jmp2403_說原識光明義,隨勝持明傳承教.金剛藏.g2.0f
局米旁大師教言集MP269說原識光明義,隨勝持明傳承教.金剛藏 24-2-1a 說原識光明義,隨勝持明傳承教.金剛藏 ༄༅། །ཨཱདྱཙིཏྟཱཙྪསྱཱརྠཛིནབེདྱཱབྷརཱཡནྱཱནཱཾཏཱིརྠཾམིཐོཾབྷཱ་ཥིཏབཛྲགརྦྷནཱམབིཧརཏིསྨ། །༄༅། །གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་གྱི་དོན་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ལུང་བཞིན་བརྗོད་པ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-2-1b ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། བླ་མ་མཆོག་དང་ཡི་དམ་ལྷག་པའི་ལྷ། །འཇམ་པའི་དཔལ་གྱུར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །རིག་སྟོང་གཉུག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། །དབྱེར་མེད་རང་ངོ་ཤེས་པས་ཕྱག་གིས་འདུད། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་དུ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། རྒྱུ་ཕར་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་ལྟ་བ་ 24-2-2a ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགོངས་པ་ནི། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་ཅིང་། ཟབ་མོ་འབྲས་བུ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པའི་མཐར་ཐུག་ནི། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད། ཅེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་ཐུག་པས། འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཁས་པ་ངེས་དོན་གཟིགས་པ་དག་གིས་ལུང་དང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་བཤད་པ་ལས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའམ། ཡང་ན་ཐོས་བསམ་ 24-2-2b སྦྱངས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་དང་མི་ལྡན་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནད་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པའི་བླ་མ་མན་ངག་གི་ཉམས་མྱོང་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཉིད་ལེགས་པར་ངོ་སྤྲད་པ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་བསྟན་པའི་གནད་ལས་མི་ཉམས་པར་གྱུར་ལ། གཞན་དུ་མང་མང་ལེགས་ལེགས་འདྲ་བའི་དཔྱད་པ་སྐམ་པོས་ཟབ་དོན་སྤངས་ནས་ཆོས་ལྟར་སྣང་བ་ཟོངས་སུ་བྲིམ་ནས་དུས་མཐའི་བསོད་དམན་བློ་ཆུང་རྣམས་ལོག་ལམ་ལ་འཁྲིད་པ་མང་དུ་འབྱུང་བར་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། སྐལ་བཟང་རྣམས་ཀྱིས་རྟོན་པ་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བློ་གྲོས་ཟབ་མོས་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་འཚོལ་དགོས་ཀྱི། རྟོག་གེ་ཟོལ་མས་སྨྲ་བ་གང་བྱུང་ལ་འཇུག་རུང་མིན་ཡང་། དུས་ཀྱི་དབང་གིས་མི་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཞན། བསོད་ནམས་དང་སྐལ་བ་ནི་ཆུང་། དོན་དམ་གཟིགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་ཉུང་། རྟོག་བཟོ་གང་བྱུང་དུ་སྨྲ་བ་ནི་མང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རང་བློས་བསླད་ནས་ཚོང་དུས་འོ་མ་བཞིན་དུ་ཇེ་ཞན
【現代漢語翻譯】 《金剛藏》（Vajra-garbha） 論述原始心性光明之義，依隨勝者持明傳承之教言。金剛藏。 頂禮上師曼殊師利！ 至尊上師與本尊，殊勝本尊之上尊。 化現妙吉祥之身，金剛藏之聖者。 于覺性空明原始中，安住大樂之自性。 無別證悟自性者，以恭敬心我頂禮。 如來之語秘密不可思議，於十方三世，為應化有情之根器、意樂與心性，開示無量大小乘法門。然一切法之精要，可歸納為因與果二乘。因乘波羅蜜多道之見解，其至高點乃是般若波羅蜜多之深意：遠離一切戲論邊，法界自性乃是具足一切勝妙功德之空性，需由各人自證。此乃究竟之見地。甚深果乘密咒之所有續部，其究竟之意趣，如《總集經》（mDo dGongs pa 'dus pa）所云：『心之壇城，自性光明，是密咒之真如。』故此二者之要義，需由廣博聞思修習而通達之智者，以教理如實闡釋，方能生起定解。或雖不具足廣博聞思之智慧，然已精通心性本然智慧之要訣，且具足上師口訣之經驗，經由上師善巧開示心性，從而生起真誠信心之瑜伽士，則不離正法之要義。反之，若捨棄甚深要義，僅以乾燥之分別念，將相似而非真法之物販賣，則如經續所預言，末法時代，福薄慧淺之輩，多被引入歧途。故具善緣者，當以具足四依之深刻智慧，尋求勝者持明傳承之甚深意趣，不可隨意聽信虛偽論師之言論。然因時勢所逼，眾生之智慧與精進日漸衰退，福德與善緣日漸淺薄，證悟實相之善知識日漸稀少，而隨心所欲之妄語者日漸增多，諸法亦被自心所染污，如摻水之牛奶般日漸稀薄。
【English Translation】 Vajra-garbha Explaining the meaning of the original mind's luminosity, following the teachings of the victorious Vidyadhara lineage. Vajra-garbha. Namo Guru Manjushriye! Supreme Guru and Yidam, supreme among the chosen deities. Emanated as the embodiment of Manjushri, the Vajra-garbha. In the original state of awareness, emptiness, and great bliss. I prostrate with reverence, realizing the indivisible self-nature. The secret of the Tathagata's speech is inconceivable. In the ten directions and three times, in accordance with the faculties, inclinations, and minds of those to be tamed, he taught countless Dharma doors of the Great and Small Vehicles. However, the essence of all Dharmas can be summarized into the two vehicles of cause and effect. The view of the causal Paramita path, its highest point, is the profound meaning of Prajnaparamita: free from all extremes of elaboration, the nature of the Dharmadhatu is emptiness endowed with all supreme qualities, which must be self-realized by each individual. This is the ultimate view. The ultimate intent of all the profound tantras of the fruition Mantrayana, as stated in the Compendium of Intentions Sutra (mDo dGongs pa 'dus pa): 'The mandala of the mind, naturally luminous, is the Suchness of the Secret Mantra.' Therefore, the essence of these two must be explained truthfully with reason and scripture by wise individuals who have thoroughly understood them through extensive hearing, thinking, and meditation, so that definite understanding can arise. Or, although one does not possess the wisdom of extensive hearing and thinking, if one is proficient in the key points of the mind's natural wisdom and possesses the experience of the Guru's oral instructions, and the Guru skillfully reveals the nature of the mind, thereby giving rise to genuine faith, then such a yogi will not deviate from the essence of the Dharma. On the contrary, if one abandons the profound essence and only uses dry conceptual analysis to sell things that resemble but are not the true Dharma, then, as prophesied in the Sutras and Tantras, in the degenerate age, those with little merit and shallow wisdom will be led astray. Therefore, those with good fortune should seek the profound meaning of the victorious Vidyadhara lineage with profound wisdom that possesses the four reliances, and should not readily believe the words of false logicians. However, due to the pressure of the times, people's wisdom and diligence are declining, merit and good fortune are becoming shallow, virtuous teachers who realize the true meaning are becoming rare, and those who speak whatever they please are increasing, and the Dharmas are also being contaminated by their own minds, becoming as thin as milk mixed with water.
་ལ་འགྲོ་བ་བསྟན་པ་ཉམས་པའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ལྟར་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ཆེས་མང་ཡང་། དེ་སུས་ཤེས་མཁན་ནི་དཀོན། ཟབ་དོན་རྣམས་ཚོགས་བསགས་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལས་ཕལ་པས་གོ་ཡང་མི་ནུས། ཆེད་དུ་ནན་ཏན་གྱིས་བརྟག་ཅིང་གཞིག་ནས་གོ་བ་ལེན་ 24-2-3a མཁན་ཡང་ཉུང་། ཚུར་མཐོང་རྟོག་གེ་ཐ་མལ་པའི་བློ་ལ་ཤར་ཚུལ་རྣམས་ཕུག་ཟབ་དོན་དང་འགལ་ཡང་། ཕྲལ་དེ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཁྱི་དང་གློ་བ་འཕྲད་པ་ལྟར་དྭང་དུ་ལེན་ཅིང་ཟབ་དོན་ཤེས་རྒྱུ་མི་འདུག་ཅེས་འདོར་བའི་དུས་ན་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོ་དཔག་པར་དཀའ་ལ། ཤེས་ན་དོན་ཆེ་བའི་ལམ་གནད་རྣམས་ལ་ཡིད་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་འདི་འདྲ་འབྲི་བ་ལ་དགོས་པ་ཆེར་མ་མཐོང་མོད། དུས་ཀྱི་མཐར་ཡང་གང་ཟག་རེ་ཟུང་ལ་ཅུང་ཟད་ཕན་ཀྱང་སྲིད་སྙམ་བསམ་པ་བཟང་པོས་ཤིན་ཏུ་གོ་དཀའ་བའི་ཟབ་དོན་རྣམས། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་ཟབ་མོའི་ལུང་རྣམས་ཀྱི་དྲིན་ལས་ཅུང་ཟད་རང་བློར་གསལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་འགགས་ཉུང་ཤས་ཞིག་བརྗོད་པ་ལ། ཡེ་ཐོག་གཞིའི་འོད་གསལ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན། དེའི་ངང་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཤར་ཞིང་། ཤར་དུས་ཉིད་ན་དེ་ལ་གནས་བཞིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཅིག་མི་སྲིད་དོ། །འདི་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཟེར། མཐར་ཐུག་སྒྲིབ་པ་གློ་བུར་བ་བག་ཆགས་བཅས་དག་པའི་ཚེ། ཐེག་པ་མཆོག་གི་འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །གཞི་དེ་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་གཉིས་མེད་དེ་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། ། 24-2-3b གཞི་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆ་ནས་ཀ་དག་དང་། སྟོང་རྐྱང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མིན་པར་རང་གསལ་རིས་མེད་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ལ་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་སུ། སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་མཚན་མ་ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། རང་མདངས་གསལ་བའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དང་། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་གཉུག་མའི་སེམས་དང་། གཉུག་མའི་ཡིད་དང་། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང་། སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་དང་། མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཀྱང་། དེ་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་གནས་ལུགས་དོན་དམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལས་དོན་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིང
【現代漢語翻譯】 當弘揚佛法衰敗之時，看似佛法的現象會大量涌現，但很少有人能辨別真偽。深奧的道理，只有那些積累了足夠福報的人才能理解，普通人難以領會。即使有人努力探究和分析，也很少有人能真正理解。那些見識短淺、思維平庸的人，他們的想法雖然與深刻的道理相悖，卻常常誤以為是真理，像狗和肺相遇一樣輕易接受，並拋棄了理解深奧道理的機會。在這個時代，那些極其深奧、難以衡量，但一旦理解就能帶來巨大益處的關鍵教義，卻很少有人願意相信。因此，我本不覺得寫這些東西有什麼必要，但考慮到或許在末法時代，這些文字能對少數人有所幫助，我便以善良的願望，將那些極其難以理解的深奧道理，以及在諸位上師和深奧經文的恩澤下，我個人所領悟到的一些關鍵之處，略作闡述。 原本俱生的基之光明，是諸法究竟的法性。一切輪迴和涅槃的顯現都從中產生，並且在顯現的同時，就安住于其中，除此之外，沒有其他的法存在。這是究竟的解脫之處，因此被稱為法性真諦的法身（Dharmakaya）。當究竟的障礙，包括突發性的障礙和習氣都清除時，就獲得了至高無上的乘之究竟的滅諦，即具有清凈和二元對立的自性身（Svabhavikakaya）。基（Base）上沒有迷惑和解脫的分別，因為它的自性是偉大的平等。 從沒有任何造作的角度來看，基（Base）是本初清凈的（Kadag）。它不是空洞的虛空，而是自發顯現、無有侷限、沒有偏頗、自然成就的。它是輪迴和涅槃一切顯現的根源，因此被稱為遍及一切的慈悲。在圓滿大成就（Dzogchen）的續部經典中，這被稱為具備三種基之智慧。同樣，在經部和續部經典中，從遠離一切造作的角度來看，它被稱為法界（Dharmadhatu），也被稱為空性（Sunyata）。從自發光明的角度來看，它被稱為自生智慧。因為它在任何情況下都不會改變，所以被稱為本初的心（Primordial Mind）、本初的意（Primordial Consciousness）、自性光明的心的（Naturally luminous mind）、心之金剛（Mind Vajra）、遍佈虛空之虛空金剛（Space-pervading Space Vajra）等等。所有這些名稱，都指向法界和智慧無二無別的心之法性，或者說是真諦的金剛般的菩提心（Bodhicitta），除此之外，沒有其他的含義。因此，法界
【English Translation】 When the teaching of the Dharma declines, phenomena that appear to be Dharma will emerge in great numbers, but few will know how to distinguish the true from the false. Profound meanings can only be understood by those who have accumulated great merit; ordinary people cannot comprehend them. Even those who diligently investigate and analyze are few who truly understand. Those with narrow views and mundane minds, their thoughts, though contrary to profound meanings, often mistakenly believe them to be true, readily accepting them like a dog meeting a lung, and abandoning the opportunity to understand profound meanings. In this era, those extremely profound and immeasurable key teachings, which, once understood, can bring great benefit, are rarely believed. Therefore, I do not see much need to write these things, but considering that perhaps in the degenerate age, these words may be of some help to a few individuals, I, with a good intention, will briefly explain those extremely difficult to understand profound meanings, and some key points that I have personally realized under the grace of the venerable Lamas and profound scriptures. The original, co-emergent luminosity of the ground is the ultimate nature of all phenomena. All appearances of samsara and nirvana arise from it, and while arising, they abide within it; there is no other phenomenon apart from it. This is the ultimate place of liberation, and therefore it is called the Dharmakaya (法身，chos sku, dharmakāya, Body of Dharma) of the ultimate nature. When the ultimate obscurations, including adventitious obscurations and habitual tendencies, are cleared away, one attains the ultimate cessation of the supreme vehicle, the Svabhavikakaya (自性身，ngo bo nyid kyi sku, svābhāvikakāya, Essence Body) which possesses purity and duality. There is no separation of delusion and liberation on the ground, because its nature is great equality. From the perspective of no elaboration whatsoever, the ground is primordially pure (Kadag). It is not merely empty space, but spontaneously luminous, without limitation, without bias, and naturally accomplished. It is the source of all appearances of samsara and nirvana, and therefore it is said to be all-pervading compassion. In the tantras of Dzogchen, this is called possessing the three wisdoms of the ground. Similarly, in the sutras and tantras, from the perspective of being free from all forms of elaboration, it is called Dharmadhatu (法界，chos kyi dbyings, dharmadhātu, Realm of Dharma), and it is also called Sunyata (空性，stong pa nyid, śūnyatā, Emptiness). From the perspective of self-luminous radiance, it is called self-arisen wisdom. Because it never changes in any way, it is called the Primordial Mind, the Primordial Consciousness, the Naturally luminous mind, the Mind Vajra (心之金剛，sems kyi rdo rje, citta-vajra, Mind Vajra), the Space-pervading Space Vajra, and so on. All these names refer to the nature of mind, which is inseparable from Dharmadhatu and wisdom, or the Vajra-like Bodhicitta (菩提心，byang chub kyi sems, bodhicitta, Mind of Enlightenment) of ultimate truth, and there is no other meaning apart from that. Therefore, the Dharmadhatu
ས་ཟེར་ཀྱང་དབྱིངས་སྟོང་རྐྱང་ཞིག་ལ་མི་གོ་བར། འོད་གསལ་བ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཡིན། རང་བྱུང་ཡེ་ 24-2-4a ཤེས་ཟེར་ཀྱང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་འདུས་བྱས་མཚན་མ་ཅན་ཞིག་ལ་མི་གོ་བར་རང་བཞིན་གསལ་ཡང་འདུས་བྱས་སུ་གདགས་པའི་མཚན་མ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པར་གོ་དགོས། རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེ་སོགས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་དང་། ཀློང་སྡེ་སོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དང་། མན་ངག་སྡེར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་དང་། སྔགས་རྒྱུད་ཕལ་མོ་ཆེར་གཉུག་མའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དེ་དག་དགོས་པའི་དབང་གིས་མིང་ཐ་དད་ཀྱང་། གོ་རྒྱུའི་དོན་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་གདོད་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་ཀྱི་འགྱུར་བས་མ་བསྐྱེད་པར་རང་བཞིན་བབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། འཕོ་བའི་ཟུག་རྔུ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ངོ་མ་འཕྲོད་ཀྱི་བར་དུ། ཡུལ་ཅན་འདུས་བྱས་ཀྱི་བློ་ཞིག་དང་། ཡུལ་སྟོང་རྐྱང་དངོས་མེད་ཞིག་དང་། འདུས་བྱས་འགྱུར་བདེ་ཞིག་དང་། དེ་བཞིན་གསལ་གསལ་ཞིག་དང་། ཅི་ལའང་མི་རྟོག་པ་ཞིག་གི་མཚན་མར་བློ་ཡིས་བརྟག་ཅིང་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་ལ་ 24-2-4b ཕྱོགས་སུའང་མི་ཕྱིན་པས་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་དགོས་ཀྱི། རྣ་བ རྒྱུད་ཀྱི་མན་ངག་མེད་པའི་དཔྱད་པ་སྐམ་པོ་ནི་གནས་འདི་ལ་དམུས་ལོང་གི་ཉི་མ་པ་ལྟ་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞི་དབྱིངས་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་དེ་ལས་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་གཡོ་མི་སྲིད་བཞིན་དུ། གནས་ལུགས་དེ་ལས་རྩལ་སྣང་དུ་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་རུང་སྟེ། མ་རྟོགས་འཁོར་བའི་དུས་ན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་ནས། ཆོས་ཅན་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་ཆོས་ཅན་དུ་སྣང་ཞིང་མི་མཉམ་པའི་སྣང་བ་བདག་གཞན་བཟང་ངན་བདེ་སྡུག་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་པ་མུ་མེད་པར་སྣང་། རྟོགས་པ་མྱང་འདས་སམ་རྣམ་བྱང་གི་དུས་ན། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་བབ་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ལས་མ་འདས་པར་རྟོགས་ནས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་ཡང་། ཆོས་དབྱིངས་འོད་གསལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་རྣམ་གྲོལ་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པར་འཆར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བས་གཏན་
【現代漢語翻譯】 所謂『地』，並非理解為空洞的虛空，而是指光明與不可分離、具備一切殊勝特性的空性。所謂『自生俱生智』，並非理解為區分能境與所境、執著于所境之有為有相之心，而是指自性光明，卻沒有任何可以執著為有為之相的微塵。 在《大圓滿心部》等中被稱為『菩提心』，在《界部》等中被稱為『法界』，在《竅訣部》中被稱為『自生俱生智』，在《般若經》中被稱為『法界』，在大多數密續中被稱為『本覺心』等等，這些名稱因應不同的需要而有所不同。但所要理解的意義是，象徵著空性與顯現無二無別的雙運，是代表意義的智慧，是所有法的事實。因此，它是原始俱生的智慧，不是由三有遷變的習氣所產生的，而是自性本然的法性。因此，它被稱為脫離一切遷變痛苦的大樂。如果不能真正認識到意義的智慧，那麼所有用意識去揣測和執著的，比如執著于能境有為之心，執著于空洞的虛無，執著于有為易變之物，執著于清晰明瞭之境，執著於一無所思的狀態等等，都無法趨向究竟的意義，所以必須依賴上師的口訣。如果沒有口耳相傳的口訣，那麼幹巴巴的思辨就像盲人摸太陽一樣。 從這樣的大光明本始法界中，雖然三時之中不可能有任何動搖，但從這個事實中，卻可以顯現輪迴與涅槃二者的現象。在未證悟輪迴之時，因為沒有證悟法性平等性，所以顯現出各種各樣的能取與所取之相，顯現為不平等的現象，顯現出自我與他人、好與壞、快樂與痛苦、輪迴與涅槃等無盡的形態。在證悟涅槃或清凈之時，因為證悟了法性自性本然的事實，所以證悟到一切所顯現的現象都未曾超出法性，雖然顯現出各種各樣的形態，但在證悟到法界光明本然一味一體、沒有任何二法之相時，一切法都顯現為從一開始就解脫成佛的自性。因此，如果從證悟法性自性清凈的事實出發，那麼一切顯現都自然而然地本來清凈，應當視其為成佛之境，這是最究竟的觀點。
【English Translation】 The term 'ground' does not simply refer to an empty void, but rather to the emptiness that is inseparable from luminosity and possesses all supreme qualities. The term 'self-originated primordial awareness' does not refer to a mind that is dualistic, dividing subject and object, and clinging to conditioned phenomena, but rather to the nature that is luminous, yet without even a trace of conditioned characteristics to be grasped. In the Dzogchen Semde (Mind Series), it is called 'bodhicitta' (awakened mind). In the Longde (Space Series), it is called 'dharmadhatu' (the realm of reality). In the Mengakde (Instruction Series), it is called 'self-originated primordial awareness'. In the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), it is called 'dharmadhatu'. In most Tantras, it is referred to as 'innate mind'. These terms vary depending on the need, but the meaning to be understood is the union of emptiness and appearance, representing the wisdom of meaning, the reality of all phenomena. Therefore, it is the primordial co-emergent wisdom, not created by the transformations of karmic imprints, but the natural state of reality. Thus, it is called the great bliss that is free from all the pains of transformation. Until the wisdom of meaning is truly realized, all mental fabrications and grasping, such as clinging to a dualistic mind, clinging to a mere empty void, clinging to conditioned and changing things, clinging to clarity, and clinging to non-conceptual states, will not lead to the ultimate meaning. Therefore, one must rely on the instructions of a qualified lama. Dry speculation without the oral transmission is like a blind person trying to see the sun. From such a great luminous ground of being, it is impossible for there to be any movement in the three times. Yet, from that reality, the appearances of samsara and nirvana can arise as manifestations of its potential. In the state of non-realization, one does not realize the equality of dharmata (the nature of reality), and various appearances of subject and object arise, appearing as unequal phenomena, with endless forms of self and other, good and bad, happiness and suffering, samsara and nirvana. In the state of realization, or liberation, one realizes the natural state of dharmata, and understands that all appearances do not go beyond it. Although various forms appear, one realizes that the dharmadhatu (realm of reality) is of one taste, without any characteristics of duality. At that time, all phenomena appear as being primordially liberated and enlightened. Therefore, if one considers the realization of the naturally pure state of dharmata, all appearances are naturally and primordially pure, and should be seen as the state of enlightenment. This is the ultimate view.
ལ་འབེབ། འདི་ཆོས་ 24-2-5a ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་བསླུ་བ་མེད་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ངོར་སེམས་ཅན་མ་དག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་དག་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་སྣང་ཞིང་ཐ་དད་པར་སྣང་ལ། སྣང་བ་དེའི་ངོར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་ཡང་སུས་ཀྱང་མི་འདོད་མོད་ཀྱི། གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་བློས་གཞལ་བ་དེས་གཉིས་མེད་དག་པའི་བློ་ལ་གནོད་མི་ནུས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་ན། རྟོགས་པ་དེའི་ངོར་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་རང་མཚན་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་དེ། རྣམ་ཤེས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་ཞིང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་འཆར་རོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་པར་སེམས་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྐབས་ན། ཚོགས་བརྒྱད་ཐ་མལ་པའི་རྣམ་པར་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་མི་སྣང་བས་དེ་ལྟ་བུས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ཕྱོགས་གང་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་མགོ་ཙམ་ཡང་ཤེས་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ཕྱིར་གནས་ལུགས་ལ་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཟིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གནས་ལུགས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཉིད་དེ། རྒྱུད་ཀྱི་ 24-2-5b རྒྱལ་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མི་བརྙེས་སོ། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་དོན་འདི། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ། གདོད་མ་གཞིའི་གནས་ལུགས། ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་ཆེན་པོ། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སེམས་ཞིག་དང་རིགས་པས་དགག་བྱ་བཅད་ཙམ་གྱི་སྟོང་རྐྱང་དངོས་མེད་ཞིག་འདི་ལ་འབྱུང་བའི་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའམ་གདོད་མ་གཞིའི་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་འདི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཀྱང་འདི་ཡིན་ལ། ལྟ་བས་རྟོགས་པར་བྱ་བའང་འདི་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། རིག་པ་དངོས་མེད་ཡེ་དག་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོ་དེ་ལས། འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ནི། མ་བྱས་པ། མ་བཅོས་པ། མ་བསླད་པ། མི་འགྱུར་བ། རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ། འདུས་མ་བྱས་པ། གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ 24-2-6a ཆོས་ཉིད། སྟོང་པ་རྡོ་རྗེའི་ཆོས་ཅན། རིག་པ་དངོས་མེད་ཡེ་དག་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་དང་། རིག་པ་གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་ཟང་ཐལ་ཡ
【現代漢語翻譯】 因此，這被認為是通過佛法本身的推理所證實的、沒有錯誤的、沒有欺騙性的、正確的觀點。對於具有二元顯現的人來說，眾生（未凈化）和佛（凈化）不會顯現為一體，而是顯現為不同。在這種顯現中，沒有人會認為所有眾生都是佛。然而，以二元顯現的錯誤心識所衡量的事物，無法損害非二元凈化的心識。當瑜伽士們證悟了心的法性時，在那個證悟的境界中，八識聚（rnam shes tshogs brgyad）中連微塵許的自相也不存在。識本身顯現為智慧（ye shes），一切法也同樣顯現為自性清凈。在沒有證悟心的法性——大圓滿（rdzogs pa chen po）的情況下，當以心為道時，由於八識聚以平凡的方式執取，法性不會顯現。因此，不可能知道自性光明（'od gsal）的、無為（'dus ma byas）的心識在何處。因此，如果以完全清凈了遮蔽實相的垢染和習氣的諸佛的視角來看，實相中一切法都是顯現證悟的。正如《根本續金剛薩埵幻化網》（rgyud kyi rgyal po rdo rje sems dpa' sgyu 'phrul drwa ba）中所說：『除了佛之外的法，不是由佛所證得的。』因此，以『自性光明大圓滿心』這個名稱所指示的意義是：心的法性，自生智慧（rang byung gi ye shes），不離法界（chos kyi dbyings），原始基位（gdod ma gzhi'i gnas lugs），雙運大平等性（zung 'jug mnyam pa nyid chen po），不隨三時遷變，因此是無為大（'dus ma byas chen po）。這裡沒有機會出現作為有法（chos can）的有為（'dus byas）、無常（mi rtag pa）、剎那（skad cig ma）的心識，或者通過推理可以破除的、僅僅是斷滅的空性（stong rkyang）和無實有（dngos med）。因此，作為基礎的大圓滿，或者原始基位的自性光明雙運無為大，是一切法的究竟實相，也是應該通過見地證悟的。正如《離戲義光明大》（spros bral don gsal chen po'i rgyud）中所說：『覺性（rig pa）是無實有（dngos med）、原始清凈（ye dag）、通透（zang thal）的大，從那之中，顯現一切輪涅（'khor 'das），因此是基位智慧（gzhi gnas kyi ye shes）。』並且，『自性（ngo bo nyid）是：無為（ma byas pa），無造作（ma bcos pa），無錯謬（ma bslad pa），不變（mi 'gyur ba），自性清凈（rang bzhin rnam par dag pa），無為（'dus ma byas pa），明智大（gsal ba'i ye shes chen po），如虛空般的法性（chos nyid），空性金剛（stong pa rdo rje）的有法，覺性無實有原始清凈通透大。』並且，覺性是明空雙運通透。 Therefore, this is considered a correct view that is established by the reasoning of the Dharma itself, without error, without deception. For those with dualistic appearances, sentient beings (unpurified) and Buddhas (purified) do not appear as one, but appear as different. In that appearance, no one would think that all sentient beings are Buddhas. However, what is measured by the erroneous mind of dualistic appearance cannot harm the non-dualistic purified mind. When yogis realize the nature of mind, in that state of realization, there is not even a particle of self-characteristic in the eight consciousness aggregates (rnam shes tshogs brgyad). Consciousness itself appears as wisdom (ye shes), and all phenomena also appear as naturally pure. Without realizing the nature of mind—the Great Perfection (rdzogs pa chen po), when taking the mind as the path, because the eight consciousness aggregates grasp in an ordinary way, the nature of mind does not appear. Therefore, it is impossible to know even the slightest trace of where the self-luminous ('od gsal), unconditioned ('dus ma byas) mind is. Therefore, if viewed from the perspective of the Buddhas who have completely purified the defilements and habitual tendencies that obscure reality, in reality, all phenomena are manifestly enlightened. As it is said in the Root Tantra Vajrasattva Magical Net (rgyud kyi rgyal po rdo rje sems dpa' sgyu 'phrul drwa ba): 'Dharmas other than the Buddha, are not attained by the Buddha.' Therefore, the meaning indicated by the name 'self-luminous Great Perfection mind' is: the nature of mind, self-arisen wisdom (rang byung gi ye shes), inseparable from the Dharmadhatu (chos kyi dbyings), the original ground (gdod ma gzhi'i gnas lugs), the great equality of union (zung 'jug mnyam pa nyid chen po), unchanging in the three times, therefore it is the great unconditioned ('dus ma byas chen po). There is no opportunity here for the arising of a conditioned ('dus byas), impermanent (mi rtag pa), momentary (skad cig ma) mind, which is a phenomenon (chos can), or a mere emptiness (stong rkyang) and non-existence (dngos med) that can be refuted by reasoning. Therefore, the Great Perfection as the ground, or the self-luminous union of the original ground, the great unconditioned, is the ultimate reality of all phenomena, and it is also what should be realized through view. As it is said in the Great Luminous Meaning Beyond Proliferation (spros bral don gsal chen po'i rgyud): 'Awareness (rig pa) is the great non-existent (dngos med), primordially pure (ye dag), transparent (zang thal), from which all samsara and nirvana ('khor 'das) appear, therefore it is the wisdom of the ground (gzhi gnas kyi ye shes).' And, 'The essence (ngo bo nyid) is: unmade (ma byas pa), unfabricated (ma bcos pa), uncorrupted (ma bslad pa), unchanging (mi 'gyur ba), naturally pure (rang bzhin rnam par dag pa), unconditioned ('dus ma byas pa), great clear wisdom (gsal ba'i ye shes chen po), the nature of phenomena like space (chos nyid), the phenomenon of emptiness vajra (stong pa rdo rje), awareness is the great non-existent primordially pure transparent.' And, awareness is the union of clarity and emptiness, transparent.
【English Translation】 Therefore, this is considered a correct view that is established by the reasoning of the Dharma itself, without error, without deception. For those with dualistic appearances, sentient beings (unpurified) and Buddhas (purified) do not appear as one, but appear as different. In that appearance, no one would think that all sentient beings are Buddhas. However, what is measured by the erroneous mind of dualistic appearance cannot harm the non-dualistic purified mind. When yogis realize the nature of mind, in that state of realization, there is not even a particle of self-characteristic in the eight consciousness aggregates (rnam shes tshogs brgyad). Consciousness itself appears as wisdom (ye shes), and all phenomena also appear as naturally pure. Without realizing the nature of mind—the Great Perfection (rdzogs pa chen po), when taking the mind as the path, because the eight consciousness aggregates grasp in an ordinary way, the nature of mind does not appear. Therefore, it is impossible to know even the slightest trace of where the self-luminous ('od gsal), unconditioned ('dus ma byas) mind is. Therefore, if viewed from the perspective of the Buddhas who have completely purified the defilements and habitual tendencies that obscure reality, in reality, all phenomena are manifestly enlightened. As it is said in the Root Tantra Vajrasattva Magical Net (rgyud kyi rgyal po rdo rje sems dpa' sgyu 'phrul drwa ba): 'Dharmas other than the Buddha, are not attained by the Buddha.' Therefore, the meaning indicated by the name 'self-luminous Great Perfection mind' is: the nature of mind, self-arisen wisdom (rang byung gi ye shes), inseparable from the Dharmadhatu (chos kyi dbyings), the original ground (gdod ma gzhi'i gnas lugs), the great equality of union (zung 'jug mnyam pa nyid chen po), unchanging in the three times, therefore it is the great unconditioned ('dus ma byas chen po). There is no opportunity here for the arising of a conditioned ('dus byas), impermanent (mi rtag pa), momentary (skad cig ma) mind, which is a phenomenon (chos can), or a mere emptiness (stong rkyang) and non-existence (dngos med) that can be refuted by reasoning. Therefore, the Great Perfection as the ground, or the self-luminous union of the original ground, the great unconditioned, is the ultimate reality of all phenomena, and it is also what should be realized through view. As it is said in the Great Luminous Meaning Beyond Proliferation (spros bral don gsal chen po'i rgyud): 'Awareness (rig pa) is the great non-existent (dngos med), primordially pure (ye dag), transparent (zang thal), from which all samsara and nirvana ('khor 'das) appear, therefore it is the wisdom of the ground (gzhi gnas kyi ye shes).' And, 'The essence (ngo bo nyid) is: unmade (ma byas pa), unfabricated (ma bcos pa), uncorrupted (ma bslad pa), unchanging (mi 'gyur ba), naturally pure (rang bzhin rnam par dag pa), unconditioned ('dus ma byas pa), great clear wisdom (gsal ba'i ye shes chen po), the nature of phenomena like space (chos nyid), the phenomenon of emptiness vajra (stong pa rdo rje), awareness is the great non-existent primordially pure transparent.' And, awareness is the union of clarity and emptiness, transparent.
ིན། །ཞེས་དང་། ངེས་བསྟན་རྒྱུད་ལུང་ཐམས་ཅད་དུ། །འགྱུར་བ་མེད་དང་འདུས་མ་བྱས། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་བརྗོད་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་བཤད། །ཅེས་དང་། གཞི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཡིན་པས། སྔར་ཡང་འཁྲུལ་མ་མྱོང་། ད་ལྟ་ཡང་མ་འཁྲུལ། ཕྱིས་ཀྱང་འཁྲུལ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་དོན་གྱི་གཞི་མ་ནི། རིག་པ་ཙམ་དུ་མཐུན་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་གྲོལ་ཏེ། འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་གྲོལ། གཟུང་འཛིན་མེད་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ལས་གྲོལ། སྐྱེ་འགག་མེད་པས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ལས་གྲོལ་ཞིང་ལོག་པའོ། །ཞེས་དང་། གཞི་དེའི་མཚོན་དཔེ་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། སྟོང་ལ་ཁྱབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། དྲི་མ་མེད་པ་མན་ཤེལ་ལྟ་བུ། འགྱུར་བ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ། བྱིན་རླབས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་ནོར་བུ་ལྟ་བུ། གསལ་བ་མི་འགག་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་སོགས་གསུངས་ཤིང་། མ་རིག་པ་དང་བེམ་པོ་ལས་ལོག་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་རིག་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་འདས་པས་རང་བྱུང་ངོ་། ། 24-2-6b གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་མིན་ཏེ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྣང་བའི་གཞིའོ། །ཞེས་དང་། གཞི་དེ་ལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། གཞོན་ནུ་བུམ་པ་སྐུ་དང་། ཆོས་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་དུ་བརྗོད་ཚུལ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་བུ། ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། རང་བཞིན་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་སྐུ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་མ་འགག་པར་གནས་པས་གཞི་གནས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་མོ། །ཞེས་དང་། མཚན་ཉིད་སྡེ་གསུམ་ལས་ཇ་ལོག་སྟེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀ་ནས་དག་པས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ཞེས་དང་། ལྟ་བའི་གོལ་ས་བཅད་པ་བསྟན་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཡིན་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་གོལ་ས་ཆོད། །སྟོང་པར་འདུག་པས་དངོས་པོའི་གོལ་ས་ཆོད། །གསལ་བར་འདུག་པས་སྟོང་པའི་གོལ་ས་ཆོད། །ཅེས་དང་། དེ་བཞིན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གོལ་ས་བཅད་པ་ཡང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། །ཕྱི་རུ་ཡུལ་ལྔ་སྤྱོད་པའི་བདག་པོ་བྱེད། །ནང་དུ་དེ་ལ་བཟུང་བའི་ཉོན་མོངས་ཡིད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས། །རང་གི་རིག་པ་དག་གི་རྩལ་ཡིན་ཏེ། །འཛིན་ 24-2-7a མེད་གསལ་བའི་རིག་པ་དེ་ཉིད་ནི། །རིག་པར་འགྱུས་ཀྱང་འཛིན་པའི་རྫས་མེད་དེ། །ཕྱི་རུ་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མ་བཟུང་ན། །ལྟ་བ་ཟང་ཐལ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ལས་ལྡོག །ཞེས་སོགས་ཡིད་དང་འཇུག་ཤེས་ལས་ལྡོག་ཚུལ་དང་། ཚོགས་བདུན་དག་ལ་རྟོག་པ་
【現代漢語翻譯】 如是說。所有決定性的教導和傳承中，都說：『不變且非造作，如金剛般的語句，指的是自生大智慧。』 因此，根本不變，本初成佛的薄伽梵（梵文：Bhagavan，含義：世尊）大金剛持（梵文：Vajradhara，含義：金剛的持有者）從未迷失，現在不迷失，將來也不會迷失。 真實意義的根本，超越了與八識聚相關的意識，沒有增減，超越了阿賴耶識（梵文：Ālayavijñāna，含義：藏識），沒有能取所取，超越了末那識（梵文：Manas-vijñāna，含義：意），沒有生滅，超越了五根識，是顛倒的止息。 在解釋那個根本的象徵時，說：『如同虛空般周遍于空性，如同水晶般無垢，如同金剛般不變，如同寶珠般生出一切加持，如同太陽的精華般光明不滅。』遠離無明和物質，安住于正確的智慧本質中，即是覺性。超越因緣，故為自生。 不是突然產生的，而是本初就存在的覺性自性所化現的智慧。輪迴和涅槃（梵文：Nirvana，含義：寂滅）的一切都從它顯現。 那個根本具有自性任運成就的佛，童瓶身（梵文：Kumarabhuta-kaya，含義：童子之身），法身（梵文：Dharmakaya，含義：法性身），自性身，以及本體、自性、大悲三者的說法非常廣泛。種姓之子啊，本體是法身，自性是報身（梵文：Sambhogakaya，含義：受用身），大悲是化身（梵文：Nirmanakaya，含義：應化身），作為一切的根本，不滅地存在，所以是根本安住的三身。 超越了三種有為法的範疇，從根本上清凈了有為法，所以是自生智慧任運成就。 爲了斷除見解的歧途，教導說：『因為是自生的，所以斷除了因緣的歧途；因為安住于空性，所以斷除了實有的歧途；因為安住于光明，所以斷除了空性的歧途。』 同樣，爲了斷除八識聚的歧途，也闡述了末那識的體性：『向外是領受五境的主人，向內是對其執著的煩惱意，是能取和所取的二元對立的主人。因此，所有的分別念，都是自性覺性的游舞，即使覺性轉變，也沒有執著的實體，向外領受對境，如果沒有執取，見解就是通透的，從而超越了意。』 等等，闡述瞭如何超越意和入識，以及如何對治七識聚的分別念。
【English Translation】 Thus it is said. In all definitive teachings and transmissions, it is said: 'Unchanging and uncompounded, words like a vajra refer to the great self-arisen wisdom.' Therefore, the fundamental, unchanging, primordially enlightened Bhagavan (Bhagavan, meaning: the Blessed One) Great Vajradhara (Vajradhara, meaning: the Holder of the Vajra) has never been mistaken, is not mistaken now, and will never be mistaken in the future. The basis of true meaning transcends the eight consciousnesses associated with awareness, without increase or decrease, transcending the Alaya-vijñana (Ālayavijñāna, meaning: store consciousness), without grasping or being grasped, transcending the Manas-vijñana (Manas-vijñāna, meaning: mind consciousness), without arising or ceasing, it is the cessation of perversion of the five sense consciousnesses. When explaining the symbolism of that basis, it is said: 'Like space, it pervades emptiness; like crystal, it is stainless; like a vajra, it is unchanging; like a jewel, it is the source of all blessings; like the essence of the sun, its clarity is unceasing.' Separated from ignorance and matter, abiding in the essence of correct wisdom, it is awareness. Transcending causes and conditions, it is self-arisen. It is not something that arises suddenly, but the wisdom that has manifested as the nature of awareness that has been present from the beginning. All of samsara and nirvana (Nirvana, meaning: cessation) arise from it. That basis has the spontaneously accomplished Buddha, the Kumarabhuta-kaya (Kumarabhuta-kaya, meaning: youth body), the Dharmakaya (Dharmakaya, meaning: Dharma body), the Svabhavikakaya (Svabhavikakaya, meaning: nature body), and the extensive teachings on the three aspects of essence, nature, and compassion. Son of lineage, essence is the Dharmakaya, nature is the Sambhogakaya (Sambhogakaya, meaning: enjoyment body), compassion is the Nirmanakaya (Nirmanakaya, meaning: emanation body), abiding unceasingly as the basis of all, therefore it is the three Kayas abiding as the basis. Transcending the three categories of conditioned phenomena, the conditioned phenomena are pure from the very beginning, therefore it is the spontaneously accomplished self-arisen wisdom. To cut off the wrong paths of view, it is taught: 'Because it is self-arisen, it cuts off the wrong path of causes and conditions; because it abides in emptiness, it cuts off the wrong path of substantiality; because it abides in clarity, it cuts off the wrong path of emptiness.' Similarly, to cut off the wrong paths of the eight consciousnesses, the nature of the Manas-vijñana is also explained: 'Outwardly, it is the master who experiences the five objects; inwardly, it is the afflicted mind that clings to them; it is the master of the duality of grasping and being grasped. Therefore, all conceptual thoughts are the play of one's own awareness, even though awareness transforms, it has no substance of clinging; outwardly, even if it experiences objects, if it does not grasp, the view is transparent, thus transcending the mind.' And so on, explaining how to transcend the mind and entering consciousness, and how to counteract the conceptual thoughts of the seven consciousnesses.
མི་གསོག་ན། །སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་དེ་ལས་ལྡོག །ཞེས་སོགས་དང་། མཐུན་ཕྱོགས་ཚོགས་བརྒྱད་དག་པས་དེ་ལྟར་ལྡོག །ཞེས་དང་། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གྲངས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། སྣ་ཚོགས་གསོག་པའི་ཀུན་གཞི་དང་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་འཁོར་བར་འགྲོ་བ་ནི། གཞི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ངོ་མ་ཤེས་པས། རིག་པའི་རྩལ་གྱིས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་ཕྱིར་ཚོགས་བརྒྱད་འཆར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོགས་དང་། རིག་པ་འགྱུ་བའི་རྩལ་དེ་རླུང་གི་འགྱུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡིད་དེ་ལས་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་ཞུགས་པས། ཞེས་སོགས་རིག་པའི་རྩལ་ལས་ཚོགས་བརྒྱད་འཆར་ཚུལ་དང་། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ན་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་ 24-2-7b ཚུལ་གསུངས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་རྫོགས་ཆེན་ལམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ལ། ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རིག་སྟོང་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་ངོ་སྤྲད་རྒྱུའི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ཡིན་ཏེ། གྲོལ་ལམ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་དབང་བཞི་པའི་དོན་ངོ་སྤྲད་རྒྱུ་འདི་ཡིན་ལ། ཐབས་ལམ་གྱིས་རླུང་སེམས་དབུ་མར་ཞུགས་པའི་ལག་རྗེས་ལ་འཆར་རྒྱུའི་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱང་འདི་ཡིན་གྱི། འདུས་བྱས་ཀྱི་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་དང་། དངོས་མེད་སྟོང་རྐྱང་གསར་སྦྱར་ལ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་གོ་བ་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བླ་མའི་མན་ངག་མེད་པས་རིག་པ་ངོ་མ་འཕྲོད་པའི་མཚངས་མངོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་བླ་མའི་མན་ངག་གི་ངོ་མ་འཕྲོད་པ་དག །ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་ལ། སྟོང་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་མོད་ཀྱི། གསལ་བ་དང་རིག་པ་བདེ་བ་ལ་འདུས་བྱས་ཞིག་ལས་འོས་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་པ་ནི་གནས་ལུགས་ཟུང་འཇུག་མ་རྟོགས་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདིར་གསལ་རིག་ཞེས་པ་མཚན་མར་དམིགས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་རུང་གི སྟོང་གསལ་ 24-2-8a ཞེས་ཚིག་གི་བརྗོད་ཀྱང་། དེ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་མཚན་མ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དམིགས་པ་མེད་པས་རིས་སུ་མ་ཆད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པའི་རིག་པ་ཀ་དག་ལ་འདུས་བྱས་སུ་འདོགས་པའི་གདགས་གཞི་མེད་དོ། །འདི་ལྟ་བུའི་ཟུང་འཇུག་ངོ་མ་འཕྲོད་ན་གསལ་བ་ཟེར་ན་འདུས་བྱས། སྟོང་པ་ཟེར་ན་དངོས་མེད་ཞིག་ལས་མི་འཆར་ཞིང་། ཟུང་འཇུག་ཟེར་ན་དངོས་དངོས་མེད་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པ་ཙམ་ལས་རོ་གཅིག་ཏུ་མི་ཤེས་པས། དེ་ཁོ
【現代漢語翻譯】 『若不積聚，則行持將從根本上顛倒。』等等，以及『順緣八識清凈，故能如此顛倒。』等等。八識的數目如下：五根識、意識、染污意、以及積聚萬物的阿賴耶識，共八識。這些都是輪迴的法。它們流轉輪迴的原因是，不認識根本的阿賴耶識，心識的力量便會趨向外境。因此，八識顯現。 等等。心識流動的力量即是風的流動，這被稱為『意』。由於『意』在作用上參與了八識，等等，說明了八識如何從心識的力量中顯現。如果不能證悟心識本具的智慧，就會被八識所束縛而流轉輪迴；如果證悟了智慧，八識便會顯現為五種智慧。 如上所述，作為所破之法的八識，並非大圓滿道所要確立的勝義諦。八識是心的自性，是本初俱生、非造作的明空智慧，這才是需要指示的光明心性。心的壇城自性光明，這便是密宗的真如實相，是上師口訣中通過四灌頂指示的意義，也是通過方便道，風心融入中脈后所顯現的俱生智慧。那些將造作的心念、虛無的空性執為實義智慧的人，是因為缺乏上師的口訣，而無法真正認識自性。那些沒有通過上師口訣認識俱生智慧的人， 對於一切萬法，雖然空性是非造作的，但他們認為光明和覺性、樂受一定是造作的，這完全是由於沒有證悟雙運的緣故。如果將『光明』執著為有相之法，那它當然是造作的。但即使口中說著『空明』，如果對這兩者之間沒有絲毫的執著，沒有微塵般的分別，那麼這無分別、無執著的本初覺性，便沒有任何可以安立為造作的基礎。如果不能真正認識這樣的雙運，那麼一說『光明』，就只會想到造作；一說『空性』，就只會想到虛無。一說『雙運』，也只會想到有和無的簡單結合，而無法理解其為一體的道理。因此，這才是真...
【English Translation】 'If one does not accumulate, the practice will be reversed from its very foundation.' etc., and 'The eight consciousnesses are purified by favorable conditions, hence such reversal occurs.' etc. The enumeration of the eight consciousnesses is as follows: the five sense consciousnesses, the mind consciousness, the afflicted mind, and the alaya (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：ālaya，梵文羅馬擬音：ālaya，漢語字面意思：阿賴耶) that accumulates all things, totaling eight. These are the dharmas of samsara. The reason for their wandering in samsara is that, not knowing the true alaya (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城體：ālaya，梵文羅馬擬音：ālaya，漢語字面意思：阿賴耶) of the ground, the power of consciousness engages with objects. Therefore, the eight consciousnesses arise. etc. The power of the mind's movement is the movement of wind, which is called 'mind'. Because the 'mind' participates in the eight consciousnesses in terms of its function, etc., it explains how the eight consciousnesses arise from the power of consciousness. If one does not realize the wisdom inherent in consciousness, one will be bound by the eight consciousnesses and wander in samsara; if one realizes wisdom, the eight consciousnesses will manifest as the five wisdoms. As mentioned above, the eight consciousnesses, as objects to be refuted, are not the ultimate truth to be established by the Dzogchen (大圓滿) path. The eight consciousnesses are the nature of mind, the primordial, spontaneously arisen, uncompounded wisdom of emptiness and clarity, which is the luminous mind to be introduced. The mandala of the mind is naturally luminous, which is the suchness of tantra, the meaning introduced through the four empowerments in the guru's instructions, and also the co-emergent wisdom that arises as a result of the wind and mind entering the central channel through the path of skillful means. Those who understand compounded thoughts and non-existent emptiness as the wisdom of meaning are showing the signs of not truly understanding rigpa (藏文：རིག་པ་，梵文天城體：vidyā，梵文羅馬擬音：vidyā，漢語字面意思：明) because they lack the guru's instructions. Those who do not understand the co-emergent rigpa (藏文：རིག་པ་，梵文天城體：vidyā，梵文羅馬擬音：vidyā，漢語字面意思：明) of meaning through the guru's instructions, For all things, although emptiness is uncompounded, they think that clarity, awareness, and bliss must be compounded, which is entirely due to not realizing union. If 'clarity' is fixated on as a characteristic, then it is of course compounded. But even if one speaks of 'emptiness-clarity', if there is not the slightest fixation on the difference between the two, not even an atom's worth of separation, then there is no basis for imputing 'compoundedness' to the unconditioned rigpa (藏文：རིག་པ་，梵文天城體：vidyā，梵文羅馬擬音：vidyā，漢語字面意思：明) of primordial purity. If one does not truly understand such union, then saying 'clarity' only brings to mind something compounded, and saying 'emptiness' only brings to mind something non-existent. Saying 'union' only brings to mind a simple combination of existence and non-existence, without understanding their single taste. Therefore, this is the true...
་ན་ཉིད་ནི་སྟོང་རྐྱང་དངོས་མེད་ཞིག་ལ་བཟུང་། དེ་ཤེས་པ་པོ་བློ་འདུས་བྱས་ཞིག་ལ་གོ་བ་བླང་ནས། མདོ་ཡི་སྟོང་ཉིད་བཤད་ན་ཡང་དེ་འཆད། སྔགས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་དང་འོད་གསལ་བཤད་ན་ཡང་། ལམ་གྱི་ཐབས་མི་འདྲ་བ་ཙམ་ལས་མཐར་ཐུག་གོང་གི་དེ་ལས་བོགས་རྡུལ་ཙམ་དབྱུང་རྒྱུ་མེད་པར་གནས་པ་འདི་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་དངོས་མིན་གྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ལ་འཆི་བའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡང་སྐྱེད་མ་ནུས་པ་ནི་རང་རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་པ་ན་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་ཐག་ཆོད་དེ། སྤྲོས་བྲལ་དོན་གསལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། རང་བྱུང་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་དེ། །ཅི་ཡི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས། །མཚན་མ་འདུས་བྱས་ཐེ་ཚོམ་ཆོད། །ཅེས་དང་། ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་འདུས་ 24-2-8b བྱས་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མའི་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་གསལ་གྱི་ཆ་ནས་སེམས་སམ་རིག་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཀྱང་། འདུས་བྱས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་ངེས་དོན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྔ་ཕྱི་མེད་པར་རང་བྱུང་སྐུ། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་བྲལ། །ཞེས་དང་། ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ངེས་དོན་སངས་རྒྱས་ཁྱད་པར་ཅན། །ཀུན་གཞི་མེད་ཕྱིར་སྣང་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་མེད་རིག་པ་འདི། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཐེག་དགུའི་ཆོས་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་དང་། ཚོགས་བརྒྱད་མེད་ཕྱིར་སེམས་དང་བྲལ། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་གནས་ལུགས་དེའི་ངང་ནས། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་འཛིན་པའི་འཕོ་འགྱུར་ཅན་གྱི་སེམས་མེད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཕྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དང་། ནང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཡིད་དང་ཉོན་ཡིད་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་མཚན་མ་ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མའི་ཆོས་གང་ཡང་མེད་བཞིན། 24-2-9a སྟོང་པ་ཟང་ཐལ་དུ་རང་གསལ་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་ཡོད་ཀྱང་། གསལ་ཞིང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་གཏད་བྱ་བའི་གཞི་མཚན་མའི་རྣམ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡེ་ནས་མེད་པ་དེ་ལ། རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་། རྐྱེན་གང་གིས་བསྐྱེད་པ་གདགས་སུ་མེད་པས་རང་བྱུང་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོ་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སམ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ། མན་ངག་མེད་པ་རྣམས་ཡིད་མ་ཆེས་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིག་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཐུན
【現代漢語翻譯】 如果將自性執著為空性、無實有，並理解為由意識聚合而成，即使宣講顯宗的空性，也只是在闡述它；即使宣講密宗的俱生智和光明，也只是在闡述它。除了道路上的方法不同之外，最終從先前的基礎上連微塵都無法減少。這些觀點無法使人哪怕稍微理解超越實有和非實有之邊的實相，直到死亡的盡頭。這在各自的論典中已經闡明。因此，當認識到覺性時，會明確地斷定它是非造作的。《大圓滿無造作頓悟續》中說：『自生覺性法身，不由任何體性所成，故斷除造作之相的疑惑。』又說：『法身自生俱生智，無因無緣故非造作。』這被稱為本性清凈心。雖然從自明的角度可以用心或覺性的名稱來表示，但它不是由八識聚所包含的心。《大圓滿決定勝義總集續》中說：『無始無終自生身，非心所生即是佛。不變異故離痛苦。』又說：『現在諦聽總集之精華，殊勝決定勝義佛，無阿賴耶故無顯現。因此無心之覺性，非心所生即是佛，勝過九乘之法。』又說：『無八識故離心，自生精華法身。』因此，在法界與覺性無二無別，各自證悟覺性的狀態中，由於沒有執持各種習氣的變動之心，如何會有阿賴耶識？由於沒有任何外在六識的對境，以及內在執著為自我的意識，以及作為其對境的少許相，如何會有五根識、意識和煩惱意？像這樣，內外沒有任何相可尋，如同虛空一般，雖然明明見到空性，但由於沒有可以作為目標的基礎，即微塵般的相，所以無法推測它從何而來，由何而生，因此它是自生大空性，自發光明的自生俱生智。這就是本性清凈心或光明智慧。即使那些沒有接受口訣的人不相信，但並非沒有這樣的本性覺性。不僅在密宗中…… If one clings to self-nature as emptiness and non-existence, and understands it as something aggregated by consciousness, even if one expounds the emptiness of the Sutras, one is only expounding that; even if one expounds the co-emergent wisdom and luminosity of the Tantras, one is only expounding that. Apart from the difference in methods on the path, in the end, not even a mote of dust can be reduced from the previous basis. These views cannot enable one to understand even slightly the reality that transcends the extremes of existence and non-existence, until the end of death. This is clearly explained in their respective treatises. Therefore, when awareness is recognized, it is clearly determined to be unconditioned. In the 'Great Perfection Unconditioned Spontaneous Realization Tantra', it says: 'The self-born awareness Dharmakaya, is not established by any essence, therefore cut off the doubt of conditioned signs.' It also says: 'The Dharmakaya self-born primordial wisdom, is without cause and condition, therefore it is not conditioned.' This is called the innate mind of reality. Although from the aspect of self-illumination, it can be indicated by the name of mind or awareness, it is not the mind contained by the eight aggregates of consciousness. In the 'Great Perfection Definitive Meaning Compilation Tantra', it says: 'Without beginning or end, the self-born body, not born from mind, is Buddha. Without change, it is free from suffering.' It also says: 'Now listen to the essence of compilation, the special definitive meaning Buddha, without Alaya, therefore there is no appearance. Therefore, this mindless awareness, not born from mind, is Buddha, surpassing the teachings of the nine vehicles.' It also says: 'Without the eight aggregates, it is free from mind, the self-born essence Dharmakaya.' Therefore, in the state where the realm of reality and awareness are inseparable, and each individually realizes the nature of awareness, since there is no changing mind that holds various habitual tendencies, how can there be Alaya consciousness? Since there are no objects of the external six consciousnesses, and no internal consciousness that clings to self, and no slight sign that is its object, how can there be the five sense consciousnesses, mind, and afflicted mind? Like this, since no internal or external signs can be found, like the sky, although one clearly sees the emptiness, since there is no basis for aiming at the essence of clarity and awareness, not even a mote of dust, it is impossible to speculate from what cause it came, and by what condition it was produced. Therefore, it is the self-born great emptiness, the self-illuminating self-born wisdom. This is the mind of reality or the wisdom of luminosity. Even if those without oral instructions do not believe, it is not that there is no such innate awareness. Not only in Tantra...
【English Translation】 If one clings to self-nature as emptiness and non-existence, and understands it as something aggregated by consciousness, even if one expounds the emptiness of the Sutras, one is only expounding that; even if one expounds the co-emergent wisdom and luminosity of the Tantras, one is only expounding that. Apart from the difference in methods on the path, in the end, not even a mote of dust can be reduced from the previous basis. These views cannot enable one to understand even slightly the reality that transcends the extremes of existence and non-existence, until the end of death. This is clearly explained in their respective treatises. Therefore, when awareness is recognized, it is clearly determined to be unconditioned. In the 'Great Perfection Unconditioned Spontaneous Realization Tantra', it says: 'The self-born awareness Dharmakaya, is not established by any essence, therefore cut off the doubt of conditioned signs.' It also says: 'The Dharmakaya self-born primordial wisdom, is without cause and condition, therefore it is not conditioned.' This is called the innate mind of reality. Although from the aspect of self-illumination, it can be indicated by the name of mind or awareness, it is not the mind contained by the eight aggregates of consciousness. In the 'Great Perfection Definitive Meaning Compilation Tantra', it says: 'Without beginning or end, the self-born body, not born from mind, is Buddha. Without change, it is free from suffering.' It also says: 'Now listen to the essence of compilation, the special definitive meaning Buddha, without Alaya, therefore there is no appearance. Therefore, this mindless awareness, not born from mind, is Buddha, surpassing the teachings of the nine vehicles.' It also says: 'Without the eight aggregates, it is free from mind, the self-born essence Dharmakaya.' Therefore, in the state where the realm of reality and awareness are inseparable, and each individually realizes the nature of awareness, since there is no changing mind that holds various habitual tendencies, how can there be Alaya consciousness? Since there are no objects of the external six consciousnesses, and no internal consciousness that clings to self, and no slight sign that is its object, how can there be the five sense consciousnesses, mind, and afflicted mind? Like this, since no internal or external signs can be found, like the sky, although one clearly sees the emptiness, since there is no basis for aiming at the essence of clarity and awareness, not even a mote of dust, it is impossible to speculate from what cause it came, and by what condition it was produced. Therefore, it is the self-born great emptiness, the self-illuminating self-born wisdom. This is the mind of reality or the wisdom of luminosity. Even if those without oral instructions do not believe, it is not that there is no such innate awareness. Not only in Tantra...
་མོང་གི་ཐེག་པར་ཡང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་གཞན་ནི། །འོད་གསལ་མ་ཡིན་རང་བཞིན་ལ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་བླ་མར། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའང་འོད་གསལ་བའི་སེམས་འདི་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྫོགས་ཆེན་ངེས་དོན་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ཚེ་ལ་སྔ་ཕྱི་ད་ལྟ་བྱུང་། །སེམས་ལ་འཕོ་འགྱུར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ལ་སྐྱེ་འཆི་བྱུང་། །ན་ཚ་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་པ། །རང་སེམས་ཡིན་ཕྱིར་འཁོར་བར་སྨིན། །དེ་ཕྱིར་ 24-2-9b སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་མིན། །ཞེས་དང་། རྒྱུ་ནི་འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཕྱིར། །གཉེན་པོས་འཇིག་ཕྱིར་རྐྱེན་ཁར་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་དེ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ནི། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་རང་བྱུང་སྐུ། །རྐྱེན་གྱིས་མི་འཕྲོག་འབྲས་བུ་ཡིན། །རིག་པ་སྟོང་པ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད། །རིག་པ་རང་གསལ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད། །ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་རྟག་པའི་སྐུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད། །རྐྱེན་མེད་རང་གསལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །གཉེན་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད། །ཅེས་སོགས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་སྐུ། །འཁོར་འདས་རྩ་བ་དེ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ལས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཞེས་དང་། ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་རིག་པ་དེ། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་སྐྱེ་འགག་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པར་ཡེ་ནས་གནས། །ངེས་དོན་ཆོས་སྐུའི་མཐུན་དཔེ་ནི། །འདུས་མ་བྱས་པའི་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཞེས་དང་། ཀུན་གཞིའི་དོན་ནི་འདུས་བྱས་ལ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་མེད་མི་སྲིད། །ལྷག་མཐོང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཀུན་གཞི་རྩད་ནས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། མ་རྟོགས་རྨོངས་པའི་གང་ཟག་རྣམས། །ཆོས་སྐུ་རང་ཡང་སེམས་ཡིན་ཟེར། ། 24-2-10a དེ་ཕྱིར་ཚིག་ལས་དོན་མ་གོ། མིང་ལས་ངེས་དོན་ཤེས་པ་དཀོན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ནི་སངས་མི་རྒྱ། །ཞེས་གནས་ལུགས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མ་རྟོགས་པར་སེམས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བར་བསྟན་ནས། འོ་ན་སེམས་ཀྱིས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པ་བྱས་ནས་མཐར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐེག་དགུའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་དམ་སྙམ་ན་དེ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ། རྗེས་ལ་བཙལ་བས་གླང་པོ་རྙེད། །སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནས་དོན་བཙལ་ན། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་རྙེད། །དེ་རྙེད་སེམས་སུ་འཛིན་པ་བྲལ། །འཛིན་བྲལ་སེམས་མེད་རང་བྱུང་སྐུ། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་རྙེད། །ཅེས་ཐེག་བརྒྱད་སེམས་ལ་ལམ་དུ་བྱས་པ
འི་ཆོས་ཀྱི་མཐར། ཡེ་ཤེས་ལམ་བྱེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་ནས་འཚང་རྒྱ་ཡི། རྫོགས་ཆེན་གྱི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མ་རྟོགས་བར་དུ་སངས་མི་རྒྱ་བར་བསྟན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་རིན་ཆེན་གསེར་གྱི་ཡང་ཞུན་ལས། རིག་པ་མ་བསླད་ཆོས་སྐུ་ཡི། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མ་སྐྱེས་འགྱུར་བ་མེད། །འདུས་མ་བྱས་འདི་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། པདྨ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟུང་འཛིན་དྲི་མ་གཞི་ལ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རང་ 24-2-10b བྱུང་སྙིང་པོ་འདི། །སུས་ཀྱང་མ་བྱས་མཛད་བཅོས་མིན། །རང་བྱུང་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཐུགས། །དེ་ལ་གཉེན་པོས་མི་ཤིག་ཕྱིར། །བཞག་ཅིང་བླང་བར་ནུས་པ་མེད། །དེ་དོན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དེ། །མི་ཡི་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཐུགས། །རང་བྱུང་སྐུ་ལ་ཚངས་པའི་གསུངས། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཀུན་བཟང་ཉིད། །ཅེས་དང་། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་སེམས་དང་བྲལ། །ཚོགས་བརྒྱད་མེད་པས་སེམས་ཀྱང་མེད། །རང་བྱུང་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སེམས་ལས་མ་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བ་མིན་པ་ལྟར་གོ་དགོས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་བྱུང་སྙིང་པོ་འདི། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པས། །རྩོལ་བ་གང་ཡང་མ་བྱས་ཆོས་སྐུ་རུ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །ཞེས་དང་། རིག་པ་རང་ཤར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། བརྗོད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོ་འདི། །ཀུན་ལ་གནས་ཏེ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་མེད། །ཡིད་མེད་སེམས་ 24-2-11a མེད་མ་རིག་འཁྲུལ་པ་མེད། །ཅེས་དང་། སེམས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་དུས་གཅིག་རྫོགས། །ཞེས་དང་། རིག་པ་འགྱུར་མེད་ཤེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། །རིག་པ་སེམས་མེད་ཤེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དྲི་མེད་ཡིན། །རིག་པའི་འགྲོགས་ཟླ་ཤེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྤང་བྱ་ཡིན། །རིག་པ་ཡིད་མེད་ཤེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཞི་མེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། འགྱུར་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཁྲུལ་བ་ག་ལ་སྲིད། །འཁྲུལ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འགྲོ་བ་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། །རང་རིག་སྒྲོན་མ་རང་སྣང་འོད་ཀྱི་ཡུལ། །ཀུན་ལ་གནས་ཏེ་རང་གསང་ཐབས་ཀྱིས་ཆོད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པའི་མཆོག་དོན་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་
【現代漢語翻譯】 在佛法的究竟之處，通過通達智慧之路——大圓滿的意義而證得佛果。這表明，如果不能證悟大圓滿的覺性自生智慧，就無法成佛。《普賢智慧界續·珍寶黃金精煉》中說：『覺性無染即法身，自性本體即是身。無因無緣亦無變，無為法性如虛空。』又如《大圓滿與虛空同等續》中說：『猶如蓮花不染泥，菩提心性本如是，能取所取垢染無。是故自生之精要，無人造作非矯飾，乃是自生覺性王。是故無為之意趣，無有對治不可毀，安立取捨皆不能。通達此義瑜伽士，人身即是佛陀心，自生身中梵天語，當下即是普賢王。』又如：『三世諸佛離心識，八識不存心亦無，自生精要即法身，非心所生乃智慧。』這裡說，智慧不是從心識中產生的，因為心識的本性是光明清澈的。正如萬物的法性是空性，是萬物的實相，但並非從萬物中產生一樣，應該這樣理解。 《大圓滿見·智慧深奧續》中說：『本自安住之自生精要，非因所生亦非緣所造，不需勤作即是法身，深信此乃自生之智慧。』又如《覺性自顯大續》中說：『離言法身大，普在於一切，然眾不證悟。無意無心亦無迷亂。』又如：『離心之覺性，種種顯現一時圓滿。』又如：『若知覺性不變，即是諸法之果。若知覺性無心，即是諸法之無垢。若知覺性之伴侶，即是諸法之應舍。若知覺性無意，即是諸法之無基。』又如：『不變菩提心，何來有錯謬？無謬菩提心，周遍于有情。菩提心之精要，與諸佛平等。自明燈即是，自顯光明之境。普在於一切，以自隱之方便解脫。乃是三世諸佛之勝義。』與諸佛同等。
【English Translation】 At the ultimate end of Dharma, one attains Buddhahood by realizing the meaning of Dzogchen (རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་, Mahā-ati, Great Perfection) as the path of wisdom. It is taught that without realizing the self-arising wisdom of Dzogchen's rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness), one cannot attain Buddhahood. From 'The All-Good Wisdom Space Tantra, The Precious Gold Refined': 'Rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) uncorrupted is Dharmakāya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, dharmakāya, body of dharma); its own nature is the Svābhāvikakāya (རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་, svābhāvikakāya, body of essence). Unborn from cause and condition, it is without change; uncompounded, it is like the sky.' And from 'The Great Perfection Equal to Space Tantra': 'Just as a lotus is unstained by mud, the essence of Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་, bodhicitta, mind of enlightenment) has no grasping or clinging stains at its base. Therefore, this self-arising essence is unmade by anyone, not artificial; it is the king of self-arising rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness). Therefore, the uncompounded mind cannot be destroyed by antidotes; there is no ability to establish or abandon it. The yogi who realizes this meaning has the heart of a Buddha in a human body, the voice of Brahma (ཚངས་པའི་, brahma, pure) in a self-arising body; immediately, he is Kuntuzangpo (ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་, Samantabhadra, the All-Good) himself.' And: 'The Buddhas of the three times are without mind; without the eight consciousnesses, there is no mind. The self-arising essence is the Dharmakāya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, dharmakāya, body of dharma); it is wisdom not born from the mind.' It is said that wisdom is not born from the mind, because the nature of the mind is clear light. Just as the nature of all phenomena is emptiness, which is the reality of phenomena but not born from phenomena, it should be understood in this way. From 'The Dzogchen View, The Profound Wisdom Tantra': 'This self-arising essence that has always been present, not born from cause, not created by conditions, without any effort, is the Dharmakāya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, dharmakāya, body of dharma); also believe that it is self-arising wisdom.' And from 'The Great Self-Arising Rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) Tantra': 'This great Dharmakāya (ཆོས་ཀྱི་སྐུ་, dharmakāya, body of dharma) that is beyond the limits of expression dwells in all, but is not realized by all. Without mind, without thought, without ignorance or delusion.' And: 'In the rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) that is without mind, various appearances are perfected at once.' And: 'If you know that rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) is unchanging, it is the fruit of all dharmas. If you know that rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) is without mind, it is the stainlessness of all dharmas. If you know the companion of rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness), it is what should be abandoned of all dharmas. If you know that rigpa (རིག་པ་, vidyā, awareness) is without intention, it is the groundlessness of all dharmas.' And: 'How can there be delusion in the unchanging Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་, bodhicitta, mind of enlightenment)? The non-deluded Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་, bodhicitta, mind of enlightenment) pervades all beings. The essence of Bodhicitta (བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་, bodhicitta, mind of enlightenment) is equal to all Buddhas. The self-aware lamp is the realm of self-appearing light. It dwells in all, and is liberated by the method of self-secrecy. It is the supreme meaning of the thought of the Buddhas of the three times.' Equal to all Buddhas.
མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས། དེ་ལྟར་གཞི་གནས་གཉུག་མའི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་གཏད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ནམ་ཡང་གཡོ་བ་མེད་བཞིན། རང་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་རང་ཤར་བ་རྣམས་དང་། འོད་གསལ་བའི་རྟགས་སྣང་རྣམས་ཀྱང་ཐབས་ལས་མངོན་དུ་སྣང་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་གཟུང་འཛིན་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གདངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཐོད་ 24-2-11b རྒལ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་འཆར་གཞི་གཞིར་གནས་གཉུག་མའི་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་སྔར་མ་ལས། རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ནི་རིག་པའོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ཞེས་དང་། སེམས་དང་བག་ཆགས་སངས་རྒྱས་དངོས་མ་ཡིན། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དང་བག་ཆགས་བྲལ། །ཞེས་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཚིག་མེད་དོ། །ཡི་གེ་མེད་དོ། །ས་དང་ལམ་མེད་དོ། །ཡིད་མེད་དོ། །སེམས་མེད་དོ། །མ་རིག་པ་མེད་དོ། །འཕྲལ་བྱུང་མེད་དོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་བ་མེད་དོ། །བག་ལ་ཉལ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་མེད་དོ། །ཉམས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱ་མ་ཆད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ལྟ་བ། ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ། འཛིན་པ་མེད་པའི་རང་གྲོལ། རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་གདངས། འགག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས། ཆགས་པ་མེད་པའི་འོད་ལྔ། རང་སར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས། སེམས་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ། དབུགས་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པ། འཛིན་ཆགས་མེད་པའི་སྤྱོད་པ། ཞེ་འདོད་མེད་པའི་ལྟ་བ། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས། རང་དག་ཆེན་ 24-2-12a པོའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་མི་མཐོང་གསལ་དུ་མི་སྟེར། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོག་པ་མེད། ཡིད་ལ་འགྱུ་བྱེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གང་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ན། །ཡེ་ནས་དམ་བཅའ་འགལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ན་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་ཏེ་བསྒྱུར་དུ་མེད་པ། རང་གྲོལ་ཡིན་ཏེ་གཉེན་པོ་མེད་པ་སོགས་གྲོལ་བ་བཞི་འབྱུང་ཚུལ་གསུངས་པ་འདི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་སེམས་ངོ་སྤྲད་པ་ལས་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་ན་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །སེམས་ལས་སངས་རྒྱས་འདོད་ན་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །བསྒོམ་པ་ཡུལ་ཅན་འདོད་ན་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །སྟོང་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེན་ན་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །མཚན་བཅས་གཞན་འ
【現代漢語翻譯】 『安住于不動平等之中。』如是所說。因此，基位本具之覺性，自生之智慧，于無所緣之法性中，恒常不動。自顯任運之顯現，以及光明之徵相，亦由方便而顯現。彼時，以智慧自生之明燈，于無境與有境之能取所取中，於法性之覺受中了知，乃是頓超之修持。而彼等之基礎，即是基位本具之覺性。如《根本續》所云：『證悟之因是覺性，證悟之行是智慧。』又云：『心與習氣非真佛，覺性之智慧離心與習氣。』又云：『自生之智慧無言說，無文字，無地與道，無意，無心，無無明，無暫生，無遍起，無隨眠，無相，無修持。』因此，是無邊際、無偏頗之見。即是，無邊際之智慧，無偏頗之見，周遍之法性，無礙之智慧，無執著之自解脫，無分別之自顯現，無滅盡之智慧，無貪著之五光，自處解脫之法性，任運成就之佛陀，離心之覺性，離氣之佛陀，明然而無分別之禪修，無執著之行持，無希求之見，見彼性之果，無修成之事業，自凈大之智慧。 又云：『以意不能見智慧，不能令其明晰。智慧無分別，意有動搖之故，是成佛道之障礙。』又云：『何者有執著，彼者無自生智慧。若自生智慧，成為修持之對境，則從一開始就違背誓言。』如是，若證悟自生之智慧，則是本初解脫，不可改變；是自解脫，無有對治等等，此等四種解脫之出現方式，不可能從八識之心的介紹中產生。《普賢王如來心鏡續》云：『若執持阿賴耶為法身，則偏離於我；若欲於心中求佛，則偏離於我；若執持禪修為有境，則偏離於我；若執著于空性之境，則偏離於我；若於有相之法』
【English Translation】 'Abiding in unwavering equanimity,' it is said. Thus, the naturally arising wisdom of the basic, inherent awareness, in the unfixated nature of reality, is ever unwavering. The spontaneously arising appearances of self-display, and the signs of clear light, also appear manifestly through skillful means. At that time, with the naturally arising lamp of wisdom, without grasping at subject and object, knowing the resonance of reality is the practice of direct transcendence. And the basis of these is the basic, inherent awareness. As it says in the Root Tantra: 'The cause of realization is awareness; the act of realization is wisdom.' And: 'Mind and habitual tendencies are not the actual Buddha; the wisdom of awareness is free from mind and habitual tendencies.' And: 'Self-arising wisdom has no words, no letters, no ground or path, no mind, no thought, no ignorance, no arising, no complete rising, no latent tendencies, no aspects, no practice.' Therefore, it is called a view without limits or partiality. That is to say, wisdom without limits, a view without partiality, the all-pervading nature of reality, unobstructed wisdom, self-liberation without grasping, self-display without concepts, wisdom without cessation, the five lights without attachment, the nature of reality liberated in its own place, the spontaneously accomplished Buddha, awareness free from mind, the Buddha free from breath, meditation that is clear and without concepts, conduct without attachment, a view without desire, the fruit of seeing that very nature, activity that cannot be fabricated, the wisdom of great self-perfection. And: 'The mind does not see wisdom, it does not make it clear. Wisdom has no concepts, because the mind is in motion, it is an obstacle on the path to Buddhahood.' And: 'For whoever has grasping, there is no self-arising wisdom. If self-arising wisdom itself becomes the object of meditation, then from the very beginning, the vow is broken.' Thus, if one realizes self-arising wisdom, it is primordial liberation, unchangeable; it is self-liberation, without antidote, etc. These four ways in which liberation arises cannot possibly come from the introduction to the mind of the eight consciousnesses. The Kunjed Gyalpo (ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་，梵文：Samantabhadra，梵文羅馬擬音：薩曼塔巴德拉，普賢王如來) Heart Mirror Tantra says: 'If you hold the alaya (ཀུན་གཞི་，梵文：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：阿賴耶識，藏識) to be the dharmakaya (ཆོས་སྐུ，梵文：dharmakāya，梵文羅馬擬音：達摩迦亞，法身), you have strayed from me; if you seek the Buddha in the mind, you have strayed from me; if you hold meditation to be object-oriented, you have strayed from me; if you cling to the object of emptiness, you have strayed from me; if you'
བྱུང་བསྒོམ་པ་ང་ལས་གོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་མདོར་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཀློང་མན་ངག་གི་སྡེ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གསལ་གྱི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ཞིང་། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས། ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེས་ 24-2-12b ནས་གཉུག་མ་རང་བྱུང་འོད་གསལ་གྱི་དོན་ངོ་སྤྲད་པ་ཡིན་པས་ལུང་རྣམས་མདོ་ཙམ་ལས་འདིར་མ་དྲངས་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་མཛོད་བདུན་སོགས་སུ་རྒྱ་ཆེར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདུས་བྱས་དང་རྣམ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་གོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལུང་སྔ་མ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་མཐོང་བས་ཁྱོད་ཉིད་གོལ། །ཞེས་སོ། །རྫོགས་ཆེན་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། །རྫོགས་ཆེན་རིག་པའི་རང་སྐད་ནི། །སྣང་དང་སྟོང་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །སེམས་དང་ཡིད་དང་ཆོས་ལས་འདས། །ཞེས་དང་། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་དང་པོར་བསྟན། །ཡིད་ནི་རླུང་དང་འདྲ་སྟེ་བག་ཆགས་སྡུད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་གཉིས་པར་བཤད། །དབུགས་ནི་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་གསུམ་པའོ། །དུག་ལྔ་མེ་དང་འདྲ་སྟེ་སྣང་བ་ཡུལ་ལ་མཆེད། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དྲི་མ་བཞི་པའོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་དེ་བཞིན་རབ་ཏུ་གནས། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དྲི་མེད་དག་པ་ལ། །མཚན་མ་བློ་ཡི་དྲི་མ་ག་ལ་ཡོད། །དྲི་མེད་དག་པ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །རང་རིག་བྱང་ཆུབ་མཚན་མའི་དངོས་བྲལ་བས། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། 24-2-13a ཀློང་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་གང་ལྟ་བ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས། །ཡང་དག་དོན་ལ་སྒྲོ་བསྐུར་བཏབ། །རང་གིས་རང་བསླུས་སྙིང་རེ་རྗེ། །ཞེས་དང་། ཇི་བཞིན་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས། །རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་ཤར་བས། །དེ་ལ་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ཡི་དང་། །ཞེས་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་ལས། །ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཚིག་ལས་འདས་པ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་དང་། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ལས། རང་བྱུང་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་བྱུང་བ་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་འགག་པ་མེད་པར་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ང་ཡི་རང་བཞིན་རིག་གྱུར་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རིག་འགྱུར་བས། །བྱ་བྱེད་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །མི་རྩོལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །རང་བཞིན་བཅུ་ཡིས་བཙལ་ཞིང་སྒྲུབ་མི་དགོས། །ང་ཡི་རང་བཞིན་ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ནམ
【現代漢語翻譯】 『觀修生起次第勝於我。』總而言之，大圓滿心髓部所有教法都確立了超越心識的自明顯現之智慧的意義。區分了阿賴耶（kun gzhi，一切的基礎），法身（chos sku，真理之身），心（sems，意識）與智慧（ye shes，本覺），意（yid，概念）與勝觀（shes rab，洞察力）的差別，並介紹了本初自生光明（gnyug ma rang byung 'od gsal）的意義。由於篇幅所限，這裡不再引用更多經文。大圓滿在全知麥彭仁波切的《七寶藏》等著作中廣為人知，因此，認為大圓滿是造作之法和阿賴耶識是完全錯誤的。正如之前的經文所說：『一切法皆是覺性之自性，若視諸法為心識，汝則已誤入歧途。』 大圓滿獅子吼續（rdzogs chen seng ge rtsal rdzogs kyi rgyud）中說：『大圓滿覺性之自語，超越顯現與空性之境，超越心、意與法。』《寶飾經》（nor bu phra bkod）中說：『心是所有習氣之根源，是所有眾生的第一垢染。意如風，聚集習氣，是所有眾生的第二垢染。氣如水，是所有習氣之住所，是所有眾生的第三垢染。五毒如火，在顯現之境中蔓延，是所有眾生的第四垢染。』 『如是安住於一切行者心中，于無垢清凈之法身中，怎會有概念之垢染？無垢清凈乃覺性智慧身，自明菩提離一切相，覺性智慧非任何事物。』 《普賢王如來續》（klong rab 'byams rgyal po'i rgyud）中說：『于未生之法性中，若見因緣二者，則背離了無為法，對真實義妄加誹謗，自欺欺人，可悲可嘆！』 『如實安住于自性中，覺性如虛空，無有變異之義顯現，故無散亂與不散亂。無論如何作為，皆是如此。』 大圓滿至尊上師（rdzogs pa chen po rje btsun dam pa）說：『本體不可指，乃無為法，超越言詞，心髓即菩提心。』 《普作王續》（kun byed rgyal po）中說：『自生而無因緣，智慧無滅而光明。』 『若知我之自性，則一切法皆成覺性，超越一切作為、勤作與成就，不勤作而任運成就。』 『此一切之精髓菩提心，無需以十種自性尋求與修證。我之自性如虛空，如虛空。』
【English Translation】 『The practice of generation stage is superior to me.』 In short, all the teachings of the Great Perfection Mind Series establish the meaning of self-luminous wisdom that transcends the mind. It distinguishes between the alaya (kun gzhi, the basis of everything), the dharmakaya (chos sku, the body of truth), mind (sems, consciousness) and wisdom (ye shes, innate awareness), intellect (yid, concept) and insight (shes rab, insight), and introduces the meaning of primordial self-arisen luminosity (gnyug ma rang byung 'od gsal). Due to space limitations, more scriptures are not quoted here. The Great Perfection is widely known in Kunkhyen Mipham Rinpoche's Seven Treasures and other works, so it is completely wrong to think that the Great Perfection is an artificial method and alaya consciousness. As the previous scripture says: 『All dharmas are the nature of awareness, if you see all dharmas as mind, you have gone astray.』 The Great Perfection Lion's Roar Tantra (rdzogs chen seng ge rtsal rdzogs kyi rgyud) says: 『The self-speech of Great Perfection awareness transcends the realm of appearance and emptiness, transcends mind, intellect and dharma.』 The Jeweled Garland (nor bu phra bkod) says: 『The mind is the root of all habits, and is the first defilement of all beings. The mind is like the wind, gathering habits, and is the second defilement of all beings. Qi is like water, the abode of all habits, and is the third defilement of all beings.』 The five poisons are like fire, spreading in the realm of appearance, and are the fourth defilement of all beings.』 『Thus it abides in the hearts of all practitioners, in the immaculate pure dharmakaya, how can there be the defilement of concepts? Immaculate purity is the wisdom body of awareness, self-luminous bodhi is free from all characteristics, and the wisdom of awareness is nothing.』 The All-encompassing King Tantra (klong rab 'byams rgyal po'i rgyud) says: 『In the unborn dharmata, if one sees the two causes and conditions, then one turns away from the unconditioned, slanders the true meaning, deceives oneself, pitiful and lamentable!』 『Abiding in reality in its own place, awareness is like the sky, the meaning of immutability appears, so there is no distraction or non-distraction. No matter how you act, it is like that.』 The Great Perfection Jetsun Dampa (rdzogs pa chen po rje btsun dam pa) said: 『The essence is unpointable, it is the unconditioned, beyond words, the heart essence is bodhicitta.』 The All-Creating King Tantra (kun byed rgyal po) says: 『Self-born without cause and condition, wisdom is clear without cessation.』 『If you know my nature, then all dharmas will become awareness, transcending all actions, efforts and achievements, effortlessly accomplishing spontaneously.』 『This heart essence of all, bodhicitta, does not need to be sought and practiced with ten natures. My nature is like the sky, like the sky.』
་མཁའ་དག་ལ་ཀུན་ཀྱང་རྩོལ་མི་བྱེད། །ཅེས་དང་། ང་ནི་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཕྲ་བ་ཞེས་ནི་མིང་དུ་གདགས་སུ་མེད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །ང་ལ་ 24-2-13b གཞན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་མེད། །ཅེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཚད་མར་མ་གྱུར་སྤྲེའུ་འདྲའི་ལུང་། །བསྟན་དང་ལམ་ནོར་རྟོག་པས་ཟིན་ཏ་རེ། །དེ་བས་གསེར་ལ་ནག་མཚུར་གཏོང་བ་ཡི། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་སྟོན་པའི་རིན་ཆེན་མཛོད། །རིན་ཐང་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བསླུ་བར་འོས། །ཞེས་དང་། ཡོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ཆེན་ལ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་ཟེར་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་དོན་མི་ལྡན། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྒྲོ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡང་། །གཉིས་སུ་མ་མཐོང་རྣལ་བཞག་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་དང་། རྩོལ་མེད་རིག་པ་མངོན་སུམ་ལྟ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་བསྟུན་ན། སེམས་འཛིན་གྱི་མཚན་བཅས་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པ་ས་ཆོད་ཆུང་བར་གསུངས་པ། ཕྲ་བའི་སྒོ་མོར་མིང་བཏགས་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་དབེན་པའི་ལམ་ཚོལ་ཞིང་། །དགོན་པའི་རྒྱུད་དུ་དབེན་འཛིན་པ། །བརྟག་ན་རྣམ་པར་རྟོག་འགྱུར་བསྒོམ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལ་ཚོད་མི་གཟུགས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པས། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེད་བྱེད་ཆོས་ལ་དཔེ་མ་ལེན། །ཞེས་གསུངས། 24-2-14a དེ་ལྟར་རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཀློང་མན་ངག་གི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་སེམས་རིག་ཤན་ཕྱེས་ནས་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་། རྣམ་ཤེས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆ་ལ་ལམ་དུ་མི་བྱེད་པ་འབྲས་བུ་རྩོལ་མེད་ལམ་བྱེད་ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་ལམ་ཡིན་པས་ལུང་འདི་ཙམ་ལས་ཡི་གེ་མང་བས་མ་བྲིས་ཀྱང་། འདི་ཙམ་གྱིས་གོ་ནུས་སོ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་དུ་མ་ཟད་ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་གའི་ཆོས་སྡེ་མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གནས་ལུགས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། ལང་ཀའི་བདག་པོ་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི། མ་བཅོས་པ། མ་བསླད་པ། མ་བྱས་པ། མ་བརྟག་པ། ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་བྱས་མ་བསླད་སོགས་ནས། ཡེ་ཇི་བཞིན་པར་གསུངས་སོ། །ཀྱ
【現代漢語翻譯】 『于虛空中，一切皆不作功。』又說：『我從本初即已遠離執取，因此，不可名之為微細。我從本初即是自生智慧，我無法被他人所決定。』又說：『未成導師如猴子般的教言，以分別念掌握了錯誤的教法和道路。因此，將黑鐵染于黃金之上，真正的導師是珍寶之藏。因其價值無法估量，故應以其為準繩。』又說：『瑜伽、甚深瑜伽、圓滿大圓滿中，若有人說有因有果，此人並不具備大圓滿的證悟。若有人說世俗諦和勝義諦是二，那是誹謗之語。如此，便無法證悟二無。三時諸佛的證悟，也認為是不見二元的實相。』又說：『若依循無勤任運、現量直觀的圓滿大圓滿之道，執著于有相之心，修持次第生起，則被認為是小格局。』名之為『微細之門』，尋求心的寂靜之道，于寂靜處執著于宗派，考察起來，實為分別唸的修習。 『菩提心無因無緣，不以世間生滅之法來衡量。菩提心非由因緣所生，不以世間生起之法來作比喻。』 如是，在《大圓滿心髓部》的口訣續中，區分了心和覺性，將未造作的智慧作為道路，不將造作的意識作為道路，這是果位無勤任運的阿底瑜伽之道，因此不再多寫，僅此便足以理解。不僅在大圓滿續中，在隆（藏文音譯）阿努瑜伽的教法彙編《集經意》中，也確定了心的自性本性光明：心的自性即是金剛薩埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，梵文天城體：वज्रसत्त्व，梵文羅馬擬音：Vajrasattva，漢語字面意思：金剛勇識）的自生智慧，而此智慧即是虛空的自性，因為它是無自性的。』又說：『楞伽主（含義待考）的心之如來藏（含義待考）與金剛薩埵的如來藏無二無別，不可分為二。』又說：『金剛薩埵的如來藏是：無造作、無染污、無為、無分別、如實。一切眾生的心之如來藏也是如此，無造作、無染污……如實。』
【English Translation】 'In the sky, all do not strive.' And: 'Since I am originally free from grasping, I cannot be named subtle. Since I am originally self-arisen wisdom, I cannot be determined by others.' And: 'A teaching that has not become a qualified teacher is like a monkey's words, grasping the wrong teachings and paths with conceptual thoughts. Therefore, applying black ink to gold, the true teacher is a treasure trove of jewels. Because its value is immeasurable, it is worthy to be taken as a standard.' And: 'In Yoga, Supreme Yoga, and Great Perfection, if someone says there are cause and effect, they do not possess the realization of Great Perfection. If someone says that conventional truth and ultimate truth are two, that is a slanderous statement. In this way, one cannot realize non-duality. The realization of the Buddhas of the three times is also considered to be the natural state of not seeing duality.' And: 'If one follows the path of effortless, direct perception of Great Perfection, clinging to the mind with characteristics and meditating on the stages of generation, it is said to be of small scope.' Named 'the gate of subtlety,' seeking the path of solitude of the mind, clinging to solitude in the lineage of monasteries, upon examination, it becomes the meditation of conceptual thought. 'The Bodhicitta (mind of enlightenment) has no cause or condition, and does not measure it by the laws of worldly birth and death. The Bodhicitta is not produced by conditions, so do not take the laws of worldly arising as an example.' Thus, in the oral instruction tantras of the Great Perfection Mind Series, mind and awareness are distinguished, and uncreated wisdom is taken as the path, while created consciousness is not taken as the path. This is the path of Ati Yoga, where the result is effortless. Therefore, I will not write more, as this much is enough to understand. Not only in the Great Perfection tantras, but also in the Anu Yoga teachings of the Long (Tibetan transliteration) Anu Yoga teachings, in the compilation of teachings, the nature of the mind, the luminous nature of reality, is established: 'The nature of the mind is the self-arisen wisdom of Vajrasattva (藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，梵文天城體：वज्रसत्त्व，梵文羅馬擬音：Vajrasattva，漢語字面意思：金剛勇識), and that wisdom is the nature of space, because it is without nature.' And: 'The Tathagatagarbha (meaning needs to be verified) of the mind of the Lord of Lanka (meaning needs to be verified) and the Tathagatagarbha of Vajrasattva are non-dual and cannot be divided into two.' And: 'The Tathagatagarbha of Vajrasattva is: uncreated, uncorrupted, unmade, undiscriminated, as it is. The Tathagatagarbha of the minds of all sentient beings is also the same, unmade, uncorrupted... as it is.'
ེ་ལངྐའི་བདག་པོ། གང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ངེས་པ་རྙེད་པར་འདོད་པ་ 24-2-14b རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། །རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྣང་བའི་སྒོ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་།གསང་བའི་དབྱིངས་དེ་ནི་རང་རིག་པའི་ཕྱིར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོགས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྒྱས་པར་གསུངས། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཐབས་ཆེ་ཚེགས་ཆུང་དོན་དཔག་མེད། །བྱ་སླ་དཔག་དཀའ་མན་ངག་དམ། །ཞེས་དང་། དེས་ན་དམ་པ་འདུས་པའི་དགོངས་པ་རྣམས། །དོན་དམ་མ་བཅོས་སེམས་ཉིད་དེ་ལ་འདུས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བྱས་རང་བྱུང་བས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །འདི་ལྟར་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ། །བགྲོད་པའི་གནས་དང་ལྟ་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །མཚན་མ་ཀུན་སྤང་སྐྱོན་ཡོན་ཡོང་ཡེ་མེད། །ཚོགས་ཆེན་གཉིས་རྫོགས་ཐེ་ཚོམ་ཀུན་ཆད་ཅིང་། །བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཀུན་འདུས་གསང་བའི་དགོངས་སྤྱོད་ཟབ་མོ་ནི། །རང་བྱུང་རང་རིག་མངོན་སུམ་སྣང་དུས་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟར་དགོངས་པ་དམ་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། །རྟོག་ཚོགས་མུན་སངས་མཐོང་ཡུལ་འདས་པ་སྟེ། །བྱ་མེད་སྣང་མེད་མི་བཙལ་བཞག་པའོ། །ཞེས་དང་། 24-2-15a ཆོས་ཀུན་རང་བྱུང་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྣང་། །དེ་དོན་མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡོང་ཡེ་མེད། །དེ་ལྟར་གང་རིག་དེ་ནི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས། །ཞེས་དང་། པདྨ་དབང་ཆེན་བདེ་གཤེགས་སྤྱི་དྲིལ་གྱི་རྒྱུད་ལས། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་ཆོས། །རྣམ་པར་བྱང་བ་མྱ་ངན་འདས། །རྩ་བ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །མ་མཛད་མ་བཅོས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ལེགས་གནས་པས། །བྱེད་རྩོལ་བྱ་བ་ཀུན་དང་བྲལ། །སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །རང་གི་ངང་གིས་མ་བཅོས་བཞིན། །ཡོངས་ཀྱི་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་ལ། །སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེ། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པས། །རང་ལ་གནས་ཀྱང་མ་མཐོང་སྟེ། །འོ་མ་མར་དང་འདྲ་བར་མཚུངས། །དེ་ཉིད་མཁས་ལྡན་མར་དུ་འབྱིན། །ཞེས་གསུངས། དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་། གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱིས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཐལ་བ་ལས། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ནི། །དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་མེད་མིན། །དབུ་མ་ཙམ་དུའང་མ་དམིགས་པས། །བདེ་ཆེན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བཤད། །ཅེས་དང་། 24-2-15b གསང་བ་འདུས་པ་ལས། བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམ་རིག་གི། ཆོས་བ
【現代漢語翻譯】 『哦，蘭卡的統治者！』那些想要獲得秘密真言確定性的人，應該認識到心的本性。』如是說。心的本性是純凈之門，是顯現佛法之門，是法界。』如是說。秘密的界域是自性覺知的緣故，被稱為自生智慧。』等等，詳細闡述了心的本性。被稱為『一切佛法的根本』的是菩提心。方法廣大而辛勞甚微，意義不可估量。易於實行而難以衡量，是甚深口訣。』如是說。因此，諸聖賢的意趣都彙集于這未經修飾的真如自性心中。心的自性是未經造作的自生，因此，『三摩地』是與一切執著分離的。如此確定之菩提心，沒有可趨之處，也沒有可見之境，因此，捨棄一切相，毫無過失與功德。圓滿二資糧，斷除一切疑惑，是無上大圓滿。』如是說。一切彙集的秘密意趣之甚深行持，在自生自明的顯現之時，被稱為『見到自生智慧』。如是見到聖賢意趣之時，思緒的迷霧消散，超越所見之境，是無為、無顯現、不尋覓的安住。』如是說。 一切佛法是自生自明的智慧顯現，其意義是不生不滅，無有因果之名。如是覺知，即是圓滿二資糧。』如是說。《蓮花自在，總集諸佛之續》中說：『一切煩惱輪迴之法，完全清凈即是涅槃，其根本在於心性之中。心性是自性光明，未經造作，自然成就，安住于大菩提之中，遠離一切作為與努力。心性自性光明，自然而然，安住于完全的光明之中。心性如如意寶，三界一切有情，雖安住于自身之中，卻未能得見，猶如牛奶與酥油，唯有智者能從中提取。』如是說。同樣，《幻化秘密藏》中也以『無有根基之心性』等語，確定了心的自性。《幻化灰燼》中說：『大樂的自性，非有非無，不執著于中觀，故稱為大樂大手印。』如是說。 《密集金剛》中說：『我與蘊、界、處之法……』
【English Translation】 'O Lord of Lanka!' Those who wish to attain certainty in secret mantras should recognize the very nature of the mind.' Thus it is said. 'The very nature of the mind is the gate of purity, the gate of the appearance of Dharma, the realm of Dharma.' Thus it is said. 'That secret realm is called self-arisen wisdom because of self-awareness.' And so on, the very nature of the mind is extensively explained. That which is called 'the root of all Dharmas' is the mind of enlightenment (bodhicitta). 'Vast in method, small in effort, immeasurable in meaning. Easy to do, difficult to fathom, a profound instruction.' Thus it is said. 'Therefore, the thoughts of the noble gathering are all gathered into that unconditioned, ultimate nature of mind. Because the nature of mind is unmade and self-arisen, 'samadhi' is separated from all objects of focus. That mind of enlightenment, ascertained in this way, has no place to go and no object to view, therefore, abandoning all characteristics, there is absolutely no fault or merit. Completing the two great accumulations, cutting off all doubts, it is repeated as the Unsurpassed Great Perfection.' Thus it is said. 'The profound practice of the secret thought of all gatherings, at the time of the self-arisen, self-aware manifestation, is called 'seeing the self-arisen wisdom.' Thus, when the thought of seeing the noble ones is seen, the darkness of conceptual thoughts is cleared away, transcending the object of sight, it is non-doing, non-appearance, and non-seeking.' Thus it is said. 'All Dharmas are the appearance of self-arisen, self-aware wisdom, the meaning of which is unborn and unceasing, without any imputation of cause and effect. Thus, whatever is aware is the completion of the two accumulations.' Thus it is said. In the Tantra of Padma Wangchen, the General Embodiment of the Sugatas: 'All the defiled, cyclic Dharmas, completely purified, are nirvana, the root of which is contained within the nature of mind. The nature of mind is self-luminous, unmade, spontaneously accomplished, well-abiding in great enlightenment, free from all actions and efforts. The very nature of mind is self-luminous, naturally, abiding in the great expanse of light. The very nature of mind is like a wish-fulfilling jewel. All sentient beings of the three realms, though abiding within themselves, do not see it, like milk and butter, only the skilled can extract the butter.' Thus it is said. Similarly, in the Guhyagarbha Tantra, with 'the very nature of mind without a basis,' and so on, the nature of mind is established. In the Illusion Ashes: 'The nature of great bliss is neither a thing nor non-thing, not even fixated on the middle way, therefore, it is taught as the Great Seal of Great Bliss.' Thus it is said. In the Guhyasamaja Tantra: 'I and the aggregates, elements, and sources of consciousness...'
དག་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་པས། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཏིང་འཛིན་འདི་ནི་ཆེས་ཕྲ་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ། །ཞེས་དང་། འདིར་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་ཡང་མེད་པ་སྟེ། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་དང་། མདོར་བསྡུ་ན། གླང་པོ་རབ་འབོག་གི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །ཆོས་རྣམས་རྣམ་དག་ཡེ་ནས་འོད་གསལ་ཞིང་། །རྣལ་འབྱོར་ཉིད་དབྱིངས་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ། །མཉམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྟག་ཏུ་འདུད། །ཅེས་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཏན་ལ་ཕེབས་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ཡིན་གྱི། དེང་སང་འགྱ་བ་མདོ་སྔགས་པས་དགེ་ཕྱོགས་པའི་གསང་འདུས་རིམ་ལྔའི་སེམས་དབེན་སྒོམ་པའི་འོད་གསལ་གྱི་སྐབས་སུ་གཉུག་སེམས་ཞེས་པ་ཕྲ་ཡིད་ཡིན་ཞེས་གཞན་གྱི་ཟེར་སྒྲོས་ལ་འཇུས་ནས། དེ་ལས་བརྩམ་སྟེ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རིག་པ་ངོ་སྤྲད་རྒྱུ་དེ་ཕྲ་བའི་ཡིད་ཡིན། ཕྲ་བའི་ཡིད་དེ་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་པའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཟེར་བའི་རྗེས་ 24-2-16a བརྗོད་ཀྱང་བྱེད་མཁན་འདུག་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འོས་པའི་ཚིག་སྟེ། སྤྱིར་གཉུག་སེམས་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའང་དེ་ཡིན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡིད་དུ་བཟུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་མོད་ཀྱི། གསང་འདུས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་འོད་གསལ་འདུས་བྱས་ཞིག་ལ་བཤད་པས་ཁྱད་ཆོས་ཐོན་རྒྱུ་ཡོད་ན་དེ་ཚོས་ཇི་བདེར་མཛོད། དགག་པ་བརྗོད་འདོད་མེད་ཀྱང་། དེ་དང་རྫོགས་ཆེན་བསྲེ་དོན་གཏན་མི་འདུག་སྟེ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་ཆོས་ཀུན་དང་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པའི་གསུངས་རྣམས་དང་། བཀའ་གཏེར་གྱི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་དེང་སང་བར་དུ་རིག་པ་འདུས་མ་བྱས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་ངོ་སྤྲོད་པར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལས་བརྒལ་ནས། ཡིད་ཕྲ་བ་འདུས་བྱས་ཞིག་ལ་བཤད་པས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་ཕར་ཞོག་རྨ་འབྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་གིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་མིན་ཞེས་བཀག་ན་གནོད་པ་མི་ནུས་མོད། རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་ཟེར་བའི་ལམ་སྲོལ་གཏོད་ན། དེང་སང་གི་གང་ཟག་རིག་པ་ནི་ངོ་མ་འཕྲོད། རྒྱུད་ལུང་གི་གནད་མ་རྟོགས། གཞན་གྱི་གཡམ་ལ་རྒྱུག་པར་དགའ་བའི་བློ་ཆུང་ཅལ་སྒྲོགས་ 24-2-16b རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པ་འདི་ལའང་རྗེས་བརྗོད་བྱེད་པ་དུས་ངན་གྱི་བབ་ལས་འབྱུང་སྲིད་དེ། སྤྱིར་མུ་སྟེགས་པའི་ལུགས་ངན་པ་རྣམས་ལའང་ལ་ལས་དེ་འཛིན་པ་ཡོད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ལའང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡོད། །དེས་ན་ངན་པའི་མུན་པས་
【現代漢語翻譯】 『無垢平等性，自心本不生，是為空性之體性。』 如《喜金剛》所云：『此三摩地甚為 सूक्ष्म (梵文天城體：सूक्ष्म，梵文羅馬擬音：sūkṣma，漢語字面意思：微細)，猶如金剛虛空之中心。』 『此處無始無中亦無終，無生無死亦無滅，無我亦無他，此乃至上大樂。』 總而言之，《象王極喜續》云：『心之自性法界如虛空，諸法清凈本自光明，瑜伽士於法界，言思所不及，平等菩提心，我恒時敬禮。』 若能如是確立，即是大圓滿之道。如今，有些自詡為顯密行者之人，在格魯派的《密集金剛》五次第之心性遠離的修習中，將光明視為細微意，並受他人言論左右，由此出發，認為大圓滿的覺性認識是細微意。此細微意由四緣所生，是積聚之法，故而大圓滿亦是積聚之法。 甚至有人隨聲附和，此言論實為不妥。通常而言，本覺心是心之自性光明，非積聚之法，亦是如來藏。若執著于積聚之意，則大錯特錯。若《密集金剛》之圓滿次第光明可被解釋為積聚之法，且能彰顯其殊勝之處，則隨其便。我無意反駁，然將此與大圓滿混為一談，實無道理。 大圓滿之續部、教言及口訣，以及一切智者龍欽巴（Longchenpa）之論著，還有噶舉（Kagyu）和寧瑪（Nyingma）傳承的上師們，直至今日，皆是開示覺性為非積聚、明空雙運之法性。若超越此範疇，將覺性解釋為細微意，則非但無益於大圓滿之教法，反而是對其造成損害。若有人否定大圓滿非法，亦無損其分毫。若開創大圓滿是積聚之法的先河，則如今之人，既不識覺性真面目，又不解續部之要義，還喜好隨波逐流，這些淺薄之輩，定會隨聲附和。 此等不合時宜之舉，實乃末法時代之徵兆。通常，外道之邪見，亦有人執持。《釋量論》云：『於此亦有隨行者，故以惡見黑暗障。』
【English Translation】 'Without impurity, the nature of equality, the self-mind is originally unborn, is the characteristic of emptiness.' As it is said in the Hevajra Tantra: 'This samadhi is very सूक्ष्म (藏文：ཕྲ་བ།，梵文天城體：सूक्ष्म，梵文羅馬擬音：sūkṣma，漢語字面意思：subtle), like the center of the vajra sky.' 'Here there is no beginning, no middle, and no end, no existence, no nirvana, no self, and no other. This is the supreme great bliss.' In short, from the 'Elephant King's Great Delight Tantra': 'The nature of mind is the great dharmadhatu sky, all dharmas are completely pure and primordially clear, the yogi himself is beyond words and thoughts in the dharmadhatu, I always bow to the equalizing bodhicitta.' If such a view is established, it is the path of Dzogchen (Great Perfection). Nowadays, some so-called sutra and tantra practitioners, in the context of the Gelug (dGe-lugs) school's Guhyasamaja (gSang-'dus) five stages of mind isolation practice, regard luminosity as the subtle mind, and following the rumors of others, they introduce the awareness of Dzogchen as the subtle mind. This subtle mind arises from four conditions and is a compounded phenomenon, therefore Dzogchen is a compounded phenomenon. There are even those who echo this view, which is highly inappropriate. Generally, the innate mind is the self-nature of mind, luminosity, uncompounded, and is also the Tathagatagarbha (bDe-gshegs snying-po). To regard it as a compounded mind is a great mistake. If the complete stage luminosity of Guhyasamaja can be explained as a compounded phenomenon and can highlight its special characteristics, then let them do as they please. I have no intention to refute, but there is absolutely no reason to mix this with Dzogchen. The tantras, agamas, and instructions of Dzogchen, as well as the writings of Omniscient Longchenpa (Klong-chen-pa), and the Kagyu (bKa'-brgyud) and Nyingma (Nying-ma) lineage masters, up to the present day, all introduce awareness as uncompounded, the nature of clear and empty union. To go beyond this and explain awareness as a subtle, compounded mind not only does not benefit the teachings of Dzogchen, but also causes great harm. If some were to deny that Dzogchen is not Dharma, it would not cause any harm. But if they create the tradition of Dzogchen being a compounded phenomenon, then people today, who do not recognize the true nature of awareness, do not understand the key points of the tantras, and like to follow the crowd, these shallow-minded chatterboxes will echo this view. Such inappropriate actions are a sign of the degenerate age. Generally, even among the bad views of the Tirthikas (Mu-stegs-pa), some hold onto them. As it is said in the Pramanavarttika (rNam-'grel): 'There are also followers of this, therefore obscured by the darkness of bad views.'
ཁྱབ། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ལྷག་པར་དུས་ངན་འདིར་བསྟན་པ་ལ་ཐོ་བརྩམ་པའི་བདུད་རིགས་ནག་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ཁ་བསྒྱུར་ནས་ཆོས་ལ་སོམ་ཉི་བསྐྱེད་པ་མང་དུ་འབྱུང་ཞིང་། ཁྱད་པར་ངེས་གསང་ཟབ་མོའི་ཆོས་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་དཀའ་བས་གང་བྱུང་སྨྲ་མི་རུང་བ་ཡང་། མདོ་དགོངས་པ་འདུས་པ་ལས། དགོང་དོན་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལ། །གང་གི་བློ་ནི་མ་འབྱོང་བ། །སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་བརྩོན་པ་དེ། །མ་སྨྲས་ན་ནི་མི་འཚོའམ་ཅི། །དེ་བཞིན་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་དང་། །སྒྲུབ་དང་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་པ་རྣམས། །དོན་ལ་ངེས་བློ་མ་རྙེད་པར། །མ་སྤྱད་ན་ནི་ཅི་ཞིག་ཉེས། །ཞེས་དང་། ཅི་ཕྱིར་མ་འོངས་དུས་རྣམས་སུ། །གཡོན་ཅན་བཅོས་མའི་གསང་ཚིག་གིས། །དྲི་མེད་གསང་བའི་བསྟན་པ་རྣམས། །དཀྲུག་འགྱུར་བཀའ་བསླད་གཞུང་བོར་ནས། །དོན་མེད་ལོག་ཆོས་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གང་དུ་དམུས་ལོང་ལམ་ཞུགས་པ། །ཡིད་ཀྱིས་གོམ་པའི་ཚད་དཔག་ནས། །ཉམས་ངའི་ལམ་ 24-2-17a དུ་རྒྱུག་པ་ལྟར། །ཚོད་དཔག་ཙམ་ལ་ཚད་འཛིན་འབྱུང་། །ཞེས་པ་ལྟར། གཞུང་ལུགས་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། སེམས་འཛིན་གྱི་ཉམས་མྱོང་ཐན་ཐུན་སྐྱེས་ཀྱང་རྣ་བརྒྱུད་ཀྱི་མན་ངག་གིས་རིག་པ་ངོ་མ་འཕྲོད་པའི་མཁས་རློམ་དག་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ནི། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བའི་ཡང་སྙིང་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། རྫོགས་ཆེན་སྐྱེ་མེད་དོན་ཟབ་ཀྱང་། །མ་རྟོགས་པ་ལ་སྡིག་མོར་ཆེ། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་རྙེད་དཀའ་བཞིན། །ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་མི་ངན་རྣམས། །དར་དྲག་ངང་ཐུང་ཚོར་རྐྱེན་ལ། །བཀའ་ཡི་དོན་ལ་ཡིད་མི་ཆེས། །གཞུང་མང་སྒྲིན་ཚིག་རྟོག་པ་ཟ། །བྱང་ཆུབ་བས་ཀྱང་ཁེ་གྲགས་བསྒྲུབ། །ལེ་ལོ་ཆེ་བས་གྲུབ་རྟགས་རིང་། །འཇུག་ལ་བརྩོན་ནས་འདོར་བ་རྐྱེན། །ངེས་པའི་དོན་ལ་གལ་ཆེན་འཛུགས། །བདེན་པའི་ཚིག་ལ་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས། །ཚིག་ཏུ་ཞིབ་ལ་དོན་ཏུ་རྩིང་། །ཐོས་བསམ་པས་ནི་ངོམ་པར་རིངས། །ཤེས་ནས་མི་སྒྲུབ་ཡལ་བར་འདོར། །གོང་འོག་གཞུང་ནི་བསྲེས་ཏེ་བསླད། །བཀའ་མིན་མི་ཆོས་དོན་དུ་བྱེད། །མན་ངག་ཟབ་མོ་ཟོང་དུ་འཚོང་། །ཚིག་ཉུང་ཟབ་མོ་གཏིང་ཕྱིན་ལ། །ཤ་ཐང་མི་བྱེད་སྦོམ་ཞེས་ཁྲོ། །གདམས་ངག་བློས་ཆུད་མི་གཟོན་པར། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ། །ཡིད་ 24-2-17b མི་ཆེས་པས་རིགས་པ་འཛུགས། །མང་པོར་བཤད་ཀྱང་དོན་མེད་ལ། །མཁས་པ་ཡིན་ཞེས་ཡོན་ཏན་བརྗོད། །བླ་མ་སྨོད་པའི་གང་ཟག་ལ། །ཁོ་བདེན་ཟེར་ཞིང་རྗེས་སུ་འཇུག །གསང་བའི་མན་ངག་མ་གོ་བར། །སློབ་བུས་མ་བྱས་སློབ་དཔོན་འཁངས། །ཁུངས་ནས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལ། །མ་ནོར་ཡིན་པར་མི་བརྩི་བར། །རང་བཟོ་ཁ་ཚབས་བསྲེས་པ་ལ། །ཡིད་ཆེས་བྱེད་ཅིང་དམ་པར་འཛིན། །ལྟ་དམན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་སྲུང་བྱེད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དུས་བྱུང་ཚེ། །དོ
{ "translations": [ "ཁྱབ། །（遍）這樣說后，尤其是在這個惡劣的時代，那些阻礙佛法的魔類黑勢力會轉變心意，對佛法產生懷疑，這種情況會大量出現。特別是，由於難以理解甚深秘密的佛法，所以不能隨意亂說。《集經》（mdo dgongs pa 'dus pa）中說：『對於密意的精髓，誰的智慧沒有開悟，誰若努力去說，不說難道就不能活嗎？』同樣，對於那些具有修行、實修和思辨的人來說，在沒有獲得對意義的定解之前，不修行又有什麼過錯呢？』又說：『為什麼在未來的時代，狡猾虛偽的秘密語言會擾亂無垢的秘密教義，篡改佛經，拋棄論典，導致無意義的邪法興盛呢？』又說：『就像盲人進入道路，用意識來衡量腳步，在險惡的道路上奔跑一樣，僅僅依靠猜測就認為是對的。』就像這樣，雖然聽了很多經論，也產生了一些禪定的體驗，但是對於那些沒有通過耳傳口訣領悟自性智慧的自以為是的智者來說，就會出現這種情況。正如《大圓滿見之精要虛空廣闊續》（rdzogs pa chen po lta ba'i yang snying nam mkha' klong yangs kyi rgyud）中所說：『大圓滿無生雖然意義深奧，但對於沒有證悟的人來說卻是最大的罪惡。就像難以找到珍貴的寶珠一樣，末世的惡人，性情暴躁，心胸狹窄，容易受到外界的影響，不相信佛經的意義，沉迷於華麗的辭藻和虛假的思考，比起菩提心，更追求名利，因為懶惰而難以獲得成就的徵兆，努力進入卻又容易放棄，對究竟的意義不重視，對真實的語言進行誹謗，語言上精細，實際上粗糙，喜歡用聽聞和思考來炫耀自己，知道卻不去修行，輕易地拋棄，將上下經文混淆篡改，將非佛經的世俗法當作重要的，將甚深的口訣當作商品來出售，對於簡短而深奧的意義，不深入研究，反而因為粗略而生氣，不將竅訣融入自己的心中，卻認為自己已經證悟，因此產生懷疑，雖然說了很多，卻沒有意義，還自詡為智者，讚歎自己的功德，對於誹謗上師的人，說他是對的，並且追隨他，在沒有理解秘密口訣的情況下，弟子沒有做到，反而責怪上師，對於從傳承中流傳下來的口訣，不認為是正確的，反而相信自己編造的虛假的東西，並且認為是神聖的，維護低劣的見解，當出現這樣的時代時，』」 ], "english_translations": [ "ཁྱབ། །(Khyab - pervasive) After saying this, especially in this degenerate age, the black forces of demons who obstruct the teachings will change their minds and generate doubts about the Dharma, and this will occur frequently. In particular, because it is difficult to comprehend the profound secret Dharma, one should not speak carelessly. As it says in the 'Collected Intentions Sutra' (mdo dgongs pa 'dus pa): 'For the essence of the secret meaning, whoever's mind is not trained, whoever strives to speak, would they not live if they did not speak?' Likewise, for those who possess conduct, practice, and contemplation, what fault is there if they do not practice before gaining certainty about the meaning?' It also says: 'Why in future times will deceitful, artificial secret words disturb the stainless secret teachings, alter the scriptures, abandon the treatises, and cause meaningless false teachings to flourish?' It also says: 'Like a blind person entering a path, measuring steps with the mind, running on a dangerous path, they will take mere estimation as the standard.' Like this, although they have heard many scriptures and have some experience of meditation, such things happen to those who are self-proclaimed scholars who have not encountered the true nature of awareness through the oral instructions. As it says in the 'Essence of Great Perfection View, Vast Expanse of Space Tantra' (rdzogs pa chen po lta ba'i yang snying nam mkha' klong yangs kyi rgyud): 'Although Great Perfection is unborn and profound in meaning, it is the greatest sin for those who have not realized it. Like finding a rare and precious jewel, the evil people of the future age, being impatient and narrow-minded, are easily influenced by external factors and do not believe in the meaning of the teachings. They indulge in ornate words and false thoughts, seeking fame and gain more than Bodhicitta. Because of laziness, the signs of accomplishment are delayed. They strive to enter but easily abandon. They do not value the definitive meaning and slander the truthful words. They are meticulous in words but coarse in meaning. They are eager to boast with hearing and thinking. They know but do not practice and easily abandon. They mix and alter the upper and lower scriptures, making non-Buddhist worldly dharmas important. They sell profound instructions as merchandise. They do not thoroughly study the short and profound meanings, but get angry because they are rough. They do not integrate the instructions into their minds, but think they have realized it, therefore they generate doubts. Although they speak a lot, it is meaningless, and they praise their own qualities, claiming to be wise. They say that those who slander the lama are right and follow them. Without understanding the secret instructions, the disciple blames the teacher for not doing it. They do not consider the instructions that have been passed down from the source to be correct, but believe in their own fabricated false things and consider them sacred. They protect the faces of those with inferior views. When such a time arises,'" ] }
ན་བསྟན་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ། །རྒྱུད་ལུང་སངས་རྒྱས་སྐྲག་ཅིང་སྡངས། །ཉན་ཐོས་མདོ་སྟེ་བརྒྱལ་ཞིང་འབོགས། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་སྲིན་པོའི་ཚོགས། །སྒྲོ་སྐུར་འདོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས། །འདི་ལ་ཚེ་ཡི་བར་ཆད་དང་། །གཏན་དུ་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུང་། །འཇིགས་པ་སྣ་ཚོགས་དེ་ལ་འོང་། །མགོ་ལུས་ཚལ་པ་སྟོང་དུ་འགས། །རིག་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་དོན། །སྣོད་ལྡན་སློབ་བུ་མི་རྙེད་དཀོན། །ཞེས་དང་། མན་ངག་རྫོགས་ཆེན་བསྟན་པ་འབྱུང་། །ངེས་དོན་ལྟ་བ་འཆད་པ་ལ། །ལྟ་དམན་ཚུལ་འཆོས་སྡེ་པ་ནི། །སྔགས་པར་ཁས་འཆེའི་མུ་སྟེགས་དང་། །དྲང་དོན་ཐེག་པ་ལ་ཞེན་རྣམས། །ཞེ་སྡང་ 24-2-18a བྱེད་པའི་དུས་བྱུང་ཚེ། །ཁ་ཟེར་ཕྱར་ཀ་གཏོང་བ་དང་། །ཞེས་སོགས་དང་། ཀུན་བཟང་ལྟ་བ་ངེས་དོན་འདི། །ངོ་སྲུང་ཚུལ་འཆོས་མ་ཡིན་པར། །ཞུམ་མེད་དམ་ཆོས་འདི་འཆད་པ། །ཚམ་ཚོམ་མེད་པ་དཔའ་བོའི་མཆོག །འཇིགས་མེད་མ་ནོར་སྟོན་པ་ལ། །བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་རློབས། །མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྨོས་ཅི་དགོས། །གནོད་པས་མི་ཚུགས་བསོད་ནམས་འཕེལ། །ཞེས་སོགས་དང་། རྫོགས་ཆེན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། །རྣ་བརྒྱུད་མན་ངག་མི་ལྡན་ན། །རང་བརྟགས་བློ་ཡིས་ཅི་བརྟག་ཀྱང་། །ལུང་འདི་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ལུང་གདམས་ངག་མེད་པ་ཡིས། །རྣ་བརྒྱུད་མེད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །རང་ལ་ངེས་པའི་དོན་མེད་པས། །གཞན་བསྒྲལ་གཉིས་ཀ་ལྟུང་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་དང་། སྐལ་མེད་སྒྲ་བཞིན་སྤྱོད་པ་དུ་མ་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་། རང་གི་རྣམ་རྟོག་མི་མཐུན་པས། །རང་གསལ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཡིན་དང་མ་ཡིན་ཆ་འཛིན་ཞིང་། །རྩོད་པ་འཕེལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཞན་གྱིས་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེང་གེའི་ཁོག་པ་རང་འཇིག་ལྟར། །ང་ཡི་སྲས་སུ་ཁས་བླངས་པས། །གསང་བའི་ལུང་ 24-2-18b འདི་ནུབ་པར་བྱེད། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། །སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་། །འཇིག་རྟེན་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན། །འོད་གསལ་རིག་པ་ཉིད་བསྒོམ་ཀྱང་། །འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཚི་ཆད་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་གསང་བའི་སྒྲོན་མ་རིན་པོ་ཆེ་མན་ངག་གི་རྒྱུད་ལས། གྲུབ་མཐའ་ལོག་པ་ཆོས་ཀྱི་བདུད། །ངོ་བོ་མེད་ལ་དམིགས་འཛིན་བྱས། །རང་བྱུང་ཉིད་ལ་རྒྱུ་ཡིས་བཙལ། །མ་བཅོས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ལ། །ཅིར་ཡང་འཛིན་པའི་བསམ་པས་བརྟག །བགྲོད་མེད་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །ལམ་བརྒྱུད་བགྲོད་པས་བགྲོད་མེད་བསླད། །དེས་ན་མ་བཅོས་དངོས་པོ་ལ། །ལོག་རྟོག་འཛིན་པའི་བློ་ཡིས་ནི། །ཇི་ལྟར་དཔྱད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། །མ་དཔྱད་རང་བཞིན་བཞག་པས་གོ། ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་ཟེར་བའི་གྲུབ་མཐའི
【現代漢語翻譯】 當顯現的那一剎那，傳承和教法令諸佛驚恐憎恨，聲聞乘的經典昏厥倒地。天神、阿修羅和羅剎的眷屬，以及那些妄加誹謗的人，將面臨生命的障礙，最終墮入巨大的地獄，各種恐怖將降臨於他們。他們的頭顱和身體將碎裂成千片，持明者們也會捨棄他們。因此，至為秘密的意義，難以尋覓到具器皿的弟子。 如是說，當大圓滿的教法興起，在講解究竟的見地時，那些見解低下、偽裝的宗派，以及自詡為密咒師的外道，還有那些執著于不了義乘的人，當他們生起嗔恨之時，就會散佈謠言和誹謗等等。 如是說，對於普賢王如來的究竟見地，不作偽裝和迎合，毫不畏懼地宣講這純正的佛法，毫無猶豫，是勇士中的佼佼者。對於無懼無謬地宣講者，諸佛如來會給予加持，空行母和護法更不必說，損害無法侵襲，福德將會增長。 如是說，在與虛空同等的大圓滿續部中說：如果沒有口耳相傳的訣竅，即使用自己的分別念去揣測，也無法證悟此教法。因此，沒有教法和訣竅，沒有口耳相傳的上師，因為自己沒有證悟究竟的意義，想要度化他人，師徒二人都將墮落。 如是說，許多不具善緣，如鸚鵡學舌般行事的人，會墮入惡趣。由於他們自己的分別念不一致，對於自明、二元的原始智慧，執著于『是』與『非』，爭論只會增長。它不會被外力摧毀，如同獅子的身體從內部崩潰一樣。如果有人自詡為我的兒子，就會破壞這秘密的教法。那又會如何發生呢？等等，經中廣說。 如是說，那是世間顛倒的意識。即使修習光明，也不會成就，只會徒勞無功。 如是說，在《原始智慧秘密明燈寶鬘續》中說：錯誤的宗派是佛法的魔障，執著于無自性，用因來尋找自生，對於未造作的本性，用分別念去揣測，對於無需趨入的任運成就之果，用道來混淆無需趨入的本性。因此，對於未造作的實相，用錯誤的分別念去思辨，無論如何思辨都是錯誤的，所以安住于不思辨的自性中。 如是說，與上述情況相似，那些所謂的『大圓滿人為造作』的宗派...
【English Translation】 At the very moment of manifestation, the transmissions and doctrines cause the Buddhas to be frightened and hateful, the Sravaka sutras faint and collapse. The retinues of gods, asuras, and rakshasas, and those who falsely accuse, will face obstacles to their lives, and will eventually fall into the great hell, and all kinds of terrors will come upon them. Their heads and bodies will be shattered into a thousand pieces, and the Vidyadharas will abandon them. Therefore, the most secret meaning is difficult to find a vessel-like disciple. Thus it is said, when the doctrine of Dzogchen arises, in explaining the ultimate view, those with inferior views, hypocritical sects, and heretics who claim to be mantra practitioners, and those who are attached to provisional vehicles, when they arise with hatred, they will spread rumors and slanders, and so on. Thus it is said, for the ultimate view of Kuntuzangpo (Samantabhadra, 普賢王如來), without pretense or pandering, fearlessly expounding this pure Dharma, without hesitation, is the best of warriors. For those who fearlessly and unerringly expound, the Buddhas will bestow their blessings, not to mention the Dakinis and Dharma protectors, harm cannot invade, and merit will increase. Thus it is said, in the Dzogchen tantra that is equal to space, if one does not have the oral transmission of the pith instructions, even if one speculates with one's own discriminating mind, one will not realize this doctrine. Therefore, without the doctrine and pith instructions, without a master with oral transmission, because one has not realized the ultimate meaning oneself, wanting to liberate others, both teacher and student will fall. Thus it is said, many who lack good fortune and act like parrots will fall into the lower realms. Because their own discriminating minds are inconsistent, clinging to 'is' and 'is not' regarding self-luminous, non-dual primordial wisdom, disputes will only increase. It will not be destroyed by external forces, just as a lion's body collapses from within. If someone claims to be my son, they will destroy this secret doctrine. How will that happen? And so on, the sutra speaks extensively. Thus it is said, that is the inverted consciousness of the world. Even if one meditates on luminosity, one will not achieve it, it will only be in vain. Thus it is said, in the Precious Garland of Secret Lamp of Primordial Wisdom Tantra: Wrong views are the demons of Dharma, clinging to no-self-nature, seeking self-arisenness with cause, for the uncreated nature, speculating with discriminating mind, for the spontaneously accomplished fruit that needs no traversing, confusing the nature that needs no traversing with the path. Therefore, for the uncreated reality, speculating with wrong discriminating mind, no matter how one speculates, it is wrong, so abide in the non-speculating nature. Thus it is said, similar to the above, those so-called 'Dzogchen artificially fabricated' sects...
་ཐན་སྐད་འདི་བྱུང་འདུག་ལ། ཁོ་བོའི་བླ་མ་འཇམ་དབྱངས་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་ཟེར་བས་ཚིག་གཅིག་པོ་འདིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནད་ཐམས་ཅད་དང་རྒྱབ་འགལ་དུ་སོང་བ་ཡིན་གསུངས་པས་མཚོན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མ་བབ་ཀྱང་། དེང་སང་ནི་རྙིང་མའི་ཆོས་ཀྱི་གནད་དང་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ 24-2-19a དཔྱད་པ་གཏོང་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཁ་ནས་གང་བྱུང་ཞིག་བརྗོད་ཤེས་ན་ཆོས་སུ་བརྩི་བའི་བསྟན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་གྱི་མཐའ་ལ་ཐུག་པས་ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་བརྡའ་སྟོན་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ་བའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཟེར་བ་དབང་བཞི་པའི་རྟོགས་དོན་རིག་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ། བླ་མས་ངོ་སྤྲད་རྒྱུ་དང་ལམ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་འདི་ཡིན་པས། འདུས་བྱས་ཡིན་མིན་དཔྱད་གཞི་འདི་ཡིན་ལ། འདི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས། དེ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས་པའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཅིང་། གནས་ལུགས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ལས། དུས་གསུམ་དང་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་གོ་དགོས་ཀྱི། འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་མའི་རྣམ་ཤེས་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་ཡིན་ལ། དེ་ངོ་སྤྲད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅི་ལ་རྟོགས། དེས་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རིག་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཉུག་མ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་འོད་གསལ་ཡིན་པས། 24-2-19b འདི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གཞལ་དགོས་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ཞིག །རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་དང་རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་སོགས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་སུས་ཀྱང་མ་བསྟན་པས། རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་ཟེར་བའི་ཐན་སྐད་འདི་བཞད་གད་དུ་བྱར་འོས་ཀྱི་མཉན་འོས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིག་ངོ་འཕྲོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་ཚེ། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་གཉུག་སེམས་ཡིན་ན། ཡེ་ཐོག་གཞིའི་འོད་གསལ་ཡིན་དགོས་ཏེ། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ན་ཡེ་ཐོག་གཞིའི་འོད་གསལ་གྱི་དུས་ན། སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་གཞི་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་ལ། འཁྲུལ་བ་ལོག་པའི་ཆ་ནས་གྲོལ་བ་ཞེས་བཏགས་པའང་མེད་པར་གསུངས་ན། ཡིད་ཕྲ་བ་ཡོད་ན་སེམས་ཅན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡི
【現代漢語翻譯】 這種說法出現了，我的上師蔣揚欽哲旺波（Jam yang Khyen Tsei Wangpo）曾說：『所謂的『大圓滿有為』，僅這一句話就與大圓滿的基礎、道路、果位的要點完全背道而馳。』這表明，即使是聖者們也不認可這種說法。如今，對於寧瑪派（Nyingma）的教法是否符合其要義，人們連辨析都不做，只要能隨意說出一些話，就被認為是佛法，這已經淪落到只剩下佛法的表象。這是昆桑（Kun-zang）意之教法無法長久住世的徵兆，實在令人悲哀！所謂的大圓滿，是指第四灌頂的證悟，即覺性空性的智慧。上師開示覺性，並確定修道之法，這是辨析有為無為的基礎。這是心的本性，是自生的智慧，與法界無別，因為法界本身就是光明。它原本就存在於心的本性之中，是不可為的大雙運。從這種存在方式的角度來看，過去、現在、未來三時的一切法都是平等不變的。必須理解為超越三時和二元對立的戲論。有為的剎那意識並非一切法的存在方式。如果開示的是這種剎那意識，又如何能證悟真如？因此，大圓滿覺性空性的智慧是本初不變的光明。 必須從存在方式的角度來衡量它。如果將有為的剎那視為真如並加以開示，那麼這種開示方法，是所有大圓滿的續部以及持明者嘎饒多吉（Garab Dorje）等傳承上師們從未闡述過的。因此，所謂『大圓滿有為』的說法，只應作為笑談，不值得聽聞。同樣，那些已經認識到覺性的人，當他們安住于本初法性的狀態時，也會證悟到八識（eight consciousnesses）的一切顯現都未曾離開過這種狀態，其中沒有能證悟者和所證悟者的分別。如果說細微意識是本初心，那麼它一定是本初的基礎光明，因為它是過去、現在、未來三時不變的本初法性。如果是這樣，那麼在本初的基礎光明的狀態下，既沒有佛，也沒有眾生。』正如經文所說，在基礎的層面沒有迷惑，也沒有從迷惑中解脫的說法。如果存在細微意識，那麼為什麼眾生沒有佛呢？
【English Translation】 This statement has emerged, and my master, Jamyang Khyentse Wangpo, once said: 'The so-called 'Great Perfection Conditioned,' this single phrase contradicts all the essential points of the foundation, path, and fruition of the Great Perfection.' This shows that even the holy ones do not approve of this statement. Nowadays, people don't even bother to analyze whether the teachings of the Nyingma (Ancient) school are in accordance with its essence. As long as they can say something random, it is considered Dharma, which has degenerated into merely the appearance of Dharma. This is a sign that the teachings of Kunzang's (Samantabhadra's) mind will not last long, which is truly sad! The so-called Great Perfection refers to the realization of the fourth empowerment, the wisdom of awareness and emptiness. The master reveals awareness and establishes the path of practice, which is the basis for distinguishing between conditioned and unconditioned. This is the nature of mind, the self-born wisdom, which is inseparable from the Dharmadhatu (realm of Dharma), because the Dharmadhatu itself is luminosity. It originally exists within the nature of mind, the great union of non-action. From the perspective of this way of being, all phenomena of the past, present, and future are equal and unchanging. It must be understood as transcending the three times and the duality of conceptual elaborations. The momentary consciousness of conditioned existence is not the way of being of all phenomena. If this momentary consciousness is revealed, how can one realize Suchness (Tathata)? Therefore, the wisdom of awareness and emptiness in the Great Perfection is the primordial, unchanging luminosity. It must be measured from the perspective of its way of being. If the momentary conditioned existence is regarded as Suchness and revealed as such, then this method of revelation has never been taught by any of the tantras of the Great Perfection or by the lineage masters such as Garab Dorje. Therefore, the statement 'Great Perfection Conditioned' should only be regarded as a joke and is not worth listening to. Similarly, those yogis who have recognized awareness, when they abide in the state of primordial Dharmata (nature of reality), will also realize that all manifestations of the eight consciousnesses have never moved from this state, and there is no distinction between the one who realizes and the one who is realized. If the subtle mind is the primordial mind, then it must be the primordial ground luminosity, because it is the primordial nature of reality that is unchanging in the past, present, and future. If this is the case, then in the state of primordial ground luminosity, there is neither Buddha nor sentient being.' As the scriptures say, there is no delusion at the level of the ground, and there is no saying of liberation from delusion. If there is subtle mind, then why are sentient beings not Buddhas?
ན་ཏེ། གཟུགས་མེད་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན། དེས་ན་འཁྲུལ་བ་ཡོད་ལ་གྲོལ་བ་མེད་པར་ 24-2-20a འདོད་དགོས་སོ། །ཡེ་ཐོག་དུས་ན་ཡིད་ཕྲ་བ་དེ་ངར་འཛིན་ཅན་དང་གཉིས་འཛིན་ཅན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་སྒྲིབ་བཅས་འཁོར་བའི་སེམས་ཡིན་གྱི་སྒྲིབ་བྲལ་འོད་གསལ་བའི་སེམས་ག་ལ་ཡིན། གཉུག་སེམས་གཤིས་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ན་གཉུག་སེམས་འཁོར་བས་བསྡུས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །སོགས་གོང་དུ་དྲང་བའི་ལུང་དང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་གཉུག་སེམས་ནི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་རྐྱང་བེམ་སྟོང་དུ་མ་སོང་བའི་ཆ་ནས་འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང་། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ། སྟོང་པ་ཉིད་རང་གསལ་ཙམ་ལས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གང་གི་མཚན་མ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་མེད་པས། རྡུལ་གྲུབ་བེམ་པོ་དང་གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་གསལ་ཞིང་རིག་པའི་ཤེས་པ་ལས་འདས་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་གྱི། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་ཆ་བསྟུན་དུ་མེད་དོ། །རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་དང་མཚན་མའི་གཟུང་འཛིན་ཡེ་ནས་མེད་པས། རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་འཁོར་འདས་འཁྲུལ་གྲོལ་བདག་གཞན་ 24-2-20b ཐོག་མཐའ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡེ་ནས་མེད་དེ། ཀྱེ་རྡོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། བིར་ཝ་བའི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ལས། འདི་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད། །སོགས་གསུངས་པའི་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སུ་ཡང་མ་གཡོས་ཀྱང་། རྩལ་སྣང་གློ་བུར་ལས་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་གི་སྣང་བ་ཤར་ཚེ། གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ཡིད་འགྱུས་ནས་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་བྱུང་བ་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོར་ཞེན་ནས་གཉུག་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་འཁོར་བ་བྱུང་སྟེ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་དུ་འཕྱན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་མ་ནོར་བ་གཉུག་མའི་དོན་མཐོང་བའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་བའི་བག་ཆགས་ཟད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་གནས་པ་ལ། གཉུག་སེམས་དང་། འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་།རང་བྱུང་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ 24-2-21a ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཅིང་སྒྲིབ་པ་སྤང་རུང་དུ་གནས་པའི་སྐབས་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ཆ
【現代漢語翻譯】 那麼，就像無色和無想的眾生一樣，因此必須認為有迷妄而沒有解脫。在原始時期，微細的心識是具有我執和二取執，還是不具有？如果具有，那就是具有染污的輪迴之心，怎麼會是沒有染污的光明之心呢？如果本覺心性具有染污，那麼本覺心就被輪迴所包含，而不是涅槃所包含了。如果這樣，『心的自性光明』等等上面引用的經文就相違背了。因此，本覺心是法性空性，從自性上沒有變成空無所有的角度來說，是光明之心，也稱為自生智慧。空性僅僅是自明，沒有任何由造作和非造作的相狀，哪怕是極微小的塵埃也沒有。它超越了由微塵組成的物質和具有能取所取的明覺之識，唯有通過證悟實相的各自自證才能了悟，而不能與八識相提並論。這種覺性與空性雙運的法性，原本就沒有分別念和相狀的能取所取，因此安住于無分別的平等性中。因此，它沒有任何輪迴、涅槃、迷妄、解脫、自他、起始、終結等二元對立的相狀。正如《喜金剛》的續部和比爾瓦巴的《極無戲論》中所說：『此無始無中亦無終。』這就是所說的心的實相。雖然它沒有從這樣的法性之狀態中移動，但是當自生顯現的、與業風相伴的分別念之顯現生起時，具有二取執的心識就會轉變，從執著于『我』開始，產生八識聚，這就被稱為『心』。由於執著於事物，沒有證悟本覺的實相，因此產生了二元對立的迷妄輪迴，並在緣起之流中漂泊。大乘的不顛倒之路，就是在見到本覺之義時，證悟法性，從而使二取迷妄的習氣得以止息，這就被稱為『成佛』。因此，法性本覺的自性狀態，是恒常不變的，對此有本覺心、光明心、菩提心、法界、自生本住智慧、俱生大樂、法性實相等不同的名稱來表示。像這樣，一切眾生的心中都具有法性的狀態，並且處於可以去除染污的狀態，這就被稱為如來藏。心的法性……
【English Translation】 So, like sentient beings without form and without perception, therefore it must be assumed that there is delusion but no liberation. In the primordial time, is the subtle mind with self-grasping and dualistic grasping, or not? If it is, then it is the mind of samsara with obscurations, how could it be the mind of clear light without obscurations? If the intrinsic mind has obscurations in its nature, then the intrinsic mind is included by samsara, and not included by nirvana. If so, 'the nature of mind is clear light,' etc., contradicts the scriptures quoted above. Therefore, the intrinsic mind is the emptiness of dharmata. From the aspect of not becoming merely empty and inanimate, it is the mind of clear light, and it is called self-arisen wisdom. Emptiness is merely self-illuminating, without any characteristics of compounded or uncompounded phenomena, not even a tiny particle. It transcends the clear and knowing consciousness that consists of particles and has grasping and apprehending. It can only be realized by the individual self-awareness that sees the suchness, and it cannot be compared with the eight consciousnesses. This dharmata of the union of awareness and emptiness originally has no conceptual thoughts or grasping of characteristics. Therefore, it abides in the equality of non-conceptuality. Therefore, it has no characteristics of duality such as samsara and nirvana, delusion and liberation, self and other, beginning and end. As it is said in the tantra of Hevajra and Birwapa's 'Extremely Unelaborate': 'This has no beginning, no middle, and no end.' This is the suchness of the mind that is spoken of. Although it does not move from such a state of dharmata, when the appearance of conceptual thoughts accompanied by karmic winds suddenly arises, the mind with dualistic appearances transforms. From grasping at 'I' as self, the eight aggregates of consciousness arise, which are called 'mind.' Because of clinging to objects and not realizing the suchness of the intrinsic nature, the deluded samsara of dualistic appearances arises, and one wanders in the flow of dependent origination. The unerring path of the Mahayana is that when one sees the meaning of the intrinsic nature, one realizes the dharmata and exhausts the habitual tendencies of dualistic delusion, which is called 'Buddhahood.' Therefore, the natural state of the dharmata intrinsic nature abides without change in the three times. This is indicated by various names such as intrinsic mind, mind of clear light, bodhicitta, dharmadhatu, self-arisen inherent wisdom, co-emergent great bliss, and dharmata suchness. In this way, all sentient beings have the state of dharmata in their minds, and when it is in a state where obscurations can be removed, it is called the Tathagatagarbha. The dharmata of the mind...
ོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉུག་སེམས་སོགས་སུ་བཏགས་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དུས་འཁོར་ལས་བླུན་པ་མིན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པའང་། སྟོང་རྐྱང་མིན་པའི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ། འོད་གསལ་སྤང་བའི་སྟོང་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད། སྟོང་ཉིད་སྤང་ནས་འོད་གསལ་བའི་སེམས་དམིགས་སུ་མེད། དེ་གཉིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་ན་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས། མ་རྟོགས་ན་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་དགག་བྱ་བཅད་པའི་སྟོང་པ་ཡུལ་དང་། མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་ཅན་གྱི་གོ་ཡུལ་ཙམ་བློ་ལ་འཆར་བ་ནི། གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་ཡུལ་མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཆོས་དངོས་དངོས་མེད་དུ་འཛིན་པ་ལས་མ་འདས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉུག་སེམས་མངོན་དུ་བྱས་ན། དངོས་དངོས་མེད་དང་། སྟོང་མི་སྟོང་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ 24-2-21b ཆོས་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། འོད་གསལ་བ། རིག་སྟོང་། སྣང་སྟོང་སོགས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་རྗེས་ཀྱི་རྟོག་པས་ཕྱོགས་རེའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་གཉིས་སུ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་ཆེ། །སོགས་གོང་དུ་དྲང་བ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་ཅན་ཐབས་གྲོལ་གྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་དུ་བྱ་བ་ལས། རྟོག་གེའི་རིག་པས་དཔྱད་པའི་ཡུལ་མིན་པས། རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཐག་ཆོད་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་རུང་གི འདུས་བྱས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་རྐྱང་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཙམ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། སོ་སོ་རང་རིག་རྗེས་མཐུན་ཙམ་ཡང་མ་སྐྱེས་པས་བློ་ལ་དེ་ཙམ་ལས་ཅིའང་འཆར་མ་ནུས་ནས་རྣམ་རྟོག་གི་གྲུབ་མཐའ་བྱས་པ་འདྲིད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱོགས་འཚོལ་བ་སྤངས་ཏེ། ཟབ་མོ་རྣ་བརྒྱུད་ཀྱི་གདམས་པ་ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་སྙེགས་པའི་རིག་འཛིན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ལས་མཉན་པར་བྱ་དགོས་ 24-2-22a སོ། །མདོར་ན་རང་སེམས་ཡེ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་དངོས་མཚན་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་། རིག་གདངས་ཀྱི་གོམ་འགགས་པ་ཙམ་ལས་སྟོང་པ་རྐྱང་པ་དང་། དེ་ཤེས་མཁན་གྱི་བློ་ཞིག་ཐ་དད་དུ་མེད། སེམས་ཉིད་རང་སྟོང་། སྟོང་ཉིད་རང་གསལ། གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་གཏན་མེད་པ། ཡེ་ནས་གཤི
【現代漢語翻譯】 因為證悟它能使人成佛。同樣，也應瞭解如何安立其為本覺心等。時輪金剛中說『非愚昧的空性』，意思是並非僅是空性，而是與光明智慧無二無別的意義。超越了有為法和無為法的邊際，在事物的真如性中，沒有捨棄光明的空性可被指定，捨棄空性也沒有光明的心的指定。如果將二者在證悟真如性的各自自證的境界中證悟，則會證悟到無別。如果未證悟，僅在反面的角度上，于斷除所破的空性境和有相的識境上，在心中浮現出概念，這未超出執著於二取顯現的實有和非實有，因此不是真如性。如果顯現真如性的本覺心，則會超越實有和非實有，以及空與非空等一切二元對立的所緣境，無二的法性應由各自親自證悟。因此，將它分為空性、光明、明空、顯空等，僅僅是后得的分別念爲了表達不偏執於一方的觀點，但在真如性的本體上是無二的。同樣，也超越了能境和所境等一切二元對立。無二的菩提心，如上文所引用的『心的自性法界如虛空』等，應依賴瑜伽士解脫方便的訣竅來顯現，而不是通過思辨的智慧來分析的境地。因此，對於那些確信自心本自不生的人來說，是能夠生起信心的。僅僅以有為的心，將無為的空性作為對境，就認為是真如性，這只是徒勞無益的幼稚行為。因為連各自自證的相似之處都未生起，心中無法浮現出更多，只是形成了分別唸的宗派來迷惑他人，所以應避免追隨其方向，而應從持有甚深耳傳竅訣大手印和大圓滿宗派的持明上師處聽聞。 總而言之，自心本來沒有生，因此超越了一切實有相的戲論而為空性，但並非僅僅是斷絕了覺性的空性，也沒有一個與它相異的能知之心。心性本自空，空性本自明，明空無別，沒有能取所取的分別念，本來就已安住。
【English Translation】 Because realizing it leads to Buddhahood. Similarly, one should also understand how it is designated as primordial mind, etc. The Kalachakra states, 'Emptiness that is not foolish,' meaning it is not merely emptiness, but the meaning of being inseparable from clear light wisdom. Transcending the limits of conditioned and unconditioned phenomena, in the suchness of things, there is no emptiness that abandons luminosity to be designated, nor is there a designation of a luminous mind that abandons emptiness. If one realizes these two in the realm of individual self-awareness that realizes suchness, one will realize them as inseparable. If one does not realize them, then merely from the perspective of negation, in the realm of the emptiness that cuts off what is to be negated and the consciousness with characteristics, a mere conceptual understanding arises in the mind. This does not go beyond clinging to the duality of appearance as real and unreal, and therefore is not suchness. If the primordial mind of suchness is manifested, then it transcends all objects of experience of duality, such as real and unreal, empty and not empty, etc. The non-dual nature of reality should be realized by each individual personally. Therefore, dividing it into emptiness, luminosity, clarity and emptiness, appearance and emptiness, etc., is merely the expression of later conceptual thought to describe the way of not clinging to one extreme, but in the essence of suchness, there is no duality. Similarly, it transcends all dualities such as object and subject. The non-dual mind of enlightenment, as quoted above, 'The nature of mind, the dharmadhatu, is like the great sky,' etc., should be manifested by relying on the yogi's instructions on the path of skillful means, and is not a realm to be analyzed by speculative intelligence. Therefore, it is possible to generate faith in those who are certain that their own mind is primordially unborn. Merely taking unconditioned emptiness as an object by the conditioned mind and considering it as suchness is merely a futile and childish act. Because even a semblance of individual self-awareness has not arisen, the mind cannot generate anything more than that, and it creates a philosophical system of conceptual thought to mislead others. Therefore, one should avoid pursuing that direction and listen to the instructions from the mouths of the lineage masters who hold the profound oral transmission of the Great Perfection. In short, since one's own mind is primordially unborn, it transcends all elaborations of real characteristics and is emptiness, but it is not merely a cessation of awareness, nor is there a separate knowing mind distinct from it. The nature of mind is self-empty, emptiness is self-luminous, clarity and emptiness are inseparable, there is no conceptual thought of grasping and being grasped, and it is primordially abiding.
ས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གཉུག་སེམས་ཞེས་བརྡ་བཏགས་ཀྱི། དེ་ལ་ཤེས་བྱེད་སེམས་དང་། ཤེས་བྱ་སྟོང་ཉིད་གཉིས་སུ་ཡེ་ནས་མ་གྲུབ་པས། ཟུང་འཇུག་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་སྐྱེ་འགག་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཡང་། དངོས་མེད་འདུས་མ་བྱས་མིན་ནོ། །གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡི། །རིག་གདངས་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་ལ། །འདུས་བྱས་སྐྱེ་འགག་སྐད་ཅིག་མའི། །རྒྱུན་མེད་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད། །རྟོག་མེད་སྤྲོས་མཚན་གང་ཡང་མེད། །དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་། །དེ་ལས་འཕོ་འགྱུར་ཡོད་མིན་པས། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་པའི། །གཉུག་མའི་སེམས་སུ་ཐ་སྙེད་བཏགས། །འདུས་བྱས་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་འགག་གི། །སེམས་ནི་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས། །གཉུག་མ་ 24-2-22b ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་མདོ་ལས་ཀྱང་། །རྣམ་ཤེས་མི་རྟག་ཡེ་ཤེས་རྟག །ཞེས་གསུངས་གཉུག་སེམས་རྟག་ཅེས་པ། །དུས་ཀུན་རང་གི་ངང་ཚུལ་ལས། །མི་གཡོ་ཕྱིར་ན་རྟག་པར་བཏགས། །དངོས་མཚན་སྤྲོས་པ་ཀུན་སྤངས་ཕྱིར། །རྟག་དང་མི་རྟག་ཚིག་གི་ལམ། །གཉིས་ཆོས་དག་གིས་དབྱེ་བ་ཡིན། །མཚན་མའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གྱི། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཞལ་ན། །རྟག་དང་མི་རྟག་རྟོག་ཡུལ་འདས། །དེ་བཞིན་དངོས་དང་དངོས་མེད་དང་། །རྟག་ཆད་ལ་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀྱི། །མཚན་མ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་ལས། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིག་ལ་སོགས་པའི། །གཉིས་སྣང་རྟོག་པས་གཞལ་བྱ་མིན། །དེ་ཕྱིར་བསམ་བརྗོད་བྲལ་བ་དང་། །བློ་འདས་ལ་སོགས་ཐ་སྙད་བཏགས། །འདི་དོན་གང་རྟོགས་དེ་ཉིད་རིག །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞི་གཉུག་མའི་སེམས་དེས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཡོད་ཟེར་རམ་མ་རྟོགས་ཟེར་སྙམ་ན། གཞིར་གནས་གཉུག་སེམས་ལ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་དེ། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་བའམ། རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་རྣམ་རྟོག་གང་གིས་མ་བསླད་པའི་ཆོས་ 24-2-23a ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ག་རང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་གྱི། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མ་རྟོགས་ནི་གཞི་ལ་མི་བཞག་སྟེ། གཞི་རྟོགས་བྱའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལ། གཞི་སྣང་ཤར་ནས་གཞི་དེ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པ་ལས་གྲོལ་འཁྲུལ་དུ་འགྱུར་བས། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཞེས་བཏགས་དགོས་པས། རྟོགས་བྱེད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་གཞིར་གནས་གཉུག་མའི་སེམས་རྟོགས་དུས། རྟོགས་མཁན་དེས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཉིད་གཉུག་སེམས་ཡོད་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར། ཆོས་ཅན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གཉིས་
【現代漢語翻譯】 因此，對於這種狀態的法性，我們稱之為『本覺心』（gnyug sems）。因為其中本來就沒有能知的心和所知的空性二者，所以它是俱生的大融合。雖然法性沒有因緣和生滅，所以是無為法，但它不是虛無的無為法。 本來沒有生起的， 明覺光明的自性中， 有為生滅的剎那間， 無有間斷三時平等性。 無有分別戲論任何相， 如是三時一切時， 彼性無有變異故， 如虛空般本然安住的， 本覺心性如是安立。 有為剎那生滅的， 心識是為客塵性， 故非本覺之自性。 考慮到這一點，經中也說：『識無常，智慧常』。說本覺心是常，是因為它在任何時候都不會偏離其自性，所以稱為常。 因為已經捨棄了所有的實相戲論，所以常與無常只是言語上的區分，是二元對立的法。如果以離於一切相的戲論的自性來衡量，那麼常與無常就超越了思維的範疇。同樣，因為超越了實有和非實有，以及常斷等二元對立的相，所以證悟心之本性，具有瑜伽者們，只能各自通過自己的智慧來領悟，而不能通過譬喻和論證等二元對立的顯現來衡量。 因此，我們才安立了離思離言和超離意識等名稱。誰能證悟這個意義，誰就是覺悟者。還有人會想：這個根本的本覺心是證悟了空性，還是沒有證悟空性呢？對於安住于根本的本覺心來說，沒有證悟或沒有證悟空性的說法。因為它的自性是空性光明的，或者說是明空雙運，是沒有被任何分別念所染污的法性。它本身就是真如（梵文：Tathātā，梵文羅馬擬音：tathata，藏文：དེ་བཞིན་ཉིད།，漢語字面意思：如是），是法界（梵文：dharmadhātu，梵文羅馬擬音：dharmadhatu，藏文：ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།，漢語字面意思：法之界限）。因此，它不是一個可以被貼上證悟或未證悟標籤的對象。證悟或未證悟不是安立在根本上的，因為根本安住于所證悟的真如。從根本顯現出基礎，從而如實證悟或未證悟，由此產生解脫或迷惑。因此，必須根據它來安立佛或眾生。當能證悟的意識（梵文：vijñāna，梵文羅馬擬音：vijnana，藏文：རྣམ་པར་ཤེས་པ།，漢語字面意思：完全的知曉）證悟了安住于根本的本覺心時，證悟者就證悟了空性。因此，對於沒有證悟的眾生來說，雖然有法性本覺心，但卻沒有證悟，仍然執著於八識聚的二元對立。
【English Translation】 Therefore, for such a state of Dharmata (chos nyid), we use the term 'Gnyug Sem' (གཉུག་སེམས་, fundamental mind). Because there is fundamentally no duality of the knowing mind and the emptiness to be known, it is the great coemergent union. Although Dharmata has no causes, conditions, arising, or ceasing, and is therefore unconditioned, it is not a nonexistent unconditioned. Primordially without arising, In the great luminosity of awareness, The momentary arising and ceasing of conditioned things, Is the uninterrupted equality of the three times. Without conceptual elaboration or any characteristics, Thus, at all times in the three times, Because there is no change or alteration from that nature, Like the sky, abiding primordially, The fundamental mind is thus designated. The mind of conditioned arising and ceasing, Is adventitious and impermanent, Therefore, it cannot be the fundamental nature. Considering this, the Sutra also states: 'Consciousness is impermanent, wisdom is permanent.' Saying that the fundamental mind is permanent means that it is called permanent because it never deviates from its own nature at any time. Because all elaborations of substantial characteristics are abandoned, the paths of words such as permanent and impermanent are distinctions of duality. If one measures by one's own essence, which is free from all elaborations of characteristics, then permanent and impermanent are beyond the realm of thought. Similarly, because it transcends all characteristics of duality such as existence and nonexistence, permanence and annihilation, those who possess the yoga of realizing the suchness of mind can only know it individually through their own wisdom, and it cannot be measured by dualistic appearances such as examples and reasons. Therefore, we apply terms such as 'beyond thought and expression' and 'beyond intellect.' Whoever realizes this meaning is enlightened. Some might wonder: Does this fundamental Gnyug Sem realize emptiness or not? For the Gnyug Sem abiding in the ground, there is no concept of realizing or not realizing emptiness. Because its own essence is emptiness and luminosity, or the union of awareness and emptiness, it is a Dharmata that is not defiled by any conceptualization. That itself is Tathātā (དེ་བཞིན་ཉིད།, Thusness) and Dharmadhātu (ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།, the realm of Dharma). Therefore, it is not an object to be labeled as realized or unrealized. Realization or non-realization of emptiness is not based on the ground, because the ground abides in the Suchness to be realized. When the ground appearance arises from the ground, liberation or delusion occurs from realizing or not realizing the ground as it is. Therefore, it is necessary to designate it as Buddha or sentient being in relation to that. When the consciousness (vijñāna) that realizes realizes the fundamental Gnyug Sem abiding in the ground, the one who realizes is said to realize emptiness. Thus, for sentient beings who have not realized, although they have the Dharmata Gnyug Sem, they have not realized it and are still attached to the duality of the eight aggregates.
སྣང་ལ་མཚན་མར་ཞེན་པའི་ཚེ་ན་མ་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཞི་ལས་རྩལ་དུ་གཞི་སྣང་འཁོར་འདས་ཀྱི་བཀོད་པ་བྱུང་ནས་འཁྲུལ་པ་དང་གྲོལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡོད་ལ། གཞི་ཙམ་ལ་གྲོལ་འཁྲུལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྟོགས་མ་རྟོགས་སྦྱར་དུ་མེད་དོ། །གཞི་གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་མ་གྲུབ་སྟེ་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀ་དག་འོད་གསལ་ཆེན་པོ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཡིན་ཡང་། རང་ 24-2-23b བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ངང་ནས་ཅི་ཡང་འཆར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར། འདི་ལ་གཞི་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྩལ་སྣང་ཤར་ནས་གཞི་སྣང་གི་སྟེང་ནས་གྲོལ་འཁྲུལ་གྱི་ལམ་གཉིས་ཡོད་པས། གཞི་གཅིག་ལམ་གཉིས་ཞེས་གསུངས། དེས་ནི་གཞི་སྣང་འཁྲུལ་གཞི་དང་། ཀ་དག་གྲོལ་ས་ཡིན་ཞེས་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་གསུངས། དེས་ན་གཞི་ཀ་དག་གི་སྟེང་ན་རྟོགས་མ་རྟོགས་དབྱེར་མེད་དོ། །སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སོ་སྐྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་སྤངས་རྟོགས་ཇེ་བཟང་ལ་འགྲོ་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྒོམ་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་བློ་ཡིས་བསྒོམ་པ་ལས་འོས་མེད་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དབང་དོན་ངོ་འཕྲོད་དགོས་པ་གཞིར་བཅས་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་དུ་མ་ཟད་ཐེག་པ་དགུ་པོ་གང་གི་ལམ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཤེས་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མིན་པ་མེད་མོད་ཀྱི། ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་ཚད་ཡིད་ཡིན་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཀྱང་ཡིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་ཡིད་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་བཞིན། ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རིག་སྟོང་ཟུང་ 24-2-24a འཇུག་དེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་གྱི་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡ་གྱལ་ཡིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བདག་མེད་བསྒོམ་ན་སྟོང་བདག་མེད་ཡིད་ཡིན་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚེའམ་ཡིད་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་སྐྱེ་མེད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡིད་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་དེ་ཡིད་དང་འདུས་བྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་རང་སེམས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཁོ་ཐག་ཆོད་པའི་དུས་ན་ཡིད་དེ་ཉིད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་དུ་མངོན་སུམ་མཐོང་ཞིང་། སྐྱེ་མེད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡིད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་མ་དམིགས་བཞིན་དུ། ཡིད་གསལ་རིག་གི་ཆ་འགག་མེད་དུ་རང་གསལ་བའི་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོ་དེ་ལྟ་བུ་ལ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དེ་ཡི་ངང་ན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀ་ཡང་དུ་མ་རོ་མཉམ་བརྗོད་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱར་གནས་ཀྱི། དེའི་ནང་ན་ཡིད་ཕྲ་བ་ཞེས་པའི་རྫོགས་ཆེན་འདུས་བྱས་སུ་ངོས་འཛིན་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་
【現代漢語翻譯】 當執著于顯現為實有（mthsan mar）時，這被稱為未證悟（ma rtogs）。 如此，從基（gzhi）中生起功用（rtsal），基顯現（gzhi snang）包含輪迴（'khor）與涅槃（'das）的顯現，因此有了迷惑（'khrul pa）和解脫（grol ba）兩種說法。然而，對於僅僅是基本身而言，無法附加解脫與迷惑、成佛與眾生、證悟與未證悟等概念。 基的本性是心（sems）的光明（'od gsal），其中輪迴與涅槃並不成立，因為二元對立的特徵原本就不存在，是覺性（rig）與空性（stong）無二無別的原始清凈（ka dag）大光明（'od gsal chen po）獨一明點（thig le nyag gcig）。 然而，由於自性光明（rang bzhin 'od gsal ba）的狀態中，可以顯現任何事物，因此這被稱為基。當功用顯現，並且在基顯現的基礎上存在解脫與迷惑兩條道路時，所以說「一基二道」。因此，龍欽饒絳（klong chen rab 'byams）說，基顯現是迷惑的基礎，而原始清凈是解脫之處。因此，在基的原始清凈之上，證悟與未證悟是無分別的。 從顯現方式的角度來看，從凡夫到佛陀，需要不斷提升斷證（spangs rtogs）。而這隻能通過修行者相續中的八識（tshogs brgyad）以意識（blo）進行修行。特別是，必須以意識（yid）對六根的對境（dbang don）的認知為基礎。不僅是佐欽（rdzogs chen），所有九乘（theg pa dgu po）的聞思修（thos bsam bsgom pa）的智慧（shes rab）衡量，都是以意識為主導，因此沒有不是以意識修行的。然而，以意識修行並不意味著修行的一切都是意識。例如，即使修空性（stong nyid）也是以意識修行，但空性並非意識，而是意識的對境。同樣，以意識修持大圓滿（rdzogs pa chen po），也是修持心的法性（sems kyi chos nyid），即覺性與空性雙運（rig stong zung 'jug），而不是六識（tshogs drug）之一的意識。 如果以意識修持空性和無我（bdag med），那麼空性和無我並不一定是意識。同樣，當證悟心無生（sems skye med）時，或者當意識本身證悟無生時，雖然在無生之外沒有絲毫與意識不同的存在，但無生並不會因此而變成意識和有為法（'dus byas），情況也是如此。 因此，當確信自心無生時，意識本身就會直接顯現為原本無生。雖然在無生之外，連意識和識（rnam shes）的極微塵（rdul phra rab）都無法找到，但覺性光明（yid gsal rig）的顯現卻 непрерывно 自明。這種光明與空性雙運的體性，被稱為心的法性。在這種法性的狀態中，八識全部平等一味（ro mnyam），不可言說，各自安住于自證自知（rang gis rig byar）。在這種狀態中，沒有什麼可以被認為是意識微細的有為法的大圓滿。
【English Translation】 When clinging to appearances as real (mthsan mar), it is called non-realization (ma rtogs). Thus, from the ground (gzhi), the display of the ground arises as the basis, encompassing the arrangement of samsara ('khor) and nirvana ('das), and therefore there are terms for delusion ('khrul pa) and liberation (grol ba). However, for the ground itself, there is no application of delusion and liberation, Buddhahood and sentient beings, realization and non-realization. The inherent nature of the ground is the luminosity ('od gsal) of mind (sems), in which samsara and nirvana are not established, because the characteristics of duality are originally absent. It is the indivisible primordial purity (ka dag) of awareness (rig) and emptiness (stong), the great luminosity ('od gsal chen po), the single bindu (thig le nyag gcig). However, because anything can arise from the state of self-existing luminosity (rang bzhin 'od gsal ba), this is called the ground. When the display of potential arises, and on the basis of the ground's appearance, there are two paths of liberation and delusion, it is said that there is 'one ground, two paths.' Therefore, Longchen Rabjam (klong chen rab 'byams) said that the ground's appearance is the basis of delusion, and primordial purity is the place of liberation. Therefore, on the basis of the ground's primordial purity, realization and non-realization are undifferentiated. From the perspective of the way things appear, from ordinary beings to Buddhas, one must continuously improve in terms of abandonment and realization (spangs rtogs). And this can only be done through the eight consciousnesses (tshogs brgyad) in the continuum of the practitioner, through cultivation with the mind (blo). In particular, it is necessary to base oneself on the recognition of the objects of the senses (dbang don) by the mental consciousness (yid). Not only in Dzogchen (rdzogs chen), but in all the nine vehicles (theg pa dgu po), all the wisdom (shes rab) of hearing, thinking, and meditating (thos bsam bsgom pa) is measured by the mental consciousness as the main thing, so there is nothing that is not cultivated with the mind. However, just because something is cultivated with the mind does not mean that everything cultivated is the mind. For example, even if one cultivates emptiness (stong nyid), it is cultivated with the mind, but emptiness is not the mind, but the object of the mind. Similarly, cultivating the Great Perfection (rdzogs pa chen po) with mental consciousness is also cultivating the nature of mind (sems kyi chos nyid), the union of awareness and emptiness (rig stong zung 'jug), and is not the mind, which is one of the six aggregates (tshogs drug). If one cultivates emptiness and selflessness (bdag med) with the mind, then emptiness and selflessness do not necessarily have to be the mind. Similarly, when one realizes the unborn nature of mind (sems skye med), or when the mind itself realizes that it is unborn, although there is not even a tiny particle of mind different from the unborn, the unborn does not become the mind and conditioned phenomena ('dus byas), and it is the same. Therefore, when one is certain that one's own mind is unborn, the mind itself directly sees that it is originally unborn. Although one cannot find even the slightest particle of mind and consciousness (rnam shes) different from the unborn, the clarity of awareness (yid gsal rig) is continuously self-illuminating. Such a nature of the union of clarity and emptiness is called the nature of mind. In the state of that nature, all eight consciousnesses are of equal taste (ro mnyam), inexpressible, and each abides in self-awareness (rang gis rig byar). In this state, there is nothing that can be identified as the subtle conditioned phenomena of mind in Dzogchen.
ཡིན་ཏེ་ཅི་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་རྫོགས་ཆེན་ཡིན་ལ། ཡིད་རགས་པ་སོགས་ཚོགས་བརྒྱད་གཞན་རྫོགས་ཆེན་མིན་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཡིན་བཤད་དགོས་སོ། །དེར་མ་ཟད་ཆོས་ཉིད་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་དེའི་ངང་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ 24-2-24b ཐམས་ཅད་ཤར་ཀྱང་དེ་ལས་ཤར། གྲོལ་ཀྱང་དེ་ལ་གྲོལ་བར་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་ཉམས་མྱོང་གི་རྟོགས་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྩ་སེམས་ཉིད་གཉུག་མ་རྫོགས་ཆེན་དང་གཉུག་སེམས་མིན་པར། ཡིད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཕྲ་བ་སྐད་ཅིག་མ་རྫོགས་ཆེན་དུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བསྒོམ་པ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཤེས་ནི་རྫོགས་ཆེན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡིན་ལ། བློ་དེས་ཡུལ་སྟོང་པ་དང་གསལ་བ་ཟུང་འཇུག་སོགས་ཚིག་གི་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་སྲིད་ན། དེ་སྲིད་གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་གྱི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་སུའང་མི་ཕྱིན་ལ། ནམ་ཞིག་རང་སེམས་རིག་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་མེད་པར་ཐད་ཀར་ལག་མཐིལ་དུ་སྐྱུ་རུའི་འབྲས་བུ་རློན་པ་བཞག་པ་བཞིན་ཐག་ཆོད་ཚེ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཅེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་ན། ཡིད་རགས་པའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱས་ནས་ཐག་ཆོད་པ་འདི་ཙམ་དེ་སྔ་རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པ་ཀུན་གྱིས་མན་ངག་ཏུ་གདམས་ནས། སྐལ་ལྡན་ཐམས་ཅད་ལ་དྲོད་ཚད་ཀྱང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། གདམས་ངག་ཟབ་མོའི་གནད་འདི་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་ 24-2-25a པར་ཡོད་བཞིན་དུ་ཕྲ་ཡིད་འདུས་བྱས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྐད་འདི་བསྟན་སེལ་དུ་ཅི་ལ་བཤད། དེ་ལྟར་ཐད་ཀར་ངོ་མ་འཕྲོད་པ་ལ་དེ་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་ཞུ་བདེ་དང་སེམས་དབེན་སོགས་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རིམ་ལྔའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ཟེར་བ་ཡང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྲ་ཡིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲའི་ཕྲ་ཡིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆ་ཞིག་ཆོས་ཉིད་དང་གནས་ལུགས་ག་ལ་ཡིན། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐེབས་ནས་དེ་འབའ་ཞིག་ལ་གོམས་པའི་སེམས་དབེན་གྱི་དམིགས་པ་རྩོལ་བཅས་ཆེད་དུ་མ་བསྒོམ་ཀྱང་། གཉིད་འཐུག་གི་སྐབས་སུ་འོད་གསལ་དྭངས་བ་ནམ་མཁའ་རྐྱེན་མེད་ལྟ་བུ་འཆར་བ་དེ་སྔ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ལ་མྱོང་བ་ཅི་རིགས་ཐོན་པ་ཚུན་ཆད་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། དེ་ད་ལྟའི་རིག་པ་རྗེན་པ་དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་བསླད་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མྱོང་བ་ལས་གཞན་དུ་རྟོགས་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། ཡིད་ཕྲ་བ་འདུས་བྱས་ཚོགས་དྲུག་རགས་པ་འགག་པའི་རྗེ
{ "translations": [ "然而，沒有什麼是不可能的。細微的心識是'大圓滿'(Dzogchen)，粗大的心識等同於八識，它們不是'大圓滿'，這是怎麼回事？需要解釋。不僅如此，萬法顯現為輪迴和涅槃，皆從本初法性'覺性空性'(chos nyid rig stong gnyug ma)中生起，亦于其中解脫。'大圓滿'瑜伽士對此有直接的經驗和證悟。如果一切法的根本是本初心性'大圓滿'，而不是本初心，那麼將心識的細微部分，即剎那作為'大圓滿'來介紹和修持，又有什麼用呢？因此，意識是修持'大圓滿'的心識，如果這個心識專注于空性、明性和雙運等詞語上的目標，並以二元對立的方式進行修持，那麼它仍然是具有能取所取的識，不會趨向于無二智慧'大圓滿'。當自心覺性空性法性，不再有能取所取，如同將一顆新鮮的余甘子放在手掌中一樣確定時，就被稱為證悟了'大圓滿'的覺性。僅僅通過反覆熟悉粗大心識上的介紹並確定這一點，過去所有的持明傳承上師都將其作為口訣來傳授，並且所有具緣者都體驗到了暖相。如此甚深口訣的要點，在傳承未曾中斷的情況下，為什麼要把細微心識的造作說成是貶低'大圓滿'的法呢？如果不能直接證悟，而以'妥噶'(thod rgal)修習樂空和心性寂止等作為證悟的方法，那麼在'次第五論'(rim lnga)中所說的本初心光明，也是心性的光明，是自生智慧，而不是八識的細微部分。因為這種細微心識是剎那生滅的造作，造作的部分怎麼會是法性和實相呢？在獲得'大圓滿'的介紹后，即使不特意修習有勤作的心性寂止，在深度睡眠時，也會顯現出如無雲晴空的清澈光明，這是所有對'大圓滿'之道有所體驗的人都能親身體驗到的。除了體驗到當下赤裸的覺性，沒有任何念頭的染污之外，也沒有其他需要證悟的，這就是法性自生智慧的顯現。細微心識是造作的，當粗大六識止息時，", "However, nothing is impossible. The subtle mind is 'Dzogchen' (Great Perfection), while the coarse mind and the eight consciousnesses are not 'Dzogchen'. How is this so? It needs to be explained. Moreover, all appearances of samsara and nirvana arise from the very nature of primordial 'Dharmata Rigpa Emptiness' (chos nyid rig stong gnyug ma), and are liberated within it. 'Dzogchen' yogis directly experience and realize this. If the root of all phenomena is the primordial mind itself, 'Dzogchen', and not the primordial mind, then what is the benefit of introducing and meditating on the subtle part of the mind, the momentary, as 'Dzogchen'? Therefore, consciousness is the mind that meditates on 'Dzogchen'. If that mind focuses on the object of words such as emptiness, clarity, and union, and meditates with dualistic perception, then as long as that exists, it is a dualistic consciousness and does not go towards the direction of non-dual wisdom, 'Dzogchen'. When one directly recognizes one's own mind as 'Rigpa Emptiness Dharmata' (rig stong chos nyid), without object and subject, as clearly as placing a fresh amla fruit in the palm of one's hand, then it is called the recognition of 'Dzogchen' awareness. This much, the determination of repeatedly familiarizing oneself with the introduction on the coarse mind, has been instructed as a secret teaching by all the past 'Vidyadhara' (knowledge holder) lineages, and all fortunate ones have manifested warmth. While this essential point of the profound instruction exists in an unbroken lineage, why is the fabricated subtle mind taught as a negation of 'Dzogchen' dharma? If one does not directly recognize it, but instead practices 'Thodgal' (thod rgal) such as bliss and emptiness and mind isolation as a means of realization, then the primordial mind luminosity mentioned in the context of the five stages is also the luminosity of the nature of mind, which is self-arisen wisdom, and not a subtle part of the eight consciousnesses. Because such a subtle mind is a momentary fabricated aspect, how can a fabricated aspect be the nature of reality and the fundamental state? After receiving the introduction to 'Dzogchen', even without deliberately meditating on the contrived object of mind isolation, the clear luminosity that appears like a cloudless sky during deep sleep is evident to all who have had some experience on the path of 'Dzogchen'. There is nothing else to realize other than experiencing the present naked awareness, without even a speck of conceptual contamination, which is the arising of the self-arisen wisdom of 'Dharmata'. The subtle mind is fabricated, and when the coarse six consciousnesses cease," ], "english_translations": [ "However, nothing is impossible. The subtle mind is 'Dzogchen' (Great Perfection), while the coarse mind and the eight consciousnesses are not 'Dzogchen'. How is this so? It needs to be explained. Moreover, all appearances of samsara and nirvana arise from the very nature of primordial 'Dharmata Rigpa Emptiness' (chos nyid rig stong gnyug ma), and are liberated within it. 'Dzogchen' yogis directly experience and realize this. If the root of all phenomena is the primordial mind itself, 'Dzogchen', and not the primordial mind, then what is the benefit of introducing and meditating on the subtle part of the mind, the momentary, as 'Dzogchen'? Therefore, consciousness is the mind that meditates on 'Dzogchen'. If that mind focuses on the object of words such as emptiness, clarity, and union, and meditates with dualistic perception, then as long as that exists, it is a dualistic consciousness and does not go towards the direction of non-dual wisdom, 'Dzogchen'. When one directly recognizes one's own mind as 'Rigpa Emptiness Dharmata' (rig stong chos nyid), without object and subject, as clearly as placing a fresh amla fruit in the palm of one's hand, then it is called the recognition of 'Dzogchen' awareness. This much, the determination of repeatedly familiarizing oneself with the introduction on the coarse mind, has been instructed as a secret teaching by all the past 'Vidyadhara' (knowledge holder) lineages, and all fortunate ones have manifested warmth. While this essential point of the profound instruction exists in an unbroken lineage, why is the fabricated subtle mind taught as a negation of 'Dzogchen' dharma? If one does not directly recognize it, but instead practices 'Thodgal' (thod rgal) such as bliss and emptiness and mind isolation as a means of realization, then the primordial mind luminosity mentioned in the context of the five stages is also the luminosity of the nature of mind, which is self-arisen wisdom, and not a subtle part of the eight consciousnesses. Because such a subtle mind is a momentary fabricated aspect, how can a fabricated aspect be the nature of reality and the fundamental state? After receiving the introduction to 'Dzogchen', even without deliberately meditating on the contrived object of mind isolation, the clear luminosity that appears like a cloudless sky during deep sleep is evident to all who have had some experience on the path of 'Dzogchen'. There is nothing else to realize other than experiencing the present naked awareness, without even a speck of conceptual contamination, which is the arising of the self-arisen wisdom of 'Dharmata'. The subtle mind is fabricated, and when the coarse six consciousnesses cease," "However, nothing is impossible. The subtle mind is 'Dzogchen' (Great Perfection), while the coarse mind and the eight consciousnesses are not 'Dzogchen'. How is this so? It needs to be explained. Moreover, all appearances of samsara and nirvana arise from the very nature of primordial 'Dharmata Rigpa Emptiness' (chos nyid rig stong gnyug ma), and are liberated within it. 'Dzogchen' yogis directly experience and realize this. If the root of all phenomena is the primordial mind itself, 'Dzogchen', and not the primordial mind, then what is the benefit of introducing and meditating on the subtle part of the mind, the momentary, as 'Dzogchen'? Therefore, consciousness is the mind that meditates on 'Dzogchen'. If that mind focuses on the object of words such as emptiness, clarity, and union, and meditates with dualistic perception, then as long as that exists, it is a dualistic consciousness and does not go towards the direction of non-dual wisdom, 'Dzogchen'. When one directly recognizes one's own mind as 'Rigpa Emptiness Dharmata' (rig stong chos nyid), without object and subject, as clearly as placing a fresh amla fruit in the palm of one's hand, then it is called the recognition of 'Dzogchen' awareness. This much, the determination of repeatedly familiarizing oneself with the introduction on the coarse mind, has been instructed as a secret teaching by all the past 'Vidyadhara' (knowledge holder) lineages, and all fortunate ones have manifested warmth. While this essential point of the profound instruction exists in an unbroken lineage, why is the fabricated subtle mind taught as a negation of 'Dzogchen' dharma? If one does not directly recognize it, but instead practices 'Thodgal' (thod rgal) such as bliss and emptiness and mind isolation as a means of realization, then the primordial mind luminosity mentioned in the context of the five stages is also the luminosity of the nature of mind, which is self-arisen wisdom, and not a subtle part of the eight consciousnesses. Because such a subtle mind is a momentary fabricated aspect, how can a fabricated aspect be the nature of reality and the fundamental state? After receiving the introduction to 'Dzogchen', even without deliberately meditating on the contrived object of mind isolation, the clear luminosity that appears like a cloudless sky during deep sleep is evident to all who have had some experience on the path of 'Dzogchen'. There is nothing else to realize other than experiencing the present naked awareness, without even a speck of conceptual contamination, which is the arising of the self-arisen wisdom of 'Dharmata'. The subtle mind is fabricated, and when the coarse six consciousnesses cease," ] }
ས་སུ་ལྷག་པ་དེས་གོ་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། གསལ་སྟོང་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ 24-2-25b ལ་གནས་སོང་བ་ཙམ་ལས། དེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །སྲབ་མོའི་འོད་གསལ་དང་སེམས་དབེན་སྒོམ་པའི་འོད་གསལ་རྣམས་ལ། སྣང་གསུམ་ལུགས་ལྡོག་དང་ལུགས་འབྱུང་གི་སྣང་བ་འཆར་ཚུལ་དང་། དེ་ངོས་འཛིན་པའི་དཔྱོད་བྱེད་ཕྲ་མོ་མ་འགག་པ་དེ་ཡིད་ཕྲ་བ་ཡིན་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་གི་ཉམས་མྱོང་ལ་བསམ་ནས་ཆོས་ཉིད་གཞི་ཡི་འོད་གསལ་ཡིད་ཕྲ་བ་འདུས་བྱས་ལ་འདོད་པ་ནི་ཁྲོན་པའི་རུས་སྦལ་གྱི་རྣམ་ཐར་ཏེ། རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱིས་འདི་ཙམ་མ་དགོངས་མ་རྟོགས་པར་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གདམས་པ་སྟོན་པ་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་རྒྱལ་བ་རིག་འཛིན་གྱི་དགོངས་པ་རིན་པོ་ཆེ་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་དང་། རྟོག་གེའི་རྟོག་བཟོ་འཆིང་བུ་བརྗེ་བ་ནི་དུས་ངན་གྱི་རང་རྟགས་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་པར་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར་འདི་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་སོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་འདི་ནི་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་དགོས་པས། འདིའི་རྐྱེན་བཞི་དང་། ཁྱད་པར་དམིགས་རྐྱེན་གང་ཡིན་དཔྱད་དགོས་ལ། འདི་འདྲ་བ་དེ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཐ་ 24-2-26a མའི་བར་དུ་རྒྱུན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ན་གཉུག་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་ལ། རྒྱུན་དུ་ཡོད་ན་རྣམ་རྟོག་རགས་པས་བསླད་མ་ཞུགས་པའི་སེམས་འདུས་བྱས་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ན། དེས་ཡིད་རགས་པའི་ཡུལ་ཤེས་སམ་མི་ཤེས། ཤེས་ན་ཆགས་སོགས་ཀྱང་དེ་ལ་ཅིས་མི་སྐྱེ། མི་ཤེས་ན་སྟོང་ཉིད་དཔྱོད་པའི་རགས་པའི་གོ་ཡུལ་དེ་དེ་ལ་གསར་དུ་ཇི་ལྟར་བསླབ་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ། དགྲ་བཅོམ་པ་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡིད་ཕྲ་བ་དེ་འགགས་སམ་མི་འགགས། འགགས་ན་གཉུག་མ་མ་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འགགས་ན་འདུས་བྱས་གཉུག་མའི་སེམས་དེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་དུས་ན་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཡོད་ཅིང་། དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡང་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་མི་ལྡོག་པས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོའི་རྒྱུ་མ་ལོག་པ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་དོ། །ཡང་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྔར་སྨོས་པ་ལྟར་སོ་སྐྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་སྤངས་རྟོགས་ཇེ་བཟང་ལ་འགྲོ་བས། དེ་ཡང་སྒོམ་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཚོགས་བརྒྱད་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ལམ་རིམ་པར་གོམས་པ་ལས་འོས་མེད་པས་དེ་ཡང་གཙོ་བོར་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་བསྒོམ་དགོས་པས། 24-2-26b ཡིད་བློ་ནི་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་གྱི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་སྐྱེ་འགག་ཅ
【現代漢語翻譯】 如果僅僅是安住于遠離邊際和中心的光明空性法性之中，又怎麼能說是對處所的空性進行禪修呢？因為其中根本不存在任何分別念。對於微細的光明和修習心性的光明而言，三現（指顯現、增益、近成三種次第的顯現）的逆行和順行的顯現方式，以及認知這些顯現的微細分別念沒有停止，這僅僅是微細意識的體驗。如果有人認為法性根本光明是微細意識的造作，那就像井底之蛙一樣。難道蓮花生大士（Padmasambhava）和喜金剛（Garab Dorje）等大圓滿傳承的祖師們，沒有證悟到這一點就傳授大圓滿的教法嗎？因此，將偉大的持明者的意趣，與世俗分別唸的束縛混為一談，這無疑是末法時代的徵兆，對此必須要有清醒的認識。 自生智慧光明猶如法性虛空，它與空性和法界無二無別，因此沒有任何因緣，不是造作之法。微細意識是造作之法，必定由四緣所生。因此，必須分析這四緣，特別是增上緣是什麼。如果這種微細意識從無始以來一直持續不斷，直到最終，它就不會變成本覺心。如果它一直存在，那麼所有眾生的相續中，都存在著沒有被粗大分別念染污的造作心。那麼，這個微細意識能夠認知粗大意識的對境嗎？如果能認知，那麼貪嗔等煩惱為什麼不會從它那裡產生？如果不能認知，那麼如何才能讓它學習新的空性，並修習空性呢？當阿羅漢入滅盡定時，這個微細意識是停止還是不停止？如果停止，那就不是本覺，因為它是隨因緣而變化的。如果不停止，那麼這個造作的本覺心，在無餘涅槃時仍然有剎那的相續存在。同樣，在成佛時，這個剎那的相續也不會停止，這樣就會導致意識的自性之蘊沒有斷滅等無盡的過失。 此外，從顯現的角度來看，正如前面所說，從凡夫到佛地的證悟是越來越好的。這也只能通過修行者相續中的第八識的不斷串習才能實現，因此主要還是需要通過意識來修習。 意識和智慧是由對境、根和識這三者的因緣所生，是生滅法。
【English Translation】 How can meditating on the emptiness of a place be merely abiding in the clear and empty nature of reality, which is without beginning or end? There is no conceptual thought to analyze it. Regarding the subtle light and the light of meditating on emptiness of mind, the appearances of the three visions (appearances, increase, near attainment) in reverse and forward order, and the subtle analytical thoughts that recognize them, if they do not cease, it is merely the experience of subtle mind. To think that the fundamental light of reality is a subtle, compounded mind is like the story of a turtle in a well. How could masters like Padmasambhava and Garab Dorje teach the instructions of Dzogchen without realizing this? Therefore, confusing the precious intention of the victorious Vidyadharas with the bondage of conceptual fabrication is a clear sign of degenerate times, and we must be sure to recognize this. Self-arisen wisdom light is like the sky of reality. Since it is the nature of reality that is not different from emptiness and the expanse of Dharma, it has no causes or conditions and is uncompounded. Subtle mind is compounded, so it must arise from four conditions. Therefore, we must examine these four conditions, especially what is the dominant condition. If something like this does not continuously exist from beginningless time until the end, it will not become the innate mind. If it always exists, then if there is a compounded mind in the minds of all sentient beings that is not corrupted by gross conceptual thoughts, does it know the objects of gross mind or not? If it knows, why do attachment and other afflictions not arise from it? If it does not know, how can it be newly taught the place of gross analysis of emptiness and meditate on emptiness? When an Arhat enters cessation, does the subtle mind cease or not? If it ceases, then it is not innate, because it changes with conditions. If it does not cease, then the compounded innate mind has a momentary continuum in the state of no remainder of aggregates. Likewise, since the momentary continuum does not revert even in the state of Buddhahood, there are endless faults such as the cause of the aggregate of the nature of mind not being reversed. Furthermore, from the perspective of appearance, as mentioned earlier, from ordinary beings to the state of Buddhahood, realization gets better and better. This can only be achieved through the gradual familiarization of the eighth consciousness in the continuum of the practitioner, so it is mainly necessary to meditate with the mind consciousness. Mind and intellect arise from the conditions of object, faculty, and consciousness, and are subject to arising and ceasing.
ན་ཡིན་པས། རེས་སྒོམ། རེས་མི་སྒོམ། སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡང་དུས་དང་ཡུན་གྱི་ཚད་ཅན་དུ་ཡོད་པ་ལས་འཆར་ལུགས་མེད་པས། ལམ་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པ་ལས་འོས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གནས་ལུགས་རིག་པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས། བློ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་དེའི་ངང་ལས་མ་འདས་ཀྱང་། དེ་ལ་བསམ་ནས་ལམ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཁས་བླངས་ན། སྒོམ་པ་པོའི་གང་ཟག་དང་། སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་པ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས་སོ། །འོ་ན་ལམ་ཞེས་པ་རིག་པ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་དུས་ཀྱི་རིག་སྟོང་རྗེན་པའམ། ཐབས་ལམ་ལྟར་ན། སྣང་གསུམ་མཐའི་འོད་གསལ་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་དེ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཡང་། དེ་ལ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་སུ་གདགས་སྙམ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོས་ནས་གཞལ་ན། འདུས་བྱས་དངོས་པོ་དང་འདུས་མ་བྱས་དངོས་མེད་གཉིས་ཀར་མི་དམིགས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་ 24-2-27a བྱས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དུས་གསུམ་པོ་ཀུན་ཏུ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་མེད་མོད་ཀྱི། དེའི་ཚེ་ན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་སམ། ཐབས་ལམ་པའི་ཆོས་སྐད་ལྟར་ན། སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་མ་ཟད་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པས། གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྒོམ་པ་པོའི་རྒྱུད་མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཅན་དུ་སྣང་བ་ལས་མི་འདའ་བས་སྣང་ཚུལ་ལ་འདུས་བྱས་སུ་བརྗོད་དོ། །སྣང་གསུམ་འཕོ་བའི་བག་ཆགས་ཟད་ནས་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དུས་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ལས་ནམ་ཡང་མི་གཡོ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་རྟག་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ་འདུས་བྱས་མ་ཡིན་མོད། འདི་ལ་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་སྔར་ལམ་སྒོམ་པའི་བྲལ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་གསར་བྱུང་དང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕྲིན་ལས་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་འདུས་བྱས་ལྟ་བུར་འཇོག་པ་སོགས་ལུང་སྤྱི་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་སོ་སོའི་དགོངས་དོན་ཤན་ཕྱེད་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲྭ་བ་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་ 24-2-27b མི་རྟག་ལ་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་འདོད། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་འབྲས་བུའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དག་གིས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོས་རྟག་ཀྱང་། གདུལ་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ལ་རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པར་འདོད་དེ་མདོ་དགོངས་འདུས་ལས་གསུངས་པ་བཞ
【現代漢語翻譯】 那麼，有時禪修，有時不禪修；即使在禪修的時候，也有時間和持續時間的限制，而不是沒有計劃的。因此，誰也不會否認道是『有為法』。因此，雖然『根本大圓滿』（gZhi rdzogs pa chen po，Primordial Great Perfection）的『實相覺性』（gnas lugs rig pa）是『無為法』，一切心和法都未超出那個實相，但如果因為想到它，就認為道是『無為法』，那麼就必須承認禪修者的人和禪修的心等一切法都是『無為法』，更不用說無數的過失了。那麼，所謂的道，是指安住于覺性之中的『等持』（mnyam bzhag）狀態下的赤裸覺性空性，或者按照方便道，在經歷『三現』（snang gsum）盡頭的『光明』（'od gsal）時，那樣的覺性雖然是自性光明，但因為其中沒有絲毫可以作為對境和有境來執著的實物，怎麼能稱之為『有為法』呢？從法性的角度來衡量，既不執著于『有為』的實物，也不執著于『無為』的無物。法性不住于『有為』和『無為』的邊際，這是各自需要通過自證來了解的。雖然它在過去、現在、未來三時中都沒有變化，但在那個時候，由於八識聚的習氣，即能取所取二取顯現的習氣，或者按照方便道修行者的術語來說，由於『三現』轉變的習氣尚未耗盡，所以修行者的相續，無論是在『等持』中還是在『等持』后，都只能顯現為剎那生滅的相續，因此從顯現的角度來說，可以稱之為『有為法』。當『三現』轉變的習氣耗盡，『本初法性』（gDOD ma'i chos nyid）顯現的時候，在成佛的時候，法界（chos kyi dbyings）永遠不會動搖，如金剛一般的大『常』（rtag pa）『智慧身』（ye shes kyi sku）是『大無為』（'dus ma byas chen po），而不是『有為』。如果從顯現的角度來說，由於它是先前修行道的果實，所以是新產生的；由於它以次第的方式利益著被調伏者，所以可以被視為『有為』等等，正如普遍的經論中所說的那樣，如果能夠區分這些不同的觀點，就能擺脫疑惑之網。然而，大多數其他人認為佛的『身』（sku）和『智慧』（ye shes）的自性是不常的，只是以相續的方式才是常的。那些認為『身』和『智慧』是具足一切殊勝功德的果位的空性自性的人，認為『身』和『智慧』就其自性而言是常的，但對於被調伏者的顯現來說，是以相續的方式才是無常的，正如《經意總集》（mDo dGongs 'dus）中所說的那樣。 那麼是這樣嗎？有時修，有時不修。修的時候也有時間和長度的限制，而不是沒有計劃。所以，誰也不會不承認道是有為法。因此，雖然根本大圓滿的實相覺性是無為法，一切心和法都未超出那個實相，但如果因為想到它，就認為道是無為法，那麼就必須承認修行者的人和修行的心等一切法都是無為法，更不用說無數的過失了。那麼，所謂的道，是指安住于覺性之中的等持狀態下的赤裸覺性空性，或者按照方便道，在經歷三現盡頭的光明時，那樣的覺性雖然是自性光明，但因為其中沒有絲毫可以作為對境和有境來執著的實物，怎麼能稱之為有為法呢？從法性的角度來衡量，既不執著于有為的實物，也不執著于無為的無物。法性不住于有為和無為的邊際，這是各自需要通過自證來了解的。雖然它在過去、現在、未來三時中都沒有變化，但在那個時候，由於八識聚的習氣，即能取所取二取顯現的習氣，或者按照方便道修行者的術語來說，由於三現轉變的習氣尚未耗盡，所以修行者的相續，無論是在等持中還是在等持后，都只能顯現為剎那生滅的相續，因此從顯現的角度來說，可以稱之為有為法。當三現轉變的習氣耗盡，本初法性顯現的時候，在成佛的時候，法界永遠不會動搖，如金剛一般的大常智慧身是大無為，而不是有為。如果從顯現的角度來說，由於它是先前修行道的果實，所以是新產生的；由於它以次第的方式利益著被調伏者，所以可以被視為有為等等，正如普遍的經論中所說的那樣，如果能夠區分這些不同的觀點，就能擺脫疑惑之網。然而，大多數其他人認為佛的身和智慧的自性是不常的，只是以相續的方式才是常的。那些認為身和智慧是具足一切殊勝功德的果位的空性自性的人，認為身和智慧就其自性而言是常的，但對於被調伏者的顯現來說，是以相續的方式才是無常的，正如《經意總集》中所說的那樣。
【English Translation】 So, is that so? Sometimes meditate, sometimes don't meditate; even when meditating, there are limitations of time and duration, rather than being unplanned. Therefore, no one can deny that the path is 'conditioned' (འདུས་བྱས་, saṃskṛta, samskrita, made, compounded). Therefore, although the 'Reality Awareness' (གནས་ལུགས་རིག་པ་, gnas lugs rig pa) of the 'Fundamental Great Perfection' (གཞི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་, gZhi rdzogs pa chen po, Primordial Great Perfection) is 'unconditioned' (འདུས་མ་བྱས་, asaṃskṛta, asamskrita, unmade, uncompounded), and all mind and phenomena do not go beyond that reality, if one thinks about it and claims that the path is 'unconditioned', then one must admit that the person who meditates and the mind that meditates, etc., all phenomena are 'unconditioned', not to mention countless faults. So, what is called the path refers to the naked awareness-emptiness in the state of 'equanimity' (མཉམ་བཞག་, mnyam bzhag, samāhita, equanimity) that abides in that awareness, or according to the expedient path, when experiencing the 'luminosity' (འོད་གསལ་, 'od gsal, prabhāsvara, clear light) at the end of the 'three appearances' (སྣང་གསུམ་, snang gsum), such awareness, although it is self-luminous, how can it be designated as 'conditioned' when there is not even a particle of object to be fixated on as an object and subject? Measured from the perspective of the nature of reality, one does not fixate on either the 'conditioned' object or the 'unconditioned' non-object. The nature of reality does not abide at the edge of 'conditioned' and 'unconditioned', which must be known by each through self-realization. Although it does not change in all three times, at that time, because of the habitual tendencies of the eight consciousnesses, that is, the habitual tendencies of the appearance of dualistic grasping, or according to the terminology of practitioners of the expedient path, because the habitual tendencies of the transformation of the 'three appearances' have not been exhausted, the continuum of the practitioner, whether in 'equanimity' or after 'equanimity', can only appear as a momentary continuum, so from the perspective of appearance, it can be called 'conditioned'. When the habitual tendencies of the transformation of the 'three appearances' are exhausted and the 'primordial nature of reality' (གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་, gDOD ma'i chos nyid) manifests, at the time of Buddhahood, the 'dharmadhatu' (ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་, chos kyi dbyings, dharmadhātu, the realm of dharma) never wavers, and the great 'permanence' (རྟག་པ་, rtag pa, nitya, permanent) 'wisdom body' (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་, ye shes kyi sku, jñānakāya, wisdom body) like a vajra is 'great unconditioned' (འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་, 'dus ma byas chen po), and not 'conditioned'. If viewed from the perspective of appearance, since it is the fruit of the previous practice path, it is newly produced; since it benefits those to be tamed in a gradual manner, it can be regarded as 'conditioned', etc., as stated in the general scriptures and treatises, if one can distinguish these different views, one will be freed from the net of doubt. However, most others believe that the nature of the Buddha's 'body' (སྐུ་, sku, kāya, body) and 'wisdom' (ཡེ་ཤེས་, ye shes, jñāna, wisdom) is impermanent, and only permanent in a continuous manner. Those who believe that the 'body' and 'wisdom' are the nature of emptiness of the fruit that possesses all supreme qualities, believe that the 'body' and 'wisdom' are permanent in their own nature, but for the appearance of those to be tamed, they are impermanent in a continuous manner, as stated in the 'Collected Meanings of Sutras' (མདོ་དགོངས་འདུས་, mDo dGongs 'dus).
ིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གང་ཡང་གཤིས་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ། བདག་དང་གཞན། འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས། འདས་དང་ད་ལྟ་མ་འོངས་པའི་ཆོས་སོགས་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཀུན་མ་འདྲེས་པར་འཆར་བ་འདི་གཉིས་གཅིག་གི་ཕྱོགས་བཟུང་ནས་གཅིག་སྤང་མི་དགོས་པར། ཟབ་མོ་བརྒྱད་དང་རྟོགས་ཚུལ་གསུངས་པ་དང་མཚུངས་པར་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་ཀྱི་གོ་དོན་ལེགས་པར་ཤར་བ་རྣམས་ལ་ཐེག་ཆེན་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་དེང་སང་ལྟ་བའི་སྙིགས་མ་བདོ། །དཔང་གྱུར་སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཞི་དབྱིངས་གཞོལ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་འབྱེད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་བྲལ། །ངན་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་མཆོག་བསྟན་འདི་དཀྲུགས་སོ། ། 24-2-28a ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་རོ་བརྒྱ་ལྡན་པའི་ཟས། །ངན་སྐྱུག་མཐོང་དང་མཁྲིས་ནད་ཅན་གྱི་ངོར། །དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བཞིན་རང་བློའི་སྐྱོན། །ཆོས་ལ་བགོ་བའི་ངང་ཚུལ་འདི་ཅི་ཞིག །སྐད་ཅིག་མི་རྟག་འགྱུར་བཅས་ཕྲ་བའི་ཡིད། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་གང་ཡིན་པ། །གསང་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་ལམ་འབྲས་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ངོ་ཚ་བྲལ་བའི་ཁས་ལེན་འདི་ལ་ལྟོས། །ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཆོག་བསིལ་བའི་ཆར། །གདུལ་བྱའི་ཁམས་ལ་རྒྱལ་བས་ལེགས་ཕབ་ཀྱང་། །སྐལ་ངན་བ་ཚྭས་རྙོགས་འདིས་མ་རུངས་བྱས། །སྤྲོས་ཀུན་ཀ་ནས་དག་ཕྱིར་ཡོད་མཐའ་སངས། །ལྷུན་གྲུབ་རང་འོད་གསལ་བས་ཆད་མཐའ་སེལ། །གཉིས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཉིད། །ཟུང་འཇུག་རིག་སྟོང་གཉུག་མ་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །འདི་ནི་ངེས་དོན་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་ཟབ་བཅུད། །མཁས་གྲུབ་རིག་འཛིན་བྱེ་བས་ལེགས་བཀྲལ་ཞིང་། །ལམ་མཆོག་འདི་ལས་གྲོལ་གཞིར་བྱང་ཆུབ་པའི། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དཔང་། །དེ་སླད་རྒྱལ་ཀུན་ཡབ་གཅིག་འཇམ་པའི་དབྱངས། །བདག་སོགས་འགྲོ་ངོར་དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་ 24-2-28b ཚུལ། །གངས་ཁྲོད་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་གཅིག་པུ་པ། །མི་ཕམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཞལ་ལུང་བཅུད། །བདག་བློ་མོས་པའི་དབང་གིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ། །བསྡུས་འདི་རང་ཚིག་རྙོག་མས་བསླད་མིན་ཡང་། །སྦྱང་དང་གོམས་པའི་ཡོན་ཏན་ཆ་ཕྲ་ཕྱིར། །གོང་འོག་འཁྲུགས་སོགས་ནོངས་པར་གྱུར་ན་བཤགས། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རབ་དགེ་དྲི་མ་མེད། །སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ཆེས་དཀར་བས། །ལྔ་བདོའི་རྒུད་པའི་ཚད་གདུང་ཀུན་ཞི་ཞིང་། །ཐུབ་བསྟན་ཀུ་མུཏ་ཚལ་རབ་རྒྱས་གྱུར་ཅིག །གཞུངས་བཟང་འདི་ཡང་ས་ཆེན་གནས་ཀྱི་བར། །སྨག་ལ་ཉི་ཟླའི་སྒྲོན་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །རབ་གསལ་ངེས་གསང་ཆོས་མཆོག་སེང་གེའི
【現代漢語翻譯】 的確如此。如果從實相的角度來看，無論過去、現在、未來三時所包含的任何法，其自性都是不生不滅、平等一味，從未動搖。然而，『我』與『他』、『輪迴』與『涅槃』、『有為』與『無為』、『過去』、『現在』、『未來』等一切諸法，都各自顯現而不混雜。這二者不必執一廢一，如同所說的八種甚深和三種證悟方式一樣，能夠很好地理解二諦無違的含義，就能毫不懷疑地輕鬆生起對大乘經續的理解。唉！如今是見解的末法時代，大多數堪為依據的人都傾向於寂滅的法界，缺乏辨別佛法與非佛法的智慧，各種邪見擾亂了這殊勝的教義。 對於餓鬼來說，百味俱全的食物如同膿血，在噁心嘔吐者和膽病患者眼中，海螺也顯現黃色，這都是自己心識的過患。如此這般將佛法進行分割，這又是什麼道理呢？剎那生滅、不斷變化的微細心識，明明是痛苦真諦的基礎，卻恬不知恥地聲稱這是密宗至高無上的果道。寂靜、無戲論、光明、無為，如同甘露般的殊勝佛法，如同清涼的雨水，雖然諸佛善巧地降下，以調伏眾生的根器，卻被惡劣的鹽堿所擾亂而變質。一切戲論本自清凈，因此斷除了有邊；自生任運的光明，因此斷除了斷邊；即使說為二，也是無二的平等性。雙運、明空、本初的金剛心。這才是經續究竟密意的精華，無數智者和成就者對此善加闡釋，從這條殊勝的道路上，證得了解脫之基的菩提，諸佛和佛子等聖眾都可以作證。因此，諸佛之父文殊菩薩，爲了我和其他眾生，示現善知識的形象，如同雪域高原上唯一能言說的獅子，米滂一切智者的教言精華。我因自己的意樂，將這些彙集在一起，雖然沒有用自己的話語來摻雜，但由於聞思修的功德還很薄弱，如果出現上下錯亂等過失，我在此懺悔。愿由此產生的無垢善業，如同秋月的皎潔，平息五濁惡世的一切痛苦，愿佛陀的教法蓮園得以蓬勃發展。愿這部殊勝的論著，如同黑暗中的日月燈火，長久地照亮世間，愿究竟甚深的殊勝佛法如雄獅般屹立不倒。
【English Translation】 Indeed. If we consider the state of reality, any dharma included in the three times of past, present, and future, its nature is unborn and unceasing, equal and unwavering. However, 'self' and 'other,' 'samsara' and 'nirvana,' 'conditioned' and 'unconditioned,' 'past,' 'present,' and 'future,' all these dharmas appear distinctly without mixing. These two do not need to be grasped at one and abandoned at the other. Just as the eight profoundnesses and three modes of realization are taught, those who can well understand the meaning of the non-contradiction of the two truths can easily generate a definite understanding of the intention of the Mahayana sutras and tantras without doubt. Alas! Nowadays, it is the degenerate age of views. Most people who are considered reliable tend towards the peace of dharmadhatu, lacking the wisdom to distinguish between Dharma and non-Dharma. Various evil thoughts disturb this supreme teaching. For pretas (hungry ghosts), food with a hundred flavors is like pus and blood. In the eyes of those who are nauseous and those with biliary disease, a conch shell also appears yellow. These are all faults of one's own mind. What is the reason for dividing the Dharma in this way? The subtle mind that is momentary, impermanent, and changing is clearly the basis of the truth of suffering, yet they shamelessly claim that this is the supreme secret path of the king. The supreme Dharma, which is peaceful, free from elaboration, luminous, and unconditioned, is like nectar, like cool rain. Although the Buddhas skillfully send it down to tame the minds of beings, it is corrupted and spoiled by the evil saltpeter. All elaborations are pure from the beginning, therefore cutting off the extreme of existence. Spontaneously accomplished self-luminosity cuts off the extreme of annihilation. Even if spoken of as two, it is the non-dual equality. The union, clarity and emptiness, the innate vajra mind. This is the essence of the profound intention of the definitive sutras and tantras, well explained by countless scholars and siddhas. The assembly of Buddhas and Bodhisattvas are witnesses that from this supreme path, enlightenment, the basis of liberation, is attained. Therefore, Manjushri, the father of all Buddhas, appears as a virtuous friend to me and other beings, like the only speaking lion in the snowy mountains, the essence of the words of Mipham the omniscient. I have gathered these together according to my own inclination. Although I have not mixed them with my own words, if there are faults such as confusion of order due to the weakness of the merits of hearing, thinking, and meditating, I confess them here. May the stainless virtue arising from this, as white as the autumn moon, pacify all the sufferings of the five degenerations, and may the lotus garden of the Buddha's teachings flourish. May this excellent treatise, like the sun and moon in the darkness, illuminate the world for as long as the earth remains, and may the ultimate and profound supreme Dharma stand firm like a lion.
་སྒྲས། །ས་གསུམ་འཇིག་རྟེན་དགའ་བའི་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །ཅེས་རྗེ་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཅིང་གཟིགས་པ་ཆེན་པོ་མི་ཕམ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྩལ་བའི་གཉུག་སེམས་ཀྱི་སྟོད་ཆ་ལ། རྗེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུངས་ཟིན་ཐོར་བུ་རྣམས་ནས་ཅུང་ཟད་ཁ་བཀང་སྟེ་རང་བློས་གང་དཔོགས་སུ། སྔགས་བཙུན་རྨོངས་པ་རྡོ་རྗེ་དབང་མཆོག་དགྱེས་པ་རྩལ་གྱིས་རང་གནས་བསྟན་གཉིས་དར་རྒྱས་གླིང་གི་དབེན་སྤྱིལ་དུ་མཚམས་ཀྱི་ཐུན་གསེང་འགའ་ཞིག་ལ་བྲིས་ 24-2-29a པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་ངེས་གསང་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་ཡུན་དུ་བརྟན་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག། ༈ །།ཀུན་མཁྱེན་བླ་མའི་གསུང་གསང་སྙིང་པོའི་བཅུད། །སྤར་དུ་སྒྲུབ་དགེས་རང་བཞིན་མཁའ་མཉམ་འགྲོ། །སྐྱེ་ཀུན་བླ་མ་མཆོག་གིས་རྗེས་བཟུང་ནས། །དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཤོག །བསྟན་པའི་གསལ་བྱེད་གཉེན་སྤྲུལ་སྐུ་མཆེད་ནས་སྤར་དུ་སྒྲུབ་པ་དགེ། །།
【現代漢語翻譯】 ས་གསུམ་འཇིག་རྟེན་དགའ་བའི་བཀྲ་ཤིས་ཤོག། (愿三界世間皆得喜樂吉祥！) 這是至尊上師一切知者、大悲怙主麥彭·蔣揚·南嘉堅贊（Mipham Jamyang Namgyal Gyamtso）所賜予的關於本覺心（gnyug sems）的上半部分。 又從至尊上師本人的零散語錄中略作補充，並盡己所能地進行編輯。 由密咒僧人、愚昧者多吉旺秋嘉瓦（Dorje Wangchuk Gyalwa）在自生二諦興盛洲（rang gnas bstan gnyis dar rgyas gling）的靜修茅棚中，于幾次閉關間隙寫成。 愿此舉也能成為究竟秘密教法之勝幢永固之因！ 全知上師密語心髓之精華，祈願印行此書之善行，能令自性虛空般遍及一切有情。 愿生生世世皆得上師攝受，成就二利圓滿之法王。 由教法之明燈，導師化身（Gnyen sprul sku），兄弟（sku mched）印行此書，善哉！
【English Translation】 May auspiciousness bring joy to the three realms! This is the upper part of the 'Genuine Mind' (gnyug sems), bestowed by the supreme master, the all-knowing, the great compassionate protector Mipham Jamyang Namgyal Gyamtso. It is also supplemented slightly from the scattered sayings of the supreme master himself, and edited to the best of my ability. Written by the mantra monk, the ignorant Dorje Wangchuk Gyalwa, in the solitary hermitage of the Self-Arisen Two Truths Flourishing Land (rang gnas bstan gnyis dar rgyas gling), during several breaks in retreat. May this also become a cause for the victory banner of the ultimate secret teachings to remain forever! The essence of the all-knowing master's secret words, may the virtue of printing this book spread like the nature of space to all sentient beings. May we be cared by the supreme master in all lives, and become the king of Dharma who spontaneously accomplishes the two benefits. May the light of the teachings, the incarnation of the teacher (Gnyen sprul sku), and brothers (sku mched) print this book, may it be auspicious!