jmp1215_說阿毗達磨集論之諸別類.g2.0f
局米旁大師教言集MP191說阿毗達磨集論之諸別類 12-13-1a 說阿毗達磨集論之諸別類 ༄༅། །མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་བཤད་པ། ། 12-13-1b ཀུན་བཏུས་སྤྱི་སྡོམ། ཕུང་པོ་སོགས་ལས་བརྩམས་ཏེ་དུ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེར་ལེན་རྣམས། མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་གནས་རྣམས་ཏེ། །གོ་རིམ་དོན་དང་དཔེར་དབྱེ་དང་། །བསྡུས་པ་ལ་སོགས་བཞི་པོ་ནི། །བསྡུས་པ་སྦྱོར་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད། རྣམ་པ་ངེས་དང་སའི་དབྱེ་བ་བཞི། བདེན་པ་དང་ཆོས་དང་ཐོབ་པ་དང་ཡང་དག་འབེལ་གཏམ། རྣམ་པར་ངེས་པའི་དབྱེ་བ་སྟེ། ཀུན་ལས་བསྡུས་པའི་སྤྱི་སྡོམ་མོ། །ཞེས་གསུངས། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་དུ། ཁམས་རྣམས་ནི་དུ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དུ། ཞེས་པས་གྲངས་བསྟན། ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ལྔ་ཁོ་ན་སོགས་ཀྱིས་གྲངས་ཀྱི་ངེས་པ་བསྟན། ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་པས་ཉེར་ལེན་གྱིས་དོན་བཤད། དེ་བཞིན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་གནས་པ། རྒྱུ་འབྱུང་བ་བཞི་གང་། དེའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་བཤད། ཅིའི་ཕྱིར་ 12-13-2a ཕུང་པོ་རྣམས་གོ་རིམས་སུ་བརྗོད་ཅེ་ན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཀྱི་གོ་རིམ། དཔེ་གང་། གཟུགས་ནི་དབུ་བའི་གོང་བུ་ལྟ་བུའོ་སོགས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གང་། སྡོམ་དུ། རྫས་ཡོད་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཅན་སོགས། ཟག་བཅས་བྱུང་ལ་སོགས་པ་དང་། འདས་དང་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྣམས། མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲངས་དུ་ཞིག་དགོས་པ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས། ཇི་ལྟར་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན། རྫས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བསྟན། རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ། གང་གིས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི། མིང་མ་བཟུང་ཡང་དོན་དེ་ཉིད་དབང་པོས་འཛིན་པ་དང་གཟུགས་སོགས་རྡུལ་རྫས་ཀྱི་གང་བུར་བུམ་བློ་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་བཞིན་ལ་མི་ལྟོས་པར་དེའི་བློ་འབྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྫས་སུ་ཡོད་པའོ་བདག་ལ་རྫས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ཡོད་ལས་ 12-13-2b བཟློག་སྟེ་མིང་དང་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ། དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བརྗོད་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་བཏགས་ཡོད། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཏགས་པས་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་བཏགས་པར་མངོན་ཞེན་སྤོང་ཕྱིར་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྟག་གོ། ཇི་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་སོགས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་ཀུན་ཉོན་གྱི་རྒྱུར་མངོན་ཞེནx ཇི་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་སོགས། རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའོ། །བདག་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའ
【現代漢語翻譯】 局米旁大師教言集MP191說阿毗達磨集論之諸別類 12-13-1a 說阿毗達磨集論之諸別類 12-13-1b 總攝概要：從蘊等開始，多少和為何取受，體性及其處所，次第、意義和譬喻，以及分類等四者，總攝、結合與相應，以及具有彼性，形態決定和地的分類四種，真諦、法與獲得，以及如實開示，是形態決定的分類，是總攝一切的總攝概要。如是說。蘊有多少？界有多少？處有多少？以此顯示數量。為何蘊只有五等，以此顯示數量的決定。為何說取蘊等，以此解釋取受的意義。同樣，色等的體性，色蘊如何安住，因是四大，其果色等如何安住，如是說。為何 12-13-2a 蘊按次第說？因為蘊、界、處等的次第。譬喻是什麼？色如冰雹等。蘊、界、處的種種分類是什麼？總而言之，實有、所知、有色等，有漏、生等，過去和因等，體性如何？數量有多少？為何需要？如是說。如何是實有？實有有多少？為何顯示為實有？實有是根的行境，不依賴於意的表達，即使沒有命名，根也能執取該事物，如色等微塵聚整合瓶子，不依賴於意義，也能產生瓶子的認知。一切都是實有，爲了斷除對我的實有顯現執著。從實有 12-13-2b 反過來說，依賴於名稱和意義，根的行境表達以及依賴於其他的是假有。一切都是假有。爲了斷除對我的假有顯現執著，而觀察假有。如何是世俗有等？成為一切煩惱對境的是世俗有。一切都是世俗有。爲了斷除對我的煩惱之因的顯現執著。如何是勝義有等？成為清凈對境的是勝義有。一切都是勝義有。爲了斷除對我的清凈之因的顯現執著。
【English Translation】 Collected Teachings of Ju Mipam, MP191, Explanation of Various Categories in the Compendium of Abhidharma 12-13-1a Explanation of Various Categories in the Compendium of Abhidharma 12-13-1b General Summary of the Compendium: Starting from the skandhas (aggregates) etc., how many and why appropriation, characteristics and their locations, order, meaning, and metaphors, and the four categories such as classification, summarization, combination, and association, and possessing that nature, definite forms and the four divisions of grounds, truth, dharma, and attainment, and accurate exposition, are the classifications of definite forms, which is the general summary of the compendium of everything. Thus it is said. How many are the skandhas? How many are the dhatus (elements)? How many are the ayatanas (sources)? This shows the number. Why are there only five skandhas, etc.? This shows the determination of the number. Why are they called appropriated skandhas, etc.? This explains the meaning of appropriation. Similarly, the characteristics of rupa (form) etc., how the skandha of rupa abides, the cause is the four great elements, how its result, rupa etc., abides, is explained. Why 12-13-2a are the skandhas spoken in order? Because of the order of skandhas, dhatus, ayatanas, etc. What is the metaphor? Rupa is like a hailstone, etc. What are the various classifications of skandhas, dhatus, and ayatanas? In summary, substance, knowable, form, etc., contaminated, arising, etc., past and cause, etc., what are the characteristics? How many are the numbers? Why is it needed? Thus it is said. How is it substantially existent? How many are substantially existent? Why is it shown as substantially existent? Substantially existent is the object of the senses, not relying on the expression of the mind, even if not named, the senses can grasp that thing, like dust particles of rupa etc. gathering into a vase, without relying on the meaning, the cognition of the vase arises. Everything is substantially existent, in order to abandon the attachment to the appearance of self as substantially existent. From substantially existent 12-13-2b conversely, relying on name and meaning, the expression of the object of the senses and relying on others is nominally existent. Everything is nominally existent. In order to abandon the attachment to the appearance of self as nominally existent, nominally existent is examined. How is it conventionally existent, etc.? The object that becomes the cause of all afflictions is conventionally existent. Everything is conventionally existent. In order to abandon the attachment to the appearance of self as the cause of afflictions. How is it ultimately existent, etc.? The object that becomes the cause of purification is ultimately existent. Everything is ultimately existent. In order to abandon the attachment to the appearance of self as the cause of purification.
ི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་སོགས། ཤེས་བྱ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དང་། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་། འདུས་མ་བྱས་སོ་ཞེས་གཞི་ལྔ་པོ་ཕུང་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བར་བཤད། གང་དུ་གཟུགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་ངམ། གང་སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ༷་བྱང༷་ང༷མ། གང་གིས་སེམས་བྱུང་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་དད་སོ༷གས་རྣམ༷་བྱང༷་ང༷མ། དེའི་གནས་སྐབས་ལྡན༷་མི༷ན་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །ཡང་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མོས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐོས་པ་དང་། རིགས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་པ་དང་། རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྒོམ་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་པ་ཤེས༷་པ༷་དང་། གཞན་གྱི་བདག་ 12-13-3a ཉིད་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་སེམས་ཤེས་པ་དང་། འོག་མ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་ཤེས་དང་། གོང་མ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྗེས་ཤེས་དང་། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཀུན་ནས་མི་ལྡང་བ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་འབྱུང་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགོག་པ་དང་། ཤེས་པ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དང་། མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དང་། དོན་ཆེན་པོ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་ཤེས་པ་སྟེ་ཤེས་པ་བཅུ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་སྟེ་ཤེས་བྱའོ། །དེ་ནི་བདག་ལ་ཤེས་པ་པོ་དང་མཐོང་བ་པོར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་རྣམས་དུ་ཞིག །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བར་བརྟག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ལྔ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ཤེས་དང་། རྒྱུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་། འཇུག་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དབང་པོ་དང་དོན་དང་། རྒྱུ་མཚན་ལས་བྱུང་བ་དེའི༷་རྣམ༷་ཤེ༷ས་དང་། མི་མཐུན་པ་ཆགས་སོགས་གསུམ་དང་། གཉེན་པོ་ཆགས་བྲལ་སོགས་གསུམ་དང་། ཕྲ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་དཀའ་བའི་རྣམ་རིག་བདུན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བར་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དག་གོ། བདག་ལ་མཐོང་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་དཀའ་བ་ཕྲ་བའི་རྣམ་རིག་བདུན་ནི། མ་རིག་པའི་རྣམ་རིག་ཕྲ་བ་སྣོད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཕྲ་བ་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་ནི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པ་རྣམ་ 12-13-3b པར་བཞག་དཀའ་བས་སོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྣམ་རིག་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བའི་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་
【現代漢語翻譯】 是爲了什麼呢？ 應該如何瞭解？ 所知的事物有五種：色（gzugs，form），心（sems，mind），心所（sems byung，mental factors），不相應行（ldan min 'du byed，non-associated compositional factors）和無為法（'dus ma byas，unconditioned phenomena）。這五個基礎在蘊（phung，skandha），界（khams，dhatu），處（skye mched，ayatana）等的分類中進行了解釋。在哪裡，色是煩惱（nyon mongs pa，klesha）和清凈（rnam byang，purification）的對境？哪裡，心是完全的煩惱和完全的清凈的對境？通過什麼，心所，如貪著（chags，attachment）等是完全的煩惱，而如信心（dad，faith）等是完全的清凈的對境？在這些情況下，不相應行和完全清凈的無為法是什麼？通過這些方式，一切都應該被瞭解。此外，所知的法是：信解的智慧所行境的聽聞（thos pa，hearing），推理的智慧所行境的思維（bsam pa，thinking），無散亂的智慧所行境的禪修（bsgom pa，meditation），各自個別了解的所行境的勝義諦（don dam pa shes pa，understanding ultimate truth），瞭解他人自性的所行境的他心通（gzhan sems shes pa，knowing others' minds），瞭解下者的所行境的法智（chos shes，dharma knowledge），瞭解上者的所行境的類智（rjes shes，subsequent knowledge），破斥的智慧所行境的痛苦（sdug bsngal，suffering），瞭解完全不滿足的所行境的集（kun 'byung，origin），瞭解不生起的所行境的滅（'gog pa，cessation），瞭解智慧的所行境的道（lam，path），瞭解究竟的所行境的盡智和無生智（zad mi skye shes pa，knowledge of exhaustion and non-arising），瞭解重大意義的所行境的大乘（theg chen shes pa，understanding the Great Vehicle）。這十三種智慧的所行境也是爲了所知。這是爲了捨棄對自我的能知者和能見者的執著。 應該如何如實地瞭解？ 應該如實地瞭解的事物有多少？ 為什麼要考察如實地瞭解的事物呢？ 因為有不分別的五種識聚（rnam shes tshogs lnga，five aggregates of consciousness），分別的意識（yid shes，mental consciousness），作為根本原因的阿賴耶識（kun gzhi'i rnam shes，alaya-vijñana），以及從那之外產生的識，原因在於根（dbang po，indriya，sense faculties）和境（don，artha，objects），以及從原因產生的識，以及不一致的貪著等三種，以及對治貪著等的三種，以及難以瞭解的微細的七種識的詳細分類，也應該考察如實地瞭解的事物。一切都應該如實地瞭解。這是爲了捨棄對自我的能見者等的執著。難以瞭解的微細的七種識是：無明的微細識，作為器（snod，container）的微細識，因為在所有時間裡，相（rnam pa，aspect）都不會完全斷絕。多樣的識是因為一個識的多種相難以確定。同時產生的識是因為同時產生的識。
【English Translation】 For what purpose is it? How should one know? Knowable things are of five types: form (gzugs), mind (sems), mental factors (sems byung), non-associated compositional factors (ldan min 'du byed), and unconditioned phenomena ('dus ma byas). These five bases are explained in the divisions of aggregates (phung), elements (khams), sources (skye mched), etc. Where is form the object of affliction (nyon mongs pa) and purification (rnam byang)? Where is mind the object of complete affliction and complete purification? Through what are mental factors, such as attachment (chags), the object of complete affliction, and such as faith (dad), the object of complete purification? In these cases, what are non-associated compositional factors and completely purified unconditioned phenomena? Through these means, everything should be known. Furthermore, the knowable dharmas are: hearing (thos pa) as the object of the wisdom of conviction, thinking (bsam pa) as the object of the wisdom of reasoning, meditation (bsgom pa) as the object of the wisdom without distraction, understanding ultimate truth (don dam pa shes pa) as the object of individual self-knowledge, knowing others' minds (gzhan sems shes pa) as the object of knowing the self-nature of others, dharma knowledge (chos shes) as the object of knowing the lower, subsequent knowledge (rjes shes) as the object of knowing the higher, suffering (sdug bsngal) as the object of the wisdom of refutation, origin (kun 'byung) as the object of knowing complete dissatisfaction, cessation ('gog pa) as the object of knowing non-arising, path (lam) as the object of knowing wisdom, knowledge of exhaustion and non-arising (zad mi skye shes pa) as the object of knowing the ultimate, understanding the Great Vehicle (theg chen shes pa) as the object of knowing great meaning. These thirteen objects of wisdom are also for the sake of the knowable. This is to abandon the attachment to the self as the knower and the seer. How should one truly know? How many things should one truly know? Why should one examine the things to be truly known? Because there are the five aggregates of non-discriminating consciousness (rnam shes tshogs lnga), the discriminating mental consciousness (yid shes), the alaya-vijñana (kun gzhi'i rnam shes) as the root cause, and the consciousness arising from that, the reason being the faculties (dbang po) and objects (don), and the consciousness arising from the cause, and the three inconsistent attachments, etc., and the three antidotes to attachment, etc., and the detailed classification of the subtle seven consciousnesses that are difficult to understand, one should also examine the things to be truly known. Everything should be truly known. This is to abandon the attachment to the self as the seer, etc. The subtle seven consciousnesses that are difficult to understand are: the subtle consciousness of ignorance, the subtle consciousness as the container, because the aspect (rnam pa) is never completely cut off at all times. The diverse consciousness is because the diverse aspects of one consciousness are difficult to ascertain. The simultaneously arising consciousness is because of the consciousnesses arising simultaneously.
སོ་སོ་རང་གི་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་རྣམ་པར་བཞག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲ་བ་ཉིད་ཅེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མྱུར་དུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་རིག་ནི། ཆགས་སོགས་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སེམས་ཏེ། ཡུད་ཙམ་ཐང་གཅིག་ཏུ་ཆགས་སོགས་དང་བྲལ་ཏེ་མི་སྐྱེ་བའོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་ནི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སེམས་ལ་བསྒོས་པ་སེམས་དེ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་མིན་ཡང་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རྙེད་པ་དཔྱད་དཀའ་བས་སོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་རིག་ནི། ལུས་དུ་མ་འགྲུབ་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་རྣམ་ཤེས་འཆི་དུས་ན་མི་གསལ་བ་ལས་བག་ཆགས་གང་རུང་སད་ནས་འགྲོ་བ་གང་རུང་དུ་སྐྱེ་བ་རྟོག་དཀའ་བའོ། །གྲོལ་བའི་རྣམ་རིག་ཕྲ་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་སེམས་མཆོག་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཐོབ་པ། འཁོར་བར་འདྲིས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་དེ་ཕལ་པས་བསམ་དཀའ་བས་སོ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་ལས་རྣམ་རྟོག་བཅས་པ་དུ། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་དུ་ཞེ་ན། ཡིད་ཤེས་གཅིག་པུ་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའོ། །རྣམ་རྟོག་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་གསུམ་སྟེ། རང་བཞིན་ནམ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་ཡུལ་དམིགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་པའོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་གང་སྔོན་མྱོང་བའི་འདུ་བྱེད་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །མངོན་པར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི་ལྐོག་གྱུར་རྣམས་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་རུང་གི་རྣམ་རྟོག་ཡང་རྣམ་རྟོག་བདུན་ཏེ། དམིགས་པ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པའི་རྣམ་རྟོག་ཚོ༷གས་ 12-13-4a དྲུག་པོས་རང་ཡུལ་བཟུང་བ། མཚན་བཅས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་ད་ལྟ་དང་འདས་དུས་དྲན་པ། མཚན་མེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ལ། མངོན་སྤྱོད་རྣམ་རྟོག་གི་དབྱེ་བ་བཞི༷་ལ༷ས་རེ༷ས་འག༷ར། ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་རྟོག །རེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག །རེས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག །རེས་འགར་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ་སྟེ་བཞིའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མངོན་ཤེས་དྲུག་གོ། ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། མངོན་པར་ཤེས་བྱ་རྣམས་དུ། ཅི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པར་བརྟག་ཅེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། རྣ་བའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ཤེས་པས་ཕ༷་རོ༷ལ་གྱི༷་སེ༷མས་ཀྱི༷་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་འོང་བ་དང་། ལྷའི་མིག་གིས་མ་འོངས་བར་འགྲོ་བ་དང་། ཟག་ཟད་ཀྱིས་ཁ༷མས་གསུམ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དག་གོ །བདག་ལ་མཐུ་དང་བཅས་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གཟུག
【現代漢語翻譯】 由於各自的境界難以完全確定，因此稱其為微細。微細一詞應適用於所有情況。迅速產生與不相容事物對抗的覺知是具有所有束縛（如貪慾）的心，它在短暫的時間內脫離貪慾等，不再產生。習氣的覺知是業的習氣銘刻在心上，雖然心與習氣並非一體，但果報逐漸顯現，難以理解。連線的覺知是因業力銘刻而形成的意識，在死亡時並不清晰，但任何習氣一旦甦醒，就會投生到任何一道，這難以理解。解脫的微細覺知是阿羅漢的心證得最高的無戲論境界，超越了與輪迴相熟的、有漏的行持，凡夫難以思議。六識中，哪些是有分別的，哪些是無分別的？唯有意識是有分別的。分別念也有三種分類：自性分別念，即所有意識在各自的對境上以這種方式執著；隨念分別念，即憶起先前經歷過的造作；現行分別念，即對過去、未來、現在的隱蔽事物進行分別。如是所說，聲音和意義混雜的分別念也有七種，即自然而然地專注于對境的分別念，六識執取各自的對境；有相分別念，即自性、現在和過去時憶念；無相分別念，即對未來境的分別；以及現行分別唸的四種分類：恒常尋求的分別念、各自個別思考的分別念、煩惱的分別念、以及有時無煩惱的分別念。需要現量了知的，是六種神通。如何才能現量了知？需要現量了知的對象是什麼？為何要探究現量了知？因為可以通過神變前往任何地方，通過天耳通可以聽聞一切聲音，通過他心通可以瞭解他人的心行，可以知曉前世來生，通過天眼可以看到未來，通過漏盡通可以 निश्चित地從三界中解脫。所有這些都是后三種神通的對境，因此是需要現量了知的。爲了捨棄對自身具有力量的執著，所以要探究現量了知。如何是色…… 種子字和咒語：ཚོ༷གས་(藏文), 集(漢語字面意思); ཕ༷་རོ༷ལ་གྱི༷་སེ༷མས་ཀྱི༷(藏文), 無對應梵文; ཁ༷མས་(藏文), 無對應梵文
【English Translation】 Because it is difficult to completely ascertain each of their respective realms, they are called subtle. The term 'subtle' should be applied to all cases. The awareness that quickly arises as an antidote to incompatible things is the mind that possesses all the bonds such as attachment, which, in a brief moment, is separated from attachment and the like, and does not arise. The awareness of habit is the habit of karma imprinted on the mind; although the mind and the habit are not one and the same, the fruition gradually manifests, which is difficult to understand. The connecting awareness is the consciousness imprinted by the karma that forms multiple bodies; at the time of death, it is not clear, but once any habit awakens, it will be born into any realm, which is difficult to comprehend. The subtle awareness of liberation is the mind of an Arhat attaining the highest state of non-elaboration, transcending the defiled conduct familiar with samsara, which is difficult for ordinary people to conceive. Among the six consciousnesses, which are with conceptualization and which are without conceptualization? Only the mind consciousness is with conceptualization. Conceptualization also has three categories: self-nature conceptualization, which is how all consciousnesses grasp their respective objects; recollection conceptualization, which is remembering the formations previously experienced; and manifest action conceptualization, which is conceptualizing the hidden things of the past, future, and present. As it is said, the conceptualization that mixes sound and meaning also has seven types, namely, the conceptualization that naturally focuses on the object, the six consciousnesses grasping their respective objects; the conceptualization with signs, which is remembering self-nature, present, and past; the conceptualization without signs, which is conceptualizing future objects; and the four categories of manifest action conceptualization: the conceptualization of constant seeking, the conceptualization of individual thinking, the conceptualization of affliction, and sometimes the conceptualization without affliction. What needs to be manifestly known are the six superknowledges. How can one manifestly know? What are the objects to be manifestly known? Why investigate manifest knowledge? Because one can go anywhere through miraculous powers, one can hear all sounds through divine hearing, one can understand the minds of others through telepathy, one can know past and future lives, one can see the future with divine sight, and one can definitely be liberated from the three realms through the exhaustion of outflows. All of these are the objects of the latter three superknowledges, therefore they are to be manifestly known. In order to abandon the attachment to the belief that one possesses power, one must investigate manifest knowledge. How is form...
ས་ཅན་ཡིན། གཟུགས་ཅན་རྣམས་ནི་དུ་ཞིག །ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཅན་དུ་བརྟག་ཅེ་ན། གཟུགས་དེའི་བདག་ཉིད་དམ་ངོ་བོ་དང་། རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ནི་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ཉིད་རྟེན་དུ་གྱུར་པ། འབྱུང་གྱུར་རྣམས་ཀྱང་ནང་ཕན་ཚུན་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་པ་དང་། དེ་ལ་དགའ་བ་ཉིད་གང་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་ཅན་ཡིན་གྱི། ཚོར་སོགས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ནི་སྔོན་གྱི་དགའ་བ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རིག་པ་སོགས་ཀྱང་ 12-13-4b ཡིན་པ་ལྟ་བུ་མིན་ནོ་གསུངས་པ་དང་། ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པ་དང་། ཡུལ་ལ་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་ཕྱོགས་འདི་དག་གོ་ཞེས་ཡུལ་ཉེ་བར་བསྟན་དུ་རུང་བ་དང་། ཡུལ་འགའ་ཞིག་པ་དེ་ན་ཡོད་པར༷་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་དང་། བདག་གཞན་གཉིས་ཀས་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མཚུངས་པར་དམིགས་པ་དང་། མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱང་བརྒྱུད་པས་གཟུགས་ཅན་དེ་དང་འབྲེལ་བ་དང་། གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་ལའང་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། མངོ༷ན་པ༷ར་རྟོ༷གས་པ༷་རྣམ༷ས་ཀྱིས་དམིགས་པར་རབ་ཏུ་རྟོག་པ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཟུག༷ས་གནོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང་། བསྟན་པས་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། འདོད་པ་ན་སྤྱོ༷ད་པ༷ས་ཕྱི་རོལ་དུ་འདོ༷ད་ཡོ༷ན་ལ༷་དམིགས་ནས་སྲེད་པས་བལྟས་པ་དང་། གཟུགས་ཁམས་པས་ནང་དུ་བལྟས་པ་དང་། འདོད་སྤྱོད་པའི་གཟུགས་དེ། ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལ་སྲེད་པས་རྒྱུ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་སྙོམ་འཇུག༷་གི༷་སེམ༷ས་པ༷་སྲེ༷ད་པ༷་ལ༷ས་བྱུང༷་བའི༷་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་འདི་ཡིད་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །སོ་སྐྱེའི་གཟུགས་ཀྱི་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་མུ་མེད་པའི་རྒྱུན་རིང་བ་དང་། སློབ་པའི་གཟུགས་འཁོར་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས། དུས་ཡོངས་སུ་ཆད་པ། དེའི་མི༷་སློབ༷་པའི༷་ད༷་ལྟ༷ར་པའི་སྲིད་པ་གཅིག་པུས་དུས་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ནི་ཀུན་དུ་སྟོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གཟུགས་ཅན་དུ་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནོད་པ༷ར་བྱ༷་བ༷འི་གཟུགས་ཅན་དག་གོ། ཡང་ན་ 12-13-5a ལྷག་མ་རྣམས་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཕྱི་རོལ་བལྟས་སོགས་དྲུག་ཚོར་སོགས་དང་ཐུན་མོང་ངོ་། །བདག་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན། གཟུགས་ཅན་མིན་པ་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་མིན་པར་བརྟགས་ཞེ་ན། གཟུགས་ཅན་ལས་བཟློག་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མིན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའང་གཟུགས་དང་འབྲེ༷ལ་བ༷འི་ཕྱིར༷་རོ༷་དག་གོ། ཡང་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱོར། བདག་ལ་གཟུགས་ཅན་མིན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྟན་ཡོད་ཡིན་སོགས་གསུམ་གོང་བཞིན། མིག་གི་ཡུལ་
【現代漢語翻譯】 我是有色者。所有有色之物有多少？如何考察有色之物呢？以色之自性或本體，以及作為其因的色，即以四大種為所依。由四大種所造之色，也因相互關聯而成為一切。而對彼之喜樂，是何者之生起之因，彼即是有色者。感受等之生起之因，並非如過去之喜樂與現在生起之識等。 如是說，具有方分，且其相遍佈于境，能指示此方彼方，能作為某處之受用境，自他二者能同樣觀照，眼識等亦經由彼而與有色者相連，于無色界生起者，亦與色之種子相連，現觀者能如理作意，五蘊中色蘊是應被損害者，通過教法使他人理解，微塵積聚之安立，欲界行者以外向之慾妙為對境而以貪慾觀之，色界行者以內向觀之。欲界之色，以外向之慾妙之貪慾為因。無色界之色，由等持之心與貪慾所生。因此，應知此色由意所生。凡夫之色，其前後際無限，相續長遠。有學之色，能令輪迴窮盡，故有時間之斷絕。無學唯以一有而有時。佛等之色，僅為示現，並非如是成立，為顯示此理，亦應觀為有色。一切皆為應被損害之有色者。 或者，其餘部分可酌情新增。外觀等六者與感受等相同。爲了避免對我的有色之執著。 如何不是有色？非有色者有多少？為何考察非有色者呢？與有色相反者，即是非有色。一切非有色者，也與色相關聯。或者，可酌情新增。爲了避免對我的非有色之執著。 如何是存在等三種，如前所述。眼之境。
【English Translation】 I am a possessor of form. How many are all those that possess form? How does one examine something that possesses form? The self-nature or essence of form, and the form that is its cause, which is the four great elements themselves, having become the basis. Those that have arisen from the elements are also all-encompassing because they possess mutual connection, and that which is the source of joy for them is what possesses form. The source of feelings and so forth is not like past joy and the consciousness that arises now. It is said that it possesses directional parts, and its characteristics pervade the object, and it can indicate 'this direction' and 'that direction', and it can become an object of use in a certain place, and both self and other can equally perceive it, and eye consciousness and so forth are also connected to that which possesses form through transmission, and even those born in the formless realm are connected to the seed of form, and those who have direct realization thoroughly contemplate it as an object, and form among the five aggregates is to be harmed, and it is made understandable to others through teachings, and the arrangement of accumulated particles, and those who indulge in desire look outward with craving at desirable objects, and those in the form realm look inward. The form of those who indulge in desire is caused by craving for external desirable objects. The form of the formless realm arises from the mind of meditative absorption and craving. Therefore, one should understand that this form arises from the mind. The form of ordinary beings has an endless beginning and end, and a long continuum. The form of learners brings about the end of samsara, so there is a complete cessation of time. The form of non-learners exists only in the present existence, and the form of Buddhas and so forth is merely a display, and it is not established as such, and to show this, it should also be regarded as possessing form. All are those possessing form that are to be harmed. Alternatively, the remaining parts can be added as appropriate. The six external views and so forth are common with feelings and so forth. This is to abandon the attachment to the appearance of possessing form. How is it not possessing form? How many are those that do not possess form? Why examine that which does not possess form? That which is the opposite of possessing form is not possessing form. All that does not possess form is also related to form. Alternatively, it can be added as appropriate. This is to abandon the attachment to the appearance of not possessing form. How are the three, such as existence, shown, as before. The object of the eye.
ནི་བསྟན་དུ་ཡོད་པའོ། །ལྷག་མའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་བཞིན་ནོ། །བསྟན༷་ཡོད་དང་འབྲེལ་བ་སོགས་པས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ༷་རྣམས་ཀྱང་བསྟན་དུ་ཡོད་པར་བརྟག༷་གོ༷། ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དག་གོ། ཡང་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །བདག་མིག་གི་ཡུལ་དུ་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་སོགས། བསྟན་ཡོད་ལས་བཟློག་པ་བསྟན་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྟན་མེད་དག་གོ། ཡང་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །བདག་མིག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཐོགས་བཅས་ཡིན་སོགས། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཐོགས་བཅས་སོ། །ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོགས་བཅས་སུ་བལྟ་སྟེ། རིགས་དང་། ཉེ་བར་བསགས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་སྦྱར་བ་མ་བྱས་པས་ཀྱང་ངོ་། །དེ་ལ་རིགས་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་གྱུར་པས་སོགས་ལྟ་བུ་དང་། བསྒྲིབ་ 12-13-5b བྱའོ་སྟེ༷་འོ༷ད་ནི༷་སྒྲིབ་བྱ་ཡི༷ན་ཀྱང༷་སྒྲིབ༷་བྱེ༷ད་མི༷ན་ཞེས་འགྲེ༷ལ་བ༷ས་བཤ༷ད་དོ༷། །ཉེར་བསགས་ནི། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལས་གོང་བུར་གྱུར་པས་སོ། །ཕྲ༷་རབ༷་གཅི༷ག་ནི༷་ཐོགས་མེ༷ད་དོ༷། །ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མ་བྱས་པ་ནི། ཏིང་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་མ་བསྒྱུར་བའི་གཟུགས་སོ། །ཏི༷ང་འཛིན་གྱི༷ས་དབ༷ང་བསྒྱུར༷་བ༷་ནི༷་ཐོ༷གས་པ་མེ༷ད་དེ༷། ལྷ༷་སེམ༷ས་མཉམ༷་པ་བཞིན་ནོ། །ཡ༷ང་སེམ༷ས་ཆ༷གས་སྡ༷ང་གིས༷་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པའི་གཞིའི་གནས་ཡིན་པས་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདིའི་དབ༷ང་དུ་རྡུལ༷་ཡ༷ང་ཐོ༷གས་བཅས་སོ༷། །དེའི༷་དབ༷ང་དུ༷་ན༷་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དག་གོ། ཡང་ན་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་སོགས། །ཐོགས་བཅས་ལས་བཟློག་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོགས་མེད་དམ། ཡང་ན་ཅི་རིགས། བདག་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བར་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཟག་བཅས x ཟག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་། ཟག་པ་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ཟག་པས་བཅིངས་པ་དང་། ཟག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། ཟག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། དགྲ༷་བཅོ༷མ་ལྷག༷་བཅ༷ས་རྣམ༷ས་ཀྱི༷་ཕུ༷ང་པོ༷་ཡ༷ང་སྔ༷་མའི༷་ཟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཟག་དང་བཅས་པར་ལྟའོ། །ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ། ཁམས་བཅོ་ལྔ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ། ཁམས་ཐ༷་མ༷་གསུམ་ད༷ང་། སྐྱེ་མཆེད་ཐ༷་མ༷་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅི༷ག་ནི་ཟག་བཅས་རྣམས་སོ། །ཕུང་ལྔའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡང་དག་པའི་ལམ་དངོས་དང༷་རྗེ༷ས་ཐོ༷བ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཟག་མེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་ཟ༷ག་བཅ༷ས་འདུས༷་མ༷་བྱས༷་ཟ༷ག་མེ༷ད་ 12-13-6a དོ། །བདག་ཟག་དང་བཅས་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཟག་མེད་སོགསx ཟག་བཅས་ལས་བཟློག་ཟག་མེད་དེ། ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 是可指示的。其餘的區分就像有色法一樣。與『可指示』相關聯的非有色法也被認為是可指示的。一切都是可指示的。或者，可以根據情況進行組合。這是爲了避免執著于『我』是眼睛的對象。如何是不可指示的等等？與『可指示』相反的是『不可指示』。一切都是不可指示的。或者，可以根據情況進行組合。這是爲了避免執著于『我』不是眼睛的對象。如何是有礙的等等？可指示的是有礙的。此外，還可以通過三種方式來看待有礙：種類、近聚集和未完全結合。其中，種類是指相互遮蔽的事物等等。被遮蔽物是遮蔽物，但遮蔽物不是被遮蔽物，如解釋中所說。近聚集是指由微塵聚集而成。一個微塵是沒有阻礙的。未完全結合是指未通過等持（梵文：Samādhi）的力量轉變的色法。通過等持的力量轉變是沒有阻礙的，就像天人（梵文：Deva）的心一樣。此外，由於心是貪嗔等煩惱生起的基礎，所以是有礙的。在這種情況下，微塵也是有礙的。在這種情況下，一切都是有礙的。或者，可以根據情況進行組合。這是爲了避免執著于『我』不是完全融入一切事物中。如何是無礙的等等？與『有礙』相反的是『無礙』。一切都是無礙的嗎？或者，可以根據情況進行組合。這是爲了避免執著于『我』是完全融入一切事物中。如何是有漏的等等？有漏是指具有煩惱的自性，與煩惱相關聯，被煩惱束縛，隨順煩惱，與煩惱一致，以及阿羅漢（梵文：Arhat）的殘餘蘊，因為它們也是由先前煩惱的因產生的，所以被認為是有漏的。五取蘊（梵文：Pañca-upādāna-skandha），十五界，十處，三個地獄和兩個地獄的區域性是有漏的。五蘊的區域性，由正道和后得智所攝持的是無漏的。除此之外，有漏不攝持，無漏。 這是爲了避免執著于『我』是有漏的。如何是無漏的等等？與『有漏』相反的是『無漏』，即五取蘊，三個地獄，兩個地獄的區域性。
【English Translation】 It is indicatable. The remaining distinctions are like those of form. Non-form phenomena associated with 'indicatable' are also considered indicatable. Everything is indicatable. Alternatively, they can be combined as appropriate. This is to avoid attachment to 'I' as the object of the eye. How is it non-indicatable, etc.? The opposite of 'indicatable' is 'non-indicatable.' Everything is non-indicatable. Alternatively, they can be combined as appropriate. This is to avoid attachment to 'I' not being the object of the eye. How is it obstructive, etc.? What is indicatable is obstructive. Furthermore, it can be viewed as obstructive in three ways: by type, by near accumulation, and by not being fully combined. Among these, type refers to things that mutually obscure each other, etc. What is obscured is the obscurer, but the obscurer is not the obscured, as explained in the commentary. Near accumulation refers to being formed into a mass from minute particles. A single minute particle is unobstructed. Not being fully combined refers to form that has not been transformed by the power of Samādhi. Transformation by the power of Samādhi is unobstructed, like the mind of a deva. Furthermore, since the mind is the basis for the arising of afflictions such as attachment and aversion, it is obstructive. In this case, minute particles are also obstructive. In that case, everything is obstructive. Alternatively, they can be combined as appropriate. This is to avoid attachment to 'I' not being fully integrated into everything. How is it unobstructed, etc.? The opposite of 'obstructive' is 'unobstructed.' Is everything unobstructed? Alternatively, as appropriate. This is to avoid attachment to 'I' being fully integrated into everything. How is it with outflows, etc.? With outflows refers to having the nature of defilements, being associated with defilements, being bound by defilements, following defilements, being in accordance with defilements, and the remaining aggregates of an Arhat, because they are also produced from the cause of previous defilements, so they are considered to have outflows. The five aggregates of grasping (Pañca-upādāna-skandha), fifteen realms, ten sense bases, the three lower realms, and a portion of the two lower sense bases are with outflows. A portion of the five aggregates, those gathered by the correct path and subsequent attainment, are without outflows. Other than that, with outflows do not gather, without outflows. This is to avoid attachment to 'I' being with outflows. How is it without outflows, etc.? The opposite of 'with outflows' is 'without outflows,' namely the five aggregates of grasping, the three lower realms, and a portion of the two lower sense bases.
་ཕྱོགས་སོ། །བདག་ཟག་པ་དང་བྲལ་བར་མངོནx ཇི་ལྟར་འཐབ་དང་བཅས་ཡིན་སོགས x ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། མཚོན་ལེན་པ། ཆད་པས་གཅོད། འཐབ་རྩོད། མཚང་འབྲུ། ངག་གིས་རྩོད། ལུས་ཀྱིས་འགྱེད་རྣམས་འབྱུང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་། དེ་འབྲེལ། དེ་བཅིངས། དེ་མཐུན། དེ་བྱུང་རྣམས་འཐབ་བཅས་སོ། །ཟག་བཅས་ཇི་སྙེད་པར་འཐབ་བཅས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དོ། །བདག་འཐབ་པ་དང་ལྡན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཐབ་པ་མེད་པ་ཡིན་སོགས། འཐབ་བཅས་ལས་བཟློག །འཐབ་མེད་དེ། ཟག་མེད་ཇི་སྙེད་པར་འཐབ་མེད་དེ་སྙེད་དོ། །བདག་འཐབ་བྲལ་དུ་མངོན་ཞེན་སྤང་x ཇི་ལྟར་ཟང་ཟིང་བཅས་པ་ཡིན་སོགས། ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་ལ་བརྟེན། སྡང༷་བས༷་ནི༷་རྣམ༷་བྱང༷་གི༷་ཆོ༷ས་ལ༷་ཞེ༷་སྡང༷་བ༷ས་སྲི༷ད་པ༷་ལྷ༷ག་པ༷ར་ཆགས་པའམ་ཡང་སྲིད་པའི་ལུས་ལ་ལྷག༷་པ༷ར་ཆགས་པ་དང་། དེ་འབྲེལ། དེ་བཅིངས། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་དང་། དེའི་རྗེས་མཐུན། དེའི་རྒྱུས་བྱུང་ཟང་ཟིང་བཅས་སོ། །འཐབ་བཅས་ཇི་སྙེད་ཟང་ཟིང་དེ་སྙེད། བདག་ཟང་ཟིང་ལྡན་པརx ཟང་ཟིང་མེད་པ་དེ་བཟློག་སོགས་གོང་འདྲ། ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་རྟེན་པ་ཡིན་སོགས། ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་གི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན། འདོད་ཡོན་ལྔ་རྣམས་ལ། ལྷག་པར་ཆགས་པ། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཞེན་པའོ། ། 12-13-6b ཞེ་སྡང་གིས་མངོན་འབྱུང་ལ་ཞེ་སྡང་ལྷག་པར་ཆགས་པས་སོ། །དེའི་བདག་གི་སོགས་དྲུག་དང་། ཟང་ཟིང་དུག་བཅས་ཇི་སྙེད་ཞིག་རྟེན། བདག་ཞེན་པ་དང་ལྡན་པརx ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འབྱུང་བ་རྟེན་པ་ཡིན་སོགས། ཞེན་རྟེན་བཟློག །མངོན་འབྱུང་བརྟེན་པའོ། །ཟང་ཟིང་དུག༷་མེ༷ད། ཇི་སྙེད་མངོན་འབྱུང་དེ་སྙེད། བདག་མངོན་འབྱུང་རྟེན་པར x ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཡིན་སོགས། གང་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གནས་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་པར་སྣང་བ་དེ་འདུས་བྱས། ཆོས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་སོ། །བདག་མི་རྟག་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་འདུས་མ་བྱས x འདུས་བྱས་ལས་བཟློག །ཆོས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ་སྟེ༷་འདུ༷ས་མ་བྱས་སོ། །བདག་རྟག་པ་མངོན་ཞེནx ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ཉོན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པས་འདུས་བྱས་མིན་ལ། འདོད་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། དེ་སྤོང་འདོད་ཀྱིས་སམ་རྒྱབ་ཀྱིས་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཕྱིར། འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་འདི་ནི་གཉིས་སོ་ཞེས༷་ཕུ༷ང་གསུམ༷་མེ༷ད་པར་གསུངས་པ་ཇི་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་དེས་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་སུ་གྱུར་པ
【現代漢語翻譯】 方面。我顯現為遠離煩惱（Zagma），如何與鬥爭相關？基於貪嗔癡的本質，拿起武器，用刑罰砍斷，爭鬥，揭短，口頭爭論，身體攻擊等行為的本質，以及與之相關、束縛、一致、產生的都是與鬥爭相關的。有多少有煩惱，就有多少與鬥爭相關。我顯現為與鬥爭相關，是爲了消除執著。如何沒有鬥爭？與鬥爭相關相反。沒有鬥爭，有多少沒有煩惱，就有多少沒有鬥爭。我顯現為遠離鬥爭，是爲了消除執著。如何與混亂相關？基於貪嗔癡。對憎恨的顯現，對憎恨更加執著，或者對存在的身體更加執著，以及與之相關、束縛、隨之而來、一致、由其產生的都是與混亂相關的。有多少與鬥爭相關，就有多少混亂。我顯現為與混亂相關。沒有混亂，與上述相反。如何依賴執著？基於貪嗔癡的本質。對於五種感官享受，更加執著。因為是更加執著於五種感官享受的原因，所以是執著。 由於憎恨而顯現，對憎恨更加執著。其本質等同於六種（？）。有多少與混亂和毒藥相關的事物依賴於執著？我顯現為與執著相關。如何依賴於顯現？與執著依賴相反。依賴於顯現。有多少與混亂和毒藥無關的事物，就有多少依賴於顯現。我顯現為依賴於顯現。如何是組合的？凡是顯現為生、滅、住和變化的事物都是組合的。除了法界（Chos-khams）和生處（skye-mched）的一個方面之外，一切都是組合的。我顯現為無常，是爲了消除執著。如何是非組合的？與組合相反。指的是法界和生處的一個方面，即非組合的。我顯現為恒常，是爲了消除執著。如果問，不是近取蘊（nyer len phung po）的事物是組合的還是非組合的？都不是，因為不是由業和煩惱組合的，所以不是組合的；也不是隨心所欲地行動，顯現出傾向於或想要放棄的事物，也不是背離的事物，所以也不是非組合的。如果是這樣，世尊說『組合和非組合，這二者』，而沒有說『蘊』，這是什麼意思？因為是組合的事物，所以不是非組合的；因為是非組合的事物
【English Translation】 aspects. I appear to be free from defilements (Zagma), how am I associated with conflict? Based on the nature of attachment, aversion, and ignorance, taking up weapons, cutting with punishments, fighting, exposing flaws, arguing verbally, and attacking physically, etc., are the nature of these actions, and what is related to them, bound by them, in accordance with them, and arising from them are all associated with conflict. As many as there are with defilements, so many are associated with conflict. I appear to be associated with conflict in order to eliminate attachment. How is it without conflict? The opposite of being associated with conflict. Without conflict, as many as there are without defilements, so many are without conflict. I appear to be free from conflict in order to eliminate attachment. How is it associated with turmoil? Based on attachment, aversion, and ignorance. To the manifestation of hatred, being more attached to hatred, or being more attached to the body of existence, and what is related to it, bound by it, following it, in accordance with it, and arising from it are all associated with turmoil. As much as there is associated with conflict, so much is turmoil. I appear to be associated with turmoil. Without turmoil, the opposite of the above. How is it dependent on attachment? Based on the nature of attachment, aversion, and ignorance. To the five objects of desire, being more attached. Because it is the cause of being more attached to the five objects of desire, it is attachment. Due to hatred manifesting, being more attached to hatred. Its essence is equivalent to six (?). How many things associated with turmoil and poison depend on attachment? I appear to be associated with attachment. How is it dependent on manifestation? The opposite of attachment dependence. Dependent on manifestation. As many things as there are without turmoil and poison, so many are dependent on manifestation. I appear to be dependent on manifestation. How is it compounded? Whatever appears as arising, ceasing, abiding, and changing is compounded. Except for one aspect of the Dharma realm (Chos-khams) and the sense bases (skye-mched), everything is compounded. I appear to be impermanent in order to eliminate attachment. How is it uncompounded? The opposite of compounded. It refers to one aspect of the Dharma realm and the sense bases, which is uncompounded. I appear to be permanent in order to eliminate attachment. If asked, are things that are not the aggregates of grasping (nyer len phung po) compounded or uncompounded? Neither, because it is not compounded by karma and afflictions, so it is not compounded; nor is it acting as one pleases, manifesting things that tend towards or want to abandon, nor is it turning away from things, so it is also not uncompounded. If that is the case, what does it mean that the Blessed One said, 'Compounded and uncompounded, these two,' without mentioning 'aggregates'? Because it is a compounded thing, it is not uncompounded; because it is an uncompounded thing
འི་དོན་དེས་འདུས་བྱས་མིན་སྟེ། ཚུལ་འདི་དེ་ལྟར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་སོགས། ཁམས་གསུམ་པར་ 12-13-7a གཏོགས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལམ་དང༷་རྗེས༷་ཐོབ་འཇི༷ག་རྟེན༷་འད༷ས་པ༷ར་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པའི་དང་། ཁམས་བཅོ་ལྔ་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང་། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་འདས་སོགས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་སྟེ། ཉན་རང་གིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དང་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་པའི་གཞིའི་གནས་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་གསུངས། ཡང་རྣམ་གྲངས་སུ་ན། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་འདས་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལམ་དང་རྗེས་ཐོབ་དག་གོ། བདག་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱུང་བ་ཡིན་སོགས། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་བྱུང་བ་སྟེ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །བདག་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན་སྤང་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བྱུང་བ་ནི་ཉེར་བཞི་སྟེ། དང་པོ་བྱུང་བ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་དང་། དེ་ཕན་ཆད་རྒྱུན་གྱིས་བྱུང་བ་དང་། རྒྱས་པ་ལས་བྱུང x གཉིད་ཟས་ཚངས་སྤྱོད་སྙོམས་འཇུག་ཏེ་རྒྱས་ 12-13-7b བའི་རྒྱུ་བཞི་ལས་བྱུང་བ། རྟེན་བྱུང x ནང་གི་དབང་པོ། འགྱུར་པར x བདེ་སོགས་ཚོར་བ་བྱུང་ན་དེ་དང་མཐུན་པར་དབང་པོར་འགྱུར། ཡོངས་སུ་སྨིན་པར x རྒས་པའི་སྐབས x ཉམས་པར x བདེ་འགྲོ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ། ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལས་བཟློག་པ། འོད་གསལ་བར x རྩེ་བས་རབ་ཏུ་སླུ་བ་རྣམས་དང་། ལྷ་ཡིད་རབ་ཏུ་སུན་འབྱིན་པ་དང་། འཕྲུལ་དགའ། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ལོངས་སྤྱོད་ལྡན། འོད་གསལ་མ་ཡིན་པར x སྔ་མ་ལས་བཟློག་པའོ། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བས x འགྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །རང་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་བཅས་པར x དགྲ་བཅོམ་པའི་ཐ་མའི་ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་པ། ས་བོན་མ་ཡིན་པར་བྱུང་བ། ཕུང་པོ་ཐ་མ་རྣམས་དང་། གཟུགས་བརྙན་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པ་དང་། དབང་འབྱོར་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་གྱུར་བ་དང་། ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱུང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུགས་རྣམས་དང་། ཚེ་རབས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་བྱུང་བ་དང་། སྐད་ཅ
【現代漢語翻譯】 因此，它不是有為法，應如是觀。如何是世間等？屬於三界，以及獲得超越世間之後的，以屬於三界的方式顯現的，也是世間。除了蘊的某一方面是道和后得智，顯現為超世間之外，還有十五界和十處，以及最後三界和二處的一部分。爲了捨棄對自我的世間顯現的執著。如何是超世間等？如實性和三界的對治，無分別智，是超世間。聲聞緣覺以顛倒的方式，菩薩以戲論的方式，不分別。非有為法不是所有證悟的基礎，因此是無分別的。又，在名相上，超世間的后得二者也是超世間的，因為依賴於超世間。蘊，三界，以及二處的一部分，道和后得智。爲了捨棄對純凈自我的執著。如何是生起等？過去和現在生起的是生起，是所有蘊、界、處的一部分。爲了捨棄對常恒自我的執著。又，生起有二十四種：最初生起，即在連線的時刻；此後持續生起；從增長中生起 x；睡眠、食物、梵行、等至，從增長的四個因中生起；所依生起 x；內部的根；變化 x，如果生起樂等感受，則與此相應的根發生變化；完全成熟 x，衰老的時候 x；衰退 x，從善趣轉生到惡趣；特別地，與此相反；光明 x，以嬉戲極度欺騙，以及天人極度厭惡，以及化樂天，他化自在天，在色界和無色界中享樂的天人們，擁有喜樂；非光明 x，與前者相反；普遍行 x，在行走的狀態中；具有自生之種子的 x，除了阿羅漢的最後蘊；非種子生起的，最後的蘊；以及與影像、所知事物相似的，以及從自在解脫中產生的，以及爲了確定指示而生起的如來色身；以及從一生傳遞到另一生的，以及短暫的。
【English Translation】 Therefore, it is not conditioned, it should be viewed as such. How is it worldly, etc.? Belonging to the three realms, and also obtaining after transcending the world, appearing in the manner of belonging to the three realms, is also worldly. Except for one aspect of the aggregates being the path and post-attainment, appearing as transcendent, there are also the fifteen realms and ten sources, and a part of the last three realms and two sources. In order to abandon attachment to the self's worldly appearance. How is it transcendent, etc.? Suchness and the antidote to the three realms, non-discriminating wisdom, is transcendent. Śrāvakas and Pratyekabuddhas in a reversed manner, Bodhisattvas in a proliferated manner, do not discriminate. The unconditioned is not the basis of all realizations, therefore it is non-discriminating. Also, nominally, the two post-attainments of the transcendent are also transcendent, because they rely on the transcendent. Aggregates, the three realms, and a part of the two sources, the path and post-attainment. In order to abandon attachment to the pure self. How is it arising, etc.? What has arisen in the past and present is arising, it is a part of all aggregates, realms, and sources. In order to abandon attachment to the permanent self. Also, arising is twenty-fourfold: the initial arising, i.e., at the moment of connection; continuous arising thereafter; arising from growth x; sleep, food, brahmacharya, samadhi, arising from the four causes of growth; dependent arising x; the internal sense organs; change x, if pleasure etc. arises, then the corresponding sense organ changes accordingly; fully matured x, at the time of aging x; decline x, being born from a good realm to a bad realm; especially, the opposite of this; light x, extremely deceiving with play, and the gods extremely disgusted, and the Nirmāṇarati, Paranirmitavasavartin, the gods who enjoy in the form realm and formless realm, possessing joy; non-light x, the opposite of the former; universally going x, in the state of going; possessing self-born seeds x, except for the last aggregates of the Arhat; arising without seeds, the last aggregates; and similar to images, objects of knowledge, and arising from liberation of power, and the Tathāgata's body arising for the sake of definite instruction; and passing from one life to another, and momentary.
ིག་ཞིག་ནས་བྱུང་བ་འདུ་བྱེད་སྐད་ཅིག་སོ་སོ་དང་། ཕྲད་པ་བྲལ་ནས་བྱུང་བ་སྡུག་མི་སྡུག་སོགས་ཕྲད་དང་བྲལ། ཆགས་བཅས་ཆགས་བྲལ་གྱི་དུས་དང་། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བྱུང་བ་མེར་མེར་སོགས་དང་ནད་སོགས་ཀྱི་དང་། འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བས་བྱུང་བ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། འཇིག་པ་དང་ཆགས་པས x སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན། སྔོན་གྱི་དུས་ན་བྱུང་བ་སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པ་དང་། འཆི་བའི་དུས་ན x འཆི་སྲིད། བར་དུ་བྱུང་བ་བར་སྲིད་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བྱུང་ 12-13-8a བ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་བྱུང་བ་ཡིན་སོགས། མ་འོངས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་ནི་མ་བྱུང་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མངོན་ཞེན། ཡང་བྱུང་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མ་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཛིན་པ་ཡིན་སོགས། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་འཛིན་པར་བལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་གསུམ་དང་། གཟུགས་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་། ཁམས་བཅུ་གཉིས་དང་།སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ཆོས་ཁམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཟ་བ་པོར་མངོན་ཞེན x ཡང་མ་ཕྲད་པ་མིག་རྣ་ཡིད་གསུམ་དང་། དེ་ལས་གཞན་ཕྲད་ནས་འཛིན་པ་དང་། ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་འཛིན་པ་དབང་ལྔ་དང་། དབང་པོ་དྲུག་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པ་ཡང་འཛིན་པར་བལྟའོ། །ཚོགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་ཅན་ཡང་འཛིན་པར་སྨྲའོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་རྐྱེན་ཚོགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བརྟགས་ནས་འཛིན་པ་ཉེ་བར་འདོགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཆོས་རྣམས་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པའང་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཟུང་བ་ཡིན་སོགས། མིག་ལ་སོགས་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་ཡིན་ལ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འཛིན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་སེམས་སེམས་བྱུང་བསལ་བའི་ 12-13-8b དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་བ་ཉིད་དོ། །བདག་ལ་ཡུལ་དུ་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་ཡིན་སོགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་བྱུང་དང་། བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་མ་གཏོགས་པར་འདོད་པ་དང་། རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བལྟས་པའོ། །དེ་ལ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལས་བྱུང་ཕྱིར། དེའི་དབང་གིས་མྱང་འདས་སོགས་ལ་དམིགས་པར་བལྟའོ། །སྣ་ལྕེ་དྲི་རོའི་ཁམས་བཞི་དང་། དྲི་རོའི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་དང་། དེ་ལས་ག
【現代漢語翻譯】 從無明中產生的行蘊，剎那生滅；相遇而分離產生的苦與不苦等，也是相遇和分離；有貪執和無貪執之時；以及其他狀態下產生的如火焰等，以及疾病等；死亡和轉生所產生的有情世間；以及壞滅和形成的器世間。過去時產生的過去世有；死亡時產生的死有；中間產生的中有；以及投胎時產生的生有。如何是不產生的呢？未來和無為法是不產生的。一切事物的一個方面。執著於我（藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）是常恒存在的。與產生相反的就是不產生。如何是執取呢？執取有色根和心及心所法。認為蘊有三種，即色蘊，以及行蘊的一部分；界有十二種；處有六種；法界和法處的一部分。執著於我（藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）是能食者。沒有相遇的眼、耳、意三種，以及其他相遇后執取的；現在各自執取自相的五根；以及由六根產生的意識，執取一切時處的一切境，也認為是執取。因為從聚合中產生了識，所以也說假立之物是執取。應當這樣去看待。因為是因緣聚合而產生識，所以應當理解為通過觀察而執取是近取。在勝義諦中，諸法沒有作者，所以也沒有執取。如何是被執取呢？眼等能執取者，也是意識所執取的。有被執取而不是執取者的，即是執取者的行境，這是爲了排除心和心所。一切都是被執取。執著於我（藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）是所對境。如何看待外境呢？對於佛陀的教法，通過聞思修所攝的一切心和心所法之外的貪慾和強烈的慾望，就是看待外境。除了這些之外，就不是看待外境，因為是從同類因產生的。因此，可以認為是以涅槃等為對境。鼻、舌、香、味四界，以及香、味二處，以及由此產生的…… How do they not arise? The future and the unconditioned do not arise. One aspect of everything. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as permanent. The opposite of arising is not arising. How is it grasping? It is seen that the sense faculties with form, and the mind and mental factors are grasped. It is seen that the aggregates are three, namely the form aggregate, and one aspect of the formation aggregate; the realms are twelve; the sources are six; the dharma realm and one aspect of the dharma source. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as the eater. The three, eye, ear, and mind, do not meet, and others grasp after meeting; the five senses now grasp their own characteristics individually; and the mind arising from the six senses grasps all objects of all times with its own general characteristics. It is also seen as grasping. Because consciousness arises from the assembly, it is also said that what is imputed is grasped. It should be viewed in this way. Because consciousness arises from the assembly of conditions, it should be understood that grasping after examination is close grasping. In the ultimate truth, since phenomena have no doer, there is also no grasping. How is it grasped? Whatever grasps, such as the eye, is also grasped by mind consciousness. There are also those that are grasped but do not grasp, that is, the very object of grasping, which is to exclude mind and mental factors. Everything is grasped. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as an object. How is it viewed as external? Except for the mind and mental factors that are included in the Buddha's teachings through learning, thinking, and practicing the Dharma in accordance with them, desire and intense attachment are viewed as external. Apart from that, it is not viewed as external, because it arises from similar causes. Therefore, it is seen as focusing on Nirvana and so on. The four realms of nose, tongue, smell, and taste, and the two sources of smell and taste, and what arises from them...
【English Translation】 The arising of conditioned phenomena from ignorance, arising and ceasing in each moment; the arising of pleasure and pain from meeting and separation, also meeting and separating; the time of attachment and non-attachment; and the arising of other states such as flames, and diseases; the sentient world arising from death and rebirth; and the world of containers arising from destruction and formation. The past existence arising in the past; the dying existence at the time of death; the intermediate existence arising in between; and the arising existence at the time of conception. How does it not arise? The future and the unconditioned do not arise. One aspect of everything. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as permanent. The opposite of arising is not arising. How is it grasping? It is seen that the sense faculties with form, and the mind and mental factors are grasped. It is seen that the aggregates are three, namely the form aggregate, and one aspect of the formation aggregate; the realms are twelve; the sources are six; the dharma realm and one aspect of the dharma source. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as the eater. The three, eye, ear, and mind, do not meet, and others grasp after meeting; the five senses now grasp their own characteristics individually; and the mind arising from the six senses grasps all objects of all times with its own general characteristics. It is also seen as grasping. Because consciousness arises from the assembly, it is also said that what is imputed is grasped. It should be viewed in this way. Because consciousness arises from the assembly of conditions, it should be understood that grasping after examination is close grasping. In the ultimate truth, since phenomena have no doer, there is also no grasping. How is it grasped? Whatever grasps, such as the eye, is also grasped by mind consciousness. There are also those that are grasped but do not grasp, that is, the very object of grasping, which is to exclude mind and mental factors. Everything is grasped. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as an object. How is it viewed as external? Except for the mind and mental factors that are included in the Buddha's teachings through learning, thinking, and practicing the Dharma in accordance with them, desire and intense attachment are viewed as external. Apart from that, it is not viewed as external, because it arises from similar causes. Therefore, it is seen as focusing on Nirvana and so on. The four realms of nose, tongue, smell, and taste, and the two sources of smell and taste, and what arises from them... The arising of conditioned phenomena from ignorance, arising and ceasing in each moment; the arising of pleasure and pain from meeting and separation, also meeting and separating; the time of attachment and non-attachment; and the arising of other states such as flames, and diseases; the sentient world arising from death and rebirth; and the world of containers arising from destruction and formation. The past existence arising in the past; the dying existence at the time of death; the intermediate existence arising in between; and the arising existence at the time of conception. How does it not arise? The future and the unconditioned do not arise. One aspect of everything. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as permanent. The opposite of arising is not arising. How is it grasping? It is seen that the sense faculties with form, and the mind and mental factors are grasped. It is seen that the aggregates are three, namely the form aggregate, and one aspect of the formation aggregate; the realms are twelve; the sources are six; the dharma realm and one aspect of the dharma source. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as the eater. The three, eye, ear, and mind, do not meet, and others grasp after meeting; the five senses now grasp their own characteristics individually; and the mind arising from the six senses grasps all objects of all times with its own general characteristics. It is also seen as grasping. Because consciousness arises from the assembly, it is also said that what is imputed is grasped. It should be viewed in this way. Because consciousness arises from the assembly of conditions, it should be understood that grasping after examination is close grasping. In the ultimate truth, since phenomena have no doer, there is also no grasping. How is it grasped? Whatever grasps, such as the eye, is also grasped by mind consciousness. There are also those that are grasped but do not grasp, that is, the very object of grasping, which is to exclude mind and mental factors. Everything is grasped. Clinging to the self (藏文：བདག་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：self) as an object. How is it viewed as external? Except for the mind and mental factors that are included in the Buddha's teachings through learning, thinking, and practicing the Dharma in accordance with them, desire and intense attachment are viewed as external. Apart from that, it is not viewed as external, because it arises from similar causes. Therefore, it is seen as focusing on Nirvana and so on. The four realms of nose, tongue, smell, and taste, and the two sources of smell and taste, and what arises from them...
ཞན་པ་འདོད་ཁམས་སུ་བསྡུས་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་ནང་དུ་བལྟས་པ་ཡིན་སོགས། ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ནང་དུ་བལྟས་པ་སྟེ། ཁམས་བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིན་སོགས། མི་དགེ་བ་དང་། བསྒྲིབས་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ནི། ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཡིད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་དང་། དེ་ལ་རྟེན་པའི་མཐར་ལྟ་དང་། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། སེམས་ཁམས་བདུན་དང་། གཟུགས་སྒྲ་ཆོས་ཁམས་ཁམས་བཅུ་དང་། སྐྱེ་ 12-13-9a མཆེད་གཟུགས་སྒྲ་ཡིད་ཆོས་བཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཉོན་མོངས་ལྡན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་སོགས། དགེ་བ་དང་མ་བསྒྲིབ་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཁམས་བརྒྱད་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང་། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཡིན་སོགས། བྱུང་ལ་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྤྱད་ཟིན་པ་དང་། ད་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་ལས། ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དེ་གཉིས་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་སྔར་བག་ཆགས་བཞག་ནས་ད་ལྟ་ཞིག་པ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེས་བསྐྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་དང་། དེ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྫས་མེད་པ་དང་། སྔར་འདས་དྲན་པའི་ཀུན་ཏུ་དམིགས་སེམས་རྟོག་པའི་མཚན་མ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ད་ལྟ་ལ་ལྟོས་པས་འདས་བཏགས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བདག་འདས་དུས་སུ་བྱུང་ངམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་མཚན་མ་དང་། དེ་མེད་པར་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་འདས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་ད་ལྟ་མ་འོངས་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཞུགས་པར་བྱས་པ་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་མ་འོངས་པ་ཡིན་སོགས། སྤྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་ད་ལྟར་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་མ་བྱུང་བ་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་མ་ཟིན་པས་མ་ཐོབ་པ་ 12-13-9b དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་མ་སྤྱད་པ་དང་། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང་། རྒྱུད་༡ དང་རང་གི་མཚན་༢ ཉིད་ཡོད་༡ པ་དང་། ད་ལྟར་མེད་པ་༢ དང་། མ་འོངས་པའི་སྲིད་པར་དམིགས་ནས་མངོན་པར་དགའ་བས་ཆ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མ་དང་། མངོན་པར་དགའ་བ་མེད་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི
【現代漢語翻譯】 一部分是屬於被包含在欲界中的事物。我執著於我沒有脫離貪慾，那麼如何算是內觀呢？與外觀相反的就是內觀，除了四大和二處之外，其他事物的一部分。我執著於我脫離了貪慾，那麼如何算是煩惱呢？不善和被遮蔽、未被記別的事物就是煩惱。被遮蔽未記別的事物是：在所有地界普遍存在的與意相關的俱生薩迦耶見（梵文：satkāya-dṛṣṭi，梵文羅馬擬音：satkāya-dṛṣṭi，藏文：འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ，漢語字面意思：有身見），以及依賴於它的邊見，還有與色界和無色界相關的事物。蘊、七個心界、十個界（色、聲、法界）以及四處（色、聲、意、法）的一部分。我執著於我具有煩惱，那麼如何算是不具煩惱呢？善和未被遮蔽且未被記別的事物就是不具煩惱的事物。八個界、八處，以及剩餘的蘊、界、處的一部分。我執著於我已經過去，那麼如何算是過去呢？具有生起和滅亡的特徵，已經體驗了因和果，並且像現在一樣，對於染污和清凈的事物，已經完全超越了這二者所能起的作用，已經完全掌握了因，之前已經留下了習氣，現在已經消逝，並且它的果在現在這個時刻，以它自身的特徵產生了習氣，並且沒有留下這些習氣的物質，之前對過去的記憶僅僅成爲了思維的概念，相對於現在而言，過去只是一個假設，例如『我過去是否經歷過染污』這樣的概念，以及沒有這些概念，以舍離而清凈的特徵，也可以被看作是過去。除了現在、未來、無為法之外，其他一切事物的一部分。我執著於我已經進入，那麼如何算是未來呢？一般來說，雖然有因，但現在還沒有產生那個果，因為還沒有產生它自身的特徵，所以還沒有獲得，因和果都沒有被體驗，不接近染污和清凈的事物，具有相續和自身的特徵，現在不存在，以對未來的存在執著而產生的喜悅，從某種程度上來說是染污的特徵，沒有喜悅則是清凈的特徵。 A portion is included in the desire realm. I am attached to the fact that I am not free from desire, so how can it be considered introspection? The opposite of looking outward is looking inward, which is a portion of things other than the four elements and two sources. I am attached to the fact that I am free from desire, so how can it be considered afflicted? Non-virtuous and obscured, unindicated things are afflictions. Obscured and unindicated things are: the co-emergent view of the aggregation of annihilation (藏文：འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ，梵文：satkāya-dṛṣṭi，梵文羅馬擬音：satkāya-dṛṣṭi，漢語字面意思：有身見) that is universally present in all realms and associated with the mind, the extreme view based on it, and things associated with the form and formless realms. A portion of the aggregates, the seven mind realms, the ten realms (form, sound, dharma realm), and the four sources (form, sound, mind, dharma). I am attached to the fact that I am afflicted, so how can it be considered unafflicted? Virtuous and unobscured, unindicated things are unafflicted. A portion of the eight realms, the eight sources, and the remaining aggregates, realms, and sources. I am attached to the fact that I am past, so how can it be considered past? It has the characteristic of arising and ceasing, has experienced cause and effect, and like the present, it has completely transcended the ability of these two to cause defilement and purification, has fully grasped the cause, has previously left imprints, has now disappeared, and its fruit has now produced imprints with its own characteristics, and there is no substance to leave these imprints, and the memory of the past has only become a concept of thought, and relative to the present, the past is only a hypothesis, such as the concept of 'whether I have experienced defilement in the past', and without these concepts, the characteristic of purification through equanimity can also be seen as past. A portion of everything except the present, future, and unconditioned. I am attached to the fact that I have entered, so how can it be considered future? Generally, although there is a cause, the fruit has not yet appeared, and because its own characteristics have not yet arisen, it has not yet been obtained, neither cause nor fruit has been experienced, it does not dwell near the objects of defilement and purification, it has continuity and its own characteristics, it does not exist in the present, and the joy arising from focusing on the future existence is to some extent a characteristic of defilement, and the absence of joy is a characteristic of purification.
【English Translation】 A portion is included in the desire realm. I am attached to the fact that I am not free from desire, so how can it be considered introspection? The opposite of looking outward is looking inward, which is a portion of things other than the four elements and two sources. I am attached to the fact that I am free from desire, so how can it be considered afflicted? Non-virtuous and obscured, unindicated things are afflictions. Obscured and unindicated things are: the co-emergent view of the aggregation of annihilation (藏文：འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ，梵文：satkāya-dṛṣṭi，梵文羅馬擬音：satkāya-dṛṣṭi，Chinese literal meaning: 有身見) that is universally present in all realms and associated with the mind, the extreme view based on it, and things associated with the form and formless realms. A portion of the aggregates, the seven mind realms, the ten realms (form, sound, dharma realm), and the four sources (form, sound, mind, dharma). I am attached to the fact that I am afflicted, so how can it be considered unafflicted? Virtuous and unobscured, unindicated things are unafflicted. A portion of the eight realms, the eight sources, and the remaining aggregates, realms, and sources. I am attached to the fact that I am past, so how can it be considered past? It has the characteristic of arising and ceasing, has experienced cause and effect, and like the present, it has completely transcended the ability of these two to cause defilement and purification, has fully grasped the cause, has previously left imprints, has now disappeared, and its fruit has now produced imprints with its own characteristics, and there is no substance to leave these imprints, and the memory of the past has only become a concept of thought, and relative to the present, the past is only a hypothesis, such as the concept of 'whether I have experienced defilement in the past', and without these concepts, the characteristic of purification through equanimity can also be seen as past. A portion of everything except the present, future, and unconditioned. I am attached to the fact that I have entered, so how can it be considered future? Generally, although there is a cause, the fruit has not yet appeared, and because its own characteristics have not yet arisen, it has not yet been obtained, neither cause nor fruit has been experienced, it does not dwell near the objects of defilement and purification, it has continuity and its own characteristics, it does not exist in the present, and the joy arising from focusing on the future existence is to some extent a characteristic of defilement, and the absence of joy is a characteristic of purification.
་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་མ་འོངས་པར་བལྟའོ། །འདས་ད་ལྟ་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འཇུག་པར་བྱ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་ད་ལྟར་བྱུ ང་བ་ཡིན་སོགས། བྱུང་ལ་མ་འགགས་པའི་མ ཚན་ཉིད་དང་། རྒྱུ་༡ དང་འབྲས་༢ སྤྱད་ཟིན་༡ པ་དང་། སྤྱད་མ་༢ ཟིན། ཀུན་ཉོན་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡི་རྐྱེན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་། ད་ལྟ་དེར་ལྟོས་ནས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པར་རབ་ཏུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་དང་། མིག་སོགས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་བྱེད་པ་མ་འགགས་པར་ཉེ་བར་གནས་པས་ཀྱང་ད་ལྟར་བྱུང་བར་བལྟའོ། །འདས་མ་འོངས་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འཇུག་པར་བྱེད་པར་མངོན་ཞེན x འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་གཏམ་གྱི་གཞིའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་མཚན་ནི་གཏམ་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་བ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་། བྱུང་བ་དང་། འབྱུང་བ། ད་ལྟར་གྱི་མཐོང་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་གཏམ་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་བསྟན་ངོ་བོ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་དགེ་བ་ཡིན་སོགས། ངོ་བོ་ 12-13-10a ཉིད་དང་། འབྲེལ་བ་དང་སོགས། བཅུ་གསུམ་པོ་མཁས་འཇུག་ལྟར་རོ། །དགེ་བ་ནི། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་བཅུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཞིའི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་ཆོས་དང་ལྡན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་མི་དགེ་བ་ཡིན་སོགས། ༡༢ འདུས། ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་བཅུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཞིའི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་ཆོས་མིན་དང་ལྡན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་སོགས། ༡༤ མིག་རྣ་སྣ་ལྕེ་ལུས་དྲི་རོ་རེག་བྱའི་ཁམས་བརྒྱད་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་སྔ་མ་ལྟར་དང་། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དང་བྲལ་བར་མངོན་ཞེན x ཡང་བསྟན་པས་ཀྱང་དགེ་བ་ཕན་གདགས་པར་སྣང་བ་དང་། མི་དགེ་བ་གནོད་པར་སྟོན་པས་མི་དགེ་བ་ཟློག་པ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་ཕལ་པའང་བལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། གང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམ་པའི་ཕ་རོལ་དུ་སོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་ན་དེ་དག་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན་འདོད་པ་ཁོ་ན་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་སོགས། འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བའི་དགེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཞེས་འདོད་ཁམས་པ་འདོད་ཆགས་ཕྱོགས་ཙམ་དང་ཡང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་སོ། །གཞན་དུ་མི་ལྕོགས་མེད་འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སྤོང་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་གནས་ངན་ལེན་སྤང་བའི་ 12-1
【現代漢語翻譯】 因為不是相，所以也觀察未來。（一切）界，除了過去、現在、無為法之外，都是一方。執著于認為『我』會進入（其中）x。例如，現在發生的事情等等。發生的特徵是不停息，原因1和結果2，已用盡1和未用盡2。作為煩惱和清凈的近因存在，並且考慮到現在，將過去和未來安立為原因。眼睛等識的處所的作用不停息地存在，所以也觀察現在發生的事情。（一切）界，除了過去、未來、無為法之外，都是一方。執著于認為『我』會進入（其中）x。過去、未來、現在發生的事情是談論的基礎。涅槃（梵文：Nirvana，梵文羅馬擬音：Nirvana，漢語字面意思：寂滅）的自相不是談論的基礎，因為是各自自己所能覺知的，不可言說，不是發生、將要發生、現在的見等詞語的處所。從共相的角度來說，是談論的基礎，即涅槃的原因、結果、本體，以及所顯示的一切本體。 例如，如何是善等。本體本身，以及關聯等等。十三種（方式）如《入智者論》中所說。善是指蘊、十界、四處的一方。執著于認為『我』具有法x。例如，如何是不善等。12（種）集合。蘊、十界、四處的一方。執著于認為『我』具有非法x。例如，如何是未說明等。14（種）眼、耳、鼻、舌、身、色、聲、香、味、觸的八界，以及如前所述的八處，以及剩餘的蘊、界、處的一方。執著于認為『我』遠離法和非法x。再次說明，因為善能利益，顯示不善能損害，所以能遮止不善，未說明的也可以看作是普通的。那又是什麼呢？即諸佛和殊勝的菩薩（梵文：Bodhisattva，梵文羅馬擬音：Bodhisattva，漢語字面意思：覺有情）爲了利益眾生而示現各種化身，在那裡，那些顯現的事物並沒有如所見般完全成立。 例如，如何是僅僅與慾望相應等。與貪慾未分離的、有漏的善，即欲界眾生與貪慾未完全分離。否則，將變得無法抗拒地與慾望相應。剛剛獲得三摩地（梵文：Samadhi，梵文羅馬擬音：Samadhi，漢語字面意思：等持）時，對於斷除感到歡喜，斷除成為不順品的惡劣處境。
【English Translation】 Because it is not a characteristic, it also observes the future. (All) realms, except for the past, present, and unconditioned, are one side. Attachment to the belief that 'I' will enter (into it) x. For example, what is happening now, etc. The characteristic of happening is that it does not cease, cause 1 and result 2, used up 1 and not used up 2. It exists as a near cause of affliction and purification, and considering the present, the past and future are established as causes. The function of the place of consciousness such as eyes does not cease to exist, so it also observes what is happening now. (All) realms, except for the past, future, and unconditioned, are one side. Attachment to the belief that 'I' will enter (into it) x. The past, future, and present happenings are the basis of discussion. The self-nature of Nirvana is not the basis of discussion, because it is something that each individual can perceive for themselves, it is unspeakable, and it is not the place of terms such as happening, will happen, and present seeing. From the perspective of common characteristics, it is the basis of discussion, that is, the cause, result, and essence of Nirvana, and all the essences that are shown. For example, how is it virtuous, etc. The essence itself, and the relationship, etc. The thirteen (ways) are as described in the 'Entering the Wise' treatise. Virtue refers to one side of the aggregates, the ten realms, and the four places. Attachment to the belief that 'I' possess Dharma x. For example, how is it non-virtuous, etc. 12 (kinds) of aggregates. One side of the aggregates, the ten realms, and the four places. Attachment to the belief that 'I' possess non-Dharma x. For example, how is it unstated, etc. 14 (kinds) the eight realms of eye, ear, nose, tongue, body, color, sound, smell, taste, and touch, and the eight places as before, and one side of the remaining aggregates, realms, and places. Attachment to the belief that 'I' am separated from Dharma and non-Dharma x. Explaining again, because virtue can benefit and showing non-virtue can harm, it can prevent non-virtue, and the unstated can also be seen as ordinary. What is that? That is, the Buddhas and the supreme Bodhisattvas manifest various emanations to benefit sentient beings, and there, those manifested things are not completely established as they appear. For example, how is it only in accordance with desire, etc. The virtuous with outflows that are not separated from attachment, that is, beings in the desire realm are not completely separated from attachment. Otherwise, it will become irresistibly in accordance with desire. Immediately after attaining Samadhi, one rejoices in abandoning, abandoning the bad circumstances that have become the opposite of unfavorable qualities.
3-10b ཕྱིར། ཆགས་བྲལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ་གསུངས། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ནི་འདོད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པར་བལྟ་སྟེ། དྲི་རོ་སྣ་ལྕེའི་ཁམས་བཞི་དང་། དྲི་རོའི་སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་མ་བྲལ་བར་མངོན x ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་སོགས། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ། གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་མ་བྲལ། དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །ཁམས་བཞི་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་མ་གཏོགས་པར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་མངོན་ཞེནxཇི་ལྟར་གཟུགས་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་སོགས། གཟུགས་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་ལ། གཟུགས་མེད་ལ་འདོད་ཆགས་མ་བྲལ་བའི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །གཟུགས་མ་གཏོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་དང་། ཡིད་ཡིད་ཁམས་ཆོས་ཁམས་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཡིད་ཆོས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་བྲལ་བར་མངོན་ཞེན x འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་། ཕྱོགས་གཅིག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དང་། མཐའ་དག་ལས་སོགས་སོ། །གཞུང་ལྟར། ཇི་ལྟར་སློབ་པ་ཡིན་སོགས། ཐར་པ་ལ་བརྩོན་པའི་དགེ་བ་ནི་སློབ་པར་བལྟའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཁམས་བདུན་དང་གཟུགས་སྒྲ་ཆོས་ཁམས་བཅུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་སྒྲ་ཡིད་ཆོས་ 12-13-11a བཞིའི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་གྲོལ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་སློབ་པའང་མ་ཡིན། མི་སློབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་སོགས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་ཐར་བ་ལ་བརྩོན་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་། སློབ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མི་དགེ་བ་དང་། བསྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན་དང་། མི་སློབ་པའི་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་དང་། འདུས་མ་བྱས་ནི་དེའོ། །ཁམས་བརྒྱད་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་སོགས། ཆོས་མིན་ཉན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལྔ་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་དང་། མཐར་ལྟ་མིན་པའི་ཀུན་བཏགས་རྣམས་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། ལྟ་བའི་གནས་དང་། ཞེས་ལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་ས་བོན་གསུངས། ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཉེ་ཉོན་གང་ཡིན་པ་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ལོག་ཕུང་ཁོང་ཁྲོ་དང་། དེ་ལ་དམིགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ནི། ལུང་དང་ངག་གི་ལས་དང་། ངན་སོང་བའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར
【現代漢語翻譯】 因此，應當認識到處於離欲的方面。不善和無記被視為與慾望充分結合，即鼻舌四界、香味二處，以及除此之外的蘊、界、處的一部分。我執著于慾望而未離貪，如何能與色相結合等等？對慾望離貪，而對色未離貪，這是善和無記。除了四界和二處之外，其餘的蘊、界、處的一部分。我執著于慾望而離貪，如何能與無色相結合等等？對色離貪，而對無色未離貪，這是善和無記。除了色之外的四蘊，以及意、意界、法界三者，和意處、法處二者的一部分。我執著於色而離貪，即使是離貪本身，也只是從一個方面離貪，或者從一切方面離貪等等。按照經文，如何是學道者等等？努力解脫的善被視為學道者。諸蘊、七識界、色聲法十界，以及色聲意法四處的一部分。我執著于解脫，如何既非學道者，亦非非學道者等等？除了異生（指凡夫）的善、不善、無記和努力解脫之外，以及學道者的煩惱、不善、有覆無記，和非學道者的無覆無記，以及無為法，都是如此。八界、八處，以及除此之外的蘊、界、處的一部分。我執著于未解脫，如何是見道所斷等等？由不如理作意所生的五見，即我見、俱生我見，以及非邊見的一切遍計所執，還有懷疑和見處，以及與見相應的法和它們的種子。凡是由於邪見而產生的煩惱和隨煩惱，以及由見所生的忿怒，和對它們的貪著，以及由見所引發的身語業，以及惡趣的蘊、界、處，都被視為見道所斷。一切事物的一部分。我執著于見道圓滿，如何……
【English Translation】 Therefore, it should be recognized as being on the side of detachment. Non-virtue and indeterminate are regarded as being fully combined with desire, namely the four realms of nose and tongue, the two sense fields of smell and taste, and other than that, a part of the aggregates, realms, and sense fields. I am attached to desire and have not detached from craving, how can I be combined with form, etc.? Detached from craving for desire, but not detached from craving for form, this is virtue and indeterminate. Apart from the four realms and two sense fields, a part of the other aggregates, realms, and sense fields. I am attached to desire and detached from craving, how can I be combined with the formless, etc.? Detached from craving for form, but not detached from craving for the formless, this is virtue and indeterminate. Apart from form, the four aggregates, and the three of mind, mind realm, and dharma realm, and a part of the two sense fields of mind and dharma. I am attached to form and detached from craving, even detachment itself is only detachment from one aspect, or detachment from all aspects, etc. According to the scriptures, how is one a learner, etc.? The virtue of striving for liberation is regarded as a learner. A part of the aggregates, the seven consciousness realms, the ten realms of form, sound, and dharma, and the four sense fields of form, sound, mind, and dharma. I am attached to liberation, how is one neither a learner nor a non-learner, etc.? Apart from the virtue, non-virtue, and indeterminate of ordinary beings (referring to ordinary people) and striving for liberation, as well as the afflictions, non-virtue, and obscured indeterminate of learners, and the unobscured indeterminate of non-learners, and unconditioned phenomena, it is so. A part of the eight realms, eight sense fields, and other than that, the aggregates, realms, and sense fields. I am attached to non-liberation, how is it to be abandoned by seeing, etc.? The five views arising from improper attention, namely the view of self, the co-emergent view of self, and all that is imputed that is not an extreme view, as well as doubt and the place of views, and the dharmas corresponding to views and their seeds. All the afflictions and secondary afflictions arising from wrong views, as well as the anger arising from views, and the attachment to them, and the physical and verbal actions caused by views, and the aggregates, realms, and sense fields of the lower realms, are regarded as being abandoned by seeing. A part of all things. I am attached to the perfection of seeing, how...
་ན་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་སོགས། མཐོང་ལམ་ཐོབ་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི། མཐོང་སྤང་ལས་བཟློག་པ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ 12-13-11b གཅིག་གོ། བདག་སྒོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་སོགས། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་གཏོགས་པར་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་གྲུབ་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་སོགས། མཚན་ཉིད་དང་། ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། ཡན་ལག་མདོར་བསྡུ་བ་དང་། ཡན་ལག་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་།ཡན་ལག་གི་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། ཡན་ལག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བསྡུ་བ་དང་། དོན་དང་ཟབ་པ་དང་། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་བལྟའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་དང་ཆོས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་མངོན་ཞེན x མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡོ་བ་མེད་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང་། མི་རྟག་པའི་རྐྱེན་ལས x ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། མ་རིག་པ་སོགས་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཡན་ལག་མདོར་བསྡུ་བ། འཕེན་པའི་ཡན་ལག འཕངས་པའི x མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག །མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བཞི། མཁས་འཇུག་འདྲ། ཡན་ལག་རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། བག་ཆགས་དང་། ཤུགས་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་ཀྱང་། ཡན་ལག་ 12-13-12a རྐྱེན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཡན་ལག་གི་ལས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། མ་རིག་པས་སྲིད་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྨོངས་པར་བྱེད་ཅིང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་འགྲོ་བར་སེམས་ཅན་ཀྱང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཡིན་སོགས། །རྐྱེན་ནི་ཕྱི་ཡི་རྐྱེན་ཡིན་པ་ཀུན་ལ་འདྲ། །རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འཆིང་བ་འཛིན། མིང་གཟུགས་ཀྱིས་ལུས་ལེན་དུ་འཇུག །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གིས་ལུས་རྫོགས་པར་ལེན་དུ་འཇུག །རེག་པས་ལུས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཛུད། ཚོར་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པར་བྱེད། སྲིད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་སྲིད་པར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད། སྐྱེ་བས། མིང་གཟུགས་ནས། ཚོར་བའི་བར་བཞིས་སེམས་ཅན་རྣམས་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད། རྒ་ཤིས། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་ཡང་ན་ཚོད་འགྱུར་ཞིང་། སྲོག་འགྱུར་བར་བྱེད། ཡན་ལག་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས
【現代漢語翻譯】 通過禪修來斷除等等。在獲得見道之前，與見道所斷相違背的，所有有漏之法。一切都屬於同一範疇。執著於我（ātman）的禪修圓滿，如何才能不斷除等等？無漏之法不應被視為需要斷除。除了抉擇分之外，蘊、三界和二處都屬於同一範疇。執著於我（ātman）的成立，如何才能是緣起等等？通過定義、支分、支分簡述、支分清凈為因、支分之業、支分攝為煩惱、意義深奧、詳細區分、符合正理和不符合正理等方式，來看待緣起。除了法界和法處之外，一切非聚集之法都屬於同一範疇。執著於我和法無因，以及從不相似之因產生，從定義上來說是怎樣的呢？從不動搖之因產生，從無常之因產生，從能力之因產生。支分割槽分有十二支，即無明等。支分簡述：能引之支、所引之支、能成就之支、所成就之支四種。與智者相同。支分清凈為因：通過習氣、力量、作意和俱生等，支分清凈為因應當理解，並且應根據情況進行組合。支分之業：無明使眾生於有中迷惑，也是行之因。行使眾生於輪迴中分別，也是識之習氣之因等等。因是外因，對一切眾生都是一樣的。識執持諸識之業的束縛。名色使眾生取身。六處使眾生圓滿取身。觸使眾生進入對身體的享受。受使眾生取與識相關的受。有使眾生傾向於再次產生。生使名色等四者使眾產生就。老死使眾生一次又一次地衰老和死亡。支分攝為煩惱
【English Translation】 To be abandoned through meditation, etc. Until the attainment of the Path of Seeing (Darśanamārga), all contaminated (sāsrava) dharmas that are contrary to what is abandoned by the Path of Seeing. Everything is in one category. How can the perfection of meditating on self (ātman) with attachment not be abandoned, etc.? Uncontaminated (anāsrava) dharmas should not be regarded as needing to be abandoned. Except for the factors of ascertainment (nirvedhabhāgīya), the aggregates (skandha), the three realms (dhātus), and the two sources (āyatana) are all in one category. How can attachment to the establishment of self (ātman) be dependent origination (pratītyasamutpāda), etc.? Dependent origination is viewed through definition, divisions of limbs, brief summary of limbs, purification of limbs as cause, actions of limbs, collection of limbs into afflictions, profound meaning, detailed distinctions, accordance with reason, and non-accordance with reason. Everything except the unconditioned elements of the Dharma realm (dharmadhātu) and the Dharma source (dharmāyatana) is in one category. How is attachment to self and Dharma as causeless and arising from dissimilar causes defined? It arises from an unwavering cause, from an impermanent cause, and from a cause of power. The divisions of limbs are the twelve limbs, such as ignorance (avidyā), etc. Brief summary of limbs: the limb that propels, the limb that is propelled, the limb that accomplishes, and the four limbs that are accomplished. Similar to the wise. Purification of limbs as cause: it should be understood that the purification of limbs as cause is through latent impressions (vāsanā), force (vega), attention (manaskāra), and co-emergence (sahaja), and they should be combined accordingly. Actions of limbs: ignorance makes sentient beings deluded in existence (bhava) and is also the cause of actions (saṃskāra). Actions distinguish sentient beings in transmigration and are also the cause of the latent impressions of consciousness (vijñāna), etc. Cause is an external cause and is the same for all beings. Consciousness holds the bonds of the actions of the consciousnesses. Name and form (nāmarūpa) cause sentient beings to take a body. The six sense sources (ṣaḍāyatana) cause sentient beings to fully take a body. Contact (sparśa) causes sentient beings to enter into the enjoyment of the body. Feeling (vedanā) causes sentient beings to take feelings associated with consciousness. Existence causes sentient beings to tend towards rebirth. Birth (jāti) causes the four, name and form, etc., to accomplish sentient beings. Old age and death (jarāmaraṇa) cause sentient beings to repeatedly age and die. Collection of limbs into afflictions.
་པར་བསྡུ་བ་ལ། རྣམ་ཤེས་ལས་སུ་བསྡུ་འདུག་གཞན་འདྲ། དོན་གྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བྱེད་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་དང་། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་དང་།སེམས་ཅན་མེད་པའི x གཞན་གྱི་དབང་གི x གཡོ་བ་མེད་པའི x མི་རྟག་པའི x སྐད་ཅིག་མའི x རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི x རྒྱུ་འབྲས་མཐུན་པའི x རྒྱུ་འབྲས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི x རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་ནི། 12-13-12b རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་ཏོ། །ཟབ་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱུས་ཟབ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་ཀྱིས x སྐྱེ་བས x འདས་པས x འབྱུང་བས་ཟབ་པས་ཟབ་པར་བལྟའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ། གནས་པར་ཡང་དམིགས། གཡོ་མེད་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། ནུས་པའི་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བར་ཡང་དམིགས། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་དུ་ཡང་དམིགས། བྱེད་པ་པོ་མེད་ལ། ལས་འབྲས་ཆུད་མི་ཟ་བར་ཡང་དམིགས་ཤིང་། བདག་ལས་མ་ཡིན།གཞན་ལས་མ་ཡིན། གཉིས་ཀ་ལས་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་ལས་མ་ཡིན། རང་གི་བྱེད་པ་དང་། གཞན་གྱི་བྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་ལས་བྱུང་བ་མིན་པ་དེ་ཕྱིར་ཟབ་བོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་འབྱུང་བ་སོགས་དང་། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའི x སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སོགས། ཕྱིའི་ལོ་ཏོག་འབྱུང་བའི x ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སོགས་འབྲས་བུའི་བར་རོ། །སྐལ་པ་འཇིག་པ་དང་འཆགས་པའི x ཟས་ཀྱིས་བརྟན་པའི x ཟས་བཞིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གནས་པ། ལས་དགེ་མི་དགེས་འདོད་པ་མཐོ་རིས་དང་མི་འདོད་པའི་ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི x རྣམ་པར་དག་པའི x ཐར་ཆ་ནས་ངེས་འབྱེད་མཐོང་སྒོམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་དང་། ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ། མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཀྱང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་ 12-13-13a དང་མི་མཐུན་པས། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཀུན་ཉོན་གྱི་མ་རིག་འདུ་བྱེད་སོགས་ལུགས་མཐུན། རྒ་ཤི་དང་། རྒ་ཤི་ཀུན་འབྱུང་། རྒ་ཤི་འགོགས། རྒ་ཤི་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་ཞེས་བདེན་པའི་དབང་བྱས་མི་མཐུན་དང་། རྣམ་བྱང་གི་མ་རིག་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགགས་སོགས་ལུགས་མཐུན། གང་མེད་ན་རྒ་ཤི་མི་འབྱུང་བ་དང་གང་འགགས་ན་རྒ་ཤི་འགགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་། རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་མི་མཐུན་བསྟན་པར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་རྐྱེན་ཡིན་སོགས། རྒྱུ་དང་དེ་མ་ཐག་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་བདག་པོས་ཀྱང་རྐྱེན་དུ་བལྟའོ། །ཆོས་རྣམས་བདག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་མངོན་ཞེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་རྐྱེན་
【現代漢語翻譯】 那麼，如何理解收集呢？是收集到意識中，還是其他什麼？如果從意義上來說，那又是什麼樣的呢？無作者的意義是緣起的意義；從具有原因的事物中產生的意義；無眾生的意義；受他支配的意義；無動搖的意義；無常的意義；剎那的意義；因果相續不斷的意義；因果一致的意義；因果多樣的意義；因果各自確定的意義，這些都是緣起之義。 那麼，如何理解甚深呢？從原因的甚深，從自性的甚深，從產生的甚深，從過去的甚深，從未來的甚深來觀察甚深。緣起是剎那的，也應專注於它的存在；從無動搖的因緣中產生，也應專注于從能力的因緣中產生；是無眾生的，也應專注於它是眾生；沒有作者，也應專注于業果不虛耗；不是從自性產生，不是從他性產生，不是從二者產生，不是從無因產生。因為不是從自己的作用、他人的作用和無因而產生，所以是甚深的。那麼，如何理解詳細區分呢？詳細區分意識的產生，比如依賴於眼和色而產生眼識等等；關於死亡和轉生，以眾生為中心，由於無明的緣故而產生行等等；關於外部莊稼的產生，從種子到幼苗等等，直到結果；關於劫的壞滅和形成，關於以食物為支撐，四種食物使眾生得以存在；關於善與不善的業，區分欲界天和不悅意的惡趣的去處；關於完全清凈，從解脫到通過見道和修道而證得菩提；通過聽聞而獲得神通等等殊勝的功德；也應從能力和力量的詳細區分來觀察詳細區分。那麼，如何理解符合規律和不符合規律呢？ 煩惱方面的無明、行等等是符合規律的。衰老和死亡，衰老和死亡的生起，衰老和死亡的止息，通往衰老和死亡止息的道路，這是從真諦的角度來說的不符合規律。清凈方面的無明滅盡，所以行滅盡等等是符合規律的。如果什麼不存在，衰老和死亡就不會產生；如果什麼滅盡，衰老和死亡就會滅盡，這被稱為不符合規律。因此，應觀察緣起所顯示的符合規律和不符合規律。那麼，如何理解因緣等等呢？應從原因、直接原因、所緣和增上緣來觀察因緣。爲了斷除認為諸法是從自我的原因中產生的執著。原因的因緣
【English Translation】 So, how to understand collection? Is it collected into consciousness, or something else? If from the perspective of meaning, what is it like? The meaning of 'without a doer' is the meaning of dependent origination; the meaning of arising from things with causes; the meaning of 'without sentient beings'; the meaning of being under the control of others; the meaning of 'without wavering'; the meaning of impermanence; the meaning of momentariness; the meaning of the uninterrupted continuation of cause and effect; the meaning of consistent cause and effect; the meaning of diverse cause and effect; the meaning of each cause and effect being definite, these are all meanings of dependent origination. So, how to understand profundity? Profundity is observed from the profundity of causes, from the profundity of characteristics, from the profundity of arising, from the profundity of the past, and from the profundity of the future. Dependent origination is momentary, and one should also focus on its existence; it arises from unwavering conditions, and one should also focus on it arising from the condition of ability; it is without sentient beings, and one should also focus on it as sentient beings; there is no doer, and one should also focus on the fact that the results of actions are not wasted; it does not arise from itself, it does not arise from others, it does not arise from both, it does not arise from no cause. Because it does not arise from one's own actions, the actions of others, or without a cause, it is profound. So, how to understand detailed differentiation? Detailed differentiation of the arising of consciousness, such as the arising of eye consciousness dependent on the eye and form, etc.; regarding death and rebirth, focusing on sentient beings, due to the condition of ignorance, actions arise, etc.; regarding the arising of external crops, from seeds to sprouts, etc., until the fruit; regarding the destruction and formation of kalpas, regarding sustenance by food, the four foods allow sentient beings to exist; regarding virtuous and non-virtuous actions, differentiating the destinations of desire realm heavens and unpleasant evil realms; regarding complete purification, from liberation to attaining enlightenment through the paths of seeing and meditation; obtaining extraordinary qualities such as supernormal powers through hearing; detailed differentiation should also be observed from the detailed differentiation of power and strength. So, how to understand conforming and non-conforming? Ignorance, actions, etc., on the side of affliction are conforming. Aging and death, the arising of aging and death, the cessation of aging and death, the path leading to the cessation of aging and death, this is non-conforming from the perspective of the truth. The cessation of ignorance on the side of purification, so the cessation of actions, etc., is conforming. If something does not exist, aging and death will not arise; if something ceases, aging and death will cease, this is called non-conforming. Therefore, one should observe the conforming and non-conforming aspects shown by dependent origination. So, how to understand conditions, etc.? Conditions should be observed from causes, immediate causes, objects, and dominant conditions. This is to abandon the attachment that phenomena arise from the cause of the self. The condition of cause
གང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཟག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། ཟག་མེད་ཀྱི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དགེ་བའི་བག་ཆགས་སོ། །ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། བྱེད་རྒྱུ་ཉིད་དམ་རབ་དབྱེ་དང་། ལྷན་འབྱུང་། གྲོགས་དང་། མཚུངས་ལྡན་མཐུན་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྐལ་མཉམ་རྒྱས་པ་དང་། ཀུན་འགྲོ། བར་དུ་གཅོད་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཀྱང་རྒྱུའི་རྐྱེན་དུ་བལྟའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྱེད་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འབྱུང་བའི་བྱེད་རྒྱུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། གནས་པའི་བྱེད་རྒྱུ་ཟས་བཞིས་སེམས་ཅན་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་པའི་བྱེད་རྒྱུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་བུ། གསལ་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལྟ་བུ། འགྱུར་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཤིང་གི་མེ་ལྟ་ 12-13-13b བུ། འབྲལ་བའི་བྱེད་རྒྱུ་ཞིང་བརྔ་བའི་ཟོར་བ་ལྟ་བུ། བསྒྱུར་བའི་བྱེད་རྒྱུ་གསེར་སོགས་བཟོ་བ་ལྟ་བུ། ཡིད་ཆེས་བྱེད་རྒྱུ་མེའི་དུ་བ་ལྟ་བུ། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ། དམ་བཅའ་གཏན་ཚིགས་དཔེ་ལྟ་བུ། འཐོབ་པའི་བྱེད་རྒྱུ། ལམ་ལས་མྱང་འདས་ལྟ་བུ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བྱེད་རྒྱུ། མིང་དང་མཚན་མ་དང་མཐོང་བ་ལྟ་བུ། ལྟོས་པའི་བྱེད་རྒྱུ། ལྟོས་ནས་གང་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྟེ། བཀྲེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཟས་ལྟ་བུ། འཕེན་པའི་བྱེད་རྒྱུ། རྒྱང་རིང་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། རྒ་ཤིའི་མ་རིག་པ་ལྟ་བུ། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བྱེད་རྒྱུ། ཉེ་བའི་རྐྱེན་ཏེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་རིག་པ་ལྟ་བུ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་རྒྱུ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྐྱེན་དེ། ལོ་ཏོག་འབྱུང་བའི་ཞིང་དང་ཆུ་ལུད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆུད་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ། མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཏེ། རྒྱལ་པོ་མཉེས་པར་བྱ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་ལ་ལེགས་པར་བརྟེན་པ་ལྟ་བུ། སོ་སོར་ངེས་པའི་བྱེད་རྒྱུ། རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་དག་གི འགྲོ་བ་ལྔའི་རྐྱེན་ལྟ་བུ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་བྱེད་རྒྱུ་ནི། རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། དབང་པོ་མ་ཉམས། ཡུལ་སྣང་། ཡིད་བྱེད་ཡོད་པ་ལྟ་བུ། མི་མཐུན་པའི་བྱེད་རྒྱུ་བར་ཆད་ཡོད་པ་སྟེ། ལོ་ཏོག་ལ་སེར་བ་ལྟ་བུ། མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱེད་རྒྱུ། བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་སྟེ། བར་ཆད་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མེད་པ་ལྟ་བུ། རབ་དབྱེའོ། །གྲོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་གང་དག་གྲོགས་ཡོད་ན་འབྱུང་གི། གང་རུང་མ་ཚང་ན་མིན་པ། དཔེར་ན་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །མཐུན་ 12-13-14a པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆོས་གང་དག་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་དམིགས་པ་མཐུན་པར་རྟོགས་ཀྱིས་གང་རུང་མ་ཚང་ན་མིན་པ། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམ
【現代漢語翻譯】 什麼是緣呢？就是阿賴耶識（kun gzhi'i rnam shes，the ālaya-vijñāna，根本識）具有染污的因，以及不染污的因——善的習氣。此外，自性（ngo bo nyid，svabhāva，自性）、作用因（byed rgyu nyid dam rab dbye，kāraṇa-hetu，作用因或差別）、俱生（lhan 'byung，sahaja，俱生）、朋友（grogs，mitra，朋友）、相應（mtshungs ldan，samprayukta，相應）、共同認知（mthun par rtogs pa，samāna-jñāna，共同認知）、同分增長（skal mnyam rgyas pa，sabhāga-vriddhi，同分增長）、遍行（kun 'gro，sarvatraga，遍行）、阻礙（bar du gcod pa，antarāya，阻礙）和異熟的完全執持（rnam smin yongs su 'dzin pa，vipāka-parigraha，異熟的完全執持）也被視為緣。什麼是自性呢？就是作用因，即因的自性。什麼是差別呢？例如，地、水、火、風等要素是識的作用因，而識的集合也是識的作用因。安住的作用因，例如四種食物對於希望產生和存在眾生而言。所依的作用因，例如眾生。明亮的作用因，例如燈。變化的作用因，例如木柴燃燒。分離的作用因，例如收割莊稼的鐮刀。轉變的作用因，例如製造黃金等。可信的作用因，例如煙。使人相信的作用因，例如誓言、理由、比喻。獲得的作用因，例如從道獲得涅槃。名言的作用因，例如名稱、相和所見。依賴的作用因，例如依賴而追求的目標，比如依賴飢餓而尋求食物。拋棄的作用因，是遙遠的因，例如衰老和死亡的無明。顯現的作用因，是近取的因，例如行對無明。完全執持的作用因，是不同於此的其他因，例如產生莊稼的田地、水和肥料等。順遂的作用因，是順應的因，例如爲了取悅國王而善於侍奉國王。個別決定的作用因，是各種不同的因，例如五道眾生的五道之因。共同作用的作用因，是各種因的集合，例如對於識而言，根識未受損、境相顯現、作意存在。不順遂的作用因，是存在障礙，例如冰雹對於莊稼。非不順遂的作用因，是不造成障礙，例如不存在造成障礙的事物。以上是差別。什麼是朋友呢？就是如果某些法有朋友則會產生，如果任何一個不具備則不會產生，例如四大種以及四大種所造之物。什麼是共同認知呢？就是如果某些法一起產生，則會共同認知目標，如果任何一個不具備則不會產生，例如心和心所。
【English Translation】 What is 'condition'? It is the ālaya-vijñāna (kun gzhi'i rnam shes, the ālaya-vijñāna, the base consciousness) having the cause of defilement and the cause of non-defilement—the good imprints. Furthermore, own-nature (ngo bo nyid, svabhāva, own-nature), the operative cause (byed rgyu nyid dam rab dbye, kāraṇa-hetu, operative cause or distinction), co-emergence (lhan 'byung, sahaja, co-emergence), friend (grogs, mitra, friend), correspondence (mtshungs ldan, samprayukta, correspondence), common understanding (mthun par rtogs pa, samāna-jñāna, common understanding), shared increase (skal mnyam rgyas pa, sabhāga-vriddhi, shared increase), pervasiveness (kun 'gro, sarvatraga, pervasiveness), obstruction (bar du gcod pa, antarāya, obstruction), and the complete holding of maturation (rnam smin yongs su 'dzin pa, vipāka-parigraha, complete holding of maturation) are also regarded as conditions. What is own-nature? It is the operative cause, the own-nature of the cause. What is distinction? For example, the elements of earth, water, fire, and wind are the operative cause of consciousness, and the collection of consciousness is also the operative cause of consciousness. The operative cause of abiding, such as the four foods for beings who desire to arise and exist. The operative cause of reliance, such as beings. The operative cause of clarity, such as a lamp. The operative cause of change, such as firewood burning. The operative cause of separation, such as a sickle harvesting crops. The operative cause of transformation, such as making gold, etc. The operative cause of credibility, such as smoke. The operative cause of making credible, such as vows, reasons, and examples. The operative cause of attainment, such as attaining nirvāṇa from the path. The operative cause of designation, such as names, signs, and what is seen. The operative cause of dependence, such as the goal pursued in dependence, like seeking food in dependence on hunger. The operative cause of throwing, is the distant condition, such as ignorance of aging and death. The operative cause of manifestation, is the proximate condition, such as actions towards ignorance. The operative cause of complete holding, is the other condition different from this, such as fields, water, and fertilizer for the production of crops. The operative cause of compliance, is the compliant condition, such as serving the king well in order to please the king. The operative cause of individual determination, is the various different conditions, such as the causes of the five destinies for the beings of the five destinies. The operative cause of co-action, is the collection of various conditions, such as for consciousness, the senses being unimpaired, the object appearing, and attention being present. The operative cause of non-compliance, is the presence of obstacles, such as hail for crops. The operative cause of non-non-compliance, is the absence of obstacles, such as the absence of that which causes obstacles. The above is distinction. What is a friend? It is that if certain dharmas have a friend, they will arise, and if any one is not present, they will not arise, such as the four great elements and what is made from the four great elements. What is common understanding? It is that if certain dharmas arise together, they will commonly understand the object, and if any one is not present, they will not arise, such as mind and mental factors.
ས་སོ། །རྒྱས་པས་ཇི་ལྟར་བུ་ཞེ་ན། སྔོན་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་གོམས་པས་ཕྱི་མའི་མཐར་གོང་ནས་གོང་དུ་རྒྱས་པ་དང་། མཆོག་ཏུ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བའོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མྱང་འདས་ཀྱི་རྒྱུད་ཐག་བསྲིང་པའི་ཉོན་མོངས་གང་རུང་གི་རྒྱུན་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི། དགེ་མི་དགེ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་བར་དུ་སེམས་གཞན་གྱི་མ་ཆོད་པ་བར་ཆད་མེད་པ་དང་། དགེ་སེམས་ཀྱི་མཐུན་པ་དགེ་སེམས་དང་མི་མཐུན་པ་མི་དགེ་དང་ལུང་མ་བསྟན་ལྟ་བུ་གཞན་ཡང་སྦྱར་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་འབྱུང་བའི་དེ་མ་ཐག་པས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་བལྟའོ། །སེམས་འདི་ནས་བཟུང་གཅིག་དགེ་བར་རིག་པར་བྱའོའི་བར་མཆན་ཡིན། ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངམ། ངེས་པ་ཡོད་ཅེ་ན། ངེས་པ་ཡོད་དེ་སེམས་འདིའི་འོག་ཏུ་འདི་འབྱུང་ཞེས་བརྗོད་ན་མང་བས་སྤྱིར་སེམས་འབྱུང་ཚུལ་བརྗོད་ན་འདི་ལྟར་སྟོབས་བཅུས་སེམས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་འདྲེས་པའི་སྟོབས་ནི། དཔེར་ན་སྙོམས་འཇུག་ལ། འཇུག་གནས་ལྡང་བའི། རྒྱུ་རྣམས་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་ཆུང་ངུ་། མངོན་པར་ལེགས་པར་མ་འདྲིས་པའི་འབྲིང་། ལེགས་པར་འདྲིས་པ་ཆེན་པོ། འདྲིས་པ་ཆུང་ངུ་བསམ་གཟུགས་པ་རིམ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག །འབྲིང་གིས་གཅིག་གི་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཚུལ་གྱི་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག །ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་རམ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐོད་ 12-13-14b རྒལ་དུ་འཇུག་གོ། ཞུགས་ནས་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །གཉིས་པ་འདུན་པའི་སྟོབས་ནི། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། འདོད་ན་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་ལས་ལྡང་བའི་སེམས་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་། གཞན་དུ་འདོད་ན་འདོད་པའི་སེམས་དགེ་བའམ། མ་བསྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་གཉིས་གཞན་ལ་སྦྱར། གསུམ་པ་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་འདོད་སྤྱོད་དགེ་བའི་མཇུག་ཐོགས་སུ། ཐོག་མར་གཟུགས་སྤྱོད་པའི་སེམས་འབྱུང་ངོ་། །མི་ལྕོགས་མེད་པའི་དགེ་བའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་དངོས་གཞིའོ། །དངོས་གཞིའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ཉེར་བསྡོག་སོགས། སྲིད་རྩེའི་བར་དུའོ། །བཞི་པ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། དག་པ་སྙོམས་ཞུགས་ཀྱི་སེམས་ལ་རེས་འགའ་དག་པ་གཉིས་པ། རེས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །ལྔ་པ་འཕེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་རྒྱུ་བ་ན། ཇི་སྲིད་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཉམ་བཞག་གི་ས་པའི་སེམས་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་སྐད་ཅིག་འདྲེས་མར་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ། དེ་དང
【現代漢語翻譯】 那麼，如何理解『增長』呢？答：過去習慣了善、不善、無記的法，導致在來世越來越增長，最終達到極度增長的狀態。如何理解『中斷』呢？答：比如，爲了延續涅槃（梵文：Nirvāṇa，滅）的相續，而增長任何煩惱的延續。如何理解『完全執持』呢？答：指完全執持身體的，善、不善、有漏的諸法。如何理解『緊隨其後』呢？答：指不間斷地進行，中間沒有被其他心識所隔斷，沒有障礙。與善心相應的，是善心；與善心不相應的，是不善心和無記心。其他情況也可以類推。心和心所生起時，緊隨其後的心識也被視為緊隨其後的因。從『從這個心開始，要認知到這是善』到中間部分是註釋。在一切的最後，一切都會生起嗎？是否是確定的呢？答：是確定的。如果說在這個心之後會生起這個，因為內容很多，所以總的來說，心的生起方式應該通過十力來理解。首先是混合的力量：例如，在等持（梵文：Samādhi，三摩地）中，進入、安住、出定的因，因為不明顯，所以是微小的；沒有完全熟悉的，是中等的；完全熟悉的，是巨大的。微小的熟悉，是按照次第進入四禪。中等的，是間斷地進入。巨大的，是隨心所欲地或完全地進入。進入后，按照順應和不順應的方式進入等持。第二是意願的力量：獲得了二禪的人，可以進入初禪。如果願意，可以使從二禪的定中生起的心顯現；如果不願意，可以使意願的善心或無覆無記心顯現。這兩種情況可以類推到其他情況。第三是勤奮的力量：在欲界善行的緊隨之後，首先會生起色界的心識。在不可戰勝的善行的緊隨之後，是正行。在正行的緊隨之後，是二禪的近分定等，直到有頂。第四是等持的力量：對於清凈的等持心，有時是第二種清凈，有時是有煩惱的。第五是拋射的力量：從禪定中出來后，在遊走時，只要沒有生起與禪定不相應的煩惱而導致退失，那麼就會持續地相續于止住于等持的心，以及沒有止住于等持的剎那。這兩種狀態混合地相續。
【English Translation】 How does 'growth' occur? Answer: Due to the habitual practice of virtuous, non-virtuous, and neutral dharmas in the past, they increasingly grow in future lives, eventually reaching a state of extreme growth. How does 'interruption' occur? Answer: For example, the continuous growth of any affliction that prolongs the continuum of Nirvana (Sanskrit: Nirvāṇa, extinction). How does 'complete holding' occur? Answer: It refers to the virtuous, non-virtuous, and contaminated dharmas that completely hold the body. How does 'immediately following' occur? Answer: It refers to the uninterrupted continuation, without being separated by other minds, without obstacles. What corresponds to a virtuous mind is a virtuous mind; what does not correspond to a virtuous mind is a non-virtuous mind and a neutral mind. Other situations can be inferred analogously. When a mind and mental factors arise, the mind that immediately follows is also regarded as the immediately following cause. The section from 'Starting from this mind, one should recognize that this is virtuous' to the middle part is a commentary. In the end, will everything arise? Is it certain? Answer: It is certain. If it is said that this will arise after this mind, because there is a lot of content, generally speaking, the way minds arise should be understood through the ten powers. First is the power of mixing: For example, in Samadhi (Sanskrit: Samādhi, concentration), the causes of entering, abiding, and emerging from Samadhi are subtle because they are not obvious; those that are not fully familiar are moderate; those that are fully familiar are great. Subtle familiarity is entering the four Dhyanas (Sanskrit: Dhyāna, meditation) in order. Moderate familiarity is entering intermittently. Great familiarity is entering as one wishes or completely. After entering, one enters Samadhi in accordance with or not in accordance with the way. Second is the power of aspiration: A person who has attained the second Dhyana can enter the first Dhyana. If one wishes, one can manifest the mind arising from the Samadhi of the second Dhyana; if one does not wish, one can manifest the virtuous mind of desire or the neutral mind that is not obscured. These two situations can be inferred analogously to other situations. Third is the power of effort: Immediately after virtuous actions in the desire realm, a mind of the form realm will arise first. Immediately after invincible virtuous actions, there is the main practice. Immediately after the main practice, there are the preparatory stages of the second Dhyana, etc., up to the peak of existence. Fourth is the power of Samadhi: For a pure Samadhi mind, sometimes it is the second purity, sometimes it is afflicted. Fifth is the power of projection: After emerging from Samadhi, while wandering, as long as afflictions that do not correspond to Samadhi do not arise and cause degeneration, one will continuously follow the mind that abides in Samadhi and the moment that does not abide in Samadhi. These two states follow in a mixed manner.
་མི་མཐུན་པའི་ཉོན་མོངས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་བཞིས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དྲུག་པ་རྒྱུ་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། གདོན་མི་ཟ་བར་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲིབ་པ་སྔོན་བསགས་པའོ། །བདུན་པ་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ནི། ཆགས་སོགས་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པ་སྡུག་པའི་མཚན་མའི་སྟོབས་ཤས་ཆེ་བའི་ཡུལ་སྣང་བའོ། །བརྒྱད་པ་དྲན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། དྲན་པའི་ཀུན་རྟོག་བདག་གིས་འདས་པའི་ཡུལ་ལ་འཕོ་བར་བྱེད་པའོ། ། 12-13-15a དགུ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། སྤྱོད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྡུག་པའི་མཚན་མ་གང་རུང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །བཅུ་པ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། འཆི་བའི་སེམས་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཁམས་གསུམ་དུ་སོ་སོར། འདོད་པ་དང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་དག་གོ། དེ་ལ་འདོད་ཁམས་ནས་ཤི་འཕོས་ནས། འདོད་ཁམས་དེར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། འདོད་སྤྱོད་པའི་ལུས་ལ་སྲེད་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་ནི། འཆི་འཕོ་བའི་སེམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་གཟུགས་མེད་དག་གི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ན་སྤྱོད་པའི་འཆི་བའི་སེམས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་ནས་འཕོས་ཏེ། རང་ས་དང་གཞན་ས་གཉིས་ལ་སྐྱེ་བའི་སེམས་ཀྱང་དྲུག་སྟེ་ཁྱོན་དགུའོ། །ལུས་ལ་སྲེད་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་དང་། དམིགས་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་དང་། སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི་ནི་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་དབང་གིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་བར་མདོའི་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་རྣམས་ནི་འཆི་བའི་དུས་ན་ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་མི་གསལ་བའི་སྐབས་སུ་མ་གྱུར་བ་དེ་སྲིད་སྲེད་པ་དེ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་ནས་གཉེན་པོས་ཚར་གཅོད་དོ། །འཕགས་པ་ཆགས་བྲལ་རྣམས་ནི། དེ་སྤང་མི་དགོས་ཏེ། གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཆེ་བས་དེ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་བག་ཉལ་གྱི་དབང་གིས་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །བར་སྲིད་ཀྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ 12-13-15b སྐད་ཅིག་ནི། རྟག་ཏུ་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཏེ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འཆི་འཕོ་པའི་སེམས་མ་གཏོགས་སོ། །བར་དོའི་སྲིད་པའི་འཆི་འཕོའི་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཏེ། འཆི་འཕོ་བའི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བའི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྟག་ཏུ་མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཏོ། །བྱང་སེམས་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི། འཆི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 與不調和的煩惱相應的心，應知是由因等四力產生的。其中，第六是因力，即過去積累的、不被魔所食而衰退的障礙。第七是境力，即與貪等生起相符的、苦相的力量強大的境顯現。第八是憶念力，即憶念的遍計使我將過去之境轉移過來。 第九是作意力，即以行相作意，對任何苦相進行作意。第十是結生力，即死亡的心有九種，與對身體的貪戀相應，在三界中各自：欲界、色界和無色界中行持。其中，從欲界死亡並轉移，在欲界結生時，與對欲界行相之身體的貪戀相應的心，應知是死亡轉移的心。在色界和無色界中產生時，應知是色界和無色界中行持的死亡之心。同樣，從色界和無色界轉移，在自地和他地二者中產生的心的數量也是六種，總共九種。對身體的貪戀是俱生的，不緣所緣，是無覆無記。這種與身體俱生的貪戀，應知其所緣是不會完全斷絕的，因此，凡夫眾生會立即在中陰有中結生。不離貪慾的聖者們，在死亡時，只要沒有到意識不清晰的階段，貪戀就會持續產生。這些通過完全了知后，用對治來斷除。已離貪慾的聖者們，不需要斷除它，因為對治的力量強大，它不會持續產生。憑藉其習氣的力量而結生。中陰結生的 剎那，總是無覆無記的，因為是異熟果。在那之後，善、不善、無記，按照各自相應的情況結合，除了死亡轉移的心。中陰有的死亡轉移之心總是煩惱的，就像死亡轉移的有一樣。出生的結生總是無覆無記的。菩薩憑藉願力的力量而出生的人，其死亡之心等都是一切。
【English Translation】 The mind associated with discordant afflictions should be understood as arising from the four powers of cause, etc. Among them, the sixth is the power of cause, which is the previously accumulated obscuration that does not diminish by being consumed by demons. The seventh is the power of the object, which is the appearance of an object with a strong power of unpleasant signs that is in accordance with the arising of attachment, etc. The eighth is the power of mindfulness, which is the conceptual thought of mindfulness that causes me to transfer the past object. The ninth is the power of attention, which is to attend to any unpleasant sign with the attention of conduct. The tenth is the power of linking, which is that there are nine types of dying minds, corresponding to craving for the body, each acting separately in the three realms: the desire realm, the form realm, and the formless realm. Among them, when dying and transferring from the desire realm, at the time of linking in the desire realm, the mind corresponding to craving for the body of the desire realm conduct should be understood as the mind of dying and transferring. At the time of being born in the form and formless realms, it should be understood as the dying mind acting in the form and formless realms. Similarly, transferring from the form and formless realms, the number of minds born in both one's own ground and another's ground is also six, totaling nine. Craving for the body is coemergent, does not engage with an object, and is undeclared. This coemergent craving for the body should be understood as not completely cutting off its object, therefore, ordinary beings immediately link in the intermediate state of existence. Those noble ones who have not separated from desire, at the time of death, as long as they have not reached a state where consciousness is unclear, that craving will continue to arise. These are completely understood and then cut off by the antidote. Those noble ones who have separated from desire do not need to abandon it, because the power of the antidote is strong, it will not continue to arise. They link by the power of its residual karmas. The moment of linking in the intermediate state of existence is always undeclared, because it is a fully ripened result. After that, virtuous, non-virtuous, and undeclared are combined according to their respective compatibility, except for the mind of dying and transferring. The mind of dying and transferring in the intermediate state of existence is always afflicted, just like the state of dying and transferring. The linking of birth is always undeclared. For those bodhisattvas who are born by the power of aspiration, all of their dying minds, etc., are all...
ང་། གཅིག་ཏུ་དགེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དམིགས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་དམིགས་པ་མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་པོས་དང་། ཡུལ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་དང་། ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་འཛིན་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་མིང་ལམ་བྱང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དང་། ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་མིང་ལ་བྱང་བ་རྣམས་ཀྱིས་དང་། དངོས་པོ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་གྱི་དམིགས་པ། ལྟ་བ་དང་ང་རྒྱལ་གཉིས་དང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཆོས་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་དག་གི་དམིགས་པ་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་གྱི་དམིགས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་བདག་གཞི་ཡིན་པས་དང་། དངོས་པོའི་དམིགས་པ། ཟག་མེད་དང་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་དང་ས་གཞན་ལ་མ་འོངས་པའི་དམིགས་པ་གཞི་གཏན་ལ་འབེབས་པ་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་དང་། ཀུན་བརྟགས་པའི་དམིགས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སྟེ་རང་གི་ཀུན་བརྟགས་ཙམ་དམིགས་པས་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དམིགས་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐོགས་བཅས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པ་དང་། ཐོགས་ 12-13-16a པ་མེད་པའི་དམིགས་པས་ཀྱང་རྐྱེན་དུ་བལྟའོ། །ཞེས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དམིགས་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། མཚན་ཉིད། རབ་དབྱེ། བཞག་པ། ཡོངས་ཤེས། སྤངས་པས་ཀྱང་དམིགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་གང་དེར་སྣང་བའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་། དེ་བྱུང་ནས་ཀྱང་དོན་དེར། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། ཐ་སྙད་དང་འདོགས་པ་དང་། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་འགྱུར་པ་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མེད་པའི་དམིགས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་། འདས། མ་འོངས། རྨི་ལམ། གཟུགས་བརྙན། སྒྱུ་མ་སོགས་ཡུལ་མེད་པ་མ་དམིགས་པའོ། །ཡོད་པའི་དམིགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་གི་དམིགས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་དམིགས་པ་ནི། གཟུགས་དང་། སེམས་དང་ལྡན་པ་མིན་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་སོ། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དམིགས་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དགེ་བ། ལོག་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནོ། །ཡང་དག་པའང་མ་ཡིན། ལོག་པའང་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ་ནི། མ་སྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ནོ། །ཚུལ་བཞིན་གྱི་དམིགས་པ་སེམས་སེམས་བྱུང་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་དམིགས་པ། ཉོན་མོངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པ་དེ་དག་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འདྲ་བས་དམིགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་དགེ་བ་སོགས་ 12-13-16b ཀྱིས་དགེ་བ་སོགས་འ
【現代漢語翻譯】 我應當認識到，這是唯一的善。以何種方式作為所緣緣呢？ 以對境完全存在的所緣緣，如五種識（眼識、耳識、鼻識、舌識、身識）；以對境不完全存在的所緣緣，如意識；以對境不明顯的所緣緣，如已精通名稱者；以對境明顯的所緣緣，如對名稱精通者；以具有實物的對境所緣緣，除了見和慢二者及其相應法之外，其他都是；以沒有實物的對境所緣緣，除了上述之外的都是，因為它們以自我為基礎；以實物的所緣緣，除了無漏和異生界以及其他未來之地的所緣緣，這些沒有確定基礎之外；以遍計所執的所緣緣，除了那些僅僅以自己的遍計所執為所緣之外；以顛倒的所緣緣，如常等；以不顛倒的所緣緣，如無常等；以有障礙的所緣緣，如未斷除煩惱障者；以無障礙的所緣緣，也應視為因，即已斷除煩惱障者的所緣緣。 對所緣緣的形態的確定是：通過體性、差別、安立、遍知、斷除來安立所緣緣。什麼是體性呢？ 對於任何事物，顯現於其中的心和心所的諸法生起的原因，並且在它生起之後，對該事物產生執著、施設名稱和概念，並且各自能夠認識，這就是所緣緣的體性。 什麼是差別呢？不存在的所緣緣是：心和心所通過顛倒的方式所緣緣，以及過去、未來、夢境、影像、幻術等不存在的對境。存在的所緣緣是：除了上述之外的其他對境。沒有所緣緣的對境是：色、非有心者和非造作。 具有所緣緣的所緣緣是：例如，心和心所的諸法。真實的所緣緣是善，虛假的所緣緣是煩惱。非真實也非虛假的所緣緣是：無覆無記。如理作意的所緣緣是：心和心所的善法。不如理作意的所緣緣是：煩惱。既非如理也非不如理的所緣緣是：除了上述之外的其他法。相似的所緣緣是：例如，善等以善等為所緣緣。
【English Translation】 I should recognize that this is the sole virtue. How is it regarded as the object-condition? As the object-condition with a completely existing object, such as the five consciousnesses (eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness); as the object-condition with an incompletely existing object, such as mind consciousness; as the object-condition with an unclear object, such as those who have mastered names; as the object-condition with a clear object, such as those who are proficient in names; as the object-condition of an object with substance, except for the two views and pride and their associated dharmas, everything else is; as the object-condition of an object without substance, except for the above, because they are based on self; as the object-condition of substance, except for the uncontaminated and the different realms and other future lands, which have no fixed basis; as the object-condition of the completely imputed, except for those who only take their own imputation as the object; as the inverted object-condition, such as permanence, etc.; as the non-inverted object-condition, such as impermanence, etc.; as the obstructed object-condition, such as those who have not abandoned the cognitive obscurations; as the unobstructed object-condition, it should also be regarded as a cause, that is, the object-condition of those who have abandoned the cognitive obscurations. The determination of the form of the object-condition is: the object-condition is established through characteristics, distinctions, establishment, complete knowledge, and abandonment. What is the characteristic? The cause of the arising of the mind and mental factors that appear in any object, and after it arises, attachment to that object, the imposition of names and concepts, and the ability to recognize each individually, this is the characteristic of the object-condition. What is the distinction? The non-existent object-condition is: the mind and mental factors that take objects in an inverted way, and the non-existent objects of the past, future, dreams, images, illusions, etc. The existent object-condition is: other objects besides the above. The object without an object-condition is: form, non-sentient beings, and the unconditioned. The object-condition with an object-condition is: for example, the dharmas of mind and mental factors. The true object-condition is virtue, the false object-condition is affliction. The object-condition that is neither true nor false is: the obscured and unspecified. The object-condition of proper attention is: the virtuous dharmas of mind and mental factors. The object-condition of improper attention is: afflictions. The object-condition that is neither proper nor improper is: other dharmas besides the above. The similar object-condition is: for example, virtue, etc., taking virtue, etc., as the object-condition.
དྲ་བ་དང་། རང་གི་ས་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་ས་དང་། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཟག་བཅས། ཟག་མེད་ཀྱི་ཟག་མེད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ནི། འདྲ་བ་དེ་ལས་བཟློག་པ་དགེ་སོགས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་སོགས་དང་། ས་དང་། ཟག་བཅས་སོགས་མི་མཐུན་པའོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །གཅིག་པའི་དམིགས་པ། སེམས་སེམས་བྱུང་མི་རྟོག་མི་དཔྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འབྲལ་བའི་དམིགས་པ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་། ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །འབྲལ་བ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་དུ་ན་འབྲལ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །བསྡུས་པ་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །མཐར་ཕྱིན་པ་ཕྲ་བའི་དམིགས་པ་ནི། སྲིད་རྩེ་བའི་དམིགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དམིགས་པ་ནི། དེས་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེའི་ཚིག་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི། གཙུག་ལག་རྣམས་ཀྱི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་སོ། །དོན་གྱི་དམིགས་པ་ནི། དེ་ལ་བརྟེན་པ་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཏོ། །ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ། རྒྱ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ཐེག་ཆེན་ནོ། །མཚན་མའི་དམིགས་པ། ཞི་གནས་དང་། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ནི། མྱང་འདས་དང་། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའོ། །དེ་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་གི་བདེན་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །གནས་པར་བྱ་ 12-13-17a པའི་དམིགས་པ་ནི། འགོག་སྙོམས་ལ་སྦྱོར་བའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དབང་སྒྱུར་བའི་དམིགས་པ་ནི། རྣམ་ཐར་སོགས་རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དམིགས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མའི་དམིགས་པ་ནི། མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེའོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །བཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །རྣམ་པ་བཞིས་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་དམིགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་དམིགས་པ་དང་། བསྒྲིབས་པ་མེད་པར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། ཤེས་པ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པའང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །ཤེས་པ་གསུམ་ནི། དབང་གི་ཤེས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞིའི་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི། རིམ་བཞིན་དང་པོ། ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་མི་རྣམས་དང་། ལྷ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་རིགས་སུ།
【現代漢語翻譯】 網路的所緣（dMigs pa，object），各自的處所的自處所，有漏的有漏，無漏的無漏。不順應的所緣是，與相似的相反，善等的不善等，處所，以及有漏等不順應。多種的所緣是，心和心所，以及具有尋思和伺察的那些的所緣。單一的所緣是，心和心所，以及沒有尋思和伺察的那些的所緣。分離的所緣是，無想等的心和心所，以及虛空和識無邊處的所緣。分離是變為沒有。另外，是指大的分離本身。聚集微小的所緣是，什麼也沒有的處所的所緣。達到極致微小的所緣是，有頂的所緣。煩惱的所緣是，因為以其作為所緣，所以稱為所緣。經部的詞句中存在的法的所緣是，論典等的名、詞、句的集合。意義的所緣是，依賴於它的所表達的意義。微小的所緣是聲聞乘，廣大的所緣是大乘。相的所緣是，止觀，以及執著和舍的所緣。無相的所緣是，涅槃和有頂。唯此的所緣是，如是性和十六種行相的諦的所緣。安住的所緣是，與滅盡定相應的那些心和心所的所緣。自在的所緣是，解脫等一切智的究竟功德的所緣。剎那的所緣是，無學者的壽命。隨行者們的所緣是，佛和菩薩們的所緣。如何安立呢？因為如是安立，所以所緣沒有完全成立。要知道以四種方式沒有完全成立的所緣：識是不順應的因，沒有所緣的識是所緣，沒有被遮蔽也會變為沒有顛倒，以及與三種識相順應。因此，執取也沒有完全成立。三種識是：根識，勝觀識，以及無分別識。對此，四種方式的例子是：依次為，地獄眾生、畜生、人類，以及諸天眾生各自相應的。
【English Translation】 The object (dMigs pa, object) of networks, the self-place of their respective places, the contaminated of the contaminated, and the uncontaminated of the uncontaminated. The non-conforming object is the opposite of the similar, the non-virtuous of the virtuous, etc., the place, and the non-conforming of the contaminated, etc. The diverse object is the object of mind and mental factors, and those with investigation and analysis. The single object is the object of mind and mental factors, and those without investigation and analysis. The separated object is the object of mind and mental factors of the non-perception, etc., and the sphere of infinite space and infinite consciousness. Separation is becoming non-existent. Alternatively, it refers to the great separation itself. The gathered subtle object is the object of the sphere of nothingness. The ultimate subtle object is the object of the peak of existence. The object of affliction is called object because it is taken as an object. The object of Dharma existing in the words of the Sutra Pitaka is the collection of names, words, and letters of the scriptures, etc. The object of meaning is the meaning expressed that depends on it. The small object is the Hearer Vehicle, and the vast object is the Great Vehicle. The object of characteristics is the object of tranquility and insight, as well as attachment and equanimity. The object without characteristics is Nirvana and the peak of existence. The object of only that is the object of Suchness and the truth of the sixteen aspects. The object of abiding is the object of those minds and mental factors associated with the cessation attainment. The object of mastery is the object of the ultimate qualities of omniscience, such as liberation. The object of the moment is the life of the non-learners. The object of the followers is the object of the Buddhas and Bodhisattvas. How is it established? Because it is established as such, the object is not fully established. Know that the object is not fully established in four ways: consciousness is the non-conforming cause, consciousness without an object is the object, being un-obscured also becomes without inversion, and it becomes in accordance with the three consciousnesses. Therefore, grasping is also not fully established. The three consciousnesses are: sense consciousness, insight consciousness, and non-conceptual consciousness. The examples of the four ways are: respectively, the hell beings, animals, humans, and gods, each according to their kind.
།དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །གཉིས་པ། འདས་སོགས་དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་དང་། །གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཡང་། །མེད་ཕྱིར་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་དམིགས་པར་རུང་བ་ཡིན། །གསུམ་པ། དོན་ནི་དོན་དུ་འགྲུབ་གྱུར་ན། །ཤེས་པ་རྟོག་པ་མེད་མི་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་ 12-13-17b གསུམ། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་བ་ལ་འདི་ལྟར་ཡང་། །མོས་པའི་དབང་གིས་ས་ལ་སོགས། །དངོས་པོ་དེ་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར། །གཉིས་པ། འདི་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་གྲུབ་དང་། །བློ་ལྡན་ཞི་བ་ཐོབ་པ་ཡི། །ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། །དེ་ལྟར་དོན་ནི་མི་སྣང་ཕྱིར། །གསུམ་པ། མི་རྟོགས་ཤེས་པ་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་དང་རབ་དབྱེ་བཞག་པ་རྣམས་ཡང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོང་བས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གནས་གྱུར་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་གནས་གྱུར་པས་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དམིགས་པ་དག་ལས་རྣམ་པར་ཐར་གྱི། དེ་དག་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོས་གནས་གྱུར་བ་ནི། གཉིས་གའོ། །བདག་པོས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རླུང་དཀྱིལ་གྱིས་ཆུ་དཀྱིལ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་སོགས་རྟེན་ལ་དབང་བྱེད་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན་སྣོད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི། འབྱུང་བ་རྣམས་འབྱུང་འགྱུར་གྱི། དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ལས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འཕེན་པ་ལ་དབང་བྱེད་པ་བྱེད་པའི་བདག་རྐྱེན།སྔོན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སེམས་ནི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ལ་དབང་བྱེད་པ་བདག་རྐྱེན་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི། རེག་པ་ནི་ཚོར་བའི་འོ་སོགས་སོ། །ཡུལ་ལ་དབང་བྱེད་པ་མིག་ 12-13-18a སོགས་དབང་ལྔ་གཟུགས་སོགས་དབང་བྱེད་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་། ཕོ་མོའི་དབང་པོ་མངལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ་དབང་། སྲོག་གི་དབང་པོ་རིས་མཐུན་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་དང་། ཚོར་བ་ལྔས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་དང་། དད་སོགས་ལྔས་འཇིག་རྟེན་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དང་། ཀུན་ཤེས་བྱེད་སོགས་གསུམ་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་ཀྱང་བདག་པོའི་རྐྱེན་དུ་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་བསྟེན་པ་དང་མཚུངས་པ་དང་། དེ་དང་འདྲ་བའམ་མཚུངས་པ་ཡིན་སོགས། རྣམ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ཞིང་དེ་ཡི་རྒྱུན་དང་འདྲ་བའི་དབང་པོ་ལ་ཡུལ་རྒྱུན་ད
【現代漢語翻譯】 第一，因為心識是各異的，所以認為事物沒有真實成就。 第二，過去等同於夢境，以及影像這兩種情況，因為不存在，所以沒有所緣。因此，它們是可以作為所緣的。 第三，如果事物真實成就，那麼識就不會是分別，也不會改變。因為沒有分別，所以不可能獲得佛果。 第四，有三種情況： 第一，對於獲得自在的菩薩和瑜伽士來說，由於信解的力量，地等事物可以如其所是地被觀想。 第二，對於那些成就了分別，具有智慧並獲得寂止的人來說，在心中思念一切法時，事物不會顯現。 第三，在不分別的識流轉時，因為一切事物都不顯現，所以應了知事物不存在。因為沒有事物，所以也沒有能識。 以上經文已經闡述了這些道理。 通達又是怎樣的呢？是爲了如實通達名相和分類等。 捨棄又是怎樣的呢？是指聲聞乘和大乘的轉依。聲聞乘的轉依是指從蘊、處、界的所緣中解脫，但沒有獲得對它們的自在。大乘的轉依則是指兩者都有。 主宰又是怎樣的呢？例如，風輪支撐水輪等，對所依具有支配作用是主宰的緣起。器世間是眾生的，諸大種是能變的，諸根是諸識的主宰緣起。眾生的共同業力是對能投生器世間具有支配作用的作者的主宰緣起。先前具有染污的業力是對異熟等具有支配作用的，心是對心所具有共同生起的主宰緣起。作意是心的，觸是受等的。對境具有支配作用的眼等五根是對色等具有支配作用的主宰緣起。男女根對投生母胎具有支配作用，命根對維繫同類具有支配作用，五種感受對享用異熟果具有支配作用，信等五根對世間的清凈具有支配作用，以及遍知等三種對出世間的清凈具有支配作用，這些也被認為是主宰的緣起。 如何依止以及相似，或者與之相同或相似等。與識不分離，並且與識的相續相似的根，是境相續的...
【English Translation】 First, because consciousnesses are different, it is assumed that things are not truly accomplished. Second, the past is like a dream, and images are also like that. Because they do not exist, there is no object of focus. Therefore, they can be objects of focus. Third, if things were truly accomplished, then consciousness would not be discriminating, nor would it change. Because there is no discrimination, it is not possible to attain Buddhahood. Fourth, there are three situations: First, for Bodhisattvas who have attained mastery and for yogis, due to the power of faith, objects such as the earth can be visualized as they are. Second, for those who have accomplished discrimination, possess wisdom, and have attained peace, when contemplating all dharmas in their minds, things do not appear. Third, when non-discriminating consciousness flows, because all things do not appear, it should be understood that things do not exist. Because there are no things, there is no consciousness. The above scriptures have explained these principles. How is thorough knowledge? It is for thoroughly knowing names and classifications as they truly are. How is abandonment? It refers to the transformation of the basis in the Hearer Vehicle and the Great Vehicle. The transformation of the basis in the Hearer Vehicle refers to liberation from the objects of focus of the aggregates, elements, and sense bases, but without gaining mastery over them. The transformation of the basis in the Great Vehicle refers to both. How is mastery? For example, the wind mandala supports the water mandala, etc. Having dominion over the support is the condition of mastery. The vessel world is of sentient beings, the great elements are changeable, and the senses are the conditions of mastery for the consciousnesses. The common karma of sentient beings is the condition of the agent of mastery that has dominion over projecting the vessel world. Previous contaminated karma has dominion over the maturation, etc., and the mind has dominion over the simultaneous arising of mental factors. Attention is of the mind, and contact is of feeling, etc. The five senses, such as the eye, which have dominion over objects, are the conditions of mastery that have dominion over forms, etc. The male and female faculties have dominion over being born from the womb, the life faculty has dominion over maintaining the same kind, the five feelings have dominion over enjoying the results of maturation, the five faculties of faith, etc., have dominion over worldly purification, and the three, such as complete knowledge, have dominion over transmundane purification. These are also regarded as conditions of mastery. How to rely on and be similar, or the same or similar to it, etc. The faculty that is not separate from consciousness and is similar to the continuum of consciousness is the continuum of objects...
ུ་འབྱུང་བ་བརྟེན་བཅས་སམ། བརྟེན་པ་དང་མཚུངས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་དང་བྲལ་ཞིང་དབང་པོ་རང་གི་རིགས་དང་འདྲ་བ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བས་ཀྱང་དེ་མཚུངས་སུ་བལྟའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་དང་། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མིག་སོགས་ལྔའོ། །བདག་རྣམ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དང་། མི་ལྡན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་ཟིན་པ་ཡིན་སོགས། ཚོར་བ་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་རང་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་དེ་ཟིན་པར་བལྟའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གནས་དང་བཅས་པའི་དབང་པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་མིག་སོགས་ལྔ་དང་། བཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ་ཞེས་གཟུགས་དྲི་རོ་རེག་དབང་པོ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་བའོ། །བདག་ལུས་ལ་དབང་བསྒྱུར་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་དབང་པོ་ཡིན་སོགས། མིག་སོགས་དྲུག་ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་དབང་བྱེད་ 12-13-18b པ་དང་། ཕོ་མོའི་དབང་པོ་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དང་། སྲོག་རིས་མཐུན་པར་དང་། ཚོར་སོགས་དགེ་མི་དགེའོ་འབྲས་བུ་ལ་ཉེར་བར་སྤྱོད་པར་དང་། དད་སོགས་འཇིག་རྟེན་གྱི་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་དང་། ཀུན་ཤེས་བྱེད་སོགས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་དབང་བྱེད་པས་ཀྱང་དབང་པོར་བལྟའོ། །ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་དང་། ཡིད་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་དང་། མིག་སོགས་ལྔ་གཟུགས་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྲོག་དང་དད་སོགས་ལྔ་དང་། དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་བཅུ་གཉིས་དང་། ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། སྲོག་དབང་། བདེ་སོགས། དད་སོགས། ཆོས་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་དབང་བྱེད་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་སོགས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་གཞི་དབང་པོ་དང་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་སྡུག་བསྔལ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཡིན་སོགས། བདེ་བའི་ཚོར་བ་འགྱུར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་འགྱུར་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པས་སེམས་འགྱུར་བས་ཀྱང་འགྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་བདེ་བར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་སོགས། སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན། 12-13-19a བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། བདེ་སྡུག་གཉིས་མིན་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ཆོས་ཀྱི་རང་མཚན་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་ངན་ལ
【現代漢語翻譯】 是有依賴的諸蘊嗎？與依賴相同嗎？或者，識與感官分離，並且感官以其自身類別相似的方式持續產生，因此也被認為是相同的。色蘊的一部分，以及有色界的界和處，如眼等五種。我執著于有識或無識，如何理解？可以認為，感受產生的處所之色，依賴於色本身而產生感受，這就是理解的方式。色蘊的一部分，與處所相關的感官，以及有色界的界和處，如眼等五種，以及四者的一部分，即色、香、味、觸，不離感官。我執著于控制身體，如何理解感官？眼等六根能夠執取對境，並且能夠控制男女的感官，以及種姓的延續，以及生命的和諧，以及感受等善與非善的果報，以及信等世間的慾望，以及斷絕一切所知等超越世間的慾望，因此也被認為是感官。感受蘊，以及意和識蘊，以及眼等五根和色，以及行蘊的一部分，即命根和信等五種，以及十二界和識界，以及六內處，以及命根，樂等，信等，法界和法處的一部分。我執著于控制，如何理解痛苦？痛苦感受的自相是痛苦，以及體驗痛苦的基礎，即感官和對境的自性，也被認為是痛苦的痛苦。一切事物的一部分。我執著于痛苦，如何理解變異的痛苦？快樂感受的變異自性，以及體驗快樂的法的變異自性，以及對它的執著所導致的心識變異，也被認為是變異的痛苦。一切事物的一部分。我執著于快樂，如何理解行苦？既非痛苦也非快樂的感受，與阿賴耶識及其相應法自性相同，以及體驗非樂非苦的行和法的自性，以及痛苦和變異的痛苦，這兩者的惡劣處境。
【English Translation】 Are the aggregates dependent? Are they the same as dependence? Or, are they the same because consciousness is separate from the senses, and the senses continuously arise in a manner similar to their own category? A part of the form aggregate, and the realms and sources of the form realm, such as the five senses of sight, etc. How does one grasp the attachment to having or not having consciousness? It can be considered that the form of the place where feelings arise depends on the form itself for the feelings to arise, and that is how it is grasped. A part of the form aggregate, the senses associated with a place, and the realms and sources of the form realm, such as the five senses of sight, etc., and a part of the four, namely form, smell, taste, and touch, are inseparable from the senses. How does one grasp the attachment to controlling the body as a sense faculty? The six senses, such as the eye, etc., have the power to grasp objects, and also have the power to control the male and female faculties, and the continuation of lineage, and the harmony of life, and the enjoyment of the fruits of virtue and non-virtue such as feelings, and detachment from worldly desires such as faith, and detachment from desires that transcend the world, such as knowing all things, and therefore they are also regarded as sense faculties. The feeling aggregate, and the mind and consciousness aggregates, and the five senses such as the eye and form, and a part of the formation aggregate, namely the life force and the five such as faith, and the twelve realms and the consciousness realm, and the six internal sources, and the life force, pleasure, etc., faith, etc., a part of the dharma realm and the dharma source. How does one grasp the attachment to control as suffering? The self-nature of suffering as a feeling of suffering, and the basis for experiencing suffering, namely the self-nature of the senses and objects, are also regarded as the suffering of suffering. A part of everything. How does one grasp the attachment to suffering as the suffering of change? The changing self-nature of pleasant feelings, and the changing self-nature of the dharmas that experience pleasure, and the changing of the mind due to attachment to it, are also regarded as the suffering of change. A part of everything. How does one grasp the attachment to pleasure as the suffering of conditioning? Feelings that are neither suffering nor pleasure, the same as the self-nature of the alaya consciousness and its associated factors, and the self-nature of the formations and dharmas that experience neither pleasure nor suffering, and the bad situation of both suffering and the suffering of change.
ེན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དེ་གཉིས་ཀ་ལས་མ་ཐར་བའི་རེས་བདེ་རེས་སྡུག་མྱོང་ནི་རྟག་ཏུ་སྡུག་མིན་བདེ་མིན་མྱོང་བ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཅིངས་པས་གྲུབ་པ་དང་། མཐའ་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་མ་ཡིན་པས་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ཡིད་ཆོས་གཉིས་ཀྱི། ཕྱོགས་གཅིག་ཟག་མེད་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་བདེ་སྡུག་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་སོགས། དགེ་མི་དགེ་ཟག་བཅས་རྣམས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་དང་། རྣམ་ཤེས་བདུན་གཟུགས་སྒྲ་དང་ཆོས་ཁམས་ཁམས་བཅུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་སྒྲ་ཡིད་ཆོས་བཞིའི་ཕྱོགས་ལུང་མ་བསྟན་དང་ཟག་མེད་མ་གཏོགས་པ་གཅིག་གོ། བདག་ཕུང་པོ་འཇོག་བྱེད་ཉིད་དང་། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བྱེད་དུ་མངོན་བྱེད། x རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པར་བལྟའོ། །རྒྱུ་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཟས་ཡིན་སོགས། ཁམས་ཟས་འཇུབས་ཀྱང་འཇུ་བ་ལས་གྱུར་བ་ལས་དབང་པོའི་འབྱུང་བ་ལ་ཕན་ 12-13-19b འདོགས་པ་དང་། རེག་ཟས་ནི་ཡིད་འོང་ཡུལ་གྱིས་ཀྱང་རེག་པས་ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལས་གྱུར་བའི་ཟས་དང་། ཡིད་ཀྱི་སེམས་པའི་རེ་བས་ཀྱང་རེ་བ་ལས་གྱུར་པའི་སེམས་པའི་ཟས་དང་། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཉེ་བར་ལེན་པས་ཀྱང་ལུས་གནས་པའི་ཕྱིར་ལེན་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་ཟས་སུ་བལྟའོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་དང་། ཁམས་བཅུ་གཅིག་དང་། སྐྱེ་མཆེད་ལྔའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། བདག་ཟས་ཀྱིས་གནས་པར་མངོན་ཞེན x ཡང་ཟས་ནི་མ་དག་པའི་འདོད་པའི་སོ་སྐྱེ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་ལུས་གནས་པར་བྱེད་པ་ཟས་བཞི་པོ་དང་། ཟས་ཀྱིས་མ་དག་པ་དང་དག་པའི་སློབ་པ་རྣམས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ན་གནས་པའི། འཆིང་བའི་ལྷག་མ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། དག་པའི་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེར་གནས་པར་བྱེད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དབང་ཐོབ་པའི་ལུས་ཟས་བཞིར་མི་ལྟོས་ཀྱང་གཞན་དོན་དུ་ཟས་ཀྱིས་གནས་པར་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གོང་མ་དང་བཅས་པ་ཡིན་སོགས། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་། མྱང་འདས་མ་གཏོགས་པའི་གོང་མ་དང་བཅས་པར་བལྟའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བདག་རྫས་ངན་པར་མངོན་ཞེན x ཇི་ལྟར་ན་གོང་ན་མེད་པ་ཡིན་སོགས། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མྱང་འདས་ནི་གོང་ན་མེད་པར་བལྟའོ། །ཆོས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆ
【現代漢語翻譯】 因此，體驗既非恒常痛苦也非恒常快樂，並非總是體驗非苦非樂，而是時而快樂時而痛苦。因此，由於無常的束縛，一切皆為有為法，並且並非完全是快樂，因此應被視為行苦。蘊、界（三種）和處（意和法二者），除了無漏之外，都是如此。執著於我、樂、非苦等，如何與異熟果報相關聯？善、不善、有漏之法，都與異熟的阿賴耶識及其相應法相關聯。蘊、七識、色聲等法界（十界）以及處（色聲意法四處），除了無記和無漏之外，都是如此。執著於我為蘊的施設者和相續的連線者。異熟果報應被視為與阿賴耶識及其相應法相關聯。其他因則被視為異熟果所生。例如，食物等。觸、食，即使消化，也能增益諸根的生起；觸食，由於悅意的對境，也能通過接觸增益身體，因此應被視為從對境所生的食物；意的思念的希望，也應被視為從希望所生的思念的食物；阿賴耶識的執取，也能維持身體，因此應被視為執取所生的食物。三蘊、十一界和五處是其中的一部分。執著於我依靠食物而存在。此外，食物是指能維持不凈的欲界有情，束縛於一切煩惱之身的四種食；食物也能維持不凈和清凈的學道者，以及色界和無色界中仍有煩惱殘餘者的身體；食物也能使清凈的阿羅漢的身體安住于其所生之處；對於佛和菩薩等獲得自在之身者，雖然不依賴四食，但爲了利益他人，也應被視為普遍示現依靠食物而存在。例如，與上界相關等。有為法和無為法的一部分，除了涅槃之外，都應被視為與上界相關。其體性是完全清凈的真如。除了法界和法處之外，都是如此。執著於我是惡劣之物。例如，無上等。無為法的一部分，涅槃，應被視為無上。法界和法處。 Therefore, experiencing neither constant suffering nor constant happiness, not always experiencing neither suffering nor happiness, but sometimes happiness and sometimes suffering. Therefore, due to the bondage of impermanence, everything is conditioned, and since it is not entirely happiness, it should be regarded as the suffering of conditioned existence. Skandhas (aggregates), Dhatus (elements, three types), and Ayatanas (sense bases, mind and dharma), except for the unconditioned, are all like that. Attachment to self, pleasure, non-suffering, etc., how are they related to Vipaka (karmic result)? Virtuous, non-virtuous, contaminated dharmas are all related to the Alaya-vijnana (store consciousness) of Vipaka and its associated dharmas. Skandhas, seven consciousnesses, form, sound, etc., Dharma-dhatu (ten Dhatus), and Ayatanas (form, sound, mind, dharma four Ayatanas), except for the unspecified and the unconditioned, are all like that. Attachment to self as the constructor of Skandhas and the connector of continuity. Vipaka should be regarded as related to Alaya-vijnana and its associated dharmas. Other causes are regarded as arising from Vipaka. For example, food, etc. Touch, food, even if digested, can benefit the arising of the senses; touch-food, because of pleasant objects, can also benefit the body through touch, so it should be regarded as food arising from objects; the hope of mental thought should also be regarded as the food of thought arising from hope; the Alaya-vijnana's grasping also maintains the body, so it should be regarded as food arising from grasping. Three Skandhas, eleven Dhatus, and five Ayatanas are part of it. Attachment to self existing by food. Furthermore, food refers to the four types of food that maintain the impure desire realm beings, bound by all afflictions; food can also maintain the bodies of impure and pure learners, and those in the form and formless realms who still have remnants of afflictions; food can also enable the bodies of pure Arhats to abide where they are born; for those who have attained mastery, such as Buddhas and Bodhisattvas, although they do not rely on the four foods, for the benefit of others, they should be regarded as universally showing existence by relying on food. For example, related to the higher realms, etc. A part of conditioned and unconditioned dharmas, except for Nirvana, should be regarded as related to the higher realms. Its nature is the completely pure Suchness. Except for Dharma-dhatu and Dharma-ayatana, all are like that. Attachment to self as a bad thing. For example, unsurpassed, etc. A part of unconditioned dharmas, Nirvana, should be regarded as unsurpassed. Dharma-dhatu and Dharma-ayatana.
【English Translation】 Therefore, experiencing neither constant suffering nor constant happiness, not always experiencing neither suffering nor happiness, but sometimes happiness and sometimes suffering. Therefore, due to the bondage of impermanence, everything is conditioned, and since it is not entirely happiness, it should be regarded as the suffering of conditioned existence. Skandhas (aggregates), Dhatus (elements, three types), and Ayatanas (sense bases, mind and dharma), except for the unconditioned, are all like that. Attachment to self, pleasure, non-suffering, etc., how are they related to Vipaka (karmic result)? Virtuous, non-virtuous, contaminated dharmas are all related to the Alaya-vijnana (store consciousness) of Vipaka and its associated dharmas. Skandhas, seven consciousnesses, form, sound, etc., Dharma-dhatu (ten Dhatus), and Ayatanas (form, sound, mind, dharma four Ayatanas), except for the unspecified and the unconditioned, are all like that. Attachment to self as the constructor of Skandhas and the connector of continuity. Vipaka should be regarded as related to Alaya-vijnana and its associated dharmas. Other causes are regarded as arising from Vipaka. For example, food, etc. Touch, food, even if digested, can benefit the arising of the senses; touch-food, because of pleasant objects, can also benefit the body through touch, so it should be regarded as food arising from objects; the hope of mental thought should also be regarded as the food of thought arising from hope; the Alaya-vijnana's grasping also maintains the body, so it should be regarded as food arising from grasping. Three Skandhas, eleven Dhatus, and five Ayatanas are part of it. Attachment to self existing by food. Furthermore, food refers to the four types of food that maintain the impure desire realm beings, bound by all afflictions; food can also maintain the bodies of impure and pure learners, and those in the form and formless realms who still have remnants of afflictions; food can also enable the bodies of pure Arhats to abide where they are born; for those who have attained mastery, such as Buddhas and Bodhisattvas, although they do not rely on the four foods, for the benefit of others, they should be regarded as universally showing existence by relying on food. For example, related to the higher realms, etc. A part of conditioned and unconditioned dharmas, except for Nirvana, should be regarded as related to the higher realms. Its nature is the completely pure Suchness. Except for Dharma-dhatu and Dharma-ayatana, all are like that. Attachment to self as a bad thing. For example, unsurpassed, etc. A part of unconditioned dharmas, Nirvana, should be regarded as unsurpassed. Dharma-dhatu and Dharma-ayatana.
ེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ 12-13-20a གཅིག་གོ། བདག་རྫས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་མངོན་ཞེན x དེ་ལྟར་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཚད་མེད་དོ། །ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་འཁྲུལ་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཞི་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དང་། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ། བདག་ཅིའམ། སེམས་ཅན་དང་། སྲོག་དང་། སྐྱེ་བ་པོ་དང་། གསོ་བ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་། ཤེད་བུ་ཞེས་གང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། །རྣམ་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རབ་དབྱེ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཉིད་ལ། བདག་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་སོགས་མེད་པའོ། །བདག་མེད་པ་ནི། ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་རབ་དབྱེ་བཞི་སྟེ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་དབྱེ། རྣམ་པས x ལུས་ཀྱིས x རྒྱུན་གྱིས་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ་སོའི་རང་མཚན་གྱི་དབྱེ་བའོ། །རྣམ་པས་དབྱེ་བ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་གི། རྫས་ཡོད། བཏགས་ཡོད། ཀུན་རྫོབ་དུ་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ཅན་མིན། བསྟན་ཡོད། བསྟན་མེད། སོགས་སོ། །ལུས་ཀྱིས་རབ་དབྱེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཇི་སྙེད་པར་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་སྙེད་དོ། ། རྒྱུན་གྱིས་རབ་དབྱེ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འབྱུང་བའོ། །མཚན་ 12-13-20b ཉིད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་མཁས་པས་བདག་ལ་མངོན་ཞེན་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྣམ་པས་རབ་དབྱེར་མཁས་པས་རིལ་པོའི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རབ་དབྱེས། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །རྒྱུན་གྱི་རབ་དབྱེར་མཁས་པས། རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ། །ཡང་ཕུང་སོགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་དྲུག་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་བལྟས་པས་རབ་དབྱེ་ཞེས་པ་ཕལ་ཆེར་འདོད་ཁམས་ན་སྤྱོད་པས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་། ནང་དུ་བལྟས་པའི་རབ་དབྱེ། མཉམ་བཞག་གིས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །རྒྱུན་རིང་བའི་དུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དུས་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་རབ་དབྱེ། སློབ་མི་སློབ་རྣམས་ཀྱི། ཐ་མའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མ་གཏོགས་པའོ། །དེའི་དུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའི་རབ་དབྱེ། དབང་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པའོ། །བསྡུས་པ་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། ཁམས་ཀྱིས x རིགས་ཀྱིས x གནས་སྐབས་ཀྱིས x གྲོགས་ཀྱིས x ཕྱོ
【現代漢語翻譯】 一方。 執著于認為是我的東西，像這樣以各種方式進行區分是無限的。 簡而言之，蘊、界、處（梵文：āyatana，處）的區分有三種方式：通過普遍概念的特徵，將事物錯誤地歸類為『我』來進行區分；通過依賴於其他事物的性質（梵文：paratantra-svabhāva）來進行區分；以及通過事物的真實本性（梵文：parinispanna-svabhāva）來進行區分。 首先，對於蘊、界、處，什麼是『我』？什麼是眾生？什麼是生命？什麼是創造者？什麼是滋養者？什麼是力量所生？什麼是力量之子？這些都是普遍的臆想。 通過依賴於其他事物的性質進行區分，就是指那些蘊、界、處本身。 通過事物的真實本性進行區分，就是指那些蘊、界、處本身，但它們沒有『我』，也沒有眾生等等。 沒有『我』，這才是存在的真相。 還有四種區分方式：通過性質來區分，通過方面來區分，通過身體來區分，通過延續來區分。 首先，通過性質來區分，是指蘊、界、處各自的自性。 通過方面來區分，是指那些蘊、界、處是實有、假有、世俗諦有、勝義諦有，是有色、無色，是可見、不可見等等。 通過身體來區分，是指眾生的身體有多少，蘊、界、處就有多少。 通過延續來區分，是指蘊、界、處每一剎那的生滅。 精通通過性質來區分，就能完全理解對『我』的執著。 精通通過方面來區分，就能完全理解整體的概念。 通過身體來區分，就能完全理解未做之事會遭遇，已做之事不會浪費的概念。 精通通過延續來區分，就能完全理解永恒的概念。 還有六種蘊等的區分方式：向外觀察的區分，這主要是在欲界中進行的區分；向內觀察的區分，這包括所有的禪定。 長時間的區分，這是針對普通人而言的。 完全斷絕的區分，這是針對有學和無學之人，除了最後的蘊、界、處之外。 那段時間的區分，這是針對無學之人的最後的蘊、界、處。 普遍顯示的區分，這是指獲得自在的佛和菩薩們普遍顯示的蘊、界、處。 什麼是總結？通過性質來總結，通過界來總結，通過種姓來總結，通過狀態來總結，通過友伴來總結，通過...
【English Translation】 One. Clinging to what is considered 'mine', distinguishing in this way is limitless. In brief, the distinctions of skandhas (aggregates), dhātus (elements), and āyatanas (sources) are of three kinds: distinguishing through the characteristics of universal concepts, falsely categorizing things as 'self'; distinguishing through the nature of dependence on others (paratantra-svabhāva); and distinguishing through the true nature of things (parinispanna-svabhāva). First, regarding skandhas, dhātus, and āyatanas, what is 'self'? What is a sentient being? What is life? What is a creator? What is a nourisher? What is born of power? What is a son of power? These are all universal fabrications. Distinguishing through the nature of dependence on others refers to those very skandhas, dhātus, and āyatanas themselves. Distinguishing through the true nature of things refers to those very skandhas, dhātus, and āyatanas themselves, but they have no 'self' and no sentient beings, etc. The absence of 'self' is the truth of existence. There are also four ways of distinguishing: distinguishing by nature, distinguishing by aspect, distinguishing by body, and distinguishing by continuity. First, distinguishing by nature refers to the individual self-nature of each skandha, dhātu, and āyatana. Distinguishing by aspect refers to those skandhas, dhātus, and āyatanas being substantially existent, nominally existent, conventionally existent, ultimately existent, having form, being formless, being visible, being invisible, and so on. Distinguishing by body refers to the number of bodies of sentient beings, which corresponds to the number of skandhas, dhātus, and āyatanas. Distinguishing by continuity refers to the arising and ceasing of each moment of skandhas, dhātus, and āyatanas. Being skilled in distinguishing by nature allows one to fully understand the clinging to 'self'. Being skilled in distinguishing by aspect allows one to fully understand the concept of wholeness. Distinguishing by body allows one to fully understand the concept that what has not been done will be encountered, and what has been done will not be wasted. Being skilled in distinguishing by continuity allows one to fully understand the concept of permanence. There are also six ways of distinguishing skandhas, etc.: distinguishing by looking outward, which is mainly done in the desire realm; distinguishing by looking inward, which includes all dhyanas (meditative states). Distinguishing by long duration, this is for ordinary individuals. Distinguishing by complete cessation, this is for those who are learners and non-learners, except for the final skandhas, dhātus, and āyatanas. Distinguishing by that duration, this is for the final skandhas, dhātus, and āyatanas of those who are non-learners. Distinguishing by universal manifestation, this refers to the skandhas, dhātus, and āyatanas universally manifested by Buddhas and Bodhisattvas who have attained mastery. What is the summary? Summarizing by nature, summarizing by element, summarizing by lineage, summarizing by state, summarizing by companionship, summarizing by...
གས་ཀྱིས x དུས་ཀྱིས x ཕྱོགས་གཅིག་གིས x མཐའ་དག་གིས x གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པ། དོན་དམ་པས་བསྡུས་པ་བཅུ་གཅིག་གོ། དང་པོ་ཕུང་སོགས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་། ཁམས་ཀྱིས་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ། དེ་དག་གི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་གིས་བསྡུས་པའོ། །རིགས་ 12-13-21a ཀྱིས་ནི་ཕུང་སོགས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱང་། ཕུང་པོའམ། ཁམས་སམ། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དོན་བཙན་པར་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །གནས་སྐབས་ཀྱིས་ནི། བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱིས། ཕུང་སོགས་དེ་དག་བསྡུས་པའོ། །གྲོགས་ཀྱིས་ནི། གཟུགས་ཕུང་ལའང་ཕུང་པོ་ལྔ། ཚོར་སོགས་ལའང་གཞན་ལྡན་པས་རེ་རེས་ལྔ་ཀ་བསྡུས་ཏེ། གཟུགས་ཕུང་འཁོར་དང་བཅས་པ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕུང་པོའི་གྲོགས་སུ་གྱུར་པ་ཚོར་བ་སོགས་རྣམས་ཀྱིས། གྲོགས་ཀྱི་བསྡུ་བས་བསྡུས་པའོ། །དེ་བཞིན་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལའང་རིག་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་སོགས་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའོ། །དུས་ཀྱིས་ནི། འདས། ད་ལྟ། མ་འོངས་པས་ཕུང་སོགས་དེ་དག་དེར་བསྡུས་པའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ནི། ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ། དེ་དག་གང་རུང་བས་བསྡུས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཟུགས་ཕུང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བསྡུས། ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བསྡུས་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །མཐའ་དག་གིས་ནི། ཕུང་སོགས་དེའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔས་བསྡུས།འདོད་པའི་ཁམས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དག་གིས་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པ་ནི། གཟུགས་ཕུང་ཁམས་དུ་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དུ་དག་གིས་བསྡུས་ཞེ་ན། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང་། ཁམས་དང་ 12-13-21b སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བསྡུས། ཚོར་ཕུང་ནི་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་གི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་བསྡུས་སོགས་མང་པོ་གསུངས་སོ། །གནས་ཀྱིས་བསྡུས་པ། འཛམ་གླིང་གི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཛམ་གླིང་པར་བསྡུས་པ། དེ་བཞིན་མིག་སོགས་ཀྱིས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་བསྡུས་སོ། །འཆིང་བས་བསྡུས་པ། ཐག་པས་ཤིང་ཁུར་བཅིང་བ་ལྟར། ལུས་ཀྱིས་མིག་སོགས་དབང་པོ་རྣམས་བསྡུས། དོན་མཐུན་པས་བསྡུས་པ། དོན་མཐུན་རྣམས་བཞིན་ནོ། །ཉེ་བར་འཛིན་པས་བསྡུས་པ། ཇོ་བོས་བྲན་སོགས་བཟུང་བ་བཞིན། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ལུས་བཟུང་། མི་འཕྲོ་བས་བསྡུས་པ། བུམ་པས་ཆུ་བཟུང་བ་ལྟར། ཏིང་འཛིན་གྱིས་དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་བཟུང་བའོ། །མངོན་པར་སྡུད་པས་བསྡུས་པ། རྒྱ་མཚོས་འབབ་ཆུ་རྣམས་བཞིན། གཟུགས་ཕུང་གིས་མིག་སོགས་བསྡུས་སོ། །འདིར་མངོན་
【現代漢語翻譯】 以界（藏文：ཁམས，梵文天城體：धातु，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界）、時（藏文：དུས，梵文天城體：काल，梵文羅馬擬音：kāla，漢語字面意思：時）、方（藏文：ཕྱོགས，梵文天城體：दिश्，梵文羅馬擬音：diś，漢語字面意思：方）、總（藏文：མཐའ་དག，梵文天城體：सर्व，梵文羅馬擬音：sarva，漢語字面意思：一切）、一攝一（藏文：གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས，梵文天城體：एकैकसंग्रह，梵文羅馬擬音：ekaikasaṃgraha，漢語字面意思：一者包含一者）以及真實義攝（藏文：དོན་དམ་པས་བསྡུས，梵文天城體：paramārthasaṃgraha，梵文羅馬擬音：paramārthasaṃgraha，漢語字面意思：勝義包含）這十一種方式來總攝。 第一種，以蘊等各自的體性來總攝。以界而言，蘊、界、處（藏文：སྐྱེ་མཆེད，梵文天城體：आयतन，梵文羅馬擬音：āyatana，漢語字面意思：處）的種子，也就是阿賴耶識（藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས，梵文天城體：ālayavijñāna，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：阿賴耶識），以阿賴耶識一界總攝彼等一切界。以種類而言，蘊等體性雖各異，然若強調蘊、界、處之義，則一切互攝。以時位而言，以苦樂舍（藏文：བཏང་སྙོམས，梵文天城體：उपेक्षा，梵文羅馬擬音：upekṣā，漢語字面意思：舍）的時位總攝蘊等。以友伴而言，色蘊（藏文：གཟུགས་ཕུང་，梵文天城體：रूपस्कन्ध，梵文羅馬擬音：rūpaskandha，漢語字面意思：色蘊）亦具五蘊，受等亦有他者相伴，故一一皆攝五蘊，如色蘊及其眷屬，以及作為色蘊之外的友伴之受等，皆以友伴之攝而攝。如是，其餘之蘊、界、處亦當知曉。以方而言，以蘊等之東方等總攝。以時而言，以過去、現在、未來總攝蘊等。以一分而言，以蘊等諸法之任何一分總攝，如戒蘊（藏文：ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ，梵文天城體：शीलस्कन्ध，梵文羅馬擬音：śīlaskandha，漢語字面意思：戒蘊）以色蘊之一分攝，定（藏文：ཏིང་འཛིན，梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：定）、慧（藏文：ཤེས་རབ，梵文天城體：प्रज्ञा，梵文羅馬擬音：prajñā，漢語字面意思：慧）以行蘊（藏文：འདུ་བྱེད，梵文天城體：संस्कार，梵文羅馬擬音：saṃskāra，漢語字面意思：行）之一分攝等。以總攝而言，總攝蘊等之所有法，如苦蘊（藏文：སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ，梵文天城體：दुःखस्कन्ध，梵文羅馬擬音：duḥkhaskandha，漢語字面意思：苦蘊）以五取蘊（藏文：ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ，梵文天城體：पञ्चोपादानस्कन्ध，梵文羅馬擬音：pañcopādānaskandha，漢語字面意思：五取蘊）攝，欲界（藏文：འདོད་པའི་ཁམས，梵文天城體：कामधातु，梵文羅馬擬音：kāmadhātu，漢語字面意思：欲界）以十八界攝等。以一攝一而言，若問色蘊以幾界、幾處攝，答曰：以十界、十處，以及界、處之一分攝。受蘊（藏文：ཚོར་ཕུང་，梵文天城體：वेदनास्कन्ध，梵文羅馬擬音：vedanāskandha，漢語字面意思：受蘊）以一界、一處之一分攝等，經中多有宣說。以處所攝而言，贍部洲（藏文：འཛམ་གླིང，梵文天城體：जम्बुद्वीप，梵文羅馬擬音：jambudvīpa，漢語字面意思：贍部洲）之有情攝於贍部洲，如是以眼等攝眼識等。以繫縛攝而言，如繩索繫縛木柴，身體系縛眼等諸根。以義同攝而言，如義同之事物。以執持攝而言，如主人執持奴僕，阿賴耶識執持身體。以不散攝而言，如瓶子盛水，定執持除此之外之心及心所。以顯現總攝而言，如大海匯聚河流，色蘊總攝眼等。此中顯現 總攝
【English Translation】 Collected by dhātu (藏文：ཁམས，梵文天城體：धातु，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界), kāla (藏文：དུས，梵文天城體：काल，梵文羅馬擬音：kāla，漢語字面意思：時), diś (藏文：ཕྱོགས，梵文天城體：दिश्，梵文羅馬擬音：diś，漢語字面意思：direction), sarva (藏文：མཐའ་དག，梵文天城體：सर्व，梵文羅馬擬音：sarva，漢語字面意思：all), ekaikasaṃgraha (藏文：གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས，梵文天城體：एकैकसंग्रह，梵文羅馬擬音：ekaikasaṃgraha，漢語字面意思：one includes one), and paramārthasaṃgraha (藏文：དོན་དམ་པས་བསྡུས，梵文天城體：paramārthasaṃgraha，梵文羅馬擬音：paramārthasaṃgraha，漢語字面意思：ultimate meaning collection), these eleven ways to summarize. First, summarize with the individual characteristics of the skandhas (藏文：ཕུང་པོ，梵文天城體：स्कन्ध，梵文羅馬擬音：skandha，漢語字面意思：蘊) etc. In terms of dhātu, the seeds of skandhas, dhātus, āyatanas (藏文：སྐྱེ་མཆེད，梵文天城體：आयतन，梵文羅馬擬音：āyatana，漢語字面意思：place of birth), which is the ālayavijñāna (藏文：ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས，梵文天城體：आलयविज्ञान，梵文羅馬擬音：ālayavijñāna，漢語字面意思：storehouse consciousness), all those dhātus are summarized by one ālayavijñāna. In terms of class, although the characteristics of the skandhas etc. are different, if the meaning of skandha, dhātu, or āyatana is emphasized, then everything is mutually inclusive. In terms of state, the skandhas etc. are summarized by the state of pleasure, pain, and equanimity (藏文：བཏང་སྙོམས，梵文天城體：उपेक्षा，梵文羅馬擬音：upekṣā，漢語字面意思：equanimity). In terms of companionship, the rūpaskandha (藏文：གཟུགས་ཕུང་，梵文天城體：रूपस्कन्ध，梵文羅馬擬音：rūpaskandha，漢語字面意思：form aggregate) also has five skandhas, and feeling etc. also have others as companions, so each one includes all five skandhas, such as the rūpaskandha and its retinue, and the feeling etc. that are companions other than the rūpaskandha, all are summarized by the collection of companions. Likewise, the other skandhas, dhātus, and āyatanas should also be understood. In terms of direction, the skandhas etc. are summarized by the eastern direction etc. In terms of time, the skandhas etc. are summarized there by the past, present, and future. In terms of one aspect, the dharmas of the skandhas etc., whatever there are, are summarized by any one of them, such as the śīlaskandha (藏文：ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ，梵文天城體：शीलस्कन्ध，梵文羅馬擬音：śīlaskandha，漢語字面意思：aggregate of ethical conduct) is summarized by one aspect of the rūpaskandha, samādhi (藏文：ཏིང་འཛིན，梵文天城體：समाधि，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：concentration) and prajñā (藏文：ཤེས་རབ，梵文天城體：प्रज्ञा，梵文羅馬擬音：prajñā，漢語字面意思：wisdom) are summarized by one aspect of the saṃskāraskandha (藏文：འདུ་བྱེད，梵文天城體：संस्कार，梵文羅馬擬音：saṃskāra，漢語字面意思：aggregate of mental formations) etc. In terms of all, all the dharmas of the skandhas etc. are summarized, such as the duḥkhaskandha (藏文：སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ，梵文天城體：दुःखस्कन्ध，梵文羅馬擬音：duḥkhaskandha，漢語字面意思：aggregate of suffering) is summarized by the five upādānaskandhas (藏文：ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔ，梵文天城體：पञ्चोपादानस्कन्ध，梵文羅馬擬音：pañcopādānaskandha，漢語字面意思：five aggregates of clinging), the kāmadhātu (藏文：འདོད་པའི་ཁམས，梵文天城體：कामधातु，梵文羅馬擬音：kāmadhātu，漢語字面意思：desire realm) is summarized by the eighteen dhātus etc. In terms of one including one, if asked by how many dhātus and how many āyatanas is the rūpaskandha summarized, the answer is: by ten dhātus, ten āyatanas, and one aspect of dhātu and āyatana. The vedanāskandha (藏文：ཚོར་ཕུང་，梵文天城體：वेदनास्कन्ध，梵文羅馬擬音：vedanāskandha，漢語字面意思：feeling aggregate) is summarized by one aspect of one dhātu and one āyatana etc., many are spoken of in the sutras. In terms of being collected by location, the sentient beings of Jambudvīpa (藏文：འཛམ་གླིང，梵文天城體：जम्बुद्वीप，梵文羅馬擬音：jambudvīpa，漢語字面意思：Jambudvīpa) are collected in Jambudvīpa, likewise the eye etc. collect the eye consciousness etc. In terms of being collected by binding, just as a rope binds firewood, the body binds the senses such as the eye etc. In terms of being collected by similar meaning, it is like things with similar meanings. In terms of being collected by holding, just as a master holds servants etc., the ālayavijñāna holds the body. In terms of being collected by non-dispersion, just as a vase holds water, samādhi holds the mind and mental factors other than that. In terms of being collected by manifestation, just as the ocean collects rivers, the rūpaskandha collects the eye etc. Here, manifestation collection.
སྡུད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡུད་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་དམ་པས་བསྡུས་པ་ནི། ཕུང་སོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་པར་ཕན་ཡོན་ཅི་ཡོད་ཞེ་ན། དམིགས་པ་མངོན་པར་སྡུད་པའི་ཕན་ཡོན་ཐོབ་ཅིང་། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྡུད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དགེ་རྩ་འཕེལ་ལོ་གསུངས། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། དྲུག་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་པས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཕྱོགས་ཅན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ཐ་དད་མེད་པའོ། །འདྲེས་པར་གྱུར་པས་མཚུངས་ལྡན་ནི། 12-13-22a ཕྲ་རབ་ལས་གོང་མ་གོང་དུ་གྱུར་པ་ཕྱོགས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ཆུ་རྙོག་མ་ཅན་གྱི་ནང་དུ་ཆུ་དང་། སའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་འདྲེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྲད་པས་མཚུངས་ལྡན་ནི། ཕྱོགས་ཅན་འདུས་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པ་སྟེ་རྩིག་པ་ལ་འཇིམ་གོང་དང་། འཇིམ་གོང་གཞན་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་མཚུངས་ལྡན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བས་འཁོད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་གཅིག་པ། གནས་པའི་ངང་གཅིག་པ།འགག་པ་གཅིག་པའོ། །བྱ་བ་བསྒྲུབ་པས་མཚུངས་ལྡན་དགོས་པ་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ། དགེ་སློང་གཉིས་རྩོམ་པ་གང་ཡང་རུང་བ་གཉིས་ལ་མཚུངས་པར་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྡན་པའོ། །མཐུན་པར་རྟོགས་པས་མཚུངས་ལྡན། སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་མཐུན་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང་མཚུངས་ལྡན་ཡིན་གྱི། བདག་གི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རང་ལ་རང་མཚུངས་ལྡན་མེད་དོ། །དེ་ཡང་མཐུན་པ་གཉིས་ཡིན་གྱི་མི་མཐུན་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་མི་རུང་བས་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་འདྲ་བ་གཉིས་ཡིན་གྱི་དུས་མི་འདྲ་བ་མིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཁམས་དང་ས་གཅིག་པ་ཡིན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི། ཚོར་འདུ་སེམས་པ་རེག་པ་ཡིད་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཏེ་དྲུག་པོ་དེ། གང་རུང་གཅིག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སོ། །མཚུངས་ལྡན་ཀུན་འགྲོ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཡིད་ཉོན་ཡིད་དང་ཉོན་མོངས་ 12-13-22b བཞི་པོ་རྟག་ཏུ་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་སོ། །རེས་འགའ་མཚུངས་ལྡན་ནི། སེམས་དང་སོགས་དགེ་བ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་སོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚུངས་ལྡན་ནི། །བདེ་ཚོར་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་། བདེ་སྡུག་མིན་པའི་གནས་སྐབས་དེར་མཚུངས་ལྡན་ནོ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཚུངས་ལྡན་ནི། ལུས་སེམས་དང་བཅས་པའི་དུས་ནའོ། །རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚུངས་ལྡན། སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གིས་བར་དུ་ཆོད་པའི་འོ། །ཕྱིར་བལྟས་མཚུངས་ལྡན་ཕལ་ཆེར་ཞེས་ཐོས་སོགས་མ་གཏོགས་པའི་འདོད་ཁམས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་། ནང་བལྟས་མཉམ་བཞག་ས་བའི་དེ་ཁ་ཅིག་མ་གཏོགས་པའོ། །སྔར་འདྲེས་པའི་མཚ
{ "translations": [ "根據集合的分類，可以認識到有十一種集合。究竟意義上的集合是蘊含于蘊含蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含于蘊含
ུངས་ལྡན་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་དང་། སློབ་མི་སློབ་ལས་ཀྱང་གཅིག་གོ། ཞེས་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་། མི་དགེ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་རྣམས་ཀྱི་སྟེ་ཇི་རིགས་པར་རོ། །མ་འདྲེས་པའི་མཚུངས་ལྡན་ནི། །འཇིག་རྟེན་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་། དེའི་འོག་མ་ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་རྣམས་དང་། འདས་པའི་རྗེས་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་འོ། །མཚུངས་ལྡན་ལ་མཁས་པས་སེམས་ལ་ཚོར་སོགས་དང་། ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚུངས་པར་ལྡན་མི་ལྡན་ཤེས། དེས་བདག་ཚོར་བར་བྱེད། འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད། སེམས་པར་བྱེད། དྲན་པར་བྱེད། ཉོན་མོངས་པར་བྱེད། རྣམ་བྱང་བྱེད་ཅེས། མངོན་ཞེན་སྤངས་ 12-13-23a པས་བདག་མེད་ལ་འཇུག་གོ། ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས། དགེ་སོགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་སྙེད་ཐོབ་ལྡན་པ་གདབ་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དབྱེ་བ་ནི། ས་བོན་དང་ལྡན་པ། དབང་དང་ལྡན་པ།ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ས་བོན་ནི། འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་དང་། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བའི། ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ། འདོད་ཉོན་དང་མི་ལྡན། ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཀུན་དང་སྐྱེས་དགེའི་ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པ། འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དང་མི་ལྡན། ས་བོན་དང་ལྡན། གཟུགས་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་རང་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་དགེ་བའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ཆགས་བྲལ་གྱིས་དེའི་ཉོན་མོངས་དང་མི་ལྡན་ལ་ས་བོན་ནམ་བག་ཉལ་མ་བཅོམ་པས་མི་ལྡན་པའང་མིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཆགས་བྲལ་ཐོབ་པས་ནི། གང་སྒོམ་སྤང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སྤང་བ་དེའི་ས་བོན་མི་ལྡན། གང་གི་གཉེན་པོ་མ་བྱུང་བ་དེ་ལྡན་ནོ། །དབང་དང་ལྡན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་གོམས་པར་མ་བྱས་པས། ས་བོན་མ་བརྟས་པས་མངོན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་དང་། འདས་པའི་བསམ་གཏན་རྣམ་ཐར། ཏིང་འཛིན་སྙོམས་འཇུག་སོགས་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ལས། ཁ་ཅིག་ནི། བཟོ་གནས་དང་སྤྲུལ་སེམས་ 12-13-23b སོགས། དབང་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལས། དགེ་མི་དགེ། ལུང་བསྟན་མ་བསྟན་ལ་ཡང་རུང་། ཆོས་གང་དང་གང་མངོན་གྱུར་དེ་ཉིད། ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པའོ། །དགེ་རྩ་ཆད་པ་ནི། དགེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ལྡན་པས་ལྡན་པ་དང་། དགེ་རྩ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཀུན་ཉོན་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པའི་མྱ་ངན་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན། འདོད་སྲིད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ། དེ
【現代漢語翻譯】 凡夫俗子的心和心所，以及有學和無學，都是一樣的。也就是說，世間的所有善、不善和無記法，都是如此。不混雜的相應，是指超世間的心和心所，它們的第一個剎那，以及隨後的第二個剎那，還有過去的出世間道后所得（指證果后所體驗的境界）。通達相應的人，能夠了解心與感受等，以及雜染和清凈的法是否相應。因此，他能感受到自我，認知自我，思考自我，憶念自我，煩惱自我，凈化自我。通過捨棄我執，他能進入無我的境界。 什麼是『具有』呢？從體性的角度來說，善等諸法的增長、衰退、獲得、具備，都和之前一樣。分類有：具有種子、具有能力、具有遍生。具有種子，是指生於欲界者，具有欲界的煩惱，以及色界和無色界的煩惱，還有生得的善的種子。生於色界者，不具有欲界的煩惱，但具有種子。具有色界和無色界的所有煩惱，以及生得的善的種子。生於無色界者，不具有欲界和色界的煩惱，但具有種子。具有無色界的煩惱，以及自身生得的善的種子。 對於已經斷除對世間貪著的人來說，雖然不再具有對世間的煩惱，但由於沒有斷除種子或習氣，所以也不能說是不具有。對於獲得三界對治（指通過修行斷除三界的煩惱）的人來說，斷除了修道所斷的煩惱（分為上中下三等），就不再具有這些煩惱的種子。沒有生起對治的煩惱，就仍然具有。 具有能力，是指世間的善法，如修所成、聞所成等，雖然有種子，但由於沒有串習，種子沒有增長，所以無法顯現。還有過去的出離定、解脫定、等持、等至等，以及無記法。有些人具有工巧技藝和化身等能力。具有遍生，是指在蘊、界、處中，無論是善、不善、有記、無記，任何法顯現，都具有遍生的能力。 斷善根，是指具有善法的種子，也可以說是不具有善根。與雜染法恒常相應，是不能超越痛苦的法性。應當認為這是具有欲界生命者的特徵。
【English Translation】 The minds and mental factors of ordinary beings, as well as those of learners and non-learners, are the same. That is to say, all worldly virtues, non-virtues, and neutral phenomena are the same in their respective ways. The unmixed correspondence refers to the first moment of the minds and mental factors of those who have transcended the world, as well as the subsequent second moment, and the subsequent attainment of those who have transcended the world (referring to the state experienced after attaining the fruit). Those who are skilled in correspondence can understand whether the mind corresponds with feelings, etc., and whether defiled and purified dharmas correspond. Therefore, he can feel himself, recognize himself, think of himself, remember himself, afflict himself, and purify himself. By abandoning attachment to self, he can enter the state of no-self. What is 'having'? From the perspective of characteristics, the increase, decrease, attainment, and possession of virtuous dharmas, etc., are the same as before. The classifications are: having seeds, having power, and having pervasive origination. Having seeds refers to those born in the desire realm, who have the afflictions of the desire realm, as well as the afflictions of the form and formless realms, and the seeds of innate virtue. Those born in the form realm do not have the afflictions of the desire realm, but they have seeds. They have all the afflictions of the form and formless realms, as well as the seeds of innate virtue. Those born in the formless realm do not have the afflictions of the desire and form realms, but they have seeds. They have the afflictions of the formless realm, as well as the seeds of their own innate virtue. For those who have abandoned attachment to the world, although they no longer have the afflictions of the world, it cannot be said that they do not have them, because they have not abandoned the seeds or habits. For those who have attained the antidote to the three realms (referring to abandoning the afflictions of the three realms through practice), they no longer have the seeds of the afflictions that have been abandoned by the path of cultivation (divided into upper, middle, and lower levels). Those afflictions for which an antidote has not arisen are still possessed. Having power refers to worldly virtues, such as those achieved through cultivation, learning, etc., although they have seeds, they cannot be manifested because they have not been practiced and the seeds have not grown. There are also past meditative stabilizations, liberations, samadhis, absorptions, etc., and neutral phenomena. Some people have the power of craftsmanship and transformation, etc. Having pervasive origination refers to the fact that in the aggregates, realms, and sources, whether it is virtuous, non-virtuous, labeled, or unlabeled, whatever dharma manifests has the power of pervasive origination. Severing the root of virtue refers to having the seeds of virtuous dharmas, and it can also be said that one does not have the root of virtue. Constantly corresponding with defiled dharmas is the nature of not being able to transcend suffering. It should be considered a characteristic of those who have a desire realm existence.
་དག་ལ་ཐར་བའི་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ཐར་བའི་རྒྱུ་དང་གཏན་མི་ལྡན་པའོ། །ལྡན་པ་ལ་མཁས་པས། ཕན་ཡོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་འགྲིབ་ཤེས་ནས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུན་ཚོགས་དང་། རྒུད་པ་གང་ལ་ཡང་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཆགས་སྡང་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། བདེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ། ཆོས་རྣམས་པར་ངེས་པ། འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ། འབེལ་བའི་ཡང་དག་པའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །དང་པོ། བདེན་པ་བཞིའོ། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ནི། གང་སྐྱེ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། གང་དུ་སྐྱེས་བའི་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་དམྱལ་བ་སོགས། ཁམས་གསུམ་མིང་ཡོད། གནས་མང་པོ་བཤད་དེ། གོ་སླ་བྲི་རྒྱུ་མེད། སྡུག་བདེན་གྱི་མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ 12-13-24a མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བདག་གི་དུས་རྟག་ཏུ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་འདུ་བྱེད་སྐྱེས་པ་དང་། འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་གཞན་གཞན་དུ་དང་། འབྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་ལ་མི་གནས་པ་དང་། ཉེ་བའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པས་ནོན་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་འབྱུང་བ་རྒྱུས་འབྲེལ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད། སྐད་ཅིག་ལས་མི་གནས་པ་དང་། རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐོག་མེད་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། ནད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ན་རྒ་འཆི་སོགས་དང་། སེམས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཆགས་ཆགས་བྲལ་གཡེང་བ་དང་མཉམ་བཞག་བདེ་སྡུག་སོགས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་ཚོགས་རྒུད་པའི་མཚན་ཉིད་འབྱོར་མཐའ་དང་། སྣོད་མེ་ཆུ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་དང་གང་འཆགས་པའི་བསྐལ་བཤད་མཚན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་དང་ལས་དང་། བསོད་ནམས་ཟད་པས་མཐོ་རིས་སོགས་ནས་འཆི་འཕོའོ། །ཚེ་ཟད་པ་ནི་འཆི་བའི་དུས་ལ་བབ་པའོ། །བསོད་ནམས་ཟད་པ་དུས་མིན་འཆི་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྙོམས་འཇུག་གི་རོ་མྱོང་བས་བསོད་ནམས་ཟད་དེ་དུས་ལ་མ་བབ་ཀྱང་འཆིའོ། །ལས་ཟད་པ་ནི། དེར་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། སྔོན་གྱི་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་གསུངས་ཤེ་ན། མི་རྟག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བའི་ཆར་ 12-13-24b གཏོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འཇིག་ཆར་གཏོགས་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་སོ། །གཉིས་ཀའི་ཆར་གཏོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པ་དང་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་གང་ཅི་ཚ
【現代漢語翻譯】 因此，它們沒有解脫的因，根本不具備解脫的因。智者具備這些，其利益是：瞭解諸法的興衰，對於世間的興盛和衰敗，都能確定地認識到，從而捨棄貪嗔。這是攝集一切法相的第一個部分。 什麼是抉擇呢？即：諦抉擇、法抉擇、得抉擇、增上正語抉擇。 首先是四聖諦：苦諦。無論是眾生所處的世間，還是他們所生的處所，都要認識到器世間（指物質世界）和有情世間（指眾生世界）都是苦諦。 眾生的出生，以及地獄等等，三界都有其名稱。處所也講述了很多，容易理解，無需贅述。苦諦的無常之相是： 無有之相：在蘊、界、處中，沒有『我』的恒常存在。壞滅之相：行蘊生起。變異之相：各不相同。離散之相：剎那不住。逼惱之相：被無常所逼迫。法性之相：無常本身是因緣所生。剎那之相：不住于剎那。相續之相：從無始以來相續不斷。疾病等之相：如生老病死等。心識種種顯現之相：如貪嗔、離貪嗔、散亂和禪定、苦樂等。受用興盛衰敗之相：如得失。器世間被火、水、風毀滅，以及成劫之相。 眾生因壽命、業、福德耗盡而從天界等地死亡和轉移。壽命耗盡是指死亡的時刻到來。福德耗盡是指非時而死，例如，通過體驗等持的滋味而耗盡福德，即使時間未到也會死亡。業耗盡是指：在那裡出生后，將要體驗的，以及先前所造的將要在其他地方體驗的業完全窮盡。 為什麼說無常即是苦呢？因為無常屬於生和滅兩種情況。依賴於屬於生的情況的無常，能夠徹底瞭解苦苦。依賴於屬於滅的情況的無常，能夠了解壞苦。依賴於屬於兩者的無常，能夠徹底瞭解行苦。考慮到行蘊的無常和變異，一切都是苦。
【English Translation】 Therefore, they do not have the cause of liberation, and are fundamentally devoid of it. The wise possess these, and the benefit is: knowing the rise and fall of phenomena, one can definitely recognize both the prosperity and decline of the world, thereby abandoning attachment and aversion. This is the first part of the compilation of all characteristics. What is ascertainment? It is: ascertainment of truth, ascertainment of dharma, ascertainment of attainment, and ascertainment of excellent and correct speech. First are the Four Noble Truths: the Truth of Suffering. Whether it is the world where sentient beings reside, or the places where they are born, both the container world (referring to the material world) and the sentient being world (referring to the world of sentient beings) should be recognized as the Truth of Suffering. The birth of sentient beings, as well as hells, etc., all three realms have their names. The places are also described a lot, easy to understand, no need to repeat. The characteristic of impermanence of the Truth of Suffering is: The characteristic of non-existence: in the aggregates, elements, and sources, there is no constant existence of 'I'. The characteristic of destruction: the formation aggregate arises. The characteristic of change: each is different. The characteristic of separation: not abiding for a moment. The characteristic of oppression: being oppressed by impermanence. The characteristic of dharma nature: impermanence itself is produced by causes and conditions. The characteristic of momentariness: not abiding in a moment. The characteristic of continuity: continuous from beginningless time. The characteristic of diseases, etc.: such as birth, old age, sickness, and death, etc. The characteristic of various manifestations of consciousness: such as greed, aversion, non-greed, non-aversion, distraction and meditation, suffering and happiness, etc. The characteristic of prosperity and decline of enjoyment: such as gain and loss. The container world is destroyed by fire, water, and wind, as well as the characteristics of the formation kalpa. Sentient beings die and transfer from heavens, etc., due to the exhaustion of lifespan, karma, and merit. Exhaustion of lifespan means the moment of death has arrived. Exhaustion of merit means dying untimely, for example, exhausting merit by experiencing the taste of samadhi, one will die even if the time has not arrived. Exhaustion of karma means: having been born there, the karma to be experienced, and the karma previously created to be experienced elsewhere, are completely exhausted. Why is it said that impermanence is suffering? Because impermanence belongs to both the cases of birth and death. Relying on the impermanence belonging to the case of birth, one can thoroughly understand the suffering of suffering. Relying on the impermanence belonging to the case of death, one can understand the suffering of change. Relying on the impermanence belonging to both, one can thoroughly understand the suffering of conditioning. Considering the impermanence and change of the formation aggregate, everything is suffering.
ོར་ཡང་རུང་འདི་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་དུ་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་འཇིག་དང་འབྲེལ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་མངོན་པར་དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་ཡིན་ཡང་གསུམ་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསྡུས་ན་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདིར་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཡང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །གང་ན་ཅི་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ། རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་པ་དང་། མི་འགྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་དང་བདག་དང་བདག་གི་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་དེས་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལ་ལྷག་མ་ཡོད་པ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་བདག་མེད་པ་དེ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བདག་ནི་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཡོད་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། ཡོད་པ་ཡང་ཡོད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །མེད་པ་ཡང་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་བཞིན་ 12-13-25a རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟའོ། །གཉིས་པ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། གསུམ་པ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་བར་བལྟའོ། །བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །ཕུང་སོགས་རྣམས་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ང་ཡི་བ་མེད་དོ། །འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཕྱིའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་བདག་གི་མ་ཡིན་ནོ། །ནང་གི་ངོ་བོ་འདི་ནི་ང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངའི་བདག་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་དང་། རང་ལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་བའི་རྣམ་པ་བཀག་གོ། སྐད་ཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ 12-13-25b དེའི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་བལྟ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་ལུས་ཟི
【現代漢語翻譯】 此外，這被認為是痛苦。與生滅相關的行蘊，顯現出生等八種痛苦，因此稱為痛苦。雖然有八種痛苦，但如果歸納為三種痛苦，則變為六種。 空性的特徵是：在某事物中不存在某物，則正確地看到該事物是空性的。如果在此事物中存在剩餘之物，則如實知曉『這存在於此』，這是進入空性的正確見解，是不顛倒的。何處不存在何物呢？在蘊、界、處中，不存在常、恒、不變、不朽的法性，以及我與我所。因此，它們是空性的。那麼，其中存在的剩餘之物是什麼呢？就是無我。因此，應理解無我存在，而我不存在，這就是空性。考慮到這一點，世尊說：『存在的事物，如實了知其存在；不存在的事物，如實了知其不存在。』 此外，空性有三種：自性空性、非有空性和自性空性。第一種是觀察遍計所執的自性。第二種是觀察依他起的自性。第三種是觀察圓成實的自性。無我的特徵是：聲稱有我者所假立的我的特徵，蘊、界、處都與我的特徵相分離。蘊等事物因我的特徵而無我。考慮到這一點，佛陀說一切法無我。此外，所有這些都不是我的。這不是我。這不是我的所有物，事實就是如此。應以正確的智慧如實觀察。』 這段話是什麼意思呢？外在事物不是我的。內在本質不是我。這不是我的所有物。』考慮到這些，他這樣說了。因此，對外在事物遮止了我所有的相狀，對自身則遮止了我和我所有的相狀。剎那的特徵就是無常。』這是什麼意思呢？正如心和心所不是剎那，同樣，也應將它們所緣的色法視為剎那。心控制著身體。
【English Translation】 Furthermore, this is said to be suffering. The aggregates associated with arising and ceasing manifest the eight sufferings such as birth, therefore it is called suffering. Although there are eight sufferings, if they are condensed into three sufferings, they become six. The characteristic of emptiness is: that in which something does not exist, it is correctly seen as empty of that. If there is anything remaining in this, then knowing as it is, 'this exists here,' this is the correct view of entering into emptiness, which is not inverted. Where does what not exist? In the aggregates, realms, and sources, there is no permanence, stability, eternality, unchanging nature, self, and what belongs to self. Thus, they are empty of these. What remains in that? That which is without self. Thus, one should understand that non-self exists, but self does not exist, this is comprehending emptiness. Considering this, the Bhagavan said: 'What exists, one knows as it is that it exists; what does not exist, one knows as it is that it does not exist.' Furthermore, there are three types of emptiness: emptiness of intrinsic nature, emptiness of non-existence, and emptiness of self-nature. The first is to observe the imputed nature of complete imputation. The second is to observe the nature of other-powered. The third is to observe the nature of thoroughly established. The characteristic of selflessness is: the characteristic of self that those who claim self have posited, the aggregates, realms, and sources are separated from the characteristic of self. The aggregates, etc., are selfless due to the characteristic of self. Considering this, the Buddha said that all phenomena are selfless. Furthermore, all these are not mine. This is not me. This is not my possession, it is just like that. One should observe as it is with correct wisdom.' What is the meaning of this statement? 'External objects are not mine. Internal essence is not me. This is not my possession.' Considering these, he said so. Thus, for external objects, the aspect of 'mine' is negated, and for oneself, the aspects of 'self' and 'mine' are negated. The characteristic of momentariness is impermanence itself.' What does that mean? Just as mind and mental events are not momentary, similarly, one should also view the objects they perceive as momentary. The mind controls the body.
ན་པ་དང་། སེམས་དང་བཅས་པས་ལུས་གྲུབ་བདེ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན་ལུས་རུལ་པ་དང་། ཆགས་སོགས་བདེ་སོགས་ཀྱིས་སེམས་འགྱུར་ན་ལུས་དེ་འགྱུར་བ་དང་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ནི་སེམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་དང་། ནང་དང་ཕྱིའི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་མཐུ་ཐོབ་པའི་མོས་པ་བཞིན་སེམས་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལུས་དང་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་བོ། །ཡང་གཟུགས་གང་ཡང་མཐར་འགྱུར་བར་དམིགས་པ་དང་། དང་པོ་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བལྟའོ། །གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་དང་། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་རྒྱུར་བྱས་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ལས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་སྲེད་པའམ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་པོའི་དོན་ནི་རྒྱུར་བྱས་པའི་དོན་ཏེ། རྒྱུ་གཟུགས་འདུས་པ་གང་ལས་འབྱུང་བ་གང་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེ་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འབྱུང་བ་གཅིག་ལས་གྱུར་བའི་འདུས་པས་རྡོག་སྐམ་པོ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད། གཉིས་ལས་གྱུར་བ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་གཤེར་བ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ནས། འབྱུང་བ་གསུམ་ལས་དེ་ཉིད་དྲོ་བ། བཞི་ནི་ས་རྡོག་དེ་དྲོ་གཤེར་འདྲིལ་ཞིང་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ལས་གྱུར་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ལ་ཡང་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་གང་འདུས་པ་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེ་ན་ཡོད་ 12-13-26a པའོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །གཅིག་པ་འོད་ལྟ་བུ། གཉིས་ལྡན་སྒྲ་དྲི་བཅས་པའི་རླུང་། གསུམ་དུ་བ་ལྟ་བུ་རེག་བྱ་ཡང་བ་བཅས་སོ། །ཡང་གཟུགས་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་ཡོད་པའོ། །བཞི་པ་བུ་རམ་གོང་བུ་ལྟ་བུ། དེ་ཉིད་སྒྲ་བཅས་ན་ལྔ་ལྡན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ནི། གཟུགས་འདུས་པའོ། །ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་རྫས་ཀྱི་ལུས་མེད་པར་ངོ་བོ་མེད་ཅེས་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བློས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཅི་ཙམ་དབྱེ་ནུས་པ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ་བཤིག་ན་མུར་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་མེད་ན་དེ་བཞག་པ་ལ་དོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པའང་ཡིན་ཏེ། ཆ་དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟར་ཆར་ཕྱེས་ནས། གཟུགས་ལ་རིལ་པོའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་གཞིག་པ་དང་། གཟུགས་ལ་རྫས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ལ་མ་བསྲབས་པ། འདོད་པ་ན་ཡོད་པ་དགེ་རྩ་མ་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དང་། བསྲབས་པ་དེ་ཉིད་ཐར་བའི་ཆ་མཐུན་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀ
【現代漢語翻譯】 如果身體和心識不是一體的，那麼身體就會腐爛，並且由於慾望等原因，心識會發生變化，那麼身體也會隨之變化。具有感官的身體是心識的住所。所有內在和外在的形色都由心識的力量產生，並且心識可以根據獲得的力量所產生的信念來控制形色。因此，如果心識是剎那生滅的，那麼與它相關的身體和形色也是剎那生滅的。 此外，任何形色最終都會變化，並且從最初產生時，不需要依賴其他條件，而是自然而然地自行毀滅，因此形色也被認為是剎那生滅的。無論是什麼形色，都是由四大種（地，水，火，風）以及四大種所產生的。 當被問及這樣說的含義時，回答說：『這是根據貪慾或存在而說的。』依賴於一個方面的物質的意義是指由其產生的事物，即從聚集的物質中產生的事物，以及所觀察到的事物，都可以被說成是存在於那裡的。 由一種元素組成的聚集體就像乾燥的石頭；由兩種元素組成的聚集體就像之前的液體；由三種元素組成的聚集體是溫暖的；由四種元素組成的聚集體就像潮濕、溫暖、粘稠且移動的土塊。所有這些都是由各種元素組成的。 對於由其產生的事物，也應該認識到，由其產生的事物所聚集的事物，以及所觀察到的事物，都是存在於那裡的。一種元素就像光；兩種元素就像帶有聲音和氣味的空氣；三種元素就像帶有觸感的煙霧。此外，還有形色、味道和觸感。四種元素就像糖蜜塊；如果加上聲音，就是五種元素。微塵的聚集就是形色的聚集。 當被問及這樣說的含義時，應該理解，微塵只是通過心識假立的，實際上並沒有自己的實體，因此沒有自性。為什麼通過心識進行徹底的區分，並且可以區分到什麼程度，就被認為是微塵呢？因為分解到最後是沒有盡頭的。 如果微塵沒有實體，那麼假立它有什麼意義呢？這是因為微塵並不存在於事物之中，因為無法成立這樣的劃分。通過這樣劃分，可以摧毀對形色是整體的觀念，並且可以使人認識到形色中沒有真實存在的實體。 此外，痛苦是極其廣闊且未被減輕的，存在於那些有慾望但沒有積累善根的人心中；而減輕的痛苦則存在於那些已經產生了與解脫相順之分的人心中。
【English Translation】 If the body and mind are not one, then the body will decay, and if the mind changes due to desires, etc., then the body will also change. The body with senses is the abode of the mind. All internal and external forms arise from the power of the mind, and the mind can control forms according to the belief generated by the power it has obtained. Therefore, if the mind is momentary, then the body and forms associated with it are also momentary. Furthermore, any form will eventually change, and from the moment it arises, it does not need to rely on other conditions, but naturally destroys itself, so form is also considered momentary. Whatever form it may be, it is all made up of the four great elements (earth, water, fire, wind) and what is produced by the four great elements. When asked what is meant by saying this, the answer is: 'It is said according to craving or existence.' The meaning of a thing that relies on one aspect is the meaning of what is produced by it, that is, what arises from the assembled matter, and what is observed can be said to exist there. An aggregate made up of one element is like a dry stone; an aggregate made up of two elements is like the previous liquid; an aggregate made up of three elements is warm; an aggregate made up of four elements is like a moist, warm, sticky, and moving clod of earth. All of these are made up of various elements. For what is produced by it, it should also be recognized that what is produced by it, what is assembled, and what is observed, exist there. One element is like light; two elements are like air with sound and smell; three elements are like smoke with touch. In addition, there are form, taste, and touch. Four elements are like a molasses lump; if sound is added, it is five elements. The accumulation of minute particles is the accumulation of form. When asked what is meant by saying this, it should be understood that minute particles are only hypothetically posited by the mind, but in reality, they do not have their own substance, so they have no self-nature. Why is it that what can be thoroughly distinguished by the mind, and to what extent it can be distinguished, is considered a minute particle? Because there is no end to the decomposition. If minute particles have no substance, then what is the point of postulating them? This is because minute particles do not exist in things, because such a division cannot be established. By dividing in this way, the notion that form is a whole can be destroyed, and it can be made to realize that there is no real substance in form. Furthermore, suffering is extremely vast and unmitigated, existing in the minds of those who have desires but have not accumulated merit; while mitigated suffering exists in the minds of those who have generated a portion that is in accordance with liberation.
ྱི་དང་། བསྲབས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་མ་བསྲབས་པ་ཡང་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་ཉིད་དུ་བྱ་ཕྱིར་དགེ་རྩ་བསགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བར་མ་མ་བསྲབས་པ་ཡང་ཡོད་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བསྲབས་ལ་མ་བསྲབས་པ་ཡང་ཡོད་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་ཐར་ཆ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆེས་བསྲབས་ལ་ 12-13-26b བསྲབས་པ་ཡང་ཡོད་གང་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཤིན་ཏུ་ཆེས་བསྲབས་ལ་བསྲབས་པ་ཡང་ཡོད་མི་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲོག་གི་དབང་པོའི་རྐྱེན་གྱི་མིང་གཟུགས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བྱང་སེམས་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་བསམས་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་སྣང་ཞིང་བསྲབས་པ་ཆེན་པོར་ཉེ་བར་གནས་པ། རང་གི་དགེ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའམ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཞེས་དེ་དག་གི་དོན་རིམ་བཤད་མཆན་བཞིན་ནོ། །འཆི་བ་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་འཆི་བ་གསུམ་སྟེ། དགེ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་གསལ་བ་ཡོད་པ། རང་ངམ་གཞན་སྟོབས་ཀྱིས་མི་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་གསལ་བ་ཡོད་པ། དེ་གཉིས་འདུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་ཡོད་པའོ། །གང་ལྟར་ཀྱང་མཐར་རྒྱུ་བ་གསལ་བ་འགགས་ནས་ལུང་མ་བསྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཆི་ཞེས་པས་སྡེ་སྐོར་ལས་གསུངས། དགེ་བ་བྱེད་པའི་ལུས་ནི་ཐོག་མར་སྨད་གྲང་བར་འགྱུར། མི་དགེ་ཅན་སྟོང་ནས་གྲང་ངོ་། །མི་དགེ་བྱེད་པའི་བར་སྲིད་ནི། དཔེར་ན་ཕྱར་བ་ནག་པོའམ། མཚན་མོའི་མུན་ནག་ལྟ་བུའོ། །དགེ་བྱེད། སྣམ་བུ་དཀར་པོའམ། ཟླ་འོད་བཅས་པའི་མཚན་མོར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །བར་སྲིད་ནི་འདོད་གཟུགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནའོ། །གཟུགས་མེད་ནས་འཆི་འཕོ་བ་ནའོ། །དེ་ནི་ཡིད་ལས་རྫུས་སྐྱེས་བྱུང་བ་དང་། དྲི་ཟ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་དྲི་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་གནས་སུ་འགྲོ་བའི་དྲི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཐོགས་ན་ཞག་བདུན་གནས་ཏེ། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་རྙེད་ན་དེ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་འཆིའོ། །མ་རྙེད་ 12-13-27a ན་ཞག་བདུན་གྱི་འོག་ཏུ་ཡང་ཤི་ནས་བར་སྲིད་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ལན་བདུན་བར་དུ་བྱས་ནས་དེ་བས་རིང་པོར་བར་སྲིད་ལ་མི་གནས་སོ། །ཅི་སྟེ་ན་ལྡོག་གོ་ཞེས་པ་གནས་སྐབས་དེ་ན་གཞན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་སྟོབས་ལྡན་མངོན་དུ་གྱུར་ན་དེར་སྐྱེ་བས་སྔ་མའི་བར་སྲིད་གྲུབ་པའི་གནས་དེ་ལས་ལྡོག་སྲིད་དེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །སྙམ་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལྡན་པ་དེ། བར་སྲིད་གྲུབ་པ་ན། ཐར་བ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལོག་ལྟ་རྙེད་ནས་དམྱལ་བའི་བར་སྲིད་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་ན་ལྡོག་གོ། དེ་ན་གནས་ཡང་སྔོན་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གིས་དགེ་སོགས་ལས་སོག་གོ། སྔོན་དགེ་མི་དགེ་ལྷན་ཅིག་སྤྱད་པའི་སྐལ་བ་མཉ
【現代漢語翻譯】 此外，有已薄弱和未薄弱的情況，這是爲了使世間眾生遠離執著而積累善根的人們所具有的。還有未薄弱的情況，這是指生於色界，捨棄了解脫之分的人們所具有的。還有薄弱但未薄弱的情況，這是指生於無色界，捨棄了解脫之分的人們所具有的。最為薄弱且已薄弱的情況，是那些正在學習的人們所具有的。極其薄弱且已薄弱的情況，是不再學習的人們的命根所依之名色。 痛苦並非痛苦，而是菩薩以殊勝的智慧波羅蜜多，爲了利益眾生而有意識地轉生於輪迴之中，顯現並安住于極大的薄弱狀態。或者通過自己的善行之力，或者通過他人的幫助，也會有這種情況。這些意義都如次第解釋的註釋一樣。 關於『死亡是痛苦』的說法，有三種死亡：一是善心的相續清晰；二是在自己或他人的影響下，不善心的相續清晰；三是無法進行善惡行為的無記心。無論如何，最終相續清晰的心識停止，以無記心而死，這是《事部》中所說的。行善之人的身體最初是下部變冷，作惡之人則是從上到下變冷。作惡之人的中陰身，就像黑色的帳篷或夜晚的黑暗一樣。行善之人的中陰身，則像白色的細布或有月光的夜晚一樣。中陰身是在欲界或色界轉生時出現的，或者從無色界死亡時出現的。這是由意所生的化生，也被稱為『尋香』，因為他們像尋香一樣前往出生之地。如果找到轉生的因緣，中陰身就會在七天內死亡。如果找不到，就會在七天後再次死亡，從而形成新的中陰身。就這樣最多經歷七次，中陰身不會停留更長時間。如果發生轉變，即在那個階段，如果出現其他轉生之因的強大力量，就會在那裡轉生，從而使先前的中陰身狀態發生轉變。例如，獲得第四禪定的比丘阿羅漢，心中懷有傲慢，在中陰身形成時，如果生起誹謗解脫的邪見，就會形成地獄的中陰身。如果發生轉變，那麼，由於先前業力的影響，也會有行善或作惡的機會。先前善惡夾雜的人，其命運也是如此。
【English Translation】 Furthermore, there are cases of being thinned and not thinned, which are possessed by those who accumulate merit in order to make sentient beings in the world detached from attachment. There are also cases of not being thinned, which refer to those born in the Form Realm who have abandoned the elements of liberation. There are also cases of being thinned but not thinned, which refer to those born in the Formless Realm who have abandoned the elements of liberation. The most thinned and already thinned cases are those possessed by those who are learning. The extremely thinned and already thinned cases are the name and form that are the condition of the life faculty of those who are no longer learning. Suffering is not suffering, but Bodhisattvas, with their supreme Prajnaparamita (wisdom), consciously take rebirth in Samsara (cyclic existence) for the benefit of sentient beings, manifesting and abiding in a state of great attenuation. Or, through the power of their own virtuous deeds, or through the help of others, such cases may also occur. The meanings of these are as explained in the commentary. Regarding the statement that 'death is suffering,' there are three types of death: one is the clear continuation of virtuous thoughts; the second is the clear continuation of non-virtuous thoughts under the influence of oneself or others; and the third is the indeterminate mind that cannot perform virtuous or non-virtuous actions. In any case, the clear continuation of consciousness eventually ceases, and death occurs with an indeterminate mind, as stated in the Discipline Section. The body of a virtuous person initially cools from the lower part, while that of an evil person cools from the top down. The Bardo (intermediate state) of an evil person is like a black tent or the darkness of night. The Bardo of a virtuous person is like white cloth or a night with moonlight. The Bardo arises when being born in the Desire Realm or the Form Realm, or when dying from the Formless Realm. This is a transformation born of mind, also called 'Gandharva ( গন্ধর্ব )', because they go to the place of birth like seeking fragrance. If the conditions for rebirth are found, the Bardo will die within seven days. If not found, it will die again after seven days, thus forming a new Bardo. In this way, it goes through up to seven times, and the Bardo does not remain longer than that. If a change occurs, that is, if the powerful force of another cause of rebirth manifests at that stage, one will be born there, thus causing the previous Bardo state to change. For example, a Bhikshu (monk) Arhat (one who has attained Nirvana) who has attained the Fourth Dhyana (meditative absorption), if he harbors pride in his mind, and if, when the Bardo is formed, he develops a wrong view that slanders liberation, he will form the Bardo of hell. If a change occurs, then, due to the influence of previous Karma (action), there will also be opportunities to perform virtuous or non-virtuous deeds. The fate of those who have previously engaged in a mixture of virtuous and non-virtuous deeds is also the same.
མ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་རྨི་ལམ་ནང་ལྟར་མཐོང་ངོ་། །གང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་བྱང་སྔ་ལོགས་ཀྱི་སྲིད་པའི་གཟུགས་སོ། །གནས་དག་དུའང་འགྲོ་བ་ལ་ཐགས་ཐོགས་མེད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་མྱུར་དུ་འགྲོ་ཞིང་། གང་དུ་སྐྱེ་བའི་གནས་སུ་ཐོགས་སོ། །བར་སྲིད་འགགས་མ་ཐག་སྐྱེ་སྲིད་གྲུབ་པ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་གྱི་ཚུལ་དུ་འཆི་འཕོ་ཞིང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །བར་དོའི་སྲིད་པ་ན་གནས་པ་དེ་སྐྱེ་བའི་གནས་ལ་འདོད་ཆགས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་སྡང་དང་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་འགག་ཅིང་ནུར་ནུར་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཀུན་གཞིའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན། སྐྱེ་ 12-13-27b གནས་བཞི་པོ། སྒོ་ང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དྲོད་གཤེར་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་དབང་པོ་རྣམས་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ལས་སོ་ཟག་བཅས་ཀྱིའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲེད་པ་ཉིད་ཀུན་འབྱུང་དུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཙོ་བོར་བསྟན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཅི་ཞེ་ན། ཐོབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཐོབ་པ་སྲེད་པ་ཐོབ་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་དང་ཚོར་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཐོབ་པ་ལ་འབྲལ་བར་སྲེད་ཅིང་། མ་ཐོབ་པ་ལ་མི་འཕྲད་པར་སྲེད། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལམ། ཚོར་བདེ་ལ། ཐོབ་པ་མི་འབྲལ་བར་སྲེད། མ་ཐོབ་པ་འཕྲད་པར་སྲེད། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། གཏི་མུག་གི་སྲེད་པ་སྟེ། དེ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྟེ། དེ་ལ་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་སྒོ་ནས་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདས་པ་ལ་བལྟས་པའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ། ད་ལྟ་བ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ། མ་འོངས་པ་ལ་མངོན་པར་ 12-13-28a དགའ་བའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འགྲོའོ། །འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། འདོད་པ་དང་སྲིད་པ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཚོལ་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་ཅིང་། ལོག་པའི་ཚངས་སྤྱོད་ཚོལ་བས་འཁོར་བ་ལས་མི་
【現代漢語翻譯】 眾生也如在夢中見到一樣。將要投生之處，是其前方（或上方）的存在的形象。在各處去往時，沒有阻礙。如同具有神通一般迅速前往，並在將要投生之處停住。中陰身剛一結束，投生之身便成立，如秤桿高低一般地死亡、轉移，並連線（新的）生命。處於中陰身狀態的眾生，對投生之處生起貪戀，而除此之外的煩惱，如嗔恨和傲慢等，則成為助緣。伴隨著貪戀，中陰身結束，產生模糊不清、具有能辨識作用的意識，這就是異熟果的阿賴耶識。此後，如緣起法所說的那樣，四種出生方式——卵生、胎生、濕生、化生——的諸根得以顯現成就。 什麼是集諦的真諦呢？是煩惱，以及因煩惱而產生的有漏業。如果這樣，那麼佛陀為何將貪愛顯示為集諦呢？這是主要顯示。世尊將貪愛作為主要顯示，因為它遍及一切。什麼是遍及一切呢？遍及已得和未得的對境事物，對已得之物，貪愛對已得之物感到歡喜；遍及三種痛苦和三種感受的所有狀態，對苦苦，貪愛渴望擺脫已得之苦，不願遭遇未得之苦；對壞苦或樂受，貪愛不願失去已得之樂，渴望得到未得之樂；對行苦和舍受的狀態，則是愚癡之貪愛，這是因為它是煩惱的處所和舍受的區分。特別是阿賴耶識，是行苦本身的狀態，應當了知，在此狀態下，由於對自我的無明，而產生貪愛。遍及過去、現在、未來三時，以回顧過去的姿態隨行，以對現在的執著隨行，以對未來的期盼隨行。遍及欲界、色界、無色界的一切，遍及一切感受，因對慾望和存在的追求，在色界和無色界中感受痛苦，因追求錯誤的梵行，而無法脫離輪迴。
【English Translation】 Sentient beings also see as in a dream. The form of existence ahead (or above) of where they will be born. There is no obstruction to going to various places. They go quickly as if possessing magical powers and stop at the place where they will be born. As soon as the intermediate state ends, the state of birth is established, and like the high and low of a scale, death and transference occur, and (a new) life is connected. Beings in the intermediate state develop attachment to the place of birth, while other afflictions such as hatred and pride become contributing factors. Accompanied by attachment, the intermediate state ends, and a vague, discerning consciousness arises, which is the Alaya consciousness of fruition. Thereafter, as the law of dependent origination states, the faculties of the four modes of birth—egg-born, womb-born, moisture-born, and miraculously born—manifest and are accomplished. What is the truth of the origin of suffering? It is affliction and the contaminated karma arising from affliction. If so, why did the Buddha show craving as the origin of suffering? This is the main display. The Blessed One showed craving as the main thing because it pervades everything. What is pervading everything? Pervading objects that are obtained and not obtained, craving rejoices in what is obtained; pervading all states of the three sufferings and three feelings, for the suffering of suffering, craving desires to be rid of what has been obtained and does not want to encounter what has not been obtained; for the suffering of change or pleasant feeling, craving does not want to lose what has been obtained and desires to obtain what has not been obtained; for the state of the suffering of conditioning and neutral feeling, it is the craving of ignorance, because it is the place of affliction and the distinction of neutral feeling. In particular, Alaya consciousness is the state of the suffering of conditioning itself, and it should be understood that in this state, craving arises from ignorance of self. Pervading all three times—past, present, and future—it follows in the manner of looking back at the past, it follows with attachment to the present, and it follows with anticipation of the future. Pervading all of the desire realm, form realm, and formless realm, pervading all feelings, suffering in the form and formless realms by seeking desire and existence, and not being able to escape samsara by seeking wrong conduct.
ཐར་བར་དེར་འཁོར་རོ། །འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་སྲེད་པ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཉོན་མོངས་གང་ཞེ་ན། གྲངས་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། འབྱུང་བ་དང་། དམིགས་པ་དང་། མཚུངས་པ་ལྡན་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་པ་དང་། ཁམས་དང་། རིས་དང་། སྤོང་བས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་བལྟའོ། །གྲངས་ནི་དྲུག་གམ་བཅུའོ། །མཚན་ཉིད་ནི། རབ་ཏུ་མ་ཞི་པའོ། །དེ་ཡང་དྲུག་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་དང་། རྒོད་པས་དང་། རྨུགས་པས་དང་། བག་མེད་པས་དང་། འཛེམ་པ་མེད་པས་མ་ཞི་བའོ། །འབྱུང་བ་ནི། བག་ཉལ་མ་སྤངས་པ་སོགས་གསུམ་མོ། །ཉོན་མོངས་པའི་གཞི་ཡང་དམིགས་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སོ། །མ་རིག་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་གྱིས་གོང་མར་དམིགས། དེ་མིན་གཞན་གྱིས་མི་དམིགས། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་པས་འོག་མར་མི་དམིགས། འགོག་ལམ་དམིགས་པ་ནི། དེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཙམ་སྟེ། དངོས་སུ་དེ་དག་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་མེད་པ་ལ་ 12-13-28b དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི། ལྟ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི། གཞི་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་སོ། །ཉོན་མོངས་བཅུ་ཆར་ཡང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཞིའི་གནས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་གཞིའི་གནས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །མཚུངས་ལྡན་ནི་མཁས་འཇུག་བསྡུར། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཀུན་སྦྱོར་ནས། ནགས་སྦྱོར་བར། མཁས་འཇུག་བསྡུར་རོ། །ལས་གང་ཞེ་ན། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་གཉིས་སུ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ཡང་ལྔ་སྟེ། དམིགས་པའི་ལས་མིག་སོགས་གཟུགས་སོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། བྱེད་པའི་ལས་ས་སོགས་ཀྱིས་རྟེན་པར་བྱེད་པའམ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དང་། བསམ་པ་སྔོན་འགྲོ་བ་ལུས་ངག་གི་རྩོལ་བའི་ལས་དང་། མགར་བས་གསེར་ལ་རྒྱན་སོགས་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་བསྒྱུར་བའི་ལས་དང་། ལམ་ལས་མྱང་འདས་ལྟ་བུ་འཐོབ་པའི་ལས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྩོལ་བའི་ལས་སུ་འདོད་དོ། །སེམས་པའི་ལས་ནི། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཏེ། བསོད་ནམས། བསོད་མིན། མི་གཡོ་བའོ། །བསམ་པའི་ལས། ལུས་ཀྱི་ལས་དང་། ངག་གི་ལས་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས། དགེ་མི་དགེའོ། །མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྟེ་སོགས་བསྡུར། སེམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་མི་འདོད་བཞིན་འདི་གྱིས་ཞེས་བསྒོ་བ་སེམས་པ་ལས་གྱུར་པ་མི་དགེ་སྤྱོད་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་གྱི་གསོལ་བ་ 12-13-29a བཏབ་པ་མི་འདོད་བཞིན་འདི་བྱས་ན་ལེགས་ཞེས་འཛིན་དུ་བཅུག་ནས་སེམས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། སྐྱོན་ཡོན་མི་ཤེས་པའི་མངོན་ཞེན་མེད་པར་སེམ
【現代漢語翻譯】 在那裡輪迴解脫。生起和滅亡的貪慾具有常斷的相狀，因此以各種方式流轉。什麼是煩惱呢？是數量、體性、生起、所緣、相應、名稱、邪行、界、部、斷除等方面也被視為煩惱。數量是六或十。體性是不寂靜。這也是六種，即由於散亂而不寂靜，由於顛倒，由於掉舉，由於昏沉，由於放逸，由於不畏懼。生起是未斷除習氣等三種。煩惱的根本也是所緣。一切煩惱也緣於一切煩惱。無明、見、疑三者緣于上位的煩惱，其他則不緣。上位的煩惱不緣于下位的煩惱。緣于滅道的是，那只是完全的分別，並非真實地緣于那些。對於無根的所緣的煩惱是與見相應。除此之外，緣于有根的所緣。所有十種煩惱也是痛苦和集的原因，而這兩者也是它們的根本處。因此，稱為對原因和根本處的顛倒分別。相應是精通和進入的比較。煩惱的名稱是從繫縛到森林的繫縛，精通和進入的比較。什麼是業呢？簡而言之，是思業和思已業兩種。又是五種，即所緣的業，如眼等看色等；作用的業，如地等作為依靠，或者如『色是色』這樣的體性；思為先導的身語的勤作的業；如鐵匠對金子製作裝飾品等的改變的業；以及如從道獲得涅槃的獲得的業。此處認為是勤作的業。思業是心明顯地造作的意業，即福德、非福德、不動。思已業是身業、語業、意業，善與非善。非善業的十種途徑等比較。什麼是從思所生的業呢？即他人不願，卻命令『做這個』，這是從思所生的非善行；以及他人祈求，不願卻說『這樣做就好』，強迫他人去做，這是從思所生的；以及不瞭解過失和功德，沒有明顯執著的思。
【English Translation】 There, one revolves in liberation. The craving for arising and ceasing possesses the aspects of permanence and annihilation, thus transmigrating in all ways. What are the afflictions? They are also regarded as afflictions in terms of number, characteristic, arising, object, association, name, wrong conduct, realm, category, and abandonment. The number is six or ten. The characteristic is non-peacefulness. This is also sixfold: non-peacefulness due to distraction, due to perversion, due to excitement, due to dullness, due to carelessness, and due to lack of restraint. Arising is the three, such as not abandoning latent tendencies. The basis of afflictions is also the object. All afflictions also take all afflictions as their object. Ignorance, view, and doubt take higher afflictions as their object; others do not. Higher afflictions do not take lower afflictions as their object. Taking cessation and the path as their object is merely complete conceptualization; they do not actually take those as their object. Afflictions that take rootless objects are associated with views. Other than that, they take objects with roots. All ten afflictions are also the cause of suffering and its origin, and those two are also the basis of those. Therefore, they are called the wrong conceptions of cause and basis. Association is the comparison of skill and entry. The names of afflictions are from attachment to forest attachment, the comparison of skill and entry. What is karma? Briefly, it is condensed into two types: volitional karma and karma resulting from volition. Again, there are five types: karma of object, such as the eyes seeing forms; karma of action, such as the earth serving as a support, or the characteristic of 'form being form'; karma of physical and verbal effort preceded by thought; karma of transformation, such as a blacksmith making ornaments on gold; and karma of attainment, such as attaining nirvana from the path. Here, it is considered karma of effort. Volitional karma is the mental karma of the mind manifestly acting, namely merit, non-merit, and immovability. Karma resulting from volition is physical karma, verbal karma, and mental karma, good and non-good. The ten paths of non-good karma, etc., are compared. What is the karma that arises from thought? It is ordering 'do this' when others do not want to, such as non-virtuous conduct arising from thought; and persuading others to do something they do not want to, saying 'it would be good to do this', thus causing it to be done, which arises from thought; and thought without manifest attachment, not knowing faults and virtues.
ས་པས་རང་དགར་ལས་གྱུར་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་པ་མངོན་ཞེན་དྲག་པོས་མི་དགེ་སྤྱོད་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། ཆོས་འདོད་ཀྱང་ཕྱི་མར་ཡིད་འོང་གི་ཆེད་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སེམས་པ་ལས་གྱུར་བའོ། །དང་པོ་གསུམ་རྣམ་སྨིན་ངེས་པར་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་པས་བྱས་ཀྱང་མ་བསགས་པ་དང་། རྩ་བར་མངོན་ཞེན་དང་། ཕྱིན་ལོག་གི་སེམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་རྣམ་སྨིན་ནི། མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའོ། །བསགས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་བོན་གསོས་འཕེལ་བའོ། །མྱོང་བར་ངེས་པའི་ལས་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུས་འཕངས་ནས་ལས་བྱེད་པར་ངེས་ཤིང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བར་ངེས་པ། མཐོང་ཆོས་ལན་གྲངས་སོགས། དུས་ངེས་པའོ། །མི་དགེ་བཅུའི་རྣམ་སྨིན་ངན་སོང་གསུམ་སོགས། བསྡུར། དགེ་བཅུའི་འབྲས་བུ་དེ་བཞིན་བསྡུར། འཕེན་པ་རྣམ་སྨིན་འཕེན་པ། རྫོགས་བྱེད་ནི། སྐྱེས་པ་ན། འདོད་མི་འདོད་མྱོང་བའོ། །ལས་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་རིམ་གྱིས་སྨིན་ཞེ་ན། གང་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་སྔོན་ལ་སྨིན་པ་དང་། ཡང་འཆི་དུས་གང་མངོན་གྱུར་དང་། གང་གོམས་པའོ། །ཡང་ན་གང་ཐོག་མར་སྤྱད་པ་དེ་ཐོག་མར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་ 12-13-29b པའི་རྐྱེན་བསོད་བསོད་མིན་མི་གཡོ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ། རྨོངས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་རྨོངས་པ་མི་དགེ་བསོད་མིན་གྱི་ལས་འདུ་བྱེད། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལ་རྨོངས་པས་བསོད་ནམས་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་འདུ་བྱེད་དོ། །ཡང་ལས་ཐུན་མོང་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། ཐུན་མིན་སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི། མི་དགེ་བ་བྱས་པའང་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མི་མྱོང་བར་བྱེད་པས་ན་གཉེན་པོ་ལས་བྱུང་བའི་ལས་དང་། སེམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ལ་དགོངས་ནས། ཉན་ཐོས་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ཚད་མེད་པ་ལ། ཚད་དུ་བྱས་པའི་ལས་དེས་དེ་ཁྲིད་པར་མི་བྱེད། དེ་ལ་དེ་དག་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེས་དེ་བགྲང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། གཉེན་པོའི་མཐུ་ཆུང་བའི་མི་དགེ་བ་དང་། སེམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངེས་པ་དེ་མ་སྤངས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ནི་སྟོབས་ལྡན་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་འདིར་དགོངས་པའོ། །ཡང་འདོད་པ་དང་ལྡན་པའི་མི་དགེ་བ་ཉོན་མོངས་མི་དགེ་མང་བས་དང་། སྔོན་ཡང་ཡང་གོམས་པར་བྱས་པ་དང་། དེའི་གནས་ལ་གནས་པ་ནར་སོན་པ་སྟེ་མངོན་ཞེན་དང་དད་པ་དྲག་པོས་བྱེད་པ། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་མི་འདའ་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལམ་མམ་གཉེན་པོ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད
【現代漢語翻譯】 由愚昧無知而造作的行為，由對不善之根極度執著的強烈心念驅動而行不善，以及雖希求佛法，卻為來世的享樂而行不善之顛倒心念所致。前三種業，不一定承受果報，故雖已造作，卻未積累。而由對根本的執著和顛倒心念所生的業，一旦造作並積累，其果報必將成熟。造作是指持續不斷地行持，積累是指在阿賴耶識（梵文：Ālayavijñāna，一切種子的儲藏處）中，使成熟的種子得到滋養和增長。必定感受果報之業，是指由先前的業力推動，必定造作並感受果報之業，如現世報等，時間確定。不善十業的果報是三惡道等，應作比較。善業十業的果報也應同樣比較。推動是指推動果報，圓滿是指出生后所經歷的順與不順。若具多種業，如何依次成熟？答：最重的先成熟，其次是臨終時最明顯的，再次是習慣性的。或者，最初造作的先成熟。無明（梵文：Avidyā，不瞭解實相的根本無知）緣于有漏、無漏和不動之行。如是說，愚昧有二：對果報成熟的愚昧，即造作不善業；以及對僅僅是那個意義的愚昧，即造作有漏和不動業。此外，共同之業是形成外器世界，不共同之業是形成有情世界。具有力量是指，即使造作了不善業，也能以對治力的力量使其不感受果報，因此，對治力所生的業，以及由心念所生的所有善業都具有力量。考慮到這一點，經中說：『聲聞（梵文：Śrāvaka，聽聞佛陀教誨而證悟者）的心若極度修習無量，則以限量之心所造之業不能引導他，也不能使他安住于彼，也不能計算他。』對治力微弱的不善業，以及由心念所生的必定成熟之業，若未捨棄且未完全了知，則具有力量，此即指此處所說。此外，與貪慾相應的，由煩惱和不善所生的眾多不善業，以及先前反覆串習的，安住于其境，成熟，以強烈的執著和信心而行持，以及不能超越輪迴之法者，則無法修持解脫道或對治力。 The actions arising from ignorance, the non-virtuous actions driven by intense attachment to the root of non-virtue, and the perverted mindset of seeking Dharma but engaging in non-virtue for the sake of future pleasures. The first three types of actions do not necessarily result in retribution, so although they are done, they are not accumulated. However, the retribution of actions arising from attachment to the root and a perverted mindset is inevitable once they are done and accumulated. 'Doing' refers to continuous practice, and 'accumulating' refers to nourishing and increasing the seeds of maturation in the Ālayavijñāna (storehouse consciousness). Actions that are certain to be experienced are those that are propelled by previous karmic causes, leading to the certain performance of actions and the experience of retribution, such as immediate retribution, with a definite time. The retribution of the ten non-virtuous actions includes the three lower realms, and a comparison should be made. Similarly, the fruits of the ten virtuous actions should be compared. 'Propelling' refers to propelling retribution, and 'completing' refers to experiencing desirable and undesirable things after birth. If one has many actions, how do they ripen in order? The heaviest ripens first, then the one that is most apparent at the time of death, and then the habitual one. Alternatively, the one that was done first will ripen first. Ignorance (Avidyā) is the condition for conditioned, unconditioned, and unwavering actions. It is said that there are two types of ignorance: ignorance of the maturation of results, which is the action of non-virtue, and ignorance of the mere meaning of that, which is the action of merit and immovability. Furthermore, common karma differentiates the external world, and uncommon karma differentiates the sentient world. Having power means that even if non-virtue has been done, it can be prevented from experiencing the result by the power of the antidote, so the action arising from the antidote, and all virtuous actions arising from the mind, have power. With this in mind, it is said: 'If the mind of a Śrāvaka is highly cultivated immeasurably, then the action done with a limited mind will not lead him, nor will it cause him to abide in that, nor will it count him.' Non-virtue with weak antidotal power, and the action arising from the mind that is certain to ripen, if not abandoned and not fully understood, is powerful, and this is what is meant here. Furthermore, the non-virtue associated with desire, the many non-virtues arising from afflictions and non-virtue, and what has been repeatedly practiced before, abiding in its place, maturing, acting with strong attachment and faith, and those who are of a nature that cannot transcend suffering, cannot practice the path of liberation or the antidote.
【English Translation】 Actions arise from ignorance, non-virtuous actions driven by intense attachment to the root of non-virtue, and the perverted mindset of seeking Dharma but engaging in non-virtue for the sake of future pleasures. The first three types of actions do not necessarily result in retribution, so although they are done, they are not accumulated. However, the retribution of actions arising from attachment to the root and a perverted mindset is inevitable once they are done and accumulated. 'Doing' refers to continuous practice, and 'accumulating' refers to nourishing and increasing the seeds of maturation in the Ālayavijñāna (storehouse consciousness). Actions that are certain to be experienced are those that are propelled by previous karmic causes, leading to the certain performance of actions and the experience of retribution, such as immediate retribution, with a definite time. The retribution of the ten non-virtuous actions includes the three lower realms, and a comparison should be made. Similarly, the fruits of the ten virtuous actions should be compared. 'Propelling' refers to propelling retribution, and 'completing' refers to experiencing desirable and undesirable things after birth. If one has many actions, how do they ripen in order? The heaviest ripens first, then the one that is most apparent at the time of death, and then the habitual one. Alternatively, the one that was done first will ripen first. Ignorance (Avidyā) is the condition for conditioned, unconditioned, and unwavering actions. It is said that there are two types of ignorance: ignorance of the maturation of results, which is the action of non-virtue, and ignorance of the mere meaning of that, which is the action of merit and immovability. Furthermore, common karma differentiates the external world, and uncommon karma differentiates the sentient world. Having power means that even if non-virtue has been done, it can be prevented from experiencing the result by the power of the antidote, so the action arising from the antidote, and all virtuous actions arising from the mind, have power. With this in mind, it is said: 'If the mind of a Śrāvaka is highly cultivated immeasurably, then the action done with a limited mind will not lead him, nor will it cause him to abide in that, nor will it count him.' Non-virtue with weak antidotal power, and the action arising from the mind that is certain to ripen, if not abandoned and not fully understood, is powerful, and this is what is meant here. Furthermore, the non-virtue associated with desire, the many non-virtues arising from afflictions and non-virtue, and what has been repeatedly practiced before, abiding in its place, maturing, acting with strong attachment and faith, and those who are of a nature that cannot transcend suffering, cannot practice the path of liberation or the antidote.
་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །ཕ་མ་སོགས་ཞིང་དང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སྨོན་ལམ་ 12-13-30a བཏབ་པ་སོགས་སེམས་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་རྣམ་པ་དགུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་སོགས་ཞིང་དང་། གྱ་ནོམས་མང་བ་དངོས་པོ་དང་། སྦྱིན་པ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྟོབས་ཆེ་བ་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། བསོད་ནམས་བྱེད་པ་པོ་གཞི་པོ་ཆགས་བྲལ་ལྟ་བུ་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དད་པ་དྲག་པོ་དང་། བསམ་པ་མྱང་འདས་སོགས་ལ་དང་། གྲོགས་དེ་ལ་གནས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོས་ཟིན་པ་དང་། ལན་ཡང་ཡང་མང་དུ་བྱེད་པ་དང་། བདག་གིས་བྱས་གཞན་ལ་བྱེད་བཅུག་སོགས་སྐྱེ་བོ་མང་པོས། མཐུན་པར་བྱས་པས་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་དང་མི་མཐུན་པར་བཟློག་པ་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སུ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ། སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པའི་ལས་བྱེད་ཅིང་སོག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་དེ་དང་མཐུན་པའི་བདེ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་ན། ཉོན་མོངས་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བཅས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཡང་རྒྱུ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡིད་མི་བདེ་བར་མྱོང་ན་ནི་དེ་སྲུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་བྱས་ཤིང་བདེ། ཡིད་བདེ་བཅས་སྤྱད་པའི་རྣམ་སྨིན་ཡང་བདེ། ཡིད་བདེར་འགྱུར་ན་དེ་སྤོང་བ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་གནས་པར་མི་ 12-13-30b འགྱུར་ཞིང་། དེས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མཐར་དབྱུང་བའི་སྐབས་ཀྱང་མི་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་། ཡང་སུ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ། སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་བདེ་མི་བདེ་སོགས་གོང་ཡིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་མི་བདེ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱེད་ཅིང་སོག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་འགྱུར་ཞིང་། སྡུག་བསྔལ་མཐར་དབྱུང་བའི་སྐབས་ཀྱང་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར། ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་དགོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདིར་ནི་བདེ་བ་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་བཀག་གོ། སྡུག་བསྔལ་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡན་པ་དང་། བདེ་སྡུག་མིན་པའི་བདེ་སྡུག་མིན་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་ནི་གནང་ངོ་། །བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ལས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་སྡུག་མིན་པ་མྱོང་འགྱུར་གྱི། བདེ་སྡུག་མིན་པ་མྱོང་བ་དང་།
【現代漢語翻譯】 那是什麼呢？是自性具有力量。父母等作為福田，以及爲了大菩提發願等，這些心的顯現作用，也應被理解為具有力量之業。又以九種方式應被理解為具有力量之業：如具有功德等福田；豐饒眾多之事物；佈施勝於持戒等自性；造福業者，如離貪之人；作意，如強烈之信心；意樂，如涅槃等；朋友，被安住於此之福業所攝持；屢屢多次行之；自己做，勸他人做等，由眾人共同行之，也具有力量。與此不符則相反，是不具力量之業。 世尊說：『如果有人這樣說：此士夫補特伽羅（梵文：pudgala，人）如何如何地行樂、苦、舍受之業，感受果報，那麼他所造作的也同樣會成熟。如果具有強烈煩惱者，分別思擇后，帶著痛苦守護戒律，那麼其果報也如其因，感受痛苦和不悅，那麼守護戒律就變得沒有意義了。』又如，對他人之妻行邪淫，享受安樂和喜悅，其果報也變得安樂和喜悅，那麼捨棄邪淫就沒有意義了。這樣一來，就不會安住于梵行，痛苦止息和痛苦終結的時機也不會顯現。 又有人這樣說：『此士夫補特伽羅如何如何地行樂、非樂等，即使是殊勝之因，也會感受樂、非樂之果，那麼他所造作的也同樣會成熟。』如果這樣，就會安住于梵行，真正地止息痛苦，痛苦終結的時機也會顯現。』世尊所說的這些話的含義是什麼呢？ 這裡，具有安樂之業的果報是安樂，這是被禁止的。具有痛苦之業的果報是痛苦，以及非樂非苦之業的果報是非樂非苦，也是如此。又，具有安樂並且將感受安樂之果報的安樂是被允許的。具有安樂之業卻感受痛苦之果報的痛苦，以及感受非樂非苦之果報的非樂非苦。
【English Translation】 What is that? It is the nature that possesses power. Parents and others as fields of merit, and making aspirations for great Bodhi, etc., these manifestations of mind should also be understood as powerful actions. Furthermore, it should be understood as powerful action in nine ways: such as fields of merit possessing qualities; abundant and numerous objects; morality being more powerful than generosity, etc., as nature itself; those who perform meritorious deeds, such as those free from attachment; attention, such as strong faith; intention, such as towards Nirvana, etc.; friends, being sustained by the objects of meritorious deeds abiding therein; repeatedly doing it many times; doing it oneself, encouraging others to do it, etc., being done harmoniously by many people, also possesses power. Contrary to this is the opposite, actions that do not possess power. The Bhagavan said: 'If someone says this: This man, this person (Sanskrit: pudgala, 人), how he performs actions of pleasure, pain, and equanimity, experiencing the results, then what he has done will also ripen in the same way. If someone with strong afflictions, after discriminatingly contemplating, guards the precepts with suffering, then the result will also be like the cause, experiencing suffering and displeasure, then guarding the precepts becomes meaningless.' Also, like committing adultery with another's wife, enjoying pleasure and joy, the result also becomes pleasure and joy, then abandoning adultery becomes meaningless. In this way, one will not abide in pure conduct, and the opportunity for the cessation of suffering and the end of suffering will not appear. Again, someone says this: 'This man, this person, how he performs actions of pleasure, non-pleasure, etc., even if it is a superior cause, he will experience the results of pleasure, non-pleasure, then what he has done will also ripen in the same way.' If so, one will abide in pure conduct, truly cease suffering, and the opportunity for the end of suffering will also appear.' What is the meaning of these words spoken by the Bhagavan? Here, the result of actions with pleasure is pleasure, which is prohibited. The result of actions with suffering is suffering, and the result of actions that are neither pleasure nor suffering is neither pleasure nor suffering, and so on. Also, having pleasure and experiencing the result of pleasure is allowed. The suffering that is the result of actions with pleasure, and the neither pleasure nor suffering that is the result of experiencing neither pleasure nor suffering.
སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་ལས་ལ་བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་ནི་གནང་ངོ་། །དེ་ལྡན་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་སྡུག་མ་ཡིན་མྱོང་འགྱུར་བའི། བདེ་སྡུག་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་སྡུག་མ་ཡིན་དང་ལྡན་ལ། བདེ་བ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་རྣམ་སྨིན་བདེ་བ་ནི་གནང་ངོ་། །དེ་གཉིས་དེས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་མིན་སྡུག་མིན་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི། སྡུག་མིན་བདེ་མིན་ཡིན་ཞེས་ 12-13-31a བྱ་བ་འདིར་དགོངས་པའོ། །ལས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། སྡོམ། སྡོམ་མིན། སྡོམ་སྡོམ་མིན་གང་ཡང་མིན་པའི་ལས་གསུམ་གསུངས། གཞུང་དང་བསྡུར་དག །རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གང་ཟག་ཉེས་སྤྱོད་ལས་དབེན་པ་དང་། འདོད་པ་ལས་དབེན་པར་སྤྱོད་པའོ། །དགེ་བསྙེན་ཕོ་མོ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་ལས་དབེན་པར་སྤྱོད་ཀྱི། འདོད་པ་ལས་དབེན་སྤྱོད་མིན། བསྙེན་གནས་ནི་དབེན་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་མིན་གསུངས། དགེ་བསྙེན་བསླབ་གཞིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་སློབ། དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལྡན་ཞེས་བྱ་གསུངས། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཟ་མ་མ་ནིང་ལ་དགེ་བསྙེན་ཉིད་ནི་བཀག་སྟེ། དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མའི་ཕྱོགས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བའི་འོས་མིན་པས་སོ། །མ་ནིང་ལྔ་སྟེ།སྐྱེས་ནས་མ་ནིང་དུ་གྱུར་པ། མ་ནིང་ཕྲག་དོག་ཅན། ཟླ་ཕྱེད་མ་ནིང་། རླུགས་པའི་མ་ནིང་། ཉམས་པའི་མ་ནིང་ངོ་། །བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་གང་ཞེ་ན། འཆལ་ཁྲིམས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་འཇོམས་པའི་དུས་ན། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་། གཉིས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། གསུམ་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ནི། བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྤོང་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྡོམ་པ་མིན་པ་ནི་ཤན་པ་ཕྱུགས་བསད་ནས་ཤ་འཚོང་བ། དེ་བཞིན་བྱ་གག་གསོད་པ། ཕག་གིས་འཚོ་བ། ཉ་པ། རི་ 12-13-31b དྭགས་ཀྱི་རྔོན་པ། བྱ་བ། རི་བོང་རྒྱས་བཤོར་བ། ཆོམ་རྐུན་པ། གཤེད་མ། ནགས་ནས་གླང་པོ་ཆེ་འཛིན་པ་འདུལ་བར་བྱེད་པ། སྦྲུལ་གྱིས་འཚོ་བ་བཟུང་ནས་རྩེ་བས། བཙོན་སྲུང་། ཉན་རྣ་བྱེད་པ་ཕྲ་མ་ཉན་སྨྲ་བ། སོགས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་གི་རིགས་ལས་སྐྱེས་སམ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ལས་སྤྱད་པར་ངེས་པར་བྱས་པའོ། །སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྡོམ་སྡོམ་མིན་གང་ཡང་མིན་པའི་ལས། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གཞི་དུག་གསུམ་མེད་པ། ཀུན་སློང་དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སེམས། དངོས་པོ་སྦྱིན་བྱ། ངོ་བོ་ཉིད་གཏོང་བ་ན་ལུས་ངག་གི་ལས་སོ། །ཇི་ལ
【現代漢語翻譯】 對於伴隨痛苦的行為，會給予帶來快樂的成熟果報；對於伴隨快樂的行為，會體驗痛苦的成熟果報；對於既非痛苦也非快樂的行為，會體驗既非痛苦也非快樂的成熟果報。對於伴隨既非痛苦也非快樂的行為，會給予帶來快樂的成熟果報。這兩種情況都會因此體驗痛苦，即體驗既非痛苦也非快樂。這被稱為『非苦非樂』，此處的意圖在於此。 關於業的分類，有三種：律儀、非律儀、非律儀非非律儀。需要對照經文進行理解。出家人的律儀使人遠離惡行，並奉行遠離慾望的行為。在家男女居士奉行遠離惡行，但不奉行遠離慾望的行為。八關齋戒則既不遠離惡行，也不遠離慾望。居士學習部分學處，被稱為持有居士戒，也被稱為破戒。禁止閹人和變性人成為居士，因為他們不適合恭敬比丘和比丘尼。有五種變性人：天生變性人、嫉妒變性人、半月變性人、閹割變性人、衰敗變性人。 什麼是禪定的律儀？在摧毀所有煩惱種子的時刻，這些煩惱會引發破戒，因此，捨棄對慾望的貪著，以及在初禪中捨棄對慾望的貪著，在二禪中捨棄對慾望的貪著，在三禪中捨棄對慾望的貪著，這些都是禪定的律儀。什麼是無漏的律儀？通過證悟真諦的無漏作意來捨棄煩惱，這就是無漏的律儀。 什麼是非律儀？屠夫宰殺牲畜並出售其肉，同樣地，還有獵鳥者、養豬者、漁夫、獵人、捕鳥者、獵兔者、盜賊、劊子手、在森林中捕捉和馴服大象的人、以蛇為生並以此為樂的人、獄卒、搬弄是非者等等，凡是對眾生造成傷害的行為都屬於非律儀。這些人要麼是從事這些行業出身，要麼是真正選擇了這些行業，並決心從事這些行為。 什麼既非律儀也非非律儀？既非律儀也非非律儀的行為，無論是善的還是非善的。其基礎是無貪、無嗔、無癡三毒，動機是與這些毒相應的心理活動，所施之物是可佈施之物，其本質是在佈施時產生的身語行為。如何……
【English Translation】 For actions accompanied by suffering, the ripening result of happiness will be granted; for those accompanied by happiness, suffering will be experienced; for those that are neither suffering nor happiness, the ripening result of neither suffering nor happiness will be experienced. For actions accompanied by neither suffering nor happiness, the ripening result of happiness will be granted. Both of these will therefore experience suffering, that is, experiencing neither suffering nor happiness. This is called 'neither suffering nor happiness,' and this is the intention here. Regarding the classification of karma, there are three: vows, non-vows, and neither vows nor non-vows. It is necessary to understand in comparison with the scriptures. The vows of a renunciate cause one to abstain from misconduct and to practice abstaining from desire. Laymen and laywomen practice abstaining from misconduct, but do not practice abstaining from desire. The eight precepts are said to be neither abstaining from misconduct nor abstaining from desire. A layperson studies one aspect of the precepts and is said to possess the vows of a layperson, and is also called immoral. Eunuchs and hermaphrodites are prohibited from being laypersons because they are not suitable to venerate monks and nuns. There are five types of hermaphrodites: those born as hermaphrodites, jealous hermaphrodites, half-month hermaphrodites, castrated hermaphrodites, and degenerated hermaphrodites. What are the vows of meditative concentration? At the time of destroying the seeds of all defilements that cause moral corruption, therefore, abandoning attachment to desire, as well as abandoning attachment to desire in the first dhyana, abandoning attachment to desire in the second dhyana, and abandoning attachment to desire in the third dhyana, these are the vows of meditative concentration. What are the uncontaminated vows? Abandoning afflictions through uncontaminated mental activity that sees the truth, this is the uncontaminated vow. What is non-vow? A butcher who slaughters livestock and sells their meat, similarly, bird hunters, pig farmers, fishermen, hunters, bird trappers, rabbit hunters, thieves, executioners, those who capture and tame elephants in the forest, those who live by snakes and enjoy it, jailers, gossips, etc., whatever harms sentient beings is a non-vow. These people are either born into these professions or have truly chosen these professions and are determined to engage in these actions. What is neither vow nor non-vow? Actions that are neither vow nor non-vow, whether virtuous or non-virtuous. Its basis is the three poisons of non-greed, non-hatred, and non-ignorance, the motivation is the mental activities corresponding to these poisons, the object of giving is the object that can be given, and its essence is the actions of body and speech that arise during giving. How...
ྟར་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ན། ཡང་ཡང་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་མི་འབྱེད་པར་སྙོམས་པར་སྦྱིན་པ། དེ་དག་གི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པའོ། །ཡང་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་ལྷུག་པར་གཏོང་བ། སྲིད་པར་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་བསྔོ་བ། དངོས་པོར་རྒྱ་ཆེར་སྦྱིན་པ་ལག་བརྐྱང་བ། སེམས་དགའ་བས་སྦྱིན་པ་གཏོང་དགའ་མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ། ཡང་ཡང་ཕྱིར་ཞིང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ཕུན་ཚོགས། སྦྱིན་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་སྣོད་ལ་སྦྱིན་པ། སྦྱིན་པ་ལེགས་པར་འགྱེད་པ་ལ་དགའ་བ། རང་གི་འཁོར་དང་གློ་བུར་དུ་འོང་བ་ལ་ལེགས་པར་བགོས་ཏེ་སྦྱིན་པས་སྦྱིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱིན་བྱ་དེ་གཞན་ལ་གནོད་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མིན་པ། རང་གི་ལག་དར་བའི་མཐུས་ 12-13-32a བསྒྲུབ་པ་མིན་པ་གཞན་ལས་ཕྲོག་པ་མིན་པ། རྡུལ་དང་དྲི་མས་མ་ཕོག་པ་མ་རུལ་ཞིང་དྲི་མ་མེད་པ། མཚོན་དུག་ཆང་སོགས་མིན་པ་སྤྱད་དུ་རུང་བ། གཞལ་བ་ལ་གཡོ་སོགས་དང་། ལོག་པར་འཚོ་བས་སྒྲུབ་པ་མིན་པར་ཆོས་མཐུན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་ཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་ལས་ཐར་པའི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡོམ་པ་ནི། འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པའོ། །མ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར། ཆོ་ག་དང་། སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ལྔ་སྤང་བ་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་བ་འཛེམ་པ། བཅས་རང་གི་ལྟུང་བ་ཕྲ་བ་ལའང་ཤིན་ཏུ་གུས་པར་སློབ་པའོ། །ཡང་དག་བླང་བ་ལ་སློབ་པ་ནི་བསླབ་གཞིའི་གནས་ཡོངས་རྫོགས་ལ་སློབ་པའོ། །ལུས་ངག་གིས་བསྡོམ་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཟིན་པའོ། །ལུས་ངག་ཕུན་ཚོགས་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། ཏིང་འཛིན་སྟོབས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་མི་བྱེད་པས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། འགྱོད་པ་མེད་པ་སོགས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ལ་གནས་པའོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་དགེ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་དང་མ་འདྲེས་པས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཁ་ན་མ་ཐོ་པ་མེད་པ་ནི། སྲིད་པ་དང་སྲིད་པའི་ཡོ་སྤྱད་ལ་སྨོན་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སོ། །ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་གནོད་པ་མེད་པ་ནི། གཞན་ལ་བརྙས་ཐབས་མི་བྱེད་ཅིང་འགྲོགས་ན་བདེ་བས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི། མྱང་འདས་ 12-13-32b ཐོབ་བྱེད་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་རྗེས་སུ་འབྱོར་པ་ནི། དགེ་བ་མི་སྤྱོམས་པ་གཞན་ལ་མི་ངོམ་པ་དང་སྡིག་པ་མི་འཆབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ནི། ཚངས་པར་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་
【現代漢語翻譯】 如果佈施是圓滿的，那又該如何呢？應該時常給予佈施，對於僧人和婆羅門不分彼此地平等佈施，並且滿足他們的願望。此外，還要慷慨地佈施，不爲了來世的享樂而回向，以廣大的心量伸出手去佈施，以喜悅的心情樂於佈施，這就是行佈施供養的態度。時常給予佈施是圓滿的，對值得佈施的對境進行佈施，樂於妥善地分配佈施，將自己的財物妥善地分配給眷屬和意外來訪者，這就是圓滿的佈施。 如何才是圓滿的佈施呢？所佈施的物品不是對他人有害的東西，不是依靠自己的力量獲得的，不是從他人那裡搶奪來的，沒有被灰塵和污垢沾染，沒有腐爛且沒有異味，不是刀劍、毒藥、酒等不能使用的東西，而是可以使用的東西。不是通過欺騙等手段來衡量，不是通過不正當的營生來獲取，而是通過符合正法的方式來獲得的。 如何才算是具有戒律呢？爲了守護已經正確受持的戒律。以從輪迴中解脫的別解脫戒來約束自己，這就是必定從輪迴中解脫的戒律。因為沒有違犯，斷絕了不應行之事，遠離五種不應行之處，這就是圓滿的行為處所。對於微小的過失也心懷畏懼，對於佛所制定的戒律，即使是微小的罪過也極其恭敬地學習。學習正確的受持，就是要學習所有的學處。以身語來約束自己，就是要以正念來攝持。以身語的圓滿來達到圓滿，就是以禪定的力量不犯過失。身語的行為完全清凈，就是從沒有後悔等，一直安住于禪定之中。身語的行為是善的，就是沒有與煩惱的念頭混雜。身語的行為沒有過失，就是斷除了對世間和世間享樂的貪求，安住于梵行之中。身語的行為沒有損害，就是不輕蔑他人，相處起來令人感到快樂。身語的行為是隨順的，就是與獲得涅槃的方法相一致。身語的行為是相應的，就是不炫耀自己的功德，不向他人賣弄，也不隱瞞自己的罪過。身語的行為具有方便，就是以清凈的行為來攝持。
【English Translation】 If generosity is perfect, how should it be? One should give alms frequently, giving equally to monks and Brahmins without discrimination, and fulfilling their wishes. Furthermore, one should give generously, not dedicating it for the enjoyment of future lives, giving extensively with an open hand, and giving with a joyful heart, delighting in giving and making offerings. Giving alms frequently is perfect, giving to worthy recipients, delighting in distributing alms well, and properly distributing one's wealth to one's retinue and unexpected visitors—this is perfect generosity. How is generosity perfect? The object of generosity should not be something harmful to others, not obtained through one's own power, not stolen from others, not touched by dust and dirt, not rotten and odorless, not weapons, poison, alcohol, etc., which cannot be used, but something that can be used. It should not be measured by deception or other means, not obtained through improper means of livelihood, but obtained through means consistent with the Dharma. How does one possess morality? It is to protect the precepts that have been correctly taken. To restrain oneself with the Pratimoksha (individual liberation) vows that liberate from samsara (cyclic existence) is the morality that will surely liberate from samsara. Because one has not violated them, having abandoned what should not be done, and avoiding the five improper places, this is a perfect place of conduct. Fearing even the slightest faults, one should learn with great respect even the slightest transgressions of the precepts established by the Buddha. Learning to take them correctly means learning all the objects of training. Restraining oneself with body and speech means being mindful. Achieving perfection through the perfection of body and speech means not committing faults through the power of samadhi (meditative concentration). The actions of body and speech are completely pure, from having no regrets, etc., to abiding in samadhi. The actions of body and speech are virtuous, meaning they are not mixed with afflicted thoughts. The actions of body and speech are without fault, meaning one has abandoned longing for samsara and its enjoyments, and abides in brahmacharya (pure conduct). The actions of body and speech are harmless, meaning one does not despise others and is pleasant to be around. The actions of body and speech are in accordance, meaning they are in accordance with the means of attaining nirvana. The actions of body and speech are appropriate, meaning one does not boast of one's merits, does not show off to others, and does not conceal one's sins. The actions of body and speech are skillful, meaning one embraces pure conduct.
ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པས་སོ་སྟེ་དེའི་གང་དུ་སྡུད་ཅིང་འགྲོ་འོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་འཚམས་པ་ནི། བླ་མ་རྣམས་དང་དེ་འདྲ་བ་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་བཅག་བསྙེན་བཀུར་བས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་མཐུན་པ་ནི། གདམས་ངག་ལ་རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་མེད་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་གདུང་བ་མེད་པ། ཕྱི་རོལ་བའི་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་དང་ངན་ངོན་ལ་མོས་པ་སྤངས་པས་སོ་སྟེ་བདག་གདུང་བར་མི་བྱེད་པའོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིས་འགྱོད་པ་མེད་པ་ནི། ལོངས་སྤྱོད་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་ལ་ཕྱིས་སུ་འགྱོད་པ་མེད་པས་སོ། །ལུས་ངག་གི་ཀུན་སྤྱོད་ཡིད་ལ་གཅག་པ་མེད་པ་ནི། དགེ་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པས་བསྒྲུབ་ནུས་པའི་བར་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་དེ་མ་གྲུབ་སྙམ་པའི་ཡིད་ལ་གཅག་པ་མེད་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། སེམས་ཅན་འདི་དག་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ། རང་བྱས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བའོ། །ལས་ཀྱི་བགོ་སྐལ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་ལས་སྐལ་སོ་སོ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ་ལས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ལས་བྱུང་བའོ། །ལས་ཀྱི་ 12-13-33a སྐྱེ་གནས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ནི། ལས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ལས་ཐར་བྱེད་གཉེན་པོའི་ལས་བརྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་ཅན་མཐོ་དམའ་ནི། བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལས་སོ། །ངན་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་ནི། དེ་ཉིད་སྐྱོན་ལྡན་དང་། ཡོན་ཏན་ལྡན་པའོ། །ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་ནི། དགེ་བས་ལྷ་མི་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དེ་བཞིན་མི་དགེས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོར་མི་འདོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལས་འདིས་སེམས་ཅན་གྱི་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། དགེ་མི་དགེ་དེ་ཉིད་གང་དུ་བྱས་པའི་གནས་དང་། དངོས་པོ་ཅི་ལས་བྱས་དང་རྒྱུ་དགེ་མི་དགེའི་རྩ་བ་དང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དང་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། ཕྱིའི་གནས་སོགས་དང་ཚེར་མ་དང་གནས་བདེ་བ་སོགས་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། ནོར་བུའི་ནུས་པ་དང་སྔགས་དང་སྨན་གྱི་མཁྱུད་སྤྱད་ཀྱི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པའི་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མཐུའི་ལས་གཡོ་བ་འཕུར་བ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་དབང་སེམས་ལ་དབང་སོགས་དབང་བཅུའི་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་པའི་མཛད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྲིན་ལས་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྲུབ་དུས་ལས་ཡོལ་མེད་སེམས་ཅན་བསམ་མཐུན་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །འགོག་པ་ནི་གང་དུ་མ
【現代漢語翻譯】 因為是戒律，所以要收集在哪裡，應該去哪裡。身語的行為適當，是因為折服對上師們和類似者的傲慢，進行侍奉和尊敬。身語的行為一致，是因為對訣竅沒有自視甚高的執著，而是隨順接受。身語的行為沒有痛苦，是因為捨棄了外道嚴酷的苦行和對惡劣的信仰，不讓自己受苦。身語的行為沒有後悔，是因為捨棄了享樂和行為的極端，所以後來沒有後悔。身語的行為沒有遺憾，是因為不滿足於僅僅一點點的善行，而是盡力做到能夠做到的程度，所以沒有因為沒有完成而感到遺憾。世尊說：『這些有情是我的』，意思是自己所作的成熟果報自己承受。享受業的分配，意思是享受善與不善的各自業果。業的生處，不是從無因和不相應的因產生，而是從業的生處產生。要依賴業的生處，是因為要穩固從業的束縛中解脫出來的對治之業。有情的高低，是善趣和惡趣的業。惡劣和富饒，是說它本身具有缺點和具有優點。所說的業的異熟是不可思議的，是因為善業使天人的願望不可思議，同樣，不善業使地獄、餓鬼、畜生不想要的果報不可思議，這個業使有情的行為變得多種多樣，不可思議。善與不善本身在何處所作，從什麼事物所作，以及善與不善的根本原因，異熟的身體和各種苦樂的差別，都是不可思議的。外在的處所等和荊棘以及安樂的處所等各種事物，顯現成就的業是不可思議的。具有寶珠的能力和咒語、藥物的秘密使用的能力，這樣的業是不可思議的。所有瑜伽士的心力的業，搖動、飛行等是不可思議的。菩薩們的壽命自在、心自在等十自在的業是不可思議的。所有佛爲了成就成佛的事業，其事業無分別任運成就，不逾越時節，與有情心意相符等是不可思議的。滅是何處……
【English Translation】 Because it is discipline, where should it be collected, and where should one go? Appropriate conduct of body and speech is because one humbles pride towards lamas and those like them, serving and respecting them. Consistent conduct of body and speech is because one does not have self-cherishing attachment to the instructions, but follows and accepts them accordingly. Conduct of body and speech without suffering is because one abandons the extreme asceticism of outsiders and faith in evil, not causing oneself to suffer. Conduct of body and speech without regret is because one abandons the extremes of enjoyment and action, so there is no regret later. Conduct of body and speech without reservation is because one is not satisfied with just a little bit of virtue, but strives to the extent that one can, so there is no reservation in the mind thinking that it is not accomplished. The Blessed One said, 'These sentient beings are mine,' meaning that one experiences the ripening results of one's own actions. To enjoy the allocation of karma means to enjoy the respective results of good and bad karma. The place of origin of karma is not produced from causelessness or incompatible causes, but from the place of origin of karma. One must rely on the place of origin of karma because one must stabilize the antidote karma that liberates from the bondage of karma. The high and low of sentient beings are the karma of good and bad destinies. Bad and rich mean that it itself has shortcomings and has advantages. The said ripening of karma is inconceivable because good karma makes the wishes of gods and humans inconceivable; similarly, bad karma makes the unwanted results of hells, hungry ghosts, and animals inconceivable. This karma makes the actions of sentient beings become diverse and inconceivable. Where the good and bad themselves are done, from what things they are done, and the root causes of good and bad, the body of ripening and the various differences of happiness and suffering are all inconceivable. External places and so on, and thorns and comfortable places and so on, the karma that manifests and accomplishes various things is inconceivable. The karma that possesses the power of jewels and the secret uses of mantras and medicines is inconceivable. The karma of the mental power of all yogis, shaking, flying, etc., is inconceivable. The karma of the ten powers of Bodhisattvas, such as life control and mind control, is inconceivable. All Buddhas, in order to accomplish the deeds of enlightenment, their actions are spontaneously accomplished without conceptualization, do not exceed the seasons, and are in accordance with the minds of sentient beings, etc., are inconceivable. Cessation is where...
ིག་དང་རྣ་བ་དང་། དེ་བཞིན་སྣ་ 12-13-33b དང་ལྕེ་དང་ལུས། ཡིད་དང་དེ་བཞིན་མིང་དང་གཟུགས། མ་ལུས་པར་ནི་འགོག་འགྱུར་བ། ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར། མིག་འགོག་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས། ཡིད་འགོག་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་གནས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཟབ་སོགས་གཞུང་བསྡུར། བྲི་དགོས་ཆེར་མི་སྣང་། ལམ་བདེན་ལ་ཚོགས་སྦྱོར་སོགས་ལྔ། མཐོང་ལམ་ལ། དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་མཉམ་པས་མཉམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ།སོ་སོ་རང་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བརྡ་བསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་བརྡ་བསལ་བ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བདག་གམ་སེམས་ཅན་གྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་པས་དང་། སོ་སོ་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བརྡ་བསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་ནི་སོ་སོ་རང་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མར་མི་དམིགས་པས་དང་། ཐམས་ཅད་དུ་གཉིས་ཀའི་བརྡ་བསལ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཤེས་ཡང་། ཐམས་ཅད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་།སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་སོགས་དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་གོ། སྡུག་བསྔལ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆོས་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ 12-13-34a དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། སྦྱོར་ལམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པའོ། །བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྔར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སོ་སོ་རང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྟེ། གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཤེས་པ་གང་གིས་བཟོད་པའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཆོས་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོག་ཏུ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་འདི་གཉིས། འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུའོ་ཞེས་སོ་སོ་རང་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི། ཤེས་པ་གང་གི་མཇུག་ཐོག་ཏུ་བཟོད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ངེས་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་
【現代漢語翻譯】 眼、耳、鼻、舌、身、意，以及名色，所有這些都將止息。'正如佛所說，止息眼和對色的覺知，乃至止息意和對法的覺知，這應被理解為一種狀態。參考深奧的文字進行比較。沒有太多需要書寫的。在道諦中，有五種：資糧道和加行道等。在見道中，目標和能目標是相同的，因此它也被理解為相同。那麼，如何理解針對每個個體清除有情眾生的概念的法呢？因為在自己的相續中，不執著於我或有情眾生的相狀。如何理解針對每個個體清除法的概念的法呢？因為在每個個體中，不執著於色等相狀。如何理解在一切處清除二者的概念的法呢？因為在一切處，不執著于無有差別的我和法的相狀。在世間法的頂峰之後，是苦法智忍、苦法智、苦隨法智忍和苦隨法智，如此共有十六種。什麼是苦？是苦諦。什麼是苦法？是關於苦諦的教法。什麼是法智？是在加行道中，對由苦諦所產生的法進行分析的智慧。什麼是忍？在先前分析的基礎上，對每個個體來說，苦諦顯現的無漏智慧，即通過見到苦而捨棄應捨棄的煩惱，這被稱為苦法智忍。什麼是苦法智？是智慧，它在忍之後顯現解脫。什麼是苦隨法智忍？在苦法智之後，苦法智和苦法智這兩者，是聖法的因，因此對每個個體來說，顯現出無漏的智慧。什麼是苦隨法智？是智慧，它在忍的智慧之後，確定地把握它。同樣，對於其餘的諦，也應相應地理解忍和智。那是 眼、耳、鼻、舌、身、意，以及名色，所有這些都將止息。'正如佛所說，止息眼和對色的覺知，乃至止息意和對法的覺知，這應被理解為一種狀態。參考深奧的文字進行比較。沒有太多需要書寫的。在道諦中，有五種：資糧道和加行道等。在見道中，目標和能目標是相同的，因此它也被理解為相同。那麼，如何理解針對每個個體清除有情眾生的概念的法呢？因為在自己的相續中，不執著於我或有情眾生的相狀。如何理解針對每個個體清除法的概念的法呢？因為在每個個體中，不執著於色等相狀。如何理解在一切處清除二者的概念的法呢？因為在一切處，不執著于無有差別的我和法的相狀。在世間法的頂峰之後，是苦法智忍、苦法智、苦隨法智忍和苦隨法智，如此共有十六種。什麼是苦？是苦諦。什麼是苦法？是關於苦諦的教法。什麼是法智？是在加行道中，對由苦諦所產生的法進行分析的智慧。什麼是忍？在先前分析的基礎上，對每個個體來說，苦諦顯現的無漏智慧，即通過見到苦而捨棄應捨棄的煩惱，這被稱為苦法智忍。什麼是苦法智？是智慧，它在忍之後顯現解脫。什麼是苦隨法智忍？在苦法智之後，苦法智和苦法智這兩者，是聖法的因，因此對每個個體來說，顯現出無漏的智慧。什麼是苦隨法智？是智慧，它在忍的智慧之後，確定地把握它。同樣，對於其餘的諦，也應相應地理解忍和智。那是
【English Translation】 'Eye, ear, nose, tongue, body, and mind, as well as name and form, all of these will cease.' As the Buddha said, ceasing the eye and the perception of forms, and even ceasing the mind and the perception of dharmas, this should be understood as a state. Refer to profound texts for comparison. There is not much to write. In the Path of Truth, there are five: the path of accumulation and the path of preparation, etc. In the Path of Seeing, the object and the subject are the same, so it is also understood as the same. So, how to understand the Dharma that aims at clearing the concept of sentient beings for each individual? Because in one's own continuum, one does not cling to the characteristics of self or sentient beings. How to understand the Dharma that aims at clearing the concept of Dharma for each individual? Because in each individual, one does not cling to the characteristics of form, etc. How to understand the Dharma that aims at clearing the concept of both in all places? Because in all places, one does not cling to the characteristics of self and Dharma without distinction. After the peak of worldly Dharma, there is the forbearance of the knowledge of suffering Dharma, the knowledge of suffering Dharma, the forbearance of the knowledge of following the suffering Dharma, and the knowledge of following the suffering Dharma, thus there are sixteen in total. What is suffering? It is the Truth of Suffering. What is the suffering Dharma? It is the teachings about the Truth of Suffering. What is Dharma knowledge? It is the wisdom that analyzes the Dharma arising from the Truth of Suffering in the path of preparation. What is forbearance? Based on the previous analysis, for each individual, the stainless wisdom in which the Truth of Suffering manifests, that is, abandoning the afflictions to be abandoned by seeing suffering, this is called the forbearance of the knowledge of suffering Dharma. What is the knowledge of suffering Dharma? It is the wisdom that manifests liberation after forbearance. What is the forbearance of the knowledge of following the suffering Dharma? After the knowledge of suffering Dharma, the knowledge of suffering Dharma and the knowledge of suffering Dharma, these two are the cause of the noble Dharmas, therefore, for each individual, stainless wisdom manifests. What is the knowledge of following the suffering Dharma? It is the wisdom that, after the wisdom of forbearance, firmly grasps it. Similarly, for the remaining Truths, forbearance and knowledge should be understood accordingly. That is 'Eye, ear, nose, tongue, body, and mind, as well as name and form, all of these will cease.' As the Buddha said, ceasing the eye and the perception of forms, and even ceasing the mind and the perception of dharmas, this should be understood as a state. Refer to profound texts for comparison. There is not much to write. In the Path of Truth, there are five: the path of accumulation and the path of preparation, etc. In the Path of Seeing, the object and the subject are the same, so it is also understood as the same. So, how to understand the Dharma that aims at clearing the concept of sentient beings for each individual? Because in one's own continuum, one does not cling to the characteristics of self or sentient beings. How to understand the Dharma that aims at clearing the concept of Dharma for each individual? Because in each individual, one does not cling to the characteristics of form, etc. How to understand the Dharma that aims at clearing the concept of both in all places? Because in all places, one does not cling to the characteristics of self and Dharma without distinction. After the peak of worldly Dharma, there is the forbearance of the knowledge of suffering Dharma, the knowledge of suffering Dharma, the forbearance of the knowledge of following the suffering Dharma, and the knowledge of following the suffering Dharma, thus there are sixteen in total. What is suffering? It is the Truth of Suffering. What is the suffering Dharma? It is the teachings about the Truth of Suffering. What is Dharma knowledge? It is the wisdom that analyzes the Dharma arising from the Truth of Suffering in the path of preparation. What is forbearance? Based on the previous analysis, for each individual, the stainless wisdom in which the Truth of Suffering manifests, that is, abandoning the afflictions to be abandoned by seeing suffering, this is called the forbearance of the knowledge of suffering Dharma. What is the knowledge of suffering Dharma? It is the wisdom that manifests liberation after forbearance. What is the forbearance of the knowledge of following the suffering Dharma? After the knowledge of suffering Dharma, the knowledge of suffering Dharma and the knowledge of suffering Dharma, these two are the cause of the noble Dharmas, therefore, for each individual, stainless wisdom manifests. What is the knowledge of following the suffering Dharma? It is the wisdom that, after the wisdom of forbearance, firmly grasps it. Similarly, for the remaining Truths, forbearance and knowledge should be understood accordingly. That is
ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་སོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པས་འཛིན་པ་རྟོགས་སོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ 12-13-34b ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །སྐད་ཅིག་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མིག་རྡུལ་མེད་ཅིང་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་སོགས། ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱིས་རང་གིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ། བཟོད་ཤེས་རྣམས་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་མིང་ཚིག་ཡི་གེས་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཞུགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞིན་དུ་རྣམ༷་པ༷ར་རྟོག༷་པ༷འོ། །མྱོ༷ང་བ༷་ནི་དེ་ལྟར་གོམས་པས་མཐོང་ལམ་དུ་སོ་སོ་རང་གིས་མྱོང་བའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། དེའི་འོག་ཏུ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གནས་གྱུར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །ཐོབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་པས། ལམ་བདེན་རྣམས་འཇོག་གོ། འདི་ལྟར་འདི་བཞི་ལམ་གྱི་འཁོར་ལོ་སྟེ་ཡང་ཡང་གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་པས་སོ། །མཐོང་བསྒོམ་ལམ་གཞུང་བསྡུར། ཚང་འདུག །དྲན་ཉེ། ཐེག་ཆེན་ལམ། སྐབས་དང་བསྡུར། ལེགས་ཚང་། དྲན་ཉེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་འདུན་པ། ཉེ་ཉོན་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས། ཉེ་ཉོན་བྱིང་རྒོད་གཉེན་པོར་རྩོལ་བ། ཉེ་ཉོན་ཞུམ་པའི་གཉེན་པོར་སྤྲོ་བ། ཉེ་ཉོན་ 12-13-35a གནོད་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་གཉེན་པོར་མཐུན་པ་དང་། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆོག་འཛིན་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་ཕྱིར་ནུར་བ་མེད་པ་དང་། གདམས་ངག་བརྗོད་པའི་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་མ་དྲན་པ་དང་། ལྟུང་བ་ཡིད་ལ་གཅག་པ་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་ཤེས་བཞིན། བརྩོན་པ་འདོར་བའི་ཉེ་ཉོན་གྱི་གཉེན་པོར་བག་ཡོད་པའོ། །བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་སོགས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་འདས་པ་ཡང་ཡོད། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ཤེས་བྱ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་དང་། འདས་པ་ཞུགས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་བག་ཉལ་ཡོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྤྲོས་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱའོ། །འཇིག་འདས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་མི་རྟག་པའི་དོན་མངོན་དུ་མཐོང་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས
་བྱ་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒོ་ནས་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བདེན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ངེས་པའོ། །ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ནི་མདོའི་སྡེ་དང་སོགས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བཤད། སྤྱིར་ཚང་བྲི་དགོས་ཆེར་མེད། མདོ་དེ་དག་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ནི། དམིགས་པ་དང་བཅས། རྣམ་ 12-13-35b པ་དང་བཅས། གནས་དང་བཅས། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་ནང་ནས་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་གང་ཞེ་ན། མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་དོན་རྣམས་སོ། །གནས་ནི། གཞན་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། དྲན་པ་དང་བག་ཆགས་སོ། །མཚུངས་ལྡན་ནི་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པས་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རབ་དབྱེ་གང་ཞེ་ན། ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་དང་། མཁས་པའི་དམིགས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པའོ། །ཁྱབ་དམིགས་ནི། རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། དངོས་པོའི་མཐའ་དང་། དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །རྣམ་རྟོག་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནི། མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གང་ཞི་ལྷག་གི་དམིགས་པའོ། །མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། གང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའོ། །དངོས་པོའི་མཐའ་ནི། གང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི། འཕགས་པའི་བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བཞི་དང་། བདེན་བཞི་དེའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་། བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། འདུ་བྱེད་མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། བདག་མེད། མྱང་འདས་ཞི་བ། སྟོང་ཉིད་སྨོན་མེད་མཚན་མེད་དོ། ། 12-13-36a དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི། གནས་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས། སྨོན་མེད་ཀྱི་དྲུག །མཚན་མེད་ཀྱི་བརྒྱད་དོ། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་དམིགས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་སྡུག་པ། ཞེ་སྡང་གིས་བྱམས་པ། གཏི་མུག་གིས་རྟེན་འབྲེལ། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། རྣམ་རྟོག་ལ་སྤྱོད་པས་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ་དྲན་པའོ། །མཁས་པའི་དམིགས་པ་ཕུང་། ཁམས༢ ། སྐྱེ་༣མཆེད། རྟེན་འབྲེལ༤ །གནས་གནས༥་མིན་ལ་མཁས་པའོ། །གནས་གནས་མིན་ལ་མཁས་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པ་ལས་བལྟའོ། །དེ་གཉིས་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་རྣམས་ལས་ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པ
【現代漢語翻譯】 並非通過對行為的分別念來觀察。對於無常的意義，其餘的也應同樣地相應結合。真實的決斷，即是總集一切的決斷。什麼是對法的決斷呢？法是指經部等十二部經典。一般來說，不需要詳細書寫。這些經部是聽聞、思維、修習的心和心所的行境。心和心所是：具有所緣，具有相狀，具有處所，也可說是具有相應。在法之中，這些的所緣是什麼呢？是經部等。相狀是與蘊等相關的意義。處所是：與他者的分別，以及憶念和習氣。相應是，以一種互助的方式，正確地認識相狀的所緣。什麼是緣法的差別呢？是周遍的所緣，修習行為的所緣，善巧的所緣，調伏煩惱的所緣。周遍的所緣是：具有分別唸的影像，沒有分別唸的影像，事物的邊際，以及所需圓滿成就。具有分別唸的影像是：通過信解作意，成為寂止和勝觀的所緣。沒有分別唸的影像是：通過如理作意，成為寂止和勝觀的所緣。事物的邊際是：所有法中的，蘊、界、處的所有法。如實存在的是：聖者的四諦，即苦等四諦，以及四諦的十六種行相，以及無有差別的，一切如是性，以及行是無常，是苦，無我，涅槃是寂靜，空性，無愿，無相。所需圓滿成就的是：轉依。在十六種行相中，空性的行相有兩種，無愿的有六種，無相的有八種。修習行為的所緣是：對於貪慾，修習不凈觀；對於嗔恚，修習慈悲觀；對於愚癡，修習緣起觀；對於我慢，修習界差別觀；對於分別念，修習出入息念。善巧的所緣是：蘊，界，處，緣起，以及善巧處與非處。善巧處與非處，可以從善巧緣起中觀察。這兩者有什麼差別呢？爲了從法中顯現法，與無因和不順應。
【English Translation】 It is not seeing through the discrimination of actions. For the meaning of impermanence itself, the rest should be combined accordingly. The determination of truth is the determination of all that is gathered. What is the determination of Dharma? Dharma refers to the Sutra Pitaka and the twelve branches. In general, there is no need to write in detail. These Sutras are the objects of the mind and mental factors of hearing, thinking, and meditating. The mind and mental factors are: with an object, with aspects, with a place, and can also be said to be with association. Among the Dharmas, what are the objects of these? They are the Sutra Pitaka and so on. The aspects are the meanings associated with the skandhas and so on. The place is: discrimination from others, and memory and habitual tendencies. Association is the correct understanding of the object of aspects in a way that one is a friend to the other. What are the divisions of focusing on Dharma? They are pervasive focus, focus on cultivating behavior, focus on expertise, and focus on taming afflictions. The pervasive focus is: images with conceptualization, images without conceptualization, the limit of things, and the complete accomplishment of needs. The image with conceptualization is: through aspiration and attention, it becomes the focus of calm abiding and insight. The image without conceptualization is: through that very attention, it becomes the focus of calm abiding and insight. The limit of things is: all the dharmas of the skandhas, realms, and sources of all dharmas. What exists as it is: the Four Noble Truths of the noble ones, the four truths of suffering and so on, and the sixteen aspects of the four truths, and without distinction, all suchness, and actions are impermanent, suffering, selfless, Nirvana is peaceful, emptiness, wishless, signless. The complete accomplishment of needs is: transformation. Among the sixteen aspects, there are two aspects of emptiness, six of wishlessness, and eight of signlessness. The focus of cultivating behavior is: for desire, cultivate ugliness; for hatred, cultivate love; for ignorance, cultivate dependent origination; for pride, cultivate the division of elements; for conceptualization, cultivate mindfulness of breathing in and out. The focus of expertise is: being skilled in the skandhas, realms, sources, dependent origination, and what is and is not. Being skilled in what is and is not can be observed from being skilled in dependent origination. What is the difference between these two? In order for dharmas to manifest from dharmas, it is incompatible with causelessness.
འི་རྒྱུ་སྤང་པས་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པའོ། །རྒྱུ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ལེགས་སྤྱོད་ལས་བདེ་བ། ཉེས་སྤྱོད་ལས་མི་བདེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གནས་གནས་མིན་ལ་མཁས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ཞི་རགས་རྣམ་ཅན་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཆོས་ལ་དཔྱོད་ན་རིགས་པ་དུ་ཞིག་གི་དཔྱོད་ཅན། ལྟོས་པ་སོགས་བཞིས་སོ། །ཆོས་ལ་རིགས་པས་དཔྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པའི། ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་གང་ཞེ་ན། བཞི་སྟེ། མིང་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ། དངོས་པོ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོགས་པ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོགས་པ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའོ། །དང་པོ། མིང་ཚིག་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་རང་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ 12-13-36b མེད་པའོ། །གཉིས་པ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །གསུམ་པ། གང་བརྗོད་པ་དང་བརྗོད་བྱ་འབྲེལ་བ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །བཞི་པ་བརྗོད་པ་དང་བརྗོད་བྱ་འབྲེལ་བ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་འདོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ། ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པའི་ཡང་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་སྟེ། མིང་ཚོལ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དངོས་པོ x ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོགས x ཁྱད་པར་དུ་འདོགས x ཆོས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་པར་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལྔ་གང་ཞེ་ན། གཞི་དང་། སྐྱེད་པ། མེ་ལོང་ལྟ་བུ། སྣང་བ་དང་། གནས་སོ། །དང་པོ་ཚོགས་བསགས་པའི་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་མང་ཐོས་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད། གསུམ་པ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚན་མར་བཅས་པ། སྣང་བ་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པའོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་བཞག་པ། ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བས་ན། དོན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་དེ་ནས། རང་གི་སེམས་པ་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་ལ་ངེས་པར་གཟུང་། དེ་ལྟར་རང་གི་སེམས་གནས་ནས། གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་ཡི་འོག་ཏུ་གཟུང་བ་མེད་པས་ན་འཛིན་མེད་པར། འགྱུར་ཞིང་དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་གང་ཡང་མི་དམིགས་རེག་པར་བྱ། ཞེས་ལེགས་པར་གསུངས་སོ། །ལེགས་པར་བཀའ་ 12-13-37a སྩལ་ཏོ། །གནས་གང་ཞེ་ན། གནས་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་མཁས་པ་ཡིན། མང་དུ་ཐོས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན། ཆོས་འདུལ་མངོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ། དེ་བཞིན་ཡི་གེ་ལ་མཁས། ངེས་ཚིག་བཟང་པོའི་ཡི་གེ་ཤེས་པ། ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མཁས། གྲོང་སྐད་ལ་མ་ཞེན་པར་རྗེས་སུ་ཐ་སྐད་འདོགས་པ་ཤེས་པ། སྔོན་མཐའ་ཕྱི་མའི་མཐར་འབྲེལ་བ་ལ་མཁས། ས
【現代漢語翻譯】 通過捨棄原因而精通緣起（rten 'brel）。爲了完全把握與原因相符的結果，如善行帶來快樂，惡行帶來不快樂，因此精通處與非處。 清凈煩惱的所緣是：世間的寂靜與粗重之相，以及真如（tathātā）和四聖諦（āryasatya）。 勤于佛法之人，在研習佛法時，以幾種理路來研習？以四種，即觀待等。 勤于以理路研習佛法，其遍尋為何？有四種：名遍尋、事物遍尋、自性施設遍尋、差別施設遍尋。 第一，名、詞、字母等各自的自相皆無自性。 第二，了知蘊（skandha）、界（dhātu）、處（āyatana）的體性皆無自性。 第三，了知所說與能說之間的關聯，僅是施設為自性的名言之因。 第四，了知所說與能說之間的關聯，僅是施設為差別的名言之因。勤于尋求佛法者的四種如實遍知是：如實遍知名尋求的實相，以及事物尋求x、自性施設x、差別施設x。 瑜伽行者勤于佛法三摩地（samādhi）的五者為何？是基礎、生起、如鏡、顯現和住處。 第一，從積聚資糧的諦實出發，即多聞。 第二，以如理作意緣彼。 第三，以緣彼之有相三摩地。 顯現，即了知能取與所取皆不可得。 考慮到這一點，薄伽梵（Bhagavan）說：『菩薩（bodhisattva）處於等持（samāhita）時，因見到意之影像，而從對境之想中返回，從而確定並非自心之想，如是安住于自心，了知無所取，其後因無所取而無能取，轉變後於能取所取皆不可得中觸及。』 善說！善哉！ 住處為何？是住處轉變。 如何才能精通諸法？通過多聞。 如何才能精通義？了知佛法、律藏（vinaya）、論藏（abhidharma）的體性，同樣精通文字，了知善妙的詞語，精通確定的詞義，不執著于方言而知曉隨順他語，精通前後際的關聯。
【English Translation】 By abandoning the cause, one is skilled in dependent origination (rten 'brel). In order to fully grasp the results that are in accordance with the cause, such as happiness arising from virtuous conduct and unhappiness arising from non-virtuous conduct, one is therefore skilled in what is and is not the proper place. The object of purification of afflictions is: the worldly aspects of peace and coarseness, as well as suchness (tathātā) and the four noble truths (āryasatya). When those who are diligent in the Dharma study the Dharma, with how many kinds of reasoning do they study? With four, such as dependence, etc. What is the thorough search of those who are diligent in studying the Dharma with reasoning? There are four: the thorough search for names, the thorough search for things, the thorough search for imputation of self-nature, and the thorough search for imputation of distinctions. First, the individual characteristics of names, words, and letters are all without inherent existence. Second, understanding that the nature of the aggregates (skandha), elements (dhātu), and sources (āyatana) are all without inherent existence. Third, understanding that the connection between what is said and what is to be said is merely the cause of nominal terms imputed as self-nature. Fourth, understanding that the connection between what is said and what is to be said is merely the cause of nominal terms imputed as distinctions. The four kinds of accurate and complete knowledge of those who are diligent in seeking the Dharma are: accurately and completely knowing the reality of the search for names, as well as the search for things x, the imputation of self-nature x, and the imputation of distinctions x. What are the five things by which a yogi is diligent in Dharma samādhi (samādhi)? They are the basis, arising, like a mirror, appearance, and dwelling place. First, starting from the truth of accumulating merit, which is extensive learning. Second, properly directing the mind towards that. Third, the samādhi with characteristics that focuses on that. Appearance is knowing that the apprehended and the apprehender are not found. Considering this, the Bhagavan (Bhagavan) said: 'When a bodhisattva (bodhisattva) is in samāhita (samāhita), by seeing the image of the mind, he returns from the thought of the object, thereby ascertaining that it is not a thought of his own mind, thus abiding in his own mind, knowing that there is nothing to be taken, and thereafter, because there is nothing to be taken, there is no taker, and after transforming, he touches upon the state where neither taker nor taken can be found.' Well said! Excellent! What is the dwelling place? It is the transformation of the dwelling place. How does one become skilled in all dharmas? Through extensive learning. How does one become skilled in meaning? Knowing the nature of the Dharma, the Vinaya (vinaya), and the Abhidharma (abhidharma), and likewise being skilled in letters, knowing good words, being skilled in definite meanings, knowing how to follow and apply other languages without being attached to local dialects, and being skilled in the connection between the past, present, and future.
ྔོན་གྱི་མཐར་བཟུང་བ་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཤེས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཅེ་ན། བསྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོས་བསམ་གྱི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོས་ལ་གནས་པ་དང་། ཐོས་བསམ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་དེ་གཉི་ག་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་བཤད་པས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བར་བལྟའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། གུས་པར་སྦྱོར་བ་དེ་གཉིས་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་བ་དང་། མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བ་ཡིད་བྱེད་མི་འདོར་བར་བལྟའོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི་ནང་དུ་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ། དེའི་རོ་མི་མྱོང་བ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བར་བལྟའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེར་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི། གྲངས་དང་མཚན་ཉིད་གོ་ 12-13-37b རིམས་ངེས་ཚིག་བསྒོམ་པ། རབ་དབྱེ། བསྡུས་པ། མི་མཐུན་ཕྱོགས། ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ། གཅིག་ལ་གཅིག་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར། རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པར་བསྟན་ཞེ་ན། རྣམ་མཁྱེན་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་མི་མོས་སྐྲག་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དང་། དགེ་རྩ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྡིག་གྲོགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེག་ཆེན་ལ་ཁ་ཅིག་མོས་ཀྱང་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་ནི། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་དང་། དོན་ལ་སྒྲ་བཞིན་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཀྱི་མེ་ལོང་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་བྱང་སེམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ། ཚུལ་བཞིན་མིན་པར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ། ལྟ་ངན་ཉེར་བརྒྱད་འབྱུང་བར་གསུངས་ཏེ། མཚན་མར་ལྟ་བ་དང་། བཏགས་པར་སྐུར་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཀུན་རྟོག་ལ་སྐུར་བ། དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་འདེབས། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བ། བསྒྱུར་བའི་ལྟ་བ་སོགས་གསུངས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཀུན་བརྟགས་སོགས་ལ་དགོངས་ཚུལ་གསུངས། བྲི་དགོས་ཆེར་མེད། དགོངས་པ་བཞི། ལྡེམ་དགོངས་བཞི། ཆོས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མཁས་པ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་གནས་ངན་ལན་འཇིག །སྣ་ཚོགས་འདུ་ཤེས་བྲལ་ཏེ། ཆོས་དགའ་བ་ལ་དགའ་བ་ཐོབ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པ་ཚད་མེད་ཤེས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་། ཆོས་སྐུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། གོང་མས་ཀྱང་གོང་མའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་འཛིན། ཐེག་ 12-13-38a ཆེན་དེ་མཆོད་པ་ཆེས་བསྔགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་མཆོད་པ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་ཅི་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམ་པར
【現代漢語翻譯】 這是因爲了解了對過去終點的執著和對未來終點的必然產生。 如何才能稱得上精通佛法呢？ 如果僅僅依賴聽聞和思考而不修行，或者僅僅依賴修行而不聽聞和思考，都不能說是精通佛法。 只有既依賴聽聞和思考又安住于聽聞和思考，才能說是精通佛法。 執持、誦讀和講述，可以看作是從聽聞中產生的。 專注于禪定而不自滿，可以看作是從修行中產生的。 修行是指：持續不斷地沉浸於修行，恭敬地修行，這二者都不能捨棄瑜伽，並且不顛倒地修行，不能捨棄作意。 不自滿是指：不捨棄內心的寂止，不體驗寂止的滋味，並且不斷地向上修行寂止。 菩薩的論藏為什麼被稱為非常廣博呢？ 因為其中對諸波羅蜜多的數量、定義、次第、術語、修行、分類、總結、反面、功德讚頌以及一個對另一個的決定性都進行了闡述。 為什麼說它既廣大又深奧呢？ 因為一切種智（sarvākārajñatā， सर्वākराज्ñता）本身就是廣大而深奧的。 為什麼有些眾生不信奉甚至感到恐懼呢？ 因為他們與種姓的法性相違背，沒有積累善根，並且被惡友所控制。 為什麼有些人信奉大乘卻不能確定地證得呢？ 因為他們執著于優越的見解，並且像執著字面意義一樣執著于義理。 考慮到這一點，《大法鏡經》的法相中說，菩薩如果按照字面意思，不如理地分別法，就會產生二十八種邪見，如執著于相的見解，誹謗假名的見解，誹謗分別的見解，誹謗實相的見解，執取的見解，改變的見解等等。 經中還闡述了關於一切法無自性的意義，以及對遍計所執等的觀點。 沒有太多需要書寫的。 四種密意，四種隱蔽密意，精通於法和禪定，每一瞬間都在摧毀惡趣。 遠離各種各樣的概念，獲得對佛法的喜悅。 對佛法的顯現沒有中斷，無量地了知。 無分別智慧的相普遍生起，圓滿法身，並且上者也完全執持上者的因。 為什麼說供養大乘比供養聲聞乘的法更值得讚歎呢？ 因為它是爲了利益一切眾生。
【English Translation】 This is because of knowing the grasping at the end of the past and the certain arising at the end of the future. How is it that one is skilled in the Dharma? It is not that one abides in the Dharma merely by the application of hearing and thinking without relying on meditation, nor is it that one abides in the Dharma merely by the application of meditation without relying on hearing and thinking. But if one relies on both and abides in both, then one abides in the Dharma. Holding, reciting, and explaining are to be regarded as arising from hearing. Applying oneself to samādhi and not being content are to be regarded as arising from meditation. Application is: constantly indulging in constant meditation, and applying oneself with reverence; these two are not abandoning yoga, and applying oneself without reversing is to be regarded as not abandoning mental engagement. Not being content is not abandoning making peace within, not experiencing its taste, and constantly applying oneself to peace from above. Why is the collection of Bodhisattvas called exceedingly extensive? Because there, the number, definitions, order, terms, meditation, divisions, summaries, opposing sides, praises of qualities, and the certainty of one to another of the pāramitās are shown. Why is it shown to be vast and profound? Because omniscience (sarvākārajñatā, सर्वākराज्ñता) itself is vast and profound. Why do some sentient beings not believe and are afraid? Because they are separated from the nature of their lineage, have not generated roots of virtue, and are seized by sinful friends. Why do some believe in the Mahāyāna but do not necessarily arise? Because they hold to superior views and cling to the meaning as if it were the sound. Considering this, in the Dharma category of the Great Mirror of Dharma, it is said that if Bodhisattvas analyze the Dharma improperly according to the literal meaning, twenty-eight wrong views will arise, such as the view of looking at characteristics, the view of denigrating designations, denigrating conceptualization, denigrating that alone, the view of completely grasping, the view of transforming, and so on. It also explains the meaning of all dharmas being without inherent existence, and the views on what is imputed, etc. There is not much that needs to be written. Four intentions, four hidden intentions, skilled in Dharma and samādhi, destroying evil destinies in every moment. Separated from various concepts, attaining joy in the Dharma. The appearance of the Dharma is not interrupted, knowing immeasurably. The characteristics of non-conceptual wisdom arise everywhere, perfecting the Dharmakāya, and the higher also completely holds the cause of the higher. Why is it said that offering to the Mahāyāna is more praised than offering to the Śrāvakayāna Dharma? Because it is for the benefit and happiness of all sentient beings.
་ངེས་པ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་གསུམ་པའོ། །འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་གང་ཟག་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་བཞག་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྤྱོད་པ། ངེས་འབྱུང་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་སྒོས། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་སོགས། ཆ་མཉམ་སྤྱོད་པ་དྲུག་དང་། ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་བདུན།ངེས་འབྱུང་ཐེག་གསུམ་གྱི་གང་ཟག །ཉེར་བརྟེན་གྱིས་རབ་དབྱེ། ཚོགས་མ་བསགས། བསགས་ཡིན་མ་བསགས་ཡིན། ཚོགས་བསགས་གསུམ། སྦྱོར་བས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་སོགས། དགེ་འདུན་ཉི་ཤུ། ཁམས་ཀྱིས། འདོད་ན་སྤྱོད་པའི་སོ་སྐྱེ་སློབ་མི་སློབ་གསུམ། གཟུགས་གཟུགས་མེད་དེ་བཞིན་དགུའོ། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་བྱང་སེམས་དང་། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རང་སངས་རྒྱས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གང་ཟག་གོ་བཅས་བཅུ་གཉིས་སོ། །སྤྱད་པས་དབྱེ་བས། མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན། ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ་ཅན། མཚན་མ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པ་ཅན། མཚན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་གང་ཟག་གོ། འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ཞིང་རྒྱུན་རིང་བའི་གང་ཟག་དེ། རྣམ་རྟོག་གི་བར་དུ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆ་མཉམ་ཉོན་མོངས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཆུང་ 12-13-38b བ་ཉོན་མོངས་བསྲབས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན། དབང་པོ་འབྲིང་། བདག་ཐར་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ། ཡིད་འབྱུང་བ། འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་རྣམ་གྲོལ་བའི་བསམ་པ་ཅན། བདག་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་བསྐྱེད་པའམ། སྔོན་བསྐྱེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་སྔོན་མ་ཐོབ་པའམ་ཐོབ་པའམ། གང་ཡང་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས། བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གཅིག་པུར་གནས་པའམ། ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས། ཚོགས་མ་བསགས་པ་ནི། བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མོས་དད་ཆུང་བའི་གང་ཟག །ཐར་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཆུང་ཞིང་། ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་འདིས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་དུས་ངེས་པ་མེད་པའོ། །བསགས་པ་ཡིན་ལ་མ་བསགས་པ་ཡང་ཡིན་པ། མོས་དད་བར་མ། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་འབྲིང་། ཚེ་རབས་ངེས་པའི་དུས་ལྡན། བསགས་པ་མཆོག །ཚེ་དེའི་དུས་ངེས་པ། ཡང་ན། དང་པོ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ཅན། འབྲིང་། ཆེན་པོར་སྦྱོར།དེ་གཉིས་པོ་ནི་ཀུན་དོན་བཤད། བྲི་དགོས་ཆེར་མི་སྣང་། ལུས་ཀྱིས་མངོན་བྱེད་ནི། གང་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པའི་གང་ཟག་གོ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཟག་པ་ཟད་ཀྱང་། རྣམ་ཐར་ 12-13-39a བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ་མིན་པའོ། །གཉི་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ།
【現代漢語翻譯】 是確定的。這是《攝類學》第三部分的內容。獲得的確定的分類包括『補特伽羅』（藏文：གང་ཟག་，梵文：Pudgala，英文：Individual，漢語字面意思：人）和『現觀』（藏文：མངོན་པར་རྟོགས་པ་，梵文：Abhisamaya，英文：Realization，漢語字面意思：現前證悟）兩種。首先，關於『補特伽羅』，根據『行』（藏文：སྤྱོད་པ་，梵文：Carya，英文：Conduct，漢語字面意思：行為）、『出離』（藏文：ངེས་འབྱུང་，梵文：Nihsarana，英文：Renunciation，漢語字面意思：決定出離）等進行區分，例如對『貪慾』（藏文：འདོད་ཆགས་，梵文：Raga，英文：Desire，漢語字面意思：欲）的『行』等。有六種『平等行』（藏文：ཆ་མཉམ་སྤྱོད་པ་，梵文：Samacarya，英文：Equal Conduct，漢語字面意思：平等行為），七種『小煩惱』（藏文：ཉོན་མོངས་ཆུང་བ་，梵文：Alpaklesha，英文：Minor Afflictions，漢語字面意思：小煩惱）。『出離』包括聲聞、緣覺、菩薩三乘的『補特伽羅』。根據『近取』（藏文：ཉེར་བརྟེན་，梵文：Upadana，英文：Attachment，漢語字面意思：執取）進行詳細劃分。分為『未積聚資糧』（藏文：ཚོགས་མ་བསགས།，梵文：Asambhrta-sambhāra，英文：Non-accumulated Merit，漢語字面意思：未積聚資糧）、『已積聚和未積聚』（藏文：བསགས་ཡིན་མ་བསགས་ཡིན།，梵文：Sambhrta-asambhrta，英文：Accumulated and Non-accumulated，漢語字面意思：已積聚和未積聚）、『已積聚資糧』（藏文：ཚོགས་བསགས་，梵文：Sambhrta-sambhāra，英文：Accumulated Merit，漢語字面意思：已積聚資糧）三種。根據『加行』（藏文：སྦྱོར་བ་，梵文：Prayoga，英文：Application，漢語字面意思：加行）分為『隨信行』（藏文：དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་，梵文：Sraddhanusarin，英文：Faith-follower，漢語字面意思：隨信而行）等，有二十種『僧團』（藏文：དགེ་འདུན་，梵文：Samgha，英文：Community，漢語字面意思：僧眾）。根據『界』（藏文：ཁམས་，梵文：Dhatu，英文：Realm，漢語字面意思：界）來分，在『欲界』（藏文：འདོད་ན་，梵文：Kama-dhatu，英文：Desire Realm，漢語字面意思：欲界）中有『行』的『異生』（藏文：སོ་སྐྱེ་，梵文：Prthagjana，英文：Ordinary Being，漢語字面意思：異生）、『有學』（藏文：སློབ་，梵文：Saiksa，英文：Trainee，漢語字面意思：有學）、『無學』（藏文：མི་སློབ་，梵文：Asaiksa，英文：Non-trainee，漢語字面意思：無學）三種。在『色界』（藏文：གཟུགས་，梵文：Rupa-dhatu，英文：Form Realm，漢語字面意思：色界）和『無色界』（藏文：གཟུགས་མེད་，梵文：Arupa-dhatu，英文：Formless Realm，漢語字面意思：無色界）也是如此，共有九種。在『色界』中有『行』的『菩薩』（藏文：བྱང་སེམས་，梵文：Bodhisattva，英文：Bodhisattva，漢語字面意思：菩提薩埵），在『欲界』中有『行』的『獨覺』（藏文：རང་སངས་རྒྱས་，梵文：Pratyekabuddha，英文：Solitary Realizer，漢語字面意思：獨覺），以及『如來』（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，梵文：Tathagata，英文：Tathagata，漢語字面意思：如來）等不可思議的『補特伽羅』，總共十二種。根據『行』來區分，有『信解行』（藏文：མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཅན།，梵文：Adhimukti-carya，英文：Conduct of Faith，漢語字面意思：以信行者）、『增上意樂行』（藏文：ལྷག་པའི་བསམ་པས་སྤྱོད་པ་ཅན།，梵文：Adhyasaya-carya，英文：Conduct of Higher Intention，漢語字面意思：以增上意樂行者）、『有相行』（藏文：མཚན་མ་དང་བཅས་པར་སྤྱོད་པ་ཅན།，梵文：Salaksana-carya，英文：Conduct with Signs，漢語字面意思：以相行者）、『無相行』（藏文：མཚན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཅན།，梵文：Alaksana-carya，英文：Conduct without Signs，漢語字面意思：以無相行者）以及『無功用行』（藏文：མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་，梵文：Anabhisaṁskāra，英文：Effortless Conduct，漢語字面意思：無功用）的『菩薩』。 什麼是『貪慾行』？指的是貪慾強烈且持續時間長的『補特伽羅』，在『尋伺』（藏文：རྣམ་རྟོག་，梵文：Vikalpa，英文：Discrimination，漢語字面意思：分別）之間也是如此。『平等煩惱』指的是煩惱自然存在的狀態。『小煩惱』指的是煩惱被削弱的狀態。『獨覺乘』指的是具有『獨覺』種姓、根器中等、爲了自身解脫而發願、厭離輪迴、具有遠離貪慾和解脫的意念、希望自己證得菩提、以『聲聞藏』（藏文：ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་，梵文：Sravaka-pitaka，英文：Hearer's Collection，漢語字面意思：聲聞藏）為對境而修持佛法、未生起或已生起『抉擇分』（藏文：ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་，梵文：Nirvedha-bhagiya，英文：Part of Definite Discrimination，漢語字面意思：抉擇分）、未獲得或已獲得果位，無論哪種情況，在沒有佛出世的情況下，自己現證菩提，像犀牛一樣獨自居住，或者通過僧團和修行獲得苦的邊際（解脫）。這是經中所說。『未積聚資糧』指的是從真諦的角度來說，信心和精進較小的『補特伽羅』，與解脫相應的善根較少，並且不確定何時能在此生獲得果位。『已積聚和未積聚』指的是信心和精進中等，具有獲得解脫的善根，並且確定能在未來的生命中獲得果位。『已積聚資糧』指的是信心和精進最好，並且確定能在今生獲得果位。或者，最初對佛法只有微小的『忍』（藏文：བཟོད་པ་，梵文：Ksanti，英文：Patience，漢語字面意思：忍），然後逐漸增加。以上兩種情況解釋了『一切義』（藏文：ཀུན་དོན་，梵文：Sarvartha，英文：All Meaning，漢語字面意思：一切義）。似乎不需要太多刪減。以身體來顯現指的是，對『八解脫』（藏文：རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་，梵文：Asta Vimoksa，英文：Eight Liberations，漢語字面意思：八解脫）進行禪定的『補特伽羅』。以智慧來解脫指的是，即使煩惱已盡，但沒有對『八解脫』進行禪定。從兩者中解脫出來。 是確定的。
【English Translation】 It is certain. This is the content of the third part of the Compendium of Topics. The definite classifications of attainment include 'Pudgala' (Individual) and 'Abhisamaya' (Realization). Firstly, regarding 'Pudgala', it is distinguished according to 'Conduct', 'Renunciation', etc., such as 'Conduct' towards 'Desire', etc. There are six types of 'Equal Conduct', seven types of 'Minor Afflictions'. 'Renunciation' includes the 'Pudgalas' of the three vehicles: Sravaka, Pratyekabuddha, and Bodhisattva. It is further divided in detail according to 'Attachment'. It is divided into three types: 'Non-accumulated Merit', 'Accumulated and Non-accumulated', and 'Accumulated Merit'. According to 'Application', it is divided into 'Faith-follower', etc., and there are twenty types of 'Sangha'. According to 'Realm', in the 'Desire Realm', there are three types of 'Conduct' of 'Ordinary Beings', 'Trainees', and 'Non-trainees'. It is the same in the 'Form Realm' and 'Formless Realm', with a total of nine types. In the 'Form Realm', there are 'Bodhisattvas' of 'Conduct', and in the 'Desire Realm', there are 'Solitary Realizers' of 'Conduct', as well as inconceivable 'Pudgalas' such as 'Tathagatas', totaling twelve types. According to 'Conduct', there are 'Conduct of Faith', 'Conduct of Higher Intention', 'Conduct with Signs', 'Conduct without Signs', and 'Effortless Conduct' of 'Bodhisattvas'. What is 'Conduct of Desire'? It refers to 'Pudgalas' who have strong and long-lasting desire, and it is the same in between 'Discriminations'. 'Equal Afflictions' refers to the state where afflictions naturally exist. 'Minor Afflictions' refers to the state where afflictions are weakened. The 'Pratyekabuddha Vehicle' refers to those who have the lineage of 'Pratyekabuddha', have medium faculties, have made aspirations for their own liberation, are disgusted with samsara, have the intention to be free from desire and liberated, wish to attain enlightenment themselves, practice the Dharma by focusing on the 'Hearer's Collection', have not generated or have generated 'Part of Definite Discrimination', have not attained or have attained the result, in any case, without the appearance of a Buddha, they manifest enlightenment themselves, live alone like a rhinoceros, or attain the end of suffering through the Sangha and practice. This is what is said in the sutras. 'Non-accumulated Merit' refers to 'Pudgalas' who have little faith and diligence from the perspective of truth, have few roots of virtue corresponding to liberation, and are uncertain when they can attain the result in this life. 'Accumulated and Non-accumulated' refers to those who have medium faith and diligence, have roots of virtue to attain liberation, and are certain to attain the result in future lives. 'Accumulated Merit' refers to those who have the best faith and diligence, and are certain to attain the result in this life. Or, initially, they have only a small 'Patience' towards the Dharma, and then gradually increase it. The above two situations explain 'All Meaning'. It seems that not much deletion is needed. Manifesting with the body refers to 'Pudgalas' who meditate on the 'Eight Liberations'. Liberating with wisdom refers to those who have exhausted defilements but do not meditate on the 'Eight Liberations'. Liberated from both. 是確定的。
ཟག་པ་ཟད་པ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པ་ཡིན་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་པོ། མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་། རང་གིས་རང་གསོད་ཀྱང་རུང་མི་གསོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། གང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། དབང་རྟུལ། མྱོས་རུང་མ་མྱོས་རུང་། མི་གསོད་ན་གང་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །གསོད་ན་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །རྗེས་སུ་བསྲུང་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། །དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད། མྱོས་ན་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། མ་མྱོས་ན་དེ་ལྟར་མིན་པའོ། ། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་པོ། མྱོས་ཀྱང་རུང་། མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་ཆེན་པོ་དང་རྣོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི། སྐལ་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གོ། རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་པ་ནི། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མིན་ལ། དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་པའོ། །མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྟེ། 12-13-39b མྱོས་རུང་། མ་མྱོས་རུང་། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་འགྱུར་གྱི་སྐལ་པ་ཅན་མིན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་མྱང་འདས་པར་སྟོན་པའོ། །མོས་སྤྱོད་བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེར་གནས། ལྷག་བསམས་བཅུ་ལ་གནས་པ། མཚན་བཅས་སྤྱོད་པ་ས་དང་པོ་ནས་དྲུག་པའི་བར། བསྒྲིམ་ནས་མཚན་མེད་ས་བདུན་པར་གནས་པ། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ། བཅུ་པ་ཆོས་སྤྲིན་ལ་གནས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་ཏེ། རིམ་གྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །རིམ་གྱིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིག་ཆར་ངེས་འབྱིན་ནི། གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། མི་ལྕོགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་དེ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་གྱིས། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། རྣམ་པས་ཅིག་ཆར་སྤང་སྟེ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་ནས། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་མཐོང་ལམ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བཞིན་དུ་སའི་རྣམ་པས་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་སྤོང་བ་མིན་ནོ། །འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ། །སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་ལས། ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡོམ་ནས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སོགས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ཐ་མ
【現代漢語翻譯】 漏盡者（ཟག་པ་ཟད་པ།），是指安住於八解脫（རྣམ་ཐར་བརྒྱད་）的禪定者。 阿羅漢（དགྲ་བཅོམ་པ་）是完全退失（ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་）之法者：根器遲鈍（དབང་པོ་རྟུལ་པོ།），無論飲酒與否（མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།），無論自殺與否或殺人與否（རང་གིས་རང་གསོད་ཀྱང་རུང་མི་གསོད་ཀྱང་རུང་སྟེ།），即從現見之法（གང་མཐོང་བའི་ཆོས་）的安樂住（བདེ་བར་གནས་པ་）中，退失世間禪定（འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་）的份位。 具有自殺之法者（བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།）：根器遲鈍（དབང་རྟུལ།），無論飲酒與否（མྱོས་རུང་མ་མྱོས་རུང་།），若不殺人，則會退失現見之法安樂住的份位（མི་གསོད་ན་གང་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ།）。若殺人，則不具有此份位（གསོད་ན་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ།）。 具有守護之法者（རྗེས་སུ་བསྲུང་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།）：也是根器遲鈍（དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད།），若飲酒，則會退失現見之法安樂住的份位（མྱོས་ན་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ།），若不飲酒，則不會如此（མ་མྱོས་ན་དེ་ལྟར་མིན་པའོ།）。 從安住中不退動者（གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ནི།）：根器遲鈍（དབང་པོ་རྟུལ་པོ།），無論飲酒與否（མྱོས་ཀྱང་རུང་། མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།），不具有退失現見之法安樂住的份位（མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ།），也不是能獲得調伏諸根大能力和敏銳力的補特伽羅（དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་ཆེན་པོ་དང་རྣོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི། སྐལ་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གོ།）。 堪能如實證悟者（རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་པ་ནི།）：根器遲鈍（དབང་པོ་རྟུལ་པོ་），無論飲酒與否（མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།），不具有退失現見之法安樂住的份位（མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མིན་ལ།），但具有調伏諸根的份位（དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་པའོ།）。 不迷亂之法者（མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།）：自性根器敏銳（རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྟེ།），無論飲酒與否（མྱོས་རུང་། མ་མྱོས་རུང་།），不具有退失現見之法安樂住的份位（མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་འགྱུར་གྱི་སྐལ་པ་ཅན་མིན་པའོ།）。 如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་）從安住于兜率天（དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་）開始，示現涅槃（མྱང་འདས་པར་སྟོན་པའོ།）。 勝解行（མོས་སྤྱོད་）安住于小、中、大三種忍位（བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེར་གནས།），安住於十增上意樂（ལྷག་བསམས་བཅུ་ལ་གནས་པ།），有相行（མཚན་བཅས་སྤྱོད་པ་）安住于初地至六地之間（ས་དང་པོ་ནས་དྲུག་པའི་བར།），努力后無相行（བསྒྲིམ་ནས་མཚན་མེད་）安住於七地（ས་བདུན་པར་གནས་པ།），無功用行（མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་）安住於八地和九地（ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ།），十地安住於法云地（བཅུ་པ་ཆོས་སྤྲིན་ལ་གནས་པའོ།）。 入流果（རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་）的補特伽羅有兩種：漸次者（རིམ་གྱིས་པ་）和頓證者（ཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ།）。 漸次者（རིམ་གྱིས་པ་ནི།）如前所述（ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ།）。 頓證者（ཅིག་ཆར་ངེས་འབྱིན་ནི།）是指證悟真諦（གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས།），依仗不可摧伏的信心（མི་ལྕོགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་དེ།），以出世間道（འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་གྱིས།），同時斷除三界（ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་）的煩惱（ཉོན་མོངས་རྣམས།），從同時斷除最大的煩惱，到同時斷除最小的煩惱，如同見道（རྣམ་པས་ཅིག་ཆར་སྤང་སྟེ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་ནས། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་མཐོང་ལམ་བཞིན་ནོ།）。 不像世間道那樣，以地的差別而分別斷除（འཇིག་རྟེན་པའི་བཞིན་དུ་སའི་རྣམ་པས་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་སྤོང་བ་མིན་ནོ།）。 這是對入流果（རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་）和阿羅漢果（དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་）這兩種果位的安立（འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ།）。 在《指端經》（སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་）中說，將所有蘊（ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་）歸納為一體，宣說一切皆是無常等（གཅིག་ཏུ་བསྡོམ་ནས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སོགས་སུ་གསུངས་སོ།）。 那是最初的入流果（རྒྱུན་ཞུགས་）和最後的...
【English Translation】 The one who has exhausted the outflows (ཟག་པ་ཟད་པ།) refers to the meditator who abides in the eight liberations (རྣམ་ཐར་བརྒྱད་). An Arhat (དགྲ་བཅོམ་པ་) is one who has the nature of completely falling away (ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་): dull faculties (དབང་པོ་རྟུལ་པོ།), whether intoxicated or not (མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།), whether committing suicide or not, or killing others or not (རང་གིས་རང་གསོད་ཀྱང་རུང་མི་གསོད་ཀྱང་རུང་སྟེ།), that is, one who has the fortune to fall away from the worldly meditations (འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་) from abiding in bliss in the visible Dharma (གང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་). One who has the nature of committing suicide (བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།): dull faculties (དབང་རྟུལ།), whether intoxicated or not (མྱོས་རུང་མ་མྱོས་རུང་།), if not killing others, then one has the fortune to fall away from abiding in bliss in the visible Dharma (མི་གསོད་ན་གང་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ།). If killing, then one does not have this fortune (གསོད་ན་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ།). One who has the nature of protecting (རྗེས་སུ་བསྲུང་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།): also has dull faculties (དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཉིད།), if intoxicated, then one has the fortune to completely fall away from abiding in bliss in the visible Dharma (མྱོས་ན་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ།), if not intoxicated, then it is not so (མ་མྱོས་ན་དེ་ལྟར་མིན་པའོ།). One who does not move from abiding (གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ནི།): dull faculties (དབང་པོ་རྟུལ་པོ།), whether intoxicated or not (མྱོས་ཀྱང་རུང་། མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།), does not have the fortune to fall away from abiding in bliss in the visible Dharma (མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ།), and is not a person who obtains great power and sharpness in taming the faculties (དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་ཆེན་པོ་དང་རྣོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི། སྐལ་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གང་ཟག་གོ།). One who is worthy of fully realizing (རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་འགྱུར་པ་ནི།): dull faculties (དབང་པོ་རྟུལ་པོ་), whether intoxicated or not (མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་།), does not have the fortune to fall away from abiding in bliss in the visible Dharma (མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མིན་ལ།), but has the fortune to tame the faculties (དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་སྐལ་པ་ཅན་ཡིན་པའོ།). One who has the nature of not being confused (མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི།): naturally has sharp faculties (རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྟེ།), whether intoxicated or not (མྱོས་རུང་། མ་མྱོས་རུང་།), does not have the fortune to fall away from abiding in bliss in the visible Dharma (མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་ལས་ཉམས་འགྱུར་གྱི་སྐལ་པ་ཅན་མིན་པའོ།). The Tathagata (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་) from residing in Tushita (དགའ་ལྡན་ན་གནས་པ་) onwards, shows passing into Nirvana (མྱང་འདས་པར་སྟོན་པའོ།). The conduct of faith (མོས་སྤྱོད་) abides in the small, medium, and large levels of patience (བཟོད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེར་གནས།), abides in the ten superior intentions (ལྷག་བསམས་བཅུ་ལ་གནས་པ།), the conduct with signs (མཚན་བཅས་སྤྱོད་པ་) abides from the first to the sixth bhumi (ས་དང་པོ་ནས་དྲུག་པའི་བར།), the conduct without signs after striving (བསྒྲིམ་ནས་མཚན་མེད་) abides in the seventh bhumi (ས་བདུན་པར་གནས་པ།), the conduct without effort (མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མེད་) abides in the eighth and ninth bhumi (ས་བརྒྱད་པ་དགུ་པ།), the tenth bhumi abides in the cloud of Dharma (བཅུ་པ་ཆོས་སྤྲིན་ལ་གནས་པའོ།). There are two types of individuals who enter the stream (རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་): gradual ones (རིམ་གྱིས་པ་) and those who realize it all at once (ཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ།). The gradual ones (རིམ་གྱིས་པ་ནི།) are as explained before (ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ།). Those who realize it all at once (ཅིག་ཆར་ངེས་འབྱིན་ནི།) are those who, having realized the truths (གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས།), rely on the indestructible faith (མི་ལྕོགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་དེ།), and through the supramundane path (འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ལམ་གྱིས།), simultaneously abandon the afflictions that operate in the three realms (ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས།), from simultaneously abandoning the greatest afflictions to simultaneously abandoning the smallest afflictions, just like the path of seeing (རྣམ་པས་ཅིག་ཆར་སྤང་སྟེ། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་ནས། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་ཅིག་ཆར་སྤོང་བ་མཐོང་ལམ་བཞིན་ནོ།). It is not like the worldly path, where one abandons separately according to the distinctions of the bhumis (འཇིག་རྟེན་པའི་བཞིན་དུ་སའི་རྣམ་པས་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་སྤོང་བ་མིན་ནོ།). This is the establishment of the fruit of entering the stream (རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་) and the fruit of Arhatship (དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་), these two fruits (འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ།). In the 'Sutra of the Fingertip' (སོར་མོའི་རྩེ་མོའི་མདོ་), it is said that all the aggregates (ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་) are gathered into one, and it is taught that everything is impermanent, etc. (གཅིག་ཏུ་བསྡོམ་ནས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་སོགས་སུ་གསུངས་སོ།). That is the initial stream-enterer (རྒྱུན་ཞུགས་) and the final...
་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཁོ་ན་ལ་གདགས། དེ་གཉིས་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་མཐོང་སྤང་དང་། སྒོམ་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤང་བའི་ཕྱེ་བས་ 12-13-40a གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །བར་མ་གཉིས་ལ་མི་གདགས་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བས་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཉིད་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་། ལྷག་མ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕལ་ཆེར་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་མི་སློབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་མ་ལུས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པས་གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་། དེ་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་གྱིས་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་ཁམས་ཉིད་དུ་སྐྱེ་ནས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་རང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན། བཅུ་སྟེ། ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས༡་པ་དང་། དོན༢་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར༣་རྟོགས་པ་དང་། རྗེས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ༤་དང་། དཀོན་མཆོག་ལ༥་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང༦་བ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པ༧་མངོན་པར་རྟོགས་པ། ཉན༨་ཐོས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། རང་སངས༩་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས༡༠་དཔའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །དང་པོ་ཆོས་མངོན་རྟོགས་ནི། བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཐར་པའི་ཆ་མཐུན་གྱིས་བསྡུས་པས་མོས་པ་དང་། དད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའོ། །དོན་མངོན་རྟོགས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གྱི་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ན། བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ 12-13-40b ཆོས་རྣམས་ཁོ་ན་ལ། བདེན་པ་ལ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་སྟེ། བཟོད་པ་དེ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དང་། ཆེན་པོའི་འབྲིང་དང་། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་མངོན་རྟོགས་མཐོང་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །མཐོང་ལམ་ལ་དེར་ནི་བདེན་པ་བཞི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་རྣམས་འཐོབ་སྟེ།མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་བར་ཆད་མེད་དུ་སྐྱེས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐབས་མེད་པས་དེ་དག་བསྒོམ་ལམ་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ། རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ནི་བསྒོམ་ལམ་འཇིག་རྟེན་པའམ་འདས་པའི་ལམ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དོ། །དཀོན་མཆོག་ལ་མངོན་རྟོགས། སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ཆོས་དགེ་འདུན་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་དང་ཐོབ་པའོ། །ཀུ
【現代漢語翻譯】 只適用於阿羅漢（梵文：Arhat，Arhan，अरिहन्त，अरिहन्，敵人摧毀者）的兩種果位。這兩種果位是通過斷除三界（欲界、色界、無色界）中所有見道所斷和修道所斷的煩惱來實現的，次第井然。 不適用于中間的兩種果位，因為通過見諦，修道所斷的欲界煩惱，無論是殘留的還是完全斷除的，都會被徹底清除。從同時證悟的角度來看，《分別經》中說：『須陀洹（梵文：Srotaāpanna，Srotāpanna， स्रोतापन्न，入流者）果位之後是阿羅漢果位。』 通常，在見到真理的時刻或臨終時，會獲得無學道（阿羅漢果）。即使沒有完全斷除貪慾，也會因為願力的強大而迅速入滅。由於願力的作用，他們會轉生到欲界，如果沒有佛陀出世，他們會成為獨覺佛（梵文：Pratyekabuddha，Pratyeka-buddha，प्रत्येकबुद्ध，緣覺）。 什麼是所證悟的分類？有十種：法（梵文：Dharma，धर्म，法）的證悟、義（梵文：Artha，अर्थ，義）的證悟、真如（梵文：Tathātā，तथाता，如是）的證悟、隨後的證悟、對三寶（梵文：Triratna，Triratna，त्रिरत्न，三顆寶石）的證悟、普遍不生（梵文：Anutpāda，अनुत्पाद，不生）的證悟、究竟的證悟、聲聞（梵文：Śrāvaka，श्रावक，聽者）的證悟、獨覺佛的證悟、菩薩（梵文：Bodhisattva，बोधिसत्त्व，覺有情）的證悟。 首先，法的證悟是指，就真諦而言，通過與解脫分相應的修持，獲得極大的意樂和信心。 義的證悟是指，在抉擇分相應的最後階段，僅僅就真諦而言，對法產生極大的忍耐，這種忍耐又分為三種：大中的小、大中的中、大中的大。 真如的證悟是指，獲得見道（梵文：Darśanamārga，दर्शनमार्ग，見道）之心的十六個剎那。 在見道中，能夠辨別『這就是四聖諦』，獲得從證悟的邊緣產生的世俗智慧。這不是直接的證悟，因為在十六個無間產生的智慧剎那中，沒有世俗心的間隙，因此這些在修道中才能被證悟。 在見道之後，隨後的證悟是指修道，無論是世間的還是出世間的道路。 對三寶的證悟是指，通過了解佛陀而產生信心，通過了解法而產生信心，以及通過了解僧伽（梵文：Saṃgha，संघ，僧團）而產生信心並獲得這些信心。
【English Translation】 It only applies to the two fruits of the Arhat (Sanskrit: Arhat, Arhan, अरिहन्त, अरिहन्, 'Foe Destroyer'). These two fruits are achieved by abandoning all that is to be abandoned by seeing and cultivating in the three realms (desire realm, form realm, formless realm), in order. It does not apply to the two intermediate fruits, because by seeing the truth, the desire realm afflictions to be abandoned by cultivation, whether residual or completely abandoned, are thoroughly cleared. From the perspective of simultaneous realization, it is said in the 'Differentiation Sutra': 'After the Srotaāpanna (Sanskrit: Srotaāpanna, Srotāpanna, स्रोतापन्न, 'Stream Enterer') fruit is the Arhat fruit.' Usually, at the moment of seeing the truth or at the time of death, one attains the state of no more learning (Arhat fruit). Even if one has not completely abandoned desire, one will quickly pass into extinction due to the power of aspiration. Due to the power of aspiration, they will be reborn in the desire realm, and if no Buddha appears, they will become a Pratyekabuddha (Sanskrit: Pratyekabuddha, Pratyeka-buddha, प्रत्येकबुद्ध, 'Solitary Buddha'). What is the classification of what is realized? There are ten: the realization of Dharma (Sanskrit: Dharma, धर्म, 'Law'), the realization of Artha (Sanskrit: Artha, अर्थ, 'Meaning'), the realization of Tathātā (Sanskrit: Tathātā, तथाता, 'Suchness'), the subsequent realization, the realization of the Three Jewels (Sanskrit: Triratna, Triratna, त्रिरत्न, 'Three Gems'), the realization of universal non-arising (Sanskrit: Anutpāda, अनुत्पाद, 'Non-arising'), the ultimate realization, the realization of the Śrāvaka (Sanskrit: Śrāvaka, श्रावक, 'Hearer'), the realization of the Pratyekabuddha, and the realization of the Bodhisattva (Sanskrit: Bodhisattva, बोधिसत्त्व, 'Enlightenment Being'). First, the realization of Dharma refers to, in terms of truth, obtaining great interest and faith through practice in accordance with the factors of liberation. The realization of Artha refers to, in the final stage corresponding to the factors of ascertainment, solely in terms of truth, obtaining great patience in contemplating the Dharma, which is divided into three types: small within the large, medium within the large, and large within the large. The realization of Tathātā refers to obtaining the sixteen moments of the mind of the path of seeing (Sanskrit: Darśanamārga, दर्शनमार्ग, 'Path of Seeing'). In the path of seeing, being able to distinguish 'These are the Four Noble Truths,' one obtains the conventional wisdom that arises from the edge of realization. This is not direct realization, because in the sixteen uninterrupted moments of wisdom, there is no gap for worldly mind, so these are realized in the path of cultivation. After the path of seeing, the subsequent realization refers to the path of cultivation, whether worldly or transcendental. The realization of the Three Jewels refers to generating faith through understanding the Buddha, generating faith through understanding the Dharma, and generating and obtaining these faiths through understanding the Saṃgha (Sanskrit: Saṃgha, संघ, 'Community').
ན་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་མངོན་རྟོགས། བདག་ངན་སོང་བའི་ལས་བྱས་ནས་ངན་སོང་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འགྲུབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །མཐར་ཐུག་མངོན་རྟོགས། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལས་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དུ་མཐར་ཕྱིན་ལམ་མོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ཉིད་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ནི། མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོབ་པ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་ 12-13-41a བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱ་ཕྱིར། བདུན་པོ་དེ་མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ཉིད་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་བཟོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་དེ་ཐེག་དམན་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་རྟེན་པའི་ཁྱད་པར། བདག་མེད་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར། བདག་དང་སེམས་ཅན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཁྱད་པར། ས་བཅུ་པོ་དག་གིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཁྱད་པར། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང་། འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་སྡུད་པས། གནས་དང་གཡོག་འཁོར་གྱི་ཁྱད་པར། ཕའི་བུ་གཙོ་བོ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པས་བཙུན་པར་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར། སངས་རྒྱས་པའི་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ནི། ཉོན་མོངས་དང་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར། བླ་མེད་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ 12-13-41b ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པར་དག་དང་ཡོངས་དག་དང་། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། །ལས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར།བག་ཆགས་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ། ལུས་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ། རྟག་ཏུ་བྱང་སེམས་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁྱད་པར་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལོངས
【現代漢語翻譯】 未生之現觀（nata mi 'byung ba mngon rtogs）：了知自己已造作惡趣之業，不再具有于惡趣中成熟之分。究竟現觀（mthar thug mngon rtogs）：如從道諦中開示究竟之道。實則為究竟之道。聲聞之七現觀，總攝而言即為聲聞之現觀。 獨覺之現觀：不依賴他人之語而獲得之七現觀，稱為獨覺之現觀。菩薩之現觀：為善巧調伏聲聞與獨覺，於七現觀中，菩薩之正行忍（yang dag par 'grub pa'i bzod pa）為何，以觀待有情，彼等必不從下乘生起之故，而顯現並非如此。又，入于極喜地（rab tu dga' ba）之菩薩無有缺失，稱為菩薩之現觀。 聲聞與菩薩之現觀有何差別？以緣于大乘法之差別，于無數劫中圓滿二資糧為近取因之差別，徹底了悟二無我之差別，承諾自他平等之差別，由十地必定生起之差別，完全受持不住涅槃之差別，清凈佛土與攝集所化有情，于處所與侍從之差別，如父之長子般生於如來種姓，于高貴種姓中出生之差別，于諸佛之眷屬壇城中出生之差別。果之差別：為斷除一切煩惱與非煩惱之習氣，轉成一切無上功德之自性之差別，以及具足力與無畏等佛之功德之差別。如是說：『清凈與極凈，身與受用圓滿，業之佛法之，差別皆宣說。』 如是，煩惱及其習氣皆得清凈，佛土完全清凈，身成就法身，恒常與菩薩眾一同受用大乘之法，事業之差別，以化身於一切世間行持佛之事業，此為五種差別。自性與受用...
【English Translation】 Non-arising Abhisamaya (nata mi 'byung ba mngon rtogs): Knowing that one has done the deeds of evil destinies and no longer has the fate to ripen in the evil destinies. Ultimate Abhisamaya (mthar thug mngon rtogs): Like showing the ultimate path from the truth of the path. In essence, it is the ultimate path. The seven Abhisamayas of the Shravakas, summarized, are called the Abhisamaya of the Shravakas. The Abhisamaya of the Pratyekabuddhas: Obtaining the seven Abhisamayas without relying on the words of others is called the Abhisamaya of the Pratyekabuddhas. The Abhisamaya of the Bodhisattvas: In order to be skilled in taming the Shravakas and Pratyekabuddhas, in the seven Abhisamayas, what is the Bodhisattva's Correct Practice Patience (yang dag par 'grub pa'i bzod pa)? Because by looking at sentient beings, they will definitely not arise from the lower vehicle, it is shown that it is not so. Also, entering the Joyful Ground (rab tu dga' ba), the Bodhisattva is without fault, called the Abhisamaya of the Bodhisattva. What is the difference between the Abhisamaya of the Shravakas and the Bodhisattvas? The difference of focusing on the Mahayana Dharma, the difference of perfecting the two accumulations in countless eons as the proximate cause, the difference of thoroughly realizing the two selflessnesses, the difference of promising equality of self and others, the difference of definitely arising from the ten grounds, the difference of completely upholding non-abiding Nirvana, the difference in place and attendants by purifying the Buddha-field and gathering those to be tamed, the difference of being born in the lineage of the Tathagatas like the eldest son of a father, the difference of being born in a noble lineage, the difference of being born in the mandala of the retinue of the Buddhas. The difference in result: the difference of transforming into the nature of all unsurpassed qualities because of abandoning all afflictions and non-afflictive habitual tendencies, and the difference of the perfection of the qualities of the Buddhas such as strength and fearlessness. As it is said: 'Purity and utmost purity, body and enjoyment complete, the differences of the Buddhas' Dharma of action are all proclaimed.' Thus, afflictions and their habitual tendencies are all purified, the Buddha-field is completely purified, the body achieves the Dharmakaya, constantly enjoying the Dharma of the Mahayana together with the Bodhisattvas, the difference in activity, performing the deeds of the Buddhas in all worlds with emanations, these are the five differences. Nature and enjoyment...
་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པར་རོ་གཅིག་པ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་མཐུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདྲེས་ཤིང་ཉེ་བར་འདྲེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཉོན་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་འདྲེས་པ་དང་ཉེ་བར་འདྲེས་པའི་ལས་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཕྱི་མའི་མཐའི་བར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་སྟོན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟོན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཐེག་ཆེན་པས་རྒྱུན་དུ། འཚེ་བ་ 12-13-42a དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། ངན་སོང་དང་ནི་ཐབས་མིན་དང་། འཇིག་ཚོགས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས། །དེ་ཕྱིར་སྐྱབས་ཀྱི་དམ་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་བཞི་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་དག་མངོན་རྟོགས་གང་གིས་བསྡུས་ཤེ་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསྒོམ་ལམ་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་རྗེས་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་། མཐར་ཐུག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཚད་མེད་པ་རྣམས་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་དང་། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་པ། བསམས་ནས་ཤེས་པ། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་དང་། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་རྣམས་དང་། ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་དང་། སྟོབས་རྣམས་དང་། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང་། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་རྣམས་དང་། བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་དང་། བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་། བག་ཆགས་ལེགས་པར་བཅོམ་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །བྱམས་པ་གང་ཞེ་ན་སོགས། རྒྱས་པར་མཁས་འཇུག་བསྡུར། འཇིག་རྟེན་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་དངོས་པོ་ལུང་མི་བསྟན་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་ལ་དོན་ 12-13-42b དང་མི་ལྡན་པ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་དྲི་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཚུལ་མིན་པས་འདྲི་ན། འཕགས་པའི་བདེན་བཞི་ལས་བརྩམ་ནས་འདྲི་བ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་། ཀུན་བྱང་ལ་སེམས་པ་མིན་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་བཞིན་བདེན་བཞི་ལས་བརྩམས་ན་དེའི་རྟོག་པ་ཆོད་དོ། །བྱང་སེམས་
【現代漢語翻譯】 爲了獲得化身（sku sprul sku），三身（sku gsum）的區別；以及在無餘法界（lHag med kyi dbyings su）中，利益一切眾生的功德永不間斷，這是涅槃（mya ngan las 'das pa）的殊勝之處；法界（chos dbyings）完全清凈，成為一體，並且依止於此的，是通達一切形態之最勝的智慧，諸佛各自具有力量，因此獲得混合且緊密混合的智慧之力的殊勝之處；清凈煩惱障和所知障的殊勝之處；諸佛調伏眾生的事業混合且緊密混合的作為的殊勝之處；以及在十方世界中，直至輪迴的盡頭，示現佛陀出現、示現圓滿正覺（mngon par rdzogs pa byang chub pa）和涅槃的方便的殊勝之處；大乘（theg chen pa）恒常說：『斷絕一切損害，以及惡趣和非方便，以及壞聚低劣乘，因此是救護之殊勝。』如是，通過五種完全救護的殊勝之處也應知曉。 這些具有殊勝功德的無量四等，以何種現觀（mngon rtogs）所攝？答：以聖者聲聞（nyan thos）眾的修道和無學道上現前成就，因此以隨後的現觀和究竟的現觀所攝。這些又是什麼呢？即：無量、解脫、勝處、一切處、無煩惱、思擇而知、種種勝知、神通、妙相好、清凈、力、無畏、近念住、無守護、無忘失法性、習氣善斷、大悲、十八不共佛法、一切種智，如經中所說。慈愛是什麼等等，詳細內容可參考《入智者論》。對於世界常與無常等不予開示的事物，為何不作開示呢？因為對於這些事物，不具備意義，成爲了不如理提問之處。為何不如理提問呢？因為這是從聖者的四諦出發提問，對於因果和清凈不作思考，因此完全捨棄。如理地從四諦出發，則能斷除其分別。菩薩（byang sems）
【English Translation】 To attain the emanation body (sku sprul sku), the distinction of the three bodies (sku gsum); and in the realm of non-abiding (lHag med kyi dbyings su), the continuous benefit to all sentient beings, which is the distinction of nirvana (mya ngan las 'das pa); the complete purity of the dharma realm (chos dbyings), becoming one, and relying on this, is the supreme knowledge of all forms, the buddhas each possess power, therefore attaining the power of wisdom that is mixed and closely mixed is the distinction; the distinction of purifying the obscurations of afflictions and knowledge; the distinction of the buddhas' activities of taming sentient beings being mixed and closely mixed; and in the ten directions, until the end of samsara, showing the appearance of the Buddha, showing the perfect enlightenment (mngon par rdzogs pa byang chub pa) and the skillful means of nirvana; the Mahayana (theg chen pa) constantly says: 'Cutting off all harm, as well as the lower realms and non-skillful means, as well as the perishable aggregates and inferior vehicles, therefore it is the supreme of refuge.' Thus, it should also be known through the five distinctions of complete protection. These immeasurable four and other qualities with special attributes, by what kind of Abhisamaya (mngon rtogs) are they encompassed? Answer: They are accomplished in the path of cultivation and the path of no more learning of the noble Hearers (nyan thos), therefore they are encompassed by the subsequent Abhisamaya and the ultimate Abhisamaya. What are these? Namely: the immeasurables, the liberations, the spheres of mastery, the spheres of totality, the absence of afflictions, knowing through contemplation, the various kinds of perfect knowledge, the superknowledges, the excellent marks and signs, the purifications, the powers, the fearlessnesses, the close mindfulnesses, the absence of protection, the nature of not forgetting, the well-destroyed habitual tendencies, the great compassion, the eighteen unshared qualities of a Buddha, and the omniscience; as it appears in the sutras. What is loving-kindness, etc.? Refer to the 'Entering the Wise' for details. Why are things like the world being permanent or impermanent, which are not taught, not explained? Because they lack meaning and become a place for improper questioning. Why ask improperly? Because it starts from the noble four truths, and does not contemplate cause and effect and purification, therefore it is completely abandoned. If one properly starts from the four truths, then its conceptualization will be cut off. Bodhisattva (byang sems)
ས་དང་པོར་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་སུ་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཞེ་ན། སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་ལམ་ཐོབ་པས། ཐར་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་བཞིན་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་འཛིན་པས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་མིན། ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱིས་གནས་ཤིང་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་ནི། བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། ས་བཅུ་རྣམས་སུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་བྱའི་བསྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའི་ལམ་བསྒོམ་གྱི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཅིག་ཆར་སྤོང་ངོ་། །ཅིག་ཆར་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། སྔགས་དང་སྨན་གྱིས་སོད་པའི་དུག་ལྟ་བུ་དང་། དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྟར་ས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་བྱ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་། ཡང་དག་ 12-13-43a པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དུས་དུས་སུ་དབང་པོ་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་གང་ཞེ་ན། དྲུག་སྟེ། གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་བ་དང་། འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཙམ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གང་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཁྲུལ་བའི་གནས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་མ་འཁྲུལ་བའི་གནས་དང་། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མཐུན་པ་ཐོས་བྱུང་སོགས་དགེ་ཆོས་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཡིན་པ་དང་། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དགེ་བའི་ཆོས་མ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི། བསྡུ་དངོས་བཞིས་བསྡུས་ཏེ་དགེ་བར་འཛུད་པ། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། ཉིན་མཚན་དུ་བཤགས་ཡི་རང་གསོལ་བ་དགེ་རྩ་བསྔོ་བ། མངོན་ཤེས་མྱུར་བ་ལ་མཁས་པ་དང་། མི་གནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་འདུལ་བའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པ། ལམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་མཁས་པའོ། །ཡང་དག་མིན་རྟོག་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ། 12-13-43b རྩ་བའི་རྣམ་རྟོག །ལུས་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གནས་སྣོད་ལོངས་སྤྱོད་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་མཚན་མའི་རྣམ་རྟོག་བཟུང་བའི་མཚན་མའོ། །མིག་ཤེས་སོགས་མཚན་མར་སྣང
【現代漢語翻譯】 如果最初進入無過失之地，為何不會轉變為預流果等？答：因為獲得了不住于有寂二邊的道，所以未完全成就趨向解脫單方面的預流果。由於有意識地執取無量輪迴，是否為一來果？不會轉為一來果，因為通過禪定安住並投生於欲界。菩薩們在如實證悟諸真理后，於十地中修習，修習的是對治所知障的道，而非對治煩惱障的道。因此，當獲得菩提時，將同時斷除煩惱障和所知障。同時成為阿羅漢和如來。即使尚未斷除煩惱，也如以咒語和藥物制伏的毒藥一般，譬如斷除煩惱的阿羅漢，在一切地中都不會產生煩惱的過患。此外，菩薩應精通所知，精通方便，精通非真實分別念，精通無分別念。應時時不斷地向上修習諸根。何為所知？共有六種：即于顯現為能取所取而執著的錯亂，以及對於僅是行之因的非真實分別念，愚者於此顯現執著而錯亂之處；以及如實之境，不迷亂之處；與出世間智慧相符的聞所生等善法，既有錯亂也有不迷亂；無分別智慧不迷亂；以及后得位之善法，是不迷亂的同類因。何為善巧方便？即以四攝事攝受而引入善道，于成熟有情方面善巧，如經中所說，欲以般若波羅蜜多圓滿佈施乃至一切智智的菩薩，應修學般若波羅蜜多。對於圓滿佛法方面善巧，晝夜懺悔、隨喜、祈請、迴向善根，于快速獲得神通方面善巧，趨入不住涅槃，並在世間示現調伏之行，于不間斷相續道方面善巧。非真實分別念是：阿賴耶識成為一切分別念種子的根本，根本分別念，身體、根、有色處、器世間、受用色等之相的識，即執取相的分別念，眼識等顯現為相。
【English Translation】 If one initially enters a faultless ground, why doesn't one transform into a Stream-enterer (Sotapanna) etc.? Answer: Because one has attained the path of not abiding in either Samsara or Nirvana, therefore, the complete attainment of entering the stream of liberation on one side is not accomplished. Since one consciously grasps limitless existences, is one a Once-returner (Sakadagami)? One will not transform into a Non-returner (Anagami), because one abides in meditative stabilization and is born in the desire realm. Bodhisattvas, having manifestly realized the truths, cultivate the path in the ten Bhumis (grounds), cultivating the path that is the antidote to the obscuration of knowledge, not the antidote to the obscuration of afflictions. Therefore, when enlightenment is attained, they simultaneously abandon the obscuration of afflictions and the obscuration of knowledge. Simultaneously, they become Arhats and Tathagatas. Even if afflictions have not been abandoned, they are like poison subdued by mantras and medicine, and like an Arhat who has abandoned afflictions, they do not generate the faults of afflictions in all the grounds. Furthermore, Bodhisattvas should be skilled in knowledge, skilled in means, skilled in unreal conceptualization, and skilled in non-conceptualization. One should continuously train the faculties from higher to higher levels. What is knowledge? There are six: the delusion of manifestly clinging to the apprehended and the apprehender; the place where children manifestly cling to and are deluded by unreal conceptualizations that are merely the cause of actions; the state of suchness, the place of non-delusion; virtuous Dharmas such as those arising from hearing that accord with transcendent wisdom, which are both deluded and non-deluded; non-deluded non-conceptual wisdom; and the concordant cause of non-deluded virtuous Dharmas attained after meditative equipoise. What is skill in means? It is being skilled in gathering beings through the four means of gathering and leading them into virtue, being skilled in fully ripening sentient beings, and as it is said in the sutras, 'Bodhisattvas who wish to perfect generosity up to omniscience through the Perfection of Wisdom should train in the Perfection of Wisdom.' It is being skilled in perfecting the Buddha's teachings, being skilled in confessing, rejoicing, requesting, and dedicating roots of virtue day and night, being skilled in quickly attaining clairvoyance, going to the non-abiding Nirvana and demonstrating the conduct of taming all the worlds, and being skilled in the uninterrupted continuation of the path. Unreal conceptualization is: the Alaya-vijnana (store consciousness) that has become the seed of all conceptualizations, the root conceptualization, the consciousness of the forms of body, faculties, colored objects, container world, enjoyment, etc., which is the conceptualization of grasping at signs, and the appearance of sense consciousnesses such as eye consciousness as signs.
་བའི་རྣམ་རྟོག །ལུས་སོགས་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མཚན་འགྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག །མིག་ཤེས་སོགས་སྔ་མའི་སྐབས་ལས་གཞན་འགྱུར་མཚན་མར་སྣང་བ་འགྱུར་བའི་རྣམ་རྟོག །དེ་ཡང་ཉེས་བཤད་ལེགས་བཤད་གཉིས་གཞན་གྱིས་མིང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྣམ་རྟོག །ཉེས་བཤད་ལས་ཚུལ་བཞིན་མིན་པའི་རྣམ་རྟོག །ལེགས་བཤད་ལས་ཚུལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་རྟོག །ཚུལ་མིན་རྣམ་རྟོག་ལས་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལྟ་བུ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག །ཚུལ་བཞིན་དང་ཚུལ་མིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །རྣམ་གཡེང་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་ཡང་། དངོས་མེད་དུ་རྟོག་པ། དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་དང་། སྒྲོ་འདོགས་དང་། སྐུར་འདེབས་དང་། གཅིག་དང་། ཐ་དད་དང་།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག །ཁྱད་པར་དུ་དང་། མིང་ཇི་བཞིན་དོན་དུ་རྣམ་རྟོག །དོན་ཇི་བཞིན་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་ཤེར་ཕྱིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོད་བཞིན་དུ་སོགས་ཐེག་བསྡུས་ལྟར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ནི། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པར་སེམས་པ་སོགས་རེ་རེ་ལ་འདིས་ཆོག་གོ་སྙམ་དུ་ཆོག་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། ཉན་ཐོས་རྣམས་རྟག་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་སོགས་བཞིའི་ཕྱིན་ 12-13-44a ཅི་མ་ལོག་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །འདི་དག་སོ་སྐྱེ་ཉན་ཐོས་བྱང་སེམས་རྣམས་དང་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ནི། གཉིད་ར་རོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིད་བྱེད་མེད་པས་མ་ཡིན། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་སོགས་རྟོག་དཔྱོད་ལས། ཡང་དག་འདས་པས་མ་ཡིན། འགོག་སྙོམ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམ་པར་ཞི་བས་མ་ཡིན། སེམས་མེད་གཟུགས་སོགས་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན། བརྡར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་མ་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ། རྣམ་པ་ལྔ་སྤང་བས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་བལྟའོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དབང་པོ་རྣམས་སྤྱོད་ཞེ་ན། རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཆུང་ངུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབྲིང་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །འབྲིང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་བོ། །འཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་ནས་བཏུས་པ་བཞི་པའོ། །འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན་བདུན་ཏེ། དང་པོ། དོན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ངོ་བོ། རྐྱེན་འབྱུང་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ། རྐྱེན་བཞི་རྒྱུ། རྣམ་སྨིན་འབྲས་སོགས་ལྔ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཀུན་བྱང་འབྱུང་བ་འབྲས་དམི
【現代漢語翻譯】 分別的行相：身體等暫時變為其他狀態，是相轉變的分別；眼識等從先前的狀態變為其他顯現，是變異的分別；此外，對於惡說和善說，由他人以名稱等指示的分別；惡說是不如理的分別；善說如理的分別；不如理分別，如六十二見等，是現前耽著的分別；從如理和不如理的分別中，產生散亂的分別。散亂的分別又包括： 于無實事作分別，于實物作分別，增益，損減，一，異，自性分別，差別，如名取義分別，如義取名分別。這些的對治是般若波羅蜜多，如《攝大乘論》所說：『菩薩雖有』等。 不分別的自性：凡夫認為法性是無常等，對於每一項都認為這樣就足夠了，執著于滿足的不分別；聲聞緣覺爲了對治常等四顛倒，而修習無常等四不顛倒的不分別；菩薩對於一切法修習無戲論的不分別。這些分別對應于凡夫、聲聞緣覺、菩薩的次第。 無戲論的不分別：不是因為睡眠昏沉的緣故而沒有作意；不是因為已確實超越二禪等的尋伺；不是因為滅盡定中心和心所完全寂滅；不是像無心之色等那樣自性如此；不是因為于所緣境上現行執持的分別，而是觀察到捨棄五種行相。然而，觀察到對於無戲論的所緣境，沒有心的現行作意，而安住于平等性中。 如果菩薩們自性是利根，那麼如何運用諸根呢？依賴於各自種類的微小利根，而使中等顯現；依賴於中等，而使廣大顯現。獲得種種決定，名為《攝類學》第四品。 以決定之語而決定者有七種：第一，義決定，即三種自性；緣起生起的因；四緣為因；五種異熟果等；緣起的周遍生起是果的所緣。
【English Translation】 The aspects of discrimination: The transformation of the body and other things into other temporary states is the discrimination of 'aspect transformation'; the transformation of eye consciousness and other things from the previous state into other appearances is the discrimination of 'change'; in addition, for wrong and right speech, the discrimination indicated by others with names, etc.; wrong speech is irrational discrimination; right speech is rational discrimination; irrational discrimination, such as the sixty-two views, is the discrimination of present attachment; from rational and irrational discrimination, arises distracted discrimination. Distracted discrimination also includes: Discrimination of unreal things, discrimination of real things, addition, subtraction, one, different, self-nature discrimination, difference, discrimination of taking meaning as name, discrimination of taking name as meaning. The antidote to these is Prajñāpāramitā, as stated in the Compendium of Mahāyāna: 'Although Bodhisattvas have,' etc. The nature of non-discrimination: Ordinary people think that the nature of phenomena is impermanent, etc., and for each item, they think that this is enough, clinging to the non-discrimination of satisfaction; Śrāvakas and Pratyekabuddhas cultivate the non-discrimination of the four non-inverted aspects of impermanence, etc., in order to counteract the four inverted aspects of permanence, etc.; Bodhisattvas cultivate the non-discrimination of non-elaboration for all phenomena. These discriminations correspond to the order of ordinary people, Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas. The non-discrimination of non-elaboration: It is not because of sleepiness that there is no attention; it is not because of having truly transcended the search and analysis of the second dhyana, etc.; it is not because the mind and mental factors are completely pacified in cessation samāpatti; it is not like the nature of mindlessness, form, etc.; it is not because of the active holding of the object of perception, but rather observing the abandonment of the five aspects. However, it is observed that there is no active attention of the mind on the object of non-elaboration, but rather dwelling in equanimity. If Bodhisattvas are naturally sharp-witted, then how do they use their faculties? Relying on the small sharp faculties of their respective kinds, they manifest the medium; relying on the medium, they manifest the great. Obtaining various determinations is called the fourth chapter of Collected Topics. What are the determinations by definitive speech? There are seven: First, the determination of meaning, which is the three natures; the cause of arising from conditions; the four conditions as the cause; the five kinds of Vipāka fruits, etc.; the dependent arising of universal arising is the object of the fruit.
གས་བྱེད་འབད་བསྒྱུར་ཐོབ་པའི་ལས་ལྔ་ལས་ལྡན་འཇུག་པའི་དོན་དྲུག་ལས་བརྩམ་ནས་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། ། 12-13-44b ངོ་བོ་ནི་ཀུན་བཏགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མོ། །རྒྱུ་ཡི་དོན་ནི། སྐྱེ་བ་རྐྱེན་བཞི་དང་། འབྱུང་བ་མ་རིག་སོགས་ལུགས་འབྱུང་གི་ཀུན་ཉོན་འགགས་པས་རྣམ་བྱང་དང་། མངོན་སུམ་དམིགས་པ་དང་མ་དམིགས་པ་མཚུངས་པར་བསྙད་པས་བསྡུས་པ་དེས་མ་གྲགས་པའི་དོན་སྒྲུབ་པས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའོ། །འབྲས་བུ་ནི། རྣམ་སྨིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས། རྒྱུ་མཐུན་སྔར་སྐྱེས་དང་མཐུན་པ། བདག་པོ་ཐུན་མོང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན། སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་ལོ་ཏོག་སོགས། བྲལ་འབྲས་འཕགས་ལམ་གྱིས་བག་ཉལ་བཅོམ་པ་ལྔའོ། །ལས་ཀྱི་དོན་ནི་ལས་ཀྱི་ཀུན་ཉོན། དམིགས་པའི་ལས་དང་། བྱེད་པའི་ལས། འབད་པའི་ལས། སྒྱུར་བའི་ལས། འཐོབ་པའི་ལས་སོ། །ལྡན་པའི་དོན་ནི། མང་པོ་ལས་གྱུར་པ་ཁང་པའི་ཤིང་དང་ཕ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རྗེས་སུ་འཆིང་བ་ལས་གྱུར་བ། བག་ཉལ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡོད་ན་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་དང་ལྡན་པ་དང་། འབྲེལ་བ་ལས་གྱུར་པ་རང་གི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་དང་། གནས་སྐབས་ལས་གྱུར་པ་ཕན་འདགས་པའི་རྒྱུས་སེམས་བདེ་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པ་དང་། གློ་བུར་བའི་ཉེ་ཉོན་སོགས་མངོན་གྱུར་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་བའི་ལྡན་པ། དེ་ཡོད་ན་ཆགས་སོགས་དང་དད་སོགས་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། །འཇུག་པའི་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ། སྐྱེ་སོགས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ། རྟེན་ལ་གནས་པ་ས་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་བཞིན་རྟེན་ལ་འཇུག་པ། ཀུན་ཉོན་རྣམས་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ 12-13-45a གི་འཇུག་པ། འཕགས་ལམ་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་འཇུག་པ། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། འདུ་བྱེད་རྣམས་འདས་སོགས། ཕྱི་ནང་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་འཇུག་པའོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། གང་གིས་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཕུང་པོ་སོགས་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་སོགས་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། དེ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའོ། །ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་བཅུ་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནི། མདོ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ། ཚིག་དོན། མཚམས་སྦྱར། དགོངས་པ། བརྒལ་བ། ལན་རྣམས་དང་། དངོས་པོ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནི་མདོ་སྡེ་བསླབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་། དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་ས
【現代漢語翻譯】 從能作、勤奮、轉變、獲得五種作用，以及具有、結合、進入六種意義開始進行詳細的確定。 自性是遍計所執等三種自性。 原因的意義是：生起四緣，以及從無明等順生之雜染滅盡而得清凈，以及顯現可見與不可見的事物被平等地安立，由此總攝，以此來成就未知的意義，因此是成就的原因。 結果是：異熟果是阿賴耶識，等流果是與先前生起的相似，士用果是共同的器世界，以及莊稼等，離系果是聖道斷除習氣五種。 作用的意義是業的雜染，所緣的作用，能作的作用，勤奮的作用，轉變的作用，獲得的作用。 具有的意義是：從眾多事物轉變而來，如房屋的木頭和柱子等；從隨縛轉變而來，如習氣等是原因，如果存在這些，即使不常使用，也與煩惱相應；從關聯轉變而來，如自己的眷屬互相聯繫；從狀態轉變而來，通過互相幫助的原因，內心安樂，心懷喜悅，具有舍；以及從突發的近煩惱等顯現轉變而來的具有，如果存在這些，則稱為與貪等或信等相應。 進入的意義的分類有：生等三種的顯現，以自性進入；安住于所依，如眾生安住于地上，以所依進入；雜染對事物顛倒的進入；聖道對事物不顛倒的進入；以及不同的形態，如行蘊的過去等；內外等的差別，以詳細區分的進入。 第二，詳細解釋的確定是：憑藉什麼來詳細解釋經部的意義？也就是什麼呢？是應遍知的法，如蘊等；應遍知的意義，如無常等；應遍知的因，如戒律和守護根門等；應遍知的菩提分法；應遍知的果，如解脫；以及徹底瞭解它的解脫智慧。 此外，詳細解釋的十四種方式是：詳細解釋的攝集方式是：經等的必要、詞義、連線、密意、辯論、回答等；以及事物攝集的方式是：經部教義、聖諦、以及對事物等的闡述。
【English Translation】 It starts with the five functions of being able to do, diligence, transformation, and attainment, and the six meanings of having, combining, and entering, to make a detailed determination. The nature is the three natures, such as the completely imputed. The meaning of the cause is: the arising of the four conditions, and the purification from the cessation of the defilements that arise in accordance with the law, such as ignorance, and the equal establishment of manifest visible and invisible things, which are summarized by this, and by this, the unknown meaning is accomplished, so it is the cause of accomplishment. The results are: the Vipaka result is the Alaya consciousness, the equiflow result is similar to the previous arising, the dominant result is the common container world, and crops, etc., the separation result is the five that the noble path destroys the habitual tendencies. The meaning of the action is the defilement of karma, the action of the object, the action of being able to do, the action of diligence, the action of transformation, and the action of attainment. The meaning of having is: transformed from many things, such as the wood and pillars of a house; transformed from being bound, such as habitual tendencies are the cause, if these exist, even if they are not often used, they are still associated with afflictions; transformed from association, such as one's own relatives are connected to each other; transformed from a state, through the cause of helping each other, the mind is happy, the heart is joyful, and has equanimity; and having transformed from the manifestation of sudden near afflictions, etc., if these exist, then it is called being associated with greed, etc., or faith, etc. The classification of the meaning of entering is: the manifestation of the three, such as birth, enters by nature; abiding in the support, such as beings abiding on the earth, enters by support; the defilements enter the object in a reversed way; the noble path enters the object in a non-reversed way; and different forms, such as the past of the aggregates; the difference between inside and outside, etc., enters by detailed distinction. Second, the determination of detailed explanation is: by what is the meaning of the Sutra Pitaka explained in detail? What is it? It is the objects to be fully known, such as the aggregates; the meanings to be fully known, such as impermanence; the causes to be fully known, such as discipline and guarding the doors of the senses; the Bodhipakshika dharmas to be fully known; the results to be fully known, such as liberation; and the wisdom of liberation that thoroughly understands it. In addition, the fourteen ways of detailed explanation are: the way of collecting detailed explanations is: the necessity of the Sutras, etc., the meaning of words, connection, intention, debate, answers, etc.; and the way of collecting things is: the teachings of the Sutra Pitaka, the Noble Truths, and the explanation of things, etc.
ྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡིག་པ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་བསླབ་པ་གསུམ་བསྡུས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་དང་། ཡན་ལག་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིག་དེ་དེའི་བསྟན་པ་དང་ཉེ་བའི་ཡན་ལག་གི་སྒོ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དཔེར་ན། དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། བདག་ཕུན་སུམ་པ། གཞན་ཕུན་སུམ་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཉིས། 12-13-45b གོ་རིམ་བཞིན་དུ། འོག་མ་ལྔ་ལྔས་བཤད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་ཉིད་དང་། ཡུལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་སོགས་དང་། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སོགས་བཞིན་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནི། འོག་མ་གོང་མར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ཏེ། དད་ན་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། བརྩོན་ན་དྲན་པ་ཉེར་འཇོག་སོགས་དང་། སྤོང་པའི་སྒོ་ནི། འདི་ལས་བརྩམ་ནས་འདི་སྤོང་བར་སྟོན་པ་སྟེ། དེ་གང་ཞེ་ན། སྟེའུ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་ཟག་པ་ཟད་པ་ལས་བརྩམ་ནས། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་བ་དང་། ཆོས་འདི་བ་ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཡི་ཆད་པ་དང་། ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །དགེ་སློང་ང་ནི་ཤེས་བཞིན་མཐོང་བཞིན་དུ་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པར་སྨྲའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་ཚིག་གི་དུམ་བུ་དང་པོས་གང་ཟག་སྤངས་སོ། །སྒོམ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་སྤངས་སོ། །སྟེ་འུའི་དཔེས་ནི་གསུམ་པ་སྤངས་སོ། །གྲུའི་དཔེས་ནི། བཞི་པ་སྤངས་སོ། །ཡི་གེ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བའི་སྒོ་ནི། གང་དུ་དོན་གཞན་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན། མི་གང་མ་དད་བྱས་མི་གཟོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་ལྟ་བུའོ། །ཆུད་ཟ་བ་དང་ཆུད་མི་ཟ་བའི་སྒོ་ནི་གང་དུ་རབ་ཏུ་ཆུད་ཟ་བ་དང་། རབ་ཏུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་། དེ་གཉིས་ཀའི་ཐབས་དང་། དེ་གཉིས་གའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན། ལེགས་ 12-13-46a པར་སྐྱེས་ཀྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། རབ་ཏུ་ཆུད་ཟ་བ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་རྫས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་རྫས་ནི། ཁྱིམ་དང་ཆུང་མ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ནང་གི་རྫས་ནི་ཉེར་ལེན་ཕུང་ལྔའོ། །རབ་ཏུ་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རབ་ཏུ་ཆུད་ཟ་བའི་ཐབས་ནི། རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་བ་དང་། བྱུང་ནས་ཀྱང་ཟག་པ་ཟད་པར་བྱ་བ་ལ་བག་ཡོད་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཐབས་སུ་བལྟའོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར། ཀྱེ་མ་རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་པར་སྐྱེས་འདི་ནི་གཉིས་ཀྱིས་མཛེས་ཏེ། གང་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བར་དང་། གང་ཟག་པ་ཟད་ནས་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་པའི་བར་འདིས་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་དེའི་ཐབས་ཉེ་བར་བསྟན་པས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆུད་ཟ་བ་དང་། དེའི་ཐབས་བསྟན་པར་འགྱུ
【現代漢語翻譯】 例如，像偈頌'不做任何惡行'等，概括了三學等等。簡要指示支分，是通過與該指示相關的支分之門來詳細解釋，例如，在指示了十二種圓滿的閑暇和圓滿后，'自圓滿'和'他圓滿'這兩個詞， 按順序，用接下來的五個來解釋。例如，如人身，生於中心等等，以及佛陀出現和聖法開示等等。從高到高顯現的門是，下面的作為上面的成就之處，如果相信，就會發起精進，精進就會憶念等等。捨棄的門是，從這個開始，顯示捨棄這個，那是什麼呢？如《小事經》中，從煩惱滅盡開始，從這個之外的人，和那些認為僅僅聽聞和思考這個法就足夠的人，以及完全放棄禪修的人，以及沒有完全圓滿積聚的人。比丘，我說我是以知見而滅盡諸漏的。像這樣的經文的第一部分捨棄了人。努力修行禪定等等，捨棄了第二部分。小事的例子捨棄了第三部分。船的例子捨棄了第四部分。文字完全轉變的門是，在其他意義上完全成就的文字完全轉變為其他，例如，'不信之人不做'等等的偈頌。浪費和不浪費的門是，在完全浪費和完全不浪費，以及這兩種方法，以及這兩種的完全區分顯示的地方，例如， 《善生經》中所說，完全浪費是對內外之物的過度執著。其中，外物是房屋和妻子等等的特徵。內物是五取蘊。完全不浪費是與那兩者分離。完全浪費的方法是不不出現，即使出現也不謹慎地使煩惱滅盡。與此相反，被視為不浪費的方法。例如，唉，善男子，善生，這以二者而美麗，從剃髮和鬍鬚而出家之間，以及煩惱滅盡而完全了知之間，這顯示了不浪費和其方法，因此相反的特徵顯示了浪費和其方法。
【English Translation】 For example, like the verse 'Do not do any evil deeds,' etc., which summarizes the three trainings, and so on. Briefly indicating the limbs is to explain in detail through the door of the limbs that are close to that teaching. For example, after indicating the twelve perfections of leisure and endowment, the two words 'self-endowment' and 'other-endowment,' are explained in order by the following five each. For example, like being a human, being born in the central region, etc., and the appearance of the Buddha and the teaching of the holy Dharma, and so on. The door of manifesting from higher to higher is that the lower is the place of accomplishing the higher. If one has faith, one will engage in diligence; if one is diligent, one will cultivate mindfulness, and so on. The door of abandoning is to show that from this one begins to abandon this. What is that? As in the Sutra of Minor Matters, starting from the exhaustion of defilements, from those outside of this, and those who think that merely hearing and thinking about this Dharma is enough, and those who completely give up meditation, and those who have not completely perfected the accumulation. 'Bhikkhus, I say that I am one who speaks of the exhaustion of defilements with knowledge and vision.' The first part of the sutra's words like this abandons the person. Endeavoring to engage in meditation, etc., abandons the second part. The example of minor matters abandons the third part. The example of the boat abandons the fourth part. The door of completely transforming the letters is that the letters that are completely accomplished in other meanings are completely transformed into others. For example, the verse 'The unfaithful person does not do,' and so on. The door of wasting and not wasting is where it shows complete wasting and complete not wasting, and the means of both, and the complete distinction of both. For example, as stated in the Sutra of Good Birth, complete wasting is excessive attachment to external and internal objects. Among them, external objects are characterized by houses and wives, and so on. Internal objects are the five aggregates of grasping. Complete not wasting is being separated from excessive attachment to those two. The means of complete wasting is not arising, and even if it arises, not being careful to exhaust the defilements. The opposite of this is regarded as the means of not wasting. For example, alas, son of good family, Good Birth, this is beautiful with two things: from the interval of shaving hair and beard and going forth, and from the interval of exhausting defilements and completely knowing. This shows not wasting and its means, so the opposite characteristics show wasting and its means.
ར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་པ། དགེ་སློང་འདི་ནི་མཛེས་པ་སྟེ། །ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་ཟག་པ་ཟད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེས་རབ་བྱུང་དང་ཟག་ཟད་བསྟན་ནོ། །ཟག་ཟད་དེ་ཡང་། འདོད་ཆགས་བྲལ་ཞིང་བྲལ་བ་སྟེ། །ཉེར་ལེན་མེད་པ་མྱ་ངན་འདས། །བདུད་ཀྱི་སྡེ་ནི་ཕམ་བྱས་ནས། །ལུས་ཀྱི་ཐ་མ་འཛིན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལ་འདོད་ཆགས་བྲལ་ནས། འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་གྱི་ཀུན་སྦྱོར་སྤངས་པ་དང་། གོང་མའི་ཆ་མཐུན་གྱི་ཀུན་སྦྱོར་ཡང་སྤངས་པ་དང་། 12-13-46b ནང་གི་རྫས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡང་བསྟན་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་ཀྱང་འདི་བསྟན་པར་བལྟའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཆུད་ཟ་བའི་བར་དུ་དབྱེ་བ་བསྙད་པར་ལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་རྣམ་པར་བཞག་པའི་སྒོ་ནི། གང་དུ་གང་ཟག་འདི་སྙེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་གསུངས་སོ་ཞེས་པས་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལས་གྱུར་པ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ནི་གང་ཟག་གཉིས་དང་། གསུམ་དང་བཞིར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ཏེ། སོ་སྐྱེ་དང་། བདེན་མཐོང་གཉིས་སོ། །སོ་སྐྱེ་ནི་གསུམ་དུ་བསྙད་དེ། དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ། ཅུང་ཟད་དཀར་བ། ཆེས་དཀར་བ་གསུམ་མོ། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་བཞི་སྟེ། འབྲས་གནས་བཞིའོ། །དེའི་སྔ་མ་གསུམ་སློབ་པ། ཕྱི་མ་གཅིག་མི་སློབ་པའོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནི། གང་དུ་མུ་བཞི་ལ་སོགས་དྲི་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བརྗོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་མི་རྟག་པའི་མདོ་ལས། གང་གིས་འདི་ལེགས་པར་མཐོང་བ་དེས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ངམ། གང་གིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དེས་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་མཐོང་ངམ། ཞེས་པ་མུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི། ཚོར་སོགས་ཕུང་པོ་བཞི་ལ། རྟག་གཙང་བདེ་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་། སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །མུ་གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་རྟག་གཙང་བདེ་བདག་ཕྱིན་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཡོངས་ཤེས་བྱ་བ་མིན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་སྤང་བྱ་མིན་པར་ཡང་ 12-13-47a དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བའོ། །མུ་གསུམ་པ་ནི། གཟུགས་མི་རྟག་སོགས་ཕྱིན་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་མ་བཏགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་བྱ་སྤང་བྱར་རྗེས་སུ་ལྟ་བའོ། །མུ་བཞི་པ། ཚོར་སོགས་ལ། གང་ལས་བཟློག་པའོ། །གཟུགས་ལ་མུ་བཞི་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ཚོར་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གང་བྱ་བ་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། གང་འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནམ། ཞེ་ན་སྨྲས་པ། མུ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ལེགས་སྤྱད་སྤྱོད་པའི་སོ་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ཆད་ལྟ་
【現代漢語翻譯】 如是。不退轉之差別以偈頌宣說：『此比丘是美者，已近寂滅且漏盡。』如是宣說了出家和漏盡。漏盡者，即是：『離欲且已解脫，無所取而入涅槃，已敗魔軍之陣，是為持身之最後。』如是，此偈表明，於世間道離欲，以出世間道斷除下分結，亦斷除上分結，並表明已完全捨棄內在之物。因是因果滅盡之時，故應如是觀之。與此相反者，應視為退轉之差別。 就補特伽羅（梵文：Pudgala，意為『人』或『個體』）的安立而言，即於何處以若干補特伽羅為主而宣說，如《從水所生經》中所說。此經是就兩個、三個和四個補特伽羅的差別而宣說的，即凡夫和見諦者。凡夫分為三種：非白、少白、極白。見諦者有四種：四果位。前三種是學道者，最後一種是非學道者。 就差別的方面而言，即於何處闡述四句等問題的意義，例如在《無常經》中：『若有人善見此，彼見一切色耶？若有人見一切色，彼一切善見耶？』此為四句。 其中第一句是：對於受等四蘊，不顛倒地執著為常、凈、樂、我，而是如實了知，並如實隨觀應斷之法。第二句是：對於色，顛倒地執著為常、凈、樂、我，不如實了知，亦不如實隨觀應斷之法。第三句是：對於色，不顛倒地執著無常等，如實了知應斷之法並隨觀。第四句是：對於受等，與前者相反。 如色蘊的四句，其餘受等一切蘊也應廣為應用。『凡所應作已作，彼一切不知有他生耶？』『凡不知有他生者，彼一切已作所應作耶？』若問，答曰：有四句。第一句是：盡壽行持善行的凡夫。第二句是：斷見者。
【English Translation】 Thus it is. The verses that explain the distinctions of non-regression: 'This monk is beautiful, he is near peace and has exhausted defilements.' Thus, renunciation and the exhaustion of defilements are taught. The exhaustion of defilements is also: 'Free from desire and liberated, without clinging, he attains Nirvana, having defeated the army of Mara, he holds the last of his bodies.' Thus, this shows that one is free from desire on the worldly path, and through the transcendent path, the lower fetters that are in accordance with the final part are abandoned, and the higher fetters that are in accordance with the higher part are also abandoned, and it also shows that the inner substances are completely abandoned. Because it is the time when cause and effect are exhausted, it should be viewed as such. The opposite of this should be regarded as the distinction of regression. Regarding the way of establishing individuals (Sanskrit: Pudgala, meaning 'person' or 'individual'), it is taught where it is done by empowering so many individuals, as it appears in the sutra 'Born from Water'. It is taught by empowering the distinctions of two, three, and four individuals, namely ordinary beings and those who have seen the truth. Ordinary beings are described as three: not white, slightly white, and very white. Those who have seen the truth are four: the four fruitions. The first three are learners, and the last one is a non-learner. Regarding the way of distinguishing, it is where the meaning of questions such as the four possibilities are expressed, for example, in the sutra on impermanence: 'Whoever sees this well, does he see all forms? Whoever sees all forms, does he see all well?' This is the four possibilities. The first possibility is: for the four aggregates of feeling, etc., without falsely imputing permanence, purity, pleasure, and self, but fully knowing and truly following what should be abandoned. The second possibility is: for form, falsely imputing permanence, purity, pleasure, and self, not fully knowing what should be done, and also not truly following what should be abandoned. The third possibility is: for form, without falsely imputing impermanence, etc., truly knowing what should be abandoned and following. The fourth possibility is: for feeling, etc., the opposite of the former. Just as the four possibilities for form, so too should it be applied extensively to all feelings, etc. 'Having done all that should be done, does he not know another existence from this?' 'Whoever does not know another existence from this, has he done all that should be done?' If asked, it is said: there are four possibilities. The first is: an ordinary being who practices virtue as long as he lives. The second is: a nihilist.
སོགས་སོ། །གསུམ་པ་མི་སློབ་པའོ། །བཞི་པ་དེ་རྣམས་མ་གཏོགས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནི། གང་དུ་ཚུལ་དྲུག་གི་ས་བོན་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཚུལ་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའི་དང་། འཐོབ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སོ་སོ་རང་རིག་པས་དང་། བཤད་པའི་ཚུལ་དྲུག་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དངོས་པོ་སོགས་དྲུག་གིས་དགོངས་པའི་དང་། མཐའ་གཉིས་སྤང་བའི་ཚུལ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་དང་དགོངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདི་དྲུག་ལས་གོང་མ་གསུམ་ནི། འོག་མ་གསུམ་གྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་རིག་པར་བྱ་སྟེའོ། །ཡི་གེ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བའི་སྒོ་དང་། ཆུད་ཟ་བ་དང་མི་ཟ་བའི་སྒོ་དང་། གང་ཟག་གི་རྣམ་གྲངས་བཞག་པའི་སྒོ་དང་། མུ་བཞི་སོགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་སྒོ་དང་། ཚུལ་གྱི་སྒོ་དང་། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ 12-13-47b ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་བརྩམ་ནས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་ཤེས། སྤོང་བ། མངོན་སུམ་བྱེད། བསྒོམ་པ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རབ་དབྱེ། གནས་དང་། གནས་པར་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད། ཡོངས་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་བར་གཅོད། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས། ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས། ཤེས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་། སྟོབས་དང་སྟོབས་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནི། ཚིག་གཅིག་གིས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནད་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་། འདི་སྐྱེས་པས་འདི་སྐྱེ། ཞེས་པ་འདི་ཡིས། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་སོགས་དང་། བཟླས་ཏེ་བརྗོད་པའི་སྒོ་མདོའི་ཚིག་གཅིག་གི་དོན་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་དང་། ཚིག་རེ་རེ་ཡང་མུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་དེ་དག་གི་ཚིག་རེ་རེས་ཀྱང་གཞན་བཞི་སོགས་སུ་ཐུག་མེད་དུ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་སྒོའོ། །གསུམ་པ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་ངེས་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ། གང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཕུང་སོགས་ཆོས་རྣམས་ལ་གཅིག་ནས་རྟོགས་པ་སོགས་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཅིག་ནས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལ་མཚོན་ན། གང་གིས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཅིག །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ལྷག་མ་བཅུ་གཅིག་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་ཡིན་པར་དྲིས་ཏེ་སྔ་མ་དེ་བོར་ནས། ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྟ་བུའི་དེ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་སྦྱར་ཏེ། ཐམས་ཅད་རེ་རེ་ནས་འདྲི་བའོ། །དཔེར་ན་གང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་ 12-13-48a མཆེད་དང་ལྡན་ནམ། ཅི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་དེ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་པ་ཚིག་གོང་མར་སྦྱར་ཏེ་དྲི་བའོ། །གང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་དེ་རྣ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་དྲི་ན་ཡང་འདི་ལ་མུ་བཞིའོ།
【現代漢語翻譯】 等等。第三種是不學（指阿羅漢）。第四種是不包括以上三種。就像這樣。 關於方法：在何處闡述六種方法的種子，即：唯一意義的方法，遠離兩種極端；獲得覺悟的方法，不可思議，各自通過自證智；闡述的方法，完全瞭解六種事物等所蘊含的意義；以及遠離兩種極端的方法、不可思議的方法和蘊含意義的方法。這六種方法中，前三種應通過後三種按順序理解。 文字完全轉變的方法，耗盡與不耗盡的方法，確立補特伽羅類別的方法，四句等詳細區分的方法，方法論的方法，以及完全瞭解等等的方法，都是從真如開始，完全瞭解真如，斷除，現證，禪修，這些的各種區分，處所，與處所相關的特徵，完全瞭解等等的間隔，隨順的法，不完全瞭解的過患，闡述瞭解的利益，以及力量和非力量的方法，即：一個詞能揭示所有其他要點的能力，'有了這個，就會有那個；這個產生，那個也產生'，這表明了無明緣行等等，以及重複敘述的方法，用各種不同的方式廣泛地展示經文的一個詞的含義，每個詞也顯示四句等等，這些詞中的每一個也能無限地證明其他四句等等的方法。 第三，詳細區分並普遍展示，確定和決斷。什麼是確定和決斷呢？對於如上所述的蘊等法，根據情況應用從一到多的理解。例如，'從一到多的理解'，以十二處為例，如果問：以眼處為例的法，是否與色處等其餘十一個一起存在？捨棄前者，然後將色處等應用於其餘，逐一詢問。例如，如果問：具有眼處者，是否具有色處？或者具有色處者，是否具有眼處？這是將前一個問題應用於后一個問題來提問。如果問：具有眼處者，是否具有耳處？這也包含四句。
【English Translation】 Etc. The third is the non-learner (referring to Arhats). The fourth is excluding the above three. It's like this. Regarding the methods: Where the seeds of the six methods are expressed, namely: the method of the sole meaning, free from the two extremes; the method of attaining enlightenment, inconceivable, each through self-cognizance; the method of exposition, fully understanding the meanings implied by the six objects, etc.; and the method of abandoning the two extremes, the method of the inconceivable, and the method of implication. Among these six methods, the first three should be understood in sequence through the latter three. The method of completely transforming words, the method of exhausting and not exhausting, the method of establishing the categories of individuals, the method of elaborately distinguishing the four alternatives, etc., the method of methodology, and the method of completely understanding, etc., all begin with Suchness, completely understanding Suchness, abandoning, actualizing, meditating, the various distinctions of these, the location, the characteristics related to the location, the intervals of completely understanding, etc., the Dharma that accords, the faults of not completely understanding, showing the benefits of understanding, and the method of strength and non-strength, that is: the ability of one word to reveal the key points of all others, 'With this, that arises; this being born, that is born,' this shows ignorance as the condition for action, etc., and the method of repeating and stating, extensively showing the meaning of one word of the sutra in various ways, each word also showing the four alternatives, etc., each of these words also infinitely proving the other four, etc., is the method. Third, to thoroughly differentiate and universally show, to ascertain and determine. What is ascertainment and determination? For the aggregates, etc., of the Dharma as shown above, apply understanding from one to many, as appropriate. For example, 'understanding from one to many,' taking the twelve sources as an example, if asked: Does the Dharma, taking the eye source as an example, exist together with the remaining eleven, such as the form source? Abandoning the former, then apply the form source, etc., to the remaining ones, asking each one individually. For example, if asked: Does one who possesses the eye source possess the form source? Or does one who possesses the form source possess the eye source? This is asking by applying the previous question to the latter question. If asked: Does one who possesses the eye source possess the ear source? This also contains the four alternatives.
།ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་པའི་བར་མུ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་པ་ཚིག་གོང་མ་དང་སྦྱར་བའོ། །གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ།མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་པ་ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱར་བའོ། །དེ་བཞིན་རྣ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་ཆོས་ཀྱི་བར་ལྡན་ནམ་ཞེས་དྲི་བ་ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱར་བའོ། །རྣ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ལྡན་པ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས་སུ་བཞིའོ། །ཚིག་གོང་མ་དང་སྦྱོར་བ་གཉིས་གཉིས་པོ་ནི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལས་བརྩམ་ནས་དྲིས་ན། ཆོས་གོང་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ལུང་སྟོན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཤེས་བྱ་ཡང་དེའམ། ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པའང་དེའམ་ཞེས་དྲི་བ་ཚིག་གོང་མ་དང་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཤེས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཤེས་བྱའང་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པའང་ཡོད་དེ། ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སོ། །ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱོར་བ་ནི། དེ་བཞིན་ལན་གཉིས་སུ་དྲིས་པ་ལ་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུང་སྟོན་པ་སྟེ། གཟུང་བ་གང་ཡིན་འཛིན་པ་དེའང་། འཛིན་པ་གང་ཡིན་གཟུང་བ་དེའམ། ཞེས་པ་ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱོར་བ་སྟེ། འཛིན་པ་གང་ཡིན་གཟུང་བའང་དེའོ། ། 12-13-48b གཟུང་བ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའང་ཡོད་དེ། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔ་པོ་དེ་དང་། མཚུངས་ལྡན་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །མུ་གཉིས་པ། གཉིས་པོ་དེ་ལས་གཞན་མེད་པའོ། །མུ་གསུམ་པ། མུ་གསུམ་ལས་བཞི་པ་མེད་པའོ། །མུ་བཞི་པ་ནི་བཞི་ཀ་ཡོད་པའོ། །ལྔ་པ་མེད་དེ་ཆོས་གཉིས་ལས་བརྩམ་པས་སོ། །ཅི་ཞེས་དྲི་བ་ལ། ལན་བསྟན་པ་ནི། སུ་ཞིག །ཅི། གང་གིས། ཅིའི་ཕྱིར། གང་ལས། གང་དག །གང་དུ། རྣམ་པ།དུ་དག་གིས་ཞེས་བརྒྱད་ཀྱིས་སོ། །དཔེར་ན་དམིགས་མེད་བཤད་པའི་སྐབས་སུ། སུ་ཞིག་གིས་མི་དམིགས་ཞེ་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཅི་མི་དམིགས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐབས་གང་གིས་མི་དམིགས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་བསྒོམ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྐྱབས་པའི་དང་། བླ་མེད་རྫོགས་བྱང་འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ། །རྒྱུ་གང་ལས་མི་དམིགས་པ་འབྱུང་ན་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཉན་པ་དང་། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་དང་། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པས་སོ། །གང་དག་གི་མི་དམིགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །གང་དུ་མི་དམིགས་ན།མོས་སྤྱོད་ནས་ས་བཅུའི་བར་དུའོ། །རྣམ་པ་དུ་ཞིག་མི་དམིགས་ཤེ་ན། རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་སྟེ། སྐྱེས་ནས་འགགས་པ། མ་སྐྱེས་པ། མངོན་གྱུར། རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ། མཛའ་བོའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ། ཆོས་ 12-13-49
【現代漢語翻譯】 將『是否具有意處』等問題，以各種方式組合。『是否具有法處』與前一句組合。『具有色處者，是否具有眼處？』『具有眼處者，是否具有色處？』等問題，與后一句組合。同樣，耳處等直到法處，『是否具有』等提問，與后一句組合。『具有耳處者，是否具有眼處？』等共有四種組合方式。 與前一句組合的兩種方式，是從某些法開始提問，依賴於前一個法來指示。例如，『凡是識，都是所識嗎？』『凡是所識，都是識嗎？』這樣的提問是與前一句組合的。凡是識，都是所識。有所識而非識的，那是識之外的其他法。 與后一句組合的方式是，同樣的問題重複提問兩次，依賴於后一個問題來指示。例如，『凡是所取，都是能取嗎？』『凡是能取，都是所取嗎？』這樣的提問是與后一句組合的。凡是能取，都是所取。 有所取而非能取的，那是色等五境，以及不與（心識）相應的法處。第二種組合方式：兩者之間沒有其他。第三種組合方式：三種組合方式之外沒有第四種。第四種組合方式：四種情況都存在。沒有第五種，因為是從兩種法開始提問的。 對於『什麼』的提問，回答有八種方式：誰？什麼？通過什麼？為什麼？從哪裡？哪些？在哪裡？方式。例如，在解釋無所緣時，『誰不緣呢？』答：安住于般若波羅蜜多的菩薩。『不緣什麼呢？』答：能取和所取的相。『通過什麼方法不緣呢？』答：通過般若波羅蜜多。『為什麼不緣呢？』答：爲了完全救護一切眾生，以及爲了獲得無上圓滿菩提。『從什麼因不緣生起呢？』答：從使諸佛歡喜，聽聞正法，如理作意，以及修持與法相應的法。『不緣哪些呢？』答：不緣一切法。『在哪裡不緣呢？』答：從勝解行地到十地。『有多少種方式不緣呢？』答：有十一種方式：生和滅，不生，顯現，從因的力量生起，從友的力量生起，法
【English Translation】 Combine questions like 'Does it possess the element of mind?' in various ways. 'Does it possess the element of dharma?' is combined with the previous sentence. 'Does one who possesses the element of form possess the element of eye?' 'Does one who possesses the element of eye possess the element of form?' These questions are combined with the following sentence. Similarly, from the element of ear to the element of dharma, questions like 'Does it possess?' are combined with the following sentence. 'Does one who possesses the element of ear possess the element of eye?' There are four ways of combining them. The two ways of combining with the previous sentence are asking from certain dharmas, relying on the previous dharma to indicate. For example, 'Whatever is knowledge, is it also the knowable?' 'Whatever is knowable, is it also knowledge?' Such questions are combined with the previous sentence. Whatever is knowledge is also knowable. There is knowable that is not knowledge, that is other dharmas besides knowledge. The way of combining with the following sentence is that the same question is asked twice, relying on the latter question to indicate. For example, 'Whatever is the grasped, is it also the grasper?' 'Whatever is the grasper, is it also the grasped?' This question is combined with the following sentence. Whatever is the grasper is also the grasped. There is the grasped that is not the grasper, that is the five objects such as form, and the element of dharma that is not associated (with consciousness). The second combination: there is nothing other than these two. The third combination: there is no fourth beyond the three combinations. The fourth combination: all four situations exist. There is no fifth, because it starts from two dharmas. To the question of 'what', there are eight ways to answer: Who? What? Through what? Why? From where? Which? Where? How? For example, when explaining without object, 'Who does not objectify?' Answer: The Bodhisattva who abides in the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom). 'What does not objectify?' Answer: The characteristics of the grasper and the grasped. 'Through what method does not objectify?' Answer: Through the Prajnaparamita. 'Why does not objectify?' Answer: In order to completely protect all sentient beings, and in order to attain unsurpassed perfect enlightenment. 'From what cause does non-objectification arise?' Answer: From pleasing the Buddhas, listening to the Dharma, proper attention, and practicing the Dharma in accordance with the Dharma. 'What does not objectify?' Answer: All dharmas. 'Where does not objectify?' Answer: From the stage of aspiration to the ten Bhumis (grounds). 'In how many ways does not objectify?' Answer: There are eleven ways: birth and cessation, unborn, manifestation, arising from the power of cause, arising from the power of friends, dharma
a ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པ། ངའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ། ཚོགས་མ་བསགས་པ། ཚོགས་བསགས་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པ་འདི་དག་གོང་གི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་། ནང་དང་། ཕྱིའི་དང་། རགས་པ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། ངན་པ་དང་། བཟང་པོ་དང་། རྒྱང་རིང་བ་དང་། ཐག་ཉེ་བ་རྣམས་དང་རིམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཅི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞེས་བསྟན་པ་ལའང་། གང་རྣམ་དབྱེ་དང་པོ་ཞིག །གང་ལས་སུ་བྱ་བ་དང་། གང་བྱེད་པ་གིས། གང་དགོས་ཆེད་ཕྱིར། གང་འབྱུང་ཁུང་ལས། གང་འབྲེལ་བ་གི གང་གནས་གཞི་དུ། གང་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་ཅིག་མི་དམིགས་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཚིག་གོང་མ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། ཚིག་འོག་མ་དང་སྦྱོར་བ་དང་། མུ་གཉིས་པ་དང་། མུ་གསུམ་པ་དང་། མུ་བཞི་པ་དང་། གང་དྲིས་པ་ལ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལུང་སྟོན་པ་དང་། དེ་མ་ཡིན་ཞེས་ཕུང་ལྔ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་འདུས་བྱས་བདེན་པ་གང་གིས་བསྡུས་ཟེར་ན། ཕུང་པོ་ལྔར་མ་གཏོགས་འདུས་བྱས་མེད་དོ་ཞེས་བཀག་པའམ་སྤོང་བའོ། །བཞི་པ་ཡང་དག་པར་འདྲི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཅི་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་འདྲི་བ། ཅི་ཞིག །ཅི་ཡིས། ཅིའི་ཕྱིར། གང་ལས། གང་གིས། གང་དུ། རྣམ་པ་དུ་ཞིག་གིས་ཞེས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། ཅི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ་ཇི་ 12-13-49b ལྟ་བར། གང་ཞེས་བསྟན་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ལམ་བཞི་སྟེ། གཞན་ཕྱོགས་ཉེས་པར་སྨྲས་པ་ལ་འདི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། རང་ཕྱོགས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་འཇོག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་མི་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་། དོན་དེར་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་དོན་དེ་ལེགས་པར་བསྟན་པ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་བསྡུ་བ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། གནས་བཅུས་རྣམ་པར་ངེས་པ་བསྡུས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་འཚོ་ཐབས་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པ། བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། ཐེག་གསུམ་གང་རུང་ལ་འཇུག་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། ཐོས་པ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་པ་མོས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། རིགས་པ་བཞིས་དཔྱད་ནས་ངེས་པའི་བསམ་བྱུང་། རིགས་པས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དོན་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཆོས་གཏམ་གླེང་བ་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། མཐོང་ལམ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། བསྒོམ་ལམ་ས་བོན་མ་ལུས་སྤོང་ལམ་རྣམ་པར་དག་པས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། གཉིས་པ་གསུམ་པ་བཞི་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་
【現代漢語翻譯】 一切皆不可得，空性亦不可得。懷有『我』之慢心，以及不懷有『我』之慢心。未積聚資糧，以及已積聚資糧。這些不可得之法，按照上述順序，與過去、未來、現在，內部、外部，粗大、微細，惡劣、 श्रेष्ठ，遙遠、鄰近等依次結合。對於『什麼』的指示，如同『如何』的指示一樣。對於『哪個』的指示，也是如此。哪個第一種變格？哪個賓格？哪個作者格？哪個爲了什麼目的？哪個從何處產生？哪個關聯格？哪個處所格？多少種不可得，都應如此結合。與前一句結合，與后一句結合，二句式，三句式，四句式。對於所提問的，回答『正是如此』，這是引證。回答『不是那樣』，除了五蘊之外，有什麼有為法可以概括？回答：除了五蘊之外，沒有有為法，這是遮止或否定。第四種，正確提問的決斷是什麼？有八種，即正確提問『什麼』，什麼？通過什麼？爲了什麼？從何處？通過誰？在何處？通過多少種方式來決斷。對於『什麼』的指示，如同『如何』一樣。對於『哪個』的指示，也是如此。還有四種決斷的途徑：駁斥他人錯誤的言論，說『不是這樣』；確立並安住自己正確的言論，說『正是如此』；斷除他人產生的疑惑，確定不會再生起；對於不明白道理的人， अच्छे से समझाना 善巧地解釋道理，使他們理解。第五種，總攝的決斷是什麼？通過十個方面來總攝決斷。哪十個方面呢？世間人爲了相互維持生計等而努力，完成事業的決斷；進入三乘中任何一乘的決斷；如所聽聞般深信不疑的信解決斷；通過四種理證進行分析而產生的思所生慧，以理證來決斷；如所聽聞和思考的道理，相互之間進行佛法交談，通過善妙的言談來決斷；通過證悟見道來決斷；通過修道，完全斷除種子，通過清凈道來決斷；通過殊勝道，證得殊勝的功德來決斷；以及第二、第三、第四等 प्रकार के 決斷。 Everything is unfindable, emptiness is also unfindable. With the pride of 'I', and without the pride of 'I'. Not accumulating merit, and accumulating merit. These unfindable things, in the order above, are combined with the past, future, and present, internal and external, coarse and subtle, bad and good, far and near, respectively. For the indication of 'what', just like the indication of 'how'. For the indication of 'which', it is also the same. Which first case? Which accusative? Which agentive? Which for what purpose? Which from where does it arise? Which genitive? Which locative? How many kinds of unfindable, should be combined in this way. Combining with the previous sentence, combining with the following sentence, two-part phrases, three-part phrases, four-part phrases. To the question asked, answering 'it is so', this is citation. Answering 'it is not so', besides the five aggregates, what conditioned truths can be summarized? Answering: besides the five aggregates, there are no conditioned things, this is prohibition or negation. The fourth, what is the correct questioning of ascertainment? There are eight types, namely, correctly questioning 'what', what? Through what? For what? From where? Through whom? Where? Ascertaining through how many ways. For the indication of 'what', just like 'how'. For the indication of 'which', it is also the same. Also, there are four ways of ascertainment: refuting others' wrong speech, saying 'it is not so'; establishing and abiding in one's own correct speech, saying 'it is so'; cutting off doubts that arise in others, ensuring that they do not arise; for those who do not understand the meaning, explaining the meaning well, making them understand. The fifth, what is the ascertainment of collection? It is collected and ascertained through ten aspects. What are the ten aspects? The worldly people strive to maintain each other's livelihoods, etc., the ascertainment of accomplishing tasks; the ascertainment of entering any of the three vehicles; the ascertainment of faith and belief, believing as heard; the wisdom arising from contemplation, analyzing through the four reasonings, ascertaining through reasoning; the meanings of what is heard and contemplated, discussing Dharma with each other, ascertaining through eloquent speech; ascertaining through realizing the path of seeing; ascertaining through the path of meditation, completely abandoning the seeds, ascertaining through the path of purification; ascertaining through the special path, manifesting special qualities; and the ascertainment of the second, third, fourth, etc.
【English Translation】 Everything is unfindable, emptiness is also unfindable. With the pride of 'I', and without the pride of 'I'. Not accumulating merit, and accumulating merit. These unfindable things, in the order above, are combined with the past, future, and present, internal and external, coarse and subtle, bad and good, far and near, respectively. For the indication of 'what', just like the indication of 'how'. For the indication of 'which', it is also the same. Which first case? Which accusative? Which agentive? Which for what purpose? Which from where does it arise? Which genitive? Which locative? How many kinds of unfindable, should be combined in this way. Combining with the previous sentence, combining with the following sentence, two-part phrases, three-part phrases, four-part phrases. To the question asked, answering 'it is so', this is citation. Answering 'it is not so', besides the five aggregates, what conditioned truths can be summarized? Answering: besides the five aggregates, there are no conditioned things, this is prohibition or negation. The fourth, what is the correct questioning of ascertainment? There are eight types, namely, correctly questioning 'what', what? Through what? For what? From where? Through whom? Where? Ascertaining through how many ways. For the indication of 'what', just like 'how'. For the indication of 'which', it is also the same. Also, there are four ways of ascertainment: refuting others' wrong speech, saying 'it is not so'; establishing and abiding in one's own correct speech, saying 'it is so'; cutting off doubts that arise in others, ensuring that they do not arise; for those who do not understand the meaning, explaining the meaning well, making them understand. The fifth, what is the ascertainment of collection? It is collected and ascertained through ten aspects. What are the ten aspects? The worldly people strive to maintain each other's livelihoods, etc., the ascertainment of accomplishing tasks; the ascertainment of entering any of the three vehicles; the ascertainment of faith and belief, believing as heard; the wisdom arising from contemplation, analyzing through the four reasonings, ascertaining through reasoning; the meanings of what is heard and contemplated, discussing Dharma with each other, ascertaining through eloquent speech; ascertaining through realizing the path of seeing; ascertaining through the path of meditation, completely abandoning the seeds, ascertaining through the path of purification; ascertaining through the special path, manifesting special qualities; and the ascertainment of the second, third, fourth, etc.
སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་ངེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆགས་ཐོགས་མེད་ 12-13-50a པས་མཐོང་བ་འཇུག་པ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྩོལ་བའམ་བཞེད་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །དྲུག་པ་སྨྲ་བ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། སྨྲ་བ་དང་། སྨྲ་བའི་ཞལ་ཆེ་བ་དང་། སྨྲ་བའི་གཞི་དང་། སྨྲ་བའི་རྒྱན་དང་། སྨྲ་བ་ཆད་པས་བཅད་པ་དང་། སྨྲ་བ་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྨྲ་བ་ལ་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །སྨྲ་བ་གང་ཞེ་ན། སྨྲ་བ་དང་། རྨད་ཁྱེར་བ་དང་། རྩོད་པ་སྨྲ་བ་དང་། ཚིག་ངན་སྨྲ་བ་དང་། མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དང་། གདམས་པ་སྨྲ་བའོ། །མདོར་ན་སྨྲ་བ་ནི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །རྨད་ཁྱེར་བ་འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྨྲ་ཞིང་གྲགས་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པར་གནས་པའོ། །ཚིག་ངན་ནི་ཕན་ཚུན་ཚིག་བརླང་པོས་ངན་པ་སྨྲ་བ་ཉེ་བར་གནས་པའོ། །མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་རྣམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབེལ་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །གདམས་པ་སྨྲ་བ་ནི། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་རྣམས་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་བ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཕྱིར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བསྟན་པའོ། །སྨྲ་བའི་ཞལ་ཆེ་བ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་པོ་ཕོ་བྲང་གང་དག་ན་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ལས་ལ་བསྐོས་པ་རྣམས་འདུ་བའི་གནས་དང་། ཚོང་པ་སོགས་འདུས་པ་དང་། དེའི་ཚིག་ཚད་མར་རུང་བའི་ཟླ་གྲོགས་རྣམས་དང་། དགེ་སློང་དང་བྲམ་ཟེ་ཆོས་ཚིག་དང་དོན་ལ་མཁས་པ་རྣམས་སོ། །སྨྲ་བའི་གཞི་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་དང་། སྒྲུབ་པའོ། ། 12-13-50b བསྒྲུབ་པ་ནི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དམ་མེད་པ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བའམ་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་མིན་པ་དང་། རྟག་མི་རྟག་གཟུགས་གཟུགས་ཅན་མིན་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །སྒྲུབ་པ་ནི། དང་པོ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་བསྟན་པ་དམ་བཅའ་བ་དང་། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེའི་དཔེ་དང་། དཔེ་དང་དཔེ་ཅན་མཐུན་པར་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་དམ་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་དེས་མངོན་སུམ་ཚད་མ་དང་། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་། ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ངོ་། །ངོ་བོ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ནི། བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ནི་བདག་གི་ཁྱད་པར་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དམ་བཅའ་བ་ནི་བདག་གིས་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ངོར་ཕྱིར་རྒོལ་གཞན་ལ་འདི་ཞེས་གོ་བར་སྟོན་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྔར་མ་གྲགས་པ་སྟེ་གྲུབ་པ་མིན་པའི་ངོར་གསར་དུ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པ། སྒྲུབ་རྟགས་འ
【現代漢語翻譯】 通過修行來展示佛法是無邊無際的，通過對詞語的精細區分來確定其含義；如來（梵文：Tathāgata，含義：如實而來者）的智慧沒有阻礙地顯現，自然而然地成就一切，或者僅憑努力或意願就能成就一切，這是明確的。 第六種是言語的明確性，指的是什麼呢？指的是言語、言語的權威、言語的基礎、言語的裝飾、通過斷絕言語來斷除、從言語中產生以及珍視言語的法。什麼是言語呢？指的是說話、奇談怪論、爭論、惡語、和諧的言語和教誨。簡而言之，言語就是一切詞語的表達。奇談怪論是指在世間如此宣說並廣為人知的事情。爭論是指彼此不和睦的狀態。惡語是指彼此用粗暴的言辭惡語相向。和諧的言語是指與證悟智慧者相一致的善言。教誨是指爲了使心未平靜者平靜下來，以及爲了使已平靜者獲得解脫，而宣說的使人領悟的佛法。 言語的權威指的是什麼呢？指的是世間的統治者，在任何宮殿里，國王居住的地方，以及國王任命處理事務的人聚集的地方，還有商人等聚集的地方，以及他們的言辭可以作為標準的同伴，還有精通佛法和意義的比丘（梵文：bhikṣu，含義：乞食者）和婆羅門（梵文：brāhmaṇa，含義：祭司）。言語的基礎是什麼呢？指的是所要證明的事物和證明的方法。 所要證明的事物是指，我和法的自性存在與否，以及它們的區別，例如是否完全存在或不完全存在，是常還是無常，是有形還是無形等等的區別。證明的方法是：首先，爲了證明所要證明的事物，要提出主張；其次，要有證明這個主張的理由；第三，要有例子；第四，要將例子和要證明的事物緊密聯繫起來；第五，像這樣將一切歸納起來，最終完成神聖的目標；以及通過這個理由，可以獲得現量（梵文：pratyakṣa，含義：直接感知）、比量（梵文：anumāna，含義：推論）和聖言量（梵文：āgama，含義：可靠的經文）。證明自性指的是證明我和法的自性。區別指的是我和法的區別。主張指的是爲了證明我所希望的，向對方展示這個，讓他們明白。理由指的是對於所要證明的事物，以前不為人知，也就是尚未成立的情況下，新產生的令人信服的原因，也就是親眼所見，證明的標誌。
【English Translation】 Demonstrating the Dharma through practice is limitless, and determining the meaning through the precise distinction of words; the wisdom of the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, meaning: one who comes as is) appears without obstruction, accomplishing everything spontaneously, or accomplishing everything merely through effort or intention, this is clear. The sixth is the clarity of speech, what does it refer to? It refers to speech, the authority of speech, the basis of speech, the adornment of speech, cutting off through the cessation of speech, arising from speech, and the Dharmas that cherish speech. What is speech? It refers to speaking, tall tales, arguments, harsh words, harmonious speech, and teachings. In short, speech is all verbal expressions. Tall tales refer to things that are spoken and widely known in the world. Arguments refer to states of disagreement with each other. Harsh words refer to speaking harshly to each other with rude words. Harmonious speech refers to good words that are consistent with those who have realized wisdom. Teachings refer to the Dharma taught to calm those whose minds are not calm, and to enable those who are calm to attain liberation. What does the authority of speech refer to? It refers to the rulers of the world, in any palace, where the king resides, and where those appointed by the king to handle affairs gather, as well as where merchants and others gather, and their companions whose words can be taken as standards, and the bhikṣus (Sanskrit: bhikṣu, meaning: beggar) and Brahmins (Sanskrit: brāhmaṇa, meaning: priest) who are proficient in Dharma and meaning. What is the basis of speech? It refers to the object to be proven and the method of proof. The object to be proven refers to whether the self-nature of me and Dharma exists or not, and their differences, such as whether they exist completely or not completely, whether they are permanent or impermanent, whether they are form or formless, and so on. The method of proof is: first, to present a proposition in order to prove the object to be proven; second, to have a reason to prove this proposition; third, to have an example; fourth, to closely connect the example and the object to be proven; fifth, to summarize everything like this and finally accomplish the sacred goal; and through this reason, one can obtain direct perception (Sanskrit: pratyakṣa, meaning: direct perception), inference (Sanskrit: anumāna, meaning: inference), and reliable scripture (Sanskrit: āgama, meaning: reliable scripture). Proving self-nature refers to proving the self-nature of me and Dharma. The difference refers to the difference between me and Dharma. A proposition refers to showing this to the other party, so that they understand, in order to prove what I desire. The reason refers to the newly arising convincing cause for the object to be proven, which was previously unknown, that is, in the case where it has not yet been established, that is, what is seen with one's own eyes, the sign of proof.
བྲས་རང་ལྟ་བུ་དང་། མི་དམིགས་པ་དགག་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྙད་པའོ། །དཔེ་ནི་མཐའ་མཐོང་བ་གྲགས་པའི་ཆ་དང་། མཐའ་མ་མཐོང་བ་མ་གྲགས་པའི་ཆ་མཚུངས་པར་སྦྱར་ཞིང་བསྙད་པ་སྟེ་བཤད་པའོ། །ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་ཡན་ལག་སྔ་མ་གསུམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་དེའི་སྒྲུབ་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་གསུམ་པོ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་གྱིས་མཐུན་པར་བསྙད་ཅིང་ 12-13-51a འདྲ་བར་སྟོན་པའོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི། རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་པས་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྙད་པའོ། །དཔེར་ན་བདག་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ། ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པས་གཏན་ཚིགས། ད་ལྟ་བ་ལ་འདས་པར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དེས། བདག་མེད་པ་བཞིན་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱར་བ། གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་ལྔ་མི་རྟག་པ་ནས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པ་མཇུག་སྡུད་དོ་གསུངས། མངོན་སུམ་ནི་མིག་སོགས་རང་གི་དོན་གཟུགས་སོགས་ཡོད་ཅིང་མ་སྒྲིབ་པར་སྣང་ལ་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་མ་ནོར་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལྷག་མ་དེ་མིན་པ་ལྐོག་གྱུར་ལ་ཡིད་ཆེས་བཅུས་པའི་རྟགས་མཐོང་བའོ། །དཔྱད་གསུམ་གྱི་དག་པའི་ཡིད་ཆེས་པའི་ལུང་ནི་མངོན་རྗེས་དེ་གཉི་ག་དང་མི་འགལ་བར་ཤིན་ལྐོག་སྟོན་པའོ། །གང་དང་ལྡན་ན་སྨྲ་བ་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་སྨྲ་བའི་རྒྱན་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའི་གཞུང་ལུགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་མཐའ་དག་ཤེས་པ་དང་། ཚིག་གསལ་ཞིང་ཟུར་ཕྱིན་པ་ཅལ་ཅོལ་སོགས་མེད་པས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། མཁས་པའི་ཁྲོད་དུ་བག་ཚ་བ་མེད་པར་སྨྲ་ཞིང་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཕ་རོལ་པོའི་ཚིག་རྫོགས་པའི་བར་དུ་སྡོད་ཅིང་དལ་བར་རྒྱུན་ཆགས་པར་བསྒྲུབ་པས་བརྟན་པ་དང་། རྒྱུད་འཇམ་རང་བཞིན་བཟང་བས་ཕྱིར་རྒོལ་དང་དབང་པོའི་སེམས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། ། 12-13-51b སྨྲ་བ་གང་ལ་ཆད་པས་གཅད་པ་མི་འོས་ནི་གཏམ་རྗེས་བཅད་པ་དང་། གཏམ་འཕྲོ་ལུས་པ་དང་། གཏམ་གྱི་ཉེས་པའོ། །གཏམ་རྗེས་གཅད་པ་ནི། རང་གི་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་ཁས་བླངས་པ་སྟེ་མ་ལེགས་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། གཞན་གྱི་སྨྲ་བའི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་ཁས་བླང་བ་དེ་ནི་ཆད་པ་རང་གིས་ཁས་བླང་བའོ། །གཏམ་འཕྲོ་ལུས་པ་ནི། འབེལ་བྱའི་དོན་བཞག་ནས་དོན་མེད་པའི་གཏམ་གཞན་ནས་གཞན་དུ་བརྒྱུད་པའམ། གཏམ་གཞན་དོན་མེད་པ་སྨྲ་བ་སྟེ་རྒྱས་པར་མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཏམ་གྱི་ཉེས་པ་ནི་དོན་མེད་པའི་ཅལ་ཅོལ་ལམ་བབ་ཅོལ་འགྲེལ་མེད་སྨྲ་བ་དང་། ཡིད་ཁྲོས་ནས་འཁྲུགས་པ་དང་དགའ་བས་གཡེང་བའོ། །ཚིག་དང་དོན་ཕྱིར་རྒོལ་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་མི་གོ་བ། བརྡ་འཕྲད་དུ་མི་རུང་བ་སྨ
【現代漢語翻譯】 譬如以自性（藏文：རང་བཞིན།，漢語字面意思：自性）為例，通過否定無自性（藏文：མི་དམིགས་པ།，漢語字面意思：不可得）的理由來陳述。例子是將已知的部分和未知的部分進行類比和陳述，也就是說明。類比是指在如何成立的意義上，用前面的三個部分來成立，同樣地，將剩餘的同類法與那三個成立的意義的法，以類比的方式，一致地陳述並顯示相似之處。總結是：因為通過理效能很好地成立，所以合理，因此最終陳述說『就是這樣』。例如，『無我』是宗（藏文：དམ་བཅའ།，漢語字面意思：誓言），『因為在蘊中無法找到一體或異體』是因（藏文：གཏན་ཚིགས།，漢語字面意思：理由），『就像現在將過去附加到現在一樣』是喻（藏文：དཔེ།，漢語字面意思：例子）。就像無我一樣，常等也不存在，這是類比。因為不是那樣，所以五蘊無常乃至無我，這是總結。他說，現量（藏文：མངོན་སུམ།，漢語字面意思：現量）是指眼睛等各自的對境，如色等，存在且無遮蔽地顯現，沒有錯亂的因素，因此是無誤的。比量（藏文：རྗེས་སུ་དཔག་པ།，漢語字面意思：比量）是指現量之外的隱蔽事物，通過令人信服的理由所見。三種可靠的令人信服的聖教量（藏文：ལུང་།，漢語字面意思：聖教量）是指與現量和比量兩者都不矛盾，並且揭示非常隱蔽的事物。具備什麼才能使言說變得優美呢？言說的莊嚴是指通曉自己和他人的宗義的論典的詞句和意義，言辭清晰且完整，沒有閑聊等，因此是圓滿的；在智者之中無所畏懼地言說，並且不害怕；在對方說完之前保持耐心，並且緩慢而持續地論證，因此是穩固的；性情溫和，天性善良，因此能與反駁者和聽眾的心意相符。 不應該以什麼來中斷言說呢？不應該中斷已結束的言說、未完成的言說和有錯誤的言說。中斷已結束的言說是指承認自己言說的過失，也就是承認說得不好；承認他人言說的優點，這就是承認自己的過失。未完成的言是指捨棄應該表達的意義，而轉到其他無意義的言說，或者說其他無意義的言說，就像經部中廣泛出現的那樣。言說的過失是指說無意義的閑聊或胡言亂語，或者心煩意亂而激動，或者因高興而分心。詞句和意義，反駁者和聽眾都無法理解，無法進行交流。
【English Translation】 For example, taking self-nature (Tibetan: རང་བཞིན།) as an example, it is stated through the reason of negating non-self-nature (Tibetan: མི་དམིགས་པ།). The example is to compare and state the known part and the unknown part, which is to explain. Analogy refers to how it is established, using the first three parts to establish it. Similarly, the remaining similar dharmas are combined with the three dharmas of that establishment, and it is stated and shown to be similar in a consistent manner. The conclusion is: because it is well established through reason, it is reasonable, so it is finally stated that 'it is so'. For example, 'no-self' is the proposition (Tibetan: དམ་བཅའ།), 'because one or different entities cannot be found in the aggregates' is the reason (Tibetan: གཏན་ཚིགས།), 'just as the past is now attached to the present' is the example (Tibetan: དཔེ།). Just like no-self, permanence etc. do not exist either, this is the analogy. Because it is not so, the five aggregates are impermanent and even no-self, this is the conclusion. He said that direct perception (Tibetan: མངོན་སུམ།) refers to the objects of one's own senses, such as form etc., appearing without obscuration, without any cause for error, so it is correct. Inference (Tibetan: རྗེས་སུ་དཔག་པ།) refers to the hidden things other than direct perception, seen through convincing reasons. The three reliable convincing scriptures (Tibetan: ལུང་།) refer to revealing very hidden things without contradicting both direct perception and inference. What qualities are needed to make speech beautiful? The adornment of speech refers to knowing all the words and meanings of the tenets of one's own and others' doctrines, the words are clear and complete, without idle talk etc., so it is perfect; speaking fearlessly among the wise, and not being afraid; being patient until the other person finishes speaking, and arguing slowly and continuously, so it is stable; being gentle in nature and good in nature, so it can be in accordance with the minds of the refuter and the audience. What should not be used to interrupt speech? One should not interrupt finished speech, unfinished speech, and erroneous speech. Interrupting finished speech refers to admitting the faults of one's own speech, that is, admitting that it was not well said; admitting the merits of others' speech, which is admitting one's own faults. Unfinished speech refers to abandoning the meaning that should be expressed and turning to other meaningless speech, or saying other meaningless speech, as it widely appears in the sutras. The faults of speech refer to saying meaningless idle talk or nonsense, or being agitated and excited, or being distracted by joy. Words and meanings that the refuter and the audience cannot understand, and cannot communicate.
ྲ་བ་དང་། རན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚིག་ལྷག་ཟློས་པ་མང་བའམ་དོན་མ་ཚང་བ་ཉུང་བ་དང་། དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། དོན་མེད་པ་དོན་མ་དམིགས་པ། དོན་དང་བྲལ་བ། དོན་དེར་མ་འབྲེལ་བ། རིགས་པ་དང་བྲལ་བ། དེ་གྲུབ་མི་ནུས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སོགས་དཔྱད་པ། ཚུལ་བཞིན་མིན་པ་བསྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ། སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་ཚོགས་པར་དབྱུང་རུང་མིན་པའི་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །མདོར་ན་དེ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པའོ། །དུས་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་སྔར་སྨྲ་བྱ་ཕྱིས་སྨྲ་བ། ཕྱིས་སྨྲ་བྱ་སྔར་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ། སྐབས་སུ་མ་བབ་པར་སྨྲ་བ་དང་། མི་བརྟན་པ་དམ་བཅས་ཀྱང་དེ་འདོར་བ་ 12-13-52a དང་། སྒྲའི་མཚན་འགལ་བ་མི་གསལ་བ་མྱུར་ཆེས་བས་ཧ་ཅང་རྟབ་རྟབ་པོས་དང་། ཆོ་ག་རྒྱུན་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པར་བར་སྐབས་སུ་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་རྒྱུན་ཆད་པའོ། །སྨྲ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ནི། ཕྱིར་རྒོལ་ལམ་ནས་བཟློག་པ་ལེགས་ལམ་ལ་བཞག་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པ་དང་། མི་མཁས་པ་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་སོགས་འཁོར་དེར་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང་། བདག་ཀྱང་སྨྲ་བ་ནས་སྨྲ་བའི་རྒྱན་གྱི་བར་ལ་མི་མཁས་པར་རིག་ནས་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང་། དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་བརྟག་ནས་མི་ཕྱེད་པས་འབྱུང་བ་ཆད་པའི་གནས་སུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གམ། འཁོར་ཕྱོགས་ཡང་མངོན་ཞེན་མེད་པའི་ལེགས་ཉེས་འབྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ནམ། བདག་ཀྱང་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པར་རིག་ནས་སྨྲ་བར་བྱའོ། །སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་འབྱུང་བ་ནི་སྨྲ་བར་ནུས་པའམ་ལྕོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲ་བ་ལ་ངེས་པར་མོས་ཤིང་གཅེས་སྤྲས་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། བདག་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེས་གཏམ་གྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཡང་སྨྲ་བར་བྱེད་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །མི་འཇིགས་པ་ནི་གང་གིས་འཁོར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའོ། །སྤོབས་པ་ནི་གང་གིས་ཕྱིར་རྒོལ་གྱི་སྨྲས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ལན་གདབ་པ་ཤེས་པའོ། །ཡང་བདག་ལེགས་སུ་འདོད་པས་སྨྲ་བའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའི། བརྩད་ཅིང་སྨྲ་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པར་མདོ་ལས་ 12-13-52b ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གནས་བཅུ་གཉིས་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། སྙེད་བཀུར་སོགས་ལ་མ་ཞེན་པར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པ་ནན་ཏན་སྙིང་པོར་བྱེད་པ་སེམས་ཅན་ཀྱི་ཚོགས་ཆོས་ཀྱིས་སྡུད་པ། བདག་གཞན་གྱི་དོན་ལ་ཞུགས་པ་དེས། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས། གཞན་དག་དང་རྩོད་པས་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །བཅུ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་མཆོག་ཟབ་མོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་བཤད་པ་ཀུན་ནས་ཤེས་པ་དཀོན༡་པ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བའ
【現代漢語翻譯】 語無倫次，不合時宜，廢話連篇，詞不達意，或內容不完整，或缺乏意義，漫無目的，無關緊要，不合邏輯，無法證明的論點等，都應加以考察。不合規矩的論證，表面上成立卻與要證明的相同，似是而非的反駁，以及所有無法歸類的言論，總而言之，這些都是毫無意義的。 不按時序，顛倒先後，該先說的后說，該后說的先說，都是不恰當的。不堅定，輕易放棄承諾，言語含糊不清，語速過快，過於倉促，或者儀式不連貫，言語和自信時斷時續，這些都是言語的缺失。 言語的弊端在於，無法將反駁轉化為正面的引導，聽眾缺乏資質，如不智者和偏見者，以及自身不擅長言語表達，不瞭解言語的技巧，因此不應輕易發言。如果不能辨別言語的優缺點，就會陷入停滯不前的境地。如果反駁者具備資質，聽眾公正無偏見，能夠辨別是非，或者自己精通言語，那麼就可以發言。 發言的動機源於能夠和勝任發言。必須熱愛和珍惜言語的法則，精通自己和他人的理論，這樣才能在任何場合都能自如地表達。無畏是指在任何集會中都能暢所欲言。自信是指能夠迴應反駁者的任何言論。此外，爲了完善自己，應該學習說話的技巧，但不應爭辯和爭吵。正如世尊在《阿毗達磨經》中所說： 『見到十二處（指十二因緣）的菩薩，不貪圖名利供養，精進于善法，以精進為核心，以佛法教化眾生，致力於自他利益。因此，想要迅速證得無上正等正覺，就不應與他人爭辯。』 十二處是什麼呢？ 瞭解聖法的深奧意義，精通大乘的教義，這是很難得的。要全面瞭解一切法。
【English Translation】 Incoherent speech, inappropriateness, excessive repetition, incomplete or meaningless content, aimlessness, irrelevance, illogicality, unprovable arguments, etc., should all be examined. Irregular arguments that appear valid but are identical to what needs to be proven, seemingly valid refutations, and all statements that cannot be categorized—in short, all of these are meaningless. Speaking out of order, reversing the sequence, saying what should be said first later, and saying what should be said later first, are all inappropriate. Instability, easily abandoning promises, unclear speech, speaking too fast, being too hasty, or discontinuous rituals, with speech and confidence intermittent, are all shortcomings of speech. The flaws of speech lie in the inability to transform refutation into positive guidance, the lack of qualifications of the audience, such as the unwise and the biased, and one's own lack of skill in speech, not understanding the techniques of speech, and therefore not speaking lightly. If one cannot distinguish the advantages and disadvantages of speech, one will fall into a state of stagnation. If the refuter is qualified, the audience is fair and unbiased, able to distinguish right from wrong, or if one is proficient in speech, then one can speak. The motivation for speaking comes from being able to and being competent to speak. One must love and cherish the laws of speech, be proficient in one's own and others' theories, so that one can express oneself freely in any situation. Fearlessness means being able to speak freely in any gathering. Confidence means being able to respond to any statement of the refuter. In addition, in order to improve oneself, one should learn the skills of speaking, but should not argue and quarrel. As the Blessed One said in the Abhidharma Sutra: 'A Bodhisattva who sees the twelve places (referring to the twelve links of dependent origination), does not crave fame and offerings, diligently cultivates good dharmas, takes diligence as the core, teaches sentient beings with the Dharma, and is dedicated to the benefit of self and others. Therefore, wanting to quickly attain unsurpassed complete enlightenment, one should not argue with others.' What are the twelve places? Understanding the profound meaning of the sacred Dharma, being proficient in the teachings of the Mahayana, is very rare. One must fully understand all dharmas.
ི་བསམ་པས་སྨྲ་བ་དཀོན༢་པ་ཏེ་སྐྱོན་གདགས་པའི་བསམ་པས་དང་། ཚོགས་པ་མཁས་པ་དང་ལམ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལྡན་པ་རྣམས་དཀོན༣་པ་དང་། ཕྱོགས་ངན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཚིག་དོར་དང་ལྟག་ཆོད་སོགས་རང་ཕྱོགས་རྒྱལ་ཐབས་ཀྱི་ངན་གཡོ་སྨྲ་བའི་ཉེས་པ་དང་། ཚིག་མཇུག་ཏུ་མི་སྡོད་པར་དུས་མ་ཡིན་གཏམ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཉེས་པ་དང་། ལེགས་པར་སྨྲས་ཀྱང་གཏམ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་དང་མཚང་འབྲུ་སོགས་ཚིག་བརླང་པོའི་ཉེས་པ་དང་། དེས་རང་གཞན་ཡིད་འཁྲུགས་པའི་ཉེས་པ་དང་ནི་དེ་ལྟར་གང་ཉེས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྤངས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་སྨྲ་བ་དཀོན༤་པ་དང་། ཚིག་རྩུབ་སོགས་ཕར་རང་གི་ཡིད་འཁྲུགས་མེད་པར་སྨྲ་བ་དཀོན་པ༥་དང་། གཞན་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ལ་མི་གནོད་པར་བྱ་ཕྱིར་དེའི་སེམས་བསྲུང་ཞིང་སྨྲ་བ་དཀོན་པ་༦དང་། སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྗེས་སུ་བསྲུང་ཞིང་སྨྲ་བ་དཀོན་༧ 12-13-53a པ་དང་། རང་རྒྱལ་བ་དང་ཕ་རོལ་ཕམ་པའི་སེམས་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་དེ་སྨྲ་བ་དཀོན་པ་དང་། རྒྱལ་བའམ་ཕམ་ཡང་ཀུན་ནས་ཁེངས་པ་དང་ཁྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དཀོན༩་པ་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་དེ་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པ་དཀོན༡ ༠་པ་དང་། བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་གནས་པ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པར་འདོད་པས་རྒྱུན་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དཀོན༡ ༡་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་རྒྱུན་དུ་མ་བསྒོམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས། སེམས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་པ་དཀོན༡ ༢་པའོ། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ། ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་གང་ཞེ་ན། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་དངོས་སུ་གྲགས་པའི་དོན་གཞན་དུ་བརྗོད་ལ་བརྗོད་བྱ་དངོས་ཀྱི་དོན་མ་གྲགས་པ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ན་སྡིག་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་རྩི་པ། སྐྱེ་བོ་བླ་མ་དང་། སྐྱེ་བོ་ཆེན་པོ་བསད་པའོ། །དང་པོ་སྐྱེ་བོ་བླ་མ་དེ་ཡང་སོ་སོར་ངེས་དང་། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཐུན་མོང་པའོ། །ཕྱི་མ་འདི་ལ་ཡོངས་སུ་སྐྱོང་བ་དང་སྦྱིན་གནས་སོ། །སོ་སོར་ངེས་པའི་སྐྱེ་བོ་བླ་མ་ཕ་མའོ། །འཇིག་རྟེན་ཐུན་མོང་སྐྱོང་བྱེད་རྒྱལ་པོ། །སྦྱིན་གནས་བྲམ་ཟེ་གཙང་སྦྲ་ཅན་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་བསད་ན་སྐྱེ་བོ་བླ་མ་བསད་པ་ཞེས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཆེན་པོ་བསད་པ་ནི། ཡུལ་འཁོར་གྱི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་བསད་པ། འཁོར་ནི་རྟ་བ་ལང་རྔ་ 12-13-53b མོ་མ་ཧེ་སོགས་བསད་པའོ། །དེ་ལྟར་འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོར་གྲགས་པའི་དོན་ལྟ་བུར་བརྗོད་ཀྱང་། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་སྲེད་པ་ཕ་དང་། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ
【現代漢語翻譯】 以惡念說話的人很少，以挑剔的念頭說話的人很少；擁有智慧和證悟正道的人很少；完全執持惡見並強烈執著的人的過失；拋棄言辭和背後誹謗等，為自己一方獲勝而說惡語的過失；不在話語結束時停止，而是將話語用於不合時宜的事情的過失；即使說得好，也輕視話語的過失；粗暴的言辭和揭露隱私等粗俗言辭的過失；由此擾亂自己和他人的心意的過失，像這樣捨棄六種過失，如理如實說話的人很少；不說粗暴等擾亂自己心意的話的人很少；爲了不傷害他人，守護他們的心意而說話的人很少；守護內心寂靜的禪定而說話的人很少； 沒有自己獲勝和他人失敗的心，而是以佛法的意義來思考而說話的人很少；即使獲勝或失敗，也沒有完全的驕傲和憤怒等煩惱的人很少；完全被煩惱所控制，安住于快樂之中的人很少；不安住于快樂之中，想要持續修習善法，並持續習慣的人很少；不持續修習善法，從殊勝的功德中完全退失，對於沒有平等安住的心，能使其平等安住，對於已經平等安住的心，能使其解脫的人很少。這就是（經文所說）。什麼是隱晦的密意呢？就是用名稱的集合、詞語的集合和文字的集合，以表面上著名的含義來表達其他事物，而所要表達的真實含義並不明顯，而是被完全轉換成其他事物。正如所說：『世間認為最大的罪惡是殺死上人和偉人。』首先，上人又分為各自確定的和世間共同的。後者是完全養育者和佈施處。各自確定的上人是父母。世間共同的養育者是國王。佈施處是婆羅門等持戒之人。殺死他們就被稱為殺死上人。殺死偉人是殺死地方的民眾。眷屬是馬、牛、山羊、母水牛、摩酰首羅等。像這樣，雖然表達的是世間認為非常嚴重的罪惡，但實際上，顯現證悟之因的是貪愛的父親，以及出生的原因。
【English Translation】 Few are those who speak with evil intentions, few are those who speak with a mind to find fault; few are those who possess wisdom and realization of the right path; the fault of completely holding onto evil views and being strongly attached to them; the fault of abandoning words and backbiting, etc., and speaking evil words to win one's own side; the fault of not stopping at the end of a sentence, but using words for inappropriate things; the fault of despising words even when spoken well; the fault of harsh words and vulgar words such as revealing secrets; the fault of disturbing one's own and others' minds by this, like this, few are those who abandon the six faults and speak truthfully and correctly; few are those who speak without harshness, etc., disturbing their own minds; few are those who protect the minds of others and speak in order not to harm them; few are those who protect the samadhi of inner peace and speak; Few are those who speak by contemplating the meaning of the Dharma without the mind of winning oneself and defeating others; even if winning or losing, few are those without complete pride and anger, etc.; few are those who are completely controlled by afflictions and abide in happiness; few are those who do not abide in happiness, want to continuously practice virtuous dharmas, and continuously become accustomed to them; not continuously practicing virtuous dharmas, completely falling away from special merits, for those whose minds are not equally settled, to make them equally settled, and for those whose minds are already equally settled, few are those who can liberate them. That is what (the sutra) says. What is the implicit meaning? It is to use the collection of names, the collection of words, and the collection of letters to express other things with superficially famous meanings, while the true meaning to be expressed is not obvious, but is completely transformed into other things. As it is said: 'The greatest sin in the world is considered to be killing superiors and great people.' First, superiors are also divided into individually determined and worldly common. The latter are the complete nurturer and the place of giving. The individually determined superiors are parents. The worldly common nurturer is the king. The place of giving is the Brahmins and others who hold vows. Killing them is called killing superiors. Killing great people is killing the people of the region. Retinue are horses, cows, goats, female buffaloes, Maheshvara, etc. Like this, although it expresses sins that are considered very serious in the world, in reality, what manifests the cause of realization is the father of attachment, and the cause of birth.
་ལས་ཀྱི་སྲེད་པ་མ་ནི་བསད་བྱས་ཤིང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་རྒྱལ་པོ། བྲམ་ཟེ་གཙང་སྦྲ་ཅན། མཆོག་འཛིན་གཉིས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡུལ་འཁོར་དང་འདྲ་འཁོར་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བཅས་བཅོམ་ནས། མི་དེ་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དམན་པ་མཆོག་ཏུ་བསྒྱུར་བའི་ལྡེམ་དགོངས་ནི། ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཡིད་ཀྱི་ལས་ངན་པ་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་དད་པ་མེད་པ་དང་བྱས་པ་མི་གཟོ། ལུས་ཀྱི་ལས་ངན་པ་མི་གང་ཁྱིམ་འབིགས་བྱེད་པ། རྐུན་པོ་སྟེ་འཚོ་བ་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་དང་། ངག་གི་ལས་ངན། རྫུན་སྨྲས་པ། ཚོགས་པའི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་བཅོམ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ངན་པ་ཁྱི་བྱ་རོག་ཡི་དྭགས་སོགས་སྐྱུགས་པ་ཟ། དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་འདི་དག་དོན་མཆོག་ཏུ་བསྒྱུར་ན། དགྲ་བཅོམ་པར་སྒྱུར་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་དང་ལྡན་པས་རང་གིས་ཡིད་ཆེས་པའམ། རྐྱེན་གཞན་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་མིན་པའོ། །བྱས་པ་མི་གཟོ་བ། འདུས་མ་བྱས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་འབིགས་པ་ནི། སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཁྱིམ་བཤིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོ་སྐབས་བཅོམ་པ། ཕྱི་མ་ལ་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་སྡུག་བསྔལ་མངོན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ 12-13-54a ཕྱིར་རོ། །སྐྱུགས་པ་ཟ་བ་ནི། མཐོང་ཆོས་ལ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུས་འཚོ་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་སྟོབས་ལ་སྐྱུགས་པ་ལྟར་མཐོང་ནས་རེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་མེད་ལ་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙིང་པོར་ཤེས། རྟག་གཙང་སོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤེས་རབ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་བས་ཀུན་ནས་རབ་ཉོན་མོངས་པ་དེས་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་མཐོང་བསྒོམ་གྱི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་རིག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། ལྔ་གང་ཞེ་ན། སེར་སྣའི་ཆོས་ཉིད་སེར་སྣའི་བག་ཉལ་སྤངས་པས་དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་གྱུར་ཐོབ་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྦྱིན་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཡུན་རིང་པོར་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་མཆོག་ཏུ་བྱ་དཀའ་བས་ངལ་བར་བྱ་བ་ཁས་ལེན་པ་དང་། སློང་བ་ལ་ཚིག་པ་ཟ་བ་ནི་རང་གིས་ལེན་པར་འདོད་པས་སློང་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང་། རེས་འགའ་བའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་རྟག་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཉེ་བ་ལ་སྦྱིན་པ་སོགས་ཕྱོགས་ལྷུང་ཅན་གྱི་སྦྱིན་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཡང་ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཆོག་ད
【現代漢語翻譯】 如經中所說：『斷滅業愛，以及隨之而來的識王，清凈的婆羅門，以及二種執著，六處如同村莊及其周圍的活動區域，摧毀這一切后，此人即得清凈。』 將低劣轉為殊勝的隱晦意圖，如經中所說：『心中不信業果等，沒有信心，不報恩；身行惡業，破壞他人家庭，盜賊，生活極其卑賤；語行惡業，妄語，破壞集會的機會；惡劣的享受，狗、烏鴉、餓鬼等吞食嘔吐物，此乃殊勝之人。』 若將這些文字轉為殊勝之義，即轉為阿羅漢。阿羅漢具有解脫智慧的見地，因此自己相信，而非因其他因緣或力量而相信。不報恩，是爲了知曉無為的涅槃。破壞家庭，是爲了摧毀連線輪迴的煩惱之家。破壞機會，是爲了在未來世中，一切眾生都不會遭受痛苦。 吞食嘔吐物，是指雖然在現世中依靠資具的力量維持生命，但視受用和力量如嘔吐物，不抱希望。在無意義的事物中，視天之三摩地為有意義。以常、凈等顛倒之見，安住于殊勝的智慧中。爲了眾生的利益，以煩惱徹底擾亂，由此獲得殊勝菩提。 此外，依靠三摩地，以見道和修道二道證得大菩提的菩薩，若具足五法，則能圓滿佈施波羅蜜多。何為五？斷除慳吝的習性，捨棄慳吝的種子，從而獲得安住于真如的轉變，並使其增長；不因佈施而感到厭倦，長久佈施，對於極難行持的佈施，也勇於承擔；不因乞討而生氣，因為自己想要接受，與乞討相違背；有時不佈施任何東西，恒常佈施；遠離偏袒的佈施，如只佈施給親近之人。』 如經中所說：『菩薩若具足五法，即是梵行，是殊勝梵行。』
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'Having destroyed the desire for karma, as well as the king of consciousness that accompanies it, the pure Brahmin, and the two attachments, the six places like villages and their surrounding activity areas, after destroying all of this, that person becomes pure.' The hidden intention of transforming the inferior into the supreme, as it is said in the scriptures: 'Not believing in the results of karma in the heart, having no faith, not repaying kindness; committing evil deeds with the body, destroying the homes of others, thieves, living an extremely lowly life; committing evil deeds with speech, lying, destroying opportunities for assembly; vile enjoyments, dogs, crows, hungry ghosts, etc. eating vomit, this is a supreme person.' If these words are transformed into a supreme meaning, they are transformed into an Arhat. An Arhat has the view of liberation wisdom, therefore he believes himself, not because of other causes or forces. Not repaying kindness is for knowing the unconditioned Nirvana. Destroying the home is for destroying the home of afflictions that connects to samsara. Destroying opportunities is so that in future lives, all beings will not suffer. Eating vomit means that although in this life one maintains life by the power of resources, one sees enjoyment and power as vomit, and has no hope. In meaningless things, one sees the Samadhi of the gods as meaningful. With inverted views such as permanence and purity, one abides in supreme wisdom. For the benefit of sentient beings, one is completely disturbed by afflictions, and thereby attains supreme Bodhi. Furthermore, relying on Samadhi, a Bodhisattva who attains great Bodhi through the two paths of seeing and cultivation, if he possesses five qualities, he can perfect the Paramita of Giving. What are the five? Abandoning the habit of stinginess, abandoning the seeds of stinginess, thereby attaining the transformation of abiding in Suchness, and increasing it; not feeling weary of giving, giving for a long time, and being willing to undertake even the most difficult giving; not being angry at beggars, because one wants to receive oneself, which is contrary to begging; sometimes not giving anything, always giving; staying away from biased giving, such as giving only to close relatives.' As it is said in the scriptures: 'If a Bodhisattva possesses five qualities, he is practicing pure conduct, and it is supreme pure conduct.'
ང་ལྡན་པ་སྟེ། འཁྲིག་པ་ལས་གཞན་དུ་འཁྲིག་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་ཚོལ་བ་འཁྲིག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡང་ 12-13-54b དག་ཇི་བཞིན་ཤེས་ནས་སྤོང་བ་དང་། འཁྲིག་པ་སྤོང་བ་ཡི་ཐབས་ལ་གཡེལ་བ་རྟོག་པ་དང་། འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤོང་བ་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། འཁྲིག་པའི་གཉེན་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་སྐྲག་པ་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་དོན་དུ་རྩོམ་པས་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་བྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་བདེན་བཞི་རྟོགས་དོན་དུ་འདས་མ་འདས་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་འཕེལ་བའི་གཏམ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལྔ་བའོ། །བསྟན་བཅོས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར། ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་ནས་མདོ་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་བསམ་བྱའི་གནས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་མཐོང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ། །རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང་། ཤཱི་ལེནྡྲ་བོ་དྷི་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བསྒྱུར་ཞིང་ཞུས་ཏེ། གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །ཞག་བཞིས་ཀུན་གནད་བྲིས་པ་སྡུར་ལེགས་དགེ། ཀུན་བཏུས་བཤད་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྒྱལ་ 12-13-55a བའི་སྲས་ཀྱིས་མཛད་པ་བམ་བཅུ་སྔ་འགྱུར་མ་དང་བསྡུར་ཏེ་མཆན་ཞག་གསུམ་གྱིས་ཐུན་གསེང་གྲུབ་བོ། །མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། རྟོག་པ་ངེས་གནས་དྲི་མེད་དོན་སོགས། མཆོད་བརྗོད་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དང་། མདོ་སྡེ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཚིག་སོགས། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་འདུག །དེ་བསྟན་བཅོས་ཀུན་བཏུས་མཛད་པའི་གསུང་དུ་བྱས་འདུག །འདི་ནི་སྔ་འགྱུར་མ་དཔེ་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཆད་པ་དང་། གོ་རིམ་བསྣོལ་བ། ཚིག་སྣ་བསྡུས་པ་སོགས་ཀྱི་ཆ་རྒྱ་དཔེ་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཐར་ལོ་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས་འགྱུར་བཅོས་མཛད་པའོ། །སྔ་འགྱུར་ལས་ཁྱད་ལྷག་པ་ཆེན་པོ་ཅི་ཡང་མི་འདུག །འགྱུར་ཚིག་ཕྲན་བུ་རེ་དང་། གོ་ནོར་ཅུང་ཟད་རེ་སྣང་། གཞན་ཐམས་ཅད་སྔ་འགྱུར་གཞིར་བཞག་འདུག །འགྲེལ་པ་གཉིས་བསྡུར་ཞུས་དག་བྱས་དགེ། །
【現代漢語翻譯】 我滿足於此，除了性行為之外，不尋求從性行為中解脫，而是將性行為本身 12-13-54b 如實知曉后捨棄，專注于捨棄性行為的方法，對外在的性慾生起時，採取捨棄或接受的態度，因對治性慾的法而感到恐懼，爲了救度眾生而努力，並且持續不斷地通過止觀雙運，以遍知因果的方式，爲了證悟四聖諦，而將過去和未來的等持結合起來。就像這樣所說的一樣！《阿毗達磨集論》中的增益之語，名為《分別決定集論》，是《集論》的第五部分。為什麼這部論典被稱為《阿毗達磨集論》呢？因為它以決定的方式理解，並且是從所有經部中彙集而成的。菩薩們通過理解和領悟那唯一的真如，從而彙集了所有應思考之處。因為它以不顛倒的方式，直至成佛都能獲得，所以是成為真實見解之處。由論師無著所著的《阿毗達磨集論》圓滿結束。印度堪布吉那彌扎、希蘭扎菩提，以及校勘譯師班智達耶謝德共同翻譯、校對並最終確定。扎西用四天時間寫完了所有的要點，非常吉祥！《集論》的釋論由偉大的論師勝子所著，與舊譯本的十卷本進行比較，並用三天時間在課餘時間完成了註釋。在《阿毗達磨集論》的釋論中，有 12-13-55a 關於分別、決定、安住、無垢之義等。開頭有兩頌禮讚文，以及解釋經部的詞句等。立誓造論有一頌。這些都被認為是論著《集論》的作者所說。這個版本與舊譯本相比，有大量的缺失，順序顛倒，詞句簡略等情況，參考其他藏文版本，由塔洛·尼瑪堅贊進行了修改。與舊譯本相比，沒有特別大的差異。只有少許的翻譯詞語和細微的錯誤。其他所有內容都以舊譯本為基礎。最好對兩個註釋進行比較和校對。
【English Translation】 I am content with this, not seeking liberation from sexual activity other than through sexual activity, but rather knowing sexual activity itself 12-13-54b as it is, abandoning it, focusing on the methods of abandoning sexual activity, when external sexual desire arises, adopting an attitude of abandoning or accepting, being afraid of the Dharma that counteracts sexual desire, striving to liberate sentient beings, and continuously combining calm abiding and insight, in order to realize the Four Noble Truths by understanding cause and effect, combining past and future meditative stabilizations. It is like what is said! The words of augmentation in the Abhidharma-samuccaya, called the Viniścaya-samuccaya, is the fifth part of the Samuccaya. Why is this treatise called the Abhidharma-samuccaya? Because it is understood in a definitive way, and is compiled from all the sutras. Bodhisattvas, by understanding and comprehending that one suchness, thereby compile all that should be contemplated. Because it can be attained in a non-inverted way, even up to Buddhahood, it is therefore a place of becoming true vision. The Abhidharma-samuccaya, authored by the teacher Asanga, is complete. The Indian abbot Jinamitra, Śīlendrabodhi, and the translator-reviser Bande Yeshe De translated, revised, and finalized it. Zhashi wrote all the key points in four days, very auspicious! The commentary on the Samuccaya, authored by the great teacher Jinasūnu, was compared with the ten-volume old translation, and the annotations were completed in three days during breaks. In the commentary on the Abhidharma-samuccaya, there are 12-13-55a regarding discrimination, determination, abiding, stainless meaning, etc. There are two verses of praise at the beginning, as well as words explaining the sutras, etc. There is one verse of commitment to compose. These are considered to be the words of the author of the treatise Samuccaya. This version, compared to the old translation, has a large number of omissions, inverted order, abbreviated phrases, etc., relying on other Tibetan versions, it was revised by Tharlo Nyima Gyaltsen. There are no particularly large differences compared to the old translation. There are only a few translated words and slight errors. Everything else is based on the old translation. It is good to compare and proofread the two commentaries.