jmp0902_凈信寶燈.g2.0f

局米旁大師教言集MP150凈信寶燈 9-2-1a 凈信寶燈說所破二見 ༄༅། །ངེས་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྲོན་མེ་བཞུགས་སོ། ། 9-2-1b གང་ཡིད་ཐེ་ཚོམ་དྲྭ་བའི་སྦུབས་འཐུམས་པ། །འབྱེད་བྱེད་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་མར་མེ་ནི། །སྙིང་ལ་ངེས་ཤེས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་འཇུག་པ། །ལམ་བཟང་མཐོང་བའི་མིག་དེར་བདག་ཀྱང་དད། །ཀྱེ་མ་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་ལ། །སྦྱོར་བྱེད་ངེས་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ། །ཁྱོད་མེད་པས་ན་སྲིད་པ་འདི། །སྒྱུ་མའི་རྒྱར་ནི་འཐུམས་ཤིང་རྨོངས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ངེས་པས་ཡིད་ཆེས་འདྲོང་བ་དང་། །ཐོས་པས་དད་པར་བྱེད་པ་གཉིས། །ལམ་དང་དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །རྨད་བྱུང་ཆོས་ཀྱི་ཟླ་བའི་གྲགས་པ་ནི། །ལེགས་བཤད་གསུང་གི་འོད་དང་ཆབ་ཅིག་པར། །ཐུབ་བསྟན་ལྷ་ལམ་ཡངས་པོར་ཤར་བ་ཡིས། །ཐེ་ཚོམ་མུན་པ་ཐིབ་པོ་རྣམ་པར་འཇོམས། །ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་ཡིས། །བླང་དོར་འཇུག་ལྡོག་ 9-2-2a མི་ནོར་ཞིང་། །ཁྱད་པར་བསྟན་དང་སྟོན་པ་ལ། །ཡིད་ཆེས་རྙེད་པའི་སྒོ་གཅིག་པུ། །ཚད་མའི་གཞུང་དང་གནས་ལུགས་དོན། །གཏན་འབེབས་དོན་དམ་རིག་ཤེས་ཀྱི། །ཚད་མ་དྲི་མེད་གསལ་བྱེད་པ། །ཐེག་མཆོག་དབུ་མ་རྣམ་པ་གཉིས། །ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་བློ་མིག་ཟུང་། །བགྲད་དེ་སྟོན་པས་བསྟན་པའི་ལམ། །དེར་ནི་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པར། །ཡང་དག་ཞུགས་པ་དེ་ལ་བསྔགས། །དེ་ལྟར་སེམས་པའི་དྲང་སྲོང་ལ། །ཐོལ་བྱུང་སྡོམ་བུ་པ་ཞིག་གིས། །རྟོག་གེའི་བརྒལ་བརྟག་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དྲི་བ་བདུན་པོ་འདི་ལྟར་དྲིས། །གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་ཟློས་ལ་མཁས་པས་ཅི། །རང་གི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་བག་ཕོབ་ལ། །དྲིས་བའི་ལན་འདི་ཉེ་བར་ལྡོན་མཛོད་དང་། །ནང་གི་རྣམ་དཔྱོད་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་གསལ། །མང་ཐོས་སྣ་ཞགས་རིང་དུ་བརྐྱང་ 9-2-2b ན་ཡང་། །ཁྲོན་པའི་ཆུ་ལྟར་ཟབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུ། །མ་མྱོང་ད་རུང་མཁས་པའི་གྲགས་པ་ལ། །རེ་བ་རིགས་ངན་བཙུན་མོར་ཆགས་དང་འདྲ། །ལྟ་བ་དགག་གཉིས་གང་ལྟར་སྨྲ། །ཉན་རང་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་སམ། །མཉམ་བཞག་འཛིན་སྟངས་ཡོད་དམ་མེད། །དཔྱད་ནས་བསྒོམ་མམ་བཞག་ནས་བསྒོམ། །བདེན་པ་གཉིས་ལས་གང་ཞིག་གཙོ། །མི་གཅིག་མཐུན་སྣང་བལྟ་བྱ་གང་། །དབུ་མར་ཁས་ལེན་ཡོད་དམ་མེད། །དེ་སྐད་སྟོང་ཉིད་ལས་བརྩམས་པའི། །ཟབ་མོའི་དྲི་བ་འདུན་པོ་འདིར། །ལུང་དང་འགལ་བ་མེད་བཞིན་དུ། །རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ལན་ཐོངས་ཤིག །རྟོག་གེའི་ཚིག་ཕྲེང་ཚེར་མའི་མདུང་། །འབུམ་གྱིས་བསྣུན་ཡང་མི་ཕིགས་པ། །ཆེ་རྣམས་རྨོངས་པའི་དཀའ་གནད་ལ། །སྨྲ་བའི་ལྗགས་རིང་གློག་བཞིན་རྐྱོངས། །དེ་ལྟར་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བསྐུལ་ངག་གི་རླུང་། །ཆུང་ངུར་གཡོས་པ་དེས་ཀྱང་དྲང་སྲོང་སྙིང་། །དུས་མཐའི་རླུང་གིས་རི་བཞིན་བསྒུལ་གྱུར་ནས། །མི་སྨྲའི་བརྟུལ་ཞུགས་དར་གཅིག་བཟུང་བའི་མཐ

【現代漢語翻譯】凈信寶燈破除二見之說《確信寶燈》心中充滿疑惑之網的人啊，開啟智慧的金剛明燈，將甚深的確信融入內心，我亦信奉那能見證殊勝之道的眼睛。唉！對於甚深的實相，確信是珍寶。沒有你，這個世界就會被幻象所籠罩，陷入迷茫。對於基、道、果的諸法，確信能使信心正直，聽聞能生起信仰，二者如同道路及其影像。奇妙佛法的名聲，伴隨著善說之語的光芒，在廣闊的佛法天道中升起，徹底摧毀了疑惑的黑暗。以名言推理的量，能正確取捨，尤其對於教法和導師，唯有信心是獲得的唯一途徑。通達經論和實相，以正量通達勝義智慧，顯現無垢正量，精通二種大乘中觀，張開智慧的雙眼，毫不猶豫地走上導師所指引的道路，這值得讚揚。如此思索之際，一位偶然出現的論師，爲了進行辯論，提出瞭如下七個問題：『擅長重複他人之語有何用？為何抑制自己的辨析？請儘快回答這些問題，如實展現您內在的智慧。』『即使廣泛聽聞，如長長的鼻索般延伸，卻未曾體驗如井水般深邃的佛法，仍然渴望名聲，這如同劣種女子愛慕王子。』『在見解上，您主張破斥還是成立？您證悟了人無我和法無我嗎？您有執著于止的修法嗎？是先觀察再修，還是安住后再修？二諦之中，哪個更為重要？一人所見相同，所觀察的又是什麼？您是否承認中觀？』對於這些基於空性的甚深問題，請給出與經論不相違背，且能以理證成立的回答。即使受到成千上萬的論辯之刺的攻擊，也毫不動搖，對於智者們迷惑的難題，請如閃電般伸出您善辯的舌頭。如此，在智慧的催動下，言語之風輕輕吹動，也足以使修行者的心，如山般被末劫之風所撼動，頓時進入了沉默的狀態。

【English Translation】 The Lamp of Pure Faith Saying of Refuting the Two Views The Lamp of Precious Certainty O you whose mind is enveloped in the web of doubt, the Vajra lamp of Manjushri that dispels it, infusing profound certainty into the heart, I also have faith in that eye that sees the excellent path. Alas! For the profound reality, certainty is a precious jewel. Without you, this existence is shrouded in illusion and ignorance. For the dharmas of ground, path, and fruition, certainty makes faith upright, and hearing makes faith arise, the two are like the path and its reflection. The fame of the wondrous Dharma, together with the light of well-spoken words, arises in the vast heavenly path of the Buddha's teachings, completely destroying the darkness of doubt. With the measure of conventional reasoning, one correctly accepts and rejects, especially for the teachings and the teacher, only faith is the sole means of attainment. Understanding the scriptures and the reality, with the valid measure of understanding the ultimate wisdom, revealing the stainless valid measure, being well-versed in the two Mahayana Madhyamaka, opening wide the eyes of wisdom, without hesitation embarking on the path shown by the teacher, that is worthy of praise. Thus, as he was thinking, a debater who appeared suddenly, in order to engage in debate, asked the following seven questions: 『What is the use of being skilled at repeating the words of others? Why suppress your own analysis? Please answer these questions quickly, revealing your inner wisdom as it is.』『Even if one has heard extensively, extending like a long nose-rope, yet has not experienced the Dharma as deep as well water, still longing for fame, this is like a low-born woman adoring a prince.』『In terms of view, do you advocate refutation or establishment? Have you realized the selflessness of person and the selflessness of phenomena? Do you have attachment to the practice of Samatha? Do you meditate after analyzing, or do you meditate after settling? Among the two truths, which is more important? What is the shared appearance seen by one person, and what is observed? Do you acknowledge Madhyamaka?』 To these profound questions based on emptiness, please give answers that do not contradict the scriptures and can be established by reasoning. Even if attacked by hundreds of thousands of thorns of debate, do not waver, for the difficult problems that confuse the wise, extend your eloquent tongue like lightning. Thus, driven by wisdom, even the wind of speech that stirs slightly is enough to shake the heart of the practitioner like a mountain by the wind at the end of an eon, and immediately enters a state of silence.

ར། །ཀྱེ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་དཀའ་བའི་ཁུར་བསྟེན་ཅིང་། །ཡང་དང་ཡང་དཔྱད་བློ་གྲོས་རྣོན་པོའི་མེ། །བརྒྱུད་མར་ཆེས་ཆེར་སྦར་བ་དེས་ཀྱང་འདི། །སྐྱོན་བྲལ་ཁམས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ན། །ལྷན་སྐྱེས་སྤོབས་པའི་བློ་ནུས་ཞན་གྱུར་ཅིང་། །ཡུན་རིང་སྦྱངས་པའི་ཁུར་ཀྱང་མ་བཟུང་བ། །དམན་པ་བདག་གིས་སྨྲ་བ་ག་ལ་ཞེས། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གདུང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་བོས། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་མཐུ་ལས་ 9-2-3a ཡིན་སྙམ་པའི། །ཡིད་ལ་ཐོ་རངས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟར། །སྤོབས་པའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པའི་མོད། །ལེགས་གསུང་དོན་བཞིན་རིགས་པས་དཔྱད་དེ་སྨྲས། །དགེ་ལྡན་ལྟ་བ་མེད་དགག་ཟེར། །གཞན་རྣམས་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་སྨྲ། །སྔ་འགྱུར་རིང་ལུགས་གང་ཞེ་ན། །ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོར། །མེད་ཅེས་དགག་བྱ་བཀག་ཤུལ་གྱི། །མེད་རྐྱང་དང་ནི་མ་ཡིན་ཞེས། །བཀག་ཤུལ་ཆོས་གཞན་ཅི་ཞིག་འཕེན། །དེ་གཉིས་བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་ཙམ། །དོན་ལ་གཉིས་ཀར་ཁས་མི་ལེན། །དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །བློ་འདས་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །སྟོང་ཚུལ་ཁོ་ནར་བསམས་ནས་ནི། །དྲི་ན་མེད་དགག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །འཕགས་ཡུལ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་དང་། །བོད་ན་རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་གཉིས། །དགོངས་པ་གཅིག་དང་དབྱངས་གཅིག་གིས། །ཀ་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས། །ཆོས་འདི་ཀ་ནས་དག་པའམ། །གདོད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མ་སྐྱེས་པས། །མེད་ཅེས་བརྗོད་ལ་ཅི་ཞིག་ཚོམ། །ཀ་བ་ཀ་ནས་དག་པ་ཡི། །ཤུལ་ན་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་མེད། །ཀ་བ་མེད་ཅེས་མ་བཀག་ན། །ཀ་བ་མིན་ཞེས་ཅི་ཞིག་ཡིན། །ཀ་བ་ཁེག་པའི་སྟོང་པ་དང་། །ཤུལ་ན་ལུས་པའི་སྣང་བ་གཉིས། །སྟོང་དང་མ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ། །མི་རུང་སྲད་བུ་སྒྲིམ་པ་བཞིན། །ཀ་བ་ཀ་བས་མི་སྟོང་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཀ་བས་སྟོང་ངོ་ཞེས། །སྟོང་གཞི་བཞག་ནས་གཞན་སྟོང་པ། །ཚིག་དང་དོན་གྱི་གཞན་སྟོང་གཉིས། །ཨེ་མ་དེས་ 9-2-3b དེ་མ་སྟོངས་ན། །སྟོང་གཞི་མི་སྟོང་ལྷག་མར་ལུས། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས། །ལུང་དོན་རིགས་པར་བཅས་ལས་འགལ། །ཀ་བ་ཀ་བའི་བདེན་གྲུབ་གཉིས། །གཅིག་ན་གཅིག་ཁེག་གཅིག་ཀྱང་ཁེག །གཞན་ན་ཀ་བ་མ་ཡིན་པའི། །བདེན་གྲུབ་ཁེག་ཀྱང་ཀ་བ་ནི། །གང་གིས་མི་སྟོང་དཔྱད་བཟོད་འགྱུར། །བདེན་གྲུབ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། །གཅིག་དང་ཐ་དད་མི་དགོས་ན། །བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་སོ་སྐྱེའི་ངོར། །བུམ་པ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །མི་སྟོང་བུམ་པའི་ཕ་རོལ་ན། །བདེན་པར་གྲུབ་རྒྱུ་སུ་ཞིག་ཡིན། །དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ངེས་སོ་ལོ། །བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་། །དགག་བྱར་སྦྱར་ནས་སྟོན་པ་ནི། །རང་རྒྱུད་གཞུང་ལ་གྲགས་མོད་ཀྱང་། །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་ན། །དེ་སྦྱར་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི། །སྟོང་ན་ཀུ

【現代漢語翻譯】 ར། །ཀྱེ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་དཀའ་བའི་ཁུར་བསྟེན་ཅིང་། །(感嘆)啊！承受著百千重難以承受的重擔， ཡང་དང་ཡང་དཔྱད་བློ་གྲོས་རྣོན་པོའི་མེ། །(感嘆)一次又一次地用敏銳智慧之火進行辨析。 བརྒྱུད་མར་ཆེས་ཆེར་སྦར་བ་དེས་ཀྱང་འདི། །(感嘆)即使是這樣持續不斷地燃燒智慧之火， སྐྱོན་བྲལ་ཁམས་སུ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ན། །(感嘆)如果仍然不能將此理證成無瑕之境。 ལྷན་སྐྱེས་སྤོབས་པའི་བློ་ནུས་ཞན་གྱུར་ཅིང་། །(感嘆)我天生的智慧能力已經變得遲鈍， ཡུན་རིང་སྦྱངས་པའི་ཁུར་ཀྱང་མ་བཟུང་བ། །(感嘆)也沒有承擔起長期修習的重擔。 དམན་པ་བདག་གིས་སྨྲ་བ་ག་ལ་ཞེས། །(感嘆)卑微的我又怎麼能說出什麼呢？ འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གདུང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་བོས། །(感嘆)我以悲切的力量呼喚著妙音（འཇམ་པའི་དབྱངས།，文殊菩薩）。 དེ་ཚེ་དེ་ཡི་མཐུ་ལས་(感嘆)那時，我想這都是他的加持力。 ཡིན་སྙམ་པའི། །(感嘆)我這樣想著。 ཡིད་ལ་ཐོ་རངས་དུས་ཀྱི་སྣང་བ་ལྟར། །(感嘆)心中如同黎明時的景像一般。 སྤོབས་པའི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པའི་མོད། །(感嘆)稍微獲得了一些表達的機會。 ལེགས་གསུང་དོན་བཞིན་རིགས་པས་དཔྱད་དེ་སྨྲས། །(感嘆)於是我按照善說之義，以理智進行辨析並說道： དགེ་ལྡན་ལྟ་བ་མེད་དགག་ཟེར། །格魯派的觀點被稱為『無遮』。 གཞན་རྣམས་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་སྨྲ། །其他宗派則說是『非遮』。 སྔ་འགྱུར་རིང་ལུགས་གང་ཞེ་ན། །如果問寧瑪派的宗義是什麼？ ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོར། །在雙運大智慧的境界中。 མེད་ཅེས་དགག་བྱ་བཀག་ཤུལ་གྱི། །在說『無』之後，所遮止的對境被遮止后， མེད་རྐྱང་དང་ནི་མ་ཡིན་ཞེས། །僅僅是『無』，還是說『非』， བཀག་ཤུལ་ཆོས་གཞན་ཅི་ཞིག་འཕེན། །遮止之後又安立了其他的什麼法？ དེ་གཉིས་བློ་ཡིས་བརྟགས་པ་ཙམ། །這二者僅僅是用意識進行分別。 དོན་ལ་གཉིས་ཀར་ཁས་མི་ལེན། །實際上對二者都不承認。 དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །是遠離遮破和成立二者的， བློ་འདས་གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །是超越意識的原始法性。 སྟོང་ཚུལ་ཁོ་ནར་བསམས་ནས་ནི། །僅僅從空性的角度來思考， དྲི་ན་མེད་དགག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །如果問，那確實是『無遮』。 འཕགས་ཡུལ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་དང་། །印度（འཕགས་ཡུལ།）的聖者月稱（དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ།）， བོད་ན་རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་གཉིས། །以及西藏（བོད།）的絨宗·曲桑（རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་།）這兩位。 དགོངས་པ་གཅིག་དང་དབྱངས་གཅིག་གིས། །以相同的見解和聲音， ཀ་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབས། །證成了原始清凈大空性。 ཆོས་འདི་ཀ་ནས་དག་པའམ། །此法本初即是清凈的， གདོད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །因為從一開始就沒有自性。 བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མ་སྐྱེས་པས། །因為勝義諦和世俗諦二者都沒有產生。 མེད་ཅེས་བརྗོད་ལ་ཅི་ཞིག་ཚོམ། །說『無』又有什麼可猶豫的呢？ ཀ་བ་ཀ་ནས་དག་པ་ཡི། །柱子（ཀ་བ།）從一開始就是清凈的， ཤུལ་ན་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་མེད། །在它的『空』中沒有絲毫的『不空』。 ཀ་བ་མེད་ཅེས་མ་བཀག་ན། །如果不遮止『柱子存在』， ཀ་བ་མིན་ཞེས་ཅི་ཞིག་ཡིན། །那又有什麼『非柱子』可言呢？ ཀ་བ་ཁེག་པའི་སྟོང་པ་དང་། །遮止柱子之後所顯現的空性， ཤུལ་ན་ལུས་པའི་སྣང་བ་གཉིས། །以及遮止之後所留下的顯現二者， སྟོང་དང་མ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ། །空和不空二者要成為雙運， མི་རུང་སྲད་བུ་སྒྲིམ་པ་བཞིན། །就像擰繩子一樣是不可能的。 ཀ་བ་ཀ་བས་མི་སྟོང་དང་། །柱子不是由柱子所空， ཆོས་ཉིད་ཀ་བས་སྟོང་ངོ་ཞེས། །而是法性由柱子所空。 སྟོང་གཞི་བཞག་ནས་གཞན་སྟོང་པ། །如果安立空性的基礎，然後說『自性空』。 ཚིག་དང་དོན་གྱི་གཞན་སྟོང་གཉིས། །詞句上的自性空和意義上的自性空這二者。 ཨེ་མ་དེས་(感嘆)唉！如果那樣， དེ་མ་སྟོངས་ན། །它沒有被空掉的話， སྟོང་གཞི་མི་སྟོང་ལྷག་མར་ལུས། །那麼空性的基礎就會變成不空的剩餘。 གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས། །『色不是由色所空』。 ལུང་དོན་རིགས་པར་བཅས་ལས་འགལ། །這與經文的意義以及道理相違背。 ཀ་བ་ཀ་བའི་བདེན་གྲུབ་གཉིས། །柱子和柱子的實有成立這二者， གཅིག་ན་གཅིག་ཁེག་གཅིག་ཀྱང་ཁེག །如果是一個，則互相遮破，一個被遮破則全部被遮破。 གཞན་ན་ཀ་བ་མ་ཡིན་པའི། །如果是他體，那麼不是柱子的， བདེན་གྲུབ་ཁེག་ཀྱང་ཀ་བ་ནི། །實有成立被遮破，但是柱子， གང་གིས་མི་སྟོང་དཔྱད་བཟོད་འགྱུར། །又被什麼所不空呢？這值得思考。 བདེན་གྲུབ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། །因為實有成立從未存在過。 གཅིག་དང་ཐ་དད་མི་དགོས་ན། །既然不需要安立一體和他體。 བདེན་གྲུབ་མེད་ཀྱང་སོ་སྐྱེའི་ངོར། །即使沒有實有成立，但在凡夫面前， བུམ་པ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། །因為執著瓶子為實有。 མི་སྟོང་བུམ་པའི་ཕ་རོལ་ན། །不空，在瓶子的彼岸， བདེན་པར་གྲུབ་རྒྱུ་སུ་ཞིག་ཡིན། །又有什麼是真實成立的呢？ དགག་བྱའི་སྣང་ཚུལ་ངེས་སོ་ལོ། །需要確定所遮止的顯現。 བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་། །實有成立等等的差別是什麼？ དགག་བྱར་སྦྱར་ནས་སྟོན་པ་ནི། །將所遮止的對境聯繫起來進行說明， རང་རྒྱུད་གཞུང་ལ་གྲགས་མོད་ཀྱང་། །雖然在自續派的論典中廣為人知。 དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་ན། །但在勝義諦的觀察中， དེ་སྦྱར་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི། །將它聯繫起來又有什麼必要呢？ སྟོང་ན་ཀུ(感嘆)如果空性...

【English Translation】 Ah! Bearing the burden of hundreds of hardships, Again and again examining with the sharp fire of wisdom. Even with that continuous and intense burning, If it still cannot establish this in a flawless state, My innate wisdom has become dull, And I have not taken on the burden of long-term practice. How can I, the inferior one, say anything? I call out to Manjushri (འཇམ་པའི་དབྱངས།) with the force of longing. At that time, I thought it was due to his power. I thought, In my mind, like the dawn light, I gained a slight opportunity to express myself. So, according to the meaning of the good words, I examined with reason and spoke: The Gelug view is called 'non-affirming negation'. Others say it is 'affirming negation'. If you ask what the Nyingma school's doctrine is, In the realm of the great union of wisdom, After saying 'no', what is left after the object to be negated is negated, Is it just 'no', or is it 'not', What other dharma is posited after the negation? These two are merely conceptual distinctions. In reality, neither is accepted. It is beyond both affirmation and negation, It is the primordial nature of reality beyond the mind. Thinking only in terms of emptiness, If asked, it is indeed 'non-affirming negation'. The noble Chandrakirti (དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ།) in India (འཕགས་ཡུལ།), And Rongzom Chökyi Zangpo (རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་།) in Tibet (བོད།), With the same intention and voice, Established the great primordial purity emptiness. This dharma is pure from the beginning, Because it has no inherent existence from the start. Since neither of the two truths is produced, What hesitation is there in saying 'no'? The pillar (ཀ་བ།) is pure from the beginning, In its emptiness, there is no slightest non-emptiness. If you do not negate 'the pillar exists', Then what is 'not a pillar'? The emptiness that appears after negating the pillar, And the appearance that remains after the negation, To make emptiness and non-emptiness into a union, Is impossible, like twisting a thread. The pillar is not empty of the pillar, But the nature of reality is empty of the pillar. If you establish a basis for emptiness and then say 'other-emptiness', The other-emptiness of words and the other-emptiness of meaning, Alas! If it is not empty of that, Then the basis of emptiness remains as a non-empty remainder. 'Form is not empty of form'. This contradicts both the meaning of the scriptures and reason. The pillar and the pillar's real existence, If they are one, they negate each other; if one is negated, all are negated. If they are different, then what is not the pillar, Its real existence is negated, but the pillar, By what is it not empty? This is worth considering. Since real existence has never existed, If there is no need to establish one or different, Even if there is no real existence, in the eyes of ordinary beings, Because they grasp the pot as real. Not empty, on the other side of the pot, What is truly established? It is necessary to determine the appearance of what is to be negated. What is the difference between real existence and so on? Explaining by connecting it to what is to be negated, Although it is well-known in the treatises of the Svatantrika school, But in the observation of ultimate truth, What is the need to connect it? If emptiness...

ན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་། །ཀ་བ་མེད་པ་ལྟར་སེམས་ནས། །ཚིག་འཁྲིའི་དོགས་པས་འདི་བྱས་ཀྱང་། །ཚིག་འཁྲིའི་འགལ་བ་འདི་ལ་ཆེ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཀ་བ་ནི། །ཡོད་ཅེས་བྱས་པས་མི་ཆོག་པར། །དེས་དེ་མི་སྟོང་ཅི་ལ་ཟེར། །དེ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཡིན་ཟེར་ན། །མ་ཡིན་ཀ་བ་ཡོད་ཅེས་དང་། །ཀ་བར་ཀ་བ་ཡོད་ཅེས་པ། །མི་མཚུངས་ཕྱི་མ་རྟེན་བརྟེན་པར། །དོན་གྱི་ཁས་བླངས་སོང་བ་བཞིན། །དོན་དམ་ཀ་བ་མི་དམིགས་ན། །ཀ་བ་ཀ་བས་མི་སྟོང་ཅི། །ཀུན་རྫོབ་ཀ་བ་ཀ་བས་ཞེས། །ལན་གཉིས་བརྗོད་པ་བརྡའ་ལ་རྨོངས། །རང་ནི་རང་གིས་མི་སྟོང་ན། །རང་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་སྟོང་། །དགག་བྱ་གཞན་དུ་མེད་གྱུར་ 9-2-4a ན། །རང་གིས་མི་སྟོང་ཁས་ལེན་འགལ། །སྤྱིར་ན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དེས། །སྟོང་གོ་ངེས་པར་མི་ཆོད་དེ། །རྟ་ལ་བ་ལང་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །རྟ་དེ་སྟོང་བར་ག་ལ་ངེས། །རྟ་མཐོང་དེ་ཡིས་བ་ལང་ལ། །ཅི་ཞིག་ཕན་ཏེ་ཅི་ཞིག་གནོད། །དེ་ཕྱིར་མི་སྟོང་མྱང་འདས་དང་། །འཁོར་བའང་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དུ། །མི་རུང་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། །སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་འདི་ལ་མེད། །ཆུ་ཟླ་ཟླ་བ་མིན་ནོ་ཞེས། །གནམ་ཟླས་སྟོང་དང་ཆུ་ཟླ་རང་། །སྣང་དེ་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ན་ཀོ། །ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་སུས་ཀྱང་སླ། །བ་ལང་རྟ་མིན་ཀུན་གྱིས་ཤེས། །བ་ལང་སྣང་བར་མངོན་སུམ་མཐོང་། །དེ་རྟོགས་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཇི་སྟེ་གསུངས། །དེས་ན་རང་གི་ལུགས་ལ་ནི། །ཆུ་ཟླ་བརྟགས་ན་ཆུ་ཟླ་ཉིད། །ཅུང་ཟད་མི་རྙེད་མེད་བཞིན་དུ། །ཆུ་ཟླ་སྣང་བར་མངོན་སུམ་ཚེ། །མེད་དགག་ཡིན་ཡང་སྣང་རུང་བ། །སྟོང་དང་ཡོད་པ་སོ་སྐྱེའི་བློར། །འགལ་ཡང་འདིར་ནི་མངོན་སུམ་དུ། །ཟུང་འཇུག་འདི་ལ་རྨད་བྱུང་ཞེས། །ངོ་མཚར་ཚིག་གིས་མཁས་རྣམས་བསྔགས། །སྟོང་པའི་ངོས་ནས་གཞལ་བ་ན། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ཕྱིར། །མེད་ཅེས་མཐའ་གཅིག་སྨྲར་གཏུབ་ཀྱང་། །མེད་དེའི་མེད་ཚུགས་མ་ཤོར་བཞིན། །སྣང་བ་འགག་མེད་ཉིད་དུ་ཤར། །སྣང་དེའི་སྣང་ཚུགས་མ་ཤོར་བཞིན། །གཞི་མེད་སྟོང་པ་ཆེན་པོར་གནས། །དེ་ལ་འདི་སྟོང་འདིས་སྟོང་དང་། །འདི་སྣང་འདི་སྟོང་དབྱེ་བ་ཞིག །ནམ་ 9-2-4b ཡང་རྙེད་པ་མེད་པ་ལ། །ཁོ་ཐག་ནང་ནས་ཆོད་པའི་ཚེ། །དོན་ཚོལ་མཁན་པོ་དོན་མེད་པས། །ཡིད་ཆད་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱི་རྟིང་། །ཡིད་བདེ་ཐོབ་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། ༈ ། 聲聞緣覺有證二無我否 འགའ་ཞིག་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པས། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་ཟེར། །ཕུང་པོར་ང་ཙམ་འཛིན་པའི་བདག །མ་ཁེག་དེ་སྲིད་དེའི་ནུས་པའི། །ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་མེད་པ་དང་། །བདག་དེའང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། །བརྟགས་ཙམ་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །ཡུལ་ཡིན་དེ་དང་བུམ་སོགས་ལ། །སྟོང་གཞིའི་དབྱེ་བ་མ་གཏོགས་པ། །སྟོང་ཚུལ་ཁྱད་པར་འགའ་མེད་དེ། །ཆོ

【現代漢語翻譯】即使只是名言上，如果像沒有柱子一樣去想，雖然因為害怕詞句的束縛而這樣做，但這種詞句的矛盾卻很大。只是在名言上，柱子，如果說『有』，那是不行的。那樣說，怎麼能說它不是空性的呢？如果說這兩者是一個意思，那是不對的。說『有柱子』和『在柱子上有柱子』，是不一樣的。後者就像在意義上承認了能依和所依一樣。如果勝義中柱子不可得，那麼柱子怎麼會不是空性的呢？說名言的柱子不是空性的，重複兩次，是對術語的無知。如果自己不是自己空，那麼自己存在的同時，被其他所空。如果所破在他處不存在，那麼承認自己不是空性的，就是矛盾的。一般來說，被其他所空，不一定意味著空性。即使馬身上沒有牛，也不能確定馬是空性的。看到馬，對牛有什麼好處或壞處呢？因此，不空涅槃和輪迴，也不是法和法性。不可能有顯空雙運，也不可能有有寂平等。水月不是月亮，如果說天空的月亮是空性的，而水月是顯現，這就是雙運，那麼誰都能輕易證悟雙運了。牛不是馬，大家都知道。顯現中明顯地看到牛。如果證悟這個就很稀奇，那麼大自在天會怎麼說呢？因此，在自己的宗派中，如果觀察水月，那就是水月本身。稍微也找不到，就像不存在一樣，但水月卻明顯地顯現。雖然是無遮，但卻能顯現。空性和有，在凡夫的心中是矛盾的，但在這裡卻是顯現的。對於這種雙運，用驚歎的詞語來讚美智者。如果從空性的角度來衡量，因為沒有絲毫的不空，所以可以說完全沒有。雖然可以說沒有，但卻沒有失去沒有的狀態，顯現卻毫不阻礙地生起。顯現沒有失去顯現的狀態，安住在無基的大空性中。對於這個，這個不是空性的，這個是空性的，這個顯現，這個是空性的，這樣的區分，無論何時都找不到。當從內心深處徹底明白的時候，尋找意義的人變得沒有意義，在沒有失望之後，獲得快樂，真是太神奇了！某些聲聞緣覺阿羅漢說，沒有證悟法無我。只要沒有破除執著五蘊為我的我執，就無法斷除其力量所產生的煩惱。而且，這個我也依賴於五蘊，只是被認為是我執的俱生之境。除了它和瓶子等事物的空性基礎的差別之外，空性的方式沒有什麼不同。

【English Translation】 Even if it's just nominally, if you think like there is no pillar, although you do this because you are afraid of the bondage of words, this contradiction of words is very big. Just nominally, the pillar, if you say 'exists,' that is not okay. If you say that, how can you say that it is not emptiness? If you say that these two are the same meaning, that is not right. Saying 'there is a pillar' and 'on the pillar there is a pillar' are not the same. The latter is like admitting the dependent and the depended upon in meaning. If the pillar is not found in the ultimate truth, then how can the pillar not be emptiness? Saying that the nominal pillar is not emptiness, repeating it twice, is ignorance of the term. If oneself is not empty of oneself, then while oneself exists, it is emptied by others. If the object to be refuted does not exist elsewhere, then admitting that oneself is not emptiness is contradictory. Generally speaking, being emptied by others does not necessarily mean emptiness. Even if there is no cow on the horse, it cannot be determined that the horse is emptiness. Seeing the horse, what benefit or harm is there to the cow? Therefore, non-empty nirvana and samsara are also not dharma and dharmata. It is impossible to have the union of appearance and emptiness, and it is impossible to have the equality of existence and peace. Water moon is not the moon, if you say that the moon in the sky is emptiness, and the water moon is appearance, this is the union, then anyone can easily realize the union. A cow is not a horse, everyone knows. The cow is clearly seen in appearance. If realizing this is very rare, then what would the great自在天 say? Therefore, in one's own sect, if you observe the water moon, it is the water moon itself. You can't find it even a little bit, just like it doesn't exist, but the water moon clearly appears. Although it is a non-affirming negation, it can appear. Emptiness and existence are contradictory in the minds of ordinary people, but here it is apparent. For this union, praise the wise with words of amazement. If you measure from the perspective of emptiness, because there is not the slightest non-emptiness, you can say that there is completely nothing. Although you can say there is nothing, it has not lost the state of nothing, and appearance arises without hindrance. Appearance has not lost the state of appearance, and abides in the great emptiness without a basis. For this, this is not emptiness, this is emptiness, this appears, this is emptiness, such a distinction, you can't find it at any time. When you completely understand from the depths of your heart, the person who seeks meaning becomes meaningless, and after there is no disappointment, you get happiness, it's really amazing! Some Śrāvaka-Pratyekabuddha Arhats say that they have not realized the selflessness of phenomena. As long as the ego-grasping that clings to the aggregates as 'I' is not destroyed, the afflictions produced by its power cannot be abandoned. Moreover, this 'I' also relies on the aggregates, and is merely considered the co-emergent object of ego-grasping. Apart from the difference in the basis of emptiness between it and things like pots, there is no difference in the way of emptiness.

ས་དང་གང་ཟག་སོ་སོར་ཡང་། །རང་བཞིན་གྲུབ་པས་སྟོང་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལུང་དང་རིགས་པས་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་གྲུབ་ལས་བརྒལ་ནས་སུ། །ཉན་རང་ཆོས་བདག་མ་རྟོགས་ཞེས། །སྨྲ་བ་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཟད། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ཐལ་ཆེས་ནས། །ཐེག་གསུམ་མཐོང་ལམ་གཅིག་པ་དང་། །རྟོགས་པ་མཐོ་དམན་མེད་པར་འདོད། །ཤེར་ཕྱིན་སྔགས་སོགས་མདོ་རྒྱུད་གཞུང་། །ཀུན་ཀྱང་དྲང་བའི་དོན་དུ་འགྲེལ། །དེ་ལ་དམན་ལམ་སྔོན་སོང་བའི། །ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ཐོབ་སོགས་ཚེ། །སྤང་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད་སོགས་སྐྱོན། །རིགས་པས་གནོད་པ་ཟློག་མེད་འབབ། །གཞན་ཡང་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་གྱུར་ཀྱང་། །སྤང་བྱ་སྤོང་བར་གྲོགས་དགོས་ཟེར། །མ་རྟོགས་རྟོགས་པར་ཁས་བླང་འགལ། །རྟོགས་ན་སྤང་བྱ་མི་སྤོང་འགལ། །ཉི་མ་ཤར་ཡང་མུན་པའི་དཔུང་། །འཇོམས་ 9-2-5a པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མཚར། །ཁ་ཅིག་ཉན་རང་རང་རྒྱུད་ཀྱི། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་རྟོགས་ཀྱང་། །ཆོས་གཞན་བདག་མེད་མི་རྟོགས་ཟེར། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྟོང་རྟོགས་ན། །འདུས་མ་བྱས་ཙམ་མ་གཏོགས་པའི། །མ་རྟོགས་དངོས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེས་ན་རང་ལུགས་གང་ཡིན་ན། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་རང་འགྲེལ་ལས། །ཉོན་མོངས་སྤང་ཕྱིར་ཉན་རང་ལ། །རྒྱལ་བས་གང་ཟག་བདག་མེད་དང་། །ཤེས་སྒྲིབ་སྤང་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་ལ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་རྫོགས་པར་བསྟན། །འོ་ན་ཉན་རང་གཉིས་པོ་ལ། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས། །སྨྲས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། །ཉན་རང་དེ་དག་ཀུན་ཉོན་ཙམ། །སྤང་ཕྱིར་གང་ཟག་མེད་སྒོམ་གྱི། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་ནི། །སྒོམ་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཞལ་སྔ་ནས། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཐམས་ཅད་ནི། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་རྩོད་ན་ཡང་། །རང་བཞེད་སྔོན་གྱི་ཉན་རང་ལ། །ཅི་རིགས་སྣང་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ། །འཐོབ་ལ་ཕུང་པོར་འཛིན་པའི་བདག །སྟོང་པར་མ་རྟོགས་ཐར་མིན་པས། །དེ་ཙམ་རྟོགས་པ་ཡོད་ན་ཡང་། །བདག་མེད་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་མེད། །ཡུངས་འབྲུ་སྲིན་གྱིས་ཟོས་པ་ཡི། །ནང་གི་མཁའ་བཞིན་ཉན་རང་གི། །བདག་མེད་ཆུང་ངུར་གསུང་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དམན་ལ་དགག་པའི་སྒྲས། །ཆོས་བདག་མ་རྟོགས་ཞེས་བཞེད་གསུངས། །འདི་ནི་ཕུལ་བྱུང་ལེགས་བཤད་དེ། །འདི་དང་མཚུངས་པ་གཞན་མ་ 9-2-5b མཆིས། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ། །ཧུབ་གང་བཏུང་ཡང་རྒྱ་མཚོ་དེ། །མ་བཏུང་ཞེས་སུ་མི་རུང་ལྟར། །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ང་ཙམ་པོ། །བདག་མེད་མཐོང་ཕྱིར་སྟོང་མཐོང་འདོད། །ཧུབ་གཅིག་འཐུང་བས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ། །རྫོགས་པར་ཁོང་དུ་མ་སོང་ལྟར། །མཐའ་དག་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཀུན། །སྟོང་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་མེད་རྫོགས་པར་མ་མཐོང་འདོད། །གལ་ཏེ་ཆོས་གཅིག་སྟོང་མཐོང་ན། །ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་ཅི་ཞེ་ན། །དེ་གས་ལུང་རིགས་མ

【現代漢語翻譯】土地和補特伽羅（藏文：གང་ཟག，梵文：pudgala，梵文羅馬擬音：pudgala，漢語字面意思：人）各自也是因為自性空。因此，通過教證和理證，超越了現量成立的範圍。聲稱『聲聞和獨覺沒有證悟法我』，只不過是一種斷言。有些人走極端，認為三乘的見道是相同的，證悟沒有高低之分。他們將般若、密咒等經續論典，都解釋為不了義。對於那些先修習下乘道，然後獲得大乘見道的人來說，會產生『沒有絲毫需要斷除』等過失。這些過失是無法用理證駁斥的。還有人說，即使證悟了所要證悟的，斷除所要斷除的也需要幫助。這與承認沒有證悟卻又說證悟了相矛盾，如果證悟了卻又不捨棄所要捨棄的也相矛盾。太陽升起卻還需要依靠其他來摧毀黑暗，這真是奇怪。有些人說，聲聞和獨覺僅僅證悟了自己相續中的五蘊是空的，而沒有證悟其他法的無我。如果證悟了五蘊是空的，除了非為造作之外，還有什麼沒有證悟的呢？因此，你們自己的宗派是什麼呢？尊者月稱的《入中論自釋》中說：『爲了斷除煩惱，佛陀為聲聞和獨覺宣說了人無我，爲了斷除所知障，為菩薩宣說了圓滿的法無我。』那麼，如果有人說聲聞和獨覺證悟了空性，這又該如何解釋呢？正如經中所說，聲聞和獨覺僅僅是爲了斷除煩惱而修習人無我，而沒有圓滿修習法無我。龍欽饒絳巴尊者說：『以前的論師們，對於有和無爭論不休，但按照他們自己的觀點，聲聞和獨覺在以前的道路上，可能會有相應的顯現，但由於沒有證悟到阿羅漢的證悟中對蘊執著的我空，因此即使證悟了一部分，也沒有圓滿證悟無我。』就像被蟲子吃過的芥菜籽，裡面的空間很小一樣，聲聞和獨覺所證悟的無我也很小。因此，用遮破下乘的語氣說『沒有證悟法我』，這才是他們的觀點。這是一種卓越的善說，沒有其他可以與之媲美。例如，即使喝了一口大海的水，也不能說沒有喝大海的水。因為只見到了一點點法的無我，就想當然地認為見到了空性。就像喝一口水，並不能將整個大海的水都喝下去一樣。因為沒有證悟一切所知法的自性都是空性的緣故，所以想當然地認為沒有見到圓滿的無我。如果證悟了一個法的空性，為什麼不能證悟一切法呢？這與教證和理證相違背。

【English Translation】 Land and individuals (Tibetan: གང་ཟག, Sanskrit: pudgala, Romanized Sanskrit: pudgala, literal meaning: person) are also empty of inherent existence. Therefore, through scriptural and logical proofs, it goes beyond what is manifestly established. Claiming that 'Śrāvakas and Pratyekabuddhas have not realized the selflessness of phenomena' is merely an assertion. Some people go to extremes, thinking that the paths of seeing of the three vehicles are the same, and that there is no difference in realization. They interpret all the sutras and tantras, such as the Prajñāpāramitā and mantras, as provisional meanings. For those who have previously practiced the inferior path and then attained the Mahāyāna path of seeing, faults such as 'there is nothing to be abandoned' will arise. These faults cannot be refuted by reasoning. Others say that even if what is to be realized is realized, help is needed to abandon what is to be abandoned. This contradicts admitting that one has not realized but saying that one has realized, and it contradicts abandoning what should be abandoned if one has realized. It is strange that even when the sun rises, it still needs to rely on others to destroy the darkness. Some say that Śrāvakas and Pratyekabuddhas only realize that the five aggregates in their own continuum are empty, but do not realize the selflessness of other phenomena. If the emptiness of the five aggregates is realized, what other things are not realized besides the unconditioned? Therefore, what is your own tenet? The venerable Candrakīrti's commentary on the Madhyamakāvatāra says: 'To abandon afflictions, the Buddha taught the selflessness of persons to Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and to abandon cognitive obscurations, he taught the complete selflessness of phenomena to Bodhisattvas.' Then, how can it be explained if someone says that Śrāvakas and Pratyekabuddhas realize emptiness? As stated in the sutras, Śrāvakas and Pratyekabuddhas only cultivate the selflessness of persons to abandon afflictions, and do not fully cultivate the selflessness of phenomena. Longchen Rabjampa said: 'Previous teachers argued about existence and non-existence, but according to their own views, Śrāvakas and Pratyekabuddhas may have corresponding appearances on the previous paths, but because they have not realized the emptiness of self clinging to the aggregates in the realization of an Arhat, even if they have realized a part, they have not fully realized selflessness.' Just like a mustard seed eaten by insects, the space inside is small, the selflessness realized by Śrāvakas and Pratyekabuddhas is also small. Therefore, saying 'they have not realized the selflessness of phenomena' in a tone of refuting the inferior vehicle is their view. This is an excellent explanation, and there is nothing else that can compare to it. For example, even if you drink a mouthful of water from the great ocean, you cannot say that you have not drunk the water of the ocean. Because they only see a little bit of the selflessness of phenomena, they presumptuously think they have seen emptiness. Just like drinking a mouthful of water does not mean that all the water of the ocean has been drunk. Because they have not realized that the nature of all knowable things is empty, they presumptuously think that they have not seen complete selflessness. If one realizes the emptiness of one phenomenon, why can't one realize all phenomena? This contradicts scriptural and logical proofs.

ན་ངག་གིས། །བརྟག་ན་དེ་ལྟར་མཐོང་མོད་ཀྱི། །རེ་ཞིག་ཉན་ཐོས་རིགས་ཅན་རྣམས། །གང་ཟག་མེད་ཙམ་ཁོ་ན་ལ། །ཞེན་པས་མཐའ་གཞན་རྟོགས་དཀའ་སྟེ། །བུམ་པ་བརྟགས་པར་འདོད་རྣམས་ཀྱང་། །རྡུལ་ཕྲན་རྫས་སུ་འདོད་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་བཏགས་པར་ནི། །རྟོགས་པའི་བློ་དེས་རྡུལ་ལ་ཡང་། །དཔྱད་ན་རྟོགས་པར་རིགས་མོད་ཀྱི། །རེ་ཞིག་མ་རྟོགས་དེ་བཞིན་ནོ། །རག་པའི་གཞི་དང་ཆ་མེད་རྡུལ། །འགལ་བར་སྣང་ཡང་དེ་དག་ལ། །རེ་ཞིག་ལུང་དང་མན་ངག་གིས། །དབེན་ཕྱིར་མི་འགལ་གྲུབ་མཐའ་སྒྲུབ། །དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་དག་གིས་ཀྱང་། །གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་ཡང་། །ཅི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་རང་རྒྱུད་པས། །དོན་དམ་བདེན་མེད་རིག་པ་དེས། །ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས། །གྲུབ་པ་མེད་པར་ཅིས་མ་རྟོགས། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་ཐལ་འགྱུར་བ། །འབའ་ཞིག་ཉིད་དུ་ཁྱོད་ལ་ཐལ། །ཉན་རང་ 9-2-6a ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། །སྐུར་ཞིང་སྨོད་པའང་ག་ལ་སྲིད། །དེས་ན་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཀུན་ལ་མཉམ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས། །མ་ཚངས་དེ་སྲིད་རྟོགས་པ་བུལ། །སྤྱིར་ན་དབང་རྣོན་རང་སྟོབས་ཀྱིས། །རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱི་རྟུལ་པོ་ཡིས། །རང་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང་། །ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱབ་པ་མེད། །ནམ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་རྟོགས་ངེས་ཏེ། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཡི་མཐར། །འགོག་པའི་དབྱིངས་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ། །ལྡང་སྟེ་ཐེག་ཆེན་འཇུག་པར་གསུངས། །ཚུལ་བཞིན་ཐེག་ཆེན་ཞུགས་པས་ཀྱང་། །གྲངས་མེད་བསྐལ་པར་གོམས་དགོས་ན། །ཉན་ཐོས་ཞི་བདེ་དོན་གཉེར་བས། །བསྐལ་པ་སྟོང་ཕྲག་དེ་ཙམ་ལ། །བདག་མེད་མཐའ་དག་མ་རྟོགས་པའི། །གནས་སྐབས་མི་སྲིད་ཅི་ལ་འགྱུར། །ས་ཐོབ་རྣམས་ལའང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཇེ་བས་ཇེ་གསལ་རྫོགས་མིན་ནམ། །ཚོགས་བསག་གྲོགས་དང་རིགས་པའི་སྒོ། །མཐའ་ཡས་ཚུལ་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོའི་རྐྱེན་ཚང་ན། །ངེས་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་རྐྱེན་ཚང་བས། །སྔགས་ཀྱིས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པ་བཞིན། །རྟག་བདག་སྤངས་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི། །ངར་འཛིན་ཕུང་པོར་བརྟེན་ནས་འཇུག །དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་ངར་འཛིན་ཡོད་གསུངས་དོན། །གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་ཡོད་གྱུར་ཅིང་། །དེར་འཛིན་སེམས་པ་ཡོད་ཇི་སྲིད། །བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཚང་ 9-2-6b བས། །འབྲས་བུ་བདག་འཛིན་མི་ལྡོག་གསུངས། །གང་ཕྱིར་རྟག་བདག་སྤངས་ཀྱང་ནི། །གདགས་གཞིར་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག །ལྷན་སྐྱེས་ཞེན་ཡུལ་མ་བཀག་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་སྐྱེ་ལ་གེགས་མེད་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་སྤང་བ་ལ། །ཕུང་སོགས་སྟོང་པར་རྟོགས་དགོས་ཞེས། །འཆད་པ་ལུང་འདིའི་དོན་མིན་ཏེ། །འདི་དོན་འདི་བཞིན་ཟླ་བས་བཀྲལ། །བཏགས་པའི་ང་ཙམ་ཤེས་གྱུར་ན། །ངར་འཛ

【現代漢語翻譯】如果用語言來分析，情況確實如此，但暫時來說，聲聞種姓的人，僅僅執著于無我，很難理解其他的邊見。就像那些想要分析瓶子的人，也認為瓶子是由微塵組成的。如果真的要分析瓶子，那麼用理解瓶子的智慧，去分析微塵也是可以理解的，但暫時來說，就像沒有理解一樣。粗大的基礎和不可分割的微塵，雖然看起來是矛盾的，但暫時來說，通過經文和口訣，因為空性而不矛盾，從而成立宗義。同樣，唯識宗也認為，如果沒有所取，能取又怎麼會存在呢？自續派為什麼不明白，勝義中無自性的心識，在世俗中也沒有自相成立呢？因此，一切都變成歸謬論者，你完全變成了這樣。對於聲聞、緣覺和大乘，又怎麼會存在誹謗和詆譭呢？因此，一個事物的自性，雖然對一切都是平等的，但由於內外因緣的聚合，不圓滿，所以理解遲緩。一般來說，根器敏銳的人依靠自己的力量，可以理解，但根器遲鈍的人，即使在當下，也未必一定能理解。總有一天一定會理解的，在經歷一萬個劫之後，阿羅漢從滅盡定中，起身進入大乘。如果如理進入大乘，也需要在無數劫中串習，那麼對於追求寂靜涅槃的聲聞來說，在那一萬個劫中，沒有完全理解無我的情況怎麼可能不會發生呢？即使是獲得果位的人，對於法界，也是越來越清晰，而不是完全圓滿。如果積累資糧、善友和理智的門徑，以及無盡的行持和菩薩的行為都完全迴向，因緣具足，那麼一定會圓滿證悟，就像精通方便的因緣具足，通過密咒迅速證悟一樣。即使斷除了常我，但與生俱來的我執仍然依賴於五蘊而存在。因此，只要存在對五蘊的執著，就說明我執仍然存在。只要作為安立基礎的五蘊存在，以及執著於五蘊的心識存在，那麼安立為我的因緣具足，就不會停止產生我執。因為即使斷除了常我，但由於沒有遮止依賴於安立基礎而假立的我，以及與生俱來的執著對象，所以產生我執沒有任何阻礙。因此，爲了斷除煩惱，必須證悟五蘊等是空性的，這並不是這部經的含義，月稱菩薩已經解釋了這部經的含義。僅僅是認識到假立的我，就能斷除我執。

【English Translation】 If we analyze with language, the situation is indeed like that, But for the time being, those of the Śrāvaka lineage, Merely clinging to the absence of a self, Find it difficult to understand other extreme views. Like those who want to analyze a pot, Also think that the pot is made of particles. If you really want to analyze the pot, Then with the wisdom of understanding the pot, It is reasonable to analyze the particles as well, But for the time being, it is just like not understanding. The coarse basis and the indivisible particles, Although they seem contradictory, But for the time being, through scriptures and oral instructions, Because of emptiness, they are not contradictory, thus establishing the tenet. Similarly, the Mind-Only school also believes that, If there is no object of apprehension, how can there be an apprehending subject? Why don't the Svātantrika understand that, The mind that is without intrinsic existence in the ultimate sense, Also does not exist with its own characteristics in the conventional sense? Therefore, everything becomes a reductio ad absurdum, You have completely become like this. For the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, And the Mahāyāna, How could there be slander and disparagement? Therefore, the intrinsic nature of one thing, Although it is equal for everything, But due to the aggregation of internal and external causes, It is not complete, so understanding is slow. Generally speaking, those with sharp faculties rely on their own power, Can understand, but those with dull faculties, Even in the present moment, It is not necessarily certain to understand. Someday it will definitely be understood, After experiencing ten thousand kalpas, The Arhat from the cessation state, Arises and enters the Mahāyāna. If one enters the Mahāyāna properly, One also needs to practice in countless kalpas, Then for the Śrāvakas who seek peaceful nirvāṇa, In those ten thousand kalpas, How could it not happen that they do not fully understand the absence of self? Even for those who have attained the bhūmis, for the Dharmadhātu, It is becoming clearer and clearer, not completely perfect. If the accumulation of merit, virtuous friends, and the gateway of reason, As well as endless conduct and the Bodhisattva's Actions are completely dedicated, and the causes and conditions are complete, Then one will definitely attain perfect enlightenment, Just like the causes and conditions of being skilled in means are complete, One quickly attains enlightenment through mantras. Even if the permanent self is abandoned, the innate Ego-grasping still relies on the aggregates to exist. Therefore, as long as there is attachment to the aggregates, It means that ego-grasping still exists. As long as the aggregates, which are the basis of imputation, exist, And the mind that clings to them exists, Then the causes and conditions for imputing a self are complete, And the arising of ego-grasping will not stop. Because even if the permanent self is abandoned, But because the imputed self that relies on the basis of imputation is not prevented, And the object of innate clinging is not prevented, Therefore, there is no obstacle to the arising of ego-grasping. Therefore, in order to abandon afflictions, One must realize that the aggregates and so on are empty, This is not the meaning of this scripture, Candrakīrti has explained the meaning of this scripture in this way. Merely recognizing the imputed self, Can eliminate ego-grasping.

ིན་ལྡོག་ལ་དེས་ཆོག་སྟེ། །ཐག་པ་མེད་པར་མ་ཤེས་ཀྱང་། །སྦྲུལ་འཛིན་སྦྲུལ་མེད་མཐོང་བས་ལྡོག །མཐར་ནི་ངེས་པར་རྟོགས་དགོས་ཏེ། །ཆོས་ཀུན་དེ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ཞིང་། །དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཚུལ་གཅིག་པས། །མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་འགྲུབ་པ་ཡི། །རིགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་སྨྲ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན། །དེ་ཉིད་ཉན་རང་མཐོང་ཟིན་པས། །རིགས་པ་དེ་ཡིས་ཐེག་གཅིག་ཏུ། །ཅི་ཞིག་འགྲུབ་སྟེ་དམ་བཅའ་ཙམ། །འདིར་ནི་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་གང་། །མཐར་ཐུག་གཟིགས་པ་དེ་ཁོ་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་དེ་ཡིན་ཏེ། །འཕགས་ཀུན་དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབ། །དེས་ན་ཚུལ་འདི་ལེགས་རྟོགས་ན། །ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་དང་བྱམས་པའི་གཞུང་། །ཕན་ཚུན་བུ་རམ་སྦྲང་རྩི་བཞིན། །ལྷན་ཅིག་ཡི་གས་བདེར་འཇུ་ཡི། །གཞན་དུ་མི་འཕྲོད་ཟས་བཞིན་དུ། །ཁོང་ན་མི་བདེའི་སྐྲན་གྱུར་ཚེ། །ལུང་རིགས་གཙག་བུ་རྣོན་པོ་བརྒྱ། །གདེངས་ཤིང་འདེབས་ལ་ཡིད་གཏིང་སྡར། ༈ ། 入定有相否 ལྟ་བའི་དངོས་གཞི་སྐྱོང་ 9-2-7a བའི་དུས། །ཁ་ཅིག་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་ཟེར། །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་ཞེས་པའི་དོན། །ལེགས་པར་རྟོགས་དང་ལོག་རྟོག་གཉིས། །དང་པོ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མདུན་ན། །གང་ཡང་གནས་པ་མེད་མཐོང་བས། །འཛིན་སྟངས་ངང་གིས་ཞིག་པ་སྟེ། །སྟོང་གསལ་མཁའ་ལ་ལྟ་དང་མཚུངས། །གཉིས་པ་དྲན་མེད་ཧ་ཤང་ལུགས། །མ་དཔྱད་ཙེ་ནེར་བཞག་པ་ཡིས། །ལྷག་མཐོང་གསལ་བའི་ཆ་མེད་པར། །མཚོ་གཏིང་རྡོ་བཞིན་ཐ་མལ་གནས། །དཔེར་ན་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་པ། །དབུ་མས་མེད་པར་མཐོང་བ་དང་། །གཟུགས་མེད་མེད་པར་མོས་པ་ལྟར། །ཚིག་ཙམ་མཚུངས་པ་འདི་དག་ཀྱང་། །དོན་ལ་མི་མཚུངས་གནམ་ས་བཞིན། །དེ་ལྟར་མཐའ་བཞི་སྤྲོས་བྲལ་ལ། །མཐའ་བཞི་གང་དུའང་མི་འཛིན་ན། །མཐའ་བཞི་ལས་འདས་འཛིན་སྟངས་ཤིག །མེད་པས་འཛིན་སྟངས་མེད་པར་འདོད། །གལ་ཏེ་འཛིན་སྟངས་མེད་ཅེས་པས། །བླུན་པོ་ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས། །ཅིར་མི་འཛིན་པར་ལྷོད་དོ་ལོ། །འགྲོ་ཀུན་ཐ་མལ་ཀློད་ཆེས་པས། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བར་གཏན་འཁྱམས་ན། །ད་དུང་བཀླགས་ཏེ་བསྐུལ་མི་དགོས། །གལ་ཏེ་དེ་དག་མི་ཤེས་བཞིན། །བདག་ཅག་རང་ངོ་ཤེས་ཟེར་ན། །དོན་དམ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ། །བདེན་སྟོང་ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་དགོས། །འཁྲུལ་སྣང་བདག་དང་གཞན་ནོ་ཞེས། །སུས་ཀྱང་ཤེས་ལ་སྒོམ་ཅི་དགོས། །གལ་ཏེ་སེམས་ལ་མདོག་དབྱིབས་དང་། །བྱུང་གནས་འགྲོ་ 9-2-7b ས་བརྟག་པའི་ཚེ། །མ་མཐོང་སྟོང་པར་རྟོགས་ཤེ་ན། །ཆོས་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟེ། །འདི་ལའང་གོལ་ས་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །སེམས་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པས། །སུས་ཀྱང་མདོག་སོགས་མཐོང་མི་སྲིད། །མ་མཐོང་ཙམ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད། །ངོ་འཕྲོད་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་གོལ། །ལན་བརྒྱར་བརྟག་ཀྱང་མི་ཡི་མགོར། །ཕྱུགས་ཀྱི་རྭ་ཅོ་མཐོ

【現代漢語翻譯】如果反駁是允許的，即使不知道沒有繩子，也能因為誤認為蛇而阻止前進。最終必須確定無疑地認識到，一切法都是同一個，認識到那個唯一的法的方式也是一樣的，因此，克魯格拉（龍樹，Nāgārjuna）父子宣稱最終成就一乘。如果按照你的觀點，聲聞和緣覺已經證悟了那個唯一的法，那麼通過那個理證，如何成就一乘呢？這僅僅是你的誓言而已。在這裡，雙運（梵語：Yuganaddha，結合）智慧是最終的見地，那個真如（梵語：Tathātā），一切聖者都趨向和匯入其中。因此，如果能很好地理解這個道理，龍樹的宗義和彌勒的論著，就像紅糖和蜂蜜一樣，能夠一起愉快地消化。否則，就像不相容的食物一樣，在體內變成不適的腫瘤，需要用經論的鋒利手術刀來刺穿和切除，內心深處感到恐懼。入定有相否？在修習見解的本體時，有些人說什麼都不執著。『什麼都不執著』的含義，有正確理解和錯誤理解兩種。第一種是遠離四邊戲論，在聖者的智慧面前，看到沒有任何事物存在，執著自然消解，就像看著空曠的虛空。第二種是無記哈尚（和尚）的宗派，未經觀察就停留在當下，沒有勝觀（毗婆舍那，Vipaśyanā）的清晰部分，像沉在海底的石頭一樣處於庸常狀態。例如，『什麼都沒有』，中觀派（Madhyamaka）看到的是『沒有』，就像無色界（Ārūpyadhātu）信奉『沒有』一樣，這些僅僅是詞語相同，但意義卻像天地一樣不同。因此，對於遠離四邊戲論，不執著于任何一邊的人來說，因為沒有超越四邊的執著方式，所以認為沒有執著。如果說『沒有執著』，有些愚蠢的人從一開始就什麼都不執著而放鬆。一切眾生都過於放鬆于庸常狀態，所以在三界輪迴中永遠漂泊，不需要再閱讀和勸誡了。如果他們不明白這些，卻說自己認識自性，那麼認識真正的自性，就必須徹底瞭解真性本空。誰都知道錯覺是『我』和『他』，還需要修什麼呢？如果觀察心的顏色、形狀、來源和去處時，沒有看到而認識到空性，那麼佛法就非常深奧了，但這裡也很容易出錯。心不是有形之物，所以沒有人能看到顏色等。僅僅因為沒有看到就認為認識了空性，那就大錯特錯了。即使反覆觀察一百次，人的頭上也不會長出牛的角。

【English Translation】 If refutation is permissible, even without knowing there is no rope, one can stop because of mistaking it for a snake. Ultimately, one must definitely realize that all dharmas are the same, and the way of seeing that one dharma is also the same, therefore, the father and son Nāgārjuna declare that the ultimate achievement is the One Vehicle (Ekayāna). If, according to your view, the Śrāvakas and Pratyekabuddhas have already realized that one dharma, then by that reasoning, how is the One Vehicle achieved? It is merely your vow. Here, the Yuganaddha (union) wisdom is the ultimate view, that is the Tathātā (suchness), to which all the noble ones tend and flow. Therefore, if one understands this principle well, the tenets of Nāgārjuna and the treatises of Maitreya, like jaggery and honey, can be digested together happily. Otherwise, like incompatible food, it becomes an uncomfortable tumor in the body, which needs to be pierced and cut out with the sharp scalpel of scriptures and reasoning, causing fear deep in the heart. Is there an appearance in Samadhi? When cultivating the essence of the view, some say they do not grasp anything. The meaning of 'not grasping anything' has two aspects: correct understanding and wrong understanding. The first is being free from the four extremes of elaboration (catuṣkoṭi), seeing that nothing exists before the wisdom of the noble ones, so grasping naturally dissolves, like looking at the empty sky. The second is the school of the unmindful Heshang (monk), remaining in the present without investigation, lacking the clear aspect of Vipassanā (insight meditation), remaining in a mundane state like a stone at the bottom of the ocean. For example, saying 'there is nothing,' the Madhyamaka (Middle Way school) sees 'no-thingness,' just as the Formless Realm (Ārūpyadhātu) believes in 'no-thingness,' these are merely similar in words, but their meanings are as different as heaven and earth. Therefore, for those who are free from the four extremes of elaboration and do not grasp onto any extreme, because there is no way to grasp beyond the four extremes, they assume there is no grasping. If saying 'there is no grasping' leads some foolish people to relax without grasping anything from the beginning, and all beings become too relaxed in a mundane state, then they will forever wander in the three realms of samsara, and there is no need to read and urge them further. If they do not understand these things, yet say they recognize their own nature, then to recognize the true nature, one must thoroughly understand the definitive emptiness. Who doesn't know that illusions are 'self' and 'other,' so what is there to meditate on? If, when examining the mind's color, shape, origin, and destination, one does not see it and realizes emptiness, then the Dharma is very profound, but there is also a great danger of error here. The mind is not a physical object, so no one can see its color, etc. If one thinks they have recognized emptiness merely because they have not seen it, then that is a great mistake. Even if one examines it a hundred times, a cow's horn will not grow on a human's head.

ང་མི་སྲིད། །དེ་མ་མཐོང་བས་དེ་སྟོང་པར། །རྟོགས་སོ་ཞེ་ན་སུས་ཀྱང་སླ། །དེས་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་དེས། །གནས་ལུགས་ཐིག་པོ་ཞིག་མཐོང་ན། །སེམས་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ། །ངོ་བོ་བདེན་མེད་གཏིང་ནས་རིག །དེ་ཚེ་ཐད་ཀའི་ནམ་མཁའ་ལ། །བལྟས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས། །འགྱུ་བཞིན་པ་ཡང་སྟོང་པ་ཡི། །ངེས་ཤེས་ཁོ་ཐག་ཆོད་པ་དགོས། །ཡང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་དེ་ནི། །མེད་པ་མཁའ་འདྲ་ཞིག་འདུག་གམ། །སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཟེར། །སྐད་ཅིག་མི་སྡོད་གཡོ་བའི་སེམས། །སུ་ལའང་ཡོད་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཞིག །འདུག་པར་སུས་ཀྱང་ངེས་པར་སྨྲ། །དེ་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། །མེད་པའང་མིན་པའི་སེམས་དེ་ནི། །འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཟེར། །དེས་ཀྱང་ངོ་འཕྲོད་རློམ་པ་བཅས། །ཐོས་པ་མང་པོ་མ་བྱས་ཀྱང་། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་ཤེས་སོ་ལོ། །རྫོགས་ཆེན་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ནི། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ནི་ལེགས་བརྟགས་ན། །ཡོད་པར་སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་ཅིང་། །མེད་པར་ཡང་ནི་སྨྲར་མེད་པ། །དོན་དུ་ཡོད་མེད་ 9-2-8a གཉིས་ཡིན་ནམ། །ཡང་ན་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་མུ། །གང་རུང་ཞིག་ལས་མ་འདས་པར། །སེམས་དེ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི། །གཞི་རུ་ཞེ་ལ་བརྣག་ཀྱིན་གདའ། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་བདག །དེ་དང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལས། །དོན་ལ་འདོད་ཚུལ་ཁྱད་པར་མེད། །སེམས་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱི་ཆོས། །ཀུན་ཀྱང་བདེན་མེད་ངེས་པའི་སྟེང་། །སྣང་བ་རྟེན་འབྱུང་དུ་ཤར་བས། །ཡིན་མིན་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་གནད། །གཏད་མེད་ཟང་མ་ཐལ་བྱུང་ངོ་། །འདི་ནི་ཡིན་མིན་གཉིས་བྲལ་ཞེས། །བློ་ཡི་མདུན་ན་འབེན་བཞིན་གནས། །བདག་གཞན་དངོས་འཛིན་འདིར་བརྟེན་ནས། །སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་བརྒྱུད་མར་འཇུག །འདི་དག་ཟློག་པའི་གཉེན་པོ་ནི། །བདག་མེད་པ་ཡི་འཛིན་སྟངས་ཡིན། །དེ་ཡང་མེད་ཚུལ་མ་ཤེས་པར། །མེད་པར་མོས་པས་མི་ཕན་ཏེ། །ཐག་ཁྲར་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ལ། །སྦྲུལ་མེད་སྙམ་བས་མི་ཕན་ཡང་། །མེད་ཚུལ་མཐོང་ན་སྤང་པ་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་དཔྱད་པས་རྟོགས་བྱས་ནས། །དཔྱད་ཙམ་ཉིད་དུ་མི་གཞག་པར། །ཐོག་མེད་དངོས་ཞེན་གོམས་ཆེས་པས། །ཡང་ཡང་འཛིན་སྟངས་བཅས་ཏེ་བསྒོམ། །བདག་མེད་གོམས་པས་བདག་ལྟ་བ། །དྲུང་ནས་འབྱིན་ཕྱིར་འདི་དགོས་ཞེས། །དོན་གཟིགས་དུ་མས་ནན་ཏན་བསྒྲུབས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་འཇུག་པའི་སྒོ། །གོལ་འཆུག་མེད་པ་འདི་ཡིན་ན། །དང་པོ་ནས་དེ་སྤོང་ 9-2-8b ཞེས་པ། །བདུད་ཀྱི་གསང་ཚིག་བཀྱེ་བ་ཡིན། །འཛིན་སྟངས་དེས་དྲངས་བདེན་སྟོང་ལ། །ངེས་ཤེས་མཆོག་ཏུ་འདྲོངས་བའི་ཚེ། །ད་གདོད་མེད་འཛིན་ཙམ་པོ་ནི། །གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མ་ཡིན་པས། །སྒྲོ་འདོགས་སོ་གཉིས་བྲལ་བ་ཡི། །སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ། །

【現代漢語翻譯】我並不存在！如果因為沒有看見它就認為它是空性，那太容易了。因此，如果通過理性的分析，能稍微看清實相，內心就會像幻覺一樣，從根本上認識到其本質是無實的。那時，就像凝視晴朗的天空一樣，對於自己那不斷變動的心，也要確信無疑地了知其空性。或者，你的心是否像虛空一樣空無一物？你所說的各種念頭又是什麼呢？剎那不停留、不斷變動的心，每個人都有，所以誰都會肯定地說存在一個『覺知』。然後，又說那既非存在也非不存在的心，是光明法身。這同樣是自以為是的認識。即使沒有廣泛地聞法，也自詡為『一即一切解脫』。大圓滿（རྫོགས་ཆེན།，Dzogchen）所說的非有非無，是遠離四邊戲論的。如果仔細觀察你所說的這些，既不能說是『有』，也不能說是『無』，實際上不就是落入了『有』和『無』的二元對立之中了嗎？或者，不就是落入了既非『有』也非『無』的極端之中了嗎？你一直認為心是『非有非無』的基礎。那是一個不可思議的『我』，雖然名稱各異，但實際上所指並無差別。對於心以及其他一切法，在確信其無實的基礎上，顯現為緣起之相，超越了『是』與『非』的思辨，這就是遠離四邊戲論的關鍵，是無所依憑、自然生起的智慧。這被稱為遠離『是』與『非』，就像靶子一樣擺在意識面前。對『我』和『他』的實執，正是由此而產生，並持續不斷地注入輪迴的河流。對此的對治之法，就是對『無我』的執著。然而，如果不瞭解『無』的真正含義，僅僅是相信『無』是無濟於事的，就像把繩子誤認為蛇，僅僅認為沒有蛇是無濟於事的。只有真正看清沒有蛇的實相，才能像丟棄垃圾一樣丟棄它。因此，通過分析來認識實相，並且不僅僅停留在分析的層面，還要因為無始以來的實執已經根深蒂固，所以要反覆地帶著執著去修習。通過習慣於『無我』，就能從根源上拔除『我』的觀念，所以這是非常必要的。許多證悟者都強調要努力做到這一點。對於初學者來說，這是一個正確的入門方法，絕不會誤入歧途。如果一開始就拋棄它，那就是魔鬼散佈的秘密咒語。當通過這種執著，對真實的空性產生最深刻的理解時，僅僅執著于『無』就不是最終的實相，因此要修習遠離一切戲論的、超越二元對立的偉大空性。 I do not exist! If one considers it emptiness simply because one has not seen it, that is too easy. Therefore, if through rational analysis, one can slightly see the true nature, the mind will be like an illusion, fundamentally recognizing that its essence is unreal. At that time, just like gazing at the clear sky, one must be undoubtedly certain of the emptiness of one's own constantly changing mind. Or, is your mind empty like space? What are the various thoughts you speak of? The mind that does not stay for a moment and constantly moves, everyone has it, so everyone will surely say that there is a 'knowing'. Then, it is said that the mind that is neither existent nor non-existent is the clear light Dharmakaya (ཆོས་སྐུ།, chos sku). This is also a self-righteous understanding. Even without extensive learning, one boasts of 'one liberation is all liberation'. Dzogchen (རྫོགས་ཆེན།, Dzogchen) says that non-existence and non-non-existence is free from the four extremes of elaboration. If you examine this carefully, it cannot be said to be 'existent', nor can it be said to be 'non-existent'. In reality, does it not fall into the duality of 'existence' and 'non-existence'? Or, does it not fall into the extreme of neither 'existence' nor 'non-existence'? You have always regarded the mind as the basis of 'non-existence and non-non-existence'. That is an inconceivable 'self', although the names are different, in reality, there is no difference in what they refer to. For the mind and all other phenomena, on the basis of being certain of their unreality, they appear as interdependent appearances, transcending the speculation of 'is' and 'is not'. This is the key to being free from the four extremes of elaboration, the unattached, spontaneous wisdom. This is called being free from 'is' and 'is not', placed like a target in front of the mind. The clinging to the reality of 'self' and 'other' arises from this, and continuously flows into the river of samsara. The antidote to this is the clinging to 'no-self'. However, if one does not understand the true meaning of 'no', it is useless to merely believe in 'no', just like mistaking a rope for a snake, it is useless to merely think that there is no snake. Only by truly seeing the reality of no snake can one discard it like garbage. Therefore, recognize the true nature through analysis, and do not just stop at the level of analysis, but because the clinging to reality since beginningless time has been deeply rooted, repeatedly practice with clinging. By becoming accustomed to 'no-self', one can uproot the view of 'self' from the root, so this is very necessary. Many enlightened beings have emphasized the need to strive to do this. For beginners, this is a correct way to enter, and will never go astray. If one abandons it from the beginning, that is the secret mantra spread by the devil. When, through this clinging, the most profound understanding of true emptiness arises, merely clinging to 'no' is not the ultimate reality, therefore, practice the great emptiness that is free from all elaboration and transcends duality.

【English Translation】 I do not exist! If one considers it emptiness simply because one has not seen it, that is too easy. Therefore, if through rational analysis, one can slightly see the true nature, the mind will be like an illusion, fundamentally recognizing that its essence is unreal. At that time, just like gazing at the clear sky, one must be undoubtedly certain of the emptiness of one's own constantly changing mind. Or, is your mind empty like space? What are the various thoughts you speak of? The mind that does not stay for a moment and constantly moves, everyone has it, so everyone will surely say that there is a 'knowing'. Then, it is said that the mind that is neither existent nor non-existent is the clear light Dharmakaya. This is also a self-righteous understanding. Even without extensive learning, one boasts of 'one liberation is all liberation'. Dzogchen says that non-existence and non-non-existence is free from the four extremes of elaboration. If you examine this carefully, it cannot be said to be 'existent', nor can it be said to be 'non-existent'. In reality, does it not fall into the duality of 'existence' and 'non-existence'? Or, does it not fall into the extreme of neither 'existence' nor 'non-existence'? You have always regarded the mind as the basis of 'non-existence and non-non-existence'. That is an inconceivable 'self', although the names are different, in reality, there is no difference in what they refer to. For the mind and all other phenomena, on the basis of being certain of their unreality, they appear as interdependent appearances, transcending the speculation of 'is' and 'is not'. This is the key to being free from the four extremes of elaboration, the unattached, spontaneous wisdom. This is called being free from 'is' and 'is not', placed like a target in front of the mind. The clinging to the reality of 'self' and 'other' arises from this, and continuously flows into the river of samsara. The antidote to this is the clinging to 'no-self'. However, if one does not understand the true meaning of 'no', it is useless to merely believe in 'no', just like mistaking a rope for a snake, it is useless to merely think that there is no snake. Only by truly seeing the reality of no snake can one discard it like garbage. Therefore, recognize the true nature through analysis, and do not just stop at the level of analysis, but because the clinging to reality since beginningless time has been deeply rooted, repeatedly practice with clinging. By becoming accustomed to 'no-self', one can uproot the view of 'self' from the root, so this is very necessary. Many enlightened beings have emphasized the need to strive to do this. For beginners, this is a correct way to enter, and will never go astray. If one abandons it from the beginning, that is the secret mantra spread by the devil. When, through this clinging, the most profound understanding of true emptiness arises, merely clinging to 'no' is not the ultimate reality, therefore, practice the great emptiness that is free from all elaboration and transcends duality.

བདེན་སྟོང་ཕུ་ཐག་ཆོད་གྱུར་ནས། །སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་ཤར་བ་ཡི། །སྣང་སྟོང་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་ལ། །མེ་ཡི་ཁ་ནས་དག་པའི་གསེར། །ཇི་བཞིན་ཡིད་ཆེས་རུང་མོད་ཀྱི། །གཞན་དུ་ཆེས་ཆེར་ཟབ་པའི་གནད། །འཕགས་བོད་མཁས་གྲུབ་ཆེ་རྣམས་ཀྱིས། །ཡུན་རིང་འབད་དེ་རྟོགས་པའི་དོན། །ཀྱེ་མ་བླུན་པོས་ཡུད་ཙམ་ལ། །རྟོགས་པར་སྨྲ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གཡོ། །དངོས་གཞི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀུན། །ཡོད་མེད་ལས་འདས་དོན་གྱི་གཤིས། །ཡོད་མེད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ན། །ཕྱོགས་རེར་འཛིན་པ་སྤྲོས་དང་བཅས། །དེ་ཕྱིར་རིགས་པས་རྣམ་དཔྱད་ཚེ། །ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མ་མཐོང་བས། །ཅིར་ཡང་འཛིན་པ་ག་ལ་སྐྱེ། །འོན་ཀྱང་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ཚུལ། །དཔྱད་པས་དྲངས་བའི་ངེས་ཤེས་ལས། །རང་བྱུང་འོད་གསལ་ཤེས་རབ་ཀྱི། །ལྷག་མཐོང་མར་མེ་བཞིན་དུ་གསལ། །དེ་དང་རྣམ་པ་འགལ་བ་ཡི། །མཐའ་བཞིའི་བློ་ངན་མུན་པའི་སྨག །དྲུང་འབྱིན་གཉེན་པོ་འདི་ཡིན་པས། །ནམ་བསྒོམ་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དགོས། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཅིག་ཅར་དུ། །ཁེག་པ་བློ་འདས་གཉུག་མའི་དབྱིངས། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ཉིད་ན། །ཅར་ཕོག་ཚུལ་ 9-2-9a གྱིས་མཐོང་དཀའ་བས། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་རེས་འཇོག་ཏུ། །འགོག་པ་ཐོས་བསམ་ལྟ་བའི་ལུགས། །དེ་ལ་ཇི་ཙམ་གོམས་པ་བཞིན། །ངེས་ཤེས་ཇེ་བས་ཇེ་གསལ་ནས། །ཕྱིན་ལོག་སྒྲོ་འདོགས་བསྣུབས་བྱས་པའི། །བློ་གྲོས་ཡར་ཟླ་ལྟ་བུར་འཕེལ། །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་ལྟ་ངན་ལ། །དངོས་པོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི། །ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཡོད། །དེས་ན་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་ནུས། །དེ་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཁྱད་པར་ཡང་། །དུ་བའི་རྟགས་ལས་མེ་བཞིན་དུ། །སྤངས་རྟོགས་བོག་སྐྱེད་ཚུལ་ལས་ཤེས། །གང་ཕྱིར་བླུན་བསྒོམ་ཐ་མལ་པ། །སྤངས་དང་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མིན་ལ། །ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བའི་གེགས་ཡིན་ཕྱིར། །རྒྱ་ཇ་ཚགས་ལ་དྲངས་བ་བཞིན། །ལུང་རྟོགས་འགྲིབ་ཅིང་ཉོན་མོངས་འཕེལ། །ཁྱད་པར་རྒྱུ་འབྲས་ཡིད་ཆེས་ཆུང་། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་མིག་ལྡན་ན། །སྔར་མེད་ལུང་དང་ཉམས་རྟོགས་འབར། །སྟོང་མཐོང་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་ལས། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ལ། །ཡིད་ཆེས་ཉོན་མོངས་ཆུང་བར་འགྱུར། །དཔྱད་པས་ངེས་ཤེས་དྲང་བའི་ངང་། །རྩེ་གཅིག་བཞག་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །མ་མཐོང་མཐོང་བ་དམ་པའི་དོན། །མཐོང་དོན་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བས། །ཅིར་ཡང་བཟུང་བ་མེད་མོད་ཀྱི། །ལྐུགས་པས་བུ་རམ་མྱོང་བ་ལྟར། །ཡིད་ཆེས་གོམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །སྐྱེ་ཡི་དཔྱད་པ་ཁོ་ན་མིན། ༈ ། 是觀修或止修 ཐེག་མཆོག་ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་ལ། །དཔྱད་དང་འཇོག་པ་གང་འཐད་ན། །ལ་ལས་མི་ 9-2-9b དཔྱད་བཞག་སྟེ་བསྒོམ། །དཔྱད་པས་དོན་ལ་བསྒྲིབ་པས་ན། །མ་དཔྱད་སྦོམ་པོར་ཞོག་དང་ཟེར། །ལ་ལས་དཔྱད་པ་ཁོ་ན་བྱེད། །དཔྱད་པ་དང་བྲལ་བསྒོམ་པ་ནི

【現代漢語翻譯】一旦徹底理解了真相的空性，空性便會顯現為緣起。不執著于顯現和空性，就像從火焰中提煉出的純金一樣值得信賴。否則，真理極其深奧，藏印兩地的偉大智者和成就者們，歷經長久努力才得以領悟。可悲的是，愚人在片刻之間，就聲稱自己已經領悟，這實在令人懷疑。本體上，顯現的世間、輪迴和涅槃的一切，超越了有和無，是真理的本性。如果一切都未被證實為有或無，那麼執著于任何一方都是徒勞的。因此，當通過理性進行分析時，沒有任何事物被證實存在，又怎麼會產生執著呢？然而，從分析中產生的對超越四邊的理解，就像自生光明智慧的明燈一樣清晰。與此相反的，是執著於四邊的邪惡念頭，那是黑暗。這種理解是消除黑暗的解藥，因此，無論何時觀修，都必須產生這種確定的理解。同時斷除四邊的戲論，是超越思維的原始本性。在凡夫俗子的境界中，很難一下子就領悟。因此，通過聞思修來逐步斷除四邊的戲論。對此越熟悉，理解就越清晰，消除錯誤的假設和附加，智慧就會像上弦月一樣增長。對於不執著任何事物的人來說，怎麼會對任何事物都未被證實存在產生理解呢？因此，他們無法消除障礙。所以，這兩者之間的區別，就像從煙的跡象中推斷出火一樣，可以從斷除和證悟的增長方式中得知。因為愚蠢的觀修者不是斷除和證悟的原因，而是功德產生的障礙。就像用篩子過濾茶一樣，他們的聞思修會減少，煩惱會增加。特別是，他們對因果的信心很小。如果他們擁有正確的見地的眼睛，那麼前所未有的聞法和證悟就會閃耀。從對空性的洞察中，他們會對因果的不可欺騙性產生信心，煩惱也會減少。在通過分析產生確定的理解之後，專注於一境的禪定中，會看到以前未見的至高真理。看到真理，就不會偏向任何一方，雖然不執著于任何事物，但就像啞巴品嚐糖一樣。對這種確定的理解和熟悉的瑜伽士來說，這不僅僅是分析。什麼是觀修或止修？在觀修至高見地時，分析和安住哪個更合適？有些人說，不要分析，直接安住，因為分析會掩蓋真理，所以要粗略地安住。有些人只進行分析，認為沒有分析就不是觀修。

【English Translation】 Once the emptiness of truth is thoroughly understood, emptiness will manifest as dependent arising. Not clinging to appearance and emptiness, it is as trustworthy as pure gold refined from fire. Otherwise, the truth is extremely profound, and the great scholars and accomplished ones of Tibet and India have realized it after long efforts. Alas, it is doubtful that fools claim to have realized it in a moment. In essence, all of the appearing world, samsara, and nirvana, transcends existence and non-existence, and is the nature of truth. If nothing is proven to exist or not exist, then clinging to any side is futile. Therefore, when analyzed through reason, nothing is proven to exist, so how can clinging arise? However, the understanding of transcending the four extremes that arises from analysis is as clear as the lamp of self-arisen luminous wisdom. The evil thoughts of clinging to the four extremes, which are contrary to this, are darkness. This understanding is the antidote to dispel darkness, so whenever meditating, one must generate this definite understanding. Simultaneously cutting off the elaborations of the four extremes is the original nature beyond thought. In the realm of ordinary beings, it is difficult to realize all at once. Therefore, gradually cut off the elaborations of the four extremes through hearing, thinking, and meditating. The more familiar one becomes with this, the clearer the understanding becomes, and by eliminating false assumptions and additions, wisdom will increase like the waxing moon. For those who do not cling to anything, how can there be an understanding that nothing has been proven to exist? Therefore, they cannot eliminate obstacles. So, the difference between these two, just as fire is inferred from the sign of smoke, can be known from the way in which renunciation and realization increase. Because foolish meditators are not the cause of renunciation and realization, but are obstacles to the arising of merit. Like filtering tea with a sieve, their hearing, thinking, and meditation will decrease, and afflictions will increase. In particular, they have little faith in cause and effect. If they have the eyes of correct view, then unprecedented teachings and realizations will shine. From the insight into emptiness, they will have faith in the infallibility of cause and effect, and afflictions will decrease. After generating definite understanding through analysis, in the samadhi of focusing on one point, one will see the supreme truth that was not seen before. Seeing the truth, one will not be biased towards any side, and although one does not cling to anything, it is like a mute tasting sugar. For this definite understanding and familiar yogi, it is more than just analysis. What is contemplation or cessation? When contemplating the supreme view, which is more appropriate, analysis or abiding? Some say, 'Do not analyze, just abide, because analysis obscures the truth, so abide roughly.' Some only analyze, thinking that without analysis there is no contemplation.

། །གཉིད་དུ་སོང་ལྟར་མི་ཕན་པས། །ནམ་ཡང་དཔྱད་པ་དགོས་སོ་ཟེར། །སྒོམ་པ་དཔྱད་འཇོག་མཐའ་གཅིག་ཏུ། །ཕྱོགས་རེར་འཛིན་པ་མི་རུང་སྟེ། །མ་དཔྱད་པ་ཡི་འཇོག་སྒོམ་ཕལ། །ཞི་གནས་ཙམ་ཞིག་འགྲུབ་སྲིད་ཀྱང་། །བསྒོམས་པས་ངེས་ཤེས་མི་སྐྱེ་བས། །ཐར་ལམ་མིག་གཅིག་ངེས་ཤེས་ཉིད། །སྤངས་ནས་སྒྲིབ་པ་བསལ་མི་ནུས། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན། །ཅི་ཞིག་བསྒོམ་སྟེ་ཐ་མལ་གྱི། །རྣམ་རྟོག་བསྒོམས་པས་ཅི་ལ་ཕན། །མིག་མེད་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་བཞིན། །ཐོག་མེད་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས། །རང་བཞིན་ལོག་པར་ཞེན་གྱུར་པ། །ཐབས་ཚུལ་རིགས་པ་བརྒྱ་དག་གིས། །འབད་དེ་མ་བརྟག་རྟོགས་པར་དཀའ། །གང་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་ཞེན་པ་དང་། །ཡང་དག་དོན་མཐོང་འགལ་བས་ན། །ཆེས་གོམས་སྲིད་པའི་སྨག་རུམ་འདིར། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་རྙེད་པར་དཀའ། །སྔོན་ནས་སྦྱངས་བའི་ལས་ཀྱི་འཕྲོ། །སྨིན་དང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལས། །བྱུང་གནས་འགྲོ་འོང་ཙམ་བརྟགས་པས། །བདེན་སྟོང་ངེས་པ་སྲིད་མོད་ཀྱི། །དེ་འདྲ་བརྒྱ་ལམ་རེས་འགའ་སྟེ། །ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་མི་ནུས། །ཀ་དག་གདར་ཤ་ཆོད་པ་ལ། །ཐལ་འགྱུར་ལྟ་བ་མཐར་ཕྱིན་དགོས། །སྤྲོས་བྲལ་ཙམ་གྱི་ཆ་ནས་ནི། །དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་ 9-2-10a དོ་གསུང་། །སྟོང་པར་ཞེན་པ་བཟློག་ཕྱིར་དུ། །སྔགས་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན། །བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དབྱིངས། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བྲལ་བ་ཡི། །ཚུལ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད། །སྣང་དང་གསལ་དང་རིག་པ་གསུམ། །བདེ་བ་དེ་ཡི་རྣམ་གྲངས་ཡིན། །སྣང་ཆ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་འདིས་ནི། །སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་ཕན་བདེ་ཡིས། །འགྲོ་ཀུན་སྐྱོབ་པར་མཛད་པས་ན། །མཐར་ཐུག་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །སྲིད་ཞིར་མི་གནས་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལྟར། །བདེ་སྟོང་ལམ་གྱི་ཨེ་ཝཾ་གྱིས། །བསྒྲུབས་པས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་། །ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར། །གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དོན་དུ་ན། །མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཡི། །འབྲས་བུ་བཞི་པའི་དབང་གི་ལམ། །རིག་སྟོང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཁོ་ན་རྩལ་དུ་བཏོན་གྱུར་པ། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ལུགས། །མཐར་ཐུག་ཐེག་པའི་སྐྱེལ་སོ་ཡིན། །ཇི་སྲིད་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་བར། །ཐབས་དང་དཔྱད་པས་ངེས་ཤེས་དྲང་། །ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་དེའི་ངང་དུ། །ངེས་ཤེས་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བསྒོམ། །ངེས་ཤེས་མར་མེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུན། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་སྣུབ་བྱེད་པ། །དེ་ལ་རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་བྱ། །བྲལ་ན་སླར་ཡང་དཔྱད་པས་དྲང་། །དང་པོར་དཔྱད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། །དཔྱད་པ་བཟང་པོས་མ་དྲང་ན། །ངེས་ཤེས་བཟང་པོ་ག་ལ་སྐྱེ། །ངེས་ཤེས་བཟང་པོ་མ་སྐྱེས་ན། །སྒྲོ་འདོགས་ངན་པ་ག་ལ་ནུབ། །སྒྲོ་འདོགས་ངན་པ་མ་ 9-2-10

【現代漢語翻譯】就像睡著了一樣沒有益處，所以說任何時候都需要進行觀察分析。禪修時，觀察和安住不能偏執于任何一方，只執著於一方是不行的。未經觀察的安住禪修，或許只能成就止禪（śamatha），但通過禪修不會生起定解。解脫道上，定解就像一隻眼睛一樣重要，捨棄了它就無法去除障礙。如果不瞭解法的自性，那麼修什麼呢？修習庸常的分別念又有什麼用呢？這就像沒有眼睛卻要走上道路一樣。從無始以來的錯誤習氣，導致執著于錯誤的自性。即使運用成百上千的方便方法和道理，也很難努力去探究和證悟。因為對錯亂顯現的執著，與證悟真實義相違背。在這最深厚的黑暗中，很難找到那真實顯現。從前世修習的業力延續，以及上師的加持力。僅僅通過觀察生起和消逝，或許能對真性空產生定解。但這種情況百中難有一，不是所有人都能如此證悟。對於徹底斷除原始清凈（ka dag），必須要有究竟的中觀應成派（Prāsaṅgika）見解。從離戲的層面來說，兩者沒有差別，是這樣說的。爲了遣除對空性的執著，密法中宣說了大樂。在樂空無二的法界中，以遠離能取和所取的方式來體驗。顯現、光明和覺性這三者，是安樂的不同方面。顯現的部分，以色身（rūpakāya）來利益眾生，只要輪迴存在，就以安樂來救護一切眾生，因此，這是究竟的慈悲自性。因此，自性本身也是不住于輪迴和寂滅的大智慧。就像安住于基位時一樣，通過樂空道的（梵文：e vaṃ）「誒旺」來修持。即使在今生也能顯現雙運（yuganaddha）的果位。基、道、果這三者的究竟意義，是不變的金剛乘。果位四灌頂的道路，是覺性空性自生智慧。完全發揮其作用的，光明金剛頂乘。是究竟乘的運送方式。在沒有生起定解之前，通過方便和觀察來引導定解。生起定解之後，就在那定解的狀態中，不離定解本身而禪修。定解就像油燈一樣持續不斷，熄滅錯誤的分別念。對此要 постоянно 努力，如果離開了，就再次通過觀察來引導。首先觀察非常重要，如果沒有通過好的觀察來引導。又怎麼會生起好的定解呢？如果沒有生起好的定解。又怎麼能消除錯誤的增益呢？如果不能消除錯誤的增益又怎麼能消除錯誤的增益呢？

【English Translation】 Like falling asleep, it's of no benefit, so it's said that analysis is always necessary. In meditation, analysis and settling should not be one-sided; it's not right to cling to one side. Settling meditation without analysis might only achieve śamatha (calm abiding), but through meditation, definitive understanding won't arise. On the path to liberation, definitive understanding is like one eye; abandoning it, you can't remove obscurations. If you don't understand the nature of dharma, then what do you meditate on? What's the benefit of meditating on ordinary conceptual thoughts? It's like entering a road without eyes. From beginningless habitual patterns of delusion, clinging to a distorted nature has arisen. Even with hundreds of skillful methods and reasonings, it's difficult to strive to investigate and realize. Because clinging to deluded appearances contradicts seeing the true meaning. In this deepest darkness, it's difficult to find that very appearance. The continuation of karma from previous practice, and from the blessings of the guru. Just by examining arising and ceasing, definitive understanding of emptiness might arise. But such a case is rare, and not everyone can realize it that way. For completely severing original purity (ka dag), the ultimate Prāsaṅgika view is necessary. From the aspect of freedom from elaboration, there's no difference between the two, it is said. To counteract clinging to emptiness, great bliss is taught in mantra. In the realm of indivisible bliss and emptiness, one experiences it in a way that's free from object and subject. Appearance, clarity, and awareness are three aspects of that bliss. The aspect of appearance, with this form body (rūpakāya), benefits beings; as long as saṃsāra exists, it protects all beings with bliss, therefore, it's the ultimate nature of compassion. Therefore, by its very nature, it's also great wisdom that doesn't abide in saṃsāra or nirvāṇa. Just as it abides in the ground, through the e vaṃ (Sanskrit) of the path of bliss and emptiness. By accomplishing it, even in this very life, the result of union (yuganaddha) will manifest. The ultimate meaning of ground, path, and result is the unchanging vajra vehicle. The path of the four empowerments of the result is awareness-emptiness, self-arisen wisdom. That alone, when fully exerted, the system of radiant vajra pinnacle. Is the ultimate vehicle's means of transport. Until definitive understanding arises, guide definitive understanding through skillful means and analysis. Once definitive understanding arises, in that state of definitive understanding, meditate without separating from definitive understanding itself. The stream of definitive understanding is like a butter lamp, extinguishing incorrect conceptual thoughts. Always make effort in that; if separated, guide it again through analysis. Initially, analysis is very important; if not guided by good analysis. How will good definitive understanding arise? If good definitive understanding doesn't arise. How will bad imputation be eliminated? If bad imputation is not

b ནུབ་ན། །ལས་རླུང་ངན་པ་ག་ལ་འགག །ལས་རླུང་ངན་པ་མ་འགག་ན། །འཁོར་བ་ངན་པ་ག་ལ་སྤོང་། །འཁོར་བ་ངན་པ་མ་སྤང་ན། །སྡུག་བསྔལ་ངན་པ་ཅི་ལ་འཛད། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །དོན་དུ་བཟང་ངན་ཡོད་མ་ཡིན། །བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་དུ། །རྟོགས་པ་ངེས་ཤེས་བཟང་པོ་ཡིན། །ངེས་ཤེས་བཟང་པོས་འཁོར་བ་འདི། །སྤངས་ནས་མྱང་འདས་མ་བསྒྲུབས་པས། །འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཚིག་གི་དོན། །མི་འགལ་ལམ་གྱི་གལ་མདོ་སྟེ། །ལྟ་སྤྱོད་མན་ངག་གནད་གསང་འདི། །དཔྱད་དེ་དོན་གྱི་རོ་མྱོངས་ཤིག །བར་དུ་དཔྱད་འཇོག་སྤེལ་དགོས་ཏེ། །དཔྱད་ན་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་། །མ་དཔྱད་ཐ་མལ་ཞེན་གྱུར་ཚེ། །དཔྱད་ཅིང་དཔྱད་ཅིང་ངེས་ཤེས་དྲང། །ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་དེ་གའི་ངང་། །མ་ཡེངས་རྩེ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྒོམ། །ངེས་ཤེས་དང་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཡིད། །ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །དཔྱད་པས་སྒྲོ་འདོགས་སུན་བྱུང་བས། །ངེས་ཤེས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ། །ཐ་མར་དཔྱད་པས་མ་དྲང་ཀྱང་། །ངེས་ཤེས་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ན། །དེ་གའི་ངང་དུ་འཇོག་པ་ལས། །དཔྱད་པས་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབ་ཅི་དགོས། །ཐག་པར་སྦྲུལ་མེད་རྟོགས་པ་ན། །ངེས་ཤེས་དེ་གས་སྦྲུལ་འཛིན་ལྡོག །ད་རུང་སྦྲུལ་ནི་མེད་དོ་ཞེས། །ཡང་ཡང་དཔྱད་ཟེར་བླུན་མིན་ནམ། །འཕགས་ལམ་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་ཚེ། །ད་རུང་དཔྱོད་པས་མི་བསྒོམ་སྟེ། །མངོན་སུམ་རྟོགས་ལ་རྒྱུ་མཚན་གྱི། །ཡིད་དཔྱོད་སྦྱོར་བ་ཅི་ཞིག་དགོས། ། 9-2-11a གལ་ཏེ་དཔྱད་པ་དང་བྲལ་ཚེ། །དོན་མཐོང་རྟོགས་པ་མི་འགྲུབ་ན། །འཕགས་དང་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །འཇིག་རྟེན་གནོད་མེད་ཤེས་པ་ཡིས། །བཟུང་རྣམས་ཁྱོད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །ཉིད་དུ་ཐལ་ཏེ་དེ་དག་ནི། །རྟོགས་ཟིན་ཡིན་ཕྱིར་དེ་དག་ལ། །རང་དུས་དཔྱད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ཡི། །ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོར། །འདི་དང་འདིའོ་སྙམ་པ་ཡི། །དམིགས་གཏད་དཔྱོད་པ་སྐབས་མི་ཐོབ། །གང་ཚེ་དཔྱོད་པའི་མཚན་འཛིན་དེས། །དར་གྱི་སྲིན་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །རྟོག་པ་དེ་ཡིས་དེ་བཅིངས་ནས། །ཡང་དག་དོན་ཇི་བཞིན་མི་མཐོང་། །ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་འདིས་ནི། །ཡིན་ལུགས་སྒྲིབ་པའི་སྨག་བསལ་ཚེ། །གཉུག་མ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ངང་། །དེ་ཉིད་མ་ནོར་མཐོང་བ་གང་། །སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ག་ལ་ཡིན། །ཤེས་རབ་ཡུལ་ནི་འདིའོ་ཞེས། །རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་དེར་རྟོག་ལ། །གང་ཕྱིར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་། །སྣང་སྟོང་རེ་རེ་གང་དུའང་། །མི་དམིགས་མཉམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དཔྱད་པས་དྲངས་བ་ཡི། །ངེས་ཤེས་མཆོག་ལ་མཉམ་བཞག་པའི། །ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པའི་རྒྱུས། །འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཐོ

【現代漢語翻譯】如果惡業之風在哪裡停止？如果惡業之風不停止，又怎麼能捨棄惡劣的輪迴？如果不能捨棄惡劣的輪迴，又怎麼能了結痛苦？對於輪迴和涅槃，實際上沒有好壞之分。在沒有好壞的平等性中，證悟的定解是最好的。因為有了最好的定解，捨棄輪迴卻不修持涅槃，看似矛盾的語句之義，是不矛盾的道路之關鍵。這見、行、訣竅的秘密，審查后品嚐意義之味道。中間需要交替進行審查和安住，審查就能生起定解，不審查就會執著于庸常，審查又審查，引出定解。生起定解之後，就在那個狀態，不散亂，一心一意地禪修。定解和增益之念，彼此是相違的緣故。通過審查，增益之念被駁倒，定解越來越增長。最終即使不審查，定解也會自然生起時，就在那個狀態中安住，審查已經完成的，還修什麼呢？當證悟繩子上沒有蛇時，那個定解就能遣除蛇的執著。如果還說蛇是不存在的，反覆審查豈不是愚蠢嗎？當證悟聖道顯現時，就不再需要審查和修習，對於現量證悟，還需要什麼理性的思辨呢？如果缺少審查，就不能成就見義證悟，那麼諸佛和聖者的智慧，以及世間無害的知識，你所執持的豈不是顛倒了嗎？因為那些是已經證悟的，所以在他們那裡，沒有自己審查的時候。在遠離四邊戲論的，殊勝定解的面前，認為『這是這個，那是那個』的，設定目標進行審查是沒有機會的。當審查的能取執著，像蠶作繭一樣，以分別念束縛自己時，就不能如實見到真實意義。當這殊勝的定解，遣除遮蔽實相的黑暗時，在原始意義的光明中，如實不錯地見到，各自本有的智慧，怎麼會是心所的分別念呢？分別唸的對境是『這是這個』，在那裡分別和執著，因為在對境和有境，以及顯現和空性中的任何一個，都不執著平等的智慧，不是心和心所的，體性所能安住的。因此，以審查所引出的，在殊勝的定解中安住的，無垢智慧的因，能獲得雙運的果位。

【English Translation】 Where does the wind of negative karma cease? If the wind of negative karma does not cease, How can one abandon the bad cycle of existence? If one cannot abandon the bad cycle of existence, How can suffering be exhausted? For cyclic existence and nirvana, There is actually no good or bad. In the equality without good or bad, The ascertainment of realization is the best. Because of the best ascertainment, Abandoning cyclic existence without accomplishing nirvana, The meaning of seemingly contradictory words, Is the crucial point of the non-contradictory path. This secret of view, practice, and pith instructions, Examine and taste the flavor of its meaning. In between, it is necessary to alternate examination and settling, Examination will give rise to ascertainment, Without examination, one will cling to ordinariness, Examine and examine again, drawing out ascertainment. Once ascertainment arises, in that very state, Without distraction, meditate with one-pointedness. Ascertainment and the mind of imputation, Are mutually contradictory. Through examination, imputation is refuted, Ascertainment increases more and more. Finally, even without examination, When ascertainment naturally arises, Just settle in that state, Why examine what has already been accomplished? When realizing there is no snake on the rope, That ascertainment reverses the clinging to a snake. If one still says the snake does not exist, Isn't repeatedly examining foolish? When the realization of the noble path manifests, There is no need to examine and meditate further, For manifest realization, What need is there for rational speculation? If one lacks examination, One cannot accomplish the realization of seeing the meaning, Then the wisdom of the Buddhas and the noble ones, And the harmless knowledge of the world, Are those you hold onto inverted? Because those are already realized, So in them, There is no time for self-examination. In the face of the special ascertainment, That is free from the elaborations of the four extremes, Thinking 'this is this, that is that', There is no opportunity to set a target for examination. When the grasping of the examiner, Like a silkworm spinning its cocoon, Binds itself with conceptual thought, One cannot see the true meaning as it is. When this special ascertainment, Clears away the darkness obscuring reality, In the clear light of the original meaning, Whatever is seen without error, Is each one's own wisdom, How could it be a mental factor of discrimination? The object of discrimination is 'this is this', There discriminating and clinging, Because in the object and the subject, And in appearance and emptiness, in any one, This wisdom of equality does not cling, It is not something that can abide, In the nature of mind and mental factors. Therefore, the cause of stainless wisdom, That abides in the supreme ascertainment drawn out by examination, Obtains the result of union.

བ། །ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། །ངེས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །ཤན་འབྱེད་སོ་སོར་རྟོགས་པ་ཡི། །ཤེས་རབ་དྲི་མེད་ཚད་མ་ཡིན། །དེས་དྲངས་པ་ 9-2-11b ཡི་ངེས་ཤེས་ཀྱི། །ལམ་ནས་ཡིན་ལུགས་གཤིས་ཕེབ་པའི། །མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་དེ། །འདི་དང་ལྡན་ན་ཟུང་འཇུག་གི། །གོ་འཕང་ཚེ་འདིར་སྟེར་བའི་ཕྱིར། །ཐེག་པ་ཡིན་ལ་ཆེན་པོའང་ཡིན། །རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཡི་ལུགས་ལྟར་ན། །བླ་མེད་ཚིག་དབང་ལམ་འདི་ནི། །ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །ལོགས་སུ་ཐེག་པར་མ་བཞག་ཀྱང་། །དཔེར་ན་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་འཆད་པ་ཡི། །དཔལ་ལྡན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། །རྒྱུད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་བཞེད་པ་བཞིན། །བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེའི་ནང་ནས་ཀྱང་། །དབང་བཞིའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་གང་། །རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་འཆད་པ་འདི། །རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་གྱི་དགོངས་པའི་མཐིལ། །ལན་གྲངས་བཅུ་དྲུག་བཞུས་པའི་གསེར། །ཤིན་ཏུ་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ། །ཐེག་གཞན་གྲུབ་མཐས་དཔྱད་པ་ཡིས། །ཇེ་བས་ཇེ་དག་འདིར་མཐར་ཕྱིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དྲི་མེད་ཀྱིས། །ཚད་མས་འདི་དོན་གྲུབ་པའི་ཚུལ། །རྒྱུད་དང་དགོངས་པ་འགྲེལ་ཀུན་དང་། །ཆོས་བཟང་རིགས་པས་རྣམ་དཔྱད་ལ། །བསམ་ན་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས། །མི་འཕྲོག་ཤེས་རབ་སྨིན་པར་བྱེད། །འོན་ཀྱང་ལྟ་བའི་དངོས་གཞི་ནི། །སྣང་སྟོང་ཕྱོགས་རེར་འཛིན་པ་སོགས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྤྱོད་ཡུལ་དུ། །འདི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། །བརྗོད་མིན་བརྗོད་བྱར་བྱས་པའི་ཕྱིར། །མཁས་པའི་དགོངས་པ་ཉིད་དང་འགལ། ། 9-2-12a གང་ཕྱིར་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ནི། །སྣང་སྟོང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་སླད་མ་དག་པའི། །སེམས་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་ཀ་དག་སྟོང་པའི་ཆ། །གཏན་འབེབས་ཁྲེགས་ཆོད་ལྟ་བ་དང་། །ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །རང་བཞིན་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ། །ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུར། །ཡིད་ཆེས་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་གཉིས། །གཉིས་ཀའང་སོ་སོར་དབྱེར་མེད་དེ། །ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ཟུང་འཇུག་གི། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་ཡིན། །རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ན་མི་ཤིགས་པའི། །ཡེ་ཤེས་ཏི་ལ་ཀ་ཞེས་པ། །འདི་དང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ། །འདིར་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བོར་བསྟན། །རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེའི་མན་ངག་རེར། །མཁས་གྲུབ་སོ་སོའི་ཉམས་བཞེས་པས། །ཕྱག་ཆེན་ལམ་འབྲས་ཞི་བྱེད་དང་། །ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཆེན་པོ་སོགས། །མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་གྲགས། །དོན་ལ་སེམས་ལས་འདས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཕྱིར་ཀུན་ཀྱང་མཉམ། །སངས་རྒྱས་གྲུབ་ཐོབ་དགོངས་པ་ནི། །གཅིག་ཅེས་མཁས་ཀུན་མགྲིན་གཅིག་སྨྲ། །ལ་ལས་རང་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེ། །ཕྱག་ཆེན་སོགས་ལས་འཕགས་སོ་ཟེར། །མ་རྟོགས་ལམ་གྱི་ཐ་སྙད་མེད། །རྟོག

【現代漢語翻譯】立宗見地，確立勝義宗派，以及辨別各自體性的無垢智慧是量。由它所引導的定解之道，是實相本然的等持智慧，此乃大乘道的本體。若具此，則能於此生賜予雙運果位，故為大乘。依四續部的觀點，無上語自在道雖是究竟智慧，卻未單獨安立為乘。譬如，爲了闡釋平等性智身，如同吉祥時輪中所許諾的究竟續部。從無上續部中，闡釋四灌頂道的智慧，是所有續部密意的精髓。如同歷經十六次冶煉的金子般純凈，通過其他宗派的辯論，此處的究竟愈發純凈。因此，以無垢智慧的量，成立此義的方式，以及經續和釋論，以及善妙正理的辨析，若能思索，則能超越魔境，使不退轉的智慧成熟。然而，見地的本體，如執著顯空為一方等，在心和心所的行境中，闡釋此義，因已將不可言說者作為所說，故與智者的密意相違。因為阿底瑜伽是不可思議的顯空智慧，故已超越不凈的心。對此，噶達（藏文：ཀ་དག་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：kadag，漢語字面意思：原始清凈）空性的部分，確立徹卻（藏文：ཁྲེགས་ཆོད་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：trekchö，漢語字面意思：立斷）見，以及任運成就的法身和智慧的自性。在確立時，內明童瓶身，確信光明妥噶（藏文：ཐོད་རྒལ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：thögal，漢語字面意思：頓超）二者無別，噶達（藏文：ཀ་དག་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：kadag，漢語字面意思：原始清凈）任運雙運的大智慧。其他續部中，不壞智慧被稱為蒂洛巴（藏文：ཏི་ལ་ཀ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：tilaka，漢語字面意思：），這只是名稱上的差異。在此則極為清晰地闡釋。大圓滿心部的訣竅中，因各位智者成就者的修持，大手印、道果、息解派，以及雙運中觀等，名稱各異。就意義而言，因是超越心的智慧，故一切皆平等。諸佛菩薩的密意，智者皆異口同聲地說是一。有些人說自宗大圓滿，勝過大手印等。這是未證悟道時的說法，沒有證悟。

【English Translation】 Establishing the view, proving the definitive philosophical tenets, and the stainless wisdom that discerns individual characteristics are valid measures. The definitive understanding led by it, the Samadhi wisdom that is the natural state of reality, is the essence of the Mahayana path. If one possesses this, it will bestow the state of union in this life, hence it is both a vehicle and great. According to the four tantras, the unsurpassed path of empowerment, although it is the ultimate wisdom, is not established as a separate vehicle. For example, the body of equality wisdom is explained in the glorious Kalachakra, which is considered the ultimate of the tantras. Among the unsurpassed tantras, the wisdom of the four empowerments is explained as the essence of all tantric intentions. Like gold refined sixteen times, it becomes even purer through examination by other philosophical systems. Therefore, the way this meaning is established by the stainless wisdom, along with the tantras and commentaries, and the analysis of good Dharma and reasoning, if contemplated, transcends the realm of demons and ripens irreversible wisdom. However, the essence of the view, such as grasping at appearance and emptiness as separate entities, explaining this meaning within the scope of mind and mental events, contradicts the intentions of the wise because it treats the inexpressible as something to be expressed. Because Ati Yoga is the inconceivable wisdom of appearance and emptiness, it is solely beyond the impure mind. In this context, the aspect of Kadag (Tibetan: ཀ་དག་, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: kadag, Literal meaning: Primordial Purity) emptiness, establishing the Trekchö (Tibetan: ཁྲེགས་ཆོད་, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: trekchö, Literal meaning: Cutting Through) view, and the spontaneously accomplished Dharmakaya and the nature of wisdom. When establishing, the inner clarity of the vase body, believing in the luminosity of Tögal (Tibetan: ཐོད་རྒལ་, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: thögal, Literal meaning: Leaping Over) both are inseparable, it is the great wisdom of Kadag (Tibetan: ཀ་དག་, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: kadag, Literal meaning: Primordial Purity) Lhündrub union. In other tantras, the indestructible wisdom is called Tilaka (Tibetan: ཏི་ལ་ཀ་, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: tilaka, Literal meaning: ), which is merely a difference in name. Here, it is explained very clearly. In the essential instructions of the Dzogchen Semde, due to the practices of various accomplished masters, Mahamudra, Lamdre, Shije, and the Great Union Madhyamaka, etc., are known by different names. In terms of meaning, because it is wisdom beyond the mind, all are equal. All the wise ones unanimously say that the intention of the Buddhas and Siddhas is one. Some say that their own system of Dzogchen is superior to Mahamudra, etc. This is a statement made when one has not realized the path, there is no realization.

ས་ན་དགོངས་པ་གཅིག་པ་ལ། །རིགས་པས་འཐད་པའི་དབྱེ་བ་མེད། །དེ་བཞིན་བླ་མེད་རྒྱུད་ཀུན་གྱི། །བཞི་པའི་དབང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀུན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་དབྱེ་བ་མེད། །འོན་ 9-2-12b ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྱུང་གནས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱུད་སྡེ་ལ། །སེམས་ཀློང་མན་ངག་སྡེས་ཕྱེ་བའི། །ཟབ་རྒྱས་ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་གནད། །མན་ངག་ཐོར་བུའི་ཉམས་ལེན་པ། །གཞན་ལ་མ་གྲགས་མང་ཡོད་པར། །ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ཅི་དགོས། །དེ་ལ་རྫོགས་ཆེན་མཐར་ཐུག་པ། །ཟབ་ཞི་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་ཡང་། །འདིར་ནི་གནས་སྐབས་ལམ་དག་ཏུ། །ཡེ་ཤེས་དེ་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །དཔེ་དང་དོན་གྱི་ཟུང་འཇུག་རྣམས། །རི་མོར་བྲིས་པའི་ཟླ་བ་དང་། །ཆུ་ཟླ་ནམ་མཁའི་ཟླ་བ་བཞིན། །རིམ་པས་གཅིག་གིས་གཅིག་འདྲེན་པས། །རང་བྱུང་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་གང་། །རང་གི་བློ་ནུས་དང་བསྟུན་ཏེ། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡོད་ཉིད་ཕྱིར། །དཔེར་ན་འཕགས་ལམ་ཡེ་ཤེས་གང་། །ཐོབ་ཕྱིར་རྗེས་མཐུན་བསྒོམ་པ་བཞིན། །ཆོས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །མངོན་སུམ་གཏན་ལ་ཕེབ་པ་ན། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ཀུན། །ངེས་པར་ནུབ་ནས་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་སྐབས་ཤན་མ་ཕྱེད་པར། །འཛིན་སྟངས་ཡོད་མེད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ། །སྨྲ་ལ་སྐྱོན་དང་ལེགས་ཆ་སྟེ། །ཟླ་བའི་འཕེལ་འགྲིབ་བཞིན་དུ་གནས། །འདི་ནི་ངེས་པའི་ལུང་བཞིན་དུ། །རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། ༈ ། 二諦何為首 བདེན་པ་གཉིས་ལས་གང་གཙོ་ན། །ཁ་ཅིག་དོན་དམ་གཙོ་ཆེར་འདོད། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཞེས། །སྤང་བྱར་རྟོགས་ཤིང་དོན་དམ་པ། །མ་འཁྲུལ་ཡིན་པས་དོན་ 9-2-13a དམ་དེར། །ལྟ་བ་རྣམ་དག་ཡིན་ནོ་ཟེར། །ཀུན་རྫོབ་མ་འཁྲུལ་བདེན་གྱུར་ན། །དོན་དམ་སྟོང་པར་མི་རུང་ཕྱིར། །དེ་སྐད་དུ་ནི་གསུངས་མོད་ཀྱི། །ཀུན་རྫོབ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །དོན་དམ་འགའ་ཡང་མི་གྲུབ་སྟེ། །དེ་གཉིས་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་ཉིད། །བརྟག་བྱའི་དངོས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེས་ན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །གཉིས་ཀ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་མཚུངས། །གལ་ཏེ་སྟོང་པར་ཞེན་པ་དེས། །སྣང་བ་རྣམ་པར་བཅད་གྱུར་ན། །སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དུ་ཤར་བའི། །ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་བཟང་རྙོག་མར་བྱས། །སྟོང་མཐོང་དེ་ཡི་ལམ་གོམས་ནས། །སྟོང་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་རྟོགས་ན་ནི། །འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་སྟོང་པ་ཉིད། །དངོས་པོའི་འཇིག་རྒྱུར་ཁྱོད་ལའང་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་གདོད་ནས་སྟོང་ན་ཡང་། །སྟོང་སྣང་རིས་སུ་མ་ཆད་པས། །སྟོང་པ་ཁོ་ན་གཙོ་ཆེ་ཞེས། །འཛིན་པ་མཐར་ཐུག་དོན་མི་མཁས། །ལ་ལས་དོན་དམ་ཕར་བཅད་ནས། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་ངོས་ནས་ནི། །རྒྱུད་སྡེའི་ལྟ་བ་མཐོ་དམན་བྱེད། །དོན་དམ་སྟོང་པས་མ་ཟིན་པའི། །ཀུན་རྫོབ་རང་

【現代漢語翻譯】在所有見解相同的情況下，以理智區分則毫無意義。同樣，在所有無上瑜伽續部的四灌頂智慧中，大圓滿（རྫོགས་པ་ཆེན་པོ།，Dzogchen，Great Perfection）之間沒有區別。然而，所有這些的源頭——大圓滿續部，通過心部（སེམས་ཀློང་།，Semde，Mind Series）和口訣部（མན་ངག་སྡེ།，Mengagde，Instruction Series）的劃分，具有深刻而廣博的卓越要點。對於那些修持零散口訣的人來說，存在許多不為人知的特點。何必說這是它的獨特之處呢？因此，大圓滿的終極境界，是深寂、光明、無為（འདུས་མ་བྱས།，adus ma byas，unconditioned），是佛陀的智慧。然而，在這裡，在過渡階段的道路上，與那智慧相符的，譬如象徵和意義的結合，就像畫中的月亮、水中的月亮和天空中的月亮一樣，通過逐漸地一個引導著一個，自生無漏智慧（རང་བྱུང་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས།，rang byung zag med ye shes，self-arisen uncontaminated wisdom）根據自己的心力和能力去修持。例如，爲了獲得聖道的智慧，而修持與之相應的法門。當法性（ཆོས་ཉིད།，chos nyid，dharmata）雙運的偉大智慧顯現時，所有心智的執著之見必然消失，從而證得離戲（སྤྲོས་བྲལ།，spros bral，free from elaboration）。因此，如果不區分場合，就執著于有或無的片面之詞，那麼，其中的優點和缺點，就像月亮的盈虧一樣。這就像確定的預言一樣，是通過理智的方式來證實的。什麼是二諦之首？有些人認為勝義諦（དོན་དམ།，dondam，ultimate truth）最為重要，認為世俗諦（ཀུན་རྫོབ།，kunrdzob，conventional truth）是虛幻的顯現，應該捨棄，而勝義諦是無誤的，因此對勝義諦的見解是純凈的。如果世俗諦是無誤的真理，那麼勝義諦就不可能是空性。雖然如此說，但如果捨棄了世俗諦，那麼勝義諦也無法成立。二者是方法和方法的結果。如果不依賴於被觀察的事物，那麼它的不存在也是不可能的。因此，事物和非事物，都同樣依賴於緣起（རྟེན་འབྲེལ།，tendrel，dependent origination）。如果執著于空性而切斷了顯現，那麼將使空性作為緣起顯現的龍樹（ཀླུ་སྒྲུབ།，Klu sgrub，Nāgārjuna）的良好體系變得混亂。如果習慣於見到空性，而只證悟空性的虛空，那麼對你來說，聖者的等持（མཉམ་བཞག，nyamzhag，samadhi）的空性，也會成為事物毀滅的原因。因此，即使本來是空性，但空性的顯現並沒有中斷。認為只有空性才是最重要的，這種執著是不善巧的。有些人則切斷勝義諦，僅僅從世俗諦的角度來區分續部的見解高低。沒有被勝義諦空性所把握的世俗諦...

【English Translation】 In the same state of mind, there is no distinction made by reason. Likewise, within all the wisdoms of the fourth empowerment of all the unsurpassed tantras, there is no distinction in Dzogchen (རྫོགས་པ་ཆེན་པོ།, Dzogchen, Great Perfection). However, the source of all of these—the Dzogchen tantra series—is divided into the Mind Series (སེམས་ཀློང་།, Semde, Mind Series) and the Instruction Series (མན་ངག་སྡེ།, Mengagde, Instruction Series), possessing profound and vast distinctive key points. For those who practice scattered instructions, there are many unheard-of characteristics. Why is it necessary to say that this is its unique quality? Therefore, the ultimate state of Dzogchen is profound, peaceful, luminous, unconditioned (འདུས་མ་བྱས།, adus ma byas, unconditioned), and is the wisdom of the Buddha. However, here, on the paths of the transitional stages, that wisdom is in accordance with the union of example and meaning, like the moon painted in a picture, the moon in water, and the moon in the sky. Gradually, one leads to another, so that self-arisen uncontaminated wisdom (རང་བྱུང་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས།, rang byung zag med ye shes, self-arisen uncontaminated wisdom) is practiced according to one's own mental strength and ability. For example, just as one cultivates in accordance with the noble path to gain wisdom. When the great wisdom of the union of dharmata (ཆོས་ཉིད།, chos nyid, dharmata) is manifestly established, all views of mental clinging will necessarily subside, and one will see freedom from elaboration (སྤྲོས་བྲལ།, spros bral, free from elaboration). Therefore, without distinguishing the occasion, speaking one-sidedly about the existence or non-existence of clinging has both faults and merits, like the waxing and waning of the moon. This, like a definite prophecy, is established by the means of reason. What is the foremost of the two truths? Some consider the ultimate truth (དོན་དམ།, dondam, ultimate truth) to be the most important, regarding the conventional truth (ཀུན་རྫོབ།, kunrdzob, conventional truth) as an illusory appearance that should be abandoned, while the ultimate truth is unerring, and therefore the view of the ultimate truth is pure. If the conventional truth were unerringly true, then the ultimate truth could not be emptiness. Although it is said that way, if the conventional truth is abandoned, then no ultimate truth can be established. The two are method and the result of method. Without relying on the object to be examined, its non-existence is impossible. Therefore, things and non-things are both equally dependent on dependent origination (རྟེན་འབྲེལ།, tendrel, dependent origination). If clinging to emptiness cuts off appearance, then it will confuse the good system of Nāgārjuna (ཀླུ་སྒྲུབ།, Klu sgrub, Nāgārjuna), in which emptiness arises as dependent origination. If one becomes accustomed to seeing emptiness and only realizes the expanse of emptiness, then for you, the samadhi (མཉམ་བཞག, nyamzhag, samadhi) of the noble ones, which is emptiness, will also be the cause of the destruction of things. Therefore, even though it is empty from the beginning, the appearance of emptiness is not interrupted. Holding that only emptiness is the most important is not skillful in meaning. Some cut off the ultimate truth and only distinguish the higher and lower views of the tantras from the perspective of the conventional truth. The conventional truth that is not grasped by the emptiness of the ultimate truth...

ཉིད་ལྟ་བ་ཡི། །མཐོ་དམན་བྱེད་ཆོས་སུ་མི་འཐད། །དོན་དམ་གདེང་དང་མི་ལྡན་སྙིང་མ་པ་ཕལ་ཆེར་མཆན། པར། །ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་བསྒོམ་པ་ཙམ། །མོས་པ་ཙམ་ཡིན་ལྟ་བ་མིན། །མུ་སྟེགས་རིག་སྔགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་། །བཟླ་ཚེ་རང་ཉིད་གཞན་དུ་མོས། །ལ་ལས་ཀུན་རྫོབ་གལ་ཆེ་སྟེ། །བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་དགོས་ཟེར། །ཡང་ 9-2-13b ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཕྱོགས་ལ་བསྔགས། །ཟུང་འཇུག་ལྟ་བ་སྐྱོང་དུས་ན། །ཟུང་འཇུག་དོར་ནས་མེད་རྐྱང་འཛིན། །བཤད་པ་བཟང་པོ་མ་ཡི་རྗེས། །ཉམས་ལེན་བུ་ཆུང་སླེབ་མ་ནུས། །དེས་ན་སྔ་འགྱུར་རིང་ལུགས་འདིར། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་སྐད་ལ། །རྟག་དང་མི་རྟག་བདེན་གཉིས་སོགས། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་ཡི། །ཟུང་འཇུག་ཁོ་ནའི་གྲུབ་མཐའ་སྐྱོང་། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་པ། །ཡ་བྲལ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་ནི། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གཞག་མི་ནུས། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ཆར་དུའང་། །འདི་སྤང་འདི་བླང་དབྱེ་བ་མེད། །ཀུན་རྫོབ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། །དོན་དམ་མེད་ལ་དོན་དམ་པ། །སྤངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཞན་མེད་ཉིད། །གང་སྣང་སྟོང་པས་ཁྱབ་པ་དང་། །གང་སྟོང་སྣང་བས་ཁྱབ་པ་སྟེ། །སྣང་ན་མི་སྟོང་མི་སྲིད་ཅིང་། །སྟོང་དེའང་མ་སྣང་མི་གྲུབ་ཕྱིར། །དངོས་དང་དངོས་མེད་གཉིས་པོ་ཡང་། །སྟོང་གཞིར་བྱས་ནས་སྟོང་དགོས་ཕྱིར། །སྣང་ཀུན་བཏགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལ། །སྟོང་པའང་བློ་ཡིས་བཏགས་པ་ཙམ། །རིག་པས་དཔྱད་པས་ངེས་ཤེས་ལ། །འདི་གཉིས་ཐབས་དང་ཐབས་བྱུང་སྟེ། །གཅིག་ཡོད་ན་ནི་གཅིག་མེད་པ། །མི་སྲིད་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གནས། །དེ་ཕྱིར་སྣང་དང་སྟོང་པ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་ན་ཡང་། །དོན་དུ་ནམ་ཡང་དབྱེ་བ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །གནས་ལུགས་མཐོང་བའི་ངེས་ཤེས་ནི། །གང་མཐར་ལྷུང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་དཔྱོད་པའི་ཤེས་ 9-2-14a རབ་ངོར། །སྣང་དང་སྟོང་པ་འདི་གཉིས་པོ། །ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་ངོ་བོ་གཅིག །ལྡོག་པ་ཐ་དད་དབྱེ་བར་འདོད། །དེ་ཡང་དང་པོའི་ལས་ཅན་ལ། །དགག་བྱ་འགོག་བྱེད་ལྟ་བུར་སྣང་། །དེ་ཚེ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་མེད། །ནམ་ཞིག་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ནི། །སྣང་བར་འཆར་ལ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ། །དེ་ཡང་གདོད་ནས་སྟོང་པ་དང་། །སྣང་བ་འདི་དག་སྟོང་པ་ཡིས། །སྟོང་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་བཞིན་དུ། །སྟོང་མཐོང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཉིད། །འདི་ནི་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་གི། །ལམ་ཟབ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་སྟེ། །ཐོས་བསམ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་དོན། །ཡང་དག་ལྟ་བ་འཁྲུལ་མེད་ཡིན། །གནད་དེ་ཇེ་བས་ཇེ་ཟབ་ཏུ། །རྟོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་ཡང་། །རང་མཚན་ཞེན་པ་རིམ་སྤོང་བས། །རྒྱུད་སྡེའི་ཐེག་རིམ་དེ་ལྟར་སྣང་། །ཡིད་ཀྱིས་མོས་བསྒོམ་ཙམ་ཞིག་དང་། །སྣོད་བཅུད་ལྷར་སྣང་ངེས་ཤེས་ཀྱིས། །ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ག

【現代漢語翻譯】至於你的觀點，不應以高低來區分法義。大多數自詡為實義者，既不具備勝義的定解，也只是在名相上作文章。僅僅是將世俗顯現觀想為本尊。這只是信奉，而非真正的見地。有些外道和明咒師，在念誦時也只是將自己觀想成其他。有些人認為世俗諦非常重要，說必須雙運二諦。還有些人讚揚世俗諦的方面。在修持雙運見時，卻拋棄雙運，執著于空性。說得頭頭是道，卻無法像幼子般真正領悟。因此，在寧瑪派的傳統中，對於基、道、果的法義，如常與無常、二諦等，秉持著超越偏頗的、廣闊無邊的雙運宗見。無論是世俗諦還是勝義諦，都不能在單獨的一方建立基、道、果。基、道、果三者，都沒有『舍此取彼』的分別。因為離開了世俗諦，就沒有勝義諦；離開了勝義諦，也沒有其他的世俗諦。一切顯現皆被空性所遍及，一切空性皆被顯現所遍及。顯現則不可能是空，空性也離不開顯現。有和無二者，也必須以空性為基礎才能成立。一切顯現都只是假立的，空性也只是由心所假立。通過智慧的觀察，可以確定這兩者是方便與方便生。如果其中一個存在，另一個就不可能不存在，它們是不可分離地存在著。因此，雖然可以分別瞭解顯現和空性，但實際上它們永遠沒有分別。所以才稱為『雙運』。證悟實相的定解，是不會墮入任何邊見的。在正確的智慧面前，顯現和空性二者，是『有亦同，無亦同，體性一』，只是作用不同，才需要區分。對於初學者來說，顯現和空性似乎是對立的。這時，它們並沒有融合爲一。當確信空性的自性顯現時，就會明白顯現本為空性，空性本自顯現，從而生起空顯不二的定解。這乃是經、續、竅訣一切甚深道之根本，是聞思斷除增益之義，是無謬的正見。隨著證悟越來越深入，對世俗顯現的自相執著也會逐漸減少，這便是密宗的次第。僅僅是心中的信奉和觀想，以及對器情顯現為本尊的定解，並不能成為見地的把握。

【English Translation】 As for your view, it is not appropriate to distinguish Dharma meanings by high and low. Most of those who claim to be meaningful do not have the conviction of ultimate meaning, and are only making a fuss about terms. It is merely visualizing the conventional appearance as a deity. This is just faith, not a true view. Some heretics and mantra practitioners also imagine themselves as others when reciting. Some people think that conventional truth is very important, saying that the two truths must be united. Some people praise the aspect of conventional truth. When cultivating the view of union, they abandon union and cling to emptiness. They speak eloquently, but cannot truly understand like a young child. Therefore, in the Nyingma tradition, for the Dharma terms of ground, path, and fruition, such as permanence and impermanence, the two truths, etc., it upholds the broad and unbiased view of union. Neither conventional truth nor ultimate truth can establish the ground, path, and fruition on its own. In all three of ground, path, and fruition, there is no distinction of 'abandoning this and taking that'. Because without conventional truth, there is no ultimate truth; without ultimate truth, there is no other conventional truth. All appearances are pervaded by emptiness, and all emptiness is pervaded by appearance. Appearance cannot be empty, and emptiness cannot be without appearance. Both existence and non-existence must be established on the basis of emptiness. All appearances are merely imputed, and emptiness is also merely imputed by the mind. Through the observation of wisdom, it can be determined that these two are means and the result of means. If one exists, the other cannot not exist; they exist inseparably. Therefore, although appearance and emptiness can be understood separately, in reality they are never different. That is why it is called 'union'. The conviction of seeing the nature of reality does not fall into any extreme. In the face of correct wisdom, appearance and emptiness are 'same in existence, same in non-existence, same in essence', only the functions are different, so they need to be distinguished. For beginners, appearance and emptiness seem to be opposed. At this time, they are not integrated into one. When one is convinced that the nature of emptiness is appearance, one will understand that appearance is inherently emptiness, and emptiness is inherently appearance, thus generating the conviction of the non-duality of emptiness and appearance. This is the root of all profound paths of sutras, tantras, and pith instructions, the meaning of cutting off the increase of hearing and thinking, and the correct view without error. As the realization becomes deeper and deeper, the clinging to the self-characteristics of conventional appearances will gradually decrease, which is the order of the tantric series. Merely the faith and visualization in the mind, and the conviction that the vessel and contents appear as deities, cannot become the grasp of the view.

ཉིས། །མཚུངས་པའི་གོ་སྐབས་མི་སྲིད་དེ། །དབུ་མས་ཆོས་རྣམས་བདེན་སྟོང་དུ། །ངེས་པ་གང་དེ་ལྟ་ཡིན་ལ། །བྲམ་ཟེའི་ནད་ལ་སྔགས་འདེབས་ཚེ། །ནད་མེད་མོས་པ་ལྟ་མིན་བཞིན། །དོན་དམ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡིས། །ཀུན་རྫོབ་ལྷ་རུ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཚུལ་ལ། །གནས་ནས་ལྷ་རུ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། །གཟུང་འཛིན་འཁྲུལ་སྣང་འདི་མིན་པའི། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་གཞན་དུ་མེད། །དེ་སྤོང་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམས། །དོན་དམ་ཁོ་ནའི་ངོས་ནས་མིན། །དོན་དམ་ 9-2-14b ཚུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་སྣང་བའི་ཆ། །དོན་དམ་གཤིས་སུ་མཐོང་གོམས་ཀྱི། །བློ་ནུས་ལ་བརྟེན་བྱ་བ་དང་། །ཆ་མཉམ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་བསྟན། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ཡིས། །རྒྱུད་སྡེའི་མཐོ་དམན་མི་འབྱེད་ཀྱང་། །བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ། །ཅི་ཙམ་ཡིད་ཆེས་ཐོབ་པ་བཞིན། །ཉམས་ལེན་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འབྲང་། །དེ་ཕྱིར་བླ་མེད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག །ཚེ་གཅིག་གྲོལ་བ་སྟེར་བའི་ལམ། །མ་ནོར་ཇི་བཞིན་ཉམས་ལེན་ན། །མི་གཅིག་འགྲོ་བ་ཐ་དད་པར། །མཐོང་བའི་ཆུ་ཡིས་དཔེ་བཞིན་དུ། །དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །སྣང་སྲིད་གཞིར་བཞེངས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །སུ་ཞིག་ཡིད་མི་ཆེས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ནས། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མ་དག་པ། །འདོད་བཞིན་ལྷ་རུ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་། །ངན་སྐྱུག་བུམ་པར་དྲི་བཟང་གིས། །བྱུགས་པ་དང་འདྲར་སེམས་པ་དེས། །ཀྱེ་མ་མཉམ་ཉིད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག །སྒོམ་པ་རི་མོའི་མར་མེ་བཞིན། །སྣང་ཚུལ་མ་དག་པར་སྣང་ཡང་། །དེ་ནི་འཁྲུལ་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གནས་ཚུལ་ཡང་དག་གཟིགས་པའི་དོན། །མི་ཕྱེད་རྡོ་རྗེའི་གྲུབ་མཐར་སྨྲ། །སྣོད་བཅུད་དག་པའི་རྟེན་བརྟེན་པར། །མིན་ནོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བཞིན་དུ། །ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་སྒོམ་པ་གང་། །འགལ་འདུའི་རང་རྟགས་ངོམས་པ་ལ། །ལམ་དེ་ལམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད། །སོལ་བ་བཀྲུས་པས་མི་དཀར་བཞིན། །མིན་ཡང་ཡིན་སྙམ་བཅོས་སྒོམ་གྱིས། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །བདེན་སྟོང་ངེས་ཤེས་ 9-2-15a མེད་བཞིན་དུ། །མུ་སྟེགས་ཉི་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས། །སྣང་བ་སྤངས་པས་སྟོང་པ་སོགས། །བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་འགྱུར། །བྱ་སྤྱོད་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་ལ། །ལྟ་བའི་མཐོ་དམན་མེད་གྱུར་ན། །སྣང་སྲིད་དག་མཉམ་རྟོགས་པ་ཡི། །ལྟ་བ་གདེང་དུ་གྱུར་བཞིན་དུ། །བདག་དང་ལྷ་ལ་བཟང་ངན་དང་། །གཙང་དང་མི་གཙང་སོ་སོར་ནི། །མ་མཐོང་བཞིན་དུ་དབྱེ་བ་ནི། །རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པར་ཟད། །ཡང་ན་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་བཞིན། །བླང་དོར་ཉིད་དུ་ཞེན་བཞིན་དུ། །བླ་མེད་སྦྱོར་སྒྲོལ་ཤ་ཆང་སོགས། །བླང་དོར་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྱོད་པ། །མ་རྟོགས་ཐོ་ཅོའི་སྤྱོད་པ་ཞེས། །སྨད་པར་གྱུར་པ་དེ་མིན་ནམ། །ཇི་ལྟ

【現代漢語翻譯】二者，相似的機遇是不可能存在的，因為中觀學派已經確定一切法皆是勝義諦中空性。正如婆羅門在治療疾病時念誦咒語，並非相信疾病不存在一樣。通過證悟勝義諦的實相，相信世俗諦的本尊，又怎能從對其他事物的錯覺顯現中，將凡俗之境轉化為本尊之境呢？輪迴，並非存在於這種能取所取二元對立的錯覺顯現之外。而斷除輪迴的各種道，並非僅僅從勝義諦的角度而言，因為勝義諦的實相是唯一的。一切有法，皆是世俗顯現之部分，通過習慣於將它們視為勝義諦的自性，並依賴於這種智慧的力量，便能證得平等性，此乃無上瑜伽之教義。因此，並非通過區分兩種諦（勝義諦和世俗諦）來區分密續的高低，而是要看對二諦雙運的信心有多深，並依此進行修行。因此，無上金剛乘是能在一生中解脫的道。如果能如實地修持它，就能像看到不同的人在水中顯現出不同的影像一樣，憑藉清凈的見地，將一切顯現和存在轉化為本尊壇城，有誰會不相信呢？如果不是這樣理解，而是像對待裝滿嘔吐物的瓶子一樣，即使用香水塗抹，也仍然是令人厭惡的。那麼，將輪迴的自性觀想為不清凈，並試圖將其觀想為本尊，這種想法豈不是與此類似嗎？唉！修持平等性金剛乘，就像在圖畫上點燃酥油燈一樣，即使顯現不清凈，那也是由錯覺所致的終極結果。證悟事物真實狀態的意義，在於通達不可分割的金剛乘之見。對於將外器內情觀為清凈的所依和能依，如果心存『不是』的想法，卻又修持『是』的觀想，這種自相矛盾的行為，只能使道成為道的幻影。正如用煤炭洗滌也無法使其變白一樣，如果僅僅通過虛假的修飾性觀想，就能獲得果位，那麼，即使沒有對勝義諦空性的定解，外道日神派也能通過斷除顯現而證悟空性，從而斷除煩惱。如果在事部、行部和無上瑜伽部中，沒有見地高低之分，那麼，當對顯現和存在證得清凈和平等性時，見地就會成為一種確信。如果不這樣，卻仍然區分自己和本尊的好壞、凈與不凈，那麼，這隻會適得其反，傷害自己。或者，如果仍然像下部密續一樣執著于取捨，卻又以無上密續的方式，行持雙運、食用血肉和飲用酒等，這種對取捨的平等性之行，難道不正是因為不理解而受人譴責的盲目行為嗎？如何……

【English Translation】 Secondly, the opportunity for equality is impossible, because the Madhyamaka school has determined that all dharmas are empty in the ultimate truth. Just as when a Brahmin chants mantras to cure a disease, it is not believing that the disease does not exist. Through realizing the ultimate truth of reality, how can one transform the appearance of delusion from other things into the state of a deity by believing in the deity of the conventional truth? Samsara does not exist outside of this delusional appearance of duality between the grasper and the grasped. And the various paths to abandon samsara are not solely from the perspective of the ultimate truth, because the reality of the ultimate truth is singular. All phenomena are part of the conventional appearance, and by habitually seeing them as the nature of the ultimate truth, and relying on the power of this wisdom, one can attain equality, which is the teaching of Anuttara Yoga. Therefore, it is not by distinguishing the two truths (ultimate truth and conventional truth) that one distinguishes the height and depth of the tantras, but rather by how deep one's faith in the union of the two truths is, and to follow that practice accordingly. Therefore, the Unsurpassed Vajrayana is the path that bestows liberation in one lifetime. If one practices it correctly as it is, then just as seeing different people appearing differently in water, relying on pure vision, who would not believe in transforming all appearances and existence into the mandala of the deity? If one does not understand it in this way, but instead, like treating a bottle filled with vomit, even if it is smeared with perfume, it is still disgusting. Then, is it not similar to contemplating the nature of samsara as impure and trying to visualize it as a deity? Alas! Practicing the equality of Vajrayana is like lighting a butter lamp in a painting, even if the appearance is impure, that is the ultimate result caused by delusion. The meaning of realizing the true state of affairs lies in understanding the indivisible view of Vajrayana. Regarding viewing the outer world and inner beings as pure support and supported, if one has the thought of 'it is not,' but still practices the visualization of 'it is,' this contradictory behavior can only make the path a mere shadow of the path. Just as washing charcoal does not make it white, if one can attain the result merely through false cosmetic visualization, then even without a definitive understanding of the emptiness of the ultimate truth, the Tirthikas (non-Buddhists) who follow the sun god can abandon afflictions by contemplating emptiness by abandoning appearances. If there is no distinction between the height and depth of view in the Kriya, Charya, and Anuttara Yoga Tantras, then when one realizes the purity and equality of appearances and existence, the view becomes a certainty. If not, but still distinguishing between the good and bad of oneself and the deity, the pure and impure, then this will only backfire and harm oneself. Or, if one still clings to acceptance and rejection like the lower tantras, but practices the union and liberation of the unsurpassed tantra, such as eating meat and drinking alcohol, is this practice of equality of acceptance and rejection not a blind act that is condemned because of misunderstanding? How...

་ཇི་ལྟར་གནས་ལུགས་དོན། །མཐོང་བའི་ངེས་ཤེས་ལྟ་བར་བརྗོད། །ལྟ་བས་ཇི་ལྟར་ཐག་བཅད་པ། །དེ་བཞིན་སྒོམ་དང་སྤྱོད་པས་སྐྱོང་། །ཐེག་པ་ལྟ་བའི་མཐོ་དམན་གྱིས། །འབྱེད་ཕྱིར་དགུར་མ་ངེས་ཤེས་ན། །ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་དམའ་ཤོས་ནས། །མཐར་ཕྱིན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་བར། །སྡེ་ཚན་དགུ་ཡི་གྲངས་སུ་ནི། །འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ཕྱིར་ཏེ། །ཐེག་པ་མཐོ་དམན་མང་ཡོད་ཀྱང་། །གསུམ་སོགས་དགོས་པས་བཞག་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ནང་གི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྟོབས་འཕེལ་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣོད་བཅུད་རྣམས། །དག་དང་མ་དག་སོ་སོར་མཐོང་། །དེ་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གཞི། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས། །ལམ་དེ་ཇི་བཞིན་གོམས་པ་ལས། །སྐུ་གཉིས་ 9-2-15b ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཐོབ། ༈ ། 共相謂何 ཆུ་གཅིག་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ལ། །མི་གཅིག་དངོས་པོར་སྣང་བའི་ཚེ། །ལ་ལས་ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་དེ། །ཆུ་ཡིན་དེ་མཐོང་ཡུལ་ཅན་རྣམས། །ཀུན་ཀྱང་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །ཆུ་ལ་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །ཚད་མ་ཚད་མིན་མི་སྲིད་ཅིང་། །སོ་སོའི་ཡུལ་སྣང་ཐུན་མིན་ན། །ཀ་བུམ་མཐོང་བའི་བློ་བཞིན་དུ། །ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་མི་སྲིད་འགྱུར། །ལ་ལས་རླན་གཤེར་ཙམ་ཡིན་ཟེར། །ཐུན་མོང་སོ་སོར་རླན་གཤེར་ཙམ། །མ་ལོག་ཡོད་ན་རླན་གཤེར་ལ། །མི་གཅིག་མཐོང་སྣང་མང་བྱུང་ཞིང་། །གཅིག་མཐོང་གཅིག་ལ་མེད་པ་ཡི། །ཆུ་དང་རྣག་སོགས་གཞི་དེ་གང་། །གཞན་ཡང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པར། །རླན་གཤེར་གཞི་རུ་ག་ལ་འགྱུར། །རླན་གཤེར་ཆུ་དང་གཅིག་ཡིན་ན། །རྣག་སོགས་ཉིད་དུ་སྣང་མི་རུང་། །ཆུ་ལ་སོགས་ལས་ཐ་དད་དུ། །རླན་གཤེར་ཅི་ཡང་དམིགས་པ་མིན། །མི་གཅིག་མཐོང་སྣང་སོ་སོ་ལ། །ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་མི་སྲིད་ཅིང་། །ཐུན་མོང་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་ལ། །སོ་སོར་སྣང་བ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །ལྟོས་ནས་བཞག་པ་ཙམ་ཞིག་ལས། །དཔྱད་པའི་གཞི་ཞིག་ཁས་ལེན་ན། །གནས་ལུགས་ཡིན་པར་གྲུབ་དགོས་པས། །གང་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་མི་འཐད་ཉིད། །ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་མེད་གྱུར་ན། །སེམས་ཙམ་བཞིན་དུ་ཡུལ་མེད་པར། །ཤེས་ཉིད་ཡུལ་དུ་ཁས་ལེན་དགོས། །དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡུལ་མེད་བཞིན་ 9-2-16a དུ་འཛིན་པ་ཡང་། །དོན་ལ་མེད་པར་འདྲ་བ་ལ། །ཟུང་འཛིན་གཉིས་པོའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །སྣང་བར་མཉམ་ཕྱིར་གང་སྣང་བ། །དེ་ལ་བརྟགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས། །ཡོད་མེད་ཕྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། །ཡུལ་སྣང་ཡོད་ཀྱང་རྫུན་པ་ལྟར། །འཛིན་པ་སྣང་ཡང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །སྣང་ཙམ་ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་ནི། །མཐུན་པར་སྣང་དང་མི་སྣང་གཞིར། །ཡོད་པར་གྲུབ་ཕྱིར་དེ་མེད་པར། །མི་རུང་ཟློས་གར་མཐོང་སོགས་བཞིན། །ཡོད་ཙམ་འདི་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཡོད་པ་གཞན་ནས་མི་སྲིད་པས། །འདི་མེད་ན་ནི་སྣང་བ་ཀུན། །མི་སྣང་ནམ་མཁའ་ལྟ་བ

【現代漢語翻譯】如何安住實相之義？即是通達見解之定解。以見解如何決斷？如是即以修與行來守護。因各乘見解有高下，若未能定解判分為九，從內道宗義之最低者，直至究竟金剛頂，安立為九類之數，此中有其道理。雖有高下諸多乘，然需三等故而安立。是故內之智慧力，如何如何增長時，則如是如是器情等，清凈與不清凈各自分明。是故於顯空無別之基，以二諦無別之方式證悟。如是如是串習此道，便可獲得二身雙運之智慧。共同相為何？一水于不同眾生，顯現為不同事物之時，有人說，共同所見之物，是水，見水者，皆為量士夫。若水有自性，則不可能有正量與非量，若各自所見非共同，如見柱瓶之識般，則不可能有共同所見。有人說，僅是濕潤而已。若共同與各自皆為濕潤，未曾改變，則于濕潤上，一人會產生諸多顯現，而於一者所見，另一者所無，水與膿等之基為何？此外，于無邊虛空中，濕潤如何能成為基？若濕潤與水為一，則不應顯現為膿等。於水等之外，亦未曾見有任何濕潤。於一人之不同顯現中，不可能有共同所見，于共同一致之事物上，不可能有各自顯現。若僅是依待而安立，若承認有可供分析之基，則必須成立為實相，無論如何分析皆不合理。若無共同所見，則如唯識宗般，無有外境，必須承認識為外境。此不合理，如同無有外境般之執著，于實義中與無有相同，故二取於世俗中，顯現相同，無論顯現何者，皆不應分析彼而區分二取有無，如同外境顯現有，然是虛假，執著顯現有，然不成立。僅是顯現之共同所見，於一致顯現與不顯現之基，成立為有，故無彼不可，如見戲論等。除此僅有之有之外，不可能有其他有，若無此，則一切顯現，皆不顯現，如同虛空一般。

【English Translation】 How to abide in the meaning of reality? It is said to be the definitive understanding of seeing. How is the decision made by the view? Likewise, it is guarded by meditation and conduct. Because the views of the vehicles have high and low, If there is no definite understanding of dividing into nine, From the lowest of the Buddhist philosophical schools, Up to the ultimate Vajra Peak, The reason for placing it in the number of nine categories is because there are many high and low vehicles, But it is established because three or more are needed. Therefore, the power of inner wisdom, How it increases, So, all the vessels and essences, See clearly the pure and impure separately. Therefore, the basis of indivisible appearance and emptiness, Realize the way of indivisible two truths. From the habit of the path as it is, The wisdom of the union of the two bodies is obtained. What is the common phase? One water to different beings, When one thing appears, Some say that the common object to be seen, Is water, those who see water, All are valid people. If water has a nature, It is impossible to have valid and invalid quantities, If the appearance of each place is not common, Like the mind seeing pillars and vases, It is impossible to have a common object to see. Some say it's just wet. If the common and the individual are just wet, If it has not changed, then it is wet, One person will have many appearances, What is the basis of water and pus, etc., which are seen by one but not by the other? Also, in the infinite sky, How can moisture become the base? If moisture and water are one, It should not appear as pus, etc. Apart from water, etc., Nothing else is seen as wet. In the different appearances of one person, It is impossible to have a common object to see, On the common and consistent things, It is impossible to have separate appearances. If it is just established by dependence, If you admit that there is a basis for analysis, It must be established as the state of affairs, It is not appropriate to investigate in any way. If there is no common object to see, Like the mind-only, without an object, You must admit that knowledge is the object. This is not appropriate, Like holding without an object, Similar to being non-existent in meaning, Therefore, the two graspers are all illusions, Because they appear the same, whatever appears, It is not appropriate to distinguish the existence or non-existence of the two graspers by analyzing it, Although the appearance of the object exists, it is false, Although the appearance of grasping exists, it is not established. The common object to see is just the appearance, On the basis of appearing and not appearing in harmony, It is established to exist, so it is impossible without it, Like seeing dramas, etc. Apart from this only existence, There is no other existence possible, If this is not the case, then all appearances, Do not appear like the sky.

ུར་འགྱུར། །ཕྱི་དང་ནང་གི་རྐྱེན་གྱིས་ནི། །དོན་དངོས་ཇི་བཞིན་མི་མཐོང་བ། །སྒྱུ་མའི་སྔགས་ཀྱིས་ཤིང་བུ་ལ། །རྟ་དང་གླང་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བལྟ་བྱ་ནི། །འདི་ཞེས་ངེས་པར་བཞག་མི་རུང་། །དེས་ན་རང་གི་ལུགས་ལ་ནི། །སྣང་སྟོང་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི། །གཞི་ཉིད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ། །གང་སྣང་ཀུན་ལ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །དངོས་གཅིག་སྣ་ཚོགས་པར་ཡང་སྣང་། །གང་ལ་སྣང་སྟོང་རུང་བ་ན། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། །གང་ལ་སྣང་སྟོང་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མི་འགྱུར། །འོ་ན་ཚད་མ་ཚད་མིན་གྱི། །རྣམ་དབྱེའང་འཐད་པ་མེད་ཅེ་ན། །གང་སྣང་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དུ། །མ་སྣང་དེ་ཕྱིར་ཚུལ་མཐོང་དེས། །གཞལ་བྱ་མི་གྲུབ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། ། 9-2-16b རང་རང་ངོ་བོ་ལ་གནས་པ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྱར་རུང་བའི། །ཚད་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ལྟོས་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད། །གྲུབ་ཀྱི་རང་དབང་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གྲུབ་ན་གནས་ལུགས་ཉིད་དུ་ཐལ། །ཆུ་གཅིག་པོ་ཡང་རང་འཛིན་གྱིས། །ཚད་མས་གྲུབ་ཀྱང་ལྟོས་མེད་དུ། །རང་དབང་ཁོ་ནས་གྲུབ་མིན་ཏེ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མི་གྲུབ་ཅིང་། །ཡི་དྭགས་ངོར་ཡང་གྲུབ་མི་འགྱུར། །རང་འཛིན་ཡུལ་ལ་མངོན་སུམ་དང་། །རྗེས་དཔག་ཚད་མས་ངེས་པ་ན། །དེ་ཡུལ་འཇུག་ལྡོག་མི་བསླུའི་ཕྱིར། །ཚད་མ་དོན་མེད་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཆུ་གཅིག་ལ་ཞེས་པ། །མི་ཡི་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས། །བཞག་སྟེ་ལྷ་ལ་ལྟོས་ན་ནི། །བདུད་རྩི་གཅིག་ལ་བལྟ་གཞིར་འཛིན། །ཆུ་ལ་རྣག་ཆུ་བདུད་རྩི་རུ། །མཐོང་ཚེ་གསུམ་ཀ་ཚོགས་མིན་ལ། །དེ་གསུམ་གཅིག་ཀྱང་ཚད་མིན་ན། །དེ་ལས་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ཏུ། །མཐོང་བ་ཚད་མས་སྒྲུབ་མི་ནུས། །མཐོང་དོན་གསུམ་ཀ་མེད་འགྱུར་བས། །མི་མཐོང་ཆུ་འདི་ཆུ་མིན་ན། །གཞན་ཞིག་ཆུ་རུ་མི་འཐད་པས། །ཆུ་ཞེས་བྱ་བ་གཏན་མེད་འགྱུར། །དེ་ལྟའི་ལུགས་ལའང་ཚད་མ་ཡི། །རྣམ་བཞག་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡིས། །མ་བསླད་དབང་པོའི་ཡུལ་དེ་ཉིད། །ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། །ཆུ་དང་སྨིག་རྒྱུར་ཆུར་སྣང་བཞིན། །དེས་ན་གནས་སྐབས་ཡི་དྭགས་ཉིད། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་ཆུ་གཙང་མ། །རྣག་ཏུ་སྣང་ཡང་སྐྱོན་ 9-2-17a སེལ་ན། །ད་གདོད་ཆུ་རུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། །ལྟོས་ནས་མིས་མཐོང་ཚད་མ་དང་། །གཞན་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར། །རེ་ཞིག་ཆུ་ནི་ཚད་མར་བསྒྲུབས། །མཐར་ཐུག་རིག་པས་དཔྱད་པས་ན། ། དེ་ཀུན་བག་ཆགས་སྣང་བ་སྟེ། །གཞན་དུ་ཆུ་ཉིད་དག་པ་ཡི། །ཞིང་དང་སྐུ་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར། །མི་ཡིས་མཐོང་བ་དེ་ཁོ་ན། །མཐའ་གཅིག་ཚད་མར་རུང་མ་ཡིན། །དེས་ན་སྒྲིབ་རྐྱེན་ཇེ་དག་པས། །མཐོང་བ་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ནས། །

【現代漢語翻譯】如幻而變，由於內外之因緣，不能如實見事物本真。猶如幻術師以咒語使木頭顯現為馬和大象一般。因此，不應執著于共同認知的『此』是確定的。因此，就自宗而言，顯現與空性無有分別，基體本身未成立任何事物，因為對一切顯現皆平等。一物亦可顯現為多種。對於能夠顯現空性者，一切皆有可能。對於不能顯現空性者，一切皆不可能。那麼，量與非量的區別也不合理嗎？顯現之物即非他物，未顯現之物亦然，因此，以如實之見，所量並非不能成立，因為一切事物皆安住于各自的自性之中。由於一與異皆可成立，故量得以成立。因此，依賴於他者而成立量，而自立之法並非由量所成立，若成立則會成為實相本身。即使是同一杯水，也由各自的執著，以量成立，但並非無待於他者，僅由自立而成立，因為勝義諦的觀察無法成立，于餓鬼而言亦不能成立。當以自執的對境，由現量和比量確定時，由於對境的取捨不欺騙，故量並非無意義。例如，『同一杯水』，依賴於人的所見而安立，若依賴於天人，則視為甘露。當水顯現為膿血、水、甘露三種時，三者並非集合，三者之一亦非量，因此，無法以量來成立其他事物。若所見三者皆不存在，未見之水若非水，則其他事物亦不應是水，因此，所謂『水』將徹底不成立。如是，於此宗派而言，量的安立亦不合理。因此，必須成立未被暫時錯亂之因所迷惑的根識之境為量，猶如水和海市蜃樓顯現為水一般。因此，暫時而言，餓鬼由於業障，將清水顯現為膿血，若消除此過患，則會顯現為水。依賴於人所見為量，且因他者之因緣而轉變，故暫時可成立水為量。但究竟以智慧觀察時，一切皆為習氣之顯現，否則，水亦可顯現為清凈剎土和本尊。因此，人所見並非唯一之量。因此，隨著遮障之因越來越清凈，所見依賴於下者而成立。

【English Translation】 Changing like a magic trick, due to internal and external causes, one cannot see things as they truly are. It is like a magician using a mantra to make wood appear as horses and elephants. Therefore, one should not cling to the common perception that 'this' is definite. Therefore, in our own tradition, appearance and emptiness are inseparable, and the ground itself does not establish anything, because it is equal to all appearances. One thing can also appear as many. For those who can manifest emptiness, everything is possible. For those who cannot manifest emptiness, everything is impossible. Then, is the distinction between valid and invalid cognition also unreasonable? What appears is not different from what does not appear, therefore, with true vision, what is to be measured is not impossible to establish, because all things abide in their own nature. Since one and different can both be established, valid cognition can be established. Therefore, valid cognition is established in dependence on others, but self-established phenomena are not established by valid cognition, because if they were established, they would become reality itself. Even the same water is established by valid cognition through individual clinging, but it is not established independently, solely by self-establishment, because it cannot be established by ultimate analysis, nor can it be established for pretas (hungry ghosts). When the object of self-clinging is determined by direct perception and inference, because the acceptance and rejection of the object are not deceptive, valid cognition is not meaningless. For example, 'the same water' is established in dependence on human perception, but if it depends on gods, it is regarded as nectar. When water appears as pus, water, and nectar, the three are not a collection, and none of the three is valid cognition. Therefore, it is impossible to establish other things by valid cognition. If the three things seen do not exist, and the unseen water is not water, then other things should not be water either, so the so-called 'water' will be completely unestablished. Likewise, in this tradition, the establishment of valid cognition is also unreasonable. Therefore, it must be established that the object of sense consciousness, which is not deceived by temporary causes of confusion, is valid cognition, just as water and mirages appear as water. Therefore, temporarily, pretas, due to karmic obscurations, see pure water as pus, but if this fault is removed, it will appear as water. Valid cognition depends on what humans see, and it is transformed by the causes of others, so temporarily, water can be established as valid cognition. But ultimately, when analyzed with wisdom, all of this is the appearance of habitual tendencies, otherwise, water can also appear as pure lands and deities. Therefore, what humans see is not the only valid cognition. Therefore, as the causes of obscuration become clearer, what is seen is established in dependence on the lower.

གོང་མ་གོང་མ་ཚད་མ་རུ། །ཁས་བླང་བ་ནི་འཐད་པ་ཉིད། །མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། །གཅིག་ལས་མེད་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན། །མཐོང་བའི་ཚད་མའང་གཅིག་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མ་གཉིས་པ་མི་སྲིད་དོ། །གནས་ལུགས་བདེན་གཅིག་ཟུང་འཇུག་སྟེ། །ཚད་མ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །སྤང་བྱ་མ་རིག་གཅིག་པུ་ལས། །མེད་ཕྱིར་རིག་དང་མ་རིག་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་ཚད་མའི་ཚུལ་འདི་ཡིས། །སྣང་ཀུན་རང་བཞིན་ལྷར་སྒྲུབ་པ། །སྔ་འགྱུར་རང་ལུགས་ཁོ་ན་སྟེ། །ཀུན་མཁྱེན་རོང་ཟོམ་པཎྜི་ཏའི། །ལེགས་བཤད་སེང་གེའི་ང་རོ་ཡིན། །གཞན་ན་ལུགས་འདི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྨྲ་བ་མེད་པས་འདི་ཡི་ཐད། །གང་ལྟར་ཁས་བླང་འགལ་བར་མཐོང་། །དེ་ལ་ཐུན་མོངས་བལྟ་བྱ་དེ། །སྣང་སྟོང་རེ་རེ་མི་རུང་སྟེ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཙམ་ཡིན་ན། །འགྲོ་བ་སུ་ཡང་རུང་ལ་ཡང་། །མཁའ་ཡང་བུམ་པར་སྣང་འགྱུར་ཞིང་། །བུམ་པ་མཁའ་ལྟར་སྣང་མི་འགྱུར། །སྣང་བ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཙམ། ། 9-2-17b བལྟ་བྱར་རུང་ན་ཅིས་མི་སྣང་། །དངོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ། །མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ལ། །ཇི་སྐད་བརྗོད་ཀུན་འདི་ལ་མཚུངས། །སྟོང་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་བཞིན་དུ། །སྣང་མེད་དེ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། །མ་སྟོང་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། །སྟོང་ཙམ་སྣང་གཞིར་བཞག་དང་འགལ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་གོང་དུ་ནི། །སྟོང་སྣང་མི་འགལ་ཅི་ཞེ་ན། །འདིར་ནི་མཐོང་དོན་ཐ་སྙད་པའི། །ཚད་མའི་རྣམ་བཞག་སྐབས་ཡིན་པས། །དེའི་ངོར་ཡོད་མེད་འགལ་བ་སྟེ། །དངོས་གཅིག་སྟེང་གི་བདེན་པ་གཉིས། །མི་འགལ་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི། །སྣང་ཙམ་སྣང་གཞིར་མི་རུང་སྟེ། །སྣང་དེ་གང་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན། །འདི་ཞེས་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི། །སྣང་བ་བསམ་པར་མི་ནུས་ཕྱིར། །སྣང་གཞིར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་བྱེད་ཚད་མས་མ་མཐོང་བཞིན། །ཡོད་ཅེས་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཟད། །གང་སྣང་རིས་སུ་ཆད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་མི་རུང་། །མི་སྟོང་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཡང་། །དེ་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་འགྱུར། །ཆུ་རྣག་བདུད་རྩི་སོགས་ཀྱི་གཞི། །དེ་གསུམ་གང་ཡིན་ཡང་འགལ་ཏེ། །གལ་ཏེ་ཆུ་དེ་རྣག་ཡིན་ན། །ཆུ་རུ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣག་མིན་ཆུ་ཡིན་ན། །རྣག་སོགས་གཞན་དུ་ཅི་ལ་སྣང་། །ཡི་དྭགས་ཡུལ་དུ་སྣང་དེ་ཡང་། །ཆུ་ཡིན་ཞེ་ན་རྣག་སྣང་ཡང་། །མེད་པར་ཁས་བླང་ཉིད་དུ་ཐལ། །གང་ཕྱིར་རང་ལ་ 9-2-18a སྣང་དེ་ལས། །སྣང་གཞི་ལོགས་སུ་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཡོད་ན་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ཕྱིར། །ཀ་བུམ་གཅིག་གཞི་གཅིག་མིན་བཞིན། །དེས་ན་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གམ། །བདེན་སྟོང་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་དེ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་ཡི། །ཟུང་འཇུག་རོ་མཉམ་ཆེན་པོ་རུ། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །མཉམ་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རུ། །གྲུབ་དོན་གཏན

【現代漢語翻譯】至上者，至上者，是為正量。所承諾的，即是合理的。終極的實相，因其唯一，故是那唯一。見之正量亦是唯一，第二正量不可能存在。實相真一，雙運合一，正量即是自生智慧。所應斷除的唯有無明，故僅有明與無明之分。因此，以此正量之理，顯現皆證為自性本尊。此乃前譯自宗之獨有，全知榮 सोम班智達之善說，獅子之吼聲。他宗無此如實之說，故於此，無論如何皆見承諾相違。對此，共同觀察之境，顯空任一皆不可取，若僅是空性，則無論何人，虛空亦應顯現為瓶，而瓶不應顯現如虛空。與顯現分離的僅是空性，若可作為觀察之境，為何不顯現？諸法應恒常存在，或應恒常不存在，因無因故，一切所說皆與此相同。雖為空性之狀態，然無顯現，二者相違故，若有非空之物，則與僅空作為顯現之基相違。那麼，你之前所說，空顯不相違又是為何？此處乃是就所見之義，名言諦，正量之安立而說的場合，故於此，有無是相違的，一法之上的二諦，不相違，因是智慧之境故。若與空性分離的，僅是顯現，則不可作為顯現之基，此顯現無論如何是顯現，此不侷限於某種，顯現是無法思議的，故顯現之基無法成立，如未被能知正量所見一般，僅是立宗而已。若所顯現侷限於某種，則不應顯現為其他。因是不空之顯現故，因此，那本身是可以被理智分析的。水、膿、甘露等之基，此三者無論哪個都相違，若水是膿，則如何顯現為水？若非膿而是水，則膿等為何顯現為其他？若於餓鬼道所顯現的也是水，那麼膿的顯現，也應承諾為不存在。因為于自身所顯現的，顯現之基並非獨立存在，若存在，則應成為他體，如柱與瓶非一基一般。因此，顯空雙運，或真空僅顯現，即是無有侷限、無有偏頗的，雙運，味一，大，諸法本初即平等故，平等性，大圓滿，成就之義，究竟。

【English Translation】 The supreme, the supreme, is the valid cognition. What is promised is indeed reasonable. The ultimate reality, Because it is one, it is that one. The valid cognition of seeing is also one, A second valid cognition is impossible. Reality is one, union is combined, Valid cognition is self-born wisdom. What should be abandoned is only ignorance, Therefore, there is only the distinction between knowledge and ignorance. Therefore, by this principle of valid cognition, All appearances are proven to be naturally divine. This is unique to the Early Translation School, The good words of Omniscient Rongzom Pandita, Are the roar of a lion. Other schools do not have such a truthful statement, Therefore, in this regard, In any case, it seems contradictory to promise. Regarding this, the object of common observation, Neither appearance nor emptiness alone is acceptable, If it is only emptiness, Then for anyone, Space should also appear as a vase, And the vase should not appear like space. Separated from appearance is only emptiness, If it can be taken as an object of observation, why does it not appear? All things should always exist, Or they should always not exist, because there is no cause, Everything said is the same as this. Although it is a state of emptiness, There is no appearance, because the two are contradictory, If there is something that is not empty, Then it contradicts taking only emptiness as the basis of appearance. Then, what you said before, Why are emptiness and appearance not contradictory? Here, it is in the context of the meaning seen, conventional truth, The establishment of valid cognition, Therefore, in this regard, existence and non-existence are contradictory, The two truths on one phenomenon, Are not contradictory, because it is the realm of wisdom. If separated from emptiness, Only appearance, then it cannot be taken as the basis of appearance, This appearance is in any case an appearance, This is not limited to something, Appearance is inconceivable, Therefore, the basis of appearance cannot be established, Just as it is not seen by the knowing valid cognition, It is only a statement of proposition. If what appears is limited to something, Then it should not appear as something else. Because it is a non-empty appearance, Therefore, that itself can be analyzed by reason. The basis of water, pus, nectar, etc., Whichever of these three is contradictory, If water is pus, Then how does it appear as water? If it is not pus but water, Then why does pus, etc., appear as something else? If what appears in the realm of pretas is also water, Then the appearance of pus, Should also be promised to be non-existent. Because what appears to oneself, The basis of appearance does not exist independently, If it exists, then it should become something else, Just as a pillar and a vase are not one basis. Therefore, the union of appearance and emptiness, Or true emptiness only appears, Is without limitation, without bias, Union, one taste, great, Because all phenomena are equal from the beginning, Equality, Great Perfection, The meaning of accomplishment, ultimate.

་ལ་ཕབ་བྱས་ནས། །ཚུལ་དེ་གོམས་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས། །དག་པའི་གཟིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །མ་དག་སྣང་བ་རང་གྲོལ་བའི། །སྣང་སྲིད་དག་པའི་ཆོས་སྐུ་ཞེས། །ཡིད་ཆེས་རྡོ་རྗེའི་ལུང་དོན་འབྱོར། །ངེས་ན་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བ་ལས། །ཕུང་ལྔ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡི། །སྣང་བ་རིས་སུ་མ་ཆད་པ། །དེ་ཉིད་དག་པའི་ལྷ་སྣང་ཞེས། །དགོངས་པའི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་ཉིད། །འདི་ལྟར་རྣག་འཛིན་ལས་ཟློག་ཚེ། །འཁྲུལ་བར་རྟོགས་ཤིང་དེ་གོམས་པས། །དེ་ལ་ཆུ་རུ་སྣང་བ་ཉིད། །དག་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཆུ་ཡི་རྡུལ་རེར་གྲངས་མེད་ཞིང་། །མཐོང་ཞིང་ཆུ་དེ་མཱ་མ་ཀིར། །མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མཐར་ཐུག་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་སར། །ཟུང་འཇུག་རོ་མཉམ་ཆེན་པོར་གཟིགས། །དེ་ཕྱིར་དག་པའི་གཟིགས་པ་ནི། །སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་མ་ནོར་པ། །དེ་ཡིས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ལས། །གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཚད་མ་རུ། །བཟུང་སྟེ་འདི་ཀུན་གདོད་ནས་ 9-2-18b ཀྱང་། །དག་པའི་ཆོས་སྐུར་གནས་སོ་ཞེས། །དམ་བཅའ་གྲུབ་པའི་རྩེ་མོ་རུ། །རིགས་པའི་མིག་ལྡན་རྣམས་ལ་གྲུབ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐེག་པ་དེ། །ངོ་མཚར་འོད་ཟེར་སྟོང་མངའ་བས། །དམན་པའི་ཡིད་ཅན་འབྱུང་པོའི་བྱ། །ཕལ་ཆེར་ལོང་བ་ལྟ་བུར་གྱུར། །དེ་ལ་མཐར་ཐུག་མཉམ་ཉིད་དབྱིངས། །ལྷ་སྣང་ཁོ་ནར་སྣང་ངོ་ཞེས། །ཕྱོགས་གཅིག་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པ་ཡི། །དབྱིངས་དང་སྣང་ཆ་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །འདུ་འབྲལ་མེད་ཕྱིར་སྣང་བའི་ཆ། །གདོད་ནས་ལྷ་རུ་དག་པ་ལ། །གནས་ལུགས་དཔྱད་པས་ཀྱང་མི་གནོད། །གང་ཕྱིར་སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པ་ཡི། །སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས་དེ་ནི། །མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གང་ལྟར་དུ། །རྟོགས་ཀྱང་མཐར་ཐུག་དོན་མིན་ཏེ། །སྒྲིབ་གཉིས་ཟད་པར་མ་སྤངས་པས། །གནས་སྣང་རྣམ་ཀུན་མི་མཐུན་ཕྱིར། །གནས་སྐབས་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལ། །མིག་སྐྱོན་དག་པའི་རབ་རིབ་བཞིན། །ཡུལ་ཅན་དྲི་མས་དག་པ་ལས། །ཡུལ་ཀྱང་དེ་བཞིན་དག་མཐོང་སྟེ། །ཡུལ་ཅན་དག་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་ན། །ཡུལ་དེ་མ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ཟག་གཅིག །འཚང་རྒྱ་དེ་ཚེ་མ་དག་དངོས། །གཞན་ལ་མི་སྣང་མི་འགྱུར་ཏེ། །རང་སྣང་སྒྲིབ་པས་རང་བསྒྲིབས་ཕྱིར། །དེས་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་རྣམས། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་ན་ཡང་། །གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། །དྲི་མ་སྦྱང་ 9-2-19a ལ་འབད་པར་བྱ། །སྦྱང་བྱའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་ནི། །རང་གི་ངོ་བོས་དག་པ་ལས། །ལོགས་ཤིག་མ་དག་པ་མིན་པས། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་མཉམ་པ་ཉིད། །དེ་ལྟར་སྣང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པ། །མ་རྟོགས་དུས་ན་སོ་སོར་འཛིན། །བྱིས་པ་གང་ལ་སེམས་ཆགས་པ། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྨོངས་པ་སྟེ།

【現代漢語翻譯】當從（下）降時，在這種熟悉方式的道路上，依靠清凈的景象，不凈的顯現自然解脫，顯有清凈的法身，確信金剛句的意義。如果確定，從幻化網中，五蘊如幻，顯現無有間斷，那即是清凈的本尊顯現，對（此）見解的意義深信不疑。像這樣，當從執著膿血中解脫時，認識到是錯覺並熟悉它，因此，顯現為水，清凈的菩薩大士們，在每一滴水中看到無數剎土，並且看到那水是嘛嘛格（藏文：མ་མ་ཀིར，梵文天城體：मामाकिर्，梵文羅馬擬音：māmakir，漢語字面意思：我的），顯現為親眼所見。在最終捨棄二障之地，看到雙運平等大樂。因此，清凈的景象，是爲了捨棄所有障礙，如實見到事物的實相，只能通過它來見到，除此之外別無他法，那即是最終的量（ प्रमाण ）。抓住（這個），所有這些從一開始，就安住在清凈的法身中，這是誓言成就的頂峰，對於具有智慧之眼的人來說是成立的。即使如此，那個法，擁有奇妙的光芒，對於卑劣之人來說，大多如同盲人一般。對於他們來說，最終的平等性虛空，僅僅顯現為本尊顯現，雖然不能僅僅證明一方面，但自性從一開始就是清凈的，法界和顯現分是智慧身，由於不分離，顯現分從一開始就是清凈的本尊，以見地來觀察也不會損害。因為捨棄了二障，顯空雙運的法界，是最終的真實。無論如何從那之外去理解，也不是最終的意義，因為沒有捨棄二障的窮盡，所處之地和顯現方式完全不同。在暫時的道之顯現中，如同眼疾患者看到的清凈的眩暈，有境從清凈的垢染中解脫，所境也同樣見到清凈，即使有境清凈了，如果分開來看，所境沒有不凈，因此，即使如此，當一個人成佛時，不凈之物，不會不顯現給其他人，也不會改變，因為自己的顯現被自己的障礙所遮蔽。因此，境和有境，雖然自性從一開始就是清凈的，但因為被突如其來的垢染所遮蔽，所以要努力去除垢染。所要去除的垢染，也是從自己的體性上清凈的，沒有其他的不凈，自性光明平等。像這樣，在沒有證悟各種顯現方式時，會執著於它們是分離的。任何孩子執著于自己的心，那個孩子就是愚癡的。

【English Translation】 When descending from (it), on the path of familiarizing with this method, relying on pure vision, impure appearances naturally liberate, the phenomena of existence are the pure Dharmakaya, have faith in the meaning of the Vajra words. If certain, from the net of illusion, the five aggregates are like illusions, appearances are continuous, that is the pure deity appearance, have faith in the meaning of (this) view. Like this, when turning away from grasping pus, realizing it is an illusion and familiarizing with it, therefore, appearing as water, the great pure Bodhisattvas, see countless realms in each drop of water, and see that water as Mamaki (藏文：མ་མ་ཀིར，梵文天城體：मामाकिर्，梵文羅馬擬音：māmakir，漢語字面意思：mine), appearing as directly seen. In the ultimate place of abandoning the two obscurations, see the great union of equal taste. Therefore, pure vision, is for abandoning all obscurations, seeing the true nature of things without error, it can only be seen through it, there is no other way, that is the ultimate valid cognition ( प्रमाण ). Grasping (this), all of these from the beginning, abide in the pure Dharmakaya, this is the peak of the accomplishment of the vow, it is established for those with the eye of wisdom. Even so, that vehicle, possessing a thousand wonderful rays of light, for inferior beings, mostly become like the blind. For them, the ultimate equality space, only appears as deity appearance, although it cannot prove only one aspect, but the nature is pure from the beginning, the sphere and the appearance aspect are the wisdom body, since they are inseparable, the appearance aspect is pure as a deity from the beginning, examining the abiding nature does not harm it. Because abandoning the two obscurations, the sphere of union of appearance and emptiness, is the ultimate reality. No matter how one understands it from other than that, it is not the ultimate meaning, because the exhaustion of the two obscurations has not been abandoned, the place and appearance are completely different. In the temporary appearance of the path, like the pure dizziness seen by those with eye defects, the subject is liberated from pure stains, the object is also seen as pure, even if the subject is pure, if viewed separately, the object is not impure, therefore, even so, when a person becomes a Buddha, impure things, will not not appear to others, nor will they change, because one's own appearance is obscured by one's own obscurations. Therefore, objects and subjects, although their nature is pure from the beginning, but because they are obscured by sudden stains, one must strive to remove the stains. The stains to be removed, are also pure from their own nature, there is no other impurity, the nature is clear light equality. Like this, when not realizing the various ways of appearing, one clings to them as separate. Any child who clings to their own mind, that child is ignorant.

།རྨོངས་པ་དེ་ཡིས་འཆིང་བར་བྱེད། །རྟོགས་ན་ཀུན་ཀྱང་རོ་མཉམ་གྱི། །ངང་དུ་འབྲས་བུའི་བཙན་ས་ཟིན། །དུས་གསུམ་དུས་མེད་གཉུག་མའི་ཀློང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །དག་མཉམ་ཆེན་པོ་ཁས་ལེན་པའི། །ཚུལ་འདི་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་སྟེ། །སྣང་སྟོང་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། །ཅིར་ཡང་རུང་ལ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གང་བཏགས་པ། །ཅིར་ཡང་མི་རུང་ཅིར་མི་སྣང་། །ཚུལ་འདིའི་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པའི་སྒོ། །སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ལམ་ཡིན་ཏེ། །སྣང་སྟོང་འདི་ལ་ངེས་ཤེས་ན། །བྲི་གང་བྲལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །སྲིད་པ་སྟོང་དང་མི་སྟོང་སོགས། །ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། །ཟབ་མོའི་བཟོད་པ་ཁོང་ནས་སྐྱེ། །རྡུལ་གཅིག་ཁྱོན་ལ་རྡུལ་སྙེད་ཞིང་། །མཐོང་ཞིང་སྐད་ཅིག་ཡུན་ལ་ཡང་། །བསྐལ་པར་སྣང་སྟེ་དངོས་པོ་རྣམས། །བདེན་སྟོང་སྒྱུ་མའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལ་འཇུག །དེ་ཕྱིར་རང་སྣང་རིས་མེད་དང་། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བ་དང་། །གཞི་དབྱིངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དང་། །ཆོས་ཉིད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ 9-2-19b དང་། །སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སོགས། །གྲུབ་མཐའི་ཆོས་སྐད་ཙམ་འདིའི་དོན། །ལོ་བརྒྱར་བསྒྲིམས་ཏེ་བསམ་བྱས་ཀྱང་། །སྔོན་གོམས་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མེད་ན། །བློ་ཆེན་སྦྱངས་པ་མི་དམན་མོད། །ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་མཐའ་དག་གི། །གཏིང་ཕུག་གང་དུ་གཞོལ་བ་ཡི། །བརྒྱ་ཕྲག་ཆོས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་ཀླུང་། །འབབ་པའི་མཚོ་ཆེན་འདི་རྨད་བྱུང་། །སྣང་ཚུལ་གཞན་རྣམས་མ་ངེས་ཤིང་། །འགྱུར་བ་དག་དང་བཅས་ཏེ་སྣང་། །མཐར་ཕྱིན་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ནི། །བསླུ་མེད་དོན་གཟིགས་འགྱུར་བ་མེད། ༈ ། 中觀有承許否 སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལ། །ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་དཔྱད་པའི་ཚེ། །སྔ་རབས་པ་རྣམས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ། །དབུ་མའི་རང་ལུགས་ཡིན་མིན་དང་། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་ཅིར་ཡང་ནི། །མེད་ཕྱིར་ཁས་ལེན་མེད་པར་འདོད། །རང་གཞུང་རྣམས་ལས་ལམ་འབྲས་དང་། །རྟེན་འབྱུང་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་བཞག་ཀུན། །ཁས་བླང་རང་ལུགས་ཡོད་བཞིན་དུ། །ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོ་ལ། །སྐྱེལ་བ་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀར་འགལ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་འདི་སྐད་དུ། །དབུ་མར་ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་ལ། །སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཕྱོགས་རེར་འཛིན། །ལུགས་རེར་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་རེ་གནས། །དེས་ན་རང་གིས་བཞེད་པ་ལ། །དོན་དམ་གནས་ལུགས་གཞལ་བའི་ཚེ། །གཤིས་ལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ལྟར། །ཁས་ཀྱང་ཅི་ 9-2-20a ཞིག་ལེན་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་གནས་ལུགས་ཀྱི། །ཁས་ལེན་ཡིན་ཕྱིར་རྩོད་སོགས་ཚེ། །གཤིས་བཞིན་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མེད། །རྗེས་ཐོབ་ལམ་འབྲས་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་རྣམ་བཞག་རྣམས། །མ་འདྲེས་སོ་སོར་ཁས་ལེན་འདོད། །ཕྱིན་ཆད་

【現代漢語翻譯】無明使人受縛，一旦覺悟，萬法平等。於此境界中，穩固掌握證悟之果。過去、現在、未來，皆在無時無刻的本初虛空中。自生智慧終將證得圓滿佛果。全然清凈與平等的大境界，此種見解已臻於完善。顯現與空性，皆無自性。因此，一切皆可顯現，一切皆有可能。若於此之外另立宗見，則一切皆不可能，一切皆不顯現。對此見解生起信心的途徑，即是空性與緣起之道路。若能確切理解顯現與空性，便能在無增無減的壇城中。存在與空無等，諸法自性皆不可思議。從內心深處生起深刻的忍耐。於一微塵之中，顯現如微塵般眾多的剎土。於一剎那之間，亦能顯現如劫般漫長的時間。以對真性空性如幻的理解，進入諸佛的境界。因此，自顯無有分別，遠離偏頗與侷限。基之體性不可思議，法性無有任何造作。顯現與空性雙運等，宗派術語的含義。即使花費百年時間，努力思索，若無往昔串習成熟之因。即使是博學之士，精進修習，亦難以真正領悟。因此，所有宗派所探尋的深邃之處。彙集百千妙法之河流，此偉大之海實為稀有。其他顯現皆不確定，且伴隨著變異而顯現。究竟的雙運智慧，是無欺之見，永恒不變。中觀宗是否有承許？對於離戲中觀大宗而言，在考察其是否有承許時，前代智者們一致認為，中觀的自性，無論是否，無論有無等，皆不存在。因此，他們認為中觀沒有承許。然而，從自宗的道果和緣起宗義的安立來看，明明存在著承許和自性。將一切名言都推給他人，這在詞義上都是矛盾的。克朗欽巴（Klong-chen rab-'byams，龍欽饒降）如此說道：對於中觀宗是否有承許，前代智者們各執一詞。每種觀點都存在著優點和缺點。因此，當以自宗的觀點來衡量勝義諦時，正如萬法在自性上無有成立一樣，又有什麼需要承許的呢？因此，宗派的安立，在辯論等場合，由於自性本空，所以沒有任何承許。在後得位，對於道果的宗義，無論有多少種安立，都應毫不混淆地分別承許。完畢

【English Translation】 Ignorance binds, but realization makes all things equal. In this state, firmly grasp the fruit of enlightenment. Past, present, and future, all exist in the timeless, primordial space. Self-arisen wisdom will ultimately attain perfect Buddhahood. The great state of complete purity and equality, this view is perfectly established. Appearance and emptiness, both lack inherent existence. Therefore, anything can appear, and anything is possible. If one establishes a view other than this, then nothing is possible, and nothing appears. The path to gaining confidence in this view is the path of emptiness and dependent origination. If one has a clear understanding of appearance and emptiness, then in the mandala free from increase and decrease. Existence and non-existence, etc., the nature of phenomena is inconceivable. Deep patience arises from the depths of the heart. Within a single atom, countless Buddha-fields appear. In a single moment, time can appear as long as an eon. With the understanding that all things are empty and illusory, one enters the realm of the Buddhas. Therefore, self-appearance is without discrimination, free from bias and limitation. The nature of the ground is inconceivable, and the nature of phenomena is without any fabrication. The union of appearance and emptiness, etc., the meaning of these philosophical terms. Even if one spends a hundred years diligently contemplating them, without the cause of past habituation maturing. Even if one is a great scholar, diligently practicing, one may not truly comprehend. Therefore, the profound depths that all schools seek. This great ocean, into which flow hundreds of rivers of excellent teachings, is truly rare. Other appearances are uncertain and appear with change. The ultimate union of wisdom is the unerring vision of reality, unchanging. Do Madhyamikas have tenets? When examining whether the Great Madhyamika, free from elaborations, has tenets, The earlier scholars unanimously asserted that the nature of Madhyamika, whether it is or is not, whether it exists or not, does not exist. Therefore, they assert that Madhyamika has no tenets. However, from the perspective of our own school's Path and Fruit and the establishment of dependent origination tenets, there are clearly tenets and inherent existence. To attribute all conventions to others is contradictory in both word and meaning. Klong-chen rab-'byams said this: Regarding whether Madhyamika has tenets, earlier scholars held opposing views. Each view has both advantages and disadvantages. Therefore, when measuring the ultimate reality from our own perspective, Just as all phenomena are not established in their own nature, what is there to affirm? Therefore, the establishment of tenets, in debates and other situations, since the nature is empty, there is no affirmation whatsoever. In the subsequent attainment, for the tenets of the Path and Fruit, however many establishments there are, they should be affirmed separately without mixing. Finished

ཚུལ་འདི་སྨྲ་ཤེས་ན། །ཁོ་བོའི་ལེགས་བཤད་མཐུ་ཡིན་གསུངས། །དེར་བརྟེན་གངས་ཅན་མཁས་པ་འགས། །རང་ལུགས་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས། །ཁོ་ན་ཡང་ཡང་ཆེས་ཆེར་བསྒྲུབས། །དེ་ཡང་སྐབས་ཤན་མ་ཕྱེས་ན། །གཤིས་དོན་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །མཐའ་གཅིག་ཁས་ལེན་ཡོད་པའང་དཀའ། །དབུ་མ་རང་གི་ལུགས་ཞེས་པ། །དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་མཐར་ཐུག་དོན། །ཇི་ལྟར་གཞལ་ཉིད་ཡིན་དགོས་ཏེ། །དེ་ལས་གཞན་པ་རང་ལུགས་མིན། །ཅི་སླད་དབུ་མ་རང་གིས་ནི། །གཞལ་ན་དེ་མ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེས་ཁས་བླངས་ཡིན་ན། །རང་དབང་དཔྱད་ནས་ཁས་བླངས་པར། །རིགས་པས་འཕུལ་ནུས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཁས་བླངས་པ་དེ་དོན་དམ་པར། །གྲུབ་ཅིང་དཔྱད་བཟོད་ཉིད་དུ་འགྱུར། །རང་ལུགས་ཁས་ལེན་མ་ཡིན་ན། །རང་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་འགལ། །རང་ལ་དཔྱད་དང་མ་དཔྱད་པའི། །ཁས་ལེན་གཉིས་ནི་ཡོད་གྱུར་ཅིང་། །གཉིས་ཀ་ངེས་པར་བདེན་གྱུར་ན། །རང་ལུགས་ཞེས་པ་དེ་གཉིས་པོ། །རེ་རེ་ཡིན་ནམ་གཉིས་ཀ་ཡིན། ། 9-2-20b རེ་རེ་ཡིན་ན་ཅིག་ཤོས་འགལ། །ཡོད་པ་ཁས་བླངས་མ་ཡིན་ལ། །མེད་པར་ཁས་ནི་བླངས་གྱུར་ན། །ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཁས་ལེན་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། །མེད་པ་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་ཕྱིར། །གཉིས་ཀར་རང་གི་ཁས་བླངས་ན། །དཔྱད་མི་བཟོད་པ་བསལ་ནས་སུ། །རིགས་པས་གནོད་མེད་ཁས་ལེན་པ། །མིན་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་དཔྱད་བཟོད་འགྱུར། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་གཉིས་པོ། །ཚོགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚོགས་ན་དཔྱད་པས་རྟོགས་ན་ཡང་། །མ་དཔྱད་དུས་བཞིན་ཡོད་རྟོག་ཉིད། །ཡོད་ཕྱིར་དཔྱད་པས་ཅི་ཞིག་གནས། །ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་གྲུབ་རིགས་མ་ཡིན། །དགག་བྱ་བཅད་པའི་མེད་དགག་ལས། །ལྷག་པའི་གནས་ལུགས་མེད་གྱུར་ན། །འཛིན་སྟངས་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཆ། ། སྐབས་མི་ཐོབ་ཕྱིར་མཐའ་གཅིག་ཏུ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་སྐབས་ཀུན་ཀྱང་། །མེད་པར་ལྟ་བའི་ཡིད་ཅན་དུ། །ཅི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་གནས་ལུགས་དང་། །རྗེས་མཐུན་ནམ་ཡང་གོམས་དགོས་ཕྱིར། །དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་བཞེད་པ་བཞིན། །རང་ལུགས་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ། །དབུ་མ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ན། །ཟུང་འཇུག་དབུ་མ་ཆེན་པོའམ། །སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཡིན་དགོས་ཏེ། །འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་དང་། །རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གཏན་ཕབ་ནས། །ཡོད་མེད་ལ་སོགས་མཐའ་རྣམས་ཀུན། །ཉེར་ཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་ཡུལ་བྱེད་པའི། ། 9-2-21a ལམ་དེ་བདེན་གཉིས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ། །ལྟུང་ཕྱིར་ཉི་ཚེའི་ལྟ་བ་དེ། །ཟུང་འཇུག་དང་ནི་སྤྲོས་བྲལ་མིན། །ཟུང་འཇུག་ཡོད་དང་མེད་པའམ། །སྣང་དང་སྟོང་པ་མཉམ་ཉིད་ཀྱང་། །འདི་ནི་དོན་དམ་སྟོང་པའི་དབྱིངས། །འབའ་ཞིག་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི། །དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །འདི་ནི་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དང

【現代漢語翻譯】如果能理解這個道理，那都是我的善說之功。因此，雪域的一些智者，對於自己宗派所承認的觀點，總是反覆地、極力地去論證。如果不對情況加以區分，那麼事物的本質就無法確定。因此，完全只承認一種觀點也是困難的。所謂的『中觀自宗』，指的是中觀宗的究竟觀點。必須像衡量一樣去衡量，除此之外就不是自宗。為什麼呢？因為中觀自宗如果去衡量，它自己也無法成立。因此，如果那是自己所承認的，那麼經過自主的觀察后所承認的，就能被理智所推動。所承認的那個觀點，就會在勝義諦上成立，並且能夠經得起檢驗。如果不是自宗所承認的，那麼與自己承認相違背。對自己來說，存在經過觀察和未經觀察的兩種承認。如果兩者都必然是真實的，那麼所謂的『自宗』，是兩者中的一個，還是兩者都是呢？如果是其中一個，那麼就與另一個相矛盾。存在卻不承認，不存在卻承認。那麼，所謂的『存在』的承認，即使在世俗諦中也是不合理的，因為僅僅承認不存在。如果兩者都是自己所承認的，那麼在排除無法觀察的情況下，沒有被理智損害的承認，就無法成立，因為兩者都能被觀察。即使那樣，兩者也不能是集合體。因為如果是集合體，即使通過觀察能夠理解，但在未經觀察時，仍然存在『有』的執著。既然存在，那麼觀察又有什麼意義呢？世俗諦的觀察成立是不合理的。如果除了斷除所破的無遮之外，沒有更高的存在方式。那麼，在這種執著方式中，顯現的部分，就沒有機會。因此，在所有見、修、行的場合中，都會變成一個持有『無』的見解的人。為什麼不習慣於與實相和隨順實相相一致呢？因此，應該像一切智者所期望的那樣，去了解自宗。如果是一個中觀的特徵者，那麼就必須是雙運大中觀，或者是離戲中觀。在確定與聖者的等持智慧相一致之後，有無等等一切邊，都是寂滅的自性。僅僅以空性作為對境的道路，會墮入二諦的片面性。因此，這種片面的見解，不是雙運，也不是離戲。雙運是存在和不存在，或者顯現和空性平等。因為這是僅僅以勝義諦的空性界作為對境。離戲是存在和不存在等等，一切執著的相狀。因為這是不存在戲論的...

【English Translation】 If one understands this principle, it is due to the power of my good explanation. Therefore, some scholars in the Land of Snows repeatedly and vigorously argue for the views that their own school acknowledges. If one does not distinguish the situations, then the essence of things cannot be determined. Therefore, it is difficult to completely acknowledge only one view. The so-called 'Madhyamaka Svātantrika' refers to the ultimate view of the Madhyamaka school. It must be measured like a measurement; other than that, it is not Svātantrika. Why? Because if the Madhyamaka Svātantrika were to measure, it would not be established itself. Therefore, if that is what one acknowledges, then what is acknowledged after independent examination can be propelled by reason. That which is acknowledged will be established in the ultimate truth and will be able to withstand scrutiny. If it is not acknowledged by one's own school, then it contradicts what one acknowledges oneself. For oneself, there are two acknowledgments: one that has been examined and one that has not been examined. If both are necessarily true, then is the so-called 'Svātantrika' one of the two, or both? If it is one of them, then it contradicts the other. It exists but is not acknowledged, or it does not exist but is acknowledged. Then, the acknowledgment of 'existence' is not even valid in conventional truth, because only non-existence is acknowledged. If both are acknowledged by oneself, then the acknowledgment that is free from harm by reason, after excluding what cannot be examined, cannot be established, because both can be examined. Even so, the two cannot be a collection. Because if it is a collection, even if it can be understood through examination, there is still an attachment to 'existence' as in the time before examination. Since it exists, then what is the point of examination? The establishment of conventional truth through examination is unreasonable. If there is no higher mode of existence than the negation of what is to be refuted, then in that way of grasping, the aspect of appearance has no opportunity. Therefore, in all occasions of view, meditation, and conduct, one will become a person holding a view of 'non-existence'. Why not become accustomed to being in accordance with reality and in accordance with reality? Therefore, one should understand Svātantrika in this way, as all-knowing beings desire. If one is a characteristic of Madhyamaka, then one must be either the Great Union Madhyamaka or the Non-elaboration Madhyamaka. After establishing consistency with the samadhi wisdom of the noble ones, all extremes such as existence and non-existence are of the nature of quiescence. The path that takes only emptiness as its object falls into the one-sidedness of the two truths. Therefore, that one-sided view is neither union nor non-elaboration. Union is existence and non-existence, or appearance and emptiness are equal. Because this takes only the realm of emptiness of ultimate truth as its object. Non-elaboration is all aspects of grasping, such as existence and non-existence. Because this is the non-elaboration of...

་། །མ་བྲལ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ངོར། །ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཡིས་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་དུ། །རྟོགས་སླད་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས། །དགག་སྒྲུབ་སྤྲོས་ཀུན་བྲལ་བས་ན། །གནས་ལུགས་དོན་བཞིན་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་། །ཁས་བླང་རིགས་པས་མིན་གྲུབ་ཕྱིར། །གང་དུ་ཁས་ནི་ལེན་མི་བྱེད། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་དོན། །ཁས་ལེན་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ། །ཐ་སྙད་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་ཡང་། །ཁས་བླང་ཡོད་དེ་དེ་གཉིས་ཀྱང་། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་ལ། །ལྟོས་ན་སོ་སོའི་སྣང་ཚུལ་ཙམ། །དབྱེར་མེད་དོན་མཐོང་ཡེ་ཤེས་ལ། །ལྟོས་ན་ཚད་མ་གཉིས་པོ་ཡང་། །ཉི་ཚེའི་གནས་ཡིན་དེ་གཅིག་གིས། །བདེན་གཉིས་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ཕྱིར། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དོན་དམ་གྱི། །ཚད་མ་གཉིས་པོ་ཤེས་རབ་སྟེ། །བུམ་སོགས་དེ་གཉིས་ཀྱིས་གཞལ་ན། །ངོ་བོ་གཉིས་ནི་རྙེད་ན་ཡང་། །གཅིག་ཚེ་གཅིག་ནི་ཡོད་མིན་པས། །སོ་སྐྱེའི་བློ་ལ་བདེན་པ་གཉིས། །རེས་འཇོག་ཚུལ་ལས་མི་སྣང་ཕྱིར། ། 9-2-21b སོ་སོ་གཞལ་བའི་ཁས་ལེན་གཉིས། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན། །འོ་ན་ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་དང་། །བདེན་གཉིས་ཁས་ལེན་ནང་འགལ་ཚུལ། །གོང་དུ་གཞན་ལ་ཇི་བརྗོད་པ། །རང་ལའང་མཚུངས་པར་ཐལ་ཞེ་ན། །ངེད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཕྱེས་ནས་སུ། །ཤན་འབྱེད་ལམ་གྱི་དབུ་མ་དང་། །དངོས་གཞི་མཉམ་བཞག་དབུ་མ་གཉིས། །རགས་དང་ཕྲ་བའམ་རྒྱུ་འབྲས་སམ། །རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་གནས་སྐབས་ཀྱི། །དབུ་མ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་ཕྱེས་ནས། །བཤད་ཕྱིར་སྐྱོན་དེ་ག་ལ་འཇུག །དེས་ན་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལ། །ཁས་ལེན་མེད་པ་རང་གི་ལུགས། །མཐར་ཐུག་དེ་ཡིན་རྗེས་ཐོབ་ལ། །བདེན་གཉིས་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཚེ། །བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ཚད་མ་ཡིས། །གཞལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ལོག་རྟོག་རེ་རེ་དགག་པའི་ཆེད། །ཡིན་གྱི་གཤིས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ། །ཁས་བླང་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཤིས་ལ་བདེན་པ་གཉིས་པོ་ཡང་། །རིས་སུ་ཆད་པ་ཡོད་མེད་པས། །ཁས་ལེན་གཉིས་པོ་གང་ལྟར་ཡང་། །བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀར་ཡང་ནི་ཁས་བླངས་ཀྱང་། །སྣང་ཚུལ་ཙམ་གྱི་དབང་ཕྱིར་དང་། །གནས་སྐབས་གཉིས་ཀ་སོ་སོ་ན། །བདེན་དེ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དཔྱད་བཟོད་ལ་སོགས་སྐྱོན་མི་འབབ། །དངོས་པོའང་དཔྱད་པར་མི་བཟོད་དེ། །དངོས་མེད་ཀྱང་ནི་དཔྱད་མི་བཟོད། །མཐར་ཐུག་གཉིས་ཀ་མཚུངས་པ་ལ། །གནས་སྐབས་ལྟོས་ཏེ་བཏགས་པ་ཙམ། །མ་བརྟགས་གྲགས་པས་ཡོད་ 9-2-22a ཙམ་དེ། །སྣང་ཚུལ་ཡིན་གྱི་གནས་ཚུལ་མིན། །བདེན་མེད་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱིས། །མཐོང་བ་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་འདོད། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་པའི། །དོན་དམ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་ལ། །ལྟོས་ན་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་ཙམ། །གནས་སྣང་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ན། །བ

【現代漢語翻譯】因為不離彼（指空性），所以安住于大中觀的境界中，沒有任何需要承認的東西。爲了能夠證悟顯現與空性平等不二，所以才會有『有』、『無』、『是』、『非』等等的遮破與成立，遠離一切戲論。因為如實地安住于實相，一切法都不能通過理證來成立，所以在任何地方都不作任何的承認。因此，雖然在究竟的實相中沒有任何需要承認的東西，但在顯現的層面，名言和勝義諦各自都有需要承認的地方。但這二者，相對於勝義諦無別的實相而言，都只是各自的顯現而已。相對於證悟無別實相的智慧而言，這兩種量也只是暫時的存在，因為不可能通過一種方式來執持二諦。因此，名言和勝義諦這兩種量是智慧。如果通過這二者來衡量瓶子等事物，雖然可以找到兩種不同的體性，但當存在一種時，另一種就不存在。因此，凡夫的智慧無法同時顯現兩種諦實。分別衡量二諦的兩種承認是確實存在的。那麼，關於『有』與『無』的承認，以及二諦的承認之間存在矛盾的說法，如果之前對他人這樣說過，現在是否也同樣適用於自己呢？我們已經作了區分，區分了作為方便之道的（善巧方便）中觀和作為正行實修的（無分別智）中觀。或者說是粗細、因果，又或者是區分了名識和智慧等不同階段的中觀。因為已經作了大小中觀的區分，所以上述的過失根本不會成立。因此，對於大中觀而言，不作任何承認是我們自己的宗派，這是究竟的觀點。在後得位中，當二諦各自顯現時，爲了遣除對二諦各自的錯謬執著，會通過二諦各自的量來進行遮破和成立。但這僅僅是爲了遣除各種錯誤的分別念，對於實相本身，我們沒有任何需要承認的遮破或成立。因為在實相中，二諦之間不存在截然的界限，所以無論如何，這兩種承認都不會被認為是真實的。雖然對二者都作了承認，但這僅僅是顯現層面的權宜之計，並且這兩種狀態在各自的層面並不矛盾，所以不會產生經不起觀察等過失。事物經不起觀察，非事物也經不起觀察，究竟而言二者是相同的，只是根據不同情況而安立的假名而已。未經觀察，僅僅是名聲上的『有』，這只是顯現，並非實相。通過無有諦實的辨析智慧所見到的才是實相，才是勝義諦。但這也是相對於世俗諦而言的勝義諦，如果相對於究竟的實相而言，這只是勝義諦的假名而已。如果現象和實相之間存在矛盾，那麼……

【English Translation】 Because it does not depart from that (referring to emptiness), it abides in the realm of the Great Madhyamaka, there is nothing to be affirmed. In order to realize the equality of appearance and emptiness, there are negations and affirmations such as 'is,' 'is not,' 'exists,' 'does not exist,' etc., free from all elaborations. Because it truly abides in reality, all dharmas cannot be established through reasoning, so no affirmation is made anywhere. Therefore, although there is nothing to be affirmed in the ultimate reality, in the realm of appearance, there are things to be affirmed in conventional truth and ultimate truth respectively. But these two, relative to the reality of the indivisibility of ultimate truth, are merely their respective appearances. Relative to the wisdom that realizes the indivisible reality, these two valid cognitions are also only temporary existences, because it is impossible to hold the two truths through one means. Therefore, these two valid cognitions of conventional and ultimate truth are wisdom. If one measures things like a pot through these two, although two different natures can be found, when one exists, the other does not. Therefore, the wisdom of ordinary beings cannot simultaneously perceive the two truths. The two affirmations of measuring each truth separately are indeed established as existing. Then, regarding the statement that there is a contradiction between the affirmation of 'exists' and 'does not exist,' and the affirmation of the two truths, if you have said this to others before, does it also apply to yourself? We have made a distinction, distinguishing between the Madhyamaka as a means of skillful means and the Madhyamaka as the actual practice of non-conceptual wisdom. Or it is the distinction between coarse and subtle, cause and effect, or the different stages of consciousness and wisdom. Because we have made the distinction between the greater and lesser Madhyamaka, the aforementioned fault will not arise. Therefore, for the Great Madhyamaka, not making any affirmation is our own doctrine, which is the ultimate view. In the post-meditation state, when the two truths appear separately, in order to dispel the mistaken clinging to each of the two truths, we use the valid cognitions of each of the two truths to negate and affirm. But this is only to dispel various erroneous conceptualizations, and for reality itself, we have no affirmation of negation or affirmation to make. Because in reality, there is no clear boundary between the two truths, so in any case, these two affirmations will not be considered true. Although both are affirmed, this is only due to the power of appearance, and these two states do not contradict each other on their respective levels, so there will be no faults such as being unable to withstand scrutiny. Things cannot withstand scrutiny, and non-things also cannot withstand scrutiny. Ultimately, the two are the same, and it is merely a designation based on different situations. The 'existence' that is merely a reputation without investigation is only an appearance, not the reality. What is seen by the discriminating wisdom that analyzes the absence of truth is considered the reality, the ultimate truth. But this is also the ultimate truth relative to the conventional truth, and if relative to the ultimate reality, it is only a nominal ultimate truth. If there is a contradiction between phenomena and reality, then...

དེན་གཉིས་ཐ་དད་སྐྱོན་བཞི་འབབ། །གནས་སྣང་ཕན་ཚུན་གཞན་མིན་ན། །བདེན་གཉིས་གཅིག་པའི་སྐྱོན་བཞིས་གནོད། །ཚུལ་དེས་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཀྱང་། །གནས་ཚུལ་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་གྱི། །རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི། །ཐེག་པ་ཆུང་ངུར་ཤེས་པར་བྱ། །གནས་སྣང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ། །ཁས་བླངས་མེད་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ནི། །སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་སྣང་རུང་དང་། །ལམ་དང་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་དང་། །རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་ཁས་ལེན་སོགས། །རིགས་པས་གནོད་པ་རྣམ་ཀུན་མེད། །གནས་ཚུལ་གང་ཡིན་སྒྲིབ་པ་ཡིས། །བསྒྲིབས་ཕྱིར་ཉེ་བར་མི་སྣང་བས། །ལམ་ལ་འབད་པར་བྱེད་པ་ནི། །རང་གཞན་གཉིས་ཀས་འདོད་པ་ཉིད། །བདེན་གཉིས་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་ལྟ་བ་ཡི། །ཁས་ལེན་གཉིས་པོའང་ཇི་ལྟར་འགལ། །ཕན་ཚུན་གཅིག་པའང་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཁས་བླང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག །དེ་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་བདེན་པ་གཉིས། །སོ་སོར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི། །སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡོད་ཀྱི་བར། །དེ་གཉིས་རྣམ་ཀུན་སྟོབས་མཚུངས་པས། །མཐའ་གཅིག་ཁས་ལེན་ཡོད་མིན་ཏེ། །མེད་ཅེས་ 9-2-22b བདེན་སྟོང་ངེས་པ་དང་། །ཡོད་ཅེས་སྣང་ཆ་ངེས་པ་གཉིས། །རེས་འཇོག་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། །གཞལ་ཚེ་སོ་སོས་རྙེད་དོན་ནམ། །མཐོང་དོན་བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་བརྗོད། །དེ་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་པ། །མིན་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ། །གཅིག་སྤངས་གཅིག་ནི་གཟུང་མི་རུང་། །དེ་གཉིས་ལ་དཔྱོད་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཁས་ལེན་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་དཔེར། །མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུ་འཐོབ་པའི་ཚེ། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མ་ལུས་པ། །ཐ་སྙད་དབང་དུ་འགག་ཅེས་བྱ། །དམ་པའི་དོན་དུ་འགག་པའང་མེད། །མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞུང་ཀུན་ན། །དགག་སྒྲུབ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ལ་ལ་དོན་དམ་ཁས་ལེན་ཏེ། །ལ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དབང་དུ་གསུངས། །དོན་དམ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་ན། །ལམ་དང་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སོགས། །མེད་ཅེས་སྨྲ་བར་རུང་མོད་ཀྱི། །ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ལ་ལྟོས་མེད་དུ། །དེ་གཅིག་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མེད་ཀྱང་འཁོར་འདས་སྣང་ཆ་ཀུན། །སྣང་བར་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཐ་སྙད་ཚད་མའི་དབང་བྱས་ནས། །ལམ་དང་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སོགས། །ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི། །དོན་དམ་ཉིད་ལ་ལྟོས་མེད་དུ། །དེ་གཅིག་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཡོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར། །དཔྱད་པ་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ནམ་དུ་ཡང་། །གཅིག་མེད་གཅིག་ཡོད་སྲིད་མ་ཡིན། །གཉིས་ཀ་སྟོབས་མཚུངས་བདེན་གྱུར་ཚེ། །དངོས་པོ་མི་སྟོང་འགྱུར་ཞེ་ན། །གཉིས་ཀའང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་དང་། །ཡུལ་གཉིས་དོན་གྱིས་ཐ་དད་པ། །མ་ཡིན་ 9-2-23a སྣང་བ་དེའི་ངོ་བོ། །སྟོང་ཕྱིར་མི་སྟོང་ག་ལ་ཡིན། །གཉིས་ཀ་མཚུངས་པར་སྣང་དེའི་ཕྱིར། །སྟོང་པར་གྲུབ་སྟེ་ས

【現代漢語翻譯】如果將二諦（梵文：satya-dvaya，兩種真理）視為截然不同，就會產生四種過失。如果現象和實相不是相互依存，而是各自獨立的，那麼將二諦視為一體就會導致四種過失。因此，證悟的佛陀和有情眾生也只是實相和現象的顯現。如果認為它們僅僅是因果關係，那就是小乘的觀點。由於現象和實相既不能被認為是相同，也不能被認為是不同，所以有情眾生：如果是有情眾生即是佛陀，那麼一切顯現皆應是清凈的，修道和實修都將變得毫無意義。認為因中存在果，等等，所有這些都不會受到理智的駁斥。由於實相被無明所遮蔽，所以無法直接顯現。因此，努力修行是自他雙方都認可的。由於二諦之間沒有矛盾，那麼認為事物'存在'或'不存在'的兩種觀點又怎麼會相互矛盾呢？而且，它們也不是完全相同的，因此這兩種觀點可以同時成立。因此，只要二諦仍然各自顯現，並且心識仍然在運作：那麼，這二者在任何情況下都具有同等的力量，因此不能只承認其中一個方面，例如只承認'不存在'，認為'真實'是空性，並且認為'存在'是顯現，這二者都是確定的。當通過兩種量（量：pramana，梵文 प्रमाण，pramāṇa，衡量認知真實性的工具）來衡量時，各自獲得的意義或所見即被稱為二諦。由於這二者既非相同也非不同，因此不能只接受其中一個而捨棄另一個。通過智慧來分析這二者，將它們的觀點區分開來，例如：當最終獲得究竟法身（梵文：Dharmakāya，佛陀的法性之身）時，所有的心識和心所都會在名言（梵文：saṁvṛti，世俗諦）的層面上止息。但在勝義諦（梵文：paramārtha-satya，究竟真理）的層面上，它們並沒有真正止息。在所有的經、論和教典中，無論有多少種肯定和否定的方式：有些是根據勝義諦來確立的，而有些則是根據世俗諦來說明的。如果僅僅從勝義諦的角度來看，那麼可以說沒有道、沒有佛陀、沒有有情眾生等等。但是，如果完全不依賴世俗諦，那就不能只執著于勝義諦，因為即使在'不存在'的情況下，輪迴和涅槃的所有顯現仍然是顯而易見的。如果根據名言量（世俗認知）來判斷，那麼可以說有道、有佛陀、有有情眾生等等。但是，如果完全不依賴勝義諦，那就不能只執著於世俗諦，因為即使在'存在'的情況下，這些也無法被證實，這是通過分析性認知所確定的。因此，這二者在任何時候都不能是'一個存在而另一個不存在'。如果二者都具有同等的力量並且都是真實的，那麼事物就不會是空性的，不是嗎？這二者都沒有自性，並且二者的對境在意義上是不同的。顯現的自性是空性，因此怎麼會不空呢？由於二者都顯得同等，因此空性得以成立。

【English Translation】 If the two truths (Sanskrit: satya-dvaya, two truths) are considered completely different, four faults will arise. If appearance and reality are not interdependent but independent of each other, then considering the two truths as one will lead to four faults. Therefore, the enlightened Buddha and sentient beings are also merely manifestations of reality and appearance. If it is thought that they are merely cause and effect, that is the view of the Hinayana. Since appearance and reality can neither be considered the same nor different, sentient beings: If sentient beings are Buddhas, then all appearances should be pure, and the path and practice would be meaningless. The belief that the result exists in the cause, etc., all these will not be refuted by reason. Since reality is obscured by ignorance, it cannot be directly manifested. Therefore, striving to practice is accepted by both oneself and others. Since there is no contradiction between the two truths, how can the two views that things 'exist' or 'do not exist' contradict each other? Moreover, they are not completely the same, so these two views can coexist. Therefore, as long as the two truths continue to appear separately and the mind continues to function: Then, these two have equal power in every way, so one cannot only acknowledge one aspect, such as only acknowledging 'non-existence,' Thinking that 'truth' is emptiness and that 'existence' is appearance, both of these are certain. When measured by two valid cognitions (pramana, Sanskrit प्रमाण, pramāṇa, tool for measuring the truth of cognition), the meaning or vision obtained by each is called the two truths. Since these two are neither the same nor different, one cannot accept one and reject the other. Analyze these two with wisdom, distinguishing their views, for example: When the ultimate Dharmakaya (Sanskrit: Dharmakāya, the body of the Buddha's Dharma nature) is finally attained, all minds and mental factors will cease on the level of convention (Sanskrit: saṁvṛti, relative truth). But on the level of ultimate truth (Sanskrit: paramārtha-satya, ultimate truth), they do not truly cease. In all the sutras, treatises, and scriptures, no matter how many ways of affirming and negating there are: Some are established according to ultimate truth, while others are explained according to conventional truth. If only from the perspective of ultimate truth, then it can be said that there is no path, no Buddha, no sentient beings, etc. However, if one does not rely on conventional truth at all, then one cannot only cling to ultimate truth, Because even in the case of 'non-existence,' all the appearances of samsara and nirvana are still evident. If judged according to conventional valid cognition (conventional cognition), then it can be said that there is a path, there is a Buddha, there are sentient beings, etc. However, if one does not rely on ultimate truth at all, then one cannot only cling to conventional truth, Because even in the case of 'existence,' these cannot be proven, as determined by analytical cognition. Therefore, these two can never be 'one exists while the other does not exist.' If both have equal power and are both true, then things would not be empty, would they? Neither of these two has self-nature, and the objects of the two are different in meaning. The nature of appearance is emptiness, so how can it not be empty? Since both appear equal, emptiness is established.

ྣང་མེད་ན། །སྟོང་པའང་ཅི་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །དེས་ན་གཉིས་ཀ་མི་འགལ་བར། །ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་ཞིང་། །གཅིག་ཡོད་གཅིག་ལ་ངེས་ཤེས་ན། །ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའམ། །གང་ལ་གང་གིས་མ་ཁྱབ་པ། །མེད་ཕྱིར་གང་ལྟར་གཞལ་ཡང་བདེན། །སྣང་བ་སྟོང་པར་ཤེས་པ་ཡིས། །སྣང་བ་བདེན་པ་མེད་པར་རྟོགས། །སྟོང་པ་སྣང་བར་ཤེས་ན་ཡང་། །སྟོང་པ་བདེན་པར་ཡོད་མི་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་འདུ་འབྲལ་མེད་མཐོང་ཚེ། །བདེན་པར་ནམ་ཡང་སླར་མི་ལྡོག །གང་སྣང་དེ་ཡི་གནས་ལུགས་ནི། །སྟོང་པ་ཡིན་ཕྱིར་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྣང་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྟོང་པ་ཡན་གར་མི་འགྲུབ་ཕྱིར། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་རེས་འཇོག་གིས། །བདེན་གཉིས་བསྒོམ་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །གཉིས་སྣང་འཁོར་བའི་སྐབས་འདི་ན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཡོ་བ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་ཉེ་བར་མི་སྣང་ཕྱིར། །དཔྱད་པའི་ཤེས་རབ་དྲི་མེད་གཉིས། །སྤང་བླང་མེད་པར་གཟུང་བྱ་སྟེ། །གང་ཚེ་གཅིག་མ་ཚང་གྱུར་ན། །དེ་གཉིས་ལས་བྱུང་ཟུང་འཇུག་གི། །ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་མི་སྐྱེ་སྟེ། །གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་གང་རུང་དང་། །བྲལ་བའི་མེ་ནི་འབྱུང་མིན་བཞིན། །དེས་ན་ཐབས་དང་སྟོང་པ་ཉིད། །ཡ་བྲལ་ཡང་དག་ལམ་མིན་ཞེས། །རྒྱལ་དང་བརྒྱུད་འཛིན་གྱིས་གསུངས་ཕྱིར། །རྒྱུ་གཉིས་འདི་སྤངས་ཡེ་ཤེས་ 9-2-23b ཆེ། །སྐྱེ་བའི་ཐབས་གཞན་མི་སྲིད་དེ། །ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །བསམ་བརྗོད་འདས་ཕྱིར་བརྡ་ཐབས་དང་། །ཚིག་ཙམ་དག་གིས་མཚོན་པ་ལས། །དངོས་སུ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས། །སྔགས་སུ་ཚིག་དབང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་སོགས་སུ། །ཚིག་དང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྟན། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ལྟར་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར། །གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི། །བདེན་གཉིས་ལམ་གྱི་དབུ་མ་བསྟན། །བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་པའི་འབྲས། །ཟུང་འཇུག་ཉིད་དུ་གྲུབ་ནུས་པ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་གཏན་འབེབས་ཚེ། །སྣང་སྟོང་དགག་བྱ་འགོག་བྱེད་ཀྱི། །ཚུལ་དུ་རེས་འཇོག་ལྟ་བུར་བསྟན། །དེ་འབྲས་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །རྒྱུད་སྡེར་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན། །དེས་ན་དབུ་མའི་ལུགས་ཐམས་ཅད། །བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་བཞག །བདེན་པ་གཉིས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །ཟུང་འཇུག་ཁོང་དུ་ཆུད་མི་འགྱུར། །རྒྱལ་བས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པ་ཡང་། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །དེ་ཕྱིར་བདེན་གཉིས་སོ་སོ་ཡི། །ཁས་ལེན་དང་བཅས་དབུ་མ་དེ། །འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་ཡི། །རེས་འཇོག་དབུ་མ་ཆུང་ངུ་ཡིན། །ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཉིད། །དགག་བྱ་བཅད་པའི་མེད་དགག་ཙམ། །དེ་ལ་ལྟོས་ན་མེད་ཅེས་པའི། །ཁས་ལེན་ཡང་ནི་ཡོད་པ་ཡིན། །རྒྱུའམ་ལམ་གྱི་དབུ་མ་དེས། །བདེན་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་པ། ། 9-2-24a གཉིས་ཀ་རང་ག

【現代漢語翻譯】若無顯現，又如何知曉空性？因此，二者並不相悖，而是互為因果而顯現。若知一者存在，則必知另一者，永不分離。無有何者不被何者所遍及，因此無論如何衡量皆為真實。知曉顯現為空性，便能了悟顯現並非真實存在。知曉空性為顯現，亦不會認為空性真實存在。因此，當見到二者不分離時，便永不會再執著于真實。所顯現之物的實相，即是空性，故無有分離。捨棄顯現之外，空性亦無法獨立成立。因此，只要以交替的方式修習二諦，便是智慧。在這二取輪迴的境地中，心與心所的動搖，使得智慧難以顯現。因此，應無取捨地 ग्रहण (grahaṇa，grasping，接受) 無垢的兩種觀察智慧。若其中之一不圓滿，則由二者所生的雙運智慧，必定無法生起。如同鉆木與鉆木板，缺少任何一方都無法生火。因此，勝者與傳承持有者曾說：『分離方便與空性，並非真正的道。』捨棄這二因，便沒有其他生起廣大智慧的方法。智慧的自性，超越思慮言說，只能通過象徵性的方法和詞語來表達。無法直接指示，因此在密續中被稱為『詞語自在』。如《金剛心要續》等，通過詞語和方便之門來闡釋。這是超越世間的智慧，如此這般，不依賴他者，便能領悟。這便是二諦道的 Madhyamaka (中觀)。以二諦之理進行觀察的結果，便能成就雙運。因此，在確立二諦時，應以顯現與空性作為遮破與破除的對象，以交替的方式來觀察。其結果便是雙運智慧，在續部中以多種名稱來闡述。因此，一切 Madhyamaka (中觀) 的宗義，皆以二諦之理來安立。不依賴二諦，便無法通達雙運。諸佛所說的一切教法，皆是真實地依賴於二諦。因此，各自承許二諦的 Madhyamaka (中觀)，是將果之名施於因之上的交替小 Madhyamaka (中觀)。對蘊進行分析，即是空性，僅僅是斷除所破的無遮止。相對於此，所謂的『無』，也是一種承許的存在。作為因或道的 Madhyamaka (中觀)，是如何承許二諦的呢？二者皆是自...

【English Translation】 If there is no appearance, how would emptiness be known? Therefore, the two are not contradictory, but appear as cause and effect to each other. If one knows that one exists, then one must know the other, never separated. There is nothing that is not pervaded by anything, so however it is measured, it is true. Knowing appearance as emptiness, one realizes that appearance is not truly existent. Knowing emptiness as appearance, one does not think that emptiness is truly existent. Therefore, when seeing that the two are inseparable, one will never revert to clinging to truth. The reality of what appears is emptiness, so there is no separation. Beyond abandoning appearance, emptiness cannot be established independently. Therefore, as long as one practices the two truths in an alternating manner, it is wisdom. In this state of dualistic samsara, the movement of mind and mental factors makes wisdom difficult to appear. Therefore, the two immaculate discriminating wisdoms should be grasped without acceptance or rejection. If one of them is incomplete, then the union of the two will definitely not give rise to wisdom. Just like drilling wood and a drilling board, fire cannot be produced without either one. Therefore, the Victorious Ones and lineage holders have said: 'Separating skillful means and emptiness is not the true path.' Abandoning these two causes, there is no other way to generate great wisdom. The nature of wisdom is beyond thought and expression, and can only be represented by symbolic methods and words. It cannot be directly indicated, so in the tantras it is called 'freedom of words'. Such as the Vajra Heart Essence Tantra, etc., are explained through the door of words and skillful means. This is transcendent wisdom, and in this way, without relying on others, one can understand. This is the Madhyamaka (Middle Way) of the two truths. The result of examining the principles of the two truths is that union can be achieved. Therefore, when establishing the two truths, appearance and emptiness should be shown as objects to be refuted and eliminated, and observed in an alternating manner. The result is the wisdom of union, which is explained in the tantras with many names. Therefore, all the tenets of Madhyamaka (Middle Way) are established by the principles of the two truths. Without relying on the two truths, one cannot comprehend union. All the teachings spoken by the Buddhas truly rely on the two truths. Therefore, the Madhyamaka (Middle Way) that acknowledges each of the two truths is the alternating small Madhyamaka (Middle Way) that applies the name of the result to the cause. Analyzing the aggregates is emptiness, merely a non-affirming negation that cuts off what is to be refuted. Relative to this, the so-called 'non-existence' is also an acknowledgment of existence. How does the Madhyamaka (Middle Way) as cause or path acknowledge the two truths? Both are self...

ི་ལུགས་ཡིན་གྱི། །དོན་དམ་རང་ལུགས་བྱས་ནས་སུ། །ཀུན་རྫོབ་གཞན་ངོར་སྐྱེལ་བ་མིན། །ཡིན་ན་རང་ལུགས་དོན་དམ་པ། །རྐྱང་རྐྱང་པོ་རུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྣང་བ་ཀུན། །འཁྲུལ་བ་སྤང་བྱ་ཁོ་ན་ཞེས། །སྐུར་བ་འདེབས་ཤིང་མཐར་ཕྱིན་ཚེ། །སྒྲིབ་བྲལ་དབྱིངས་སྟོང་འབའ་ཞིག་ཙམ། །ལྷག་མར་ལུས་ནས་མཁྱེན་གཉིས་སོགས། །མེད་འདོད་ཉན་རང་རང་ལམ་གྱི། །ལྷག་མེད་མྱང་འདས་འདོད་ཇི་བཞིན། །འདིར་ཡང་མར་མེ་རྒྱུན་ཆད་དང་། །དོན་ཁྱད་མེད་ཕྱིར་ཟུང་འཇུག་དབྱིངས། །མེད་པར་སྐུར་འདེབས་ནམ་མཁའ་དང་། །འདྲ་བའི་ཡིད་ཅན་ཤཱཀྱ་ཡི། །བསྟན་པའི་རྐུན་པོ་དམ་པའི་ཆོས། །འཇིག་པའི་སྐྱེས་བུར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །རིགས་པས་ཀྱང་ནི་དེ་འདྲའི་ལུགས། །ཡོད་ལ་མེད་པར་སྐུར་བའི་ཚུལ། །ཡིན་པར་ངེས་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་མེས། །ལྟ་ངན་རི་བོ་བརླག་པར་ནུས། །དེས་ན་དབུ་མའི་གཞུང་ཀུན་ཏུ། །ཤེས་རབ་རྒྱུ་ཡི་དབུ་མ་ཉིད། །རིགས་པས་དཔྱད་ཅིང་མ་གྲུབ་པར། །འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་མི་གྲུབ་ཕྱིར། །བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ནི། །རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ན་ཡང་། །འབྲས་བུ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དུ། །གྲུབ་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པའི་བཅུད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ནི། །རེས་འཇོག་ཚུལ་གྱིས་མཐའ་གཉིས་ལ། །མི་གནས་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །དབུ་མ་ཡིན་ལ་ཆེན་པོའང་ཡིན། །ཇི་ 9-2-24b སྲིད་རེས་འཇོག་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་མ་རེག་པར། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་དགོངས་པའི་མཐིལ། །མཐར་ཐུག་དབུ་མ་ཆེན་པོ་མིན། །གཙུབ་ཤིང་གཙུབས་པའི་མེ་བཞིན་དུ། །བདེན་གཉིས་ཤེས་རབ་དྲི་མེད་ཀྱིས། །དྲངས་པ་ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པ། །མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་ཀུན་ཉེར་ཞི་བའི། །འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཉིད། །ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུའི་དབུ་མར་བཞག །བདེན་གཉིས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། །དེ་ལ་རྗེས་ཐོབ་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཞེས། །བརྡའ་ཙམ་སྒོ་ནས་བཞག་མོད་ཀྱི། །མཉམ་བཞག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོར། །སྣང་དང་སྟོང་དང་ཟུང་འཇུག་གི། །ངོ་བོར་དམིགས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྣང་བ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ཡུལ། །སྟོང་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཡུལ། །ཟུང་འཇུག་དེ་གཉིས་འདྲེས་པའི་ཆ། །དེ་རྣམས་སྒྲ་རྟོག་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ལས་འདས་པའི་མཉམ་བཞག་ནི། །སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཙམ། །སྣང་བཅས་སྣང་མེད་ལ་སོགས་ཀྱང་། །དེ་བཞིན་རིག་པས་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་ཇི་སྲིད་རེས་འཇོག་གི། །བདེན་གཉིས་བསྒོམ་པ་ཤེས་རབ་སྟེ། །ནམ་ཞིག་རེས་འཇོག་མེད་པར་ཡང་། །ཟུང་འཇུག་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཚེ། །ཕུང་པོ་དགག་བྱ་རྣམ་དཔྱད་ཀྱིས། །བཅད་པའི་མེད་དགག་སྟོང་རྐྱང་ལས། །འདས་ཏེ་འགོག་དང་དགག་བྱ་ཡི། །ཚུལ་དུ་སོ་སོར་མི་སྣང་བ། །སྣང་ཆ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ

【現代漢語翻譯】如果只是遵循名言的說法，那就成了僅僅遵循名言，而不是將究竟的自性作為自己的宗見。如果只是爲了迎合他人，那就不是究竟的自性。如果是這樣，那麼究竟的自性就變成了純粹的空性，所有基、道、果的顯現，都被認為是錯覺，應該拋棄。最終，只剩下無有遮障的空性界，智慧等都不存在，就像聲聞緣覺宗派所認為的無餘涅槃一樣。在這裡，也如同燈火熄滅一樣，因為沒有意義上的差別，所以雙運的法界也被否定了。那些否定雙運法界，如同虛空一般的人，就是釋迦牟尼佛的教法的盜賊，是毀滅聖法的罪人，這是佛陀所說的。通過理智也可以確定，那種宗見是把存在說成不存在的論調。金剛之火能夠摧毀邪見的山峰。因此，在中觀的所有論典中，智慧是根本的中觀。如果不通過理智進行分析，就無法成就果位的雙運。如果以二諦的方式，通過理智進行確定，那麼果位的二諦就成為無二無別，這是因果乘的精華。因此，那些智慧，以交替的方式，不住於二邊，超越了思維，既是中觀，也是大。如果不能以交替的方式，觸及到那些智慧，那就不是諸佛意趣的究竟，不是究竟的中觀大。如同鉆木取火一樣，通過二諦無垢的智慧，產生雙運的智慧。所有有、無、是、非等四邊的戲論都寂滅了，這就是聖者的等持智慧，是雙運果位的根本中觀。不落入二諦任何一邊，對於此，后得的智慧，只是通過名稱的方式，安立為顯空雙運。但在等持的智慧面前，顯現、空性、雙運的體性，都不是可以執著的對象。顯現是名言量（認識世界的工具）的對境，空性是勝義量（認識真理的工具）的對境，雙運是二者混合的部分，這些都是言語概念的對境。因此，超越這些的等持，只是各自的智慧。有相、無相等，也同樣無法通過理智來成立。因此，只要以交替的方式修習二諦，那就是智慧。當不再有交替，獲得雙運智慧的時候，五蘊被分別念所破斥，超越了斷滅的單空，不再以能破和所破的方式顯現，顯現的部分是方便的自性。

【English Translation】 If one merely follows the literal meaning, it becomes just following the literal meaning, not taking the ultimate self-nature as one's own view. If it's just to cater to others, it's not the ultimate self-nature. If that's the case, then the ultimate self-nature becomes pure emptiness, and all the appearances of the base, path, and fruition are considered illusions that should be abandoned. In the end, only the unobstructed emptiness realm remains, and wisdom and so on do not exist, just like the Nirvāṇa without remainder as conceived by the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. Here, too, it is like the extinguishing of a lamp, because there is no difference in meaning, so the union of two truths is also denied. Those who deny the union of two truths, like the sky, are thieves of the teachings of Śākyamuni Buddha, and are sinners who destroy the holy Dharma, as the Buddha said. Through reason, it can also be determined that such a view is a theory of saying that existence is non-existence. The vajra fire can destroy the mountain of wrong views. Therefore, in all the treatises of Madhyamaka, wisdom is the fundamental Madhyamaka. If the fruition of union cannot be achieved without analyzing through reason. If the two truths are determined through reason, then the two truths of the fruition become non-dual, which is the essence of the cause-and-effect vehicle. Therefore, those wisdoms, in an alternating way, do not abide in the two extremes, and transcend thought, are both Madhyamaka and great. If one cannot touch those wisdoms in an alternating way, then it is not the ultimate intention of all Buddhas, not the ultimate Madhyamaka. Like fire produced by rubbing wood, through the wisdom of the two truths, the great wisdom of union is produced. All the elaborations of the four extremes of existence, non-existence, being, and non-being are pacified, which is the samadhi wisdom of the noble ones, the fundamental Madhyamaka of the fruition of union. Not falling into either side of the two truths, for this, the subsequent wisdom is only established as the union of appearance and emptiness through the door of name. But in the face of the great wisdom of samadhi, the nature of appearance, emptiness, and union are not objects that can be grasped. Appearance is the object of nominal validity (the tool for understanding the world), emptiness is the object of ultimate validity (the tool for understanding truth), and union is the mixed part of the two, these are all objects of verbal concepts. Therefore, the samadhi that transcends these is only the wisdom of each individual. Appearance with form, without form, and so on, also cannot be established by reason. Therefore, as long as one cultivates the two truths in an alternating way, that is wisdom. When there is no more alternation, and the wisdom of union is attained, the aggregates are refuted by conceptual thought, transcending the mere emptiness of annihilation, no longer appearing as the refuter and the refuted, the appearing part is the nature of skillful means.

་པ་དང་། ། 9-2-25a ལྡན་པ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི། །སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་དང་། །ལྷན་སྐྱེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས། །མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་མང་མངའ་བ། །སེམས་འདས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བསམ་མི་ཁྱབ། །དེ་ནི་སྒྲ་རྟོག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར། །མེད་དགག་མ་ཡིན་དགག་སོགས་དང་། །ཐ་དད་དང་ནི་སྣང་སྟོང་སོགས། །རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པ་སྟེ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ་བས་ན། །ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་ལས་འདས་ཀྱང་། །ཨེ་ཝཾ་ཟུང་དུ་ཞུགས་པ་ཡི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ལས་འདས་པའི། །སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་དམ་པའི་དོན། །དབྱིངས་རིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཚུལ། །འདི་ཞེས་མཚོན་བརྗོད་མེད་པར་འདོད། །འོན་ཀྱང་བསམ་མིན་བྱེད་པོ་ལྟར། །སུ་ཡིས་རྟོགས་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། །དྲི་མེད་རིག་པས་དཔྱད་པ་ཡིས། །རབ་དྲང་སོ་སོ་རང་རིག་པའི། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །ངེས་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་སྨག་དང་བྲལ་བ་དག །མངོན་སུམ་སྣང་བ་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས། །གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་རྩིས་ཟིན་པར། །བྱེད་ཀྱི་འདིར་ནི་ཐབས་ཤེས་ཉིད། །འདུ་འབྲལ་མེད་པར་རྟོགས་གོམས་ཉིད། །སྤྲོས་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང་། །འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གཉིས། །དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད། །གང་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་རེས་འཇོག་ཏུ། །འཛིན་ 9-2-25b མེད་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་གྱུར་ན། །སྤྲོས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་མདོ་ལས་ཟུང་འཇུག་དོན། །དཔྱད་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཉིད། །སྔགས་སུ་རང་གི་རིག་དབྱིངས་སུ། །ཐད་ཀར་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དབུ་མ་ཞེས་པ་ཡང་། །བདེན་གཉིས་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་ཡི། །ཤེས་རབ་ལམ་གྱི་དབུ་མ་དང་། །དེས་དྲངས་བདེན་གཉིས་རོ་གཅིག་པའི། །ཟུང་འཇུག་འབྲས་བུའི་དབུ་མ་གཉིས། །རྒྱུ་འབྲས་མདོ་སྔགས་ལྟ་བ་སྟེ། །སྔ་མ་ཤེས་རབ་ཆ་ཡིན་ལ། །ཕྱི་མ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་མ་འདི་ལ་ནི། །ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཡིས་ཁྱད་དུ་བསྔགས། །གནས་ལུགས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་གནས་ལུགས་དང་། །བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་གཉིས། །མིང་གཅིག་ན་ཡང་དོན་ལ་ནི། །ཁྱད་པར་གནམ་ས་བཞིན་དུ་མཆིས། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་དང་། །སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་འགོག་པའི་མཐའ། །དོན་དམ་ལ་སོགས་སྒྲ་མཚུངས་ཀྱང་། །མཐར་ཐུག་དང་ནི་ཉི་ཚེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཆེ་ཕྱིར་སྐབས་སོ་སོར། །ཕྱེ་ནས་མ་ནོར་བཤད་བྱ་སྟེ། །སེནྡྷ་པ་ཡི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་མོའི་དྲི་བ་བདུན། །ཟབ་རྒྱས་དོན་ཅན་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས། །བཀྲལ་ཚེ་དྲི་བ་པོ་དེ་ཡང་། །གུས་བཅས་ངག་གིས་འདི་སྐད་དུ། །ཀྱེ་མ་ཁྲོན

{ "translations": [ "具備一切殊勝功德，空性離戲大，俱生大印等，擁有眾多名稱，是超越心的智慧。因此，其他分別念無法測度，因為它不是言語概念的對象。因此，它不是無遮，也不是非遮等，沒有差別，也不是顯現空性等，沒有類別上的限制。由於它沒有侷限和偏頗，所以超越了有無的肯定。然而，它融入了ཨེ་ཝཾ་（藏文，梵文天城體：एवं，梵文羅馬擬音：evaṃ，漢語字面意思：如是），自生智慧無處不在地顯現。如是超越肯定的，遠離增損的殊勝意義，是明空無二的境界，被認為是無法用『這個』來指代和言說的。然而，它就像一個不思議的作者，並非無人證悟，而是通過無垢智慧的觀察，以正直的方式，各自自證的，從證悟中獲得的智慧之燈，遠離疑惑的黑暗，因為有顯現的證悟。經部道和方便與智慧二者，互相包含。在此，方便與智慧，證悟和習慣是無二的。離戲中觀和大圓滿，意義相同，只是名稱不同，沒有比這更高的見解。因為不執著于顯現空性的輪換，遠離四邊的戲論。如果不同於此，那將是具有戲論的。然而，經部中雙運的意義，是通過觀察來確定的。在密續中，是通過直接體驗自心的覺性來成就的。因此，所謂的中觀，也是分別觀察二諦的智慧之路的中觀，以及由此引導的二諦一體的雙運果位的中觀。這是因果經部和密續的見解。前者是智慧的部分，後者是純粹的智慧。因此，對於後者，用『大』字來特別讚美。對於實相也是如此，有事物空性的實相，和二諦無別的實相。雖然名稱相同，但意義卻有天壤之別。同樣，法性、法界，空性、離戲、寂滅邊，勝義等詞語相似，但由於究竟和暫時的差別很大，所以在不同的場合，應該區分開來，不要混淆，就像saindhava這個詞一樣。如是甚深問題的七個，用深刻而廣大的詞語來解釋時，提問者也恭敬地說道：『奇哉！』」 ], "english_translations": [ "Possessing all supreme qualities, emptiness is great in its freedom from elaboration, co-emergent great seal, etc., having many names, it is the wisdom beyond mind. Therefore, other conceptual thoughts cannot fathom it, because it is not an object of verbal concepts. Therefore, it is neither negation nor non-negation, etc., there is no difference, nor is it appearance-emptiness, etc., there is no categorical limitation. Because it is free from limitation and bias, it transcends affirmation of existence and non-existence. However, it merges into ཨེ་ཝཾ་（Tibetan, Devanagari: एवं, Romanized Sanskrit: evaṃ, Literal meaning: Thus）, self-born wisdom appears everywhere. Thus, the supreme meaning that transcends affirmation, free from addition and subtraction, is the state of indivisibility of clarity and emptiness, which is considered impossible to indicate and express with 'this'. However, it is like an inconceivable author, not that no one realizes it, but through the observation of immaculate wisdom, in an upright manner, each self-realized, the lamp of wisdom obtained from realization, free from the darkness of doubt, because there is manifest realization. The sutra path and the two, method and wisdom, are mutually inclusive. Here, method and wisdom, realization and habituation are non-dual. Freedom from elaboration Madhyamaka and Great Perfection, the meaning is the same, only the names are different, there is no higher view than this. Because there is no clinging to the alternation of appearance and emptiness, free from the elaboration of the four extremes. If it is different from this, it will be with elaboration. However, the meaning of union in the sutra is determined by observation. In tantra, it is accomplished by directly experiencing the luminosity of one's own mind. Therefore, the so-called Madhyamaka is also the Madhyamaka of the path of wisdom that separately observes the two truths, and the Madhyamaka of the fruit of union of the two truths that are guided by it. This is the view of cause and effect sutra and tantra. The former is the part of wisdom, and the latter is pure wisdom. Therefore, for the latter, the word 'great' is specially praised. The same is true for the nature of reality, there is the nature of reality of the emptiness of things, and the nature of reality of the inseparability of the two truths. Although the names are the same, the meanings are as different as heaven and earth. Similarly, the words dharmata, dharmadhatu, emptiness, freedom from elaboration, the limit of cessation, ultimate reality, etc. are similar, but because the difference between ultimate and temporary is great, they should be distinguished and explained separately in different situations, so as not to be confused, just like the word saindhava. Thus, when the seven profound questions are explained with profound and extensive words, the questioner also respectfully said: 'How wonderful!'" ] }

་པའི་ཆུ་ལ་རུས་སྦལ་བཞིན། །གཞན་གཞུང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་འཇིངས། །མ་མཐོང་རང་བཞེད་ཁྲོན་པས་དྲེགས་པའི་རོ། ། 9-2-26a མྱང་ལྡན་བདག་ཅག་ཁེངས་པ་གཏམ་འདིས་བསྙིལ། །རོང་ཀློང་ཞེས་གྲགས་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་གར། །འཕགས་མཆོག་ཐུགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ན། །སྣ་ཚོགས་ནོར་བུའི་ཆོས་མཛོད་མང་མངའ་བ། །དེ་སྤངས་གཞན་ལུགས་འཆིང་བུར་རེ་རྣམས་འཁྲུལ། །ཆོ༷ས་བཟ༷ང་རིག་པས་རྣམ་དཔྱད་བསམ་པ་ཅན། །རྟག་ཏུ་བདུད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རིག་ལམ་སེང་གེའི་སྒྲ་བོ་ཆེ། །བསྒྲགས་པས་མཚོ་སྐྱེས་བསྟན་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་མཆོག་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་གྱུར་ཅིང་། །ཕྱོགས་རེས་དྲེགས་པའི་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ། །མི་འཕྲོག་ཤེས་རབ་རལ་གྲིའི་ཡུ་བ་ལ། །བརྟེན་པའི་གོ་སྐབས་གཞན་ལ་སྦྱིན་པར་མཛོད། །ཆོས་ཚུལ་ཐོས་པ་བདུད་རྩིའི་མཚོ་འདྲ་ལ། །ཟབ་མོའི་དོན་གང་དེ་ཡི་ནོར་བུ་བཞིན། །དེ་དག་གང་ན་གནས་ཀྱང་བླང་བྱ་སྟེ། །ལྟར་སྣང་གང་ཟག་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་བྱ། །མང་ཐོས་མང་དུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་མིན་ལ། །སྐྱེས་སྦྱང་ཟབ་ཟབ་ལྟར་སྣང་དཔྱད་པས་ཀྱང་། །མི་ཕིགས་ཟབ་དོན་ས་འོག་གཏེར་འདྲ་བ། །གང་གིས་འདི་འཛིན་བློ་ལྡན་ཉིད་དུ་ཤེས། །བློ་གཏེར་འབུམ་ཕྲག་ནོར་བུའི་སྣོད་ཉིད་དུ། །བདག་བློ་ཟབ་ཡངས་རྒྱ་མཚོ་ཆེར་བསྒྲུབས་པའི། །གདམས་པའི་ལེགས་བྱས་སློང་བའི་དུས་རིག་ནས། །ཀླུ་དབང་དཔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་དགའ་བཞིན་འཐུངས། །གང་ལས་བབས་པའི་ལེགས་བཤད་ཆུ་ཀླུང་གིས། །རྣམ་དཔྱོད་བློ་ཡི་རྒྱ་མཚོ་ཁྱོན་ཡངས་ 9-2-26b པར། །ངེས་རྟོགས་དེ་ཡི་འབྱུང་གནས་ཀླུ་དབང་ནི། །རིག་འཛིན་བརྒྱུད་པའི་ཞལ་ལུང་ཉིད་དུ་རྟོགས། །མཁའ་མཐའ་ཧུབ་ཀྱིས་འདྲེན་ཞིང་ཟོས་པའི་བཅུད། །སྙིང་ལ་ཀུན་ཕན་བདུད་རྩིའི་དཔྱིད་ཉིད་དུ། །ལེན་པའི་མཐུ་ཆེན་བློ་ལ་ཐོབ་མཛད་པའི། །ངོ་མཚར་ཆོས་ཀྱི་མར་མེ་གསལ་བར་མཛོད། །དེ་སྐད་ཟེར་ཞིང་གུས་བཏུད་ཚེ། །དྲང་སྲོང་དེ་ཡིས་དེ་ལ་ཡང་། །ཟབ་མིན་ཟབ་རྒྱས་སུ་བསྒྲུབ་པ། །གོང་གི་དོན་བསྡུས་འདི་ལྟར་གདམས། །ཆོས་མཆོག་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །བློ་གྲོས་སྣོད་བཟང་ཁོ་ནས་འཛིན། །གཞན་དུ་འབད་ཀྱང་མི་གནས་ལྟར། །འདི་ཤོང་སྣོད་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །ཨ་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀྱི་སྒོ། །ར་ནི་རྡུལ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ། །པ་ནི་དོན་དམ་སྣང་བའི་སྒོ། །ཙ་ནི་འཆི་འཕོ་སྐྱེ་བ་མེད། །ན་ནི་མིང་དང་བྲལ་བ་ཉིད། །དྷཱིཿནི་བློ་གྲོས་ཟབ་མོའི་སྒོ། །སྒོ་དྲུག་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་། །བདེན་གཉིས་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་ནས་སུ། །སྒྱུ་མའི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབས་བྱས་ན། །མཐའ་མེད་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ། །ཧུབ་ཀྱིས་ལྟོ་བར་འདྲེན་ནུས་པའི། །སྙིང་གའི་ནོར་བུ་དྲི་མེད་ལ། །གཟུངས་སྤོབས་བློ་ཡི་དཔལ་དུ་འབར། །མཐའ་བཞ

【現代漢語翻譯】如同井底之蛙不知大海之闊，那些未見其他宗義如大海般深廣，卻以自家淺井之見而自滿者，實在可笑。我等妙音（Minyak）之人，愿以謙遜之語消除傲慢。在名為『榮隆』（Ronglong），文殊歡喜起舞之地，于聖者（指觀世音菩薩）心之大海中，蘊藏著無盡珍寶之法藏。捨棄此等，而希求他宗束縛者，實乃迷途。善法之士，以智慧辨析，常無魔障。因此，高揚正理雄獅之吼聲，從而於自宗蓮花教法之殊勝處，獲得堅定之信。對於破斥偏執傲慢之異端，請給予他人以不奪智慧寶劍之柄的機會。聽聞正法如飲甘露之海，深奧之義如海中之寶。無論此等甘露與珍寶在何處，皆應取之，不可盲從表象之人。並非多聞多語，亦非故作高深之思辨，便能通達深義，如地下之寶藏。能把握此深義者，方為智者。愿我之心，如充滿無量珍寶之寶藏，如深廣之海。于知曉應乞求傳授善妙教誨之時，如龍王般歡喜暢飲。從何處流淌而來的善說之河流，能使廣闊的智慧心海，充滿定解。而此定解之源，實乃持明傳承之口訣。愿能獲得以一口吸盡虛空，將精華化為利益眾生之甘露源泉，並將其融入心間的力量，從而點亮奇妙之正法明燈。如是說后，恭敬頂禮之時，那位仙人也對他說：將深奧與不深奧之法融會貫通，以上述之義，作如下之教誨：殊勝之法，如雄獅之乳，唯有具足智慧之良器方能容納。否則，縱然努力亦無法留存。能容納此法之器，即是此處所說之智慧。阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無生）是不生之法門，Ra（藏文：ར，梵文天城體：र，梵文羅馬擬音：ra，漢語字面意思：離塵）是遠離塵垢之法門，Pa（藏文：པ，梵文天城體：प，梵文羅馬擬音：pa，漢語字面意思：真實現象）是顯現真諦之法門，Tsa（藏文：ཙ，梵文天城體：च，梵文羅馬擬音：ca，漢語字面意思：無死遷）是無有死亡遷變之法門，Na（藏文：ན，梵文天城體：न，梵文羅馬擬音：na，漢語字面意思：離名）是遠離名相之法門，Dhīḥ（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城體：धीः，梵文羅馬擬音：dhīḥ，漢語字面意思：智慧）是甚深智慧之法門。若能以真俗二諦之理，一一觀修此六門，修持如幻之三摩地，則能獲得如以一口飲盡無邊大海之水的能力，使無垢之心寶中，充滿無礙辯才與智慧之光輝。

【English Translation】 Like a frog in a well unaware of the vastness of the ocean, those who have not seen the profound depths of other doctrines, like a great ocean, are laughable in their self-satisfaction with their own shallow well of understanding. We, the people of Minyak, wish to dispel arrogance with words of humility. In the place called 'Ronglong,' where Manjushri dances in delight, in the great ocean of the heart of the Holy One (Avalokiteśvara), there lies a treasure trove of countless jewels of Dharma. To abandon these and seek the bonds of other doctrines is truly misguided. A virtuous person, discerning with wisdom, is always free from demonic obstacles. Therefore, by proclaiming the great roar of the lion of reason, one gains firm faith in the supreme excellence of one's own lotus-like doctrine. To those who refute the biased arrogance of other factions, please grant them the opportunity to rely on the hilt of the sword of undiminished wisdom. Hearing the Dharma is like drinking from an ocean of nectar, and profound meanings are like jewels within that ocean. Wherever these nectar and jewels may be, they should be taken, and one should not blindly follow superficial individuals. It is not through much hearing and much speaking, nor through contrived deep contemplation, that one can penetrate the profound meaning, like a treasure hidden beneath the earth. Whoever grasps this profound meaning is known to be wise. May my mind be like a treasure trove filled with countless jewels, like a vast and deep ocean. Knowing the time to request the bestowal of excellent teachings, may I drink with joy like a Naga king. May the river of excellent teachings, flowing from wherever it may, fill the vast expanse of the mind's ocean of discernment with certainty. And may the source of this certainty, the Naga king, be understood as the oral instructions of the lineage of Vidyadharas. May I gain the power to draw in the essence of all that is, as if drinking the entire sky in one gulp, transforming it into a source of nectar that benefits all beings, and integrating it into my heart, thereby illuminating the wondrous lamp of Dharma. Having said this, as he bowed respectfully, that sage also said to him: Integrating the profound and the not-so-profound, based on the meaning above, I give the following instruction: The supreme Dharma, like the milk of a lioness, can only be contained in a vessel of good wisdom. Otherwise, no matter how hard one tries, it cannot be retained. The vessel that can contain this is what is spoken of here. A（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無生） is the gate of unbornness, Ra（藏文：ར，梵文天城體：र，梵文羅馬擬音：ra，漢語字面意思：離塵） is the gate of freedom from dust, Pa（藏文：པ，梵文天城體：प，梵文羅馬擬音：pa，漢語字面意思：真實現象） is the gate of the appearance of ultimate truth, Tsa（藏文：ཙ，梵文天城體：च，梵文羅馬擬音：ca，漢語字面意思：無死遷） is the gate of no death or transmigration, Na（藏文：ན，梵文天城體：न，梵文羅馬擬音：na，漢語字面意思：離名） is the gate of being free from names, Dhīḥ（藏文：དྷཱིཿ，梵文天城體：धीः，梵文羅馬擬音：dhīḥ，漢語字面意思：智慧） is the gate of profound wisdom. If one contemplates each of these six gates with the principles of the two truths, and cultivates the illusory samadhi, then one can gain the ability to drink the waters of the boundless ocean in one gulp, filling the stainless jewel of the heart with the glory of unobstructed eloquence and wisdom.

ིའི་སྤྲོས་པ་ཁེགས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི། །ལམ་ནས་ཡིན་ལུགས་གཤིས་སུ་སོན་པ་ཡི། །བློ་ལས་འདས་པ་འོད་གསལ་གཉུག་མའི་དབྱིངས། །འཇམ་དཔལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཞོག །མཐའ་བྲལ་ལྟ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡངས་པའི་ཀློང་། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་བདེན་དོན་མཐོང་བ་ལས། །མཐའ་བཞིའི་བློ་ངན་མུན་པའི་སྣང་བ་ཀུན། །ངང་གིས་ 9-2-27a འགགས་པའི་འོད་གསལ་ཉི་མ་འཆར། །གཟུར་གནས་དཔྱོད་པ་དྲང་སྲོང་སྟེ། །ཐོལ་བྱུང་རྟོག་པ་ལྡོམ་བུ་པ། །དེ་དེས་དྲིས་ལན་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དཀའ་གནས་རྒྱལ་སྲིད་གྲངས་ལྡན་བཤད། །བློ་ཆུང་རྟོག་གེ་བདག་འདྲ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་བརླིང་བའི་དོན། །བློ་ཆེན་འཕགས་པའི་ཐུགས་ནས་ཀྱང་། །བླངས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ན་བཀོད། །དེ་སྐད་སྨྲས་པའི་ལེགས་བཤད་ཆོས་ཀྱི་ཆར། །རྒྱལ་སྲས་བྱེ་བས་བགྲོད་ཅིང་དགའ་བཞིན་གྱིས། །མཉན་པས་དོན་ཆེན་ཐོབ་པར་སེམས་པ་ཡིས། །དྲིས་ལ་ཡི་རངས་བདུད་རྩིའི་གོ་སྐབས་དབྱེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བས་དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་། །ཟབ་རྒྱས་དོན་སེམས་དུ་མའི་དོན་དུ་ཡང་། །ཡིད་ཀྱི་མེ་ལོང་ངོས་ལ་ཇི་ཤར་བཞིན། །རྩེད་འཇོའི་རོལ་པས་དྷཱིཿམིང་ཅན་གྱིས་སྤེལ། །བདེ་གཤེགས་ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་ནམ་མཁའི་མཐའ། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །ངེས་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་སྒྲོན་མེ་འདིར། །བརྟེན་ན་ཐེག་མཆོག་ལམ་བཟང་རྙེད་པར་ནུས། །མངྒལཾ།། །།

【現代漢語翻譯】斷絕戲論之確信，從道中生起的本性，超離心識的光明本初界，安住于文殊大圓滿中。無邊見之王廣闊之界，從等住之真諦中證悟，四邊之惡念黑暗景象皆，自滅之光明旭日昇起。公正之士為賢者，突發之念為孩童，以彼等問答之方式，講述難題之王位與數量。如我般之小慧分別者，對於甚深且穩固之義，亦如從大慧聖者心中，所取般地在此處安立。如是說之善說妙法雨，諸佛子千萬歡喜行，以聞思得大義之心，開啟提問之喜悅甘露機。因此彼勝於彼如是再三，為眾多深廣義之心，如於心中明鏡所顯現，以嬉戲之姿由名dhi者宣說。善逝妙法深奧如虛空，一切方式皆不能盡述，然依此確信之寶燈，則能尋得殊勝乘之妙道。吉祥！吉祥！

【English Translation】 The certainty that cuts off the play of elaboration, The nature that arises from the path, The primordial sphere of luminosity beyond mind, May it rest in the Great Perfection of Manjushri (妙吉祥，wisdom aspect of all Buddhas). The vast realm of the king of view, free from extremes, From seeing the truth of equipoise, All the dark appearances of the four extreme thoughts, The sun of luminosity arises, naturally ceasing. The impartial examiner is a sage, Sudden thoughts are like children, With their questions and answers, The difficult kingdom and its numbers are explained. A small-minded conceptualizer like myself, For the meaning that is very profound and stable, Even from the minds of great noble beings, I have set it down here as it was taken. The excellent speech of such words, the rain of Dharma, Millions of sons of the Buddhas proceed and rejoice, With the mind of obtaining great meaning by listening, Open the opportunity for the nectar of joy in questioning. Therefore, that is better than that, again and again, For the sake of many minds of deep and vast meaning, As it appears on the surface of the mirror of the mind, It is propagated in a playful manner by the one named Dhi. The profound Dharma of the Sugata (善逝，Buddha) is like the expanse of the sky, It cannot be fully expressed in all ways, But relying on this lamp of precious certainty, One can find the excellent path of the supreme vehicle. Mangalam (吉祥)!