jmp2713_本有慧之甚義明.g2.0f
局米旁大師教言集MP305本有慧之甚義明 27-15-5a 本有慧之甚義明 རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོའི་སྣང་བ་བཞུགས། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བཛྲ་ཏིཀྵྞཱ་ཡ། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་ལྷའི་བུར་བརྩེ་བའི་གནས་སུ་གསུང་པའི་མདོ་ལས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་གིས་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པའི། འཇིག་རྟེན་ཁམས་མང་ལ་ལ་དག །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་འཚིག་འགྱུར་ཡང་། །ནམ་མཁའ་འཚིག་པར་མི་འགྱུར་བཞིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པའང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་རྣམ་བྱང་ཅན། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་སྣོད་བཅུད་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་གནས་པ། འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཆོས་སོ་ཅོག །རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་ཡེ་གནས་པ། །ཤེས་ 27-15-5b ཤིང་དེ་བཞིན་གོམས་པ་ནི། །ཡེ་རྫོགས་རྡོ་རྗེའི་གྲུབ་མཐར་སྨྲ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་དམ་བཅའ་བ། ༈ མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཆོས་སྤྱི་ལ། །དེ་རྟོགས་པའི་ལམ། འཇལ་བྱེད་རིགས་པས་གཞལ་བའི་འབྲས། །ཐེག་པའི་ལྟ་གྲུབ་རིམ་པར་བཞག །འདིར་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཆེ་བ་མཐར་ཕྱིན་དོན། །སྒྲུབ་བྱེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་དག་པ། །རྡུལ་ཙམ་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་ནི། །དེ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མིན། །དག་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་གང་། །ཆོས་ཅན་མ་དག་པ་མེད་ན། །དག་པ་ལོགས་སུ་ཇི་ལྟར་རྙེད། །སྡུག་ཀུན་ལམ་བདེན་མེད་ཅེས་རྒོལ་ན། ཀུན་ཉོན་རྒྱུ་འབྲས་ལམ་བདེན་ཡང་། །ཡོད་པས་ཡང་དག་འདི་མཐོང་ན། །དེ་འདིར་རྒོལ་བར་སྨྲ་བ་གང་། །དེ་དོན་མཐོང་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་། །འོ་ན་སངས་མ་རྒྱས་པ་ཡོད་དེ་སྡུག་ཀུན་ཡོད་པས་སོ་ཞེ་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། བདེན་བཞིའི་འཇུག་ལྡོག་དམིགས་པ་ཡི། །རྐྱེན་ལས་དེ་དོན་མཐོང་ན་ཡང་། །དེའི་རྐྱེན་ལ་མ་རག་ཅིང་། །བདེན་དེའང་ཁོ་ལས་འདའ་བ་མེད། ༈ །གྲུབ་མཐའ་འོག་མས་མི་གནོད་ཚུལ། འོག་མའི་བློ་གྲོས་ན་འཕར་བས། །མ་ཆོད་སྤྲོས་པ་འདིས་བཅད་ཅིང་། །དེ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཡོངས་རྫོགས་ན། །དེར་བརྟེན་འདིར་རྒོལ་བཞད་གད་གནས། ༈ །ཕྱོགས་སྔའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ། གང་དུ་སངས་རྒྱས་མིན་པའི་ཆོས། །སྒྲུབ་བྱེད་སེམས་ 27-15-6a ཅན་འཁྲུལ་བའི་བློ། །ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཚད་མ་མེད། །དེ་སེལ་གཉེན་པོ་ལམ་བདེན་ནི། །ཐེག་པའི་རིམ་པ་དགུ་རུ་བཞག །སྒྲུབ་བྱེད། ཡིན་པར་ཆོས་ཉིད་རིགས་པ་ནི། །གང་གིས་གཞོམ་དུ་མེད་པ་དང་། །འབྲས་དངོས་བྱ་བ་བྱེད་རིགས་དང་། །རྒྱུ་སེམས་ལ། དག་དང་མ་དག་ཅེས་འཛིན་པ། །སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་རང་རིག་གཞན། །དེ་གཉིས་མགོ་མཉམ་ལྟོས་བས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ་ཤེ་ན། །ཡང་དག་པའི་དབང་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད། །འཁྲུལ་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དམ་ཡིན། ༈ །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས་ཤོ་ལོ་ཀ རྟག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་ཆོས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །གཏན་ཚིགས། འཁོར་བ་
【現代漢語翻譯】 本有慧之甚義明 རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོའི་སྣང་བ་བཞུགས།（自生俱生智甚深義顯現） 頂禮上師文殊金剛銳智！ 《聖德本生經》中，于天子慈愛處所說之經文，以一頌即開示圓滿大圓滿之自生俱生智。 『世界多有處，不可思議劫亦變，如虛空不變，自生俱生智亦如是。』 『個別眾生的心識，自性即是極清凈，由彼之功用，器情安住于金剛三處。』 輪迴涅槃，有寂諸法，皆是本住于金剛三處。 了知如是，串習之，即是大圓滿金剛乘之宗義。 于大圓滿立誓者： 對於顯現隨順之共同法，證悟彼之道，以能衡量之理智衡量之果，安立乘之見解次第。 此處乃是究竟圓滿廣大之義，立宗之法性理。 若自性中有不凈，哪怕僅有一微塵，則彼非如來。 若無超離垢染之法，法性無有不凈，又如何能尋得清凈？ 若反駁說無苦集滅道四諦，若有染污之因果，亦有道諦，若能如實見此，何人於此爭論？ 彼人距離見諦甚遠。 若謂：『有未成佛者，故有苦集。』此說不遍，雖由四諦之生滅為緣，而能見諦，然不依賴於彼緣，且彼諦亦不超離於彼。 下部宗派不能損害之理： 以下部之智慧增上，不能決斷，以此斷除戲論，若彼之功德皆圓滿，則依于彼而爭論，實為可笑。 破斥對方之立宗： 何處有非佛之法，立宗者乃是迷亂之心識，唯有彼而無量，遣除彼之對治道諦，安立為九乘之次第。 立宗者：是法性之理，何者不可摧毀，以及果之實事作用之理，以及於因心，執著為凈與不凈，心之果為自證，此二者平等相依，故二者皆有，若如是說： 若隨順真實之理，則無二諦，乃是遣除迷亂之勝義。 《般若顯現莊嚴經》之偈頌：『常時無生法，即是如來。』 理由：輪迴……
【English Translation】 The Clear Meaning of the Innate Wisdom The Manifestation of the Profound Meaning of Innate Wisdom. Namo Guru Manjushri Vajra Tikshnaaya (Homage to the Guru, Manjushri, Vajra, Sharp One) From the Sutra Spoken in the Loving Abode for the Sons of the Gods in the Holy Array of Trees, a single verse reveals the innate wisdom of the spontaneously perfect Great Perfection. 'In many world realms, even if countless eons change, just as the sky does not change, so too is innate wisdom.' 'The consciousness of individual beings is naturally completely pure. From its potency, the vessel and essence abide in the three vajras.' Samsara and nirvana, existence and non-existence, all phenomena abide primordially in the three vajras. Knowing this and becoming accustomed to it is what is spoken of as the established doctrine of the primordially perfect vajra. Those who vow to practice Great Perfection: For the common phenomena that appear to be in harmony, the path to realizing them, the result of measuring with discriminating intellect, establish the stages of the philosophical views of the vehicles. Here, the meaning is the ultimate, complete, great, and perfect. The reasoning is the reasoning of the nature of reality. If there is impurity in its essence, even a particle, then that is not the Tathagata. If there is no dharma that transcends defilement, and the nature of reality is without impurity, then how can purity be found separately? If one argues that there are no Four Noble Truths of suffering, origin, cessation, and path, then even if there are the causes and effects of affliction and the truth of the path, if one truly sees this, who would argue here? That person is very far from seeing the meaning. If one says, 'There are those who have not attained Buddhahood, therefore there is suffering and origin,' this is not pervasive. Although seeing the meaning depends on the arising and ceasing of the Four Truths, it does not rely on that condition, and that truth does not transcend it. How the lower philosophical schools cannot harm it: With the increasing intelligence of the lower schools, what cannot be decided is cut off by this elaboration, and if its qualities are all complete, then relying on that to argue is laughable. Refuting the proponent's establishment: Wherever there is a dharma that is not Buddha, the proponent is a deluded consciousness. There is only that, and no valid cognition. The antidote to dispel that is the truth of the path, which is established as the order of the nine vehicles. The proponent: It is the reasoning of the nature of reality, which cannot be destroyed, and the reasoning of the actual function of the result, and in the causal mind, clinging to purity and impurity, the result of the mind is self-awareness. If these two are equal and interdependent, then both exist, if it is said thus: If one follows the true reasoning, then there are no two truths, but it is the ultimate truth that dispels delusion. Verse from the Sutra of the Ornament of Manifestation of Wisdom: 'The ever-present unborn dharma is the Tathagata.' Reason: Samsara...
སོགས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མི་གནོད་ཚུལ། བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་དག །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། ༈ །དཔེས་སྒྲུབ་པ། ཇི་ལྟར་སྤུ་མང་ཚོགས་པའི་ཐག་པ་ཞིག །སྦྲུལ་དང་ཐག་པ་དམ་བཅར་གྱུར་དེ་ལ། །མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཡུལ་དེ་དེ་དང་དེར། །འགྲུབ་པའི་དམ་བཅའ་ཐུན་མོང་རིག་པའི་ཐིག །མི་འགྱུར་དཔང་པོ། དེ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཁྱོད་འདོད་དམ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོའི་ཚུལ་མཚུངས་དེར་དམ་བཅའ། །སྔར་ལྟར་ན་ཐུན་མོང་གི་རྩོད་པའི་ 27-15-6b གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་རྙེད། །ཡང་ན་ད་རུང་སྦྲུལ་འཛིན་བདེན་ནམ་ཅི། །ཇི་ལྟར་པྲེ་ཏའི་གྲོང་ན་མཐུན་སྣང་བའི། །ཆུ་ལ་རྣག་ཏུ་མཐོང་ལ་འགའ་ཞིག་གིས། །མི་རྣམས་ཆུར་མཐོང་ཆུར་བསྔོས་ཐོབ་པ་ཡི། །རྟགས་ཀྱིས་ཆུར་ཡང་མི་འགལ་བར་གྲུབ་པས་སླར་རྣག་འཛིན་བཟློག་པ་ལྟར། །འཁྲུལ་བའི་བསླད་པའི་མ་དག་སྣང་བ་ཡང་། །མ་འཁྲུལ་བློ་ཡི་དབང་བྱས་གྲུབ་མཐའ་འདིར། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེར་དམ་བཅས་པ། །འཁྲུལ་བའི་མངོན་སུམ་བློ་ཡིས་ཇི་ལྟར་བརྫི། །འོན་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་པ། །མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་གྱི། །གང་ཞིག་འཁྲུལ་བ་སེལ་གྱུར་པའི། །འཁྲུལ་མེད་དེ་དག་གྲུབ་མཐར་ཟུངས། །འཁྲུལ་བཅས་གྲུབ་མཐར་མི་བཟུང་བ་སྤྱིའི་ལུགས་ལ། གལ་ཏེ། སངས་མ་རྒྱས་དང་རྒྱས་ན་ཡང་། །ལ་བཟླ་བ། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་འདས་བས། །ངོ་བོ་ཉིད་དེ་སངས་རྒྱས་ན། །དེ་ལས་ལྷག་པར་གྱུར་སུ་ཞིག །ངོ་བོ་ལས་འདས་ཡོད་དམ་ཅི། །ཡེ་རྫོགས་ཀློང་ལས་འདའ་མི་སྲིད། །མ་དག་པ་ཡིས་དག་པ་ལ། །མ་ཁྱབ་དག་པས་མ་དག་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བྱིན་རློབ་པས། །དག་པ་ལས་ལོག་པས། མ་དག་རང་མཚན་གང་དུ་གྲུབ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་འཛིན་བློ། །ལྟོས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀུན་དུ་བཏགས། །དེ་ཡུལ་རྟོག་བྱེད་བཅས་ 27-15-7a པ་ནི། །རང་བཞིན་དག་པ་ལས་མི་འདའ། །གང་དུ་སྟོང་པར་སྒྲུབ་པ་དེ། །ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་འདའ་མི་སྲིད། །གང་དུ་མི་སྟོང་ཅི་བསྒྲུབས་ཀྱང་། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ལས་འདའ་མི་སྲིད། །ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ཅེས་པ་ཡང་། །དངོས་དོན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས། རིག་པས་ཡུལ་ཡིན་དབྱིངས་ཀྱི་འཕྲུལ། །དབྱིངས་དེ་སུས་ཀྱང་མི་དམིགས་པས། །ཐམས་ཅད་མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །མི་དམིགས་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པ་མེད་པར་དབྱིངས་དེ་བསྒོམ་ན། །དབྱིངས་དེ་དམིགས་བྱ་མིན་པར་དམིགས། །བསམ་མིན་ཡོད་པར་གང་གིས་ཤེས། །དམིགས་ན་ད་དེའི་མཚན་མར་འཆིང་། །བྱིས་བློས་ཡུལ་མིན་རང་གསལ་བ། །དམིགས་ན་འང་དམིགས་པ་མིན་གྱུར་ཅིང་། །མ་དམིགས་དམིགས་པ་ཉིད་གྱུར་བས། །ཀུན་ཤོང་དངོས་པོ་གང་དང་མི་འགལ་བ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཟའ་གཏད་ཀྱི་གནས་མེད་པར་རང་སྣང་། །བདེན་པ་དབྱ
【現代漢語翻譯】 等。一切法皆與善逝（梵：Sugata，善逝）相同，即無生。 以現量不害的方式：幼稚的心識執著于相，在世間中行持不存在之法。 譬喻成立：猶如眾多毛髮聚整合的繩索，誤認為蛇和繩索的約定，在相似顯現的境上，約定一致是共同認識的要點。 不變的證人：你認為那是兩者都是嗎？或者在事物性質相同的情況下約定？如果像以前一樣，那麼共同爭論的基礎如何找到？或者仍然認為執蛇是真實的嗎？ 猶如餓鬼的城市中，相似顯現的水，有些人看到的是膿，有些人看到的是水，以人們看到水並祈求水而得到的徵兆，並不會與水相違背而成立，就像返回執著膿一樣。 錯亂的染污不凈顯現，也被不迷惑的智慧所掌控，在這個宗派中，誓言身語意的金剛，如何被錯亂的現量心識所摧毀？ 然而，並非說顯現的方式不同就不存在，而是說，凡是消除錯亂的，那些無錯亂的都屬於宗派。 不將有錯亂的納入宗派是普遍的規律。如果，無論成佛與否，都是一體的。 重複提問：因為沒有超出本體，如果本體成佛，還有誰能超越它？難道有超出本體的嗎？ 不可能超出原始圓滿的法界。不凈不能遍及清凈，清凈遍及不凈，本體加持，從清凈中返回，不凈的自性在哪裡成立？ 執著清凈與不凈的二元心識，都是依賴而安立的名稱。那個境與能分別的心識，都不會超出自性清凈。 無論在哪裡成立空性，都不可能超出法性。無論在哪裡成立非空，都不可能超出有法。 所謂有法和法性，是無有分別的實相真諦，自生智慧。智慧是境，是法界的幻化。因為法界是誰也無法指定的，所以一切都是圓滿的國王。 以不指定的方式來修持不指定，法界不是能指定的對境。不用思慮，誰能知道它的存在？如果指定，就會被它的相所束縛。 幼稚的心識不以境，而是以自明的方式，如果指定，也不是指定，不指定才是指定，與一切包容的事物都不相違背。 自生智慧沒有執著的處所而自然顯現。真諦無有分別。
【English Translation】 Etc. All dharmas are the same as the Sugata (Sanskrit: Sugata, Well-Gone), that is, without birth. In a way that is not harmed by direct perception: childish minds grasp at characteristics and practice dharmas that do not exist in the world. Established by example: Just as a rope made of many hairs gathered together, is mistaken for an agreement between a snake and a rope, the agreement is consistent on the ground of similar appearances is the key point of common understanding. Unchanging witness: Do you think that it is both? Or agree when things are the same in nature? If it is as before, how can the basis of common argument be found? Or do you still think that holding the snake is real? Like in the city of pretas, the water that appears similar, some see it as pus, and some see it as water, with the sign that people see water and pray for water, it does not contradict water and is established, just like returning to clinging to pus. The deluded impure appearance of defilement is also controlled by the wisdom of non-delusion. In this school, how can the vajra of body, speech, and mind be destroyed by the deluded direct perception of the mind? However, it is not said that the way things appear differently does not exist, but that whatever eliminates delusion, those without delusion belong to the school. It is a general rule not to include the deluded in the school. If, whether enlightened or not, they are one. Repeated question: Because it has not gone beyond the essence, if the essence becomes Buddha, who can surpass it? Is there anything beyond the essence? It is impossible to go beyond the original perfect dharmadhatu. Impurity cannot pervade purity, purity pervades impurity, the essence is blessed, returning from purity, where is the self-nature of impurity established? The dualistic mind that clings to purity and impurity are all names that are established dependently. That object and the mind that can distinguish do not go beyond self-nature purity. Wherever emptiness is established, it is impossible to go beyond dharmata. Wherever non-emptiness is established, it is impossible to go beyond the subject of dharma. The so-called subject of dharma and dharmata are the real truth without distinction, self-born wisdom. Wisdom is the object, the illusion of dharmadhatu. Because dharmadhatu cannot be specified by anyone, everything is the perfect king. Cultivate non-specification in a way that does not specify, dharmadhatu is not an object to be specified. Without thinking, who can know its existence? If specified, it will be bound by its characteristics. Childish minds do not take the object, but take self-illumination. If specified, it is not specified, and non-specification is specification, which is not contrary to everything inclusive. Self-born wisdom naturally appears without a place to cling to. The true meaning is without distinction.
ེར་མེད་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྒྱལ་བས་ཀྱང་། །མ་གཟིགས་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་འདྲ་སྟོང་འདྲ་མཉམ་ཉིད་ཀློང་། །དག་དང་མ་དག་སྣང་ངོ་ཅོག །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་མཉམ་པས་ན། །ཆོས་ཉིད་ཐོབ་མེད་དུ་ནའང་། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ 27-15-7b ལས་གཞན་ནམ། །དེ་ལས་གོལ་ས་མདོར་བསྟན་ནི་ཡོད་པ་དགག་གཞིར་བྱས་ནས་སུ། །མེད་པ་དོན་དམ་ཉིད་སྒྲུབ་དང་། །ཆོས་ལས་དོན་དམ་གཞན་འདོད་པ། །ངེས་དོན་འདི་ལས་ཤིན་ཏུ་གོལ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཅི་འདྲ་འདི་ཁས་ལེན་བྲལ་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་ཞི་བར་ཞེན་པ་ནི། །ཉི་ཚེ་བ་ཡི་ལྟ་བ་ལ། །ཡོད་པས་དེ་སྤྲོས་ཡོངས་ཆོད་པས། །འདི་ཞེས་ཁས་ལེན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཡིན། །དངོས་ཆོས་གང་ཡང་མ་སྤངས་ཀྱང་། །དངོས་པོ་གང་གིས་མི་འཆིངས་བའི། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་གཏིང་མི་དཔོག །གཞན་གོལ་དགག་པ་དངོས་དང་དངོས་མེད་རབ་ཞི་བའི། །མཁའ་འདྲ་དེ་ལ་ཕུག་གཏུག་ན། །དེ་འདྲ་མིན་པའི་ཆོས་མེད་ལ། །འཁོར་འདས་མེད་དམ་ཐོས་པ་ཁོ་ནར་ཅི་ལས་བྱུང་། །ཐ་མལ་ཆོས་ཅན་སྣང་བ་ཀུན། །ཡངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་གྲུབ་པ། །དེ་ཡང་ཆོས་མིན་སྒྱུ་འདྲ་ན། །འགྲོ་བའི་སྒྱུ་མ་སྒེར་མེད་ཅིང་། །གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་ཇི་སྙེད། །འདི་ཤེས་པས་ཡ་མི་ང་བར་འདི་ཡི་ལམ་སྟེགས་ཉིད་དུ་ངེས་པས་ན། །རེ་ཞིག་གཏད་སོར་དམིགས་པ་རྣམས། །གཏད་མེད་ཉིད་དང་མ་ཕྲད་པས། །རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བདེན་པའི་བློ་ཡི་ངལ་གསོ་ཇི་ལྟར་ཐོབ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཀླན་ཀ་མི་འཇུག་པའི་ 27-15-8a གཅིག་བདེན་སྤང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གང་མཐར་ལྷུང་བར་གྱུར་པ་མེད། །ཀུན་ཡིན་གང་ཡང་མིན་པ་ལས། །བརྒལ་ཏེ་སྨྲ་བ་མོ་གཤམ་བུ། །ཇི་ལྟར་དགག་དང་སྒྲུབ་པ་རྣམས། །མེ་ལ་ཤིང་བཞིན་འདིའི་གྲོགས་སུ། །མི་འགྱུར་ཆོས་ཤིག་ཡོད་མིན་ན། །རྒོལ་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་བརྒལ་ནས་གཞན་རྙེད་དམ། །ཤེས་བྱ་མིན་ན་ནི་འདིར་རྒོལ་བས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་བྱུང་ལ། འོ་ན་ཤེས་རྒྱུ་མེད་ཟེར་ན་ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཀློང་། །ཤེས་རབ་དབང་པོས་མངོན་སུམ་ཚེ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཚུལ་ཡང་མིན། །ཀུན་ཁྱབ་མཁའ་ལས་བརྒལ་བ་ཡི། །ཤེས་བྱ་ཞིག་གོ་མངོན་སུམ་ནི། །དེ་ཡང་ཁྱོད་ལས་མི་འདའ་པས། །གྲུབ་མཐའ་གཞན་དང་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་བསྐྱོད་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེ་གང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེ། །ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་ཆོས་ཀྱི་གཤིས། །འབྲས་བུ་དཔལ་ལྡན་དྲི་མེད་བློ་མངའ་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ནས་ཇི་སྙེད་བྱིས་པའི་བར་གྱི་ཡང་། །རིག་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་རང་བྱུང་གཤིས་འབར་ཐུག་མེད་སྤངས་རབ་ཞི། །དེ་ནི་རྒྱལ་ཀུན་ཐུགས་ལ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་གྱུར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན། །འ
【現代漢語翻譯】 即使是超越有無的法王，如果未見，也不會變為已見。 一切法如幻如空，平等於虛空。 清凈與不清凈的顯現，都在世俗諦中平等。 即使法性不可得，那也與自性不同嗎？ 簡而言之，超越之處在於，以對有法的否定為基礎，來確立無為勝義諦。 認為勝義諦與法不同的觀點，與究竟的意義大相逕庭。 同樣，認為真如寂滅，執著于斷滅見，是片面的觀點。 因為有法已經完全斷絕了戲論，所以這個『是』的肯定是不存在的，是空性。 雖然沒有捨棄任何事物，但也沒有被任何事物束縛。 超越了局限和偏頗，無論如何表達，都無法測度其深淺。 對其他錯誤的駁斥，在於對有和無的徹底寂滅，如同虛空一般。 如果深入探究，就會發現沒有與此不同的法。 輪迴和涅槃是否存在，還是僅僅是聽聞而來？ 所有世俗的現象，都是廣大圓滿的智慧。 即使那是法，也如幻如化，眾生的幻象沒有分別。 無論其他宗派有多少聞思修，瞭解了這個，就不會感到羞愧，因為這一定是正道。 暫時對治的對境，如果沒有遇到無對治的境界。 又怎麼能從各自宗派的真實信念中獲得解脫呢？ 對於不容許爭論的智慧，唯一的真理，不可思議的法界。 不會落入任何極端。 超越了『一切皆是』和『一切皆非』，超越言語的是愚者。 無論如何否定和肯定，都如薪柴遇火，成為它的助緣。 如果沒有不變化的法，那麼反駁者，你是否超越了所知而找到了其他？ 如果不是所知，那麼在這裡反駁就產生了能成立的宗派。 如果說沒有所知，那麼法性不可思議的虛空。 智慧的權能顯現。 既不是境，也不是有境，也不是其他方式。 超越一切的虛空。 如果有一個所知顯現，那也不會超出你。 任何宗派和其他的分別念都無法動搖，勝者的心意智慧不可分割，如金剛一般。 自生智慧，大圓滿。 唉瑪吙！奇哉！法的本性！ 從具有圓滿功德、無垢智慧的果位，到一切智者，乃至孩童。 智慧之光遍佈，在所知的領域裡，自生的本性如火焰般燃燒，無有窮盡，徹底寂滅。 那就是一切諸佛心中的菩提心，是自生智慧本身。
【English Translation】 Even the Dharma King who has transcended existence and non-existence, if not seen, will not become seen. All dharmas are like illusions, like emptiness, equal to the expanse. Pure and impure appearances are all equal in the relative truth. Even if the nature of reality is unattainable, is that also different from its essence? In short, the way to transcend is to establish non-existence as the ultimate truth based on the negation of existence. The view that ultimate truth is different from dharma is very different from this definitive meaning. Likewise, clinging to the view of annihilation, believing that suchness is a state of quiescence, is a limited view. Because existence has completely cut off elaboration, this affirmation of 'is' is non-existent, it is emptiness. Although nothing is abandoned, one is not bound by anything. Transcending limitations and biases, no matter how it is expressed, its depth cannot be fathomed. The refutation of other errors lies in the complete pacification of existence and non-existence, like space. If one delves deeply into that, there is no dharma that is different from it. Do samsara and nirvana exist, or did they only arise from hearing? All ordinary phenomena are the vast and perfect wisdom. Even if that is dharma, it is like an illusion, and the illusions of beings are without distinction. No matter how much study, reflection, and meditation other schools have, knowing this, one will not be ashamed, because this must be the right path. The objects of temporary remedies, if they do not encounter the state of no remedy. How can one find rest from the belief in the truth of one's own school? For the wisdom that does not allow for dispute, the one truth, the inconceivable realm of dharma. It never falls into any extreme. Transcending 'everything is' and 'nothing is', speaking beyond that is foolish. No matter how negation and affirmation are done, they are like wood to fire, becoming its aid. If there is no unchanging dharma, then, opponent, have you transcended the knowable and found something else? If it is not knowable, then here, refuting produces a sign of establishment. If you say there is nothing to know, then the nature of reality is an inconceivable expanse. The power of wisdom manifests. It is neither object nor subject, nor any other way. Transcending all-encompassing space. If a knowable appears, that also does not go beyond you. No other school or concept can shake it, the wisdom of the Victorious One's mind is indivisible, like a vajra. Self-born wisdom, Great Perfection. Emaho! Wonderful! The nature of dharma! From the fruit of possessing perfect qualities, immaculate wisdom, all-knowing, to even children. The collection of wisdom pervades, in the realm of the knowable, the self-born nature blazes like a flame, without end, completely pacified. That is the Bodhicitta in the hearts of all the Buddhas, it is that very self-born wisdom.
ཇམ་དཔལ་རྣོན་པོ་རྡོ་རྗེ་མེ་འདིས་ཇི་སྙེད་ལྟ་ངན་མ་རིག་ཚང་ཚིང་ཅིག་ཅར་བསྲེག །མངྒ་ལཾ།། །། 27-15-8b empty page 27-16-1a
目錄 本有慧之甚義明
【現代漢語翻譯】 文殊童子金剛火，焚燬所有邪見無明之叢林。吉祥！
目錄 本有慧之甚義明
【English Translation】 Mañjuśrī Kumāra Vajra Fire, may it burn all the thickets of wrong views and ignorance. Mangalam!
Table of Contents The Profound Meaning of Innate Wisdom Made Clear