནས་སྐབས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ཞིག༷་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གཞུང་འདི་ནས་ཆོས༷་འདི༷་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་མི་འགག་པ་སྦྲུལ༷་པ་དང༷་སྒྱུ༷་མ༷་འདྲ༷་བར་བཤད་པ་ཐོས༷་ནས༷། དེའི་དོན་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ཡིད་ཆེས་ནས་དེ་སློབ༷་པ་ལ༷་ཕྱིར༷་ཞིང༷་ནན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར༷་བར་བྱེ༷ད་པ༷་ཡི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ནི༷་སྔོན་ཡུན་རིང༷་པོ་ནས༷་ཐེག༷་ཆེན༷་ལ་ཞུགས༷་པ་ཉིད་དུ་རིག༷་པར་བྱ༷་ཞིང་དེས་སྔོན་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲི༷ག་མང༷་པོ་ལ༷་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག༷་པར་བྱ་བ་བྱས༷་པ་ཡི༷ན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་འདྲའི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཐོས་ནས་མོས་པར་འགྱུར་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཡོན་ཏན། སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ། དགོན་པའི་ལམ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བོས་དབེན་པ་དགོན༷་པ༷འི་ལམ༷་ནི༷་དཔག༷་ཚད༷་མང༷་པོ༷་ཡོད་པར་ཞུགས༷་པའི༷་མིས༷། ལམ་དེ་བགྲོད་བགྲོད་པ་ལས་ནམ་ཞིག་གྲོང་
【現代漢語翻譯】 安住于寂靜法界，這是對最殊勝的般若波羅蜜多的行持。 廣說法門 第三，關於詳細開示之門，分為五個方面：修習加行的次第；如實成就該加行的果之方式；開示於此加行之人；如此行持之人的偉大之處；以及由此所應修習之法的偉大之處。首先是： 學加行次第 所修加行的體性；修習加行所生的功德；中斷的過患；加行的作用；以及宣說助伴善知識，共五個方面。 所修加行 第一，『諸勝』等一頌：天帝釋向人中獅子諸勝（佛陀）請問：『已於往昔諸佛處行事，並由此生善根，為善知識所攝持的菩薩們，應如何精勤于般若波羅蜜多的行持？』作為對此問題的回答，佛陀開示道：『對於蘊和界所攝之法，不以微塵許之執著和安住的方式而精勤；不執著、不安住于蘊等，不精勤，這才是菩薩們的真實精勤。』 修加行所得功德 第二，關於功德，分為三個方面：加行的因——恭敬的功德；從加行所生的果的功德；以及暫時加行之體性的功德。首先，『何人此法』等一頌：無論何人，聽聞般若波羅蜜多之論典中，宣說一切法雖無自性，但顯現不滅，如幻如化。對此深信不疑，併爲了學習而返回，精進修習的眾生，應知其早已進入大乘，並已於往昔供養無數諸佛，並通過憶念等方式積累了殊勝的善根。若不依賴此等往昔之因，聽聞甚深般若波羅蜜多之義后，便不會生起信解。 第二，不為障礙所阻的功德；獲得三身的功德，分為兩方面。首先，『寂靜』等兩頌：若有人進入遠離喧囂的寂靜之處，行走于廣闊的道路上，
【English Translation】 To abide in the realm of peace is to practice the supreme Perfection of Wisdom. Extensive Explanation Dharma Gate Third, regarding the gate of extensive exposition, there are five aspects: the order of training in application; the manner of truly accomplishing the fruit of that application; the person who applies to it; the greatness of the person who engages in it in this way; and the greatness of the Dharma to be trained in by it. First: Learning the Order of Application The nature of the application to be cultivated; the qualities arising from cultivating application; the faults that interrupt; the function of application; and the explanation of the friend, the virtuous friend, are five. Application to be Cultivated First, 'Victorious Ones' etc., one verse: The king of gods, Hundred-Giver (Indra), asked the Lion of Men, the Victorious Ones (Buddha): 'How should Bodhisattvas, who have acted in the past for the Victorious Ones and have generated roots of virtue from this, and who are held by virtuous friends, strive in the practice of the Perfection of Wisdom?' As an answer to this question, the Buddha taught: 'They do not strive with even a particle of focus and abiding in the Dharma gathered by aggregates and elements; not focusing on aggregates etc., not abiding, not striving, that is the true striving of the Bodhisattvas.' Merit of Cultivating Application Second, regarding merit, there are three aspects: the cause of application—the merit of reverence; the merit of the fruit arising from application; and the merit of the nature of temporary application. First, 'Whoever this Dharma' etc., one verse: Whoever, from this Perfection of Wisdom scripture, hears that all these Dharmas, though without essence, are taught as not ceasing in appearance, like illusions and magic. Having no doubt about its meaning, and believing in it, and returning to study it, and diligently applying themselves, that being is to be known as having entered the Great Vehicle long ago, and it is to be known that they have previously made offerings to many hundreds of thousands of Buddhas, and have done superior deeds through remembrance etc. Without relying on such past causes, faith will not arise after hearing the meaning of the profound Perfection of Wisdom. Second, the merit of not being stopped by obstacles; the merit of obtaining the three bodies, in two aspects. First, 'Secluded' etc., two verses: If a person enters a secluded place far from people, walking on a wide road,
ཁྱེར་གྱི་གནག༷་རྫི༷་རྣམས་གནས་པ་དགོན་པ་དང་གྲོང་གིས་མཚ༷མས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཡིད་དུ་ 24-1-40a འཐད་པ་ཕུན༷་སུམ༷་ཚོགས༷་པ་མཐོང༷་ནས༷། ལམ་རིང་པོར་བགྲོད་པ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། འདི༷་དག༷་ནི་གྲོང༷་དང༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་དང་ཉེ༷་བའི༷་རྟགས༷་ཡིན་ནོ་སྙམ༷་སྟེ༷། སྟག་སོགས་དགོན་པའི་གནས་ན་ཡོད་པའི་འཇིགས་པ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱིན༷་པ་རྙེད༷་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་དེ་ཕན་ཆོད་ཆོམ༷་རྐུན༷་གྱི་འཇིགས༷་པ༷་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེ༷ད་པར་འགྱུར་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་དེའི་ཐབས་ཡོངས༷་སུ༷་ཚོལ༷་བའི་ཚེ༷། རྒྱལ༷་བ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཡུམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི༷་མཉན༷་པ༷་ཡི་སྐལ་བ་གང༷་གིས་ཐོབ༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱི༷ན་པ་ཐོཔ༷་པ༷ར་གྱུར༷་ཅིང༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་ལྷུང་བའི་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་དེ༷། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་ས༷་ལ༷་ལྷུང་བ་མ༷་ཡི༷ན་རྐྱེན༷་རྟོགས༷་ཀྱི་ས༷་ལ༷འང་ལྷུང་བ་མིན༷་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། མི་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། མི༷་ཞིག༷་རྒྱ༷་མཚོ༷འི་ཆུ༷་ནི༷་བལྟ༷་བའི་ཕྱིར༷་འགྲོ༷་བ༷་ན་དེ་ཡིས༷། གལ༷་ཏེ༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་དང་རི༷་བོ་དག་མདུན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་མཐོང༷་ན་ནི་ད༷་དུང༷་རྒྱ་མཚོ་དང་རིང༷་བར་ཤེས་ཏེ། ཅི༷་སྟེ༷་རི་ 24-1-40b ལ་སོགས་པ་རིང་བའི་རྟགས༷་དེ་དག་མ༷་མཐོང༷་བར་ས་ཐམས་ཅད་ཁད་ཀྱིས་མཉམ་ཞིང་གཞོལ་ལ་མཐའི་ཕ་རོལ་མི་མཐོང་བར་གྱུར་ན༷་ད་ནི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན༷་པོ༷་ནི༷་བདག་དང་ཉེ༷་བར༷་གྱུར༷་ཏོ༷་སྙམ༷་སྟེ༷་དེ༷་ལ༷་སོམ༷ས་ཉི༷་མེ༷ད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཕ་མཐའ་མི་མངོན་པ་སྲིད་དུ་ཡངས་ཤིང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱོན་ཀྱི་ཆར་རི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ༷་ལྟར༷་རྒྱང་ནས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །དཔེ་དེ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ༷་པར༷་ར༷བ་ཏུ་ཞུགས༷་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ༷་བ༷་ཡི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི༷་མཉན༷་པའི་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བར་རིག༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། འདི་ལས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ནགས་ཚལ་དང་རི་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་ཏེ་རྟོག་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཁད་ཀྱིས་ཞི་ནས་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་འདི་དང་མ་བྲལ་བའི་གང་ཟག་དེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པས༷་མངོ༷ན་སུམ༷་དུ་ཁྱོད་འཚང་རྒྱའི་ཞེས་ལུང༷་བསྟན༷་པར་མ༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས
【現代漢語翻譯】 那些攜帶牲畜的人們，當他們看到寺廟和村莊邊界處令人愉悅的茂密森林時，那些長途跋涉的人們會這樣想：『這些是靠近村莊和城鎮的標誌。』他們會從寺廟中老虎等帶來的恐懼中解脫出來，並且不再擔心強盜的威脅。同樣，那些渴望獲得至高菩提並徹底尋求其方法的人們，當他們有幸聽聞諸佛之母——般若波羅蜜多（智慧到彼岸）這條殊勝之道時，他們便能從輪迴的痛苦中解脫出來，不再有墮入有寂兩邊的恐懼。他們不會墮入聲聞阿羅漢（小乘羅漢）的境界，也不會墮入緣覺（獨覺）的境界。 第二，獲得法身（Dharmakaya）的功德，獲得報身（Sambhogakaya）的功德，獲得化身（Nirmanakaya）的功德。首先，『一個人走向大海』等兩句偈頌：如果一個人爲了觀看大海而前行，當他看到樹木、森林和山脈出現在前方時，他知道自己離大海還很遠。如果他沒有看到這些遙遠的標誌，而看到所有地面都平坦且傾斜，看不到盡頭，那麼他會想：『現在我離大海很近了。』對此毫無疑問，因為大海廣闊無垠，地勢平坦，所以它的範圍內不可能有山脈等。因此，從遠處也能知道。 正如這個比喻，那些已經進入至高菩提的人們，當他們有幸聽聞諸佛的般若波羅蜜多時，他們應該知道自己已經接近遠離一切邊見的法身智慧之海。因為從這裡開始，逐漸捨棄了遍計所執的相，如森林和山脈等，並且任運生起的分別念逐漸平息，從而毫無欺騙地獲得無邊無相的智慧。因此，那些不離般若波羅蜜多的人們，即使沒有被諸佛授記『你將在未來成佛』，他們獲得佛陀菩提的時間也不會太長。
【English Translation】 Those who carry livestock, when they see the pleasant dense forests at the boundary of monasteries and villages, those who travel long distances will think: 'These are signs of being near villages and towns.' They will be relieved from the fear of tigers etc. in the monastery, and will no longer worry about the threat of robbers. Similarly, those who aspire to attain supreme Bodhi and thoroughly seek its means, when they are fortunate enough to hear the mother of all Buddhas—the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), this supreme path, they will be relieved from the suffering of Samsara and will no longer have the fear of falling into the extremes of existence and non-existence. They will not fall into the level of Sravaka Arhats (Hinayana Arhats), nor will they fall into the level of Pratyekabuddhas (Solitary Buddhas). Secondly, the merits of attaining Dharmakaya (Body of Truth), the merits of attaining Sambhogakaya (Body of Enjoyment), and the merits of attaining Nirmanakaya (Body of Emanation). First, 'A person goes to the ocean' etc. two verses: If a person goes forth to see the ocean, when he sees trees, forests, and mountains appearing in front, he knows that he is still far from the ocean. If he does not see these distant signs, but sees all the ground flat and sloping, and does not see the end, then he will think: 'Now I am close to the great ocean.' There is no doubt about this, because the great ocean is vast and boundless, and the terrain is flat, so it is impossible for mountains etc. to exist within its expanse. Therefore, it can be known even from a distance. Just as this analogy, those who have entered the supreme Bodhi, when they are fortunate enough to hear the Prajnaparamita of the Buddhas, they should know that they are close to the ocean of Dharmakaya wisdom, which is free from all extremes. Because from here, the appearances of complete conceptualization, such as forests and mountains etc., are gradually abandoned, and the spontaneously arising thoughts gradually subside, thereby attaining the wisdom of non-duality without deception. Therefore, those who do not separate from Prajnaparamita, even if they are not prophesied by the Buddhas 'You will become a Buddha in the future,' the time for them to attain the Bodhi of Buddhahood will not be too long.
༷་པར་བདག༷་གིས་རེག༷་པའམ་ཐོབ་པར་འགྱུར༷་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་སོ། །གཉིས་ 24-1-41a པ་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔྱིད་དུས་བཟང་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔྱི༷ད་ཀྱི་དུས༷་བཟང༷་པོ་ལ༷་ཤིང་གི་སྡོང༷་པོ༷་གང་ལས་ལོ༷་མ༷་རྙིང་པ་བརྗེ་ནས་ས་ལ་ལྷགས༷་པར་གྱུར༷་ན༷། ཤིང་གི་ཡ༷ལ་གས༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་ལོ༷་མ་དང་འབྲས༷་བུ་མེ༷་ཏོག༷་རྣམས་གསར་དུ་བསྐྲུན༷་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་གང་ཟག་སུ༷་ཡི༷་ལག༷་ཏུ་ཐོབ༷་པ༷་དེ་ནི་དུས་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་འདྲེ༷ན་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ༷་སྟེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པའི་དུས་དེ་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྙིང་རྗེའི་ལོ་མ་སྟུག་པོའི་གྲིབ་བསིལ་ཅན་མཚན་དཔེའི་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་གཞན་ཕན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔེར་ན་བུད་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་བུ༷ད་མེ༷ད་མངལ་ཆགས་པའི་སྦྲུམ༷་མ་གང༷་ཞིག་མངལ་གྱི་ཟླ་དུས་རྫོགས་ནས་བཙའ་བའི་ནད་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་མྱོང་བས་ཉེན༷་པར་གྱུར༷་པ་ན༷། ཚུལ་དེ༷་ནི༷་དེ༷་ཡི༷་བཙའ༷་བའི༷་དུས༷་ལ༷་བབ༷་པའི་ཚོད་ཅེས༷་བྱ༷་བ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ 24-1-41b ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་ར༷བ་འདི་ཉན༷་པ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལ་ཡིད་དང་བའི་དགའ༷་བ་དང༷་འདོད་པའི་འདུན༷་པ༷་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནི་མྱུར༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་ཏེ།ལམ་འདི་ལས་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་གསོས་བཏབ་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྲུམ་མ་ལས་བུ་བཙས་པ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་ན་དངོས་སུ་སྣང༷་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་སུ་མི་རྟོག་ཀྱང་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་རེག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང༷་འགྲོ་དོན་འབྱུང་བ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་དེས་གཟུགས༷་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི༷་འཕེལ༷་བ༷་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུན་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། ཡོངས༷་སུ༷་འགྲིབ༷་པ་སྟེ་འགག་པ་དང་སྔར་ལས་དམའ་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་མི༷་མཐོང༷་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྲི་གང་དང་བྲལ་ཏེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང༷་ཞིག༷་ཆོས༷་དགེ་བ་དང༷་ཆོས༷་མིན༷་མི་དགེ་བ་དང་། ཆོས་ 24-1-42a རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས༷་ཀྱི་དབྱིངས༷་ཞེས་སུའང་མངོན་པར
【現代漢語翻譯】 因此，擁有或獲得《般若波羅蜜多》（Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）的人，將遵循因果不虛的規律。第二，獲得報身（Sambhogakāya）的方式。如『春日美好』等一頌：當春日美好之時，樹木的舊枝脫落，落在地上。樹的新枝不久就會長出，並很快開花結果。同樣，誰獲得了《般若波羅蜜多》，不久就能獲得諸佛的菩提（bodhi，覺悟），從獲得正見的時刻起，就能獲得如意樹般的果報，即具有慈悲綠蔭的色身（Rūpakāya），開滿功德之花的報身。第三，獲得化身（Nirmāṇakāya）的方式。如『譬如婦女』等一頌：譬如懷孕的婦女，足月臨產，遭受分娩的痛苦。這被稱為分娩的時刻到來。同樣，菩薩（bodhisattva，覺悟的勇士）聽聞並歡喜信受諸佛的智慧，就能迅速證得大菩提。從此道中培育善根，圓滿資糧，如孕婦產子般，化身將真實顯現在世間。第三，本體的功德不會被認為有增減等變化，也不會執著于涅槃（nirvāṇa，寂滅）的某一方面，雖然不作分別，但利益眾生的事業卻會自然而然地發生。首先，如『般若波羅蜜多』等一頌：當以正確的方式實踐殊勝的《般若波羅蜜多》時，大乘瑜伽士不會看到諸法（dharma，事物）的增長，即生起和積累的差別，也不會看到減少，即滅盡和比原來更低劣的狀態。因為一切法在究竟的意義上，都是遠離增減損益，安住于平等性中。同樣，無論善法、非善法，以及諸法的法性或法界（dharmadhātu，法界），都不會執著于任何顯現。
【English Translation】 Therefore, one who possesses or obtains the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), will follow the infallible law of cause and effect. Second, the way to attain the Sambhogakāya (Enjoyment Body). Like 'In the beautiful spring' etc., one verse: When the beautiful time of spring arrives, the old branches of trees fall off and land on the ground. The new branches of the tree will soon grow, and quickly blossom and bear fruit. Similarly, whoever obtains the Prajñāpāramitā, will soon attain the Bodhi (Enlightenment) of the Buddhas, and from the moment of obtaining the correct view, will obtain the fruit like a wish-fulfilling tree, that is, the Rūpakāya (Form Body) with the cool shade of compassionate leaves, the Sambhogakāya blooming with the flowers of merit. Third, the way to attain the Nirmāṇakāya (Emanation Body). Like 'For example, a woman' etc., one verse: For example, a pregnant woman who is full-term and about to give birth, suffers the pain of childbirth. This is called the time of delivery arriving. Similarly, a Bodhisattva who hears and joyfully believes in the wisdom of the Buddhas, will quickly attain great Bodhi. From this path, cultivating the seeds of virtue and perfecting the accumulations, just as a pregnant woman gives birth to a child, the Nirmāṇakāya will actually appear in the world. Third, the qualities of the essence are not regarded as having increase or decrease, etc., and one does not cling to one aspect of Nirvāṇa (Cessation), and although one does not discriminate, the work of benefiting beings naturally arises. First, like 'Prajñāpāramitā' etc., one verse: When practicing the supreme Prajñāpāramitā in the proper way, the Mahāyāna yogi does not see the increase of all dharmas (phenomena), that is, the difference of arising and accumulation, nor does he see the decrease, that is, the state of cessation and being inferior to the previous state. Because all dharmas, in the ultimate sense, are free from increase, decrease, gain, and loss, and abide in equality. Similarly, whether it is virtuous dharma, non-virtuous dharma, or the nature of dharmas or the Dharmadhātu (Realm of Dharma), one does not cling to any appearance.
་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་མཐོང༷་བས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང༷་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་ན་ཡང་། ཞི་བའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་པ་ལ༷་མ༷་རེག༷་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ནི༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གན༷ས་པའོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་འདིར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར༷་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད་པ་དེ་ནི་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་སོགས་རྣམ༷ས་ཀྱང་དེ་དང་དེར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷་སྟེ༷། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་སྟོབ༷ས་ལྔ་དང༷་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱི་རྐང༷་པ༷་བཞི་སོགས་དང་འབྲས་བུའམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷ གཟུགས་སོགས་ཕུང་ཁམས་རྣམས་ལའང་རྣམ༷་པར༷་མི༷་རྟོག༷་གོ་ཞེས། དོན་ལ་འདིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་རིམ་བསྡེབ་ན། ཕུང་པོ་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ 24-1-42b ཡོད་པར་རྟོག་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་ལ་གཉེན་པོར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐོབ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག༷་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ༷་ཡང་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་མཐུ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་སམ་བྱི༷ན་གྱི༷་རློབ༷ས་ཀྱིས༷་བདུད་འདུལ་བ་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་སྤྱོ༷ད་དེ། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་ཐོབ་པས་དེའི་ཕྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟའོ། །ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེ༷ས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 違緣過失 གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆོད་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལ། མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཚན་དཔེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་ཞལ་གྱི་བཞིན་ལས་གསུང་གི་འོད་ཟེར་འགྱེད་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་སེལ་བས་ན་སྨྲ༷་བའི་ཟླ༷་བ༷་ཞེས་སུ་གྲགས་ 24-1-43a པ་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ༷་ནི༷་གནས་བརྟན་རབ༷་འབྱོར་གྱིས་ཞུས༷་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན༷་ཏན༷་ལ་དགའ༷་བ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྦྱོར་བའི་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ་གང༷་ལགས༷་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། སྟོན༷་པས༷་བཀའ༷་སྩལ༷་པ། བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བ་ནི་མང༷་སྟེ། དེ༷་ལ༷ས་འདིར་རེ༷་ཞིག༷་ཅུ
【現代漢語翻譯】 即使以執著的方式看不到，所有的目標都已平息，安住于無所事事的狀態，但如果僅僅以寂靜的境界，不觸及片面的涅槃，那麼這位菩薩就安住在不落入輪迴和寂滅兩邊的智慧平等性中。 第二，關於『無論何人在此行持』等偈頌。無論何人以如理如實的方式行持般若波羅蜜多，諸佛的功德、力量等都會完全融入那個人，因此不會有分別念。同樣，對於五力、四神足等道力，以及果位或真如菩提寂滅，也不會有分別念。對於色等五蘊，也不會有分別念。實際上，這表明了遠離四種分別念相狀的方式。正如在開示如何進入無分別的陀羅尼中所說的那樣，如果按照次第組合，那就是：對蘊等輪迴之法執著為實有；對作為對治之道的波羅蜜多執著；對真如執著為法性；對諸佛之法執著為可得。這表明要遠離這些執著。雖然已經遠離了一切分別念，但憑藉無分別任運成就的等持的力量和願力，或者說加持力，毫不費力地就能調伏魔眾，成辦他利之事。安住于這種無分別等持，自然會獲得諸佛以無二的方式加持的力量，因此他的事業不會有絲毫的浪費。像這樣的方式，就是般若波羅蜜多，在無分別的智慧中行持。 第三，顯示成為修持障礙的違緣。分為略說和廣說兩部分。第一部分，關於『宣說之月』等偈頌。佛陀的面容，從其充滿相好莊嚴的臉龐上散發出語言的光芒，驅散了所化眾生的無明黑暗和煩惱痛苦，因此被稱為『宣說之月』。這時，具壽善現請問佛陀：對於喜愛大乘功德的菩薩們來說，什麼是修持的障礙？佛陀回答說：障礙有很多，現在略說十種。
【English Translation】 Even though one does not see with attachment, all objectives are pacified, and one abides in a state of non-elaboration, if one does not touch a one-sided Nirvana with only the nature of peace, then that Bodhisattva abides in the wisdom equality that does not fall into the extremes of Samsara and Nirvana. Second, regarding the verse 'Whoever practices here' etc. Whoever practices the Prajnaparamita in a proper and truthful manner, the merits and powers of the Buddhas will be completely integrated into that person, so there will be no discrimination. Similarly, there will be no discrimination for the five powers, the four miraculous legs and other powers of the path, as well as the fruit or the true suchness Bodhi Nirvana. There will be no discrimination for the skandhas and other elements. In fact, this shows the way to stay away from the four kinds of discrimination. As it is said in the Dharani that shows how to enter non-discrimination, if combined in order, it is: clinging to the skandhas and other samsaric dharmas as real; clinging to the Paramita as an antidote; clinging to true suchness as dharmata; clinging to the dharmas of the Buddhas as attainable. This shows that one should stay away from these attachments. Although all discriminations have been abandoned, by the power of the Samadhi that is accomplished spontaneously without discrimination and the power of aspiration, or the power of blessing, one can subdue the demons and accomplish the benefit of others without effort. Abiding in this non-discriminatory Samadhi, one will naturally obtain the power of the Buddhas' blessing in a non-dual way, so his actions will not be wasted in the slightest. Such a way is the Prajnaparamita, practicing in non-discriminatory wisdom. Third, showing the obstacles that become obstacles to practice. It is divided into two parts: brief explanation and detailed explanation. The first part, regarding the verse 'Speaking Moon' etc. The face of the Buddha, from his face full of auspicious marks, emits the light of language, dispelling the darkness of ignorance and the suffering of afflictions of the beings to be tamed, so he is called 'Speaking Moon'. At this time, the venerable Subhuti asked the Buddha: For Bodhisattvas who love the merits of the Mahayana, what are the obstacles to practice? The Buddha replied: There are many obstacles, now briefly speaking of ten.
ང༷་ཟ༷ད་ཙམ༷་ཞིག༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་ན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན། བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཉམས་པ། ལམ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པ་རྐྱེན་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ། དེས་མཚོན་པའི་སྐྱོན་གཞན་བསྟན་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་བློ་གྲོས་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཉམས་པ་དང་། ཡུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཉམས་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཉིད་ཡི༷་གེ༷་འབྲི༷་བའི་ཚེ༷་ན་ཞེས་འབྲི་བས་མཚོན་ནས་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་སྤོབ༷ས་པ༷་ཐ༷་ད༷ད་པ་དང་རྒོད་རྨུག་གཉིད་འགྱོད་ཆགས་སྡང་ཐེ་ 24-1-43b ཚོམ་སོགས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། སྦྱོར་བ་དེས་བདག་དང་གཞན་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་མ༷་བྱ༷ས་པར༷་གློག༷་འགྱུ་བ་བཞིན༷་དུ་མྱུར༷་དུ༷་ཡང༷་བརྩོན་པ་འཕྲོ་བཅད་དེ་སྦྱོར་བ་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། འདི་བཤད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་འདི༷་བཤ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་ཁ༷་ཅི༷ག་འདི་ལ་སོམ༷་ཉི༷་ཟ༷་བར་འགྱུར༷་ཏེ༷། འདྲེན༷་པ༷ས་འདིར༷་ནི༷་བདག༷་གི༷་མིང༷་ཡང༷་ཡོངས༷་སུ་མ༷་བརྗོ༷ད་ལ། རིགས༷་དང༷་གང་དུ་གནས་པའི་ས༷་ཕྱོགས་དང༷་རུས༷་ཀྱང༷་ཡོངས༷་སུ༷་མ༷་བརྗོ༷ད་ཅེས༷་བསམ་ནས་དེ་ལྟར་བདག་གསལ་བར་ལུང་མ་བསྟན་པས་ན་འདིས་བདག་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་མཐོང་ངོ་སྙམ་པ་སོགས་ཡུམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཟུང་ནས་ཐེ་ཚོམ་དེས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་ལ་སྤོང༷་བར་འགྱུར༷་བ་ནི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་སྤང་བ་དཔེས་བསྟན་པ་དང་། དམན་ལམ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ། ཐེག་དམན་ལས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ 24-1-44a གཞི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དེ༷་ལྟར༷་མི༷་ཤེས༷་པའི་རྨོངས་པ་དེ༷་དག༷་གིས་ཡང་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ༷་བ༷་ལྟ་བུ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་བོར༷་ནས༷་ནི༷། རྨོངས༷་པ༷ས་ཡལ༷་ག༷་དག༷་དང༷་འདབ༷་མ༷་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་ཚོལ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །གཉིས་པ། གླང་པོ་རྙེད་ནས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གླང༷་པོ༷་དོན་དུ་གཉེར་བས་གླང་པོ་དངོས་རྙེད༷་ནས༷་དེ་བཞག་སྟེ་སླར་གླང༷་པོ༷འི་རྗེ༷ས་ནི༷་ཚོལ༷་བ༷་ལྟར༷་མཆོག་གི་ཆོས་ཟབ་མོ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕརོལ༷
【現代漢語翻譯】 『我應該向誰訴說？』如此說。第二，有三種：事物本身，其原因，以及障礙是否能夠阻止的原因。第一，是修習本身退失：從大乘道中退失，因不具備聽聞和講說的集會，以及由此所代表的其他過患。第一，因智慧不堪使用而退失，以及因對《般若經》產生懷疑而退失。第一，『勝者的智慧』等一頌：當書寫『勝者的智慧的彼岸』時，以書寫為代表，在執持、讀誦、背誦、講解和聽聞等時候，對於過去、現在、未來三時的對境，產生各種不同的散亂念頭，以及掉舉、昏沉、睡眠、後悔、貪戀、嗔恨、懷疑等各種念頭，如此種種不生起，並且通過這種修習，不為自己和他人成辦利益，像閃電一樣迅速地中斷精進，從而完全從修習中退失，這應當知曉是魔的事業。 第二，『當宣說此法時』等一頌：當宣說此法時，有些人會對此產生懷疑，認為『引導者沒有在這裡提及我的名字，也沒有提及我的種姓、居住地和家族』，因為沒有明確地說明自己，所以認為這沒有看到自己必定成就菩提的原因，等等。抓住這些從《般若經》中退卻的原因，因為這些懷疑，他們將不會聽聞此甚深之法，並且會捨棄它，這是魔的事業。 第二，有三種：以比喻說明捨棄作為全知之因的大乘，以比喻說明尋求低劣道，以及以比喻說明從低劣道中尋求大菩提。第一，『像這樣不瞭解』等兩句：像這樣不瞭解般若波羅蜜多是諸法唯一的根基，那些愚昧的人捨棄了作為所有正等覺之法根本的般若波羅蜜多，愚昧地去尋求像樹枝和樹葉一樣的其他法，這也是魔的事業。 第二，『得到大象之後』等兩句：就像爲了尋找大象而實際得到了大象，卻捨棄大象本身，反而去尋找大象的足跡一樣，對於直接開示殊勝深奧之法的般若波羅蜜多，
【English Translation】 'To whom should I express [this]?' Thus it is said. Second, there are three: the thing itself, its reason, and the reason why obstacles can or cannot prevent it. First, the practice itself is lost: falling away from the Mahayana path, not having the assembly for hearing and teaching, and other faults represented by this. First, losing because intelligence is unusable, and losing because of doubting the Yum (Perfection of Wisdom). First, 'Victorious wisdom' etc., one verse: When writing 'the Perfection of Wisdom of the Victorious One', representing writing, when holding, reciting, chanting, explaining and listening, at the time of the three times, various different thoughts arise towards objects such as form, and excitement, dullness, sleep, regret, attachment, hatred, doubt, etc., do not arise, and through that practice, without accomplishing the benefit of oneself and others, like lightning, quickly interrupting diligence, and completely falling away from the practice, this should be known as the work of Mara. Second, 'When explaining this Dharma' etc., one verse: When explaining this Dharma, some will doubt this, thinking, 'The guide does not mention my name here, nor does he mention my lineage, place of residence, and clan,' thinking that because he has not clearly indicated himself in this way, he does not see the reason why he will definitely attain enlightenment, etc. Grasping these reasons for turning away from the Yum, because of these doubts, they will not listen to this profound Dharma, and will abandon it, which is the work of Mara. Second, there are three: illustrating with examples abandoning the Mahayana, which is the cause of omniscience; illustrating with examples seeking inferior paths; and illustrating with examples seeking great enlightenment from inferior paths. First, 'Like this not knowing' etc., two lines: Like this not knowing that the Perfection of Wisdom is the sole basis of all Dharmas, those ignorant ones abandon this Perfection of Wisdom, which is like the root of all the Dharmas of perfect enlightenment, and ignorantly seek other Dharmas like branches and leaves, which is also the work of Mara. Second, 'Having found the elephant' etc., two lines: Just as having actually found an elephant in order to seek an elephant, but abandoning the elephant itself and instead seeking the footprints of the elephant, towards the Perfection of Wisdom which directly shows the supreme and profound Dharma,
་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཐོས༷་ནས་དེ་ནན་ཏན་གྱིས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར། དེ་ལས་གཞན་པའི་མདོ༷་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྒྱུད་ནས་འཇུག་པའི་དོན་ཚོལ༷་བ་ནི་དཔེས་བསྟན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ལ༷་ལ༷ས་རོ༷་བརྒྱ༷་དང་ལྡན༷་པའི༷་ཟས༷་རྙེད༷་པ་ལ༷་དེའི་རོ་མི་མྱང་བར་ཟས༷་མཆོག༷་རྙེད༷་ནས༷་ཀྱང་སླར་ཟས༷་ངན༷་པ་ཚོ༷ལ་བར༷་བྱེ༷ད་པ༷་ལྟར༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ལས་དང་པོ་པ་གང་གིས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག་གི་ཆོས་འདི༷་རྙེད༷་ནས༷་དེ་ཡི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མི་སྤྱོད་པར། དགྲ༷་ 24-1-44b བཅོ༷མ་པའི་ས༷འམ་གོ་འཕང་གི་ལམ་སྟོན་པའི་གཞུང་དེ་ཡིས༷་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཚོལ༷་བར་བྱེ༷ད་པ་ནི་གོང་གི་དཔེ༷་དེ་བཞིན༷་ཏེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ། རང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ། བསྟི་སྟང་འདོད་པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་ཉིད་སྙན་གྲགས་དང་གཞན་གྱིས་བསྟི༷་སྟང༷་བྱ་བ་འདོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་། ཡང་ཟས་ནོར་སོགས་རྙེད༷་པ༷་དག་གི་རོ་མྱང་བ་འདོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ་དང༷་། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ལྟ༷་བར་འདོད་པ་དང༷་བཅས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཀྱིས༷་གྲོང་གི་ཁྱིམ༷་ལ་འདྲིས༷་པའི་བྱེ༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཡེངས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཟབ་མོ་འདི་འབྲི་བ་དང་མཉན་པ་དང་སེམས་པ་སོགས་བཏང༷་བར་གྱུར་ནས༷་ནི༷། ཆོས༷་མིན༷་པའི་བྱ༷་བ༷་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཞི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སྤྱོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ༷་གང་ཞིག །ཡང་དག་པའི་ལམ༷་བོར༷་ནས་ལམ༷་མིན་དུ་གོལ༷་ཏེ་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ། གང་དག་དེ་ཡི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཉན་པ་པོ་གང༷་དག༷་འཆད་པ་པོ་རྙེད་བཀུར་ལ་གཡེངས་ 24-1-45a པ་སོགས་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་ཡུམ་ལ་འདུན༷་ཅིང༷་ད༷ད་པར་གྱུར༷་ནས༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་དུ༷་སོང༷་བ༷་ལ༷ས། ཉན་པ་པོ་དེ༷་དག༷་གིས༷་ནི༷་ཆོས༷་སྨྲ༷་བ་དེ་རྙེད་བཀུར་ལ་དགའ་བ་སོགས་བྱ༷་བ༷་ངན་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་དང་ལྡན༷་པར་རིག༷་ནས༷། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་དགའ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ད་ནི་ཆོས་ཞུ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་བར༷་གྱུར༷་ནས༷་ཕྱིར་འགྲོ༷་བ་འདི་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་མཉན་པ་སོགས་ལ་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་དག་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་འདི༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཟབ་མོ་མཉན་པ་
【現代漢語翻譯】 如果聽聞了甚深般若波羅蜜多，卻不努力尋求其真實意義，反而通過其他經典來間接理解般若波羅蜜多，那麼要知道，這就像前面所舉的例子一樣，這也是魔的事業。 第三，例如有些人得到了具有百種美味的食物，卻不品嚐其滋味，即使得到了上好的食物，反而去尋找劣質的食物。同樣，初發心的菩薩獲得了這殊勝的般若波羅蜜多之法后，卻不依教奉行，反而通過聲聞或緣覺的道來尋求究竟的菩提，這就像前面的例子一樣，這也是魔的事業。 第三，對於不具備講經聞法集會的人來說，有兩種情況：依靠自己和依靠他人。第一，『貪求名利』等一頌：如果有人貪求自己的名聲和別人的恭敬侍候，又貪圖獲得食物、財富等所帶來的快樂，並且內心總是向外觀望，與世俗之人交往密切，通過各種散亂的行為，放棄了書寫、聽聞、思考等甚深之法，轉而去做各種非法之事，走入歧途，那麼這就是魔的事業。 第二，『若諸』等一頌：如果聽法者因為說法者貪圖名利等原因，而對般若波羅蜜多心生懷疑和不信任，心想：『這些說法者貪圖名利，行為不如法，我不喜歡聽他講法，以後也不來聽法了。』從而離開，那麼這也是障礙聽聞般若波羅蜜多的魔的事業。 第四，『彼時』等一頌：當有人聽聞甚深之法時，如果出現不具備講經聞法集會等情況，那麼這就是阻礙正確修行的魔的事業。這是指聽聞甚深之法時
【English Translation】 If, upon hearing of the profound Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), one does not diligently seek its true meaning, but instead tries to understand it indirectly through other scriptures, then know that this is like the example given earlier, and this too is the work of Māra (demon). Third, for example, if someone obtains food with a hundred flavors but does not taste it, and even after obtaining the best food, seeks out inferior food, similarly, if a newly initiated Bodhisattva (enlightenment being) obtains this supreme Dharma (teaching) of the Prajñāpāramitā but does not practice it accordingly, and instead seeks ultimate Bodhi (enlightenment) through the path of the Śrāvakas (hearers) or Pratyekabuddhas (solitary realizers), this is like the previous example, and this too is the work of Māra. Third, for those who do not have assemblies for teaching and listening to the Dharma, there are two situations: relying on oneself and relying on others. First, 'Desiring fame' etc., one verse: If someone desires their own fame and the respect of others, and also desires to enjoy the pleasure of obtaining food, wealth, etc., and whose mind is always looking outward, associating closely with worldly people, abandoning the writing, hearing, thinking, etc., of the profound Dharma through various distracting activities, and instead engages in various non-Dharmic activities, going astray, then this is the work of Māra. Second, 'If those' etc., one verse: If listeners, because the speaker is greedy for fame and gain, etc., become doubtful and distrustful of the Prajñāpāramitā, thinking, 'These speakers are greedy for fame and gain, their behavior is not in accordance with the Dharma, I do not like to listen to them, and I will not come to listen to the Dharma in the future,' and then leave, then this is also the work of Māra, which obstructs the hearing of the Prajñāpāramitā. Fourth, 'At that time' etc., one verse: When someone is listening to the profound Dharma, if there are situations such as not having assemblies for teaching and listening to the Dharma, then this is the work of Māra, which obstructs correct practice. This refers to when listening to the profound Dharma
སོགས་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་ཆོས་ལ་ཡིད་སྡང་བ་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གང༷་དག༷་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས༷་ནི༷་མདོ་འཛིན་པའི་དགེ༷་སློང༷་མ༷ང་པོའི་རྒྱུད་དཀྲུགས༷་ནས༷། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་འདི༷་ཚུལ་བཞིན་འཛིན༷་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་བའི༷་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ༷་ཡི་ཆོས༷་རྣམཔ་མང༷་པོ་ 24-1-45b གཞན༷་འདིར་མ་བཤད་པ་དུ་མ་ཡང༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ། མདོར་ན་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ན་དེ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་ན་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། བར་དུ་གཅོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་ཙམ་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་འདོར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བདུད་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན། རིན་ཆེན་རིན་ཐང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རིན༷་པོ་ཆེ༷་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པར༷་རྙེད༷་པར་འགྱུར༷་བ་གང༷་དག༷་ཡི༷ན་པ་དེ༷་དག༷་ནི་དུས་ནམ་ཡིན་དུ་མི་རྙེད་པས་དཀོན༷་ལ༷། རྙེད་ཅིང་འཆང་བའི་དུས༷་རྣམ༷ས་རྟག༷་ཏུ༷་དེ་ལ་ཕ་རོལ་བརྣབ་སེམས་ཅན་དགྲ་ལ་སོགས་པས་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་རིན༷་པོ་ཆེའི༷་ཆོས༷་འདི་དག་ཀྱང༷་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀོན༷་ལ༷། བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐལ་བས་ཆུན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྟག༷་ཏུ༷་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། བར་ཆད་དེ་ 24-1-46a གང་ལ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་བསྟན་པ། བར་ཆད་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཐེག་པར་གསར་དུ་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེག༷་པ༷་ལ་གསར༷་དུ༷་ཞུགས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་བློ༷་ཆུང༷་བ༷་གང༷་ཞིག༷། ཤིན་ཏུ་དཀོན༷་ཞིང་ཟབ་པའི༷་ཆོས་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་དེ་སྔ་མ༷་རྙེད༷་པ༷་སྟེ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་མ་བྱས་པ་དེ༷་ལ༷་བར༷་ཆ༷ད་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་བདུ༷ད་ནི༷་སྤྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་གླགས་རྙེད་པར་མཐོང་ནས་སོ། །གཉིས་པ། དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་སྟེ། འོ་ན་ཡུམ་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་དེ་ཙམ་འབྱུང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་རྫོགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ན། རིན་ཆེན་རྙེད་པའི་གང་ཟག་ཉམས་ཆུང་བ་ཁ་ཅིག་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བསྲུང་བ་ལྟར། ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག་རྟེན་གྱ
【現代漢語翻譯】 當那些心懷惡意、對佛法心生厭惡的惡魔，像芒刺在背一樣折磨著那些受持佛法之比丘時，他們會擾亂許多比丘的內心，並通過各種阻礙手段，阻止人們如理如實地受持和思維這甚深般若波羅蜜多，從而製造出許多障礙之法。 此外，還有許多未在此處提及的障礙也會出現。總而言之，在受持此甚深佛法等情況下，任何對之產生損害的事物，都應被視為是魔的事業。因為阻礙本身就被稱為魔的事業。正如《虛空藏所問經》中所說：『善男子，無論何時，當衆生趨向不善之法，捨棄善良之法時，那一切都是魔的事業。』 二、魔業產生的理由。如珍寶價值等一頌所示：如同無價珍寶難以尋獲，即使尋獲並持有，也常會受到貪婪的敵人等的侵害。同樣，諸佛之般若波羅蜜多，此殊勝之法也極難出現。由於圓滿的福德難以聚集，因此也常會受到侵害。 三、關於障礙在何處產生，以及佛陀如何從中保護。首先，『新入大乘』等三句：對於那些新入大乘、心智不成熟的眾生來說，如此稀有而甚深的珍寶之法，能使他們超越魔境。對於那些尚未獲得、尚未被降伏的人，魔會伺機制造障礙。 其次，分為兩部分：正文和以比喻說明。首先，『十方諸佛』等一句：如果最初修行佛法者都會遇到如此多的魔障，那麼菩薩想要圓滿修持般若波羅蜜多就更加困難了。就像弱小之人獲得珍寶，卻有國王守護一樣，十方世界的諸
【English Translation】 When those evil demons, who harbor malice and aversion towards the Dharma, torment those who uphold the Dharma like thorns in the back, they will disturb the minds of many monks who uphold the teachings, and through various means of obstruction, prevent people from properly upholding and contemplating this profound Prajnaparamita, thereby creating many obstacles. Furthermore, there are many other obstacles that are not mentioned here that may also arise. In short, in the case of upholding this profound Dharma, anything that causes harm to it should be regarded as the work of Mara (demon). Because obstruction itself is called the work of Mara. As it is said in the 'Sutra Questioned by Akashagarbha': 'Good son, whenever beings turn to unwholesome dharmas and abandon wholesome dharmas, all that is the work of Mara.' Second, the reasons for the arising of Mara's deeds. Like the value of jewels, etc., in one verse: Just as priceless jewels are difficult to find, and even if found and held, they are often harmed by greedy enemies, etc. Similarly, the Prajnaparamita of the Buddhas, this supreme Dharma, is also extremely rare to appear. Because perfect merit is difficult to accumulate, it is also often harmed. Third, regarding where the obstacles arise and how the Buddha protects from them. First, 'Newly entered the Mahayana' etc., three sentences: For those beings who have newly entered the Mahayana and whose minds are immature, such a rare and profound jewel-like Dharma enables them to transcend the realm of Mara. For those who have not yet obtained it and have not been subdued, Mara will seize the opportunity to create obstacles. Secondly, it is divided into two parts: the main text and the explanation by analogy. First, 'The Buddhas of the ten directions' etc., one sentence: If those who initially practice the Dharma encounter so many obstacles from Mara, then it is even more difficult for Bodhisattvas to perfect the practice of Prajnaparamita. Just as a weak person obtains jewels but has a king to protect them, the Buddhas of the ten directions
ི་ཁམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་ཅིང་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དགོངས་ཉམས་མ་རྙེད་པ་དེ༷་དག༷་བར་ཆད་ཀྱི་གཡང་ 24-1-46b ས་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་ལ༷་བརྩོན་པའམ་སྦྱོར༷་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ད་ལྟའི་དད་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་གྱུར་པ་ལས་བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། མ་ཞིག་ན་བར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲུང་བར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་དཔེར་ན་མ༷་ཞིག༷་ན༷་བར༷་གྱུར༷་པ་ལ༷་བུ༷་ནི༷་མང༷་དུ་ཡོ༷ད་པ༷་དེ་ཀུན༷་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་ཞིང༷་མ་དེ༷་ལ༷་རིམ༷་གྲོ༷་བྱེ༷ད་པ་དེ༷་བཞིན༷་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཁ༷མས་ཀྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ཀྱང༷་། རང་རང་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ༷་དུ་གྱུར༷་པ་ཤེས༷་རབ༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ལ༷་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས༷་པ༷་ཉིད་དུ་མཛ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། ། 加行所作 བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས་བཤད་པ་ལ། རང་སྲས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་སྲས་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས། 生起菩薩事 དང་པོ་གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་ནས་བྱ་བ་ལ་འགོད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་ 24-1-47a འདིར་ཡང་གང༷་དག༷་འད༷ས་པ་དང༷་ད་ལྟར་གྱི་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་ཞིང་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང༷་ཇི་སྙེད་པ་དང༷་། མ༷་འོངས༷་པའི་དུས༷་ན༷་སངས་རྒྱས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ་དེ༷་དག༷་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཉིད་ལ༷ས་འབྱུང༷་བས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། 行菩薩功德事 གཉིས་པ་ལ་གཞི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཚུལ་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཛད་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ལམ་མཐའ་གཉིས་འགོག་པའི་ཚུལ་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ། 了基輪涅分法之加行 དང་པོ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་མཚན་ཐོབ་པ་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཏེ། འཇིག༷་རྟེན༷་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རང་གི་སྲས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྟོན༷་པ༷
【現代漢語翻譯】 在彼方世界安住的諸佛薄伽梵，以其無礙的智慧之眼，最初修行此法，並超越魔境，未得證悟者，皆能遠離障礙之險境，精進修持。然而，眾生之障礙是否生起，取決於其宿世之福德因緣及現世之信心等助緣，以及是否成為佛陀加持之對象。應知其中差別。 第二，『若未壞等』，此為一偈。佛陀護佑之因由，譬如『若未壞，則有子，子多則不悅，母則勤侍』，如是十方世界之諸佛，亦以般若波羅蜜多為生身之母，恒常憶念不捨。 加行所作 第四，宣說加行之作用，分為二：生自子之事業，令自子修習功德之事業。 生起菩薩事 第一，『何等已逝』等二句。如前所說，此經稱為『佛母』，成為『母』之方式為何？如世間之母生育子女，生育后教導其行事，因此稱為『母』。 此處，『何等已逝』及現今十方一切剎土安住之世間怙主諸佛薄伽梵，『何等』 जितने भी 未來 समय में बुद्ध बनेंगे, वे सभी इसी प्रज्ञापारमिता से उत्पन्न होते हैं, इसलिए वे तीनों कालों के सभी बुद्धों की माता हैं। 行菩薩功德事 第二，分為三：令知基、輪涅之理；令知果、圓滿正覺之事業；令知道、斷二邊之理。 了基輪涅分法之加行 第一，依般若波羅蜜多通達世間二諦，以及證悟真如而得名。第一，『世間示現』等半偈：世間，即蘊、界、處等諸法，般若波羅蜜多為自子諸佛示現彼等之名言、因果、體性。
【English Translation】 All the Buddhas, the Bhagavat, abiding in that realm, with their unobstructed wisdom eyes, initially practice this Dharma, and those who have not attained the realization that transcends the realm of demons, can be diligent in striving to be completely protected from the dangers of obstacles. However, whether or not obstacles arise for beings depends on their past merits and present causes such as faith, and whether or not they become objects of the Buddha's blessings. It should be known that various differences arise from this. Second, 'If not broken, etc.,' this is one verse. The reason why the Buddha protects is like, 'If not broken, then there is a child, and if there are many children, they are not happy, but the mother is diligent in serving.' Likewise, the Buddhas of the ten directions also constantly remember and do not abandon this Prajnaparamita, which has become their birth mother. Additional Actions Fourth, explaining the function of additional actions, divided into two: the action of giving birth to one's own child, and the action of causing one's own child to practice virtues. Generating the Activities of a Bodhisattva First, 'Whatever has passed away, etc.,' two lines. As explained earlier, if this sutra is called 'Mother of the Buddhas,' how does it become a 'mother'? Just as a mother in the world gives birth to children, and after giving birth, teaches them how to act, thus she is called 'mother.' Here, 'Whatever has passed away' and the lords of the world, the Buddhas, the Bhagavat, abiding in all the lands of the ten directions now, 'Whatever' जितने भी future time में बुद्ध बनेंगे, वे सभी इसी प्रज्ञापारमिता से उत्पन्न होते हैं, इसलिए वे तीनों कालों के सभी बुद्धों की माता हैं। Performing the Meritorious Deeds of a Bodhisattva Second, divided into three: causing one to know the principles of the base, cycle, and nirvana; causing one to know the actions of the fruit, complete enlightenment; causing one to know the path, the principle of cutting off the two extremes. Additional Actions for Understanding the Basis, Cycle, and Nirvana First, relying on the Prajnaparamita to master the two truths of the world, and attaining a name by realizing suchness. First, 'The world shows,' etc., half a verse: The world, that is, all phenomena of aggregates, realms, and sources, the Prajnaparamita shows its own sons, the Buddhas, the names, causes and effects, and nature of these.
་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྐྱེ༷ད་བྱེ༷ད་ཀྱི་ཡུམ༷་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ལག་མཐིལ་ཏུ་བཞག་ 24-1-47b པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེད་དུ་བཀར་ཏེ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་གཞན༷་གྱི༷་སེམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་ནང་དུ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་གཡེང་བ་དང་ཆགས་བཅས་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གོམས་པའི་མཐུས་རང་གི་སྲས་ལ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་དང་། འཇིག༷་རྟེན༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང་རང༷༷་རྒྱལ༷་གྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། རྒྱལ༷་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དག་ནི་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅི༷ག་པ༷་ཉི༷ད་དེ༷། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས༷་པོ་དང་བྲལ༷་བའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དང་གཞན༷་དུ་ཡོད་པ་མི༷ན་པས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ནི་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པས༷་མཁྱེན༷་ཅིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། མཁས་པ་འཇིག་རྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ 24-1-48a སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མས་བུ་ལ་མིང་འདོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་ཐོབ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས༷་པ༷་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདིར་འཚོ་གཞེས་ཤིང་གན༷ས་སམ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་རུང༷་སྟེ། ཆོས༷་ཉི༷ད་སྐྱོན༷་མེ༷ད་པ་གང་ཞིག་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཀྱི་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་འདི༷་ནི་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གན༷ས་སྟེ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཡེ་ནས་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་འདི༷་ཡི་ཡིན་ལུགས་མ་ནོར་བར་བློས་རྗེས༷་སུ༷་རྟོགས༷་ཤིང་ནམ་ཞིག་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའམ་རྟོགས་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ་ཞེས༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ལ་མཚ༷ན་དུ་གསོལ༷་བར་གྱུར༷་ཏོ། ། 果位遍知事業之加行 གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གང་ལ་གནས་
【現代漢語翻譯】 因此，依靠著諸佛的生母——般若波羅蜜多（Shes rab kyi pha rol tu phyin pa，智慧到彼岸），諸佛才能像把新鮮的余甘子放在手掌中一樣地照見一切法。此外，爲了成辦所化眾生的利益，特意區分必要之處，對於無量眾生的心性，無論是內攝、外散、有染、無染等等無邊無際的行持，也都能憑藉著串習般若波羅蜜多的力量，向自己的佛子們開示，這就是世俗諦的開示。而世間五蘊的真如（De bzhin nyid，如是性），以及阿羅漢的真如、獨覺的真如、佛子菩薩的真如，因為並非各自獨立存在，所以是唯一的。所有這些都因為遠離實有，所以並非彼此各異，故稱為真如。像這樣，通達一切法究竟實相的智慧波羅蜜多，是如來（De bzhin gshegs pa，如來）所證知，並且如實通達的。因此，通過這兩句半的偈頌，說明了依靠般若波羅蜜多，總而言之，諸佛能夠照見二諦的一切法理。 第二，『智者世間』等一頌：就像世間母親給孩子取名字一樣，依靠著諸佛之母，才能獲得『如來』的名稱。也就是說，通達實相的諸佛，無論是在世間安住，還是入于涅槃，這無有錯謬的法性，也就是宣說諸法空性（Stong pa nyid，空性）的法性，是永不改變，任何人都無法擾亂的，像虛空一樣安住。菩薩們對於這本然安住的真如，如實地以智慧隨行覺悟，當覺悟達到究竟之時，因為如實地證悟了真如，所以才被稱為『如來』，這是對諸佛的尊稱。 果位遍知事業之加行 第二，將果位一切智與之結合的方法：依靠般若波羅蜜多，可以成就二利，特別是爲了利益他人而宣說佛法的方式。第一，『智慧到彼岸』等一頌：安住于智慧波羅蜜多
【English Translation】 Therefore, relying on Prajñāpāramitā (Shes rab kyi pha rol tu phyin pa, Perfection of Wisdom), the mother of all Buddhas, those Buddhas can see all dharmas as if placing a fresh Emblica fruit in the palm of their hand. Furthermore, in order to accomplish the benefit of those to be tamed, specifically distinguishing what is necessary, regarding the minds of limitless sentient beings, whether they are internalized, externalized, with attachment, without attachment, and so on, all the boundless actions, through the power of familiarizing with Prajñāpāramitā, they can reveal to their sons. This is the teaching of conventional truth. And the Suchness (De bzhin nyid, Thusness) of the five aggregates of the world, as well as the Suchness of Arhats, the Suchness of Pratyekabuddhas, and the Suchness of the sons of the Buddhas, Bodhisattvas, because they do not exist independently, they are one. All of these, because they are devoid of substance, are not different from each other, hence called Suchness. Like this, the wisdom that understands the ultimate reality of all the laws of complete enlightenment, the Perfection of Wisdom, is known by the Tathāgata (De bzhin gshegs pa, Thus-gone), and is thoroughly understood as it is. Therefore, through these two and a half verses, it is explained that relying on Prajñāpāramitā, in short, the Buddhas are able to see all the principles of the two truths. Second, 'Wise beings' etc., one verse: Just as a mother in the world gives a name to her child, relying on the mother of the Buddhas, one obtains the name 'Tathāgata'. That is to say, the Buddhas who are wise in reality, whether they dwell in this world, or pass into Nirvana, this flawless Dharma-nature, which is the Dharma-nature that proclaims the emptiness (Stong pa nyid, Emptiness) of all dharmas, is unchanging, and cannot be disturbed by anyone, abiding like the sky. Bodhisattvas, with their minds, follow and realize without error this naturally abiding Suchness, and when that realization is perfected, because they have gone to Suchness as it is, they are called 'Tathāgata', which is an honorific name for the Buddhas. The additional effort of the fruition omniscient activity Second, the method of combining the fruition with the omniscient: Relying on the Prajñāpāramitā, one can accomplish the two benefits, especially the way of teaching the Dharma for the benefit of others. First, 'Wisdom gone beyond' etc., one verse: Abiding in the Perfection of Wisdom
ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ 24-1-48b དགའ༷་བ་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་དགའ་བའི་ཚལ༷་ལྟ་བུ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་གནས་པ༷་སྟོབ༷ས་བཅུ༷་དང་ལྡན་པ་རྣམ༷་འདྲེན༷་སངས་རྒྱས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ནི་འདི༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་ཏེ༷། གང་ཞེ་ན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཚད་མེད་པ་སྡུག༷་བསྔལ༷་སྣ་ཚོགས་དང་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་ལ༷ས་ཡོངས༷་སུ་འདོན༷་ཀྱང༷་། སངས་རྒྱས་དེ༷་དག༷་ལ་ནམ༷་ཡང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་འགྱུར༷་བ༷་ནི་མེ༷ད་དེ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་མཛད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་མིན་ཚར་གཅོད་པ་དང་། ལམ་ཡང་དག་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་སེང་གེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང༷་གེ༷་ནི་གངས་ཀྱི་རི༷་སུལ༷་ལ་བརྟེན༷་ནས༷་གཞན་སུ་ལའང་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་པར༷་གནས་ཏེ་རི༷་དྭགས༷་ཕྲ༷་མོ༷་མང༷་པོ་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་ང་རོའི་སྒྲ༷་སྒྲོགས༷་པ་ལྟར༷། མི༷་ཡི༷་སེང༷་གེ༷་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟེན༷་ནས༷། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མུ༷་སྟེག༷ས་ཅ༷ན་མང༷་པོ་དག་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང༷་སྒྲོགས༷་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ 24-1-49a དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ནམ༷་མཁར༷་གན༷ས་པ༷་ཉི༷་མའི༷་འོ༷ད་ཟེར༷་གྱིས་ནི༷་ས༷་འདི༷་ལ་རླན་བག་ཡོད་པ་རྣམས་སྐེམ༷་པར༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གཟུགས༷་རྣམས་ཀྱང༷་རབ༷་ཏུ༷་སྟོན༷་པ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཆོས༷་ཀྱི་རྒྱལ༷་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས་སྲི༷ད་པར་སྲེད་པའི༷་ཆུ༷་ཀླུང༷་སྐེམ༷ས་ཤིང༷་ཤེས་བྱའི་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱང༷་ཡང་དག་པར་ར༷བ་ཏུ༷་སྟོན༷་པར་མཛད་དོ། ། 離二邊之道加行 གསུམ་པ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ་ལ་དོན་དང་དཔེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཟུགས༷་རྣམ༷ས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་མི༷་མཐོང༷་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བ༷་དག༷་ཀྱང༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་འདུ༷་ཤེས༷་མཐོང༷་བ༷་མེ༷ད་ལ༷་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང༷་ལ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ་དང༷་སེམ༷ས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡི༷ད་ཅེས་བྱ་བའི་གཞི་ཅི་ཡང་མཐོང༷་བ་མེ༷ད་པ༷་སྟེ། འདི་ལ་འདས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་མ་འོངས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ད་ལྟ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའམ་མིང་གི་ 24-1-49b རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་འབྲེལ་བ་གཞན་ནས་བཤད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ནི་
【現代漢語翻譯】 爲了生起無漏的無量喜悅，就像安住在天界的喜悅園林一樣，具有十力（梵文：दशबल，daśabala，ten powers）的導師佛陀們的行境就是這樣。為什麼呢？因為即使將無量眾生從各種痛苦和三惡道中完全解脫出來，佛陀們也永遠不會有『這是眾生』的念頭，因為他們以無緣大慈悲恒常遍佈，以任運自成的利他事業來教導佛法等。第二，分為：斷除非道和指示正道兩種方式。第一，例如獅子等一頌：例如，獸中之王獅子，依靠雪山的隱蔽處，無懼於任何其他生物而安住，使眾多小動物感到恐懼，併發出吼叫聲。同樣，人中獅子佛陀，依靠般若波羅蜜多（梵文：प्रज्ञापारमिता，Prajñāpāramitā，Perfection of Wisdom）甚深空性的意義，使執著於我的外道們感到恐懼，並在世間宣揚神聖的佛法之聲。第二，例如虛空等一頌：例如，安住在虛空中的太陽光芒，能夠曬乾大地上的濕氣，並清晰地顯現萬物。同樣，法王、法日佛陀薄伽梵，依靠般若波羅蜜多（梵文：प्रज्ञापारमिता，Prajñāpāramitā，Perfection of Wisdom）如同虛空般的境界，能夠曬乾對輪迴的貪戀之水，並清晰地顯現一切所知之法。 遠離二邊之道的加行 第三，分為：道的體性和作用兩種。第一，分為意義和比喻兩種。第一，不見諸色等一頌：因為諸色沒有自性，所以是無所緣或不可見的。同樣，受（梵文：वेदना，vedanā，feeling）也是不可見的，想（梵文：संज्ञा，saṃjñā，perception）是不可見的，行（梵文：संस्कार，saṃskāra，mental formations）是不可見的。在安住于真如的行境中，無論是被稱為識（梵文：विज्ञान，vijñāna，consciousness）、心還是意的基礎，都是不可見的。從過去心、未來識和現在意的角度，或者從名稱的角度來說，可以這樣表達，這在其他關聯中已經解釋過。耶喜夏布（藏文：ཡེ་ཤེས་ཞབས་，ye shes zhabs）說：
【English Translation】 For the sake of generating the immeasurable joy free from defilements, like dwelling in the pleasure garden of the gods, the realm of activity for the Buddhas, the teachers endowed with the ten powers (Sanskrit: दशबल, daśabala, ten powers), is like this. Why? Because even though they completely liberate limitless sentient beings from various sufferings and the three lower realms, the Buddhas never have the thought 'these are sentient beings,' because they constantly pervade with impartial great compassion, and spontaneously accomplish enlightened activities such as teaching the Dharma. Second, it is divided into: two ways of cutting off non-paths and showing the correct path. First, for example, the lion, etc., one verse: For example, the lion, the king of beasts, relying on the secluded places of the snowy mountains, dwells without fear of anyone else, causing many small animals to be afraid, and roaring its roar. Similarly, the Buddha, the lion among humans, relying on the profound meaning of emptiness in the Prajñāpāramitā (Sanskrit: प्रज्ञापारमिता, Prajñāpāramitā, Perfection of Wisdom), causes many non-Buddhists who cling to self to be afraid, and proclaims the sound of the holy Dharma in the world. Second, for example, the sky, etc., one verse: For example, the rays of the sun dwelling in the sky dry up the moisture on this earth and clearly reveal all forms. Similarly, the Dharma King, the sun of Dharma, the Buddha Bhagavan, relying on the realm of Prajñāpāramitā (Sanskrit: प्रज्ञापारमिता, Prajñāpāramitā, Perfection of Wisdom) like the expanse of the sky, dries up the river of craving for existence, and clearly reveals all knowable things. Preliminary Practices for the Path Free from Extremes Third, it is divided into: two aspects of the nature and function of the path. First, it is divided into two: meaning and example. First, 'Invisible are forms,' etc., one verse: Because forms lack inherent existence, they are without object or invisible. Similarly, feelings (Sanskrit: वेदना, vedanā, feeling) are also invisible, perceptions (Sanskrit: संज्ञा, saṃjñā, perception) are invisible, mental formations (Sanskrit: संस्कार, saṃskāra, mental formations) are invisible. In the realm of activity of abiding in suchness, whatever is the basis called consciousness (Sanskrit: विज्ञान, vijñāna, consciousness), mind, or intellect is invisible. From the perspective of past mind, future consciousness, and present intellect, or from the perspective of names, it can be expressed in this way, which has been explained in other connections. Yeshe Zhabs said:
ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལྟར་སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔས་མཚོན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཅི་དང་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་མཐོང་བ་འདི༷་ནི༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣལ་མ་མཐོང༷་བ་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་ཏེ་མིག་སྐྱོན་མེད་པས་རབ་རིབ་མ་མཐོང་བ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་དེའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་བདག་གིས་ནམ༷་མཁའ༷་མཐོང༷་ངོ་ཞེས༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་ཚིག༷་ཏུ༷་རབ༷་ཏུ་བརྗོ༷ད་པ༷་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ནམ༷་མཁའ༷་ཇི༷་ལྟར༷་མཐོང༷་ཞེས་སྨྲ་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་ན་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་བརྗོད་པའི་དོན༷་འདི༷་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ར༷ང་གིས་བརྟག༷་པར༷་གྱིས༷་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་ལ་ནམ་མཁའ་ 24-1-50a མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང༷་བ་ཞེས་པ༷་ཡང༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་དམིགས་པའམ་མ་མཐོང་བ་ལ་ཆོས་མཐོང་བའོ་ཞེས་དེ༷་བཞི༷ན་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་གང་མཐོང༷་བ༷་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཡུལ་གང་མཐོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་བྱེད་ན་མཐའ་གང་དུའང་མ་དམིགས་ལ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་མཐའ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོ༷ང་བ༷་ལ་དཔེ༷་གཞན༷་གྱིས༷་ནི༷་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྙད༷་པར༷་ནུ༷ས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བ་དང་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་དེའི་བྱེད་ལས་ལ། ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་དང་། ལམ་གོལ་བ་ལས་ཐག་བསྲིང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློན་པོའི་དཔེས་མཛད་པ་ཀུན་བྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་ 24-1-50b པོའི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་གིས་དེ་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང༷་གིས༷་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ༷་ལྟར༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་མཐོང༷་བ༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོས༷་ཐམས་ཅད་ཀུན༷་མཐོང༷་བ༷་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱལ༷་པོ༷་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བཏང༷་སྙོམས༷་སུ
【現代漢語翻譯】 正如廣為人知的那樣，心被認為是阿賴耶識（kun gzhi'i rnam shes，根本識），意被認為是染污意（nyon mongs pa can gyi yid，煩惱識），而識則被認為是六入識（'jug shes drug，六種感官意識）。因此，由五蘊（phung po lnga，五蘊）所代表的一切法（chos，事物）都是不可見的，因為它們沒有被視為任何事物的本質。這被認為是真正見到了諸法的本性（chos rnams kyi rang bzhin rnal ma mthong ba）。如來（de bzhin gshegs pa，如來）教導說，這就像眼睛沒有缺陷的人看不到眼翳，這便是見到了眼翳的本性一樣。 第二部分是『見到虛空』等一頌。如果說沒有見到的見，那它的例子是什麼呢？世間眾生會想『我見到了虛空（nam mkha' mthong ngo）』，並且口頭上也會這樣說。然而，誰又能說『如何見到虛空（nam mkha' ji ltar mthong）』呢？因為虛空沒有任何形狀或顏色可以被眼睛看到。那麼，思考和說這些話的意義是什麼呢？你自己應該去觀察。僅僅是沒有見到任何有形之物，就被稱為見到了虛空。 同樣，『見到諸法的真如（chos rnams kyi de kho na nyid mthong ba）』，意思是說，通過智慧之眼（shes rab kyi spyan，般若之眼）瞭解到沒有任何法是真實存在的，因此不會執著于任何事物的本質，或者說沒有見到任何事物，這就被稱為見到了法。如來就是這樣教導的。世間上所見到的（gang mthong ba），都是指有能見者和所見之物才能成立。如果沒有任何執著，也沒有見到任何現象，那麼這種見，就像用見到虛空的比喻來略微表示一樣。但實際上，這種見超越了一切有無、是非等概念，是各自證悟自明的智慧（so so rang rig pa'i ye shes，各自證自證智）所見到的法界（chos kyi dbyings，法界）。沒有任何其他的比喻可以用來描述它，因為它是不可思議的，超越了譬喻、推理等衡量和描述的範圍。 第二部分是關於這條道路的作用，包括了道路和結果的所有功德，以及如何避免誤入歧途。第一部分包括用大臣的比喻來表示成就一切，以及用國王的比喻來表示彙集一切功德。首先，『誰能如此』等一頌。菩薩（byang chub sems dpa'，菩薩）以智慧之眼見到了沒有任何可見之物，因此見到了所有的法。從那裡面獲得了偉大的事業，就像國王（gyal po，國王）一樣，無需努力就能保持平靜（btang snyoms su，保持平靜）。
【English Translation】 As is widely known, the mind is considered the kun gzhi'i rnam shes (Sanskrit: ālayavijñāna, ālaya-vijñāna, storehouse consciousness), the yi is considered the nyon mongs pa can gyi yid (Sanskrit: kliṣṭamanas, kliṣṭa-manas, afflicted mind), and the shes is said to be the six 'jug shes drug (six entering consciousnesses, six sense consciousnesses). Thus, since all dharmas (chos, phenomena) represented by the five phung po lnga (Sanskrit: pañcaskandha, pañca-skandha, five aggregates) are invisible, because they are not seen as the essence of anything, this is considered truly seeing the real nature of dharmas (chos rnams kyi rang bzhin rnal ma mthong ba). The Tathagata (de bzhin gshegs pa, Thus Gone One) taught that this is like a person with no eye defects not seeing the haze, which is seeing the nature of the haze. The second part is one verse, 'Seeing the sky' etc. If it is said that seeing is not seeing, what is its example? Sentient beings in the world will think 'I see the sky (nam mkha' mthong ngo)', and they will say so verbally. However, who can say 'How to see the sky (nam mkha' ji ltar mthong)'? Because the sky has no shape or color that can be seen by the eye. So, what is the meaning of thinking and saying these words? You should examine it yourself. Merely not seeing any form is called seeing the sky. Similarly, 'Seeing the suchness of dharmas (chos rnams kyi de kho na nyid mthong ba)', means that through the eye of wisdom (shes rab kyi spyan, eye of wisdom), knowing that no dharma is truly existent, therefore not clinging to the essence of anything, or not seeing anything, this is called seeing the dharma. This is what the Tathagata taught. What is seen in the world (gang mthong ba), is named when there is a seer and something to be seen. If there is no clinging and no phenomena are seen, then this seeing, is shown by the example of seeing the sky. But in reality, this seeing transcends all concepts of existence and non-existence, right and wrong, etc., and is the dharmadhatu (chos kyi dbyings, realm of dharma) seen by the self-aware wisdom (so so rang rig pa'i ye shes, self-cognizant wisdom) of each individual. No other analogy can be used to describe it, because it is inconceivable, beyond the scope of measurement and description by analogies, reasoning, etc. The second part is about the function of this path, including all the merits of the path and the result, and how to avoid going astray. The first part includes using the analogy of a minister to represent accomplishing everything, and using the analogy of a king to represent gathering all the merits. First, one verse, 'Whoever can do so' etc. The Bodhisattva (byang chub sems dpa', enlightenment being) sees with the eye of wisdom that there is nothing to be seen, therefore he sees all the dharmas. From that, he obtains great work, just like a king (gyal po, king), who can remain calm (btang snyoms su, remain in equanimity) without effort.
་འདུག༷་ཅིང༷་བློན༷་པོ༷་མཆོག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཀུན༷་བྱེ༷ད་པ་ལྟ༷ར། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་མཛ༷ད་པ་དང༷་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེ༷ད་དེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས་ནའོ། །གཉིས་པ། རྒྱལ་པོ་གྲོང་དུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ༷་པོ༷་ཆེན་པོ་ནི་གྲོང༷་ཁྱེར་དག་ཏུ༷་མི༷་འགྲོ༷་ཞིང་ཡུལ༷་འཁོར༷་ཆེན་པོ་གཞན་རྣམས་སུའང་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷་རང༷་གི༷་ཡུལ༷་ཕོ་བྲང་དེ་ན་གནས་བཞིན་དུ་འདུག་ནས༷་དཔྱ་ཁྲལ་ལ་སོགས་པའི་འདུ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཚུར་སྡུད༷་པ༷་ལྟར༷་དུ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས༷་ཉི༷ད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ནི་ 24-1-51a མི་གཡོ་ཞིང་གནས་གཞན་གང༷་དུ༷འང༷་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་དེར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་སངས༷་རྒྱས༷་པའི་ས༷་ཡི༷་ཡོན༷་ཏན༷་གང༷་ཡི༷ན་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་སྡུད༷་པ་ནི་བྱ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། གང་ལ་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ལ༷་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་དང་དེའི་སྲས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ལ་དད་པ་དང་འདོད་པའི་ད༷ད་པ་མི་ལྡོག་པའི་བརྟན༷་པ་ཡོ༷ད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ༷་བས༷མ་པས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྦྱོར༷་བས་ནན་ཏན་བྱེད་པ༷་དེ་ལ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཚང་བས་ན་དེ་དག་ལམ་གོལ་བ་ཉན༷་ཐོས༷་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་པར་བྱས༷་ནས༷་སྲིད་ཞིའི་སྒྲིབ་པས་ཟིལ༷་གྱིས༷་མི༷་ནོན༷་པ་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་མྱུར༷་དུ༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་དད་པ་ནི་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཤེས་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ 24-1-51b དང་མ་ལྡན་ན་ལམ་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་དགོངས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་ཕྱིན་ཆད་དད་པ་མི་འཕྲོག་པ་ཐོབ་ནས་ལམ་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་རྒྱས་བཤད་ལ། ཆུར་བྱིང་བ། བུམ་པ་གསར་པ། གྲུ་འཛུགས་པ། རྒས་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་དཔེ་དོན་གཉིས་རེས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱ༷་མཚོར༷་འཇུག༷་པའི༷་མི་དག་གི་གྲུ༷་ནི༷་ཆག༷་སྟེ་ཞིག་པར་གྱུར༷་ལ༷། དེར་མི༷་གང༷་ཞིག་རོ༷འམ༷་རྩྭའ༷མ
【現代漢語翻譯】 同樣，正如大臣處理國王的一切事務一樣，所有佛陀的作為和聲聞的功德之法，都是依靠無分別的般若波羅蜜多來實現的。如果具備了證悟無我的智慧，那麼所有解脫之道都能輕易成就，否則就沒有成就的方法。這是第二個要點。 第二，『國王在城市』等，這是一個偈頌。正如偉大的國王不親自去城市或廣大的鄉村，而是安住在自己的王宮裡，收取所有的賦稅等。同樣，證悟菩薩相續中的甚深法性，不會動搖，也不會去任何其他地方。憑藉證悟者的相續中的法性力量，所有佛陀的功德都會聚集，這是非常奇妙的事情。第二部分包括教義和解釋兩方面。首先，『對何者如來』等，這是一個偈頌。對於那些對如來及其子菩薩具有堅定不移的信仰和渴望的人，以及那些通過思維和精進般若波羅蜜多來尋求成為菩薩和佛陀之道的人，由於他們具備了方便和智慧，他們遠遠超越了聲聞和獨覺的境界，迅速獲得不被輪迴和寂滅的障礙所征服的殊勝菩提。因此，對殊勝大乘的信仰是最初的入門，而智慧使他們不退失如信仰般的果實。這裡主要闡述了方便和智慧這兩個方面。對於初學者來說，即使有信仰，如果沒有般若波羅蜜多，也可能會從道上退失。一旦般若波羅蜜多的甚深見解深入人心，獲得了不退轉的信仰，就不會從道上退失。 第二，詳細解釋這個道理，通過沉入水中、新瓶子、建造船隻、衰老這四個比喻來闡述，每個比喻都包含比喻和意義兩個方面。首先，『例如在海洋中』等，這是三個偈頌。例如，那些進入大海的人，他們的船隻損壞了，在那裡，無論是屍體還是草...
【English Translation】 Similarly, just as a minister performs all the duties of a king, all the actions of the Buddhas and the qualities of the Shravakas are accomplished through the non-discriminating Prajnaparamita. If one possesses the wisdom that realizes selflessness, then all paths to liberation are easily accomplished; otherwise, there is no way to accomplish them. This is the second point. Second, 'The king in the city' etc., this is one verse. Just as a great king does not go to cities or large villages, but remains in his own palace, collecting all taxes etc. Similarly, realizing the profound Dharmata in the continuum of a Bodhisattva does not waver and does not go anywhere else. By the power of Dharmata in the continuum of the one who realizes it, all the qualities of Buddhahood are gathered, which is a wonderful thing. The second part includes both doctrine and explanation. First, 'To whom the Tathagata' etc., this is one verse. For those who have unwavering faith and desire for the Tathagata and his sons, the Bodhisattvas, and who seek to become Bodhisattvas and Buddhas by contemplating and diligently practicing the supreme Prajnaparamita, because they possess both skillful means and wisdom, they far surpass the realms of the Shravakas and Pratyekabuddhas, and quickly attain the supreme Bodhi that is not overcome by the obscurations of Samsara and Nirvana. Therefore, faith in the supreme Mahayana is the initial gateway, and wisdom prevents them from losing the fruit like faith. Here, the two aspects of skillful means and wisdom are mainly explained. For beginners, even if they have faith, if they do not have Prajnaparamita, they may fall from the path. Once the profound understanding of Prajnaparamita has taken root, and they have gained unwavering faith, they will not fall from the path. Second, explaining this principle in detail, it is illustrated by the four metaphors of sinking in water, a new bottle, building a boat, and old age, each of which contains two aspects of metaphor and meaning. First, 'For example, in the ocean' etc., these are three verses. For example, those who enter the ocean, their boats are broken, and there, whether it is a corpse or grass...
༷་ཤིང༷་ནི༷་མི༷་འཛིན༷་པ༷་རང་གར་ལུས་པ་དེ་དག་ཆུ༷་ཡི་དབུས༷་སུ་འཇིག༷་པ༷་སྟེ་འཆི་བར་འགྱུར༷་བས༷་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་ལ། གང༷་ཞིག་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན༷་པ༷་དེ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱ༷་མཚོའི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ད༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ལ་སྤྲོ་བའི་དང༷་བ༷་ཐོབ༷་པ༷་གང༷་ཞིག༷་ནི༷། རྫོགས་བྱང་དེའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ༷་ལ་དང་བས་རྗེས༷་སུ༷་མི༷་འཇུག༷་པ་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པ་མིན༷་ནོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ༷་བ་དང་རྒ༷་བ་དང་འཆི༷་ 24-1-52a བ་དང་མྱ༷་ངན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྦ༷་བས༷་འཁྲུགས༷་པ༷་ཡི༷་འཁོར༷་བའི༷་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དེར༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ༷་འཁོར༷་བར་གྱུར༷་པ༷་གང༷་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར༷་གྱུར་ན༷། དངོས༷་པོའི༷་རང༷་བཞིན༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་མཁས༷་ཤིང༷་དོན༷་དམ༷་པ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ༷་དག༷་གི་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་ཀྱི༷་ཡོན༷་ཏན༷་དེ་དག་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར་ན༷་མཆོག༷་ཏུ༷་རྨད༷་དུ་བྱུང༷་བའི་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་མྱུར༷་དུ་རེག༷་སྟེ་དཔེར་ན་མི་གང་དག་ཤིང་སོགས་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ།དཔེར༷་ན༷་མི་ལ༷་ལ༷ས་རྫ༷་སོ༷་མ༷་བཏང༷་བར་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན༷། བུམ་པ་དེ་སྲ་བའི་ཆ་ཉ༷མས་ཆུང༷་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་མྱུར༷་དུ༷་འཇིག༷་པར༷་རིག༷ས་པར༷་བྱ༷འོ། །སོ༷་བཏང༷་བའི་བུམ༷་པར༷་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ༷་དུ་བུམ༷་པ་དེ་འཇིག༷་པར་དོགས་པ༷་ཡི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་བདེ༷་བར༷་སླར་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ 24-1-52b ཆུབ་ལ་དང་འདོད་ཀྱི་ད༷ད་པ༷་མང༷་བའམ་ཆེན་པོར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་ཉ༷མས་ན༷་མྱུར༷་དུ༷་མ༷་རུང༷ས་པ་སྟེ་ལམ་དམན་པ་སོགས་སུ་ལྟུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར༷་རོ། །ད༷ད་པ༷ས་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ་དད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན༷་ཉན་རང་གི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་རོ། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་བཅོས་ལེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱུ་དང་ཆགས་ཚད་ཟག་ལྷན
【現代漢語翻譯】 譬如，那些不抓住木頭而隨意漂浮的人，會在水中沉沒而死去，無法到達海岸。然而，那些抓住木頭等物的人，依靠它就能到達大海的彼岸。同樣，那些渴望圓滿菩提、具有信心和歡喜的人，如果他們不以恭敬心追隨成為圓滿菩提之路的般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸），即諸佛之母，他們就無法觸及如來（梵文：Tathāgata，如來）的菩提（梵文：Bodhi，覺悟）。 因此，那些被生、老、病、死和各種悲傷的波濤所攪動，在輪迴（梵文：Saṃsāra，輪迴）的大海中不斷漂流的人，如果他們被證悟無自性的般若波羅蜜多所完全掌握，那麼他們就能精通事物的真實本性，並能揭示甚深之義。 同樣，那些渴望圓滿菩提的人，如果他們的信心等方便之功德被無所緣的般若（梵文：Prajñā，智慧）所完全掌握，他們就能迅速觸及極其殊勝的如來菩提，就像那些抓住木頭等物而到達大海彼岸的人一樣。 第二，例如，有些人不去除泥土就往罐子里裝水，由於罐子不夠堅固，很快就會破裂。如果把去除泥土的罐子裝滿水，那麼在任何地方都不會擔心罐子會破裂，他們會安全地回到自己的家中。同樣，如果菩薩（梵文：Bodhisattva，菩薩）對圓滿菩提具有強烈的信心和渴望，但如果他們偏離了實現菩提的道路——般若波羅蜜多，他們很快就會墮落到不適當的道路，例如低劣的道路，並會從大乘（梵文：Mahāyāna，大乘）的道路上退失。 如果某人的相續被具有信心的般若波羅蜜多所完全掌握，那麼他將遠遠超越聲聞（梵文：Śrāvaka，聲聞）和獨覺（梵文：Pratyekabuddha，緣覺）的二地，並獲得無上菩提。 第三，例如，經過精心調配的藥物等。
【English Translation】 For example, those who do not grasp wood and drift freely will sink and die in the water, unable to reach the shore. However, those who grasp wood and other things can rely on it to reach the other shore of the ocean. Similarly, those who aspire to perfect Bodhi (Enlightenment), who have faith and joy, if they do not follow with reverence the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), which is the path to perfect Bodhi, the mother of all Buddhas, they will not be able to touch the Bodhi of the Tathāgata (Thus Gone One). Therefore, those who are agitated by the waves of birth, old age, sickness, death, and various sorrows, constantly drifting in the great ocean of Saṃsāra (Cyclic Existence), if they are completely grasped by the Prajñāpāramitā that realizes selflessness, then they will master the true nature of things and be able to reveal the profound meaning. Likewise, those who aspire to perfect Bodhi, if their qualities of means such as faith are completely grasped by the Prajñā (Wisdom) without object, they will quickly touch the supremely wonderful Bodhi of the Tathāgata, just like those who grasp wood and other things and reach the other shore of the ocean. Secondly, for example, if someone fills a jar with water without removing the soil, the jar will soon break because it is not strong enough. If a jar with the soil removed is filled with water, then there will be no fear of the jar breaking anywhere, and they will safely return to their own home. Similarly, if a Bodhisattva (Enlightenment Being) has strong faith and desire for perfect Bodhi, but if they deviate from the path to achieve Bodhi—the Prajñāpāramitā—they will soon fall into inappropriate paths, such as inferior paths, and will regress from the path of the Mahāyāna (Great Vehicle). If someone's continuum is completely grasped by the Prajñāpāramitā with faith, then they will far surpass the two grounds of the Śrāvaka (Hearer) and Pratyekabuddha (Solitary Realizer), and attain supreme Bodhi. Thirdly, for example, well-compounded medicine, etc.
་སོགས་བཟོ་བཅོས༷་ལེགས༷་པར་མ༷་བྱས༷་པའི་གྲུ༷་དེ་ནི༷་རྒྱ༷་མཚོའི༷་ནང༷་དུ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་ཤིང༷་ཚོང༷་པ༷་རུ་བཅས༷་ཏེ༷་འཇིག་པའམ་ཆུད་ཟ་བར༷་འགྱུར༷་ལ། གྲུ༷་དེ༷་ལེགས༷་པར༷་བརྟག་ནས་བཅོས༷་ལེགས༷་པོ་བྱས༷་པ་དང༷་ལྡན༷་པར་གྱུར༷་ན༷། གྲུ་དེ་ནི་མི༷་འཇིག༷་མི་ཉམས་པར་ཚོང་པ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་པར༷་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམས་ཀྱི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་ད༷ད་པ༷ས་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ་བསྒོས༷་ཀྱང༷་། ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་པ་མེ༷ད་ན༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་ཆོས་ལ༷ས་ནི༷་མྱུར༷་དུ་ཉ༷མས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དད་ལྡན་དེ༷་ཉི༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་ 24-1-53a རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་དང་ལྡན༷་ན༷་ལམ་དམན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ༷་སྨས༷་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་མ༷་ཉ༷མས་པར་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །བཞི་པ། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་ལོ༷་བརྒྱ༷་ཉི༷་ཤུ༷་ལོན༷་ཏེ༷་ཚེ་ཚད་མཐར་ཐུག་པས་རྒས༷་ཤིང༷་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་བར་གྱུར་པའི་མི༷་དེ་སྟན་ལས་ལངས༷་པར་བྱས་ཀྱང༷་བད༷ག་ཉི༷ད་ཀྱི་ནུས་པས་གནས་གཞན་དུ་འགྲོ༷་བར༷་ནུས༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷་དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་དེ༷་ནི༷་གཡས༷་གཡོན༷་གཉི༷ས་ནས༷་མི༷་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས༷་རྟེན༷་པར་བྱས༷་ན༷་ལམ་དུ་འགྱེལ༷་བའི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་གང་འདོད་པའི་གནས་སུ་བདེ༷་བླག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེ༷ས་རབ༷་སྟོབ༷ས་ཆུང༷་བ༷་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་ལ་རབ༷་ཏུ༷་ཞུགས༷་པར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་བར༷་དུ༷་རབ་ཏུ་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་ལ། གང་ཟག་དེ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་རྒྱུད་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་དང༷་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན། ལམ་ལས་མི༷་ཉ༷མས་པར་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། ། 說緣善知識 ལྔ་པ་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལ། བརྟེན་བྱ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ། རྟེན་པ་པོ་སློབ་མ་བཤད་པ་གཉིས། 說所依善知識 དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་ 24-1-53b གཉེན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཚུལ་དང་། བཤེས་གཉེན་དེས་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བརྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཀྱི༷་སར༷་གན༷ས་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་གང༷་ཞིག །གཞན་དོན་དང་རྫོགས་བྱང་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པའི་ལྷག༷་པའི༷་བས༷མ་པས༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ཞ
【現代漢語翻譯】 如果那艘船沒有經過良好的修理，在海洋中就會連同貨物和商人一起沉沒或損壞。如果那艘船經過仔細檢查並得到良好的修理，那麼它就不會沉沒或損壞，而是會連同商人和貨物一起到達海洋的岸邊。同樣，如果菩薩以信心來調伏自心，而不依賴智慧波羅蜜多，那麼他很快就會從至高無上的菩提之法中退失。如果這位有信心的人具備殊勝的智慧波羅蜜多，就不會受到低劣道的過失所玷污，也不會從殊勝道的道路上退失，而是會證得勝利的菩提。 第四個例子是關於一百二十歲等，有兩個偈頌。例如，一個活到一百二十歲，達到壽命極限而衰老受苦的人，即使被扶起來，也無法依靠自己的力量走到其他地方，因為他已經衰老。如果這個人被左右兩個強壯的人支撐著，就不會有跌倒的危險，並且可以輕鬆地到達他想去的地方。同樣，如果一個菩薩的智慧力量薄弱，即使他進入了至高無上的菩提之道，也會在中途退失而無法獲得果實。如果這個人以信心等方便和證悟無我的殊勝智慧完全掌握自心，就不會從道路上退失，而是會證得如來（梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：tathāgata，漢語字面意思：如來）的菩提。 說緣善知識 第五個是關於依止善知識的因緣。分為所依止的善知識和能依止的弟子兩部分。 說所依善知識 第一部分分為依止具足功德的善知識的方式，以及善知識開示教言的方式兩部分。第一部分又分為正文和必須如此依止的理由兩部分。正文是『菩薩』等一個偈頌。意思是，安住于最初事業之地的菩薩，即最初發心的菩薩，以希求利他和圓滿菩提的殊勝意樂，通過尋求佛陀至高無上菩提的道路和果實的方式……
【English Translation】 If that ship is not well repaired, it will sink or be damaged in the ocean together with the goods and the merchants. If that ship is carefully inspected and well repaired, then it will not sink or be damaged, but will reach the shore of the ocean together with the merchants and the goods. Similarly, if a Bodhisattva subdues his mind with faith, but does not rely on the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom), then he will quickly fall away from the supreme Dharma of Bodhi. If this faithful person is endowed with the excellent Prajñāpāramitā, he will not be defiled by the faults of the inferior path, nor will he fall away from the path of the excellent vehicle, but will attain the victorious Bodhi. The fourth example is about one hundred and twenty years old, etc., with two verses. For example, a person who lives to one hundred and twenty years old, reaching the limit of life and suffering from old age, even if helped to stand up, cannot go to another place by his own power, because he is old. If this person is supported by two strong people on the left and right, there will be no danger of falling on the road, and he can easily go to the place he wants to go. Similarly, if a Bodhisattva's wisdom power is weak, even if he enters the supreme path of Bodhi, he will fall away in the middle without attaining the fruit. If that person completely masters his mind with faith and other methods and the excellent wisdom of realizing selflessness, he will not fall away from the path, but will attain the Bodhi of the Tathāgata. Explaining the virtuous friend as a condition Fifth, regarding relying on a virtuous friend as a condition. It is divided into two parts: the virtuous friend to be relied upon and the disciple who relies. Explaining the virtuous friend as the object of reliance The first part is divided into how to rely on a virtuous friend who possesses qualities, and how the virtuous friend shows instructions. The first part is further divided into the main text and the reasons why one must rely in this way. The main text is one verse, 'Bodhisattva' etc. It means that a Bodhisattva who abides in the place of the first action, that is, a Bodhisattva who has the initial aspiration, with a special intention to seek the benefit of others and perfect Bodhi, by seeking the path and fruit of the supreme Bodhi of the Buddha...
ུགས༷་པ༷་ཡི་སློབ༷་མ༷་བཟང༷་པོ༷་བླ༷་མ༷་ལ་གུས༷་པ་དང་ལྡན༷་པ་དེ༷་དག༷་གིས༷། ལྟ་སྤྱོད་བཟང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགོངས་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པའི་བླ༷་མ༷་མཁས༷་པ༷་རྣམ༷ས་ལ༷་རྟག༷་ཏུ༷་བསྟེན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་དག་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྟེན་པར་གདམས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མཁས༷་པའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་སྟེ་བཤེས་གཉེན་དེ༷་དག༷་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི་རྗེས༷་སུ༷་སྟོན༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས༷་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐོབ་པ་ནི་དགེ༷་བའི༷་བཤེ༷ས་གཉེན༷་ལ༷་རྟེན༷་པར་གྱུར་ཏོ༷་ཞེས༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་གྱི༷་མཆོག༷་མངའ༷་བ་རྒྱལ༷་བ༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ༷་སྐ༷ད་གསུ༷ངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ལམ་ 24-1-54a སྒོམ་པ་དང་བསམ་པ་དང་ཐོས་པ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། ཐོས་པ་དེ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་ལ། གདམས་པ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་གཉིས། དང་པོ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ལ་གདམས་ངག་འདོམས་པ་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བའི་ལམ་རྒྱུད་ཚོད་དང་འཚམས་པར་སྟོན་དགོས་ཏེ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང་བཟོ༷ད་པ་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བརྩོན༷་འགྲུས༷་དང༷་བས༷མ་གཏན༷་ཤེས༷་རབ༷་རྣམས་ལ་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་གྱིས༷་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ལ། ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང༷་པོའི་དངོས་པོར༷་ཞེན༷་ནས༷་དེ་ལ་མཆོག༷་གམ་ལྷག་པར་མངོན་ཞེན་གྱིས་འཛིན༷་པར་མ༷་བྱེ༷ད་ཅི༷ག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འདོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པའོ། །ཚུལ༷་དེ་ 24-1-54b སྐ༷ད་ཅེས་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ལ༷་དེ༷་ལྟར༷་བསྟན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ་གདམས་ངག་ལེགས༷་པར་སྟོན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བཤེས་གཉེན་གང་ཞ
【現代漢語翻譯】 那些尊敬上師的優秀弟子們啊，你們應當恒常依止那些善於觀察行為，並且能夠闡釋大乘教義的智者上師。 第二，為什麼呢？等同於一個偈頌。對於初入大乘的修行者，慇勤勸誡他們要依止殊勝的善知識，這到底是為什麼呢？因為通達大乘道和果位的一切功德，都源自於善知識。善知識會引導他們修習大乘道的般若波羅蜜多（智慧到彼岸）。 因此，獲得諸佛之法，依賴於善知識。具足一切功德之首的圓滿正等覺佛陀如是宣說。如同善巧方便的道，修習、思惟和聽聞，都是前者依賴於後者。而聽聞，也依賴於善知識。 第二，關於開示教言的方式：分為如何開示教言，以及讚歎如是開示兩部分。第一，佈施和戒律等，等同於一個偈頌。如此，對於新入大乘者，在傳授教言時，必須以方便和智慧雙運的道，按照根器和能力來開示。即，你應該進入成為勝者之道的六度（六種到彼岸的方法），也就是佈施（སྦྱིན༷་པ་，梵文：dāna，梵文羅馬擬音：dana，漢語字面意思：給予），持戒（ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་，梵文：śīla，梵文羅馬擬音：shila，漢語字面意思：道德），忍辱（བཟོ༷ད་པ་，梵文：kṣānti，梵文羅馬擬音：kshanti，漢語字面意思：忍耐），精進（བརྩོན༷་འགྲུས༷་，梵文：vīrya，梵文羅馬擬音：virya，漢語字面意思：活力），禪定（བས༷མ་གཏན༷་，梵文：dhyāna，梵文羅馬擬音：dhyana，漢語字面意思：冥想），智慧（ཤེས༷་རབ༷་，梵文：prajñā，梵文羅馬擬音：prajna，漢語字面意思：智慧），通過前行、正行、結行三者圓滿的方式進入，並將所有善根，以希求一切種智的意樂，迴向給究竟的菩提（བྱང༷་ཆུབ༷་，梵文：bodhi，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺悟）。這便是方便方面的教言。而所要獲得的究竟菩提，不要執著於色蘊等五蘊之法，不要對它們產生過度的執著。為什麼呢？因為以菩提為代表的一切法，都是無自性的。要理解這一點，這是智慧方面的教言。這種方式，應當對具有菩提愿（བྱང༷་ཆུབ༷་，梵文：bodhi，梵文羅馬擬音：bodhi，漢語字面意思：覺悟）的初學者進行開示。 第二，如是修行等，等同於一個偈頌。如此修行，也就是善於開示教言的大乘善知識，無論何時何地...
【English Translation】 Those excellent disciples who respect the Guru, you should always rely on those wise Gurus who are good at observing behavior and are able to explain the teachings of the Mahayana. Second, why? Equivalent to a verse. For those who are new to Mahayana practice, earnestly admonishing them to rely on the excellent spiritual friend, why is this so? Because all the merits of understanding the Mahayana path and fruition come from the spiritual friend. The spiritual friend will guide them to practice the Prajnaparamita (perfection of wisdom) of the Mahayana path. Therefore, obtaining the Dharma of the Buddhas depends on the spiritual friend. The complete and perfect Buddha, who possesses the best of all merits, declared this. Like the skillful means of the path, practice, contemplation, and listening all depend on the former relying on the latter. And listening also depends on the spiritual friend. Second, regarding the way to impart instructions: it is divided into how to impart instructions, and praising such impartation. First, giving and discipline, etc., is equivalent to a verse. Thus, for those who are new to Mahayana, when imparting instructions, it is necessary to explain the path of the union of skillful means and wisdom, according to their capacity and ability. That is, you should enter the six paramitas (six methods of reaching the other shore) that become the path of the Victorious Ones, namely giving (སྦྱིན༷་པ་, Sanskrit: dāna, Romanized Sanskrit: dana, literal meaning: giving), discipline (ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་, Sanskrit: śīla, Romanized Sanskrit: shila, literal meaning: morality), patience (བཟོ༷ད་པ་, Sanskrit: kṣānti, Romanized Sanskrit: kshanti, literal meaning: patience), diligence (བརྩོན༷་འགྲུས༷་, Sanskrit: vīrya, Romanized Sanskrit: virya, literal meaning: vigor), meditation (བས༷མ་གཏན༷་, Sanskrit: dhyāna, Romanized Sanskrit: dhyana, literal meaning: meditation), and wisdom (ཤེས༷་རབ༷་, Sanskrit: prajñā, Romanized Sanskrit: prajna, literal meaning: wisdom), enter through the complete method of the three aspects of preliminary, main practice, and conclusion, and dedicate all the roots of virtue, with the intention of desiring all-knowing wisdom, to the ultimate Bodhi (བྱང༷་ཆུབ༷་, Sanskrit: bodhi, Romanized Sanskrit: bodhi, literal meaning: enlightenment). This is the instruction on the aspect of skillful means. And the ultimate Bodhi to be obtained, do not cling to the aggregates of form, etc., do not have excessive attachment to them. Why? Because all dharmas, represented by Bodhi, are without self-nature. To understand this, this is the instruction on the aspect of wisdom. This method should be taught to beginners who have the aspiration for Bodhi (བྱང༷་ཆུབ༷་, Sanskrit: bodhi, Romanized Sanskrit: bodhi, literal meaning: enlightenment). Second, such practice, etc., is equivalent to a verse. Such practice, that is, the Mahayana spiritual friend who is good at imparting instructions, no matter when and where...
ིག་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པའི་སྨྲ༷་བའི༷་ཟླ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ནི། ཕན་བདེའི་རྒྱུ་ཆོས་སྟོན་པས་འགྲོ༷་བའི༷་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་སྐྱབས༷་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་དཔུང༷་གཉེན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སེལ་བའི་གན༷ས་སུ་གྱུར་པ་ཡི༷ན་ཏེ༷། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྟེན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་། ཕན་དང་མི་ཕན་ཤེས་པའི་བློ༷་གྲོས་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། སྲིད་པར་སྲེད་པའི་ཆུ་བོར་བྱིངས་པ་ལ་གླིང༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ཞེས་གླིང་ནི་ཆུའི་དབུས་ཀྱིས་གཞི་གནས་སུ་རུང་བ་ལ་བརྗོད་དེ་དྭའི་པ་ཞེས་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པའི་མིང་ངོ་། །སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པས་འཁོར་བའི་འདམ་ནས་ཡོངས༷་སུ་འདྲེན༷་པའི་དོན༷་འདོ༷ད་པ༷འམ་དོན་བྱེད་པའི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པས་གསལ༷་བྱེ༷ད་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན༷་མ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཀྱི་མཆོག༷་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ༷་བ༷་ལ་མི༷་འཁྲུགས༷་པའམ་མི་འཇིགས་པ་ཡི༷ན་ཏེ། རང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་གཏིང་ཚུགས་ནས་དེའི་ལམ་དང་ 24-1-55a འབྲས་བུ་འཆད་པ་ལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤོབས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ནི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེས་སྣ་དྲངས་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བ་དང་། དེ་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་སོགས་ཕས་ཀྱི་སྒོལ་བས་མི་བརྫི་བའམ་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོ་སོར་བཤད་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། 說能依弟子 གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་ཉན་པའི་སློབ་མ་བཤད་པ་ལ། ཟབ་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་བར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློ་ཟབ་པའི་ཚུལ་དང་། ཟབ་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གྲགས་ཆེན་ལྡན་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་གྱི་གྲགས༷་པ་ཆེན༷་པོ་དང་ལྡན༷་པ་རྣམ༷ས་ནི་བྱ༷་དཀའ༷་བའི་གོ༷་ཆ༷་གྱོན༷་པར་བྱེ༷ད་དེ༷། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་བདག་གིས་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ཡང་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཕུང༷་པོ་དང་ཁམ༷ས་དང༷་སྐྱེ༷་
【現代漢語翻譯】 猶如大海般深邃，難以衡量其功德；又如明月般皎潔，散發著正法的光芒。他們是眾生的怙主，能救度眾生脫離苦海；他們是涅槃的引導者，能引領眾生抵達安樂的彼岸；他們是消除痛苦之根源的良藥。他們是通往菩提的基石，是辨別善惡的智慧，是沉溺於輪迴苦海中的眾生之舟楫（這裡用『洲渚』比喻，如同水中央的陸地，可以作為安身之處，故『洲』字指兩水之間的居所）。他們宣說無生之法性，能將眾生從輪迴的泥沼中徹底拔出，如同引路人（或事業的成辦者）一般。他們闡釋人無我之真理，是破除迷霧的明燈；他們闡釋法無我之真理，是照亮黑暗的巨大明燈。他們精通於自證智慧，宣說殊勝之空性，無所畏懼，因為他們對甚深之法深信不疑，能夠透徹地闡釋其道與果，具備戰勝一切外道的無畏與自信。或者說，『引導者』如同引路人一般，引領眾生步入正道；他們以利益眾生的慈悲心，任運成就一切利他事業；他們宣說唯一真實的殊勝之法；他們不為外道的邪說所動搖，不被其所迷惑。以上是對『引導者』一詞的各種解釋。 第二部分：宣說聽聞甚深般若之弟子 講述聽聞甚深般若的弟子，分為兩個方面：一是闡述具備深信之弟子，二是說明獲得如此深信之不易。 第一部分又分為兩個方面：一是闡述智慧深邃之相，二是闡述深邃智慧之功德。 第一點：『聲名遠播具』等一頌： 那些進入最甚深、最廣大的大乘道，在無量無邊的諸佛剎土中，擁有『菩薩』之美名，並且聲名遠播的修行者們，他們披上了難行能行的鎧甲。他們發菩提心，立誓要將如虛空般無邊無際的眾生，從無有任何停留的涅槃之境界中解脫出來。他們的發心遠離了染污與清凈的執著，他們了知五蘊、十二處、十八界皆是空性。
【English Translation】 Like a vast ocean, its merits are difficult to fathom; like the bright moon, it radiates the light of the true Dharma. They are the protectors of beings, saving them from the sea of suffering; they are the guides to Nirvana, leading beings to the shore of bliss; they are the medicine that eliminates the root of suffering. They are the foundation for attaining Bodhi, the wisdom to discern good from evil, and the boat for beings drowning in the sea of Samsara (here, 'island' is used as a metaphor, like land in the middle of the water, which can be a place to settle down, so the word 'island' refers to a residence between two waters). They proclaim the unborn nature of Dharma, which can completely pull beings out of the mire of Samsara, like a guide (or the accomplisher of deeds). They explain the truth of the selflessness of individuals, which is the lamp that dispels the darkness; they explain the truth of the selflessness of phenomena, which is the great lamp that illuminates the darkness. They are proficient in self-realized wisdom, proclaiming the supreme emptiness without confusion or fear, because they have deep faith in the profound Dharma, and are able to thoroughly explain its path and fruit, possessing the fearlessness and confidence to overcome all external paths. Alternatively, 'guide' is like a guide, leading beings to enter the right path; they accomplish all altruistic activities with compassion that benefits beings; they proclaim the only true and supreme Dharma; they are not shaken or confused by the heresies of external paths. The above are various explanations of the word 'guide'. Part Two: Explaining the Disciples Who Listen to the Profound Prajna Explaining the disciples who listen to the profound Prajna, divided into two aspects: one is to explain the disciples who have deep faith, and the other is to explain the difficulty of obtaining such deep faith. The first part is further divided into two aspects: one is to explain the appearance of profound wisdom, and the other is to explain the merits of profound wisdom. First point: 'Famous and endowed' and other verses: Those who enter the most profound and vast Mahayana path, who have the name 'Bodhisattva' in the boundless Buddha lands, and whose names are widely known, they put on the armor of difficult practice. They generate Bodhicitta, vowing to liberate all sentient beings, as boundless as space, from the realm of Nirvana where there is no dwelling. Their generation of Bodhicitta is free from attachment to defilement and purification, and they know that the five aggregates, twelve entrances, and eighteen realms are all empty.
མཆེ༷ད་རྣམ༷ས་ 24-1-55b ཀྱི༷་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་གོ༷་ཆ༷་བགོ་བ་མིན༷་ལ། ཐེག༷་པ་གསུམ༷་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེ༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་། ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས༷་སུ༷་དམིགས་པའམ་བཟུང༷་བ༷་མེ༷ད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན།ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི༷་ལྡོག༷་ལ་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་གཡོ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། རྐྱེན་ངན་པ་བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་མི་ནུས་པས་མི༷་འཁྲུགས༷་པའི་ཆོས༷་ཅ༷ན་ཡི༷ན་ཏེ། མདོ་རྒྱས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་གོ་ཆ་འཚལ་ཀྱང་སེམས་ཅན་མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། རབ་འབྱོར་གོ་ཆ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་འདི་འདྲའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ནི་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་བ་འདི༷་འདྲ༷་བའི་ཆོས༷་དང༷་ལྡན༷་ཞིང༷་། དེའི་དབང་གིས་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གི་སྤྲོས༷་པ༷་མེ༷ད་ལ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཐེ༷་ཚོམ༷་དང་སོམ༷་ཉི༷་ཡི༷ད་གཉི༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན༷་དང༷་ལྡན༷་ནོ། །འདི་ལ་སོམས་ཉི་སོགས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་སྟེ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་སོགས་ཐེ་ཚོམ་ཕྲ་རགས་གང་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པའམ། ཡང་ན། ད་ལྟ་ལ་ཐེ་ཚོམ། འདས་པ་ལ་སོམས་ཉི། མ་འོངས་ 24-1-23a བ་འབྱུང་བ་དང་། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀའི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得寂靜安樂 དང་པོ་ལ་ཞི་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་འབྱུང་ཚུལ། ཞི་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ཚུལ་གཉིས། 得僅寂靜安樂 དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ནི་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན༷་པོའམ་རིག་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་རིག་སྔགས་ཞེས་པ་མནྟྲའི་སྒྲ་ལས་རིག་པ་དང་ཤེས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱོབ་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་འདྲའི་རིག་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀུན་ལས་ཀྱང་འདི་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། འདིས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་མང༷་པོ་ཚད་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་མྱ༷་ངན༷་དང་ལུས་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི་ཆོ༷ས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཞི༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 證得大寂靜三世諸佛成就 གཉིས་པ་ལ་འདས་དང་ད་ལྟར་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་ཚུལ་དང་། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གང༷་དག༷་སྔར་འདས༷་པ་དང༷་གང༷་དག༷་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེ༷ན་གྱི་མགོན༷་པོ་ད་ལྟར་འཚོ་ཞིང་གཞེས་པ་དེ་དག་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན་པོ་འདི༷་
【現代漢語翻譯】 對於那些不執著於事物本身，不沉迷於三乘（梵文：Triyāna，三種達到覺悟的途徑：聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）的觀念，並且不住于或執著于任何法（梵文：Dharma，宇宙的真理或法則）的般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧的完成），因為他們深信深奧的意義，所以他們不會從獲得具備三種偉大意義的圓滿菩提（梵文：Bodhi，覺悟）果實中退轉，並且不會偏離大乘（梵文：Mahāyāna，偉大的載具）的道路。任何邪惡的條件，如惡魔（梵文：Māra）和敵對勢力，都無法擾亂他們的心續，因此他們具有不被擾亂的性質。正如《廣品般若經》中所說：『世尊，菩薩（梵文：Bodhisattva，追求覺悟的眾生）爲了將所有眾生從痛苦中解脫出來而穿上盔甲，但他們並不執著于眾生，這就是他們所做的努力。』並且，『善現（梵文：Subhūti），這盔甲與形式無關。』等等。 第二，『那些如此』等一頌：因此，那些菩薩們具備如此深奧且難以估量的法，並且由於它，他們沒有對目標的執著，並且沒有懷疑、猶豫或二元對立，而是具備對深奧意義的信念。 『猶豫』等只是懷疑的同義詞，表明沒有粗細的懷疑顯現，或者，現在有猶豫，過去有懷疑，未來 將要發生，以及寂靜和存在的兩種幸福的發生方式。 獲得寂靜的安樂 第一種是僅獲得寂靜的安樂的方式，以及獲得偉大寂靜的地位，三世諸佛成就的方式。 獲得僅寂靜的安樂 第一，『勝者的智慧』等兩句：勝者的智慧的彼岸（梵文：Pāramitā）是偉大的明咒（藏文：རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན༷་པོ，梵文：Mahāmantra，偉大的咒語）或無上的明咒，明咒（藏文：རིག་སྔགས་，梵文：Mantra）一詞源於『門遮』（梵文：mantra），意思是通過知識和智慧輕易地保護，並且在所有這些明咒的方法中，這（般若波羅蜜多）是偉大的，因為它使所有屬於無量眾生的心之悲傷和身體之痛苦的法永遠平息。 證得大寂靜三世諸佛成就 第二，過去和現在的勝者之母的成就方式，以及未來佛陀之母的成就方式。第一，『那些過去』等兩句：那些過去的和那些在十方世界的主宰者現在活著的人，都依賴於這無與倫比和無等同的偉大的明咒。
【English Translation】 For those who do not fixate on the reality of things, who are free from the notion of adhering to the three vehicles (Sanskrit: Triyāna, three paths to enlightenment: Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, and Bodhisattvayāna), and who do not abide in or grasp at any Dharma (Sanskrit: Dharma, the truth or law of the universe), because they have faith in the profound meaning, they will not turn back from obtaining the fruit of complete enlightenment (Sanskrit: Bodhi, awakening) that possesses three great meanings, and they will not deviate from the path of the Great Vehicle (Sanskrit: Mahāyāna, the great vehicle). No evil conditions, such as demons (Sanskrit: Māra) and opposing forces, can disturb their mindstream, so they are of a nature that is not disturbed. As it is said in the Extensive Sutra: 'Bhagavan, Bodhisattvas (Sanskrit: Bodhisattva, beings who seek enlightenment) don armor to turn all sentient beings away from suffering, but they do not fixate on sentient beings, and that is what they strive for.' And, 'Subhūti, that armor is not related to form,' and so on. Second, 'Those such' etc., one verse: Therefore, those Bodhisattvas possess such profound and immeasurable Dharma, and because of it, they have no proliferation of objects, and are free from doubt, hesitation, or duality, but possess faith in the profound meaning. 'Hesitation' etc. are merely synonyms for doubt, indicating that no coarse or subtle doubts manifest, or that there is hesitation now, doubt in the past, and in the future the arising that will occur, and the two ways in which the happiness of both existence and peace arise. Obtaining peaceful bliss The first is the way in which only peaceful bliss arises, and the way in which the state of great peace, the accomplishment of the Buddhas of the three times, arises. Obtaining only peaceful bliss First, 'Victors' wisdom' etc., two lines: This perfection of wisdom of the victors is the great mantra (Tibetan: རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན༷་པོ, Sanskrit: Mahāmantra, great mantra) or the unsurpassed mantra, the word mantra (Tibetan: རིག་སྔགས་, Sanskrit: Mantra) comes from 'mantra', meaning to easily protect through knowledge and wisdom, and among all those methods of mantra, this (Prajñāpāramitā) is great because it makes all the dharmas belonging to the mental sorrow and physical suffering of limitless beings forever pacified. Attaining great peace, the accomplishment of the Buddhas of the three times Second, the way in which the mother of the victors of the past and present is accomplished, and the way in which the mother of the future Buddhas will be accomplished. First, 'Those past' etc., two lines: Those past and those lords of the ten directions who are now living rely on this incomparable and unequaled great mantra.
བསླབ༷་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་མ་ལུས་པ་སེལ་བའི་སྨན་པའི༷་ 24-1-23b རྒྱལ་པོ༷་བླ༷་ན་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་དག་ཕན་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། གང༷་དག༷་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བས་ཕ༷ན་པ་དང༷་བསམ་པ་སྙིང༷་རྗེ༷ར་བཅས༷་པ༷་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱད༷་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་རིག༷་སྔ༷གས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷་བསླབ༷་ནས༷་མཁ༷ས་པ༷་དེ་དག་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་ལ་རེག༷་སྟེ་འཚང་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། 得有寂二安樂分法 གཉིས་པ་འདུས་བྱས་བདེ་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། འདུས༷་བྱས༷་འཁོར་བའི་བདེ༷་བ་དང༷་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་རྣམ་གྲོལ་གྱི་བདེ༷་བ་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ༷་བ༷་དེ༷་ཀུན༷་ཆོས་ཀུན༷་གྱི་གཞི་འམ་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་བར༷་རིག༷་པར༷་བྱ༷འོ། ། 說譬喻 གཉིས་པ་དཔེ་ལ། ས་ཡི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། འཁོར་སྒྱུར་གྱི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་འདི་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ས་བོན་བཏབ་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྲུབ་པའི་དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། ས༷་བོན༷་བཏབ༷་ནས༷་ས༷་ལ༷་གན༷ས་ཏེ༷་མྱུ་གུ་སོགས་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ༷་དེ་དག །རང་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས༷་པ༷་རྙེད༷་ནས༷་རྣམ༷་པ་མང༷་པོའི་གཟུགས༷་དག༷་ 24-1-24a རྣམ༷་པར༷་སྐྱེ་བ༷་དེ་བཞིན་དུ། ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་དང་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཡོན༷་ཏན༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཀུན༷་ཀྱང༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷ས་སྐྱེ༷་སྟེ། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱིན་སོགས་ཟིན་ན་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་དང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་གཉིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགྲུབ་ལ། མཁྱེན་པ་དེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་མཐའ་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པ་ལས་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཁོར༷་ལོ༷ས་སྒྱུར༷་བའི་རྒྱལ༷་པོ་ལམ༷་གང༷་ཞིག་ནས༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བ༷་ཡི་ལམ༷་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་རྒྱལ་སྲིད་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུན༷་དང༷་དཔུང༷་གི་ཚོགས༷་བཞི་པོ་ཀུན༷་ཀྱང་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་གང༷་ནས༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡོད་པའམ་འགྲོ༷་བ་དེ༷་ཉི༷ད་ནས༷་ནི༷་རྒྱུ་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་དགེ་རྩ་ཇི་སྙེད་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཏེ་
【現代漢語翻譯】 通過學習，就像無上的醫生國王一樣，能夠消除所有眾生的身心痛苦。 第二，『利益和』等兩句，凡是能利益一切眾生，懷著慈悲心，行持普賢行，菩薩們也通過學習這偉大的智慧波羅蜜多，那些智者在未來將證得無上菩提而成佛。 獲得有寂二安樂分法 第二，『有為樂和』等兩句，無論是屬於有為輪迴的安樂，還是屬於無為解脫的安樂，所有這些輪涅的安樂，都應知是從作為一切法的基礎或核心的智慧波羅蜜多中產生的。 說譬喻 第二，譬喻部分。以土地的譬喻說明產生一切功德的方式，以轉輪王的譬喻說明一切功德都跟隨它的方式。第一，『播下種子后』等一句，譬如作為道路和果實一切功德之基礎：種子播下後，紮根于土地，從而產生苗芽等。當它們獲得各自的因緣聚合時，便會生長出各種各樣的形態。同樣，所有道路五波羅蜜多和果實菩提的功德，都從智慧波羅蜜多中產生。如果以不執著三輪的智慧來攝持佈施等，就會成為正確的道路，並且與最終的果實二者具有不可分割的聯繫。此外，從證悟實相的智慧中，能夠成就一切種智，而通過這種智慧，能夠如實地揭示因果之法，從而直接或間接地產生一切善根。 第二，『轉輪聖王』等一句，轉輪聖王無論從哪條道路行進，七寶和四軍等一切都會跟隨他。同樣，無論從哪個補特伽羅的相續和道路的哪個階段，只要有或行進著勝者的智慧波羅蜜多，那麼所有清凈三輪的善根和果法
【English Translation】 Having learned, one becomes like the supreme doctor king, able to eliminate all physical and mental suffering of all sentient beings. Secondly, 'Benefit and' etc., two lines, whoever benefits all sentient beings, with a mind of compassion, practicing Samantabhadra's conduct, Bodhisattvas also, having learned this great wisdom, those wise ones will in the future attain the supreme enlightenment and become Buddhas. Obtaining the Dharma of the Two Joys of Existence and Peace Secondly, 'The joy of conditioned' etc., two lines, whether it is the joy of conditioned samsara or the joy of unconditioned liberation, all these joys of samsara and nirvana should be known to arise from the Prajnaparamita, which is like the basis or essence of all dharmas. Saying Parables Secondly, the part of parables. The parable of the earth illustrates how all qualities are produced, and the parable of the Chakravartin illustrates how all qualities follow it. First, 'After sowing the seed' etc., one verse, for example, the basis of all the qualities of the path and the fruit: after the seed is sown, it takes root in the earth, and sprouts and so on arise. When they obtain their respective aggregates of causes and conditions, they will grow into various forms. Similarly, all the qualities of the path, the five perfections, and the fruit of enlightenment, arise from the Prajnaparamita. If generosity and so on are grasped by the wisdom that does not cling to the three spheres, it will become the correct path, and the ultimate fruit will be inseparably linked. Furthermore, from the wisdom that realizes suchness, all-knowingness can be achieved, and through this knowledge, the laws of cause and effect can be revealed without error, thereby directly or indirectly producing all roots of virtue. Secondly, 'The Chakravartin' etc., one verse, wherever the Chakravartin travels, all the seven treasures and the four armies will follow him. Similarly, from whichever individual's continuum and stage of the path, as long as the Victorious Prajnaparamita exists or travels, then all the roots of virtue of the pure three spheres and the Dharma of the fruit
ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་འདི་རྟོགས་པ་ལས་དཀར་པོའི་ 24-1-24b ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་འཕེལ་ལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་རོ། ། 學般若佛母得供養舍利塔 གཉིས་པ་ཡུམ་ལ་བསླབ་པས་སྐུ་གདུང་མཆོད་པ་བརྙེས་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བས་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བས༷་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་ལ་དྲི༷་བ༷་ཡོངས༷་སུ་དྲིས༷་ནས་ལན༷་གསོལ༷་བ༷་ནི། གལ༷་ཏེ༷་ག༷ངྒཱའི༷་བྱེ༷་མ༷་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་སངས༷་རྒྱ༷ས་ཀྱི་ཞིང༷་དུ་གྱུར༷་པ་ལ༷། ཞིང་དེ༷་ཀུན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཁོང་སེང་མེད་པར་རྩེ་མོ་ཕྱུར༷་བུ༷ར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏམས༷་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་དང་ཤེར་ཕྱིན་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་ཆ་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་གང་འདམ་ཞིང་ལེན་ཞེ་ན། བརྒྱ་བྱིན་བདག༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་པ་འདི༷་ཉི༷ད་ལེན༷་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ། ཅི་སླད་ཅེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་མཆོད་པ་སོགས་བགྱིས་པས་བསོད་ནམས་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བའི་རིང་སྲེལ་མང་པོ་དེ་ཙམ་པ་བཞག་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེན་པ་ཅི༷་ཡི་སླ༷ད་དུ༷་ཅེ༷་ན༷་སྐུ༷་གདུང༷་ལ་མི༷་གུས༷་པ་ནི་བད༷ག་མ༷་ལགས༷་ཏེ་བདག་གུས་མོད་ཀྱི་འོ༷ན་ཀྱང༷་ཤེར་ཕྱིན་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཤེས༷་རབ༷་འདི་ལྟ་བུས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྒོས༷་པས༷་སྐུ་གདུང་ 24-1-25a དེ་དག་ཀྱང་མཆོ༷ད་པར༷་བགྱིད༷་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱལ༷་པོ༷་ལ་བརྟེན༷་པའི་མི༷་རྣམས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་རིམ༷་གྲོ༷་ཐོབ༷་པ༷་ལྟར༷། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་རིང༷་སྲེལ༷་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའོ། །འོ་ན་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་མཐུས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ད་ལྟ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིང་སྲེལ་ཇི་ལྟར་མཆོད་པར་འོས་ཞེ་ན་ཇི་ལྟར་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་འདོད་པ་སྟེར་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་དང་ལྡན༷་ལ་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པ་དེ་ནི་གབ༷་ཙེ༷་སྟེ་སྦ་བའི་སྒྲོམ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་གང༷་དུ༷་སྩལ༷་བའ༷མ་བཞག་པའི་སྣོད་དེ༷་ནི༷་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱག༷་བགྱི༷་བར་འོས༷་ལ། ནོར་བུ་དེ་སྣོད་དེ༷་ནས་བྱུང༷་བར་གྱུར༷་ཀྱང༷་སྔར་བཞག་སྣོད་དུ་བྱས་པའི་གབ༷་ཙེ༷་ལ༷་ནི༷་འདི་ནི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་འཇོག་པའི་སྣོད་ཡིན་པས་གཞན་དང་མི་འདྲའོ་སྙམ་དུ་དགའ༷་བར་བགྱིད༷་དེ༷་སྣོད་དེ་ཡི་ཡོན༷་ཏན༷་དེ༷་ལྟ་བུ་དག༷་ཐོབ་པ་ནི་ནོར༷་བུ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་དེ༷་ཡི༷་ལགས༷་ཏེ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་རིན་པོ་ཆེ་དེའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱིས༷་ར
【現代漢語翻譯】 通過學習般若佛母，可以使道和果的功德之法全部增長，並且通過證悟此法，可以聚集和增長一切善法，最終達到圓滿。 學般若佛母得供養舍利塔 第二，學習佛母而獲得供養舍利塔的方式，分為兩個方面來講述：直接說明和通過比喻說明原因。首先，如來向帝釋天等提問，用一個偈頌來表達：如來向帝釋天徹底詢問並請求回答：『假設恒河沙數般的佛土，所有佛土都充滿如來的舍利，沒有空隙，像針尖一樣密集，即使是這樣的情況，與書寫在貝葉上的《般若波羅蜜多》相比，如果要選擇，你會選擇哪個？』帝釋天回答說：『我選擇書寫在貝葉上的《般若波羅蜜多》。』 第二，『為什麼呢？』等三個偈頌。像那樣供養等，因為行持了這些，會產生無盡的福德，捨棄如此眾多的舍利，而選擇《般若波羅蜜多》，『這是為什麼呢？』不是因為對舍利不恭敬，而是因為我雖然恭敬舍利，但選擇《般若波羅蜜多》的原因是：通過如此般若的徹底修習，那些舍利也值得供養。例如，依賴國王的人們也會受到他人的尊敬一樣，佛陀的舍利具有巨大的功德，這是依賴於《般若波羅蜜多》而成就的。』如果說，『因為般若的威力，佛陀已經涅槃，現在已經沒有作為，那麼舍利怎麼值得供養呢？』就像如意寶珠，具有賜予願望的一切功德，價值無法衡量，它被放置在寶匣等容器中，那麼這個容器在世間也值得禮敬。即使寶珠是從那個容器中取出，人們仍然會高興地認為這個寶匣是放置珍寶的容器，與衆不同。獲得寶匣的這種功德，是因為寶珠的緣故。』同樣，因為殊勝的《般若波羅蜜多》的功德，
【English Translation】 By studying the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) Mother, all the qualities of the path and the fruit will increase, and by realizing this, all white dharmas (virtuous qualities) will be gathered and increased, ultimately reaching perfection. Learning the Prajñāpāramitā Mother Obtains the Offering of Relic Stupas Secondly, the way to obtain the offering of relic stupas by learning the Mother is explained in two aspects: direct explanation and explanation of the reason with examples. First, the Tathāgata (Thus Gone One) asks Indra (Lord of Gods) and others, expressed in one verse: The Tathāgata thoroughly asks Indra and requests an answer: 'Suppose there are Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges River, and all those Buddha-fields are filled with the relics of the Tathāgata, without any gaps, as dense as the tip of a needle, even in such a situation, compared to the Prajñāpāramitā written on palm leaves, if you were to choose, which would you choose?' Indra replies: 'I would choose the Prajñāpāramitā written on palm leaves.' Secondly, 'Why is that?' and three verses. Like that offering, etc., because of practicing these, inexhaustible merit will arise, abandoning so many relics, and choosing the Prajñāpāramitā, 'Why is that?' It is not because of disrespect for the relics, but because although I respect the relics, the reason for choosing the Prajñāpāramitā is: through such thorough practice of Prajñā, those relics also become worthy of offering. For example, just as people who rely on the king are also respected by others, the relics of the Buddha have great merit, which is achieved by relying on the Prajñāpāramitā.' If it is said, 'Because of the power of Prajñā, the Buddha has already passed into Nirvana, and now there is no action, so how are the relics worthy of offering?' Just like a wish-fulfilling jewel, possessing all the qualities of granting wishes, its value is immeasurable, it is placed in a container such as a treasure chest, then this container is also worthy of reverence in the world. Even if the jewel is taken out of that container, people will still be happy to think that this treasure chest is a container for placing precious jewels, and it is different from others. Obtaining this merit of the treasure chest is because of the jewel.' Similarly, because of the qualities of the supreme Prajñāpāramitā,
ྒྱལ༷་བ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་དེའི་སྣོད་ལྟ་བུ་རིང༷་སྲེལ༷་གྱིས་ཀྱང་མཆོ༷ད་པ༷་ 24-1-25b བརྙེས༷་པ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེ༷་ལྟས༷་ཏེ་དེ་ལྟ་བུས་ན། སྐྱེས་བུ་གང༷་ཞིག༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཚད་མེད་པ་ལ་དགའ་ཞིང་འཛིན༷་པར་འཚལ༷་བ་དེས༷། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི་བླང༷་བར་བྱ་སྟེ། འདི༷་ནི༷་མཚན་མའི་འཆིང་བ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར༷་བར་བྱེད་པ་དང་ཐར་པ་ཡི་ངོ་བོ་བླ་ན་མེད་པ༷་ལགས༷་སོ། ། 學般若佛母得別善轉般若善 གསུམ་པ་དགེ་བ་གཞན་འདས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བ་ལ། སྦྱིན་སོགས་ཚུ༷ལ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེའི་དཔེ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སྦྱིན༷་པ༷་སྦྱིན༷་པའི༷་སྔོ༷ན་དུ༷་འགྲོ༷་བ༷་ནི་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ༷་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་དགོས་པ་དང་། ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་བཟོ༷ད་པ༷་བརྩོན༷་འགྲུས༷་བས༷མ་གཏན༷་ཀྱང་དེ༷་བཞིན༷་ནོ༷། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་སོགས་དགེ༷་བའི་ཆོས༷་དེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་བཅས་ཀྱིས་སྦག་པས་འཁོར་བ་དང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྒྱུར་ཆུད༷་མི༷་གཟན༷་པའི་ཕྱིར་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ༷་ཡི༷ན་པས། ཤེས་རབ་འདི༷་ནི༷་སྦྱིན་སོགས་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་དམིགས་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་མཉམ་པའི་ཚུལ༷་ཉི༷ད་སྟོན༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་འཛམ་བུའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་དགེ་ 24-1-26a བ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རོ་གཅིག་པ་དེའི་ཚུལ་དཔེར༷་བྱ་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་ན༷་ཙན་དན་དང་ཨ་ག་རུ་སོགས་ཤིང༷་རྣམ༷ས་ཐ་དད་པ་བྱེ༷་བ༷་སྟོང༷་ཕྲག་དུ་མ་དེ་དག་ཀྱང་ཁ་དོག་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་རྣམ༷་པ༷་སྣ༷་ཚོག༷ས་ཡལ་སྡོང་མེ་འབྲས་སོགས་ཀྱི་དབྱིབས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་གཟུགས༷་མང༷་བ༷་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དག་གི་གྲིབ་མ་ལ་ནི་ཤིང་གི་གྲིབ༷་མར༷་གྱུར༷་པའི༷་རྣམ་གྲངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་པ༷་ཙམ་མ༷་གཏོགས༷་པར༷། གྲིབ༷་མ༷་ཡིན་པ་ལ་ཤིང་བཞིན་དུ་མདོག་དང་དྲི་སོགས་སྣ༷་ཚོགས༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། གྲིབ་མ་ཁོ་རང་གི་ངོས་ནས་ཤིང་སོ་སོའི་བྱེ༷་བྲག༷་བཞིན་དུ་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྒྱལ༷་བའི༷་ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་དག༷་ཀྱང༷་། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ན་འདི་ཀུན་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པའི༷་མིང༷་ཉི༷ད་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་བགྲང་བ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ལ་ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཚུལ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མ་ཟད་དགེ་བ་རྣམས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་ཕྱིར༷་ཡོངས༷་སུ
【現代漢語翻譯】 即使如來（རྒྱལ༷་བ༷་，Tathāgata）已經涅槃（མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་），但供養他的舍利（རིང༷་སྲེལ༷），也同樣能獲得功德。 因此，如果有人想要獲得如來無量的功德，就應當修學般若波羅蜜多（ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་），因為它可以從一切相的束縛和障礙中解脫，是無上解脫的本體。 第三，將其他善行轉化為超越之路，包括將佈施等同等看待，並展示其譬喻。首先，佈施等同等看待，用一個偈頌來說明：佈施（སྦྱིན༷་པ༷་）以智慧（ཤེས༷་རབ༷་）為先導，需要以不執著三輪的智慧來攝持；持戒（ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་）、忍辱（བཟོ༷ད་པ༷་）、精進（བརྩོན༷་འགྲུས༷་）、禪定（བས༷མ་གཏན༷་）也是如此。 為什麼呢？因為佈施等所有善法，如果執著于相，就會被世間法所束縛，無法成為解脫的助緣。因此，要完全安住于清凈的波羅蜜多之境。所以，智慧能使佈施等一切法，都成為無執著的自性，並展現其平等性。 第二，譬如，用兩個偈頌來說明：所有其他的佈施等善行，都與般若波羅蜜多的自性融為一體。譬如，在贍部洲（འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་）有旃檀和沉香等各種樹木，雖然有成千上萬種不同的種類，它們的顏色、氣味以及枝幹、花果等形狀也各不相同，但它們的樹蔭卻只有一種，那就是樹蔭。除了被稱為『樹的影子』之外，影子本身並沒有像樹木那樣具有各種顏色和氣味，而且影子本身也沒有像各種樹木那樣存在差別。 同樣，這五種如來之道——波羅蜜多，如果被證悟的智慧所攝持，那麼所有這些都將獲得『般若波羅蜜多』的名稱。被認為是超越世間的波羅蜜多，是智慧的力量所致，所有這些道路都將成為具足一切功德的空性，並融為一體。不僅在道位上如此，爲了遍知一切，所有善行都將完全...
【English Translation】 Even though the Tathāgata (རྒྱལ༷་བ༷་) has passed into Parinirvana (མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་), offering to his relics (རིང༷་སྲེལ༷) still yields merit. Therefore, if someone wishes to rejoice in and uphold the immeasurable qualities of the Victorious One (རྒྱལ༷་བ༷་), they should take up this Prajñāpāramitā (ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་), for it liberates from all bonds and obscurations of signs, and is the unsurpassed essence of liberation. Third, transforming other virtues into the path of transcendence, including treating generosity and so on as one, and showing its example. First, generosity and so on are treated as one, with one verse: Generosity (སྦྱིན༷་པ༷་) is preceded by wisdom (ཤེས༷་རབ༷་), it must be held by the wisdom that does not fixate on the three spheres, and so are morality (ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་), patience (བཟོ༷ད་པ༷་), diligence (བརྩོན༷་འགྲུས༷་), and meditation (བས༷མ་གཏན༷་). Why is that? Because all the virtues of generosity and so on, if stained by fixation, are trapped in samsara and cannot be a cause for peace. Therefore, one must fully abide in the state of pure pāramitā. Therefore, this wisdom shows that all the dharmas of generosity and so on are of the nature of non-fixation, and are of equal taste. Second, for example, in two verses: All other virtues such as generosity are of one taste in the nature of Prajñāpāramitā. For example, in Jambudvipa (འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་), there are various trees such as sandalwood and agarwood, and although there are thousands of different kinds, their colors, smells, and shapes of branches, flowers, and fruits are also different, but their shadows are only one, that is, the shadow of a tree. Apart from being called 'the shadow of a tree,' the shadow itself does not have various colors and smells like trees, and the shadow itself does not have differences like various trees. Similarly, these five paths of the Victorious One (རྒྱལ༷་བ༷་) - pāramitā, if grasped by the wisdom of realizing it, then all of these will gain the name of Prajñāpāramitā (ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པའི༷་མིང༷་). Being counted as pāramitā that transcends the world is due to the power of wisdom, and all those paths will become one in emptiness with all supreme aspects. Not only in the state of the path, but for the sake of omniscience, all virtues will be completely...
༷་བསྔོ༷་བར་བྱས༷་ན༷་རྒྱ་མཚོར་ཕྱིན་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ 24-1-26b ཅེས༷་བྱ༷་བར་ཕར་ཕྱིན་དྲུག༷་པོ༷་འདི༷་ཀུན༷་རོ༷་གཅི༷ག་ཏུ་འགྱུར༷་ཏེ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ། 傳授等功德 གཉིས་པ་གཞན་ལ་འཆད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། 如何授之分法 དང་པོ་ལ་སྤང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས་མ་འཆད་ཚུལ་དང་། བླང་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་འཆད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་གང་ཞིག་རང་གིས་གལ༷་ཏེ༷་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུམ་དོན་ཟབ་མོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་རབ༷་ཏུ༷་མི༷་ཤེས༷་བཞི༷ན་དུ། གཟུགས༷་དང༷་འདུ༷་ཤེས༷་ཚོར༷་དང༷་སེམ༷ས་པ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་མི༷་རྟག༷་པ་དང་དེས་མཚོན་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་སྟོན༷་པ༷་བྱས་ཏེ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་ཤེར་ཕྱིན་བཅོས༷་མའམ་ལྟར་སྣང་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ༷། ཆོས་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པར་བསྟན་པ་དེས་ནི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དགོངས་པ་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་ཀྱི། ཡུམ་དོན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་པའི་མཁས༷་པ༷་རྣམས་ཀྱིས་ནམ༷་ཡང༷་ 24-1-27a རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོས་བཞག་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་དོན་དང་ཡི་གེར་ལྡན་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཟབ་མོ་ཉམས་པའམ་འཇིག༷་པར༷་མི་བྱེ༷ད་དོ༷། །གཉིས་པ། གང་ལ་གཟུགས་མིན་སོགས། ཆོས་སྟོན་པ་གང༷་ལ༷་གཟུགས༷་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མིན༷་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བར་མིན༷་ལ་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་མི༷་དམི༷གས་ཤིང༷་མ་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ༷་དམིགས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་དམི༷གས་ལ༷། གཟུགས་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཡེ་ནས་སྐྱེ༷་མེ༷ད་སྟོང༷་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི༷་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཚུལ༷་དུ༷་རབ༷་ཏུ་ཤེ༷ས་ཤིང་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 所授功德 གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་ཡང་དག་པ་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ། ལ་ལས་གངྒཱའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་ལ༷་ལ༷ས་ག༷ངྒཱའི༷་ཀླུང༷་གི༷་བྱེ༷་མ་སྙེད༷་ཀྱི་ཞིང༷་རྣམ༷ས་ན༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་གཏོགས་པ་ཇི༷་སྙེད༷་ཅིག་འཁོད༷་པ་དེ་ཀུན༷་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་
【現代漢語翻譯】 功德迴向之後，就像水流入大海一樣，所有的善根都將匯聚成圓滿菩提的果實。 這六度波羅蜜，都將融為一體，成為具足一切殊勝的空性，並自然成就為果位的智慧法身。 傳授功德分二：如何傳授之法，以及如是宣講之功德。 如何授之分法分二：應捨棄的虛假般若波羅蜜多之教授法，以及應採納的真實般若波羅蜜多之教授法。 首先，『菩薩若復』等一頌：菩薩如果對自己所宣講的甚深般若波羅蜜多之義，不瞭解其遠離戲論之理，只是膚淺地將色蘊、受蘊、想蘊、行蘊、識蘊這五蘊，說成是無常，並以無常代表痛苦，僅僅是人無我，以及短暫的空性，然後說『這就是殊勝的般若波羅蜜多』，那麼這就是在運用般若波羅蜜多的虛假形象，或者說是在運用偽裝或表面的般若波羅蜜多。這種與法性不符的教授，會削弱大乘的精髓。真正通達般若波羅蜜多之義的智者們， 絕不會以與意義和文字相悖的方式，來歪曲佛陀以甚深智慧所開示的法，而是會如實地宣講，從而避免甚深佛法衰敗或毀滅。 其次，『於何色非』等：向誰宣講，不對顯現的色法執著，同樣地，不對受執著，不對想作意，不對識作意，不對行作意。對於以色等法之自性及其無常等差別為代表的輪迴與涅槃的一切法，通達其本自不生、空性，並能徹底理解和向他人展示這種超越一切分別唸的境界，這才是真正運用殊勝的般若波羅蜜多。 所授功德 第二，宣講真實般若波羅蜜多的功德分二：正文和原因。 首先，『若有于恒』等一頌：如果有人在恒河沙數那麼多的世界裡，安置了所有眾生，讓他們都獲得聲聞或緣覺的究竟果位——阿羅漢。
【English Translation】 After dedicating the merits, just as water flows into the ocean, all the virtues will converge into the fruit of perfect Bodhi. These six Paramitas will all merge into one, becoming the emptiness that possesses all perfections, and spontaneously accomplish the wisdom Dharmakaya of the fruition. The merit of teaching is divided into two: how to teach, and the benefits of teaching in this way. The method of teaching is divided into two: the method of teaching the false Prajnaparamita that should be abandoned, and the method of teaching the true Prajnaparamita that should be adopted. First, 'Bodhisattva if again' etc., one verse: If a Bodhisattva does not understand the meaning of the profound Prajnaparamita he is expounding, the principle of being free from elaboration, and only superficially says that the five aggregates of form, feeling, perception, formation, and consciousness are impermanent, and uses impermanence to represent suffering, only the selflessness of a person, and only temporary emptiness, and then says 'This is the supreme Prajnaparamita', then this is using the false image of Prajnaparamita, or using disguised or superficial Prajnaparamita. This kind of teaching that is inconsistent with the Dharma nature will weaken the essence of the Mahayana. The wise who truly understand the meaning of Prajnaparamita, will never distort the Dharma taught by the Buddha with profound wisdom in a way that contradicts the meaning and words, but will teach it as it is, so as to avoid the decline or destruction of the profound Buddha Dharma. Secondly, 'In what form is not' etc.: To whom to teach, not clinging to the manifested form, similarly, not clinging to feeling, not making perception, not making consciousness, not making formation. For all Dharmas of Samsara and Nirvana, represented by the nature of form and its differences such as impermanence, understanding that they are inherently unborn, empty, and being able to thoroughly understand and show others this state beyond all conceptual thoughts, this is truly using the supreme Prajnaparamita. Merit of teaching Second, the merit of teaching the true Prajnaparamita is divided into two: the main text and the reason. First, 'If there are in the Ganges' etc., one verse: If someone places all sentient beings in worlds as numerous as the sands of the Ganges River, and lets them all attain the ultimate fruit of the Hearer or Solitary Realizer - Arhat.
ཉི༷ད་ལ་བཀོད་པའམ་བཏུལ༷་བ་བས༷། གང་ཟག་ 24-1-27b གང༷་གིས༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཡི༷་གེར་བྲིས༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་མཆོག༷་ཅེས་འདིའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ལ༷་འཆད་ནུས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གླེགས༷་བམ་དེ་བྱི༷ན་ན་སྔ་མ་བས་འདི་ནི་བསོ༷ད་ནམ༷ས་ཆེས་ཁྱ༷ད་པར༷་དུ་འཕ༷གས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་འཕགས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་སྨྲ༷་བའི་མཆོག༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ལམ་འདིར༷་བསླབ༷་ནས༷་ཆོས༷་རྣམ༷ས་མཐའ༷་དག༷་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་དུ༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དེ༷་ཐོས༷་ནས་བློ་དམན་པ་དག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་དབུ་བ་རྡོས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་སུ་གོ་ནས་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མྱུར༷་དུ༷་འཁོར་བ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བ་ལ༷་རེག༷་པ་དང་། དབང་པོ་འབྲིང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་མཐོང་ནས་རང༷་རྒྱལ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ་པ་དང༷་ནི༷། དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མྱུ་གུའི་དཔེས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཀླུ་ཡི་དཔེས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་མྱུ་གུ་མེད་ 24-1-28a པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མྱུ༷་གུ༷་མེ༷ད་པར༷་ནི་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་སྡོང༷་པོ་འབྱུང༷་བ་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་པ་ཡིན་ན༷། སྡོང་པོ་མེད་པ་དེ༷་ལ༷་ཡལ༷་ག་དང་འདབ༷་མ་དང་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་ག་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་སེམ༷ས་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་མེ༷ད་ན་སྡོང་པོ་ལྟ་བུའི་རྒྱལ༷་བ་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ༷་འབྱུང༷་བའང་ཡོང༷་ཡེ་མེ༷ད་ལ༷། དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དེས་ཆོས་བསྟན་པའི་འབྲས༷་བུ༷་ཡལ་འདབ་སོགས་དང་མཚུངས་པར་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་དང་ཚངས༷་པ༷་དང་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱང་ག༷་ལ་འབྱུང༷་སྟེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་འགྲོའི་དཔེ་ཉི་མས་མཚོན་པ་དང་། ལྡོག་པའི་དཔེ་ཀླུ་བདག་གིས་མཚོན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར་ལས་གང༷་གི་ཚེ༷་འོ༷ད་ཀྱི༷་དྲྭ༷་བ༷་ཕྱོགས་བཅུར་སྣང་བའམ་འགྱེད༷་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ལ༷ས་ཀྱི་མཐའ་སྣ་ཚོགས་བྱེ༷ད་པ་ལ་བརྩོན༷་པ༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། མཁས༷་པ༷་དག་གིས་རྒྱལ་བའི་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འཇིག༷་རྟེན༷་དུ་སྨོན༷་འཇུག༷་གི་སེམ༷ས་བསྐྱེད་ 24-1-28b པ་བྱུང༷་ན༷། དེ་ལས་འབྲས་བུ་རྒྱ
【現代漢語翻譯】 或者被調伏。如果有人將此般若波羅蜜多書寫下來，並向有情眾生中的殊勝者（菩薩）佈施，使其理解其含義並能向他人宣講，那麼將此經卷佈施所獲得的福德，比之前的佈施更為殊勝超勝。 第二部分包含兩個方面：真實的理由和用比喻來闡述。首先，『為什麼呢？』等同一頌。如此福德超勝的原因是，殊勝的菩薩們在此道上修學后，會在此大乘中宣說一切法皆是空性。聽聞空性之理后，即使是智慧低下者也能理解為色如水泡等，從而使聲聞種姓者也能迅速從輪迴中解脫。中等根器者能證悟緣起之理，從而獲得獨覺菩提。利根者能證悟諸法平等性，從而證得佛陀的菩提。 第二部分包含兩個方面：用幼苗的比喻來簡要說明，以及用太陽和龍的比喻來詳細解釋。首先，『沒有幼苗』等同一頌。正如沒有幼苗，世間就不會有樹幹一樣。沒有樹幹，又怎麼會有枝葉、花朵和果實呢？同樣，如果沒有從勝者之母（般若波羅蜜多）中開顯的勝義和世俗菩提心這樣的幼苗，那麼世間就不會有如樹幹般的勝者（佛陀）出現。沒有佛陀，又怎麼會有佛陀所宣講的法之果實，如枝葉般的梵天、帝釋天和聲聞等呢？因為沒有因。 第二部分包含兩個方面：用太陽來比喻隨順，以及用龍王來比喻違逆。首先，『太陽的輪』等同一頌。正如太陽的輪，當其光芒遍照十方時，有情眾生便會努力從事各種各樣的業。同樣，智者們爲了獲得諸佛的般若波羅蜜多，爲了獲得一切種智，而在世間發起愿菩提心時，便會產生果實。
【English Translation】 Or subdued. If someone writes down this Prajnaparamita and gives it to the best of sentient beings (Bodhisattvas), so that they understand its meaning and can explain it to others, then the merit of giving this scripture is far superior to the previous one. The second part contains two aspects: the real reason and the illustration with a metaphor. First, 'Why?' etc. is one verse. The reason why such merit is superior is that the excellent Bodhisattvas, after studying on this path, will declare in this Mahayana that all dharmas are emptiness. After hearing the principle of emptiness, even those with low wisdom can understand it as form being like a bubble, thus enabling those of the Shravaka lineage to quickly liberate from samsara. Those with medium faculties can realize the principle of dependent origination, thereby attaining Pratyekabuddha enlightenment. Those with sharp faculties can realize the equality of all dharmas, thereby attaining the enlightenment of the Buddhas. The second part contains two aspects: a brief explanation using the metaphor of a seedling, and a detailed explanation using the metaphors of the sun and the dragon. First, 'Without a seedling' etc. is one verse. Just as without a seedling, there would be no trunk in the world. Without a trunk, how could there be branches, leaves, flowers, and fruits? Similarly, if there were no seedling-like Bodhicitta of ultimate and conventional truth revealed from the Mother of the Conquerors (Prajnaparamita), then there would be no Conqueror (Buddha) like a trunk appearing in the world. Without the Buddha, how could there be the fruits of the Dharma taught by the Buddha, such as the branches and leaves like Brahma, Indra, and Shravakas? Because there is no cause. The second part contains two aspects: using the sun to symbolize compliance, and using the dragon king to symbolize opposition. First, 'The wheel of the sun' etc. is one verse. Just as the wheel of the sun, when its rays shine in all ten directions, sentient beings will strive to engage in various kinds of karma. Similarly, when the wise generate the aspiring Bodhicitta in the world in order to attain the Prajnaparamita of the Buddhas, in order to attain omniscience, then fruits will arise.
ལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འབྱུང་ལ། ཡེ༷་ཤེས༷་དེ་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཟིགས་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་དམིགས་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གཏོང་བས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་རྣམས་དང༷་ལྡན༷་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་མ་དྲོས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་བྱ་ན༷་མ༷་དྲོས༷་པའི་མཚོ༷་ལ༷་ཀླུ་ཡི་བདག༷་པོ་ཉིད་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་ན༷་འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་འདིར༷་ཀླུ་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ༷་ཀླུང༷་རྣམས་འབབ༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་མི་འབབ་ལ། ཆུ༷་ཀླུང༷་མེ༷ད་ན༷་ན་གཤེར་མེད་པའི་ཕྱིར་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང༷་བར་མི༷་འགྱུར༷་རོ། །གཞན་ཡང་ཆུ་མ་བུ་འཕྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དག་ལ༷་ཡང༷་རིན༷་ཆེན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས༷་མི་འདྲ་བ་མང༷་པོ་ཡང་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིར༷་ཡང༷་ཀླུའི་བདག་པོ་དང་འདྲ་བའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་མེ༷ད་ན། བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་རྣམས་ཀྱི༷་ཡེ༷་ཤེས༷་གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་དང་ 24-1-29a འདྲ་བ་དེ་འཇིག༷་རྟེན༷་འདི༷་དག༷་ཀུན༷་ཏུ༷་ག༷་ལ༷་འབྱུང༷་སྟེ་འབྱུང་མི་རིགས་སོ། །ཡེ༷་ཤེས༷་ཆུ་རྒྱུན་ལྟ་བུ་དེ་མེ༷ད་ན༷་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ཡོན༷་ཏན༷་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་ཅིང་འཕེལ༷་བའང་མེ༷ད་ལ། དེ་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་གསུམ་ཡང་མེ༷ད་དོ། །རིན་པོ་ཆེས་གང་བའི་རྒྱ༷་མཚོ༷་དང་འདྲ༷་བའི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང༷་མེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བས་ན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རིན་པོ་ཆེ་ཡོད་ན་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་ཡོད་པ་དང་། དེ་མེད་ན་གཞན་ཀུན་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་གཅིག་པུ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པའོ། ། 實踐其義分法 བཞི་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རང་བཞིན་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བྱ་བ་དང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་པ་གཉིས། 后得所作 དང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་རྒྱུ་ཡི་རང་། ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྒྱུ་བསྔོ་བ། གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མོས་པ་གསུམ། 累積福德因隨喜 དང་པོ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡི་རང་གི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་། ཡི་རང་དང་ 24-1-29b བསྔོ་བའི་གཞི་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སོགས་ཚིགས་བ
【現代漢語翻譯】 無上智慧由此生起，此智慧以如實照見一切所知事物的方式，嚮應化眾生放射出佛法的光芒，使眾生具足暫時和究竟的功德之法。 第二，例如『若無不熱惱』等兩頌：譬如，若無不熱惱海（指龍王居住的湖泊），贍部洲便不會有由龍王神力所致的河流流淌。無河流，則因無濕潤，花朵和果實也不會生長。 此外，由水母相遇而形成的大海中，也不會有各種不同形狀的珍寶。 同樣，若此世間沒有如同龍王般的雙運菩提心——空性與慈悲的結合，那麼諸佛的智慧，即能使菩提種子生長的智慧之流，便不會在此世間流淌。 若無此智慧之流，則眾生無法通過聽聞佛法等途徑，獲得增上生和決定勝的善妙功德之花，若無此花，則無三菩提之果。如同充滿珍寶的大海，若無空性慈悲藏，則無佛陀無量功德，因此，若有空性慈悲藏，一切道和果的功德皆隨之而來，反之則一切皆失，故此空性慈悲藏乃一切白法之根本。 實踐其義分法 第四，于自相續生起般若波羅蜜多之體性，有後得所作與入定修持二者。 后得所作 第一，有增長福德之因隨喜，不浪費之因迴向，以及更上層樓之因發願三種。 累積福德因隨喜 第一，有顯示菩薩隨喜之利益，以及共同顯示隨喜與迴向之基礎二者。第一者又分譬喻與正義二者。初者：『於此世間』等頌。
【English Translation】 The supreme wisdom arises from this. This wisdom, by seeing all knowable things without error, sends forth rays of Dharma to those who are to be tamed, causing sentient beings to be endowed with the qualities of temporary and ultimate virtues. Second, for example, the two verses 'If there is no non-heated'. For example, if there is no non-heated lake (referring to the lake where the dragon king lives), then Jambudvipa will not have rivers flowing from the power of the dragon king. If there are no rivers, then because there is no moisture, flowers and fruits will not grow. In addition, in the great oceans formed by the meeting of water mothers, there will be no various shapes of treasures. Similarly, if there is no dual Bodhicitta like the dragon king in this world—the combination of emptiness and compassion—then the wisdom of the Buddhas, the stream of wisdom that makes the seeds of Bodhi grow, will not flow in this world. If there is no such stream of wisdom, then beings cannot obtain the flowers of good virtues of higher realms and definite goodness through hearing the Dharma, etc., and if there are no such flowers, then there will be no fruits of the three Bodhis. Like the ocean full of treasures, if there is no treasure of emptiness and compassion, there will be no immeasurable merits of the Buddha. Therefore, if there is a treasure of emptiness and compassion, all the merits of the path and the fruit will follow, and vice versa, all will be lost. Therefore, this treasure of emptiness and compassion is the root of all white dharmas. The method of practicing its meaning Fourth, to generate the nature of Prajnaparamita in one's own mindstream, there are two: what is done in the post-meditation period and meditation in equanimity. What is done in the post-meditation period First, there are three causes: rejoicing, which is the cause of increasing merit; dedication, which is the cause of not wasting; and aspiration, which is the cause of going higher and higher. Accumulating merit through rejoicing First, there are two: showing the benefits of a Bodhisattva's rejoicing, and jointly showing the basis of rejoicing and dedication. The first is divided into metaphor and meaning. The first: 'In this world' etc.
ཅད་གཅིག་སྟེ། །འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདི༷་ན༷་སྣང༷་བར་བྱེ༷ད་པའི་འོད་ཅན་རྒྱུ་སྐར་དང་མེ་སྒྲོན་ལ་སོགས་པ་དང་། མེ་ཁྱེར་དང་སྒྲོན་མེ་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྲོག༷་ཆག༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་ཀུན༷་གྱིས༷་ཕྱོགས་རྣམས་སྣང༷་བར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རང་རང་གི་ལུས་དང་རྫས་ཀྱི་འོ༷ད་རྣམ༷ས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱུང༷་བ༷་བས༷། ཉི༷་མའི༷་དཀྱིལ༷་འཁོར༷་གྱི་འོ༷ད་ཟེར༷་གཅི༷ག་པ་བྱུང༷་བ་ནི་ཆེས༷་མཆོག༷་སྟེ༷། སྣང༷་བྱེ༷ད་ཚོག༷ས་ཀྱི༷་འོ༷ད་གཞན་རྣམ༷ས་ཀུན༷་གྱིས༷་དེའི་གསལ་བ་དང་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་ལ་འགྲན་པའི་ཆར༷་མི༷་ཕོ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་ཚོགས༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས་ཇི༷་སྙེད༷་པའི་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང༷་བསྒོམ༷་པ་དང༷་རབ༷་ཏུ༷་ལྡན༷་པའི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་ཚོགས༷་བསྐྱེད་པའང༷་། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་གི་སེམ༷ས་སྐད་ཅི༷ག་གཅིག་བསྐྱེད་པ་ལ༷། ཉན༷་ཐོས༷་ཚོགས༷་ཀྱི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཕུང༷་པོ༷ས་ཆར༷་ཡང་མི༷་ཕོད༷་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་རྩ་དངོས་པོ་ཇི་ཙམ་ 24-1-30a ཆེ་ཡང་དམིགས་རྣམ་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་དག་ལ་ཐབས་མཁས་པའི་བསྔོ་བས་མ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་གཞི་ནི། འདས་དུས་སྔོན་གྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། འདས༷་པའི་དུས༷་ན་སྔོ༷ན་གྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་གང༷་ཞིག །ཞིང༷་མང༷་པོ་མཐའ༷་ཡས༷་བྱེ༷་བ་ཕྲག་སྟོང༷་དག༷་ན༷་གང༷་བཞུགས༷་པ་ཞེས་པའི་མཚོན་ཏེ་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་མཐའ་ཡས་པ་དང༷་། གང༷་ཡང༷་འཁོར་བའི་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ༷་རྣམ༷ས་ད་ལྟར་འཚོ་ཞིང་གཞེས་ཏེ་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཟ༷ད་པར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་རིན༷་ཆེན༷་ཆོས༷་སྟོན༷་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང༷་པོ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཐུགས༷་བསྐྱེ༷ད་པ་རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནས༷་བཟུང་སྟེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པ༷་དེ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དམ༷་པའི་ཆོས༷་ནུབ་པའམ་ཟ༷ད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་དུས༷་དེ༷་ཡི་བར༷་གྱི་རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གི་བསམ་པ་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་བསོ༷ད་ནམས༷་གང༷་ཡི༷ན་པ༷་དང་། སྦྱོར་བ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་དྲུག་དང༷་ལྡན༷་པ་དང༷་། འབྲས་བུ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་གང༷་ཐོབ་པ་དང༷་། གང༷་གཞན་ཡང༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་དང༷་ནི༷་ཉན༷་ཐོས༷་དང༷་རང་རྒྱལ་བཅས་པ་དེ་དག་གི་སློབ༷་པ་ 24-1-30b དང༷་མི༷་སློབ༷་པའི་དགེ༷་བ༷་དང་ཟག༷་བཅས༷་དང་ཟག༷་པ་མེ༷ད་པ༷་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས༷་ནས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེས་དེ་ཡི་རྗེས༷་སུ༷་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ད
【現代漢語翻譯】 唯一性：在這個世界中，所有能照亮的光源，如星星、火炬等，以及手持火把、燈籠等的所有生命，爲了照亮各個方向，各自身體和物質的光芒匯聚在一起，也不及太陽的光芒。太陽的光芒最為殊勝，其他所有能發光的事物都無法在光明和遍佈的程度上與之相比。 第二，關於聲聞眾等偈頌：正如前面所說的比喻，所有聲聞眾所行的佈施、持戒、禪定等，以及圓滿具備的三種福德資糧，都不及菩薩剎那生起的隨喜之心。聲聞眾的福德資糧無法與之相比，因為聲聞的善根雖然廣大，但所緣狹小，有分別唸的垢染，且沒有善巧方便的迴向，所以果報狹小。第二，隨喜和迴向的基礎是：過去無量無數的佛陀，以及無數的清凈剎土中安住的佛陀。所有已經從輪迴中解脫的世間怙主，爲了息滅痛苦而宣說珍貴的佛法。所有這些佛陀，從最初發起無上菩提心開始，直到這些導師的聖法隱沒或滅盡之時，所有這些勝者的發心和所積累的福德，以及與六度波羅蜜多相應的修行，以及所獲得的果位，如十力等佛法，以及所有佛子菩薩，以及聲聞、緣覺等所有有學和無學的善根，以及有漏和無漏的功德，菩薩都以自己的智慧將其彙集起來，並從內心深處隨喜。
【English Translation】 Uniqueness: In this world, all the light-emitting sources, such as stars, torches, etc., and all the living beings holding torches, lanterns, etc., in order to illuminate all directions, the light of their respective bodies and substances combined together, is not comparable to the light of the sun. The light of the sun is the most supreme, and all other light-emitting things cannot compare with it in terms of brightness and pervasiveness. Second, regarding the verse of the Shravaka assembly, etc.: Just like the analogy mentioned earlier, all the generosity, discipline, meditation, etc., practiced by all the Shravakas, and the accumulation of the three kinds of meritorious resources that are fully possessed, are not comparable to the moment of joy that arises in a Bodhisattva's mind. The meritorious resources of the Shravaka assembly cannot be compared with it, because although the roots of virtue of the Shravakas are vast, their object is small, there is defilement of conceptual thoughts, and there is no skillful means of dedication, so the fruit is small. Second, the basis of rejoicing and dedication is: countless Buddhas in the past, and Buddhas residing in countless pure lands. All the lords of the world who have been liberated from samsara, preach the precious Dharma in order to extinguish suffering. All these Buddhas, from the beginning of generating the supreme Bodhicitta, until the time when the holy Dharma of these guides disappears or is exhausted, all the aspirations and accumulated merits of these victors, and the practice corresponding to the six paramitas, and the fruits obtained, such as the ten powers and other Buddhadharmas, and all the sons of the Buddhas, Bodhisattvas, and all the virtuous roots of the learners and non-learners, such as Shravakas and Pratyekabuddhas, and all the merits with and without outflows, the Bodhisattva gathers them together with his own wisdom, and rejoices from the bottom of his heart.
གའ་བས་ཡི༷་རང༷་བར་བྱ་ཞིང༷་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ཡང་མུ་མེད་པའི་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ༷་རུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར༷་ནི༷་རང་གཞན་གྱི་དགེ་རྩ་དེ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་བསྔོ༷་བར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་གནས་ཡང་དག་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་པ་འདུན་པ་དང་བཅས་པས་མདའ་འཕང་པ་ལྟར་དགེ་རྩ་དེར་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའོ། ། 不損壞因迴向 གཉིས་པ་བསྔོ་བ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་དམ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྔོ་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་སྒྲུབ་སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དེའི་དོན་བསྡུ་དཔེ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་བྱ་དམིགས་བཅས་ཀྱི་བསྔོ་བ། བསྒྲུབ་བྱ་དམིགས་མེད་ཀྱི་བསྔོ་བ་གཉིས། དང་པོ། ཡོངས་བསྔོ་གལ་ཏེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བ་དེ་ལའང་གལ༷་ཏེ༷་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་ 24-1-31a སེམ༷ས་སུ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། གང་དུ་བསྔོ་བའི་གནས་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་ཡང་དེར་ཞེན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་དང་། ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ཡུལ་གྱི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པ་བྱུང་ན༷། མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ཀྱིས་བཅིང་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ༷་བ་ལ་གན༷ས་ཤིང་སེམ༷ས་དེ་ནི༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ༷་ལ༷་བདེན་ཞེན་གྱིས་ཆགས༷་པའི་དམི༷གས་པ༷་ཡོ༷ད་པས༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་ཆུད༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་གི་གྲངས་སུ་མི་གཏོགས་སོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བསྔོ་ཚུལ་དེ་ལས་བཟློག་ནས་འདི༷་ལྟར༷་བསྔོ་བྱའི་དགེ་བ་དང་སྔོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ཏེ་གང་གིས་གང་བསྔོ་བའི་ཆོས༷་འདི༷་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་འགགས༷་ཤིང༷་རང་བཞིན་གྱིས་ཟ༷ད་པ༷་དང༷་། གང༷་དུ༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ཡི་གནས་བྱང་ཆུབ་དེ༷་ཡང༷་སྔ་མ་དང་དུས་མཉམ་དུ་མི་སྐྱེ་བས་ཟ༷ད་པའ༷མ་མེད་པ་དང༷་། དོན་དམ་པར་བསྔོ་བྱ་སྔོ་བྱེད་བསྔོ་བའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའམ་ཡེ་ནས་འགགས་ཤིང་ཟད་པ་སྟེ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ 24-1-31b ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཆོས༷་ཀྱིས༷་ཆོས༷་ལ༷་ནམ༷་ཡང༷་མི༷་བསྔོ༷་བའམ་བསྔོ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཤེས༷་པར་གྱུར༷་ན༷་བསྔོ་བའི་འཁོར་གསུམ་ལ་མི་ཆགས་པ་དེ༷་ལྟར༷་རབ༷་ཏུ༷་ཤེས༷་པས༷་ཟིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོས༷་པ༷་ཞེས་བྱ་བ་ཡི༷ན་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དོན་བསྡུ། གལ་ཏེ་མཚན་མར་སོགས་ཚིགས་བ
【現代漢語翻譯】 應以歡喜之心迴向，併發起無上菩提心，爲了成辦無量眾生的利益，爲了獲得無上大菩提，應將自己和他人的一切善根彙集起來進行迴向。在世俗諦中，以專注迴向處（菩提）的意樂之心，像射箭一樣將善根轉向目標，這就是迴向的體性。 不損壞因迴向 第二，迴向分為正行和迴向的利益兩部分。第一部分分為以勝義諦不執著的方式迴向和以世俗諦效彷彿的方式迴向兩種。第一種又分為對治有相執著的迴向和成就無相執著的迴向兩種。第一種：如果迴向時，執著于迴向者（的心），以及執著于迴向處（菩提），和執著于迴向的對境（眾生），那麼因為被執著所束縛，心就安住在有相的見解中。這樣的心，因為對迴向三輪（迴向者、迴向處、迴向物）的真實執著，就不是真正的迴向，不屬於清凈迴向之列。第二種：如果從有相執著的迴向方式中解脫出來，像這樣，迴向的善根和迴向者的心，這些在世俗諦中都是剎那生滅、自性耗盡的。迴向處（菩提）也與前者同時不生，也是耗盡或不存在的。在勝義諦中，迴向者、迴向處、迴向物這三者，即使在一剎那或一微塵中也不存在，因為它們沒有自性，沒有產生，或者說是本來就已止滅、耗盡，從未存在過。因此，如果了知在勝義諦中，法不能迴向於法，或者說沒有迴向的可能，不執著于迴向三輪，像這樣通達，就是善妙的迴向。 第三，總結以上兩者的意義。如果執著于相...
【English Translation】 One should rejoice and generate the supreme Bodhicitta (བྱང་ཆུབ，梵文： बोधिचित्त，羅馬轉寫：bodhicitta，meaning 'awakening mind'), and in order to accomplish the benefit of limitless beings, and in order to attain the supreme great Bodhi (བྱང་ཆུབ，梵文： बोधि，羅馬轉寫：bodhi，meaning 'awakening' or 'enlightenment'), one should gather all the roots of virtue of oneself and others and dedicate them. In the conventional truth, with a mind of aspiration focused on the object of dedication (Bodhi), like shooting an arrow, transforming the roots of virtue towards the target, this is the nature of dedication. Non-deterioration through dedication Secondly, dedication is divided into two parts: the actual practice and the benefits of dedication. The first part is divided into two types: dedication in the manner of non-attachment in the ultimate truth, and dedication in the manner of emulating the Buddhas in the conventional truth. The first type is further divided into two: refuting dedication with attachment to characteristics and establishing dedication without attachment to characteristics. First: If, when dedicating, one clings to the dedicator's (mind), and clings to the object of dedication (Bodhi), and clings to the object of dedication (sentient beings), then because one is bound by clinging, the mind dwells in the view of characteristics. Such a mind, because of the real clinging to the three wheels of dedication (dedicator, object of dedication, and thing dedicated), is not a true dedication and does not belong to the category of pure dedication. Second: If one is liberated from the way of dedicating with attachment to characteristics, like this, the roots of virtue of dedication and the mind of the dedicator, all of these are momentary, ceasing, and self-exhausting in the conventional truth. The object of dedication (Bodhi) also does not arise simultaneously with the former, and is also exhausted or non-existent. In the ultimate truth, the dedicator, the object of dedication, and the thing dedicated, these three do not exist even for a moment or a particle, because they have no self-nature, have not arisen, or are originally ceased and exhausted, and have never existed. Therefore, if one knows that in the ultimate truth, Dharma cannot be dedicated to Dharma, or that there is no possibility of dedication, and does not cling to the three wheels of dedication, such understanding is a sublime dedication. Third, summarize the meaning of the above two. If clinging to characteristics...
ཅད་གཅིག་སྟེ། མདོར་ན་གང་ཞིག་གང་དུ་བསྔོ་བ་སོགས་ཆོས་གསུམ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་འདུན་པས་བསྔོ་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། གལ༷་ཏེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན་མར༷་རློམ་ཞིང་བསྔོ་བར་བྱེ༷ད་ན༷་དེ༷་ནི༷་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །ཇི༷་སྟེ༷་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚ༷ན༷་མ༷་མེ༷ད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་བསྔོས་ན༷་དེ་ནི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཏུ་ཡང་དག་པར་བསྔོ༷་བ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ཇི༷་ལྟར༷་དུག༷་དང༷་འདྲེས༷་པའི༷་ཁ༷་ཟས༷་བཟང༷་པོ་ཟ༷་བ༷་ན་ཟས་བཟང་ཡང་དུག་གིས་གནོད་པ་ཡིན་ལ། དཀར༷་པོ༷འི་ཆོས༷་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ༷་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་དམི༷གས་པ༷འང༷་ཟས་དུག་དང་འདྲེས་པ་དེ༷་འདྲར༷་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནི། དེ་ལྟས་འདི་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསྔོ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་མིན་དེ༷་ལྟ༷་བས་ན་འདི༷་ལྟར༷་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ༷་ལ་བསླབ༷་པར་བྱ༷་སྟེ༷། ཇི༷་ལྟར༷་ 24-1-32a རྒྱལ༷་བ༷་དེ༷་དག༷་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བའི་དགེ༷་བ༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ༷་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའམ་མཁྱེན༷་པའི༷་རྣམ༷་པ༷་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྔོ་བའི་ངོ་བོའམ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་འབྲས་བུ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང༷་བ་གང༷་དང་ཅི་འདྲ་བ་ཡིན་པ་དང་། དེ་དག་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པའི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་གང༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་པ་སྟེ། མདོར་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རྒྱལ་བས་ཡི་རང་དང་བསྔོ་བ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་དེ་ལ༷། དེ་དང་མཐུན་པར་བདག་གིས་ཀྱང་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་བ་དེ༷་ལྟ༷་བུར་བྱ་ཞིང་དེ༷་ལྟར༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷འོ་སྙམ་པ་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བ་བཞིན་བསྔོའོ་སྙམ་པས་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལ་མ་མཁས་ཀྱང་མཁས་པ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྔོ་བས་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ལས། འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་བསྔོས་པའི་ཕན་ཡོན་ལ། དངོས་དང་དེ་དཔེ་ཡི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་བསོད་ནམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ༷་ལྟར༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཐམས་ 24-1-32b ཅད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བ་བྱེ༷ད་ན༷། རྒྱུ་བསྔོ་བ་དུག༷་མེ༷ད་པ་ཡིན་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་སངས༷་རྒྱས༷་མི༷་སྤོང༷་བའམ་ཐོབ་པ་ཡིན་པ་དང་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར༷་སྨྲ༷་བ་ཡིན་ནོ། །དེ༷་ལྟར༷་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བར་བྱེད་པའི་དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས
【現代漢語翻譯】 總而言之，無論將何者於何處作迴向等三種法，皆以意樂作迴向，然需知此乃如幻之世俗諦。若於此三法執著名相而作迴向，則非為真實迴向。若了知此三法本性無相而作迴向，則是于菩提作真實迴向。譬如，若食入毒之美食，雖為美食亦受毒害。同樣，雖為白法，然若以執著實有之念而緣，亦如食物摻毒一般，如是勝者（Jina，勝利者，此處指佛陀）所說。第二，世俗諦之迴向：如是等一頌。以是之故，欲知迴向是否清凈，當如是學習圓滿迴向之法。如諸佛如來隨喜與迴向之善根，如實了知或通達其相，即於世俗諦中迴向之體性或相狀為何。以及，于名言中，其不虛誑之果如何生起，又其不緣于實有之相為何。總而言之，通達二諦無別之自性后，如諸佛之隨喜與迴向，我亦當如是隨喜，如是圓滿迴向。如是思惟，即如諸佛之迴向般迴向。如是，縱己不善於迴向之理，然隨學他人之迴向，亦能與真實迴向相符。如《普賢行愿品》中所說：『文殊師利勇猛智』等二頌。第二，如是迴向之利益，以實事與譬喻二門廣為闡述。首先，如是福德等一頌。如前所說，若將一切福德圓滿迴向大菩提，則因迴向之因無毒，果則不捨佛果或得佛果，且如諸佛所說之大乘法般如實宣說。如是以不緣之方式圓滿迴向之勇士菩薩。 總而言之，無論將何者於何處作迴向等三種法，皆以意樂作迴向，然需知此乃如幻之世俗諦。若於此三法執著名相而作迴向，則非為真實迴向。若了知此三法本性無相而作迴向，則是于菩提作真實迴向。譬如，若食入毒之美食，雖為美食亦受毒害。同樣，雖為白法，然若以執著實有之念而緣，亦如食物摻毒一般，如是勝者（Jina，勝利者，此處指佛陀）所說。 第二，世俗諦之迴向：如是等一頌。以是之故，欲知迴向是否清凈，當如是學習圓滿迴向之法。如諸佛如來隨喜與迴向之善根，如實了知或通達其相，即於世俗諦中迴向之體性或相狀為何。以及，于名言中，其不虛誑之果如何生起，又其不緣于實有之相為何。總而言之，通達二諦無別之自性后，如諸佛之隨喜與迴向，我亦當如是隨喜，如是圓滿迴向。如是思惟，即如諸佛之迴向般迴向。如是，縱己不善於迴向之理，然隨學他人之迴向，亦能與真實迴向相符。如《普賢行愿品》中所說：『文殊師利勇猛智』等二頌。 第二，如是迴向之利益，以實事與譬喻二門廣為闡述。首先，如是福德等一頌。如前所說，若將一切福德圓滿迴向大菩提，則因迴向之因無毒，果則不捨佛果或得佛果，且如諸佛所說之大乘法般如實宣說。如是以不緣之方式圓滿迴向之勇士菩薩。
【English Translation】 In short, whatever is dedicated, wherever it is dedicated, etc., all three dharmas are dedicated with intention, but it must be understood that this is in the manner of conventional illusion. If these three dharmas are assumed to have characteristics and are dedicated, then it is not a correct dedication. If these three dharmas are understood to be without characteristics and are dedicated, then it is a correct dedication to enlightenment. For example, if one eats good food mixed with poison, even though it is good food, it is harmed by the poison. Similarly, even if it is a white dharma, if it is fixated upon with a concept of reality, it is like food mixed with poison. The Victorious Ones (Jina, victors, here referring to the Buddhas) have said this. Second, the conventional dedication: 'Therefore, like this,' etc., one verse. Therefore, in order to know whether the dedication is pure or not, one should learn to dedicate completely in this way. How the Victorious Ones rejoice and dedicate the merit without error, what kind of understanding or knowledge they have, what is the nature or aspect of dedication in the conventional truth, and how the unfailing result arises in name, and what is the characteristic of not focusing on reality. In short, after understanding the nature of the inseparability of the two truths, how the Victorious Ones rejoice and dedicate, in accordance with that, I should also rejoice and dedicate completely in that way. Thinking like this, one dedicates like the dedication of the Buddhas. Thus, even if one is not skilled in the method of dedication, by following the dedication of others, one will be in accordance with the correct dedication. As it is said in the 'Bhadra-caryā-praṇidhāna' (The King of Prayers, The Noble Excellent Conduct): 'Mañjuśrī the brave,' etc., two verses. Second, the benefits of dedicating in this way are extensively explained through the doors of reality and example. First, 'Therefore, merit,' etc., one verse. As it was said before, if all merit is completely dedicated to the great enlightenment, then the cause of dedication is without poison, and the result is not abandoning or attaining Buddhahood, and one speaks without error like the Great Vehicle Dharma spoken by the Victorious Ones. Thus, the hero Bodhisattva who completely dedicates in a non-fixated manner. In short, whatever is dedicated, wherever it is dedicated, etc., all three dharmas are dedicated with intention, but it must be understood that this is in the manner of conventional illusion. If these three dharmas are assumed to have characteristics and are dedicated, then it is not a correct dedication. If these three dharmas are understood to be without characteristics and are dedicated, then it is a correct dedication to enlightenment. For example, if one eats good food mixed with poison, even though it is good food, it is harmed by the poison. Similarly, even if it is a white dharma, if it is fixated upon with a concept of reality, it is like food mixed with poison. The Victorious Ones (Jina, victors, here referring to the Buddhas) have said this. Second, the conventional dedication: 'Therefore, like this,' etc., one verse. Therefore, in order to know whether the dedication is pure or not, one should learn to dedicate completely in this way. How the Victorious Ones rejoice and dedicate the merit without error, what kind of understanding or knowledge they have, what is the nature or aspect of dedication in the conventional truth, and how the unfailing result arises in name, and what is the characteristic of not focusing on reality. In short, after understanding the nature of the inseparability of the two truths, how the Victorious Ones rejoice and dedicate, in accordance with that, I should also rejoice and dedicate completely in that way. Thinking like this, one dedicates like the dedication of the Buddhas. Thus, even if one is not skilled in the method of dedication, by following the dedication of others, one will be in accordance with the correct dedication. As it is said in the 'Bhadra-caryā-praṇidhāna' (The King of Prayers, The Noble Excellent Conduct): 'Mañjuśrī the brave,' etc., two verses. Second, the benefits of dedicating in this way are extensively explained through the doors of reality and example. First, 'Therefore, merit,' etc., one verse. As it was said before, if all merit is completely dedicated to the great enlightenment, then the cause of dedication is without poison, and the result is not abandoning or attaining Buddhahood, and one speaks without error like the Great Vehicle Dharma spoken by the Victorious Ones. Thus, the hero Bodhisattva who completely dedicates in a non-fixated manner.
་དཔའ་དེས། འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམི༷གས་པ་ཅ༷ན་གྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོད་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོ༷ན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཐོབ་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་དག་པ་ཐོབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དམིགས་བུའི་དཔེས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམ་མཁྱེན་དུ་འཁྲིད་པ། མིག་མ་བྲིས་པས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཚང་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་མིག་མེད་པའི་དམུ༷ས་ལོང༷་གང་ཞིག་ལམ་དུ་འཁྲིད་མཁན་གྱི་དམི༷གས་བུ༷་མེ༷ད་པ༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་རྣམ༷ས་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པར་གྱུར་ཀྱང་། རང་གི་མདུན་ན་གནས་པའི་ལམ༷་ཡང༷་མི་མཐོང་ཞིང་མི༷་ཤེས༷་ན། ལམ་དེར་ཞུགས་ནས་གྲོང༷་ཁྱེར༷་གཞན་དུ་འཇུག༷་པར༷་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མིག་ལྟ་བུ་འདི་མེ༷ད་ན༷་རང་ 24-1-33a ངོས་ནས་མིག༷་མེ༷ད་པ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལྔ༷་པོ་འདི༷་ཕྱོགས་སུ་འཁྲིད་པའི་དམི༷གས་བུ༷་ལྟ་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་བཟུང་བར་གྲོགས་དེ་མེ༷ད་པས༷་ནི་འཕགས་ལམ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་རེག༷་པར༷་ནུས༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་སྦྱིན་སོགས་དགེ་ཆོས་གཞན་དེ་དག་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་ནི༷་རབ༷་ཏུ༷་ཟི༷ན་པར་གྱུར༷་ན༷་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་དེ་དག་མིག༷་རྙེད༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཡི༷་མིང༷་ཐོབ༷་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བདེ་བླག་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་འཐོབ་བོ༷། །དེ་དག་དཔེར༷་བྱ་ན༷་མི་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རི༷་མོའི༷་ལ༷ས་ནི༷་གཞན་དང་གཞན་ཡོངས༷་སུ་རྫོགས་པར་བྲིས་ཟིན༷་ན་ཡང་དེ་ལ་མིག༷་ཁོ་ན་མེ༷ད་པ༷་སྟེ་མ་ཚང་ན། ཇི༷་སྲི༷ད་མིག༷་མ༷་བྲིས༷་པ༷ས་རི་མོར་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྔན༷་པ༷་མི༷་ཐོབ༷་པ་བཞིན༷་ཏེ། དགེ་བ་གཞན་ཚང་ཡང་ཤེས་རབ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནར་ 24-1-33b སྨིན་པར་ངེས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ལམ་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་འབྲས་བུའི་ཡུམ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྔོ་བ་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་མི་དམིགས་པས་ཤེར་ཕྱིན་གྲལ་དུ་ཚུད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན་པ། དེ་དང་བྲལ་ན་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་དག་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གང
【現代漢語翻譯】 勇猛者說：『世間所有具有目標的菩薩，都將被（般若）所壓倒。』 第二部分，獲得果位一切智，以及獲得清凈道——般若波羅蜜多的方式，分為兩種。 第一種，以目標的比喻說明般若波羅蜜多如何引導其他波羅蜜多達到一切智；以及即使其他波羅蜜多圓滿，若無般若波羅蜜多，則無法獲得一切智。 第一點，瞎子的目標等，偈頌一頌：如同沒有眼睛的瞎子，即使有引導者，沒有目標，以及成千上萬的盲人聚集在一起，也無法看見或知道自己面前的路。 因此，他們無法進入那條路，到達另一個城市，這是不可能的。同樣，如果沒有像眼睛一樣的般若波羅蜜多，那麼像沒有眼睛一樣的佈施等五種波羅蜜多，如果沒有智慧的引導，沒有智慧的幫助，就無法知道聖道，因此無法到達圓滿菩提的城市。 第二點，何時有智慧等，偈頌一頌：當佈施等其他善法被不執著三輪的智慧所攝持時，它們就獲得了眼睛，並獲得了般若波羅蜜多的名稱，從而能夠輕易地到達一切智的城市。 如果用比喻來說明，就像畫人像，身體的其他部分都畫完了，但唯獨缺少眼睛，那麼只要沒有畫上眼睛，這幅畫就沒有完成，因此也得不到報酬。同樣，即使其他善行都圓滿了，如果沒有智慧，也無法獲得果報。 因此，依靠了知諸法實性的智慧，將一切道轉化為具足一切殊勝的空性，以確定能成熟為具足一切殊勝的空性之智慧，以不被其他道所奪的方式專注于果之母，以具足一切相的菩提心迴向不執著，應當了知這就是大乘道的精髓。 第二部分，以不執著而進入般若波羅蜜多之列，以虛空的比喻來顯示；以及如果缺少不執著，則道不能完全清凈的兩種情況。 第一點，何
【English Translation】 The brave one said, 'All Bodhisattvas with aims in the world will be overwhelmed by (Prajna).' The second part is divided into two: obtaining the fruit of omniscience and obtaining the pure path of Prajnaparamita. The first is to illustrate how Prajnaparamita leads other Paramitas to omniscience through the metaphor of an aim; and that even if other Paramitas are complete, omniscience cannot be obtained without Prajnaparamita. First, the blind man's aim, etc., one verse: Like a blind man without eyes, even if there is a guide, without an aim, and thousands of blind people gather together, they cannot see or know the road in front of them. Therefore, they cannot enter that path and reach another city, which is impossible. Similarly, if there is no Prajnaparamita like eyes, then the five Paramitas such as generosity without eyes, without the guidance of wisdom, without the help of wisdom, cannot know the holy path, so they cannot reach the city of perfect Bodhi. Second, when there is wisdom, etc., one verse: When generosity and other good dharmas are grasped by the wisdom that does not cling to the three wheels, they gain eyes and gain the name of Prajnaparamita, so that they can easily reach the city of omniscience. To illustrate with a metaphor, it is like drawing a portrait of a person, and the other parts of the body are finished, but only the eyes are missing. As long as the eyes are not drawn, the painting is not complete, so no reward can be obtained. Similarly, even if other good deeds are complete, without wisdom, no reward can be obtained. Therefore, relying on the wisdom that knows the reality of all dharmas, transforming all paths into emptiness with all perfections, determining to mature into the wisdom of emptiness with all perfections, focusing on the mother of fruit in a way that is not taken away by other paths, dedicating with a Bodhicitta that possesses all aspects without clinging, it should be known that this is the essence of the Mahayana path. The second part is to enter the ranks of Prajnaparamita without clinging, which is shown by the metaphor of space; and the two situations in which the path cannot be completely purified if clinging is lacking. First, what
་ཚེ་འདུས་བྱས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་འདུས༷་བྱས༷་དང་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་དང༷་། དཀར༷་པོ་དང་ནག༷་པོའི་ཆོས༷་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་རྣམ༷་པར༷་དཔྱད་ཅིང་མཚན་འཛིན་བཤིག༷་ནས༷། དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའམ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྡུལ༷་ཕྲ་རབ་ཙམ༷་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཤིང་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ༷་ན། འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་ན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས༷་སུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའ༷་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གང༷་ལ༷འང༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་རྟེན་དེ་མི༷་གན༷ས་པ་དེ༷་དང༷་འདྲ༷འོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་སྙིང་རྗེས་ཟིན་ 24-1-34a ཀྱང་དམིགས་གཏད་མ་ཞིག་པའི་སྒོ་ནས་བདག༷་ནི༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་ལ་སྤྱད༷་པར་བྱ༷འོ་ཞེས་འཛིན་སྟང་གི་གནས་ལ་འཕྱན་ཞིང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་ལ་རེག༷་པ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོ་དགྲོལ༷་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམ༷ས་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པས་ཡོངས༷་སུ་རྟོག༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ༷། འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 增長因信解 གསུམ་པ་མོས་པ་ལ། དད་པའི་ཕན་ཡོན། མ་དད་པའི་ཉེས་དམིགས། དེས་ན་ཡུམ་ལ་དད་པས་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གསུམ། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་ཚེ༷། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོའི་དོན་འདི༷་ལ་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་སེམས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྐྱེས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་དེ་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་པར་གྱུར་ནས་གཞུང་འདི་ཐོས༷་མ༷་ཐག༷་ཏུ༷་སྐྱེས་བུ་དེས༷་ནི༷་བདག་གིས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ 24-1-34b སྟོན༷་པའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་སྐྱེད༷་པ་ཡི་རྒྱུ་དེས༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ༷་ཆེན་པོ་མྱུར༷་དུ༷་རྟོགས༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །གཉིས་པ། སྔོན་སྤྱད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཞིག་སྔོ༷ན་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་དུ་མ་བསྐུར༷་ཞིང་མཆོད་དེ་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་མ༷་ད༷ད་ཅིང་དེ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་ན༷། ད་ལྟ་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ཐོས༷་པར་གྱུར་པའི་མོད་ནས༷་བློ༷་ཆུང༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོ
【現代漢語翻譯】 ཚེ་འདུས་བྱས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། (Tshe 'dus byas sogs tshigs bcad gcig ste)——關於有為等的一段偈頌： གང༷་གི་ཚེ༷་འདུས༷་བྱས༷་དང་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་དང༷་། (Gang gi tshe 'dus byas dang 'dus ma byas dang)——何時有為與無為， དཀར༷་པོ་དང་ནག༷་པོའི་ཆོས༷་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། (Dkar po dang nag po'i chos su gtogs pa thams cad la)——以及一切屬於善與惡之法。 གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་རྣམ༷་པར༷་དཔྱད་ཅིང་མཚན་འཛིན་བཤིག༷་ནས༷། (Gnas lugs mthar thug la dpyod pa'i shes rab kyis rnam par dpyad cing mtshan 'dzin bshig nas)——以洞察究竟實相之智慧，進行分析並破除實執， དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའམ་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྡུལ༷་ཕྲ་རབ་ཙམ༷་ཡང་མི༷་དམི༷གས་ཤིང་གང་དུའང་གནས་པ་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ༷་ན། (De dag la yang dag par grub pa'am mtshan ma'i spyod yul rdul phra rab tsam yang mi dmigs shing gang du'ang gnas pa med pa'i don mthong ba'i tshe na)——若能了悟在這些法中，連極微塵許的真實存在或相狀的行境都不可得，並且無處可住。 འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་ན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས༷་སུ་འགྲོ༷་སྟེ། ('Jig rten dga' na shes rab kyi pha rol tu phyin pa zhes bya ba'i grangs su 'gro ste)——那麼，于諸世間，此人即被列為已證得'般若波羅蜜多'（Shes rab kyi pha rol tu phyin pa，智慧到彼岸）之列。 དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའ༷་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གང༷་ལ༷འང༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་རྟེན་དེ་མི༷་གན༷ས་པ་དེ༷་དང༷་འདྲ༷འོ། (Dper na nam mkha' ni rang gi ngo bo med pa'i phyir gzhan gang la'ang cung zad rten de mi gnas pa de dang 'dra'o)——譬如虛空，因其自性空無，故不依賴於任何事物，與之同理。 གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བདག་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། (Gnyis pa/ gal te bdag ni sogs tshigs bcad gcig ste)——第二，關於'如果我'等的一段偈頌： གལ༷་ཏེ༷་སྙིང་རྗེས་ཟིན་(Gal te snying rjes zin)——如果被慈悲所攝持， ཀྱང་དམིགས་གཏད་མ་ཞིག་པའི་སྒོ་ནས་བདག༷་ནི༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་ལ་སྤྱད༷་པར་བྱ༷འོ་ཞེས་འཛིན་སྟང་གི་གནས་ལ་འཕྱན་ཞིང༷་། (Kyang dmigs gtad ma zhig pa'i sgo nas bdag ni rgyal ba'i shes rab kyi phar phyin 'di la spyad par bya'o zhes 'dzin stang gi gnas la 'phyan zhing)——但若未捨棄對境，心想'我當修持此'勝者（Rgyal ba，勝利者，指佛陀）之'般若波羅蜜多'，並執著於此。 སེམ༷ས་ཅ༷ན་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་ལ་རེག༷་པ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོ་དགྲོལ༷་ལོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམ༷ས་ཡོད་ན། (Sems can sdug bsngal la reg pa khrag khrig mang po dgrol lo zhes mngon par zhen pa'i sems yod na)——若心懷強烈的執著，認為'我將救度無量無邊的眾生脫離痛苦'。 དེ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དུ་འདུ༷་ཤེས༷་པས་ཡོངས༷་སུ་རྟོག༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ༷། (De ltar bdag dang gzhan gyi rgyud kyis bsdus pa'i sems can du 'du shes pas yongs su rtog pa'i byang chub sems dpa' dmigs pa can zhes bya ste)——如此，則此菩薩被認為是完全執著于自我和他人的'有情'（Sems can，眾生）之相。 འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། ( 'Di lta bu ni shes rab kyi pha rol tu phyin pa mchog la spyod pa ma yin no)——像這樣的修持，並非是對殊勝'般若波羅蜜多'的修持。 增長因信解 (Zeng zhang yin xin jie)——增長的因是信解 གསུམ་པ་མོས་པ་ལ། (Gsum pa mos pa la)——第三，關於信解： དད་པའི་ཕན་ཡོན། (Dad pa'i phan yon)——信心的利益， མ་དད་པའི་ཉེས་དམིགས། (Ma dad pa'i nyes dmigs)——不信的過患， དེས་ན་ཡུམ་ལ་དད་པས་བརྩོན་པར་གདམས་པ་གསུམ། (Des na yum la dad pas brtson par gdams pa gsum)——因此，勸勉以信心精進修持'佛母'（Yum，指般若波羅蜜多）有三點： དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། (Dang po/ byang chub sems dpa' sogs tshigs bcad gcig ste)——第一，關於'菩薩'等的一段偈頌： བྱང༷་ཆུབ༷་སེམས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་ཚེ༷། (Byang chub sems dpa' gang zhig sngon chad kyi skye ba rnams su spyad pa spyod pa'i tshe)——若有菩薩，于往昔生世中修持， ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོའི་དོན་འདི༷་ལ་ཉན་ཅིང་འཛིན་ལ་སེམས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་སྐྱེས་ནས་སྔོན་གྱི་རྒྱུའི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་དེ་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་ནས༷་གཞུང་འདི་ཐོས༷་མ༷་ཐག༷་ཏུ༷་སྐྱེས་བུ་དེས༷་ནི༷་བདག་གིས་སྟོན་པ་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་(Shes rab kyi pha rol tu phyin pa zab mo'i don 'di la nyan cing 'dzin la sems pa sogs kyi sgo nas spyod pa de dag 'jig rten 'dir skyes nas sngon gyi rgyu'i dbang gis shes rab kyi pha rol tu phyin pa'i don la mkhas pa dang de la soms nyi med par gyur nas gzhung 'di thos ma thag tu skyes bu des ni bdag gis ston pa mthong ngo snyam du)——通過聽聞、受持、思維等方式修持此甚深'般若波羅蜜多'之義，彼等轉生於此世間后，因前世之因緣，精通'般若波羅蜜多'之義，對此毫無疑惑，聽聞此經后，此人便會想'我已見到了導師'。 སྟོན༷་པའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་སྐྱེད༷་པ་ཡི་རྒྱུ་དེས༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ༷་ཆེན་པོ་མྱུར༷་དུ༷་རྟོགས༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། (Ston pa'i 'du shes skyed pa yi rgyu des ni byang chub zhi ba chen po myur du rtogs par 'gyur ro)——生起'見到導師'之想，以此因緣，將迅速證得大'菩提'（Byang chub，覺悟）。 གཉིས་པ། སྔོན་སྤྱད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། (Gnyis pa/ sngon spyad tshe na sogs tshigs bcad gcig ste)——第二，關於'往昔修持時'等的一段偈頌： གང་ཞིག་སྔོ༷ན་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་དུ་མ་བསྐུར༷་ཞིང་མཆོད་དེ་བསོད་ནམས་བསགས་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། (Gang zhig sngon spyad pa spyod pa'i tshe na sangs rgyas khrag khrig du ma bskur zhing mchod de bsod nams bsags par gyur kyang)——若有人在往昔修持時，曾供養無量諸佛，積累了無量福德。 ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་དོན་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་མ༷་ད༷ད་ཅིང་དེ་ཐོབ་པར་སྨོན་ལམ་མ་བཏབ་ན༷། (Theg pa chen po'i dgongs don rgyal ba'i shes rab kyi pha rol tu phyin pa la ma dad cing de thob par smon lam ma btab na)——但若不信奉大乘之義，不祈願獲得'勝者'之'般若波羅蜜多'。 ད་ལྟ་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ཐོས༷་པར་གྱུར་པའི་མོད་ནས༷་བློ༷་ཆུང༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོ(Da lta sher phyin zab mo thos par gyur pa'i mod nas blo chung des cho)——如今，當聽聞甚深'般若波羅蜜多'時，此劣慧者...
【English Translation】 Tshe 'dus byas sogs tshigs bcad gcig ste - A verse about the conditioned, etc.: Gang gi tshe 'dus byas dang 'dus ma byas dang - When is the conditioned and the unconditioned, Dkar po dang nag po'i chos su gtogs pa thams cad la - And all that belongs to the white and black dharmas. Gnas lugs mthar thug la dpyod pa'i shes rab kyis rnam par dpyad cing mtshan 'dzin bshig nas - With the wisdom that examines the ultimate reality, analyze and destroy the clinging to characteristics, De dag la yang dag par grub pa'am mtshan ma'i spyod yul rdul phra rab tsam yang mi dmigs shing gang du'ang gnas pa med pa'i don mthong ba'i tshe na - When one sees that in these dharmas, not even an atom of true existence or the object of characteristics can be found, and that there is nowhere to abide. 'Jig rten dga' na shes rab kyi pha rol tu phyin pa zhes bya ba'i grangs su 'gro ste - Then, in the world, this person is counted as having attained the 'Prajnaparamita' (Shes rab kyi pha rol tu phyin pa, Perfection of Wisdom). Dper na nam mkha' ni rang gi ngo bo med pa'i phyir gzhan gang la'ang cung zad rten de mi gnas pa de dang 'dra'o - It is like the sky, which, because it has no inherent nature, does not depend on anything else. Gnyis pa/ gal te bdag ni sogs tshigs bcad gcig ste - Second, a verse about 'If I', etc.: Gal te snying rjes zin - If one is seized by compassion, Kyang dmigs gtad ma zhig pa'i sgo nas bdag ni rgyal ba'i shes rab kyi pha rol tu phyin 'di la spyad par bya'o zhes 'dzin stang gi gnas la 'phyan zhing - But if one does not abandon the object and thinks, 'I will practice this Prajnaparamita of the Victorious One' (Rgyal ba, Victorious One, referring to the Buddha), and clings to this. Sems can sdug bsngal la reg pa khrag khrig mang po dgrol lo zhes mngon par zhen pa'i sems yod na - If one has a strong attachment, thinking, 'I will liberate countless beings from suffering'. De ltar bdag dang gzhan gyi rgyud kyis bsdus pa'i sems can du 'du shes pas yongs su rtog pa'i byang chub sems dpa' dmigs pa can zhes bya ste - In this way, this Bodhisattva is said to be completely attached to the appearance of 'sentient beings' (Sems can, beings) gathered by the self and others. 'Di lta bu ni shes rab kyi pha rol tu phyin pa mchog la spyod pa ma yin no - Such practice is not the practice of the supreme 'Prajnaparamita'. Zeng zhang yin xin jie - The cause of increase is faith and understanding Gsum pa mos pa la - Third, about faith and understanding: Dad pa'i phan yon - The benefits of faith, Ma dad pa'i nyes dmigs - The faults of disbelief, Des na yum la dad pas brtson par gdams pa gsum - Therefore, there are three points to encourage diligence in practicing the 'Mother' (Yum, referring to Prajnaparamita) with faith: Dang po/ byang chub sems dpa' sogs tshigs bcad gcig ste - First, a verse about 'Bodhisattva', etc.: Byang chub sems dpa' gang zhig sngon chad kyi skye ba rnams su spyad pa spyod pa'i tshe - If there is a Bodhisattva who practices in previous lives, Shes rab kyi pha rol tu phyin pa zab mo'i don 'di la nyan cing 'dzin la sems pa sogs kyi sgo nas spyod pa de dag 'jig rten 'dir skyes nas sngon gyi rgyu'i dbang gis shes rab kyi pha rol tu phyin pa'i don la mkhas pa dang de la soms nyi med par gyur nas gzhung 'di thos ma thag tu skyes bu des ni bdag gis ston pa mthong ngo snyam du - Those who practice this profound meaning of the Prajnaparamita through listening, holding, thinking, etc., when they are born in this world, due to the power of previous causes, become skilled in the meaning of the Prajnaparamita, have no doubt about it, and as soon as they hear this scripture, this person will think, 'I have seen the teacher'. Ston pa'i 'du shes skyed pa yi rgyu des ni byang chub zhi ba chen po myur du rtogs par 'gyur ro - The cause of generating the thought of 'seeing the teacher' will quickly realize the great 'Bodhi' (Byang chub, enlightenment). Gnyis pa/ sngon spyad tshe na sogs tshigs bcad gcig ste - Second, a verse about 'When practicing in the past', etc.: Gang zhig sngon spyad pa spyod pa'i tshe na sangs rgyas khrag khrig du ma bskur zhing mchod de bsod nams bsags par gyur kyang - If someone, when practicing in the past, has offered to countless Buddhas and accumulated countless merits. Theg pa chen po'i dgongs don rgyal ba'i shes rab kyi pha rol tu phyin pa la ma dad cing de thob par smon lam ma btab na - But if they do not believe in the meaning of the Great Vehicle and do not pray to obtain the Prajnaparamita of the Victorious One. Da lta sher phyin zab mo thos par gyur pa'i mod nas blo chung des cho - Now, when hearing the profound Prajnaparamita, this inferior intellect...
ས་ཀྱི་མཆོག་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལོག་སྤྱོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤོང༷་བར་བྱེ༷ད་དེ༷་གུས་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་སྤང་བས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤང༷་བར་གྱུར་ནས༷། འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱབས༷་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་དམྱལ་བ་མནར༷་མེ༷ད་པར་འགྲོ༷་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཆགས་འཇིག་གི་བསྐལ་པ་དུ་མར་བརྒྱུད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སོགས་ཉེས་དམིགས་ཚད་མེད་པར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟ་བས་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ལ་དད་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་ཞིང་མ་དད་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བ་དེ༷་ལྟ༷་བས༷་ན༷་གལ༷་ཏེ༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཆོག༷་ལ་རེག༷་པར༷་འདོ༷ད་ན༷་ 24-1-35a རྒྱལ༷་བའི༷་ཡུམ༷་འདིར༷་ད༷ད་པར༷་གྱིས༷་ཤིག་དང་། འདི་ནི་དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དང་མཇལ་བའི་དུས་འདིར་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་བྱ་དགོས་ཀྱི། དཔེར༷་ན༷་ཚོང༷་པ༷་དག་རི༷ན་ཆེན༷་གྱི་གླིང༷་དུ༷་སོང༷་ནས༷་ནི༷་སྔར་གྱི་ཚོང་ཟོང༷་ཟ༷ད་ལ་གསར་དུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་པར་སླར༷་ལག༷་སྟོང་དུ་ལོག་པ་ལྟ༷་བུར༷་གྱུར༷་ན༷་མི༷་རུང༷་ངོ༷་། །དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་ནོར་བུ་ལག་ཏུ་མཆིས་ཀྱང་དེ་ལ་མ་མོས་པར་དོར་ནས། ཆོས་སྤངས་པའི་རྒྱུས་སྔར་གྱི་བསོད་ནམས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་མི་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། 入定所修 གཉིས་པ་མཉམ་བཞག་ཏུ་བསྒོམ་ཚུལ་ལ། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེའི་བྱེད་ལས། སྤྱོད་ཡུལ། རྣམ་པ་བཞི་ལས། 清凈慧 དང་པོ་ངོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང་། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་ 24-1-35b སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་རོ་མཉམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་དབར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་བདག་དང་གཞན་དངོས་དང་དངོས་མེད་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྒྲིབ་བྲལ་ཆེན་པོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་གློ་བུར་བ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་བདག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་དྲི་མ་ཅན་གྱི་ངོར་ཡུལ་ཡང་མ་དག་པ་ལྟར་སྣང་ལ་བ
【現代漢語翻譯】 對於這甚深之地（指般若波羅蜜多），應當通過身語意三門的不良行為來捨棄，不恭敬它。捨棄它就等於捨棄了過去、現在、未來三世諸佛的一切遍知智慧，失去了聖法的庇護，將墮入無間地獄，並在世界成住壞空的無數劫中遭受痛苦等無量罪過。 第三，如是等一頌：如果對某事物具有信心，則利益巨大；如果沒有信心，則罪過巨大。因此，如果想要觸及諸佛的殊勝智慧，就應當對勝者之母（般若波羅蜜多）生起信心。因為這是不可或缺的獨特因緣。現在，我們有幸遇到了如珍寶島嶼般的如來教法，必須有所收穫。例如，商人前往珍寶島嶼，如果耗盡了原有的貨物，卻沒有獲得任何新的珍寶利益而空手而歸，那就不好了。同樣，即使手中握有甚深般若的珍寶，卻不珍視而捨棄，因捨棄佛法而導致原有的福德耗盡，這是不應該的。 入定所修 第二，關於入定時的修習方法，分為清凈智慧的體性、作用、行境和相狀四個方面。 清凈慧 第一，體性是『色之清凈』等一頌：一切法原本就是清凈的，自性涅槃，圓滿正覺，自性光明，本來不生不滅的平等性，一切法皆是唯一的明點，法界光明，無有遮蔽的大平等性，於此中安住，這就是入定智慧的體性。那麼，它的狀態是怎樣的呢？就像『色之清凈』所象徵的那樣，從作為所知境的色法到一切種智之間的一切法，原本就不存在能取和所取、雜染和清凈、自和他、有和無等二元對立的自性。法界是唯一的明點，原本就遠離生滅的平等性，自性清凈，安住于無有遮蔽的大平等性之中。雖然本來如此，但在未證悟的情況下，由於突如其來的錯覺，產生了將我和法執為實有的染污之心，因此，在這樣的心識面前，境也顯得不清凈。
【English Translation】 This profound ground (referring to Prajñāpāramitā) should be abandoned through the misconduct of the three doors (body, speech, and mind), and not be respected. Abandoning it is equivalent to abandoning all the omniscient Dharma of the Buddhas of the three times (past, present, and future), and without the refuge of the noble Dharma, one will go to the Avīci hell and experience suffering for many kalpas of the world's formation, duration, destruction, and emptiness, and countless other faults are spoken of. Third, 'Therefore' etc., one verse: If one has faith in something, the benefits are great; if one does not have faith, the faults are great. Therefore, if one wants to touch the supreme wisdom of the Buddhas, one should have faith in the Mother of the Conquerors (Prajñāpāramitā). Because this is an indispensable and unique cause. Now, we are fortunate to encounter the teachings of the Tathāgata, which are like a precious island, and we must have results. For example, if merchants go to a precious island, and if they exhaust their original goods and do not obtain any new precious benefits and return empty-handed, that would not be good. Similarly, even if one has the jewel of profound Prajñā in hand, but does not cherish it and abandons it, causing the exhaustion of previous merit due to abandoning the Dharma, that should not be done. Meditation Practice Second, regarding the method of meditating in meditative equipoise, there are four aspects: the essence, function, object, and appearance of pure wisdom. Pure Wisdom First, the essence is 'The purity of form' etc., one verse: All dharmas are originally pure, self-nature is nirvana, perfectly enlightened, self-nature is luminosity, originally unborn and unceasing equality, all dharmas are a single bindu, the Dharma realm is luminosity, the great equality without obscuration, to meditate in this sameness is the essence of meditative wisdom. What is its state like? Just as 'The purity of form' symbolizes, all dharmas from form as the object of knowledge to omniscience, originally do not exist in the nature of duality such as grasper and grasped, defilement and purification, self and other, existence and non-existence. The Dharma realm is a single bindu, originally free from arising and ceasing equality, self-nature is pure, abiding in the great equality without obscuration. Although it is originally like this, when a sudden illusion arises due to non-realization, a defiled mind arises that imputes self and dharmas as real, therefore, in the face of such a mind, the object also appears to be impure.
ློས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ་ལ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཞུགས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚུལ་ལས་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་ས་དགུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ 24-1-36a ཏེ་སྤང་བྱའི་དྲི་མ་རྣམས་སྤང་བའི་ཆ་ནས་དག་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་སུ་བརྗོད་དེ་དེ་དག་ནི་དྲི་མ་ཅི་རིགས་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡེ་ནས་མ་དག་པ་མེད་ཀྱང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཟུང་བའི་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་རྣམས་དག་པའི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པས་མིག་སྐྱོན་དག་པས་ཡུལ་ཇེ་གསལ་དུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཡུལ་ཅན་དེས་ཡུལ་གྱི་དག་པ་མཐོང་ལ་དེ་མཐོང་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་ཅན་དེའང་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་ཐ་དད་དུ་དག་ཚུལ་གཞན་མེད་དེ་འདི་ལྟར་སྣང་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་བ་དང་ཡུལ་ཡང་གསར་དུ་དག་པར་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནི་ཡུལ་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི༷་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག༷་པ༷་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ་འབྲས༷་བུ༷་ཡེ་དག༷་པ་ཉིད་ཡིན་པར༷་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། དེ་གཉིས་ཡེ་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་མེད་པར་དག་པ་ཆེན་པོར་གནས་པའི་གནད་ལ་དོན་གཅིག་པས་དག་པ་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས༷་བུ༷་དག་པ་དང་གཟུགས༷་སོགས་ཀྱི་དག༷་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་མཐར་ཐུག་པ་སྒྲིབ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ 24-1-36b པའི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉི༷ད་ཀྱི་དག༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ་དག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དོན་ལ་གནད་གཅིག་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ་ཉི༷ད་ཀྱི་དག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་ལམ་སོ་སོའི་འབྲས༷་བུ༷་ཐོབ་པའི་དག༷་པ་དང༷་། གཞི་གཟུགས༷་སོགས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དག༷་པ༷་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སྣང་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དང༷་མཚུངས༷་ཏེ༷་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེ༷ར་མེ༷ད་ལ་བློས་ཀྱང་ཐ་དད་དུ་གཅ༷ད་དུ༷་མེ༷ད་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟིགས་ཀྱི་མ་དག་པ་མེད་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའང་གློ་བུར་གྱི་དྲི
【現代漢語翻譯】 然而，由於以這種方式執著，那些具有煩惱方面的污垢和障礙的眾生被稱為『不凈眾生』。爲了清除突發性的污垢，通過進入所顯示的三個乘的道，當越來越清晰地看到法性的實相、自性清凈時，就會生起如聲聞的四果、獨覺的果位、菩薩的見道和修道以及九地的證悟。 通過斷除應斷除的污垢，從小、中、大三個方面來說，這些被稱為已凈化的眾生，因為他們已經凈化了各種污垢。然而，對於外境色等自性來說，原本就沒有不凈。但是，由於顛倒執著的突發性污垢被凈化的次第，就像眼疾痊癒后越來越清晰地看到外境一樣，有境者看到外境的清凈，並且由於看到它的緣故，有境者也被稱為清凈，除此之外，沒有其他不同的清凈方式。雖然在顯現上，有境者變得越來越清凈，外境也顯得煥然一新，但在實相上，看到外境色等原本清凈的自性，就是有境者從突發性污垢中解脫出來的果，應該了知這就是原本清凈。因為這兩者原本就不是外境和有境二者，而是安住于大清凈之中的要點，所以應該了知這兩種清凈的體性是不二的。 同樣，果的清凈和色等的清凈，就是達到遠離突發性污垢的究竟，完全斷除二障的極度清凈，轉變成一切智智的清凈，所有這些清凈的根本要點都與自性清凈的意義相同，正如前面所說的那樣。因此，究竟的清凈，即一切智智的清凈，以及獲得各個階段道之果位的清凈，還有作為基礎的色等蘊、界、處等諸法的清凈，這三者雖然在顯現上被安立為不同，但在實相上，就像虛空的界限沒有差別一樣，法界自性清凈的體性是無別的，心識也無法將它們分割成不同。在證悟法性清凈的自性如是之顯現的佛陀智慧面前，一切法都顯現為圓滿證悟或本自涅槃的自性，沒有不凈。並且，如此證悟的智慧也不是突發性的污垢。
【English Translation】 However, due to clinging in this way, beings who have defilements and obscurations on the side of afflictions are called 'impure beings.' In order to remove adventitious defilements, by entering the path of the three vehicles that are shown, when the reality of the nature of phenomena, self-nature purity, is seen more and more clearly, realizations such as the four fruits of the Hearers, the fruit of the Solitary Realizers, the path of seeing and the path of meditation of the Bodhisattvas, and the nine grounds are born. By abandoning the defilements to be abandoned, from the perspective of abandoning, they are called small, medium, and large purities, and these are called beings who are purified of various defilements. However, for the nature of objects such as form, there is no original impurity. However, because the order of purification of adventitious defilements that are clung to in a reversed manner is like seeing objects more and more clearly when eye defects are purified, the subject sees the purity of the object, and by the power of seeing it, the subject is also called pure, but there is no other way of being pure that is different. Although in appearance, the subject becomes more and more pure, and the object also appears to be newly pure, in reality, seeing the original purity of the nature of objects such as form is the fruit of the subject being liberated from adventitious defilements, and it should be understood that this is original purity. Since these two are originally not two, object and subject, but are the key to abiding in great purity, it should be understood that these two purities are not different in essence. Similarly, the purity of the fruit and the purity of form, etc., are the ultimate end of being free from adventitiousness, the utterly pure abandonment of the two obscurations, and become the purity of the omniscient wisdom itself, and all those purities are the same in essence as the meaning of the root, self-nature purity, as explained above. Thus, the ultimate purity, the purity of the omniscient one, and the purity of obtaining the fruit of the respective stages of the path, and the purity of the basis, form, etc., the aggregates, elements, and sense bases, these three, although they are established as different in appearance, in reality, they are like the fact that there is no difference in the space of the sky, and the essence of the nature of phenomena, self-nature purity, is indivisible, and the mind cannot cut them into different parts. In the face of the Buddha's wisdom, which directly sees the nature of phenomena purity as it is, all phenomena are seen as perfectly enlightened or as the nature of original nirvana, and there is no impurity. And that wisdom of realization is not an adventitious defilement.
་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གཏན་ནས་སྤངས་པའི་དག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ 24-1-37a དང་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མེད་པར་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ལ། གཤིས་རྣལ་མ་དེའི་དོན་བབ་ཀྱིས་ཅོག་བཞག་ཏུ་སྐྱོང་བའི་ཚུལ་ཡང་། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 定慧所作 གཉིས་པ་བྱེད་ལས་ལ།ཞི་མཐར་མི་གནས་པ་དང་། སྲིད་མཐར་མི་གནས་པའི་བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ། དཔའ་བོ་གར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་གནས་སྐབས་ཅི་དང་གར༷་སྤྱོ༷ད་ཀྱང་སྲིད་དང་ཞི་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡེ་ནས་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ལ་གནས་པ་ཡིས༷། ཁ༷མས་གསུམ༷་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་ལས་ཡང༷་དག༷་པར་འདས༷་ལ༷་དེ་ལྟ་ནའང་ཉན་ཐོས་ལྟར་སྲིད་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་གྲོལ༷་བའི་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་གནས་པའང༷་མིན༷་ཏེ། སྲིད་པར་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་ 24-1-37b ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་བསལ༷་བར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྲིད་པར་སྐྱེ༷་བ༷་ཡོངས་སུ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་ལ། རྒ༷་དང༷་ན༷་དང༷་འཆི༷་བ༷་མེ༷ད་ཀྱང༷་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་གཞན་དོན་དུ་འཆི༷་འཕོ༷་བ་སོགས་སུ་སྟོན༷་པར་བྱེད་དེ། རང་གིས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ན་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་རང་འབྲས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དང་ཐབས་མཁས་པ་ཚད་མེད་པ་རྩོལ་མེད་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། འགྲོ་བ་འདི་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་པའི་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་དག༷་ནི་མི༷ང་དང༷་གཟུགས༷་ཀྱི༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་འདམ༷་བརྒལ་དཀའ་བ་ལ༷་ཆགས༷་ནས། ཉི་ཟླ་འཕུལ་བྱེད་གོ་ལའི་ང༷་གི༷་འཁོར༷་ལོ༷་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར༷་བ་ལྟ༷་བུའི༷་འཁོར༷་བའི༷་འཁོར༷་ལོར༷་འཁྱམ༷་སྟེ། འདི་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་བར་མེད་པར་འབྲེལ་ཏེ་མགལ་མེ་ལྟར་འཁོར་བའོ། །འགྲོ༷་བ༷་འཁྲུལ༷་པ༷་ཅན་འདི་དག་ནི་རང་གི་སེམས་རྨོངས་པའི་རྒྱར་ཚུད་པ་ཇི་ལྟར་ན་རི༷་དྭགས༷་རྣམས་འབྲོས་སུ་མེད་པའི་རྒྱར༷་ཆུད༷་པ་དང་འདྲ༷་བར་སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཐར་ 24-1-38a དཀའ་བར་ཤེས༷་ནས༷། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་དང་ལྡན༷་པ༷་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱས་མི་འཆ
【現代漢語翻譯】 由於它完全斷除了所有連同習氣的障礙，是究竟的清凈，因此，如其所見，一切法在能取和所取等二法的自性中並不存在，而是無二大平等，本來清凈和成佛，無有分別，成為一體，這就是般若波羅蜜多的究竟密意。而以本性如是的意義，自然安住的行持方式是：『此無當除，亦無當置，于真如見真如，見真如已得解脫。』應當如是了知。 定慧所作 第二，事業方面，有不住寂滅邊和不住有邊兩種事業。第一，『勇士行持』等一頌：勇士菩薩們無論處於何種狀態，如何行持，都不會落入有和寂滅二邊，因為安住于本來清凈的大般若波羅蜜多中。完全超脫了三界的煩惱，即便如此，也不會像聲聞那樣，安住于從有中解脫出來的寂滅一邊。雖然斷除了無自在生於有中的煩惱，但以方便善巧，示現生於有中。雖然沒有老、病、死，但以慈悲的力量，爲了利益他人而示現死亡和轉生等。自己證悟不住有寂之法界時，對於執著有寂兩邊的人們，自然生起證悟甚深佛法的自果之大悲心，並且毫不費力地獲得無量方便善巧，這是法性使然。 第二，『此諸眾生』等一頌：這些不具備證悟無自性的智慧的眾生，執著于難以逾越的名色五蘊之泥潭。像日月推動的地球儀一樣，在輪迴的輪轉中徘徊。像這樣，以業和煩惱以及生三者為特徵的十二緣起，像連珠一般無間斷地相連，像火輪一般旋轉。這些迷惑的眾生，陷入自己愚昧之心的羅網，就像山上的動物陷入無法逃脫的羅網一樣，遭受痛苦，難以解脫。了知這一點后，具備證悟此理之智慧的人們，不會陷入迷惑的羅網。
【English Translation】 Since it completely abandons all obscurations together with their habitual tendencies, it is the ultimate purity. Therefore, as it sees, all dharmas do not exist in the nature of duality such as object and subject, but are non-dual great equality, originally pure and enlightened, without distinction, becoming one taste. This is the ultimate intention of Prajnaparamita. And the way to maintain the natural state of suchness is: 'Here there is nothing to be removed, and nothing to be placed. Seeing Suchness in Suchness, having seen Suchness, one is liberated.' It should be understood as such. Actions of Samatha-Vipassana Secondly, in terms of activities, there are two types of activities: not abiding in the extreme of peace and not abiding in the extreme of existence. First, 'Hero's Conduct' and other verses: Heroic Bodhisattvas, no matter what state they are in or how they act, do not fall into the two extremes of existence and peace, because they abide in the great Prajnaparamita, which is originally pure. They completely transcend the afflictions of the three realms, but even so, they do not abide in the one-sided peace of liberation from existence like the Shravakas. Although they have eliminated the afflictions of being involuntarily born into existence, they skillfully manifest birth into existence through skillful means. Although there is no old age, sickness, or death, they manifest death and rebirth for the benefit of others out of compassion. When one realizes the Dharmadhatu of non-abiding in existence and peace, great compassion, the self-fruit of realizing profound Dharma, arises naturally for those who are attached to the extremes of existence and peace, and immeasurable skillful means are effortlessly obtained. This is the nature of Dharma. Second, 'These beings' and other verses: These beings who do not possess the wisdom to realize selflessness are attached to the difficult-to-cross mire of the five aggregates of name and form. Like the globe pushed by the sun and moon, they wander in the cycle of samsara. In this way, the twelve links of dependent origination, characterized by karma, afflictions, and birth, are connected uninterruptedly like a string of beads, revolving like a fire wheel. These deluded beings are trapped in the net of their own ignorant minds, just as animals on a mountain are trapped in a net from which they cannot escape, suffering and difficult to liberate. Knowing this, those who possess the wisdom to realize this truth will not be trapped in the net of delusion.
ིང་བར་འགྲོ་བའི་ཁམས་འདི་ན་དཔེར་ན་མཁའ༷་ལ༷་བྱ༷་བཞིན༷་དུ་རྣམ་པར༷་རྒྱུའོ༷། ། 定慧對境 གསུམ་པ། མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། མི་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཕན་ཡོན་དཔེས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། སྤྱོད་པ་ཡོངས་དག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པ་གང༷་ཞིག༷་གཟུགས༷་ལ༷་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་མི་རྟག་པ་སོགས་སུ་དམིགས་པས་མི༷་སྤྱོ༷ད་ཅིང༷་། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་ཤེས༷་དང་འདུ༷་ཤེས༷་དང་ཚོར༷་བ༷་དང་སེམ༷ས་པར༷་ཡང་མི༷་སྤྱོ༷ད་ན༷། དེ༷་ལྟར༷་གང་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་པར་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་དངོས་ཞེན་གྱི་ཆགས༷་པ༷་ཕྲ་རགས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཡོངས༷་སུ་སྤོང༷་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༷་། ཆགས༷་པ་མཐའ་དག་ལ༷ས་རྣམ༷་པར་གྲོལ༷་བ་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཚོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་ཤིང་གསལ༷་བ༷་དེ་ནི་མངོན་པར་རློམ་པའི་ཆགས༷་པ༷་ཐམས་ཅད་བཅ༷ད་ནས༷་འགྲོ་ལ་ཞེས་དང་ 24-1-38b རྒྱ་དཔེ་ལ་ལར་གྲོལ༷་ལ༷་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་། མཉམ་པ་ཉིད་ཆགས༷་པ༷་མེ༷ད་པར༷་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ༷་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི༷་མ༷་ནི་སྒྲ༷་གཅ༷ན་ཞེས་པའི་གཟའ༷་དང་བྲལ༷་ནས་ལྷང༷་ངེར༷་འདུག༷་པ༷་དང༷་། མེ༷་བཏང༷་བས་རྩ༷་དང༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཐམས་ཅད་བསྲེག༷་པ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་འོད་དང་མེ་ལྟ་བུས་ཉོན་མོངས་པའི་མུན་པ་དང་བུད་ཤིང་འཇོམས་པར་བྱེད་དོ། ། 定慧相 བཞི་པ་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྣམ་པར་དམིགས་མེད་བསྟན་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཉོན་མོངས་པའི་རང༷་བཞིན༷་དག༷་ཅིང༷་ཤེས་བྱའི་དམིགས་པ་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པར༷་གྱུར་པ་ལ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག་གི་དོན་ལ་ལྟ༷་ཞིང་གནས་ན༷། ལྟ་མཁན་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པར་བྱེ༷ད་པ༷་པོ༷་ཡང༷་མི༷་དམི༷གས་ལ་བལྟ་བར་བྱ་བའི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཀྱང་མི༷་དམི༷གས་ཏེ༷་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པ་འདི༷་ནི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 廣說法門 གསུམ་པ་རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་ལ། སྦྱོར་བ་ལ་བསླབ་པའི་ 24-1-39a རིམ་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ་དང་། དེས་བསླབ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ལྔ་ལས་དང་པོ་ལ། 學加行次第 བསྒོམ་བྱ་སྦྱོར
【現代漢語翻譯】 於此行境之中，譬如鳥兒翱翔于天空。 定慧對境 第三，關於等持智慧的行境，分為不行的行境之闡述，以及如是行持之利益的譬喻。第一，『行持清凈』等一頌：菩薩的行持如何才能完全清凈呢？即於色法，不執著於色法的自性及其無常等差別；同樣，于識、于想、于受、于思亦不執著。如是不于任何處執著而行持，便能完全捨棄對事物執著所產生的粗細貪戀。從一切貪戀中解脫，乃是諸佛于智慧的行持。第二，如是行持之果，即一頌：如是行持的聰慧菩薩，斷除一切增上慢的執著，趨向（或有版本作『解脫』）平等性，不生執著，步步高陞。譬如太陽脫離羅睺星的遮蔽而朗照，又如大火焚燒草木森林，大智慧的光芒亦能摧毀煩惱的黑暗與薪柴。 定慧相 第四，關於等持智慧的無相顯現。『諸法皆是』等一頌：如是，一切為煩惱與清凈所攝之法，其自性皆是煩惱的自性，是完全清凈的所知境。菩薩們以智慧證悟事物本性，安住于殊勝的般若波羅蜜多之境。觀者（修習般若者）與所觀之法皆不可得，安住于寂滅之法界，此乃殊勝的般若波羅蜜多的行持。 廣說法門 第三，關於廣說之門，分為修習加行的次第，以及如是修習成就之理，以及如是修習者，以及如是行者的功德，以及所修之法的功德，共五部分。首先是： 學加行次第 所修之加行
【English Translation】 In this realm of activity, it is like a bird soaring in the sky. The Object of Samadhi and Wisdom Third, regarding the sphere of activity of Samadhi-wisdom, there are two aspects: the explanation of the sphere of non-activity, and the analogy illustrating the benefits of acting in this way. First, 'Acting purely' etc., one verse: How does a Bodhisattva's conduct become completely pure? It is by not clinging to form, not clinging to the nature of form and its impermanent distinctions; similarly, not clinging to consciousness, perception, feeling, and thought. Thus, acting without clinging to anything, one completely abandons all gross and subtle attachments to phenomena. Liberation from all attachments is the activity of the wisdom of the Sugatas. Second, the result of acting in this way, one verse: A wise and clear Bodhisattva who acts in this way, having cut off all attachments of pride, proceeds towards (or some versions say 'liberation') equality, without attachment, rising higher and higher. Just as the sun, freed from the eclipse of Rahu, shines brightly, and just as a fire burns all roots, trees, and forests, so too, the great wisdom, like light and fire, destroys the darkness of afflictions and the fuel of firewood. The Aspect of Samadhi and Wisdom Fourth, regarding the non-objective manifestation of Samadhi-wisdom. 'All phenomena' etc., one verse: Thus, all phenomena encompassed by defilement and purification are, by their nature, the nature of defilement, and are completely pure objects of knowledge. Bodhisattvas, realizing the nature of things with wisdom, abide in the supreme perfection of wisdom. The observer (one who practices Prajna) and the observed are both unattainable, abiding in the realm of peace, this is the practice of the supreme perfection of wisdom. Extensive Dharma Gate Third, regarding the gate of extensive explanation, there are five parts: the order of training in application, the manner in which the fruit of that application is perfectly accomplished, the person who applies it, the greatness of the person who enters in this way, and the greatness of the Dharma to be studied. First: The Order of Learning the Application The application to be cultivated
་བའི་ངོ་བོ། སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན། བར་དུ་གཅོད་པའི་སྐྱོན། སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས། རྐྱེན་བཤེས་གཉེན་བཤད་པ་དང་ལྔ། 所修加行 དང་པོ། རྒྱལ་བ་ལ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་མི་ཡི་སེང་གེ་ལ༷་ནི༷་ལྷ༷་ཡི་རྒྱལ༷་པོ་བརྒྱ༷་བྱི༷ན་གྱིས༷་ཞུས༷་པ༷། གང་ཞིག་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཤིང་དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ལ་ཇི༷་ལྟར༷་བརྩོན༷་པར་བྱ་ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། ཕུང༷་པོ༷་དང་ཁ༷མས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ལ༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་དུའང་དམིགས་པ་དང་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན༷་པར༷་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། ཕུང༷་པོ༷་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་མི་གནས་མི༷་བརྩོན༷་ལ་དེ༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དག་གི་ཡང་དག་པའི་བརྩོན༷་པ་ཡིན་ནོ། ། 修加行所得功德 གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་ལ། སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་གུས་པའི་ཡོན་ཏན། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་འབྲས་ 24-1-39b བུའི་ཡོན་ཏན། གནས་སྐབས་སྦྱོར་བའི་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། གང་ཞིག་ཆོས་འདི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ཞིག༷་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གཞུང་འདི་ནས་ཆོས༷་འདི༷་དག་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་མི་འགག་པ་སྦྲུལ༷་པ་དང༷་སྒྱུ༷་མ༷་འདྲ༷་བར་བཤད་པ་ཐོས༷་ནས༷། དེའི་དོན་ལ་སོམས༷་ཉི༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ཡིད་ཆེས་ནས་དེ་སློབ༷་པ་ལ༷་ཕྱིར༷་ཞིང༷་ནན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར༷་བར་བྱེ༷ད་པ༷་ཡི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ནི༷་སྔོན་ཡུན་རིང༷་པོ་ནས༷་ཐེག༷་ཆེན༷་ལ་ཞུགས༷་པ་ཉིད་དུ་རིག༷་པར་བྱ༷་ཞིང་དེས་སྔོན་སངས༷་རྒྱས༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲི༷ག་མང༷་པོ་ལ༷་མཆོད་ཅིང་རྗེད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག༷་པར་བྱ་བ་བྱས༷་པ་ཡི༷ན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་འདྲའི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་དོན་ཐོས་ནས་མོས་པར་འགྱུར་བ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཡོན་ཏན། སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ། དགོན་པའི་ལམ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྐྱེ་བོས་དབེན་པ་དགོན༷་པ༷འི་ལམ༷་ནི༷་དཔག༷་ཚད༷་མང༷་པོ༷་ཡོད་པར་ཞུགས༷་པའི༷་མིས༷། ལམ་དེ་བགྲོད་བགྲོད་པ་ལས་ནམ་ཞིག་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་གནག༷་རྫི༷་རྣམས་གནས་པ་དགོན་པ་དང་གྲོང་གིས་མཚ༷མས་སུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི༷་ནགས༷་ཚལ༷་ཡིད་དུ་ 24-1-40a འཐད་པ་ཕུན༷་སུམ༷་ཚོགས༷་པ་མཐོང༷་ནས༷། ལམ་རིང་པོར་བགྲོད་པ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ། འདི༷་དག༷་ནི་གྲོང༷་དང༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་དང་ཉེ༷་བའི༷་རྟགས༷་ཡིན་ནོ་སྙམ༷་སྟེ༷། སྟག་སོགས་དགོན་པའི་གནས་ན་ཡོད་པའི་འཇིགས་པ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱིན༷་པ་རྙེད༷་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་དེ་ཕན་ཆོད་ཆོམ༷་རྐུན༷་གྱི་འཇིགས༷་
【現代漢語翻譯】 所修加行的體性、修習加行所生的功德、中斷的過患、加行的作用、以及善知識的必要性這五個方面。 首先，『國王啊』等一頌：國王啊，人中獅子啊，天王帝釋所請問的是，對於那些曾經在過去諸佛面前行事，並由此積累了善根，被善知識所攝持的菩薩們，在修習般若波羅蜜多時，應當如何精進？作為對這個問題的回答，佛陀開示說：對於蘊和界所包含的法，不要以微塵許的執著和安住的方式去精進。對於蘊等等不執著、不安住、不精進，這才是菩薩們真正的精進。 二、功德方面：加行的因——恭敬的功德，加行所生的果——果的功德，以及暫時加行的體性的功德這三個方面。首先，『無論何人』等一頌：無論何人，從這部般若波羅蜜多經中聽聞到，一切法雖然本體空性，但顯現卻不間斷，如幻如化。聽聞之後，對此沒有懷疑，並且深信不疑，對於學習它非常熱衷，並且精進修習，這樣的眾生，應當知道他們從很久以前就已經進入了大乘，並且他們過去曾經供養過無數的佛陀，並通過憶念等方式積累了殊勝的善業。如果不依靠過去這樣的因，聽聞到甚深般若波羅蜜多的意義之後，是不會生起信心的。 第二，不被障礙所阻礙的功德，獲得三身的功德這兩個方面。首先，『寂靜的道路』等兩頌：當有人進入遠離喧囂的寂靜道路，走了很遠之後，如果看到那些牧牛人居住的村莊，以及連線寂靜處和村莊之間的令人愉悅、非常茂盛的樹林，他們會想：『這些是靠近村莊和城市的標誌。』於是，他們會從對老虎等寂靜處存在的恐懼中解脫出來，並且在那之前，他們會擺脫盜賊的恐懼。
【English Translation】 The nature of the practice to be cultivated, the merits arising from cultivating the practice, the faults of interruption, the function of the practice, and the necessity of a virtuous friend. First, 'O King' etc., one verse: O King, lion among men, what was asked by the king of the gods, Indra, is how Bodhisattvas, who have acted before the Buddhas of the past and have accumulated roots of virtue from this, and who are upheld by virtuous friends, should strive in practicing the Prajnaparamita. As an answer to this question, the Buddha taught: Do not strive with even a particle of attachment or abiding in the Dharma contained in the aggregates and elements. Not clinging to, not abiding in, and not striving in the aggregates etc., this is the true striving of the Bodhisattvas. Two, in terms of merit: the cause of practice - the merit of reverence, the fruit arising from practice - the merit of the fruit, and the merit of the nature of the temporary practice, these three aspects. First, 'Whoever' etc., one verse: Whoever hears from this Prajnaparamita scripture that all dharmas, although empty in essence, have uninterrupted appearances, like illusions and magic. After hearing this, without doubt and with firm belief, they are very enthusiastic about learning it and diligently practice it. Such beings should be known to have entered the Mahayana a long time ago, and they have offered to countless Buddhas in the past and accumulated excellent deeds through mindfulness and other means. If one does not rely on such past causes, it is impossible to develop faith after hearing the meaning of the profound Prajnaparamita. Second, the merit of not being obstructed by obstacles, and the merit of obtaining the three bodies. First, 'The solitary path' etc., two verses: When someone enters a solitary path far from the crowds, after walking a long distance, if they see villages where cowherds live, and the pleasant and lush forests that connect the solitary place and the village, they will think, 'These are signs of being close to villages and cities.' Thus, they will be freed from the fear of tigers and other dangers in the solitary place, and before that, they will be free from the fear of thieves.
པ༷་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེ༷ད་པར་འགྱུར་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་དེའི་ཐབས་ཡོངས༷་སུ༷་ཚོལ༷་བའི་ཚེ༷། རྒྱལ༷་བ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཡུམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི༷་མཉན༷་པ༷་ཡི་སྐལ་བ་གང༷་གིས་ཐོབ༷་པ༷་དེ༷་ནི༷་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་དབུ༷གས་ཕྱི༷ན་པ་ཐོཔ༷་པ༷ར་གྱུར༷་ཅིང༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་ལྷུང་བའི་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་དེ༷། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་ས༷་ལ༷་ལྷུང་བ་མ༷་ཡི༷ན་རྐྱེན༷་རྟོགས༷་ཀྱི་ས༷་ལ༷འང་ལྷུང་བ་མིན༷་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན། སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གསུམ། དང་པོ། མི་ཞིག་རྒྱ་མཚོའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། མི༷་ཞིག༷་རྒྱ༷་མཚོ༷འི་ཆུ༷་ནི༷་བལྟ༷་བའི་ཕྱིར༷་འགྲོ༷་བ༷་ན་དེ་ཡིས༷། གལ༷་ཏེ༷་ཤིང༷་དང༷་ནགས༷་ཚལ༷་དང་རི༷་བོ་དག་མདུན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་མཐོང༷་ན་ནི་ད༷་དུང༷་རྒྱ་མཚོ་དང་རིང༷་བར་ཤེས་ཏེ། ཅི༷་སྟེ༷་རི་ 24-1-40b ལ་སོགས་པ་རིང་བའི་རྟགས༷་དེ་དག་མ༷་མཐོང༷་བར་ས་ཐམས་ཅད་ཁད་ཀྱིས་མཉམ་ཞིང་གཞོལ་ལ་མཐའི་ཕ་རོལ་མི་མཐོང་བར་གྱུར་ན༷་ད་ནི་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན༷་པོ༷་ནི༷་བདག་དང་ཉེ༷་བར༷་གྱུར༷་ཏོ༷་སྙམ༷་སྟེ༷་དེ༷་ལ༷་སོམ༷ས་ཉི༷་མེ༷ད་དེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་ཕ་མཐའ་མི་མངོན་པ་སྲིད་དུ་ཡངས་ཤིང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱོན་ཀྱི་ཆར་རི་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ༷་ལྟར༷་རྒྱང་ནས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །དཔེ་དེ་ཇི་ལྟ་བར་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ༷་པར༷་ར༷བ་ཏུ་ཞུགས༷་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ༷་བ༷་ཡི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི༷་མཉན༷་པའི་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་དེ་ཡང་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་ཉེ་བར་རིག༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། འདི་ལས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ནགས་ཚལ་དང་རི་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་ཏེ་རྟོག་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ཁད་ཀྱིས་ཞི་ནས་མཐའ་བྲལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བསླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེར་ཕྱིན་འདི་དང་མ་བྲལ་བའི་གང་ཟག་དེ་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པས༷་མངོ༷ན་སུམ༷་དུ་ཁྱོད་འཚང་རྒྱའི་ཞེས་ལུང༷་བསྟན༷་པར་མ༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་བདག༷་གིས་རེག༷་པའམ་ཐོབ་པར་འགྱུར༷་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་སོ། །གཉིས་ 24-1-41a པ་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔྱིད་དུས་བཟང་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔྱི༷ད་ཀྱི་དུས༷་བཟང༷་པོ་ལ༷་ཤིང་གི་སྡོང༷་པོ༷་གང་ལས་ལོ༷་མ༷་རྙིང་པ་བརྗེ་ནས་ས་ལ་ལྷགས༷་པར་གྱུར༷་ན༷། ཤིང་གི་ཡ༷ལ་གས༷་ནི་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་ལོ༷་མ་དང་འབྲས༷་བུ་མེ༷་ཏོག༷་རྣམས་གསར་དུ་བསྐྲུན༷་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ
【現代漢語翻譯】 如果不對任何事物加以思慮，就能獲得殊勝的菩提，並且爲了完全尋求獲得菩提的方法，那麼，聽聞諸佛之母——般若波羅蜜多，獲得此殊勝之道的有緣者，便能從輪迴的痛苦中解脫，遠離墮入有寂兩邊的恐懼。他們不會墮入聲聞阿羅漢的果位，也不會墮入緣覺的果位。 第二部分是獲得法身、報身、化身功德的描述。首先是獲得法身的功德，如偈頌所說： 『當一個人爲了觀看大海而前行時，如果他看到樹木、森林、山脈等出現在前方，他就知道自己離大海還很遠。但是，如果他看不到山脈等遙遠的標誌，而看到所有的地方都是平坦的，看不到盡頭，那麼他就會認為自己離大海很近了。』 因為大海廣闊無垠，所以它的範圍內不可能有山脈等。因此，從遠處也能知道這一點。同樣，那些深入殊勝菩提的人，聽聞諸佛之母——般若波羅蜜多，獲得此殊勝之道的有緣者，應該知道他們已經接近遠離一切邊見的法身智慧之海。因為從般若波羅蜜多中，逐漸捨棄了分別唸的行相，如森林和山脈等，分別唸的顯現逐漸平息，從而獲得無緣的智慧，這是不會有錯謬的。 因此，即使沒有像授記那樣明確地說『這個人將來會成佛』，但由於不離般若波羅蜜多，他也能迅速證得佛果，因為因果是不虛的。 第二部分是獲得報身的方式，如偈頌所說： 『在美好的春天，樹木脫落舊葉，當樹枝長出新芽時，不久就會綻放出新葉、果實和鮮花。』
【English Translation】 If one does not contemplate anything, one can attain the supreme Bodhi. And when one seeks entirely the means to attain Bodhi, then, those who have the fortune to listen to the mother of all Buddhas—the Prajñāpāramitā, which is the supreme path—will be liberated from the suffering of samsara and will be free from the fear of falling into the extremes of existence and non-existence. They will not fall into the level of Śrāvaka Arhats, nor will they fall into the level of Pratyekabuddhas. The second part describes the merits of obtaining the Dharmakāya (法身，Dharmakāya，法身，Body of Dharma), Sambhogakāya (報身，Sambhogakāya，報身，Body of Enjoyment), and Nirmāṇakāya (化身，Nirmāṇakāya，化身，Body of Emanation). First, the merit of obtaining the Dharmakāya, as the verse says: 'When a person goes to see the ocean, if he sees trees, forests, mountains, etc., appearing in front, he knows that he is far from the ocean. But if he does not see those distant signs like mountains, and sees all places are flat and he cannot see the end, then he will think that he is close to the great ocean.' Because the ocean is vast and boundless, it is impossible to have mountains, etc., within its scope. Therefore, one can know this even from a distance. Similarly, those who have deeply entered the supreme Bodhi, those who have the fortune to listen to the mother of all Buddhas—the Prajñāpāramitā—should know that they are close to the ocean of Dharmakāya wisdom, which is free from all extremes. Because from the Prajñāpāramitā, the characteristics of conceptual thoughts, such as forests and mountains, are gradually abandoned, and the manifestations of conceptual thoughts gradually subside, thereby obtaining the wisdom without object of reference, which is infallible. Therefore, even if it is not explicitly stated like a prophecy that 'this person will become a Buddha in the future,' but because he does not separate from the Prajñāpāramitā, he can quickly attain Buddhahood, because the cause and effect are not deceptive. The second part is about how to obtain the Sambhogakāya, as the verse says: 'In the beautiful spring, when trees shed their old leaves, and when branches sprout new shoots, soon new leaves, fruits, and flowers will bloom.'
་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་གང་ཟག་སུ༷་ཡི༷་ལག༷་ཏུ་ཐོབ༷་པ༷་དེ་ནི་དུས་རིང༷་པོར༷་མི༷་ཐོགས༷་པར་འདྲེ༷ན་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ༷་སྟེ་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པའི་དུས་དེ་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟ་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྙིང་རྗེའི་ལོ་མ་སྟུག་པོའི་གྲིབ་བསིལ་ཅན་མཚན་དཔེའི་མེ་ཏོག་རྒྱས་ཤིང་གཞན་ཕན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་ཚུལ། དཔེར་ན་བུད་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་བུ༷ད་མེ༷ད་མངལ་ཆགས་པའི་སྦྲུམ༷་མ་གང༷་ཞིག་མངལ་གྱི་ཟླ་དུས་རྫོགས་ནས་བཙའ་བའི་ནད་ཀྱི་སྡུག༷་བསྔལ༷་མྱོང་བས་ཉེན༷་པར་གྱུར༷་པ་ན༷། ཚུལ་དེ༷་ནི༷་དེ༷་ཡི༷་བཙའ༷་བའི༷་དུས༷་ལ༷་བབ༷་པའི་ཚོད་ཅེས༷་བྱ༷་བ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ 24-1-41b ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་ར༷བ་འདི་ཉན༷་པ་ཐོབ་ཅིང་དེ་ལ་ཡིད་དང་བའི་དགའ༷་བ་དང༷་འདོད་པའི་འདུན༷་པ༷་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ནི་མྱུར༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར་ཏེ།ལམ་འདི་ལས་རིགས་ཀྱི་ས་བོན་གསོས་བཏབ་ནས་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ་སྦྲུམ་མ་ལས་བུ་བཙས་པ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཇིག་རྟེན་ན་དངོས་སུ་སྣང༷་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོའི་ཡོན་ཏན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་སུ་མི་རྟོག་ཀྱང་མྱང་འདས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མི་རེག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང༷་འགྲོ་དོན་འབྱུང་བ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་གི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་དེས་གཟུགས༷་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི༷་འཕེལ༷་བ༷་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་རྒྱུན་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། ཡོངས༷་སུ༷་འགྲིབ༷་པ་སྟེ་འགག་པ་དང་སྔར་ལས་དམའ་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་མི༷་མཐོང༷་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྲི་གང་དང་བྲལ་ཏེ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང༷་ཞིག༷་ཆོས༷་དགེ་བ་དང༷་ཆོས༷་མིན༷་མི་དགེ་བ་དང་། ཆོས་ 24-1-42a རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས༷་ཀྱི་དབྱིངས༷་ཞེས་སུའང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་མཐོང༷་བས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང༷་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་ན་ཡང་། ཞི་བའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་པ་ལ༷་མ༷་རེག༷་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ནི༷་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གན༷ས་པའོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་འདིར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར༷་ཚུལ་བཞིན་སྤྱོ༷ད
【現代漢語翻譯】 誰獲得了此《般若波羅蜜多》（Śes rab kyi pha rol tu phyin pa，智慧到彼岸）的教授，那他不會等很久，就會獲得諸位引導者的菩提（Byang chub，覺悟），從獲得正見的那一刻起，他就會獲得如意寶樹般的色身（gzugs kyi sku，色蘊之身），這色身擁有慈悲的濃蔭，具足相好的花朵，並結出利他之果，從而獲得圓滿報身（longs spyod rdzogs pa'i sku，享受圓滿之身）。 第三，獲得化身（sprul sku，應化身）的方式。例如，就像婦女一樣，用一頌來表達： 例如，當一位懷孕的婦女足月臨產，遭受分娩的痛苦時，那便是她分娩的時刻。同樣，當一位菩薩（Byang chub sems dpa'，覺悟有情）聽聞並獲得了諸佛的智慧，並對此生起歡喜和強烈的願望時，他將迅速觸及偉大的菩提。通過這條道路，他培育了覺悟的種子，圓滿了資糧，就像孕婦產子一樣，化身將真實地顯現在世間。 第三，本體的功德不會被認為有增減等變化，但也不會只停留在涅槃（myang 'das，寂滅）的一面；雖然沒有分別念，但利益眾生的事業卻會自然而然地發生。首先，智慧到彼岸等，用一頌來表達： 當一位瑜伽士（rnal 'byor pa，瑜伽行者）如理行持殊勝的《般若波羅蜜多》時，他不會看到諸法（包括色蘊等）的增長（即生起和積累的差別），也不會看到它們的減少（即滅盡和比原來更低劣的狀態），因為一切法在究竟的意義上，都遠離增減，安住于平等性（mnyam pa nyid，平等性）。 同樣，無論他看到的是善法還是非善法，是諸法的法性（chos nyid，法性）還是法界（chos kyi dbyings，法界），都不會以實執的方式去看待，因此一切所緣都會寂滅，安住于無戲論之中。然而，他也不會僅僅停留在寂滅的境界中，這位菩薩不會停留在輪迴或涅槃的任何一邊，而是安住在智慧的平等性中。 第二，無論誰在此修行等，用一頌來表達： 無論誰在此如理行持《般若波羅蜜多》……
【English Translation】 Whoever obtains this teaching of the Prajñāpāramitā (Śes rab kyi pha rol tu phyin pa, Perfection of Wisdom), they will not have to wait long before attaining the Bodhi (Byang chub, Enlightenment) of the guides. From the moment they obtain the correct view, they will obtain a Rupakaya (gzugs kyi sku, Form Body) like a wish-fulfilling tree, with the cool shade of dense leaves of compassion, adorned with flowers of marks and signs, and bearing the fruit of benefiting others, thus attaining the Sambhogakaya (longs spyod rdzogs pa'i sku, Enjoyment Body). Third, the way to obtain the Nirmanakaya (sprul sku, Emanation Body). For example, like a woman, expressed in one verse: For example, when a pregnant woman is full-term and experiences the pain of childbirth, that is the time of her delivery. Similarly, when a Bodhisattva (Byang chub sems dpa', Enlightenment Being) hears and obtains the wisdom of the Buddhas, and generates joy and strong desire for it, they will quickly touch great Bodhi. Through this path, they cultivate the seed of enlightenment, perfect the accumulations, and just as a pregnant woman gives birth to a child, the Nirmanakaya will actually appear in the world. Third, the qualities of the essence are not considered to have increase or decrease, but it does not remain only on the side of Nirvana (myang 'das, cessation); although there is no conceptualization, the work of benefiting beings naturally occurs. First, Perfection of Wisdom, etc., expressed in one verse: When a yogi (rnal 'byor pa, practitioner of yoga) properly practices the supreme Prajñāpāramitā, they do not see the increase of all dharmas (including the skandhas, etc.) (i.e., the difference between arising and accumulation), nor do they see their decrease (i.e., the state of cessation and being lower than before), because all dharmas, in the ultimate sense, are free from increase and decrease, and abide in equality (mnyam pa nyid, equanimity). Similarly, whether they see virtuous or non-virtuous dharmas, the Dharmata (chos nyid, suchness) of dharmas or the Dharmadhatu (chos kyi dbyings, sphere of dharma), they do not view it with clinging to reality, therefore all objects of focus are pacified, and they abide in non-proliferation. However, they do not remain only in the state of pacification. This Bodhisattva does not remain on either side of Samsara or Nirvana, but abides in the equality of wisdom. Second, whoever practices here, etc., expressed in one verse: Whoever properly practices the Prajñāpāramitā here...
་པ་དེ་ནི་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་སོགས་རྣམ༷ས་ཀྱང་དེ་དང་དེར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷་སྟེ༷། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་སྟོབ༷ས་ལྔ་དང༷་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱི་རྐང༷་པ༷་བཞི་སོགས་དང་འབྲས་བུའམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྱང༷་ཆུབ༷་ཞི༷་བ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷ གཟུགས་སོགས་ཕུང་ཁམས་རྣམས་ལའང་རྣམ༷་པར༷་མི༷་རྟོག༷་གོ་ཞེས། དོན་ལ་འདིས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་རིམ་བསྡེབ་ན། ཕུང་པོ་སོགས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་ 24-1-42b ཡོད་པར་རྟོག་པ་དང་། ལམ་ཕར་ཕྱིན་ལ་གཉེན་པོར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཐོབ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྟོག༷་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ༷་ཡང་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་མཐུ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་སམ་བྱི༷ན་གྱི༷་རློབ༷ས་ཀྱིས༷་བདུད་འདུལ་བ་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་སྤྱོ༷ད་དེ། མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཐུ་ཐོབ་པས་དེའི་ཕྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཆུད་མི་ཟའོ། །ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཤེ༷ས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 違緣過失 གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆོད་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལ། མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཚན་དཔེའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པའི་ཞལ་གྱི་བཞིན་ལས་གསུང་གི་འོད་ཟེར་འགྱེད་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་སེལ་བས་ན་སྨྲ༷་བའི་ཟླ༷་བ༷་ཞེས་སུ་གྲགས་ 24-1-43a པ་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལ༷་ནི༷་གནས་བརྟན་རབ༷་འབྱོར་གྱིས་ཞུས༷་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན༷་ཏན༷་ལ་དགའ༷་བ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྦྱོར་བའི་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ་གང༷་ལགས༷་ཞེས་ཞུས་པ་ལ། སྟོན༷་པས༷་བཀའ༷་སྩལ༷་པ། བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་བ་ནི་མང༷་སྟེ། དེ༷་ལ༷ས་འདིར་རེ༷་ཞིག༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་ཙམ༷་ཞིག༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་ན། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན། བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། རྒྱུ་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཉམས་པ། ལམ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཉམས་པ་རྐྱེན་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ། དེས་མཚོན་པའི་སྐྱོན་གཞན་བསྟན་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ལ་བློ་གྲོས་ལས་སུ་མི་རུང་བས་ཉམས་པ་དང་། ཡུམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཉམས་པ་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོག
【現代漢語翻譯】 那個（智慧）對於諸佛的功德力量等也完全掌握，因此不會分別。同樣，對於五種道力、四種神足等，以及作為結果或究竟的菩提寂靜，也不會分別。對於色等五蘊和十八界等也不會分別。實際上，這顯示了遠離四種分別相的形態。如果按照開示進入不分別之陀羅尼的經文順序組合，那麼對於五蘊等輪迴之法，會分別認為具有自性；對於作為對治道的波羅蜜多，會分別認為是能對治的；對於真如，會分別認為是法性；對於諸佛的功德，會分別認為是可獲得的。這顯示了遠離這些分別。雖然遠離了一切分別，但憑藉不分別的禪定自然成就的力量和願力，或者說是加持，能夠毫不費力地調伏魔障，成辦他人的利益。安住于這種不分別的禪定，由於法性，也獲得了諸佛以無二之方式加持的力量，因此其事業不會有絲毫的浪費。像這樣的形態，是般若波羅蜜多最殊勝的，是在不分別的智慧中行持。 違緣過失 第三，闡述了成為修持障礙的因素，分為總說和廣說兩部分。首先是總說，即『宣說之月』等一個偈頌。由於從具足相好的面容上散發出語言的光芒，驅散了所化眾生的無明黑暗和煩惱痛苦，因此被稱為『宣說之月』的佛陀薄伽梵，由具壽善現請問：『大乘功德的喜好者——菩薩們的修持，其障礙是什麼？』佛陀回答說：『成為障礙的有很多，但在此略說少許。』這是總說。 第二部分分為三個方面：正說、原因和障礙是否能阻礙修持的原因。首先是正說，分為四點：修持本身退失、從大乘道退失、不具備聞思修的眷屬，以及由此引申的其他過失。第一點又分為兩種：因智慧不堪能而退失，以及因對般若生疑而退失。首先是因智慧不堪能而退失，即『勝者之慧』等。
【English Translation】 That (wisdom) also fully grasps the powers of the Buddhas, etc., and therefore does not discriminate. Similarly, it does not discriminate between the five strengths of the path, the four legs of miraculous powers, etc., and the result or ultimate Bodhi-peace. It also does not discriminate between the aggregates such as form and the realms. In essence, this shows the state of being free from the four characteristics of discrimination. If we combine the order according to the teachings on entering the Dharani of Non-Discrimination, then regarding the phenomena of samsara such as the aggregates, one would discriminate that they have inherent existence; regarding the Paramitas as antidotes, one would discriminate that they are capable of counteracting; regarding Suchness, one would discriminate that it is the nature of phenomena; regarding the qualities of the Buddhas, one would discriminate that they are attainable. This shows being free from these discriminations. Although all discriminations are abandoned, by the power and aspiration of the spontaneously accomplished Samadhi of Non-Discrimination, or by the blessing, one can effortlessly subdue demons and accomplish the benefit of others. Abiding in this Samadhi of Non-Discrimination, due to the nature of phenomena, one also obtains the power of the Buddhas' blessing in a non-dual manner, therefore its activities will not be wasted in the slightest. Such a state is the most supreme Prajnaparamita, which is practiced in the wisdom of non-discrimination. Adverse Circumstances and Faults Third, explaining what becomes an obstacle to practice, divided into a summary and a detailed explanation. First is the summary, i.e., one verse such as 'Moon of Speech'. Because the rays of speech emanate from the face full of auspicious marks, dispelling the darkness of ignorance and the suffering of afflictions of the disciples, the Buddha Bhagavan, known as 'Moon of Speech', was asked by the Venerable Subhuti: 'What are the obstacles to the practice of Bodhisattvas who delight in the qualities of the Great Vehicle?' The Buddha replied: 'There are many things that become obstacles, but here I will briefly mention a few.' This is the summary. The second part is divided into three aspects: the actual explanation, the reason, and the reason why obstacles can or cannot hinder practice. First is the actual explanation, divided into four points: the practice itself deteriorates, one falls away from the Mahayana path, one does not have the company of those who listen, contemplate, and meditate, and other faults implied by this. The first point is further divided into two: deterioration due to the inability of wisdom, and deterioration due to doubt about Prajna. First is deterioration due to the inability of wisdom, i.e., 'Victorious One's Wisdom', etc.
ས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ཉིད་ཡི༷་གེ༷་འབྲི༷་བའི་ཚེ༷་ན་ཞེས་འབྲི་བས་མཚོན་ནས་འཛིན་པ་དང་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཡུལ་གཟུགས་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་སྤོབ༷ས་པ༷་ཐ༷་ད༷ད་པ་དང་རྒོད་རྨུག་གཉིད་འགྱོད་ཆགས་སྡང་ཐེ་ 24-1-43b ཚོམ་སོགས་རྣམ༷་པ༷་དུ༷་མ༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང༷་། སྦྱོར་བ་དེས་བདག་དང་གཞན་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་མ༷་བྱ༷ས་པར༷་གློག༷་འགྱུ་བ་བཞིན༷་དུ་མྱུར༷་དུ༷་ཡང༷་བརྩོན་པ་འཕྲོ་བཅད་དེ་སྦྱོར་བ་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། འདི་བཤད་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་འདི༷་བཤ༷ད་པའི་ཚེ༷་ན༷་ཁ༷་ཅི༷ག་འདི་ལ་སོམ༷་ཉི༷་ཟ༷་བར་འགྱུར༷་ཏེ༷། འདྲེན༷་པ༷ས་འདིར༷་ནི༷་བདག༷་གི༷་མིང༷་ཡང༷་ཡོངས༷་སུ་མ༷་བརྗོ༷ད་ལ། རིགས༷་དང༷་གང་དུ་གནས་པའི་ས༷་ཕྱོགས་དང༷་རུས༷་ཀྱང༷་ཡོངས༷་སུ༷་མ༷་བརྗོ༷ད་ཅེས༷་བསམ་ནས་དེ་ལྟར་བདག་གསལ་བར་ལུང་མ་བསྟན་པས་ན་འདིས་བདག་བྱང་ཆུབ་ངེས་པར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་མཐོང་ངོ་སྙམ་པ་སོགས་ཡུམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཟུང་ནས་ཐེ་ཚོམ་དེས་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་ལ་སྤོང༷་བར་འགྱུར༷་བ་ནི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཐེག་ཆེན་སྤང་བ་དཔེས་བསྟན་པ་དང་། དམན་ལམ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ། ཐེག་དམན་ལས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཚོལ་བ་དཔེས་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ 24-1-44a གཞི་གཅིག་པུ་ཡིན་པ་དེ༷་ལྟར༷་མི༷་ཤེས༷་པའི་རྨོངས་པ་དེ༷་དག༷་གིས་ཡང་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རྩ༷་བ༷་ལྟ་བུ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་བོར༷་ནས༷་ནི༷། རྨོངས༷་པ༷ས་ཡལ༷་ག༷་དག༷་དང༷་འདབ༷་མ༷་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཞན་དང་གཞན་ཚོལ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །གཉིས་པ། གླང་པོ་རྙེད་ནས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཇི་ལྟར་གླང༷་པོ༷་དོན་དུ་གཉེར་བས་གླང་པོ་དངོས་རྙེད༷་ནས༷་དེ་བཞག་སྟེ་སླར་གླང༷་པོ༷འི་རྗེ༷ས་ནི༷་ཚོལ༷་བ༷་ལྟར༷་མཆོག་གི་ཆོས་ཟབ་མོ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕརོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཐོས༷་ནས་དེ་ནན་ཏན་གྱིས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར། དེ་ལས་གཞན་པའི་མདོ༷་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྒྱུད་ནས་འཇུག་པའི་དོན་ཚོལ༷་བ་ནི་དཔེས་བསྟན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ལ༷་ལ༷ས་རོ༷་བརྒྱ༷་དང་ལྡན༷་པའི༷་ཟས༷་རྙེད༷་པ་ལ༷་དེའི་རོ་མི་མྱང་བར་ཟས༷་མཆོག༷་རྙེད༷་ནས༷་ཀྱང་སླར་ཟས༷་ངན༷་པ་ཚོ༷ལ་བར༷་བྱེ༷ད་པ
【現代漢語翻譯】 第一節：當書寫、受持、讀誦、講述和聽聞《般若波羅蜜多》（རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་，超越智慧，Perfection of Wisdom）時，不會對三時之境等產生種種思慮，也不會出現掉舉、昏沉、睡眠、後悔、貪戀、嗔恨、猶豫等情緒。這樣的行為，如果不能利益自己和他人，反而像閃電一樣迅速地中斷了精進，完全從修行中退失，這應當被視為魔業。 第二節：當宣講此法時，有些人會猶豫：『導師（འདྲེན༷་པ༷་）在這裡沒有明確地說出我的名字，也沒有說出我的種姓、住處和家族。』因為沒有明確地指出『我』，他們會想：『這沒有讓我確定能夠成就菩提（བྱང་ཆུབ་，覺悟，Enlightenment）的原因。』等等。他們會抓住這些背離《般若波羅蜜多》的理由，因為這些疑惑，他們不會聽聞此甚深之法，反而會捨棄它，這就是魔業。 第二部分分為三點：以比喻說明捨棄了成就一切智智（རྣམ་མཁྱེན་， सर्वज्ञता，sarvajñatā，一切智）之因的大乘（ཐེག་ཆེན་， महायान，mahāyāna，大乘），以比喻說明尋求低劣道，以比喻說明從低劣道中尋求大菩提（བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་， महाबोधि，mahābodhi，大菩提）。 第一點：『像這樣不瞭解』等兩句：因為不瞭解般若波羅蜜多是諸法之基，這些愚昧之人捨棄了作為諸佛之根的《般若波羅蜜多》，反而像愚人一樣去尋求如同樹枝和樹葉般的其他法，這也是魔業。 第二點：『得到大象后』等兩句：就像有人爲了尋找大象而找到了真正的大象，卻捨棄大象而去尋找大象的足跡一樣，聽聞了直接開示最殊勝之法的《般若波羅蜜多》后，卻不精勤地尋求其義，反而去尋求其他通過間接途徑進入《般若波羅蜜多》的經文，這就像那個比喻一樣，應當知道這也是魔業。 第三點：『例如有些人』等一節：例如，如果有人得到具有百味的食物，卻不品嚐其味道，即使得到了最好的食物，反而去尋求劣質的食物
【English Translation】 Section 1: When writing, upholding, reciting, explaining, and listening to the Prajñāpāramitā (རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་, Perfection of Wisdom), one will not have various thoughts about the objects of the three times, nor will emotions such as agitation, drowsiness, sleep, regret, attachment, hatred, and doubt arise. If such actions do not benefit oneself and others, but instead, like lightning, quickly interrupt diligence and completely fall away from practice, this should be recognized as the work of demons. Section 2: When explaining this Dharma, some may hesitate: 'The guide (འདྲེན༷་པ༷་) here does not explicitly mention my name, nor does he mention my lineage, place of residence, and family.' Because 'I' is not clearly indicated, they will think: 'This does not show the reason why I will certainly achieve Bodhi (བྱང་ཆུབ་, Enlightenment).' etc. They will seize these reasons for turning away from the Prajñāpāramitā, and because of these doubts, they will not listen to this profound Dharma, but will abandon it, which is the work of demons. The second part is divided into three points: using a metaphor to illustrate abandoning the Mahāyāna (ཐེག་ཆེན་, Great Vehicle), which is the cause of achieving Sarvajñatā (རྣམ་མཁྱེན་, Omniscience); using a metaphor to illustrate seeking inferior paths; and using a metaphor to illustrate seeking great Bodhi (བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་, Great Enlightenment) from inferior paths. Point 1: 'Like this, not understanding' etc., two lines: Because they do not understand that the Prajñāpāramitā is the basis of all Dharmas, these ignorant people abandon the Prajñāpāramitā, which is like the root of all Buddha Dharmas, and instead, like fools, seek other Dharmas that are like branches and leaves, which is also the work of demons. Point 2: 'After finding the elephant' etc., two lines: Just as someone who seeks an elephant finds the real elephant but abandons it and seeks the elephant's footprints, after hearing the Prajñāpāramitā, which directly reveals the most supreme Dharma, they do not diligently seek its meaning, but instead seek other sutras that enter the Prajñāpāramitā through indirect means, this should be understood as in that metaphor, and this is also the work of demons. Point 3: 'For example, some people' etc., one section: For example, if someone obtains food with a hundred flavors but does not taste its flavor, even if they obtain the best food, they instead seek inferior food
༷་ལྟར༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ལས་དང་པོ་པ་གང་གིས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག་གི་ཆོས་འདི༷་རྙེད༷་ནས༷་དེ་ཡི་དོན་ལ་ཚུལ་བཞིན་མི་སྤྱོད་པར། དགྲ༷་ 24-1-44b བཅོ༷མ་པའི་ས༷འམ་གོ་འཕང་གི་ལམ་སྟོན་པའི་གཞུང་དེ་ཡིས༷་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཚོལ༷་བར་བྱེ༷ད་པ་ནི་གོང་གི་དཔེ༷་དེ་བཞིན༷་ཏེ་འདི་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ༷། །གསུམ་པ་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ། རང་ལ་བརྟེན་པ་དང་། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ། བསྟི་སྟང་འདོད་པར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་ཉིད་སྙན་གྲགས་དང་གཞན་གྱིས་བསྟི༷་སྟང༷་བྱ་བ་འདོ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་། ཡང་ཟས་ནོར་སོགས་རྙེད༷་པ༷་དག་གི་རོ་མྱང་བ་འདོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ་དང༷་། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་ལ་ལྟ༷་བར་འདོད་པ་དང༷་བཅས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཀྱིས༷་གྲོང་གི་ཁྱིམ༷་ལ་འདྲིས༷་པའི་བྱེ༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཡེངས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཟབ་མོ་འདི་འབྲི་བ་དང་མཉན་པ་དང་སེམས་པ་སོགས་བཏང༷་བར་གྱུར་ནས༷་ནི༷། ཆོས༷་མིན༷་པའི་བྱ༷་བ༷་གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཞི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སྤྱོ༷ད་པར་འགྱུར༷་བ༷་གང་ཞིག །ཡང་དག་པའི་ལམ༷་བོར༷་ནས་ལམ༷་མིན་དུ་གོལ༷་ཏེ་འགྲོ༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་སོ། །གཉིས་པ། གང་དག་དེ་ཡི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཉན་པ་པོ་གང༷་དག༷་འཆད་པ་པོ་རྙེད་བཀུར་ལ་གཡེངས་ 24-1-45a པ་སོགས་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་ཡུམ་ལ་འདུན༷་ཅིང༷་ད༷ད་པར་གྱུར༷་ནས༷་ཆོས༷་ཀྱི༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཉན༷་དུ༷་སོང༷་བ༷་ལ༷ས། ཉན་པ་པོ་དེ༷་དག༷་གིས༷་ནི༷་ཆོས༷་སྨྲ༷་བ་དེ་རྙེད་བཀུར་ལ་དགའ་བ་སོགས་བྱ༷་བ༷་ངན་པ་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་དང་ལྡན༷་པར་རིག༷་ནས༷། ཆོས་སྨྲ་བ་དེ་ལས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་དགའ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ད་ནི་ཆོས་ཞུ་བར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་བར༷་གྱུར༷་ནས༷་ཕྱིར་འགྲོ༷་བ་འདི་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་མཉན་པ་སོགས་ལ་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ཡི་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་དག་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་འཆད་ཉན་གྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་སོགས་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུ༷ད་ཀྱི༷་ལ༷ས་འདི༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཟབ་མོ་མཉན་པ་སོགས་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་ཆོས་ལ་ཡིད་སྡང་བ་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གང༷་དག༷་ཟུག་རྔུས་ཟུག་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་དག་གིས༷་ནི༷་མདོ་འཛིན་པའི་དགེ༷་སློང༷་མ༷ང་པོའི་རྒྱུད་དཀྲུགས༷་ནས༷། བར་དུ་གཅོད་པའི་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་འདི༷་ཚུལ་བཞིན་འཛིན༷་པ་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་བའི༷་བར༷་དུ༷་གཅོ༷ད་པ༷་ཡི་ཆོས༷་རྣམཔ་མང༷་པོ་ 24-1-45b གཞན༷་འདིར་མ
【現代漢語翻譯】 如是，若有初發心的菩薩，獲得了這殊勝的般若波羅蜜多之法后，不依其義如理行持，卻以調伏怨敵之法或引導果位的論典來尋求究竟的菩提，則如上述四種譬喻一般，這也是魔的事業。 第三，對於不具備講聞法會者，分為依自己和依他人兩種。第一，『貪圖受敬等』，此為一頌：自己貪圖名聲和他人的恭敬侍奉，又貪圖品嚐飲食財物等利養的滋味，以及貪圖觀看外境等，以這樣的心依戀村落的房舍，並且像這樣耽著于各種散亂之事，從而捨棄了書寫、聽聞、思維等甚深之法，轉而行持任何非法之事或惡趣之因。捨棄了正道，誤入歧途，這便是魔的事業。 第二，『何人于彼』等，此為一頌：聽法者若因講法者貪圖利養等而對其生起歡喜和信心，從而來聽聞此殊勝之法。聽法者們若知曉講法者喜好利養等惡行，便不再喜歡聽聞此人講法，心生不悅，心想：『現在不應再聽聞此法了』，然後離去。這也是障礙聽聞般若波羅蜜多等的魔的事業。 第四，『于彼之時』等，此為一頌：當有人聽聞此甚深之法時，若出現不具備講聞法會等情況，這便是中斷正確修持的魔的事業。這是什麼呢？當聽聞甚深之法時，那些對佛法心懷嗔恨的惡魔們，如同被針刺一般痛苦，他們會擾亂許多持經法師的心緒，通過各種阻撓之法，使得無法如理地受持和思維這甚深的般若波羅蜜多，從而產生許多中斷修持的障礙。
【English Translation】 Thus, if a newly motivated Bodhisattva, having obtained this supreme Dharma of Prajñāpāramitā, does not practice according to its meaning, but seeks ultimate Bodhi through teachings that subdue enemies or guide to the path of attainment, then like the four examples above, this is also the work of Māra. Third, for those who do not have assemblies for teaching and listening, there are two types: relying on oneself and relying on others. First, 'Desiring respect, etc.,' this is one verse: One becomes desirous of fame and the respect and service of others, and also desires to taste the flavors of gains such as food and wealth, and also desires to look at external objects, with such a mind clinging to the houses of villages, and being engaged in various distracting activities, thereby abandoning writing, listening, thinking, etc., of this profound Dharma, and instead engaging in any non-Dharma activities or the basis of bad destinies. Abandoning the right path and going astray, this is the work of Māra. Second, 'Whoever at that' etc., this is one verse: If listeners, because the Dharma speaker is distracted by gains etc., develop joy and faith in him, and thus come to listen to this supreme Dharma. If those listeners know that the Dharma speaker is fond of evil deeds such as enjoying gains, they no longer like to listen to the Dharma from that person, and become displeased, thinking, 'Now I should not listen to this Dharma,' and then leave. This is also the work of Māra, which obstructs listening to Prajñāpāramitā etc. Fourth, 'At that time' etc., this is one verse: When someone is listening to this profound Dharma, if situations arise such as not having assemblies for teaching and listening, this is the work of Māra that interrupts correct practice. What is this? When listening to the profound Dharma, those evil Māras who harbor hatred towards the Dharma, feeling as if they are being pricked by a needle, will disturb the minds of many Sūtra-holding Dharma masters, and through various methods of obstruction, make it impossible to properly uphold and contemplate this profound Prajñāpāramitā, thereby creating many obstacles that interrupt practice.
་བཤད་པ་དུ་མ་ཡང༷་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ། མདོར་ན་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ན་དེ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་ན་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། བར་དུ་གཅོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཞེས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས།རིགས་ཀྱི་བུ་ཅི་ཙམ་དུ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འཇུག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་འདོར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བདུད་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན། རིན་ཆེན་རིན་ཐང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རིན༷་པོ་ཆེ༷་རིན༷་ཐང༷་གཞལ་དུ་མེ༷ད་པར༷་རྙེད༷་པར་འགྱུར༷་བ་གང༷་དག༷་ཡི༷ན་པ་དེ༷་དག༷་ནི་དུས་ནམ་ཡིན་དུ་མི་རྙེད་པས་དཀོན༷་ལ༷། རྙེད་ཅིང་འཆང་བའི་དུས༷་རྣམ༷ས་རྟག༷་ཏུ༷་དེ་ལ་ཕ་རོལ་བརྣབ་སེམས་ཅན་དགྲ་ལ་སོགས་པས་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་རིན༷་པོ་ཆེའི༷་ཆོས༷་འདི་དག་ཀྱང༷་ཤིན་ཏུ་འབྱུང་བར་དཀོན༷་ལ༷། བསོད་ནམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐལ་བས་ཆུན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རྟག༷་ཏུ༷་འཚེ༷་བའང༷་མང༷་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། བར་ཆད་དེ་ 24-1-46a གང་ལ་འབྱུང་བའི་ཡུལ་བསྟན་པ། བར་ཆད་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཐེག་པར་གསར་དུ་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཐེག༷་པ༷་ལ་གསར༷་དུ༷་ཞུགས༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་བློ༷་ཆུང༷་བ༷་གང༷་ཞིག༷། ཤིན་ཏུ་དཀོན༷་ཞིང་ཟབ་པའི༷་ཆོས་རིན༷་པོ་ཆེ༷་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་དེ་སྔ་མ༷་རྙེད༷་པ༷་སྟེ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་མ་བྱས་པ་དེ༷་ལ༷་བར༷་ཆ༷ད་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་བདུ༷ད་ནི༷་སྤྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་གླགས་རྙེད་པར་མཐོང་ནས་སོ། །གཉིས་པ། དངོས་དང་། དེ་དཔེས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་སྟེ། འོ་ན་ཡུམ་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་དེ་ཙམ་འབྱུང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་རྫོགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ན། རིན་ཆེན་རྙེད་པའི་གང་ཟག་ཉམས་ཆུང་བ་ཁ་ཅིག་ཡུལ་གྱི་རྒྱལ་པོས་བསྲུང་བ་ལྟར། ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བཞུགས་པའི་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་ལ་ཐོག་མར་སྤྱོད་ཅིང་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་དགོངས་ཉམས་མ་རྙེད་པ་དེ༷་དག༷་བར་ཆད་ཀྱི་གཡང་ 24-1-46b ས་ལས་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་ལ༷་བརྩོན་པའམ་སྦྱོར༷་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ད་ལྟའི་དད་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བ
【現代漢語翻譯】 並且還會出現許多其他的解釋。總之，在修持這部甚深佛法時，無論遇到什麼阻礙，都應將其視為魔業。因為阻礙本身就被稱為魔業。正如《虛空藏所問經》中所說：『善男子，一切趨入不善法和捨棄善法的行為，都是魔業。』 二、魔業產生的原因。《珍寶價值》等一頌：如同珍寶，價值連城，難以尋覓。一旦獲得，便難以長久擁有。常有外敵貪婪覬覦，伺機侵擾。同樣，諸佛之母，般若波羅蜜多，殊勝珍寶之法，亦極難值遇。唯有福德圓滿者，方能有幸得聞。然此妙法，常受魔擾，障礙重重。 三、分兩方面說明障礙在何處產生：一、指示產生障礙的處所；二、說明佛陀如何從障礙中守護。首先，『新入大乘』等三句：新入大乘的微弱眾生，對於這極其稀有和深奧的珍寶之法，能夠超越魔境。對於尚未證悟、尚未墮入歧途的修行者，魔會伺機制造障礙，因為魔看到了可乘之機。 其次，分兩方面說明：一、直接說明；二、用比喻說明。首先，『十方諸佛』等一句：如果說最初修行般若法門的人會遇到如此多的魔障，那麼菩薩想要圓滿修持般若波羅蜜多豈不是難上加難？就像一些貧弱之人得到了珍寶，會有國王來守護一樣。十方世界的諸佛世尊，以其無礙的智慧之眼，對於那些初入此道，尚未證悟，尚未超越魔境的修行者，都會努力地從障礙的深淵中 救護出來。然而，佛陀的救護也要取決於修行者前世的福德因緣和今生的信心等助緣。
【English Translation】 And many other explanations will also arise. In short, in the context of upholding this profound Dharma, whatever becomes an obstacle to it should be regarded as the work of Māra (demon). For the obstruction itself is named the work of Māra. As it is also said in the Sutra Requested by Akashagarbha: 'Son of good family, all that enters into non-virtuous Dharma and abandons virtuous Dharma is the work of Māra.' The second is the reason why the work of Māra arises. One verse such as 'Precious Jewel Value': Just as a precious jewel, of immeasurable value, is difficult to find, and when found, it is difficult to keep, and there are always enemies and those with covetous minds who afflict it. Similarly, this supreme Dharma of the Perfection of Wisdom of the Victorious Ones is also very rare to arise, and because it is difficult for those with abundant merit to obtain it, it is always afflicted. Third, in two parts: Showing the place where the obstacle arises; and how the Buddha protects from that obstacle. First, three lines such as 'Newly entered the vehicle': Whichever sentient being with a small mind who has newly entered the vehicle, this precious Dharma, which is very rare and profound, is able to transcend the realm of Māra. For those who have not yet attained it and have not fallen under its influence, Māra will be delighted to create obstacles, seeing an opportunity. Secondly, two parts: Direct statement; and showing it by example. First, one line such as 'Buddhas of the ten directions': If so much Māra's obstacle arises for all those who initially practice the Mother (Prajnaparamita), then it is difficult for a Bodhisattva to complete the meditation on the Perfection of Wisdom. Just as some insignificant people who have found a treasure are protected by the king of the country, all the Buddhas, the Bhagavat, with unobstructed wisdom, residing in the realms of the ten directions, are diligent or striving to completely hold those who initially practice this Dharma and have not attained the experience of transcending the realm of Māra from the abyss of obstacles. However, the Buddha's protection depends on the cause of the person's previous merit and the conditions of present faith, etc.
ྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་གྱུར་པ་ལས་བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། མ་ཞིག་ན་བར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲུང་བར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་དཔེར་ན་མ༷་ཞིག༷་ན༷་བར༷་གྱུར༷་པ་ལ༷་བུ༷་ནི༷་མང༷་དུ་ཡོ༷ད་པ༷་དེ་ཀུན༷་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་ཞིང༷་མ་དེ༷་ལ༷་རིམ༷་གྲོ༷་བྱེ༷ད་པ་དེ༷་བཞིན༷་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཁ༷མས་ཀྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ཀྱང༷་། རང་རང་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ༷་དུ་གྱུར༷་པ་ཤེས༷་རབ༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ལ༷་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས༷་པ༷་ཉིད་དུ་མཛ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། ། 加行所作 བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས་བཤད་པ་ལ། རང་སྲས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་སྲས་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས། 生起菩薩事 དང་པོ་གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་ནས་བྱ་བ་ལ་འགོད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་ 24-1-47a འདིར་ཡང་གང༷་དག༷་འད༷ས་པ་དང༷་ད་ལྟར་གྱི་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་ཞིང་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང༷་ཇི་སྙེད་པ་དང༷་། མ༷་འོངས༷་པའི་དུས༷་ན༷་སངས་རྒྱས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ་དེ༷་དག༷་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཉིད་ལ༷ས་འབྱུང༷་བས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། 行菩薩功德事 གཉིས་པ་ལ་གཞི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཚུལ་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཛད་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ལམ་མཐའ་གཉིས་འགོག་པའི་ཚུལ་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ། 了基輪涅分法之加行 དང་པོ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་མཚན་ཐོབ་པ་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཏེ། འཇིག༷་རྟེན༷་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རང་གི་སྲས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྟོན༷་པ༷་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྐྱེ༷ད་བྱེ༷ད་ཀྱི་ཡུམ༷་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ལག་མཐིལ་ཏུ་བཞག་ 24-1-47b པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེད་དུ་བཀར་ཏེ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་གཞན༷་གྱི༷་སེམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་ནང་དུ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་གཡེང་བ་དང་ཆགས་བཅས་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་མཐའ
【現代漢語翻譯】 要知道，是否能獲得加持，以及獲得加持后是否會受到障礙的影響，情況各不相同。 第二，『若母』等一句偈頌：佛陀護佑的原因在於，例如，『若母（མ་，梵文：mā，梵文羅馬擬音：mā，漢語字面意思：母親），不（ཞིག，梵文：kṣi，梵文羅馬擬音：kṣi，漢語字面意思：不），那（ན，梵文：na，梵文羅馬擬音：na，漢語字面意思：那），變（བར，梵文：var，梵文羅馬擬音：var，漢語字面意思：變），成（གྱུར，梵文：gyur，梵文羅馬擬音：gyur，漢語字面意思：成），為（པ，梵文：pa，梵文羅馬擬音：pa，漢語字面意思：為），子（བུ，梵文：bu，梵文羅馬擬音：bu，漢語字面意思：子），乃（ནི，梵文：ni，梵文羅馬擬音：ni，漢語字面意思：乃），多（མང，梵文：maṃ，梵文羅馬擬音：maṃ，漢語字面意思：多），有（དུ，梵文：du，梵文羅馬擬音：du，漢語字面意思：有），的（ཡོ，梵文：yo，梵文羅馬擬音：yo，漢語字面意思：的），那（ད，梵文：da，梵文羅馬擬音：da，漢語字面意思：那），些（ཀུན，梵文：kun，梵文羅馬擬音：kun，漢語字面意思：些）』，都（ཡི，梵文：yi，梵文羅馬擬音：yi，漢語字面意思：都）感到（མི，梵文：mi，梵文羅馬擬音：mi，漢語字面意思：感到）不安（བདེ，梵文：bde，梵文羅馬擬音：bde，漢語字面意思：不安），並且（ཞིང，梵文：kṣiṃ，梵文羅馬擬音：kṣiṃ，漢語字面意思：並且）對（མ་，梵文：ma，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：對）母親（དེ，梵文：de，梵文羅馬擬音：de，漢語字面意思：母親）進行（ལ，梵文：la，梵文羅馬擬音：la，漢語字面意思：進行）服侍（རིམ，梵文：rim，梵文羅馬擬音：rim，漢語字面意思：服侍），同樣（གྲོ，梵文：gro，梵文羅馬擬音：gro，漢語字面意思：同樣），十方（བྱེ，梵文：bye，梵文羅馬擬音：bye，漢語字面意思：十方）世界的（དེ，梵文：de，梵文羅馬擬音：de，漢語字面意思：世界的）諸佛（བཞིན，梵文：bzhin，梵文羅馬擬音：bzhin，漢語字面意思：諸佛）也（ཕྱོགས，梵文：phyogs，梵文羅馬擬音：phyogs，漢語字面意思：也），將（བཅུའི，梵文：bcu'i，梵文羅馬擬音：bcu'i，漢語字面意思：將）自己（འཇིག，梵文：'jig，梵文羅馬擬音：'jig，漢語字面意思：自己）所（རྟེན，梵文：rten，梵文羅馬擬音：rten，漢語字面意思：所）生的（ཁམས，梵文：khams，梵文羅馬擬音：khams，漢語字面意思：生的）母親（ཀྱི，梵文：kyi，梵文羅馬擬音：kyi，漢語字面意思：母親）——（སངས，梵文：sangs，梵文羅馬擬音：sangs，漢語字面意思：——）殊勝（རྒྱས，梵文：rgyas，梵文羅馬擬音：rgyas，漢語字面意思：殊勝）的（རྣམས，梵文：rnams，梵文羅馬擬音：rnams，漢語字面意思：的）智慧（ཀྱང，梵文：kyang，梵文羅馬擬音：kyang，漢語字面意思：智慧）視為（རང，梵文：rang，梵文羅馬擬音：rang，漢語字面意思：視為）心中（རང，梵文：rang，梵文羅馬擬音：rang，漢語字面意思：心中）所（བསྐྱེད，梵文：bskyed，梵文羅馬擬音：bskyed，漢語字面意思：所）想（པའི，梵文：pa'i，梵文羅馬擬音：pa'i，漢語字面意思：想）。 加行所作 第四，宣說加行的作用，包括產生自子的作用和使自子行持功德的作用兩種。 生起菩薩事 第一，『何者已逝』等兩句：如前所述，如果稱此為勝者的母親，那麼如何成為母親呢？就像世間母親生子，生子后使其從事各種事業一樣， 在這裡，『何者（གང，梵文：gaṃ，梵文羅馬擬音：gaṃ，漢語字面意思：何者）已逝（དག，梵文：dag，梵文羅馬擬音：dag，漢語字面意思：已逝）』，以及現在十方一切剎土中的世間怙主，所有如來應供正遍知，以及未來將要出現的所有佛陀，都是從此般若波羅蜜多中產生的，因此是三世諸佛的母親。 行菩薩功德事 第二，分為使之行持了知基、輪涅之法，使之行持證得一切智果，使之行持斷除二邊之法三種。 了知基輪涅分法之加行 第一，依靠般若波羅蜜多精通世俗諦和勝義諦，以及通過證悟真如而獲得名稱兩種。第一，『世間示現』等一句半偈頌：世間，即通常所說的蘊、界、處等法，這些法的名言、因果、自性如何，般若波羅蜜多會向自己的佛子們『示現（སྟོན，梵文：ston，梵文羅馬擬音：ston，漢語字面意思：示現）』，因為依靠作為諸佛『生母（པ，梵文：pa，梵文羅馬擬音：pa，漢語字面意思：生母）』的般若波羅蜜多，諸佛才能像將新鮮的余甘子放在手掌中一樣照見這些法。 此外，爲了成辦所化眾生的利益，特別指出，無量眾生的心識，包括內攝、外散、有染、無染等各種心識。
【English Translation】 It should be known that whether or not blessings are received, and whether or not obstacles arise after receiving blessings, vary in different situations. Second, the verse 'If a mother' etc.: The reason why the Buddha protects is that, for example, 'If a mother (མ་, Sanskrit: mā, Romanized Sanskrit: mā, literal meaning: mother), not (ཞིག, Sanskrit: kṣi, Romanized Sanskrit: kṣi, literal meaning: not), that (ན, Sanskrit: na, Romanized Sanskrit: na, literal meaning: that), change (བར, Sanskrit: var, Romanized Sanskrit: var, literal meaning: change), become (གྱུར, Sanskrit: gyur, Romanized Sanskrit: gyur, literal meaning: become), as (པ, Sanskrit: pa, Romanized Sanskrit: pa, literal meaning: as), son (བུ, Sanskrit: bu, Romanized Sanskrit: bu, literal meaning: son), is (ནི, Sanskrit: ni, Romanized Sanskrit: ni, literal meaning: is), many (མང, Sanskrit: maṃ, Romanized Sanskrit: maṃ, literal meaning: many), have (དུ, Sanskrit: du, Romanized Sanskrit: du, literal meaning: have), that (ཡོ, Sanskrit: yo, Romanized Sanskrit: yo, literal meaning: that), those (དེ, Sanskrit: de, Romanized Sanskrit: de, literal meaning: those), all (ཀུན, Sanskrit: kun, Romanized Sanskrit: kun, literal meaning: all)', all (ཡི, Sanskrit: yi, Romanized Sanskrit: yi, literal meaning: all) feel (མི, Sanskrit: mi, Romanized Sanskrit: mi, literal meaning: feel) uneasy (བདེ, Sanskrit: bde, Romanized Sanskrit: bde, literal meaning: uneasy), and (ཞིང, Sanskrit: kṣiṃ, Romanized Sanskrit: kṣiṃ, literal meaning: and) to (མ་, Sanskrit: ma, Romanized Sanskrit: ma, literal meaning: to) the mother (དེ, Sanskrit: de, Romanized Sanskrit: de, literal meaning: mother) perform (ལ, Sanskrit: la, Romanized Sanskrit: la, literal meaning: perform) service (རིམ, Sanskrit: rim, Romanized Sanskrit: rim, literal meaning: service), similarly (གྲོ, Sanskrit: gro, Romanized Sanskrit: gro, literal meaning: similarly), the Buddhas (བྱེ, Sanskrit: bye, Romanized Sanskrit: bye, literal meaning: the Buddhas) of (བཞིན, Sanskrit: bzhin, Romanized Sanskrit: bzhin, literal meaning: of) the ten (ཕྱོགས, Sanskrit: phyogs, Romanized Sanskrit: phyogs, literal meaning: the ten) directions (བཅུའི, Sanskrit: bcu'i, Romanized Sanskrit: bcu'i, literal meaning: directions) also (འཇིག, Sanskrit: 'jig, Romanized Sanskrit: 'jig, literal meaning: also) regard (རྟེན, Sanskrit: rten, Romanized Sanskrit: rten, literal meaning: regard) the (ཁམས, Sanskrit: khams, Romanized Sanskrit: khams, literal meaning: the) wisdom (ཀྱི, Sanskrit: kyi, Romanized Sanskrit: kyi, literal meaning: wisdom) that (སངས, Sanskrit: sangs, Romanized Sanskrit: sangs, literal meaning: that) they (རྒྱས, Sanskrit: rgyas, Romanized Sanskrit: rgyas, literal meaning: they) themselves (རྣམས, Sanskrit: rnams, Romanized Sanskrit: rnams, literal meaning: themselves) gave (ཀྱང, Sanskrit: kyang, Romanized Sanskrit: kyang, literal meaning: gave) birth (རང, Sanskrit: rang, Romanized Sanskrit: rang, literal meaning: birth) to (རང, Sanskrit: rang, Romanized Sanskrit: rang, literal meaning: to) as (བསྐྱེད, Sanskrit: bskyed, Romanized Sanskrit: bskyed, literal meaning: as) what (པའི, Sanskrit: pa'i, Romanized Sanskrit: pa'i, literal meaning: what) they (ཐུགས, Sanskrit: thugs, Romanized Sanskrit: thugs, literal meaning: they) think (ཀྱིས, Sanskrit: kyis, Romanized Sanskrit: kyis, literal meaning: think) of. Additional Actions Fourth, explaining the function of the application, including the function of generating one's own offspring and the function of causing one's own offspring to practice virtues. Generating Bodhisattva Activities First, 'Those who have passed away' and other two lines: As mentioned earlier, if this is called the mother of the victors, then how does it become the mother? Just as a mother in the world gives birth to a child, and after giving birth, makes the child engage in various activities, Here, 'Those (གང, Sanskrit: gaṃ, Romanized Sanskrit: gaṃ, literal meaning: Those) who have passed away (དག, Sanskrit: dag, Romanized Sanskrit: dag, literal meaning: who have passed away)', as well as the lords of the world in all the lands of the ten directions now, all the Tathagatas, Arhats, Perfectly Enlightened Ones, and all the Buddhas who will appear in the future, are all born from this Prajnaparamita, therefore it is the mother of all the Buddhas of the three times. Performing Bodhisattva Merits Second, it is divided into three types: causing them to practice knowing the basis, the cycle of existence and nirvana; causing them to practice attaining the fruit of omniscience; and causing them to practice eliminating the two extremes. Application of Knowing the Basis, the Cycle of Existence and Nirvana First, relying on Prajnaparamita to become proficient in conventional truth and ultimate truth, and obtaining a name through realizing suchness. First, 'The world shows' and other one and a half verses: The world, that is, the aggregates, elements, and sources that are commonly referred to, how are the names, causes, effects, and nature of these dharmas? Prajnaparamita will 'show (སྟོན, Sanskrit: ston, Romanized Sanskrit: ston, literal meaning: show)' to its own Buddha sons, because relying on Prajnaparamita, which is the 'mother (པ, Sanskrit: pa, Romanized Sanskrit: pa, literal meaning: mother)' of the Buddhas, the Buddhas can see these dharmas as if placing a fresh emblic myrobalan in the palm of their hand. In addition, in order to accomplish the benefit of those to be tamed, it is specifically pointed out that the minds of countless beings include various minds such as internalizing, externalizing, being attached, and being detached.
་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གོམས་པའི་མཐུས་རང་གི་སྲས་ལ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་དང་། འཇིག༷་རྟེན༷་ཕུང་པོ་ལྔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང་རང༷༷་རྒྱལ༷་གྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དང༷་། རྒྱལ༷་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་དག་ནི་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅི༷ག་པ༷་ཉི༷ད་དེ༷། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས༷་པོ་དང་བྲལ༷་བའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དང་གཞན༷་དུ་ཡོད་པ་མི༷ན་པས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ནི་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པས༷་མཁྱེན༷་ཅིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། མཁས་པ་འཇིག་རྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ 24-1-48a སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མས་བུ་ལ་མིང་འདོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་ཐོབ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས༷་པ༷་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདིར་འཚོ་གཞེས་ཤིང་གན༷ས་སམ༷་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་ཀྱང༷་རུང༷་སྟེ། ཆོས༷་ཉི༷ད་སྐྱོན༷་མེ༷ད་པ་གང་ཞིག་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཀྱི་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་འདི༷་ནི་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གན༷ས་སྟེ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ཡེ་ནས་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་འདི༷་ཡི་ཡིན་ལུགས་མ་ནོར་བར་བློས་རྗེས༷་སུ༷་རྟོགས༷་ཤིང་ནམ་ཞིག་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའམ་རྟོགས་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ་ཞེས༷་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ལ་མཚ༷ན་དུ་གསོལ༷་བར་གྱུར༷་ཏོ། ། 果位遍知事業之加行 གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གང་ལ་གནས་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ 24-1-48b དགའ༷་བ་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་དགའ་བའི་ཚལ༷་ལྟ་བུ་ལ༷་བརྟེན༷་ནས་གནས་པ༷་སྟོབ༷ས་བཅུ༷་དང་ལྡན་པ་རྣམ༷་འདྲེན༷་སངས་རྒྱས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ནི་འདི༷་ལྟ་བུ་ཡི༷ན་ཏེ༷། གང་ཞེ་ན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཚད་མེད་པ་སྡུག༷་བསྔལ༷་སྣ་ཚོགས་དང་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་ལ༷ས་ཡོངས༷་སུ་འདོན༷་ཀྱང༷་། སངས་རྒྱས་དེ༷་དག༷་ལ་ནམ༷་ཡང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་འགྱུར༷་བ༷་ནི་མེ༷ད་དེ་དམ
【現代漢語翻譯】 即使是那些沒有（能力）的人，也會因為習慣般若波羅蜜多的力量，而向自己的兒子展示（般若波羅蜜多），這是世俗的示現。五蘊的真如，阿羅漢的真如，獨覺的真如，以及菩薩的真如，因為沒有各自獨立的實體，所以是唯一的。所有這些都因為遠離實有，所以不是彼此分離的，因此稱為『真如』。像這樣的所有圓滿菩提之法的實相，即真如，是如來所知，並且如實證悟的。因此，通過這兩句半的偈頌，依賴於般若波羅蜜多，簡而言之，所有二諦的法理都被佛陀所見。 第二，『智者世間』等一頌：就像世間母親給孩子取名一樣，依賴於佛母（般若波羅蜜多），而獲得『如來』之名。智者（佛陀）們無論是在世間安住，還是入滅，那無垢的法性，即被稱為諸法空性的法性，是永不改變，無人能擾亂的，像虛空一樣存在。菩薩們對這本然安住的真如，以不錯誤的智慧進行隨後的證悟，當證悟達到究竟時，因為如實地趨入或證悟了真如，所以佛陀們被稱為『如來』。 果位遍知事業之加行 第二，將果位遍知與（般若波羅蜜多）結合的方式：依賴般若波羅蜜多而成就二利，特別是為利他而說法的方式。第一，『智慧彼岸』等一頌：安住于般若波羅蜜多，因為生起無漏的無量喜悅，就像安住在天界的喜悅園林一樣。具有十力，引導者佛陀們的行境就是如此。這是什麼呢？即使將無量眾生從各種痛苦和三惡道中完全解脫出來，佛陀們也永遠不會有『眾生』的覺知，因為他們證悟了諸法的自性是空性。
【English Translation】 Even those who lack (the ability) will, through the power of habituating Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), show (Prajnaparamita) to their sons. This is the conventional manifestation. The Suchness of the five skandhas (aggregates), the Suchness of the Arhat (Foe Destroyer), the Suchness of the Pratyekabuddha (Solitary Realizer), and the Suchness of the Bodhisattva (Enlightenment Being) are one because they do not have separate entities. All of these are called 'Suchness' because they are devoid of reality and are not separate from each other. The reality of all such completely pure dharmas (phenomena), that is, Suchness, is known by the Tathagata (Thus Gone One), and realized as it is. Thus, through these two and a half verses, relying on the Prajnaparamita, in short, all the doctrines of the two truths are seen by the Buddha. Second, 'Wise beings, the world' etc., one verse: Just as a mother in the world gives a name to her child, relying on the Mother of the Buddhas (Prajnaparamita), the name 'Tathagata' is obtained. Whether the wise ones (Buddhas) dwell in this world or pass into Nirvana (Beyond Sorrow), that immaculate Dharmata (Nature of Reality), which is called the emptiness of all dharmas, is unchanging, cannot be disturbed by anyone, and exists like the sky. Bodhisattvas, with unerring wisdom, subsequently realize this naturally abiding Suchness, and when realization reaches its culmination, because they have truly gone to or realized Suchness, the Buddhas are called 'Tathagata'. The activity of the resultant omniscient application Second, the way to combine the resultant omniscient with (Prajnaparamita): Achieving the two benefits by relying on Prajnaparamita, and especially the way of teaching the Dharma for the benefit of others. First, 'Wisdom beyond' etc., one verse: Abiding in Prajnaparamita, because limitless joy free from defilements arises, like abiding in the pleasure garden of the gods. The realm of activity of the Buddhas, who have the ten powers and are leaders, is like this. What is it? Even though countless sentient beings are completely liberated from various sufferings and the three lower realms, the Buddhas never have the awareness of 'sentient beings', because they have realized that the nature of phenomena is emptiness.
ིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་མཛད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་མིན་ཚར་གཅོད་པ་དང་། ལམ་ཡང་དག་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་སེང་གེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང༷་གེ༷་ནི་གངས་ཀྱི་རི༷་སུལ༷་ལ་བརྟེན༷་ནས༷་གཞན་སུ་ལའང་འཇིག༷ས་པ་མེ༷ད་པར༷་གནས་ཏེ་རི༷་དྭགས༷་ཕྲ༷་མོ༷་མང༷་པོ་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་ང་རོའི་སྒྲ༷་སྒྲོགས༷་པ་ལྟར༷། མི༷་ཡི༷་སེང༷་གེ༷་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྟེན༷་ནས༷། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་མུ༷་སྟེག༷ས་ཅ༷ན་མང༷་པོ་དག་སྐྲག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང༷་སྒྲོགས༷་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ 24-1-49a དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་ནམ༷་མཁར༷་གན༷ས་པ༷་ཉི༷་མའི༷་འོ༷ད་ཟེར༷་གྱིས་ནི༷་ས༷་འདི༷་ལ་རླན་བག་ཡོད་པ་རྣམས་སྐེམ༷་པར༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གཟུགས༷་རྣམས་ཀྱང༷་རབ༷་ཏུ༷་སྟོན༷་པ་ཡིན་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཆོས༷་ཀྱི་རྒྱལ༷་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱིས་སྲི༷ད་པར་སྲེད་པའི༷་ཆུ༷་ཀླུང༷་སྐེམ༷ས་ཤིང༷་ཤེས་བྱའི་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱང༷་ཡང་དག་པར་ར༷བ་ཏུ༷་སྟོན༷་པར་མཛད་དོ། ། 離二邊之道加行 གསུམ་པ་ལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། བྱེད་ལས་གཉིས། དང་པོ་ལ་དོན་དང་དཔེ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཟུགས༷་རྣམ༷ས་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་མེད་པའམ་མི༷་མཐོང༷་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར༷་བ༷་དག༷་ཀྱང༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་འདུ༷་ཤེས༷་མཐོང༷་བ༷་མེ༷ད་ལ༷་སེམ༷ས་པ༷་མི༷་མཐོང༷་ཞིང༷་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང༷་ལ༷་རྣམ༷་པར༷་ཤེས༷་པ་དང༷་སེམ༷ས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡི༷ད་ཅེས་བྱ་བའི་གཞི་ཅི་ཡང་མཐོང༷་བ་མེ༷ད་པ༷་སྟེ། འདི་ལ་འདས་པ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་མ་འོངས་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ད་ལྟ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའམ་མིང་གི་ 24-1-49b རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་འབྲེལ་བ་གཞན་ནས་བཤད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལྟར་སེམས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། ཡིད་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྔས་མཚོན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཅི་དང་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་མཐོང་བ་འདི༷་ནི༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣལ་མ་མཐོང༷་བ་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས༷་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་ཏེ་མིག་སྐྱོན་མེད་པས་རབ་རིབ་མ་མཐོང་བ་ནི་རབ་རིབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་
【現代漢語翻譯】 由於無緣大悲恒常遍佈，以及任運成就的利生事業，佛陀才示現了教法等。 第二部分包括：斷除非道和展示正道兩種方式。首先，以獅子為例，有一頌： 例如，獸中之王獅子，依靠雪山的庇廕，無懼於任何其他生物，安住於此，使眾多弱小動物感到恐懼，併發出吼叫之聲。同樣，人中之獅佛陀，依靠般若波羅蜜多甚深空性的道理，使執著于自我的外道感到恐懼，並在世間宣揚聖法的聲音。 第二，以天空為例，有一頌： 例如，在天空中，太陽的光芒能夠曬乾大地上的濕氣，並清晰地顯現萬物。同樣，法王，如法日般的佛陀世尊，依靠如虛空般的般若波羅蜜多，能夠使對輪迴的貪戀之水乾涸，並清晰地展示一切所知之法。 遠離二邊之道的加行 第三部分包括：道的體性和作用。首先是道的體性，分為意義和比喻兩部分。首先是意義部分：不見諸色等，有一頌： 由於諸色沒有自性，因此是無所緣或不可見的。同樣，受也是不可見的，想是不可見的，行是不可見的。在安住于真如的境界中，無論是識、心還是意，其基礎都不可見。從過去心、未來識和現在意的角度，或者從名稱的角度來描述，這在其他經論中有解釋。耶喜扎巴（梵文：Jñānapāda）則按照通常的說法，將心解釋為阿賴耶識，意解釋為染污意，識解釋為六入識。因此，以五蘊為代表，一切法都是無所緣的，沒有任何事物的自性可見。這才是見到諸法真實自性的方式，如來是這樣開示的，就像沒有眼疾的人不會看到眩翳一樣，這是見到了眩翳的自性。
【English Translation】 Because of the constant and pervasive great compassion that is free from conditions, and the spontaneously accomplished activities for the benefit of beings, the Buddha manifested the teachings and so on. The second part includes: two ways of cutting off the wrong path and showing the right path. First, taking the lion as an example, there is one verse: For example, the lion, the king of beasts, relying on the shelter of the snow mountain, dwells without fear of any other creatures, causing many small animals to be afraid, and uttering a roaring sound. Similarly, the Buddha, the lion among men, relying on the profound emptiness of the Prajñāpāramitā, causes the Tirthikas who cling to the self to be afraid, and proclaims the sound of the holy Dharma in the world. Second, taking the sky as an example, there is one verse: For example, in the sky, the sun's rays can dry up the moisture on the earth and clearly reveal all things. Similarly, the Dharma King, the Buddha Bhagavan like the sun of Dharma, relying on the Prajñāpāramitā which is like the expanse of the sky, can dry up the stream of thirst for existence, and clearly reveal all knowable dharmas. The preliminary practices for the path of non-duality The third part includes: the nature and function of the path. First is the nature of the path, divided into meaning and metaphor. First is the meaning part: not seeing forms, etc., there is one verse: Since forms have no self-nature, they are without object or invisible. Similarly, feeling is also invisible, perception is invisible, formation is invisible. In the state of being in samadhi in suchness, whether it is consciousness, mind, or the basis of what is called 'yi' (mind), nothing is visible. From the perspective of past mind, future consciousness, and present attention, or from the perspective of names, this is explained in other sutras and treatises. Jñānapāda explained that mind is the alaya-vijñāna, yi is the klesha-manas, and consciousness is the six entering consciousnesses, according to the usual explanation. Therefore, represented by the five skandhas, all dharmas are without object, and the self-nature of nothing is visible. This is the way to see the true nature of all dharmas, as the Tathāgata taught, just as a person without eye disease does not see the shimmer, this is seeing the nature of the shimmer.
ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་དེའི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་བདག་གིས་ནམ༷་མཁའ༷་མཐོང༷་ངོ་ཞེས༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་ཚིག༷་ཏུ༷་རབ༷་ཏུ་བརྗོ༷ད་པ༷་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ནམ༷་མཁའ༷་ཇི༷་ལྟར༷་མཐོང༷་ཞེས་སྨྲ་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་མཐོང་བར་བྱ་བའི་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་གི་གཟུགས་མིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་ན་དེ་སྐད་བསམ་ཞིང་བརྗོད་པའི་དོན༷་འདི༷་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ར༷ང་གིས་བརྟག༷་པར༷་གྱིས༷་དང་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཙམ་ལ་ནམ་མཁའ་ 24-1-50a མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང༷་བ་ཞེས་པ༷་ཡང༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ནས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མི་དམིགས་པའམ་མ་མཐོང་བ་ལ་ཆོས་མཐོང་བའོ་ཞེས་དེ༷་བཞི༷ན་གཤེ༷གས་པ༷ས་བསྟན༷་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་གང་མཐོང༷་བ༷་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཡུལ་གང་མཐོང་བ་ལ་ཐ་སྙད་བྱེད་ན་མཐའ་གང་དུའང་མ་དམིགས་ལ་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་གྱི་ཡང་དག་པར་ན་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་མཐའ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོ༷ང་བ༷་ལ་དཔེ༷་གཞན༷་གྱིས༷་ནི༷་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བསྙད༷་པར༷་ནུ༷ས་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་གཞལ་བ་དང་བགྲང་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལམ་དེའི་བྱེད་ལས་ལ། ལམ་འབྲས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་དང་། ལམ་གོལ་བ་ལས་ཐག་བསྲིང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློན་པོའི་དཔེས་མཛད་པ་ཀུན་བྱེད་པ་དང་། རྒྱལ་ 24-1-50b པོའི་དཔེས་ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་གིས་དེ་ལྟར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང༷་གིས༷་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ༷་ལྟར༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་མཐོང༷་བ༷་དེ༷་ཡིས༷་ཆོས༷་ཐམས་ཅད་ཀུན༷་མཐོང༷་བ༷་ཡིན་ཏེ་དེ་ལས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱལ༷་པོ༷་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་པར་བཏང༷་སྙོམས༷་སུ་འདུག༷་ཅིང༷་བློན༷་པོ༷་མཆོག་གིས་རྒྱལ་པོའི་ལས་སུ་བྱ་བ་ཀུན༷་བྱེ༷ད་པ་ལྟ༷ར། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་མཛ༷ད་པ་དང༷་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེ༷ད་དེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས་ནའོ།
【現代漢語翻譯】 如是。
第二，『如虛空』等一頌，若問未見之見如何比喻？世間眾生皆作是念，如是言說：『我見虛空』，然虛空如何可見？以虛空無可見之形狀與顏色，不為眼識之境，則如是思念與言說，其義為何？當自審之，則能知僅未見有形之法，即名之為見虛空。如是，見諸法之真如，亦以智慧之眼了知諸法皆無自性，于任何體性皆不可得，或不可見，此乃如來所開示之見法。世間所謂之見，乃以能見者見所見之物而立名，然此見乃不緣任何邊，亦不見任何戲論之相。此僅以見虛空為例略作開示，然真實而言，乃是超越有無、是非等一切邊際之法界，各別自證之智慧所見，此見無法以他物作比，以其不可思議，故非譬喻與理證等所能衡量與計數，乃已徹底超越之故。
第二，彼道之作用，有總攝道果之功德，及遠離歧途之方法二者。初者，以大臣為例，能成辦一切事業；以國王為例，能總攝一切功德。初者，『何者如是』等一頌，菩薩以智慧之眼見無任何所緣之相，如是見者，即能見一切法，由此獲得大利益。譬如國王無為而治，端居不動，而由賢臣總攝一切國王應為之事。如是，諸佛之事業，以及聲聞等之功德法，所有一切，皆依般若波羅蜜多之無分別而成就。若具證悟無我之智慧，則一切解脫之道皆易於成就，否則無有成就之法。
【English Translation】 Thus it is.
Secondly, 'Like the sky' etc., is one verse. If asked what is the analogy for seeing the unseen? In the world, beings think and speak thus: 'I see the sky.' However, how can the sky be seen? Since the sky has no shape or color to be seen, and is not an object of eye consciousness, what is the meaning of such thoughts and words? Examine it yourself, and you will understand that merely not seeing any form is termed 'seeing the sky.' Similarly, seeing the suchness of all phenomena means that with the eye of wisdom, one knows that all phenomena are without inherent existence, and nothing is found or seen in any essence. This is what the Thus-Gone One taught as seeing the Dharma. What is seen in the world is named by what is seen by the seer, but this seeing does not focus on any extreme, nor does it see any elaboration. This is only a partial example of seeing the sky, but in reality, it is the realm of Dharma that transcends all extremes such as existence and non-existence, right and wrong, seen by the wisdom of individual self-awareness. There is no other example for this seeing, because it is inconceivable, and therefore cannot be measured or counted by examples and logic, etc., because it is completely beyond them.
Secondly, the function of that path includes both the collection of all the qualities of the path's fruit and the method of distancing oneself from stray paths. The first is exemplified by a minister who accomplishes all tasks, and the second is exemplified by a king who collects all virtues. First, 'Whoever is like that' etc., is one verse. Whichever Bodhisattva sees with the eye of wisdom without seeing any aspect of an object, by seeing in this way, sees all phenomena, and from this great benefit is obtained. For example, the king remains effortlessly in equanimity, while the excellent minister performs all the duties of the king. Similarly, all the deeds of the Buddhas and the qualities of the Hearers are accomplished by relying on the non-conceptual perfection of wisdom. If one possesses the wisdom that realizes selflessness, then all paths to liberation are easily accomplished, otherwise there is no way to accomplish them.
།གཉིས་པ། རྒྱལ་པོ་གྲོང་དུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ༷་པོ༷་ཆེན་པོ་ནི་གྲོང༷་ཁྱེར་དག་ཏུ༷་མི༷་འགྲོ༷་ཞིང་ཡུལ༷་འཁོར༷་ཆེན་པོ་གཞན་རྣམས་སུའང་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷་རང༷་གི༷་ཡུལ༷་ཕོ་བྲང་དེ་ན་གནས་བཞིན་དུ་འདུག་ནས༷་དཔྱ་ཁྲལ་ལ་སོགས་པའི་འདུ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཚུར་སྡུད༷་པ༷་ལྟར༷་དུ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས༷་ཉི༷ད་ཟབ་མོ་རྟོགས་པ་ནི་ 24-1-51a མི་གཡོ་ཞིང་གནས་གཞན་གང༷་དུ༷འང༷་མི༷་འགྲོ༷་ལ༷། གང་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་དེར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་སངས༷་རྒྱས༷་པའི་ས༷་ཡི༷་ཡོན༷་ཏན༷་གང༷་ཡི༷ན་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་སྡུད༷་པ་ནི་བྱ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། གང་ལ་བདེ་གཤེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ལ༷་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་དང་དེའི་སྲས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ལ་དད་པ་དང་འདོད་པའི་ད༷ད་པ་མི་ལྡོག་པའི་བརྟན༷་པ་ཡོ༷ད་ཅིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ༷་བས༷མ་པས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྦྱོར༷་བས་ནན་ཏན་བྱེད་པ༷་དེ་ལ་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཚང་བས་ན་དེ་དག་ལམ་གོལ་བ་ཉན༷་ཐོས༷་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་པར་བྱས༷་ནས༷་སྲིད་ཞིའི་སྒྲིབ་པས་ཟིལ༷་གྱིས༷་མི༷་ནོན༷་པ་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ་པ་མྱུར༷་དུ༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་དད་པ་ནི་ཐོག་མའི་འཇུག་སྒོ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པས་ཐབས་ཤེས་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ 24-1-51b དང་མ་ལྡན་ན་ལམ་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་དགོངས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་ཕྱིན་ཆད་དད་པ་མི་འཕྲོག་པ་ཐོབ་ནས་ལམ་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་དེ་རྒྱས་བཤད་ལ། ཆུར་བྱིང་བ། བུམ་པ་གསར་པ། གྲུ་འཛུགས་པ། རྒས་པའི་དཔེས་བསྟན་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་དཔེ་དོན་གཉིས་རེས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱ༷་མཚོར༷་འཇུག༷་པའི༷་མི་དག་གི་གྲུ༷་ནི༷་ཆག༷་སྟེ་ཞིག་པར་གྱུར༷་ལ༷། དེར་མི༷་གང༷་ཞིག་རོ༷འམ༷་རྩྭའ༷མ༷་ཤིང༷་ནི༷་མི༷་འཛིན༷་པ༷་རང་གར་ལུས་པ་དེ་དག་ཆུ༷་ཡི་དབུས༷་སུ་འཇིག༷་པ༷་སྟེ་འཆི་བར་འགྱུར༷་བས༷་རྒྱ་མཚོའི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་ལ། གང༷་ཞིག་ཤིང་ལ་སོགས་པ་འཛིན༷་པ༷་དེ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱ༷་མཚོའི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ད༷ད་པ་དང་ལྡན༷་ལ་སྤྲོ་བའི་དང༷་བ༷་ཐོབ༷་པ༷་གང༷་ཞིག༷་ནི༷། རྫོགས་བྱང་དེའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ
【現代漢語翻譯】 第二，『國王于城中』等一頌：正如偉大的國王不住在城鎮中，也不去其他大的地方，只是安住在自己的王宮裡，就能像收取賦稅一樣，將一切聚集起來。同樣，菩薩證悟自性深奧之法，也不會動搖，不會去其他地方。誰證悟了它，自性的力量就會聚集諸佛之地的所有功德，這是非常稀有的。 第二部分有教和釋。第一，『於何如來』等一頌：對於如來及其子菩薩，具有不退轉的堅定信仰和渴望，並且以思維和實踐來認真對待成為菩薩和佛陀的道路——殊勝的般若波羅蜜多（智慧到彼岸，梵文：Prajñāpāramitā，智慧的完成），那麼，由於他們具備方便和智慧兩種方法，他們將遠遠超越聲聞（梵文：Śrāvaka，聽聞佛陀教誨者）和獨覺（梵文：Pratyekabuddha，獨自覺悟者）的境界，迅速獲得不被有寂二邊的障礙所征服的殊勝菩提（覺悟，梵文：Bodhi）。因此，對殊勝乘的信仰是最初的入口，通過智慧獲得信仰，從而使果實不退轉。這裡主要講的是方便和智慧這兩種方法。對於初學者來說，即使有信仰，如果缺乏般若波羅蜜多，也可能會從道路上退轉。一旦理解了般若波羅蜜多的深奧含義，獲得了不可動搖的信仰，就不會再從道路上退轉了。 第二，詳細解釋其含義。以沉入水中、新瓶、造船、衰老四個比喻來分別說明，每個比喻都包含比喻和意義兩方面。第一，『譬如海中』等三頌：譬如，進入大海的人，如果船壞了，那些不抓住殘骸、草或樹木而任其漂流的人，就會在水中死亡，無法到達海岸。而那些抓住樹木等物的人，就能依靠它們到達大海的彼岸。同樣，那些具有追求圓滿菩提的信仰，並獲得了歡喜之物的人，如果……
【English Translation】 Second, 'The king in the city' etc., one verse: Just as the great king does not dwell in towns, nor does he go to other large places, but stays in his own palace, he can gather everything like collecting taxes. Similarly, when a Bodhisattva realizes the profound Dharma of the nature of the lineage, he does not waver and does not go to other places. Whoever realizes it, the power of the nature will gather all the merits of the Buddha-lands, which is very rare. The second part has teaching and explanation. First, 'To whom the Tathagata' etc., one verse: For the Tathagata and his son Bodhisattvas, having unwavering and firm faith and desire, and earnestly treating the path to becoming a Bodhisattva and a Buddha with thought and practice - the supreme Prajñāpāramitā (perfection of wisdom), then, because they have both skillful means and wisdom, they will far surpass the realms of Śrāvakas (hearers) and Pratyekabuddhas (solitary realizers), and quickly attain the supreme Bodhi (enlightenment) that is not conquered by the obscurations of samsara and nirvana. Therefore, faith in the supreme vehicle is the initial entry, and obtaining faith through wisdom makes the fruit not regress. Here, the main point is the two methods of skillful means and wisdom. For beginners, even if they have faith, if they lack Prajñāpāramitā, they may regress from the path. Once they understand the profound meaning of Prajñāpāramitā and obtain unwavering faith, they will not regress from the path. Second, explain the meaning in detail. The four metaphors of sinking in water, a new bottle, building a boat, and aging are used to illustrate, each metaphor containing both the metaphor and the meaning. First, 'For example, in the sea' etc., three verses: For example, people entering the sea, if the boat is broken, those who do not grab debris, grass, or trees and let them drift will die in the water and will not be able to reach the shore. Those who grab trees, etc., can rely on them to reach the other shore of the sea. Similarly, those who have faith in pursuing perfect Bodhi and have obtained the object of joy, if...
་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ༷་ལ་དང་བས་རྗེས༷་སུ༷་མི༷་འཇུག༷་པ་ནི་འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པ་མིན༷་ནོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ༷་བ་དང་རྒ༷་བ་དང་འཆི༷་ 24-1-52a བ་དང་མྱ༷་ངན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྦ༷་བས༷་འཁྲུགས༷་པ༷་ཡི༷་འཁོར༷་བའི༷་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཆེན་པོ་དེར༷་ནི༷་རྟག༷་ཏུ༷་འཁོར༷་བར་གྱུར༷་པ༷་གང༷་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར༷་གྱུར་ན༷། དངོས༷་པོའི༷་རང༷་བཞིན༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་མཁས༷་ཤིང༷་དོན༷་དམ༷་པ་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ༷་དག༷་གི་རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་ཀྱི༷་ཡོན༷་ཏན༷་དེ་དག་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར་ན༷་མཆོག༷་ཏུ༷་རྨད༷་དུ་བྱུང༷་བའི་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་མྱུར༷་དུ་རེག༷་སྟེ་དཔེར་ན་མི་གང་དག་ཤིང་སོགས་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དཔེར་ན་ལ་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ།དཔེར༷་ན༷་མི་ལ༷་ལ༷ས་རྫ༷་སོ༷་མ༷་བཏང༷་བར་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན༷། བུམ་པ་དེ་སྲ་བའི་ཆ་ཉ༷མས་ཆུང༷་བའི་ཕྱིར༷་ན༷་མྱུར༷་དུ༷་འཇིག༷་པར༷་རིག༷ས་པར༷་བྱ༷འོ། །སོ༷་བཏང༷་བའི་བུམ༷་པར༷་ཆུ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱས་ན་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ༷་དུ་བུམ༷་པ་དེ་འཇིག༷་པར་དོགས་པ༷་ཡི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་བདེ༷་བར༷་སླར་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་རྫོགས་པའི་བྱང་ 24-1-52b ཆུབ་ལ་དང་འདོད་ཀྱི་ད༷ད་པ༷་མང༷་བའམ་ཆེན་པོར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་རྣམ༷་པར༷་ཉ༷མས་ན༷་མྱུར༷་དུ༷་མ༷་རུང༷ས་པ་སྟེ་ལམ་དམན་པ་སོགས་སུ་ལྟུང་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར༷་རོ། །ད༷ད་པ༷ས་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ་དད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ཉིད་ཀྱིས༷་ནི༷་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ༷་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན༷་ཉན་རང་གི་ས༷་གཉི༷ས་ལས་ཤིན༷་ཏུ༷་འདས༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་རོ། །གསུམ་པ། དཔེར་ན་བཅོས་ལེགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱུ་དང་ཆགས་ཚད་ཟག་ལྷན་སོགས་བཟོ་བཅོས༷་ལེགས༷་པར་མ༷་བྱས༷་པའི་གྲུ༷་དེ་ནི༷་རྒྱ༷་མཚོའི༷་ནང༷་དུ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་ཤིང༷་ཚོང༷་པ༷་རུ་བཅས༷་ཏེ༷་འཇིག་པའམ་ཆུད་ཟ་བར༷་འགྱུར༷་ལ། གྲུ༷་དེ༷་ལེགས༷་པར༷་བརྟག་ནས་བཅོས༷་ལེགས༷་པོ་བྱས༷་པ་དང༷་ལྡན༷་པར་གྱུར༷་ན༷། གྲུ་དེ་ནི་མི༷་འཇིག༷་མི་ཉམས་པར་ཚོང་པ་ནོར༷་དང༷་བཅས༷་པར༷་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམས་ཀྱི་ངོགས༷་སུ༷་ཕྱིན༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་ད༷ད་པ༷ས
【現代漢語翻譯】 若對般若波羅蜜多（梵文，Prajñāpāramitā，智慧到彼岸）生起信心，卻不依之而行，則無法證得如來（梵文，Tathāgata）的菩提（梵文，Bodhi，覺悟）。 如此，對於生、老、死以及各種痛苦的波濤洶涌、動盪不安的輪迴（梵文，Saṃsāra）大海，若能以通達其自性本空的般若波羅蜜多殊勝智慧完全掌握，並精通事物不顛倒的實相，便能成為殊勝的導師。 如是，若能以無所緣的智慧完全掌握彼等希求圓滿菩提的信心等方便功德，便能迅速證得極其稀有殊勝的如來菩提，譬如有人依靠舟船等渡過大海一般。 第二，譬如有人…等二頌：譬如有人，若不先去除泥土等雜質便用水和泥，則因瓶坯脆弱之故，極易破裂。 若先去除泥土等雜質再用水和泥制瓶，則于運送途中，雖有瓶子可能破裂的擔憂，卻能安然無恙地返回自家，亦如是， 若有菩薩（梵文，Bodhisattva）對圓滿菩提生起極大信心和希求，卻不依般若波羅蜜多之法，則會迅速墮入歧途，如落入下劣道等，從而偏離大乘（梵文，Mahāyāna）道。 若以信心之智慧，即具信之般若波羅蜜多完全掌握其相續，則能遠遠超越聲聞（梵文，Śrāvaka）和獨覺（梵文，Pratyekabuddha）二地，證得殊勝菩提。 第三，譬如善巧…等二頌：譬如未經善巧修繕的船隻，若載著貨物和商人航行於大海之中，則有沉沒或損毀的危險。 若能仔細檢查並善巧修繕船隻，則此船便不會沉沒或損毀，商人和貨物也能安然抵達大海的彼岸，亦如是，若有菩薩以信心…
【English Translation】 If one develops faith in the Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) but does not follow it, one will not attain the Bodhi (Enlightenment) of the Tathāgata (Thus-Gone One). Thus, for the tumultuous and turbulent ocean of Saṃsāra (Cyclic Existence) with its birth, old age, death, and various sufferings, if one can completely grasp it with the superior wisdom of Prajñāpāramitā that understands its self-nature as empty, and be skilled in the undeluded reality of things, then one can become a superior guide. If one completely grasps with non-referential wisdom those qualities of method such as faith that seek perfect Bodhi, then one can quickly attain the extremely rare and superior Bodhi of the Tathāgata, just as someone crosses the ocean by relying on boats and the like. Second, for example, someone... etc., two verses: For example, if someone does not remove impurities such as soil before mixing water and mud, then because the clay is fragile, it is very likely to break. If one first removes impurities such as soil and then mixes water and mud to make a pot, then although there may be concerns about the pot breaking during transport, one can safely return home, just like that, If a Bodhisattva (Enlightenment Being) develops great faith and desire for perfect Bodhi but does not rely on the method of Prajñāpāramitā, then they will quickly fall into wrong paths, such as inferior paths, and deviate from the Mahāyāna (Great Vehicle) path. If the wisdom of faith, that is, the Prajñāpāramitā with faith, completely grasps their continuum, then they will far surpass the two grounds of Śrāvakas (Hearers) and Pratyekabuddhas (Solitary Realizers) and attain superior Bodhi. Third, for example, skillful repairs... etc., two verses: For example, if a ship that has not been skillfully repaired carries goods and merchants in the ocean, there is a danger of sinking or being destroyed. If one carefully inspects and skillfully repairs the ship, then this ship will not sink or be destroyed, and the merchants and goods will safely reach the shore of the ocean, just like that, if a Bodhisattva with faith...
་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ་བསྒོས༷་ཀྱང༷་། ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་པ་མེ༷ད་ན༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་ཆོས་ལ༷ས་ནི༷་མྱུར༷་དུ་ཉ༷མས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དད་ལྡན་དེ༷་ཉི༷ད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་ 24-1-53a རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་དང་ལྡན༷་ན༷་ལམ་དམན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ༷་སྨས༷་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་མ༷་ཉ༷མས་པར་རྒྱལ༷་བའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །བཞི་པ། ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་ལོ༷་བརྒྱ༷་ཉི༷་ཤུ༷་ལོན༷་ཏེ༷་ཚེ་ཚད་མཐར་ཐུག་པས་རྒས༷་ཤིང༷་སྡུག༷་བསྔ༷ལ་བར་གྱུར་པའི་མི༷་དེ་སྟན་ལས་ལངས༷་པར་བྱས་ཀྱང༷་བད༷ག་ཉི༷ད་ཀྱི་ནུས་པས་གནས་གཞན་དུ་འགྲོ༷་བར༷་ནུས༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷་དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་དེ༷་ནི༷་གཡས༷་གཡོན༷་གཉི༷ས་ནས༷་མི༷་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིས༷་རྟེན༷་པར་བྱས༷་ན༷་ལམ་དུ་འགྱེལ༷་བའི༷་འཇིགས༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་གང་འདོད་པའི་གནས་སུ་བདེ༷་བླག༷་ཏུ་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེ༷ས་རབ༷་སྟོབ༷ས་ཆུང༷་བ༷་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ལམ་ལ་རབ༷་ཏུ༷་ཞུགས༷་པར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པའི་བར༷་དུ༷་རབ་ཏུ་ཉ༷མས་པར༷་འགྱུར༷་ལ། གང་ཟག་དེ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་རྒྱུད་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་དང༷་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཆོག༷་གིས༷་ཡོངས༷་སུ་ཟིན༷་པར་གྱུར༷་ན། ལམ་ལས་མི༷་ཉ༷མས་པར་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། ། 說緣善知識 ལྔ་པ་རྐྱེན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ལ། བརྟེན་བྱ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ། རྟེན་པ་པོ་སློབ་མ་བཤད་པ་གཉིས། 說所依善知識 དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་ 24-1-53b གཉེན་ལ་བརྟེན་དགོས་ཚུལ་དང་། བཤེས་གཉེན་དེས་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་བརྟེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཀྱི༷་སར༷་གན༷ས་པ་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་གང༷་ཞིག །གཞན་དོན་དང་རྫོགས་བྱང་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པའི་ལྷག༷་པའི༷་བས༷མ་པས༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས༷་པ༷་ཡི་སློབ༷་མ༷་བཟང༷་པོ༷་བླ༷་མ༷་ལ་གུས༷་པ་དང་ལྡན༷་པ་དེ༷་དག༷་གིས༷། ལྟ་སྤྱོད་བཟང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་དགོངས་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པའི་བླ༷་མ༷་མཁས༷་པ༷་རྣམ༷ས་ལ༷་རྟག༷་ཏུ༷་བསྟེན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ་ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལས་དང་པོ་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་དག་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ནན་ཏན་གྱིས་བསྟེན་པར་གདམས་པ་དེ་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ཞེ༷་ན༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ
【現代漢語翻譯】 即使將所有傳承都傳授給你，如果沒有依賴智慧波羅蜜多，那麼很快就會從無上菩提之法中退失。如果具有信心的那個人，擁有殊勝的智慧波羅蜜多，就不會被低劣的道所玷污，不會從殊勝的道中退失，將會證得勝利的菩提。 第四個例子，如一百二十歲等兩句偈頌：例如，一個活到一百二十歲，壽命達到極限而衰老痛苦的人，即使被扶起來，也無法依靠自己的力量去其他地方，因為他已經衰老。如果這個人被左右兩個強壯的人支撐著，就不會有跌倒的危險，可以輕鬆地去任何想去的地方。同樣，如果一個菩薩的智慧力量不足，即使進入了無上菩提之道，在未獲得果位之前也會退失。如果這個人以信心等方便和證悟無我的殊勝智慧完全掌握，就不會從道中退失，將會證得如來的菩提。 說緣善知識 第五，依止善知識的緣起。分為所依止的善知識和能依止的弟子兩種。 說所依善知識 第一部分包括依止具足功德的善知識的方式，以及善知識開示教言的方式。第一部分又分為正文和必須如此依止的原因兩部分。正文部分，如菩薩等一句偈頌：如此，處於最初事業階段的菩薩，即那些特別以利他和圓滿菩提為目標，以希求成佛的無上菩提之道和果位為目的而進入佛道的善良弟子，應該以恭敬心，恒常依止那些具有良好見行，能夠開示大乘宗旨的賢善上師。 第二，為什麼呢？等一句偈頌：為什麼要勸告那些進入大乘的初學者精勤依止殊勝的善知識呢？因為大乘之道和果位甚深而難以衡量，如果沒有善知識的引導，就無法通達。
【English Translation】 Even if all the transmissions are bestowed upon you, without relying on the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), one will quickly fall away from the Dharma of Supreme Enlightenment. If that faithful person possesses the excellent Prajnaparamita, he will not be defiled by inferior paths, will not fall away from the supreme path, and will attain the victorious Bodhi. The fourth example, such as 'one hundred and twenty years' and other two verses: For example, a person who lives to one hundred and twenty years, reaching the limit of his lifespan and becoming old and suffering, even if helped to stand up, cannot go to another place by his own power, because he is old and decrepit. If this person is supported by two strong people on the left and right, there will be no danger of falling, and he can easily go to any place he desires. Similarly, if a Bodhisattva's power of wisdom is weak, even if he enters the path of Supreme Enlightenment, he will fall away before obtaining the fruit. If that person is completely grasped by faith and other methods, and by the excellent wisdom of realizing selflessness, he will not fall away from the path and will attain the Tathagata's Bodhi. Explaining the causes and conditions of virtuous spiritual friends. Fifth, relying on virtuous spiritual friends. Divided into two: the virtuous spiritual friend to be relied upon, and the disciple who relies. Explaining the virtuous spiritual friend to be relied upon. The first part includes how to rely on a virtuous spiritual friend who possesses qualities, and how that spiritual friend shows the instructions. The first part includes the main text and the reason why one must rely on them in this way. The first part, such as the verse 'Bodhisattva': Thus, a Bodhisattva who is in the stage of the first action, that is, someone who particularly aims at benefiting others and perfect enlightenment, and who enters the path of the Buddha's supreme enlightenment with the intention of seeking the path and the fruit, should always rely on the wise teachers who have good views and conduct and are able to show the meaning of the Great Vehicle with respect. Second, why? and other verses: Why is it advised to those who have entered the Great Vehicle for the first time to diligently rely on the excellent virtuous spiritual friend? Because the path and fruit of the Great Vehicle are profound and immeasurable, and without the guidance of a virtuous spiritual friend, one cannot understand them.
་ལ་མཁས༷་པའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ༷་ལ༷ས་འབྱུང༷་སྟེ་བཤེས་གཉེན་དེ༷་དག༷་གིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི་རྗེས༷་སུ༷་སྟོན༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སངས༷་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཐོབ་པ་ནི་དགེ༷་བའི༷་བཤེ༷ས་གཉེན༷་ལ༷་རྟེན༷་པར་གྱུར་ཏོ༷་ཞེས༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་གྱི༷་མཆོག༷་མངའ༷་བ་རྒྱལ༷་བ༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ༷་སྐ༷ད་གསུ༷ངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ལམ་ 24-1-54a སྒོམ་པ་དང་བསམ་པ་དང་ཐོས་པ་རྣམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་རག་ལས་ཤིང་། ཐོས་པ་དེ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་སྟོན་ཚུལ་ལ། གདམས་པ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་དང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་གཉིས། དང་པོ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ལ་གདམས་ངག་འདོམས་པ་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བའི་ལམ་རྒྱུད་ཚོད་དང་འཚམས་པར་སྟོན་དགོས་ཏེ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྟེ་སྦྱིན༷་པ་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དང་བཟོ༷ད་པ་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བརྩོན༷་འགྲུས༷་དང༷་བས༷མ་གཏན༷་ཤེས༷་རབ༷་རྣམས་ལ་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཐར་ཐུག་གི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷་བར༷་གྱིས༷་ཤིག་ཅེས་གདམས་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ལ། ཐོབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ཏུ་འདོད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང༷་པོའི་དངོས་པོར༷་ཞེན༷་ནས༷་དེ་ལ་མཆོག༷་གམ་ལྷག་པར་མངོན་ཞེན་གྱིས་འཛིན༷་པར་མ༷་བྱེ༷ད་ཅི༷ག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འདོམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གདམས་པའོ། །ཚུལ༷་དེ་ 24-1-54b སྐ༷ད་ཅེས་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུན་པ་དང༷་པོའི༷་ལ༷ས་ཅ༷ན་དེ༷་ལ༷་དེ༷་ལྟར༷་བསྟན༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་སྟེ་གདམས་ངག་ལེགས༷་པར་སྟོན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བཤེས་གཉེན་གང་ཞིག་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱ་མཚོ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་དང་ལྡན་པའི་སྨྲ༷་བའི༷་ཟླ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ནི། ཕན་བདེའི་རྒྱུ་ཆོས་སྟོན་པས་འགྲོ༷་བའི༷་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་སྐྱབས༷་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་དཔུང༷་གཉེན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ནི༷། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སེལ་བའི་གན༷ས་སུ་གྱུར་པ་ཡི༷ན་ཏེ༷། དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་རྟེ
【現代漢語翻譯】 所有精通方便的功德都源於善知識，因為善知識會爲了引導（眾生）進入大乘道，而宣講般若波羅蜜多（智慧到彼岸）。因此，獲得諸佛之法依賴於善知識。具足一切功德之最勝者，圓滿的佛陀如是說。就像這樣，精通方便的道路—— 修習、思惟和聽聞，都是前者依賴於後者。而聽聞也依賴於善知識。 第二，關於如何傳授教言：分為如何傳授教言和讚歎如此傳授的功德兩部分。首先是佈施和戒律等，用一個偈頌來表達：對於新入大乘者，在傳授教言時，必須傳授方便與智慧雙運之道，使其與根器相符。你應該進入成為勝者之道的六度，即佈施、持戒、忍辱、精進、禪定和智慧，通過具備前行、正行和結行的三殊勝之門，將所有善根都以希求一切種智之心迴向于究竟的大菩提。這是在方便方面的教言。而所謂的獲得之究竟——菩提，也不要執著於色等蘊的實有，不要對它產生過度的執著。為什麼呢？因為以菩提為代表的一切法都是無自性的。領悟這一點，就是在智慧方面的教言。對於具有菩提願望的初學者，應該如此教導。 第二，如是行持等，用一個偈頌來表達：如此行持，即善於傳授教言的大乘善知識，是難以衡量其功德之海。具有正法之光芒的說法之月，是救護眾生脫離痛苦的怙主，是將眾生安置於涅槃安樂的助伴，是消除痛苦之根源的處所。同樣，對於趨向菩提的所依。
【English Translation】 All the merits of being skilled in means arise from the virtuous spiritual friend, because the spiritual friend will show this Perfection of Wisdom (Prajnaparamita) which is the path of the Great Vehicle, in order to guide (beings). Therefore, obtaining the Dharma of the Buddhas depends on the virtuous spiritual friend. The Victorious, perfectly enlightened Buddha, who possesses the best of all virtues, spoke thus. Like this, the path of being skilled in means— Practice, contemplation, and listening all depend on the former depending on the latter. And listening also depends on the virtuous spiritual friend. Second, regarding how to impart instructions: it is divided into how to impart instructions and praising the merits of imparting them in this way. First, there is giving and discipline, etc., expressed in one verse: For those newly entering the Great Vehicle, when imparting instructions, it is necessary to impart the path of the union of skillful means and wisdom, making it suitable to their capacity. You should enter the six perfections that are the path of the Victorious Ones, namely giving, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom, through the three doors of complete preparation, main practice, and conclusion, and dedicate all those roots of virtue to the ultimate Great Bodhi with the intention of desiring omniscience. This is instruction on the aspect of skillful means. And the so-called ultimate to be attained—Bodhi—also do not cling to the reality of the aggregates such as form, and do not have excessive attachment to it. Why? Because all dharmas, represented by Bodhi, are without inherent existence. To understand this is instruction on the aspect of wisdom. For beginners who have the desire for Bodhi, they should be taught in this way. Second, acting in this way, etc., is expressed in one verse: Acting in this way, that is, the Mahayana virtuous spiritual friend who is good at imparting instructions, is an ocean whose merits are difficult to fathom. The moon of speech with the light of the true Dharma is a protector who saves beings from suffering by teaching the Dharma, the cause of benefit and happiness, and is a companion who places beings in the bliss of Nirvana, and is a place that eliminates the root of suffering. Similarly, for the basis of going to Bodhi.
ན༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་། ཕན་དང་མི་ཕན་ཤེས་པའི་བློ༷་གྲོས་སུ་གྱུར་པ་དང༷་། སྲིད་པར་སྲེད་པའི་ཆུ་བོར་བྱིངས་པ་ལ་གླིང༷་དུ་གྱུར་པ་དང༷་ཞེས་གླིང་ནི་ཆུའི་དབུས་ཀྱིས་གཞི་གནས་སུ་རུང་བ་ལ་བརྗོད་དེ་དྭའི་པ་ཞེས་ཆུ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གནས་པའི་མིང་ངོ་། །སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པས་འཁོར་བའི་འདམ་ནས་ཡོངས༷་སུ་འདྲེན༷་པའི་དོན༷་འདོ༷ད་པ༷འམ་དོན་བྱེད་པའི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྟོན་པས་གསལ༷་བྱེ༷ད་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན༷་མ༷་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས༷་ཀྱི་མཆོག༷་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ༷་བ༷་ལ་མི༷་འཁྲུགས༷་པའམ་མི་འཇིགས་པ་ཡི༷ན་ཏེ། རང་ཉིད་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་གཏིང་ཚུགས་ནས་དེའི་ལམ་དང་ 24-1-55a འབྲས་བུ་འཆད་པ་ལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་སྤོབས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པ་ནི་དེད་དཔོན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེས་སྣ་དྲངས་ནས་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བ་དང་། དེ་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་སོགས་ཕས་ཀྱི་སྒོལ་བས་མི་བརྫི་བའམ་མི་འཁྲུགས་པ་ཡིན་ཞེས་སོ་སོར་བཤད་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། 說能依弟子 གཉིས་པ་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་ཉན་པའི་སློབ་མ་བཤད་པ་ལ། ཟབ་མོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཆེས་པ་དཀའ་བར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློ་ཟབ་པའི་ཚུལ་དང་། ཟབ་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གྲགས་ཆེན་ལྡན་རྣམས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞིག་རྒྱལ་བའི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་གྱི་གྲགས༷་པ་ཆེན༷་པོ་དང་ལྡན༷་པ་རྣམ༷ས་ནི་བྱ༷་དཀའ༷་བའི་གོ༷་ཆ༷་གྱོན༷་པར་བྱེ༷ད་དེ༷། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་བདག་གིས་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་། དེ་ཡང་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཕུང༷་པོ་དང་ཁམ༷ས་དང༷་སྐྱེ༷་མཆེ༷ད་རྣམ༷ས་ 24-1-55b ཀྱི༷་དངོས་པོར་དམིགས་པའི་གོ༷་ཆ༷་བགོ་བ་མིན༷་ལ། ཐེག༷་པ་གསུམ༷་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེ༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་། ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས༷་སུ༷་དམིགས་པའམ་བཟུང༷་བ༷་མེ༷ད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན།ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལས་མི༷་ལྡོག༷་ལ་ལམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་གཡོ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅི
【現代漢語翻譯】 成為洲渚，成為能辨別利益和無利益的智慧，對於沉溺於有欲之河流者，成為洲渚。洲渚是指能夠作為水中央的立足之處，如『島』（dvīpa），意為位於兩水之間的名稱。通過揭示無生之法性，意味著從輪迴的泥潭中完全救拔出來，如同渴望利益或成辦事業的嚮導等。通過揭示人無我，成為明燈；通過揭示法無我，成為大法炬；通過各自正確的覺悟之門，對於宣說空性之最勝法者，是不迷惑或不畏懼的，因為自己對甚深之法深信不疑，對於闡述其道和果，具有完全戰勝一切的無畏。或者，完全救拔如同嚮導等，由其引導而進入正道，以渴望利益的慈悲成辦利他事業，宣說唯一真如之最勝法，不被魔和外道等他方所勝伏或迷惑，也可以分別解釋。 第二，講述聽聞甚深般若的弟子，分為：揭示具有深信的弟子，以及揭示如此深信是困難的。第一部分又分為：智慧深邃之相，以及揭示深邃之功德。第一部分：『具大名聞』等一頌。進入極深且廣大的大乘道者，在無量諸佛剎土中，被稱為菩薩，具有大名聞者，是穿戴難行之鎧甲者。如此，在名言中，發起與虛空等同的無量有情，我將全部安置於不住涅槃之界的心，並且遠離俱生煩惱和遍計煩惱之對境，如此，不是穿戴以蘊、界、處之事物為對境的鎧甲，並且遠離對三乘的執著之想，安住于不緣任何法的般若波羅蜜多，因此，以深信甚深之義，具備三種殊勝大業，不退轉于獲得圓滿菩提之果，並且不偏離大乘道之正道。
【English Translation】 Becoming an island, becoming the wisdom that discerns benefit and non-benefit, for those who are immersed in the river of desire for existence, becoming an island. An island refers to something that can serve as a foothold in the middle of the water, like 'dvīpa' (island), which means a name located between two waters. By revealing the nature of unborn Dharma, it means completely rescuing from the mire of samsara, like a guide who desires benefit or accomplishes deeds. By revealing the selflessness of the person, becoming a lamp; by revealing the selflessness of phenomena, becoming a great Dharma torch; through the gate of individual correct awakening, for those who speak of the supreme Dharma of emptiness, it is non-confusion or non-fear, because one has deep faith in the profound Dharma, and for explaining its path and fruit, one has complete fearlessness to overcome all. Or, completely rescuing is like a guide, etc., who leads one to enter the path, accomplishing the benefit of others with compassion that desires benefit, speaking of the supreme Dharma of suchness, and not being defeated or confused by demons and heretics, etc. It can also be explained separately. Second, explaining the disciples who listen to the profound Prajna, divided into: revealing the disciples who have deep faith, and revealing that such deep faith is difficult. The first part is further divided into: the aspect of profound wisdom, and revealing the merits of profundity. The first part: 'Having great fame' and other verses. Those who enter the extremely profound and vast Mahayana path, in the immeasurable Buddha lands, are called Bodhisattvas, those who have great fame are those who wear the armor of difficult practice. Thus, in name, generating the mind that I will place all sentient beings, equal to space, in the realm of non-abiding Nirvana, and being free from the objects of both co-emergent and imputed afflictions, thus, it is not wearing the armor that takes the objects of aggregates, elements, and sources as objects, and being free from the thought of attachment to the three vehicles, abiding in the Prajna Paramita that does not grasp any Dharma, therefore, by deeply believing in the meaning of the profound, possessing three excellent great deeds, not regressing from obtaining the fruit of perfect Bodhi, and not deviating from the correct path of the Mahayana.
ང༷་། རྐྱེན་ངན་པ་བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་མི་ནུས་པས་མི༷་འཁྲུགས༷་པའི་ཆོས༷་ཅ༷ན་ཡི༷ན་ཏེ། མདོ་རྒྱས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་གོ་ཆ་འཚལ་ཀྱང་སེམས་ཅན་མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་དང་། རབ་འབྱོར་གོ་ཆ་དེ་ནི་གཟུགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་དག་འདི་འདྲའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ནི་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་བ་འདི༷་འདྲ༷་བའི་ཆོས༷་དང༷་ལྡན༷་ཞིང༷་། དེའི་དབང་གིས་དམིགས་པ་མཐའ་དག་གི་སྤྲོས༷་པ༷་མེ༷ད་ལ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཐེ༷་ཚོམ༷་དང་སོམ༷་ཉི༷་ཡི༷ད་གཉི༷ས་བྲལ༷་ཞིང༷་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན༷་དང༷་ལྡན༷་ནོ། །འདི་ལ་སོམས་ཉི་སོགས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་སྟེ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་སོགས་ཐེ་ཚོམ་ཕྲ་རགས་གང་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པའམ། ཡང་ན། ད་ལྟ་ལ་ཐེ་ཚོམ། འདས་པ་ལ་སོམས་ཉི། མ་འོངས་ 24-1-56a པ་ལ་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལམ་འབྲས་ལ་ཡིད་རྩེ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་མེད་ཅེས་སོགས་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཡིད་ཆེས་དེའི་སྒོ་ནས་ཟབ་མོ་ཤེ༷ས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ཐོ༷ས་ནས༷་དེའི་དོན་ལས་བློ་ཕྱིར་མི༷་ནུར༷་བ༷་དེ་ནི་རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཆོས་ཟབ་མོ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པས་ན་གཞ༷ན་གྱི༷་དྲིང༷་ལ་མི༷་འཇོག༷་པ་སྟེ་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་དེས་གང་དུ་ཁྲིད་ཀྱང་དེར་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་ངེས་པ་མེད་པ་མིན་ཞིང༷་། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལས་ཕྱིར་མི༷་ལྡོག༷་པར་རིག༷་པར༷་བྱའོ༷། ། གཉིས་པ་ཟབ་མོ་དེ་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཚུལ་ལ། སྤྱད་བྱའི་ཆོས་ཟབ་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཟབ་པའི་རྒྱུ༷་མཚན་གཉིས། དང་པོ་འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདྲེན༷་པ༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཆོས༷་ཡུམ་ཆེན་མོ་འདི༷་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ༷་པ༷་སྟེ། གཞི་ཡི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡེ་ནས་འདས་པས་ན་མཐོང༷་བར༷་དཀའ༷་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སུས༷་ཀྱང༷་རྟོག༷ས་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་བའང་མེ༷ད་པ༷་ཡིན་ཏེ། གང་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་ཞིག་ན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་མི་རུང་སྟེ། མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བརྙེས་ན་གཞན་པས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་བྱང་ 24-1-56b ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བ
【現代漢語翻譯】 啊！無論惡魔或外道，都無法擾亂他的心緒，因此他具有『不動搖之法』。如《廣品般若經》所說：『世尊，菩薩以盔甲披掛，為使一切眾生脫離苦難，卻不執著于眾生，這是難行之事。』以及『善現，此盔甲與色法無關』等等。第二個方面，『彼等如是』等為一頌。如此，菩薩們具有如此深奧難測之法，因此，他們沒有任何目標的戲論，對深奧之義沒有任何懷疑、猶豫和二念，而是具有堅定的信心。這裡的『猶豫』等只是懷疑的同義詞，意思是說，無論是顯現的還是潛在的，都沒有任何粗細的懷疑。或者說，現在沒有猶豫，過去沒有疑惑，未來沒有二念，對道和果沒有三心二意。應當這樣理解這些反面的特點。通過這無懷疑的信心，聽聞甚深般若波羅蜜多后，他的心意不會退縮，因為他自己的智慧已經掌握了甚深之法，所以不依賴他人，不依賴他人而隨其引導，而是具有確定性。因此，應當知道，他不會從殊勝乘的道和果中退轉。 第二，甚深之法難以證悟的方式：首先闡述了所修之法甚深，以及甚深的原因。第一，『引導者們』等為一頌。引導者，圓滿正等覺佛陀們的法母，是極其深奧的。因為一切基礎之法都是無生的，僅僅是如是性，沒有目標，因此超越了能取和所取之心識的範疇，所以難以見到。因此，在道的階段，沒有人能夠證悟，在果的階段，也沒有人能夠獲得。因為如果存在證悟和獲得的自性，那麼它就不可能是真正的證悟和獲得。如其他經中所說：『菩提連佛陀自己都無法獲得，更何況他人？』因為菩提的自性本來就是空性的。像這樣反覆宣說。因此，難以見到。
【English Translation】 Ah! No evil spirit or adversary can disturb his mind, therefore he possesses the 'unwavering Dharma'. As stated in the Extensive Sutra: 'Bhagavan, Bodhisattvas don the armor to liberate all sentient beings from suffering, yet they do not fixate on sentient beings; this is a difficult task.' And 'Subhuti, this armor is not related to form,' etc. The second aspect, 'They are like this' etc., is one verse. Thus, Bodhisattvas possess such profound and immeasurable Dharma, therefore, they have no elaborations of any object, and they are free from any doubt, hesitation, or dualistic thoughts regarding the profound meaning, but possess firm faith. Here, 'hesitation' etc. are merely synonyms for doubt, meaning that there is no doubt, whether manifest or latent, coarse or subtle. Or, there is no hesitation in the present, no doubt about the past, no dualistic thoughts about the future, and no wavering regarding the path and the result. These negative characteristics should be understood in this way. Through this unwavering faith, having heard the profound Prajnaparamita, his mind will not turn back, because his own wisdom has grasped the profound Dharma, so he does not rely on others, not depending on others to be led by them, but has certainty. Therefore, it should be known that he will not turn back from the path and the result of the supreme vehicle. Secondly, the way in which the profound Dharma is difficult to realize: First, it is explained that the Dharma to be practiced is profound, and the reason for its profundity. First, 'The guides' etc. is one verse. The guides, the Dharma-mother of the perfectly enlightened Buddhas, is extremely profound. Because all foundational dharmas are unborn, merely Suchness, without an object, therefore transcending the scope of the grasping and the grasped mind, so it is difficult to see. Therefore, in the stage of the path, no one can realize it, and in the stage of the result, no one can attain it. Because if there is a nature of realization and attainment, then it cannot be true realization and attainment. As stated in other sutras: 'Bodhi cannot be attained even by the Buddha himself, let alone others?' Because the nature of Bodhi is originally emptiness. It is repeatedly proclaimed in this way. Therefore, it is difficult to see.
་དང་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་འདི་ནི་ཟབ་ཅིང་དཔག་པར་དཀའ་བ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན༷་པ་མཛ༷ད་པའི་བརྩེར༷་ལྡན༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུ༷བ་ཆེན་པོ་བརྙེས༷་པར་གྱུར་ནས༷་ནི། བདག་གི༷་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འ༷དི་ལྟ་བུ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཚོག༷ས་ན་སུས༷་ཤེས༷་པར་ནུས་སྙམ༷་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཐུགས༷་ཁྲལ༷་ཆུང༷་བར༷་མཛ༷ད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཞིག་བདག་གིས་རྙེད། །སུ་ལ་བསྟན་ཀྱང་གོ་བར་མི་འདུག་པས། །མི་སྨྲ་ནགས་ཀྱི་གནས་སུ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་ཞན་པའི་ཆོས་འདི་ཡི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་ལོག་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ཕལ་གྱིས་རྟོགས་དཀའ་བ་དེ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམ༷ས་ནི༷་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ལ་གོམས་པའི་དབང་གིས་སྲེད་པའི་གན༷ས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ༷་དགའ༷་ཞིང༷་བཟུང་བའི་ཡུལ༷་རྣམ༷ས་འདོ༷ད་ལ། 24-1-57a དེ་འཛིན༷་པའི་སེམས་ལ༷་གན༷ས་ཤིང༷་དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ལྟུང་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། གཟུང་འཛིན་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི༷་མཁས༷་ཤིང་དེའི་ཚུལ་ལ་བློ་གཞུག་མི་ཤེས་པའི་བླུན༷་རྨོངས༷་སུ་གྱུར་པ་དཔེར་ན་མུན༷་པ༷་དག་གི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་བཞིན༷་ནོ། །སྟོན་པ་དང་ཐོབ༷་པར༷་བྱ༷་བའི༷་ཆོས༷་ཡུམ་གྱི་དོན་ནི༷་དམིགས་པས་གན༷ས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེ༷ད་ལ་གང་དང་གང་དུའང་འཛིན༷་པ་མེ༷ད་དེ༷། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དེས༷་ན༷་འཇིག༷་རྟེན༷་དག༷་དང༷་རྩོད༷་པ༷་འབྱུང༷་བ༷་ཡི༷ན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་ཅིང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་མེད་པར་སྟོན་པའི་སླད་དུའོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་མ་མཐོང་ནས་རྩོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པས་ནི་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་ཐ་སྙད་མཛད་པའི་ཕྱིར་མདོ་གཞན་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དག་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་དོ་ཞེས་སོགས
【現代漢語翻譯】 因為這沒有證悟和獲得的甚深法性是甚深且難以測度的。慈悲的圓滿正等覺爲了利益一切眾生，證得了無上正等覺之後，心想：『像我這樣證悟的甚深法，眾生之中有誰能理解呢？』因此不願說法。正如《廣大游舞經》中所說：『甚深寂滅離戲論，光明不滅如甘露，我已證得此妙法，然無人能解其義，不如安住于林間，默然不語為上策。』《根本慧論》中也說：『是故知此劣法，甚深難解故，導師之心不欲說法，而欲寂滅。』 第二，『眾生』等一頌，如果有人問，為什麼這甚深之法難以被大眾理解呢？這是因為眾生從無始以來，就習慣於執著心為實有，因此喜歡並執著于貪愛的對象，如執著『我』等。他們安住于執著的念頭中，沉溺於能取和所取的戲論之中。因此，他們不精通於遠離能取所取的真如實相，對於真如之理，愚昧無知，如同身處黑暗之中。所謂『導師』和『應證得之法』的意義是，法性如母，無有能指定之處，無有任何可執著之物。因此，這些超越世間的法與世間一切相違背且超勝。因此，會與世間發生爭論，因為世間人執著事物為實有，而佛陀卻揭示其為空性。因此，世間人沒有見到揭示事物為空性的法性，所以會產生爭論。然而，如來如實地照見事物的本性，雖然事物沒有自性，但在世間人面前顯現的如幻象般的法，如來會隨順世間，以符合世間的方式進行詮釋。因此，在其他的經中說：『世間人與我爭論，但我卻不與世間爭論，世間人認為存在的事物，我也認為存在。』等等。
【English Translation】 Because this profound Dharma-nature, devoid of realization and attainment, is profound and immeasurable. The compassionate and perfect Buddha, in order to benefit all sentient beings, attained the unsurpassed Great Enlightenment and then thought: 'Who among sentient beings can understand such a profound Dharma that I have realized?' Therefore, he was reluctant to teach the Dharma. As it is said in the Extensive Play Sutra: 'Profound and peaceful, free from elaboration, luminous and unconditioned, like nectar, I have found this Dharma. But since no one can understand it, it is better to dwell in the forest, remaining silent.' The Root Wisdom Treatise also says: 'Therefore, knowing that this inferior Dharma is profound and difficult to understand, the Teacher's mind turned away from teaching the Dharma and desired to be silent.' Secondly, 'Sentient beings' and so on, one verse. If someone asks, why is this profound Dharma difficult for the masses to understand? This is because sentient beings, from beginningless time, have been accustomed to clinging to the mind as real, and therefore they like and cling to objects of attachment, such as clinging to 'I' and so on. They abide in clinging thoughts and are immersed in the play of the grasper and the grasped. Therefore, they are not skilled in the suchness that is completely separated from the grasper and the grasped, and they are ignorant of the truth of suchness, like being in the midst of darkness. The meaning of 'Teacher' and 'Dharma to be attained' is that Dharma-nature is like a mother, with no place to be designated, and nothing to be clung to. Therefore, these Dharmas that transcend the world are contrary to and surpass everything in the world. Therefore, there will be disputes with the world, because worldly people cling to things as real, while the Buddha reveals them to be empty. Therefore, worldly people have not seen the Dharma-nature that reveals things to be empty, so disputes arise. However, the Tathagata truly sees the nature of things as they are. Although things have no inherent existence, the Dharma that appears like an illusion in the eyes of worldly people, the Tathagata will accord with the world and interpret it in a way that is in accordance with the world. Therefore, in other sutras it is said: 'Worldly people argue with me, but I do not argue with the world. What worldly people consider to exist, I also consider to exist.' and so on.
་གསུངས་སོ། ། 加行證得清凈果位緣由 གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་དེས་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ལམ་འདི་མེད་ན་དེ་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ 24-1-57b གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷མས་ནི༷་ཤར༷་གྱི༷་ཕྱོགས༷་དང༷་ལྷོ་ཡི༷་ཕྱོག༷ས་ད༷ང་དེ༷་བཞིན༷་ནུབ༷་ཀྱི༷་ཕྱོགས༷་དང༷་བྱང༷་གི༷་ཕྱོགས༷་ཕ༷་མཐའ༷་ཡ༷ས་པ་སྟེ་ཕྱོགས་བཞི་མུ་མེད་པའི་མཐའ་ཇི་སྙེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྟེང༷་དང༷་འོ༷ག་དང༷་མཚམས་བཞི་སྟེ་མདོར་ན་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་རྒྱ་ཁྱོན་མཐའ་མེད་པ་ཇི༷་སྙེད༷་པ་རྣམ༷ས་ན༷འང་ཡོ༷ད་དེ་ནམ་མཁས་མ་ཁྱབ་པ་གར་ཡང་མེད་ལ། རང་ལ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་ཕྱོགས་ཐ་དད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དེ་ཡང་ཐ༷་ད༷ད་དུ་གྱུར༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲ་བའི་བྱེ༷་བྲག༷་ཏུ་གྱུར༷་པ༷་གང་ཡང་མེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ། འདས་པའི་དེ་བཞིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས༷་པའི༷་དུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་གང༷་ཡིན་པ་དང་མ༷་བྱོན༷་པའི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་གང༷་ཡིན་པ་དང་ད༷་ལྟར༷་གྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་གང༷་ཡིན་པ་དང་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་སོགས་གང་ཟག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། གཞི་ཤེས་བྱའི་ཆོས༷་ཀུན༷་གྱི་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་གང༷་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྒྱལ༷་བའི༷་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་གང་ཡིན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས༷་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་འདི༷་ཐམས་ཅ༷ད་ལ་བྱེ༷་བྲག༷་སོ་སོར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེ༷ད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་འདས་དང་མ་འོངས་སོགས་གཉིས་ 24-1-58a ཆོས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གནས་ཚུལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལ་དུས་གསུམ་དང་བདག་གཞན་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་བརྙེས་པ་བྲི་གང་དང་བྲལ་བ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད
【現代漢語翻譯】 加行證得清凈果位緣由 二、以修行令果位真實成就之理：一、認識所要獲得的果位；二、若無此道則無法獲得果位之理。 首先，分比喻和意義兩部分。第一部分是『虛空之界』等一頌：如此，虛空之界，東方、南方、以及西方和北方，無邊無際，四方無限之盡頭；同樣，上方、下方、以及四隅，總而言之，十方之廣袤無邊無際。所有這些都存在，沒有虛空不遍及之處。由於自身沒有成為實物的自性，因此各方不同的虛空也不會變得不同，其自身本質也沒有形狀等差異。 第二部分，『逝去之如來』等一頌：如同比喻虛空沒有差別一樣，逝去之時的法之如是性，未來之時的如是性，現在之時的如是性，以及阿羅漢等補特伽羅之如是性；基，所知諸法之如是性；果，勝者之如是性；以及證悟空性等道之諸法之如是性。如此，所有這些如是性，沒有各自成立的差別，而是法界自性，同一味道。如此，輪迴和寂滅，過去和未來等二法所區分的一切，僅僅是顯現方式和名言上的不同顯現和安立。然而，在真實存在的狀態中，一切法不生不滅，其自性平等於法界自性，因此無法以三時、自他、善惡等來區分，一切都安住於法界明點唯一的自性中。通過一剎那的智慧領悟，具備自生智慧和一切殊勝功德的法身之體性，一切法圓滿現證菩提，獲得遠離增減、不變異的大菩提，此乃究竟之果。 分為總說和廣說兩部分。首先，『善逝菩提』等一頌：
【English Translation】 The reason for attaining the pure state of fruition through preliminary practices. 2. How the practice truly accomplishes the result: (1) Identifying the fruit to be obtained; (2) How it is impossible to obtain it without this path. First, there are two parts: example and meaning. The first is one verse, starting with 'The realm of space': Thus, the realm of space, the east, the south, as well as the west and the north, are boundless, the ends of the four directions are infinite; similarly, above, below, and the four intermediate directions, in short, the expanse of the ten directions is limitless. All these exist, there is nowhere that space does not pervade. Since it does not have the nature of becoming an object in itself, the different spaces of different directions do not become different, and there is no difference in its own essence such as shape. The second part, 'The Thusness of the past' etc., is one verse: Just as the example of space has no distinctions, so too, the Thusness of the Dharma of the past, the Thusness of the future, the Thusness of the present, and the Thusness of individuals such as Arhats; the basis, the Thusness of all knowable things; the result, the Thusness of the Victorious One; and the Thusness of the Dharmas of the path, such as realizing emptiness. Thus, all these Thusnesses have no individually established differences, but are the nature of the Dharmadhatu, of one taste. Thus, all that is distinguished by the two Dharmas of samsara and nirvana, past and future, etc., are merely different appearances and designations in terms of appearance and terminology. However, in the true state of existence, all Dharmas are unborn and unceasing, and their nature is equal to the nature of the Dharmadhatu, so they cannot be distinguished by the three times, self and other, good and bad, etc. All abide in the nature of the single bindu of the Dharmadhatu. Having understood this through the wisdom of a single moment, the nature of the Dharmakaya, endowed with self-born wisdom and all supreme qualities, fully realizes enlightenment in all Dharmas, and attains the great enlightenment that is free from increase and decrease, unchangeable and unmoving, which is the ultimate result. There are two parts: a summary and a detailed explanation. First, 'Sugata's enlightenment' etc., is one verse:
་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བདེ༷་བར་གཤེག༷ས་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ནམ་མཁའི་ཚུལ་ཅན་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཐ༷་ད༷ད་ཀྱི་ཆོས༷་དང༷་བྲལ༷་བར་གྱུར༷་པ༷་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན་འདི༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག༷་གིས་ཐོབ༷་པར་འདོ༷ད་པ་དེས། རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་དད་པ་སོགས་ཐབས༷་དང༷་ལྡན༷་པའི༷་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེ༷ས་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྦྱོར༷་བའམ་བརྩོན་དགོས་ཀྱི་འདྲེན༷་པ་རྒྱལ་བ༷འི་ཡུམ་ཤེས༷་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་མེ༷ད་ན༷་ 24-1-58b ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ནམ་ཡང་ཐོབ་པར༷་འགྱུར༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་རྒྱུ་ནི་ལམ་ཀུན་གྱི་དམ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཅན་འདི་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་འདི་དང་བྲལ་ན་མཐར་འབྲས་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ལམ་འདིར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལས་དང་པོ། བྱ་ཞིག་ལུས་ཆེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བཟུང་བའི་དཔེར་བྱ་ན་བྱ༷་ཞིག༷། ལུས༷་ཆེ༷་བའི་ཚད་དཔག༷་ཚད༷་བརྒྱ༷་རྩ༷་གཅིག་དང་ལྔ༷་བཅུ༷་པར༷་གྱུར༷་པ་ཡོད་ལ༷་དེའི་འདབ་གཤོག༷་ཟ༷ད་དེ༷་མེད་ནས་འཕུར་ནུས་པའི་ཉ༷མས་རྩལ༷་ཡོ༷ད་པ་མིན༷་པར་གྱུར༷་ན། བྱ་དེ༷་ཡིས༷་སུམ༷་ཅུ༷་རྩ༷་གསུམ༷་གྱི་ལྷ་ཡི་གན༷ས་ནས༷་འཛམ༷་བུའི་གླིང༷་འདིར༷་བདག་ཉིད་མཆོངས་པར་གྱུར་ན་གནས་སྐབས་དེར་ནི་བྱ་དེ་ཉ༷མས་ཉེས༷་པར་གྱུར་ཏེ་ལུས་རྨས་པ་སོགས་སུ་འགྱུར༷་པ༷་ཡི༷ན་པ་ལས་འོས་མེད་དོ། །གཉིས་པ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ་ཡི་ཚུལ་དང་འདྲ་བའི་དོན་གང་ཞེ་ན། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ལམ་དུ་གྱུར་པ་སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ལྔ༷་པོ་འདི༷་ཡང༷་། དུས་བསྐལ་པ༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོར༷་ནན་ཏན་གྱིས་བསྒྲུབ༷་པར་བྱས༷་ཤིང༷་། ལམ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཇུག་པའི་སྨོན༷་ལམ༷་མཐའ༷་ཡས༷་པ་རྒྱ༷་ཆེན༷་པོ་འཇིག༷་རྟེན༷་འདི་ན་རྟག༷་ཏུ་བརྟེན༷་པར་གྱུར་ཀྱང༷་དེ་ཙམ་ཁོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཚང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ 24-1-59a ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མ་ནོར་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བསྔོ་བ་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས༷་མཁས་ཚད་མེ༷ད་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་སྟེ་བྱ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་སྒྲོ་གཤོག་ཟུང་ལྟ་བུ་ཐབས་ཤེས་འདི་གཉིས་ཡ་མ་བྲལ༷་བ༷་ཡིན་ན། གང་ཞིག་ཐབས་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེ
【現代漢語翻譯】 唯一的方法是，爲了獲得最終的果實，即善逝（梵文：Sugata，含義：如來）的菩提（梵文：Bodhi，含義：覺悟），它具有虛空的性質，需要證悟。證悟的主體和客體等各種法都已消失，成爲了無二的自生智慧之身或法性之身的自性。如果菩薩想要獲得這個果實，那麼他必須通過具備圓滿菩提的意樂等方便，來修習證悟一切法之真實性的殊勝般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，含義：智慧到彼岸）。如果沒有引導者——勝者之母般若波羅蜜多， 那麼永遠無法獲得所要獲得的偉大菩提。因為那最終果實的因，必定是所有道路中最殊勝的、無分別的智慧，也就是名為般若波羅蜜多的智慧。第二部分包括：如果缺少這條道路，就無法獲得最終的果實；以及認識到這一點后，進入這條道路的方法。第一部分分為比喻和意義兩部分。首先是比喻，用一首詩概括：假設有一隻鳥， 它的身體巨大，身長達到一百五十逾繕那（梵文：Yojana，含義：古印度長度單位），但它的翅膀已經損壞，失去了飛翔的能力。如果這隻鳥從三十三天（梵文：Trāyastriṃśa，含義：欲界六天之一）跳到閻浮提（梵文：Jambudvīpa，含義：我們所居住的南贍部洲），那麼這隻鳥一定會受傷，身體受到損傷等，這是不可避免的。第二部分，用一首詩概括：那麼諸佛的……。剛剛所說的比喻，它的意義是什麼呢？諸佛的道路，也就是佈施等五種波羅蜜多， 即使在無數劫（梵文：Kalpa，含義：時間單位）中精進修持，並且反覆發願進入廣大道路和果實，在世間持續不斷地積累無量廣大之福，但僅憑這些還不足以成為獲得偉大菩提的完整原因。因為不錯誤的偉大菩提之因，是將所有善根迴向一切智智（梵文：Sarvākārajñatā，含義：佛果）等大乘的無量方便，以及證悟一切法平等性的智慧。就像鳥在空中飛翔的雙翼一樣，方便和智慧二者不可分離。如果缺少這樣的方便，以及證悟真如的智
【English Translation】 The only way is that, in order to attain the ultimate fruit, which is the Bodhi (Enlightenment) of the Sugata (Thus Gone One), which has the nature of space, it is necessary to realize. The subject and object of realization, etc., all kinds of Dharmas have disappeared, becoming the nature of the non-dual, self-born wisdom body or Dharmakaya (Dharma Body). If a Bodhisattva wants to attain this fruit, then he must cultivate the supreme Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) by means of having the aspiration for complete Bodhi and other skillful means, realizing the suchness of all Dharmas. If there is no guide - the mother of the Victorious Ones, Prajñāpāramitā, then the great Bodhi to be attained will never be attained. Because the cause of that ultimate fruit must be the most supreme, non-conceptual wisdom of all paths, which is indeed named Prajñāpāramitā. The second part includes: if this path is missing, the ultimate fruit cannot be achieved; and knowing this, the method of entering this path. The first part is divided into metaphor and meaning. First is the metaphor, summarized in one verse: Suppose there is a bird, its body is huge, reaching one hundred and fifty yojanas (ancient Indian unit of length), but its wings are damaged and it has lost the ability to fly. If this bird jumps from the Thirty-Three Heavens (Trāyastriṃśa Heaven) to Jambudvīpa (the continent we live in), then the bird will definitely be injured, its body damaged, etc., which is inevitable. The second part, summarized in one verse: Then the Buddhas'.... What is the meaning of the metaphor just mentioned? The path of the Buddhas, which is the five Pāramitās such as giving, even if diligently practiced for countless kalpas (unit of time), and repeatedly aspiring to enter the vast path and fruit, constantly accumulating immeasurable great merit in the world, but these alone are not enough to be the complete cause of attaining great Bodhi. Because the unerring cause of great Bodhi is to dedicate all roots of virtue to Sarvākārajñatā (Omniscience) and other limitless skillful means of the Mahayana, and the wisdom of realizing the equality of all Dharmas. Just like the pair of wings of a bird flying in the sky, these two, means and wisdom, are inseparable. If there is a lack of such means, and the wisdom of realizing suchness
ས་རབ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉི༷ད་དུ༷་ལྷུང༷་སྟེ་དཔེར་ན་བྱ་ལུས་ཆེ་ཡང་སྒྲོ་གཤོག་མེད་པར་དེ་མཆོངས་ན་འོག་ཏུ་ལྷུང་བ་བཞིན་ནོ། །གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པའི་ཤེར་ཕྱིན་དང་ལྡན་ན་ཡེ་ཤེས་དེའི་ངོ་བོར་ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་དེ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཐེག༷་པ༷་བླ་ན་མེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ལ༷་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་ངེས༷་པར༷་འབྱུང༷་བ་སྟེ་ཕྱིན་པར་འདོ༷ད་པ༷་གང༷་ཡིན་པ་དེས་ནི། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་འཇུག་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་རྩ་བ་ཅན། ཐབས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན། འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་མཛད་པ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དང་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གི་ཚུལ་ནི། མཐའ་ཡས་པའི་འགྲོ༷་བ༷་ཀུན༷་ལ༷་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་སེམ༷ས་སྙོམས༷་པར་བྱས་ཏེ་ཕ༷་དང་མའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་དང༷་སྤུན་ 24-1-59b དང་སྲིང་མོའི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང་། གཏན་དུ་ཕན༷་པའི༷་སེམ༷ས་དང༷་འཕྲལ༷་དུ་བདེ་བར་འདོད་པ་བྱམས༷་པའི༷་ཡི༷ད་ཀྱིས༷་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་དོན་ལ་བརྟུལ༷་བ་སྟེ་བརྩོན་པར་བྱ༷་ཞིང༷་། ཁྲོ་བ་དང་རྣམ་པར་འཚེ་བའི་ཐ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་གཡོ་དང་རྒྱུ་མེད་པར་རྒྱུད་དྲང༷་ལ༷་ངག་གིས་ཆོས་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་བརྗོད་པ་སོགས་ཚིག་འཇམ༷་པོར་སྨྲ༷་བར༷་བྱ་ཞིང་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་སུའང་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཟོལ་མེད་པར་ཕན་པའི་སེམས་སྐྱེད་པ་ཅན་དེས་དེ་དང་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་གཡོ་སྒྱུ་དང་གནོད་སེམས་སོགས་བྱེད་པ་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 說修加行者 རྩ་བའི་གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་པོ་གང་ཟག་བཤད་པ་ལ། ཞུས་པའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན་དང་། ལན་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། 以請示略說 དང་པོ། འཇིག་རྟེན་མགོན་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཇིག༷་རྟེན༷་གསུམ་གྱི་མགོ༷ན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ༷་གན༷ས་བརྟན༷་རབ༷་འབྱོར༷་གྱིས་ཡོངས༷་སུ་ཞུ༷ས༷་པ༷། ཡོན༷་ཏན༷་རྒྱ༷་མཚོ༷་ཚད་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་མ༷་མཆིས༷་པའི་རྟག༷ས་དང་མཚན་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་བདག་ལ་བསྟན༷་དུ་གསོལ༷། དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་མཐུ༷་ཆེ༷་བ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག༷་ཇི༷་ལྟར༷་ན་རྟགས་གང་གིས་མཚོན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་སླར༷་ལྡོག༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་བ་སྟེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ཤེས་པར་འགྱུར༷་བ༷་དེ༷་ལྟར༷་བྱང་སེམས་ 24-1-60a བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་ཡོན༷་ཏན༷་ཚད་མེད་པ
【現代漢語翻譯】 如果遠離智慧，就會落入聲聞（梵文：Śrāvakayāna，指聽聞佛陀教誨而證悟的修行者）的果位，就像鳥兒身體巨大卻沒有羽毛翅膀，跳躍時會墜落一樣。如果具備究竟的般若波羅蜜多（梵文：Prajñāpāramitā，智慧到彼岸），那麼智慧的體性中，方便和智慧是不可分離的，因為它是以真諦和俗諦無二為境界的。 第二，關於佛陀乘等，有一頌：像這樣，通往究竟大菩提的唯一途徑，是依靠無上的佛陀乘——般若波羅蜜多，才能 निश्चित（藏文：ངེས，梵文：niścita，梵文羅馬擬音：niścita，漢語字面意思：決定）證得大菩提的果位。那麼，想要進入此道的修行者，應當以何種方式進入呢？大乘（梵文：Mahāyāna）是以利益他人為目標的慈悲為根本，以方便為助伴，以利益眾生直至虛空邊際為果。因此，進入此道的方式和修行者的行為是：對無邊無際的一切眾生，不分親疏地保持平等心，視如父母、兄弟姐妹一般，安住于這種觀念中。並且，爲了眾生永久的利益和暫時的安樂，以慈愛之心精進努力。不懷憤怒和傷害之心，沒有欺騙和虛偽，以正直的心和藹的言語宣說佛法，以慈愛的行為對待眾生，以真誠無私的心利益他們。因為與此相反的虛偽、欺騙和傷害等行為，是不應存在的。 關於修習加行者 根本之三是講述修行者，分為通過請示進行簡要說明和通過回答進行詳細解釋兩部分。 以請示略說 第一，關於『世間怙主』等，有一頌： 具壽 རབ༷་འབྱོར༷（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：具壽善現）向世間三界的怙主——薄伽梵（梵文：Bhagavān，世尊） 釋迦牟尼佛請教： 具有無量功德大海的菩薩們，具有哪些無有煩惱的 लक्षण（藏文：རྟགས，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：相）和 चिन्ह（藏文：མཚན，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：標）？請您為我開示。 具有成辦二利大能力的菩薩們，以何種 लक्षण（藏文：རྟགས，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：相）來表明他們不會從大菩提道上退轉，從而被認為是不會退轉的菩薩？請您開示這些大菩薩們無量的功德。
【English Translation】 If one is separated from wisdom, one will fall into the fruit of the Śrāvakayāna (the vehicle of hearers), just as a bird with a large body but without feathers and wings will fall down when it jumps. If one possesses the ultimate Prajñāpāramitā (perfection of wisdom), then in the essence of that wisdom, method and wisdom are inseparable, because it has as its object the indivisibility of the two truths. Second, regarding the Buddha Vehicle, etc., there is one verse: In this way, the sole path to the ultimate great Bodhi (enlightenment) is to rely on the unsurpassed Buddha Vehicle—the Prajñāpāramitā—to definitely attain the state of great Bodhi. So, how should one who wishes to enter this path enter? The Mahāyāna (Great Vehicle) has compassion, which aims at benefiting others, as its root; it has method as its companion; and it has benefiting sentient beings as its fruit, as long as space exists. Therefore, the way to enter this path and the conduct of the practitioner are: to maintain equanimity towards all limitless beings without discrimination, to regard them as parents, siblings, and so on, and to abide in this view. And, for the permanent benefit and temporary happiness of sentient beings, to diligently strive with a loving heart. Without anger and harm, without deceit and hypocrisy, with an upright mind and gentle words, to proclaim the Dharma, to act with loving deeds, and to generate a mind that benefits sentient beings without pretense. Because hypocrisy, deceit, harm, and other actions contrary to this are not appropriate. On the Practitioner of Preparatory Practices The third of the root texts is about explaining the practitioner, which is divided into a brief explanation through inquiry and a detailed explanation through answers. Brief Explanation through Inquiry First, regarding 'Lord of the World,' etc., there is one verse: The Venerable Subhūti (具壽善現) asked the Bhagavan (世尊) Buddha, the Lord of the Three Realms: 'What are the लक्षण (characteristics) and चिन्ह (signs) of the Bodhisattvas who possess immeasurable oceans of qualities and are free from afflictions? Please show them to me. How can Bodhisattvas, who have great power to accomplish the two benefits, be recognized by which लक्षण (signs) as not reverting from the path of great Bodhi, and thus be known as irreversible Bodhisattvas? Please show me the immeasurable qualities of those great Bodhisattvas.'
་ལས་ཕྱོགས༷་སམ་ཆ་ཤས་ཙམ༷་ཞིག་རྒྱལ༷་བས༷་བདག་ལ་ལུང༷་བསྟན༷་དུ་གསོལ༷་ཞེས་ཞུས་པའོ། ། 以作答廣說 གཉིས་པ་ལ། རྟགས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ངོས་བཟུང་བ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེའི་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་མི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་གསུམ། 表相所證決定不還 དང་པོ་ཐ་དད་དང་འདུ་ཤེས་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཅི་རིགས་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་པར་མཐོང་བས་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཀུན་ལ་ཐ༷་ད༷ད་ཀྱི་འདུ༷་ཤེས༷་བྲལ༷་ཞིང༷་། ཆོས་ཟབ་མོ་སྟོན་པ་ལ་གནས་ལུགས་དང་མཐུན་པར་གཞལ་བའི་རིགས༷་པ༷་དང་ལྡན༷་པའི༷་ཚིག༷་མཁས་པས་བསྔགས་ཤིང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་མི་ནུས་པ་སྨྲ༷་བ་དང་།རང་ཉིད་ལམ་འདིའི་སྟོན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་པས་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ༷་སྦྱོང༷་དག༷་དང༷་བྲམ༷་ཟེ༷་གཞན༷་ལ༷་ལམ་སྟོན་པ་པོའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྟེན༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཡིད་རྟོན་པ་གཏིང་ནས་མི་བྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མཁས༷་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པས་མི་དགེ་བ་མངོན་གྱུར་སྤངས་པས༷་དུས༷་རྣམ༷ས་རྟག༷་ཏུ༷་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་པོ༷་དང་དེས་མཚོན་པའི་མི་ཁོམས་པ་ཀུན་སྤང༷་བའི་ཚུལ་ཐོབ་པ་དང་། 24-1-60b མཁས་པ་དེ༷་དག༷་རང་ཉིད་དགེ༷་བ་བཅུའི༷་ལ༷ས་ཀྱི༷་ལམ༷་ལ༷་ངང་གིས་གནས་ཤིང་གཞན་དག་ཀྱང་དེར་འགོད་པ་ལ་མངོ༷ན་པར༷་བརྩོན༷་པ་དང་། རྙེད་བཀུར་སོགས་ཟང༷་ཟིང༷་ལ་བལྟ་བའི་སེམས་མེ༷ད་པར༷་འགྲོ༷་བ་ལ༷་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆོས༷་ནི༷་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་མཐུན་པར་དེ་ཡི་རྗེས༷་སུ༷་སྟོན༷་པ་དང་། ཆོས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དམ་པའི་ཆོས༷་ལ༷་རྩེ་གཅི༷ག་ཏུ༷་དགའ༷་ཞིང༷་བྱ་བ་གཞན་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་པར་ཆོས་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་ཕན་པའི་སེམས་འབྱོངས་པས་རྟག༷་ཏུ༷་ཚིག༷་འཇམ༷་པོར་སྨྲ་བ་སོགས་བྱམས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་གསུམ་དང་ལྡན༷་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་བག་ཡོད་པ་གོམས་པས་རྒྱང་དུ་འགྲོ༷་བ་དང་ཉེ་བ་ན་འཆག༷་པ་དང་ཉལ༷་བ་དང༷་འདུག༷་པར༷་གྱུར་པ་སྟེ་སྤྱོད་ལམ་བཞི་པོ་གང་བྱེད་ཀྱང་བག་མེད་པ་སྤངས་ཏེ་དྲན་པ་དང་ཤེས༷་བཞིན༷་རབ༷་ཏུ༷་ལྡན༷་པ་སྟེ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ནའང་མིག་གཉའ༷་ཤིང༷་གང༷་ཙམ༷་དུ་ལྟ༷་ཞིང༷་འགྲོ༷་ལ༷་རྟག་ཏུ་བག་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་ནོར་བ་དང་ལུས་སྣད་པ་ལྟ་བུ་སོགས་སེམ༷ས་འཁྲུལ༷་བ་མེ༷ད་པ་དང་། མཁས་ཤིང་བག་ཡོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དབང་གིས་སྨད་དུ་མེད་
【現代漢語翻譯】 『請世尊為我宣說，菩薩摩訶薩成就何等法，能于如來處，僅以少分功德，即得受記？』 以下作廣釋： 第二部分：以表相所證決定不還，分為三點：不還之相的確定；不還之行的特點；還與不還之別的闡述。 第一點，以異想和概念等六個偈頌來闡述。如是，善現請問后，如來開示了不退轉之相：菩薩覺悟甚深之法性，通達諸法真如無別，於一切清凈之法，遠離種種異想和概念；安住于甚深之法的開示，具備與實相相符的衡量之理，以善巧之語讚歎，且他人無法反駁；自身對作為此道導師的如來，獲得不退轉之信，不依賴外道的苦行、外道的祭祀、婆羅門等其他導師的概念，亦不深信彼等所宣說的各種道途；精通因果不虛等法理，以堅定的信心，永舍不善之行，恒常遠離三惡道，以及由此所代表的一切無暇之處； 24-1-60b 賢善之人，自然安住於十善業道，並精進引導他人亦如是行；不以名利等世俗爲念，依隨諸佛菩薩所開示的般若等法，如實宣說；以堅定的信心，專注于正法，不為其他瑣事分心，唯以佛法為重；因利益他人的心已成熟，故常以柔和之語待人，具備慈愛的身語意三業；因習慣於對善法保持正念，故無論行、住、坐、臥，皆能遠離放逸，具足正念正知。具體而言，如行走時，目光僅注視於一牛軛之距，常能避免因放逸而導致的迷路或身體損傷等，心無雜念； 以賢善和正念之心，不輕毀他人。
【English Translation】 Asked, 'Please, Bhagavan, may the Tathagata prophesy to me what qualities a Bodhisattva Mahasattva possesses by which, in the presence of the Tathagata, he receives a prophecy with only a small portion of merit?' Answering in detail: Secondly: Identifying the irreversible through signs, consisting of three parts: identifying the irreversible; showing the distinction between the practice of the irreversible and the reversible; and showing the difference between the reversible and the irreversible. The first is shown by six verses, such as difference and perception. Thus, when Subhuti asked, the Tathagata declared what are the signs of irreversibility: A Bodhisattva who understands the nature of profound Dharma, who sees all Dharmas as inseparable from Suchness, is free from the notion of difference in all Dharmas of complete purification, and who speaks words praised by wise men and cannot be translated by others, possessing the logic of measuring in accordance with the abiding reality in teaching the profound Dharma, and who, having obtained unwavering faith in the teacher of this path, does not rely on the asceticism of outsiders, the sacrifices of outsiders, or other Brahmins as guides, and does not deeply trust the various paths taught by them, and who is skilled and believes in the principles of Dharma such as the infallibility of cause and effect, and who has abandoned the manifestation of non-virtue, has obtained the state of abandoning all the three evil destinies and all the non-freedoms represented by them. 24-1-60b Those wise men naturally abide in the path of the ten virtues and diligently lead others to do so, and without looking at material things such as gain and honor, they show the Dharma such as Paramita in accordance with how it is shown by the Buddhas and Bodhisattvas, and with faith in the meaning of the profound Dharma, they are single-mindedly happy in the Holy Dharma and do not do much for other things, but mainly do the Dharma, and with the mind of benefiting others, they always speak gentle words and possess the three actions of loving body, speech, and mind, and with diligence in virtuous Dharma, they are always mindful and aware of whatever they do, whether walking, going far, approaching, lying down, or sitting, abandoning carelessness, and how is that? Thus, when walking on the path, they look only as far as the yoke and always avoid straying from the path or hurting the body due to carelessness, and their minds are free from confusion. With a wise and diligent mind, they do not despise others.
པའི་ཆོས་ལ་གནས་ཤིང་གཞན་སྐྱེ་བོ་མ་དད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཀུན་སྤྱོད་མཐའ་དག །གཙང༷་མར་བྱས༷་ཤིང་གཙང༷་མའི༷་གོས༷་འཆང༷་བ་སོགས་གདུལ་བྱའི་ཡིད་དང་འཐད་པའི་སྤྱོད་ལམ་གཙང་བ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་གསུམ༷་པོ༷་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་དབེན༷་ 24-1-61a ཞིང༷་དྲི་མ་མེད་པའི་ཤེལ་ལྟར་དག༷་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་མཚངས་མཐོང་བས་དེ་ལ་ལྷག་པར་མི་ཆགས་པར་སྦྱང་བའི་ཡོན་ཏན་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྙེད༷་པ་འདོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་པ་དང་། སེར་སྣ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་རང་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་མཆོག་གིས་མཛེས་ཤིང་གཞན་གྱི་དོན་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པས་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱུ༷་མཆོག༷་ཏུ་ངང་གིས་གྱུར་པ་དང་། དུས་རྟག༷་ཏུ༷་ཟབ་མོའི་ཆོས༷་འདོ༷ད་པ༷་སྟེ་ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་འདྲེས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་ལྡན་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པས་དེ་དང་བློ་ངང་གིས་མི་ཕྱེད་པར་གྱུར་ནས་ཅི་སྨྲ་ཅི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མཐུན་པ་དང་དེ་ལས་མ་འདས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆགས་ལྡན་པ་དག་གིས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པར་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པའི་དད་ཅན་དུ་གྱུར་པས་ན་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་པས་ལམ་གཞན་སྟོན་པ་དང་དམྱལ་བ་སོགས་མངོན་དུ་སྤྲུལ་ནས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་བཟློག་སྟེ་ལམ་གཟུགས་བརྙན་བསྟན་ཀྱང་དེ་ལ་བདུད་དུ་ཤེས་ནས་བདུད་ཀྱི་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཕྱིར་ན། བདུ༷ད་ཀྱི༷་ཡུ༷ལ་ལ༷ས་འདས༷་ཤིང༷་གཞན༷་གྱི༷་དྲིང༷་ལ༷་མི༷་འཇོག༷་པ་སྟེ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་རང་གི་བློ་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་དང་། བས༷མ་གཏན༷་བཞི༷་ལ༷་སྙོམས་པར་འཇུག་པའམ་བས༷མ་ 24-1-61b གཏན༷་དུ་བྱེད་ཀྱང་བས༷མ་གཏན༷་དེར༷་རོ་མྱོང་བ་སོགས་ཀྱིས་མི༷་གན༷ས་པ་དང་། དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན་རང་ཉིད་སྙན་པ་དང་གྲགས༷་པ༷་འདོ༷ད་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་རང་གི་རྒྱུད་དུལ་བས་ཁྲོ༷་བས༷་སེམ༷ས་འཁྲུགས་པའམ་ཀུན་ནས་དཀྲིས༷་པ་མེ༷ད་པ་དང་། རང་ཉིད་འདོད་པ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གཞན་དོན་དུ་ཁྱིམ༷་པར༷་གྱུར༷་ཀྱང༷་རྟ༷ག་ཏུ༷་དངོས༷་པོ༷་ཀུན༷་ལ་མ༷་ཆགས༷་པར་གཏོང་བ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བས་རང་གི་དོན་ཆེད་ཆེར་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རང་འཚོ༷་བའི༷་ཕྱིར༷་ནི༷་སྲོག་གཅོད་པ་དང་ཁ་གསག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་སྨིན་ཡ༷ངས༷་ཏེ་ཡང་བ་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ལོངས༷་སྤྱོ༷ད་ཚོལ༷་བར་མི༷་བྱེ༷ད་པ་དང་། རང་གི་ཆེད་དུ་གཞན་ལ་གནོད་པ་དྲག
【現代漢語翻譯】 安住于佛法，爲了使不信仰的其他人捨棄（不信），內外一切行為都變得清凈，持有清凈的衣物等，以調伏所化眾生的心，以及符合道理的清凈行為；身語意三門遠離罪過，如無垢的水晶般清澈；由於見到有為法的自相，因此不特別執著於它，通過修習功德等方式，不貪求利養；通過壓制吝嗇等與波羅蜜多相違背的方面，使自相續以殊勝的功德莊嚴，並且爲了他人的利益而努力，自然而然地成為眾生中的佼佼者；恒常渴求甚深之法，由於佛法與自相續相融合，因此在任何時候都與法性相應，這意味著甚深之法性已經融入修行之中，以至於心與法性自然而然地不可分離，所說所行的一切都與之相符，並且不超越它，例如，具有貪慾的人，其一切行為都與貪慾相應。由於對甚深之法具有忍耐的信心，因此惡魔的化身會示現其他道路，或者顯現地獄等，使人對輪迴產生恐懼，通過各種方法使人從大乘道中退轉，即使示現相似的道路，也能認識到那是魔，並且由於無法被魔的各種行為所動搖，因此，超越了魔的境界，不依賴於他人，也就是說，具有不依賴於他人的自身智慧和力量；即使進入四禪定，也不會因為品嚐禪定的滋味等而停留在其中；由於了知事物如幻，因此不貪求自己的名聲和聲譽；由於以正法調伏自相續，因此沒有憤怒、心煩意亂或完全被纏縛的情況；自己不執著于慾望，並且精通方便，即使爲了利益他人而成為居家者，也始終不執著於一切事物而行佈施；由於證悟了無我，並且受到對他人慈悲心的驅使，因此捨棄爲了自己的利益而產生的邪命和一切行為的邊際，也就是說，爲了自己的生存，不通過殺生和諂媚等方式，以微小的異熟果來尋求受用；不爲了自己的利益而嚴重損害他人。
【English Translation】 Abiding in the Dharma, in order to abandon the unbelieving others, all external and internal behaviors become pure, holding pure clothes, etc., to tame the minds of those to be tamed, and pure conduct that is in accordance with reason; the three doors of body, speech, and mind are free from faults, as clear as a flawless crystal; because of seeing the self-characteristics of conditioned phenomena, one does not particularly cling to them, and through cultivating merits, etc., one does not crave gain; by suppressing miserliness and other aspects that are contrary to the pāramitās, one's own mindstream is adorned with excellent qualities, and one strives for the benefit of others, naturally becoming the best among beings; constantly desiring the profound Dharma, because the Dharma is integrated with one's own mindstream, one is always in accordance with the nature of Dharma, which means that the profound nature of Dharma has been integrated into practice, so that the mind and the nature of Dharma are naturally inseparable, and everything that is said and done is in accordance with it, and does not go beyond it, for example, those who have attachment, all their behaviors are in accordance with attachment. Because of having enduring faith in the profound Dharma, the incarnations of evil demons will show other paths, or manifest hells, etc., causing people to fear saṃsāra, and through various methods, they will turn people away from the path of the Mahāyāna, even if they show similar paths, they can recognize that it is a demon, and because they cannot be shaken by the various actions of the demon, therefore, they transcend the realm of demons, and do not rely on others, that is, they have their own wisdom and strength that does not depend on others; even if they enter the four dhyānas, they will not remain in them because of tasting the flavors of dhyāna, etc.; because of knowing things as illusory, they do not crave their own fame and reputation; because of taming their own mindstream with the Dharma, there is no anger, mental disturbance, or complete entanglement; one does not cling to desires, and is skilled in means, even if one becomes a householder for the benefit of others, one always gives without clinging to all things; because of realizing selflessness, and being driven by compassion for others, one abandons all wrong livelihoods and the limits of actions that arise from clinging to one's own benefit, that is, in order to sustain oneself, one does not seek enjoyment through killing and flattery, etc., with small ripening fruits; one does not severely harm others for one's own benefit.
༷་ཤུལ༷་སྤྱོ༷ད་པའི་སྔ༷གས་མངོན་སྤྱོད་ཀྱི་ལས་མི༷་བྱེ༷ད་པ་དང་། ཆགས་པའི་དབང་གིས་བུ༷ད་མེ༷ད་དབང་དུ་བྱེད་པའམ་རང་དབང་དུ་སྦྱོར༷་བའི་སྔ༷གས་བྱེད་པ་མིན༷་པ་དང་། རང་ཉིད་བསྒྲགས་པའི་དོན་དུ་འདོ༷ད་པའི༷་ཁམས་ཀྱི་ལ༷ས་ཅ༷ན་མངལ་ན་གནས་པའམ་གདོད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལ་འདི་ནི་ཕོ༷འམ་མོར༷་འགྱུར༷་རོ༷་ཞེས་ངག་གིས་ལུང་སྟོན༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་ནས་ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང་། ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟགས་དང་ལྡན་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་སྟེ་ལས་དང་སྨྲ་བ་དང་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་གཡེངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རབ༷་ཏུ༷་དབེན༷་པའི༷་ 24-1-62a སྒོ་ནས་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་བརྩོན༷་པ་དང་། རྒྱུད་དེས་པར་གྱུར་པས་ན་གང་དུ་གནས་ཀྱང་དེང་ཕན་ཚུན་འཐབ༷་པ་དང༷་རྩོད༷་པ་སོགས་དང༷་བྲལ༷་ཞིང༷་བྱམ༷ས་པའི༷་སེམ༷ས་ཀྱང༷་རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་རབ་ཏུ་བརྟན༷་པ་དང་། ཀུན༷་མཁྱེན༷་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་གཅིག་ཏུ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བ་དང་མཆོད་པ་བྱེད་པ་དང་དེའི་གོ་འཕང་རང་གིས་ཐོབ་པར་འདོ༷ད་ཅིང༷་འདུན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན༷་པ་དམ་པའི་ཆོས་ལ༷་རྟག༷་ཏུ༷་འདུན་ཅིང་དེ་ལ་གཞོལ༷་བའི་སེམ༷ས་ཀྱིས་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་དང་ལྡན༷་པ་དང་། སྨོན་ལམ་མམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་མཐ༷འ་ཁོབ༷་ཀླ༷་ཀློ༷་སྐྱེ༷་བོའི༷་ཡུལ༷་དང་ཡུལ་གྱི་མཐའ༷་ཆོས་མི་དར་བ་རྣམ༷་པར༷་སྤངས༷་ནས་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པའི་ཡུལ་དུ་གནས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་དང་། རང༷་གི༷་ས༷་ཡི་ཡོན་ཏན་སོགས་ལ༷་དོགས༷་པའམ་ཐེ་ཚོམ་མེ༷ད་པར་ངེས་པར་གྱུར་ནས་ལམ་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོག་པར་རྟག༷་ཏུ༷་རི༷་རབ༷་དང་འདྲ༷་བར་བརྟན་པ་དང་། དམ་པའི་ཆོས༷་ཀྱི་ཕྱིར༷་རང་གི་སྲོག༷་ཀྱང༷་འདོར༷་བ་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཅིང༷་། ཆོས་འཛིན་པ་དང་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣལ༷་འབྱོར༷་ལ་རབ༷་ཏུ༷་བརྩོན༷་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མྱོང་བའི་ངེས་པ་གནད་དུ་ཚུད་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བའི་གང་ཟག་དག་གི་ཕྱིར་མི༷་ལྡོག༷་པའི་རྟགས༷་ནི༷་འདི༷་དག༷་ཡི༷ན་པར༷་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། 24-1-62b ལམ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་ལ་དེ་ལ་ངེས་ཤིང་གོམས་པའི་རང་རྟགས་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ན་རྟགས་དེས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་ནུས་ཏེ་དུ་བས་མེ་བཞིན་ནོ། ། 不還所行差別 གཉིས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཡུལ་ཅན་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལས། 勝義甚有境行 དང་པོ་ལ་སྤྱད་བྱ་ཟབ་མོའི་དོན་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཚུལ་གཉིས། 決定所行甚義 དང་པོ་ལ་ཟབ་མོ་ཉིད་བཤད་པ་དང་། དེ
【現代漢語翻譯】 不從事使用咒語來顯現神通的行業；不因貪慾而役使或隨意支配婦女；不爲了自我宣揚，預言婦女懷孕后胎兒的性別（是男是女）。以這些為代表，遠離邪命和邪業，具備清凈的戒律；遠離身、語、意三門所造作的業、言語和戲論等各種令人喜愛的散亂， 因此精進于殊勝的般若波羅蜜多。由於相續已經成熟，無論身處何地，都能遠離爭鬥和諍訟等，慈悲心也不會被因緣所奪，而是非常穩固。一心歡喜于遍知佛陀，以這樣的心來觀想和供養，渴望並希求自己獲得佛的果位。恒常向往佛陀的教法——神聖的法，並以專注的心依十法行而行持，並且具備通過願力或智慧之門而獲得轉生的能力，從而遠離邊地、野蠻人和無佛法之處，安住于佛法興盛之地，這是自然而然獲得的。對於自己土地的功德等，沒有疑惑或猶豫，而是確信無疑，不會被其他道路所奪，像須彌山一樣穩固。爲了神聖的佛法，毫不猶豫地捨棄自己的生命，並且精進于受持佛法和思維法義的瑜伽。這些是對於甚深佛法具有體驗的、已經把握住要點、安住于加行道以及證悟真諦之人的不退轉之相，應當了知。 如果具備通達方便的瑜伽，並且對此具有定解和串習，那麼具備這樣的自相，就能通過這些相來確定不會退轉，就像通過煙來確定有火一樣。 不還所行差別 第二，分為三種行：以勝義為境的甚深行，以世俗為境的廣大行，以及雙運的善巧方便行。 勝義甚有境行 第一，分為兩部分：確定所要修持的甚深意義，以及如何修持的方法。 決定所行甚義 第一，分為兩部分：闡述甚深本身，以及闡述甚深之義。
【English Translation】 Not engaging in professions that use mantras to manifest supernatural powers; not enslaving or arbitrarily controlling women due to greed; not predicting the gender of a fetus (whether it will be male or female) after a woman becomes pregnant, in order to promote oneself. Represented by these, abstaining from wrong livelihood and wrong actions, possessing pure discipline; being far removed from various distractions that are pleasing, such as actions, speech, and frivolous talk created by the three doors of body, speech, and mind, Therefore, diligently engaging in the supreme Prajñāpāramitā. Because the continuum has matured, wherever one is, one can be free from fighting and disputes, and compassion will not be taken away by circumstances, but will be very stable. With a mind that rejoices solely in the omniscient Buddha, contemplating and making offerings with such a mind, desiring and wishing to attain the state of Buddhahood oneself. Constantly longing for the Buddha's teachings—the sacred Dharma—and engaging in it with a focused mind, practicing the ten modes of Dharma practice, and possessing the ability to obtain rebirth through the door of aspiration or wisdom, thereby avoiding border regions, barbarians, and places without Dharma, and dwelling in places where the Dharma flourishes, which is naturally obtained. Having no doubt or hesitation about the merits of one's own land, etc., but being certain and unwavering, not being taken away by other paths, being as stable as Mount Sumeru. For the sake of the sacred Dharma, giving up one's own life without hesitation, and diligently engaging in the yoga of upholding the Dharma and contemplating its meaning. These are the signs of non-retrogression for those who have experience of the profound Dharma, have grasped the essential points, abide in the path of application, and have realized the truth, which should be understood. If one possesses the yoga of understanding skillful means, and has certainty and familiarity with it, then possessing such self-characteristics, one can be certain of non-retrogression through these signs, just as one can be certain of fire through smoke. Differences in what is not returned to Second, there are three types of conduct: the profound conduct with the ultimate as its object, the vast conduct with the conventional as its object, and the skillful means conduct of uniting the two. Conduct with the object of ultimate profundity First, there are two parts: determining the profound meaning to be practiced, and the method of how to practice it. Determining the profound meaning to be practiced First, there are two parts: explaining profundity itself, and explaining the meaning of profundity.
་ལ་སྤྱད་པས་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་གཉིས། དང་པོ། གཟུགས་དང་ཚོར་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གཟུགས༷་དང༷་ཚོར༷་བ་དང༷་འདུ༷་ཤེས༷་དང་སེམ༷ས་པ༷་དང་རྣམ༷་ཤེས༷་རྣམ༷ས་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ནི་ཟབ༷་པ་སྟེ༷། ཇི་ལྟར་ཟབ་ན་རང༷་བཞིན༷་དབེན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྨོན་པ་རབ༷་ཏུ་ཞི༷་བ༷་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློས་དམིགས་པར་བྱར་མེད་པས་དཔེར༷་ན༷་མདའ༷་ཡིས༷་རྒྱ༷་མཚོའི༷་གཏིང༷་ཐུག༷་ཚོལ༷་བ༷་ན་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་མི་རྙེད་པ་ལྟར༷། དེ་ཉིད་དཔྱོད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་ནི༷་བརྟགས༷་ཤིང་དཔྱད་ན༷་ཕུང༷་པོའི༷་གཏིང༷་མི༷་རྙེད༷་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་སྡུད་འགྲེལ། ཨལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་དེ༷་ལྟར༷་ངོ་བོས་ཟབ༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་། ཐེག༷་པ༷་མཆོག་དོན་དམ༷་པའི་ཡུལ་ 24-1-63a ཅན་གང་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པས་ཆགས༷་པ་མེ༷ད་པ་གང༷་ལ༷་གནས་པར་བྱས་ནས། འདི་ལྟར་ཕུང༷་པོ༷་དང༷་ཁ༷མས་དང༷་སྐྱེ༷་མཆེ༷ད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོ༷ད་པ་མིན༷་པའི་ཟབ་མོའི་ཆོ༷ས་འདི༷་རྟོགས༷་པ༷་དེའི༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཡང༷་དག༷་པར་གྲུབ༷་པ༷་དེ༷་ལ༷ས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཅི༷་ཞིག༷་ཡོ༷ད་དེ། དེ་ནི་བསོད་ནམས་མཆོག་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཟབ་མོ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་། འཆང་བ་དང་། མཉམ་རྗེས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟར་བལྟས་པའི་ཕན་ཡོན་བཞི། དང་པོ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་ལས། ཤེས་རབ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཟབ་མོ་འདི་གང་ཞིག་སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཉིན་གཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ན། དེས་ཉི་མ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ལས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོགས་ནས་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ལས་དེ་སྙེད་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་། དཔེར༷་ན༷་སེམས་འདོ༷ད་ཆགས༷་ཀྱི་ཆོས༷་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་སྐྱེས༷་བུ༷་ཞིག༷་གིས་བུ༷ད་མེ༷ད་དང་དུས༷་བཏབ༷་པར་བྱས་ལ། གལ་ཏེ་དེ༷་དང༷་མ༷་འཕྲ༷ད་པར་ 24-1-63b གྱུར་པ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ༷་ཡི༷་ནི༷་ཉིན༷་གཅི༷ག་པོ་དེ་ལ་སེམ༷ས་ཀྱི༷་རྣམ༷་རྟོག༷་སྣ་ཚོགས་པ་བརྒྱུད་མར
【現代漢語翻譯】 通過運用，積累福德有兩種。第一，『色與受』等，共一個偈頌：『色、受、想、行、識，這些法甚深，如何甚深呢？因為自性空，所以是空性，以及可為色等之相不存在，因此對它的執著願望完全寂滅，因為無法以心識來設定目標，譬如用箭去尋找大海的底部，無法找到，就像這樣，用辨析的智慧去觀察，也無法找到蘊的底部。』第二，分為正文和對此的辯駁的消除兩種。第一是總結性的解釋。分為簡要指示和詳細解釋兩種。第一，『菩薩』等，共一個偈頌：『哪位菩薩如果證悟了法的自性或實相，像那樣本質上是甚深的，對於殊勝乘的真實義境，不住于任何分別念，那麼安住於何處呢？像這樣，對於由蘊、界、處組成的自性不存在的甚深法進行證悟，那麼他的福德也是真實成就的，還有什麼比這更殊勝的呢？這就是真實成就的殊勝福德。』第二，對甚深之法憶念、受持、以及隨之修習的利益，以及像這樣的福德也如幻看待的利益，共有四種。第一，例如『貪慾』等，共一個偈頌：也就是在廣大的經文中說：『如果有人以與般若波羅蜜多相應的甚深之處，通過思維、衡量和確定，按照般若波羅蜜多所顯示的那樣安住，即使只有一天的時間進行瑜伽，那麼他在這一天里能做什麼呢？』例如，如果沉溺於貪慾等等，直到在那麼多的劫中背離輪迴，遠離圓滿菩提的過失都被消除，做了那麼多的事情，就像經文中顯示的那樣，這裡也是如此。例如，如果一個沉溺於貪慾的人與一個女人約會，如果他沒有遇到那個女人，那麼這個人一天之內會產生各種各樣的心識分別念。 種子字和咒語：གཟུགས༷་（藏文），रूप (梵文天城體)，rūpa (梵文羅馬擬音)，色；དང༷་（藏文），च (梵文天城體)，ca (梵文羅馬擬音)，和；ཚོར༷་（藏文），वेदना (梵文天城體)，vedanā (梵文羅馬擬音)，感受；བ་（藏文）， इति (梵文天城體)，iti (梵文羅馬擬音)，如是說；དང༷་（藏文），च (梵文天城體)，ca (梵文羅馬擬音)，和；འདུ༷་ཤེས༷་（藏文），संज्ञा (梵文天城體)，saṃjñā (梵文羅馬擬音)，想；དང་（藏文），च (梵文天城體)，ca (梵文羅馬擬音)，和；སེམ༷ས་པ༷་（藏文），चेतना (梵文天城體)，cetanā (梵文羅馬擬音)，行；དང་（藏文），च (梵文天城體)，ca (梵文羅馬擬音)，和；རྣམ༷་ཤེས༷་（藏文），विज्ञान (梵文天城體)，vijñāna (梵文羅馬擬音)，識；རྣམ༷ས་ཏེ་（藏文），आदि (梵文天城體)，ādi (梵文羅馬擬音)，等等。
【English Translation】 Through application, there are two ways to accumulate merit. First, 'Form and feeling,' etc., one verse in total: 'Form, feeling, perception, mental formations, and consciousness, these dharmas are very profound. How are they profound? Because their nature is empty, therefore they are emptiness, and the characteristics of being form, etc., do not exist. Therefore, the desire to cling to them is completely pacified. Because they cannot be targeted by the mind, it is like trying to find the bottom of the ocean with an arrow, which cannot be found. Just like that, using the wisdom of analysis to observe, one cannot find the bottom of the aggregates.' Second, it is divided into the main text and the elimination of objections to it. The first is a summary explanation. It is divided into brief instructions and detailed explanations. First, 'Bodhisattva,' etc., one verse in total: 'Which Bodhisattva, if he realizes the nature or reality of the Dharma, which is so profound in essence, and does not discriminate in the realm of the true meaning of the supreme vehicle, then where does he abide? Like this, for the profound Dharma that is composed of aggregates, realms, and sources, and whose nature does not exist, his merit is also truly accomplished. What could be more supreme than this? This is the supreme merit that is truly accomplished.' Second, the benefits of remembering, upholding, and practicing the profound Dharma, and the benefits of viewing such merit as illusory, there are four types in total. First, for example, 'Greed,' etc., one verse in total: That is, in the extensive sutras it says: 'If someone, with the profound place corresponding to the Prajñāpāramitā, through thinking, measuring, and determining, abides as shown by the Prajñāpāramitā, even if they practice yoga for only one day, then what can they do in that one day?' For example, if one indulges in greed, etc., until the faults of turning away from samsara and turning away from perfect enlightenment in so many kalpas are eliminated, and so many things are done, just as shown in the sutras, it is the same here. For example, if a person who is addicted to greed makes an appointment with a woman, if he does not meet that woman, then that person will have all kinds of mental discriminations in one day. Seed syllables and mantras: གཟུགས༷་ (Tibetan), रूप (Sanskrit Devanagari), rūpa (Sanskrit Romanization), Form; དང༷་ (Tibetan), च (Sanskrit Devanagari), ca (Sanskrit Romanization), and; ཚོར༷་ (Tibetan), वेदना (Sanskrit Devanagari), vedanā (Sanskrit Romanization), Feeling; བ་ (Tibetan), इति (Sanskrit Devanagari), iti (Sanskrit Romanization), Thus it is said; དང༷་ (Tibetan), च (Sanskrit Devanagari), ca (Sanskrit Romanization), and; འདུ༷་ཤེས༷་ (Tibetan), संज्ञा (Sanskrit Devanagari), saṃjñā (Sanskrit Romanization), Perception; དང་ (Tibetan), च (Sanskrit Devanagari), ca (Sanskrit Romanization), and; སེམ༷ས་པ༷་ (Tibetan), चेतना (Sanskrit Devanagari), cetanā (Sanskrit Romanization), Mental formations; དང་ (Tibetan), च (Sanskrit Devanagari), ca (Sanskrit Romanization), and; རྣམ༷་ཤེས༷་ (Tibetan), विज्ञान (Sanskrit Devanagari), vijñāna (Sanskrit Romanization), Consciousness; རྣམ༷ས་ཏེ་ (Tibetan), आदि (Sanskrit Devanagari), ādi (Sanskrit Romanization), etc.
་འབྱུང་སྟེ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡང་ཡང་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་མ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་སྙེད༷་ཀྱི་བསྐ༷ལ་པར༷་བསགས་པའི་དགེ་བ་ཡང་ཆོས་འདི་ལ་ཉིན་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔས༷་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་ཀྱང་དགེ༷་བའི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་འདུམ་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ག༷ང་ཞིག༷་བསྐལ༷་པ་མང༷་པོ་བྱེ༷་བ་སྟོང༷་དུ༷། དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་སོགས་ལ་སྦྱིན༷་པ་བྱེ༷ད་པའམ་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་ལ་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དག་པ་སྲུང༷་བར་བྱེ༷ད་ཀྱང༷་། གཞན་གང༷་ཞིག༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་དང་ལྡན༷་པའི༷་ཆོས༷། ཉིན་གཅིག་ཙམ་བརྗོ༷ད་པའི༷་ལེགས༷་པ༷་ཡི་ཆ་དེ་ལ༷་སྦྱིན༷་དང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་དེས་ཆར༷་ཡང་མི༷་ཕོད༷་དོ། །གསུམ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་གིས་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཤེས༷་ར༷བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག༷་བསྒོམས༷་པར་བྱས་ཏེ༷། དེ༷་ལ༷ས་ལངས༷་ནས༷་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རང་གི་བསྒོམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གོས༷་པ༷་མེ༷ད་པའི༷་ཆོས་དེ་མཚན་མའི་རྟོག་པ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡི་ཆོས༷་བརྗོ༷ད་པར་བྱས་པའམ་ཡང་ན་རྙེད་བཀུར་སོགས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྟོག་པས་མ་གོས་པའི་ཆོས་བརྗོད་ཅི༷ང་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཆོས་བཤད་པ་དེ༷་ 24-1-64a ཡང༷་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་གྱི་ཕྱིར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་རྒྱུར༷་བསྔོ༷་ན༷། དགེ༷་བ༷་དེ༷་དང༷་མཉམ༷་པ༷་ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་འཇིག༷་རྟེན༷་གསུམ༷་ན༷་མེ༷ད་དོ། །བཞི་པ་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སེམས་པ་དང་འཆད་པ་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བསོད་ནམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཆད་པ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་བསོ༷ད་ནམས༷་དེ༷་ཡང༷་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསོག༷་དང༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པས་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དང༷་། མཚན་མ་མེད་པས་གསོ་བ༷་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་ན་ཡ༷་མ༷་བཪླ༷་དང༷་། དམིགས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྙིང༷་པོ༷་མེ༷ད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས༷་ནས༷་དེ༷་ལྟར༷་བདེ༷་གཤེ༷གས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད༷་པ་སྤྱོ༷ད་ན། དེ་ལྟའི་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་བསོ༷ད་ནམ༷ས་དཔག༷་ཏུ༷་མེ༷ད་པ༷་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་ནོ། །འདིར་རང་མཚན་མེད་པས་གསོག་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ན
【現代漢語翻譯】 由於產生的力量，總是專注于那個地方。像這樣的心念，有多少個剎那，就有多少個劫所積累的善業，菩薩在一天中修持此法就能獲得。每一個心念的剎那，都會積累無量的善業。第二，菩薩等一頌：有些菩薩在無數百千萬劫中，佈施給阿羅漢和獨覺等，或者爲了聲聞和獨覺的果位而佈施，並且守護清凈的戒律。然而，另一些人僅僅唸誦一天與殊勝的般若波羅蜜多相應的法，那麼，佈施和戒律也無法與之相比。第三，菩薩等一頌：有些菩薩在等持中修習殊勝的般若波羅蜜多，從等持中起身之後，在後得位宣說與自己所修習相應的無垢之法，即沒有名相的分別等過失的法，或者宣說不為名利等所染污的法。如是宣說佛法，也是爲了利益眾生，迴向于無上菩提之因。那麼，這種善根是無與倫比的，在地上、地下和地上之上的三界中都是沒有的。第四，福德也如是等一頌：如是，般若波羅蜜多在思維和講解等方面，名言上雖然有無量無數不可思議的福德，但勝義中福德也是無自性的。如此，從講解等產生的福德，也因為沒有自性，所以是空性，並且像痛苦等一樣，以空性而空。沒有相狀，所以是無相。因為不是以自性成立，而是依緣起而生，所以是無生。因為遠離所緣，所以了知是無有實義。如是，如果諸佛修習般若波羅蜜多，在修習之時，就能完全獲得不可思議的福德。這裡，因為沒有自相，所以是無有積聚。空性等三者…… 由於產生的力量，總是專注于那個地方。像這樣的心念，有多少個剎那，就有多少個劫所積累的善業，菩薩在一天中修持此法就能獲得。每一個心念的剎那，都會積累無量的善業。第二，菩薩等一頌：有些菩薩在無數百千萬劫中，佈施給阿羅漢和獨覺等，或者爲了聲聞和獨覺的果位而佈施，並且守護清凈的戒律。然而，另一些人僅僅唸誦一天與殊勝的般若波羅蜜多相應的法，那麼，佈施和戒律也無法與之相比。第三，菩薩等一頌：有些菩薩在等持中修習殊勝的般若波羅蜜多，從等持中起身之後，在後得位宣說與自己所修習相應的無垢之法，即沒有名相的分別等過失的法，或者宣說不為名利等所染污的法。如是宣說佛法，也是爲了利益眾生，迴向于無上菩提之因。那麼，這種善根是無與倫比的，在地上、地下和地上之上的三界中都是沒有的。第四，福德也如是等一頌：如是，般若波羅蜜多在思維和講解等方面，名言上雖然有無量無數不可思議的福德，但勝義中福德也是無自性的。如此，從講解等產生的福德，也因為沒有自性，所以是空性，並且像痛苦等一樣，以空性而空。沒有相狀，所以是無相。因為不是以自性成立，而是依緣起而生，所以是無生。因為遠離所緣，所以了知是無有實義。如是，如果諸佛修習般若波羅蜜多，在修習之時，就能完全獲得不可思議的福德。這裡，因為沒有自相，所以是無有積聚。空性等三者……
【English Translation】 Due to the power of arising, one always focuses on that place. Such a thought, as many moments as there are, the merit accumulated in as many kalpas, a Bodhisattva (བྱང་ཆུབ།་སེམས་དཔའ།, bodhisattva, enlightened being) who practices this Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) in one day will obtain. Each moment of thought will accumulate immeasurable merit. Second, 'Bodhisattva' etc., one verse: Some Bodhisattvas (བྱང་ཆུབ།་སེམས་དཔའ།, bodhisattva, enlightened being) in countless hundreds of thousands of kalpas, give alms to Arhats (དགྲ་བཅོམ་པ།, arhat, foe destroyer) and Pratyekabuddhas (རང་རྒྱལ།, pratyekabuddha, solitary realizer) etc., or give alms for the sake of the fruits of Sravakas (ཉན་རང་།, sravaka, hearer) and Pratyekabuddhas (རང་རྒྱལ།, pratyekabuddha, solitary realizer), and protect pure morality (ཚུལ་ཁྲིམས།, sila, morality). However, others only recite for one day the Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) that corresponds to the supreme Prajnaparamita (ཤེས་རབ།་ཀྱི་ཕ་རོལ།་ཏུ་ཕྱིན།་པ།, prajnaparamita, perfection of wisdom), then, almsgiving and morality cannot compare to it. Third, 'Bodhisattva' etc., one verse: Some Bodhisattvas (བྱང་ཆུབ།་སེམས་དཔའ།, bodhisattva, enlightened being) in Samadhi (མཉམ་བཞག, samadhi, concentration) practice the supreme Prajnaparamita (ཤེས་རབ།་ཀྱི་ཕ་རོལ།་ཏུ་ཕྱིན།་པ།, prajnaparamita, perfection of wisdom), and after rising from Samadhi (མཉམ་བཞག, samadhi, concentration), in the post-meditation state, proclaim the undefiled Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) that corresponds to their practice, that is, the Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) without faults such as conceptual proliferation of signs, or proclaim the Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) that is not tainted by the pursuit of fame and gain etc. Such proclaiming of the Dharma (ཆོས།, dharma, law/teachings) is also for the benefit of sentient beings, dedicating it to the cause of unsurpassed Bodhi (བྱང་ཆུབ།, bodhi, enlightenment). Then, this merit is unparalleled, and there is none like it in the three realms of above the earth, below the earth, and on the earth. Fourth, 'Merit is also thus' etc., one verse: Thus, Prajnaparamita (ཤེས་རབ།་ཀྱི་ཕ་རོལ།་ཏུ་ཕྱིན།་པ།, prajnaparamita, perfection of wisdom), in thinking and explaining etc., although in name there is immeasurable, countless, inconceivable merit, but in ultimate truth, merit is also without self-nature. Thus, the merit arising from explaining etc., also because it has no self-nature, is emptiness, and like suffering etc., is empty by emptiness. Without characteristics, it is therefore without signs. Because it is not established by self-nature, but arises dependently, it is therefore unborn (ཡ་མ་བརླ།, anutpada, unborn). Because it is separated from what is to be grasped by the object, it is known to be without essence. Thus, if the Buddhas (བདེ་གཤེགས།, sugata, tathagata) practice Prajnaparamita (ཤེས་རབ།་ཀྱི་ཕ་རོལ།་ཏུ་ཕྱིན།་པ།, prajnaparamita, perfection of wisdom), at the time of practicing, they will completely obtain inconceivable merit. Here, because there is no self-characteristic, there is no accumulation. The three, emptiness etc...
ི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ནས་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་གསོག་གོ། འདུས་བྱས་སྟོང་ཉིད་ནས་ལྔ་ནི་གསོབ་བོ། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སུའང་བཤད་དོ། །དོན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ལྡོག་ཆ་ནས་དུ་མ་བསགས་ཤིང་སོབ་སོབ་པོ་ལྟར་བརྟན་ཆ་ 24-1-64b མེད་པས་གསོག་དང་། སེང་གེ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བཅོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གསོབ་དང་། རང་སྐྱ་མི་ཕེར་བར་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་གྱ་གྱུ་ཡིད་གཏད་མི་ཕེར་བས་ན་ཡ་མ་བརླ་ཞེས་སོགས་རྫུན་པའི་ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་ལ། དོན་དམ་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཕེལ་བ་དང་སྤང་ཐོབ་མེད་པས་སངས་རྒྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཀླན་ཀ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་མི་འཐད་པའི་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དོན་དམ་པར་ཟད་འཕེལ་མེད་པ་དང་། མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་འཐད་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཤད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཞིག་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས༷་མདོར་བསྟན་ཏེ་བཤ༷ད་པ་དང་། དེའི་དོན་རབ༷་ཏུ༷་རྒྱས་པར་སྦྱོར༷་ཞིང༷་བསྟན་པ་དང་། སྒྲུབ་བྱེད་འཐད་པའི་རིགས་པ་དང་བཅས་ཏེ་རབ༷་ཏུ་བསྟན༷་པ༷འི་ཆོས༷་གང་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་འདི༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱང་།ཡང་དག་པར་ན་རྗོད་བྱེད་དང་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ཏེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནའང་། ཐ་སྙད་དུ་བརྗོ༷ད་པ༷་ཡི་མིང་ཙམ༷་དུ༷་ཟ༷ད་པར་ཤེས་ནས༷། བསྐལ༷་པ༷་བྱེ༷་བ༷་ཁྲག༷་ཁྲིག༷་མང༷་པོར༷་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ཚད་མེད་པ་བསྟན་ཏེ་དགག་པའམ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བརྗོ༷ད་པར་བྱས༷་ཀྱང༷་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཟད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དེས་ཆོས༷་ཀྱི༷་དབྱིངས༷་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི༷་སྐྱོན་ཟ༷ད་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ཡོན་ཏན་འཕེལ༷་བ༷་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེ༷ད་དེ་མཉམ་པ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་ལ་བྲི་གང་བྲལ་བར་རྟག་ 24-1-65a ཏུ་གནས་པའོ། །དེས་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟད་འཕེལ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་གྱི་སླར་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཉིས་པ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཉིད་ཅེས༷་བྱ༷་བ༷་གང༷་ཡིན་པའི་ཆོས༷་དེ༷་རྣམ༷ས་ཀྱང༷་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པར་མིང༷་གིས་བརྗོད་པ་ཙམ༷་དུ༷་ནི༷་ཡོངས༷་སུ༷་བསྒྲགས༷་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་དུ་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་བ་དང་། ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ནས་དེ་དང་དེར་རློམ༷་པའི་སེམ༷ས་མེ༷ད་པའི༷་ཐབས་ཤེས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ནི༷་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཡང་དག་པའི་ལ
【現代漢語翻譯】 是空性。由於空性、空性等三重原因而堆積。由於有為的空性等五重原因而疏鬆。由於自性空等原因，也被稱為無有實義。實際上，由於事物無自性的方式，從反面堆積了許多，並且像疏鬆一樣沒有穩固性，所以說是堆積。像獅子等一樣，像是被製造的影像，所以說是疏鬆。由於不能自立，依賴於他者，變化無常，不能信任，所以用『無稽之談』等虛假之詞來表示。 第二，駁斥責難。從勝義諦上說，由於沒有增長福德的果報和斷除證悟，所以成佛是不合理的責難；以及從世俗諦上說，成佛也是不合理的責難，分為兩種。第一種，勝義諦上沒有增減，以及即使沒有，世俗諦上成佛也是合理的兩種方式。第一，佛所說等一頌：諸佛世尊所略說、解釋，並且詳細闡述其意義，以及以成立的理由和道理詳細闡述的法，無論說了多少，實際上，一切能說和所說都不可得，是不可言說的，但在名言中，知道只是言說的名稱，在無數劫中，開示了無量無邊的法門，以否定或肯定的方式來說，雖然能說的詞語沒有窮盡，但對於法的自性來說，沒有減少過失，也沒有增加功德，是平等性，不可言說，遠離增減，恒常存在。因此，在勝義諦上，一切法沒有增減，在平等性中本來就是涅槃，沒有絲毫需要再次成佛的。 第二，諸佛等一頌：諸佛的所謂波羅蜜多，實際上只是以名稱來宣說，然而在世俗諦中，將一切善根迴向于無上圓滿菩提，並且知道道路和果沒有自性，對於此和彼沒有執著的，方便與智慧雙運的菩薩，從不虛妄的緣起之理中，真實地了
【English Translation】 It is emptiness. Due to emptiness, emptiness, and other triple reasons, it is accumulated. Due to conditioned emptiness and other five reasons, it is loose. Due to self-nature emptiness and other reasons, it is also called without essence. In reality, due to the way things have no self-nature, many are accumulated from the opposite side, and like looseness, there is no stability, so it is said to be accumulated. Like a lion and others, it is like a manufactured image, so it is said to be loose. Because it cannot stand on its own, relies on others, is impermanent, and cannot be trusted, it is indicated by false words such as 'nonsense'. Second, refuting objections. From the ultimate truth, since there is no increase in the fruit of merit and no attainment of cessation, it is an unreasonable objection to becoming a Buddha; and from the conventional truth, it is also an unreasonable objection to becoming a Buddha, divided into two types. The first type is that there is no increase or decrease in the ultimate truth, and even if there is not, it is reasonable to become a Buddha in the conventional truth. First, what the Buddha said, etc., one verse: Whatever Dharma the Buddhas, the Bhagavad-gatas, have briefly explained, elaborated, and extensively elaborated its meaning, and extensively explained with established reasons and logic, no matter how much has been said, in reality, all that can be said and what is said are unattainable, and cannot be spoken of, but in name, knowing that it is only the name of speech, in countless kalpas, immeasurable and boundless Dharma doors have been shown, and although it has been said in the form of negation or affirmation, the words that can be said are not exhausted, but for the nature of the Dharma, there is no decrease in faults, and there is no increase in merits, it is equality, unspeakable, and constantly exists away from increase and decrease. Therefore, in the ultimate truth, all Dharmas have no increase or decrease, and are originally in Nirvana in equality, and there is not the slightest need to become enlightened again. Second, the Victorious Ones, etc., one verse: The so-called Paramita of the Victorious Ones is actually only proclaimed by name, but in the conventional truth, all roots of virtue are dedicated to the supreme and perfect enlightenment, and knowing that the path and the fruit have no self-nature, the Bodhisattva who combines skillful means and wisdom without attachment to this and that, truly understands from the infallible principle of dependent origination.
མ་ལས་ཉ༷མས་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར༷་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དེ། ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་གནས་ཚུལ་དེ་དེ་བཞིན་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་ལས། གློ་བུར་བྲལ་དག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ནི་སྣང་ཚུལ་གྱི་ངོས་ན་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་ལ། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་འཐད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་འཐད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དཔེ་དོན་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ། འབྲུ་མར་སྙིང་པོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ 24-1-65b པར་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེ་བསག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དེས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་སྟེ་སེམས་སྔ་མ་ཁོ་ནས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་མི་སྤོང་ལ། སྔ་མ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱི་མ་ཁོ་ནས་ཀྱང་མི་སྤོང་ཞིང་དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བསགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཐོག་མར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་དཔེར་བྱ་ན། ཇི་ལྟར་འབྲུ༷་ལ་སོགས་པའི་མར༷་གྱི་སྙིང༷་པོ༷་སྟེ་ཞུན་མར་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་འབར༷་བ༷་གཉིས་ཕྲ༷ད་པ༷་ན། མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་དང༷་པོ༷་དེ་ཁོ་ན་ཡིས༷་སྙིང༷་པོ༷་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཚིག༷་པ་མིན༷་ལ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ༷་མེ༷ད་པར༷་ཡང༷་དེ༷་མི༷་ཚིག༷་པ་དང་། མར་ཁུ་དང་མེ༷་ལྕེ༷་ཕྲ༷ད་པ༷་ཐ༷་མ༷་ཁོ་ནས་ཀྱང་མར་གྱི་སྙིང༷་པོ༷་དེ་ཚིག༷་པ་མིན༷་ལ༷་མེ༷་ལྕེ༷་ཐ༷་མ༷་མེ༷ད་པར༷་ཡང་སྙིང༷་པོ༷་དེ་ཚིག༷་པ་མིན༷་མོད་ཀྱི། མེ་ལྕེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུན་རྫོགས་པ་ན་འབྲུ་མར་གྱི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་མེས་ཚིག་པར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་ནི་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དཔེར་བྱས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ་ལྟར། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་པ་དང༷་པོའི༷་སེམ༷ས་དེ་ཁོ་ན་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས༷་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ལ་རེག༷་པ་མ༷་ཡི༷ན་ལ༷། དེ༷་མེ༷ད་པར༷་ཡང༷་བྱང་ཆུབ་དེ༷་ལ༷་རེག༷་པར༷་ནུས༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཁ་མ་རྒྱུན་གྱི་ཐ༷་མའི༷་སེམ༷ས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཀྱིས༷་ཀྱང་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་དྲི་མ་མཐའ་དག་ཞི༷་བ༷་ཐོབ༷་པ་མིན༷་ལ༷། དེ༷་མེ༷ད་པར༷་ཡང༷་བྱང་ཆུབ་དེ༷་ཐོབ༷་པར་ནུས༷་ 24-1-66a པ༷་མ༷་ཡི༷ན་མོད་ཀྱི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་མཐར་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ་བསྙོན་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ༷། །གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཚུལ་ལ། ཡོན་ཏན་
【現代漢語翻譯】 未曾遠離過無明，卻能證得佛陀的無上菩提，這在名言上是存在的。因為諸法自始本具涅槃的自性清凈之狀態，唯有如實證悟此狀態，才能獲得由斷除客塵所顯現的殊勝菩提，此乃于現象層面真實不虛之故。 第二，於世俗層面遣除諍論，分為：遣除所斷是合理的，以及獲得功德是合理的兩種情況。首先，分為比喻和意義兩方面。第一方面，以『油麻精華』等一頌為例：如果按照世俗名言的說法，能夠證得菩提的心識是剎那生滅的，並且無法積累，那麼這樣的心識如何能夠證得遠離障礙的菩提呢？僅僅是前一剎那的心識也不能斷除障礙，不依賴於前一剎那的后一剎那的心識也不能斷除障礙，並且這兩者是無法同時積累的。如果有人這樣問難，那麼首先以世間廣為人知的比喻來說明：比如油、麻等的精華，也就是燈油，當它與燈焰相接觸時，燈焰的第一個剎那並不能完全燃盡燈油，沒有第一個剎那也不能燃盡；僅僅是燈油與燈焰接觸的最後一個剎那也不能燃盡燈油，沒有最後一個剎那也不能燃盡。但是，當燈焰從第一個剎那到最後一個剎那的相續圓滿時，燈油就會被火完全燃盡，最終耗盡。應當以這個比喻來理解。 第二方面，以『最初之心亦』等一頌為例：正如前面所說的比喻那樣，僅僅是最初生起的發心，並不能證得遠離一切所斷的無上菩提，沒有它也不能證得菩提；僅僅是即將證得菩提的最後一個心識，也不能獲得斷除一切垢染的大菩提，沒有它也不能獲得菩提。但是，通過前前剎那比後後剎那更為殊勝的心識相續，最終證得斷除一切所斷的大菩提，這是緣起之法性，是不可否認的。 第二，關於獲得功德的方式，分為功德……
【English Translation】 Without ever straying from ignorance, yet attaining the supreme enlightenment of the Buddha, this exists in name only. Because all phenomena inherently possess the nature of purity, the state of Nirvana from the very beginning, only by truly realizing this state can one attain the excellent enlightenment distinguished by the removal of adventitious defilements, for this is unfailingly true on the phenomenal level. Secondly, refuting disputes on the conventional level, divided into two aspects: it is reasonable to eliminate what is to be eliminated, and it is reasonable to obtain merits. First, there are two aspects: example and meaning. The first aspect, taking 'oil sesame essence' etc. as an example: If according to the worldly conventions, the mind that can attain enlightenment is momentary and cannot be accumulated, then how can such a mind attain enlightenment free from obscurations? The previous moment of mind alone cannot eliminate obscurations, and the subsequent moment of mind that does not rely on the previous moment cannot eliminate obscurations, and these two cannot be accumulated simultaneously. If someone asks this question, then first use a metaphor known in the world to explain: For example, the essence of oil, sesame, etc., that is, the lamp oil, when it comes into contact with the flame of the lamp, the first moment of the flame cannot completely burn the lamp oil, and without the first moment, it cannot be burned; only the last moment of contact between the lamp oil and the flame cannot burn the lamp oil, and without the last moment, it cannot be burned. However, when the flame continues from the first moment to the last moment, the lamp oil will be completely burned by the fire and eventually exhausted. This should be understood by analogy. The second aspect, taking 'the first mind also' etc. as an example: Just like the metaphor mentioned earlier, the initial arising of the mind of enlightenment alone cannot attain the supreme enlightenment free from all that is to be abandoned, and without it, one cannot attain enlightenment; only the last mind that is about to attain enlightenment cannot obtain the great enlightenment that eliminates all defilements, and without it, one cannot obtain enlightenment. However, through the continuous stream of mind, where each subsequent moment is more excellent than the previous one, one ultimately attains the great enlightenment that abandons all that is to be abandoned. This is the nature of dependent origination, which is undeniable. Secondly, regarding how to obtain merits, divided into merits...
ཐོབ་པ་འཐད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་འཐད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མི་འཐད་པ་མེད་ཚུལ་དང་། རྟེན་བྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་འཐད་པ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། ས་བོན་ལས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་སྡོད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མི་སྡོད་པར་འགག་ན་སྐད་ཅིག་མའི་སེམས་དེ་སྙེད་པ་རེ་རེ་ནས་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བ་མེད་པས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་འདི་ཐ་སྙད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་ལན་བསྟན་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུ་ཡི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་སྔོན་དུ་སོང་བ་ན་དེའི་འབྲས་བུ་བཤོལ་དུ་མེད་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ས༷་བོན༷་ལ༷ས་ནི༷་མྱུ༷་གུ༷་དང་དེ་ལས་སྡོང་བུ་མེ༷་ཏོག༷་དང་འབྲས༷་བུ༷་རྣམ༷ས་རིམ་པར་འབྱུང༷་བ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་རང་རང་གི་རྒྱུ་འགག་མོད་ཀྱི།ས་བོན་དེ༷་ཡང༷་འགགས༷་ལ༷་དེའི་འབྲས་བུ་ཤིང༷་ཡང༷་མེ༷ད་པ༷་དེར༷་གྱུར་པ་མིན༷་ཏེ་ས་བོན་འགགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ལྟར། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་ 24-1-66b དུ་སེམས་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པའམ་དང༷་པོའི༷་སེམ༷ས་ཀྱང༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་རྒྱུ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷། སེམས་དེ༷་ཡང༷་འགག༷ས་ལ༷་དེའི་བརྒྱུད་པའི་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་མེ༷ད་པ༷་དེ༷་ལྟ་བུ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མི་བསླུ་བར་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། ས་བོན་རྙེད་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གང་ཞིག་རང་འབྲས་སྐྱེད་རུང་བའི་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ས༷་བོན༷་ཉིད་རྙེད༷་པ་སྟེ་ཡོད་པར་གྱུར་ནས༷་དེའི་འབྲས་བུ་འབྲུ༷་སྣ་ཚོགས་དང༷་འབྲས་སཱ༷་ལུ༷་ལ༷་སོ༷གས་པ་འབྱུང༷་བར་འགྱུར་ལ། ས་བོན་དེ༷་ཡི༷་འབྲས༷་བུ༷་ནི་ས་བོན་དེ༷་ལ༷་གདོད་ནས་ཡོ༷ད་པ་མིན༷་ཞིང་འབྱུང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་མེ༷ད་པ༷་ཡང་མིན༷་ཏེ་གང་སྔ་ནས་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་མི་དགོས་ཤིང་འབྱུང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡི་ཚུལ་དུ་རྒྱལ༷་བ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་འདི༷་ཡང༷་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས༷
【現代漢語翻譯】 有兩種合理性：獲得（指證悟）的合理性和功德圓滿的合理性。第一種又分為兩點：說明沒有不合理之處，以及通過緣起的方式說明必然合理。第一點，從『種子生』等一頌開始。如果證悟菩提的最初發心一直持續到獲得果位，那就會變成常恒；如果不持續而斷滅，那麼每一個剎那的心都不能產生菩提，那麼經過無數劫修持的菩提功德的產生，在名言上是不合理的。爲了回答這種詰難，說明雖然一切有為法都是剎那生滅的，但是前一剎那的因，必然會導致其果的產生，這是緣起的法性。例如，世間上，從種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子）子生出芽，從芽生出莖，從莖生出花，從花生出果實，這些都是依次產生的。在果實產生的時候，各自的因已經滅盡了，但是種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子）子也滅盡了，難道它的果實樹木就不存在了嗎？不是這樣的，即使種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子）子滅盡了，果實、芽等還是會依次顯現。同樣，在觀察道果的時候，也是如此，最初的發心，或者說最初的心，也是菩提的因。這個心也滅盡了，難道它的相續的果實菩提就不存在了嗎？不是這樣的，因為因果不虛，道的各個階段的心，從前後的因產生果實菩提，這是真實不虛的。 第二點，從『種子獲得』等一頌開始。緣起之理是這樣的：如果獲得了具備產生自身果實能力的種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子），那麼就會產生各種穀物和薩༷་ལུ༷་（藏文，梵文天城體，शालि，śāli，稻米）等果實。種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子）子的果實，並不是一開始就存在於種༷་བོན༷་（藏文，梵文天城體，बीज，bīja，種子）子中，也不是沒有產生的可能性。如果一開始就存在，那就不需要因；如果沒有產生的可能性，那麼『因』這個詞就沒有意義了。這樣，如果觀察它的自性，它就遠離了存在和不存在等事物的自性，但是卻以如幻如化的方式，顯現為真實不虛的現象，這就是緣起的法性。諸位勝༷་བ༷་（藏文，梵文天城體，，，勝利者，指佛陀）的菩提，也是依靠緣起而產生的。如果觀察它，它並不是真實存在的。
【English Translation】 There are two validities: the validity of attainment (referring to enlightenment) and the validity of complete merit. The first is further divided into two points: explaining that there is no unreasonableness, and explaining that it is necessarily reasonable through the means of dependent origination. The first point starts from the verse 'From seed'. If the initial mind of generating Bodhicitta continues until the attainment of the fruit, then it will become permanent; if it does not continue and ceases, then each moment of the mind cannot produce Bodhi, then the generation of the merit of Bodhi cultivated for countless kalpas is nominally unreasonable. In order to answer this challenge, it is explained that although all conditioned phenomena are momentary, the cause of the previous moment will inevitably lead to the generation of its fruit, which is the Dharma nature of dependent origination. For example, in the world, from bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seeds sprout, from sprouts stems grow, from stems flowers bloom, and from flowers fruits are produced, these are produced in sequence. When the fruit is produced, the respective causes have ceased, but the bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seed has also ceased, does that mean its fruit, the tree, does not exist? It is not like that, even if the bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seed has ceased, the fruit, sprouts, etc., will still appear in sequence. Similarly, when observing the fruit of the path, it is also like this, the initial mind of generation, or the initial mind, is also the cause of Bodhi. This mind has also ceased, does that mean its continuous fruit, Bodhi, does not exist? It is not like that, because cause and effect are not false, the minds of the various stages of the path, from the previous and subsequent causes, produce the fruit of Bodhi, which is true and not false. The second point starts from the verse 'Seed obtained'. The principle of dependent origination is like this: if one obtains a bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seed that has the ability to produce its own fruit, then various grains and śāli (藏文，梵文天城體，शालि，śāli，rice) and other fruits will be produced. The fruit of the bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seed does not exist in the bīja (藏文，梵文天城體，बीज，bīja，seed) seed from the beginning, nor is there no possibility of production. If it exists from the beginning, then there is no need for a cause; if there is no possibility of production, then the word 'cause' has no meaning. In this way, if one observes its nature, it is far from the nature of existence and non-existence, but it appears as a true and not false phenomenon in a magical way, which is the Dharma nature of dependent origination. The Bodhi of the victorious ones (referring to the Buddhas) is also produced by relying on dependent origination. If one observes it, it is not truly existent.
་པོའི༷་རང༷་བཞིན༷་དང་བྲལ༷་བ་ཡིན་པས༷་སྒྱུ༷་མ༷་ལྟ་བུར་འབྱུང༷་བར༷་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། 24-1-67a གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་འཐད་པ། ཆུ་ཡི་ཐིགས་པས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེ་བསག་ཏུ་མེད་པས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་གོམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་ནས་འཕེལ་བ་མི་སྲིད་པས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཚང་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པས་མཐར་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཆུ༷་ཡི༷་ཐིག༷་པ་གཅིག་ནས་དུ་མར་བསགས་པས༷་བུམ༷་པ༷་བཀང་བ་ན། ཐིགས་པ་དང༷་པོ༷་ནས་ཐ༷་མའི༷་བར༷་གྱིས་རིམ༷་གྱིས༷་ཉུང༷་ངུ༷་ཉུང༷་ངུ༷་བསགས་པས་མཐར་བུམ་པ་དེ༷་ཡོངས༷་སུ་འགེངས༷་པ༷་ལྟར༷། འདི་ལྟར་ས་བཅུ་དང་ལམ་ལྔར་རིམ་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གྲངས་ཚང་བ་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡང་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་ན་དང༷་པོའི༷་སེམ༷ས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་རྒྱུ༷་ཡིན་པ་སྟེ༷། དེ་གཅིག་པུས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། རིམ༷་གྱིས༷་གོང་ནས་གོང་དུ་དཀར༷་པོའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་རྫོགས༷་པའི༷་སྒོ་ནས་སངས༷་རྒྱས༷་ཐོབ་པར་འགྱུར༷་ཏེ་ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་གཅིག་གིས་བུམ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གང་ཡང་དུ་མས་གང་བ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་གིས་མི་གང་བར་དུ་མས་གང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་སྐྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཚང་བས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དཔེར་སོང་ལ། ཆུའི་ 24-1-67b དངོས་པོའང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཐིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་ཕན་ཚུན་ཚོགས་པས་བུམ་པ་གང་བ་ལྟར་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའང་དེའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 如何行 གཉིས་པ་ཟབ་མོ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་སྟོང་པ་མཚན་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་དང་། དེ་ལྟར་དམིགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་འམ་རྒྱུ་ཡི་མཚ༷ན་མ་མེ༷ད་པ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་དོན་དང་། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ཞེན་པའམ་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན༷་པ༷་མེ༷ད་པ༷་ཡིན་པས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས༷་ཟབ་མོ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོ༷ད་ཅིང༷་། དེའི་མཐུས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ་ལ༷་མི༷་རེག༷་ཅིང་སྲིད་པར་དངོས་ཞེན་གྱི་མཚ༷ན་མར༷་མི༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་ནི
【現代漢語翻譯】 遠離了自性，因此應將其理解為如幻象般顯現。 第二，圓滿功德是合理的。以『水滴』等一頌來解釋。如果一切事物都是剎那生滅，且無法積累，那麼即使在無數劫中串習，也不可能同時聚集而增長，那麼如何獲得圓滿一切功德的圓滿菩提之果呢？即使一切事物都是剎那生滅，但由於前前心依賴於後後心，後後心轉變為更殊勝的功德，最終會圓滿一切功德。例如，當水滴從一滴積累到多滴時，水罐會被裝滿。從第一滴水到最後一滴水，逐漸地、一點一點地積累，最終水罐會被完全裝滿。同樣，如果考慮到在十地和五道上逐漸圓滿發心的數量，那麼成佛也與此類似。在修習階段，即使是最初的發心也是無上菩提的因。雖然僅憑它本身無法圓滿一切功德，但通過逐漸地、越來越增上的白法功德，最終會成佛，就像一滴水無法裝滿水罐，但多滴水可以裝滿一樣。一滴水無法裝滿，但多滴水可以通過裝滿的方式，成為發心剎那圓滿而成就佛果的比喻。水的 事物也是剎那生滅的，但水滴通過相續不斷地聚集而裝滿水罐，同樣，心的剎那相續，後後剎那比前前剎那更殊勝，也應理解為同樣的道理。 如何行 第二，對於甚深之法，應如何行持？分為正行和宣說其功德兩部分。第一部分，以『空性、無相』等一頌來解釋。如此，一切法自性皆為空性，因此，對它的所有執著都將寂滅。由於沒有可執著的所緣或因的相狀，因此一切分別和妄念都將止息。因此，對它沒有貪戀或對果的希求，因此遠離了三界的一切愿求，即如此通達三解脫門，行持于寂滅涅槃與輪迴涅槃等同的甚深之法。憑藉此，既不觸及偏向寂滅一邊的寂滅，也不執著于輪迴的實有相狀，這
【English Translation】 It is devoid of inherent nature, therefore, it should be understood as appearing like an illusion. Second, the perfection of qualities is reasonable. This is explained with one verse, starting with 'water drops'. If all things are momentary and cannot be accumulated, then even if one becomes accustomed to it for countless eons, it is impossible to gather together and increase, so how can one attain the fruit of perfect enlightenment that is complete with all qualities? Even if all things are momentary, because the earlier mind relies on the later mind, the later mind transforms into a more special quality, and ultimately there will be a complete perfection of qualities. For example, when water drops accumulate from one to many, the vase is filled. From the first drop to the last, gradually, little by little, accumulating, eventually that vase will be completely filled. Similarly, if one considers the complete number of generating the mind of enlightenment gradually on the ten bhumis and five paths, then attaining Buddhahood is also similar to that example. In the stage of practice, even the very first generation of the mind of enlightenment is the cause of supreme enlightenment. Although it alone is not the complete perfection of qualities, gradually, from higher to higher, through the door of perfecting white qualities, one will attain Buddhahood, just as one drop of water cannot fill a vase, but many can. One cannot fill it, but many can fill it, becoming an example of attaining Buddhahood by completing many moments of generating the mind of enlightenment. The water's nature is also momentary, but the drops of water gather together in a continuous stream and fill the vase. Similarly, the continuous stream of momentary minds, with each later moment becoming more special than the earlier one, should also be understood in the same way. How to Practice Second, how should one practice this profound teaching? There are two parts: the actual practice and the explanation of its qualities. The first part, explained with one verse starting with 'emptiness, signlessness'. Thus, since all phenomena are empty of their own nature, all attachment to them is pacified. Since there is no basis or cause to be fixated upon, all thoughts and discriminations are abandoned. Therefore, there is no attachment to it or desire for its fruit, thus being free from all aspirations of the three realms, that is, practicing the profound Dharma of realizing the three doors of liberation, the equality of samsara and nirvana. Through this, one neither touches the one-sided peace of nirvana, nor does one engage in the signs of substantial attachment to samsara, this
་དཔེར༷་ན༷་མཉན༷་པ༷་མཁས༷་པ༷་རྒྱ་མཚོའི་ཕར་འགྲམ་དང་ཚུར༷་འགྲམ་དུ་འགྲོ༷་བར་བྱེད་པ་ན་ཡང༷་། ཕར་ཚུར་གྱི་མཐའ༷་གཉི༷ས་ལ་མི༷་གན༷ས་ཤིང་རྒྱ༷་མཚོར༷་ཡང་གན༷ས་པ༷་མེ༷ད་པ༷་བཞིན༷་ནོ། །དེ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་སྐབས་འདིར་རྣམ་ཐར་གསུམ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་པས་བསྟན་པའང་དོན་གཅིག་ཏུ་ 24-1-68a མཐུན་ཏེ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་ཅིང་སྨོན་པར་བྱར་མེད་པ་སོགས་ཀྱང་ཡིན་པས་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་དག་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་སྦྲང་རྩི་རོ་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དོན་དུ་གཅིག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ནི་འདི༷་སྙམ༷་དུ་བདག༷་རྒྱལ་བ་སྟོབ༷ས་བཅུ༷་དང་ལྡན་པས་ལུང༷་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་དང་། ཐོབ་བྱ་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་འགྱུར༷་རོ་སྙམ་པའི་རློམ༷་སེམ༷ས་མེ༷ད་དེ། གནས་ལུགས་བབ་ཀྱི་དོན་འདི༷་ལ༷་བསལ་བྱ་དང་བཞག་བྱ་ཐོབ་བྱ་དང་སྤང་བྱ་ཅི༷་ཡང༷་མེ༷ད་དོ་ཞེས༷་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་བྱང༷་ཆུབ༷་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ལ་བློས་མི་བཟོད་པའི་སྐྲག༷་པ༷་མེ༷ད་པར་གཏིང་དུ་གྱུར་པ་དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་ནི་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 世俗有境廣行 གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིང་སྦྱང་བའི་སྤྱོད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དགོན་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་ཁམས་འདི་ན་མ་དག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བ། ཆུ་དང་གྲོང་དང་འབྱོར་པས་དབེན་པ་དགོན༷་པའི༷་ལམ༷་ཉམས་ང་བ་གནས་རྩུབ་པ་གཅན་གཟན་གདུག་པ་སོགས་ཀྱིས་གང་བ་ལྟ་བུ་སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང༷་། བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་འབྱོར་བས་དབུལ་བའི་མུ༷་གེ༷་དང་། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་སྡུག་ 24-1-68b བསྔལ་གྱི་ནད་དང་ནང་གི་ཉོན་མོངས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ནད༷་དང་བཅས༷་པར༷་མཐོང༷་ན༷ས། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་བློས་སྐྲག༷་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་། དེ༷་ནས༷་འདི་ལྟར་ཞིང་སྦྱོང་བའི་གོ༷་ཆ་ཆེན་པོ་གྱོན༷་པར་བྱས་ཏེ༷་འཇུག་པ་ནི། ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཆུང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཙེས་པས་ན་བདག་གིས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཞིང་རྣམ་པར་སྦྱངས་ཏེ་བདག་ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེ་ན་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོང་ཡེ་མེད་པར་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེའི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚོགས་ལ་བསྐལ་པ་ཕྱི༷་མའི༷་མུ༷་མཐར༷་ཐུག་གི་བར་དུ་རྟག༷་ཏུ༷་བརྩོན༷་པར་བྱེ
【現代漢語翻譯】 例如，就像一位博學的擺渡人，能夠往返于大海的兩岸，但他既不滯留在彼岸，也不停留在此岸，更不住于大海之中。同樣，在此般若波羅蜜多的語境下，無論是以三解脫門、無生、如是、真如等多少種名相來闡釋，其意義都是一致的。因為空性即是無相、無愿等等，這些不同的名相，雖然在表述上有所差異，卻如同蜂蜜般味道相同，應知它們在所證悟的法界之義上是統一的。 第二，如是行等一頌：如是，那些行於輪迴與寂滅平等性之義的菩薩們，心中沒有這樣的想法：『我，勝者，具足十力，將會被授記。』或者『我將觸及所要獲得的菩提。』他們沒有這樣的傲慢之心。因為他們已經領悟到，在這本然的實相中，沒有什麼需要去除、安立、獲得或捨棄的。因此，對於如同虛空般自性的菩提，他們心中沒有絲毫的畏懼和膽怯，而是深深地沉浸其中。如是行持，即是行持于善逝的甚深智慧。 世俗有境廣行 第二，以世俗為境的廣大清凈佛土之行，即是『世界寂靜』等一頌：無論在十方世界的哪個角落，只要顯現出不清凈的景象，例如，缺乏水源、村落和財富，道路荒涼、令人恐懼，環境惡劣，充斥著野獸和惡劣之徒的寂靜之處，這些都是外器世界的過患。而內情眾生，則貧乏于佛法和物質財富，遭受饑荒，身心飽受痛苦的疾病以及內在的種種煩惱所折磨。見到這些之後，以視一切如幻的智慧，心中毫無畏懼。然後，像這樣穿上清凈佛土的偉大盔甲而進入：『唉！這些眾生真是福報淺薄，被如此眾多的煩惱和痛苦所折磨。因此，我將爲了他們所有人的利益而清凈佛土，愿我何時成佛之時，我的佛土之中，永遠不會有這樣的過患，並且圓滿具足一切的興盛。』爲了這個目標，我將在未來無盡的劫數中，恒常精進于波羅蜜多的積聚。
【English Translation】 For example, just as a learned ferryman can travel to the far shore and the near shore of the ocean, but he does not dwell on either shore, nor does he dwell in the ocean itself. Similarly, in this context of the Prajñāpāramitā, the various terms such as the three liberations, non-arising, suchness, and thusness, all point to the same meaning. Because emptiness is the same as signlessness, wishlessness, and so on, these various terms, although different in expression, are like honey with the same taste, and should be understood as unified in the meaning of the Dharmadhatu to be realized. Second, 'Thus conduct' etc., one verse: Thus, those Bodhisattvas who practice the meaning of the equality of samsara and nirvana do not think, 'I, the Victorious One, endowed with the ten powers, will be prophesied,' or 'I will touch the Bodhi to be attained.' They have no such arrogance. Because they have understood that in this natural state of reality, there is nothing to be removed, established, attained, or abandoned. Therefore, they have no fear or dread of Bodhi, which is like the nature of space, but are deeply immersed in it. Such conduct is the practice of the profound wisdom of the Sugatas. The Extensive Conduct with Worldly Objects Second, the practice of purifying the Buddha-field, which has conventional reality as its object, is 'The world is a solitary place' etc., one verse: Wherever in the ten directions of the world there appears an impure aspect, such as a solitary place devoid of water, villages, and wealth, with a desolate and frightening road, a harsh environment, and filled with wild animals and evil beings, these are faults of the outer container. And the sentient beings within are impoverished in terms of Dharma and material wealth, suffering from famine, diseases that cause physical and mental pain, and various inner afflictions. Seeing all this, with the wisdom of knowing everything as illusion, there is no fear. Then, putting on the great armor of purifying the Buddha-field, one enters, saying: 'Alas! These sentient beings have little merit, and are tormented by so many afflictions and sufferings. Therefore, I will purify the Buddha-field for the benefit of all of them, so that when I attain Buddhahood, there will never be such faults in my Buddha-field, and it will be perfectly endowed with all prosperity.' For this purpose, I will constantly strive to accumulate the perfections until the end of future kalpas.
ད་ཅིང༷་། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་རབ༷་ཏུ་ཤེས༷་པའི་སྒོ་ནས༷་ཚུལ་དེ་ལ་ཡོངས༷་སུ༷་སྐྱོ༷་བའི༷་ཡི༷ད་ནི༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་སྐྱེད༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་དོ། ། 雙運善巧行 གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ནི་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡུམ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་དེ་ལ༷་གནས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ཕུང༷་པོ༷་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདི༷་དག༷་ཐམས་ཅད་གདོད༷་ནས༷་སྟོང༷་ཞིང༷་སྐྱེ༷་བ་མེ༷ད་པར་ཤེས༷་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་འཇོག་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་མཉམ༷་པར༷་མ༷་བཞག༷་པའི་སྐབས་བཞིན་དུ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་སྣ་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་ལ༷་སྙིང༷་རྗེ༷་ཆེན་པོ་ 24-1-69a འཇུག༷་པར་འགྱུར་གྱི། མཉམ་པར་བཞག་པས་ཞི་བའི་དབྱིངས་ཁོ་ནར་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འདོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་བར༷་སྐབས༷་དེར༷་ཡང༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་མི་གནས་པའི་གནས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ༷ས་ཡོངས༷་སུ་མི༷་ཉ༷མས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཐབས་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མཉམ་པར་མ་བཞག་ཅེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག་ཅེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེ་འཇུག་ཅེས་དང་། ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བར་རམ་དབུས་ན་གནས་པ་ལྟ་བུའི་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་ཏེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་འབའ་ཞིག་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་འགྲེལ་བར་མཛད་དོ། །གང་ལྟར་ཡང་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་དཔེས་སེམས་ཅན་མི་འདོར་བ། སྣོད་ཀྱི་དཔེས་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་རྫོགས་པ། བྱ་འཕུར་བའི་དཔེས་རྟེན་མེད་ཀྱང་མི་ལྟུང་བ། མདའ་འཕང་པའི་དཔེས་མ་རྫོགས་པར་སྡོད་པ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་དཔེས་ 24-1-69b སྡོད་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་མི་སྐྱོ་བ། གདུགས་འཛིན་པའི་དཔེས་མཐར་མི་ལྟུང་བ། དེད་དཔོན་གྱི་དཔེས་རང་གཞན་གྱི་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པ། ཚོང་པའི་དཔེས་ལམ་ལ་མཁས་པ་དང་བརྒྱད་ལས། དང་པོ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ།
【現代漢語翻譯】 再者，通過徹底瞭解事物沒有自性，在這種方式中，連一絲一毫的猶豫都不會產生。 雙運善巧行 第三部分，展示雙運善巧的行為，包括概述、詳細解釋和總結三部分。首先是'菩薩'等一頌：菩薩們總是實踐並安住于勝者的母親——般若波羅蜜多（prajñāpāramitā，智慧到彼岸）。這是如何做到的呢？憑藉智慧的力量，他們知道所有這些蘊等法，從一開始就是空性且無生的，因此以無二的方式安住於法性之義。然而，就像沒有安住時一樣，他們會對無量無邊的眾生界生起大悲心。 他們不會因為安住于平等性而只停留在寂靜的法界中，從而放棄利益眾生，因為他們獲得了智慧和慈悲雙運的卓越瑜伽。在參與各種利益眾生事業的過程中，他們也不會失去佛法，即不住涅槃的般若波羅蜜多，因為他們獲得了智慧和慈悲無二的善巧方便的智慧。這裡所說的'沒有安住'，是指對深奧的法性之義沒有安住，從而對迷惑的眾生界生起慈悲；或者指菩薩自己沒有安住的狀態下，對眾生界生起慈悲；或者指在智慧和慈悲雙運之間或中心地帶，他們不會失去佛法，如佛陀的力量等，因為他們具備這樣的善巧方便，因此不會只顯現寂靜的狀態。無論如何，這都展示了智慧和慈悲雙運的善巧方便的本質。 第二部分通過八個比喻來展示：幻術的比喻是不捨棄眾生；容器的比喻是圓滿願力的力量；鳥飛翔的比喻是沒有依靠也不會墮落；射箭的比喻是沒有完成就停留；神通的比喻是即使停留也不會厭倦利益他人；持傘的比喻是不會墮入極端；船伕的比喻是成辦自他利益；商人的比喻是精通道路。首先，'例如，一個人'等三頌：
【English Translation】 Furthermore, through thoroughly understanding that things lack inherent existence, in this way, not even a particle of hesitation arises. The Practice of Skillful Means in Union The third part, showing the conduct of skillful means in union, has three parts: an outline, a detailed explanation, and a summary. First, there is one verse, 'Bodhisattvas,' etc.: Bodhisattvas always practice and abide in the mother of the victors—the Prajñāpāramitā (prajñāpāramitā, Perfection of Wisdom). How is this done? By the power of wisdom, they know that all these dharmas, such as the aggregates, are empty and unborn from the beginning, so they abide equally in the meaning of dharmatā (dharmatā, suchness) in a non-dual way. However, just as when they are not abiding, they generate great compassion for the immeasurable realms of sentient beings. They do not remain only in the peaceful realm of dharmadhātu (dharmadhātu, the expanse of reality) because of abiding in equality, thereby abandoning the benefit of sentient beings, because they have obtained the extraordinary yoga of the union of wisdom and compassion. In the process of engaging in various activities for the benefit of sentient beings, they also do not lose the Dharma, the Prajñāpāramitā that does not abide in nirvāṇa (nirvāṇa, liberation), because they have obtained the wisdom of skillful means that is non-dual with wisdom and compassion. Here, 'not abiding' means not abiding in the profound meaning of dharmatā, thereby generating compassion for the confused realm of sentient beings; or it means that in the state where the Bodhisattva himself is not abiding, compassion arises for the realm of sentient beings; or it means that in the space between or in the center of the union of wisdom and compassion, they do not lose the Dharma, such as the powers of the Buddha, because they possess such skillful means, and therefore they do not manifest only a state of peace. In any case, this shows the essence of the skillful means of the union of wisdom and compassion. The second part is shown through eight similes: the simile of illusion is not abandoning sentient beings; the simile of the vessel is perfecting the power of aspiration; the simile of a bird flying is not falling even without support; the simile of shooting an arrow is staying without completing; the simile of magical power is not tiring of benefiting others even while staying; the simile of holding an umbrella is not falling into extremes; the simile of the boatman is accomplishing the benefit and happiness of oneself and others; the simile of the merchant is being skilled in the path. First, there are three verses, 'For example, a person,' etc.:
ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཐབས་མཁས་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་དཔེས་རིམ་པར་བཤད་པ་ལས། དང་པོ། དཔེར༷་ན༷་སྐྱེས༷་བུ༷་དགྲ་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས༷་པ༷་ཡི་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་ཞེས་མདོར་བསྟན་ནས་ཡོན་ཏན་ཅི་དང་ལྡན་ཞེ་ན་དེའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། རང་ཉིད་ལུས་སེམས་སྟོབ༷ས་དང་ལྡན༷་པར་གྱུར་ལ་གཞན་གྱིས་མི༷་ཐུབ༷་པའི་བྱ་བ་ལ་བརྩོན༷་པར་བྱས༷་པ་སྟེ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་ལུས་མཆོངས་པ་སོགས་སྒྱུ༷་རྩལ༷་གྱི་བྱ་བའམ་ཆོ༷་ག༷་ཤེས༷་པར་གྱུར་པས། མདའ་འཕེན་པ་སོགས་འཕོང༷་དང༷་གཞན་ཡང་བཟོ༷་ཡི་གན༷ས་མང༷་པོའི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་། དེར་མ་ཟད་སྒྱུ༷་མ༷་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ༷་ཤེས༷་པ་ལམ་དུ་འགྲོ༷་བའི་དོན༷་རབ༷་ཏུ་འདོ༷ད་པ༷་ཞིག༷་ཞེས་སམ་འགྲེལ་པར་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཅན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་དེས་རང་གི་ཕ༷་དང༷་མ༷་དང༷་ཆུང༷་མར༷་བཅས༷་པ༷་ཡོངས༷་སུ་བསྡུས༷་ནས༷་དགྲ༷་བྱེ༷ད་པ་མང༷་བ༷་ཅན་གྱི་དགོན༷་པའི༷་ལམ༷་དུ༷་ཕྱིན༷་པ༷་དང༷་། དགྲ་ཡི་ཚོགས་དེར་འོང་བ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ༷་ཡིས༷་རང་ཉིད་ཞུམ་པ་མེད་པས་དཔའ༷་ཞིང༷་ཕ་རོལ་ལ་རྒོལ་ནུས་པའི་རྟུལ༷་ཕོ༷ད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས༷་བུ༷་མང༷་པོ་མངོན་པར་སྤྲུལ༷་ཏེ༷་དགྲ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་པ་གང་ཡང་མི་ 24-1-70a འབྱུང་བར་བྱས་ནས་ཕར་གང་འདོད་པའི་གནས་སུ་བདེ༷་བར༷་སོང༷་ཞིང༷་ཕྱིར༷་ཡང༷་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་བདེ་བར་འོང༷་བ༷་ལྟར༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ཡང་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐབས་ལ་མཁས༷་པ༷་ཡ༷ང་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁམ༷ས་རྣམ༷ས་ཀུན༷་ཏུ༷་སྙིང༷་རྗེ༷་ཆེར༷་བསྐྱེ༷ད་ཅིང༷་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་ལྷའི་བུའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་བདུ༷ད་བཞི༷་དག༷་དང༷་ཉན་རང་གི་ས༷་གཉི༷ས་ལ༷ས་ཀྱང༷་ར༷བ་ཏུ༷་འདས༷་ནས༷་རྣམ་ཐར་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཏིང༷་ངེ༷་འཛིན༷་མཆོག༷་ལ༷་གན༷ས་ཤིང༷་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞི་བའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་དོ་ཞེས། སྤྱི་ཙམ་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱིས་དབེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་དེ་ལ་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདྲེས་པར་གྱུར་པའི་མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དག་ས་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཞི་བའི་དབྱིངས་དེ་ཁོ་ནར་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་སྲིད་དམ་སྙམ་པ་ལ་དེ་མི་སྲིད་དེ་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དུ་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་དང་། མདོ་གཞན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་མ་མཛད་པ་སོགས་ཀ
【現代漢語翻譯】 問：如何將智慧與慈悲結合起來？請用比喻來逐步解釋。 答：首先，例如，一個精通征服敵人的勇士，具備一切功德。簡要說明后，要詳細解釋他具備哪些功德：他自身身心強大，努力完成他人無法完成之事。這是指他精通跳躍等技藝，或通曉各種方法。他擅長射箭等技能，精通各種工巧技藝。不僅如此，他還善於運用各種幻術，渴望行於正道。或者如註釋所說，他是一位致力於利益他人的慈悲之人。這樣的勇士，將自己的父母、妻兒全部聚集起來，前往敵人眾多的荒野之路。當敵軍來襲時，這位勇士毫不畏懼，展現出勇敢和反擊能力，化現出眾多驍勇善戰的戰士，使敵人無法造成任何傷害，從而安全到達目的地，並最終平安返回家園。同樣，菩薩在修道過程中，也應如此行事。當他爲了利益眾生而行動時，菩薩既精通方便，又對一切眾生生起廣大的慈悲心。他超越了大乘道上的障礙，如天魔等四魔，以及聲聞、緣覺二地，安住于具足三解脫門的殊勝三摩地中，以證悟寂滅真如的方式，趨向菩提，卻並不急於證入。總的來說，如果認為真如僅僅是遠離一切戲論的寂滅狀態，那麼像那些已經完全成熟，與真如融為一體，證得無分別智的偉大菩薩，是否會直接證入寂滅真如，不再輪迴呢？答案是不會。因為他們精通方便，在圓滿佛法之前，不會急於證悟真如。其他經典中也提到，諸佛會不斷地勸請他們等等。
【English Translation】 Q: How does one combine wisdom and compassion? Please explain step by step using analogies. A: First, for example, a warrior skilled in conquering enemies, possessing all virtues. After a brief introduction, explain in detail what virtues he possesses: He himself is strong in body and mind, striving to accomplish what others cannot. This refers to his proficiency in skills such as jumping, or his knowledge of various methods. He is skilled in archery and other skills, and proficient in various crafts. Moreover, he is adept at performing various illusions, and desires to walk the right path. Or as the commentary says, he is a compassionate person dedicated to benefiting others. Such a warrior gathers his parents, wife, and children, and sets out on a path to a wilderness filled with enemies. When the enemy approaches, this warrior is fearless, displaying courage and the ability to counterattack, manifesting many brave and skilled warriors, preventing the enemy from causing any harm, thus safely reaching his destination, and eventually returning home safely. Similarly, a Bodhisattva should act in the same way during the path of practice. When he acts for the benefit of sentient beings, the Bodhisattva is both skilled in means and generates great compassion for all sentient beings. He transcends the obstacles on the Mahayana path, such as the four Maras including the sons of gods, and also surpasses the two grounds of Sravakas and Pratyekabuddhas, abiding in the supreme Samadhi endowed with the three doors of liberation, approaching Bodhi by realizing the peaceful essence of Suchness, but not rushing to enter it. In general, if one thinks that Suchness is merely a state of quiescence devoid of all elaborations, then would great Bodhisattvas, who are fully matured, integrated with Suchness, and have attained non-dual wisdom, directly enter peaceful Suchness and not be reborn? The answer is no. Because they are skilled in means, they will not rush to realize Suchness until they have perfected the Buddhadharma. Other scriptures also mention that the Buddhas will constantly urge them, and so on.
ྱིས་ཞི་བ་ལས་སློང་བའི་ཚུལ་སོགས་ཞི་མཐའ་འགོག་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བའི་གཞི་ཞིག་ 24-1-70b ཡོད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་དེ་སྲིད་ཞིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་དེ་རྟོགས་པ་འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས་སུའང་མི་རུང་བ་སོགས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གནད་ཉམས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཐུན་མོང་བར་འགྱུར་གྱི། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་ལ། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་སློབ་ལམ་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེར་དོགས་པ་མི་དགོས་པས་དེ་བར་མ་དོར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་མཁས་སོགས་ཅི་ལ་གསུང་སྙམ་ན་སློབ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཆེ་ཆུང་དུ་ཡོད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བཟུང་སྟེ་བརྒྱ་ལ་དེ་ཁོ་ནར་ཞེན་ན་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མཐའ་ཡི་འཛིན་པ་བསལ་བའི་ཐབས་མཁས་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་ཡང་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་དེ་དག་ས་པས་ཀྱང་སླར་ཡང་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་རང་གི་ནང་གི་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་དང་། དེ་ལ་གནས་པ་ 24-1-71a ལ་ཕྱིའི་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ཆོས་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་པས་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ལ་སྙིང་རྗེར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་བའང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། ས་བརྒྱད་པ་པ་དེས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་གནས་པ་རྩོལ་བ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཤས་ཆེ་བས་ད་དུང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བདག་ཉིད་ཐབས་ཤེས་ཆ་མི་མཉམ་པ་མེད་པར་ཟུང་གཅིག་ཏུ་ཚུད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་མཚུངས་པ་མ་ཐོབ་པས། སླར་ཡང་ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཇུག་དགོས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། བརྒྱ་ལ་རེས་འགའ་ཞིག་ན་ཡང་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་མཁན་གྱི་དག་ས་པ་ཞིག་སྲིད་པའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མིན་ཏེ། ས་དང་པོ་ནས་ཀྱང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་ཀྱང་། མ་དག་ས་བདུན་དུ་དག་ས་དང
【現代漢語翻譯】 關於通過寂靜生起（智慧）的方式，以及如何防止落入寂靜的極端，（佛陀）所說的那些話，並非因為在真正的究竟、法界（Dharmadhatu）的自性中，存在著墮入寂靜極端的根源。如果存在這樣的根源，那麼它就不是般若波羅蜜多（Prajnaparamita），因為它本質上不會停留在輪迴或涅槃中。因此，證悟它（法界）的基礎，甚至不能成為接近果位之母（佛果）的基礎。這樣一來，大乘（Mahayana）的關鍵就會喪失，般若波羅蜜多就會變成三乘（Triyana）共同的道路，而不是大乘不共的道路。那麼，這是什麼意思呢？法界的真正究竟，是其自性中真俗二諦無別的平等性（Sameness），是究竟的實相（Reality），因此它不會停留在輪迴或涅槃中。當它如實顯現時，就是成佛（Buddhahood），因此在學道位（path of learning）上不可能顯現它，因為顯現它的因緣不具足。那麼，如果不需要懷疑它，為什麼還要說不通過中陰身（Bardo）來顯現它的善巧方便呢？這是因為在學道位上，方便（skillful means）和智慧（wisdom）的成分有大小之分，如果從真正究竟的無所緣（non-objectification）的對立面開始，百分之百地執著於它，就會變成片面的寂靜。因此，爲了消除對極端的執著，（佛陀）展示了善巧方便，爲了讓登地者（Bodhisattva）也知道，真正的法界是具足一切殊勝的空性（Emptiness），是極其深奧的法，因此第八地菩薩（Eighth Bhumi Bodhisattva）需要再次進入（這種空性）。對於第八地菩薩來說，內在有善巧方便的力量，外在有諸佛的勸請：『善男子，你還沒有獲得我的法力等等，所以要精進，要慈悲無量無邊的眾生』，這也是法性（Dharmata）使然。第八地菩薩安住于具足一切殊勝的空性中，即使獲得了無勤作的瑜伽（effortless yoga），但由於智慧方面更多地安住于寂靜的法界中，所以仍然沒有獲得完全清凈的法界自性，沒有獲得方便和智慧無有偏頗地融合爲一的究竟，沒有獲得與諸佛相同的行境（sphere of activity）。因此，需要再次從更高的道路進入（這種空性）。然而，並非在任何情況下，都會有在中間階段證得清凈，從而不通過中陰身而涅槃的登地者。即使從第一地（First Bhumi）開始，就能如實見到真俗二諦無別的法性，從而確定是佛的種姓（Buddha-nature），但在不凈的七地（Impure Seven Bhumis）中，清凈地和不凈地…… 關於通過寂靜生起（智慧）的方式，以及如何防止落入寂靜的極端，（佛陀）所說的那些話，並非因為在真正的究竟、法界（Dharmadhatu）的自性中，存在著墮入寂靜極端的根源。如果存在這樣的根源，那麼它就不是般若波羅蜜多（Prajnaparamita），因為它本質上不會停留在輪迴或涅槃中。因此，證悟它（法界）的基礎，甚至不能成為接近果位之母（佛果）的基礎。這樣一來，大乘（Mahayana）的關鍵就會喪失，般若波羅蜜多就會變成三乘（Triyana）共同的道路，而不是大乘不共的道路。那麼，這是什麼意思呢？法界的真正究竟，是其自性中真俗二諦無別的平等性（Sameness），是究竟的實相（Reality），因此它不會停留在輪迴或涅槃中。當它如實顯現時，就是成佛（Buddhahood），因此在學道位（path of learning）上不可能顯現它，因為顯現它的因緣不具足。那麼，如果不需要懷疑它，為什麼還要說不通過中陰身（Bardo）來顯現它的善巧方便呢？這是因為在學道位上，方便（skillful means）和智慧（wisdom）的成分有大小之分，如果從真正究竟的無所緣（non-objectification）的對立面開始，百分之百地執著於它，就會變成片面的寂靜。因此，爲了消除對極端的執著，（佛陀）展示了善巧方便，爲了讓登地者（Bodhisattva）也知道，真正的法界是具足一切殊勝的空性（Emptiness），是極其深奧的法，因此第八地菩薩（Eighth Bhumi Bodhisattva）需要再次進入（這種空性）。對於第八地菩薩來說，內在有善巧方便的力量，外在有諸佛的勸請：『善男子，你還沒有獲得我的法力等等，所以要精進，要慈悲無量無邊的眾生』，這也是法性（Dharmata）使然。第八地菩薩安住于具足一切殊勝的空性中，即使獲得了無勤作的瑜伽（effortless yoga），但由於智慧方面更多地安住于寂靜的法界中，所以仍然沒有獲得完全清凈的法界自性，沒有獲得方便和智慧無有偏頗地融合爲一的究竟，沒有獲得與諸佛相同的行境（sphere of activity）。因此，需要再次從更高的道路進入（這種空性）。然而，並非在任何情況下，都會有在中間階段證得清凈，從而不通過中陰身而涅槃的登地者。即使從第一地（First Bhumi）開始，就能如實見到真俗二諦無別的法性，從而確定是佛的種姓（Buddha-nature），但在不凈的七地（Impure Seven Bhumis）中，清凈地和不凈地……
【English Translation】 The way of arising (wisdom) from peace, and how to prevent falling into the extreme of peace, (Buddha)'s words are not because in the true ultimate, the nature of Dharmadhatu (法界, Realm of Dharma), there is a root of falling into the extreme of peace. If there is such a root, then it is not Prajnaparamita (般若波羅蜜多, Perfection of Wisdom), because it essentially does not stay in Samsara or Nirvana. Therefore, the basis for realizing it (Dharmadhatu) cannot even become the basis for approaching the Mother of the Result (Buddhahood). In this way, the key to Mahayana (大乘, Great Vehicle) will be lost, and Prajnaparamita will become the common path of the Triyana (三乘, Three Vehicles), not the uncommon path of Mahayana. So, what does this mean? The true ultimate of Dharmadhatu is the Sameness (平等性) in its nature, where the two truths (真俗二諦, two truths) are inseparable, the ultimate Reality (實相), so it does not stay in Samsara or Nirvana. When it manifests as it is, it is Buddhahood (成佛), so it is impossible to manifest it on the path of learning (學道位), because the causes and conditions for manifesting it are not complete. So, if there is no need to doubt it, why say that skillful means (善巧方便) do not manifest it through the Bardo (中陰身, intermediate state)? This is because on the path of learning, the components of skillful means (方便) and wisdom (智慧) have different sizes. If you start from the opposite of the truly ultimate non-objectification (無所緣) and cling to it one hundred percent, it will become one-sided peace. Therefore, in order to eliminate clinging to extremes, (Buddha) showed skillful means, in order to let the Bodhisattva (登地者) also know that the true Dharmadhatu is the Emptiness (空性) that possesses all the supreme qualities, is an extremely profound Dharma, so the Eighth Bhumi Bodhisattva (第八地菩薩) needs to enter (this emptiness) again. For the Eighth Bhumi Bodhisattva, there is the power of skillful means internally, and the encouragement of the Buddhas externally: 'Good son, you have not yet obtained my Dharma power, etc., so be diligent, be compassionate to immeasurable sentient beings', this is also the nature of Dharma (法性). The Eighth Bhumi Bodhisattva abides in the emptiness that possesses all the supreme qualities, even if he has obtained effortless yoga (無勤作的瑜伽), but because the wisdom aspect dwells more in the peaceful Dharmadhatu, he still has not obtained the completely pure nature of Dharmadhatu, has not obtained the ultimate where skillful means and wisdom are integrated into one without bias, has not obtained the sphere of activity (行境) that is the same as the Buddhas. Therefore, it is necessary to enter (this emptiness) again from a higher path. However, it is not the case that in any case, there will be a Bodhisattva who attains purity in the intermediate stage and thus attains Nirvana without going through the Bardo. Even from the First Bhumi (第一地), one can truly see the nature of Dharma where the two truths are inseparable, thus determining that it is the Buddha-nature (佛的種姓), but in the impure Seven Bhumis (不凈的七地), the pure and impure grounds... The way of arising (wisdom) from peace, and how to prevent falling into the extreme of peace, (Buddha)'s words are not because in the true ultimate, the nature of Dharmadhatu (法界, Realm of Dharma), there is a root of falling into the extreme of peace. If there is such a root, then it is not Prajnaparamita (般若波羅蜜多, Perfection of Wisdom), because it essentially does not stay in Samsara or Nirvana. Therefore, the basis for realizing it (Dharmadhatu) cannot even become the basis for approaching the Mother of the Result (Buddhahood). In this way, the key to Mahayana (大乘, Great Vehicle) will be lost, and Prajnaparamita will become the common path of the Triyana (三乘, Three Vehicles), not the uncommon path of Mahayana. So, what does this mean? The true ultimate of Dharmadhatu is the Sameness (平等性) in its nature, where the two truths (真俗二諦, two truths) are inseparable, the ultimate Reality (實相), so it does not stay in Samsara or Nirvana. When it manifests as it is, it is Buddhahood (成佛), so it is impossible to manifest it on the path of learning (學道位), because the causes and conditions for manifesting it are not complete. So, if there is no need to doubt it, why say that skillful means (善巧方便) do not manifest it through the Bardo (中陰身, intermediate state)? This is because on the path of learning, the components of skillful means (方便) and wisdom (智慧) have different sizes. If you start from the opposite of the truly ultimate non-objectification (無所緣) and cling to it one hundred percent, it will become one-sided peace. Therefore, in order to eliminate clinging to extremes, (Buddha) showed skillful means, in order to let the Bodhisattva (登地者) also know that the true Dharmadhatu is the Emptiness (空性) that possesses all the supreme qualities, is an extremely profound Dharma, so the Eighth Bhumi Bodhisattva (第八地菩薩) needs to enter (this emptiness) again. For the Eighth Bhumi Bodhisattva, there is the power of skillful means internally, and the encouragement of the Buddhas externally: 'Good son, you have not yet obtained my Dharma power, etc., so be diligent, be compassionate to immeasurable sentient beings', this is also the nature of Dharma (法性). The Eighth Bhumi Bodhisattva abides in the emptiness that possesses all the supreme qualities, even if he has obtained effortless yoga (無勤作的瑜伽), but because the wisdom aspect dwells more in the peaceful Dharmadhatu, he still has not obtained the completely pure nature of Dharmadhatu, has not obtained the ultimate where skillful means and wisdom are integrated into one without bias, has not obtained the sphere of activity (行境) that is the same as the Buddhas. Therefore, it is necessary to enter (this emptiness) again from a higher path. However, it is not the case that in any case, there will be a Bodhisattva who attains purity in the intermediate stage and thus attains Nirvana without going through the Bardo. Even from the First Bhumi (第一地), one can truly see the nature of Dharma where the two truths are inseparable, thus determining that it is the Buddha-nature (佛的種姓), but in the impure Seven Bhumis (不凈的七地), the pure and impure grounds...
་འདྲ་བར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་པས་ཐབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་ཤས་ཆེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་མདོ་རྣམས་ནས་བརྒྱ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་དུ་ཟིན་ན་དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་དེ་ཡིན་མོད་དེ། དེ་ནི་ས་བརྒྱད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ 24-1-71b ཡིན་པར་ཤེས་པའི་དོན་དུ་བརྟག་པ་མཐར་བཟུང་གི་དཔེར་གསུངས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་བསྐུལ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྲིད་དེ། དེའི་ནང་གི་ཐབས་མཁས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས། ཕྱིའི་རྐྱེན་བསྐུལ་མ་དེ་ལྟར་མཛད་ནས་ཡང་དག་པའི་སྒོ་བསྒྲུབ་པའང་ཆོས་ཉིད་དེ། དེར་མ་ཟད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནས་ཀྱང་ཡིན་ན་འདི་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་ཐོབ་པར་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན་དེ་ནི་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱང་འདས་ལས་འོས་མེད་ལ། དེར་མི་འདའ་བའི་ཐབས་མཁས་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་མིན་ཀྱང་། ཐབས་མཁས་དེ་འདྲ་བ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པ་དག་ས་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་ཤིག་བསྟན་པ་ཡིན་པར་གོ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དོགས་པའི་གནས་གལ་ཆེ་བ་ཅུང་ཟད་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ། མཁའ་ལ་རླུང་བརྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཆགས་ཤིང་གནས་པ་ན་ཐོག་མར་ནམ་མཁའ༷་ལ༷་རླུང༷་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟེན༷་ཏེ་ཆགས་ལ་རླུང་དེ༷་ལ༷་ཆུ༷་ཡི༷་ཕུང༷་པོ༷་བརྟེན༷་པ་དང་ཆུ་དེ༷་ལ༷་ས༷་ཆེན༷་པོ་འདི༷་བརྟེན༷་ཅིང་ས་དེ༷་ལ༷་ས་ལ་གནས་པའི་འགྲོ༷་བ༷་གླིང་བཞི་ལ་སོགས་པ་བརྟེན༷་པ་ཡིན་ཏེ། སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ཐུན་མོང་གི་ལ༷ས་བསགས་ 24-1-72a པ་ལ༷་སྤྱོ༷ད་པའི༷་རྒྱུའམ༷་གཞི་ནི༷་དེ༷་འདྲ༷་བ་ཡིན་པ་སྟེ༷། དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པར་གྱུར་ཀྱང་མཐར་ནམ༷་མཁའ༷་ནི་གཞན་གང༷་ལ༷་བརྟེན་ནས་གན༷ས་པ་ཡི༷ན་པའི་དོན༷་འདི༷་ལ་བས༷མ་པར༷་གྱིས༷་དང་དེ་ནི་གང་ལའང་མི་རྟེན་པའི་ཚུལ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང༷་པ༷་ཉི༷ད་ལ་གན༷ས་པ༷་དེ་ཡང་། འགྲོ༷་བ་རྣམས་ལ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཤེས༷་པའི༷་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དེ་དག་གི་དོན་དུ་སྨོན༷་ལམ༷་ཚད་མེད་པ་བཏབ་པའི་རྟེན༷་ཅ༷ན་གྱིས༷་ཏེ་སྨོན་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་ཕན་བདེའི་བྱ༷་བ༷་རྣམ༷་པ༷་སྣ༷་ཚོགས༷་དུ༷་མ༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། འབྲས་བུ་ཕྱ
【現代漢語翻譯】 就像沒有獲得不分別的智慧，而更多地停留在方便的一方一樣。如果有人問，難道經部中沒有說，如果百地的佛陀們沒有勸請，他們肯定會入于寂滅嗎？雖然是這樣說的，但那是爲了理解第八地三摩地極度寂靜的殊勝之處，而以窮盡觀察為例證來說明的。佛陀們不勸請他是絕對不可能的，因為憑藉其中的方便智慧的力量，以外緣的勸請來成辦正道也是法性。不僅如此，生於大乘種姓，從獲得不退轉的初地開始也是如此，更何況是這裡呢。因此，如果沒有獲得最終的果位不住涅槃大寂滅佛陀，而在中間入于寂滅，那隻能是偏於寂靜一方的寂滅。不入於此寂滅的方便，就是二諦無別的境，空性與大悲無二的般若波羅蜜多，而不是其他。像這樣進入方便的方法，是不共的，是作為地道的修持的一個階段來顯示的，理解這一點非常重要。以上是對重要疑惑之處的略微剖析。 第二，『空中依風』等兩句偈頌：世界形成和存在時，首先是虛空中依風輪而形成，風輪上依水蘊，水蘊上依大地，大地上依止於大地的眾生，如四大部洲等。眾生共同業力所用的因或基礎就是這樣。這樣，諸要素互相依賴，但最終虛空依賴於什麼而存在呢？對此進行思考，就會明白它不依賴於任何事物。同樣，安住于虛空般的空性中的菩薩，以對眾生名言和勝義自性通達的無緣大悲，爲了他們的利益而發無量愿，憑藉願力的依持，在一切眾生界中不斷示現各種利益安樂的事業，並且最終獲得不住涅槃。
【English Translation】 It is like not having attained the non-conceptual wisdom and staying more on the side of skillful means. If someone asks, 'Isn't it said in the sutras that if the Buddhas of the hundred grounds do not request, they will definitely enter into nirvana?' Although it is said so, it is to understand the excellence of the extremely peaceful samadhi of the eighth ground, and it is explained as an example of exhaustive examination. It is absolutely impossible for the Buddhas not to request him, because by the power of the skillful wisdom within it, it is also the nature of Dharma to accomplish the right path by the external cause of request. Not only that, but it is also so from the beginning of obtaining the irreversible first ground for those born into the Mahayana lineage, let alone here. Therefore, if one does not attain the ultimate fruit of the non-abiding great nirvana Buddha and enters nirvana in the intermediate state, it can only be a nirvana that is biased towards the side of peace. The skillful means of not entering this nirvana is the realm where the two truths are inseparable, the Prajnaparamita where emptiness and great compassion are non-dual, and not others. The way to enter such skillful means is uncommon, and it is shown as a stage of the practice of the ground path, and it is very important to understand this. The above is a slight analysis of important points of doubt. Second, 'Relying on wind in the sky' and other two verses: When the world is formed and exists, first the wheel of wind relies on the sky and is formed, the mass of water relies on the wheel of wind, the great earth relies on the mass of water, and the beings dwelling on the earth, such as the four great continents, rely on the earth. The cause or basis for the common karma of sentient beings is like this. In this way, the elements depend on each other, but ultimately, what does the sky depend on to exist? If you think about this, you will understand that it does not depend on anything. Similarly, the Bodhisattva who abides in emptiness like the sky, with unconditioned great compassion that understands the nominal and ultimate nature of beings, makes limitless vows for their benefit, and relying on the support of vows, constantly shows various activities of benefiting and happiness in all realms of sentient beings, and ultimately attains non-abiding nirvana.
ོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་པ་ལ༷་མི༷་རེག༷་ལ་ལམ་སྟོང༷་པ༷་འབའ་ཞིག་པར་གན༷ས་པ༷འང་མེ༷ད་དོ། །གསུམ་པ་གང་གི་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་སློབ་པ་གང༷་གི༷་ཚེ༷་ན༷་འདི་ལྟར་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རང་ཉིད་དམ་པའི་དོན་ལ་མཁས༷་ཤིང་། གཞན་གྱི་རྨོངས་པའི་མུན་པ་བསལ་ནས་གསལ༷་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ༷་གང་ཞིག །སྟོང༷་པ༷་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྤྲོས་པ་ཞི༷་བའི༷་ཏིང༷་ངེ༷་འཛིན༷་དམ༷་པ༷་འདི༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་བར༷་སྐབས༷་དེར༷་ནི༷་དམིགས་པར་བྱ་བའི་མཚ༷ན་མ༷་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རབ༷་ཏུ༷་སྒོམ༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་དེ་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པར༷་གྱུར་པའི་དོན་ལ་གན༷ས་ 24-1-72b ཤིང༷་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི༷་ལ༷་མྱང་འདས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ༷་ཏུ༷་ཞི་བ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་མོད་བར༷་སྣང༷་དུ་འཕུར༷་བའི༷་བྱ༷་ལ༷་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་གན༷ས་གཞན་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷་ནམ་མཁའ་དེ༷་ན༷་དེ་གང་ལའང་གན༷ས་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཀྱང་ས༷་ལ༷་ལྟུང༷་བར་མི༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམ༷་ཐར༷་གསུམ་གྱི་སྒོར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་ཐབས་ཀྱིས་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པའི་མཐའ་ལ༷་མི༷་རེག༷་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཚ༷ན་མར༷་སྤྱོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་པས་ཆོས་གང་ལའང་མི་གནས་ལ་མཐའ་གང་དུའང་མི་ལྟུང་ངོ་། །བཞི་པ། དཔེར་ན་འཕོང་བསླབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་འཕོང༷་བསླབ༷་པ་ལེགས་པར་ལོབ་པའི་སྐྱེས༷་བུས་གནམ༷་དུ༷་ཤིང་ལེབ་དང་བཅས་པའི་མདའ༷་འཕངས༷་ཏེ༷། ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་མདའ༷་གཞན༷་དག༷་གིས༷་མདའ་སྔ་མ་སྔ་མའི་ཕྱི༷་བཞིན༷་བརྒྱུ༷ད་མར༷་ཡོང༷་བཏགས༷་ནས༷་གཅིག་གཅིག་གིས་འབྲེལ་ཆགས་སུ་བཟུང་བར་གྱུར་པས་སྔ༷་མའི༷་མདའ༷་དེ༷་ས༷་ལ༷་ལྟུང༷་བའི༷་སྐབས༷་མི༷་རྙེད་པར་གྱེན་དུ་འཕུལ་བར་བྱེད་ལ་མི༷་དེ༷་དག་གིས་རྩོལ་བ་དེ་བཞག་པར་འདོ༷ད་ནས་མ་འཕང་ན༷་མདའ༷་དེ༷་དག་ས༷་ལ༷་ལྟུང༷་བར༷་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེ༷ས་ར༷བ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་ཡོངས་བསྔོ་སོགས་ཐབས༷་དང་། དད་པ་སོགས་ཀྱི་སྟོབ༷ས་དང་ལུས་གང་འདོད་དུ་སྟོན་པ་སོགས་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱིས༷་ནི༷་རྣམ༷་པར་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ༷་དག༷་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དགེ༷་བའི༷་རྩ༷་བ༷་རྣམས་ཇི༷་སྲི༷ད་ 24-1-73a མ༷་རྫོགས༷་པ༷་དེ༷་སྲི༷ད་དུ་སྟོང༷་ཉི༷ད་དམ༷་པ༷་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ༷་ནི༷་བར་མ་དོར་མངོན་དུ་ཐོབ༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་དེ་སྨོན་ལམ་འགྲུབ་པའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་བར་དུ་ཚོགས་སོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །ལྔ་པ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་དགེ༷་སླ
【現代漢語翻譯】 若觸及寂滅，則無有不住于空性之道者。第三，何時等二頌：于大乘道修學者，於何時菩薩善巧自之勝義，遣除他之愚昧黑暗而為明亮，彼以空性為境，息滅戲論之殊勝禪定而行持，乃于道之修學過程中，不應稍作意于任何相狀，應住于無相之義，息滅輪迴之分別念，行持殊勝寂滅之分別念，猶如飛翔于空中之鳥，無有可依賴之他處，然彼雖不住于虛空，亦不墮于地，如是菩薩以三解脫門而行持，不以方便觸及寂滅之邊，不以智慧行持有之相狀，故不住于任何法，亦不墮于任何邊。 第四，譬如箭術等二頌：譬如善學箭術之人，向空中射出附有木板之箭，復以其他箭矢緊隨其後，箭箭相續，維繫不斷，故不令前箭落地而能向上推送，若彼等人慾止息此番作為而不復射箭，則箭矢終將墜地。如是，行持殊勝般若波羅蜜多者，于道之過程中，以無緣之智慧、慈悲及迴向等方便，以及信心等力量，並以隨意示現身相等神變，如是行持，直至圓滿成熟清凈之善根尚未成辦之際，亦不捨棄，不現證彼無漏之空性勝義界，乃為于祈願成就之事業未圓滿前，積聚資糧之義。 第五，譬如比丘等二頌：譬如比丘
【English Translation】 If one touches Nirvana, there is no one who does not abide in the path of emptiness. Third, the two verses beginning with 'When': When a Bodhisattva studies the Mahayana path, at what time is he skilled in the supreme meaning for himself, dispels the darkness of others' ignorance and makes it bright? He practices this supreme Samadhi (定，梵文：samādhi，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：三摩地) that has emptiness as its object and pacifies proliferation. In the process of studying the path, one should not focus on any characteristics at all, but should abide in the meaning of no characteristics, pacify the conceptualizations of Samsara (輪迴，梵文：saṃsāra，梵文羅馬擬音：samsara，漢語字面意思：輪迴), and practice the conceptualizations of supreme Nirvana (寂滅，梵文：nirvāṇa，梵文羅馬擬音：nirvana，漢語字面意思：涅槃). Just as a bird flying in the sky has no other place to rely on, yet although it does not abide in the sky, it does not fall to the ground, so a Bodhisattva who practices the three doors of liberation does not touch the edge of Nirvana with skillful means, and does not practice the characteristics of existence with wisdom, therefore he does not abide in any Dharma (法，梵文：dharma，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法) and does not fall into any extreme. Fourth, the two verses beginning with 'For example, archery': For example, a person who has learned archery well shoots an arrow with a wooden board attached to it into the sky, and then other arrows follow closely behind it, with each arrow following the previous one in succession, maintaining a continuous connection, so that the previous arrow is not allowed to fall to the ground but is pushed upwards. If those people want to stop this activity and no longer shoot arrows, then the arrows will eventually fall to the ground. Similarly, one who practices the supreme Prajnaparamita (般若波羅蜜多，梵文：Prajñāpāramitā，梵文羅馬擬音：Prajñāpāramitā，漢語字面意思：般若波羅蜜多) , in the process of the path, uses skillful means such as wisdom without object, compassion, and dedication, as well as the power of faith and other qualities, and manifests bodies at will and other miraculous powers. In this way, until the roots of virtue that have been completely perfected, matured, and purified have not been accomplished, one does not abandon or directly realize that undefiled realm of emptiness, but rather accumulates merit until the task of fulfilling one's aspirations is completed. Fifth, the two verses beginning with 'For example, a Bhikshu (比丘，梵文：bhikṣu，梵文羅馬擬音：bhikṣu，漢語字面意思：比丘)': For example, a Bhikshu
ོང༷་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱི་སྟོབ༷ས་མཆོག༷་དང་ལྡན༷་པ༷་ཞིག༷་ནམ༷་མཁར༷་གན༷ས་ཏེ་དུས༷་ཅི༷ག་ཆར༷་ཆོ༷་འཕྲུལ༷་སྣ་ཚོགས་རྣམ༷་པར༷་འཕྲུལ༷་པ་འགྲོ༷་བ་དང༷་འཆག༷་པ༷་དང༷་ནི༷་ཉལ༷་བ་དང༷་འདུག༷་པ༷་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན༷་ཀྱང་དེ༷་ལ་ནི༷་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དེས་སེམས་སྐྱོ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་དེ༷་ཡི་ལུས་ལ༷་དུབ༷་པ༷་མེ༷ད་དོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་པ༷་གང་ཞིག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང༷་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་གན༷ས་ཤིང༷་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡེ༷་ཤེ༷ས་དང་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་གྱི་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་སོན༷་པ་ལ༷་ཆོས་གང་ལའང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གན༷ས་པ༷་མེ༷ད་ཀྱང་། འགྲོ༷་བ༷་དག༷་ལ༷་རང་རང་དང་འཚམས་པའི་ཕན་བདེའི་བྱ༷་བ༷་སྣ་ཚོགས་རྣམ༷་པ༷་མཐའ༷་ཡས༷་པ་སྟོན༷་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལ་བསྐལ༷་པ༷་བྱེ༷་བ་ཚད་མེད་པའི་བར༷་དུ་ཡང་ཡིད་སྐྱོ༷་བ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་ལུས་དུབ༷་པ༷་གང་ཡང་མེ༷ད་དོ། །དྲུག་པ་དཔེར་ན་མི་འགའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་མི༷་འག༷འ་ཞིག་གཡང༷་ས༷་ཆེན༷་པོའི༷་ཁར་འདུག༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་ལག༷་པ༷་གཉི༷ས་ཀས༷་གདུགས༷་གཉི༷ས་འཛིན༷་ཅིང༷་ནམ༷་མཁའ༷་ལ༷་མཆོང༷ས་པར༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གཡང༷་ས༷་ཆེན༷་པོར༷་ལུས༷་བོར༷་ན༷་གདུགས་ཐོགས་པ་དེ་རླུང་གིས་བཏེགས་པའི་མཐུས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཡང་ས་དེའི་མཐིལ་དུ་ལྟུང༷་བར༷་མི༷་ 24-1-73b འགྱུར༷་ཏེ་དེའི་བར་ཐག་ཇི༷་སྲི༷ད་པ་དེར༷་ནི༷་དལ་གྱིས་འགྲོ༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་ཡིད་སྙིང༷་རྗེར༷་གན༷ས་པ་གང་གིས་ཐབས༷་དང༷་ཤེས༷་རབ༷་གཉི༷ས་ཀྱི༷་གདུག༷ས་ནི༷་ཡོངས༷་སུ་བཟུང༷་སྟེ༷་གནས་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདུགས་བཟུང་བས་ཆོས༷་རྣམ༷ས་སྟོང༷་པ༷་དང་མཚ༷ན་མ་མེ༷ད་པ་དང་སྨོན༷་པ་མེ༷ད་པར་རྟོགས༷་ཤིང༷་། ཐབས་ཀྱི་གདུགས་བཟུང་བས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་འདས༷་ལ༷་རེག༷་པ༷་མེ༷ད་ལ༷་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས༷་ཀུན་ཀྱང༷་མཐོང༷་བར་འགྱུར་རོ། །བདུན་པ་དཔེར་ན་རིན་ཆེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་བྱ་ན༷་མི་ཡ་རབས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གཉེན་ལ་སོགས་པ་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རི༷ན་ཆེན༷་འདོ༷ད་པ༷་ཞིག་རིན༷་ཆེན༷་གྱི་གླིང༷་དུ་སོང༷་སྟེ༷། རིན༷་ཆེན༷་མང་པོ་རྙེད༷་ནས༷་ཕྱིར༷་ཡང༷་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་འོང༷་བར་གྱུར༷་པ༷་ན་དེར༷་ནི༷་དེད༷་དཔོན༷་རང་ཉིད་འབའ༷་ཞིག༷་རྙེད་པ་དེས་བདེ༷་བར༷་འཚོ༷་བར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གཞན་གཉེན༷་བཤེས༷་ཀྱི་ཚོགས་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྟེར་བར་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་བར་འཇོག༷་པར་བྱེད་པ༷་མིན༷་པ༷་ལྟར༷་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཞེ་ན་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་སྟོང༷་པ་ཉི༷ད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རིན༷་པོ༷་ཆེའི༷་གླིང༷་དུ༷་སོང༷་སྟེ༷་བས༷མ་གཏན༷་ཀྱི་དགའ་བ་དང་དབ༷ང་པོ༷་ལྔ་ད
【現代漢語翻譯】 譬如，具有神通力的仙人，住在空中，一時能變幻出各種各樣的神通，行走、站立、睡覺、坐臥，示現種種姿態，但這些行為並不會讓他感到疲憊，他的身體也不會感到勞累。同樣，精通的菩薩安住于虛空般的空性之中，憑藉善巧的智慧和神通，對於任何法都不執著地安住，卻能爲了利益眾生，示現無量無邊的各種利樂之事，即使經歷無量無數劫，也不會感到厭倦，身體也不會有任何疲憊。 第六個比喻，如某人等二偈：譬如某人站在懸崖邊，雙手拿著兩把傘，跳向空中。如果他從懸崖上掉下去，憑藉傘的助力，他不會立刻墜入懸崖底部，而是緩慢地下降。同樣，精通實相且心懷慈悲的菩薩，如果能善持方便和智慧二傘，就能了知以智慧之傘能證悟諸法空性、無相、無愿，以方便之傘則不墮入寂滅的涅槃，並且能現見一切諸法。 第七個比喻，如珍寶等二偈：譬如一個出身良好的人，爲了讓親友們過上幸福的生活，前往珍寶島。他找到許多珍寶后，回到自己的家中。他不會獨自享受這些財富，而是會分給親友們，讓他們都感到快樂。要知道，菩薩也是如此，進入空性三摩地的珍寶島，獲得禪定的喜悅和五根的自在。
【English Translation】 For example, a powerful immortal with supernatural abilities dwells in the sky, and at once can manifest various kinds of miracles, walking, standing, sleeping, and sitting, displaying various postures. Yet, these actions do not weary him, nor does his body feel tired. Similarly, a skilled Bodhisattva abides in the meaning of emptiness like the sky, and with skillful wisdom and mastery of miraculous powers, he does not abide with attachment to any dharma. However, to benefit beings, he manifests limitless and various deeds of benefit and happiness, and even after immeasurable eons, he feels no weariness, nor does his body experience any fatigue. The sixth example, like someone, etc., two verses: For example, someone stands on the edge of a great cliff, holding two umbrellas in his hands, and jumps into the sky. If he falls from the cliff, by the power of the umbrellas, he will not immediately fall to the bottom of the cliff, but will descend slowly. Similarly, a Bodhisattva who is skilled in reality and abides in compassion, if he holds the two umbrellas of skillful means and wisdom, he will realize that by holding the umbrella of wisdom, he understands that all dharmas are empty, without characteristics, and without aspirations. By holding the umbrella of skillful means, he does not fall into the one-sided peace of Nirvana, and he will see all the myriad dharmas. The seventh example, like a jewel, etc., two verses: For example, a person of good lineage, wishing to bring happiness to his relatives and friends, goes to a jewel island. Having found many jewels, he returns to his home. He does not live happily by enjoying the wealth alone, but gives some to his relatives and friends, not leaving them unhappy. Know that it is similar with a Bodhisattva, who goes to the jewel island of the samadhi of emptiness, and obtains the joy of meditation and the freedom of the five senses.
ང་སྟོབ༷ས་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་ཐོབ༷་པ༷་ན། མྱ༷་ངན༷་འདས༷་ལ༷་རེག༷་པ༷་པོ་རང་ཉིད་འབའ༷་ཞིག༷་ཚུལ་དེས་མངོ༷ན་པར་དགའ༷་བར་བྱེད་ཅིང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་གཞན་རྣམས་ལ་ཡོན་ཏན་དེས་ཕན་མི་གདགས་པར་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཡི༷ད་དུ་འཇོག༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་མ་ 24-1-74a ཡི༷ན་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཆོས་དེ་དག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པ་དཔེར་ན་དོན་གཉེར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རིན་པོ་ཆེ་དོན༷་དུ་གཉེར༷་བའི་ཚོང༷་པ༷་དག་ནི་ལམ་གྱི་རྒྱུས༷་ཤེས༷་པར་བྱ༷་བའི༷་ཕྱིར༷། རང་གི་ཁྱིམ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་གི་བར༷་གྱི༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། གྲོང༷་རྡལ༷་ཏེ་གྲོང་འབྲིང་པོ་དང་གྲོང༷་ཆུང་ངུ་བ་གང༷་ཡི༷ན་པར༷་འགྲོ༷་ཡང་རང་ཉིད་དེར་འདུག་པ་དོན་མེད་པར་རིག་ནས་བར་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་དེར༷་ཡང༷་མི༷་གན༷ས་ལ། རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འདུག་ནའང་རང་ཁྱིམ་ལ་མི་ཕན་པར་ཤེས་ནས་རིན༷་ཆེན༷་གླིང༷་དུའང༷་མི༷་གན༷ས་ལ༷། ལམ་དུ་འགྲོ་བཞིན་པ་ལམ་གྱི་རྒྱུས་ཤེས་ཤིང་རིག༷་པ༷་དེ་དག་ཁོ་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུའང༷་མི༷་གན༷ས་པར་ལམ༷་བགྲོད་པ་ལ༷་མཁས༷་ཤིང་རྩོལ་བས་ལམ་དུ་འགྲོ་བར༷་འགྱུར༷་རོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་དོན་གཉེར་གྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ལ་སློབ་བཞིན་པ་ན་ཚུལ་དེ་ལ་བློ་གསལ༷་བར་གྱུར་ཏེ༷། འདི་ལྟར་བར་གྱི་གྲོང་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་ཉན༷་ཐོས༷་དང༷་། རང༷་རྒྱལ༷་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ལམ་གྱི་ཤེས༷་པ༷་སྟེ་ཤེས་རབ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ༷་གྲོལ༷་གྱི་ཚུལ་ཀུན་ལ༷་མཁས༷་པར་བྱས་ནས། དམན་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་དེ༷་ལ༷་རང་ཉིད་མི༷་གན༷ས་ཤིང་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ལྟ་བུའི་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་ལའ༷ང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་གན༷ས་ལ། རང་གི་ཁྱིམ་ལྟ་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་པའི་དབྱིངས་ལ༷འང་རོ་མྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་མི༷་གན༷ས་ཀྱང་། གནས་སྐབས་ལམ་ལ་བགྲོད་པ་ལྟ་བུ་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ༷་གསུམ་གྱི༷་ཚུལ༷་ཤེས༷་ 24-1-74b པར་བྱས་ནས་ནི་དེའི་རིགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཡི༷ན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ལ། དོན་དང་། དཔེ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཚེ་འགྲོ་ལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གི་ཚེ༷་འགྲོ༷་བ་ཀུན་ལ༷་བྱམས༷་པ༷་ཆེན་པོས་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་རྗེས༷་སུ༷་འབྲེལ༷་བར་བྱས༷་ནས༷། ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་དམ་པ་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དང་མཚ༷ན་མ་མེ༷ད་པ་དང་སྨོན༷་པ༷་མེ༷ད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ནི༷་འདུས་མ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་པའི་དབྱིངས་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདས༷་པ༷་ཁོ་ན་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ་ཞེ༷འམ༷། འདུས༷་བྱས༷་འཁོར་བ་པ་ཡི༷ན་པར༷་གདགས༷་ནུས༷་པ་དེ༷་ནི༷་གན༷ས་མེ
【現代漢語翻譯】 如果我獲得了五種力量等無量功德之法，那麼僅僅以自己觸及寂滅（梵文：nirvāṇa，寂滅）而感到高興，而不將這些功德利益於其他眾生，反而樂於痛苦，這不應該是爲了眾生的利益而修持這些法的原因。 第八，例如追求利益等，有兩頌：例如，那些爲了珍寶而奔波的商人們，爲了瞭解道路的情況，會從自己的家鄉前往珍寶島之間的各個大城市、小城鎮和村莊。然而，他們明白僅僅停留在那裡是沒有意義的，因此不會停留在中間的城鎮等地方。即使到達珍寶島，也知道這對自己家鄉沒有益處，因此也不會停留在珍寶島。在路途中，他們精通道路的情況，並且明白這些知識對自己家鄉也沒有用處，因此精通道路並努力前行。 同樣，菩薩爲了利益眾生而追求安樂，在修學方便智慧之道時，應該對此有清晰的認識。例如，像中間的城鎮等，代表聲聞（梵文：Śrāvaka， слушатель）和獨覺（梵文：Pratyekabuddha，緣覺）的道之智慧，以及解脫的果位。菩薩精通這些，但不會停留在低劣的道和果位上。像珍寶島一樣，代表佛陀的智慧，菩薩也不會以執著的方式停留在上面。像自己的家一樣，代表無為的寂滅之界，菩薩也不會以品嚐滋味的方式停留在上面。然而，菩薩應該瞭解聲聞、獨覺和菩薩三乘道的階段性，從而明白自己是爲了利益無量無邊的眾生。 第三，總結意義。分為意義和比喻兩部分。第一部分：無論何時等，有一頌：無論何時，以大慈心攝持一切眾生，並與他們結下善緣，那麼，安住于空性、無相和無愿之殊勝三摩地（梵文：samādhi，三昧，等持）的菩薩，是否會僅僅獲得無為的寂滅，或者能夠被安立為仍然處於輪迴之中呢？這都是不確定的。
【English Translation】 If I were to attain limitless qualities such as the five powers, then merely rejoicing in touching nirvāṇa (extinction of suffering) myself, without benefiting other sentient beings with these qualities, and instead delighting in suffering, that should not be the reason for practicing these dharmas for the sake of sentient beings. Eighth, for example, seeking benefit, etc., there are two verses: For example, those merchants who strive for jewels, in order to know the ways of the road, travel from their own homes to the great cities, towns, and villages between their home and the island of jewels. However, realizing that it is meaningless to stay there, they do not remain in the intermediate towns, etc. Even if they reach the island of jewels, knowing that it does not benefit their own home, they do not remain on the island of jewels. While traveling on the road, they are skilled in the ways of the road, and knowing that this knowledge is also useless for their own home, they become skilled in traveling the road and strive to proceed. Similarly, a Bodhisattva seeking benefit and happiness for sentient beings, while learning the path of skillful means and wisdom, should become clear about this. For example, like the intermediate towns, etc., representing the knowledge of the path of the Śrāvakas (listeners) and Pratyekabuddhas (solitary realizers), that is, the wisdom and the fruits of liberation, having become skilled in all these aspects. They do not remain in the inferior path and its fruits, and like the island of jewels, they also do not remain in the Buddha's wisdom with a sense of attachment. Like their own home, they also do not remain in the unconditioned realm of nirvāṇa with a sense of savoring its taste. However, having understood the stages of the three paths of the Śrāvakas, solitary realizers, and Bodhisattvas, they should know that they are acting for the benefit of limitless sentient beings of that kind. Third, summarizing the meaning. There are two parts: the meaning and the example. First: When, etc., there is one verse: Whenever, having taken all beings with great loving-kindness and connected with them accordingly, that Bodhisattva who practices in the supreme samādhi (concentration) that is emptiness, signlessness, and wishlessness, will they only attain the unconditioned realm of nirvāṇa, or can they be established as still being in saṃsāra (cyclic existence)? It is uncertain.
༷ད་དོ༷། །གཉིས་པ་དཔེར་ན་སྤྲུལ་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་གང་རུང་དུ་གདགས་པར་མི་ནུས་ཀྱང་བྱང་སེམས་དེ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་མི་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར༷་ན་སྤྲུལ༷་པའི༷་མི༷་ཡི་ལུས༷་ནི་སུ་ལའང་མི༷་སྣང༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང༷་། དེ༷་ནི༷་མིང༷་གི༷ས་ཀྱང༷་ནི༷་གདགས༷་པར༷་ནུས༷་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་དེའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ༷་ལྟར༷་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། མིང་གིས་བཏགས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་དེ་མིའམ་མི་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གཞན་ཡིན་པར་མ་གྱུར་པ་དེ༷་བཞིན༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་རྣམ༷་ཐར༷་གསུམ་གྱི་སྒོར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ༷་ནི༷་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ན་སྣང་ཞིང་མིང༷་གིས༷་ཀྱང༷་ནི༷་གདགས༷་པར༷་ནུས༷་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། ། 說還及不還差別 གསུམ་པ་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་མི་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། 略說 དང་པོ། གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་ 24-1-75a གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་གང་ཟག་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་གནས་པར་བྱ་བའི་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང༷་ནི༷་གང་ཟག་དེ་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་མོས་པ་དང་ཇི་ལྟར་སེམས་པར་བྱེད་པའི་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་དབ༷ང་པོ༷་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཡོངས༷་སུ་དྲིས༷་པ་ལ༷། བྱང༷་ཆུ༷བ་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེས་རྟོགས་བྱ་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དང་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པའི༷་ཆོས༷་ཟབ་མོ་ཡོངས༷་སུ༷་མི༷་སྟོན༷་ལ། གང་ཟག་དེ་དབང་པོ་སྨིན་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར༷་མི༷་ལྡོག༷་པའི༷་ས༷་ཡི༷་ཆོས༷་རྟགས་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི༷་འཆ༷ད་པ་སྟེ་འཆད་མི་ནུས་པ་དེ༷་ནི༷་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང༷་མ༷་བསྟན༷་པ༷་ཡི༷ན་པར་རིག༷་པར་བྱ༷་སྟེ། དཔེར་ན་འདི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱ་ཞིང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས་མཚོན་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྤྱོད་པ་དང་དབང་པོ་དང་རྟགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་རང་གིས་ཉམས་འོག་ཏུ་མ་ཚུད་པ་དག་གིས་དེ་འཆད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱོད་པ་མང་སྟེ་ལན་ལྡོན་པ་ནི་ཉུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ལམ་གྱི་ཆོས་རང་གིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་དེས་ནི་ཇི་ལྟར་དྲིས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་ལྡོན་པ་ན་འདི་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་ལྟ་བུ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་པར་ངེས་མི་ 24-1-75b ནུས་སོ། ། 廣說 གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་དང་། བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སོ། ། 不還相 དང་པོ། དགྲ་བཅོམ་ས་དང་སོགས་ཚིག་བཅད་གསུམ་སྟེ། ཐབས
【現代漢語翻譯】 再說，譬如化身等，這是一段詩句。雖然如此，無論在輪迴還是涅槃中，都無法確定菩薩的身份，但菩薩不會以任何方式不為人知或不見。例如，'化身的身體，並非無人能見'，而且可以用名字來稱呼，世間也有關於他的描述。同樣，即使以名字稱呼，化身也不是人或非人。同樣，菩薩行持三種解脫之門，不住于輪迴或涅槃，但在世間顯現，也可以用名字來稱呼。 說還及不還差別 第三，關於退轉與不退轉的差別，分為略說和廣說兩部分。 略說 第一，如果行為等，這是一段詩句。如果有人詢問菩薩，作為佛子應該如何行持，以及他對甚深之法如何信仰和思維，以及他的信、慧等根器如何。如果菩薩不完全展示可證悟的空性以及無相之法，那麼這個人會相信自己已經成熟，不會退轉，也不會解釋不退轉之地的法相、徵兆等。這就是沒有被預言為不退轉的原因。例如，如果有人問，想要成佛的菩薩應該如何熟悉空性而不顯現？這表明，如果有人問不退轉的行為、根器和徵兆是什麼，那些沒有親身經歷的人是無法解釋的。因此，經中說，行持菩提道的人很多，但能回答的人很少。因為只有親身證悟不退轉道法的人，才能以非常確定的方式回答問題，從而使人相信這個人已經證悟了甚深之法，不會退轉。否則，無法確定是否不退轉。 廣說 第二部分分為不退轉的徵兆和被魔所欺騙的差別兩部分。 不還相 第一，阿羅漢地等，這是三段詩句。方法
【English Translation】 Furthermore, 'like an emanation' etc., is one verse. Although one cannot determine whether it is in samsara or nirvana, a Bodhisattva will not be unknown or unseen in any way. For example, 'the body of an emanation is not unseen by anyone', and it can be named, and there are descriptions of it in the world. Similarly, even if named, the emanation is not another person, human or non-human. Likewise, a Bodhisattva who practices the three doors of liberation does not abide in samsara or nirvana, but appears in the world and can be named. Differences between returning and not returning Third, regarding the difference between turning back and not turning back, there are two parts: brief explanation and detailed explanation. Brief explanation First, 'if conduct' etc., is one verse. If someone asks a Bodhisattva what kind of conduct is appropriate for a son of the Buddhas, and how they believe in and think about the profound teachings, and what kind of faculties they have, such as faith and wisdom. If the Bodhisattva does not fully reveal the emptiness to be realized and the profound dharma of signlessness, then that person will believe that they have matured and will not regress, and will not explain the characteristics, signs, etc. of the ground of non-regression. This is why they are not predicted to be non-regressing. For example, if someone asks, 'How should a Bodhisattva who wants to attain enlightenment become familiar with emptiness without manifesting it?' This indicates that if someone asks what the conduct, faculties, and signs of non-regression are, those who have not experienced it themselves cannot explain it. Therefore, it is said in the sutras that there are many who practice the Bodhi path, but few who can answer. Because only those who have personally realized the dharma of the path of non-regression can answer questions in a very certain way, so that people can believe that this person has realized the profound dharma and will not regress. Otherwise, it is impossible to determine whether one is non-regressing. Detailed explanation The second part is divided into two parts: the signs of non-regression and the difference of being deceived by demons. Signs of non-returning First, 'Arhat ground' etc., is three verses. Method
་ཤེས་ཟུང་འབྲེལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་ངེས་པར་གྱུར་པས། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་ས༷་དང༷་རྐྱེན༷་གྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཞེས་རང་རྒྱལ་གྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞི་མཐའ་དང༷་། སྲིད་པ་ཁ༷མས་གསུམ༷་པོ་དག༷་ལ༷་དངོས་སུ་ལྟ་ཅི་རྨི༷་ལམ༷་ན༷་ཡང༷་མི༷་འདོ༷ད་ཅིང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་རྣམ༷ས་འཁོར་རྒྱ་མཚོས་བསྐོར་བ་མཐོང༷་ཞིང་དེས་འགྲོ༷་ལ༷་ཆོས༷་ཀྱང༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་པ༷་རྨི་ལམ་སོགས་སུ་མཐོང་བ་དེ༷་ནི༷་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་དམན་པའི་ལམ་དུ་མི༷་ལྡོག༷་པར་ལུང༷་བསྟན༷་པ་ཡི༷ན་པར༷་རིག༷་པར་བྱའོ༷། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་དེས་རྨི༷་ལམ༷་ན༷་ནི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་གྱི་གན༷ས་མཐོང༷་ནས་སྐ༷ད་ཅི༷ག་དེ༷་ལ༷་ངན༷་སོང༷་རྣམས་རྒྱུན༷་གཅོ༷ད་པའི་སྨོན༷་ལམ༷་འདེབས༷་པར་བྱེད་ཅིང་དེས་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཞི་བར་མཐོང་བ་དང་། ཡང་གཉིད་དུ་གྱུར་པའམ་སད་པ་ན་གྲོང་མེར་འབར་བ་མཐོང་ནས་བྱང་སེམས་དེས་བདག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ན་བདེན་པ་དང་བདེན་པའི་ཚིག་འདིས་མེ་འདི་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་བདེན༷་པའི༷་བྱི༷ན་གྱིས༷་བརླབས༷་ཀྱིས༷་མེ༷་ཡི༷་ཕུང༷་པོ༷་དེ་ཞི༷་བའི་མཐུ་གྲུབ་པ་དེ༷་ནི༷་ཕྱིར་མི༷་ལྡོག༷་པར་ལུང༷་བསྟན༷་པ་ཡི༷ན་པར༷་རིག༷་པར༷་བྱའོ༷། །མི༷་ཡི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་འབྱུང༷་པོའི༷་གདོན༷་སྣ་ཚོགས་དང༷་ན༷ད་མང༷་བ༷་དག་ལ། ཕན༷་པར་འདོད་པ་དང༷་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྐྱབ་ 24-1-76a པར་འདོད་པའི་སྙིང༷་བརྩེར༷་ལྡན༷་པའི༷་བདེན༷་པའི༷་ཚིག་བརྗོད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདེན་པའི་བྱི༷ན་གྱིས༷་དེ་དག་ཞི༷་བར་གྱུར་ལ། འོན༷་ཀྱང༷་བདག་གིས་དེ་ལྟར་ནུས་པའི་ཕྱིར་བདག་ནི་མཐུ་དང་ལྡན་པའོ་སྙམ་དུ་ནུས་པ་དེས་རློམ༷་སེམ༷ས་སུ་གྱུར་པ་མེ༷ད་ཅིང༷་རང་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ་སྙམ་པའི་ང༷་རྒྱལ༷་སྐྱེ༷་བ་མེ༷ད་པ༷་དེ༷་ནི༷་ཕྱིར་མི༷་ལྡོག༷་པར་ལུང༷་བསྟན༷་པ་ཐོབ་པ་ཡི༷ན་པར༷་རིག༷་པར་བྱའོ༷། །དེ་ལྟར་ལམ་ལ་ངེས་པ་བསྟན་པ་ནང་གི་དྲོད་དང་། དེ་ལས་ཕྱིའི་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་རྨི་ལམ་སོགས་སུ་མཐོང་བ་དང་། ནང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐུ་མངོན་གྱུར་དུ་སྟོན་ནུས་པ་གང་ཞིག་རློམ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་རྟགས་སུ་གསུངས་སོ། ། 魔所欺差別 གཉིས་པ་ལ། བདུད་ལས་དང་། དེ་སྤང་བའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བསྟན་པ་གཉིས། 魔業 དང་པོ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱིས་རློམ་པའི་བདུད། མིང་གི་གཞི་ལས་འོང་བའི་བདུད། དབེན་པས་རློམ་པའི་བདུད་དང་གསུམ། དང་པོ་ཅི་སྟེ་དེ་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཅི༷་སྟེ༷་གང་ཟག་དེ༷་ནི༷་བདག་གམ་གཞན་བདུད་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་གདོན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་བདེན༷་པའི༷་བྱི༷ན་རླབས༷་སྣ༷་ཚོགས༷་དག༷་གྲུབ་པའམ་འབྱོར༷་བར་གྱུར་པའི༷་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བདག༷་ནི་ཡོན་ཏན་འདི
【現代漢語翻譯】 通過對知識與方法結合的大乘道的堅定，聲聞阿羅漢的境地和因緣，以及自生智慧，像這樣對寂靜的終極和三有輪迴都不希求，甚至在夢中也不願意見到。見到諸佛被眷屬如海般圍繞，並且他們也為眾生說法，在夢中見到這些，預示著不會退轉到低於無上菩提的道上，應當明白。 此外，具有慈悲心的菩薩在夢中見到眾生處於三惡道，並在那一刻發願斷除惡道之苦，並看到痛苦平息。或者，在睡眠或清醒時，看到村莊燃起大火，菩薩爲了不退轉而發願，以真誠的加持力，如『以此真實語，愿此火熄滅』，從而使火堆熄滅，這表明已經獲得了不退轉的授記，應當明白。 在人間，對於各種妖魔鬼怪作祟和疾病蔓延的情況，懷著利益和救護之心，通過真誠的語言等方式，以真誠的加持力使之平息。然而，不因此認為自己有能力而生起傲慢，也不因自己與衆不同而生起我慢，這表明已經獲得了不退轉的授記，應當明白。 如上所示，對於確定道之證相，內在的暖相，以及外在的因緣，如在夢中見到佛等，以及內在功德的力量顯現，並且不生傲慢，這些都被認為是證相。 魔所欺差別 第二部分，分為兩種：一是魔業，二是努力斷除魔業的方法。 魔業 第一部分分為三種：以功德生傲慢之魔，從名相之基而生之魔，以及以隱居生傲慢之魔。第一種，『如果這樣』等一頌：如果某人因為各種真誠的加持力而成就或獲得平息妖魔等功德，因此認為自己具有這種功德。
【English Translation】 Through the certainty of the Mahayana path that combines knowledge and method, the state and conditions of the Shravaka Arhat, and self-arisen wisdom, like this, not desiring the ultimate of peace and the three realms of existence, not even wishing to see them in dreams. Seeing the Buddhas surrounded by retinues like the ocean, and they also teach the Dharma to beings, seeing these in dreams indicates that one will not regress to a path lower than unsurpassed Bodhi, one should understand. Furthermore, a Bodhisattva with a compassionate mind, in a dream, sees beings in the three lower realms, and at that moment, makes a vow to cut off the suffering of the lower realms, and sees the suffering subside. Or, when asleep or awake, seeing a village on fire, the Bodhisattva makes a vow not to regress, and with the power of truthful blessings, such as 'By this truth, may this fire be extinguished,' thereby extinguishing the fire, which indicates that one has received the prediction of non-regression, one should understand. In the human world, for various demonic disturbances and the spread of diseases, with a heart of benefiting and protecting, through truthful words and so on, with the power of truthful blessings, pacifying them. However, not thinking that one is capable and becoming arrogant, nor becoming conceited because one is different, this indicates that one has received the prediction of non-regression, one should understand. As shown above, for the signs of certainty on the path, the inner warmth, and the outer conditions, such as seeing the Buddha in dreams, and the power of inner qualities manifesting, and not being arrogant, these are considered signs. Distinctions of being deceived by demons The second part is divided into two: first, the activities of demons; second, the methods to diligently abandon the activities of demons. Activities of demons The first part is divided into three: the demon of arrogance due to qualities, the demon arising from the basis of names, and the demon of arrogance due to seclusion. The first, 'If so' etc., one verse: If someone, due to various truthful blessings, has accomplished or obtained the pacification of demons and other qualities, and therefore thinks that he has this quality.
་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལུང༷་བསྟན༷་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའོ་སྙམ༷་དུ་རློམ༷་སེམ༷ས་འབྱུང༷་བ༷འམ། གལ༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གཞན༷་གྱིས༷་བདག་ལུང༷་བསྟན༷་ཅིང་གྲགས་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་དུ་རློམ༷་པ་སྐྱེས་ན། བདག་སྙན་པ་དང་གྲགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ 24-1-76b རློམ༷་སེམ༷ས་ལ་གན༷ས་པ༷་དེ༷་ནི༷་རློམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བློ༷་ཆུང༷་ཞིང་མ་སྨིན་ལ་བདུད་ཀྱིས་བསླུ་རུང་བའི་འོས་སུ་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། དེ་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གཞི་ལས་འོང་བའི་བདུད་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་མིང་གི་གཞི་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། མིང༷་གི༷་གཞི༷་ལ༷ས་ཀྱང་རློམ་པའི་བདུ༷ད་འབྱུང་སྟེ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟར་བདུད་སྡིག་ཅན་ནི༷་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཆ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བས་གང་ཟག་དེའི་གན་དུ་ཉེ༷་བར༷་འོང༷་པར་གྱུར༷་ནས༷། འདི༷་སྐ༷ད་སྨྲས༷་ཏེ༷་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཁྱོ༷ད་དང༷་ཁྱོད་ཀྱི་ཕ༷་མ༷་དང༷་། ཁྱོ༷ད་ཀྱི༷་མི་རབས་བདུན༷་གྱི་མེས༷་པོ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུ༷ད་ཀྱི༷་བར་གྱི༷་མིང༷་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་གི་མིང་ཐམས་ཅད་སྨྲ་ཞིང༷་རང་གི་ཡིད་ལ་སྔོན་ནས་བསམ་པ་སོགས་དང་ཚུལ་མཐུན་པར་གང༷་ཚེ༷་ཁྱོ༷ད་ནི༷་སངས༷་རྒྱས༷་སུ་འགྱུར༷་བའི༷་མིང༷་ནི་འདི༷་ཞེས་བྱ་བ་ཡི༷ན་ནོ། །ད་ལྟ་གང་ཟག་དེ་བསོད་སྙོམས་པ་དང་སྟན་གཅིག་པ་སོགས་སྦྱང༷ས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པའི་སྡོམ༷་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ༷་འབྱོར༷་དང་ལྡན༷་པ༷་ཅི༷་འདྲ༷་བ་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་པོར་བརྗོད་ལ༷། ཁྱོ༷ད་ཅི་སྔོ༷ན་གྱི་དུས་སུ་ཡང་སྦྱང་ཡོན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཚུལ༷་ཡང༷་ད་ལྟའི་འདི༷་དང་འདྲ༷་བར་གྱུར་པའོ་ཞེས༷་བརྗོ༷ད་པར་བྱེད་དོ༷། །དེ༷་སྐ༷ད་སྨྲས་པའི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་དེ་གང༷་གིས་ཐོས༷་ནས། རང་གི་ཡོན་ཏན་སོགས་བརྗོད་པའི་མིང་ཙམ་གྱི་གཞིའམ་རྒྱུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེས་རློམ༷་སེམ༷ས་སུ་གྱུར་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི༷། 24-1-77a བདུ༷ད་ཀྱིས༷་རློམ་སེམས་ཡོངས༷་སུ༷་བསླང༷་ཞིང༷་བློ༷་ཆུང༷་བ་ཡིན་པར་རིག༷་པར༷་བྱའོ༷། །གསུམ་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། རབ་ཏུ་དབེན་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་ཉིད་གཞན་དང་མི་ཕྲད་པར་རབ༷་ཏུ༷་དབེན༷་པའི༷་གྲོང༷་དང༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་ཆེན་པོ་དང་རི༷་ཡི་སུལ༷་དང༷་གྲོང་ལས་ཐག་རིང་བ་དགོན༷་པ༷་དང་མི་མེད་པའི་དབེན༷་པ༷་དང་ནགས༷་ཀྱི་ཁྲོད༷་ལྟ་བུ་གང་ཡང་རུང་བ་རབ༷་ཏུ༷་བསྟེན༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་གནས་མོད་ཀྱི། དེ་འདི་སྙམ་དུ་དབེན་པར་གནས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་ཤིང་བདག་ནི་དབེན་པར་གནས་པའོ་སྙམ་དུ་དབེན་པའི་གཞི་དེས་རློམ་སེམས་སུ་གྱུར་ནས། བདག༷་ལ་བསྟོ༷ད་ཅིང་
【現代漢語翻譯】 或者生起這樣的傲慢心：『其他菩薩會預言我，讚揚我的名聲。』如果生起這種傲慢，那麼安住于讚揚和名聲功德的傲慢心，因為具有這種傲慢，所以要知道他是心胸狹隘、不成熟且容易被魔誘惑的對象。因為有加持的基礎，所以會有魔侵入。 第二，從名字的基礎等開始，有兩段偈頌。從名字的基礎也會產生傲慢的魔，那是什麼呢？例如，惡魔以佛等任何形象接近那個人，然後說：『這個名字是你的，是你父母的，甚至是你的七代祖先的名字。』他會說出所有這些名字，並且與他心中預先想好的內容相符。『什麼時候你會成佛，你的名字是這個。』現在，那個人安住于乞食和獨坐等清凈的功德，具有清凈戒律的誓言，以及禪定等瑜伽，他會清楚地描述那個人會變成什麼樣。『你在過去也具有與現在相似的清凈功德。』 當聽到惡魔說這些話時，那個人依賴於僅僅是描述自己功德等的名字基礎或原因，從而生起傲慢心的菩薩，要知道他被魔完全激起了傲慢心，並且心胸狹隘。 第三，分為總說和廣說兩部分。第一部分：『在極度寂靜的地方』等一頌。自己不與他人交往，住在極度寂靜的村莊、大城市、山谷、遠離村莊的寺廟、無人居住的寂靜處和森林中等任何地方，但他心想：『住在寂靜處是被如來所讚歎的，我是住在寂靜處的人。』因為這種寂靜的基礎而生起傲慢心，讚揚自己。
【English Translation】 Or does arrogance arise, thinking, 'Other Bodhisattvas will prophesy about me and speak of my fame?' If such arrogance arises, then abiding in arrogance with the qualities of praise and fame, know that because of having that arrogance, he is small-minded, immature, and easily deceived by demons. Because there is a basis for blessings, demons will enter. Second, from the basis of names, etc., there are two verses. From the basis of names also arises the demon of arrogance. What is that? For example, the evil demon approaches that person in any form, such as a Buddha, and then says, 'This name is yours, your parents', and even the names of your ancestors for seven generations. ' He speaks all those names, and in accordance with what he has previously thought in his mind, 'When you become a Buddha, your name will be this.' Now, that person abides in the pure qualities of alms-begging and solitary sitting, has vows of pure morality, and yoga such as meditation. He will clearly describe what that person will become. 'In the past, you also had pure qualities similar to this present one.' When hearing those words of the demon, that Bodhisattva who, relying on the basis or cause of merely the name describing his own qualities, etc., becomes arrogant, know that he is completely aroused in arrogance by the demon and is small-minded. Third, there are two parts: a summary and a detailed explanation. The first part: 'In extremely secluded places,' etc., one verse. One does not associate with others, but dwells in extremely secluded villages, great cities, mountain valleys, monasteries far from villages, uninhabited secluded places, and forests, etc. But he thinks, 'Dwelling in seclusion is praised by the Tathagata, and I am one who dwells in seclusion.' Because of that basis of seclusion, arrogance arises, praising himself.
གཞན༷་དབེན་པར་མི་གནས་པ་ལ༷་སྨོད༷་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི༷། བདུ༷ད་ཀྱིས༷་རྒྱུད་ཡོངས༷་སུ༷་བསླ༷ད་པའམ་བསྐྱོད་པར་བྱས་ཤིང༷་། དེ་དག་བློ༷་རྒྱ་ཆུང༷་བ་ཉིད་དུ་རིག༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ་ལ་ནང་གི་དབེན་པ་བསྟན་པ། དབེན་པ་དེ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། རྟག་ཏུ་གྲོང་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དུས་རྟག༷་ཏུ༷་ལུས་འཕགས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་གྲོང༷་དང༷་ཙམ་པ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ༷་འཁོར༷་དང་། པ་ཏྲ་ལི་པུ་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་གྲོང༷་རྡལ༷་ན་གན༷ས་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། དེར་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་སྨིན༷་པ༷་བྱེ༷ད་པ་དང་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྩོན༷་པ༷་མ་གཏོགས༷་པ༷ར། བྱང་སེམས་དེ༷་ནི༷་དགྲ༷་བཅོ༷མ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འདོ༷ད་པ༷་གཞར༷་ཡང་སྟེ་ནམ་ཡང་མི༷་སྐྱེ་བ་འདི༷་ནི་བདེ༷་བར༷་གཤེ༷གས་པའི་ 24-1-77b སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི༷་དབེན༷་པ་ཡང་དག་པར༷་གསུ༷ངས་པ་ཡིན་ཏེ་ལུས་དབེན་པ་ཙམ་གྱིས་སེམས་དྲི་མས་དབེན་པར་མི་འགྱུར་ལ། ནང་གི་སེམས་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་དང་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་དབེན་པ་ན་གང་དུ་གནས་ཀྱང་དབེན་པའི་མཆོག་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དཔེར་ན་སྔོན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་དུ་དབྱར་གནས་པར་དམ་བཅས་ནས་དེར་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་སུ་མ་བཞུགས་པར་གསལ་རྒྱལ་གྱི་བཙུན་མོའི་འཁོར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པར་བྱས་པའི་ལོ་རྒྱུས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་གི་ཟ་མ་ཏོག་ལས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་ནང་གི་དབེན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐྱོན་དང་། ནང་གི་དབེན་པ་ཅན་ལ་བརྙས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཞིག་དཔག་ཚད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་དཔག༷་ཚད༷་ལྔ༷་བརྒྱ༷་ཙམ་ཚུན་ཆད་ན་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུ་འགྲུལ་གྱིས་དབེན་པར་ཡོ༷ད་པའི༷་རི༷་ཡི༷་སུལ༷་མི་མེད་ལ་གདུག་པའི་སྦྲུལ༷་གྱིས༷་གང༷་ཞིང་སྡོད་མི་ཚུགས་པའི་གནས་ག་ལ་བར༷་ལོ༷་མ༷ང་པོ་བྱེ༷་བར༷་གན༷ས་པར་བྱེ༷ད་ཀྱང༷་། ནང་གི་དབེན༷་པ༷་ཡང་དག་པ་འདི༷་མི༷་ཤེས༷་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ༷་ནི། རང་ཉིད་ལྷག༷་པའི༷་ང༷་རྒྱལ༷་རྙེད༷་ནས༷་དམན་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་འདྲེ༷་བར༷་གན༷ས་པ༷་ཡི༷ན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དབེན་པ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཅི་དང་འདྲེ་མི་རུང་ཞེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ནི་བདག་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་དང་འདྲེ་མི་རུང་བ་ཡིན་ན་དེ་འདྲའི་དབེན་པ་མི་ 24-1-78a ཤེས་པར་ལུས་དབེན་པ་ཙམ་གྱིས་ང་རྒྱལ་དུ་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལས་གཡེལ༷་བ་དེ་ནི་སེམས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲེ་བར་གྱུར་པས་ན་དབེན་པ་ལ་གནས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། དེས་ན་གཞན་གྱི་ཚོ
【現代漢語翻譯】 如果那位不居住在寂靜處的菩薩詆譭他人，那是因為他被惡魔完全迷惑或驅使，應當知道他們心胸狹隘。第二部分是展示內在的寂靜，以及講述不瞭解寂靜的過失。第一部分：『總是城鎮』等，為一頌：總是居住在身體興盛等城鎮，以及瞻波迦等地方的眷屬中，以及巴特拉利普特拉等城鎮中，除了成熟那裡的眾生和努力于菩提道之外，那位菩薩渴望聲聞和獨覺的果位，永遠不會出生，這是善逝之子菩薩們所說的真正的寂靜，僅僅身體的寂靜並不能使心遠離污垢，當內在的心遠離自利作意和下劣道作意時，無論住在哪裡，都是住在寂靜的頂峰。例如，過去聖者文殊菩薩曾在王舍城結夏安居，但他沒有住在僧團中，而是在光耀王的妃嬪眷屬中成熟眾生的故事，出自《聖寶積經》。第二部分包括展示不具內在寂靜的過失，以及輕蔑具有內在寂靜者的過失。第一部分：『無論何人』等，為一頌：無論何人，在方圓五百由旬內，居住在遠離行人、充滿毒蛇、無法居住的山溝中，並在那裡長期居住，但如果那位菩薩不瞭解真正的內在寂靜，就會因自己的優越而驕傲自滿，與下劣的作意混雜在一起。原因是寂靜是不混雜的意思，什麼不應該混雜呢？菩薩的相續不應與對自己的過度執著和下劣道作意混雜，不瞭解這種寂靜，僅僅以身體的寂靜而自傲，並懈怠於利益眾生的事業，那就是與不順應的煩惱混雜在一起，因此不是住在寂靜處的意思。第二部分是實際情況，以及因此而產生的其他群體。 If that Bodhisattva who does not dwell in solitude disparages others, it is because they are completely deluded or driven by demons, and it should be known that they have a narrow mind. The second part is to show the inner solitude, and to speak of the faults of not knowing solitude. The first part: 'Always towns' etc., is one verse: Always dwelling in towns where the body prospers, and in the retinue of places such as Campaka, and in towns such as Pataliputra, except for maturing the beings there and striving on the path to Bodhi, that Bodhisattva desires the fruits of Sravakas and Pratyekabuddhas, and will never be born. This is the true solitude spoken of by the sons of the Sugata, the Bodhisattvas. Merely the solitude of the body does not make the mind free from defilements. When the inner mind is free from self-interest and inferior path intentions, wherever one dwells, one dwells in the supreme solitude. For example, in the past, the noble Manjushri vowed to spend the summer retreat in Rajagriha, but he did not dwell in the Sangha, but in the retinue of King Gsal's consorts, maturing beings. This story comes from the Aryaratnakuta Sutra. The second part includes showing the faults of not having inner solitude, and the faults of despising those who have inner solitude. The first part: 'Whoever' etc., is one verse: Whoever dwells in a mountain valley within five hundred yojanas, far from travelers, full of poisonous snakes, and uninhabitable, and dwells there for a long time, but if that Bodhisattva does not understand true inner solitude, he will be proud of his own superiority and mixed with inferior intentions. The reason is that solitude means non-mixing. What should not be mixed? The Bodhisattva's continuum should not be mixed with excessive attachment to oneself and inferior path intentions. Not understanding such solitude, being arrogant merely with the solitude of the body, and being negligent in the work of benefiting beings, that is mixing with discordant afflictions, therefore it does not mean dwelling in solitude. The second part is the actual situation, and the other groups that arise from it.
【English Translation】 If that Bodhisattva who does not dwell in solitude disparages others, it is because they are completely deluded or driven by demons, and it should be known that they have a narrow mind. The second part is to show the inner solitude, and to speak of the faults of not knowing solitude. The first part: 'Always towns' etc., is one verse: Always dwelling in towns where the body prospers, and in the retinue of places such as Campaka, and in towns such as Pataliputra, except for maturing the beings there and striving on the path to Bodhi, that Bodhisattva desires the fruits of Sravakas and Pratyekabuddhas, and will never be born. This is the true solitude spoken of by the sons of the Sugata, the Bodhisattvas. Merely the solitude of the body does not make the mind free from defilements. When the inner mind is free from self-interest and inferior path intentions, wherever one dwells, one dwells in the supreme solitude. For example, in the past, the noble Manjushri vowed to spend the summer retreat in Rajagriha, but he did not dwell in the Sangha, but in the retinue of King Gsal's consorts, maturing beings. This story comes from the Aryaratnakuta Sutra. The second part includes showing the faults of not having inner solitude, and the faults of despising those who have inner solitude. The first part: 'Whoever' etc., is one verse: Whoever dwells in a mountain valley within five hundred yojanas, far from travelers, full of poisonous snakes, and uninhabitable, and dwells there for a long time, but if that Bodhisattva does not understand true inner solitude, he will be proud of his own superiority and mixed with inferior intentions. The reason is that solitude means non-mixing. What should not be mixed? The Bodhisattva's continuum should not be mixed with excessive attachment to oneself and inferior path intentions. Not understanding such solitude, being arrogant merely with the solitude of the body, and being negligent in the work of benefiting beings, that is mixing with discordant afflictions, therefore it does not mean dwelling in solitude. The second part is the actual situation, and the other groups that arise from it.
ད་དཔོག་དཀའ་བར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཞིག་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་ལ་བརྩོན༷་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། བས༷མ་གཏན༷་བཞི་དང༷་སྟོབ༷ས་ལྔ་དང༷་དབ༷ང་པོ༷་ལྔ་དང་རྣམ༷་ཐར༷་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་ཐོབ༷་ནས་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་རྣམས་སུ་རྒྱུ་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་སྨིན་པའི་དོན་དུ་མཛད་པའི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་དེ༷་ལ༷། དེའི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པ་དག་གིས་འདི༷་ནི་དགོན༷་པ་དང་དབེན༷་པ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་མིན༷་ནོ་སྙམ༷་དུ་བརྙས༷་པར་བྱེ༷ད་པ༷་པོ་དེ༷་ནི༷་བདུ༷ད་ཀྱི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུལ༷་ཏེ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་རྙེད་པའི་ཡུལ་ལ་གན༷ས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས༷་རྒྱལ༷་བས༷་གསུ༷ངས་ཏེ། དགེ་སློང་ཆོས་སྨྲ་བ་སྤྱོད་པ་རྣམ་དག་དང་སྤྱོད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་སོགས་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་གྲོང་ངམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང༷་ཞིག༷་ལུས་གྲོང༷་ངམ༷་འོ༷ན་ཏེ༷་དགོན༷་པར༷་གན༷ས་ཀྱང༷་རུང༷་སྟེ། ནང་གི་ཡིད་ཉན་རང་གི་ཐེག༷་པ༷་གཉི༷ས་ཀྱི༷་སེམ༷ས་དང་བྲལ༷་ནས་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལམ་ལ་ངེས༷་པར་གྱུར་ན༷། ཚུལ་འདི༷་ནི༷་འགྲོ༷་བའི་དོན༷་ལ་ 24-1-78b ཞུགས༷་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་དབེན༷་པ༷་ཡང་དག་པ་སྟེ༷། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས་དེ་འདྲའི་དབེན་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་གྱིས་དྲོད༷་སྙོམ་པའམ་དྲོད་ཚད་བཟུང་ནས་འདི་ནི་དབེན་པར་མི་གནས་པའོ་སྙམ་པ་སོགས་ཚད་འཛིན་པ་དེ༷་ནི༷་བདག༷་ཉི༷ད་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ལས་ཉ༷མས་པར་འགྱུར་རོ། དེས་ན་ང་དང་ང་འདྲ་བ་མ་གཏོགས་པར་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གཟུང་བར་མི་བྱ་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞེས་མདོ་རྣམས་སུ་གསུངས་སོ། ། 說勤斷其 གཉིས་པ་བདུད་ཀྱི་ལས་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། 略說 དང་པོ། དེ་ལྟ་བས་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ལམ་ཚོལ་བ་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་མང་དུ་འབྱུང་བ་དེ༷་ལྟ༷་བས༷་ན༷་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་གང་གིས་བརྟེན་པ་པོ་ནི་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ༷་པ༷་ཚོལ༷་བ༷་ཡི༷་བས༷མ་པ༷་དྲག༷་པོ་དང་ལྡན༷་ལ་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས༷་པ་དང་ལྡན་པས༷་སོ། །ཇི་ལྟར་བརྟེན་ན་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ང༷་རྒྱ༷ལ༷་ངེས༷་པར་བཅོ༷མ་སྟེ༷་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གཞན་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་ནད༷་པའི༷་ཚོགས༷་ཀྱིས༷་རང་གི་ནད་གསོ༷་བའི་ཕྱིར༷་གཞན་སྨན༷་པ༷་བཟང་པོ་ལ་བསྟེན༷་པ༷་ལྟར༷་ཆོས་ཉན་པའི་སྐབས
【現代漢語翻譯】 現在宣講兩種難以衡量之處。第一，如菩薩等一頌：若有菩薩勤于利生之事，並已獲得四禪定、五力、五根及三解脫門的等持，于城鎮中游化，為成熟有情而示現種種方便。不解其甚深密意行者，則輕蔑地認為：『此非寂靜處之行者。』如是之輩，乃魔之所趁，為魔所乘之境。如是世尊所說。如《德行清凈之比丘說法者經》及《顯示一切法無生經》等經中所說。 第二，若於何處等一頌：若有菩薩，或居於聚落，或處寂靜之處，然內心遠離聲聞緣覺二乘之心，而決意趣向無上菩提之道。此乃入于利生之行，是菩薩之真寂靜處。若不解此理，而以暖相或暖位衡量具此寂靜之菩薩，認為『此非安住于寂靜者』等，則彼自將退失已得及未得之功德。故云：『除我及似我者外，不應以人量人。』又云：『菩薩當觀自心，不應尋他人之過。』諸經中如是說。 說勤斷其 第二，宣說斷除魔業之方便。分略說和廣說。 略說 第一，如是等一頌：于尋求正道時，多有魔業生起。為遮止彼等，當依內外之攝受。何為所依？謂具希求無上菩提之強烈意樂，且善巧修持之方便者。如何依止？謂須斷除自相續中之我慢，如病者為療愈自身疾病而依止良醫般，于聽法之時亦當如是。
【English Translation】 Now, two immeasurable aspects are explained. First, like Bodhisattvas, etc., one verse: If a Bodhisattva is diligent in the purpose of benefiting beings, and has attained the samadhi of the four dhyanas (bsam gtan bzhi，四禪定), five powers (stobs lnga，五力), five faculties (dbang po lnga，五根), and three doors of liberation (rnam thar sgo gsum，三解脫門), and wanders in towns and cities, showing various ways to ripen sentient beings, those who do not understand his profound intentions and conduct despise him, thinking, 'This is not the conduct of a solitary person.' Such a person is in the realm of Mara (bdud，魔), that is, he has become a place where Mara finds an opportunity. Thus spoke the Victorious One. As stated in the Sutra of the Dharma-speaking Bhikshu with Pure Conduct and the History of the Wisdom of Conduct, and the Sutra Showing That All Dharmas Are Without Arising, etc. Second, one verse, such as 'Whoever, whether in a town': If a Bodhisattva, whether dwelling in a village or in a solitary place, is separated in his mind from the vehicle of the Hearers and Solitary Realizers, and is determined on the path of perfect enlightenment, this is the true solitude of the Bodhisattvas who have entered the purpose of going forth. If one does not understand this and measures such a solitary Bodhisattva by warming or holding the temperature, thinking, 'This one does not abide in solitude,' etc., then he himself will decline from the qualities he has attained and not attained. Therefore, it is said, 'One should not measure a person by a person except for me and those like me,' and 'A Bodhisattva should look at his own mind and not seek the faults of others,' as stated in the sutras. Saying diligence cuts it off Second, explaining the method of abandoning the actions of Mara. Two parts: brief explanation and detailed explanation. Brief explanation First, one verse, such as 'Therefore': When seeking the path, many actions of Mara arise. Therefore, in order to reverse them, one should rely on the complete grasping of the outer and inner. What is it like? Whoever relies on it is one who has a strong intention to seek supreme enlightenment and is skilled in the means to accomplish it. How to rely on it? One must definitely subdue the pride of one's own lineage and have great respect for other virtuous friends, just as a group of sick people relies on a good doctor to heal their own diseases, so too should one listen to the Dharma.
་སུའང་། རང་ལ་ནད་པ་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྨན་པ་ཆོས་ལ་སྨན་ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ནད་གསོ་བའི་འདུ་ཤེས་བཞི་དང་ལྡན་པས་གཡེལ༷་བ༷་མེ༷ད་པར༷་བསྟེན་པར་བྱའོ། ། 24-1-79a གང་བསྟེན་ན་དགེ༷་བའི༷་བཤེས༷་གཉེན༷་ཏེ་དགེ་བ་ནི་སྐབས་འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང་ལམ་གྱི་བར་ཆད་བདུད་ཀྱི་ལས་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ལས་འདའ་བའི་ཐབས་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ལས་མི་ཉམས་པ་འདིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་བསྟེན༷་པ༷ར་བྱའོ༷། ། 廣說 གཉིས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་བཤད་པ་དང་། ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། 說內外善知識 དང་པོ། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེ་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ལ་ཞུགས༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དག༷་དང་། ལམ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་དང༷་བཅས༷་ཏེ༷་དགེ༷་བའི༷་བཤེས༷་སུ༷་བསྟེན༷་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་གཞན་ལ་རྗེས༷་སུ༷་སྟོན༷་པར་བྱེ༷ད་པ་ཡིན་པས་ཕྱིའི་ཡོངས་འཛིན་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ནི༷་ཉམས་སུ་ལེན་པའམ་བསྒྲུབ༷་པར་བྱ་བའི༷་ས༷འམ་གན༷ས་ཡིན་པས་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་དེས་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ལམ་ལས་ལམ་གཞན་དུ་མི་ལྟུང་བར་འཛིན་པས་ན་ཡོངས་འཛིན་གཉིས་པོ་དེ་བསྟེན་པའི་རྒྱུ༷་རྣམ༷་པ་དེ་གཉི༷ས་ཀྱིས༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་མྱུར༷་དུ༷་རྟོགས༷་པར་འགྱུར༷་ཏེ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཕུན་ 24-1-79b སུམ་ཚོགས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 內善知識各別說 གཉིས་པ་ནང་གི་ཡོངས་འཛིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་བཤེས་གཉེན་ཡིན་ཚུལ་དང་། བཤེས་གཉེན་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་ཚུལ་གཉིས། 般若為善知識緣由 དང་པོ། རྒྱལ་བ་འདས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་གྲགས་མོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། རྒྱལ༷་བ༷་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་ཞིག་སྔར་འདས༷་པའི་དུས་སུ་བྱོན་ཟིན་པ་དང༷་། ད་ལྟ་མ༷་བྱོན༷་པ་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ནས་ཕྱོགས༷་བཅུར༷་གང༷་བཞུགས༷་པ༷་སྟེ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཀུན༷་གྱི་ལམ༷་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི༷་ཉིད་ཡི༷ན་གྱི་འདི་ལས་གཞན༷་ནི་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་འཚང་རྒྱ་
【現代漢語翻譯】 任何人，對於以佛法為藥的病人，以醫生對待佛法，以殷重精進修持對待疾病治療的四種認知，應當毫不懈怠地依止。 所依止的善知識，這裡的『善』指的是大乘佛法。能夠很好地開示佛法的就是善知識。因為他能正確地指示道路，能識別道路上的障礙——魔業，並通過開示超越障礙的方法，使行者不退失於道，從而能夠完全地攝持行者。因此，應當如是依止。 廣說 第二部分，講述外內兩種依止，以及分別講述內在的依止。 講述內外善知識 第一部分，『佛陀菩提』等一頌。那麼，應當依止的善知識是誰呢？就是佛陀世尊們，以及進入殊勝菩提的菩薩們，還有道——度到彼岸等，應當依止這些善知識。這些佛陀和菩薩們，能夠向他人展示大乘佛法，所以被稱為外在的依止。他們所開示的道——度到彼岸，是修持或實踐的處所，所以被稱為內在的依止。這樣，通過內外兩種依止，行者不會從殊勝大乘之道墮落到其他道路，因此，依止這兩種依止的因，這兩種因能使行者迅速證悟佛陀的菩提，因為這是圓滿具足的因。 內在善知識各別說 第二部分，分別講述內在的依止，包括般若成為善知識的緣由，以及如何依止善知識兩方面。 般若為善知識緣由 第一部分，『勝者已逝』等一頌。雖然佛陀和菩薩們被普遍認為是善知識，但如果有人想知道般若波羅蜜多如何成為善知識，那麼，過去已經逝去的諸佛，未來尚未到來的諸佛，以及現在成佛后遍佈十方的諸佛，所有三世諸佛的道，就是這般若波羅蜜多，除此之外沒有其他的道。不依賴般若波羅蜜多，就無法成佛。
【English Translation】 Anyone, for a patient who uses Dharma as medicine, treating Dharma as a doctor, and diligently practicing with the four perceptions of treating illness, should rely on it without negligence. The virtuous friend to be relied upon, where 'virtue' in this context refers to the Mahayana Dharma. One who excellently teaches the Dharma is a virtuous friend. Because they can correctly indicate the path, recognize the obstacles on the path—the works of demons, and by showing the method of overcoming them, prevent the practitioner from falling away from the path, thereby being able to completely hold the practitioner. Therefore, one should rely on such a one. Extensive Explanation The second part discusses the two types of reliance, outer and inner, and separately discusses the inner reliance. Explaining Outer and Inner Virtuous Friends The first part, 'Buddha Bodhi' etc., one verse. So, who is the virtuous friend to be relied upon? It is like this: the Buddhas, the Bhagavan, and the Bodhisattvas who have entered the supreme Bodhi, and the path—going to the other shore, etc., one should rely on these virtuous friends. These Buddhas and Bodhisattvas can show this Mahayana Dharma to others, so they are called the outer reliance. The path they teach—going to the other shore, is the place of practice or accomplishment, so it is called the inner reliance. Thus, through the two reliances, outer and inner, the practitioner will not fall from the supreme Mahayana path to other paths, therefore, the cause of relying on these two reliances, these two causes can enable the practitioner to quickly realize the Bodhi of the Buddha, because it is a complete and perfect cause. Separately Explaining Inner Virtuous Friends The second part, separately explaining the inner reliance, includes the reason why Prajna becomes a virtuous friend, and how to rely on the virtuous friend in two aspects. The Reason Why Prajna is a Virtuous Friend The first part, 'Victors Passed' etc., one verse. Although the Buddhas and Bodhisattvas are generally considered virtuous friends, if someone wants to know how the Prajnaparamita becomes a virtuous friend, then, the Buddhas who have passed away in the past, the Buddhas who have not yet come in the future, and the Buddhas who are now enlightened and reside in the ten directions, the path of all the Buddhas of the three times is this Prajnaparamita, there is no other path besides this. Without relying on the Prajnaparamita, one cannot attain Buddhahood.
བའི་ལམ་གཞན་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྲིད་དེ་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པའི་ལམ་གཞན་གྱིས་འཚང་རྒྱ་མི་ནུས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི༷་ནི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ཚུལ་ལ༷་ཞུགས༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་གསལ༷་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་དང༷་སྒྲོན༷་མར་གྱུར་པ་དང༷་སྣང༷་བར་གྱུར་པ་དང༷་སྟོན༷་པ་མཆོ༷ག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས༷་སུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཤ༷ད་དེ། རིམ་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། མཐར་ཐུག་ 24-1-80a གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། ། 如何依止善知識 གཉིས་པ་ལ་བསྟེན་བྱ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྟེན་དགོས་པར་གདམས་པ་གཉིས། 所依般若之義 དང་པོ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟ་ན་ཀུན་བྱང་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པའི་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པའི་ལན་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་པར་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ནི་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དཔྱད་མི་བཟོད་པའོ། །ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ཚུལ་རྣལ་མ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཡིན་ལུགས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། ཇི༷་ལྟར༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པའི༷་མཚ༷ན་ཉི༷ད་ནི་སྟོང༷་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས༷་འདི༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱི་མཚ༷ན་ཉི༷ད་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་དེ༷་དང༷་འདྲ༷་བར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས༷་ཤིང༷་། ཆོས༷་སུ་གདགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམ༷ས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་སྟོང༷་ཞིང༷་དམིགས་པའི་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པར༷་རབ༷་ཏུ་ཤེས༷་ན༷། དེ༷་ལྟར༷་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་ནི་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དོན་དངོས་དང་། དེ་ཡི་དཔེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སོགས་ཚིགས་ 24-1-80b བཅད་གཅིག་སྟེ། མདོ་ལས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་དང་སྟོང་པ་ལགས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་གྱི་དོན་དང་མཐུན་པར་ཀུན་བྱང་འཐད་པར་བསྟན་པ་ནི།སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡོངས༷་སུ༷་རྟོག༷་པ༷་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་དེ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཟས༷་ལ༷་འདོ༷ད་པ
【現代漢語翻譯】 除此之外，沒有其他任何道路，因為沒有證悟輪涅平等性之智慧的其他道路，必定無法成佛。所謂的般若波羅蜜多，是進入殊勝菩提之道的修行者的明燈、火炬、光明和至高導師。諸佛如是宣說，依次是爲了開示人無我、法無我、世間和出世間一切法，以及最終證得一切種智之菩提道。 如何依止善知識 第二部分包括：所依止的般若的體性，以及必須依止般若的教誨。 所依般若之義 第一部分包括：正文，以及如果這樣，一切都變成清凈，不合理的辯駁。 第一部分：如何理解智慧等，一頌。在聖八千頌中，當被問及般若波羅蜜多的特徵時，回答說：『般若波羅蜜多的特徵是空性』。沒有展示名言的特徵，而是展示了勝義的特徵，即可以被感知的色法的特徵等等，名言的處境在勝義中並不成立，僅僅是分別唸的假立，是無法被分析的。一切法的真實處境是空性，因為是無垢的實相，所以如是宣說。這裡也是如此。『如何理解般若波羅蜜多的特徵是空性？不僅僅是它的特徵是空性，而且色法等一切法的特徵也和般若一樣是空性。要知道，所有被安立為法的，其自性皆空，並且沒有所緣的相狀。』如果這樣行持，就是行持諸佛的般若波羅蜜多。 第二部分包括：正文，譬喻，以及如此開示的總結。第一部分：『眾生完全』等，一頌。經中說，如果一切法皆是寂靜和空性，那麼眾生如何被煩惱染污和清凈？爲了與這個問題的答案相符，展示了一切清凈是合理的：『由於眾生具有不如理作意的習性，增長分別念，貪著欲妙之食……』
【English Translation】 Besides this, there is no other path, for without the wisdom that realizes the equality of samsara and nirvana, no other path can definitely attain Buddhahood. This Prajnaparamita is the illuminator, the lamp, the light, and the supreme guide for those who have entered the path of supreme enlightenment. The Buddhas have thus declared, in order, to show the selflessness of persons, the selflessness of phenomena, all phenomena of the world and beyond, and ultimately to show the path to the enlightenment of omniscient Buddhahood. How to rely on a virtuous teacher The second part includes: the nature of the Prajna to be relied upon, and the teachings that Prajna must be relied upon. The meaning of Prajna to be relied upon The first part includes: the main text, and if so, everything becomes pure, the unreasonable rebuttal. The first part: How to understand wisdom, etc., one verse. In the Holy Eight Thousand Verses, when asked about the characteristics of Prajnaparamita, the answer is: 'The characteristic of Prajnaparamita is emptiness.' Without showing the characteristics of nomenclature, but showing the characteristics of ultimate truth, that is, the characteristics of perceptible form, etc., the situation of nomenclature is not established in ultimate truth, it is only a false establishment of conceptualization, which cannot be analyzed. The true situation of all phenomena is emptiness, because it is the flawless reality, so it is said like this. Here, too, it is the same. 'How to understand that the characteristic of Prajnaparamita is emptiness? Not only is its characteristic emptiness, but the characteristics of all phenomena such as form are also emptiness like Prajna. Know that all that is established as phenomena is empty in nature and has no object of focus.' If you practice in this way, you are practicing the Prajnaparamita of the Buddhas. The second part includes: the main text, the metaphor, and the conclusion of such teachings. The first part: 'Sentient beings completely', etc., one verse. The sutra says, if all phenomena are solitary and empty, how can sentient beings be defiled and purified by afflictions? In order to conform to the answer to this question, it is shown that all purity is reasonable: 'Because sentient beings have the habit of improper attention, increasing conceptualization, and being attached to the food of sensual pleasures...'
་སྐྱེ་བར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། འདོད་པ་དེའི་དབང་གིས་འཁོར༷་བར༷་ཆག༷ས་པའི༷་ཡི༷ད་དང༷་ལྡན༷་པ་རྣམ༷ས་ནི་ཕག་མི་གཙང་བའི་འདམ་ལ་རྒྱུ་བ་ལྟར་རྟག༷་ཏུ༷་སྲིད་པར་འཁོར༷་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྣང་ཚུལ་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཡོད་ཀྱང་གནས་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་ཡོད་མ་མྱོང་སྟེ། ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་བདག༷་དང༷་བདག༷་གི་བའི་ཆོས༷་གཉི༷ས་ནི་ཡང༷་དག༷་པར་གྲུབ་པ་མིན༷་ཞིང་སྟོང༷་པ་ཡིན་པ་སྟེ༷་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་མེད་ཀྱང་མི་མཁས་པའི་བྱིས༷་པ༷་བདག༷་ཉི༷ད་ཀྱིས༷་ནི༷་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་བཟུང་བ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ༷་ལ༷་མདུད་པ༷་བོར༷་བར་སེམས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་ཀུན་ཉོན་མེད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ལ་ཀུན་ཉོན་ཡོད་པའི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་དོགས་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དངོས་པོའི་དོན་ལ་མེད་ན་དེར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྙམ་ན་དཔེར༷་ན༷་རང་ཉིད་དོག༷ས་པའི༷་འདུ༷་ཤེས༷་ཀྱིས༷་ནི༷་དུག༷་བསླང༷་བ༷་སྟེ་དུག་ཁོང་དུ་སོང་ 24-1-81a ངོ་སྙམ་དུ་དུག་གི་རྟོག་པ་མངོན་གྱུར་དུ་སྐྱེས་པ་ན། དངོས་པོའི་དོན་ལ་དུག༷་དེ༷་དེའི་ཁོང༷་དུ༷་སོང༷་བ༷་མེ༷ད་ཀྱང༷་རྟོག་པ་དེའི་དབང་གིས་དུག་གིས་ན་བ་ལྟར་སེམས་པ་དང་སྐྲག་ནས་བརྒྱལ༷་བར༷་ཡང་འགྱུར༷་ཏེ། མི་སྡར་མ་དག་ལ་འབྱུང་པོའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡིག་པ་དང་དགྲས་ཁྱོད་གསོད་དོ་ཞེས་སོགས་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་འདར་བར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །དུག་ཁོང་དུ་མ་སོང་ཡང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེར་བཟུང་བ་ལས་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་མི་མཁས་པའི་བྱིས༷་པ༷་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་མེད་བཞིན་དུ་བདག༷་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༷་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་བདག༷་གིར༷་ཁས༷་ལེན༷་པ༷་གོམས་པ་ལས། བདག༷་ཅེས་བྱ་བའི་ཡུལ་དེར༷་འདུ༷་ཤེས༷་པ་ཡང༷་དག༷་པ་མིན༷་པའི་རྟོག༷་པ་འབྱུང་ཞིང་དེའི་དབང་གིས་སྲིད་པར་སྐྱེ༷་ཞིང༷་འཆི༷་བ་བརྒྱུད་མར་མྱོང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ། ཇི༷་ལྟ༷ར་འཛིན་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི༷་ལྟར༷་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་ཀྱང་བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡོད་པར་འཛིན༷་པ༷་དེ༷་ལྟར༷་རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཀུན༷་ནས༷་ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པར་བསྟན༷་ལ། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལྟར་བདག༷་དང༷་བདག༷་གིར༷་མི༷་དམི༷གས་ན་རྣམ༷་པར༷་བྱང༷་བར༷་གསུ༷ངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་། ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་འདི༷་ལ༷་ནི་གང་ཟག་གང༷་ཡང༷་ཉོ༷ན་མོང༷ས་པར་གྱུར་པ་དང་ཀུན་ཉོན་དེ་རྣམ༷་པར་ 24-1-81b དག༷་
【現代漢語翻譯】 產生，由於這種慾望的力量，那些具有輪迴習性的人，就像豬在不潔的泥潭中游蕩一樣，總是持續地在輪迴中流轉，因此，從各個方面來看，他們都處於煩惱的狀態。雖然從現象上看是存在的，但實際上並非如此，因為如遍計所執那樣執著的『我』和『我所』二者並非真實存在，而是空性的，因為它們從一開始就沒有產生。即使沒有對境，不智的孩童也會將不存在的事物執著為存在。例如，就像認為可以在虛空中打結一樣。因此，對於諸法自性為空性，卻沒有不染污的，對於那些執著于自性的人來說，就有染污。 第二，例如懷疑等一頌。如果事物本身不存在，那麼執著於它的分別念是如何產生的呢？例如，由於自己懷疑的想法，產生了中毒的念頭，認為自己已經中毒。雖然實際上並沒有中毒，但由於這種想法的力量，會感到像中毒一樣難受，甚至會害怕得昏厥。就像對於膽小的人，鬼怪會嚇唬他們，敵人會說要殺死他們一樣，僅僅是聽到這些話就會發抖。雖然沒有中毒，但由於自己的分別念執著於此，導致了昏厥等現象的發生。同樣，不智的凡夫俗子們，明明沒有『我』卻執著于『我』的存在，並且習慣於將屬於自己的法執著為『我所』。因此，對於所謂的『我』，會產生並非真實的分別念，並因此在輪迴中不斷地經歷生死，產生錯覺。 第三，如何執著等一頌。雖然實際上沒有，但如何執著于『我』和『我所』的存在呢？這表明，由於自己的分別唸的力量，才會變成完全的煩惱。如果不對事物的實相——『我』和『我所』進行觀察，就會獲得解脫。因此，雖然在名言上會變成煩惱和解脫，但實際上，沒有任何人會真正地被染污或解脫。
【English Translation】 arise, and due to the power of this desire, those who are endowed with the habit of samsara, like pigs wandering in an unclean swamp, are always continuously transmigrating in samsara. Therefore, from all aspects, they are in a state of affliction. Although it appears to exist, it is not actually so, because the 'self' and 'what belongs to the self' that are clung to as imagined by the all-discriminating mind are not truly established, but are empty, because they have not arisen from the beginning. Even without an object, an unwise child will cling to what does not exist as if it does. For example, it is like thinking that one can tie a knot in the sky. Therefore, for those who cling to the nature of all dharmas as empty, yet without non-affliction, there is affliction. Second, for example, doubt, etc., one verse. If things themselves do not exist, how does the discriminating mind that clings to them arise? For example, due to one's own doubtful thought, the thought of being poisoned arises, thinking that one has been poisoned. Although one has not actually been poisoned, due to the power of this thought, one will feel as uncomfortable as if poisoned, and may even faint from fear. Just as for timid people, ghosts will scare them, and enemies will say they will kill them, just hearing these words will make them tremble. Although one has not been poisoned, fainting and other phenomena occur because one's own discriminating mind clings to it. Similarly, ignorant ordinary people, even though there is no 'self', cling to the existence of a 'self', and are accustomed to clinging to the dharmas that belong to them as 'mine'. Therefore, for the so-called 'self', a discriminating mind that is not truly established arises, and due to this, they continuously experience birth and death in samsara, giving rise to illusions. Third, how to cling, etc., one verse. Although it does not actually exist, how does one cling to the existence of 'self' and 'what belongs to the self'? This shows that it is due to the power of one's own discriminating mind that one becomes completely afflicted. If one does not observe the true nature of things—'self' and 'what belongs to the self'—one will attain liberation. Therefore, although one may become afflicted and liberated nominally, in reality, no one is truly defiled or liberated.
པ་ཉིད་དུ་འགྱུར༷་བ་ཡང་མེ༷ད་པར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔས༷་གདོད་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་རྗེས་སུ་རྟོགས༷་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། ། 教授依般若之目的 གཉིས་པ་ཤེར་ཕྱིན་དེ་བསྟེན་དགོས་པར་གདམས་པ་ལ། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་དེ་ལ་བརྩོན་པར་གདམས་པ་དང་། དཔེའི་སྒོ་ནས་ཇི་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལྟར་བརྩོན་པར་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་འགྲུབ་པ། འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་གནས་སུ་འགྱུར་བ། གདུལ་བྱ་ལ་ལམ་སྟོན་པ་པོར་འགྱུར་བ་གསུམ། དང་པོ། འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བརྟགས་པ་མཐར་བཟུང་གི་དཔེར་བྱ་ན། འཛམ༷་བུའི༷་གླིང༷་ན༷་ཡོད་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཇི༷་སྙེད༷་མ༷་ལུས༷་པ༷་དེ༷་དག༷་གིས་མི་ཡི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་ནས༷་ལོ༷་སྟོང༷་ཕྲག་བྱེ༷་བ༷་མང༷་པོར༷་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན༷་པ༷་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱི༷ན་པར་བྱས༷་ལ༷་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཀུན༷་ཀྱང༷་འགྲོ༷་བའི༷་དོན༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་རྒྱུར༷་ཡོངས་སུ་བསྔོ༷་བ་བྱས་ན་དེ་ལ་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་པ་ཡང༷་ཡོད་མོད་ཀྱི། གང༷་ཞིག༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག་ལ༷་མངོ༷ན་པར་བརྩོན༷་པ༷་ན་དུས་རིང་པོ་ཕར་ཞོག །ཐ༷་ན༷་ཉི༷་མ༷་གཅི༷ག་ཙམ་ཞིག༷་ལ་ཤེར་ཕྱིན་དེའི་རྗེས༷་སུ༷་མཐུན༷་པ་སྟེ་རང་གིས་བསམ་ཞིང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་སོགས་བྱེ༷ད་ན༷་དེའི་བསོད་ནམས་དེ༷་ལ༷་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་སྦྱིན༷་པའི༷་ཕུང༷་པོ༷་དེས་ནི་བསོ༷ད་ནམས༷་ཀྱི་ཆར༷་ཡང་ 24-1-82a འགྲན་པར་མི༷་ཕོད༷་པ་ཡིན་པ་དེ༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་གཡེལ༷་བ་མེ༷ད་པར་དུས་རྟག༷་ཏུ༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་ལ་འཇུག༷་པར༷་བྱ༷་དགོས་སོ། །གཉིས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པའི༷་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་དེ་དག་འགྲོ་བའི་ཁམས་ཀུན་ལ་སྙིང༷་རྗེ༷་ཆེན༷་པོ༷་བསྐྱེ༷ད་ཀྱང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་སུ་འགྱུར་བ་ནི་མེ༷ད་ལ། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་མཁས༷་པ༷་དེ་དག་འགྲོ༷་བ༷་ཀུན༷་གྱི༷་སྦྱིན༷་གན༷ས་དམ་པར་འགྱུར༷་ཞིང་དུས་རྟག༷་ཏུ༷་ཡུལ༷་འཁོར༷་རྣམས་སུ་བསོ༷ད་སྙོམས༷་སོགས་མཛད་པ་དོན༷་ཡོ༷ད་པར་ཡོངས༷་སུ༷་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ཕུལ་བ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག་འཁོར་བའི་གནས་འདི༷ར་སྔོན་ཆད་ཡུན༷་རིང༷་པོར་ཕ་མ་བུ་ཚ་སོགས་སུ་འབྲེལ༷་བ༷་ཡི༷། ལྷ༷་དང་མི༷་དང་ངན༷་སོང༷་གསུམ༷་གྱི༷་སྟེ་རྒྱུད་ལྔའི་སེམ༷ས་ཅ༷
【現代漢語翻譯】 甚至不會變成那樣，菩薩從一開始就明白，這就是般若波羅蜜多，並且能夠如實地證悟。 教授依般若之目的 第二，關於必須依止般若波羅蜜多的教誨，分為三個方面：從必要性的角度勸勉精進修持此法；以比喻的方式說明如何精進修持；以及闡述如此精進修持的利益。首先，分為三點：以少量努力成就巨大福德；成為一切眾生的佈施之境；以及成為調伏對象的引路人。第一點，『贍洲之中』等兩頌，以把握最終結論為例：如果贍洲所有眾生，全部獲得人身，他們全部發起無上菩提心，並在數百萬年中，對佛和一切眾生廣行佈施，並將所有善根，全部迴向給眾生，作為無上菩提之因，那麼這樣做雖然有無量利益，但是，如果有人對殊勝的般若波羅蜜多精進修持，哪怕僅僅在一天中的片刻，隨順般若波羅蜜多，即自己思維並教導他人等，那麼他的福德，是先前所說的佈施之聚，也無法比擬的，因此，應當毫不懈怠，時時投入般若波羅蜜多的修持中。第二點，『智慧到彼岸』等一頌，修持殊勝般若波羅蜜多的瑜伽士們，即使對一切眾生生起大悲心，也不會執著于眾生相。當他們具有如此無緣大悲時，智者們就會成為一切眾生的殊勝佈施之境，並且時時在各地行持乞食等，他們的行為都是有意義的，因為對他們供養具有廣大利益。第三點，『菩提心』等一頌，如果菩薩曾經在此輪迴中，長期與父母子女等有聯繫，或者作為天、人、惡趣三者，即五種姓氏的眾生
【English Translation】 It will not even become that way. Bodhisattvas understand from the beginning that this is the Prajñāpāramitā, and they are able to realize it as it is. Teaching according to the purpose of Prajñā Second, regarding the teaching that one must rely on the Prajñāpāramitā, it is divided into three aspects: from the perspective of necessity, encouraging diligent practice of this Dharma; explaining how to diligently practice through metaphors; and elucidating the benefits of diligently practicing in this way. First, it is divided into three points: achieving great merit with little effort; becoming the object of generosity for all beings; and becoming a guide for those to be tamed. The first point, 'In Jambudvipa' etc., two verses, taking grasping the final conclusion as an example: If all sentient beings in Jambudvipa, all obtain human bodies, and they all generate the supreme Bodhicitta, and for millions of years, extensively give to the Buddha and all sentient beings, and dedicate all the roots of virtue, all towards sentient beings, as the cause of supreme Bodhi, then although there are immeasurable benefits in doing so, if someone diligently practices the supreme Prajñāpāramitā, even for just a moment in a day, following the Prajñāpāramitā, that is, thinking for oneself and teaching others, then his merit, is the previously mentioned accumulation of generosity, also cannot be compared to it, therefore, one should not be lazy, and always engage in the practice of Prajñāpāramitā. The second point, 'Wisdom gone to the other shore' etc., one verse, the yogis who practice the supreme Prajñāpāramitā, even if they generate great compassion for all sentient beings, they will not be attached to the appearance of sentient beings. When they have such unconditioned great compassion, the wise ones will become the supreme object of generosity for all sentient beings, and always in various places practice begging for alms etc., their actions are meaningful, because offering to them has great benefits. The third point, 'Bodhi mind' etc., one verse, if a Bodhisattva has been connected with parents, children, etc. for a long time in this cycle of existence, or as the three of gods, humans, and evil realms, that is, sentient beings of the five lineages
ན་རྣམས་འཆིང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་དགྲོལ༷་བའི༷་ཕྱིར༷་དུ། ལམ༷་ཡང༷ས་པ་སྟེ་གང་ལས་བྱང་ཆུབ་གསུམ་འབྱུང་ཞིང་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་གོ་སྐབས་འབྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བའི་ཕ༷་རོལ༷་གྱི་འགྲམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་ལ༷་སྟོན༷་པར་འདོ༷ད་པས༷་ཉིན༷་དང་མཚ༷ན་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་བརྩོན༷་པ༷ར་བྱ༷་སྟེ། དེ་ལ་བརྩོན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པ་སྨྲ་བའི་སྟོན་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་བརྩོན་པ། མི་ཞིག་སྔོན་ཆད་སོགས་ 24-1-82b ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་མི༷་ཞིག༷་གིས་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་མ༷་རྙེད༷་པ༷་སྟེ་རྙེད་མ་མྱོང་བའི་རིན༷་ཆེན༷་མཆོག༷་གཅིག་དུས༷་གཞན༷་ཞིག༷་ན༷་རྙེད༷་པར༷་གྱུར༷་ཏེ༷་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ༷་བ༷་ལ༷ས། རྙེད༷་མ༷་ཐག༷་ཏུ༷་བག༷་མེ༷ད་པར་གྱུར༷་ཏེ༷་རིན་ཆེན་དེ་སྟོར༷་བར་གྱུར་ན༷་ནི༷།རྙེད་དཀའ་བ་དེ་སྟོར༷་བར་གྱུར་པས༷་ན་རིན༷་ཆེན༷་དེ་ལྟ་བུ་ཡིད་ལ་མངོ༷ན་པར་འདོ༷ད་བཞིན་དུ་རྟག༷་ཏུ༷་སྡུག༷་བསྔལ༷་བར་འགྱུར༷་རོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལམ་ལ་ཞུགས༷་པས་ནི་རྙེད་དཀའ་བ་རིན༷་ཆེན༷་གྱི་དཔལ་ལྟ༷་བུ༷་ཡི༷། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདི་ལ༷་རྣལ༷་འབྱོར༷་དུ་བྱ་བ་དོར༷་བར་མི༷་བྱ༷་སྟེ། དཔེར་ན་སྟོར་བ་ལས་ཕྱིས་སུ་རིན༷་ཆེན༷་དེ་སླར་ཡང་རྙེད༷་ནས༷་དགའ་བས་བླང༷ས་ཏེ༷་རབ༷་ཏུ༷་བརྩོན༷་པས་གོས་ལ་སོགས་པའི་ཁུད་དུ་དཀྲིས༷་ཤིང་ཆུད་མི་ཟ་བར་སྦས་ནས༷་སྟོར་བ་དང་གཞན་གྱིས་ཕྲོག་པར་དོགས་པས་མྱུར༷་དུ༷་བདག་གི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ༷་བར༷་བྱེ༷ད་པ༷་ནི་རིན་ཆེན་དང་བྲལ་བའི་མྱ་ངན་དང་དབུལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི༷་བར༷་འགྱུར༷་བ༷་བཞིན༷་ནོ། །གསུམ་པ་དེ་ལྟར་བརྩོན་པའི་ཕན་ཡོན་ལ།བསྒྲུབ་པ་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ། ལྷ་མིའི་རེ་གནས་སུ་གྱུར་པ། བདུད་ཕམ་པར་བྱེད་པ། ཕར་ཕྱིན་ཀུན་སྡུད་པ། དེའི་དགེ་བ་ལ་གཞན་གྱིས་ཡི་རང་བའི་ཕན་ཡོན་དང་ལྔ། དང་པོ། ཉི་མ་སྤྲིན་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི༷་མ༷་སྤྲིན༷་དང༷་བྲལ༷་བའི༷་འོ༷ད་ཟེར༷་གྱིས་དྲྭ༷་བ༷་ཅ༷ན་མུན༷་ནག༷་ཐིབས༷་པོ༷་དང་གཞན་ཡང་མུན༷་པ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་འཇོམས༷་པ་དེ་འཆར༷་བ༷་ན། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་ན་འོད་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་སྲིན༷་བུ༷་མེ༷་ཁྱེར༷་དང་། རང་གི་ལུས་ 24-1-83a ཀྱི་འོད་དང་སྒྲོན་མེ་སོགས་ཐོགས་པའི་མཐུས་ཉེ་སྐོར་ཙམ་སྣང་བར་བྱེད་པ་སྲོག༷་ཆག༷ས་འབྱུང༷་པོ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་དང༷་། ཅུང་ཟད་སྣང་བ་སྐར༷་མའི༷་ཚོགས༷་དང༷་། ཕལ་ཆེར་སྣང་བ་ཟླ༷་བའི༷་འོ༷ད་དེ་དེ་ལྟར་འོད་བཞི་པོ་ཀུན༷་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་པ། དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་སྒྲིབ་པའི་སྤྲི
【現代漢語翻譯】 爲了將眾生從束縛和痛苦中解脫出來，爲了依憑那條寬廣的道路——從那條道路產生三種菩提，併爲無量眾生開啟機會——從而將涅槃，即輪迴的彼岸，展示給眾生的界域，應當日夜精進于般若波羅蜜多。如果精進於此，就會成為宣說無量佛法的導師。 第二，如何精進？例如，某人以前從未找到過的珍寶，在某個時候找到了，心中無比歡喜。然而，找到后不久，又不小心失去了那珍寶。因為失去了那難以找到的珍寶，所以總是心中渴望著那珍寶，而感到痛苦。同樣，進入菩提道就像得到了難以找到的珍寶。不應放棄對般若波羅蜜多的瑜伽行。例如，後來又重新找到了失去的珍寶，高興地拿起它，非常努力地用布等裹好，藏在懷裡，不讓它掉落，害怕丟失或被他人搶走，迅速回到自己的家中。這樣，就能平息失去珍寶的悲傷和貧困的痛苦。 第三，如此精進的利益是什麼？有五種利益：勝過其他修行，成為天人的依靠，戰勝魔，總攝一切波羅蜜多，以及他人隨喜其功德。 第一，例如，太陽的光芒驅散了無云的黑暗，以及其他所有的黑暗。當太陽升起時，螢火蟲的光芒，以及其他生物的光芒，星星的光芒，月亮的光芒，這四種光芒都會被太陽的光芒所壓倒。同樣，菩薩行持殊勝的般若波羅蜜多，驅散了煩惱的烏雲。
【English Translation】 In order to liberate beings from bondage and suffering, in order to rely on the vast path—from which the three Bodhis arise, and which opens opportunities for immeasurable beings—thereby revealing Nirvana, the shore beyond Samsara, to the realm of beings, one should strive day and night in the Prajnaparamita. If one strives in this, one will become a teacher who speaks of immeasurable Buddha-dharmas. Second, how to strive? For example, a person who had never found a precious jewel before, finds it at some time, and is extremely happy in their heart. However, soon after finding it, they carelessly lose that jewel. Because they lost that hard-to-find jewel, they are always in pain, desiring that jewel in their heart. Similarly, entering the path of Bodhi is like obtaining a hard-to-find jewel. One should not abandon the yoga practice of Prajnaparamita. For example, later they find the lost jewel again, happily pick it up, and very diligently wrap it in cloth, etc., hide it in their bosom, not letting it fall, fearing loss or being robbed by others, and quickly return to their home. In this way, all the sorrow of being separated from the jewel and the suffering of poverty will be pacified. Third, what are the benefits of striving in this way? There are five benefits: overcoming other practices, becoming the refuge of gods and humans, defeating Mara, encompassing all Paramitas, and others rejoicing in its merits. First, for example, the sun's rays, free from clouds, dispel the darkness of the net, the thick darkness, and all other darknesses. When it arises, the light of the firefly, which has a faint light in one part of its body, and all the creatures whose bodies have light and lamps, etc., which illuminate only the vicinity, and the light of the stars, which is slightly visible, and the light of the moon, which is mostly visible, all four lights are overcome. Similarly, the Bodhisattva, practicing the supreme Prajnaparamita, dispels the clouds of obscurations.
ན་དང་བྲལ་བའི་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དེ་ནི། སྟོང༷་པ༷་ཉིད་དང༷་ནི༷་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པར་སྤྱོ༷ད་པ༷་ལ་མཁས༷་པས༷་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་མཆོག་གི་དྲྭ་བ་རབ་ཏུ་འགྱེད་པས་བདག་དང་ཆོས་སུ་ལྟ༷་བའི༷་མུན་ནག་ཐིབས༷་པོ༷་མ་ལུས་པ་བཅོ༷མ་ནས༷་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུའི་འགྲོ༷་བ་ཀུན༷་དང༷་། སྲོག་ཆགས་གཞན་ལྟ་བུའི་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང་། སྐར་མ་ལྟ་བུའི་རང༷་རྒྱལ༷་དང་། ཟླ་བ་ལྟ་བུའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ་གཞན་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་འདི་ཡི་ཐབས་མཁས་དང་བྲལ་བ་མང༷་པོ༷་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་འདི་དང་མི་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་རྒྱལ༷་པོའི༷་བུ༷་ཞིག༷་འབངས་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར་ནོར༷་གཏོང༷་བ་དང་། ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པས་ཡུལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བའི་དོན༷་འདོ༷ད་པ༷་སྟེ་དོན་ཤེས་ཤིང་དོན་དང་ལྡན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་གྱི་དོན་མེད་པ་མིན་པ་དེ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀུན༷་གྱི༷་གཙོ༷་བོར་གྱུར༷་ཏེ༷། འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ལ་རྗེད་པར་བྱེད་ཅིང་རྩིས་ཆེ་བར་གྱུར་ནས་དོན་གྱི་ཕྱིར་རེ་བས་དེ་ཡི་དྲུང་དུ་མངོ༷ན་པར༷་འགྲོ༷་བར་བྱ་བའི༷་འོས༷་སུ་འགྱུར་རོ། ། 24-1-83b རྒྱལ་བུ་འདི༷་ནི༷་ད༷་ལྟར༷་རྒྱལ་པོར་མ་གྱུར་པའི་དུས་ན༷་ཡང༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་མང༷་པོ་དགའ༷་བར་བྱེ༷ད་ན། རྒྱལ་སར་དབང་བསྐུར་ནས་ཅོད་པཎ་བཅིང་བ་སོགས་རྒྱལ་ས་ལ་དབང་བའི་ཐབས༷་ཐོབ༷་པར་གྱུར༷་ཏེ༷་རྒྱལ༷་སྲི༷ད་ལ་གན༷ས་པའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས༷་འབངས་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་དེ་དག་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྨོས༷་ཅི༷་དགོས༷་སོ། །དཔེ་དེ༷་ལྟ༷ར་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོ༷ད་པའི་མཁས༷་པ་དོན་དང་ལྡན་པ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཡང༷་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདུ༷ད་རྩི༷་སྦྱིན༷་པར༷་བྱེ༷ད་ཅིང༷་ལྷ༷་དང༷་མི༷་རྣམ༷ས་དགའ༷་བར་བྱེད་པས་ལྷ་སོགས་དེ་ཡི་དྲུང་དུ་འོང་ཞིང་རེ་གནས་སུ་བྱས་ནས་བཀུར་བར་བྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི༷་ནི༷་ལམ་ལ་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ད༷་ལྟ༷་ན༷་ཡང༷་སེམས་ཅ༷ན་མང༷་པོ་ལ་ཕན༷་པར་བརྩོན༷་པ་ཡིན་ན། ཆོས༷་ཀྱི༷་རྒྱལ༷་པོར༷་གྱུར་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གན༷ས་པར༷་གྱུར༷་ནས༷་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་མཛད་པ་སྨོས༷་ཅི༷་དགོས༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་བདུད་རྣམས་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་དང་། བདུད་ཀྱིས་དེ་ལ་མི་ཚུགས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ཡི་ཚེ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་གནད་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ༷་ཡི༷་ཚེ༷་ན༷་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བདུ༷ད་སྡིག་ཅན་རྣམས་ནི༷་འདི་སྙམ་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ནི་ངེས
【現代漢語翻譯】 如同遠離塵垢的太陽，精通於空性與無相之行，以殊勝的法之光芒遍灑，驅散視我與法為實的重重黑暗，對於如火把般的眾生，以及如異類生物般的怨敵，如星辰般的獨覺，如月亮般的其他菩薩，若缺乏此般般若波羅蜜多的善巧方便，則多被其光芒所壓制。因此，通過智慧之門，所有不具備此般若的修行都將顯得遜色。 第二部分，例如國王等兩頌：譬如國王之子，爲了守護臣民而施予財物，精通律法典籍，渴望治理整個國家，他深明大義且具備相應的品格，絕非無用之人，因此他成為所有佛子之首領，受到所有臣民的敬仰和尊重，爲了利益，人們都應前往他的住所。 這位王子，即使在尚未成為國王之時，也能令眾多眾生歡喜，更何況是當他獲得王位，戴上王冠，掌握統治之權，成為治理國家的國王之後，為臣民謀福利，使他們快樂，那還用多說嗎？同樣地，精通般若波羅蜜多的菩薩，以佛法甘露滋養眾生，令天人等歡喜，因此天人等都會來到他的住所，視他為依靠並加以尊敬。這位菩薩，即使在修學菩薩道的階段，就已經努力利益眾生，更何況是當他成為法王，安住于佛陀的智慧之後，利益眾生，那還用多說呢？ 第三部分，令魔眾恐懼，以及魔眾無法加害於他的兩種情況。第一，當菩薩精通般若波羅蜜多，並如是修行時，三千大千世界的惡魔們會這樣想：這位菩薩必定...
【English Translation】 Like the sun free from defilements, skilled in practicing emptiness and signlessness, spreading the supreme rays of Dharma, dispelling all the thick darkness of seeing self and Dharma as real, for beings like torches, and enemies like other creatures, solitary realizers like stars, and other Bodhisattvas like the moon, if lacking the skillful means of this Prajnaparamita, they are mostly suppressed by its light. Therefore, through the gate of wisdom, all other practices that do not possess this are particularly superior. Second part, for example, the king, etc., two verses: For example, a king's son, giving wealth to protect the subjects, skilled in the scriptures of law, desiring to govern the entire country, he is wise and has the corresponding character, not useless, so he becomes the leader of all the Buddha's sons, respected and valued by all the subjects, for the sake of benefit, one should go to his presence. This prince, even when he has not yet become king, makes many beings happy, let alone when he obtains the throne, binds the diadem, obtains the means to rule the kingdom, and becomes a king residing in the kingdom, doing good for the subjects and making them happy. Similarly, the Bodhisattva who practices the Prajnaparamita, nourishes beings with the nectar of Dharma, and makes gods and humans happy, so the gods and others come to his presence, regard him as a refuge and respect him. This Bodhisattva, even in the stage of learning the path, is striving to benefit many beings, let alone when he becomes the Dharma King and abides in the wisdom of the Buddha, benefiting beings. Third part, making the demons afraid, and the two ways in which the demons cannot harm him. First, when the Bodhisattva is proficient in the Prajnaparamita and practices in this way, the evil demons of the three thousand great thousand worlds will think: This Bodhisattva must...
་པར་བདག་གི་ཡུལ་ལས་འཕགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ནས་བདག་གི་ཡུལ་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རྒྱུ་དེས་སེམས་ཟུག༷་རྔུ༷་དང་ལྡན༷་པར༷་འགྱུར༷་ལ། བདག་གིས་མཐུས་ཀྱང་འདི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་དཀའ་འོ་སྙམ་དུ་མྱ༷་ངན༷་གྱིས་ཉམ༷་ 24-1-84a ཐག༷་པར་གྱུར་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ལུས་སྡུག༷་བསྔལ༷་བ་དང་ཡི༷ད་མི༷་བདེ༷་བ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་རང་གི་མཐུས་སྙེམས་པ་མེད་པར་ཉ༷མས་ཆུང༷་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་གྱུར་པས་བདུད་དེ་དག་གིས་མ་བཟོད་ནས་ཇི༷་ལྟར༷་ན་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་འདི༷་ཡི་ཡི༷ད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལས་ཕྱིར་ནུར༷་ཞིང་ལྡོག་པར་འགྱུར༷་ཞེས༷་སེམས་པ་དང་། ཐ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་ཡང་དཀྲུགས་པའི་གླགས་རྙེད་དམ་སྙམ་དུ། བྱང་སེམས་དེ་ལ་འཇིགས༷་པ༷་ཆེན་པོ་བསྟན༷་པའི་ཕྱིར༷་ཕྱོགས༷་རྣམ༷ས་མེ་ཡིས་སྲེག༷་པར་བྱེད་ཅིང༷་སྐར༷་མདའ༷་འཁྲུགས་པ་གཏོང༷་བ་ལྟ་བུ་སོགས་བདུད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གླགས་མི་རྙེད་པའི་ཚུལ་དང་། ཞར་ལ་ལྡོག་ཕྱོགས་གླགས་རྙེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གང་ཚེ་མཁས་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བདུད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་གང༷་གི༷་ཚེ༷་ན་མཁས༷་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དེ་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་བས༷མ་པ་རབ༷་ཏུ་དྲག་པོ་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་། སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཉིན༷་མཚ༷ན་རྟག་ཏུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་གི་དོན༷་ལ༷་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་བྱང་སེམས་དེའི་ལུས༷་དང་སེམ༷ས་ད༷ག་ནི༷་མཁའ༷་ལ་འགྲོ༷་བའི་བྱ༷་ལྟར༷་དུ་སྲིད་ཞིའི་གཡངས་སའི་འཇིགས་པ་མེད་པར་རྒྱུ༷་སྟེ་མི་གནས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པའི་མཐུ་ལས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ནག༷་པོའི༷་རྩ༷་ལག༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས༷་གླགས༷་རྙེད༷་པར་ག༷་ལ༷་འགྱུར༷་ཏེ་ནམ་མཁར་འགྲོ་བའི་བྱ་ 24-1-84b ལ་ཁྱི་སོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གླགས་རྙེད་པའི་རྒྱུ་གཙོ་བོ་རྩོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ། ཉེས་པ་དེ་ལས་སྡང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྩོད་པ་སྤྱི་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་པས་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་ལ་རྩོད་པའི་ཉེས་དམིགས་གཉིས། དང་པོ། གང་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཐབས་མཁས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བདུད་ཀྱི་གླགས་མི་རྙེད་ཀྱང་ཚུལ་དེ་དང་མི་ལྡན་པའི་བློ་ཆུང་བ་ལ་གླགས་རྙེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བདུད་ཀྱི་གླགས་རྙེད་པའི་ཉེས་པ་བདུན་དང་། ཉི་ཁྲི་ལས་བཅུ་གཉིས་གསུངས་པའི་ཐ་མ་དེ་འདིར་བསྟན་པ་ནི། དུས་གང༷་གི་ཚེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང་ཕན་ཚུན
【現代漢語翻譯】 此外，（惡魔）會想：『他從我的領地出走，證悟成佛，我的領地豈不空虛了嗎？』因此，他會心懷憂慮和痛苦。他還會想：『我也難以用我的力量去壓制他。』因此，他會陷入悲傷和沮喪之中。 受此影響，他會身受痛苦，心懷不滿，並且由於菩薩的功德而被壓制，從而失去憑藉自身力量產生的驕傲，變得謙遜。如此一來，那些惡魔無法忍受，便會思考：『怎樣才能使這位菩薩從通往一切智智的道路上退縮和倒退呢？』甚至會想：『哪怕能找到機會擾亂他一絲一毫的全知之心也好。』 因此，爲了向菩薩展示巨大的恐怖，他們會焚燒四方，製造星辰墜落等景象，展現各種各樣的惡魔神通。 第二部分包括無法找到機會的情況，以及順便指出的，找到機會的反面原因。分為兩部分：第一，無論何時，智者等（一頌）。惡魔神通的示現是這樣的：無論何時，聰明的菩薩們都以不可動搖的決心，日夜精進于般若波羅蜜多的殊勝意義。 如此行持之時，菩薩的身心就像在空中飛翔的鳥兒一樣，無懼輪迴的懸崖峭壁，因為他們安住于不住的般若波羅蜜多的力量之中。因此，惡魔的爪牙們怎麼能找到機會呢？就像狗等無法觸及在空中飛翔的鳥兒一樣。 第二部分包括指出找到機會的主要原因是爭論，以及指出避免過失，斷絕嗔恨的方法。分為兩部分：第一，關於一般的爭論，以及特別地，對於尚未獲得授記，卻自認為已獲得的菩薩進行爭論的過患。第一，無論何時，菩薩等（兩頌）。如前所述，對於具備善巧方便和智慧盔甲的菩薩，惡魔無法找到機會，但對於不具備這些品質的智慧淺薄者，惡魔就能找到機會。正如在《八千頌般若經》中所說，惡魔找到機會有七種過患，在《二萬頌般若經》中說了十二種，這裡指的是最後一種：無論何時，菩薩之間
【English Translation】 Furthermore, (the demon) will think, 'He has left my realm and attained Buddhahood, won't my realm become empty?' Therefore, he will be filled with worry and suffering. He will also think, 'It is difficult for me to suppress him with my power.' Therefore, he will fall into sadness and depression. Affected by this, he will experience physical suffering and mental dissatisfaction, and being suppressed by the qualities of the Bodhisattva, he will lose the pride arising from his own power and become humble. As a result, those demons, unable to bear it, will think, 'How can we make this Bodhisattva retreat and turn away from the path to omniscience?' They will even think, 'If only we could find an opportunity to disturb even a single thought of his omniscient mind.' Therefore, to show great terror to the Bodhisattva, they will burn the directions, create the appearance of falling stars, and display various kinds of demonic powers. The second part includes the circumstances of not finding an opportunity, and incidentally points out the opposite reason for finding an opportunity. It is divided into two parts: first, whenever, the wise, etc. (one verse). The manifestation of demonic powers is such that whenever wise Bodhisattvas possess unwavering resolve on the path of the Great Vehicle and constantly contemplate the excellent meaning of Prajnaparamita day and night through skillful means. When they act in this way, the body and mind of the Bodhisattva, like a bird flying in the sky, are fearless of the precipices of samsara, because they abide in the power of non-abiding Prajnaparamita. Therefore, how can the claws of the demons find an opportunity? It is like dogs and others being unable to reach a bird flying in the sky. The second part includes pointing out that the main reason for finding an opportunity is argument, and pointing out the method of avoiding faults and cutting off hatred. It is divided into two parts: first, about general arguments, and especially, the faults of arguing with Bodhisattvas who have not yet received predictions but think they have. First, whenever, Bodhisattvas, etc. (two verses). As mentioned above, demons cannot find an opportunity with Bodhisattvas who possess skillful means and the armor of wisdom, but they can find an opportunity with those of shallow wisdom who do not possess these qualities. As it is said in the Ashtasahasrika Prajnaparamita Sutra, there are seven faults of demons finding an opportunity, and in the Vimsatisahasrika Prajnaparamita Sutra, twelve are mentioned, and the last one is referred to here: whenever, between Bodhisattvas
་དུ་ལུས་ཀྱིས་འཐབ༷་པ་དང༷་ངག་གིས་རྩོད༷་པར་གྱུར༷་ཅིང༷་། ཕན༷་ཚུན༷་དུ་གཅིག་ལ་གཅིག་མི༷་མཐུན༷་པ་ཁྲོས༷་པའི༷་སེམ༷ས་དང༷་ལྡན༷་པར་གྱུར༷་པ༷་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་ན་བདུ༷ད་སྡིག་ཅན་དེ་ནི༷་དགའ༷་ཞིང༷་རྩོད་པ་ཅི་ཙམ་འཕེལ་བ་དེ་ཙམ་དུ་མཆོག༷་ཏུ༷་ཉ༷མས་བདེ༷་བར་འགྱུར༷་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་གཉི༷ས་ཀ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལམ་དང་འགལ་བ་རྩོད་པ་དེའི་ཉེས་པས་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡེ༷་ཤེས༷་ལ༷ས་ནི༷་ཐག་རིང༷་དུ་འགྱུར༷་ཞིང་བདག་གིས་གླགས་རྙེད་དོ་སྙམ༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དེ༷་གཉི༷ས་ཀ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་རིང༷་དུ༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་རྒྱུད་མ་རང་པ་སྲིན་པོ་དང་ཡི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་ཤ༷་ཟ༷་རྣམས་དང་འདྲ༷་བར༷་འགྱུར༷་ལ། ཁྲོ་བ་དང་ཁྲོ་བ་ལ་སླར་ལན་བྱེད་པ་གཉི༷ས་ཀ༷་ཡང་གཞན་དོན་དུ་སྙིང་རྗེས་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་འདོད་དང་དེའི་ལམ་ཕར་ཕྱིན་ཉམས་ 24-1-85a སུ་ལེན་པར་རང༷་གི༷་དམ༷་བཅས༷་པ་དེ་རྩོད་པས་ཉ༷མས་པར༷་བྱེ༷ད་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ། ཁྲོ་བས་རྩོད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་བདག་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར།ཡིད་སྡང༷་ཞིང༷་དེའི་གཉེན་པོ་བཟོ༷ད་པ་དང༷་བྲལ༷་བ་ལ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ་པ་ག༷་ལ༷་ཡོ༷ད་དེ་ས་བོན་བསྲེགས་པའི་མྱུ་གུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྩོད་པར་གྱུར་པ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་བདུ༷ད་རྣམ༷ས་རང་གི་ཕྱོགས༷་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་དང༷་བཅས༷་ཏེ༷་དག༷འ་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་དེ་དག་གི་བསམ་པ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་བྱུང་བ་ལས་ཁྲོ་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཆེ་ཚུལ་མདོ་རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ལ་ཁྱད་པར་དུ་ཡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྲོ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཆེ་སྟེ། བྱམས་པ་སེང་གེ་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས། ཞེ་སྡང་གི་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་ལས་དཔག་ཚད་བརྒྱར་འབྱོལ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེ་སྡང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྱོས་ཤིང་བརྡེག་ལ་མཚོན་གྱིས་བཏབ་པ་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ལ་ཐབ་དང་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཆེས་ཉེས་པ་ལྕི་ཞིང་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨས་པ་དང་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྕགས་ནི་ལྕགས་ལས་གཞན་བོང་བ་སོགས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་རྩ་ 24-1-85b བ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅིག་ཤོས་ལ་ཞེ་སྡང་བས་ཟད་པར་བྱེད་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ཟད་མི་ནུས་པས་ན། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་ཞེ་ས་དང་གུས་པ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམ
【現代漢語翻譯】 當他們身體互相爭鬥，言語互相爭辯時，當他們彼此不和，懷有憤怒之心時，那時的惡魔會感到高興，爭論越激烈，它就越感到快樂。原因是這兩位菩薩都違背了方便和智慧之道，爭論的過失使他們遠離了勝利的智慧，惡魔心想：『我找到機會了』。因此，他們兩個都遠離了佛的智慧，他們的相續變得像羅剎、餓鬼等食肉者一樣。憤怒和對憤怒的反擊，這兩者都違背了為利他而發願證得圓滿菩提，以及修持其道——波羅蜜多，因為爭論會破壞他們自己的誓言。憤怒的爭論與慈悲、菩提心以及視萬法無我的智慧等一切都相違背。心中充滿憎恨，遠離其對治——忍耐，又怎麼能獲得菩提呢？這就像種子被燒燬后，無法生出苗芽一樣。當他們爭論時，惡魔及其眷屬都會感到高興，因為他們的願望得以實現。因此，菩薩對貪慾的過失，即使經歷無數劫，也比不上生起一剎那的嗔恨的過失大，因為嗔恨與慈悲等一切都相違背。尤其對菩薩生嗔恨，過失更大。《慈氏獅子吼大經》（梵文：Maitreyasimhanāda-sūtra，英文：Maitreya's Lion's Roar Sutra）——《寶積經》（梵文：Ratnakūṭa-sūtra，英文：Heap of Jewels Sutra）的法類中說：『應遠離嗔恨爭鬥之地一百由旬，不要生起嗔恨之心。』以嗔恨心對待其他菩薩，其罪過比毀罵、毆打、用武器傷害三千大千世界的一切眾生還要嚴重。因為這會誹謗和損害菩薩。例如，鐵只能被鐵摧毀，而不能被其他東西摧毀。同樣，菩薩的善根也只能被對其他菩薩的嗔恨摧毀，而不能被其他事物摧毀。因此，應該互相尊重和恭敬，因為他們都是最初發菩提心的人。 應互相尊重和恭敬，因為他們都是最初發菩提心的人。
【English Translation】 When they engage in physical fights and verbal disputes, when they are discordant and filled with anger, the evil demon rejoices, and the more the dispute escalates, the more delighted it becomes. The reason is that both Bodhisattvas have deviated from the path of skillful means and wisdom, and the fault of the dispute distances them from the wisdom of victory, and the demon thinks, 'I have found an opportunity.' Therefore, both of them are distanced from the wisdom of the Buddha, and their continuums become like flesh-eaters such as Rakshasas and hungry ghosts. Anger and retaliation against anger both contradict the aspiration to attain perfect enlightenment for the benefit of others and the practice of its path—the Pāramitās, because disputes break their own vows. Angry disputes are in every way contrary to compassion, Bodhicitta, and the wisdom of seeing all phenomena as selfless. How can one attain enlightenment when one is filled with hatred and devoid of its antidote—patience? It is like a sprout that cannot grow after its seed has been burned. When they argue, the demons and their retinues rejoice because their wishes are fulfilled. Therefore, the fault of a Bodhisattva's attachment, even if it lasts for countless eons, is not as great as the fault of generating a moment of anger, because anger is contrary to compassion and everything else. Especially generating anger towards a Bodhisattva is an even greater fault. The Maitreyasimhanāda-sūtra (慈氏獅子吼大經) - a category of the Ratnakūṭa-sūtra (寶積經) states: 'One should stay a hundred yojanas away from a place of anger and dispute, and one should not generate anger.' The sin of treating other Bodhisattvas with anger is more serious than reviling, beating, and harming all beings in the three thousand great thousand worlds with weapons. Because this defames and harms the Bodhisattva. For example, iron can only be destroyed by iron, and not by other things. Similarly, the root of virtue of a Bodhisattva can only be destroyed by anger towards another Bodhisattva, and cannot be destroyed by other things. Therefore, one should respect and revere each other, because they are all those who initially generated Bodhicitta. Therefore, one should respect and revere each other, because they are all those who initially generated Bodhicitta.
ས་དཔའ་ལ་ཡང་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་བསྟན་མ་ཐོབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ལུང༷་བསྟན༷་མ༷་ཐོབ༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་གིས༷། ལུང༷་བསྟན༷་པའི་རྟགས་ཐོབ༷་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ༷་སེམ༷ས་ཁྲོས༷་ནས་ལུས་དང་ངག་གི་རྩོད༷་པ༷་རྩོམ༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་། ཇི་སྲིད་དུ་འགྱོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་དེ་བཏང་ནས་བཤགས་པ་མི་བྱེད་པར་རྩོད་པ་མ་བཏང་ན༷། རྒྱུད་མ་རུང་པ་དགེ་བའི་ས་བོན་མི་འཕེལ་བའི་ཐ༷་བ༷་ལྟ་བུ་སྐྱོན༷་དང་ལྡན༷་པའི་སེམ༷ས་ཀྱི༷་སྐ༷ད་ཅི༷ག་ཅི་ཙམ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་སྙེ༷ད་ཀྱི་བསྐལ༷་པར༷་གཞི༷་ནས༷་གསར་དུ་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་གོ༷་ཆ༷་བགོ༷་དགོས༷་སོ༷་ཞེས། རྩོད་པའི་སེམས་སྐྱོན་ཅན་སྐྱེས་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་དམྱལ་བར་སྐྱེ་ཞིང་ཁྲོ་བས་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བསགས་པའི་དགེ་རྩ་ཟད་པར་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་དེ་ཙམ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་ཙམ་དུ་གཞི་ནས་ཏེ་གསར་དུ་སྦྱིན་སོགས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་ཆ་བགོས་ནས་མ་བསླབ་བར་དུ་ལམ་སོར་མི་ཆུད་པས་དེ་ཙམ་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཐག་བསྲིང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཉེས་པ་དེ་ལས་སྡང་བའི་ཐབས་བསྟན་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་བཤགས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་ལྟ་བས་བཤགས་པ་གཉིས། དང་པོ། 24-1-86a སངས་རྒྱས་བཟོད་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ནི་བཟོ༷ད་པའི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་བཟློག་པ་བདག་གི་ཁྲོ་བའི་སེམ༷ས་འདི༷་ནི་བཟང༷་བ༷་མིན༷་ཏེ་བསྐལ་པ་མང་པོའི་དགེ་རྩ་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དང་ཆེས་འགལ་བའོ་སྙམ༷་དུ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་ཤེས་པའི་དྲ༷ན་པ༷་སྐྱེད༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་སྡིག་པ་བྱས་པ་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་འགྱོད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་སོ། །སྡིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་སོ༷་སོ༷ར་འཆགས༷་པར༷་བྱེད་པའི་ཕྱི༷ར་རྟེན་གྱི་སྟོབས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བསྟེན་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་། གཉེན་པོའི་སྟོབས་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་ཀློག་པ་དང་། གཟུངས་བཟླ་བ་དང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་སོགས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་ཕྱིས༷་ཀྱང༷་ཉེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱེད་པར་སྡོམ༷་པར་བྱེ༷ད་ལ༷། འདི་ལྟ་བུ་མ་རུང་བ་ནི་བདག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱ་བའི་འོས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལོག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྩོད་པ་སོགས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལ་དགའ༷་བར༷་མི༷་བྱེ༷ད་པ་དེ༷་ནི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་འདིར༷་སློབ༷་པ་ཡིན
【現代漢語翻譯】 如同所說：『也應對地生起如導師之想。』 第二，未獲授記等，共一頌。特別是，未得不退轉授記之菩薩，若對已得授記之菩薩心生嗔恨，發起身語之爭，若不以懺悔之心捨棄嗔恨，不作懺悔，則如不適宜的田地般，善根不生，具有過患。如此嗔恨心念生起多少剎那，就需要多少劫的時間，從最初重新穿上入道的盔甲。也就是說，生起嗔恨的過患，就會在那相應的劫數中墮入地獄，嗔恨會耗盡在那相應的劫數中所積累的善根，並且增長相應的罪惡，因此需要在那劫數的數量中，從最初開始，重新穿戴起佈施等一切道的盔甲，若不修學，則無法恢復正道，從而使無上菩提遙遙無期。 第二，從過患中顯示止息嗔恨之方便，分為兩種：一、以世俗諦圓滿四力懺悔；二、以勝義諦無所緣而懺悔。第一： 『諸佛忍辱』等，共一頌。諸佛以忍辱波羅蜜多而證得菩提，反之，我的嗔恨心不好，會焚燬多劫的善根，與菩提之道相違背。如此，應生起對過患認識為過患的憶念，對所造罪業生起極大後悔，此乃厭患力。爲了分別懺悔罪業，以意念將十方諸佛菩薩觀想于面前，並依止之，此乃依止力。修持對治力，即讀誦甚深經典，持誦陀羅尼，以及安住于甚深之義等，行持任何一種佛法。防護力，即之後也不再造作如是罪業，併發誓守護。如此惡行，不應為菩薩所為，應以厭惡之心，不喜爭論等行為，此乃于佛法中學習。
【English Translation】 As it is said: 'One should also generate the thought of the teacher towards the earth.' Second, 'not having received prophecy' etc., is one verse. In particular, if a Bodhisattva who has not received the prophecy of non-retrogression harbors anger towards a Bodhisattva who has received the prophecy, and initiates physical and verbal disputes, and does not abandon the dispute until he relinquishes that mind with repentance and does not confess, then like an unsuitable field, good seeds will not grow, and it is endowed with faults. As many moments of such a flawed mind arise, that many eons will be required to newly don the armor of entering the path from the beginning. That is to say, the fault of generating an angry mind will cause one to be born in hell for that many eons, and anger will exhaust the accumulated merit for that many eons, and increase that much sin. Therefore, for that many eons, one must don the armor of all paths such as generosity anew from the beginning, and until one has not studied, one will not return to the path, thus delaying the unsurpassed Bodhi by that much. Second, showing the method of stopping hatred from that fault, there are two: first, confessing with the four powers complete in conventional truth; and second, confessing with non-objectification in ultimate truth. First: 'The Buddhas' forbearance' etc., is one verse. The Buddhas attain enlightenment through the perfection of patience, but conversely, my mind of anger is not good, it burns the roots of virtue of many eons, and is very contrary to the path of enlightenment. Thus, one should generate the memory of knowing faults as faults, and generate supreme regret for having committed sins, which is the power of aversion. In order to separately confess the object of sin, one should mentally visualize the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions and rely on them, which is the power of reliance. The power of remedy is to engage in reading profound sutras, reciting dharanis, and abiding in the meaning of the profound, etc., and to engage in any order of Dharma practice. The power of restoration is to vow not to commit such faults again in the future. Such misconduct is not appropriate for a Bodhisattva to do, and one should not delight in the behavior of disputes, etc., with a sense of disgust, which is learning in the Dharma of the Buddhas.
་གྱི་བདུད་ཀྱི་ཆོས་ལ་སློབ་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། གང་ཞིག་སློབ་ཚེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་ཞིག༷་ལམ་ལ་སློབ༷་པའི་ཚེ༷་བསླབ༷་པ༷་ཞེས་བྱ་བའི་བྱ་བ་གང་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁས༷་མི༷་ལེན༷་ལ། སློབ༷་པ༷་པོ་བདག་དང༷་། དེས་བསླ༷བ་པར་བྱ་བའི༷་ཆོས༷་ཕར་ཕྱིན་ 24-1-86b རྣམ༷ས་ཀྱང་མི༷་དམི༷གས་ཤིང༷་། གཉེན་པོ་བསླབ༷་པ་དང༷་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསླབ༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་པ་འདི༷་གཉི༷ས་སུ་ཡང་མི༷་རྟོག༷་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ༷་ཤེས་པ༷་དེ༷་ལྟར༷་གང༷་གིས་སློབ༷་པ་དེ༷་ནི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུ་འདིར༷་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སློབ༷་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་དེ༷་ལྟའི༷་མི་སློབ་པའི་བསླབ༷་པ་འདི༷་ཤེ༷ས་པ་དེ༷་ནི༷་གཞར༷་ཡང༷་སྟེ། ནམ་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ༷་པ་ལས་ཉ༷མས་པ་དང་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་འཆལ༷་བར་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ་ཉེས་པའི་རྒྱུ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུག་གི་ས་བོན་མེད་པ་ལ་དེའི་ལོ་འབྲས་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ནི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བརྙེས༷་པའམ་གྲུབ་པར་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་ལམ་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་འདི༷་ལྟ་བུ་ལ༷་སློབ༷་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་མཉེས་པའམ་དགྱེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དོན་དུའང་འགྲེལ་པར་སྣང་ངོ་། །བྱང་སེམས་དེ༷་ནི༷་སེམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ༷་པ་ལྷག༷་པར་འཕེལ་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ༷་པ་ལ༷་མཁས༷་ཏེ༷་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དམི༷གས་པ༷་མེ༷ད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དམིགས་པ་དང་བཅས་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེས་རྨོངས་པའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསླབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ལ་མཁས༷་པའི༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྣང་བའི་འོ༷ད་བྱེ༷ད་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཤེས༷་རབ༷་ལ་དེ༷་ལྟར༷་བསླབ༷་པར་བྱའོ། །དེ་ 24-1-87a ལྟར་སློབ་པ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དང་འགལ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན། དགེ༷་བ༷་མ༷་ཡི༷ན་པའི་སེམ༷ས་གཅི༷ག་ཙམ༷་ཡང༷་སྐྱེད༷་པར་མི༷་བྱེ༷ད་དོ། །རང་གི་རྒྱུད་ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ངན་རྟོག་གི་མུན་པ་གནས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་དེ། ཉི༷་མ༷་མཁའ༷་ལ༷་འགྲོ༷་བའི༷་ཟེར་གྱིས་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་པར་གྱུར་པའི༷་མདུན༷་གྱི༷་བར༷་སྣང༷་ལ༷་ནི༷་མུན༷་པ༷་གཏན་མི༷་གན༷ས་པ་བཞིན༷་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་ལ་བསླབ་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཐེག་པ་ཀུན་ལ་བསླབ་པར་འགྱུར་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རྩ་བར
་གྱུར་པའི་དཔེ་དང་། སྙིང་པོར་གྱུར་པའི་དཔེ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་བསླབ༷་པར༷་བྱས༷་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་རང་གི་བསླབ་པའི་གནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷ར་ནི༷་འདུས༷་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ་འདིའི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡང་དག་པར་མཁས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་དེའི་སྒོ་ནས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་ཚར་གཅོད་ཅིང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མི་སྤོང་བ་དང་། དེར་ཡང་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་རྟོག་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་གཅིག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ 24-1-87b ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྩ་བ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ནི། དཔེར་ན་རྟག་སྨྲ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དང་འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དང་ཆད་སྨྲ་སོགས་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་སྟེ། ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཚངས་པ་དྲྭ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྱད་གཞི་བདག་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་དཔྱོད་པ་ཡིན་པས་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པའམ་འཇིག༷་ཚོགས༷་ཀྱི་ལྟ༷་བར༷་ནི་ལྟ༷་བ༷་དྲུག༷་ཅུ༷་རྩ་གཉི༷ས་པོ་དེ་དག་འདུས༷་པ་ཡིན་ཏེ་གཞི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་ཞིང་དེའི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ལ་དེ་མེད་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་འདི༷་ལ༷་འདུས༷་པར༷་གསུ༷ངས་སོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་སྲོག་གི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དུ་མ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདིར་གནས་པའི་སྲོག༷་གི༷་དབ༷ང་པོ༷་འགག༷ས་པ༷ར་གྱུར་ན༷་ཚེ་འདིར་གཏོགས་པའི་དབ༷ང་པོ༷་གཞན༷་གང༷་དག༷་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོ༷ད་པ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་འགགས༷་པར༷་འགྱུར༷་བ་དེ༷་ལྟར༷་དུ། ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྱོ༷ད་པ༷་གང་ཞིག་མཁས༷་པ༷་མཆོག༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་བསླབ་པ་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་གཞན་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཤེར་ཕྱིན་ 24-1-88a འདིར༷་ནི༷་འདུས༷་པར༷་གསུ༷ངས་ཏེ་འདི་མེད་ན་དེ་ཐམས
【現代漢語翻譯】 有兩種比喻：歸納性的比喻和核心性的比喻。第一種，如《般若波羅蜜多》等一頌所說：『學習般若波羅蜜多的人，其佈施等一切波羅蜜多都包含在他所學的般若波羅蜜多之中，沒有絲毫超出其範圍。』為什麼呢？因為作為道的般若波羅蜜多，通達二諦之理；通過般若，能斷除慳吝等與波羅蜜多相違之處；通過善巧方便，不捨棄大菩提果。並且，不作三輪之想，使一切道都成為具足一切功德的單一波羅蜜多的體性；並將這一切都融入到具足一切功德的空性智慧，即一切種智之中，使其成為一體。因此，如果有了般若波羅蜜多，就相當於具備了所有波羅蜜多的學處，因為一切都依賴於此根本而生起。例如，外道《梵網經》中說，常見外道等執著於前際的十八種見解，以及有想、無想論者和斷見論者等執著於後際的四十四種見解，總共有六十二種見解。所有這些見解，都是在執著有我的基礎上，對我的各種差別法進行分別。因此，執我或壞聚見（藏文：འཇིག༷་ཚོགས༷་ཀྱི་ལྟ༷་བ༷་）包含了所有六十二種見解，因為它們都以此為基礎而產生，僅僅是對此基礎的各種差別進行辨析而已。如果沒有這個基礎，其他一切也都不會存在。如是理解后，正如那個比喻一樣，所有這些波羅蜜多也都包含在般若波羅蜜多之中。 第二種，如『生命』等一頌所說：『例如，即使有眼等諸多根，但如果住於此世的生命之根斷絕，那麼屬於此生的其他任何根，無論有多少，都會隨之斷絕。同樣，修持般若波羅蜜多的善巧者，諸菩薩的一切學處，即其他波羅蜜多，都包含在此般若波羅蜜多之中，如果沒有般若波羅蜜多，其他一切也都不會存在。』
【English Translation】 There are two types of analogies: inductive analogies and core analogies. The first, as stated in one verse of the Prajñāpāramitā, etc.: 'Those who study the Prajñāpāramitā, all their dāna (generosity) and other pāramitās are included in the Prajñāpāramitā they study, with nothing exceeding its scope.' Why? Because the Prajñāpāramitā as the path is skilled in the nature of the two truths; through prajñā, it cuts off miserliness and other aspects contrary to the pāramitās; through skillful means, it does not abandon the great fruit of bodhi. Furthermore, without the thought of the three circles, it transforms all paths into the nature of a single pāramitā that possesses all qualities; and it integrates all of this into the wisdom of emptiness that possesses all qualities, which is the omniscient knowledge, making it of one taste. Therefore, if there is Prajñāpāramitā, it is equivalent to having all the learning of all the pāramitās, because everything arises dependent on this root. For example, the heretical 'Brahma Net Sutra' states that there are eighteen views of eternalists, etc., who cling to the past extreme, and forty-four views of those who assert existence or non-existence of consciousness, and annihilationists, etc., who cling to the future extreme, totaling sixty-two views. All these views are based on the assumption of an existing self, and they analyze the various differential dharmas of that self. Therefore, the view of self-grasping or destructible aggregates (Tibetan: འཇིག༷་ཚོགས༷་ཀྱི་ལྟ༷་བ༷་) includes all sixty-two views, because they all arise based on this, and merely analyze the various differences of this basis. If this basis does not exist, then everything else will not exist either. Having understood this, just like that analogy, all these pāramitās are also included in the Prajñāpāramitā. The second, as stated in one verse such as 'Life': 'For example, even if there are many faculties such as the eyes, if the root of life residing in this world is severed, then any other faculty belonging to this life, no matter how many there are, will also be severed. Similarly, the skillful practitioner of Prajñāpāramitā, all the learning of the Bodhisattvas, that is, the other pāramitās, are included in this Prajñāpāramitā, and if there is no Prajñāpāramitā, then everything else will not exist either.'
་ཅད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ་འདི་ཡོད་པ་ལས་དེ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བ་དང་དེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་སྦྱིན་སོགས་ཇི་ཙམ་སྤྱད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་ཀྱང་ཐར་མི་ནུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་སྟེ་གནས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཐེག་པ་ཀུན་ལ་བསླབ་པར་འགྱུར་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཁས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཁས༷་པ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཁལ་གཅིག་ལ་བྲེ་གང་འདུས་པའི་དཔེ་ལྟར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཤེས་ན། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཉི་ཙེ་བ་ཉན་རང་གི་ལམ་ནི་དེའི་ཞར་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་དང་།ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་བསླབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་འདི་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོའི་མཛོད་ན་ནོར་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དམན་པ་དག་ལ་མཁོ་བའི་རྫས་དག་ཀྱང་དེ་ན་བླང་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་རང་དོན་ཉི་ཙེ་བའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡང་འདི་ཡི་ཞར་ལ་གཏིང་ཕྱིན་པས་ཤེས་རྒྱུ་ཡོད་པའོ། ། དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཡོན༷་ཏན་གང༷་དག༷་དང༷་། དེ༷་བཞིན༷་དུ་རང༷་རྒྱལ༷་རྣམས་ 24-1-88b ཀྱི་བསླབ་པའི་ཡོན༷་ཏན༷་ཀུན༷་ལ༷འང་མ་རྨོངས་པར་སློབ༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང༷་དེ་དེའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཚུལ་དེའི་སྒོ་ནས་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་སེམས་དེ༷་དག༷་རང་ཉིད་དམན་ལམ་དེ༷་ལ༷་མི༷་གན༷ས་ཤིང་དེ་ལ་འདོ༷ད་པ༷་ཡང་མི༷་སྐྱེ༷་མོད་དེ༷། ཚུལ་འདི༷་ནི༷་བདག༷་གིས༷་བསླབ༷་པར་བྱ༷་བ་ཡི༷ན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ནི་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ལ། ཐབས་ཤེས་ཉི་ཙེ་བས་ལམ་དམན་པར་གྱུར་པའི་ཆ་ནི་རང་གིས་ཤེས་ནས་འདའ་བར་བྱ་བ་དང་། གཞན་དེའི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ༷་དུ་དེའི༷་ཕྱིར༷་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སློབ༷་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ་དངོས་དང་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ་མི་ལྡོག་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་བརྩོན་པ་པོའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ལྟ་ཞོག་གི། བརྩོན་པ་དེ་ལ་གཞན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ཐོབ་སྟེ། གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི༷་ལྡོ༷ག་པར་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ལ༷་བསམ་པ་དྲག་པོ་དང་སྦྱོར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ར
【現代漢語翻譯】 一切都不會發生，因為有了這個，所有這些都會變成超越世間的彼岸，並且從中獲得證悟。如果與無我的證悟無關的佈施等行為再多，也無法從輪迴中解脫，更不用說變成大菩提道的彼岸了，這是不可能的。第二，將學習一切乘：菩提心精通等一頌。菩༷提༷心༷（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་，梵文天城體：बोधचित्त，梵文羅馬擬音：bodhicitta，菩提心）薩埵精通般若波羅蜜多，就是精通三乘，就像一卡（單位）里包含一布瑞（單位）一樣。如果瞭解了般若波羅蜜多，這是具足方便和智慧的圓滿之道，那麼瞭解聲聞緣覺的方便和智慧的道路也就隨之瞭解了。 因此，從般若波羅蜜多中廣泛地展示了三乘的道路。經中說，想要學習聲聞地的人也應該學習這個。就像大國王的寶庫里有各種各樣的珍寶一樣，在那裡也可以找到滿足低等需求的東西。同樣，那些走上只為自己利益的道路的人，也能通過深入瞭解這個（般若波羅蜜多）而瞭解其道路和果實。雖然如此，菩薩們不會學習聲༷聞༷（藏文：ཉན་ཐོས་，梵文天城體：श्रावक，梵文羅馬擬音：śrāvaka，聲聞）的應༷具༷功༷德༷，同樣也不會學習獨༷覺༷（藏文：རང་རྒྱལ་，梵文天城體：प्रत्येकबुद्ध，梵文羅馬擬音：pratyekabuddha，獨覺）的一切功༷德༷，他們會毫不迷惑地學習，並且會以那種方式來引導那些屬於他們根器的人。菩薩們自己不會停留在低劣的道路上，也不會對它產生渴望。但他們會想：『我應該學習這種方式，因為對人無我的證悟等在這裡也是如此被認可的。』他們會知道方便和智慧的不足之處，從而超越它，並且爲了引導那些屬於他們根器的人，他們應該展示它。因此，他們會學習一切乘。第五，有事物本身及其原因兩方面。第一，不退轉菩提等一頌。像這樣努力修持般若波羅蜜多具有無量的功德，更不用說努力者的福德會顯現出來，僅僅是隨喜這種努力也能獲得巨大的福德。為什麼呢？因為通過修持般若波羅蜜多，可以獲得不༷退༷轉（藏文：ཕྱིར་མི་ལྡོག་，梵文天城體：अविनिवर्तनीय，梵文羅馬擬音：avinivartanīya，不退轉）的殊勝菩༷提༷（藏文：བྱང་ཆུབ，梵文天城體：बोधि，梵文羅馬擬音：bodhi，菩提）的強烈意願和精進。
【English Translation】 Everything will not occur, and because of this, all of these will become the transcendent perfection beyond the world, and from that, enlightenment is attained. If generosity and so forth, which are not connected to the realization of selflessness, are practiced, one cannot be liberated from samsara, let alone become the perfection of the great path to enlightenment; it is impossible. Second, one will learn all vehicles: 'Bodhi mind skilled,' etc., one verse. A Bodhi༷citta༷ (Tibetan: བྱང་ཆུབ་སེམས་, Sanskrit Devanagari: बोधिचित्त, Sanskrit Romanization: bodhicitta, meaning: Bodhi mind) sattva skilled in the Prajñāpāramitā becomes skilled in the three vehicles, just as one 'khal' (unit) contains one 'bre' (unit). If one understands the Prajñāpāramitā, which is the supreme path that fully possesses the aspects of skillful means and wisdom, then one also understands the path of the Hearers and Solitary Realizers, which is the path of limited skillful means and wisdom. Therefore, from this Prajñāpāramitā, the paths of the three vehicles are extensively shown. It is said that those who wish to study the Hearer's ground should also study this. Just as in the treasury of a great king there are various kinds of jewels, so too, in that treasury, one can obtain the things needed for lesser needs. Similarly, those who have entered the path of only their own benefit can also understand the path, together with its results, by thoroughly understanding this. Although it is so, Bodhisattvas do not study the qualities that Hearers (Tibetan: ཉན་ཐོས་, Sanskrit Devanagari: श्रावक, Sanskrit Romanization: śrāvaka, meaning: Hearer) should possess, nor do they study all the qualities of Solitary Realizers (Tibetan: རང་རྒྱལ་, Sanskrit Devanagari: प्रत्येकबुद्ध, Sanskrit Romanization: pratyekabuddha, meaning: Solitary Buddha); they learn without confusion, and they guide those who belong to their lineage in that way. Those Bodhisattvas do not abide in that inferior path themselves, nor do they develop a desire for it. But they think, 'I should study this way, because the realization of the selflessness of persons, etc., is also accepted here in the same way.' They know the limitations of skillful means and wisdom, and thus they should transcend it, and for the sake of guiding those who belong to their lineage, they should show it. Therefore, they learn all vehicles. Fifth, there are two aspects: the thing itself and its reason. First, 'Non-reversing Bodhi,' etc., one verse. To strive in the Prajñāpāramitā in this way is of immeasurable benefit; let alone the merit of the striver being manifestly accumulated, even rejoicing in that striving brings great merit. Why? Because through practicing the Prajñāpāramitā, one can obtain a strong intention and effort towards the supreme, Non-reversing (Tibetan: ཕྱིར་མི་ལྡོག་, Sanskrit Devanagari: अविनिवर्तनीय, Sanskrit Romanization: avinivartanīya, meaning: Non-reversing) Bodhi (Tibetan: བྱང་ཆུབ, Sanskrit Devanagari: बोधि, Sanskrit Romanization: bodhi, meaning: Enlightenment).
བ༷་ཏུ༷་ཞུགས༷་པ༷་ཡི༷་གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་དེ་ལྟར་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་པ༷་ལ༷་གཞན་ཞིག་གིས་བས༷མ་པ༷་ཐག༷་པས༷་དེའི་རྗེས་སུ་ཡི༷་རང༷་བ༷་བྱས་ན། སྟོང༷་གསུམ༷་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་འདི་ན་ཡོད་པའི་རི༷་རབ༷་རྣམས་སྲང༷་ལ༷་གཞལ༷་བས༷་ཚད༷་གཟུང༷་དུ་རུང༷་གི་རྗེ༷ས་སུ༷་ཡི༷་རང༷་བའི་དགེ༷་བ༷་དེ༷་ནི༷་དེ༷་ལྟ༷་བུར་ཚད་གཟུང་དུ་ཡོད་པ་མིན༷་ནོ། །གཉིས་པ། དགེ་བ་དོན་གཉེར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གཅིག་པུའི་དགེ་བ་ལ་ཡི་རང་ 24-1-89a བ་དེས་འཇིག་རྟེན་ན་རངགི་དགེ༷་བ༷་དོན༷་དུ་གཉེར༷་བ་རྣམས་དང་གཞན་ལ་ཕན༷་པར་འདོ༷ད་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོད་པ༷་དེ་ཀུན༷་གྱི༷་བསོ༷ད་ནམ༷ས་ཕུང༷་པོ༷་ལ༷་ཡང༷་བརྒྱུད་ནས་རྗེས་སུ་ཡི༷་རང༷་བར་གྱུར༷་པ་ཡིན་ཏེ། དེ༷་ཅི་ཡི་ཕྱིར༷་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་དག༷་ལམ་དེས་རྣམ་འདྲེན་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཐོབ༷་པར་གྱུར༷་ནས༷་སྡུག༷་བསྔལ༷་རྣམ་པ་མང་པོ་གཏན་དུ་ཟ༷ད་པ༷ར་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས༷་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན༷་པར་བྱེ༷ད་ཅིང་དེས་དགེ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་གཞན་ཕན་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན། དཔེར་ན་སྨན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོ་གཅེས་པར་བསྐྱང་ན་དངོས་སུ་ལྗོན་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་བསྐྱང་བའི་དོན་དུ་གྱུར་པ་དང་ཚུལ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། ། 如是行之補特伽羅殊勝 རྣམ་གྲངས་བཞི་པ་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ་ལ། མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་པ་ཐོབ་པ། མི་རྟོག་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་འགལ་བའི་དཔེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་དོན་དང་དཔེ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་རྣམ་པར་མི༷་རྟོག༷་པ་ལ་གནས་ནས་ཀུན་བྱང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཀུན༷་ཀྱང་། སྟོང༷་པ་ཉིད་དང༷་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པ་དང༷་སྤྲོས༷་པ་མེ༷ད་པའམ་སྨོན་པ་མེད་པར་ཡོངས༷་སུ་ཤེས༷་པ༷་དེ༷་ནི༷། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ། ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོག་པའི་ཤེས༷་རབ༷་མཐའ་གཉི༷ས་སུ་འཛིན་པ་ཉི༷ད་ཀྱིས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཚོལ༷་བར་མི༷་བྱེ༷ད་དེ། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་དེ༷་ནི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་ལ་ 24-1-89b བརྩོན༷་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་རིང་དུ་འཛིན་པ་སོགས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དེའི་ཚུལ་ནི་དཔེར་ན་ནམ༷་མཁའི༷་ཁ༷
【現代漢語翻譯】 如果有人對進入菩薩階段的人所發起的菩提心隨喜讚歎，那麼即使將三千大千世界中所有的須彌山都用來衡量，也無法衡量隨喜所獲得的功德。這是第一點。 第二點，關於追求善行等偈頌。為什麼這種隨喜具有如此巨大的利益呢？因為對菩薩的善行進行隨喜，實際上也間接隨喜了世間上所有追求自身利益和希望利益他人的眾生的功德。為什麼呢？因為菩薩的善根是爲了所有眾生的利益，因此，不退轉的菩薩通過這種方式獲得了勝利者的功德，從而永遠消除各種痛苦，並在所有世界中佈施佛法，從而圓滿了那些追求善行和希望利益他人者的願望。例如，精心照料一棵巨大的藥樹，實際上是培育了這棵樹，但間接上是爲了培育眾多眾生。情況也是如此。 像這樣行持的補特伽羅非常殊勝。 第四個方面是關於人的偉大之處，包括獲得無分別的行持，無分別但行事不矛盾的例子，以及獲得證悟的功德這三個方面。首先，分為意義和例子兩部分。第一部分，關於菩薩等偈頌。任何安住于無分別之中的菩薩，完全通達由一切法所包含的空性、無相、無作或無愿，他不會通過執著于能取和所取、親近和疏遠等方式來尋求菩提，因為遠離二取分別的瑜伽士致力於最殊勝的般若波羅蜜多。 第二部分，關於虛空界等偈頌。像這樣，遠離所有執著于菩提的親疏等分別的菩薩，其狀態就像虛空界一樣。
【English Translation】 If someone rejoices in the Bodhicitta (enlightenment mind) generated by a person who has entered the stage of a Bodhisattva (enlightenment being), then even if all the Mount Merus (world mountain) in this three-thousand-great-thousand world system were used to measure, it would not be possible to measure the merit of that rejoicing. This is the first point. Secondly, regarding the verse about pursuing virtue, etc. Why is this rejoicing so beneficial? Because rejoicing in the virtue of a Bodhisattva actually indirectly rejoices in the merit of all beings in the world who seek their own benefit and wish to benefit others. Why? Because the root of virtue of a Bodhisattva is for the benefit of all sentient beings, therefore, the irreversible Bodhisattva, through this path, obtains the qualities of the Victorious One, thereby permanently eliminating various sufferings, and bestowing the Dharma (teachings) in all worlds, thereby fulfilling the wishes of those who seek virtue and wish to benefit others. For example, carefully tending a large medicinal tree is actually cultivating the tree, but indirectly it is for the purpose of cultivating many beings. The situation is similar. The individual who acts in this way is a superior person. The fourth aspect concerns the greatness of the individual, including obtaining non-conceptual conduct, examples of non-conceptual yet non-contradictory actions, and the merits of obtaining realization. First, there are two parts: meaning and example. The first part, regarding the Bodhisattva verse. Any Bodhisattva who abides in non-conceptualization, fully understanding all phenomena encompassed by all dharmas as emptiness, signlessness, fabricationlessness, or wishlessness, does not seek enlightenment by clinging to the extremes of conceptual knowledge, such as grasping and being grasped, nearness and distance. That yogi who is free from dualistic conceptualization is diligent in the supreme perfection of wisdom. The second part, regarding the realm of space. Like this, the state of a Bodhisattva who is free from all conceptualizations, such as clinging to nearness or distance to enlightenment, is like the realm of space.
མས་དེ༷་ཡི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༷་ནི༷་ནམ༷་མཁའ༷་དེར༷་འག༷ལ་བ༷་ནམ་མཁའ་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་སུ་མི་རུང་བ་གཉིས་ཀ་ཡོ༷ད་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡེ་ནས་མེད་པས་ཆོས་གང༷་གིས༷་ཀྱང༷་ནི༷་དེ༷་མ༷་ཐོབ༷་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་གང་དང་ཡང་མི་ཉེ་ལ་གང་དང་ཡང་འགལ་ཏེ་རིང་བ་མེད་དོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་ནམ་མཁའི་ཚུལ་དུ་དོན་དམ་པར་སུས་ཀྱང་གསར་དུ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ལ། སུ་དང་ཡང་རིང་བ་མེད་པར་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོ༷ད་པར་མཁས༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཡང༷་། ནམ༷་མཁའ༷་ལྟ༷་བུ༷་ཡི༷ན་ཏེ༷་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ༷་བར༷་ཞི༷་བ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཆེ་བ་དང་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེས་ཡུལ་སེམས་ཅན་དུ་མི༷་རྟོག་པ། སྤྲུལ་པའི་དཔེས་བྱེད་པ་པོར་མི་རྟོག་པ། ཤིང་མཁན་གྱི་བཟོའི་དཔེས་འབྲས་བུ་ལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ། དང་པོ་སྐྱེ་བོའི་དབུས་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐོབ་པ་དེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་སོགས་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་དཔེའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ། དཔེར་ན་ལྟད་མོར་འདུས་པའི་སྐྱེ༷་བོ༷་མང་པོའི་དབུས༷་ན༷་སྒྱུ༷་མའི༷་སྐྱེས༷་བུ༷་སྟེ་སྒྱུ་མའི་སྔགས་སོགས་ཀྱི་མཐུས་སྣང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་འདི༷་སྙམ༷་དུ༷། བདག་གི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་འདིས་སྐྱེ༷་བོ༷་མང་པོའི་ཚོགས་འདི༷་མགུ༷་བར་བྱ༷འོ་སྙམ༷་དུ་མི༷་སེམ༷ས་མོད་ཀྱི། ལྟད་ 24-1-90a མོ་བ་རྣམས་མིག་མགུ་བའི་བྱ་བ་དེ༷་ཡང༷་བྱེ༷ད་དེ་འདི་ལྟར་གཡོ་འགུལ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ༷་འཕྲུལ༷་སྣ༷་ཚོགས༷་པ་རབ༷་ཏུ༷་སྟོན༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དེས་མཐོང༷་ན་ཡང༷་། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དེ༷་ལ༷་ལུས༷་སུ་གྲུབ་པ་མེ༷ད་ལ་སེམ༷ས་ཀྱང་མེ༷ད་དེ། དེ་ལྟར་གདགས་གཞིས་སྟོང་པ་ལ་མིང༷་ཡང༷་གྲུབ་པ་ཡོ༷ད་པ་མ༷་ཡི༷ན་ནོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟོག་པ་མེད་པ་དག་ནི། ནམ༷་ཡང༷་འདི༷་སྙམ༷་དུ༷་བདག་གིས་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་རྟོག༷ས་པར་བྱས་ནས༷་འགྲོ༷་བ༷་རྣམས་ཡོངས༷་སུ༷་དགྲོལ༷་ལོ་ཞེས་མི༷་སེམ༷ས་མོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ༷་བ༷་སྣ༷་ཚོགས༷་པར་སྟོན་པ་དང༷་ནི༷་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་བྱ༷་བ༷་མང༷་པོ་དང་ལྡན༷་པ༷་དག དཔེར་ན་མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྒྱུ༷་མ༷་ལྟ༷་བུར༷་སྟོན༷་ཀྱང༷་དེ་དང་དེར་རྣམ༷་པ༷ར་མི༷་རྟོག༷་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེར༷་ན༷་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་མཛད་པ་བཞིན་དུ
【現代漢語翻譯】 就像虛空一樣，它本身的自性與虛空相違，又不能與虛空並存，這兩者都不是。因為虛空本身沒有自性，所以任何事物都無法獲得它。如果無法獲得它的自性，那麼它既不接近任何事物，也不與任何事物相違，因為它沒有任何距離。同樣，一切諸法在菩提的自性中，菩提如同虛空一般，從勝義諦的角度來說，任何人都無法新獲得。對於那些精於運用甚深般若波羅蜜多的菩薩來說，他們與任何人都沒有距離，並且本來就安住于平等性中。他們就像虛空一樣，具有平息一切分別唸的偉大力量。 第二，以幻化之人的比喻來說明不執著于所化有情；以化身的比喻來說明不執著于能作者；以木匠技藝的比喻來說明不執著于果。首先，『在眾人之中』等兩句偈頌是說，如果獲得了這種不執著的行境，那麼利益有情的事業又是如何進行的呢？以下用比喻來說明：例如，在聚集觀看錶演的眾多人之中，幻化之人，即通過幻術咒語等力量顯現的人，他不會這樣想：『我，作為本尊等的形象顯現，要讓這個大眾感到高興。』但是，他仍然會做讓觀看者眼睛感到愉悅的事情，即展現各種各樣的幻術。儘管聚集的人們看到了這些，但幻化之人既沒有真實的身體，也沒有真實的意念。因此，在空性的基礎上，連名言也不成立。同樣，那些在般若波羅蜜多無所緣的境界中修行的菩薩們，他們從不這樣想：『我證得了大菩提，要將一切眾生從輪迴中解脫出來。』但是，他們仍然會在世間示現各種各樣的生，並且具有調伏所化眾生的眾多事業。就像幻術一樣，雖然示現了本不存在的事物，但他們卻以不執著于任何事物的方式來行事。 第二，『例如，如來』等一句偈頌是說：例如，就像如來寂靜的智慧事業一樣。
【English Translation】 Just like space, its own nature is contrary to space, and it cannot coexist with space. Neither of these is true. Because space itself has no nature, nothing can attain it. If its own nature cannot be attained, then it is neither close to anything nor contrary to anything, because it has no distance. Similarly, all dharmas are in the nature of Bodhi. Bodhi is like space, and from the perspective of ultimate truth, no one can newly attain it. For those Bodhisattvas who are skilled in using the profound Prajnaparamita, they have no distance from anyone and originally abide in equality. They are like space, possessing the great power to pacify all conceptual thoughts. Secondly, the example of the illusory person illustrates not clinging to sentient beings to be tamed; the example of the emanation illustrates not clinging to the agent; the example of the craftsman's skill illustrates not clinging to the result. First, the two verses 'Among the crowd' etc. say, if one obtains this state of non-attachment, then how does the work of benefiting sentient beings proceed? The following uses a metaphor to illustrate: For example, among the many people gathered to watch a performance, the illusory person, that is, the person who appears through the power of illusion mantras, etc., does not think, 'I, appearing as the image of the deity, etc., will please this crowd.' However, he still does things that please the eyes of the viewers, that is, he shows all kinds of illusions. Although the gathered people see these, the illusory person has neither a real body nor a real mind. Therefore, on the basis of emptiness, even nominal existence is not established. Similarly, those Bodhisattvas who practice in the realm of Prajnaparamita without any object of focus never think, 'I have attained great Bodhi and will liberate all beings from samsara.' However, they still manifest various kinds of births in the world and have many activities to tame those who are to be tamed. Like an illusion, although they show things that do not exist, they act in a way that does not cling to anything. Second, the verse 'For example, the Tathagata' etc. says: For example, like the peaceful wisdom activity of the Tathagata.
་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་སྤྲུལ༷་པ༷་མཛད་པ་དེ་དག་གིས་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་མཛ༷ད་པ༷་ཐམས་ཅད་བྱེ༷ད་མོད་ཀྱི། སྤྲུལ་པ་དེས་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེ༷ད་པ༷་དེ༷་ལ༷་བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པའོ་སྙམ་དྲེགས༷་པ༷་ཅུང༷་ཟ༷ད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི༷་འགྱུར༷་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དབེན་ལ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་གོམས་ཤིང་གདིང་དུ་གྱུར་པའི་མཁས༷་ 24-1-90b པ་མི་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐོབ་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཡང༷་སྤྲུལ༷་པ༷་དང་སྒྱུ༷་མ༷་བཞིན༷་དུ༷་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་སྟོན༷་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཤིང་མཁན་བཟོ་བོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤིང༷་མཁན༷་བཟོ༷་བོ༷་ཡི་བྱ་བ་ལ་མཁས༷་པས༷་སྐྱེས༷་པའ༷མ་བུ༷ད་མེ༷ད་དང༷་འདྲ༷་བའི༷་བཟོ༷་བྱས༷་པ་ན་བཟོ་བྱས་པའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དེ༷་ཡང༷་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་བྱེ༷ད་ལ་བདག་གིས་འདི་བྱས་སོ་ཞེས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ་དེ་ལ་སེམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ལ་སྤྱོ༷ད་པར་མཁས༷་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ཡང༷་ཅི་ལའང་མི་རྟོག་ཀྱང་། རྣམ༷་པར༷་མི༷་རྟོག༷་པའི་ཡེ༷་ཤེས༷་ལ་གནས་བཞིན་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བའི་བྱ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་བྱེ༷ད་དེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་དབེན་བཞིན་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་གོམས་པའི་བློ་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འབྱུང་ལ། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེའི་མཐུས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཛད་པ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པ་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། མིརྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་སློབ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་རྗེས་མཐུན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འདུད་པ་དང་། བདུད་ཕམ་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། 24-1-91a དང་པོ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་མཁས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ༷་ལྟར༷་མི་རྟོག་པའི་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པར་མཁས༷་པ་རྣམ༷ས་ལ༷་ཚངས་དང་དབང་པོ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ༷་ཡི་ཚོགས༷་མང༷་པོ༷་དག༷་གི་ཐལ༷་མོ༷་སྦྱར༷་བ༷་དང་བཅས་ཏེ་ལུས་ཀྱིས་བཏུད༷་ནས༷་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག༷་ཀྱང༷་འཚལ༷་བར་བྱེ༷ད་ཅིང་། ལྷ་ཡི་ཡང་ལྷར་གྱུར་པ་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཁ༷མས་ཀྱི༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཇི་སྙེད༷་བཞུགས་པ༷་དེ་དག་གིའང༷་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡ
【現代漢語翻譯】 諸佛以化身示現佛陀，他們會行持所有如講法等佛陀的事業。然而，化身所行的佛陀事業，並不會讓化身生起『我正在行持佛陀的事業』的傲慢，因為這僅僅是化現的顯現。同樣地，對於通達一切法自性空寂，顯現如幻，並精進修持且已穩固此般智慧的智者菩薩而言，他們也如化身和幻術般，示現講法等一切事業，但不會生起任何分別念。 第三，木匠工匠等一頌：木匠或工匠精於自己的工作，製作出男人或女人等形象時，這些被製作出的男人和女人也會做行走等一切事情，但工匠不會因為自己製作了這些形象而生起任何念頭，因為這些形象本身沒有心識。同樣地，精於修持無分別智慧的菩薩，雖然對任何事物都不執著，但安住于無分別的智慧中，會行持所有成熟、解脫和清凈的事業。因為一切法從一開始就自性空寂，顯現如幻，並且當習慣於此的智慧達到極致時，一切法都只會顯現為那種狀態。因此，就像幻化的人一樣，不會生起分別念。並且，要知道，憑藉無分別智慧的力量，自然成就各種事業，就像如意寶珠一樣。要知道，這種無分別智慧在修道位時是隨順的，在佛地時是圓滿的。第三部分包含諸天禮敬和降伏魔眾兩種功德。 第一，如是善巧行等一頌：如是善巧于無分別行持的行者，受到梵天和帝釋天等眾多世間天眾合掌，以身體頂禮，並以極大的恭敬心致敬。並且，十方世界的諸佛，也都會對行持無分別智慧的菩薩生起歡喜心。
【English Translation】 The Buddhas, manifesting as emanations of Buddhas, perform all the deeds of a Buddha, such as teaching the Dharma. However, the emanation, in performing the deeds of a Buddha, does not develop even the slightest arrogance, thinking, 'I am performing the deeds of a Buddha,' because it is merely an appearance of emanation. Similarly, a wise Bodhisattva who understands that all phenomena are empty in nature and appear like illusions, and who is accustomed to and confident in practicing wisdom, even while teaching the Dharma and performing all other activities like an emanation or illusion, does not give rise to any conceptualization. Third, one verse on carpenters and craftsmen: When a carpenter or craftsman is skilled in their work and creates a figure resembling a man or woman, that created man or woman performs all actions such as walking, but the craftsman does not think about the results of their creation, because the figure has no mind. Similarly, a Bodhisattva skilled in practicing non-conceptual wisdom does not conceptualize anything, yet while abiding in non-conceptual wisdom, they perform all the activities of ripening, maturing, and purifying. In this way, all phenomena are primordially empty in their own nature and appear like illusions. When the clarity of mind that is accustomed to this reaches its ultimate peak, all phenomena appear only in that state. Therefore, like an illusory person, non-conceptualization arises. And it should be understood that the various spontaneously accomplished activities through the power of non-conceptual wisdom are like a wish-fulfilling jewel. This non-conceptual wisdom should be understood as being concordant on the path of learning and fully perfected on the ground of Buddhahood. The third part contains the two qualities of being revered by the gods and defeating the Maras. First, one verse on 'skilled in conduct': Those who are skilled in practicing non-conceptual conduct are revered by hosts of worldly gods such as Brahma and Indra, who join their palms and bow their bodies, paying homage with great respect. Moreover, all the Buddhas residing in the ten directions of the world also rejoice in the Bodhisattvas who practice non-conceptual wisdom.
ུལ་ཐོབ་པ་དེའི་ཡོན༷་ཏན༷་བསྔ༷གས་པའི༷་ཕུང་པོ་བརྒྱུད་མའི་ཕྲེང༷་བ༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྗོ༷ད་པ༷ར་མཛ༷ད་དེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་འཇམ་དཔལ་དང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་བསྔགས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་མཛད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ། གང་གཱའི་ཀླུང་མཉམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང༷་གཱའི༷་ཀླུང༷་ཆེན་པོའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ༷་པའི་ཞིང༷་ན༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཇི༷་སྙེད༷་ཅིག་ཡོད་པ༷་དེ༷་ཐམས་ཅད་ཀུན༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྟག༷་པ༷་བཟུང༷་སྟེ༷་དཔེར་ན། གལ་ཏེ་བདུ༷ད་དུ་གྱུར༷་ལ༷། བདུད་དེ་རེ་རེའི་བ༷་སྤུ༷་ཉག༷་མ༷་རེ་རེ་ལ༷ས་ཀྱང༷་བདུད་དེ༷་སྙེད༷་སྤྲུལ༷་བར་བྱས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་གླགས་བཅོལ་བར་བྱས༷་ཀྱང༷་། དེ༷་དག༷་ཀུན༷་གྱིས༷་མཁས༷་པ་དེ་ལ༷་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་བསྐྱོད་པ་ཙམ་གྱི་བར༷་ཆ༷ད་ཀྱང་བྱ༷་མི༷་ནུས༷་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་རྣམ་བཞི་ཡིས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་བར་ཆད་བྱ་མི་ནུས་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ༷་རྣམ༷་པ་བཞི༷་ཡིས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐབས་ལ་མཁས༷་ཤིང་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྟོབ༷ས་དང་ལྡན༷་པ་དེ་ནི་ལྷའི་བུའི་བདུད་ལ་སོགས་ 24-1-91b པ་བདུ༷ད་བཞིས༷་ཐུབ༷་པར༷་དཀའ༷་ཞིང༷་ལམ་ལས་བསྐྱོད༷་པར༷་མི༷་ནུས༷་པ་སྟེ༷། རྒྱུ་བཞི་པོ་གང་ཞེ་ན། སྟོ༷ང་པ༷་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བློ་གན༷ས་པའི་ཤེས་རབ་དང༷་། སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཡོངས༷་སུ༷་མི༷་གཏོང༷་བའི་སྙིང་རྗེ་དང༷་། བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་རང་གིས་ཡི་དམ་དུ་བཅས་ནས་ཁས་བླངས་པའི་ཚིག་གྱི་སྐ༷ད་སྨྲས༷་པ་དེ་བཞིན༷་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེ༷ད་པའི་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་དང༷་། ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་བསགས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཉེས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་བདེ༷་བར་གཤེ༷གས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱི༷ན་གྱི་རླབས༷་ཞུགས་པ་ཅ༷ན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འདིས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཕམ་པར་བྱེད་ནུས་སོ། ། 24-1-92a མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 入道者殊勝 གཉིས་པ་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་པ་ཤེར་ཕྱིན་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ཉིད་གནས་པ་གཞན་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཆོས་དབྱིངས་དེ་བཞིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་པ་གང་ཞེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བློ་གནས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཡང་ཅི་ལའང་མི་གནས་པའི་དོན་ཏེ། དམི
【現代漢語翻譯】 爲了完全讚頌獲得這種果位的功德，（佛陀）講述了連綿不斷的功德之鏈，就像現在諸佛讚頌文殊（Jampal）和普賢（Kuntu Zangpo）一樣。 第二部分包括正文和原因兩部分。第一部分是『恒河沙數』等一頌：如同恒河大河中的沙粒數量一樣多的世界裡，如果有無量無邊的眾生，全部都被控制住，例如，如果他們變成了魔，每個魔的每根毛孔又能變出同樣多的魔，然後他們試圖找證得無分別智慧的菩薩的破綻，但所有這些魔都不能讓這位智者移動一根毫毛。第二部分是『四種原因』等一頌：為什麼不能製造障礙呢？因為菩薩精通方便，具有證悟法性的力量，所以很難被天子魔等四魔所勝，不能讓他從道上退轉。四種原因是什麼呢？是對空性意義安住的智慧，是不捨棄一切眾生的慈悲，以及像『我將爲了所有眾生的利益而證得無上菩提』這樣，先前自己立誓並承諾的誓言，能如實地不退轉地去實踐的堅定誓願，以及圓滿積聚二資糧，從而諸佛歡喜，法性加持融入他們的相續。因此，通過這四種原因，他能夠戰勝一切魔。 因為沒有。 入道者的殊勝 第二部分包括：確定菩薩安住于般若波羅蜜多，以及顯示該安住勝過其他一切安住。第一部分是『法界如是』等兩頌：什麼是菩薩的安住呢？是安住于般若波羅蜜多。這是什麼樣的呢？就像除了法界（Chos dbyings）之外，沒有絲毫法可以作為對境，所以一切法都變成了法界的自性。像這樣瞭解之後，所謂『對法界安住』的說法，也是不住于任何事物的意義，因為沒有對境。
【English Translation】 To fully extol the virtues of attaining such a state, (the Buddha) narrated a continuous chain of merits, just as the Buddhas now praise Manjushri (Jampal) and Samantabhadra (Kuntu Zangpo). The second part includes the main text and the reasons. The first part is one verse, 'As many as the sands of the Ganges': If there are immeasurable sentient beings in worlds as numerous as the grains of sand in the great Ganges River, and all of them are controlled, for example, if they were to become demons, and each pore of each demon could transform into just as many demons, and then they tried to find fault with a Bodhisattva who has attained non-discriminating wisdom, all these demons could not make that wise one move even a hair. The second part is one verse, 'Four reasons': Why can't obstacles be created? Because the Bodhisattva is skilled in means, possesses the power to realize the nature of reality, so it is difficult to be overcome by the four maras such as the son of gods, and cannot make him retreat from the path. What are the four reasons? It is the wisdom that abides in the meaning of emptiness, the compassion that does not abandon all sentient beings, and the firm vow to practice truthfully and without turning back, like 'I will attain unsurpassed enlightenment for the benefit of all sentient beings,' which was previously vowed and promised by oneself, and the perfect accumulation of the two accumulations, so that the Buddhas rejoice and the blessings of the Dharma nature are integrated into their continuum. Therefore, through these four reasons, he is able to defeat all demons. Because there is not. The Superiority of Those Who Enter the Path The second part includes: determining that the Bodhisattva abides in the Prajnaparamita, and showing that this abiding is superior to all other abidings. The first part is two verses, 'The Dharma Realm is Such': What is the Bodhisattva's abiding? It is abiding in the Prajnaparamita. What is this like? It is like there is not the slightest dharma that can be an object apart from the Dharma Realm (Chos dbyings), so all dharmas have become merely the nature of the Dharma Realm. After understanding this way, the saying 'abiding in the Dharma Realm' is also the meaning of not abiding in anything, because there is no object.
གས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་གདགས་པ་ལས་དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་པས་ན་ཆོས༷་དབྱིངས༷་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་དེ༷་བཞིན༷་ཉི༷ད་ལ༷་ཡང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གན༷ས་པར༷་མི༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་དེ་ནི་ཅི་ལའང་མི་གནས་པས་ན་མི་གནས་པའི་གནས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དཔེར༷་ན༷་བར༷་སྣང༷་གི་སྤྲིན༷་ཅི་ལའང་མི་རྟེན་པ་བཞིན༷་དུ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་གན༷ས་པ༷་མེ༷ད་པར༷་གན༷ས་པའོ། །ཅི་ལའང་མི་གནས་ཀྱང་མི་གནས་པའི་གནས་པ་ཟབ་མོ་དེའི་མཐུས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་པ་རྒྱ་མཚོའི་རྣམ་ཐར་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པ་ནི། ཇི་ལྟར་རིག༷་སྔ༷གས་འཆང༷་བ༷་གང་ཞིག་རང་ཉིད་གན༷ས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་མེ༷ད་པར་ནམ་མཁའ༷་ལ་རྒྱུ༷་བ་དེ་དག །གན༷ས་འདོ༷ད་པ༷་ན་རིག་སྔ༷གས་ཀྱི་མཐུས་སྐད་ 24-1-92b ཅིག་ཉིད་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེར་དུས༷་སུ་བབ་ནས་ས་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མིན༷་ན་ཡང་མེ༷་ཏོག༷་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན༷་ཞིང༷་བཀོད་པས་མཛེས་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བྱི༷ན་གྱིས༷་རློབ༷་ཅིང་སྣང་བར་བྱེད་དོ། །དེ༷་ལྟར༷་མི་གནས་པར་གནས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་བླ་ན་མེད་པའི་རིག་སྔགས་སུ་གྱུར་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཅན་གྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་ཤིང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་གསལ༷་བ༷་དེ་ནི་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་འཇུག་ཀྱང་། རང་དོན་དུ་རྟོགས༷་པར༷་བྱེ༷ད་པ་ལམ་གྱི་ཆོས་དང༷་ཐོབ་པར་བྱ་བ་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་སུ་དམི༷གས་པར་མི༷་འགྱུར༷་ལ། གཞན་དོན་དུ་འཆ༷ད་པར༷་བྱེ༷ད་པ་དང༷་།ཆོས༷་འདོ༷ད་མཁན་ཏེ་ཆོས་བཤད་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ལྟ༷་བར༷་བྱེ༷ད་པ་མི༷་དམི༷གས་ཏེ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་འདི༷་ལྟ་བུ་ནི༷་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི༷་བར་འདོ༷ད་ཅིང་། རང་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན༷་ཏན༷་ལ་དགའ༷་བའི༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གན༷ས་པ༷་ཡི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། དགྲ་བཅོམ་རྣམ་ཐར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པའི་རྣམ༷་པར༷་ཐར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་གནས་པ་དེ༷་བཞིན༷་གཤེ༷གས་པ་ཉིད་ཀྱི༷་གནས་པ་མ༷་གཏོགས༷་པར༷། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གན༷ས་པ༷་འདི༷་ནི༷་གཞན་ཉན༷་ཐོས༷་དང་རང༷་རྒྱལ༷་བཅས༷་པ༷་ཡི༷་གན༷ས་པ༷་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་ཞི༷་བའི༷་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་རབ༷་ཏུ་ཞི༷་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ༷་བ་དང་ལྡན༷་པ༷་ 24-1-93a ཇ
【現代漢語翻譯】 遠離一切戲論的真如被稱為法界，因為沒有可以作為目標的基礎，所以法界（藏文：ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་，含義：法的界限）的真如，或者如是（藏文：དེ་བཞིན་ཉིད་，含義：事物本來的樣子）本身，也不會以目標的方式存在。因為它不駐留于任何事物，所以被稱為不住的住處。因此，證悟到遠離一切目標之境的平等性之智慧，就像晴空中的雲彩不依賴任何事物一樣，不住于任何法。雖然不住于任何事物，但憑藉不住之住的甚深力量，能夠自在地展現圓滿、成熟和清凈的解脫。例如，任何持明者（藏文：རིགས་སྔགས་འཆང་བ་，含義：持有咒語的人），爲了自己居住，不需要建造房屋等，而是在虛空中游走。當他們想要居住時，憑藉咒語的力量，瞬間就能在虛空界中，變現出並非由土地所生的，但卻擁有令人愉悅的花朵和果樹，以及裝飾精美的花園等，隨心所欲地加持和顯現。同樣，不住而住的甚深般若波羅蜜多，作為無上的明咒，憑藉其加持力，能夠隨心所欲地展現圓滿、成熟和清凈之相。精通且能啓發他人心續的菩薩，雖然進入不可思議的圓滿、成熟和清凈之境，但不會執著于為自己證悟的道法，以及所要獲得的佛法。爲了利益他人而說法，並且將想要聽法者視為說法之境，但並不執著，因為他們證悟到一切皆是無自性的。這種行為僅僅是爲了平息其他眾生的痛苦，並且安住于喜愛大乘道和果位功德的菩薩們的心中。 第二部分：關於阿羅漢解脫等的三個偈頌：安住于斷除二障的阿羅漢解脫三摩地中的狀態，唯有如來（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，含義：如來）才能達到。菩薩的這種住處，與聲聞（藏文：ཉན་ཐོས་，含義：聽聞佛陀教誨的人）和緣覺（藏文：རང་རྒྱལ་，含義：獨自覺悟的人）不同，他們的住處是寂滅一切煩惱的三摩地，擁有寂靜和無漏的快樂。
【English Translation】 The suchness that is free from all proliferation is called the Dharmadhatu (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་, Meaning: the realm of dharma), because there is no basis to be taken as an object, therefore the suchness of the Dharmadhatu, or Thusness (Tibetan: དེ་བཞིན་ཉིད་, Meaning: the way things are), does not abide in the manner of an object. And since it does not abide in anything, it is termed the abiding of non-abiding. Thus, the wisdom that realizes the equality that is devoid of all objects of focus, just as clouds in the clear sky do not rely on anything, it abides without abiding in any dharma. Although it does not abide in anything, by the power of that profound abiding of non-abiding, one attains mastery over the liberation of the ocean of completion, maturation, and purification. For example, any mantra holder (Tibetan: རིགས་སྔགས་འཆང་བ་, Meaning: one who holds mantras), who, for the sake of dwelling, does not need to build houses, etc., but wanders in the sky. When they desire to dwell, by the power of mantra, in an instant, in that realm of the sky, they manifest, not born from the earth, but possessing delightful flowers and fruit trees, and gardens adorned with beauty, bestowing and appearing as they wish. Similarly, the profound Prajnaparamita that abides without abiding, as the unsurpassed mantra, by the blessing of its power, manifests the aspects of completion, maturation, and purification as desired. The Bodhisattva who is skilled and clarifies the minds of others, although entering into inconceivable completion, maturation, and purification, does not fixate on the dharma of the path to be realized for oneself, nor on the Buddha's dharma to be attained. For the sake of others, they teach, and regard those who desire the Dharma as the object of teaching, but without fixation, because they realize the nature of all things as without inherent existence. Such conduct is merely to pacify the suffering of other sentient beings, and it is the abode of Bodhisattvas who delight in the path of the Great Vehicle and the qualities of the fruit. Second part: Three verses on the liberation of Arhats, etc.: Abiding in the supreme Samadhi of liberation of the Arhat who has conquered the two obscurations, is the abode of the Tathagata (Tibetan: དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་, Meaning: the one who has thus gone). This abode of the Bodhisattva is different from that of the Shravakas (Tibetan: ཉན་ཐོས་, Meaning: one who hears the teachings of the Buddha) and Pratyekabuddhas (Tibetan: རང་རྒྱལ་, Meaning: solitary realizer), whose abode is the Samadhi of pacifying all afflictions, possessing the bliss of quiescence and freedom from defilements.
ི༷་སྙེད༷་ཅིག་ཡོད་པ་ཀུན༷་གྱི༷་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དང༷་། གཞན་དེ་དག་འདིའི་གོང༷་ན༷་མེ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་པས་བླ་ན་མེད་པའི་གནས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་པ་ལ་གནས་ཀྱང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་འདབ༷་ཆག༷ས་རྣམས་རྟེན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ༷་ལ༷་གན༷ས་ཀྱང༷་ས་ལ་ལྟུང༷་བར༷་འགྱུར༷་བ་མ༷་ཡི༷ན་ལ། ཉ༷་ནི༷་ཆུ༷་ལ༷་གན༷ས་ཀྱང༷་རྣ་བ་དང་སྣ་སོགས་འཚུབས༷་ཏེ༷་འཆི༷་བ༷་མེ༷ད་པ་དེ༷་ལྟར༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མི་གནས་པར་གནས་པའི་བས༷མ་གཏན༷་གྱི་སྟོབ༷ས་དག༷་གིས༷་འཁོར་བའི་ཕ༷་རོལ༷་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ལ་སོན༷་པ༷་སྟེ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སྟོང༷་པ་ལ་གན༷ས་ཀྱང་རྟེན་མེད་པས་ན་གཞན་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་ལྷུང་བ་བྱ་དང་འདྲ་ཞིང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལའང་མ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཉ་རང་ཉིད་ཀྱི་གནས་ཆུས་མི་འཚུབས་པ་བཞིན་དུ་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ༷་ངན༷་ལས་འདའ༷་བར༷་མི༷་འགྱུར༷་རོ། །དེས་ན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁམས་ཀུན༷་གྱི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ཇི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག༷་ཏུ༷་འགྲོ༷་བ༷་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་མཆོག༷་ཏུ་ངོ་མཚར་རྨད༷་དུ་བྱུང༷་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་རེག༷་པར་འདོད་པ་དང༷་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས༷་ཀྱི༷་སྦྱིན༷་པ༷་རབ༷་དང་མཆོག༷་དང་དམ༷་པར་གྱུར་པ༷་སྦྱིན༷་པར་འདོ༷ད་པ་གང༷་ཡིན་པ་དེས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན༷་པ་མཛ༷ད་པ་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པ་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་གན༷ས་པ་མཆོག༷་འདི༷་ལ༷་བསྟེན༷་པར༷་གྱིས༷་ཤིག་ཅེས་སོ། །འདི་ལ་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ 24-1-93b ལོངས་སྐུ་དང་། ཆོས༷་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་སྦྱིན་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་སྦྱར་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རབ་སྟེ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱི་ལམ་དང་། མཆོག་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་ལམ་དང་། དམ་པ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཆོས་སོགས་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་པའང་སྣང་མོད། སོ་སོར་མ་སྦྱར་བར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བའི་རྣམ་གྲངས་སུ་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ་། ། 說一切所知之最勝 གསུམ་པ་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། འབྲས་བུ་མི་ཟད་པར་འབྱིན་པའི་སྒོ་ནས་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་གཉིས། 說本質殊勝 དང་པོ། བསླབ་པ་འདི་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསླབ༷་པ༷་འདི༷་ནི༷་འདྲེན༷་པ་རྫོགས་པའི༷་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསླབ༷་པ༷་ཚད་མེད་པ་ཡོངས༷་སུ་བརྗོ༷ད་པའི༷་བསླབ༷་པ༷་གང་ཇི༷་སྙེད༷་ཅིག་གསུངས་པ་དེ་དག་ཀུན༷་ག
【現代漢語翻譯】 所有存在的微小事物都變成了至高無上，並且因為其他事物都不存在於此之前，所以這是無與倫比的境界。因此，即使安住于所有戲論寂滅的禪定之中，也不會變成單一的寂靜。例如，即使鳥兒安住于無所依的虛空中，也不會墜落到地面；魚兒即使安住於水中，也不會因耳鼻等受損而死亡。同樣，菩薩憑藉不住于任何地方的禪定力量，到達了輪迴的彼岸，寂滅涅槃的境界，證悟了空性，即使安住于空性之中，也不會因為無所依而墮入其他有寂的邊際，如同鳥兒一般；並且因為不執著于空性，如同魚兒不會因自身所處的水而受損一樣，也不會變成單一寂靜的涅槃。 因此，凡是希望眾生界的一切功德都達到至高無上，希望佛陀的智慧達到至高無上的奇妙境界，希望給予眾生最好、最殊勝、最下等的法佈施的人，都應該依止諸佛菩薩的這個至高無上的境界。 這裡，眾生的一切功德都變成了至高無上，進入了超越一切世間的法身境界；佛陀的智慧具有奇妙的報身；給予世間法佈施的是化身；法佈施是殊勝的，是順應福德的道路；殊勝的是順應解脫的道路；最殊勝的是大乘的法等等。即使不分別對應，而作為功德的偉大之處來描述也是可以的。 通達一切所知之最勝 第三，從一切學處之最勝的角度來闡述，分為從本體的角度闡述殊勝和從產生無盡果的角度闡述殊勝兩種。 說本質殊勝 第一，『此學處』等一頌，此般若波羅蜜多的學處，是導師圓滿佛陀通過各種法門所宣說的無量學處，所有這些
【English Translation】 All the existing minute things become supreme, and because other things do not exist before this, this is an incomparable state. Therefore, even abiding in the samadhi of pacifying all elaborations, it will not become a single quiescence. For example, even if birds abide in the unsupportive sky, they will not fall to the ground; even if fish abide in the water, they will not die from damage to their ears and noses. Similarly, Bodhisattvas, by the power of samadhi that does not abide anywhere, reach the other shore of samsara, the realm of peaceful nirvana, and realize emptiness. Even if they abide in emptiness, they will not fall into other extremes of existence and peace because they are unsupported, like birds; and because they do not cling to emptiness, just as fish are not harmed by the water they are in, they will not become a single quiescent nirvana. Therefore, whoever wishes that all the merits of sentient beings reach the supreme, that the wisdom of the Buddha reaches the supreme wonderful state, and that they give the best, most excellent, and lowest Dharma to sentient beings, should rely on this supreme state of the Buddhas and Bodhisattvas. Here, all the merits of sentient beings become supreme and enter the Dharmakaya realm that transcends all worlds; the wisdom of the Buddha has a wonderful Sambhogakaya; the Dharma given to the world is the Nirmanakaya; the Dharma is excellent, it is the path that accords with merit; the most excellent is the path that accords with liberation; the most supreme is the Dharma of the Mahayana, etc. Even if they are not distinguished and corresponded to separately, it is also acceptable to describe them as the greatness of merit. The most excellent of understanding all that is to be known. Third, from the perspective of the most excellent of all trainings, it is explained in two ways: explaining the excellence from the perspective of the essence and explaining the excellence from the perspective of producing inexhaustible fruits. Explaining the excellence of the essence First, 'This training' etc. one verse, this training of the Prajnaparamita, is the immeasurable training spoken by the teacher, the complete Buddha, through various Dharma doors, all of which
ྱི༷་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར་པ་དང༷་། འདི་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་པའི་བསླབ་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་གོང༷་ན༷་མེ༷ད་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས༷་པ༷་གང༷་ཞིག༷་བསླབ༷་པ་ཀུན༷་གྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པར་འགྲོ༷་བར་འདོ༷ད་པས༷་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་བསླབ༷་པ༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་འདིར༷་སློབ༷་པར་བྱའོ། ། 以無盡果位說殊勝 གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། 略說 དང་པོ། འདི་ནི་ཆོས་གཏེར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ནི༷་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་བྱའི་ཆོས་མི་ཟད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་ཆོས༷་ཀྱི་གཏེར༷་ཆེན་པོ་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དང༷་འབྲས་བུ་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་ཞིང་ལམ་ཕར་ཕྱིན་དང་གཟུངས་དང་བྱང་ཕྱོགས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ནོར་སྣ་ཚོགས་པ་ 24-1-94a ཀུན་ཀྱང་འབྱུང་བས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས༷་ཀྱི་མཛོད༷་ཀྱི་དམ༷་པ༷་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡི༷ན་ལ་སངས༷་རྒྱས༷་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རིགས༷་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལས་འཁྲུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ༷་བའི༷་ལུས་དང་སེམས་བདེ༷་བ་དང༷་སྐྱིད༷་པ་ཐམས་ཅད་གནས་པའི༷་མཛོད༷་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀུན་འབྱུང་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའི་བར་གྱི་ལེགས་ལམ་ཇི་སྙེད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་སྒོ་ནས་དང་འབྲས་བུ་ཤེར་ཕྱིན་ཐོབ་པ་ལས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་དེ་མེད་ན་དེ་ཀུན་ལྡོག་ལ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་འགྲོའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདས༷་པ་དང༷་མ༷་བྱོན༷་པ་དང་ད་ལྟར་བཞུགས་པ་ཕྱོགས༷་བཅུའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་གྱི་མགོན༷་པོ༷་སངས་རྒྱས་རྣམ༷ས་ཇི་སྙེད་པ་དེ༷་དག༷་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི༷་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ༷ས་འཁྲུངས༷་ཀྱང༷་། འདིའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཆོས༷་ཀྱི་དབྱིངས༷་ནི་ནམ་ཡང་ཟ༷ད་མི༷་ཤེས༷་ཏེ་བྲི་གང་དང་བྲལ་བར་གནས་སོ། །དེ་ཡང་གཞི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་ན་དེ་ཚུལ་བཞིན་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མེད་ལ། ལམ་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་གཞི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རིགས་སམ་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང༷་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། 廣說 གཉིས་པ་ཕྱི་ཡི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་དང་། ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་ཕྱི་ཡི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། དོན་ཤེར་ཕྱིན་ 24-1-94b བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། ཤིང་དང་འབྲས་བུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་
【現代漢語翻譯】 以無盡果位說殊勝，因為沒有比這更高的教導，所以是無上的。任何想要超越所有教導，達到終極的智者，都應該學習這《般若波羅蜜多》。 第二部分分為：略說、廣說、總結三部分。 首先是略說：這如同法藏等的一段偈頌，這《般若波羅蜜多》是過去、現在、未來諸佛所說一切無盡之法的源泉，因此是殊勝的法藏。它產生力量等功德珍寶，以及道、波羅蜜多、陀羅尼和菩提分等各種功德之財。 24-1-94a 它也是廣大的法庫，是奇妙的，是諸佛產生的根源，因為諸佛由此而生。它是眾生身心安樂的寶庫。因為通過證悟這甚深的《般若波羅蜜多》，可以產生深刻而廣大的法，以及世間正見等一切善道，即以般若波羅蜜多為基礎，以修持般若波羅蜜多為道，以獲得般若波羅蜜多為果，從而產生世間和出世間的一切善，應該明白，沒有它，一切都會消失，有了它，一切都會隨之而來。過去、未來和現在，十方世界的所有導師——諸佛，都是通過修持這《般若波羅蜜多》而產生的，但其本質——法界，永遠不會耗盡，它遠離增減而存在。如果說沒有般若波羅蜜多這個基礎，就沒有如實證悟和修持，沒有道就沒有果，但作為法界二元對立不存在的意義，存在於理或法性中，應該明白，證悟和宣說它的智慧也是原因。 廣說 第二部分從外在緣起和內在緣起兩個方面來闡述。首先，分為外在緣起的比喻和般若波羅蜜多的闡述兩部分。第一部分：樹和果實等偈頌。
【English Translation】 It is said to be supreme with endless results, because there is no teaching higher than this, it is unsurpassed. Any wise person who wants to go beyond all teachings and reach the ultimate should study this 'Prajnaparamita'. The second part is divided into: brief explanation, detailed explanation, and summary. First, the brief explanation: This is like a verse of Dharma treasure, etc. This 'Prajnaparamita' is the source of all inexhaustible Dharmas spoken by the Buddhas of the three times, so it is the supreme Dharma treasure. It produces the precious jewels of merits such as power, as well as various treasures of merits such as the path, Paramita, Dharani and Bodhi. 24-1-94a It is also a vast Dharma store, which is wonderful, and is the root from which all Buddhas arise, because Buddhas are born from it. It is the treasure house where all beings' body and mind are happy and joyful. Because by realizing this profound 'Prajnaparamita', profound and vast Dharmas can be produced, as well as all the good paths such as worldly right view, that is, based on Prajnaparamita, practicing Prajnaparamita as the path, and obtaining Prajnaparamita as the result, thereby producing all the good of the world and beyond, it should be understood that without it, everything will disappear, and with it, everything will follow. The past, future, and present, all the teachers of the ten directions—the Buddhas, are all produced by practicing this 'Prajnaparamita', but its essence—the Dharmadhatu, will never be exhausted, it exists away from increase and decrease. If there is no Prajnaparamita as the foundation, there is no true realization and practice, and without the path, there is no result, but as the meaning of the non-duality of Dharmadhatu, it exists in reason or Dharmata, it should be understood that the wisdom that realizes and teaches it is also the cause. Extensive explanation The second part is explained from the perspective of external dependent origination and internal dependent origination. First, it is divided into two parts: the metaphor of external dependent origination and the explanation of Prajnaparamita. The first part: verses such as trees and fruits.
གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་ཆོས་ཅན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རོལ་པ་མི་འགག་པ་ནི་ཕྱི་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་སྟེ། ཤིང༷་དང༷་འབྲས༷་བུ༷་དང་མེ༷་ཏོག༷་དང་ནགས༷་ཚལ༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ས༷་ལ༷ས་ཡང༷་དག༷་པར་འབྱུང༷་ཞིང༷་ས་ཡི་སྟེང་དུ་འཐོན༷་པ་ཡིན་ལ། འོན༷་ཀྱང༷་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དེ་སྙེད་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྐྱེད་པར་བྱས་ཀྱང་ས༷་ལ༷་ནི་སྔར་བས་ཡོངས་སུ་རྒྱུན་འགགས་ཏེ་ཟ༷ད་པ༷་མེ༷ད་ཅིང༷་འཕེལ༷་བ༷་མེ༷ད་ལ་འབྲས་བུ་རྣམས་འབྱིན་པས་དང་པོའི་གནས་སྐབས་ལས་འགྱུར་ཏེ་ཡོངས༷་སུ༷་མི༷་ཉ༷མས་ལ་བདག་གིས་འབྲས་བུ་འདི་དག་སྐྱེད་དོ་སྙམ་དུ་རྣམ༷་པར༷་མི༷་རྟོག༷་ཅིང་འབྲས་བུ་རྣམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱེད་ཀྱང་སྐྱོ༷་བ༷་མེ༷ད་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་དེ་ལྟར་ས་ཆེན་པོ་ལས་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་གནས་ཀྱི་བར་དུ་རྩ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ན་བྱེད་པོ་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ཏེ་དེས་མཚོན་ནས་ཕྱིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་སྲས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༷་ཉན༷་ཐོས༷་རྣམས་དང་རང༷་རྒྱལ༷་དང་ལྷ༷་རྣམ༷ས་དང༷་། དེ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ༷་བ༷་མི་ལ་སོགས་པ་ཀུན༷་གྱི༷་བདེ༷་བ་དང༷་སྐྱིད་པའི་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་ཀུན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ༷ས་བྱུང༷་སྟེ་ཤེར་ཕྱིན་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ལ་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་གཞན་ 24-1-95a གྱིས་བསྟན་པ་མེད་པར་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའང་མི་འབྱུང་བར་ངེས་ཏེ་རང་སྟོབས་ཁོ་ནས་ཤེས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ཀུན་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་འབྱུང་ལ། ཡང་དག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་བློའོ། །དེས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཤིང་དེའི་ཆ་ཤས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཡང་ཤེས༷་རབ
【現代漢語翻譯】 第一，雖然法界的體性不變，但法性的緣起作用不會停止。外在的諸法也是如此緣起：樹木和果實，花朵和森林，所有這些都從土地中生長出來，並在土地上顯現。然而，即使反覆地生長出如此眾多的樹木等，土地也不會因此而耗盡或增加，也不會因為產生果實而改變其最初的狀態，不會完全消失，也不會認為『我創造了這些果實』，即使反覆地產生果實也不會感到疲倦。由於眾生的業力，從這偉大的土地上，直到世界存在的那一刻，草木等都會生長，而沒有其他的造作者，這就是緣起的規律。由此可知，一切外在的法也都是從各自的因緣中產生，並且在沒有分別唸的情況下運作。 第二，如經文『佛子與聲聞』等一頌所說：諸佛之子菩薩們、聲聞們、緣覺們和天人們，以及其他的一切眾生，如人類等，所有的一切安樂和幸福之法，都是從最殊勝的般若波羅蜜多中產生的。從般若波羅蜜多中產生佛陀，通過佛陀宣說佛法，從而產生增上生和決定勝的一切功德。沒有其他的教導，如果不能理解善惡的因果，那麼世間正確的見解也不會產生。因為僅憑自己的力量是無法瞭解的。如果沒有世間正確的見解，那麼世間的一切安樂也無法實現。更不用說超越世間的道和果了。 另一方面，般若波羅蜜多是無上智慧的意義。這是指如實地、毫不顛倒地證悟二諦自性的智慧。因此，一切不顛倒地認識二諦之理的智慧都包含在其中，並且是它的一部分。因此，所有能實現增上生和決定勝的智慧，實際上或間接地都依賴於它。因此，雖然一切輪迴和涅槃的安樂都從般若波羅蜜多中產生，但智慧
【English Translation】 Firstly, although the essence of Dharmadhatu (法界，the realm of Dharma) is immutable, the play of dependent origination (緣起) of Dharmata (法性) does not cease. External phenomena also arise dependently: trees and fruits, flowers and forests, all of these grow from the earth and appear on the earth. However, even if so many trees and the like are repeatedly produced, the earth will not be exhausted or increased, nor will it change from its original state because of producing fruits, it will not completely disappear, nor will it think 'I have created these fruits,' and it will not feel tired even if it repeatedly produces fruits. Due to the karma of sentient beings, from this great earth, until the moment the world exists, plants and the like will grow, and there is no other creator, this is the law of dependent origination. From this, it can be known that all external phenomena also arise from their respective causes and conditions, and operate without conceptualization. Secondly, as the verse 'Buddha's sons and Shravakas (聲聞)' and so on says: The sons of the Buddhas, Bodhisattvas (菩薩), Shravakas, Pratyekabuddhas (緣覺) and Devas (天), and all other beings, such as humans, all the laws of happiness and well-being, arise from the most supreme Prajnaparamita (般若波羅蜜多). From Prajnaparamita, Buddhas arise, and through the Buddhas teaching the Dharma, all the qualities of higher realms and definite goodness arise. There is no other teaching, and if one cannot understand the cause and effect of good and evil, then the correct worldly view will not arise. Because it is impossible to know by one's own power alone. If there is no correct worldly view, then all worldly happiness cannot be achieved. Not to mention the path and fruit that transcend the world. On the other hand, Prajnaparamita is the meaning of unsurpassed wisdom. This refers to the wisdom that realizes the nature of the two truths (二諦) as they are, without any inversion. Therefore, all wisdom that undividedly recognizes the truth of the two truths is included in it and is part of it. Therefore, all the wisdom that achieves higher realms and definite goodness depends on it, either directly or indirectly. Therefore, although all the happiness of samsara (輪迴) and nirvana (涅槃) arises from Prajnaparamita, wisdom
༷་དེ༷་ལ་ནི༷་ནམ༷་ཡང༷་ཟ༷ད་པ༷་དང་འཕེལ༷་བ༷་མེ༷ད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་ལུགས་འབྱུང་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། དོན་ལུགས་ལྡོག་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། སེམས་ཅན་ཐ་མ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་ནས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐ་མ༷་ངན་སོང་གསུམ་དང་འབྲིང༷་མི་དང༷་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར༷་པ་ལྷ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཇི༷་སྙེད༷་ཡོད་པ༷་དེ༷་ཀུན༷་རྩ་བ་མ༷་རིག༷་པ་ལ༷ས་བྱུང༷་བར་བདེ༷་བར༷་གཤེ༷གས་པས༷་གསུང༷ས་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 24-1-95b པས་གསུངས། ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་མཐོང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་དེ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། མ་རིག་པ་དེ་ལས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བས་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་སྲིད་པ་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན༷་རྣམ༷ས་ཚོགས༷་ནས༷་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི་འཁྲུ༷ལ་འཁོར༷་ཏེ་དུ་མར་འགྱུར་ཞིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་འདི་རབ༷་ཏུ༷་འབྱུང༷་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་མ༷་རིག༷་པའི་འཁྲུལ༷་འཁོར༷་དེ༷་ནི༷་འབྲས་བུ་བྱུང་བས་ཟ༷ད་པ་མེ༷ད་ལ་འཕེལ༷་བའང༷་མེ༷ད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མི་མངོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྤྱི་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོས་ནས་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཚུལ་སྒོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ༷་ཤེས༷་དང་དེའི་ཚུལ༷་དང་མཐུན་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་དེའི་སྒོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མཐོང་ལམ་དང་། དེ་སྐྱེ་བའི་ཐབས༷་སྦྱོར་ལམ་དང༷་དེའི་རྩ༷་བ༷་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་དེ༷་ཀུན༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ༷་མཆོག༷་ལ༷ས་བྱུང༷་སྟེ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལས་དེ་ཀུན་འབྱུང་བས་སོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེས་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན༷་རྣམ༷ས་ཚོགས༷་ནས༷་རང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་དང་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་རམ་ཡེ༷་ཤེས༷་ཀྱི་འཁྲུལ༷་ 24-1-96a འཁོར༷་རབ༷་ཏུ༷་འབྱུང༷་ལ་དེའི་རྩ་བ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཟ༷ད་པ་མེ༷ད་ལ། སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་ལྷག་པར་འཕེལ༷་བ༷འང་མེ༷ད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཤེས
【現代漢語翻譯】 對此，既沒有減少也沒有增加，它就這樣存在著。第二部分，從譬喻的角度講述輪迴的緣起，從意義的角度講述還滅清凈的緣起，分為兩種。第一，『眾生下劣』等一頌：此世間，依賴於身體和受用，眾生有下劣的三惡趣、中等的凡人、以及殊勝的天人，所有這些眾生的類別，都是從根本無明中產生的，如來是這樣說的：『一切諸法皆從因生，彼因如來已說。』正如執著於我與我所的分別念，沒有見到真實的意義，並且以顛倒的方式執取，這種心識活動被稱為無明。從無明產生行等十二緣起支，因此，有漏的業和有、煩惱等因緣聚合，導致痛苦的輪轉，多次地發生和輪迴。眾生界無明的輪轉，果報產生后既沒有窮盡，也沒有增長，它就這樣存在著。因此，雖然自性不成立卻顯現，如同幻象一般的有，其增減不明顯，這是從法界所遍及的世間界總體而言，從名言的角度所說的。 第二，『智慧之門』等一頌：無學佛陀的智慧，以及與其相符的修道，以及成為其門戶的見道，以及產生它的方便道，以及它的根本資糧道，所有這些都是從殊勝的般若波羅蜜多中產生的，因為證悟無我之後，這一切都會產生。三種智慧，善知識，通過積累資糧等因緣聚合，斷除自道的所斷，生起證悟的功德，產生超越世間的業之輪轉，或者說是智慧的輪轉，它的根本般若波羅蜜多，永遠不會有中斷的窮盡，也不會比之前的狀態更加增長，它就這樣存在著。就像《虛空藏經》中所說：『依賴於因而生起，一切諸法皆能了知。』
【English Translation】 To this, there is neither decrease nor increase, it remains as it is. The second part, from the perspective of metaphor, explains the dependent origination of samsara, and from the perspective of meaning, explains the dependent origination of cessation and purification, divided into two. First, 'Sentient beings inferior' etc., one verse: In this world, depending on body and enjoyment, sentient beings have the inferior three lower realms, the middling ordinary people, and the superior gods, all these categories of sentient beings arise from the fundamental ignorance, as the Tathagata said: 'All dharmas arise from causes, the Tathagata has spoken of that cause.' Just as the discriminating mind that clings to self and what belongs to self, does not see the true meaning, and grasps in a reversed way, this mental activity is called ignorance. From ignorance arise the twelve links of dependent origination such as action, therefore, the contaminated karma and existence, afflictions, etc., gather together, leading to the rotation of suffering, occurring and revolving many times. The rotation of ignorance in the realm of sentient beings, after the fruit arises, there is neither exhaustion nor increase, it remains as it is. Therefore, although self-nature is not established, it appears, like an illusion-like existence, its increase and decrease are not obvious, this is spoken from the perspective of convention, in terms of the general realm of the world pervaded by the Dharmadhatu. Second, 'Wisdom's door' etc., one verse: The wisdom of the non-learning Buddha, and the path of cultivation that is in accordance with it, and the path of seeing that becomes its gateway, and the path of means that produces it, and its fundamental path of accumulation, all these arise from the supreme Prajnaparamita, because after realizing selflessness, all this will arise. The three wisdoms, the virtuous friend, through the accumulation of merit and other causes gathering together, abandoning what is to be abandoned on one's own path, generating the qualities of realization, producing the wheel of karma that transcends the world, or the wheel of wisdom, its fundamental Prajnaparamita will never have an interrupted exhaustion, nor will it increase more than the previous state, it remains as it is. Just as it is said in the 《Akasagarbha Sutra》: 'Depending on the cause, all dharmas arise, all can be known.'
་ན། །དེ་ཡི་མཛོད་ནི་མི་ཟད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཆོས་བཞི་འདི་དག་མི་ཟད་པར། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོས་རབ་གསུངས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་རྫས་ཡིན་ན། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་འགྱུར་གྱི། །དེ་དག་མེད་པས་མི་ཟད་ཅེས། །དེ་བས་དེ་ནི་མི་ཟད་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། 總結 གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་རྟེན༷་ཅིང༷་འབྲེལ༷་བར་འབྱུང༷་བའི་ཆོས་འདི་ལ༷་རིགས་པས་ལེགས་པར་དཔྱད་ན་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཙམ་ལས། དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ༷་བ་མེ༷ད་པ་དང་ཟ༷ད་པ༷་སྟེ་འགགས་པ་མེ༷ད་པར༷་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཡི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ 24-1-96b པའི་དོན་ཟབ་མོ་འདི༷་ལྟ་བུ་ཤེས༷་པར་བྱས་ཏེ་གོ༷མས་ན། དེའི་བྱེད་ལས་ཉི༷་མ༷་སྤྲིན༷་མེ༷ད་ཅིང་འོ༷ད་ཟེར༷་འཕྲོ༷་བས༷་མུན༷་པ་མ་ལུས་པ་བསལ༷་བ་ལྟར༷། གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་པ་མ༷་རིག༷་པའི་ཐིབ༷་པོ༷་མ་ལུས་པ་བཅོ༷མ་ནས༷་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་རང༷་བྱུང༷་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཐོབ༷་སྟེ་སངས་རྒྱས་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །ཞེས་སོ། ། 說五友 གཉིས་པ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ལྔ་བཤད་པ་ལ། བསམ་གཏན་བརྩོན་འགྲུས་བཟོད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྦྱིན་པ་ལྔ་ལས། 說禪定般若 དང་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་ལ། འབྲས་བུ་དམ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་ལ་བསླབ་པ། བསླབ་ཀྱང་རང་དོན་དུ་ཆགས་པ་མེད་པ། ཆགས་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་དོན་དུ་འཇུག་པ། བསམ་པའི་དབྱེ་བས་མཆོག་དམན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཇུག་བསྡུ་བ་བཞི། 清凈果位所依學禪定 དང་པོ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་བསླབ་པ་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ། མཐུ་ཆེན་ལྡན་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་མཐུ༷་ཆེན༷་པོ་དང་ལྡན༷་པ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བས༷མ་གཏན༷་བཞིས༷་ཀྱང༷་གན༷ས་ཤིང་འདྲིས་པར་ཡང་བྱེ༷ད་ལ༷། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་མཚན་འཛིན་གྱིས་རྟེན༷་པ༷ར་བྱེ༷ད་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་ཞིང་རོ་མྱོང་ནས་གན༷ས་པར༷་བྱེ༷ད་པ༷འང་མེ༷ད་མོད། འོན༷་ཀྱང༷་བས༷མ་གཏན༷་གྱི་དངོས་གཞི་སོ་སོའི་ཡན༷་ལག༷་རྟོག་དཔྱོད
【現代漢語翻譯】 彼之寶藏用之不竭，佛法寶藏不可思議。四法用之不竭，世間怙主如是宣說：眾生、虛空、菩提心，如是佛陀及諸法。若彼等為實物，則彼等終將耗盡。因彼等非實物，故用之不竭，因此宣說彼不竭。如是說。 總結：第三，意義總結。菩提心等，一個偈頌。如是，知曉輪涅一切法皆為緣起之顯現，即已領悟佛法之甚深精髓。如是證悟，即得佛法之顯現，得見佛陀之法身。故應通達二諦之分，於世俗諦中，應如實了知緣起不虛之理。何者菩薩，若以理智善加觀察緣起之法，則知緣起雖不可思議，然就勝義而言，無生無滅，本自與法界之體性平等，此乃證悟二諦無別之般若波羅蜜多之甚深義。若能如是了知並串習，則其作用猶如無雲之日，光芒四射，驅散一切黑暗。如是，便能遣除一切突發之無明障蔽，證得與法界無二之自生智慧，終將成佛。如是說。 說五友：第二，宣說其他五度。即禪定、精進、忍辱、持戒、佈施五者。 說禪定般若：第一，宣說禪定之波羅蜜多。于清凈果位之所依——禪定而修學，修學亦不執著于自利，以不執著之門而利益他人，以意樂之差別而有勝劣之別，以此等方式作總結，共有四點。 清凈果位所依學禪定：第一，修學四禪定，以及修學四無色定。第一，具大威力等，一個偈頌。具足成就功德之大威力的菩薩，亦安住並熟悉四禪定，然于彼時，彼非以執著相而安住，亦非以品嚐禪味而安住。然禪定之各自支分，即尋與伺
【English Translation】 Its treasure is inexhaustible, the treasure of Dharma is inconceivable. These four dharmas are inexhaustible, the Protector of the World has well proclaimed: sentient beings, space, Bodhicitta (enlightenment mind), likewise the Buddhas and all the dharmas. If these were material things, then they would be completely exhausted. Because they are non-existent, it is said to be inexhaustible, therefore it is said to be inexhaustible. Thus it was said. Summary: Third, summarizing the meaning. Bodhisattva etc., one verse. Thus, knowing that all the dharmas of samsara and nirvana are merely appearances of dependent origination is to have understood the profound essence of the Buddha's teachings. Such realization is to obtain the appearance of Dharma and to see the Dharmakaya of the Buddha. Therefore, one should understand the division of the two truths, and in the conventional truth, one should truly understand the principle of infallible dependent origination. Which Bodhisattva, if one examines the Dharma of dependent origination well with reason, then one knows that dependent origination is only unbearable to examine, but in the ultimate sense, there is no birth and no cessation, and it is originally equal to the nature of the Dharmadhatu, which is the profound meaning of the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) that realizes the inseparability of the two truths. If one knows and practices in this way, then its function is like the sun without clouds, radiating light and dispelling all darkness. Thus, one will eliminate all sudden veils of ignorance and obtain the self-born wisdom that is inseparable from the Dharmadhatu, and will eventually become a Buddha. Thus it was said. Speaking of the Five Friends: Second, explaining the other five perfections. Namely, the five: Dhyana (meditation), Virya (effort), Kshanti (patience), Shila (discipline), and Dana (generosity). Speaking of Dhyana (meditation) and Prajna (wisdom): First, explaining the Paramita (perfection) of Dhyana (meditation). Studying Dhyana (meditation), which is the basis for the pure fruit, studying without being attached to one's own benefit, entering for the benefit of others through non-attachment, and concluding with the manner of being superior or inferior due to the difference in intention, there are four points. Studying Dhyana (meditation) as the basis for the pure fruit: First, studying the four Dhyanas (meditations), and studying the four formless absorptions. First, having great power etc., one verse. The Bodhisattva who has great power to accomplish qualities also abides in and is familiar with the four Dhyanas (meditations), but at that time, he does not abide by clinging to characteristics, nor does he abide by tasting the flavor of Dhyana (meditation). However, the respective branches of the actual basis of Dhyana (meditation), namely investigation and analysis
་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས༷་པ༷་བཞི༷་པོ༷་འདི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་དམ༷་པ༷་མཆོག༷་གི་སྤང་རྟོགས་ཐོབ༷་པ༷་ཡི༷་རྟེན༷་དུ༷་འགྱུར༷་ཏེ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས༷་རབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པའི་བྱང་ཆུབ་ 24-1-97a སེམས་དཔའ་བས༷མ་གཏན༷་དག༷་ལ༷་གན༷ས་པ༷་ནི༷་གཟུགས༷་མེ༷ད་པའི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་དམ༷་པ༷་བཞི༷་ཡང༷་ཉ༷མས་སུ༷་མྱོང༷་ཡང་དེ་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། གཟུགས་མེད་ཀྱི་བས༷མ་གཏན༷་འདི༷་དག༷་སྡིག་སྡུག་མེད་པ་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་བྱ༷ང་ཆུབ༷་དམ༷་པ༷་མཆོག༷་ཐོབ་པ་ལ༷་ཕན༷་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སློབ་པ་ཡིན་གྱི། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ཉན་ཐོས་ལྟར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟག༷་པ༷་ཟ༷ད་ནས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར༷་ནི་དེ་ལ་སློབ༷་པ༷་མི༷ན་ནོ། ། 學已無貪自利 གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཚུལ་འདི༷་ནི༷་ཡོན༷་ཏན༷་མཐའ་དག་སོག༷་པར་བྱེད་པའི༷་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ངོ༷་མཚར༷་རྨད༷་དུ་བྱུང༷་བ་སྟེ༷། གང་ཞེ་ན་བས༷མ་གཏན༷་གྱི་ཏིང༷་ངེ༷་འཛིན༷་ལ༷་གན༷ས་ནས༷་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལ་མཚ༷ན་མ༷་མེ༷ད་པར་རྟོགས་སོ། །བསམ་གཏན་དེ༷་ལ༷་གན༷ས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ༷ས་གལ༷་ཏེ༷་ལ༷ས་ནི༷་ཞིག༷་པར་གྱུར༷་ཏེ་ཚེ་བརྗེས་ན༷། སེམས་ཅན་སྨིན་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་རང་གི་བས༷མ་པ༷་ཇི༷་ལྟ་བ་བཞིན༷་དུ་འདོ༷ད་པའི༷་ཁ༷མས་སུ༷་ཡོངས༷་སུ༷་སྐྱེ༷་བ་ལེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་འཛམ་གླིང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་ཐོབ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་བསམ་གཏན་གྱི་ལྷར་མི་སྐྱེ་བར་མར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་གིས་ཡིན་ཞེ་ན་བསམ་གཏན་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་རང་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་རྫོགས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་འཛམ༷་བུའི་གླིང༷་གི་མི༷་ཞིག༷་སྔོ༷ན་ཆ༷ད་ལྷ༷་ཡི་ཡུལ༷་གྱི༷་ཆར་གནས་པ་ལྷ༷་ཡི༷་གྲོང༷་ཁྱེར༷་ལྟ་ན་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོག༷་ཏུ༷་གྱུར་པ་དེར་མ༷་ཕྱིན༷་ལ། 24-1-97b ཕྱིས༷་ཞིག་ན་དེར་སོང༷་སྟེ༷་དེ༷་ན༷་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས༷་སུ༷་བཟུང༷་བའི༷་ཁང་བཟང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ༷་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ༷་རྣམ༷ས་མཐོང༷་ནས༷་དེ་ལ་མ་ཆགས་པར་ཕྱིར༷་འཛམ་གླིང་འདིར༷་འོང༷་བར༷་གྱུར༷་ན༷་མི་དེ་ལྷ་ཡི་ཡུལ་གྱི་བཀོད་པ་མཐོང་ཡང་མ་ཆགས་པས་དེར་མི་སྡོད་པ་དེ་འཛམ་གླིང་འདིའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས༷་པར༷་མི༷་བྱེ༷ད་པ་ལྟར༷་དུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷
【現代漢語翻譯】 以及其他四種，成為獲得無上菩提（梵文：Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺）的證悟之所依，因為見道等是依賴於禪定之心的緣故。 第二，獲得殊勝智慧等，共一頌：獲得殊勝智慧的菩薩（梵文：Bodhisattva），安住于禪定之中，即使體驗了四種無色界的甚深禪定，也不會執著於此。因為這種無色界的禪定，是無有罪惡痛苦，以及神通等的順緣，所以爲了有助於獲得無上菩提，而成為助緣，因此而修學。菩薩不會像聲聞（梵文：Śrāvaka）那樣，爲了使自己相續中的煩惱止息，而證得寂滅一味的果位而修學。 學已無貪自利 第二，分為總說和廣說兩部分。第一，『此乃功德』等，共一頌：這種方式是成辦一切功德等的菩薩們的奇妙之處，即安住于禪定的三摩地（梵文：Samādhi）中，以智慧無相地證悟它。安住于禪定的菩薩們，一旦死亡而捨棄生命，爲了成熟有情等之目的，會如其所愿地在欲求的界中受生。第二，分為比喻和意義兩部分。第一，『譬如贍部洲』等，共一頌：像這樣，明明獲得了等持的禪定，卻不轉生為禪定的天神，而是轉生到下方的欲界中，這是為什麼呢？因為不執著于禪定，並且是爲了圓滿自己功德之法。譬如贍部洲（梵文：Jambudvīpa）的一個人，以前曾經居住在天界，沒有去過天界的都城等殊勝之處，之後某時去了那裡，看到了天人們受用的宮殿和花園等悅意之境，卻不執著於此，又回到贍部洲，那麼這個人即使見到了天界的莊嚴，也不執著，就像不執著于贍部洲的境等一樣。第二，『如是菩提』等，共一頌：如同那個比喻一樣，菩提（梵文：Bodhi）
【English Translation】 And these other four become the support for attaining the supreme enlightenment (Anuttarā-samyak-saṃbodhi), because the path of seeing and so on relies on the mind of meditation. Second, 'attaining supreme wisdom' etc., one verse: The Bodhisattva who has attained supreme wisdom, abiding in meditation, even if he has experienced the four deep formless absorptions, he does not cling to them. Because this formless meditation is free from evil and suffering, and is a favorable condition for supernormal powers and so on, it becomes a supporting condition for attaining supreme enlightenment, and therefore he studies it. The Bodhisattva does not study it like a Śrāvaka, in order to extinguish the afflictions in his own mind and realize the one-sided result of peace. Having learned, he has no greed for self-interest. Second, there are two parts: summary and detailed explanation. First, 'This is virtue' etc., one verse: This way is the wonderful thing of the Bodhisattvas who accomplish all virtues and so on, that is, abiding in the Samādhi of meditation, they realize it without characteristics by wisdom. Bodhisattvas abiding in that meditation, once they die and give up their lives, in order to ripen sentient beings and so on, they will be born in the realm they desire. Second, there are two parts: example and meaning. First, 'For example, Jambudvīpa' etc., one verse: Like this, while obtaining the meditation of equanimity, one is not born as a god of meditation, but is born in the lower realm of desire. Why is that? Because one is not attached to meditation, and it is for the purpose of perfecting one's virtuous Dharma. For example, a person from Jambudvīpa who used to live in the heavenly realm, has not been to the excellent places such as the city of the gods, and later went there, saw the palaces and gardens enjoyed by the gods, but was not attached to them, and returned to Jambudvīpa, then that person, even though he saw the arrangement of the heavenly realm, does not cling to it, just as he does not cling to the land of Jambudvīpa and so on. Second, 'Likewise, Bodhi' etc., one verse: Like that example, Bodhi
་སེམ༷ས་དཔའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་མཆོག༷་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་འཆང༷་བ༷། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣལ༷་འབྱོར༷་ལ་བརྩོན༷་ཏེ༷་བས༷མ་གཏན༷་བཞི་སོགས་ཀྱི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་ལ༷་གན༷ས་ནས༷་དེ་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པར་ཕྱིར༷་ཡང༷་འདོ༷ད་པའི་ཁ༷མས་སུ་གན༷ས་ཏེ༷་སྔར་གྱི་བསམ་གཏན་དང་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་ལའང་ཆགས༷་པ༷་མེ༷ད་དོ། །འདོད་པར་སྐྱེས་ཀྱང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་མི་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ༷་ཡིས༷་པ༷དྨ༷་ལ་མི་གོས་པ་བཞིན༷་དུ༷་བྱིས༷་པའི༷་ཆོས༷་ལ་མི༷་གན༷ས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 無貪故,行利他 གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་སེམས་དེ་བསམ་གཟུགས་ཐོབ་ཀྱང་དེར་སྐྱེ་བར་མི་བྱེད་པར་སླར་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ནི། བདག༷་ཉི༷ད་ཆེན༷་པོ༷་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཡོང༷ས་སུ༷་སྨིན༷་པར་བྱ༷་བ་དང༷་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང༷་སྦྱོང༷་བ་དང་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་རྣམས་རྫོགས༷་པའི་དོན༷་བྱེ༷ད་པ་ཁོ༷་ནར༷་ཟ༷ད་དེ་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་གསུམ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སོགས་སུ་འདི་བསྒྲུབ་པས་ཆོག་མོད་སྙམ་ན། གཟུགས་མེད་ན་ཆོས་བསྟན་པ་དང་སྦྱིན་པའི་ཡུལ་སོགས་ 24-1-98a མེད་པས་དེར་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཡོན༷་ཏན༷་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་སྦྱིན་སོགས་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་བས་པོ་ཆེ་འགྲུབ་པ་ལས་ཉ༷མས་པར་འགྱུར༷་ཏུ་འོང༷་ངོ་ཞེས༷་གཟུགས༷་མེ༷ད་ཀྱི་ཁ༷མས་སུ༷་བྱང་སེམས་དེས་སྐྱེ༷་བ༷་དོན༷་དུ༷་གཉེར༷་བར་མི༷་བྱེ༷ད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས། དང་པོ། དཔེར་ན་མི་ཞིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ་དཔེར༷་ན༷་མི༷་ཞིག༷་གིས་རིན༷་ཆེན༷་གྱི་གཏེར༷་རྣམ༷ས་རྙེད༷་པར་གྱུར༷་ནས༷་ཀྱང་། དེ༷་ནས་གཏེར་དེ་ལ༷་རང་ཉིད་ཆགས་པའམ་འདོ༷ད་པའི༷་བློ༷་ནི༷་བསྐྱེ༷ད་པར༷་མ༷་བྱས༷་ཏེ་མ་བླངས་པར་སོང་ལ༷། མི་དེས༷་ཀྱང༷་དུས༷་གཞན༷་ཞིག༷་ན༷་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གཏེར་ཆེན་པོ་དེ༷་དག༷་ཡོངས༷་སུ་བླངས༷་ཤིང༷་། བླངས༷་ནས༷་རང་གི་ཁྱིམ༷་དུ༷་སོང༷་སྟེ༷་དེ་ལ་ཆགས༷་པར༷་མི༷་བྱེ༷ད་པར་གཉེན་བཤེས་རྣམས་ལ་སྟེར་བ་ལྟར༷་དུ་དཔེ་བཀོད་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁ༷ས་པ༷་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཕྲལ་དུ་དགའ༷་བ༷་དང༷་ནམ་ཕུག་གི་བདེ༷་བ་སྦྱིན༷་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་བས༷མ་གཏན༷་གྱི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཞི༷་བ༷་བཞི༷་པོ་ཐོབ༷་ནས༷། བས༷མ་གཏན༷་གྱི་བདེ༷་བ་དང་ལྡན༷་པ་ལ་མ་ཆགས་པར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བས༷མ་གཏན༷་གྱི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་ཐོབ༷་པ་བཏང༷་སྟེ༷། འགྲོ༷་བ་ལ༷་སྙིང༷་བརྩེར༷་ལྡན༷་པ༷་རྣམས་ནི་ཕྱིར༷་ཡང༷་འདོ༷ད་པའི་ཁ༷མས་ས
【現代漢語翻譯】 菩薩的殊勝功德，在於懷有智慧和慈悲等。精勤于禪定瑜伽，安住於四禪等禪定中，卻不執著於此，而是再次安住于欲界，對於之前的禪定和欲界之法也不執著。即使生於欲界，也不會被欲界的貪慾等所染污，譬如蓮花不為水所染一般，不住于孩童之法。 無貪故，行利他。 第三部分：分為總說和廣說兩部分。第一部分：『大士』等一頌，菩薩即使獲得禪定之身，也不會生於彼處，而是再次生於欲界，其必要性在於：大士通過說法等方式，使眾生完全成熟，清凈佛土，圓滿諸波羅蜜多，唯有他才能做到，其他因緣則不能。如果認為在無色界等處也能成辦這三件事，那麼在無色界沒有說法和佈施的對象等，因此在那裡菩提的功德，生起佈施等波羅蜜多的殊勝因緣會減弱，所以菩薩不會在無色界尋求出生。第二部分：分為比喻和意義兩部分。第一部分：『譬如一人』等一頌，譬如一人獲得了珍寶之藏，但他並沒有因此生起對寶藏的貪執，而是離開了。這個人也在其他時候，爲了他人的利益，完全取出了這個大寶藏，取出后回到了自己的家中，卻不執著於此，而是像給予親友一樣。通過這個比喻來理解。 第二部分：『如是菩提』等一頌，如同那個比喻一樣，精通的菩薩爲了立即給予眾生喜樂和長久的安樂，獲得了四種能息滅禪定違品過患的禪定。不執著于禪定的安樂，捨棄了能生果的禪定，對於具有慈悲心的眾生，再次回到欲界。
【English Translation】 The excellent qualities of a Bodhisattva are that they possess wisdom, compassion, and so on. They diligently practice the yoga of Samadhi (ཏིང་ངེ་འཛིན་, समाधि, samādhi, concentration), abide in the Samadhi of the four Dhyanas (བས༷མ་གཏན༷་, ध्यान, dhyāna, meditation) and so on, but do not cling to it. Instead, they abide again in the desire realm (འདོ༷ད་པའི་ཁ༷མས་, कामधातु, kāmadhātu, desire realm), and they are not attached to the previous Dhyana and the Dharma of the desire realm. Even if born in the desire realm, they are not stained by the desires of the desire realm, just as a lotus is not stained by water, because they do not abide in the Dharma of children. Without greed, they act for the benefit of others. The third part: divided into a summary and a detailed explanation. The first part: 'Great Being' and other verses, even if the Bodhisattva obtains a meditative body, they will not be born there, but will be born again in the desire realm. The necessity is that the Great Being, through teaching the Dharma and other means, fully matures sentient beings, purifies the Buddha-field, and perfects the Paramitas (ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་, पारमिता, pāramitā, perfection); only they can do it, and other causes cannot. If it is thought that these three things can be accomplished in the formless realm (གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་, आरूप्यधातु, ārūpyadhātu, formless realm) and so on, then in the formless realm there is no object of teaching the Dharma and giving, and therefore the merits of Bodhi (བྱང༷་ཆུབ༷་, बोधि, bodhi, enlightenment) there, the excellent causes of arising giving and other Paramitas will be weakened, so the Bodhisattva will not seek birth in the formless realm. The second part: divided into metaphor and meaning. The first part: 'For example, a person' and other verses, for example, a person obtains a treasure of jewels, but he does not therefore generate attachment to the treasure, but leaves it. This person also at other times, for the benefit of others, completely takes out this great treasure, and after taking it out, returns to his own home, but does not cling to it, but gives it to relatives and friends. Understand through this metaphor. The second part: 'Thus Bodhi' and other verses, like that metaphor, the skilled Bodhisattva, in order to immediately give sentient beings joy and lasting happiness, obtains the four Dhyanas that can extinguish the faults of the opposing sides of Samadhi. Not clinging to the happiness of Dhyana, abandoning the Dhyana that produces fruit, for beings with compassion, they return again to the desire realm.
ུ་འཇུག༷་སྟེ་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་སྡུག་བསྔལ་བ་མང་བས་ཞིང་སྦྱང་བའི་དམིགས་རྣམ་གསོས་འདེབས་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཡོད་པས་ཚོགས་མྱུར་དུ་རྫོགས་པ་དང་། ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱོ་ཞིང་སྨིན་པར་ 24-1-98b ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་སྐྱེས་ན་ཚོགས་མྱུར་དུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 思別故,判優劣而結尾 བཞི་པ་ལ་སྤང་བྱ་དམན་པ་དང་། བླང་བྱ་མཆོག་གི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གལ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔ༷འ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཏིང༷་འཛི༷ན་དང་བས༷མ་གཏན༷་བཞི་ལ་གན༷ས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང་ར༷ང་རྒྱལ༷་གྱི་ཐེག༷་པར༷་འདོ༷ད་པའི༷་བློ༷་བསྐྱེ༷ད་ན༷། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་ལྟོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ༷ཉམ་པ༷ར་མ༷་བཞ༷ག་པ་དང་། རྒོ༷ད་ཅིང༷་སེམ༷ས་གཡེ༷ངས་པར་གྱུར༷་པ༷་ཡིན་ཏེ༷། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་དེས་སེམས་ཕྲོགས་པར་གྱུར་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལས་གཡེངས་པས་ན་དོན་ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་སང༷ས་རྒྱས༷་ཀྱི་ཡོ༷ན་ཏན༷་ལས་ཡོང༷ས་སུ་ཉམ༷ས་པ་མཉན༷་པ༷་གྲུ་ཞིག༷་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་མི་ཕྱིན་པ་བཞི༷ན་ནོ། །གཉིས་པ། གཞན་ཡང་གཟུགས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཚུལ་དེ་ལས་གཞ༷ན་དུ་གྱུར་པ་ཡ༷ང་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུ༷གས་དང༷་སྒྲ༷་དང་དེ༷་བཞི༷ན་དུ༷་དྲི་དང༷་རོ༷་དང་རེ༷ག་བྱ་ད༷ང་བཅས་པ་སྟེ་འདོ༷ད་པའི་ཡོན༷་ཏན་ལྔ༷་ལ༷་དགའ་ཞིང་ཆགས་པས་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོ༷ན་པར༷་བརྩོན༷་པར་གྱུར༷་ཀྱང༷་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་ཐེག༷་པ་འདོད་པ་དང་བྲལ༷་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་སེམ༷ས་བསྐྱེད་པའམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ༷་ལ་དགའ༷་ན༷་དཔའ༷་བོ༷་དེ་ནི་རྟག༷་ཏུ༷་མཉམ༷་པར་བཞག༷་པ་ཡི༷ན་པ༷ར་ཤེས༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་གཡེངས་པར་འགྱུར་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ཆད་ཀྱི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་གྱུར་པས་མཉམ་བཞག་ 24-1-99a ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་ཐམས་ཅད་ནི་འབྲས་བུ་རྫོགས་བྱང་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་། གཞན་དོན་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས་མ་ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཁྱད་པར་འདི་གསུམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་བཤད་པའི་ཚུལ་འདི་ཕར་ཕྱིན་འོག་མ་ཀུན་ལའང་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། ། 說精進般若 གཉིས་པ་བརྩོན་འགྲུས་ལ། གཞན་དོན་དུ་བརྩོན་པར་གདམས་པ། མི་ཞུམ་པར་བརྩོན་པ། འཁོར་གསུམ་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩོན་པ་གསུམ། 勤利他言教 དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སེམས་ཅན་གང་ཟག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སེམ༷ས་
【現代漢語翻譯】 因為要進入欲界，此界有諸多痛苦，可以培養清凈佛土的對治，並且有行持波羅蜜多的處所，所以能迅速圓滿資糧，而且因為能宣說佛法，使眾生厭離併成熟。 因為希望菩薩能迅速成佛，所以如果生於欲界，就能迅速圓滿資糧。 因此要區分優劣並作總結 第四部分分為應捨棄的低劣之處和應修習的殊勝之處兩種。 第一點：如果菩提等，即一個偈頌：如果菩薩安住于解脫的禪定和四禪，卻生起想要成為聲聞阿羅漢或獨覺乘的想法，那麼相對於大乘道來說，這種情況是不如法的，是散亂和心懷雜念的。為什麼呢？因為低劣的道會奪走心，使其從大乘的意義上散亂，因此會完全失去偉大的果實——佛陀的功德，就像破船無法到達珍寶島一樣。 第二點：此外，色等，即一個偈頌：與上述情況相反的是，如果喜歡並執著於色、聲、香、味、觸這五種欲妙，並努力去追求它們，但如果他渴望阿羅漢和獨覺乘的離欲，或者發起無上菩提心，或者喜歡菩薩道，那麼這位勇士始終是如法的。即使被五種欲妙所迷惑，但只要不生起障礙一切智的心，一心專注于偉大的目標，就是如法的。 如此說來，菩薩的所有禪定都是獲得圓滿菩提的支分，是慈悲攝持的方便，是被證悟自性空的智慧所攝持的，以不執著的方式進入的。這三種特點是大乘禪定的特點，對於所有後續的波羅蜜多也都是如此。 宣說精進和般若 第二，關於精進：分為勸勉為利他而精進、不怯懦地精進、以三輪清凈的方式精進三種。 勸勉利益他人的教言 第一部分分為總說和廣說兩部分。 第一，眾生有情等，即一個偈頌：有
【English Translation】 Because one enters the desire realm, this realm has many sufferings, one can cultivate the antidote to purify the Buddha-field, and because there is a place to practice the pāramitās (波羅蜜多，梵文：paramita，梵文羅馬擬音：pāramitā，到彼岸), one can quickly complete the accumulations, and because one can teach the Dharma, causing sentient beings to become weary and ripen. Because one wishes that Bodhisattvas quickly attain Buddhahood, if one is born in the desire realm, one can quickly complete the accumulations. Therefore, one must distinguish between the superior and inferior and conclude. The fourth part is divided into two types: the inferior aspects to be abandoned and the superior aspects to be cultivated. The first point: If Bodhi, etc., that is, one verse: If a Bodhisattva abides in the samādhi (三摩地，梵文：samādhi，梵文羅馬擬音：samādhi，等持) of liberation and the four dhyānas (禪那，梵文：dhyāna，梵文羅馬擬音：dhyāna，禪定), but generates the thought of wanting to become a Śrāvaka Arhat (聲聞阿羅漢，梵文：śrāvaka arhat，梵文羅馬擬音：śrāvaka arhat，聲聞阿羅漢) or a Pratyekabuddha (獨覺佛，梵文：pratyekabuddha，梵文羅馬擬音：pratyekabuddha，獨覺佛), then relative to the Mahāyāna path, this situation is improper, scattered, and distracted. Why? Because the inferior path steals the mind, causing it to be distracted from the meaning of the Mahāyāna, therefore it will completely lose the great fruit—the qualities of the Buddha, just as a broken boat cannot reach the island of jewels. The second point: Furthermore, form, etc., that is, one verse: The opposite of the above situation is that if one likes and is attached to the five objects of desire—form, sound, smell, taste, and touch—and strives to pursue them, but if he desires the detachment of Arhats and Pratyekabuddhas, or generates the unsurpassed Bodhicitta (菩提心，梵文：bodhicitta，梵文羅馬擬音：bodhicitta，菩提心), or likes the Bodhisattva path, then this hero is always proper. Even if he is deluded by the five objects of desire, as long as he does not generate a mind that obstructs omniscience, and focuses single-mindedly on the great goal, he is proper. Thus, all the samādhis of a Bodhisattva are limbs for attaining complete enlightenment, are means of being seized by compassion, and are seized by the wisdom that realizes emptiness of inherent existence, entering in a non-attached manner. These three characteristics are the characteristics of Mahāyāna samādhi, and this is also the case for all subsequent pāramitās. Explaining diligence and prajñā (般若，梵文：prajñā，梵文羅馬擬音：prajñā，智慧) Second, regarding diligence: it is divided into three types: exhorting to be diligent for the benefit of others, being diligent without being timid, and being diligent in a way that the three spheres are pure. Words of exhortation to benefit others The first part is divided into a summary and a detailed explanation. First, sentient beings, etc., that is, one verse: There are
ཅ༷ན་དུ་གྱུར་པ་གང༷་ཟག༷་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་ཇི་སྙེད་པ༷་གཞན༷་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར༷་དུ་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པའི་གོ་ཆ་བགོས་པའི་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཞིང་དེ་ཡང་རང་འདོད་ཀྱི་དྲི་མས་རྣམ༷་པར་དག༷་པ༷་དེ་ནི་བརྩོན༷་འགྲུས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་གུས་པས་མངོ༷ན་པར་བརྩོན༷་ཞིང་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ༷་པར༷་སྤྱོ༷ད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར༷་ན༷་བྲན༷་མོ༷་ཆུ༷་ཆུན༷་ཏེ་ཆུ་ལེན་མོ་རྣམས་ནི་རང་དབ༷ང་མེ༷ད་པར་རྗེ༷་བོའི༷་དབ༷ང་དུ་གྱུར་པ་དེ༷་བཞིན༷་དུ། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ༷་རྣམ༷ས་ནི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཀུན༷་གྱི༷་གཞན་དབ༷ང་གིས༷་འགྲོ༷་བའམ་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་དེའི་དོན་དུ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་དང་། རྟག་ཏུ་གཞན་དོན་ལ་བརྩོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྤྱོ་བ་བྱས་སམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ངག་གིས་ངན་དུ་སྨྲ་བའི་ 24-1-99b སྒོ་ནས་སྤྱོ༷་བ༷་བྱས༷་སམ༷་འོན༷་ཏེ༷་རྟག༷་ཏུ༷་ལུས་ཀྱིས་བརྡེག༷་པར་བྱེད་ཀྱང༷་རུང༷་སྟེ། བྲན༷་མོ༷་དེས་རྗེ༷་བོ༷་ལ༷་ནི༷་བགོ་བ་ཕྱིར་ཟློག༷་པའི་ཚིག༷་མི༷་སྨྲ༷་ཡི༷་ཇི་ལྟར་ཁྲོ་བ་བསྟན་ཀྱང་དེ་ལ་སེམས་སླར་མི་ཁྲོ་བར་མ་ཟད། ཉེས་ན་འདི༷་ཡི༷ས་བདག༷་ནི༷་བསད༷་པར༷་འགྱུར༷་དུའང༷་འོང༷་སྟེ་བདག་ནི་འདི་ལ་དབང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ༷་དུ་བསམ་ནས༷། ཤིན༷་ཏུ༷་སྐྲག༷་པའི༷་ཡི༷ད་ཀྱིས༷་འཇིག༷ས་པ་དང་བཅས༷་ཏེ་བཀའ་ཉན་ལ་དེ་ཉིད་རྗེ་བོ་དེའི་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ།བཤད་མ་ཐག་པའི་དཔེ་དེ༷་བཞིན༷་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཆེད༷་དུ༷་བྱང་ཆུབ༷་མཆོག༷་གི་ལ༷མ་ལ་ཞུགས༷་པ༷་བྱང་སེམས་རྣམས་ནི་འགྲོ༷་བ༷་ཀུན༷་ལ༷་བྲ༷ན་དུ་གྱུར༷་པ་བཞིན༷་དུ༷་གན༷ས་པར༷་བྱ༷་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འགྲོ་བ་འདི༷་རྣམས་སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ལ༷ས་བདག་བྱང༷་ཆུབ༷་ཐོབ༷་ཅིང༷་ཡོན༷་ཏ༷ན་རྣམས་རྫོགས༷་པར༷་འགྱུར༷་བས་དེས་དེ་ལ་ངོར་ལྟ་ཞིང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་བྲན་མོ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་སེམས་ཅན་ལ་ཁྲོས་ན་རྩ༷་དང༷་ཤིང༷་ལ༷ས་མེ༷་བྱུང༷་བས༷་ནི༷་རྩ་ཤིང་དེ༷་ཉི༷ད་སྲེག༷་པར་བྱེད་པ་ལྟར་རང་གི་ཁྲོ་བའི་མེས་རང་བརླག་ནས་བསད་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་སྲོག་འགགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ། བདག་གི་བདེ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བདག་གཅེས་འཛིན་བྱས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་འདྲེན་ལ། གཞན་གཅེས་པར་བཟུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས། བདག༷་གི༷་བདེ༷་བ༷་འདོད་པའི་སེམས་བཏང༷་ནས༷་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ༷་བ༷་མེ༷ད་པའི་སེམ༷ས་ཀྱིས༷་སེམ༷ས་ཅ
【現代漢語翻譯】 對於那些名為'旃檀香'（Candana，檀香）以及其他無數眾生，菩薩（Bodhisattva，菩提薩埵）披上利益和安樂的盔甲，並且以遠離自私自利的染污之心，以恭敬和恒常的精進，來實踐精進波羅蜜（Pāramitā，到達彼岸）。例如，就像女僕或挑水女，她們無法自主，完全受主人的支配。同樣，英勇的菩薩們也完全受所有眾生的支配。第二部分包括兩種行為：即使受到傷害也不放棄為眾生利益而努力，以及恒常為眾生利益而努力。第一部分又分為比喻和意義兩方面。首先是比喻，即'受到責罵或'等一頌。意思是，即使受到言語上的惡語責罵，或者總是受到身體上的毆打，女僕也不會反駁主人，不會說任何反駁的話。即使主人表現出憤怒，她也不會生氣，反而會想：'如果我犯了錯，他可能會殺了我，因為我屬於他。'她會以極度恐懼的心情，恭敬地聽從命令，因為她被主人的威嚴所壓倒。第二部分是意義，即'同樣，菩提'等一頌。正如前面所說的比喻一樣，爲了無上菩提（Anuttarā-samyak-saṃbodhi，無上正等正覺），那些踏上菩提道的菩薩們，應當像奴僕一樣對待一切眾生。原因是，通過以慈悲心關懷這些眾生，我才能獲得菩提，圓滿功德。因此，菩薩應當像女僕一樣，順應眾生的意願行事。如果不這樣做，反而對眾生生氣，就像從樹木中生火反而燒燬樹木一樣，自己的憤怒之火會毀滅自己，熄滅菩提道的生命。第二部分，即'自己的安樂'等一頌。意思是，執著于自我會導致輪迴的所有痛苦，而珍視他人則能獲得佛陀的所有功德。因此，認識到這一點后，放棄追求自身安樂的心，以不求回報的心，全心全意地為眾生服務。
【English Translation】 For the sake of those named 'Candana' (Sandalwood) and countless other beings, the Bodhisattva (Enlightenment Being) puts on the armor of accomplishing benefit and happiness, and with a mind completely pure from the stain of self-interest, he diligently and constantly practices the Pāramitā (Perfection) of diligence. For example, like maids or water-fetching women, who have no independence and are completely under the control of their masters. Similarly, the heroic Bodhisattvas are completely under the control of all sentient beings. The second part includes two behaviors: not abandoning effort for the sake of others even when harmed, and constantly striving for the benefit of others. The first part is divided into metaphor and meaning. First, the metaphor, i.e., 'Rebuked or' etc., one verse. It means, even if rebuked with harsh words, or always beaten physically, the maid will not retort to the master, will not say any words of rebuttal. Even if the master shows anger, she will not be angry, but will think: 'If I make a mistake, he might kill me, because I belong to him.' She will listen to orders with extreme fear and reverence, because she is overwhelmed by the master's majesty. The second part is the meaning, i.e., 'Similarly, Bodhi' etc., one verse. Just like the metaphor mentioned earlier, for the sake of unsurpassed Bodhi (Perfect Enlightenment), those Bodhisattvas who have embarked on the path of Bodhi should treat all beings like servants. The reason is that by caring for these beings with compassion, I will attain Bodhi and perfect all virtues. Therefore, the Bodhisattva should act like a maid, acting in accordance with the wishes of sentient beings. If this is not done, but instead anger arises towards sentient beings, it is like fire arising from trees that burns the trees themselves; one's own fire of anger will destroy oneself, extinguishing the life of the path to Bodhi. The second part, i.e., 'One's own happiness' etc., one verse. It means that clinging to self brings all the sufferings of Samsara (cyclic existence), while cherishing others obtains all the virtues of the Buddha. Therefore, knowing this, abandon the mind that desires one's own happiness, and with a mind that does not expect reward or retribution, wholeheartedly serve sentient beings.
༷ན་གཞན༷་གྱི༷་དགོས༷་ 24-1-100a པ་སྒྲུབ་པ་ལ༷་ཉིན༷་དང་མཚ༷ན་དུ་མངོ༷ན་པར༷་བརྩོན༷་པར་བྱ་སྟེ་བུ༷་གཅི༷ག་པ༷་ལ༷་མ༷་ནི༷་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྐྱོ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རིམ༷་གྲོ༷་བྱེ༷ད་པ༷་ལྟར༷་བས༷མ་པ༷་ཐག༷་པ༷་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་རྣམ༷་པར༷་སྐྱོ༷་བ་མེ༷ད་པར་གན༷ས་པར༷་གྱིས༷་ཤིག ། 勤無畏 གཉིས་པ་མ་ཞུམ་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཡུན༷་རིང༷་པོ་ཚད་མེད་པར་འཁོར༷་བ་འདིར་གནས་ཤིང་མི་གཏོང་བར་འདོ༷ད་ཅིང༷་། དེར་གནས་ནས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་དོན༷་བྱེད་པ་དང༷་ཞིང༷་སྦྱོང༷་བ་ལ་བརྩོན༷་པའི༷་རྣལ༷་འབྱོར༷་པ༷་གང་ཞིག །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལ་སྐྱོ༷་བའི༷་བློ༷་ནི༷་རྡུལ༷་ཙམ༷་སྐྱེ༷་བར༷་མི༷་འགྱུར༷་ན༷་དེ༷་ནི༷་བརྩོ༷ན་འགྲུས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་དང་ལྡན༷་ཏེ་འགྲོ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་གཡེལ༷་བ༷་མེ༷ད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐབས་ལ་མི༷་མཁས༷་པ་གང་ཞིག་བསྐལ༷་པ༷་བྱེ༷་བ༷་སོགས་སུ་ཚད་བགྲངས༷་ཤིང་འདི་ཙམ་ཞིག་གི་བར་དུ་བརྩོན་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ་ཞེས་བསམ་ནས། གལ༷་ཏེ༷་དེ་འདྲ་བའི་ཡུན་ལ་རིང༷་བར༷་འདུ༷་ཤེས༷་པ་དང་། མགོ་དང་ཡན་ལག་གཏོང་བ་སོགས་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྡུག༷་བསྔལ༷་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང༷་ཆུབ༷་སྒྲུབ༷་པར་བྱེད་ན། ཡང༷་དག༷་པའི་ཆོས༷་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ༷་པར་བྱེ༷ད་པ་དེ་ཡི་ཚེ༷་ན་འདུ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡུན༷་རིང༷་པོར་སྡུག༷་བསྔལ༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང་། ཚུལ་དེས༷་ནི༷་བརྩོན༷་འགྲུས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོ༷ལ་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལས་ཉ༷མས་ཤིང་ 24-1-100b ལེ༷་ལོ༷་ཅ༷ན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ཡིན་ཞིང་སྤྲོ་བ་དེ་དང་ལྡན་ན་ལས་དེ་ལ་མི་ཞུམ་པར་འཇུག་ནུས་ཀྱི་རིང་བའི་འདུ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་སྤྲོ་བ་ཉམས་ནས་སྒྱིད་ལུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དོན་གང་གི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་དྲག་པོ་ཡོད་པའི་ཚེ་ན་དཔག་ཚད་བརྒྱའི་ལམ་ལའང་དགའ་བཞིན་དུ་འགྲོ་ལ། སྤྲོ་བ་མེད་པར་གྱུར་བའི་ཚེ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཡང་འཚེར་བར་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་ཐབས་མཁས་དེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་མུ་དང་མཉམ་པར་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་བ་ཚད་དང་མཐའ་མེད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་མུ་དང་མཐར་གཏུག་པ་མེད་པའི་བློ་སྐྱེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་པས་ག
【現代漢語翻譯】 此外，爲了成辦他利，應日夜精進。猶如母親對獨子，以無厭倦之心服侍，從內心深處發起為利有情，永不疲倦之心。 勤無畏 第二，不怯懦，分總說和廣說兩部分。第一部分：『菩薩』等一頌。若有菩薩，因大悲心，長久安住輪迴而不捨離，欲於此處利益有情，精進于凈治剎土之瑜伽士，如是之行，若不起絲毫厭倦之心，則具足精進波羅蜜多，成辦利他之事亦不懈怠。 第二部分，分所斷和對治兩部分。第一部分：『菩薩』等一頌。若有菩薩不善於方便，計數若干劫，心想若精進至此，即可獲得無上菩提。若覺時間漫長，或因舍頭目等難行之苦而求菩提，如此行持正法，欲求無上菩提之時，因彼等想念之故，將長久受苦，此舉亦將損減精進波羅蜜多，成為懈怠之人。精進之體性本為喜悅，若具足喜悅，則能不怯懦而行持。然因覺時間漫長等，喜悅退失，故而變得懈怠。譬如世間之人，若為某事而生起強烈喜悅，則樂於行百由旬之路；若無喜悅，則於一由旬亦覺遙遠。因此，應以通達無自性之智慧與大悲雙運之方便，發起與無量有情界邊際相等之圓滿成熟清凈之無量心，此乃菩薩之盔甲精進。
【English Translation】 Furthermore, to accomplish the benefit of others, one should strive diligently day and night. Just as a mother serves her only child with an unwearying mind, from the depths of one's heart, generate the thought of benefiting sentient beings without ever growing weary. Fearless Diligence Secondly, non-cowardice, divided into a general statement and a detailed explanation. The first part: 'Bodhisattva' etc., one verse. If there is a Bodhisattva who, due to great compassion, dwells in samsara for a long time without abandoning it, desiring to benefit sentient beings here, and is diligent in purifying the lands of the yogi, if such a practice does not give rise to the slightest sense of weariness, then he possesses the perfection of diligence, and will not be lazy in accomplishing the benefit of others. The second part is divided into what is to be abandoned and the antidote. The first part: 'Bodhisattva' etc., one verse. If there is a Bodhisattva who is not skilled in means, counting several kalpas, thinking that if he perseveres until this point, he will attain unsurpassed Bodhi. If he feels that the time is long, or seeks Bodhi through the suffering of difficult practices such as giving up his head and eyes, when he practices the Dharma in this way, desiring to attain unsurpassed Bodhi, because of these thoughts, he will suffer for a long time, and this action will also diminish the perfection of diligence, becoming a lazy person. The nature of diligence is joy, and if one possesses joy, one can act without cowardice. However, because of feeling that the time is long, etc., joy is lost, and one becomes lazy. For example, if a person in the world has a strong joy for something, he is happy to travel a hundred yojanas; if he has no joy, he feels that even one yojana is far away. Therefore, one should generate the immeasurable mind of perfect maturity and purity, equal to the boundary of the immeasurable realm of sentient beings, through the skillful means of the union of wisdom that understands selflessness and great compassion. This is the armor diligence of a Bodhisattva.
ོ་ཆ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་པས་ལམ་ཇི་ལྟར་གོམས་པ་བཞིན་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལྟར་འཕེལ་ཏེ་མཐའ་ཡི་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དུས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། དངོས་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་དུས་ལ་རིང་བ་དང་དངོས་པོ་ལ་བྱ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་དེ་སྤང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཚུལ་ནི། བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་པ་དང༷་པོ༷་གང་ཡིན་པ་དེ་ནས༷་བཟུང༷་སྟེ༷། མཐར་བྱང༷་ཆུབ༷་བླ༷་ན༷་མེ༷ད་པ༷་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་གྱི༷་བར༷་དེ་དག་དཔེར་ན་ཉིན༷་མཚ༷ན་གཅི༷ག་གི་ཚད་ཙམ༷་དུ༷་ནི༷་འདའ་བར་སླ་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡི༷ད་ལ༷་སེམ༷ས་ 24-1-101a པར་བྱེ༷ད་ཅིང་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན༷། མཁས༷་པ༷་ཤེས་རབ་ཀྱི་འོད་གསལ༷་བས༷་བརྩོན༷་འགྲུས༷་བརྩམ༷་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར༷་རིག༷་པར༷་བྱ༷་སྟེ། བསྐལ་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་འཁོར་བ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་བརྒྱུད་མར་མྱོང་ཡང་དེས་ཕན་པ་ཅི་ཡང་མ་འགྲུབ་པ་ལའང་སྐྱོ་བ་མེད་ན་བདག་ད་ལྟ་དོན་ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་འདི་བསྒྲུབ་ན་འགྲུབ་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་ཞིང་ཇེ་བས་ཇེ་བཟང་དུ་འཕེལ་བས་ན་འདི་ལ་སྐྱོ་བ་ཅི་སྟེ་སྐྱེད་སྙམ་དུ་སྤྲོ་བར་བྱས་ན་དེའི་དབང་གིས་རིང་བ་དང་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་དུས་རིང་བ་ལའང་ཐུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་བདེ་བའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་མཐོང་ནས་ལམ་རིང་བ་དང་དཀའ་བ་ལ་དཀའ་བར་མི་སེམས་པར་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བྱ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱ་དཀའ་བ་དང་མི་དཀའ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་གཏོང་བ་དང་གཞན་དོན་དུ་མནར་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལའང་དགའ་ཞིང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། གལ༷་ཏེ༷་འགའ༷་ཞིག༷་འདི༷་སྐ༷ད་དུ་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི༷་རབ༷་ཀྱི་རི༷་འདི་བཤིག༷་པར་གྱིས་དང་འདི་བཤིག་པའི༷་རྗེས༷་ལ༷་ཁྱོད་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་རོ་ཞེས༷་སྨྲ་བ༷་ན་དེ་ལ༷ས་ཅི༷་སྟེ་དེས་རི་རབ་ནི་འདི་ལྟར་ཆེ་ཞིང་བརྟན་པ་འདི་བཤིག་དཀའོ་སྙམ་དུ་སྐྱོ་བའི༷་བློ་སྐྱེད༷་ཅིང་འདི་ལོའམ་བསྐལ་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་བཤིག་པར་ནུས་སྙམ་དུ་ཚད༷་ཀྱང༷་སེམ༷ས་པར་བྱེ༷ད་ན༷། 24-1-101b དེ་འདྲའི་སེམས་ཞུམ་པ་དང་བཅས་པ་དེ༷་ནི་ཚེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི་ལེ༷་ལོར༷་གྱུར༷་པ༷་ཡི༷ན་ཏེ་སྤྲོ་བ་ཉ
【現代漢語翻譯】 如果以這樣的方式進入，就像熟悉道路一樣，精進也會如此增長，以至於達到無法估量的程度，就像文殊等解脫一樣，要了解並如此進入。第二，分為時間的角度和事物的角度兩種。第一，'菩提殊勝'等一頌，像這樣對於時間漫長和事物難做產生的感覺，要捨棄這種感覺而發起精進的方式是：從最初發起菩提心開始，直到最終獲得無上菩提之間，就像一天一夜的時間一樣容易度過，要這樣在心中思念並感到歡喜。如果精通智慧之光，就要知道發起精進的方式是這樣的：在無始劫的輪迴中，連續不斷地遭受難以忍受的痛苦，也沒有獲得任何利益，如果對此都沒有厭倦，那麼我現在做的是成就重大意義和最終果位的道路，如果修持這條道路，就能成就，而且會越來越好，為什麼還要厭倦呢？這樣感到歡喜，憑藉這種歡喜，就能克服漫長和艱難的感覺，以時間漫長也感覺短暫的方式，在沒有痛苦的情況下，以快樂的方式增長精進。就像看到珍寶的利益，就不會覺得道路漫長和艱難，而是感到快樂一樣。因此，要知道，不是取決於要做的事情，而是取決於心的力量，事情才會變得困難或不困難。就像菩薩們佈施身體，爲了利益他人而進入地獄，也感到歡喜和快樂一樣。 第二，'如果有人'等兩頌：如果有人說：'你把這個須彌山（藏文：རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ，梵文天城體：सुमेरु，梵文羅馬擬音：Sumeru，漢語字面意思：山王）摧毀了，摧毀之後你就能獲得殊勝菩提'，那麼為什麼會這樣呢？因為他會覺得須彌山如此巨大和堅固，難以摧毀，從而產生厭倦的心情，並且會思考需要多少年或多少劫才能摧毀它。像這樣灰心喪氣的，那個菩薩就變成懶惰了，失去了歡喜。
【English Translation】 If you enter in such a way, just like being familiar with the road, diligence will increase in such a way that it becomes immeasurable, just like the liberation of Manjushri (འཇམ་དཔལ་，文殊) and others, you should understand and enter in this way. Secondly, there are two aspects: from the perspective of time and from the perspective of things. First, 'Supreme Bodhi' and other verses, like this, regarding the feeling of long time and difficult things, the way to abandon this feeling and initiate diligence is: from the very beginning of generating Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་，梵文天城體：बोधिचित्त，梵文羅馬擬音：Bodhicitta，漢語字面意思：菩提心) until finally attaining unsurpassed Bodhi (བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་，梵文天城體：अनुत्तर बोधि，梵文羅馬擬音：Anuttara Bodhi，漢語字面意思：無上菩提), it is as easy to pass as a day and a night, you should think in this way in your heart and feel happy. If you are proficient in the light of wisdom, you should know that the way to initiate diligence is like this: in the endless cycle of Samsara (འཁོར་བ་，輪迴), continuously suffering unbearable pain without gaining any benefit, if you are not tired of this, then what I am doing now is the path to achieve great meaning and ultimate fruit, if you practice this path, you can achieve it, and it will get better and better, why should you be tired of it? Feeling happy in this way, with this happiness, you can overcome the feeling of long and difficult, in the way that long time also feels short, without suffering, diligence will increase in a happy way. Just like seeing the benefit of a precious jewel, you will not feel that the road is long and difficult, but feel happy. Therefore, you should know that it does not depend on the things to be done, but on the power of the mind, things will become difficult or not difficult. Just like Bodhisattvas (བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་，梵文天城體：बोधिसत्त्व，梵文羅馬擬音：Bodhisattva，漢語字面意思：菩薩) giving up their bodies and entering Avici (མནར་མེད་，梵文天城體：अवीचि，梵文羅馬擬音：Avīci，漢語字面意思：無間地獄) for the benefit of others, they also feel happy and joyful. Second, 'If someone' and other two verses: If someone says, 'You destroy this Mount Sumeru (རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ，梵文天城體：सुमेरु，梵文羅馬擬音：Sumeru，漢語字面意思：山王), and after destroying it, you will attain supreme Bodhi (བྱང་ཆུབ་མཆོག་，梵文天城體：बोधि，梵文羅馬擬音：Bodhi，漢語字面意思：菩提)', then why would this happen? Because he would feel that Mount Sumeru is so huge and solid that it is difficult to destroy, thus generating a feeling of weariness, and would think about how many years or Kalpas (བསྐལ་པ་，劫) it would take to destroy it. Like this, being discouraged, that Bodhisattva becomes lazy and loses joy.
མས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ༷་ལྟར༷་བྱང་སེམས་དེ༷་ནི༷་འདི་སྙམ་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་འདི༷་ཙམ༷་གྱིས་ཚོད༷་ཀྱིས་ཐོབ་ན་ལྟ༷་འདི་མཐར་གྱིས་ཤིག་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཅི༷་ཞིག་དཀའ༷་སྟེ་མི་དཀའོ་ཞེས༷་སུ་བསམ་ནས། ཡུན་གྱི་ཚད་མི་གཞལ་བར་དུས་སྐ༷ད་ཅི༷ག་ཙམ༷་ལ༷་རི༷་རབ༷་དེ་ཐལ༷་བར༷་བརླག༷་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོ་བ་དྲག་པོའི་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལ་མཁས༷་པ༷་དེ་ནི་བརྩོན༷་འགྲུས༷་བརྩམ༷་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ༷། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བྱ་དཀའ་བ་ལ་མི་ཞུམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་རིང༷་པོ༷ར་མི༷་ཐོག༷ས་པར་འདྲེན༷་པའི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་ཏེ། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 以三輪清凈精進 གསུམ་པ་ལ། ལྡོག་བྱ་དང་། འཇུག་བྱ་གཉིས། དང་པོ། འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན་ཡང་དམིགས་པ་ཅན་ནི་དེའི་དབང་གིས་ཡོངས་སུ་མི་དག་པའི་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་སྟེ། གང་ཞེ་ན་བདག་གིས་འགྲོ༷་བ༷་རྣམས་ཡོངས༷་སུ༷་སྨིན༷་པར༷་བྱས༷་ནས༷་གཞན་གྱི་དོན༷་བྱ༷འོ་ཞེས༷་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ནས། གལ༷་ཏེ༷་ལུས༷་དང༷་ངག༷་དང༷་ཡི༷ད་ཀྱིས༷་བརྩོན༷་པར་བྱེ༷ད་ན༷། བདག༷་ཏུ༷་འདུ༷་ཤེས༷་པ་ལ་གན༷ས་པས༷་དམིགས་མེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ལྟོས་ན་ལེ༷་ལོར༷་གྱུར༷་པ༷་སྟེ༷། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དེས་བརྩོན་པ་ཡང་དག་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་མཁྱེན༷་པ༷་ཉི༷ད་ལ༷ས་རིང༷་བར༷་འགྱུར༷་ཏེ་དཔེར་ན་ 24-1-102a གནམ༷་དང་ས༷་རྒྱང་ཐག་རིང་བ་བཞིན༷་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ལུས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་གང༷་གི་ཚེ༷་ན་རྩོམ་པ་པོ་རང་གི་ལུས༷་དང༷་སེམ༷ས་དང༷་གཞན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་མེ༷ད་ལ། བརྩོན་པའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་རྣམ༷་པར༷་ལོག༷་ན༷ས་མཐའ་འམ་བདག་གཞན་གཉི༷ས་སུ༷་མེ༷ད་པའི་ཆོས༷་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྤྱོ༷ད་པ་འདི༷་ནི༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་དྲི་མ་ཞི༷་བ༷་ནམ་ཡང་མི༷་ཉ༷མས་པ་མཆོག༷་གི་གོ་འཕང་འདོ༷ད་པའི༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བརྩོན༷་འགྲུས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས༷་ཕན༷་པ༷་མཛ༷ད་པ༷་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུ༷ངས་སོ། ། 說忍辱般若 གསུམ་པ་བཟོད་པ་ལ། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པ། གནོད་པས་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་གསུམ། 諦察法忍 དང་པོ་ལ། དངོས་དང་།དེའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་གཞན༷་ལ༷ས་
【現代漢語翻譯】 因為這個緣故。如果菩薩這樣想，如果僅憑這一點精進就能獲得無上菩提，那麼這種看法最終是能夠實現的。因此，想到這沒有什麼困難，並不難。不衡量時間的長度，如果能在極短的時間內生起像能將須彌山化為灰燼般的強烈歡喜心，那麼此時菩薩，通達有意義和無意義之處，就會開始精進。像這樣以對一切智的歡喜心，不畏懼難行之事的精進，不會拖延太久，就能獲得引導的殊勝菩提。因為有獲得菩提的因——這樣的精進。 以三輪清凈精進 第三，分為遣除和進入兩部分。第一部分：『走向一切』等一頌。如此，在開始精進時，如果是有所緣的，那麼就會因為有所緣而變成不清凈的懈怠。什麼呢？如果我爲了成熟一切眾生而利益他人，以這種執著于相的觀念，如果以身語意精進，因為安住於我之觀念，相對於無所緣的精進來說，就是懈怠。其原因是，有所緣的見解不能使精進變得正確，並且會落入其反面，因此會遠離一切智，就像天空和大地一樣遙遠。第二部分：『何時身』等一頌。何時開始精進呢？當修行者自己的身、心以及其他有情眾生的觀念都不存在時，當精進的三輪觀念完全消失，並且在無邊或無自他的法性中行持時，這就是菩薩們爲了獲得清凈無染、永不退轉的殊勝大菩提所行的精進波羅蜜多，諸佛如是宣說。 說忍辱般若 第三，忍辱分為三種：對法生起定解的忍辱，不因損害而憤怒的忍辱，以及接受痛苦的忍辱。 諦察法忍 第一，分為正文和利益兩部分。第一部分：『如果從他人』等一頌。如果從他人那裡...
【English Translation】 For that reason. If a Bodhisattva thinks like this: 'If I can attain unsurpassed Bodhi with just this much diligence, then this view can ultimately be realized.' Therefore, thinking that this is not difficult, it is not difficult. Without measuring the length of time, if one can generate a strong joyful mind like being able to turn Mount Sumeru into ashes in a very short time, then at this time the Bodhisattva, who understands the meaningful and meaningless places, will begin to be diligent. Like this, with a joyful mind towards all-knowing wisdom, diligence without fear of difficult deeds will not be delayed for too long, and one will be able to obtain the supreme Bodhi of guidance. Because there is the cause of obtaining Bodhi—such diligence. With the purity of the three wheels, practice diligence. Third, it is divided into two parts: eliminating and entering. The first part: 'Going to all' etc., one verse. Thus, when starting diligence, if it is with an object of focus, then it will become impure laziness because of having an object of focus. What is it? If I benefit others in order to mature all sentient beings, with this concept of clinging to characteristics, if one practices diligence with body, speech, and mind, because one abides in the concept of self, relative to diligence without an object of focus, it is laziness. The reason is that the view with an object of focus cannot make diligence correct, and it will fall into its opposite, therefore it will be far away from all-knowing wisdom, just like the sky and the earth are far apart. The second part: 'When the body' etc., one verse. When does one begin diligence? When the practitioner's own body, mind, and the concepts of other sentient beings do not exist, when the concepts of the three wheels of diligence completely disappear, and one practices in the Dharma nature without boundaries or self and others, this is the perfection of diligence practiced by Bodhisattvas who desire to obtain the supreme great Bodhi that is pure, undefiled, and never retreats, as the Buddhas have declared. Speaking of Patience Prajna Third, patience is divided into three types: patience that generates definite understanding of the Dharma, patience that is not angry due to harm, and patience that accepts suffering. Discernment of Dharma Patience First, it is divided into two parts: the main text and the benefits. The first part: 'If from others' etc., one verse. If from others...
བདག་ལ་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པ་ངན༷་དུ་བརྗོ༷ད་པའི་ཚིག༷་རྩུབ༷་མོ་ཐོས༷་པར་གྱུར༷་པ་ན༷། འདི་ལྟར་བཟོད་པའི་ཡུལ་རྙེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་འབྱུང་བས་ན་འདི་ནི་བདག༷་གི་བདེ༷་བའི་རྒྱུ་ཡི༷ན་ནོ་ཞེས༷་སུ་སྙམ་ནས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐབས་ལ་མཁས༷་པ༷་དེ་ནི་དགའ༷་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་ཚིག་རྩུབ་མོ་འདི་སུ༷་ཞིག་གིས་སྨྲ༷་བ་པོ་དང་དེ་སུས༷་ཐོས༷་པ་དང་། ཞེ་སྡང་བ་སོགས་རྒྱུ་གང༷་གིས༷་བརྗོད་བྱ་ངན་དུ་སྨྲ་བ་གང༷་ཞིག༷་གཞན་ཡིད་བཅད་པ་སོགས་དགོས་པ་གང༷་གི༷་ཕྱིར༷་སྨྲའོ་སྙམ་དུ་བརྟག་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྣང་བ་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྟོགས་ནས་བཟོ༷ད་པའི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་མཆོག༷་དང་ 24-1-102b ལྡན༷་པ༷་ནི་མཛངས༷་པ༷་ཡི༷ན་ཏེ། རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཙམ་ལ་ཁྲོ་བར་བྱར་མེད་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པའི་བླུན་པོ་དག་ནི་ལན་དུ་ཁྲོ་ཞིང་བདག་གཞན་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་གང༷་ཞིག༷་བཟོ༷ད་པའི༷་ལེགས༷་བྱས་ཀྱི་ཆོས༷་དང་ལྡན༷་ན། གང༷་ཞིག༷་སྟོང༷་གསུམ༷་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་རིན༷་ཆེན༷་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཀང༷་སྟེ༷་འཇིག༷་རྟེན༷་མཁྱེན༷་པ་སངས༷་རྒྱས༷་རྣམ༷ས་དང༷་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་རྣམས་དང་རང༷་རྒྱལ༷་རྣམས་ལ་ཕུལ༷་བར་བྱས༷་པའི༷་སྦྱིན༷་པའི༷་ཕུང༷་པོ༷་ལ་ནི་བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་དེ༷་ལ༷་བསོ༷ད་ནམས༷་ཀྱི་ཆར༷་ཡང་འགྲན་པར་མི༷་ཕོ༷ད་དོ། །བཟོ༷ད་པ་ལ༷་གན༷ས་པའི༷་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་ལུས༷་ནི༷་གསེར་ལྟར་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པར་འགྱུར༷་ཏེ༷་སུམ༷་ཅུ༷་རྩ༷་གཉི༷ས་ཀྱི་གྲངས་དང་ལྡན་པའི་མཚ༷ན་བཟང་པོ་དང༷་ལྡན་ཞིང་མཐུ༷་སྟོབ༷ས་ཕ༷་མཐའ༷་ཡས༷་པར་འགྱུར་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམ༷ས་ལ༷་ཆོས༷་རབ༷་ཏུ་གྱུར་པ་སྟོང༷་པ༷་ཉིད་སྒྲོགས༷་པར༷་བྱེ༷ད་པར་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང་བདག་པོའི་འབྲས་བུའི་འཇིག་རྟེན་འདིར༷་ནི༷་བཟོ༷ད་པ་དང་ལྡན༷་པ་དེ༷་ལ༷་འགྲོ༷་བ༷་རྣམས་དགའ༷་བར་འགྱུར༷་ཞིང་རྟེན་པར་བྱེད་ལ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་རྨོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཁས༷་པར་འགྱུར་རོ། ། 無畏損忍 གཉིས་པ་གནོད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་ལ། ཇི་ལྟར་བཟོད་པར་བྱ་བ་དང་། །དེ་ལྟར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས། །དང་པོ། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ལ༷་ལ༷ས་ཙན༷་དན༷་གྱི་ཕུར༷་མ༷་སྟེ་ 24-1-103a ཐུམ་པོ་བླངས༷་ནས་རབ༷་ཏུ་གུས༷་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཡི་ལུས་ལ༷་ནི༷་ཉུག༷་ཅིང་བྱུག་པར་བྱེ༷ད་ལ༷། གཞན༷་ཞིག༷་གིས་གནོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མེ༷་མད
【現代漢語翻譯】 如果我聽到有人辱罵我，說難聽的粗暴話語，（菩薩會想）正因為找到了可以忍耐的對象，才能生起忍耐，所以這（辱罵）是我的安樂之因。如此思惟，善於方便的菩薩會感到歡喜。進一步來說，從究竟的層面來看，是誰在說這些粗暴的話語？誰在聽？是什麼樣的嗔恨等原因導致了惡語相向？說了這些話有什麼目的？爲了讓別人傷心嗎？如果這樣去觀察，就會明白一切都是依賴因緣而生的顯現，其自性如幻，從而證悟到圓滿的忍耐波羅蜜多，這樣的人才是智者。因為他已經領悟到，對於僅僅是因緣和合而成的法，沒有必要去生氣。那些不明白這個道理的愚人，會以憤怒還擊，最終損害自己和他人。 第二部分，關於菩薩等兩頌：如果菩薩具備了忍耐的善妙功德，那麼，用各種珍寶充滿三千大千世界，並將這些供養給世間知者——諸佛、阿羅漢和獨覺，這樣的佈施功德也無法與忍耐的功德相比。安住于忍耐所帶來的成熟果報是，身體會變得像金子一樣純凈，具足三十二相，擁有無邊的力量。對於立志于忍耐的修行者來說，其果報是能為眾生宣說殊勝的空性之法。而作為增上果，世間的人們會喜歡並依賴於具有忍耐力的人。作為離系果，他將遠離愚癡，成為智者。 無畏損忍 第二部分，對於損害不以為意的忍耐，分為如何忍耐和忍耐的果報兩方面。 第一部分，如果眾生等一頌：如果有人用旃檀木漿塗抹菩薩的身體，並以極大的恭敬心來對待；而另一個人卻心懷惡意，用火燒...
【English Translation】 If I hear someone reviling me, speaking harsh and rude words, (the Bodhisattva thinks) precisely because I have found an object to endure, endurance arises, so this (abuse) is the cause of my happiness. Thinking in this way, the Bodhisattva who is skilled in means will rejoice. Furthermore, from an ultimate perspective, who is speaking these harsh words? Who is listening? What kind of causes, such as hatred, lead to speaking evil words? What is the purpose of saying these things? To make others sad? If one observes in this way, one will understand that everything is a manifestation arising from dependent origination, its nature is like an illusion, thereby realizing the perfection of patience. Such a person is wise because he has realized that there is no need to be angry at a dharma that is merely assembled from causes and conditions. Those fools who do not understand this principle will retaliate with anger, ultimately harming themselves and others. The second part, about Bodhisattvas, etc., two verses: If a Bodhisattva possesses the excellent qualities of patience, then filling the three thousand great thousand worlds with various jewels and offering them to the knowers of the world—the Buddhas, Arhats, and Pratyekabuddhas—the merit of such generosity cannot compare to the merit of patience. The ripening result of abiding in patience is that the body will become as pure as gold, possessing the thirty-two major marks and having boundless power. For the practitioner who is determined in patience, the result is that he can proclaim the supreme Dharma of emptiness to sentient beings. And as an adhipati-phala, people in the world will like and rely on those who have patience. As a visamyoga-phala, he will be free from ignorance and become wise. Fearless Endurance of Harm The second part, endurance that does not mind harm, is divided into two aspects: how to endure and the result of endurance. The first part, if sentient beings, etc., one verse: If someone smears the body of a Bodhisattva with sandalwood paste and treats him with great respect; while another person, with malicious intent, burns him with fire...
ག༷་དེའི་མགོ༷་ལ༷་འཐོར༷་བར་བྱེ༷ད་པ་དེ་གཉི༷ས་ཀ༷་ལ༷། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ༷་ཡིས༷་ཆགས་པ་དང་སྡང་བ་མེད་པར་མཉམ༷་ཞིང༷་སྙོམས༷་པའི༷་ཡི༷ད་ནི༷་བསྐྱེ༷ད་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས༷་པས༷་དེ༷་ལྟར༷་བཟོ༷ད་པར་བྱས༷་ནས༷། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་པ་དེ༷་ནི༷། བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཡོངས༷་སུ་བསྔོས༷་པར་བྱས་ན༷། དཔའ༷་བོ༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་འཇིག༷་རྟེན༷་ཀུན་ལ༷་ཕན་པའི་ཕྱིར་བཟོ༷ད་པས༷་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང༷་རང༷་རྒྱལ༷་དང་གཞན་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་ཁ༷མས་མང༷་པོ་ཇི༷་སྙེད༷་པ་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་གཞན་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ནི་རང་གི་ཉོན་མོངས་ཙམ་སྤོང་བས་ཉི་ཙེ་བ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་པས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་ཞེས་པ་ནས་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་དང་ར་གན་དང་། རི་རབ་དང་ཡུངས་འབྲུ༷་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་སྐྲ་རྩེའི་ཆུ་ཐིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་མཛད་དོ། ། 順受苦忍 གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན༷་གྱི་བཟོད་པ་བསྟན་པ། བཟོད་བྱེད་འདི་སྙམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བཟོ༷ད་པར་བྱེ༷ད་པ་པོ་དེ་འདི༷་སྙམ༷་དུ༷་ཡང༷་སེམ༷ས་ནི༷་བསྐྱེ༷ད་པར་བྱ༷་སྟེ༷། སེམ༷ས་ཅན་དམྱལ༷་བ་དང་དུད༷་འགྲོ༷་དང་གཤིན༷་རྗེའི༷་འཇིག༷་རྟེན༷་ཏེ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག༷་བསྔལ༷་བཟོད་ 24-1-103b དཀའ་བ་མང༷་པོ་ཡོད་ལ་འདོ༷ད་པའི༷་ཡོན༷་ཏན༷་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ༷་ཡིས༷་རང་དབ༷ང་མེ༷ད་པར་གནོ༷ད་པ་དེ་དག་མྱོང༷་ཞིང་དེས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡང་མ་བྱས་པར་དོན་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡིན་ན༷། རང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་ཀྱི་ཆེད༷་དུ༷་ཅི༷་ཡི་ཕྱིར༷་ན་ད་ལྟ་བདག༷་གིས་བཟོ༷ད་པར་མི༷་བྱ༷་སྙམ༷་དུ། ལྕག༷་གིས་གཞུར་བ་དང་དབྱུག༷་པས་བསྣུན་པ་དང་མཚོན༷་གྱིས་བཏབ་པ་དང༷་སྲོག་འགག་པར་བྱས་ཏེ་བསད༷་པ་དང༷་ལྕགས་སྒྲོག་ལ་སོགས་པས་བཅིང༷་བ་དང༷་། རྡོ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྡེག༷་པ༷་དང༷་མགོ༷་གཅོ༷ད་པ༷་དང༷་རྣ༷་བ༷་དང་རྐང༷་ལག༷་དང་སྣ༷་གཅོ༷ད་པ་དང༷་། དེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག༷་རྟེན༷་ན་གང་ཡོད་པའི་སྡུག༷་བསྔལ༷་ཇི༷་སྙེད༷་པ་བདག༷་གིས༷་དང་དུ་བླངས་ནས་བཟོ༷ད་པར་བྱའོ་སྙམ༷་པ༷་ཡི་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ནི་བཟོ༷ད་པའི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་གན༷ས་པར་འགྱུར་རོ། ། 持戒般若 བཞི་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མཆོག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དེའི་མཆོག་དམན་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་གཉིས། 具勝戒之功德 དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཚུལ༷་ཁྲི
【現代漢語翻譯】 如果有人打罵菩薩，菩薩應該對他們不起嗔恨心，以平等心對待他們。 第二，菩薩等同於一頌（詩句）：菩薩精通義理，能夠如此忍耐。如果能生起忍耐之心，並將之迴向無上菩提，那麼這位英勇的菩薩爲了利益一切世間，以忍耐力勝過聲聞阿羅漢、辟支佛以及其他有情眾生。正如其他經中所說，舍利弗的聲聞忍耐只是爲了捨棄自己的煩惱，是片面的；而菩薩的忍耐是爲了所有眾生，是不可估量的。經中以閻浮提的金子與黃銅、須彌山與芥子、大海與髮梢上的水滴的差別來比喻菩薩忍耐的殊勝。 安忍痛苦 第三，講述安忍痛苦。忍耐者應如是思維等同於兩頌（詩句）：忍耐者應當生起這樣的心念：『地獄、畜生、餓鬼道的眾生，遭受著寒熱飢渴等難以忍受的痛苦，他們因為貪執慾望，不由自主地感受著這些痛苦，卻不能利益自己和他人，白白地承受痛苦。』爲了成就自他利益的無上菩提，為什麼我現在不能忍受呢？即使被鐵器燒灼、棍棒擊打、兵器刺傷、奪去生命、被鐵鏈束縛、被石頭擊打、被砍頭、被割耳鼻手腳等，世間所有的一切痛苦，我都應當承受。』如此發心的菩薩，將安住于忍耐的彼岸。 持戒般若 第四，具有殊勝戒律的功德，以及戒律的優劣之分。 具勝戒之功德 第一，以戒律等同於一頌（詩句）：戒律
【English Translation】 If someone beats or scolds a Bodhisattva, the Bodhisattva should not be angry with them, but treat them with equanimity. Second, Bodhisattva equals one verse: Bodhisattvas are proficient in the meaning and can endure in this way. If one can generate a mind of patience and dedicate it to unsurpassed Bodhi, then this heroic Bodhisattva, for the benefit of all the world, surpasses the Shravaka Arhats, Pratyekabuddhas, and other sentient beings with patience. As it is said in other sutras, Shariputra's Shravaka patience is only for abandoning his own afflictions and is one-sided; while the Bodhisattva's patience is for all sentient beings and is immeasurable. The sutra uses the difference between Jambudvipa gold and brass, Mount Sumeru and mustard seeds, the ocean and water droplets on the tip of a hair to illustrate the superiority of Bodhisattva's patience. Enduring Suffering Third, explaining the endurance of suffering. The one who endures should think like this, equivalent to two verses: The one who endures should generate such a thought: 'Sentient beings in hell, the animal realm, and the preta realm suffer unbearable pain such as heat, cold, hunger, and thirst. Because they are attached to desires, they involuntarily experience these sufferings, but they cannot benefit themselves or others, and they suffer in vain.' For the sake of achieving the unsurpassed Bodhi that benefits both oneself and others, why can't I endure now? Even if I am burned by iron, beaten by sticks, stabbed by weapons, deprived of life, bound by iron chains, struck by stones, beheaded, have my ears, nose, hands, and feet cut off, and all the sufferings that exist in the world, I should endure them.' A Bodhisattva who generates such a thought will abide on the other shore of patience. Precepts and Wisdom Fourth, the merits of having excellent precepts, and the distinction between the superiority and inferiority of precepts. Merits of Possessing Superior Precepts First, with precepts equals one verse: Precepts
མས༷་ཀྱིས༷་ནི༷་ཞི༷་བ༷་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོ༷ད་པ་རྣམ༷ས་ཁྱད་པར་དུ་འཕ༷གས་པར༷་འགྱུར༷་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐར་པར་འགྲོ་བའི་རྐང་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྟོབ༷ས་བཅུའི༷་སྤྱོ༷ད་ཡུ༷ལ་གན༷ས་ཤིང༷་ཞེས། སྟོབས་བཅུ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་སོགས་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་ 24-1-104a པས་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཉ༷མས་པ༷་མེ༷ད་པ་སྟེ་དེས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་ཏོ། །སྡོམ༷་པའི༷་བྱ༷་བ༷་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཇི༷་སྙེད༷་པ་ཀུན༷་གྱི༷་རྗེས༷་སུ༷་འཇུག༷་པ་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་སྲུང་ཞིང་གཉེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་ན་འདི་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཀུན༷་ལ༷་ཕན༷་ཕྱིར༷་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལྟ་བུར་སྲུང་ལ་དེ་ཡང༷་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོར་བསྔོ༷་བ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོར་མདོར་བསྟན་ནས། 說其戒優劣之分 གཉིས་པ་དེའི་མཆོག་དམན་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ། ཡོངས་བསྔོའི་སྒོ་ནས་དང་། ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་དང་། རློམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གསུམ། 以圓滿迴向說類別 དང་པོ། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་གྱི་བྱང༷་ཆུབ༷་ལ་རེག༷་པར་འདོ༷ད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་ན༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་གང་ཟག་དེ་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་འཆལ༷་ཞིང༷་བསམ་པ་མི༷་མཁས༷་ཤིང་དེ༷་བཞིན༷་དུ་སྦྱོར་བ་སྤྱོ༷ད་པ༷་ཡང་ཉ༷མས་པ་ཡིན་ཏེ་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ན་བསམ་སྦྱོར་ཉམས་པའོ། །ཅི༷་སྟེ༷་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་གང་གི་ཆེད་དུ་སྲུང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང༷་ཆུབ༷་སྒྲིབ་གཉིས་ཞི༷་བ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ན༷། གང་ཟག་དེ་འདོ༷ད་པའི་ཡོན༷་ཏན་ལྔ་ལ་བརྩོན༷་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ན་ཡང༷་ཚུལ༷་ཁྲིམ༷ས་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ༷་གན༷ས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མཆོག་གི་ཕྱིར་ཞུགས་པས་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 動機類別 གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། ཆོས་ 24-1-104b གང་ངེས་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསླབ་བྱའི་ཆོས༷་ག༷ང་ཞིག་ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་ངེས༷་པ༷་སྟེ་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཡོན༷་ཏན༷་འབྱུང༷་བར་འགྱུར༷་བ༷་འདི༷་ནི༷་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་ཆོས༷་དང་ལྡན༷་པ་བྱང་སེམས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཀྱི་དོན༷་དུ་གསུངས་ལ། ཀུན་སློང་དམན་པས་ཟིན་པའི་ཆོས༷་གང༷་ཞིག་ཕན༷་བྱེ༷ད་བྱང་སེ
【現代漢語翻譯】 因此，那些渴望寂靜涅槃（Nirvana）的人們，如果能特別重視戒律，將會變得更加殊勝，因為戒律就像是通往解脫的基石。自性的差別在於，菩薩的戒律安住於十力（dasabala）的行境中。所謂十力，即是佛陀，而菩薩的戒律是傚法佛陀的，它不與小乘道的作意等相關聯，也不被大乘道所要斷除的一切垢染所玷汙，因此是無損的戒律，這顯示了遮止惡行的戒律。遮止的行為，即戒律，是隨順一切善法的，它能守護我們遠離不順之境，並趨入對治之境，這本身就成爲了戒律的自性，因此這被稱為攝集善法的戒律。爲了利益一切眾生而守護這樣的戒律，並且將其迴向于偉大的菩提（Bodhi），這就是利益眾生的戒律。以上簡要地闡述了戒律的自性。 關於戒律的優劣之分 第二，關於戒律的優劣之分，可以從圓滿迴向、動機和有無我慢三個方面來區分。 以圓滿迴向說類別 第一，如果聲聞（Sravaka）、獨覺（Pratyekabuddha）等（一頌）。如果聲聞或獨覺以希求證得自身菩提的心來守護戒律，那麼相對於大乘道而言，這個人就是戒律不全、用心不善，並且行為也有所缺失，因為他捨棄了偉大的目標。如果他爲了證得無上菩提，爲了平息二障（二障：煩惱障和所知障），而將戒律圓滿迴向，那麼這個人即使安住于追求五種欲妙（五妙欲：色、聲、香、味、觸）的狀態中，也被稱為安住于戒律的彼岸，因為他爲了殊勝的道和果而精進，所以他的戒律不會退失。 動機類別 第二，分為簡述和廣釋兩部分。首先：（法）何為決定等（一頌）。從動機的角度來看，什麼樣的法是確定的呢？菩薩們所要獲得的殊勝菩提的功德，這被稱為具有功德之法，是菩薩戒的要義。而以低劣動機所攝持的法，又是什麼樣的利益呢？
【English Translation】 Therefore, those who desire the peace of Nirvana, if they particularly value discipline, will become even more distinguished, because discipline is like the cornerstone of the path to liberation. The difference in essence lies in the fact that the discipline of a Bodhisattva abides in the realm of the ten powers (dasabala). The so-called ten powers are the Buddha, and the discipline of a Bodhisattva is to emulate the Buddha. It is not associated with the intentions of the Hinayana path, nor is it tainted by all the defilements to be abandoned on the Mahayana path. Therefore, it is an unblemished discipline, which shows the discipline of preventing evil deeds. The act of preventing, which is discipline, is to follow all virtuous dharmas. It can protect us from unfavorable circumstances and lead us into the realm of antidotes. This itself becomes the nature of discipline, so it is called the discipline of collecting virtuous dharmas. To protect such discipline for the benefit of all sentient beings, and to dedicate it to the great Bodhi, is the discipline of benefiting sentient beings. The above briefly explains the nature of discipline. Regarding the distinction between the superiority and inferiority of precepts Second, regarding the distinction between the superiority and inferiority of precepts, it can be distinguished from three aspects: perfect dedication, motivation, and the presence or absence of arrogance. Categories by Perfect Dedication First, if Sravakas, Pratyekabuddhas, etc. (one verse). If a Sravaka or Pratyekabuddha guards the precepts with the intention of seeking to attain their own Bodhi, then relative to the Mahayana path, this person is incomplete in discipline, has impure intentions, and is also deficient in behavior, because he abandons the great goal. If he dedicates the precepts perfectly in order to attain unsurpassed Bodhi, in order to pacify the two obscurations (two obscurations: afflictive obscurations and cognitive obscurations), then even if this person abides in the state of pursuing the five sensual pleasures (five sensual pleasures: form, sound, smell, taste, touch), he is called abiding on the other shore of discipline, because he strives for the sake of the supreme path and fruit, so his discipline will not be lost. Categories by Motivation Second, it is divided into two parts: a brief explanation and a detailed explanation. First: (Dharma) What is certain, etc. (one verse). From the perspective of motivation, what kind of dharma is certain? The merits of the supreme Bodhi to be attained by Bodhisattvas are called dharmas with merit, which are the essence of the Bodhisattva's precepts. And what kind of benefit is the dharma held by inferior motivation?
མས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་བྱང༷་ཆུབ༷་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས༷་སུ་ཉ༷མས་པ༷་འདི༷་ནི༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་འཆལ༷་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས༷་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པས༷་གསུ༷ངས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། འཇུག་བྱ་མཆོག་དང་། ལྡོག་བྱ་དམན་པ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ལས་དང་པོ་པ་གང་ཞིག་འདོ༷ད་པའི་ཡོན༷་ཏན་ལྔ༷་ལ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤྱོ༷ད་པར་གྱུར་ཀྱང༷་། སངས༷་རྒྱས༷་ཆོས༷་དང༷་འཕ༷གས་པའི༷་དགེ༷་འདུན༷་ལ་སྙིང་ནས་སྐྱབས༷་སུ་སོང༷་སྟེ༷། བདག་གིས་སངས༷་རྒྱས༷་ཀྱི་གོ་འཕང་འགྲུབ༷་པར་བྱའོ༷་སྙམ༷་དུ༷་ཀུན༷་མཁྱེན༷་ཡི༷ད་བྱེ༷ད་དང་མ་བྲལ་ན༷། དོན་ལ་མཁས༷་པ༷་དེ་ནི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ་གན༷ས་པར་རིགས༷་པར༷་བྱའོ༷། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་བསྐལ༷་པ༷་བྱེ༷་བར༷་དགེ༷་བའི༷་ལ༷ས་ལམ༷་བཅུ༷་ལ་སྤྱད༷་ཀྱང༷་། ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་ཉི༷ད་ཀྱི་ས་ལ༷་འདོ༷ད་པ་སྐྱེ༷ད་ན༷། དེ༷་ཚེ༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ལ་སྐྱོན༷་བྱུང༷་ཞིང་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཡང་དག་པ་ཉ༷མས་པ༷་ཡི༷ན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པས་ཉན་རང་གི་ས་ལ་སེམ༷ས་བསྐྱེ༷ད་པ་དེ༷་ནི༷། བྱང་སེམས་དེ་ལ་དགེ་སློང་གི་ཕས༷་ཕམ༷་པ་བཞི་བྱུང་བ་བས༷་ 24-1-105a ཀྱང༷་ཉེས་པ་ཤིན༷་ཏུ༷་ལྕི༷་སྟེ་ཕས་ཕམ་པ་བྱུང་ཡང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་མ་བཏང་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལས་སྐལ་བ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དམན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེས་ནི་དེ་མ་བཏང་གི་བར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་འགྲོ་བའི་སྐལ་བ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 有無自滿差別 གསུམ་པ་ལ་བླང་བྱ་དང་སྤང་བྱ་གཉིས། དང་པོ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་སྲུང༷་ཞིང༷་དེ་ཉིད་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ལ༷། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ༷་ལ་མཚན་མར་བཟུང་བ་ཡིས༷་རློམ༷་སེམ༷ས་སུ་གྱུར༷་པ་མེ༷ད་ཅི༷ང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡི་སྒོ་ནས་བདག༷་ལ་བསྟོ༷ད་པར་མི༷་བྱེ༷ད་ལ༷། ང༷་ཡི༷་འདུ༷་ཤེས༷་དང་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་ཡོངས༷་སུ༷་སྤངས༷་ན། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཀྱི་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ་ཕྱིན༷་པ་ལ་གན༷ས་པའོ་ཞེས་བརྗོ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤང་བྱ་དངོས་དང་། དེའི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྒྱལ༷་བའི༷་ལམ༷་ཐེག་ཆེན་ལ་སྤྱོ༷ད་པ༷་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་སེམ༷ས་ཅ༷ན་འདི༷་དག༷་ནི་ཁྲིམས༷་དང་ལྡ༷ན་ལ་འདི༷་དག༷་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས༷་འཆལ༷་བའོ་ཞེས༷་སྣ༷་ཚོགས༷་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་ཞུགས༷་ནས་མངོན་
【現代漢語翻譯】 因此，如果菩薩們失去了他們應得的偉大菩提之果，這就是違犯了大乘戒律，如理宣說。 第二部分是詳細解釋，包括應進入的殊勝之境和應避免的低劣之境。首先，如果菩提等，這是一頌：如果一位初學菩薩，以貪著五種欲妙的態度行事，但從內心深處皈依佛、法、僧三寶，並想著『我一定要成就佛的果位』，並且不離一切智智，那麼這位智者可以被認為安住于戒律的彼岸。 第二，如果經歷無數劫，行持十善業道，卻生起想要獲得聲聞、阿羅漢或獨覺果位的念頭，那麼，大乘戒律就會出現過失，戒律也會真正退失。因為大乘行者生起想要獲得聲聞、獨覺果位的念頭，對於菩薩來說，這比犯四根本罪還要嚴重。即使犯了四根本罪，如果菩提心沒有捨棄，也不會因此失去大乘道的資格。但是，生起低劣的念頭，在沒有捨棄這種念頭之前，就會失去進入大乘道和獲得大乘果位的資格。 有無自滿差別 第三部分包括應接受的和應捨棄的。首先，守護戒律等，這是一頌：守護戒律，並將此善根完全迴向于偉大的菩提，對於戒律不執著于相，沒有傲慢之心，不以戒律等來讚歎自己，完全捨棄『我』的觀念和對眾生的執著，這樣的菩薩就被稱為安住于戒律的彼岸。 第二部分包括應捨棄的對境和對治方法。首先，如果菩提等，這是一頌：如果行持在勝者之道——大乘道上的菩薩們，心中想著『這些眾生是有戒律的，那些眾生是破戒的』，生起各種各樣的分別念，並且顯現出來。
【English Translation】 Therefore, if Bodhisattvas lose the great fruit of enlightenment that they should attain, this is a violation of the Mahayana precepts, as it is properly explained. The second part is a detailed explanation, including the superior state to be entered and the inferior state to be avoided. First, if Bodhi, etc., this is one verse: If a novice Bodhisattva acts with an attitude of attachment to the five desirable qualities, but from the depths of his heart takes refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha, and thinks, 'I must attain the fruit of Buddhahood,' and is inseparable from all-knowing wisdom, then this wise person can be considered to abide in the other shore of discipline. Second, if one practices the ten virtuous paths for countless eons, but generates the desire to attain the state of a Hearer, Arhat, or Solitary Realizer, then the Mahayana precepts will have faults, and the precepts will truly be lost. Because a Mahayana practitioner generates the desire to attain the state of a Hearer or Solitary Realizer, this is more serious for a Bodhisattva than committing the four root downfalls. Even if one commits the four root downfalls, if the Bodhicitta is not abandoned, one will not lose the qualification for the Great Vehicle path. However, generating an inferior thought, before abandoning this thought, will lose the qualification to enter the Great Vehicle path and attain the Great Vehicle fruit. Differences between having and not having self-satisfaction The third part includes what should be accepted and what should be abandoned. First, guarding the precepts, etc., this is one verse: Guarding the precepts and completely dedicating this virtue to the great Bodhi, not being attached to the characteristics of the precepts, not having arrogance, not praising oneself with the precepts, etc., and completely abandoning the concept of 'I' and attachment to sentient beings, such a Bodhisattva is called abiding on the other shore of discipline. The second part includes the objects to be abandoned and the methods of counteracting them. First, if Bodhi, etc., this is one verse: If Bodhisattvas who practice on the path of the Victorious Ones—the Mahayana path—think in their minds, 'These sentient beings have precepts, and those sentient beings have broken precepts,' generating various kinds of discriminating thoughts, and manifesting them.
པར་ཞེན་པ༷་དང་ལྡན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཁོ་ནས་ཤིན༷་ཏུ༷་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་འཆལ༷་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྡན་ལ་དེའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་བརྙས་པ་སོགས་བྱེད་པའི་དྲི་མ་དེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཉ༷མས་ཤིང༷་གང་ཟག་དེ༷་ལ༷་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པའི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་མེ༷ད་དེ། དེ་དག་དམིགས་པའི་ 24-1-105b འདུ་ཤེས་དེས་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གང་ལ་བདག་གི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་གང༷་ལ༷་བདག༷་གི༷་འདུ༷་ཤེས༷་དང་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གྱི་འདུ༷་ཤེས༷་མེ༷ད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ལ། དེ་ལྟར་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འདུ༷་ཤེས༷་དང་དེའི་དབང་གིས་བྱུང་བ་འདོ༷ད་ཆགས༷་དང་བྲལ༷་བ་ལ༷་ནི་སྡོམ༷་པ་མིན༷་པ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ནི་ག༷་ལ༷་ཡོ༷ད་དེ། མི་དགེ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ནི་བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ན་དེ་མེད་པ་ལ་སྡིག་པའི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་དེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གང༷་ལ༷་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སྡོམ༷་པ་དང༷་སྡོམ༷་པ༷་མ༷་ཡི༷ན་པ་ཚུལ་འཆལ་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་རློམ༷་སེམ༷ས་མེ༷ད་པ་འདི༷་ནི༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ༷་ཁྲིམས༷་ཀྱི་སྡོམ༷་པར༷་རྣམ༷་པར༷་འདྲེན༷་པས༷་གསུ༷ངས་ཏེ་ཚུལ་འདི་དང་ལྡན་ན་ཉེས་སྤྱོད་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ལ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 說佈施般若 ལྔ་པ་སྦྱིན་པ་ལ། སྦྱིན་པ་བཏང་བ་དང་མ་བཏང་བའི་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་བཏང་བར་བྱ་བ་གཉིས། 了佈施與否之功過已樂於佈施 དང་པོ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་ཚུལ། ཕལ་པས་དེ་ལྟར་མ་བཏང་བའི་སྐྱོན། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་མོས་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། སེམས་ཅན་དག་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྒྱུད་དག༷་པ༷་གང༷་ཞིག༷་བཤད་མ་ཐག་པ་ 24-1-106a དེ༷་ལྟར༷་འདུ་ཤེས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བའི་དབང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས༷་དག་པ་དང་ལྡན༷་པ༷་དེའི་ཡིད་དུ་སྡུག༷་པ་དང༷་མི༷་སྡུག༷་པ་ཀུན༷་ལ༷་དེ་དང་དེར་མཚན་མར་ལྟ༷་བ༷་མེ༷ད་པ༷་ཡི༷ན་ལ། མགོ༷་དང༷་རྐང༷་ལག༷་ཀྱང་གཞན་ལ་གཏོང༷་ཞིང༷་དེ་ཡི་ཚེ་ན་མི་ནུས་པ་ཞུམ༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཀྱང༷་མེ༷ད་དེ། ཚུལ་དེ་ལྟར་རང་ལ་ཅི་བདོགས༷་པ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་བཏང༷་ཞིང༷་དུས་རྟག༷་ཏུ༷་བདོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེན༷་པ༷འང་མེ༷ད་དེ། འདི་ལྟར་ཆོས༷་རྣམ༷ས་ནི་རང༷་བཞིན༷་མེད་པ་དང་བདག༷་མེ༷ད་པ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་གྱི་ཡ༷་མ༷་བརླར༷་ཤེས༷་ནས༷་བདག༷་གི༷་ཤ༷་ཡང༷་གཏོང༷་ཞིང་དེ་ལ༷་ཞུམ༷་པའི༷་སེམ༷ས་སྐྱེ་བ་མེ༷ད་ན། དེ༷་ཚེ༷་ཕྱི༷་རོལ་གྱི་དངོས༷་པོ༷་གཏོ
【現代漢語翻譯】 執著于相者，僅憑此念頭，即是嚴重犯戒。若人執著于相，並因此輕蔑他人，此垢染會破壞大乘戒律，此人便不具足清凈戒律，因其執著于相的念頭已破壞之。第二，何謂『我』等，偈頌一：若人無『我』之念，亦無眾生之念，僅證悟人無我，如此，便能遠離執著于『我』之念，以及由此產生的貪慾，如此則非犯戒，即無破戒之說。因為一切惡行皆以執著于『我』之念為根源，若無此念，則無罪惡產生，因無因故。若人通過了知諸法皆無自性而對持戒與破戒不起分別執著，此乃菩薩戒之殊勝引導，具足此戒者，遠離一切惡行，具足聖者所喜之戒律，且因無所執著而得完全清凈。 說佈施般若 第五，關於佈施：了知佈施與否之功過，從而樂於佈施；以及應如何行佈施，此二者至關重要。 首先，菩薩行佈施之方式；凡夫不如此行佈施之過患；了知此二者后，應如何信樂佈施，此三者需明辨。首先，眾生清凈等，偈頌二：如前所說， 若眾生因遠離相與貪慾而具足清凈戒律，則對於可愛與不可愛之境，皆不起分別執著。即使佈施頭、手、足等，亦無怯懦之心。如此，將自身所有一切盡皆佈施，且恒時對一切所有不起貪戀。如是，了知諸法皆無自性、無我，僅是因緣所生之假象，從而佈施自身血肉亦無怯懦之心。如此，佈施外物時，
【English Translation】 Attachment to appearances is, by that very notion, said to be a severe breach of discipline. If one is attached to appearances and, through that, engages in contempt for others, that defilement impairs the discipline of the Great Vehicle, and that person does not have completely pure discipline, because those notions of focusing on appearances have caused it to deteriorate. Second, what constitutes 'self,' etc., is one verse: For any person who does not have notions of 'I' and notions of sentient beings, but only realizes the selflessness of persons, in that way, being free from notions of attachment to self and from the desire that arises from that, is not a transgression, i.e., there is no breach of discipline, because whatever is unwholesome has the notion of attachment to self as its root, so for one without that, the occurrence of sinful things has no basis, because there is no cause. For any person who, through knowing that all phenomena are without inherent existence, does not have the conceit of clinging to vows and non-vows as two forms of transgression, this is taught as a distinct guidance for the discipline of a Bodhisattva, and one who possesses this discipline is endowed with the discipline pleasing to the noble ones, being devoid of all misdeeds, and that also becomes completely pure because it is without focus. Saying the Prajna of Giving Fifth, regarding giving: It is crucial to understand the merits and demerits of giving and not giving, thereby delighting in giving; and how one should give. First, the way a Bodhisattva gives; the faults of ordinary people not giving in that way; and after knowing these two, how one should be devoted to giving, these three need to be distinguished. First, sentient beings are pure, etc., two verses: As mentioned earlier, if sentient beings possess pure discipline due to being free from appearances and desire, then for all that is pleasing and displeasing, they do not look at them as signs. Even giving away their head, hands, and feet, they do not have a shrinking mind. In this way, they give away everything they possess, and they are constantly without attachment to everything they own. Thus, knowing that all phenomena are without inherent existence, selfless, and merely arising from conditions, like a mirage, they give away their own flesh and do not have a shrinking mind. At that time, when giving away external objects,
ང༷་བ༷་ནི༷་སྨོས༷་ཅི༷་དགོས་ཏེ། གལ༷་ཏེ༷་དེ་ཡིས་སེར༷་སྣ༷་བྱེ༷ད་པ༷་དེ༷་ནི༷་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གན༷ས་མེ༷ད་པ༷་ཡིན་ཏེ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དངོས་པོའི་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་བདག༷་ཏུ༷་འདུ༷་ཤེས༷་པ་དང་མིག་སོགས་དངོས༷་པོ་རྣམས་ལ༷་བདག༷་གིར༷་འཛིན༷་པས༷་ཆགས༷་པ་ཅན་གྱི་བླུན༷་པོ༷་རྣམ༷ས་ལ༷་དེ་ལྟར་གཏོང༷་བའི༷་བློ༷་ལྟ༷་ཞིག་ག༷་ལ༷་ཡོ༷ད་དེ་མེད་ལ། སེར༷་སྣ༷་ཅ༷ན་ནི༷་ཡི༷་དྭགས༷་ཀྱི་གན༷ས་སུ༷་སྐྱེ༷་བར༷་འགྱུར༷་ཞིང་ཅི༷་སྟེ༷་བརྒྱ་ལམ་ཞིག་ན་མིར༷་སྐྱེ༷་ན༷་ཡང༷་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་དབུལ༷་པོར༷་འགྱུར༷་རོ། །གསུམ་པ་དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་དེ༷་ཡི་ཚེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་རྣམས་ཀྱིས་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ནི་སེར་སྣའི་དབང་གིས་དབུལ༷་པོར་གྱུར་པ་ཤེས༷་ནས༷། རང་ཉིད་ཀྱིས་སེར་སྣའི་སེམས་ཚར་བཅད་དེ་བསམ་པ་གཏོང༷་བ་ལ༷་ 24-1-106b མོས༷་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང༷་སྦྱོར་བས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་རྟག༷་ཏུ༷་ལྷུག༷་པར༷་དེ་དགག་པ་མེད་པར་གཏོང༷་བ་ཡིན་ཏེ། གླིང༷་བཞི༷་པོ་བཀོད་པས་ལེགས༷་པར༷་བརྒྱན༷་པ༷་འདི་ཡང་མ་བྱིན་པར་བཞག་ན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་སྙིང་པོ་མེད་པ་དཔེར་ན་མཆི༷ལ་མའི༷་ཐལ༷་བ༷་སྟེ། མཆིལ་མ་ཕྱིར་དོར་བའི་ཟེག་མ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་ནས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་དུ་གླིང་དེ་དག་གཞན་ལ་ཕར་བྱི༷ན་ནས༷་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ༷་བར༷་འགྱུར༷་གྱི༷་གླིང༷་དེ་དག་ཚུར་ཐོབ༷་ན་ནི་དེ༷་ལྟ༷་བུར་དགའ་བ་མིན༷་ཏེ༷་རྒྱུ་མཚན་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནའོ། ། 如何行佈施 གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་གཏོང་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་དུ་གཏོང་བ།ཐབས་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་ལྡན་པ། རྣམ་སྨིན་དང་དངོས་པོ་ལ་མ་ཆགས་པར་གཏོང་བ་གསུམ། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་མཁས༷་པ༷་བློ་གསལ༷་བ༷་དེས་ནི་སྦྱིན་པ་ཐ་ན་ཟས་ཁམ་གཅིག་ཙམ་སྦྱིན་པ་ན་ཡང་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་འདི་ལྟར་སྲི༷ད་པ་གསུམ༷་གྱི༷་རིས་སུ་གཏོགས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཇི༷་སྙེད༷་པ་དེ༷་དག༷་ཀུན༷་ལ༷་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པའི་འབྱོར་བ་དང་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་དང་། ཀུན་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྦྱིན༷་པ༷་འདི༷་བྱི༷ན་པར༷་གྱུར༷་ཅི༷ག་སྙམ༷་དུ༷་བས༷མ་ནས༷་སྦྱིན༷་པ་བྱི༷ན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ༷། ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་སྟེ། སྦྱིན་པ་བྱིན་པའི་བསོད་ནམས་དེ༷་ 24-1-107a ཡང༷
【現代漢語翻譯】 還用說什麼呢？如果那吝嗇之人，無論在何種情況下都是無所依的，因為他沒有愛 attachment。第二，關於『視為己有』等一頌：明明事物本無『我』之實，卻執著于『我』，將眼睛等事物執為『我的』，對於這些有貪執的愚人來說，哪裡會有捨棄的念頭呢？根本沒有！吝嗇之人會轉生到餓鬼道，即使有朝一日在十字路口轉生為人，也會一生貧困。第三，關於『彼時菩薩』等一頌：如此在輪迴中受生之時，菩薩們了知眾生因吝嗇而貧困，便會斷除自身的吝嗇之心，欣然樂於佈施，並通過實際行動恒常慷慨地施捨一切財物，毫無保留。即使是裝飾精美的四大部洲，若不施捨，也會因其無常的本性而朽壞，毫無意義，如同草木灰一般。明白這一點后，爲了從無意義中獲取意義，將四大部洲施予他人，菩薩會感到歡喜，但若爲了自己而獲取，則不會如此歡喜，原因已如前述。 如何行佈施 第二，關於如何行佈施：分為正行和利益兩部分。正行又分為三點：以慈悲心為利他而佈施，以善巧方便迴向，以及不執著于果報和財物而佈施。第一，關於『菩薩』等三句：菩薩以智慧和清晰的頭腦，即使是佈施一口食物，也會先以慈悲之心想到：愿三界輪迴中的一切眾生，都能獲得無礙的富饒，成就三乘的一切果位，最終獲得無上圓滿的佛果。如此發願后，才會進行佈施。第二，關於『彼亦眾生』等一句：佈施的福德……
【English Translation】 What need is there to say? If that miserly person, in all circumstances, is without a place to abide, for he has no attachment. Second, regarding the verse 'Considering as self' etc.: Although things have no inherent 'self,' they cling to 'self,' and hold eyes and other things as 'mine.' For these foolish people with attachment, where is there a thought of giving? There is none! A miserly person will be reborn in the realm of the pretas (hungry ghosts), and even if one day he is born as a human at a crossroads, he will be poor throughout his life. Third, regarding the verse 'At that time, Bodhisattvas' etc.: When thus being born in samsara, Bodhisattvas, knowing that beings are impoverished due to miserliness, will cut off their own miserly minds, and gladly rejoice in giving. Through action, they constantly and generously give away all possessions without reservation. Even these four great continents, adorned with beauty, if not given away, will decay due to their impermanent nature, and be meaningless, like ashes of grass. Understanding this, in order to take essence from the non-essential, giving those continents to others, the Bodhisattva will be joyful, but if acquiring them for oneself, one will not be so joyful, for the reason has already been stated. How to Practice Giving Second, regarding how to practice giving: divided into the main practice and the benefits. The main practice is further divided into three points: giving with compassion for the benefit of others, dedicating with skillful means, and giving without attachment to results and possessions. First, regarding the three lines 'Bodhisattva' etc.: A Bodhisattva, with wisdom and a clear mind, even when giving a single morsel of food, will first think with compassion: May all beings in the three realms of samsara obtain unobstructed abundance, accomplish all the fruits of the three vehicles, and ultimately attain the unsurpassed perfect Buddhahood. Having made such a vow, one will then give. Second, regarding the line 'That also beings' etc.: The merit of giving...
་འགྲོ༷་བའི༷་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན༷་གྱི་ཕྱིར་དུ༷་བདག་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་ཏུ༷་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ༷་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། སྦྱིན་པ་བྱིན་ནས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྦྱིན༷་པ༷་བྱི༷ན་ནས༷་སྦྱིན་རྒྱུའི་རྫས་དང་དེའི་ལན་གྱི་དངོས༷་པོ་ལ༷་རེ་ཞིང་ཆགས་པའམ་མཚན་མར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བློ་གན༷ས་པར༷་བྱེ༷ད་པ༷་མེ༷ད་ལ། དེར་མ་ཟད་བྱང་སེམས་དེ༷་ནི༷་ནམ༷་དུའང༷་སྦྱིན་པ་དེའི་རྣམ༷་པར༷་སྨིན༷་པ་ལ༷་བདག་གིར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་རེ༷་བ༷་མེ༷ད་དེ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་ལ་མ་ཆགས་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ལ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལྟར་གཏོང་ལ་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ༷་ལྟར༷་གཏོང་བའི་བྱང་སེམས་དེ་ནི་ཐབས་མཁས་པའི་ཡིད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གཏོང༷་བ༷་ལ་མཁས༷་པ༷་དང་བདོག་པ་དང་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་ཐ༷མས་ཅ༷ད་ལ་མ་ཆགས་པར་གཏོང༷་བར་བྱེད་པ༷་སྟེ༷། དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་ཆུང༷་དུ༷་ཞིག་བཏང༷་བ་ལ༷་ཡང་སྦྱིན་པ་མང༷་པོ༷་དཔག༷་ཏུ༷་མེ༷ད་པ་བྱིན་པར༷་འགྱུར༷་ཞིང་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའང་དེ་སྙེད་དུ་ཚད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ལ་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་ཆགས་པར་བཏང་བའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། སྲིད་པ་གསུམ་ན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྟེ། སྲི༷ད་པ༷་གསུ༷མ་ན༷་ཡོད་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་གཅིག་ཀྱང་མ༷་ལུས༷་པ་ཇི༷་སྙེད༷་པ༷་ཡོངས༷་སུ༷་བརྟག༷་པ༷་མཐའ་བཟུང༷་གི་དཔེར་བྱས་ཏེ༷་སེམས་ཅན་དེ༷་དག༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱིས༷་འཇིག༷་རྟེན༷་མཁྱེན༷་པ༷་སངས༷་རྒྱས༷་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཉན་ཐོས་དགྲ༷་བཅོ༷མ་པ་དང་རང༷་རྒྱལ༷་རྣམས་ལ༷་བསྐལ༷་པ༷་ 24-1-107b མཐའ༷་ཡས༷་པའི་བར་དུ་སྦྱིན༷་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱི༷ན་ཏེ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉན༷་ཐོས༷་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལེགས༷་པར་ཚོལ༷་བ་ཡིན་ན༷། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་ཐེག་ཆེན་ལ་མཁས༷་པ༷་ཐབས༷་མཁས༷་པ་དང་ལྡན་པ་གང༷་ཞིག༷་གིས༷། སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ༷་དག༷་གི་བསོ༷ད་ནམས༷་བྱ༷་བའི༷་དངོས༷་པོ་དེ་ལ༷་ཡི༷་རང༷་བར་བྱས་ནས༷། སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན༷་དུ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག༷་རབ༷་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡོངས༷་སུ་བསྔོ༷་ན༷། དེ་ལྟར་ཡོངས༷་སུ༷་བསྔོ༷ས་པའི་སེམས་གཅིག་ཙམ་བསྐྱེད་པས༷་འགྲོ༷་བ༷་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཟིལ༷༷་གྱིས༷་གནོན༷་ཏེ། དཔེར་ན་ནོར༷་བུ༷་མཆིང༷་བུའི༷་ཚོགས་མང་དུ་སྤུངས་པའི་ཕུང༷་པོ༷་རྒྱ་ཆེན༷་པོར༷་གྱུར༷་པ༷་ཡང༷་རིན༷་ཆེན༷་བཻ༷ཌཱུར༷་ཡ༷་ནོར་བུ་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་གཅི༷ག་གིས་དེ༷་ཀུན༷་ཟི
【現代漢語翻譯】 爲了所有眾生的利益，我將自己和所有眾生完全迴向于證得無上圓滿的菩提果位。第三，『佈施之後』等兩句經文闡述：菩薩在佈施之後，對於佈施的物品以及作為回報的事物，不會以期望或執著于相的方式來安住於心。不僅如此，菩薩也絕不會期望佈施的果報會歸於自己，而是爲了利益眾生，不執著於事物及其果報而進行佈施。 第二，利益分為共同利益和特殊利益兩種。首先，『如是施』等兩句經文闡述：如上所述，進行佈施的菩薩，以善巧方便的意念，精於佈施，並且不執著于所有財產及其果報而進行佈施。即使是少量物品的佈施，也會變成無量無邊的廣大布施，其果報也將是不可估量的。 第二，特殊利益分為以慈悲心等為代表的善巧佈施的利益，以及不執著佈施的利益兩種。首先，『三有中』等三句偈頌闡述：假設三有（欲界、色界、無色界）中所有眾生，無一遺漏，數量多到無法估量，他們都以無量劫的時間，向世間知者——佛陀、阿羅漢聲聞、以及獨覺——供養廣大的佈施，並尋求聲聞的菩提。 然而，精通大乘的菩薩，以善巧方便，僅在一個心念圓滿的剎那，隨喜讚歎上述佈施的功德，並將此功德完全迴向于所有眾生證得無上圓滿的菩提果位。如此迴向所生起的一個心念，就能勝過所有眾生的善根。例如，即使堆積如山的摩尼寶珠，也會被一顆珍貴的毗琉璃寶珠之王所壓倒。
【English Translation】 For the sake of all sentient beings, I dedicate myself and all sentient beings entirely to the attainment of the supreme and perfect Bodhi. Third, 'After giving alms' and the following two lines explain: After giving alms, a Bodhisattva does not dwell in the mind with expectation or attachment to the objects of giving or the things that are given in return. Moreover, the Bodhisattva never expects the fruits of the alms to accrue to themselves, but gives alms for the benefit of sentient beings, without attachment to things and their fruits. Second, the benefits are divided into common benefits and specific benefits. First, 'Thus giving' and the following two lines explain: As mentioned above, the Bodhisattva who gives alms, with skillful means of mindfulness, is skilled in giving, and gives without attachment to all possessions and their fruits. Even a small amount of giving will become immeasurable and vast alms, and its fruits will be immeasurable. Second, specific benefits are divided into the benefits of skillful giving represented by compassion, etc., and the benefits of giving without attachment. First, 'In the three realms' and the following three verses explain: Suppose all sentient beings in the three realms (desire realm, form realm, formless realm), without exception, are so numerous that they cannot be estimated. They offer vast alms to the knower of the world—the Buddha, the Arhat Hearers, and the Solitary Buddhas—for immeasurable kalpas, and seek the Bodhi of the Hearers. However, a Bodhisattva who is proficient in the Mahayana, with skillful means, in just one moment of complete mindfulness, rejoices in the merits of the above-mentioned alms, and completely dedicates this merit to all sentient beings to attain the supreme and perfect Bodhi. Such a single thought of dedication can surpass the roots of virtue of all sentient beings. For example, even a mountain of piled-up mani jewels will be overwhelmed by a single precious king of lapis lazuli jewels.
ལ༷་གྱིས་གནོན༷་ནུས་པ་དེ༷་བཞིན༷་འགྲོ༷་བ་གཞན་ཀུན༷་གྱི་སྦྱིན༷་པའི༷་ཕུང༷་པོ༷་ཤིན་ཏུ་རྒྱ༷་ཆེན༷་པོ་ཀུན༷་ཀྱང་། བསམ་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྗེས༷་སུ༷་ཡི༷་རང༷་བ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔས༷་ཟིལ༷་གྱིས༷་གནོན༷་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ༷་ཏེ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔས༷་འགྲོ༷་བ་རྣམས་ལ༷་སྦྱིན༷་པ་བྱི༷ན་ནས༷། སྦྱིན་པའི་བསོད་ནམས་དེ༷་ལ༷་བདག༷་གིར༷་མི༷་བྱེ༷ད་ཅིང་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས༷་པོ༷་དེ་ལའང་ཕངས༷་པ་མེ༷ད་པར་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མ་ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏོང་ན༷། སྦྱིན་པ་དེ༷་ལྟ་བུ་གཏོང་བ་ལ༷་དགེ༷་བའི༷་རྩ༷་བ༷་གང་ཞིག་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་མཐུ༷་ཆེན༷་པོ་དང་ལྡན་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ༷་བར་འགྱུར༷་ཏེ༷། སྦྱིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སེར་སྣ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་ཆགས་པ་དེ་གཏན་དུ་སྐབས་མི་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ་བཏང་བས་ན་དཔེར་ན་སྤྲིན༷་མེ༷ད་པའི་འོ༷ད་ཟེར་གསལ་བ་དང་ལྡན༷་པ་ཟླ༷་བའི་དཀྱིལ༷་འཁོར་ཡར༷་གྱི༷་ངོ༷་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན༷་ནོ༷། ། 道果 གཉིས་པ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ། ལམ་བྱེ་བྲག་པའི་འབྲས་བུ་དང་། ལམ་ཡོངས་ 24-1-108a སུ་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས། 個別道果 དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པས་སོགས་རྐང་པ་བཅུ་དྲུག་གམ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་མ་འདུས་པ་མེད་ཅིང་དེའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་རྒྱས་པའང་དེ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་འདུས་པར་གསུངས་ཤིང་དེ་ལྟ་བུའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་རྣམས་གོང་དུ་ལེགས་པར་བསྟན་ཟིན་ནས། ད་ནི་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བཤད་པ། བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའི༷་སྦྱིན༷་པས༷་ཡི༷་དྭག༷ས་ཀྱི་འགྲོ༷་བ༷་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་གཅོད༷་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་དབུལ༷་བ༷་དང༷་ནི༷་དེ༷་བཞིན༷་དུ་ཉོ༷ན་མོང༷ས་པ་ཐམ༷ས་ཅ༷ད་ཀྱང་གཅོད༷་དེ། རང་གིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་བཏང་བས་སེར་སྣ་དང་མ་རིག་པ་སོགས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང་། གཞན་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྱད་པ་སྤྱོ༷ད་པའི་ཚེ༷་ནའང་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ལོངས༷་སྤྱོ༷ད་མང་བས་མཐའ༷་ཡས༷་པ་དང་། མི་ཟད་ཅིང་འཕེལ་བའི་རྒྱས༷་པ༷་ཐོབ༷་པར༷་འགྱུར༷་ལ། ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན༷་པས༷་བསྡུས་ནས་སྡུག༷་བསྔལ༷་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་གྱུར༷་པའི༷་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམས་ཡོངས༷་སུ་སྨིན༷་པར་བྱེ༷ད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས༷་ཀྱིས༷་དུད༷་འགྲོ༷འི་འགྲོ༷་བ༷་རིགས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་ད
【現代漢語翻譯】 如是，以菩薩之威勢，能勝伏一切眾生之佈施功德聚，因其殊勝發心所生的歡喜。 第二，若菩薩以清凈之心佈施眾生，不執著于佈施之功德，亦不吝惜所施之物，則此佈施之善根，能積聚圓滿，具足清凈業障之大力量，且日漸增長。佈施之違品乃因貪著而生慳吝，然此處已斷除貪著，故能如無雲晴空之明月般。 道果 第二，講述道之果，分為個別道果與圓滿道果兩種。 個別道果 首先，以十六句偈頌闡述菩薩之佈施等。菩薩之一切道皆不離六度，故大乘及《般若波羅蜜多經》亦含攝於此。前已詳述六度之修持，今述其果。菩薩之佈施能斷除餓鬼道之生，以及貧乏之苦，亦能斷除一切煩惱。以無所緣之佈施，能捨棄慳吝與無明等一切煩惱；以法佈施，亦能斷除彼等之煩惱。菩薩行持時，能于生生世世獲得無盡之受用，且增長廣大。以財施與法施，能令安住于痛苦之因與果之眾生得以成熟。以戒律，能令畜生道之眾生，于種姓、形貌等各方面，皆得殊勝。
【English Translation】 Thus, with the power of a Bodhisattva, one can overcome all beings' accumulations of generosity, due to the joy arising from their extraordinary aspiration. Secondly, if a Bodhisattva gives to beings with a pure mind, not clinging to the merit of the giving, nor being stingy with the object of giving, then the root of virtue of such giving can accumulate and be perfected, possessing the great power to purify obscurations, and will increase more and more. The opposite of giving is stinginess arising from attachment, but here, attachment is completely prevented, so it is like the orb of the moon with clear rays in a cloudless sky. Lamdre (Path and Fruit) Second, explaining the fruit of the path, there are two types: individual fruits of the path and complete fruits of the path. Individual Fruits First, the generosity of the Bodhisattva, etc., is shown in sixteen lines or four verses. In this way, all the paths of a Bodhisattva are invariably included in the six perfections, and therefore the extensive treatises of the Great Vehicle and the Perfection of Wisdom are also said to be included in that. Having already explained well the practices of the six perfections above, now the fruits of those will be explained. The Bodhisattva's generosity cuts off the cycle of rebirth in the realms of the pretas (hungry ghosts) and also poverty, and likewise, all afflictions are also cut off. By giving without any object of focus, all afflictions such as stinginess and ignorance are abandoned, and by giving the Dharma to others, all their afflictions are also cut off. When a Bodhisattva practices, in all lifetimes, they will obtain endless and inexhaustible increasing abundance of enjoyments as they wish. By gathering together material and Dharma giving, sentient beings who abide in the causes and results of suffering are completely ripened. With ethics (morality), the beings of the animal realm, in terms of lineage, form, and so on, will all be excellent.
ད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་དུ༷་མའི༷་ངོ༷་བོ༷་དང༷་། དེར་མ་ཟད་མི༷་ཁོམས༷་པའི་གནས་བརྒྱ༷ད་ཆར་ཡང་སྤོང༷་བར་བྱེད་ཅིང་ཁྲིམས་དེ༷་ཡིས༷་དལ༷་བ༷་ཡིརྟེན་བཟང་པོ་རྟག༷་ཏུ༷་རྙེད༷་པར་བྱེད་དོ། །བཟོ༷ད་པས༷་ནི་གཟུགས༷་བཟང༷་བའི་དམ༷་པ༷་རྒྱ༷་ཆེན༷་པོ་མཚན་དཔེས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་བར་དུ་ཐོབ༷་པར་འགྱུར༷་ཏེ༷། གསེར༷་གྱི་མདོག་ 24-1-108b ལྟ་བུར་སྡུག༷་ཅིང༷་འགྲོ་བས༷་ལྟ༷་བར་བྱ་བའི༷་འོས༷་སུ༷་འགྱུར༷་རོ། །བརྩོན༷་འགྲུས༷་ཀྱིས༷་ནི༷་དཀར༷་པོའི༷་ཆོས་རྣམ༷ས་ཀྱི་ཡོན༷་ཏན༷་འགྲིབ༷་པར་མི༷་འགྱུར༷་བར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་མཐུས། ཡེ༷་ཤེས༷་མཐའ༷་ཡས༷་པ་རྒྱལ༷་བའི༷་ཡོན་ཏན་གྱི་བང༷་མཛོད༷་རྙེད༷་པར༷་འགྱུར༷་རོ། །བས༷མ་གཏན༷་གྱིས༷་ནི༷་འདོ༷ད་པའི༷་ཁམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཡོན༷་ཏན༷་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཞིང་བདེ་བ་ཆུང་བས་སྨད༷་པ༷་དག་གི་འོས་སུ་གྱུར་པ་འདོར༷་བར་བྱེད་ཅིང་། སྔོན་གནས་དང་ཟག་ཟད་དང་སེམས་ཤེས་ཏེ་རིག༷་པ་གསུམ་དང༷་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་མིག་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཏེ་མངོ༷ན་པར༷་ཤེས༷་པ་གསུམ་སྟེ་སྔ་མ་དང༷་བསྡོམ་པས་དྲུག་པོ་དེ་དང་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང༷་ངེ་འཛིན༷་མངོ༷ན་པར༷་སྒྲུབ༷་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས༷་རབ༷་ཀྱིས༷་ནི༷་ཆོས༷་ཐམས་ཅད་ཀྱི༷་རང༷་བཞིན༷་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས༷་སུ་ཤེས༷་ནས༷་དངོས་པོར་འཛིན་པ་སྤངས་ཏེ་ཁ༷མས་གསུམ༷་མ༷་ལུས༷་པ༷་ལ༷ས་ཡང༷་དག༷་པར་འདའ༷་བར༷་འགྱུར༷་ལ། སྐུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་མི༷་ཡི༷་ཁྱུ༷་མཆོག༷་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ཏུ་མངའ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཁོར༷་ལོ༷་རིན༷་པོ་ཆེ༷་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྐོར༷་བར་བྱས༷་ནས༷་སྡུག༷་བསྔལ༷་མཐའ་དག་གཏན་དུ་ཟ༷ད་པར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་འགྲོ༷་བ་རྣམས་ལ༷་དམ་པའི་ཆོས༷་ཀྱི་སྣང་བ་མཆོག་ཀྱང༷་སྟོན༷་པར་འགྱུར་རོ། ། 圓滿道果 གཉིས་པ། ཆོས་འདི་ཡོངས་རྫོགས་བྱས་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ལ་གནས་པ་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་ཆོས༷་འདི༷་མ་ལུས་པ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་ཐབས་མཁས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན་ཕར་ཕྱིན་དེ་ 24-1-109a དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡ་མ་བྲལ་བར་དོན་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་སྟེ་འདི་ལྟར་ཕན་ཚུན་གཅིག་གི་གྲོགས་སུ་གཅིག་དང་གཅིག་ལའང་ཐམས་ཅད་ཚངས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། ཀུན་ཀྱང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་གི་ཉམས་ལེན་རབ་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 此外，它還能避免各種各樣的不幸，以及八種無暇之處，並能通過此法恒常獲得閑暇和優良的所依。通過忍辱，能夠獲得相好莊嚴的廣大身體，直至證得佛陀之身，其身如黃金般悅目，值得眾生瞻仰。通過精進，能使一切善法的功德不減反增，憑藉這種力量，能夠獲得無邊智慧，成為勝者的功德寶藏。通過禪定，能夠捨棄欲界中過患甚大、安樂甚少的慾望，這些慾望應受鄙視；能夠現前獲得憶念前世、斷盡煩惱和知曉他人心念這三種明，以及天耳、天眼和神變這三種神通，總共六種神通，並能現前修習獅子奮迅等各種三摩地。通過智慧，能夠完全了知一切法的自性為空性，從而斷除對實有的執著，超越三界，最終獲得解脫。具足二身（法身和色身），成為人中最勝者、法王佛陀，在一切世間界中，轉動永不停息的珍寶法輪，爲了徹底滅除一切痛苦，也為眾生開示最殊勝的聖法光明。 圓滿道果 第二，『修習此圓滿法』等一頌：凡是安住于大乘種性者，從最初發起菩提心開始，如前所說的六波羅蜜多，都要以善巧方便的方式在三大阿僧祇劫等時間裡修習這大乘道的法。那麼，什麼是善巧方便呢？就是將所有這些波羅蜜多融為一體，不使其分離，也就是說，彼此互相幫助，並在一個法中圓滿修習一切法。並且，所有這些修習都要以具足一切殊勝功德的智慧波羅蜜多的體性來修習。
【English Translation】 Furthermore, it avoids various misfortunes and the eight states of unfreedom, and through this Dharma, one constantly obtains leisure and a good basis. Through patience, one can obtain a vast body adorned with excellent marks and signs, up to the attainment of the Buddha's body, which is as pleasing as gold and worthy of being seen by beings. Through diligence, the qualities of all white dharmas do not diminish but increase, and through this power, one can obtain boundless wisdom, the treasury of the qualities of the Victorious One. Through meditation, one abandons the desires of the desire realm, which have great faults and little happiness and are worthy of contempt; one accomplishes the three vidyās (knowledge): memory of former lives, exhaustion of defilements, and knowledge of others' minds; and the three abhijñās (higher knowledges): divine ear, divine eye, and magical power; these six together, and one accomplishes the samādhis such as the lion's sport. Through wisdom, one completely understands the emptiness of the nature of all dharmas, and abandoning the clinging to entities, one transcends the entirety of the three realms and becomes liberated. Possessing the two bodies (Dharmakāya and Rūpakāya), becoming the supreme among humans, the Dharma King Buddha, in all realms of the world, the precious wheel of activity is turned without ceasing, and in order to completely exhaust all suffering, the supreme light of the holy Dharma is also shown to beings. The Fruit of the Complete Path Secondly, 'Having completely practiced this Dharma' etc., one verse: Whoever abides in the Mahāyāna lineage, from the initial generation of the mind of enlightenment onwards, the six pāramitās mentioned before, all the dharmas of this Mahāyāna path, are practiced skillfully in three countless kalpas and so on. What is skillful means? It is to integrate all those pāramitās without separating them, that is, to help each other and to practice all dharmas completely in one. And all these practices are to be practiced in the manner of being the essence of the Perfection of Wisdom, which possesses all excellent qualities.
ི་མཐར་ཐུག་པར་ཡོངས༷་སུ་རྫོགས༷་པར་བྱས༷་ནས༷་བྱང༷་ཆུབ༷་སེམ༷ས་དཔའ༷་དེས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ཚངས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་དུ་མཛད་ནུས་པ་ས་བཅུའི་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སློབ་པ་དེ་མི་སློབ་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་ནས་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་པ་བརྙེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་མ་ཆད་པར་ཡོངས༷་སུ་དག༷་པའི་ཞིང༷་ཁམས་རང་སྣང་འོག་མིན་གྱི་གནས་དང༷་། བཅུད་ཀྱི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་རྣམ་པར་ད༷ག་པ་ས༷་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་འཁོར་དུ་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་དང་། སངས༷་རྒྱས༷་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པ་སྲིད་དུ་སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ༷ད་དེ་ཕྱོགས་ཀྱི་མུ་དང༷་དུས་ཀྱི་མཐའ་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས༷་ཀྱི༷་ཚུལ་མུ་མཐའ་མེད་པའི་རྒྱུ༷ད་ཀྱང༷་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་དང་། དེ༷་བཞིན༷་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་འཕགས་པའི་དགེ༷་འདུན༷་གྱི་ 24-1-109b རྒྱུ༷ད་མུ་དང༷་མཐའ་མེད་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བར་གཏོགས་པའི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཆོས༷་ཀུན༷་ཀྱང་ཡོངས༷་སུ༷་འཛིན༷་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྤང་བ་དང་རྟོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་རྟག་བརྟན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཆེན་པོས་འཁོར་བའི་མུ་དང་མཐའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཕན་བདེ་མཛད་པ་འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། ། 其結尾 གསུམ་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། འགྲོ་བའི་ནད་གསོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འགྲོ༷་བའི༷་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ནད༷་མ་ལུས་པ་རྩད་ནས་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་གསོ༷་བར་མཛ༷ད་པ༷་སྨན༷་པའི༷་མཆོག༷་ཏུ་གྱུར༷་པ༷་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། ནད་དུ་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་གསོ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལྟ་བུ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། བརྗོད་བྱ་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན༷་པ༷་གང་ཞིག་དེའི་ཁྱད་པར་
【現代漢語翻譯】 最終圓滿成就后，菩薩以一剎那的智慧，能夠顯現無漏的一切法，無不圓滿具足的法界。獲得十地相續的最後大智慧，並依此將有學道轉為無學道，在菩提大位上現證圓滿成佛，獲得究竟的轉依之力。如同虛空般無邊無際，完全清凈的剎土，如自顯現的色究竟天，以及清凈的眾生，完全攝持十地大菩薩作為眷屬。獲得與諸佛平等一味的智慧身，在十方世界無邊無際的虛空中，示現三身自性的佛陀，其傳承具有無方無時的特性，完全攝持。並且，完全攝持無邊無際的教法和證法的傳承。同樣，在十方世界中行持佛法，殊勝的僧團傳承無邊無際。以大事業完全攝持輪迴和寂滅中的利益和安樂之法。以法界無邊的智慧身，斷證達到究竟，恒常穩固，不可變遷，如虛空，如如意寶般自然成就的事業，在輪迴未空之際，利益安樂有情，這是獲得究竟果位。 結尾三，如是宣說的必要，以偈頌總結： 救度有情疾病等一頌： 救度眾生身心一切疾病，以寂靜之方式救護，是為醫王——佛陀。一切痛苦之根源乃執著實有，以及由此而生的所有煩惱，還有從煩惱和所知二障所生的輪迴和寂滅之衰損，如來以般若波羅蜜多的法藥救治。如是醫王薄伽梵釋迦獅子親口宣說，所說是般若波羅蜜多，其殊勝之處
【English Translation】 Having fully accomplished the ultimate, the Bodhisattva, with the wisdom of a single moment, is able to manifest all undefiled Dharmas, the all-perfect and supreme Dharmadhatu. Having attained the great wisdom of the final stage of the ten Bhumis, and relying on this, transforms the learning path into the non-learning path, manifestly and completely attaining Buddhahood in the great state of Bodhi, and obtaining the power of ultimate transformation. Like the endless expanse of the sky, the completely pure realms, such as the self-manifesting Akaniṣṭha, and the pure beings, completely holding the great Bodhisattvas of the ten Bhumis as retinue. Having obtained the wisdom body that is equal to all Buddhas, in the ten directions of the world, in the endless sky, demonstrating the Buddha of the three bodies, whose lineage has the characteristic of being without direction or time, is completely upheld. Furthermore, the lineage of the Dharma and realization, which is without limit, is also completely upheld. Similarly, practicing the Dharma of the Buddhas in the ten directions of the world, the noble Sangha's lineage is without beginning or end. With great activities, completely upholding the benefits and happiness of Samsara and Nirvana. With the wisdom body that encompasses the Dharmadhatu, the perfection of abandonment and realization, constant, stable, and unchangeable, like the sky, like a wish-fulfilling jewel, the spontaneously accomplished activities benefit and bring happiness to sentient beings as long as Samsara exists, this is the attainment of the ultimate fruit. Concluding with the necessity of such teachings, summarized in a verse: Healing the diseases of beings, etc., one verse: Healing all the diseases of body and mind of beings, protecting in a peaceful manner, is the King of Physicians—the Buddha. The root of all suffering is the clinging to reality, and all the afflictions arising from it, as well as the decline of Samsara and Nirvana arising from the afflictions and the two obscurations, are cured by the Tathagatas with the Dharma medicine of Prajñāpāramitā. Thus, the King of Physicians, Bhagavan Shakya Simha himself, spoke, what is spoken is the Prajñāpāramitā, its excellence
ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་ལམ༷་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་མཐའ་དག་དང་ལྡན༷་པ་འདི༷་གསུ༷ངས་ཏེ༷།མདོ་འདིའི་མིང༷་ནི༷་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན༷་ཏན༷་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་མ་ལུས་པ་འདིར་ཆུད་ཅིང་སྡུད་པས་ན་ཡོན་ཏན་རིན༷་ཆེན༷་སྡུད༷་པ༷་བྱང༷་ཆུབ༷་མཆོག་གི་ལམ༷་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི་ལམ༷་འདི༷་ 24-1-110a ལྟ་བུ་མཐའ་ཡས་པའི་སེམ༷ས་ཅ༷ན་ཀུན༷་གྱི༷ས་ཐོབ༷་པར༷་བྱ༷་བའི་ཕྱིར༷་བཤ༷ད་དེ་སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་དོན་དུ་བདག་ཉིད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དམ་བཅའ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལག་རྗེས་ལ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་རང་གི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཆོས་ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་གདུལ་བྱ་ལ་བསྟན་པས་དེ་དུས་ཀྱི་ཉེ་བའི་གདུལ་བྱར་གྱུར་པ་དག་གིས་ཞལ་ནས་དངོས་སུ་ཐོས་ཤིང་། རིང་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་ལ། དེ་ལྟར་ཐོས་པས་དམིགས་ཕྱེད་ཅིང་བསམ་པས་དོན་གོ་ལ་བསྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱོགས་མུ་མེད་པ་དང་དུས་མཐའ་ཡས་པར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་འདི་དང་དོན་འདིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇོག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། 竟義 བཞི་པ་མཇུག་གི་དོན་ལ་གཞུང་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་སྐབས་བསྡུ་བ་དང་། ཁུངས་བཙུན་པར་སྟོན་པའི་ཆེད་དུ་ལོ་ཙཱ་བའི་འགྱུར་བྱང་སྨོས་པ་གཉིས། དང་པོ་འཕ༷གས་པ༷་ཤེས༷་རབ༷་ཀྱི༷་ཕ༷་རོལ༷་ཏུ༷་ཕྱིན༷་པ༷་སྡུད༷་པ༷་ཚིགས༷་སུ༷་བཅ༷ད་པ༷་རྫོགས༷་སོ༷། །ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱཱ་ཀ་ར་སིཾ་ཧ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དོན་བཤད་པ་སོང་ལ། རྩ་བའི་ས་བཅད་གཉིས་པ་ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ 24-1-110b དང་སྦྱར་བ་ནི་ཟུར་དུ་ཡོད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། ལེགས་གསུང་བཀའ་ཡི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཡི། །སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །རིན་ཆེན་རིན་ཐང་བྲལ་བའི་ཡང་སྙིང་ནི། །ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པའི་ནོར་བུ་ཡིན། །མཚན་མཆོག་ཟླ་བ་རྒྱས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི། །ཟབ་ཞི་ཐུགས་ཀྱི་དབྱིངས་ན་གནས་པ་གང་། །དཔལ་གྱི་མགུལ་ནས་ལེགས་པར་དྲངས་པ་ཡི། །ཆོས་ཚུལ་འདི་འདྲ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་དཀོན། །མཐའ་དག་ཆོས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ཉམས་པ་ལས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕ
【現代漢語翻譯】 這是什麼樣的呢？它宣說了圓滿菩提道，包含了大乘深廣的一切法。因此，此經名為『功德寶聚菩提道』，因為它包含了世間和出世間道與果的所有功德珍寶。如此宣說的目的是爲了讓無量無邊的眾生都能獲得此道。過去無數劫以來，爲了救度眾生，我發誓要證得圓滿正覺。這是圓滿誓言的實踐。以無緣大悲，將自己心中所證悟的甚深法義，開示給應化之機。當時的近處弟子親自聽聞，遠處的弟子也通過傳承聽聞。如此聽聞后，通過專注和思考理解其義，通過修習證悟其義，逐漸成佛。以這種方式，在無邊無際的方所和無盡的時間裡，諸佛以平等一味的智慧身，通過此詞和此義，引導眾生走向無上菩提道。 竟義 第四部分是總結，包括用總結性語句概括整部經文，以及爲了表明可靠性而引述譯者署名兩部分。第一部分是：『聖妙吉祥真實名經圓滿』。第二部分是：印度堪布 Vidyākara Siṃha（知識海獅子）和校勘譯師班智達吉祥藏共同翻譯、校訂並最終確定。以上是對《聖妙吉祥真實名經》功德寶聚偈的直接意義的解釋。根本科判的第二部分，即與現觀次第的結合，可以從其他地方瞭解。 在此說道： 善說之語，如大海般浩瀚， 其精髓乃是般若波羅蜜多。 無價珍寶中的精華， 即是功德寶聚之寶。 殊勝之名，如滿月般皎潔， 安住於法身甚深寂靜的心性之中。 從吉祥尊口中流淌出的， 如此殊勝的法理世間罕見。 一切佛法教義衰敗之際， 般若波羅蜜多……
【English Translation】 What is it like? It proclaims the path to perfect enlightenment, encompassing all the profound and vast teachings of the Mahayana. Therefore, this sutra is named 'A Collection of Precious Qualities on the Path to Enlightenment' because it contains and gathers all the precious qualities of the paths and fruits of both the mundane and supramundane realms. The purpose of proclaiming it in this way is so that all limitless sentient beings may attain this path. In the past, for countless eons, I vowed to attain perfect enlightenment for the sake of completely liberating all sentient beings. This is the fulfillment of that vow. With impartial great compassion, I reveal to those who are to be tamed the ultimate, profound Dharma that I have realized in my heart. Those who were near at that time heard it directly from my mouth, and those who were far away heard it through transmission. Having heard it in this way, they focus and contemplate to understand its meaning, and through practice, they realize its meaning, gradually becoming Buddhas. In this way, in limitless directions and endless time, the Buddhas, with their wisdom bodies of equal essence, guide sentient beings to the unsurpassed path of enlightenment through these words and meanings. Concluding Remarks The fourth part is the conclusion, which includes summarizing the entire text with concluding statements, and citing the translator's name to indicate reliability. The first part is: 'The Noble Sutra of the Names of Mañjuśrī is complete.' The second part is: Translated, edited, and finalized by the Indian Abbot Vidyākara Siṃha (Knowledge Ocean Lion) and the revising translator, the monk Pal Tsek. The above is an explanation of the direct meaning of the verses of the 'Collection of Precious Qualities' of the Noble Perfection of Wisdom. The second part of the root outline, which is the combination with the stages of manifest realization, can be understood from elsewhere. Here it is said: The words of the Sugata, vast as the ocean, Their essence is the Prajñāpāramitā. The essence among priceless jewels, Is the jewel of the Collection of Precious Qualities. The supreme name, radiant as the full moon, Abides in the profound and peaceful nature of the Dharmakaya's mind. Drawn forth perfectly from the throat of the Glorious One, Such a Dharma teaching is rare in all the world. When all the doctrines of the Dharma are in decline, The Prajñāpāramitā...
ྱིན་པའི་ཚིག་ཟུར་ཙམ། །ཉམས་པ་ཕངས་ཞེས་བདེན་པར་སྨྲ་མཆོག་གིས། །ཞི་བའི་ཞལ་ཆེམ་བཞག་པ་ཉེ་བར་དྲན། །ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་གངྒཱའི་རྡུལ་སྙེད་ཀྱིས། །གང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆ་ཙམ་མི་མཚོན་པ། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་གཞུང་། །འཆད་ཉན་རྩོམ་ལ་སྤྲོ་བ་ཆེས་ཆེར་འཕེལ། །ལྟོས་ཤིག་རིགས་ཀྱི་བུ་དག་ཆོས་འདི་ནི། །ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུག་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་མཛོད་དེ། །ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་རྫོགས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །རྒྱུ་མཐུན་དམ་པ་འདི་ཡིན་དགའ་བར་གྱིས། །ཉམས་ལེན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཡང་། །དོན་གྱིས་ཆེས་ཆེར་གསལ་ཞིང་དངོས་བསྟན་གྱི། །དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ལུགས་བཟང་དྲི་མ་མེད། །ལུང་དང་མན་ངག་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩམས། །འདི་ཡི་དགེ་བས་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཟབ་མོ་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་དོན། །ལེགས་རྟོགས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་ལམ་བཟང་ལས། །ནམ་ཡང་གཞན་དུ་ལྡོག་པར་མ་གྱུར་ཅིག །འདི་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་བར་དུ་བདག །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་ཤེས་རབ་གོང་འཕེལ་ཞིང་། །རང་དོན་ཡིད་ 24-1-111a བྱེད་སྤང་བའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །ཐབས་མཁས་མཆོག་གིས་འགྲོ་དོན་སྤྱོད་པར་ཤོག །རྒྱལ་བ་མཆོག་ལ་བཀའ་དྲིན་གཟོ་སེམས་ཀྱིས། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་མཛོད་མ་ལུས་ཀུན་འཛིན་ཞིང་། །རྒྱལ་སྲས་ཀུན་ཏུ་བཟང་དང་འཇམ་དབྱངས་བཞིན། །རྒྱལ་བའི་ཕྲིན་ལས་སྲིད་མཐར་སྤེལ་གྱུར་ཅིག །གཞུང་འདི་མཐོང་ཐོས་སེམས་སོགས་བྱེད་པ་དང་། །བདག་ལ་བཟང་ངན་ལས་ཀྱིས་འབྲེལ་ཐོགས་ཀུན། །མྱུར་དུ་ལྟ་བའི་ཐིབ་པོ་རབ་བསལ་ནས། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གནས་གྱུར་ཅིག །ཆོས་འདི་ཆོས་ཉིད་བཞིན་དུ་ལེགས་བཤད་པ། །བདེན་པ་དེ་ཡིས་སྲས་བཅས་རྒྱལ་ཀུན་གྱིས། །འདི་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་སྤོབས་པའི་དཔལ། །བསྐྱེད་ནས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །བསྟན་ལ་གནོད་པ་དམ་སྲི་ཀླ་ཀློ་སོགས། །མི་དང་མི་མིན་ནག་པོའི་རྩར་ལག་རྣམས། །གཞུང་འདིའི་གླེགས་བམ་བཞུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་། །གནོད་པའི་བསམ་སྦྱོར་གཏན་ནས་ཞི་གྱུར་ཅིག །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པའི་མུན་སྤྲུལ་ཇི་སྙེད་པ། །འདི་ཡི་བྱིན་གྱིས་རྨིང་མེད་བཅོམ་གྱུར་ནས། །ཡང་དག་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འབར་བའི་མཐུས། །འགྲོ་བའི་ཕན་བདེ་གོང་ནས་གོང་འཕེལ་ཤོག །དུས་ཀྱི་སྙིགས་མ་བདོ་བའི་སྨག་འདི་ལའང་། །ལྷག་བསམ་ཟླ་བའི་ཆ་ཤས་གོང་འཕེལ་ཞིང་། །གཞན་ཕན་བསིལ་ཟེར་བྱེ་བའི་འོད་འཕྲོ་བ། །དུ་མ་མཛེས་པ་ངོམས་བཞིན་འཆར་གྱུར་ཅིག །བསྟན་འཛིན་མཆོག་རྣམས་ཡུན་རིང་འཚོ་གཞེས་ཤིང་། །བསྟན་པའི་སྦྱིན་བདག་རྣམས་ཀྱང་འབྱོར་པ་འཕེལ། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོར་འགྲོ་ཀུན་དད་གྱུར་ནས། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་མཆོག་ཏུ་རྒྱས་པར་ཤོག །མཁའ་ 24-1-111b མཐས་ཁྱབ་པའི་ཡིད་ཅན་རྒྱ་མཚོ་རྣམས། །ཤེས་ར
【現代漢語翻譯】 僅是言語的邊角料，『惋惜衰敗』，至尊真實語者曾留下寂靜的遺囑，我對此記憶猶新。十地菩薩如恒河沙數，也無法比擬其智慧的絲毫。如來親口宣說的經典，在講聞著述上興致勃勃。看啊，善男子們，此法是深奧的極致，廣大的法藏。是圓滿二資糧，諸佛智慧的殊勝近因，對此應感到歡喜。實修現觀的次第，意義極其明瞭，直接揭示了詮釋意趣的清凈宗風，以聖言、口訣和理證的方式撰寫而成。以此功德，愿生生世世，都能徹底領悟甚深空性和緣起性空的雙融之義，永不從令諸佛歡喜的妙道中退轉。從現在直至證得佛果之間，愿我生生世世智慧增上，捨棄自利之心，以無上的大悲心和善巧方便利益眾生。以對諸佛的感恩之心，愿我能持守一切佛陀的法藏，像普賢菩薩和文殊菩薩一樣，將佛陀的事業弘揚至世界盡頭。凡是見到、聽到、憶念此論典的人，以及與我結下善惡業緣的所有眾生，愿他們迅速消除見解上的昏暗，證得不退轉地。愿以此如法闡釋正法的真諦，令一切佛子增長智慧和勇氣的光輝，最終戰勝一切邪說。愿所有危害佛法的邪魔外道，以及人和非人等黑色勢力，都永遠平息其對這部論典所在之處的任何惡意圖謀。愿所有偽裝成正法的黑暗勢力，都能被此論典的加持徹底摧毀，愿正法之光照耀，使眾生的利益福祉日益增長。在這五濁惡世，愿利他之心的月亮更加明亮，散發著無盡的慈悲之光，展現出無與倫比的美麗。愿護持正法的大德們長久住世，愿供養佛法的施主們財富增盛，愿一切眾生都對佛法的精髓生起信心，愿珍貴的佛法得到極大的弘揚。愿虛空遍佈的一切有情眾生，都能獲得智慧……
【English Translation】 Just the fringes of words, 'regretting the decline,' the supreme speaker of truth left a testament of peace, which I remember vividly. Even bodhisattvas of the ten grounds, as numerous as the sands of the Ganges, cannot represent a fraction of its wisdom. The scripture directly spoken by the Sugata, I am greatly inspired to explain, listen to, and write about. Look, sons of the lineage, this Dharma is the ultimate in profundity, a vast treasury of Dharma. It is the excellent proximate cause for the complete two accumulations and the wisdom of the Buddhas; rejoice in this. The stages of experiential realization are also extremely clear in meaning, directly revealing the flawless tradition of interpreting the intent, composed with scripture, oral instructions, and reasoning. By the merit of this, may I in all lifetimes thoroughly understand the meaning of profound emptiness and interdependent arising, and may I never turn away from the excellent path that pleases the Buddhas. From now until attaining Buddhahood, may my wisdom increase in every birth, and may I abandon self-interest and practice benefiting beings with supreme compassion and skillful means. With a mind of gratitude to the supreme Buddhas, may I hold all the treasuries of the Buddhas' teachings, and like Samantabhadra and Manjushri, may I spread the Buddhas' activities to the end of existence. May all who see, hear, or think of this text, and all who are connected to me by good or bad karma, quickly dispel the darkness of their views and abide in the irreversible ground. By the truth that this Dharma is well-explained according to Dharma, may all the Buddhas with their sons increase the glory of the intelligence and courage of those who uphold this, and may they be completely victorious in all directions. May all those who harm the teachings, such as Damshri and the barbarians, and all black forces, human and non-human, forever pacify any harmful intentions towards the place where this text resides. May all the darkness disguised as Dharma be destroyed without foundation by the blessing of this, and by the power of the light of true Dharma, may the benefit and happiness of beings increase more and more. In this darkness of the age of degeneration, may the moon of altruism increase its light, and may countless rays of cool compassion shine forth, displaying unparalleled beauty. May the supreme holders of the teachings live long, may the patrons of the teachings increase in wealth, may all beings have faith in the essence of the teachings, and may the precious teachings greatly flourish. May all sentient beings filling the expanse of space attain wisdom...
བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ལམ་བཟང་ལ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་ལེགས་པར་བཀོད་གྱུར་ནས། །ཀུན་ཀྱང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་གྱུར་ཅིག །གཞུང་འདི་གང་དུ་དར་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ། །ནད་དང་དབུལ་ཕོངས་འཐབ་རྩོད་ཞི་བ་དང་། །བསམ་དོན་ཆོས་བཞིན་འགྲུབ་ཅིང་བཀྲ་ཤིས་པའི། །དགའ་སྟོན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་གྱུར་ཅིག །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་དོན་ལ་མ་ནོར་བར་འཇུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་ཆོས་འདི་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་དབང་གིས། རང་རྒྱུད་ལ་ཆོས་ཟབ་མོའི་བག་ཆགས་བཟང་པོ་འཇོག་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྩམ་པར་འདོད་པའི་བློ་ཡོད་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ༷་ལ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པ་སྔ་འགྱུར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རིག་འཛིན་སྣ་ཚོགས་རང་གྲོལ་གྱིས་དོན་གཉེར་ཆེན་པོས་གསུང་གིས་བསྐུལ་མ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མཛད་པ་དང་། སྔ་འགྱུར་གྱི་རིང་ལུགས་པ་ཆེན་པོ་བླ་མ་དམ་པ་ལུང་རྟོགས་ནས་ཀྱང་ནན་ཏན་དུ་བསྐུལ་ཞིང་། མང་དུ་ཐོས་པ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་མིང་ཅན་སོགས་ཆོས་སྨྲ་བ་དུ་མས་བསྐུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཚུལ་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་མི་ཕམ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ལོ་ཞེ་བདུན་པ་དགའ་བ་ཆུ་འབྲུག་གི་ལོར་རྒྱལ་དབང་པདྨས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གནས་དཀར་མོ་སྟག་ཚང་དུ་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱི་ཀེའུ་ཚང་གོང་མ་བཀྲ་ཤིས་དཔལ་འབར་པདྨ་བདེ་ལྡན་གླིང་ཞེས་བྱ་བར་ཧོར་ཟླ་དྲུག་པའི་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལ་དབུ་བཙུགས་ནས་ཉི་མ་བརྒྱུད་མར། 24-1-112a དལ་ཁོམས་དང་བསྟུན་པར་ཅི་རིགས་རེ་བྲིས་ཤིང་ཟླ་བ་དེའི་ཚེས་ཉེར་བརྒྱད་པ་རྒྱུ་སྐར་རྒྱལ་དང་ལྡན་པའི་དུས་བཟང་པོ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་བགྱིས་པ་འདིས་ཕྱོགས་དང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་རིས་སུ་མ་ཆད་པ་ལ་ཕན་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པར་ཤོག་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
目錄 攝功德寶疏.正入佛母意趨格言 如了義空性 名義 譯敬 正文 敘述前言詞 正文 鼓勵聞法 正行 附帶說傳法者佛陀事業 所說法本身 所修道 說道之要智慧度 略說法門 廣說能依果位 所依補特伽羅 通達差別 基無緣 略說 廣說 所知境不可得 有境慧不可得 總結 道無所修 果離二邊 善知識差別 菩薩名義 所修法 略說大乘 廣說其義 補特伽羅 說道無自性 略說其義 說果位 攝其義 中說法門 說學處 不住分法 說無住安住 其功德 說修持方便 決定能學之有境般若 說離異及一 說無量 說不可思量 說不可思量 由此累積資糧 己持功德 障礙不敵 累積資糧 供養功德 修學功德 學般若佛母得有寂諸安樂 略說 得寂靜安樂 得僅寂靜安樂 證得大寂靜三世諸佛成就 得有寂二安樂分法 說譬喻 學般若佛母得供養舍利塔 學般若佛母得別善轉般若善 傳授等功德 如何授之分法 所授功德 實踐其義分法 后得所作 累積福德因隨喜 不損壞因迴向 增長因信解 入定所修 清凈慧 定慧所作 定慧對境 定慧相 廣說法門 學加行次第 所修加行 修加行所得功德 違緣過失 加行所作 生起菩薩事 行菩薩功德事 了基輪涅分法之加行 果位遍知事業之加行 離二邊之道加行 說緣善知識 說所依善知識 說能
【現代漢語翻譯】 愿以般若波羅蜜多之善道， 令我獨自成就， 一切眾生皆得圓滿佛果。 此經所在之處， 息滅疾病、貧困與爭鬥， 一切願望如法成就，吉祥如意， 喜樂祥瑞日益增長！ 如是，此般若波羅蜜多之釋論，無誤地契合諸佛之意，乃因我自幼對此法門懷有極大之信心，為在自心中種下殊勝的甚深佛法習氣等目的而著述。以此為近取因，加上大圓滿瑜伽士 仁增·那措讓卓（rig 'dzin sna tshogs rang grol）以大願力多次勸請，以及寧瑪派大德喇嘛丹巴隆多（bla ma dam pa lung rtogs）的懇切勸勉，還有多聞博學的多昂巴（mdo sngags）等眾多說法者的敦促，使我對佛法生起堅定不移的信心。米旁·蔣揚·南嘉（mi pham 'jam dpal dgyes pa'i rdo rje）依藏印諸釋論之善說，於四十七歲水龍年，在蓮花生大士加持之聖地，即著名的噶莫達倉（dkar mo stag tshang），又名華吉·給吾倉貢瑪·扎西華巴·貝瑪德丹林（dpal gyi ke'u tshang gong ma bkra shis dpal 'bar padma bde ldan gling），于藏曆六月十四日開始撰寫，歷經多日， 於該月二十八日，在星宿吉祥之日等吉祥圓滿之際，最終完成。愿此舉能利益遍佈一切方所與時，利益無盡的教法與眾生！薩瓦芒嘎拉姆！（sarba mangga lam）
目錄 攝功德寶疏·正入佛母意趨格言 如了義空性 名義 譯敬 正文 敘述前言詞 正文 鼓勵聞法 正行 附帶說傳法者佛陀事業 所說法本身 所修道 說道之要智慧度 略說法門 廣說能依果位 所依補特伽羅 通達差別 基無緣 略說 廣說 所知境不可得 有境慧不可得 總結 道無所修 果離二邊 善知識差別 菩薩名義 所修法 略說大乘 廣說其義 補特伽羅 說道無自性 略說其義 說果位 攝其義 中說法門 說學處 不住分法 說無住安住 其功德 說修持方便 決定能學之有境般若 說離異及一 說無量 說不可思量 說不可思量 由此累積資糧 己持功德 障礙不敵 累積資糧 供養功德 修學功德 學般若佛母得有寂諸安樂 略說 得寂靜安樂 得僅寂靜安樂 證得大寂靜三世諸佛成就 得有寂二安樂分法 說譬喻 學般若佛母得供養舍利塔 學般若佛母得別善轉般若善 傳授等功德 如何授之分法 所授功德 實踐其義分法 后得所作 累積福德因隨喜 不損壞因迴向 增長因信解 入定所修 清凈慧 定慧所作 定慧對境 定慧相 廣說法門 學加行次第 所修加行 修加行所得功德 違緣過失 加行所作 生起菩薩事 行菩薩功德事 了基輪涅分法之加行 果位遍知事業之加行 離二邊之道加行 說緣善知識 說所依善知識 說能
【English Translation】 May this excellent path of Prajnaparamita (perfection of wisdom), Enable me to perfectly accomplish it alone, And may all beings become perfect Buddhas. In any place where this text flourishes, May sickness, poverty, and strife be pacified, May all aspirations be fulfilled according to Dharma, and may auspiciousness, And joyous celebrations increase more and more! Thus, this commentary, which unerringly accords with the intention of the Mother of the Buddhas, is written because, from my youth, I have had great faith in this Dharma. It is composed with the intention of planting excellent imprints of profound Dharma in my mindstream, etc. This serves as the immediate cause, and the contributing conditions include the repeated encouragement of Rigdzin Natsok Rangdrol (rig 'dzin sna tshogs rang grol), a great perfection yogi of the early translation school, who urged me with great earnestness. Furthermore, Lama Dampa Lungtok (bla ma dam pa lung rtogs), a great master of the early translation tradition, also urged me diligently. Additionally, many Dharma speakers, such as the learned Do Ngak (mdo sngags), and others, prompted me, leading to a firm conviction in this Dharma. Mipham Jamyang Namgyal (mi pham 'jam dpal dgyes pa'i rdo rje), relying on the well-explained commentaries of both India and Tibet, at the age of forty-seven, in the Water Dragon year, began writing on the fourteenth day of the sixth month in the sacred place blessed by Guru Rinpoche, known as Karmo Taktsang (dkar mo stag tshang), also called Palgyi Keutsang Gongma Tashi Palbar Pema Deden Ling (dpal gyi ke'u tshang gong ma bkra shis dpal 'bar padma bde ldan gling). It continued for many days, Writing as much as possible according to leisure and opportunity, and was completed on the twenty-eighth day of that month, during the auspicious time when the star Gyal (rgyal) was present, and other auspicious and perfect circumstances were met. May this work continuously bring immeasurable benefit to all directions and times, and to the teachings and sentient beings without discrimination! Sarva Mangalam!
Table of Contents Commentary on Gathering Merits: Aphorisms for Truly Entering the Mother Buddha's Intent Suchness of Definitive Meaning Emptiness Name and Meaning Translation and Homage Main Text Narrating Introductory Words Main Text Encouraging Listening to the Dharma Main Practice Incidentally Discussing the Buddha's Activities as a Dharma Teacher The Dharma Itself That Is Taught The Path to Be Practiced The Essence of the Path: The Perfection of Wisdom Briefly Explaining the Dharma Gate Extensively Explaining the Resultant State That Is the Basis The Individual Who Is the Basis Understanding the Differences The Ground Is Without Conditions Brief Explanation Extensive Explanation The Knowable Object Is Unattainable The Knowing Wisdom Is Unattainable Conclusion The Path Is Without Anything to Be Practiced The Result Is Free from Two Extremes The Differences of Spiritual Friends The Names and Meanings of Bodhisattvas The Dharma to Be Practiced Brief Explanation of the Great Vehicle Extensive Explanation of Its Meaning The Individual Explaining That the Path Is Without Intrinsic Nature Brief Explanation of Its Meaning Explaining the Resultant State Summarizing Its Meaning The Dharma Gate in the Middle Explaining the Objects of Learning The Dharma of Non-Abiding Explaining Non-Abiding Abiding Its Benefits Explaining the Means of Practice Determining the Wisdom That Is the Object of Learning Explaining Freedom from Difference and Oneness Explaining Immeasurability Explaining Inconceivability Explaining Inconceivability Accumulating Merit Through This Having Held Merit Obstacles Are No Match Accumulating Merit The Merit of Offering The Merit of Studying Studying the Mother Prajnaparamita Obtains the Peace and Happiness of Samsara and Nirvana Brief Explanation Obtaining Peaceful Happiness Obtaining Only Peaceful Happiness Attaining the Great Peace: The Accomplishment of the Buddhas of the Three Times The Dharma of Obtaining the Happiness of Both Samsara and Nirvana Explaining with Metaphors Studying the Mother Prajnaparamita Obtains the Offering of Relic Stupas Studying the Mother Prajnaparamita Obtains the Separate Good and Transforms Prajna into Good The Benefits of Transmission, etc. The Dharma of How to Bestow It The Benefits of What Is Bestowed The Dharma of Practicing Its Meaning What to Do After Attainment Accumulating Merit Through Rejoicing Returning the Cause Without Damage Increasing the Cause Through Faith and Understanding What to Practice in Meditation Pure Wisdom What Is Done by Samadhi and Wisdom The Objects of Samadhi and Wisdom The Aspects of Samadhi and Wisdom Extensive Explanation of the Dharma Gate Studying the Order of Application The Application to Be Practiced The Benefits Obtained from Practicing Application The Faults of Adverse Conditions What Is Done by Application Generating the Activities of a Bodhisattva Performing the Activities of a Bodhisattva's Qualities The Application of Understanding the Differentiation of the Ground, Samsara, and Nirvana The Application of the Activities of the Omniscient State of Fruition The Application of the Path Free from Two Extremes Explaining Relying on a Spiritual Friend Explaining the Spiritual Friend to Be Relied Upon Explaining the Ability
依弟子 加行證得清凈果位緣由 說修加行者 以請示略說 以作答廣說 表相所證決定不還 不還所行差別 勝義甚有境行 決定所行甚義 如何行 世俗有境廣行 雙運善巧行 說還及不還差別 略說 廣說 不還相 魔所欺差別 魔業 說勤斷其 略說 廣說 說內外善知識 內善知識各別說 般若為善知識緣由 如何依止善知識 所依般若之義 教授依般若之目的 如是行之補特伽羅殊勝 其所學法之殊勝 證獨一果位 入道者殊勝 說一切所知之最勝 說本質殊勝 以無盡果位說殊勝 略說 廣說 總結 說五友 說禪定般若 清凈果位所依學禪定 學已無貪自利 無貪故,行利他 思別故,判優劣而結尾 說精進般若 勤利他言教 勤無畏 以三輪清凈精進 說忍辱般若 諦察法忍 無畏損忍 順受苦忍 持戒般若 具勝戒之功德 說其戒優劣之分 說佈施般若 道果 個別道果 圓滿道果 其結尾 竟義
【現代漢語翻譯】 依弟子（disciple）： 加行證得清凈果位緣由 說修加行者 以請示略說 以作答廣說 表相所證決定不還 不還所行差別 勝義甚有境行 決定所行甚義 如何行 世俗有境廣行 雙運善巧行 說還及不還差別 略說 廣說 不還相 魔所欺差別 魔業 說勤斷其 略說 廣說 說內外善知識（virtuous friend） 內善知識各別說 般若（prajna，智慧）為善知識緣由 如何依止善知識 所依般若之義 教授依般若之目的 如是行之補特伽羅（pudgala，人）殊勝 其所學法之殊勝 證獨一果位 入道者殊勝 說一切所知之最勝 說本質殊勝 以無盡果位說殊勝 略說 廣說 總結 說五友 說禪定般若 清凈果位所依學禪定 學已無貪自利 無貪故,行利他 思別故,判優劣而結尾 說精進般若 勤利他言教 勤無畏 以三輪清凈精進 說忍辱般若 諦察法忍 無畏損忍 順受苦忍 持戒般若 具勝戒之功德 說其戒優劣之分 說佈施般若 道果 個別道果 圓滿道果 其結尾 竟義
【English Translation】 According to the disciple: The reason for attaining the pure state through preliminary practices Speaking of those who practice the preliminary practices Briefly explaining through questions Elaborating through answers The definitive non-returning state attained in appearance The differences in the actions of non-returners The profound actions with objects in ultimate truth The profound meaning of the definitive actions How to act The extensive actions with objects in conventional truth The skillful actions of union Speaking of the differences between returning and non-returning Briefly speaking Elaborating The characteristics of non-returning The differences in being deceived by demons Demonic activities Speaking of diligently cutting them off Briefly speaking Elaborating Speaking of internal and external virtuous friends Speaking separately of internal virtuous friends The reason why prajna (wisdom) is a virtuous friend How to rely on a virtuous friend The meaning of the prajna relied upon The purpose of the teachings relying on prajna The excellence of the individual who acts in this way (pudgala) The excellence of the Dharma they study Attaining the unique result The excellence of those who enter the path Speaking of the supreme of all that can be known Speaking of the excellence of the essence Speaking of the excellence through endless results Briefly speaking Elaborating Summary Speaking of the five friends Speaking of meditation and prajna Studying meditation relying on the pure state Having studied, being without greed for self-benefit Because of being without greed, acting for the benefit of others Because of distinguishing thoughts, concluding by judging superiority and inferiority Speaking of diligent prajna Diligently teaching others Diligently being fearless With the diligence of the three wheels being pure Speaking of patience prajna Patience of examining the Dharma Patience of fearless harm Patience of willingly accepting suffering Moral discipline prajna Having the qualities of superior moral discipline Speaking of the division of superiority and inferiority of moral discipline Speaking of generosity prajna Path and result Individual path and result Complete path and result Its conclusion The meaning of completion