jmp0804_立三律儀本一.g2.0f
局米旁大師教言集MP139立三律儀本一 8-4-1a 立三律儀本一 ༄༅༅། །སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བཞུགས། འདི་ན་ཁ་ཅིག་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས། རང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་འཁྲིས་ཁོ་ནས་གོ་བའི་གནད་མ་སློང་བར་ཅ་ཅོ་མང་ཞིག་སྨྲ་སྟེ་ཁྱེད་རྙིང་ལུགས་ལ་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། འཐད་ན་སོ་ཐར་སོགས་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཚེ། འོག་མ་འོག་མ་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ་མ་བཏང་ནས་འགྱུར། དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། གསུམ་ལྡན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་ཏེ། བཏང་ནས་སྔགས་སུ་གནས་འགྱུར་བས་སོ་ཟེར་ཞིང་། ༈ གཉིས་པ་ལྟར་ན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བར་གནས་ 8-4-1b འགྱུར་མི་སྲིད་དེ་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། ངོ་བོ་གནས་མ་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཟེར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོར་རློམས་ནས་མགྲིན་པ་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲ་ཞིང་། ཡི་གེར་བཀོད་པ་མཛད་ན་ཡང་། འདིར་རང་གི་བློ་ཉམས་མྱོང་གི་གོ་བབ་དང་བསྟུན་ནས་བཤད་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ དེ་ལ་རང་ལུགས་བཞག་པ། ངེས་བཟུང་གི་འགལ་ཟླ་དགག་པ། མཐར་ཐུག་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་རྩོད་སྤང་ངོ་། །དང་པོ་རིང་ལུགས་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར། སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་འདི་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལས་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། འབུམ་ཕྲག་ལྔ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་ལས། རྡོ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅིག །བཞུ་བས་ལྕགས་དང་ཟངས་དངུལ་འབྱུང་། །གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། །ཀུན་ཀྱང་གསེར་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ 8-4-2a ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། ༈ གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ནི། དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བཏང་ངམ་མ་བཏང་གི་དགག་མཚམས་འདི་རྩེ་མོ་ཤེས་ཀྱང་རྩ་བ་མ་ཤེས་པའམ། མདའ་འགེངས་ཤེས་ཀྱང་འཕེན་ས་མ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བློ་རྣོ་ཡང་རྒྱ་ཆུང་ངོ་ཞེས། རང་ཕྱོགས་ཞེན་མིན་པར་དྲང་པོའི་གོ་བབ་ལ་འདི་ལྟར་ཤར་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་ཞེས་པ་སྤྱིར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་བསྲུང་བྱའི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩ་གཅོད་ཅིང་། མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་མཐུན་ཕྱིར། བྱམས་པས། ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་དངོས་སྟོབས་རིགས
【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP139 立三律儀本一 8-4-1a 立三律儀本一 ༄༅༅། །སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བཞུགས། 此乃《成就三律儀一體》之法。 འདི་ན་ཁ་ཅིག་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས། 在此，有些人說三律儀是不同的。 རང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་འཁྲིས་ཁོ་ནས་གོ་བའི་གནད་མ་སློང་བར་ཅ་ཅོ་མང་ཞིག་སྨྲ་སྟེ་ཁྱེད་རྙིང་ལུགས་ལ་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། 他們僅僅執著于自己的觀點，沒有理解要點，就說了很多廢話，認為你們寧瑪派主張三律儀的本體轉變是不合理的。 འཐད་ན་སོ་ཐར་སོགས་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཚེ། 如果合理，那麼別解脫等轉變為密咒時， འོག་མ་འོག་མ་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ་མ་བཏང་ནས་འགྱུར། 是捨棄了下下品而轉變，還是沒有捨棄而轉變呢？ དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། 如果像第一種情況那樣，那麼具三者金剛持是不合理的。 སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། 具三者金剛持， གསུམ་ལྡན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། 應是無三者， སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། 因為已經捨棄了別解脫。 སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་ཏེ། 已經捨棄了別解脫， བཏང་ནས་སྔགས་སུ་གནས་འགྱུར་བས་སོ་ཟེར་ཞིང་། 因為捨棄後轉變為密咒。 ༈ གཉིས་པ་ལྟར་ན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བར་གནས་ 如果像第二種情況那樣，別解脫沒有捨棄自己的本體而 8-4-1b འགྱུར་མི་སྲིད་དེ་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། 轉變是不可能的，別解脫律儀， ངོ་བོ་གནས་མ་འགྱུར་བར་ཐལ། 應是本體沒有轉變， རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་སོ། ། 因為沒有捨棄自己的本體。 རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་སོ། ། 如果沒有捨棄自己的本體，那麼轉變為其他是不可能的。 ཟེར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོར་རློམས་ནས་མགྲིན་པ་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲ་ཞིང་། 他們這樣說，自認為很有道理，然後揚起脖子炫耀。 ཡི་གེར་བཀོད་པ་མཛད་ན་ཡང་། 即使寫成文字也是如此。 འདིར་རང་གི་བློ་ཉམས་མྱོང་གི་གོ་བབ་དང་བསྟུན་ནས་བཤད་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། 在此，如果根據我自己的智慧和經驗來解釋，應該是這樣。 རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། ། 將通過三個理由來解釋。 ༈ དེ་ལ་རང་ལུགས་བཞག་པ། 其中，確立自宗， ངེས་བཟུང་གི་འགལ་ཟླ་དགག་པ། 駁斥固執的對立面， མཐར་ཐུག་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། 以及最終成就大車乘的意趣為一，共有這三點。 དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་རྩོད་སྤང་ངོ་། ། 第一點中也有正說和辯駁。 དང་པོ་རིང་ལུགས་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར། 首先，根據宗喀巴父子的觀點， སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། 三律儀的本體轉變， རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་འདི་འདོད་དོ། ། 我們主張這種自性和反體不混淆的觀點。 དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལས་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། 這也不是我自己的創造，而是源於佛陀的意趣。 འབུམ་ཕྲག་ལྔ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་ལས། 如《五萬頌》和《現證智慧成就續》的教證所說： རྡོ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅིག ། 『石頭種類之差別， བཞུ་བས་ལྕགས་དང་ཟངས་དངུལ་འབྱུང་། ། 熔化生出鐵銅銀， གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། ། 點金藥之物性力， ཀུན་ཀྱང་གསེར་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། ། 一切皆能轉為金。 དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། ། 如是心之差別力， རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་། ། 三種有緣之律儀， དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ 入此大壇城之中， 8-4-2a ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། 即名金剛持。』 ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། 如是說。 ༈ གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ནི། 第二，辯駁如下： དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བཏང་ངམ་མ་བཏང་གི་དགག་མཚམས་འདི་རྩེ་མོ་ཤེས་ཀྱང་རྩ་བ་མ་ཤེས་པའམ། 你們關於捨棄或不捨棄的辯論，就像只知道頂端卻不知道根源， མདའ་འགེངས་ཤེས་ཀྱང་འཕེན་ས་མ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། 或者像只知道拉弓卻不知道射向何處一樣。 བློ་རྣོ་ཡང་རྒྱ་ཆུང་ངོ་ཞེས། 雖然頭腦敏銳，但視野狹窄。 རང་ཕྱོགས་ཞེན་མིན་པར་དྲང་པོའི་གོ་བབ་ལ་འདི་ལྟར་ཤར་ཏེ། 並非偏袒自方，而是以公正的立場來看待，應該是這樣： སྡོམ་པ་གསུམ་ཞེས་པ་སྤྱིར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་བསྲུང་བྱའི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་སྟེ། 所謂三律儀，總體來說，在不被煩惱束縛的要點上，守護的本體是相同的。 རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩ་གཅོད་ཅིང་། 因為佛陀的一切教誨都是爲了斬斷輪迴的根本， མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་མཐུན་ཕྱིར། 並且一致趨向于成就涅槃。 བྱམས་པས། 彌勒菩薩說： ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། 『能於三界斷煩惱。』 ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་དངོས་སྟོབས་རིགས 等等，說明了實力的道理。
【English Translation】 Collected Teachings of Jamyang Khyentse Wangpo MP139 The Basis for Establishing the Three Vows, Part 1 8-4-1a The Basis for Establishing the Three Vows, Part 1 ༄༅༅། །སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་བཞུགས། This is 'Establishing the Three Vows as One Essence'. འདི་ན་ཁ་ཅིག་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་ཡིན་ནོ་ཞེས། Here, some say that the three vows are different. རང་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་འཁྲིས་ཁོ་ནས་གོ་བའི་གནད་མ་སློང་བར་ཅ་ཅོ་མང་ཞིག་སྨྲ་སྟེ་ཁྱེད་རྙིང་ལུགས་ལ་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་དུ་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། They cling only to their own views, without understanding the key points, and say a lot of nonsense, thinking that it is unreasonable for you Nyingma to assert that the essence of the three vows transforms. འཐད་ན་སོ་ཐར་སོགས་སྔགས་སུ་འགྱུར་ཚེ། If it is reasonable, then when the Pratimoksha, etc., transforms into Mantra, འོག་མ་འོག་མ་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ་མ་བཏང་ནས་འགྱུར། does it transform by abandoning the lower and lower, or does it transform without abandoning? དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མི་འཐད་དེ། If it is like the first case, then the one who holds the Vajra with the three is unreasonable. སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆོས་ཅན། The one who holds the Vajra with the three, གསུམ་ལྡན་མ་ཡིན་པར་ཐལ། should be without the three, སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་པའི་ཕྱིར། because the Pratimoksha has already been abandoned. སོ་ཐར་བཏང་ཟིན་ཏེ། The Pratimoksha has already been abandoned, བཏང་ནས་སྔགས་སུ་གནས་འགྱུར་བས་སོ་ཟེར་ཞིང་། because it is said that it transforms into Mantra after being abandoned. ༈ གཉིས་པ་ལྟར་ན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བར་གནས་ If it is like the second case, the Pratimoksha without abandoning its own essence 8-4-1b འགྱུར་མི་སྲིད་དེ་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཆོས་ཅན། cannot transform, the Pratimoksha vow, ངོ་བོ་གནས་མ་འགྱུར་བར་ཐལ། should be that the essence does not transform, རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་སོ། ། because it does not abandon its own essence. རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་ན་གཞན་དུ་འགྱུར་མི་སྲིད་པས་སོ། ། If it does not abandon its own essence, then it is impossible to transform into something else. ཟེར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོར་རློམས་ནས་མགྲིན་པ་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲ་ཞིང་། They say this, boasting that it is a great reason, and then raise their voices in praise. ཡི་གེར་བཀོད་པ་མཛད་ན་ཡང་། Even if it is written down. འདིར་རང་གི་བློ་ཉམས་མྱོང་གི་གོ་བབ་དང་བསྟུན་ནས་བཤད་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། Here, if I explain according to my own understanding of wisdom and experience, it should be like this. རྒྱུ་མཚན་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། ། It will be explained with three reasons. ༈ དེ་ལ་རང་ལུགས་བཞག་པ། Among them, establishing one's own system, ངེས་བཟུང་གི་འགལ་ཟླ་དགག་པ། refuting the opposite of fixed grasping, མཐར་ཐུག་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ་ལས། and ultimately accomplishing the intention of the great chariots as one, there are these three. དང་པོ་ལའང་དངོས་དང་རྩོད་སྤང་ངོ་། ། In the first point, there is also the actual and the refutation. དང་པོ་རིང་ལུགས་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལྟར། First, according to the view of the omniscient father and son of Ngagi Wangpo, སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། the essence of the three vows transforms, རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་འདི་འདོད་དོ། ། we assert this view that self and reverse are not mixed. དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ལས་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ། This is not my own creation, but from the intention of the Victorious Ones. འབུམ་ཕྲག་ལྔ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་ལས། As the quote from the Tantra of the Accomplishment of Suchness Wisdom in the Five Hundred Thousand Verses says: རྡོ་ཡི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅིག ། 'A distinction in the types of stones, བཞུ་བས་ལྕགས་དང་ཟངས་དངུལ་འབྱུང་། ། melting produces iron, copper, and silver. གསེར་འགྱུར་རྩི་ཡི་དངོས་པོ་ཡིས། ། By the substance of the elixir that turns things to gold, ཀུན་ཀྱང་གསེར་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། ། everything is transformed into gold. དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། ། Likewise, by the distinction of mind, རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་། ། the vows of the three types of individuals, དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་ཞུགས་ entering into this great mandala, 8-4-2a ན། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། are called Vajradhara.' ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། Thus it is said. ༈ གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ནི། Second, the refutation of that is: དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་བཏང་ངམ་མ་བཏང་གི་དགག་མཚམས་འདི་རྩེ་མོ་ཤེས་ཀྱང་རྩ་བ་མ་ཤེས་པའམ། Your debate about whether to abandon or not is like knowing the tip but not knowing the root, མདའ་འགེངས་ཤེས་ཀྱང་འཕེན་ས་མ་ཤེས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། or like knowing how to draw a bow but not knowing where to shoot. བློ་རྣོ་ཡང་རྒྱ་ཆུང་ངོ་ཞེས། Although the mind is sharp, the scope is small. རང་ཕྱོགས་ཞེན་མིན་པར་དྲང་པོའི་གོ་བབ་ལ་འདི་ལྟར་ཤར་ཏེ། Not being biased towards one's own side, but from a fair standpoint, it appears like this: སྡོམ་པ་གསུམ་ཞེས་པ་སྤྱིར་གྱིས་ཉོན་མོངས་པས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་བསྲུང་བྱའི་ངོ་བོ་མཚུངས་པ་སྟེ། The so-called three vows, in general, are the same in the essence of what is to be protected in the key point of not being bound by afflictions. རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་སྲིད་རྩ་གཅོད་ཅིང་། Because all the Buddha's teachings cut off the root of existence, མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་མཐུན་ཕྱིར། and are in accordance with accomplishing Nirvana. བྱམས་པས། Maitreya said: ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། 'The speech that abandons afflictions from all three realms.' ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་དངོས་སྟོབས་རིགས And so on, explaining the reason for the power of reality.
་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བ་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མེད་པ་ཤེས་དགོས་སོ། ། དེ་ལྟར་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་ནི། སྤོང་བསྒྱུར་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལས། ཉོན་མོངས་དབང་གིས་མི་འཆིང་བའི་གནད་ལ་མཐུན་ཏེ། དཔེར་ན་དུག་མ་ཟོས་པའམ། རིག་སྔགས་ཀྱིས་ཟོས་པ་དང་། སྨན་དུ་བསྒྱུར་བ་ལྟར། དེ་གསུམ་དུག་གིས་མི་གནོད་པ་འདྲ་ཞིང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་དུག་རང་རྒྱུད་པ་ཟོས་པ་མེད་པ་ལྟར། ཐེག་པའི་མཐོ་དམན་ལས། བསྲུང་བྱ་སྡོམ་ 8-4-2b པ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་རྟེན་ཅན་ལས་རྫས་ཐ་དད་མེད་ན་བཏང་མི་བཏང་བྱ་རྒྱུ་གང་རེད། འོ་ན་གནས་མ་འགྱུར་སྙམ་ན། སོ་ཐར་དེ་བྱང་སྡོམ་གྱི་རྟེན་ཡིན་པས་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དང་དེའི་སྡོམ་པར་བཏགས་སོ། ། དཔེར་ན་རལ་གྲི་གཅིག །མི་སྡར་མ། དཔའ་བོ། ཤིན་ཏུ་དཔའ་བོ་གསུམ་གྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་ཚེ། སྡར་མའི་རལ་གྲི་སོགས་སུ་བརྗོད་པ་བཞིན། སྔར་སྡར་མའི་རལ་གྲི་ཡིན་པ། ད་མིན་ཅིང་དཔའ་བོའི་རལ་གྲི་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་རལ་གྲི་ལྟར། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་མ་འགྱུར་ཟེར་ན། འགྱུར་ཏེ་རལ་གྲི་དེའི་བྱེད་ལས་མི་འདྲ་ཞིང་རླབས་ཆེ་བས་སོ། །རླབས་ཆེ་ཆུང་ཡོད་ཀྱང་འགྱུར་མེད་ན། དབུལ་པོ་ཕྱུག་པོར་གྱུར་ཀྱང་དེ་དུས་འབྱོར་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། མི་གཅིག་དམངས་བློན་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཀྱང་དེའི་བྱེད་ལས་དང་མི་ལྡན་པ་དགོས་སོ། །དེས་ན་བླང་དོར་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞིག་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་སོ་ཐར་ནི་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་གང་ཞིག །རང་ཉིད་དེ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བློས་དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་སྤང་བ་ལས་ལམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ། དཔེར་ན་ཐ་མལ་པ་རིག་སྔགས་མེད་པས་དུག་ཟ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ 8-4-3a སེམས་ནི་རང་ཉིད་ཐར་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། གཞན་དོན་དུ་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་འཇུག་པ་གང་ཞིག །ཕན་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་སྟེ། སོ་ཐར་གྱི་ལྟུང་བ་ལྟ་བུས་ཀྱང་། བསམ་པ་དག་པས་མི་སྐྱོན་པ། དཔེར་ན་དུག་སྨན་དུ་སྒྱུར་ནུས་པའི་རིག་སྔགས་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ནི། དུས་མྱུར་དུ་རང་གཞན་དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་རླབས་པོ་ཆེས། སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྷ་སྔགས་ཆོས་ཉིད་དུ་སྡོམ་པ་གང་ཞིག །ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་དུག་ཟོས་པ་དེ་ལ་བསྟེན་ཏེ་དུག་མེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་པའི་དབང་ལས་སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་དང་དེའི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ཡིན་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་དང་བྱང་སྡོམ་སྔགས་པ་ལ་ཡོད་མི་སྲིད་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། དེ་གསུམ་མི་གཅིག་པས་སོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་གནས་འགྱུར་ན་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན
【現代漢語翻譯】 如果通過其他方式也能實現，那麼必須明白它沒有不變的自性，不是恒常、穩固和真實的。因此，聲聞戒、菩薩戒和密咒戒這三者，都是將捨棄和轉變作為道路，在不被煩惱束縛的要點上是一致的。例如，就像沒有吃毒藥，或者通過明咒吃了毒藥，或者將毒藥轉化為藥物一樣。這三者都不會受到毒藥的損害。後兩者的情況就像沒有真正吃下毒藥一樣。根據乘的層次高低，所守護的戒律，其自性是前後所依之物，如果沒有不同的實體，那麼還有什麼可捨棄或不捨棄的呢？如果認為狀態沒有改變，那是因為聲聞戒是菩薩戒的基礎，並且在被菩提心攝持的時候，就被稱為那個戒律了。例如，一把劍，被膽小鬼、勇士和非常勇猛的人持有時，會被稱為膽小鬼的劍等等。就像以前是膽小鬼的劍，現在不是了，而是勇士的劍一樣。因此，就像劍一樣，如果說戒律的自性沒有改變，那是不對的，因為那把劍的作用不同，而且更加偉大。如果有了偉大和渺小，卻沒有改變，那就好比窮人變成了富人，但那時卻沒有任何財富一樣；或者一個人從平民變成大臣，再變成國王，但卻沒有相應的作為一樣。因此，無論是採取還是捨棄的戒律，都是戒律的自性。像這樣，聲聞戒是看到三界輪迴是痛苦，並且自己一定要從中解脫出來，以這樣的心態捨棄痛苦之因——煩惱，除此之外無法作為道路，例如普通人沒有明咒，所以不能吃毒藥一樣。菩薩戒不僅僅是爲了自己獲得解脫，而是以利益他人的清淨髮心而進入，完全被利益所驅使而行持，即使是聲聞戒的墮罪，因為發心清凈也不會有過失，例如能將毒藥轉化為藥物的明咒一樣。密咒是，以迅速成就自他二利的偉大發心，將顯現和存在的萬法都歸攝為本尊、咒語和法性。它被殊勝的方便和智慧所攝持，例如吃了毒藥，依靠它來消除毒性一樣。像這樣，從發心的角度來看，戒律的自性只能是那個戒律，除此之外不可能成立。如果認為它們是不同的，那麼就必須認為聲聞戒、菩薩戒和密咒戒不可能存在於同一個人身上，因為這三者不是同一個人。如果像這樣狀態發生了改變，那麼功德就會增長。
【English Translation】 If it can be achieved through other means, then it must be understood that it has no unchanging self-nature, and is not constant, stable, and real. Therefore, the three, the Śrāvakavinaya (Hearer's Discipline), the Bodhisattva vows, and the Mantra vows, all take abandonment and transformation as the path, and are consistent in the key point of not being bound by afflictions. For example, like not eating poison, or eating poison through a vidyā-mantra (knowledge-mantra), or transforming poison into medicine. These three are not harmed by poison. The latter two cases are like not actually eating poison. According to the height and lowness of the vehicle, the precepts to be protected, their self-nature is what is relied upon before and after. If there is no different substance, then what is there to abandon or not abandon? If you think that the state has not changed, it is because the Śrāvakavinaya is the basis of the Bodhisattva vows, and when it is held by Bodhicitta (the mind of enlightenment), it is called that vow. For example, when a sword is held by a coward, a warrior, and a very brave person, it is called a coward's sword, etc. It is like the sword that was previously a coward's sword is no longer so, but is now a warrior's sword. Therefore, like a sword, if you say that the self-nature of the vows has not changed, that is not true, because the function of that sword is different and greater. If there is greatness and smallness, but no change, it is like a poor person becoming rich, but having no wealth at that time; or a person becoming a minister from a commoner, and then becoming a king, but not having the corresponding actions. Therefore, whatever precepts of taking and abandoning are the self-nature of the vows. Like this, the Śrāvakavinaya is seeing the three realms of samsara (cyclic existence) as suffering, and with the mind of definitely escaping from it, abandoning the cause of suffering—afflictions—and nothing else can be taken as the path, just as an ordinary person does not have a vidyā-mantra and cannot eat poison. The Bodhisattva vows are not only for oneself to attain liberation, but also to enter with a pure intention to benefit others, and to act completely under the power of benefiting, so even the transgressions of the Śrāvakavinaya are not faulty because of the purity of intention, like a vidyā-mantra that can transform poison into medicine. Mantra is, with the great intention of quickly accomplishing the benefit of oneself and others, to gather all phenomena of appearance and existence into deity, mantra, and dharmata (the nature of reality). It is held by special skillful means and wisdom, like eating poison and relying on it to eliminate the poison. Like this, from the perspective of intention, the self-nature of the vows can only be that vow, and cannot be established otherwise. If you think they are different, then you must think that the Śrāvakavinaya, the Bodhisattva vows, and the Mantra vows cannot exist in the same person, because these three are not the same person. If the state has changed like this, then the qualities will increase.
་ཡིན་མོད། སུམ་ལྡན་མ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་སྡོམ་དེ་གསུམ་ག་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་སྔགས་ཁོ་ནར་གྱུར་པས་སོ་ཟེར་ན། ཁྱེད་ལ་འདི་འདྲི་སྟེ། ཐེག་དམན་སོ་ཐར་དེ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་དུ་འགྱུར་ 8-4-3b རམ་མི་འགྱུར། མི་འགྱུར་ན་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྔགས་སྡོམ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་གཉིས་མི་འདྲ་བས་སོ། །གནས་མི་འགྱུར་ཡང་ཆོ་གས་སོ་སོར་བླངས་བས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ན། སོ་ཐར་གཉིས་ཆར་ཡོད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྔར་ཐེག་དམན་གྱི་སྡོམ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཕྱིས་ཐེག་ཆེན་གསར་བླང་གི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་གཉིས་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས་བསྡོམས་ན་ལྔ་བརྒྱ་པོ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཚུལ་སྨྲོས་ཤིག །འགྱུར་ན་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་བཏང་ནས་འགྱུར་རམ། མ་བཏང་ནས་འགྱུར། མ་བཏང་ན་ཐེག་ཆེན་དུ་མི་སྲིད་དེ། ཐེག་དམན་སོ་ཐར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བཏང་བས་གནས་འགྱུར་བ་མེད་པས་སོ། །བཏང་ནས་འགྱུར་ན་སྔར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཡང་བཏང་ངམ་མ་བཏང་དང་པོ་ལྟར་ན་སུམ་ལྡན་མི་སྲིད་ལ། མ་བཏང་ན་གནས་འགྱུར་རེད་དམ་མ་རེད་སོམས། འོ་ན་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པ་དང་སུམ་ལྡན་དུ་ཡོད་ཚུལ་ཅི་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་ནི་ཡོད་དེ། སྔར་སོ་ཐར་སྐབས་སུ་ལས་ཆོག་ཇི་ལྟ་བར་བླང་བའི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་གོང་མའི་སྐབས་སུ་ཉམས་སོང་བ་མིན་ཏེ་སྔར་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ན་སུམ་ལྡན་ཟེར་མི་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་རེད། ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་ 8-4-4a སྐབས་སུ་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་གྱི་བསྲུང་བྱ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་ལས་ལྷག་པར་བསྲུང་རྒྱུ་ཨེ་ཡོད། མེད་ན་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མི་འཐད་ལ། ཡོད་པས་ན་སོ་བྱང་ལ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་ཁོངས་སུ་མ་འདུས་པའི་བསྲུང་བྱ་གཞན་ཡོད་ཅིང་འོག་མ་གཉིས་གོང་མའི་ཆ་ལག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བས་ན་གོང་མས་འོག་མའི་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བ་གང་ཞིག །ཕྱི་མའི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞི་བསྲུང་བྱ་གང་ཞིག །རང་གཞན་ཐབས་ཤེས་རྩིས་བཟུང་བའི་ཁྱད་པར་ལས། སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་སུ་གྲུབ་ན་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་པོ་པ་ཁོ་རང་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་རམ་ཐེག་དམན་སོ་ཐར་གང་ཡིན་དྲིའོ། །དཔེར་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དེ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་ནས། དེ་སྟེང་བྱང་སེམས་སྡོམ་པ་བསྣན་ནས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པར་གྱུར་ནས་སོ་བྱང་གཉིས་པོ་དེ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བ་པོ་ཞིག་ལ། བྱང་སེམས་ཁོ་ན་ལས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རྒྱུ་ཨེ་ཡིན་སོམས་ཤིག །དེ་སྟེང་སྔགས་བསྣན་པ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པས་སོ། །འདིར་ངེད་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ལས། དེ་སྒྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སམ་སེམས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མི་ཟེར་རོ། །
【現代漢語翻譯】 雖然如此，但並非三者兼具。如果有人說：『密咒律儀並非三者皆具，因為現在已經完全變成密咒了。』那麼，我問你，如果小乘別解脫被菩提心攝持，會變成大乘別解脫嗎？如果不會，那麼持有別解脫律儀的補特伽羅相續中不會生起密咒律儀，因為二者不同。如果安住不變，只是通過各自的儀軌受持，所以不會混雜，那麼在具有兩種別解脫的補特伽羅相續中，原先小乘的二百五十戒和後來新受持的大乘二百五十戒，二者不會混雜，加起來一個補特伽羅的相續中會有五百戒，你如何解釋？如果轉變，是捨棄小乘別解脫後轉變，還是不捨棄而轉變？如果不捨棄，那麼不可能變成大乘，因為小乘別解脫沒有捨棄自己的體性，所以安住沒有轉變。如果捨棄後轉變，那麼原先的二百五十戒也捨棄了嗎？如果不捨棄，就像第一種情況一樣，不可能三者兼具。如果不捨棄，那麼安住轉變了嗎？好好想想。那麼，自相不混雜和三者兼具的情況是什麼呢？這是有的。原先在別解脫時，按照儀軌受持的二百五十戒，在上層階段並沒有消失，而是以比原來更加殊勝的方式存在，那麼有什麼理由說不應該稱為三者兼具呢？ 在大乘別解脫時，對於小乘別解脫的二百五十戒，是否需要更加嚴格地守護？如果沒有，那麼二者不同就不合理。如果需要更加嚴格地守護，那麼在菩薩戒中，有不包含在二百五十戒之內的其他守護對象，而且下兩者是上者的組成部分。因此，上者不會捨棄下者的律儀，因為會變成後者的所依。這樣，基礎的守護對象，以及自他方便智慧的差別，使得律儀本身的體性，在別解脫和菩薩戒中成立，那麼僅僅是二百五十戒本身，是屬於大乘別解脫還是小乘別解脫呢？我問你。例如，別解脫的二百五十戒被菩薩心攝持，然後在上面加上菩薩律儀，那麼這二百五十戒就變成了佛子菩薩的律儀，對於同時守護別解脫和菩薩戒的人來說，僅僅是菩薩戒，而沒有別解脫的律儀，這樣說可以嗎？好好想想。在此之上加上密咒也是如此。在這裡，我們只說守護對象的律儀本身，而不說改變它的方便或心是不同的。
【English Translation】 Although it is so, it is not a combination of three. If someone says, 'The mantra vows are not all three, because now they have completely become mantras,' then I ask you, if the Hinayana Pratimoksha is taken over by Bodhicitta, will it become Mahayana Pratimoksha? If not, then the person who holds the Pratimoksha vows will not generate mantra vows in their mindstream, because the two are different. If the abiding does not change, but they are received separately through their respective rituals, so they are not mixed, then in the mindstream of a person who has both Pratimokshas, the original two hundred and fifty precepts of the Hinayana and the newly received two hundred and fifty of the Mahayana will not be mixed. If added together, how do you explain that there are five hundred precepts in the mindstream of one person? If it transforms, does it transform after abandoning the Hinayana Pratimoksha, or does it transform without abandoning it? If it is not abandoned, then it is impossible to become Mahayana, because the Hinayana Pratimoksha has not abandoned its own nature, so the abiding has not changed. If it transforms after abandoning it, then have the original two hundred and fifty precepts also been abandoned? If not abandoned, like the first case, it is impossible to have a combination of three. If not abandoned, then has the abiding changed? Think about it. Then, what is the situation of self-characteristics not being mixed and having a combination of three? This exists. The two hundred and fifty precepts that were received according to the ritual during the Pratimoksha, have not disappeared in the upper stage, but exist in an even more excellent way than before, so what reason is there to say that it should not be called a combination of three? In the Mahayana Pratimoksha, is it necessary to guard the two hundred and fifty precepts of the Hinayana Pratimoksha even more strictly? If not, then it is unreasonable for the two to be different. If it is necessary to guard them more strictly, then in the Bodhisattva vows, there are other objects of protection that are not included in the two hundred and fifty precepts, and the latter two are components of the former. Therefore, the former does not abandon the vows of the latter, because it becomes the basis for the latter. In this way, the basic object of protection, and the differences in self and other skillful means and wisdom, make the nature of the vows themselves established in Pratimoksha and Bodhisattva vows. Then, is the two hundred and fifty precepts themselves belong to the Mahayana Pratimoksha or the Hinayana Pratimoksha? I ask you. For example, if the two hundred and fifty precepts of the Pratimoksha are taken over by Bodhicitta, and then the Bodhisattva vows are added on top of them, then these two hundred and fifty precepts become the vows of the Buddha's son Bodhisattva. For someone who simultaneously guards the Pratimoksha and Bodhisattva vows, is it correct to say that there are only Bodhisattva vows and no Pratimoksha vows? Think about it. Adding mantra on top of this is also the same. Here, we only talk about the nature of the vows of the object of protection itself, and we do not say that the means or mind that changes it are different.
8-4-4b དེ་བས་ན་བསྲུང་བྱ་ནི་སྔར་གྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ག་ལས་མེད་པས། གཅིག་ཐོག་གཅིག་བསྣན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྔ་མ་མ་ཉམས་པར་ཡོད་པས། འདི་ལྟར་ཆོ་ག་དང་བསྲུང་བྱའི་གྲངས་སོགས་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་སོ་སོར་རང་རང་གི་སྐབས་སུ་དབྱེར་ཡོད་ཅིང་། ཡོད་པ་དེ་དག་སྔགས་རྐྱང་ལྟ་བུར་མ་སོང་བར་ཚང་པར་བསྲུང་པའི་རང་ལམ་གྱི་ངོས་ནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས། རང་རང་གི་ལྡོག་པ་མ་འདྲེས་པར། གང་ཟག་གཅིག་ལ་མཚོན་ན་འདི་བསྲུང་ན་སོ་ཐར་གྱི་ཁྲིམས་སོ། །འདི་སྔགས་སོ་ཞེས་བགྲང་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཡིན་མོད། དེ་བས་ན་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་འོག་མ་གཉིས་རང་རྒྱུད་པ་མིན་ཏེ་གོང་མར་འགྱུར་ཡོད་པས་སོ། ། ༈ ད་ནི་གཉིས་པ་གཞན་སྡོམ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྨྲ་བ་དགོངས་གཞི་ཅན་གྱི་གསུང་མིན་པར་རང་མཚན་པར་འདོད་པ་དག་གིས་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུང་གི་དཔེ་གཉིས་ཉི་ཟླ་སྐར་མ་དང་། ཆུ་སྣོད་ནོར་བུའི་དཔེས་རྗེས་སུ་ཟློ་མོད། དེ་ནི་སྐབས་སུ་མཁས་པའི་གསུང་ཙམ་ལས། དེ་དག་གི་དགོངས་གཞི་མཐར་ཐུག་དེ་ལྟ་བུ་མིན་ཏེ་རིགས་པ་འདིས་གནོད་དོ། །དེ་ཡང་ངེས་པར་སོ་ཐར། བྱང་སེམས། སྔགས་གསུམ་འོག་མ་གོང་མར་ཡེ་མི་འགྱུར་ 8-4-5a བར་སྔར་རང་གི་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་པར་གནས་ན། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སོ་ཐར་གཉིས་ལྡན་པ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་དང་གཞན་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཅར་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་ཐར་རང་རྐང་པ་ལ་སྤོང་བ་ལས། སྒྱུར་དང་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་རྒྱལ་བས་དེ་ལྟར་དེ་དང་དེའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཡོད་མོད། དེ་བས་ན་ཞིང་བཅུ་ལྟ་བུ་བསྒྲལ་བ་ན་སྒྲོལ་བྱེད་གཅིག་ལས་མེད་ན། སོ་ཐར་རང་རྐང་སུ་ཡོད་པས་སོ་ཐར་སྐབས་སུ་བསྒྲལ་བྱ་ཞིང་བཅུ་དམིགས་བསལ་དང་། སྒྲོལ་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་བཤད་པ་ཨེ་ཡོད། སྔགས་པ་མིན་པའི་སོ་ཐར་པ་ཞིག་གིས་ཞིང་བཅུ་ཚང་བ་བསྒྲལ་ན་རྩ་ལྟུང་ཨེ་ཡོད། ཆང་དང་སྦྱོར་བ་ཨི་ཉན། ཡང་ན་གང་ཟག་གཅིག་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེས། སྦྱོར་བ་ལྟ་བུའི་ཚེ་སོ་ཐར་བསྲུང་མཁན་དེ་འདུག་ནས། སྔགས་བསྲུང་མཁན་གྱིས་སྦྱོར་རམ། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སོགས་སུ་གསལ་བས་གོང་མ་གོང་མས་འོག་མ་འོག་མར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་བཤད་ཨི་དགོས། སོ་ཐར་རང་ངོས་ནས་སྔར་ལས་བཟང་ངན་ཅིར་ཡང་མ་སོང་བས་རང་རྒྱུད་དུ་ཡོད་པས་སོ་ཐར་འདུལ་བའི་ནང་ན་ལྷར་གསལ་ 8-4-5b ནས་སྦྱོར་བ་བྱ་ཆོག་ཞེས་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་ཨི་ཡོད། འདི་སྔགས་ཀྱི་ཁ་སྐད་ལས་སོ་ཐར་ལ་མེད་ན་སོ་ཐར་བསྲུང་དགོས་ན་རང་གཞུང་ལྟར་ལས་སྦྱོར་སྒྲོལ་འདི་ཅི་ལ་བཤད། འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་སོ་ཐར་བསྲུང་དགོས་པར་འདོད་པས་དེ་འདྲའོ་ཟེར་ན། མི་འདྲ་སྟེ། ངེད་ཀྱིས་སྡོམ་པ་བསྲུང་བྱ་རྫོགས་ནའང་
【現代漢語翻譯】 因此，所守護的（བསྲུང་བྱ་）並非僅僅是之前的戒律（སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་），而是以一種累加的方式，使先前的戒律不被破壞而存在。就像這樣，儀軌（ཆོ་ག་）和所守護的數目等等，在別解脫戒（སོ་ཐར།，Pratimoksha）、菩薩戒（བྱང་སེམས།，Bodhisattva）和密咒戒（སྔགས།，Mantra）中，各自的範疇內都有區別。而這些存在，並非僅僅變成密咒，而是以完全守護的自身道路的角度而圓滿。各自的對治不相混淆。對於一個人來說，守護這個是別解脫戒的戒律，這個是密咒等等，可以這樣計數。因此，是三合一的金剛持（སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ།，Trisamaya-vajradhara）。雖然如此，但下面的兩種並非獨立自主，而是已經融入到上面的戒律中了。 現在，第二種觀點認為，其他三種戒律是不同的，他們認為這並非是具有深意的說法，而是自成一體的。他們引用具有深意的說法中的兩個例子，即日月星辰和水器寶珠來重複說明。但這僅僅是特定場合下智者（མཁས་པའི་）的說法，並非是這些例子的最終深意，因為這個道理會造成損害。也就是說，如果別解脫戒、菩薩戒和密咒戒這三種戒律，下面的戒律永遠不會融入到上面的戒律中，而是始終保持自身獨立自主的狀態，那麼對於那些同時擁有大小乘別解脫戒的人來說，就必須承認他們的相續中既有爲了自身利益的守護，也有爲了他人利益的戒律。 同樣，別解脫戒本身除了捨棄之外，沒有轉化和作為道路的能力，所以佛陀（རྒྱལ་བས།，Gyalwa）在特定的場合是這樣說的。因此，如果像度化十方眾生（ཞིང་བཅུ་）那樣，只有一個度化者，那麼別解脫戒本身存在時，在別解脫戒的場合，是否會特別指出要度化的十方眾生，以及度化方法的差別？如果一個非密咒師的別解脫戒者要度化所有十方眾生，是否會犯根本墮罪（རྩ་ལྟུང་）？是否允許飲酒和性行為？或者，如果一個三合一的金剛持，在進行性行為時，是守護別解脫戒的人在那裡守護，還是守護密咒戒的人在進行性行為？顯現為本尊父母等，是否需要說明上面的戒律會壓倒下面的戒律？別解脫戒本身並沒有變得更好或更壞，因為它存在於自身的相續中，那麼在別解脫戒的調伏中，是否會特別指出可以顯現為本尊並進行性行為？如果這只是密咒的說法，而不是別解脫戒的說法，那麼如果需要守護別解脫戒，就應該按照自己的宗義來做，為什麼要說性行為和度化呢？如果你們也認為需要守護別解脫戒，所以才這樣說，那是不一樣的。因為我們雖然守護戒律，但所守護的已經圓滿了。
【English Translation】 Therefore, what is to be protected (བསྲུང་བྱ་, bsrung bya) is not merely the essence of the previous vows (སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་, sdom pa'i ngo bo), but exists in an accumulative manner, ensuring that the previous vows are not diminished. In this way, the rituals (ཆོ་ག་, cho ga) and the number of things to be protected, etc., are distinct in Pratimoksha (སོ་ཐར།, so thar), Bodhisattva (བྱང་སེམས།, byang sems), and Mantra (སྔགས།, sngags) vows, each in their respective contexts. And these exist not merely as Mantra alone, but are complete from the perspective of the path of fully protecting themselves. Their respective antidotes do not mix. For an individual, guarding this is the discipline of Pratimoksha, this is Mantra, and so on, can be counted. Therefore, one is a Trisamaya-vajradhara (སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ།, sum ldan rdo rje 'dzin pa). Even so, the latter two are not independent, but have been transformed into the former. Now, the second view holds that the three other vows are distinct, and they believe that this is not a statement with profound meaning, but is self-contained. They cite two examples from statements with profound meaning, namely the sun, moon, and stars, and a water vessel with a jewel, to repeat their point. But this is merely the statement of a wise person (མཁས་པའི་, mkhas pa'i) in a specific context, and is not the ultimate profound meaning of these examples, because this reasoning is detrimental. That is, if the Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra vows, the lower vows never transform into the upper vows, but always remain independent, then for those who simultaneously hold the Pratimoksha vows of both the Great and Small Vehicles, it must be admitted that their continuum has both protection for their own benefit and vows for the benefit of others. Similarly, Pratimoksha itself has no ability to transform or act as a path apart from abandonment, so the Buddha (རྒྱལ་བས།, rgyal bas) spoke in this way in specific contexts. Therefore, if one is liberating the ten realms (ཞིང་བཅུ་, zhing bcu), and there is only one liberator, then when Pratimoksha itself exists, in the context of Pratimoksha, would there be a special indication of the ten realms to be liberated, and the differences in the methods of liberation? If a non-mantrika Pratimoksha practitioner were to liberate all ten realms, would they incur a root downfall (རྩ་ལྟུང་, rtsa ltung)? Is drinking alcohol and engaging in sexual activity allowed? Or, if a Trisamaya-vajradhara engages in sexual activity, is the one guarding the Pratimoksha vow there to guard it, or is the one guarding the Mantra vow engaging in sexual activity? Since it is clear as deities in union, is it necessary to explain that the upper vows overwhelm the lower vows? Pratimoksha itself has not become better or worse, because it exists in its own continuum, so in the Vinaya of Pratimoksha, is it specifically indicated that one can manifest as a deity and engage in sexual activity? If this is only the language of Mantra and not of Pratimoksha, then if one needs to guard Pratimoksha, one should do so according to one's own tenets, why talk about sexual activity and liberation? If you also think that Pratimoksha needs to be guarded, and that's why you say so, it's not the same. Because even though we guard the vows, what is to be guarded is already complete.
། དེ་དག་རང་མཚན་སྔ་མ་ཇི་ལྟ་བར་མི་འདོད་དེ། སྔགས་སྡོམ་སུ་གནས་འགྱུར་བར་འདོད་པས་ན་འོག་མ་བསྲུང་ན་དེ་བསྲུང་བའི་སྡོམ་པ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ནི་གོང་མའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་ས་མཚམས་མར་རེ་མི་དགོས་ཏེ། དམངས་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བའི་དཔེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཅིག་ལ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་གང་ཕྲད་ལ་སྤོང་སེམས་བྱེད་ཅིང་། བྱང་སེམས་དང་། སྔགས་ཡང་ཡོད་དགོས་པས། ཞིང་བཅུ་ལ་དཔེར་ན། བསྒྲལ་ན་འདུལ་བའི་རྩ་ལྟུང་དང་པོ་ཕོག་པས་སོ་ཐར་གྱི་ལུགས་སུ་བྱས་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་དགོས་ཏེ། སོ་ཐར་སྔགས་སུ་མ་འགྱུར་བས་རང་གི་ངོ་བོས་བསྒྲལ་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སུམ་ལྡན་རྡོར་འཛིན་དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཞིང་བཅུ་མ་བསྒྲལ་བའི་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་རྒྱུ་མེད་དམ། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གཅིག་གིས་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་གསོད་ 8-4-6a པ་དང་། སྙིང་རྗེས་གསོད་པ། ཐབས་ཀྱིས་གསོད་པ་གསུམ་དུས་གཅིག་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །མ་བྱས་ན། བསྒྲལ་ནི་སྔགས་ལ་ལོ་ཡང་སོ་ཐར་ལ་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་སྔགས་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་བ་རྫུན་མ་བྱིན་ལེན་བཞི་ལྟ་བུ་སྤྱད་པའི་དགེ་སློང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ། དེ་ཕྱིན་སོ་ཐར་སྡོམ་པ་གཏོང་བས་སུམ་ལྡན་མིན་ཏེ་ཉིས་ལྡན་ནོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་ཡོད་ན་ནད་ཚ་གྲང་ཅན་ལ་སྨན་ཕྱོགས་རེ་བ་འམ་མེ་ཆུ་ལྷན་ཅིག་པ་ཆར་བབ་པ་ལྟར་དང་། སོ་བྱང་སྔགས་རྐྱང་གི་སྡོམ་ཅན་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པ་ལྟར། དེ་དག་གི་བྱ་མི་བྱ་ཐ་དད་པས་སོ། །ཟིལ་གྱི་མནན་ནས་དགེ་སྟོབས་ཆེ་བས་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ཡང་ཉེས་པ་མེད་ན་ནི། སུམ་ལྡན་དུ་བསྒྲུབ་པ་མ་བྱས་ནས་སྔགས་རྐྱང་པ་ཁོ་ན་དགའ་སྟེ། གཅིག་བྱས་ན་གཅིག་མི་ལོ་བས། དགེ་སྟོབས་ལ་འདྲ་བས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་མིན་ཏེ་རྒྱལ་བས་དགེ་སློང་གི་རྟེན་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པས་སོ། །གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་མ་འདྲེས་མ་འགྱུར་རང་མཚན་དུ་ཡོད་ན། ཆང་སོགས་གང་སྡོམ་པ་དང་འཕྲད་ཚེ་གོང་མ་བཙན་ན། སྡོམ་པ་དང་མ་ཕྲད་ཚེ་ཅི་སྡོམས། སོར་སྡོམ་མོ་ཞེ་ན། སོ་ཐར་སྡོམ་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་པའི་མཚན་ 8-4-6b གཞི་དེ་གང་ལ་གདགས་སོམས་ཤིག །འོ་ན་རྙིང་མ་རང་ལུགས་ལའང་སོ་ཐར་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོར་འདོད་པས་སྲོག་བཅད་ན་ཅི་ཡིན་ཟེར་ན། ངེད་ཀྱི་དེ་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་རང་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ཆོག་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་མི་ཆོག་སྟེ་གང་ཟག་གསུམ་ལྟར་སོ་སོ་བར་འདོད་པས་སོ། །ངེད་ཀྱིས་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་སྤོང་བསྒྱུར་ལམ་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་གཙོ་ཆེར་ནང་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་ལས། དགྲ་བཅོམ། བྱང་སེམས། རྒྱལ་བའི་རྗེས་སུ་སློབ་པར་འདོད་དེ། སྡོམ་པའི་གྲངས་དེ་ཙམ་ནི་དེའི་མཚན་གཞིའི་མཐར་ཐུག་པར་མི་འཇོག་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱིས་སོ་བྱང་སྔགས་གས
【現代漢語翻譯】 那些（受持三種戒律者）不希望各自的戒律像之前那樣，而是希望轉變為咒語的誓言。因此，如果守護了下部的誓言，即使相續中存在守護它的誓言，那也是上部的誓言，所以不需要降低那些誓言的界限，就像平民變為國王一樣。 這樣一來，一個人在遇到二百五十戒時，要生起出離心，並且必須具有菩薩心和咒語。例如，對於十地菩薩來說，如果誅殺（眾生），就犯了別解脫戒的根本墮罪第一條，因此必須按照別解脫的規矩來斷除殺生，因為別解脫不會轉變為咒語，所以不能以自己的本體來誅殺（眾生）。 因此，對於像那樣具備三種戒律的金剛持，難道不會產生沒有誅殺十地眾生的咒語根本墮罪嗎？這樣一來，一個人必須依靠別解脫、菩薩戒和咒語三種戒律，同時進行殺人、以慈悲心殺人和以方便法殺人這三種行為。 如果不這樣做，誅殺（眾生）對於咒語來說是可以的，但對於別解脫來說就會產生根本墮罪。同樣，如果一個比丘金剛持被咒語控制，而行使虛假的四種行為（給予、不給予、行、不行），那麼他從此以後就捨棄了別解脫戒，不再是三戒合一，而是二戒合一。 如果這些戒律各自獨立存在，就像患有寒熱病的人只希望得到一種藥物，或者像水火同時出現，如同下雨一樣。或者像只有別解脫戒、菩薩戒或咒語戒的人聚集在一起一樣。因為那些（持不同戒律者）的行為和不行為是不同的。如果因為威力強大而壓制，即使犯了根本墮罪也沒有過失，那麼最好不要修持三戒合一，而只喜歡單獨的咒語，因為做了一個，另一個就不會失敗，因為威力是相似的。如果不是這樣，佛陀曾說比丘的所依是最好的。 如果一個人的相續中沒有混合、沒有轉變，而是各自獨立存在，那麼當酒等與任何誓言相遇時，如果上部的誓言更強大，那麼就守護上部的誓言；如果沒有遇到誓言，那麼守護什麼呢？如果守護別解脫戒，那麼別解脫戒單獨存在的所依處在哪裡呢？ 如果有人說，寧瑪派的自宗也認為別解脫戒是咒語誓言的本體，那麼殺生又有什麼關係呢？我們認為那是咒語的誓言，因此可以以咒語為理由。但你們不行，因為你們認為（三種戒律）像三個人一樣是分開的。我們依靠別解脫、菩薩戒和咒語三種戒律，以捨棄和轉變為道，主要依靠內在證悟的差別，希望追隨阿羅漢、菩薩和佛陀。誓言的數量並不被認為是其所依的最終界限，但你們認為別解脫、菩薩戒和咒
【English Translation】 Those (who hold the three vows) do not want their respective vows to remain as before, but rather want to transform into mantra vows. Therefore, if the lower vow is protected, even if there is a vow to protect it in the continuum, it is the upper vow, so there is no need to lower the boundaries of those vows, just like a commoner becoming a king. In this way, when a person encounters the two hundred and fifty precepts, they must generate renunciation, and must have Bodhicitta and mantra. For example, for a Bodhisattva on the tenth ground, if they kill (beings), they commit the first root downfall of the Pratimoksha vow, so they must abandon killing according to the rules of Pratimoksha, because Pratimoksha does not transform into mantra, so they cannot kill (beings) with their own essence. Therefore, for a Vajra Holder who possesses such three vows, will there not be a root downfall of mantra for not killing the beings of the tenth ground? In this way, a person must rely on the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, and simultaneously perform the three actions of killing, killing with compassion, and killing with skillful means. If this is not done, killing (beings) is permissible for mantra, but for Pratimoksha, it will result in a root downfall. Similarly, if a Bhikshu Vajra Holder is controlled by mantra and practices false actions of the four givings and takings (giving, not giving, doing, not doing), then from then on, he abandons the Pratimoksha vow and is no longer a three-vow holder, but a two-vow holder. If these vows exist separately, it is like a person suffering from hot and cold diseases only hoping for one medicine, or like fire and water appearing together, like rain falling. Or like those who only have Pratimoksha, Bodhisattva, or Mantra vows gathering together. Because the actions and non-actions of those (who hold different vows) are different. If one suppresses with power and there is no fault even if a root downfall is committed, then it is better not to practice the three vows together, but only to like the single mantra, because if one is done, the other will not fail, because the power is similar. If this is not the case, the Buddha said that the basis of a Bhikshu is the best. If in a person's continuum there is no mixing, no transformation, but each exists independently, then when alcohol etc. encounters any vow, if the upper vow is stronger, then protect the upper vow; if it does not encounter a vow, then what is protected? If the Pratimoksha vow is protected, then where is the basis for the separate existence of the Pratimoksha vow? If someone says that the Nyingma school also considers the Pratimoksha vow to be the essence of the mantra vow, then what is the problem with killing? We consider that to be the mantra vow, so we can use mantra as a reason. But you cannot, because you consider (the three vows) to be separate like three people. We rely on the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, using abandonment and transformation as the path, mainly relying on the difference of inner realization, hoping to follow the Arhats, Bodhisattvas, and Buddhas. The number of vows is not considered to be the ultimate limit of its basis, but you consider Pratimoksha, Bodhisattva, and Man
ུམ་གྱི་སྡོམ་པའི་མཚན་གཞི་ཞོག །ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་སོགས་འཇོག་ན། དེ་ནི་སྔགས་ལ་མེད་པར་ཐལ། སོ་ཐར་ཡིན་པས་སོ། །འདོད་ན་རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་ཏུ་མེད་དམ། མཚན་གཞི་ཀུན་སློང་གི་ཁྱད་ལས་མེད་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ངེད་ཀྱི་ཟེར་བ་ལྟར་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་རང་མཚན་དུ་མ་གྲུབ་པར་ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་ངེད་འདོད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལྟ་བ་གསུམ་ཡོད་དགོས་སོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ལའང་སྲོག་བཅད་པ་ལ་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་ཟེར་ 8-4-7a ན། ངེད་ཀྱིས་སྔར་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ནང་རྟོགས་གཙོ་ཆེ་བ་ལས་སྡོམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། གཞི་བརྟེན་པ་བཅུད་ལྟ་བུའི་ལམ་དེ། རྟེན་དམ་ཚིག་དང་འབྲེལ་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ཆགས་པ་ལས། ཕྱི་ལོགས་སུ་ནང་རྟོགས་ལས་སྡོམ་པ་རང་ག་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་འབྲེལ། སྤྱོད་པ་དང་དུས་ཚོད་འབྲེལ་ཏེ། ནམ་ཞིག་བསལ་བཞག་མེད་པ་རང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འདི་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་། དགོས་པ་མི་ལྡན་པས་སྦྱོར་སྒྲོལ་ལ་སོ་ཐར་ལྟར་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྡན་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཟབ་མོས་སྡོམ་པས་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཉེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། དེ་ཡང་དུས་དང་རྟོགས་པའི་གདེང་ལས་ཐམས་ཅད་བསྲུང་དགོས་ན། རིགས་ལྔ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དམ་ཚིག་ནང་འགལ་བས་དེ་དག་རྟོགས་པའི་གདེང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་འོག་མ་མནན་པས་མི་འགལ་ལོ། །གནས་མ་འགྱུར་ན། སྲོག་གཅོད་ལ་སྔགས་འགེབས་མི་ལོ་སྟེ། སོ་ཐར་ན་སྔགས་བཤད་པ་མེད་པས་སོ། །འགྱུར་ན་ལོ་ཏེ་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ན་ཆེ་མི་ 8-4-7b གཏོང་ཟེར་བ་ལྟར། རང་རང་གི་སྡོམ་པའི་དབང་ལས་དོ་གལ་གང་ཆེ་བརྩི་བས་སོ། །སོ་ཐར་ལ་རྩ་བཞི་ལས་གལ་ཆེ་བ་མེད་པས་མི་ལོ་མོད། དོན་ཐོབ་ཀྱིས་རུང་ཟེར་ན། སོ་ཐར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ལ། བསྲུང་ནི་མི་དགོས། རྩ་ལྟུང་ནི་མི་འབྱུང་། གཞུང་བཤད་དང་ནི་འགལ་བ་སྟེ། དེས་ན་རྩ་ལྟུང་བྱུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་རྗེས་སུ་བསགས་སྦྱངས་བྱས་པའམ། དེ་ལས་སྟོབས་ཆེ་བའི་སྡིག་པ་བསགས་ཀྱང་། རྩ་ལྟུང་དངོས་མི་འབྱུང་བས་སོ། །དཔེར་ན་ངོ་བོ་སྔར་ལས་ཅིར་ཡང་མ་འགྱུར་ན། དེའི་བྱེད་ལས་སོགས་ཅི་ལ་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་ལུས་ལའང་སོ་ཐར་དང་སྔགས་ཆེས་འགལ་བས་གང་བྱེད། གོང་མ་ལྟར་བྱེད་ན། འགྱུར་ཏེ་གོང་མའི་དབང་དུ་སོང་བས་སོ། །འགྱུར་བ་མེད་ན་གོང་མས་དེ་ལ་ཅི་བྱས། གཞི་གཅིག་ལ་ཡིན་པ་གཉིས་སྲིད་ན་ཇི་འདྲ་སོམས། དཔེར་ན་ཚེ་གཅིག་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོ་ཞེས་ཁས་བླངས་བས། ཤམ་ཐབ་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་ནི་སྔགས་ཆས་ཏེ། དེ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་གྱོན་མི་ལོའོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ངོ་བོ་གནས
【現代漢語翻譯】 如果安立比丘戒的戒體，例如二百五十條戒等，那麼這在密法中是不成立的，因為它是別解脫戒。如果承認，那麼五部如來的誓言又在哪裡呢？如果說戒體沒有發起心（kuns long）的差別，那麼按照我們所說，戒體的自性就沒有成立，而是像鐵變成金子一樣轉變，我們是這樣認為的。如果不是這樣，那麼一個人的相續中就必須有大乘、小乘的三種見解。 如果你們說殺生沒有罪過，那麼我們早就認為內在的證悟是最重要的，而戒律本身的自性並沒有成立。像基礎依靠精華一樣的道，是依靠誓言而與自相續相連的，除了內在的證悟之外，沒有獨立的戒律。因此，見解和行為是相關的，行為和時間是相關的，無論何時，當沒有取捨時，自己的果實顯現，直到成佛為止，都是依靠這個。 因此，如果（修法時）沒有本尊的明觀，並且不具備（利益眾生的）必要性，那麼進行雙運就像別解脫戒一樣是有罪過的。如果具備這些，就沒有罪過，因為密法的甚深方便戒律不會使這些在那種情況下變成罪過。如果必須依靠時間和證悟的把握來守護一切，那麼五部如來共同和不共同的誓言之間存在矛盾，因為這些誓言沒有被證悟的特殊把握所壓制，所以不會有矛盾。如果不轉變，那麼殺生不能用密法來掩蓋，因為別解脫戒中沒有密法的闡述。如果轉變，那麼是可以的，就像因為小的，所以不能捨棄大的。這是因為要衡量各自戒律的輕重緩急。別解脫戒中沒有比四根本戒更重要的，所以不能掩蓋，如果說通過獲得意義是可以的，那麼如果別解脫戒像原來一樣存在，就不需要守護，也不會有根本墮罪，這與經論的闡述相違背。因此，即使犯了根本墮罪的比丘後來積累了功德或者造了比這更強大的罪業，也不會真正發生根本墮罪。例如，如果本體沒有發生任何改變，那麼它的作用等又怎麼會改變呢？一個人的身上，別解脫戒和密法戒是極其矛盾的，應該怎麼做呢？如果像前者一樣做，那麼就會轉變，因為已經屬於前者了。如果沒有轉變，那麼前者對它做了什麼呢？如果一個基礎上有兩種存在，那麼想想會怎麼樣？例如，如果發誓一生都活著，那麼像白色裙子這樣的密法服飾，這一生就不能穿了。按照我們的觀點，本體存在...
【English Translation】 If you establish the basis of the Pratimoksha vows, such as the two hundred and fifty vows, then that is not established in mantra, because it is Pratimoksha. If you admit it, then where are the vows of the five families of Buddhas? If you say that there is no difference in the motivation (kuns long) of the basis, then according to what we say, the self-nature of the vows is not established, but transforms like iron turning into gold, that is what we think. If it is not like this, then in the continuum of one person, there must be three views of Mahayana and Hinayana. If you say that there is no fault in killing, then we have long thought that inner realization is the most important, and the self-nature of the vows themselves is not established. Like the path of relying on essence as the basis, it is connected to one's own continuum by relying on vows, and there is no independent vow outside of inner realization. Therefore, view and conduct are related, conduct and time are related, and whenever there is no acceptance or rejection, one's own fruit manifests, and until enlightenment, one relies on this. Therefore, if there is no clear appearance of the deity and there is no necessity (to benefit sentient beings), then engaging in union is as sinful as Pratimoksha. If these are present, there is no fault, because the profound skillful means vows of mantra do not make these into faults in that situation. If everything must be protected by relying on the confidence of time and realization, then there is a contradiction between the common and uncommon vows of the five families of Buddhas, because these vows are not suppressed by the special confidence of realization, so there will be no contradiction. If it does not transform, then killing cannot be covered up by mantra, because there is no explanation of mantra in Pratimoksha. If it transforms, then it is okay, just like because it is small, one cannot abandon the big. This is because one must weigh the importance of each vow. In Pratimoksha, there is nothing more important than the four root vows, so it cannot be covered up, but if it is said that it is okay through obtaining the meaning, then if Pratimoksha exists as it was, there is no need to protect it, and there will be no root downfall, which contradicts the explanation of the scriptures. Therefore, even if a monk who has committed a root downfall later accumulates merit or commits a sin that is more powerful than this, a root downfall will not actually occur. For example, if the essence has not changed in any way from before, then how can its function etc. change? On the body of one person, Pratimoksha and mantra are extremely contradictory, what should be done? If one acts like the former, then it will transform, because it already belongs to the former. If there is no transformation, then what did the former do to it? If there are two existences on one basis, then think about what it would be like? For example, if one vows to live as long as one lives, then mantra garments like a white skirt cannot be worn in this life. According to our view, the essence exists...
་འགྱུར་ཏེ་ནང་རྟོགས་དང་སྤྱོད་པ་གོ་བསྡུར་ཏེ། སུམ་ལྡན་ཡིན་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་སྐབས་སུ་སྲོག་མི་གཅོད་ལྟ་བུ་ལའང་། དེ་བསྒྱུར་མི་ནུས་པས་སྤོང་བ་སོ་ཐར། དེའི་འབྲས་བུ་གཞན་ཕྱིར་ 8-4-8a སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པས་བྱང་སེམས། དེ་དག་མཉམ་པ་ཆེན་པོས་ཟིན་པས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་གོམས་པས་སོ་ཐར་རང་རྐྱང་དུ་མ་སོང་བས་མྱུར་ལམ་ཡོད་ཅིང་། ལྟུང་བ་མེད་ལ་གདུལ་བྱ་ཡི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །རིམ་པས་ལམ་དུ་བྱེད་ནུས་ན་སྔགས་སྤྱོད་དུ་བྱས་ཏེ་སྦྱོར་སྒྲོལ་སོགས་ཀྱིས་རྩོལ་སྒྲུབ་སྤང་བླང་བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་ས་ལ་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སུམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་པདྨ་སམ་བྷ་ཝས་ཕྱི་ངུར་སྨྲིག་དགེ་སློང་གི་ཆ་ལུགས་འཛིན། ནང་གསང་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ན་ལམ་འདི་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གཤེགས་ཤུལ་ཏེ། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་གྱུར་པར། ནག་པོ་པས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་སྡོམ་གསུམ་ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་བའི་དབང་གིས་ཏེ། མ་འགྱུར་ན་རྒྱུད་ལ་དབང་མི་ཐོབ་ཏེ། ད་རུང་སྔར་གྱི་སྤོང་པ་ལས་བསྒྱུར་བ་དང་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤང་དང་བླང་བ་གཉིས་དངོས་འགལ་བས་གཞི་གཅིག་ལ་ཡིན་པ་ཅི་ལ་སྲིད། དེ་བས་སོ་ཐར་ཧོར་ཁོང་དུ་ལུས་ཀྱང་སྔགས་སྤྱོད་ཆོག་པ་ཅི་རེད། སོ་ཐར་གྱི་ 8-4-8b མཚན་གཞི་མེད་ན་གསུམ་ཅི་ལ་ལྡན། དེ་བས་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ཏཻ་ལོ་ན་རོ་ནག་པོ་པ་སོགས་ལ་སོ་ཐར་གྱི་ཕམ་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་། དེང་སང་ཡང་དཀྱིལ་ཆོག་དང་འབྲེལ་ཚེ་རྡོ་རྗེའི་གླུ་གར་འདུལ་བའི་འགྲོ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དང་འགལ་ཡང་མི་སྐྱོན་པ་དེའི་གནད་དེ། དེ་ཐ་དད་ན་མི་གསུམ་ཚོགས་ཀྱང་གཅིག་ཤི་བ་གཅིག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ལྟར། རང་རང་གི་གཞུང་དུ་བཤད་པ་ལས་འདས་ཏེ་སྨྲ་མི་ནུས་སོ། །ནུས་ན་དེའི་མཚན་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་ག་ལ་གྲུབ། ༈ གསུམ་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་མི་འགལ་ཏེ་འགལ་ན་གཅིག་སྐྱོན་དང་བཅས་པར་འདོད་དགོས་པས། དེ་ཡི་དགོངས་པ་གསལ་མཛད་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ན། འདི་ལྟར་སོ་བྱང་སྔགས་གསུམ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ། དུས་དང་ཡུལ་རྟེན་སོ་སོ་བ་ཡིན་པས། དབྱེར་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་སོ་ཐར་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་ན་བྱང་སྡོམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། དེ་སྟེང་བྱང་སྡོམ་བསྣན་པ་ལས། འོག་མ་སོ་ཐར་ཉམས་པ་གཏན་ནས་མེད་ཅིང་། སྔར་ལས་ལྷག་པ་ལས་ཞན་དུ་མ་སོང་བས་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་འགལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་མིན་ 8-4-9a ན་གང་འདོགས་ཀྱང་ཁྱད་མེད་པས་གཅིག་ལས་གསུམ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །དེ་ལྟར་སྔགས་ཀྱིས་ཟིན
【現代漢語翻譯】 轉變，從而使內在的證悟和行為相協調。即使具備三者，但在初學者的情況下，比如不殺生，也無法轉變，因此需要捨棄（惡行），這是別解脫戒。其結果是爲了他人的利益而希求成佛，這是菩薩戒。這些都被大平等性所攝持，這是密咒的誓言。像這樣逐漸習慣，別解脫戒就不會單獨存在，因此有快速的道路。沒有墮落，並且能引導所化眾生。如果能逐漸地將（密法）作為道，就可以進行密咒的修行，通過方便和解脫等方式，達到無需勤作、無需取捨、無需守護界限的境界。因此，具備三者的就是金剛持。正如蓮花生大師所說：『外持比丘的形象，內修無上密咒瑜伽』。因此，這條道路是過去、現在、未來諸佛的足跡。藏印兩地的所有智者和成就者都是如此，以黑行者（Nagpopa）為代表，可以得知。這是因為三戒的本體發生了轉變。如果沒有轉變，就無法獲得灌頂，因為仍然沒有能力轉變和利用以前的捨棄（惡行）。像這樣，捨棄和接受二者是相違的，怎麼可能存在於一個基礎上呢？因此，即使別解脫戒還留在心中，也可以進行密咒的修行。如果別解脫戒的 基礎不存在，又怎麼能具備三者呢？因此，對於像日月般著名的泰洛巴（Tailopa）、那若巴（Naropa）、黑行者（Nagpopa）等人，不會出現別解脫戒的失敗。即使在今天，如果與曼荼羅的儀軌相關，金剛歌舞與調伏眾生的行為相違背，也沒有過失，關鍵就在於此。如果三者是不同的，即使三個人聚集在一起，一個人死了，另一個人也無法壓制他，就像各自的論典中所說的那樣，無法超越其範圍來說話。如果能說，那麼它的基礎又如何成立呢？第三，這些大車（指龍樹和無著）的究竟密意並不相違，如果相違，就必須認為其中一個是有過失的。因此，那些闡明其密意的大士們都安住于大地之上。為什麼不相違呢？像這樣，別解脫戒、菩薩戒、密咒戒三者的本體是不同的，時間和處所、所依也各不相同，因此是有差別的。像這樣，如果別解脫戒被髮心所攝持，就會轉變為菩薩戒。在菩薩戒的基礎上增加（密咒戒），下方的別解脫戒根本不會退失，而且比以前更好，不會變得更差，因此即使承認它們的本體是不同的，也沒有相違，如果不這樣不同 的話，無論附加什麼都沒有區別，因此無法從一者中成立三者。像這樣被密咒所攝持。
【English Translation】 transforming, thereby harmonizing inner realization and conduct. Even with the three vows, in the case of a beginner, such as not killing, it cannot be transformed, so it must be abandoned (evil deeds), which is the Pratimoksha vow. Its result is to aspire to Buddhahood for the benefit of others, which is the Bodhisattva vow. These are all encompassed by the great equanimity, which is the mantra vow. Gradually becoming accustomed to this, the Pratimoksha vow will not exist alone, so there is a quick path. There is no falling, and it can guide the beings to be tamed. If one can gradually take (the tantra) as the path, one can practice mantra, and through means and liberation, etc., reach the state where there is no need for effort, no need for acceptance or rejection, and no need to guard boundaries. Therefore, the one who possesses the three is the Vajradhara. As Guru Padmasambhava said: 'Outwardly holding the appearance of a Bhikshu, inwardly practicing the yoga of the highest secret mantra'. Therefore, this path is the footprint of the Buddhas of the past, present, and future. All the wise and accomplished ones of Tibet and India are like this, represented by Nagpopa, which can be known. This is because the essence of the three vows has changed. If there is no change, one cannot receive empowerment, because there is still no ability to transform and utilize the previous abandonment (of evil deeds). Like this, abandoning and accepting are contradictory, how can they exist on one basis? Therefore, even if the Pratimoksha vow remains in the heart, one can practice mantra. If the foundation of the Pratimoksha vow does not exist, how can one possess the three? Therefore, for those as famous as the sun and moon, such as Tailopa, Naropa, Nagpopa, etc., there will be no failure of the Pratimoksha vow. Even today, if it is related to the mandala ritual, there is no fault even if the Vajra song and dance contradict the behavior of taming beings, the key lies in this. If the three are different, even if three people gather together, one person dies, the other cannot suppress him, just as it is said in their respective treatises, one cannot speak beyond its scope. If one can speak, then how can its foundation be established? Third, the ultimate intentions of these great chariots (referring to Nagarjuna and Asanga) are not contradictory, if they are contradictory, one must consider one of them to be faulty. Therefore, those great beings who clarified their intentions all abide on the great earth. Why are they not contradictory? Like this, the essence of the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra are different, and the time, place, and basis are also different, so there are differences. Like this, if the Pratimoksha vow is held by the mind of enlightenment, it will be transformed into the Bodhisattva vow. Adding (the mantra vow) on top of the Bodhisattva vow, the lower Pratimoksha vow will never be lost, and it is better than before, it will not become worse, so even if one admits that their essence is different, there is no contradiction, if it is not so different then there is no difference what you add, so the three cannot be established from one. Like this, it is held by mantra.
་ན་དེ་གཉིས་སྟེང་སྔགས་སྡོམ་ཡོད་དོ་ཅོག་བསྣན་པས་འོག་མ་གཉིས་མི་ཉམས་པའོ། །དོན་དུ་དེ་དག་གནས་འགྱུར་ཏེ། བསྲུང་བྱ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ནི། དཔེར་ན། རང་དོན་དུ་སྲོག་མི་གཅོད་པ་དང་། གཞན་དོན་མི་གཅོད་པ་ལྟ་བུ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡོམ་པ་བཞག་པ་ལས་སྡོམ་པ་ཙམ་པོ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པས་སོ། ། སོ་ཐར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་སྤངས་ནས་སྔགས་ལ་ལོགས་སུ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་མེད་ཀྱང་སྔར་གྱི་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་སྔགས་སྡོམ་དུ་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་སྡོམ་པ་བསྲུང་ཚུལ་གཅིག་ནའང་། དེ་རྩིས་ཟིན་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། དེ་དང་དེའི་སྡོམ་པར་གནས་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ཏོག་གཅིག་ཕལ་པ་འཕགས་པ་གཉིས་ཀས་ལན་གཉིས་སུ་མཆོད་ན་བྱེད་ལས་མི་འདྲ་བ་དེ། དེ་ལ་བྱང་སེམས་མཆོད་པ་དང་། ཕལ་པའི་མཆོད་པ་གདགས་ཨེ་འོས། མཆོད་རྒྱུད་མེ་ཏོག་དེ་ཀ་རང་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་བས་ཐ་དད་དུ་སྨྲ་བ་ནི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་གང་ལགས་པ་དེ་དག་དེ་དག་གི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་གོང་མའི་ཚེ་འོག་མ་སྤང་མི་ 8-4-9b དགོས་ཤིང་མཉམ་པར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི་མ་སྤང་བའི་སྟེང་དུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་སྐབས་དེའི་སྡོམ་པར་གྱུར་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཞིང་དགོངས་པ་ལེན་ཤེས་ན། མེ་ཤིང་ལྟར་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གསལ་བའི་གྲོགས་ལས་གཞན་མེད་པས། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་ལེན་མ་ཤེས་ནས། རང་གཞན་ཕྱོགས་ལྷུང་དུ་སྨྲ་བ་ནི། ཕ་གཅིག་གི་བུ་གཉིས་ཕ་སོ་སོར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས་འཁྲུགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་མངའ་རིས་པཎྜི་ཏས། དེ་ལྟའི་སྡོམ་གསུམ་གང་ཟག་རྒྱུད་གཅིག་ལ། །རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དགག་དགོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་པས། །གནད་ཀྱིས་མི་འགལ་དུས་སྐབས་གང་གཙོར་སྤྱད། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པའི་གནད་སློང་ན། འདི་འགལ་འདུར་མི་འཚོལ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། ཞར་བྱུང་དུ་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་བགྲོད་གཅིག་གི་ལམ་དུ་འབབ་པ་རྒྱལ་གསུང་ཐམས་ཅད་གདམས་པར་ཤར་བའི་བློ་གྲོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་དཔྱད་བློ་ཡི་རྒྱ་མཚོ་ལས། །ལེགས་བཤད་ཚིག་གི་མེ་ཏོག་འཛུམ་པ་འདིས། །སྙིང་དབུས་དྲི་མེད་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །འཇམ་ 8-4-10a དབྱངས་རྡོ་རྗེ་རྣོན་པོ་དགྱེས་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་འདི་ཆོས་རྗེ་མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེ། སྐུ་ན་ཆུང་ངུའི་དུས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱག་བྲིས་དངོས་ལས་ཞལ་བཤུས་པ་མངྒ་ལཾ། །ཤུ་བྷཾ། ། ༈ སྡོམ་གསུམ་རྣམ་བཞག་འཐད་ལྡན་སྤར། །ཆོས་སྦྱིན་མི་ཟད་འཇོ་བའི་འཕྲུལ། །ལྷུན་གྲུབ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་བསྐྲུན་དགེས། །འགྲོ་ཀུན་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
【現代漢語翻譯】 此外，如果將所有這些誓言的咒語加在兩個根本誓言之上，那麼後兩者也不會衰退。實際上，這些誓言會發生轉變，成為被守護的誓言的本質。例如，爲了自己的利益不殺生，爲了他人的利益也不殺生，就像這樣，無論大乘還是小乘，所立下的誓言，其誓言本身的本質，對兩者來說是沒有區別的。即使放棄了別解脫戒的二百五十條戒律，密宗也不會另外有二百五十條戒律，而是先前的二百五十條戒律被方便法所攝持，從而轉變為密宗的誓言。因此，即使守護誓言的方式相同，由於攝持它們的方法不同，它們也會轉變為不同的誓言。例如，一朵花，普通人和聖者都用它來供養兩次，但其作用不同。那麼，是否應該將它稱為菩薩的供養或普通人的供養呢？供養的對境，那朵花本身就是一樣的。因此，如果說它們是不同的，那是因為別解脫戒的本質就是那些誓言，而且在上層的誓言中，不需要放棄下層的誓言，而是同時存在，這就是其含義。本質的轉變是指在沒有放棄的基礎上，它們的本質轉變為當時誓言的含義，這兩者並不矛盾。如果能夠理解其含義，就像火和木頭一樣，它們會互相照亮，除此之外沒有別的。如果不理解大車軌道的含義，而說自他宗派的偏頗之語，就像一個父親的兩個兒子，卻執著于不同的父親，從而產生紛爭一樣。因此，阿里班智達（Ngari Paṇḍita）說：『如此三戒於一身，自相不混需遮破，圓滿具足。體性轉變功德增，要義不違擇時用。』如果能夠理解這樣含義的關鍵，不僅不會尋找矛盾之處，而且還會順帶獲得將所有乘法都歸於一個道路上的智慧，所有佛語都會顯現為教誨。因此，愿這從分別智慧的海洋中綻放的善說之花，能令無垢智慧的自性，文殊金剛歡喜！』這段話是法王麥彭仁波切（Mipham Rinpoche）年幼時親筆所寫，現在抄錄下來。吉祥圓滿！愿由倫珠嘉燦（Lhundrub Gyaltsen）所造的，關於三戒的合理分類，這取之不盡的法佈施，能使一切眾生獲得解脫！薩瓦芒嘎拉姆（Sarva Mangalam）！ 此外，如果將所有這些誓言的咒語加在兩個根本誓言之上，那麼後兩者也不會衰退。實際上，這些誓言會發生轉變，成為被守護的誓言的本質。例如，爲了自己的利益不殺生，爲了他人的利益也不殺生，就像這樣，無論大乘還是小乘，所立下的誓言，其誓言本身的本質，對兩者來說是沒有區別的。即使放棄了別解脫戒的二百五十條戒律，密宗也不會另外有二百五十條戒律，而是先前的二百五十條戒律被方便法所攝持，從而轉變為密宗的誓言。因此，即使守護誓言的方式相同，由於攝持它們的方法不同，它們也會轉變為不同的誓言。例如，一朵花，普通人和聖者都用它來供養兩次，但其作用不同。那麼，是否應該將它稱為菩薩的供養或普通人的供養呢？供養的對境，那朵花本身就是一樣的。因此，如果說它們是不同的，那是因為別解脫戒的本質就是那些誓言，而且在上層的誓言中，不需要放棄下層的誓言，而是同時存在，這就是其含義。本質的轉變是指在沒有放棄的基礎上，它們的本質轉變為當時誓言的含義，這兩者並不矛盾。如果能夠理解其含義，就像火和木頭一樣，它們會互相照亮，除此之外沒有別的。如果不理解大車軌道的含義，而說自他宗派的偏頗之語，就像一個父親的兩個兒子，卻執著于不同的父親，從而產生紛爭一樣。因此，阿里班智達（Ngari Paṇḍita）說：『如此三戒於一身，自相不混需遮破，圓滿具足。體性轉變功德增，要義不違擇時用。』如果能夠理解這樣含義的關鍵，不僅不會尋找矛盾之處，而且還會順帶獲得將所有乘法都歸於一個道路上的智慧，所有佛語都會顯現為教誨。因此，愿這從分別智慧的海洋中綻放的善說之花，能令無垢智慧的自性，文殊金剛歡喜！』這段話是法王麥彭仁波切（Mipham Rinpoche）年幼時親筆所寫，現在抄錄下來。吉祥圓滿！愿由倫珠嘉燦（Lhundrub Gyaltsen）所造的，關於三戒的合理分類，這取之不盡的法佈施，能使一切眾生獲得解脫！薩瓦芒嘎拉姆（Sarva Mangalam）！
【English Translation】 Furthermore, if all the mantras of these vows are added to the two root vows, the latter two will not degenerate. In essence, these vows are transformed, becoming the essence of the vows to be protected. For example, not killing for one's own sake and not killing for the sake of others, like this, whether Mahayana or Hinayana, the vows that are taken, the essence of the vows themselves, are no different for both. Even if the two hundred and fifty precepts of individual liberation are abandoned, Tantra does not have another two hundred and fifty precepts separately. Instead, the previous two hundred and fifty precepts are grasped by skillful means, thereby transforming into Tantric vows. Therefore, even if the way of guarding the vows is the same, due to the difference in the methods of grasping them, they will transform into different vows. For example, a flower, if both ordinary people and noble ones offer it twice, its function is different. Then, should it be called the offering of a Bodhisattva or the offering of an ordinary person? The object of offering, that flower itself, is the same. Therefore, if it is said that they are different, it is because the essence of the vows of individual liberation is those vows, and in the higher vows, there is no need to abandon the lower vows, but they exist simultaneously, that is its meaning. The transformation of essence refers to the fact that, without abandoning, their essence is transformed into the meaning of the vows at that time, and these two are not contradictory. If one can understand its meaning, like fire and wood, they illuminate each other, and there is nothing else besides that. If one does not understand the meaning of the great chariot path and speaks biased words of self and other sects, it is like two sons of one father, but they cling to different fathers, thereby creating conflict. Therefore, Ngari Paṇḍita said: 'Such three vows in one person, their own characteristics not mixed, need to be refuted, completely fulfilled. The essence is transformed, virtues increase, the key is not contradictory, choose the time to use.' If one can grasp the key to such a meaning, not only will one not seek contradictions, but one will also incidentally gain the wisdom to bring all vehicles onto one path, and all the Buddha's words will appear as teachings. Therefore, may this flower of well-spoken words, blooming from the ocean of discriminating wisdom, please the Vajra Manjushri, the essence of stainless wisdom!' This passage was written by Dharma Lord Mipham Rinpoche when he was young, and now it is copied down. May it be auspicious and complete! May the virtuous act of Lhundrub Gyaltsen, who composed the well-reasoned classification of the three vows, cause all beings to attain liberation! Sarva Mangalam! Furthermore, if all the mantras of these vows are added to the two root vows, the latter two will not degenerate. In essence, these vows are transformed, becoming the essence of the vows to be protected. For example, not killing for one's own sake and not killing for the sake of others, like this, whether Mahayana or Hinayana, the vows that are taken, the essence of the vows themselves, are no different for both. Even if the two hundred and fifty precepts of individual liberation are abandoned, Tantra does not have another two hundred and fifty precepts separately. Instead, the previous two hundred and fifty precepts are grasped by skillful means, thereby transforming into Tantric vows. Therefore, even if the way of guarding the vows is the same, due to the difference in the methods of grasping them, they will transform into different vows. For example, a flower, if both ordinary people and noble ones offer it twice, its function is different. Then, should it be called the offering of a Bodhisattva or the offering of an ordinary person? The object of offering, that flower itself, is the same. Therefore, if it is said that they are different, it is because the essence of the vows of individual liberation is those vows, and in the higher vows, there is no need to abandon the lower vows, but they exist simultaneously, that is its meaning. The transformation of essence refers to the fact that, without abandoning, their essence is transformed into the meaning of the vows at that time, and these two are not contradictory. If one can understand its meaning, like fire and wood, they illuminate each other, and there is nothing else besides that. If one does not understand the meaning of the great chariot path and speaks biased words of self and other sects, it is like two sons of one father, but they cling to different fathers, thereby creating conflict. Therefore, Ngari Paṇḍita said: 'Such three vows in one person, their own characteristics not mixed, need to be refuted, completely fulfilled. The essence is transformed, virtues increase, the key is not contradictory, choose the time to use.' If one can grasp the key to such a meaning, not only will one not seek contradictions, but one will also incidentally gain the wisdom to bring all vehicles onto one path, and all the Buddha's words will appear as teachings. Therefore, may this flower of well-spoken words, blooming from the ocean of discriminating wisdom, please the Vajra Manjushri, the essence of stainless wisdom!' This passage was written by Dharma Lord Mipham Rinpoche when he was young, and now it is copied down. May it be auspicious and complete! May the virtuous act of Lhundrub Gyaltsen, who composed the well-reasoned classification of the three vows, cause all beings to attain liberation! Sarva Mangalam!